plato-philosophy.politicus 269
οὐδαμῶς , ἀλλὰ τὸ περὶ τῆς μεταβολῆς δύσεώς τε καὶ ἀνατολῆς ἡλίου καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων , ὡς ἄρα ὅθεν μὲν ἀνατέλλει νῦν εἰς τοῦτον τότε τὸν τόπον ἐδύετο , ἀνέτελλε δʼ ἐκ τοῦ ἐναντίου , τότε δὲ δὴ μαρτυρήσας ἄρα ὁ θεὸς Ἀτρεῖ μετέβαλεν αὐτὸ ἐπὶ τὸ νῦν σχῆμα . λέγεται γὰρ οὖν δὴ καὶ τοῦτο . καὶ μὴν αὖ καὶ τήν γε βασιλείαν ἣν ἦρξε Κρόνος πολλῶν ἀκηκόαμεν . πλείστων μὲν οὖν . τί δέ ; τὸ τοὺς ἔμπροσθεν φύεσθαι γηγενεῖς καὶ μὴ ἐξ ἀλλήλων γεννᾶσθαι ; καὶ τοῦτο ἓν τῶν πάλαι λεχθέντων . ταῦτα τοίνυν ἔστι μὲν σύμπαντα ἐκ ταὐτοῦ πάθους , καὶ πρὸς τούτοις ἕτερα μυρία καὶ τούτων ἔτι θαυμαστότερα , διὰ δὲ χρόνου πλῆθος τὰ μὲν αὐτῶν ἀπέσβηκε , τὰ δὲ διεσπαρμένα εἴρηται χωρὶς ἕκαστα ἀπʼ ἀλλήλων . ὃ δʼ ἐστὶν πᾶσι τούτοις αἴτιον τὸ πάθος οὐδεὶς εἴρηκεν , νῦν δὲ δὴ λεκτέον · εἰς γὰρ τὴν τοῦ βασιλέως ἀπόδειξιν πρέψει ῥηθέν . κάλλιστʼ εἶπες , καὶ λέγε μηδὲν ἐλλείπων . ἀκούοις ἄν . τὸ γὰρ πᾶν τόδε τοτὲ μὲν αὐτὸς ὁ θεὸς συμποδηγεῖ πορευόμενον καὶ συγκυκλεῖ , τοτὲ δὲ ἀνῆκεν , ὅταν αἱ περίοδοι τοῦ προσήκοντος αὐτῷ μέτρον εἰλήφωσιν ἤδη χρόνου , τὸ δὲ πάλιν αὐτόματον εἰς τἀναντία περιάγεται , ζῷον ὂν καὶ φρόνησιν εἰληχὸς ἐκ τοῦ συναρμόσαντος αὐτὸ κατʼ ἀρχάς . τοῦτο δὲ αὐτῷ τὸ ἀνάπαλιν ἰέναι διὰ τόδʼ ἐξ ἀνάγκης ἔμφυτον γέγονε . διὰ τὸ ποῖον δή ; τὸ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχειν ἀεὶ καὶ ταὐτὸν εἶναι τοῖς πάντων θειοτάτοις προσήκει μόνοις , σώματος δὲ φύσις οὐ ταύτης τῆς τάξεως . ὃν δὲ οὐρανὸν καὶ κόσμον ἐπωνομάκαμεν , πολλῶν μὲν καὶ μακαρίων παρὰ τοῦ γεννήσαντος μετείληφεν , ἀτὰρ οὖν δὴ κεκοινώνηκέ γε καὶ σώματος · ὅθεν αὐτῷ μεταβολῆς ἀμοίρῳ γίγνεσθαι διὰ παντὸς ἀδύνατον , κατὰ δύναμίν γε μὴν ὅτι μάλιστα ἐν τῷ αὐτῷ κατὰ ταὐτὰ μίαν φορὰν κινεῖται · διὸ τὴν ἀνακύκλησιν εἴληχεν , ὅτι σμικροτάτην τῆς αὑτοῦ κινήσεως παράλλαξιν . αὐτὸ δὲ ἑαυτὸ στρέφειν ἀεὶ σχεδὸν οὐδενὶ δυνατὸν πλὴν τῷ τῶν κινουμένων αὖ πάντων ἡγουμένῳ · κινεῖν δὲ τούτῳ τοτὲ μὲν ἄλλως , αὖθις δὲ ἐναντίως οὐ θέμις .
Lemmas: οὐδαμῶς , ἀλλά ὁ περί ὁ μεταβολή δύσις τε καί ἀνατολή ἥλιος καί ὁ ἄλλος ἄστρον , ὡς ἄρα ὅθεν μέν ἀνατέλλω νῦν εἰς οὗτος τότε ὁ τόπος δύω , ἀνατέλλω δέ ἐκ ὁ ἐναντίος , τότε δέ δή μαρτυρέω ἄρα ὁ θεός Ἀτρεύς μεταβάλλω αὐτός ἐπί ὁ νῦν σχῆμα . λέγω γάρ οὖν δή καί οὗτος . καί μήν αὖ καί ὁ γε βασιλεία ὅς ἄρχω Κρόνος πολύς ἀκούω . πολύς μέν οὖν . τίς δέ ; ὁ ὁ ἔμπροσθεν φύω γηγενής καί μή ἐκ ἀλλήλων γεννάω ; καί οὗτος εἷς ὁ πάλαι λέγω . οὗτος τοίνυν εἰμί μέν σύμπας ἐκ αὐτός πάθος , καί πρός οὗτος ἕτερος μυρίος καί οὗτος ἔτι θαυμαστός , διά δέ χρόνος πλῆθος ὁ μέν αὐτός ἀποσβέννυμι , ὁ δέ διασπείρω λέγω χωρίς ἕκαστος ἀπό ἀλλήλων . ὅς δέ εἰμί πᾶς οὗτος αἴτιος ὁ πάθος οὐδείς λέγω , νῦν δέ δή λεκτέος · εἰς γάρ ὁ ὁ βασιλεύς ἀπόδειξις πρέπω λέγω . καλός λέγω , καί λέγω μηδείς ἐλλείπω . ἀκούω ἄν . ὁ γάρ πᾶς ὅδε τότε μέν αὐτός ὁ θεός συμποδηγέω πορεύω καί συγκυκλέω , τότε δέ ἀνίημι , ὅταν ὁ περίοδος ὁ προσήκω αὐτός μέτρον λαμβάνω ἤδη χρόνος , ὁ δέ πάλιν αὐτόματος εἰς ἐναντίος περιάγω , ζῷον εἰμί καί φρόνησις λαγχάνω ἐκ ὁ συναρμόζω αὐτός κατά ἀρχή . οὗτος δέ αὐτός ὁ ἀνάπαλιν ἔρχομαι διά ὅδε ἐκ ἀνάγκη ἔμφυτος γίγνομαι . διά ὁ ποῖος δή ; ὁ κατά αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω ἀεί καί αὐτός εἰμί ὁ πᾶς θεῖος προσήκω μόνος , σῶμα δέ φύσις οὐ οὗτος ὁ τάξις . ὅς δέ οὐρανός καί κόσμος ἐπονομάζω , πολύς μέν καί μακάριος παρά ὁ γεννάω μεταλαμβάνω , ἀτάρ οὖν δή κοινωνέω γε καί σῶμα · ὅθεν αὐτός μεταβολή ἄμοιρος γίγνομαι διά πᾶς ἀδύνατος , κατά δύναμις γε μήν ὅτι μάλα ἐν ὁ αὐτός κατά αὐτός εἷς φορά κινέω · διό ὁ ἀνακύκλησις λαγχάνω , ὅτι μικρός ὁ ἑαυτοῦ κίνησις παράλλαξις . αὐτός δέ ἑαυτοῦ στρέφω ἀεί σχεδόν οὐδείς δυνατός πλήν ὁ ὁ κινέω αὖ πᾶς ἡγέομαι · κινέω δέ οὗτος τότε μέν ἄλλος , αὖθις δέ ἐναντίος οὐ θέμις .