plato-philosophy.politicus 305
οὐκοῦν ἄρχουσαν ταύτης αὐτὴν ἀποφανούμεθα , εἴπερ τοῖς ἔμπροσθέν γε ὑποληψόμεθα ὁμοίως ; φημί . τίνʼ οὖν ποτε καὶ ἐπιχειρήσομεν οὕτω δεινῆς καὶ μεγάλης τέχνης συμπάσης τῆς πολεμικῆς δεσπότιν ἀποφαίνεσθαι πλήν γε δὴ τὴν ὄντως οὖσαν βασιλικήν ; οὐδεμίαν ἄλλην . οὐκ ἄρα πολιτικὴν θήσομεν , ὑπηρετικήν γε οὖσαν , τὴν τῶν στρατηγῶν ἐπιστήμην . οὐκ εἰκός . ἴθι δή , καὶ τὴν τῶν δικαστῶν τῶν ὀρθῶς δικαζόντων θεασώμεθα δύναμιν . πάνυ μὲν οὖν . ἆρʼ οὖν ἐπὶ πλέον τι δύναται τοῦ περὶ τὰ συμβόλαια πάνθʼ ὁπόσα κεῖται νόμιμα παρὰ νομοθέτου βασιλέως παραλαβοῦσα , κρίνειν εἰς ἐκεῖνα σκοποῦσα τά τε δίκαια ταχθέντʼ εἶναι καὶ ἄδικα , τὴν αὑτῆς ἰδίαν ἀρετὴν παρεχομένη τοῦ μήθʼ ὑπό τινων δώρων μήθʼ ὑπὸ φόβων μήτε οἴκτων μήθʼ ὑπό τινος ἄλλης ἔχθρας μηδὲ φιλίας ἡττηθεῖσα παρὰ τὴν τοῦ νομοθέτου τάξιν ἐθέλειν ἂν τἀλλήλων ἐγκλήματα διαιρεῖν ; οὔκ , ἀλλὰ σχεδὸν ὅσον εἴρηκας ταύτης ἐστὶ τῆς δυνάμεως ἔργον . καὶ τὴν τῶν δικαστῶν ἄρα ῥώμην ἀνευρίσκομεν οὐ βασιλικὴν οὖσαν ἀλλὰ νόμων φύλακα καὶ ὑπηρέτιν ἐκείνης . ἔοικέν γε . τόδε δὴ κατανοητέον ἰδόντι συναπάσας τὰς ἐπιστήμας αἳ εἴρηνται , ὅτι πολιτική γε αὐτῶν οὐδεμία ἀνεφάνη . τὴν γὰρ ὄντως οὖσαν βασιλικὴν οὐκ αὐτὴν δεῖ πράττειν ἀλλʼ ἄρχειν τῶν δυναμένων πράττειν , γιγνώσκουσαν τὴν ἀρχήν τε καὶ ὁρμὴν τῶν μεγίστων ἐν ταῖς πόλεσιν ἐγκαιρίας τε πέρι καὶ ἀκαιρίας , τὰς δʼ ἄλλας τὰ προσταχθέντα δρᾶν . ὀρθῶς . διὰ ταῦτα ἄρα ἃς μὲν ἄρτι διεληλύθαμεν , οὔτʼ ἀλλήλων οὔθʼ αὑτῶν ἄρχουσαι , περὶ δέ τινα ἰδίαν αὑτῆς οὖσα ἑκάστη πρᾶξιν , κατὰ τὴν ἰδιότητα τῶν πράξεων τοὔνομα δικαίως εἴληφεν ἴδιον . εἴξασι γοῦν . τὴν δὲ πασῶν τε τούτων ἄρχουσαν καὶ τῶν νόμων καὶ συμπάντων τῶν κατὰ πόλιν ἐπιμελουμένην καὶ πάντα συνυφαίνουσαν ὀρθότατα , τοῦ κοινοῦ τῇ κλήσει περιλαβόντες τὴν δύναμιν αὐτῆς , προσαγορεύοιμεν δικαιότατʼ ἄν , ὡς ἔοικε , πολιτικήν . παντάπασι μὲν οὖν . οὐκοῦν δὴ καὶ κατὰ τὸ τῆς ὑφαντικῆς παράδειγμα βουλοίμεθʼ ἂν ἐπεξελθεῖν αὐτὴν νῦν , ὅτε καὶ πάντα τὰ γένη τὰ κατὰ πόλιν δῆλα ἡμῖν γέγονε ; καὶ σφόδρα γε .
Lemmas: οὐκοῦν ἄρχω οὗτος αὐτός ἀποφαίνω , εἴπερ ὁ ἔμπροσθεν γε ὑπολαμβάνω ὅμοιος ; φημί . τίς οὖν ποτέ καί ἐπιχειρέω οὕτως δεινός καί μέγας τέχνη σύμπας ὁ πολεμικός δεσπότις ἀποφαίνω πλήν γε δή ὁ ὄντως εἰμί βασιλικός ; οὐδείς ἄλλος . οὐ ἄρα πολιτικός τίθημι , ὑπηρετικός γε εἰμί , ὁ ὁ στρατηγός ἐπιστήμη . οὐ ἔοικα . ἔρχομαι δή , καί ὁ ὁ δικαστής ὁ ὀρθός δικάζω θεάομαι δύναμις . πάνυ μέν οὖν . ἆρα οὖν ἐπί πολύς τις δύναμαι ὁ περί ὁ συμβόλαιον πᾶς ὁπόσος κεῖμαι νόμιμος παρά νομοθέτης βασιλεύς παραλαμβάνω , κρίνω εἰς ἐκεῖνος σκοπέω ὁ τε δίκαιος τάσσω εἰμί καί ἄδικος , ὁ ἑαυτοῦ ἴδιος ἀρετή παρέχω ὁ μήτε ὑπό τις δῶρον μήτε ὑπό φόβος μήτε οἶκτος μήτε ὑπό τις ἄλλος ἔχθρα μηδέ φιλία ἡττάω παρά ὁ ὁ νομοθέτης τάξις ἐθέλω ἄν ἀλλήλων ἔγκλημα διαιρέω ; οὐ , ἀλλά σχεδόν ὅσος λέγω οὗτος εἰμί ὁ δύναμις ἔργον . καί ὁ ὁ δικαστής ἄρα ῥώμη ἀνευρίσκω οὐ βασιλικός εἰμί ἀλλά νόμος φύλαξ καί ὑπηρέτις ἐκεῖνος . ἔοικα γε . ὅδε δή κατανοητέον ὁράω συνάπας ὁ ἐπιστήμη ὅς λέγω , ὅτι πολιτικός γε αὐτός οὐδείς ἀναφαίνω . ὁ γάρ ὄντως εἰμί βασιλικός οὐ αὐτός δέω πράσσω ἀλλά ἄρχω ὁ δύναμαι πράσσω , γιγνώσκω ὁ ἀρχή τε καί ὁρμή ὁ μέγας ἐν ὁ πόλις ἐγκαιρία τε περί καί ἀκαιρία , ὁ δέ ἄλλος ὁ προστάσσω δράω . ὀρθός . διά οὗτος ἄρα ὅς μέν ἄρτι διέρχομαι , οὔτε ἀλλήλων οὔτε ἑαυτοῦ ἄρχω , περί δέ τις ἴδιος ἑαυτοῦ εἰμί ἕκαστος πρᾶξις , κατά ὁ ἰδιότης ὁ πρᾶξις ὄνομα δίκαιος λαμβάνω ἴδιος . ἔοικα γοῦν . ὁ δέ πᾶς τε οὗτος ἄρχω καί ὁ νόμος καί σύμπας ὁ κατά πόλις ἐπιμελέομαι καί πᾶς συνυφαίνω ὀρθός , ὁ κοινός ὁ κλῆσις περιλαμβάνω ὁ δύναμις αὐτός , προσαγορεύω δίκαιος ἄν , ὡς ἔοικα , πολιτικός . παντάπασι μέν οὖν . οὐκοῦν δή καί κατά ὁ ὁ ὑφαντικός παράδειγμα βούλομαι ἄν ἐπεξέρχομαι αὐτός νῦν , ὅτε καί πᾶς ὁ γένος ὁ κατά πόλις δῆλος ἐγώ γίγνομαι ; καί σφόδρα γε .