plato-philosophy.politicus 277
καὶ κινδυνεύει γε , ὦ ξένε , τελέως ἂν ἡμῖν οὕτως ἔχειν ἡ περὶ τὸν πολιτικὸν ἀπόδειξις . καλῶς ἄν , ὦ Σώκρατες , ἡμῖν ἔχοι . δεῖ δὲ μὴ σοὶ μόνῳ ταῦτα , ἀλλὰ κἀμοὶ μετὰ σοῦ κοινῇ συνδοκεῖν . νῦν δὲ κατά γε τὴν ἐμὴν οὔπω φαίνεται τέλεον ὁ βασιλεὺς ἡμῖν σχῆμα ἔχειν , ἀλλὰ καθάπερ ἀνδριαντοποιοὶ παρὰ καιρὸν ἐνίοτε σπεύδοντες πλείω καὶ μείζω τοῦ δέοντος ἕκαστα τῶν ἔργων ἐπεμβαλλόμενοι βραδύνουσι , καὶ νῦν ἡμεῖς , ἵνα δὴ πρὸς τῷ ταχὺ καὶ μεγαλοπρεπῶς δηλώσαιμεν τὸ τῆς ἔμπροσθεν ἁμάρτημα διεξόδου , τῷ βασιλεῖ νομίσαντες πρέπειν μεγάλα παραδείγματα ποιεῖσθαι , θαυμαστὸν ὄγκον ἀράμενοι τοῦ μύθου , μείζονι τοῦ δέοντος ἠναγκάσθημεν αὐτοῦ μέρει προσχρήσασθαι · διὸ μακροτέραν τὴν ἀπόδειξιν πεποιήκαμεν καὶ πάντως τῷ μύθῳ τέλος οὐκ ἐπέθεμεν , ἀλλʼ ἀτεχνῶς ὁ λόγος ἡμῖν ὥσπερ ζῷον τὴν ἔξωθεν μὲν περιγραφὴν ἔοικεν ἱκανῶς ἔχειν , τὴν δὲ οἷον τοῖς φαρμάκοις καὶ τῇ συγκράσει τῶν χρωμάτων ἐνάργειαν οὐκ ἀπειληφέναι πω . γραφῆς δὲ καὶ συμπάσης χειρουργίας λέξει καὶ λόγῳ δηλοῦν πᾶν ζῷον μᾶλλον πρέπει τοῖς δυναμένοις ἕπεσθαι · τοῖς δʼ ἄλλοις διὰ χειρουργιῶν . τοῦτο μὲν ὀρθῶς · ὅπῃ δὲ ἡμῖν οὔπω φῂς ἱκανῶς εἰρῆσθαι δήλωσον . χαλεπόν , ὦ δαιμόνιε , μὴ παραδείγμασι χρώμενον ἱκανῶς ἐνδείκνυσθαί τι τῶν μειζόνων . κινδυνεύει γὰρ ἡμῶν ἕκαστος οἷον ὄναρ εἰδὼς ἅπαντα πάντʼ αὖ πάλιν ὥσπερ ὕπαρ ἀγνοεῖν . πῶς τοῦτʼ εἶπες ; καὶ μάλʼ ἀτόπως ἔοικά γε ἐν τῷ παρόντι κινήσας τὸ περὶ τῆς ἐπιστήμης πάθος ἐν ἡμῖν . τί δή ; παραδείγματος , ὦ μακάριε , αὖ μοι καὶ τὸ παράδειγμα αὐτὸ δεδέηκεν . τί οὖν ; λέγε μηδὲν ἐμοῦ γε ἕνεκα ἀποκνῶν . λεκτέον ἐπειδὴ καὶ σύ γε ἕτοιμος ἀκολουθεῖν . τοὺς γάρ που παῖδας ἴσμεν , ὅταν ἄρτι γραμμάτων ἔμπειροι γίγνωνται — τὸ ποῖον ; ὅτι τῶν στοιχείων ἕκαστον ἐν ταῖς βραχυτάταις καὶ ῥᾴσταις τῶν συλλαβῶν ἱκανῶς διαισθάνονται , καὶ τἀληθῆ φράζειν περὶ ἐκεῖνα δυνατοὶ γίγνονται .
Lemmas: καί κινδυνεύω γε , ὦ ξένος , τέλειος ἄν ἐγώ οὕτως ἔχω ὁ περί ὁ πολιτικός ἀπόδειξις . καλός ἄν , ὦ Σωκράτης , ἐγώ ἔχω . δέω δέ μή σύ μόνος οὗτος , ἀλλά ἐγώ μετά σύ κοινῇ συνδοκέω . νῦν δέ κατά γε ὁ ἐμός οὔπω φαίνω τέλειος ὁ βασιλεύς ἐγώ σχῆμα ἔχω , ἀλλά καθά ἀνδριαντοποιός παρά καιρός ἐνίοτε σπεύδω πολύς καί μέγας ὁ δέω ἕκαστος ὁ ἔργον ἐπεμβάλλω βραδύνω , καί νῦν ἐγώ , ἵνα δή πρός ὁ ταχύς καί μεγαλοπρεπής δηλόω ὁ ὁ ἔμπροσθεν ἁμάρτημα διέξοδος , ὁ βασιλεύς νομίζω πρέπω μέγας παράδειγμα ποιέω , θαυμαστός ὄγκος ἀράομαι ὁ μῦθος , μέγας ὁ δέω ἀναγκάζω αὐτός μέρος προσχράομαι · διό μακρός ὁ ἀπόδειξις ποιέω καί πάντως ὁ μῦθος τέλος οὐ ἐπιτίθημι , ἀλλά ἄτεχνος ὁ λόγος ἐγώ ὥσπερ ζῷον ὁ ἔξωθεν μέν περιγραφή ἔοικα ἱκανός ἔχω , ὁ δέ οἷος ὁ φάρμακον καί ὁ σύγκρασις ὁ χρῶμα ἐνάργεια οὐ ἀπολαμβάνω πω . γραφή δέ καί σύμπας χειρουργία λέξις καί λόγος δηλόω πᾶς ζῷον μάλα πρέπω ὁ δύναμαι ἕπομαι · ὁ δέ ἄλλος διά χειρουργία . οὗτος μέν ὀρθός · ὅπῃ δέ ἐγώ οὔπω φημί ἱκανός λέγω δηλόω . χαλεπός , ὦ δαιμόνιος , μή παράδειγμα χράω ἱκανός ἐνδείκνυμι τις ὁ μέγας . κινδυνεύω γάρ ἐγώ ἕκαστος οἷος ὄναρ οἶδα ἅπας πᾶς αὖ πάλιν ὥσπερ ὕπαρ ἀγνοέω . πῶς οὗτος λέγω ; καί μάλα ἄτοπος ἔοικα γε ἐν ὁ πάρειμι κινέω ὁ περί ὁ ἐπιστήμη πάθος ἐν ἐγώ . τίς δή ; παράδειγμα , ὦ μακάριος , αὖ ἐγώ καί ὁ παράδειγμα αὐτός δέω . τίς οὖν ; λέγω μηδείς ἐγώ γε ἕνεκα ἀποκνέω . λεκτέος ἐπειδή καί σύ γε ἑτοῖμος ἀκολουθέω . ὁ γάρ που παῖς οἶδα , ὅταν ἄρτι γράμμα ἔμπειρος γίγνομαι — ὁ ποῖος ; ὅτι ὁ στοιχεῖον ἕκαστος ἐν ὁ βραχύς καί ῥᾴδιος ὁ συλλαβή ἱκανός διαισθάνομαι , καί ἀληθής φράζω περί ἐκεῖνος δυνατός γίγνομαι .