plato-philosophy.politicus 303
κινδυνεύει . τὴν δέ γε τῶν μὴ πολλῶν , ὥσπερ ἑνὸς καὶ πλήθους τὸ ὀλίγον μέσον , οὕτως ἡγησώμεθα μέσην ἐπʼ ἀμφότερα · τὴν δʼ αὖ τοῦ πλήθους κατὰ πάντα ἀσθενῆ καὶ μηδὲν μήτε ἀγαθὸν μήτε κακὸν μέγα δυναμένην ὡς πρὸς τὰς ἄλλας διὰ τὸ τὰς ἀρχὰς ἐν ταύτῃ διανενεμῆσθαι κατὰ σμικρὰ εἰς πολλούς . διὸ γέγονε πασῶν μὲν νομίμων τῶν πολιτειῶν οὐσῶν τούτων χειρίστη , παρανόμων δὲ οὐσῶν συμπασῶν βελτίστη · καὶ ἀκολάστων μὲν πασῶν οὐσῶν ἐν δημοκρατίᾳ νικᾷ ζῆν , κοσμίων δʼ οὐσῶν ἥκιστα ἐν ταύτῃ βιωτέον , ἐν τῇ πρώτῃ δὲ πολὺ πρῶτόν τε καὶ ἄριστον , πλὴν τῆς ἑβδόμης · πασῶν γὰρ ἐκείνην γε ἐκκριτέον , οἷον θεὸν ἐξ ἀνθρώπων , ἐκ τῶν ἄλλων πολιτειῶν . φαίνεται ταῦθʼ οὕτω συμβαίνειν τε καὶ γίγνεσθαι , καὶ ποιητέον ᾗπερ λέγεις . οὐκοῦν δὴ καὶ τοὺς κοινωνοὺς τούτων τῶν πολιτειῶν πασῶν πλὴν τῆς ἐπιστήμονος ἀφαιρετέον ὡς οὐκ ὄντας πολιτικοὺς ἀλλὰ στασιαστικούς , καὶ εἰδώλων μεγίστων προστάτας ὄντας καὶ αὐτοὺς εἶναι τοιούτους , μεγίστους δὲ ὄντας μιμητὰς καὶ γόητας μεγίστους γίγνεσθαι τῶν σοφιστῶν σοφιστάς . κινδυνεύει τοῦτο εἰς τοὺς πολιτικοὺς λεγομένους περιεστράφθαι τὸ ῥῆμα ὀρθότατα . εἶεν · τοῦτο μὲν ἀτεχνῶς ἡμῖν ὥσπερ δρᾶμα , καθάπερ ἐρρήθη νυνδὴ Κενταυρικὸν ὁρᾶσθαι καὶ Σατυρικόν τινα θίασον , ὃν δὴ χωριστέον ἀπὸ πολιτικῆς εἴη τέχνης · νῦν δʼ οὕτω πάνυ μόγις ἐχωρίσθη . φαίνεται . τούτου δέ γʼ ἕτερον ἔτι χαλεπώτερον λείπεται τῷ συγγενές τε ὁμοῦ τʼ εἶναι μᾶλλον τῷ βασιλικῷ γένει καὶ δυσκαταμαθητότερον · καί μοι φαινόμεθα τοῖς τὸν χρυσὸν καθαίρουσι πάθος ὅμοιον πεπονθέναι . πῶς ; Γῆν που καὶ λίθους καὶ πόλλʼ ἄττα ἕτερα ἀποκρίνουσι καὶ ἐκεῖνοι πρῶτον οἱ δημιουργοί · μετὰ δὲ ταῦτα λείπεται συμμεμειγμένα τὰ συγγενῆ τοῦ χρυσοῦ τίμια καὶ πυρὶ μόνον ἀφαιρετά , χαλκὸς καὶ ἄργυρος , ἔστι δʼ ὅτε καὶ ἀδάμας , ἃ μετὰ βασάνων ταῖς ἑψήσεσι μόγις ἀφαιρεθέντα τὸν λεγόμενον ἀκήρατον χρυσὸν εἴασεν ἡμᾶς ἰδεῖν αὐτὸν μόνον ἐφʼ ἑαυτοῦ . λέγεται γὰρ οὖν δὴ ταῦτα οὕτω γίγνεσθαι .
Lemmas: κινδυνεύω . ὁ δέ γε ὁ μή πολύς , ὥσπερ εἷς καί πλῆθος ὁ ὀλίγος μέσος , οὕτως ἡγέομαι μέσος ἐπί ἀμφότερος · ὁ δέ αὖ ὁ πλῆθος κατά πᾶς ἀσθενής καί μηδείς μήτε ἀγαθός μήτε κακός μέγας δύναμαι ὡς πρός ὁ ἄλλος διά ὁ ὁ ἀρχή ἐν οὗτος διανέμω κατά μικρός εἰς πολύς . διό γίγνομαι πᾶς μέν νόμιμος ὁ πολιτεία εἰμί οὗτος κακός , παράνομος δέ εἰμί σύμπας ἀγαθός · καί ἀκόλαστος μέν πᾶς εἰμί ἐν δημοκρατία νικάω ζάω , κόσμιος δέ εἰμί ἦκα ἐν οὗτος βιωτέον , ἐν ὁ πρῶτος δέ πολύς πρῶτος τε καί ἀγαθός , πλήν ὁ ἕβδομος · πᾶς γάρ ἐκεῖνος γε ἐκκριτέον , οἷος θεός ἐκ ἄνθρωπος , ἐκ ὁ ἄλλος πολιτεία . φαίνω οὗτος οὕτως συμβαίνω τε καί γίγνομαι , καί ποιέω ᾗ λέγω . οὐκοῦν δή καί ὁ κοινωνός οὗτος ὁ πολιτεία πᾶς πλήν ὁ ἐπιστήμων ἀφαιρετέος ὡς οὐ εἰμί πολιτικός ἀλλά στασιαστικός , καί εἴδωλον μέγας προστάτης εἰμί καί αὐτός εἰμί τοιοῦτος , μέγας δέ εἰμί μιμητής καί γόης μέγας γίγνομαι ὁ σοφιστής σοφιστής . κινδυνεύω οὗτος εἰς ὁ πολιτικός λέγω περιστρέφω ὁ ῥῆμα ὀρθός . εἶεν · οὗτος μέν ἄτεχνος ἐγώ ὥσπερ δρᾶμα , καθά λέγω νυνδί Κενταυρικός ὁράω καί Σατυρικός τις θίασος , ὅς δή χωριστέος ἀπό πολιτικός εἰμί τέχνη · νῦν δέ οὕτως πάνυ μόγις χωρίζω . φαίνω . οὗτος δέ γε ἕτερος ἔτι χαλεπός λείπω ὁ συγγενής τε ὁμοῦ τε εἰμί μάλα ὁ βασιλικός γένος καί δυσκαταμάθητος · καί ἐγώ φαίνω ὁ ὁ χρυσός καθαίρω πάθος ὅμοιος πάσχω . πῶς ; γῆ που καί λίθος καί πολύς τις ἕτερος ἀποκρίνω καί ἐκεῖνος πρῶτος ὁ δημιουργός · μετά δέ οὗτος λείπω συμμείγνυμι ὁ συγγενής ὁ χρυσός τίμιος καί πῦρ μόνος ἀφαιρετός , χαλκός καί ἄργυρος , εἰμί δέ ὅτε καί ἀδάμας , ὅς μετά βάσανος ὁ ἕψησις μόγις ἀφαιρέω ὁ λέγω ἀκήρατος χρυσός ἐάω ἐγώ ὁράω αὐτός μόνος ἐπί ἑαυτοῦ . λέγω γάρ οὖν δή οὗτος οὕτως γίγνομαι .