plato-philosophy.politicus 293
ῥᾴστη μεντἂν οὕτω γʼ εἴη πασῶν τῶν τεχνῶν · ἴσμεν γὰρ ὅτι χιλίων ἀνδρῶν ἄκροι πεττευταὶ τοσοῦτοι πρὸς τοὺς ἐν τοῖς ἄλλοις Ἕλλησιν οὐκ ἂν γένοιντό ποτε , μή τι δὴ βασιλῆς γε . δεῖ γὰρ δὴ τόν γε τὴν βασιλικὴν ἔχοντα ἐπιστήμην , ἄν τʼ ἄρχῃ καὶ ἐὰν μή , κατὰ τὸν ἔμπροσθε λόγον ὅμως βασιλικὸν προσαγορεύεσθαι . καλῶς ἀπεμνημόνευσας . ἑπόμενον δὲ οἶμαι τούτῳ τὴν μὲν ὀρθὴν ἀρχὴν περὶ ἕνα τινὰ καὶ δύο καὶ παντάπασιν ὀλίγους δεῖ ζητεῖν , ὅταν ὀρθὴ γίγνηται . τί μήν ; τούτους δέ γε , ἐάντε ἑκόντων ἄντʼ ἀκόντων ἄρχωσιν , ἐάντε κατὰ γράμματα ἐάντε ἄνευ γραμμάτων , καὶ ἐὰν πλουτοῦντες ἢ πενόμενοι , νομιστέον , ὥσπερ νῦν ἡγούμεθα , κατὰ τέχνην ἡντινοῦν ἀρχὴν ἄρχοντας . τοὺς ἰατροὺς δὲ οὐχ ἥκιστα νενομίκαμεν , ἐάντε ἑκόντας ἐάντε ἄκοντας ἡμᾶς ἰῶνται , τέμνοντες ἢ κάοντες ἤ τινα ἄλλην ἀλγηδόνα προσάπτοντες , καὶ ἐὰν κατὰ γράμματα ἢ χωρὶς γραμμάτων , καὶ ἐὰν πένητες ὄντες ἢ πλούσιοι , πάντως οὐδὲν ἧττον ἰατρούς φαμεν , ἕωσπερ ἂν ἐπιστατοῦντες τέχνῃ , καθαίροντες εἴτε ἄλλως ἰσχναίνοντες εἴτε καὶ αὐξάνοντες , ἂν μόνον ἐπʼ ἀγαθῷ τῷ τῶν σωμάτων , βελτίω ποιοῦντες ἐκ χειρόνων , σῴζωσιν οἱ θεραπεύοντες ἕκαστοι τὰ θεραπευόμενα · ταύτῃ θήσομεν , ὡς οἶμαι , καὶ οὐκ ἄλλῃ , τοῦτον ὅρον ὀρθὸν εἶναι μόνον ἰατρικῆς καὶ ἄλλης ἡστινοσοῦν ἀρχῆς . κομιδῇ μὲν οὖν . ἀναγκαῖον δὴ καὶ πολιτειῶν , ὡς ἔοικε , ταύτην ὀρθὴν διαφερόντως εἶναι καὶ μόνην πολιτείαν , ἐν ᾗ τις ἂν εὑρίσκοι τοὺς ἄρχοντας ἀληθῶς ἐπιστήμονας καὶ οὐ δοκοῦντας μόνον , ἐάντε κατὰ νόμους ἐάντε ἄνευ νόμων ἄρχωσι , καὶ ἑκόντων ἢ ἀκόντων , καὶ πενόμενοι ἢ πλουτοῦντες , τούτων ὑπολογιστέον οὐδὲν οὐδαμῶς εἶναι κατʼ οὐδεμίαν ὀρθότητα . καλῶς . καὶ ἐάντε γε ἀποκτεινύντες τινὰς ἢ καὶ ἐκβάλλοντες καθαίρωσιν ἐπʼ ἀγαθῷ τὴν πόλιν , εἴτε καὶ ἀποικίας οἷον σμήνη μελιττῶν ἐκπέμποντές ποι σμικροτέραν ποιῶσιν , ἤ τινας ἐπεισαγόμενοί ποθεν ἄλλους ἔξωθεν πολίτας ποιοῦντες αὐτὴν αὔξωσιν , ἕωσπερ ἂν ἐπιστήμῃ καὶ τῷ δικαίῳ προσχρώμενοι σῴζοντες ἐκ χείρονος βελτίω ποιῶσι κατὰ δύναμιν , ταύτην τότε καὶ κατὰ τοὺς τοιούτους ὅρους ἡμῖν μόνην ὀρθὴν πολιτείαν εἶναι ῥητέον · ὅσας δʼ ἄλλας λέγομεν , οὐ γνησίας οὐδʼ ὄντως οὔσας λεκτέον , ἀλλὰ μεμιμημένας ταύτην , ἃς μὲν ὡς εὐνόμους λέγομεν , ἐπὶ τὰ καλλίω , τὰς δὲ ἄλλας ἐπὶ τὰ αἰσχίονα . τὰ μὲν ἄλλα , ὦ ξένε , μετρίως ἔοικεν εἰρῆσθαι · τὸ δὲ καὶ ἄνευ νόμων δεῖν ἄρχειν χαλεπώτερον ἀκούειν ἐρρήθη .
Lemmas: ῥᾴδιος ἄν οὕτως γε εἰμί πᾶς ὁ τέχνη · οἶδα γάρ ὅτι χίλιοι ἀνήρ ἄκρος πεσσευτής τοσοῦτος πρός ὁ ἐν ὁ ἄλλος Ἕλλην οὐ ἄν γίγνομαι ποτέ , μή τις δή βασιλεύς γε . δέω γάρ δή ὁ γε ὁ βασιλικός ἔχω ἐπιστήμη , ἐάν τε ἄρχω καί ἐάν μή , κατά ὁ ἔμπροσθεν λόγος ὅμως βασιλικός προσαγορεύω . καλός ἀπομνημονεύω . ἕπομαι δέ οἴομαι οὗτος ὁ μέν ὀρθός ἀρχή περί εἷς τις καί δύο καί παντάπασι ὀλίγος δέω ζητέω , ὅταν ὀρθός γίγνομαι . τίς μήν ; οὗτος δέ γε , ἐάν ἑκών ἄντα ἄκων ἄρχω , ἐάν κατά γράμμα ἐάν ἄνευ γράμμα , καί ἐάν πλουτέω ἤ πένομαι , νομίζω , ὥσπερ νῦν ἡγέομαι , κατά τέχνη ὅστις ἀρχή ἄρχω . ὁ ἰατρός δέ οὐ ἦκα νομίζω , ἐάν ἑκών ἐάν ἄκων ἐγώ ἰάομαι , τέμνω ἤ καίω ἤ τις ἄλλος ἀλγηδών προσάπτω , καί ἐάν κατά γράμμα ἤ χωρίς γράμμα , καί ἐάν πένης εἰμί ἤ πλούσιος , πάντως οὐδείς ἥσσων ἰατρός φημί , ἕωσπερ ἄν ἐπιστατέω τέχνη , καθαίρω εἴτε ἄλλος ἰσχναίνω εἴτε καί αὐξάνω , ἐάν μόνος ἐπί ἀγαθός ὁ ὁ σῶμα , ἀγαθός ποιέω ἐκ κακός , σῴζω ὁ θεραπεύω ἕκαστος ὁ θεραπεύω · οὗτος τίθημι , ὡς οἴομαι , καί οὐ ἄλλος , οὗτος ὅρος ὀρθός εἰμί μόνος ἰατρικός καί ἄλλος ὅστις ἀρχή . κομιδῇ μέν οὖν . ἀναγκαῖος δή καί πολιτεία , ὡς ἔοικα , οὗτος ὀρθός διαφερόντως εἰμί καί μόνος πολιτεία , ἐν ὅς τις ἄν εὑρίσκω ὁ ἄρχω ἀληθής ἐπιστήμων καί οὐ δοκέω μόνος , ἐάν κατά νόμος ἐάν ἄνευ νόμος ἄρχω , καί ἑκών ἤ ἄκων , καί πένομαι ἤ πλουτέω , οὗτος ὑπολογιστέον οὐδείς οὐδαμῶς εἰμί κατά οὐδείς ὀρθότης . καλός . καί ἐάν γε ἀποκτείνω τις ἤ καί ἐκβάλλω καθαίρω ἐπί ἀγαθός ὁ πόλις , εἴτε καί ἀποικία οἷος σμῆνος μέλισσα ἐκπέμπω ποι μικρός ποιέω , ἤ τις ἐπεισάγω ποθεν ἄλλος ἔξωθεν πολίτης ποιέω αὐτός αὐξάνω , ἕωσπερ ἄν ἐπιστήμη καί ὁ δίκαιος προσχράομαι σῴζω ἐκ κακός ἀγαθός ποιέω κατά δύναμις , οὗτος τότε καί κατά ὁ τοιοῦτος ὅρος ἐγώ μόνος ὀρθός πολιτεία εἰμί λέγω · ὅσος δέ ἄλλος λέγω , οὐ γνήσιος οὐδέ ὄντως εἰμί λεκτέος , ἀλλά μιμέομαι οὗτος , ὅς μέν ὡς εὔνομος λέγω , ἐπί ὁ καλός , ὁ δέ ἄλλος ἐπί ὁ αἰσχρός . ὁ μέν ἄλλος , ὦ ξένος , μέτριος ἔοικα λέγω · ὁ δέ καί ἄνευ νόμος δέω ἄρχω χαλεπός ἀκούω λέγω .