plato-philosophy.politicus 268
οἷον οἱ ἔμποροι καὶ γεωργοὶ καὶ σιτουργοὶ πάντες , καὶ πρὸς τούτοις γυμνασταὶ καὶ τὸ τῶν ἰατρῶν γένος , οἶσθʼ ὅτι τοῖς περὶ τὰ ἀνθρώπινα νομεῦσιν , οὓς πολιτικοὺς ἐκαλέσαμεν , παντάπασι τῷ λόγῳ διαμάχοιντʼ ἂν οὗτοι σύμπαντες , ὡς σφεῖς τῆς τροφῆς ἐπιμελοῦνται τῆς ἀνθρωπίνης , οὐ μόνον ἀγελαίων ἀνθρώπων ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν ἀρχόντων αὐτῶν ; οὐκοῦν ὀρθῶς ἂν λέγοιεν ; ἴσως . καὶ τοῦτο μὲν ἐπισκεψόμεθα , τόδε δὲ ἴσμεν , ὅτι βουκόλῳ γε οὐδεὶς ἀμφισβητήσει περὶ τούτων οὐδενός , ἀλλʼ αὐτὸς τῆς ἀγέλης τροφὸς ὁ βουφορβός , αὐτὸς ἰατρός , αὐτὸς οἷον νυμφευτὴς καὶ περὶ τοὺς τῶν γιγνομένων τόκους καὶ λοχείας μόνος ἐπιστήμων τῆς μαιευτικῆς . ἔτι τοίνυν παιδιᾶς καὶ μουσικῆς ἐφʼ ὅσον αὐτοῦ τὰ θρέμματα φύσει μετείληφεν , οὐκ ἄλλος κρείττων παραμυθεῖσθαι καὶ κηλῶν πραΰνειν , μετά τε ὀργάνων καὶ ψιλῷ τῷ στόματι τὴν τῆς αὑτοῦ ποίμνης ἄριστα μεταχειριζόμενος μουσικήν . καὶ δὴ καὶ τῶν ἄλλων πέρι νομέων ὁ αὐτὸς τρόπος . ἦ γάρ ; ὀρθότατα . πῶς οὖν ἡμῖν ὁ λόγος ὀρθὸς φανεῖται καὶ ἀκέραιος ὁ περὶ τοῦ βασιλέως , ὅταν αὐτὸν νομέα καὶ τροφὸν ἀγέλης ἀνθρωπίνης θῶμεν μόνον ἐκκρίνοντες μυρίων ἄλλων ἀμφισβητούντων ; οὐδαμῶς . οὐκοῦν ὀρθῶς ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐφοβήθημεν ὑποπτεύσαντες μὴ λέγοντες μέν τι τυγχάνοιμεν σχῆμα βασιλικόν , οὐ μὴν ἀπειργασμένοι γε εἶμέν πω διʼ ἀκριβείας τὸν πολιτικόν , ἕως ἂν τοὺς περικεχυμένους αὐτῷ καὶ τῆς συννομῆς αὐτῷ ἀντιποιουμένους περιελόντες καὶ χωρίσαντες ἀπʼ ἐκείνων καθαρὸν μόνον αὐτὸν ἀποφήνωμεν ; ὀρθότατα μὲν οὖν . τοῦτο τοίνυν , ὦ Σώκρατες , ἡμῖν ποιητέον , εἰ μὴ μέλλομεν ἐπὶ τῷ τέλει καταισχῦναι τὸν λόγον . ἀλλὰ μὴν οὐδαμῶς τοῦτό γε δραστέον . πάλιν τοίνυν ἐξ ἄλλης ἀρχῆς δεῖ καθʼ ἑτέραν ὁδὸν πορευθῆναί τινα . ποίαν δή ; σχεδὸν παιδιὰν ἐγκερασαμένους · συχνῷ γὰρ μέρει δεῖ μεγάλου μύθου προσχρήσασθαι , καὶ τὸ λοιπὸν δή , καθάπερ ἐν τοῖς πρόσθεν , μέρος ἀεὶ μέρους ἀφαιρουμένους ἐπʼ ἄκρον ἀφικνεῖσθαι τὸ ζητούμενον . οὐκοῦν χρή ; πάνυ μὲν οὖν . ἀλλὰ δὴ τῷ μύθῳ μου πάνυ πρόσεχε τὸν νοῦν , καθάπερ οἱ παῖδες · πάντως οὐ πολλὰ ἐκφεύγεις παιδιὰς ἔτη . λέγοις ἄν . ἦν τοίνυν καὶ ἔτι ἔσται τῶν πάλαι λεχθέντων πολλά τε ἄλλα καὶ δὴ καὶ τὸ περὶ τὴν Ἀτρέως τε καὶ Θυέστου λεχθεῖσαν ἔριν φάσμα . ἀκήκοας γάρ που καὶ ἀπομνημονεύεις ὅ φασι γενέσθαι τότε . τὸ περὶ τῆς χρυσῆς ἀρνὸς ἴσως σημεῖον φράζεις .
Lemmas: οἷος ὁ ἔμπορος καί γεωργός καί σιτουργός πᾶς , καί πρός οὗτος γυμναστής καί ὁ ὁ ἰατρός γένος , οἶδα ὅτι ὁ περί ὁ ἀνθρώπινος νομεύς , ὅς πολιτικός καλέω , παντάπασι ὁ λόγος διαμάχομαι ἄν οὗτος σύμπας , ὡς σφεῖς ὁ τροφή ἐπιμελέομαι ὁ ἀνθρώπινος , οὐ μόνος ἀγελαῖος ἄνθρωπος ἀλλά καί ὁ ὁ ἄρχω αὐτός ; οὐκοῦν ὀρθός ἄν λέγω ; ἴσως . καί οὗτος μέν ἐπισκοπέω , ὅδε δέ οἶδα , ὅτι βούκολος γε οὐδείς ἀμφισβητέω περί οὗτος οὐδείς , ἀλλά αὐτός ὁ ἀγέλη τροφός ὁ βουφορβός , αὐτός ἰατρός , αὐτός οἷος νυμφευτής καί περί ὁ ὁ γίγνομαι τόκος καί λοχεία μόνος ἐπιστήμων ὁ μαιευτικός . ἔτι τοίνυν παιδιά καί μουσικός ἐπί ὅσος αὐτός ὁ θρέμμα φύσις μεταλαμβάνω , οὐ ἄλλος κρατύς παραμυθέομαι καί κηλέω πραύνω , μετά τε ὄργανον καί ψιλός ὁ στόμα ὁ ὁ ἑαυτοῦ ποίμνη ἀγαθός μεταχειρίζω μουσική . καί δή καί ὁ ἄλλος περί νομεύς ὁ αὐτός τρόπος . ἦ γάρ ; ὀρθός . πῶς οὖν ἐγώ ὁ λόγος ὀρθός φαίνω καί ἀκέραιος ὁ περί ὁ βασιλεύς , ὅταν αὐτός νομεύς καί τροφός ἀγέλη ἀνθρώπινος τίθημι μόνος ἐκκρίνω μυρίος ἄλλος ἀμφισβητέω ; οὐδαμῶς . οὐκοῦν ὀρθός ὀλίγος ἔμπροσθεν φοβέω ὑποπτεύω μή λέγω μέν τις τυγχάνω σχῆμα βασιλικός , οὐ μήν ἀπεργάζομαι γε εἰμί πω διά ἀκρίβεια ὁ πολιτικός , ἕως ἄν ὁ περιχέω αὐτός καί ὁ συννομή αὐτός ἀντιποιέω περιαιρέω καί χωρίζω ἀπό ἐκεῖνος καθαρός μόνος αὐτός ἀποφαίνω ; ὀρθός μέν οὖν . οὗτος τοίνυν , ὦ Σωκράτης , ἐγώ ποιέω , εἰ μή μέλλω ἐπί ὁ τέλος καταισχύνω ὁ λόγος . ἀλλά μήν οὐδαμῶς οὗτος γε δράω . πάλιν τοίνυν ἐκ ἄλλος ἀρχή δέω κατά ἕτερος ὁδός πορεύω τις . ποῖος δή ; σχεδόν παιδιά ἐγκεράννυμι · συχνός γάρ μέρος δέω μέγας μῦθος προσχράομαι , καί ὁ λοιπός δή , καθά ἐν ὁ πρόσθεν , μέρος ἀεί μέρος ἀφαιρέω ἐπί ἄκρος ἀφικνέομαι ὁ ζητέω . οὐκοῦν χρή ; πάνυ μέν οὖν . ἀλλά δή ὁ μῦθος ἐγώ πάνυ προσέχω ὁ νόος , καθά ὁ παῖς · πάντως οὐ πολύς ἐκφεύγω παιδιά ἔτος . λέγω ἄν . εἰμί τοίνυν καί ἔτι εἰμί ὁ πάλαι λέγω πολύς τε ἄλλος καί δή καί ὁ περί ὁ Ἀτρεύς τε καί Θυέστης λέγω ἔρις φάσμα . ἀκούω γάρ που καί ἀπομνημονεύω ὅς φημί γίγνομαι τότε . ὁ περί ὁ χρύσεος ἀρήν ἴσως σημεῖον φράζω .