plato-philosophy.politicus 301
δεῖ δὴ τὰς τοιαύτας γε ὡς ἔοικε πολιτείας , εἰ μέλλουσι καλῶς τὴν ἀληθινὴν ἐκείνην τὴν τοῦ ἑνὸς μετὰ τέχνης ἄρχοντος πολιτείαν εἰς δύναμιν μιμήσεσθαι , μηδέποτε κειμένων αὐτοῖς τῶν νόμων μηδὲν ποιεῖν παρὰ τὰ γεγραμμένα καὶ πάτρια ἔθη . κάλλιστʼ εἴρηκας . ὅταν ἄρα οἱ πλούσιοι ταύτην μιμῶνται , τότε ἀριστοκρατίαν καλοῦμεν τὴν τοιαύτην πολιτείαν · ὁπόταν δὲ τῶν νόμων μὴ φροντίζωσιν , ὀλιγαρχίαν . κινδυνεύει . καὶ μὴν ὁπόταν αὖθις εἷς ἄρχῃ κατὰ νόμους , μιμούμενος τὸν ἐπιστήμονα , βασιλέα καλοῦμεν , οὐ διορίζοντες ὀνόματι τὸν μετʼ ἐπιστήμης ἢ δόξης κατὰ νόμους μοναρχοῦντα . κινδυνεύομεν . οὐκοῦν κἄν τις ἄρα ἐπιστήμων ὄντως ὢν εἷς ἄρχῃ , πάντως τό γε ὄνομα ταὐτὸν βασιλεὺς καὶ οὐδὲν ἕτερον προσρηθήσεται · διʼ ἃ δὴ τὰ πέντε ὀνόματα τῶν νῦν λεγομένων πολιτειῶν ἓν μόνον γέγονεν . ἔοικε γοῦν . τί δʼ ὅταν μήτε κατὰ νόμους μήτε κατὰ ἔθη πράττῃ τις εἷς ἄρχων , προσποιῆται δὲ ὥσπερ ὁ ἐπιστήμων ὡς ἄρα παρὰ τὰ γεγραμμένα τό γε βέλτιστον ποιητέον , ᾖ δέ τις ἐπιθυμία καὶ ἄγνοια τούτου τοῦ μιμήματος ἡγουμένη , μῶν οὐ τότε τὸν τοιοῦτον ἕκαστον τύραννον κλητέον ; τί μήν ; οὕτω δὴ τύραννός τε γέγονε , φαμέν , καὶ βασιλεὺς καὶ ὀλιγαρχία καὶ ἀριστοκρατία καὶ δημοκρατία , δυσχερανάντων τῶν ἀνθρώπων τὸν ἕνα ἐκεῖνον μόναρχον , καὶ ἀπιστησάντων μηδένα τῆς τοιαύτης ἀρχῆς ἄξιον ἂν γενέσθαι ποτέ , ὥστε ἐθέλειν καὶ δυνατὸν εἶναι μετʼ ἀρετῆς καὶ ἐπιστήμης ἄρχοντα τὰ δίκαια καὶ ὅσια διανέμειν ὀρθῶς πᾶσιν , λωβᾶσθαι δὲ καὶ ἀποκτεινύναι καὶ κακοῦν ὃν ἂν βουληθῇ ἑκάστοτε ἡμῶν · ἐπεὶ γενόμενόν γʼ ἂν οἷον λέγομεν ἀγαπᾶσθαί τε ἂν καὶ οἰκεῖν διακυβερνῶντα εὐδαιμόνως ὀρθὴν ἀκριβῶς μόνον πολιτείαν . πῶς δʼ οὔ ; νῦν δέ γε ὁπότε οὐκ ἔστι γιγνόμενος , ὡς δή φαμεν , ἐν ταῖς πόλεσι βασιλεὺς οἷος ἐν σμήνεσιν ἐμφύεται , τό τε σῶμα εὐθὺς καὶ τὴν ψυχὴν διαφέρων εἷς , δεῖ δὴ συνελθόντας συγγράμματα γράφειν , ὡς ἔοικεν , μεταθέοντας τὰ τῆς ἀληθεστάτης πολιτείας ἴχνη . κινδυνεύει .
Lemmas: δέω δή ὁ τοιοῦτος γε ὡς ἔοικα πολιτεία , εἰ μέλλω καλός ὁ ἀληθινός ἐκεῖνος ὁ ὁ εἷς μετά τέχνη ἄρχω πολιτεία εἰς δύναμις μιμέομαι , μηδέποτε κεῖμαι αὐτός ὁ νόμος μηδείς ποιέω παρά ὁ γράφω καί πάτριος ἔθος . καλός λέγω . ὅταν ἄρα ὁ πλούσιος οὗτος μιμέομαι , τότε ἀριστοκρατία καλέω ὁ τοιοῦτος πολιτεία · ὁπόταν δέ ὁ νόμος μή φροντίζω , ὀλιγαρχία . κινδυνεύω . καί μήν ὁπόταν αὖθις εἷς ἄρχω κατά νόμος , μιμέομαι ὁ ἐπιστήμων , βασιλεύς καλέω , οὐ διορίζω ὄνομα ὁ μετά ἐπιστήμη ἤ δόξα κατά νόμος μοναρχέω . κινδυνεύω . οὐκοῦν ἐάν τις ἄρα ἐπιστήμων ὄντως εἰμί εἷς ἄρχω , πάντως ὁ γε ὄνομα αὐτός βασιλεύς καί οὐδείς ἕτερος προσλέγω · διά ὅς δή ὁ πέντε ὄνομα ὁ νῦν λέγω πολιτεία εἷς μόνος γίγνομαι . ἔοικα γοῦν . τίς δέ ὅταν μήτε κατά νόμος μήτε κατά ἔθος πράσσω τις εἷς ἄρχω , προσποιέω δέ ὥσπερ ὁ ἐπιστήμων ὡς ἄρα παρά ὁ γράφω ὁ γε ἀγαθός ποιέω , εἰμί δέ τις ἐπιθυμία καί ἄγνοια οὗτος ὁ μίμημα ἡγέομαι , μῶν οὐ τότε ὁ τοιοῦτος ἕκαστος τύραννος κλητέος ; τίς μήν ; οὕτως δή τύραννος τε γίγνομαι , φημί , καί βασιλεύς καί ὀλιγαρχία καί ἀριστοκρατία καί δημοκρατία , δυσχεραίνω ὁ ἄνθρωπος ὁ εἷς ἐκεῖνος μόναρχος , καί ἀπιστέω μηδείς ὁ τοιοῦτος ἀρχή ἄξιος ἄν γίγνομαι ποτέ , ὥστε ἐθέλω καί δυνατός εἰμί μετά ἀρετή καί ἐπιστήμη ἄρχω ὁ δίκαιος καί ὅσιος διανέμω ὀρθός πᾶς , λωβάομαι δέ καί ἀποκτείνω καί κακόω ὅς ἄν βούλομαι ἑκάστοτε ἐγώ · ἐπεί γίγνομαι γε ἄν οἷος λέγω ἀγαπάω τε ἄν καί οἰκέω διακυβερνάω εὐδαίμων ὀρθός ἀκριβής μόνος πολιτεία . πῶς δέ οὐ ; νῦν δέ γε ὁπότε οὐ εἰμί γίγνομαι , ὡς δή φημί , ἐν ὁ πόλις βασιλεύς οἷος ἐν σμῆνος ἐμφύω , ὁ τε σῶμα εὐθύς καί ὁ ψυχή διαφέρω εἷς , δέω δή συνέρχομαι σύγγραμμα γράφω , ὡς ἔοικα , μεταθέω ὁ ὁ ἀληθής πολιτεία ἴχνος . κινδυνεύω .