plato-philosophy.politicus 292
δημοκρατίας γε μήν , ἐάντʼ οὖν βιαίως ἐάντε ἑκουσίως τῶν τὰς οὐσίας ἐχόντων τὸ πλῆθος ἄρχῃ , καὶ ἐάντε τοὺς νόμους ἀκριβῶς φυλάττον ἐάντε μή , πάντως τοὔνομα οὐδεὶς αὐτῆς εἴωθε μεταλλάττειν . ἀληθῆ . τί οὖν ; οἰόμεθά τινα τούτων τῶν πολιτειῶν ὀρθὴν εἶναι τούτοις τοῖς ὅροις ὁρισθεῖσαν , ἑνὶ καὶ ὀλίγοις καὶ πολλοῖς , καὶ πλούτῳ καὶ πενίᾳ , καὶ τῷ βιαίῳ καὶ ἑκουσίῳ , καὶ μετὰ γραμμάτων καὶ ἄνευ νόμων συμβαίνουσαν γίγνεσθαι ; τί γὰρ δὴ καὶ κωλύει ; σκόπει δὴ σαφέστερον τῇδε ἑπόμενος . πῇ ; τῷ ῥηθέντι κατὰ πρώτας πότερον ἐμμενοῦμεν ἢ διαφωνήσομεν ; τῷ δὴ ποίῳ λέγεις ; τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν τῶν ἐπιστημῶν εἶναί τινα ἔφαμεν , οἶμαι . ναί . καὶ τούτων γε οὐχ ἁπασῶν , ἀλλὰ κριτικὴν δήπου τινὰ καὶ ἐπιστατικὴν ἐκ τῶν ἄλλων προειλόμεθα . ναί . κἀκ τῆς ἐπιστατικῆς τὴν μὲν ἐπʼ ἀψύχοις ἔργοις , τὴν δʼ ἐπὶ ζῴοις · καὶ κατὰ τοῦτον δὴ τὸν τρόπον μερίζοντες δεῦρʼ ἀεὶ προεληλύθαμεν , ἐπιστήμης οὐκ ἐπιλανθανόμενοι , τὸ δʼ ἥτις οὐχ ἱκανῶς πω δυνάμενοι διακριβώσασθαι . λέγεις ὀρθῶς . τοῦτʼ αὐτὸ τοίνυν ἆρʼ ἐννοοῦμεν , ὅτι τὸν ὅρον οὐκ ὀλίγους οὐδὲ πολλούς , οὐδὲ τὸ ἑκούσιον οὐδὲ τὸ ἀκούσιον , οὐδὲ πενίαν οὐδὲ πλοῦτον γίγνεσθαι περὶ αὐτῶν χρεών , ἀλλά τινα ἐπιστήμην , εἴπερ ἀκολουθήσομεν τοῖς πρόσθεν ; ἀλλὰ μὴν τοῦτό γε ἀδύνατον μὴ ποιεῖν . ἐξ ἀνάγκης δὴ νῦν τοῦτο οὕτω σκεπτέον , ἐν τίνι ποτὲ τούτων ἐπιστήμη συμβαίνει γίγνεσθαι περὶ ἀνθρώπων ἀρχῆς , σχεδὸν τῆς χαλεπωτάτης καὶ μεγίστης κτήσασθαι . δεῖ γὰρ ἰδεῖν αὐτήν , ἵνα θεασώμεθα τίνας ἀφαιρετέον ἀπὸ τοῦ φρονίμου βασιλέως , οἳ προσποιοῦνται μὲν εἶναι πολιτικοὶ καὶ πείθουσι πολλούς , εἰσὶ δὲ οὐδαμῶς . δεῖ γὰρ δὴ ποιεῖν τοῦτο , ὡς ὁ λόγος ἡμῖν προείρηκεν . μῶν οὖν δοκεῖ πλῆθός γε ἐν πόλει ταύτην τὴν ἐπιστήμην δυνατὸν εἶναι κτήσασθαι ; καὶ πῶς ; ἀλλʼ ἆρα ἐν χιλιάνδρῳ πόλει δυνατὸν ἑκατόν τινας ἢ καὶ πεντήκοντα αὐτὴν ἱκανῶς κτήσασθαι ;
Lemmas: δημοκρατία γε μήν , ἐάν οὖν βίαιος ἐάν ἑκούσιος ὁ ὁ οὐσία ἔχω ὁ πλῆθος ἄρχω , καί ἐάν ὁ νόμος ἀκριβής φυλάσσω ἐάν μή , πάντως ὄνομα οὐδείς αὐτός εἴωθα μεταλλάσσω . ἀληθής . τίς οὖν ; οἴομαι τις οὗτος ὁ πολιτεία ὀρθός εἰμί οὗτος ὁ ὅρος ὁρίζω , εἷς καί ὀλίγος καί πολύς , καί πλοῦτος καί πενία , καί ὁ βίαιος καί ἑκούσιος , καί μετά γράμμα καί ἄνευ νόμος συμβαίνω γίγνομαι ; τίς γάρ δή καί κωλύω ; σκοπέω δή σαφής ὅδε ἕπομαι . πῇ ; ὁ λέγω κατά πρῶτος πότερος ἐμμένω ἤ διαφωνέω ; ὁ δή ποῖος λέγω ; ὁ βασιλικός ἀρχή ὁ ἐπιστήμη εἰμί τις φημί , οἴομαι . ναί . καί οὗτος γε οὐ ἅπας , ἀλλά κριτικός δήπου τις καί ἐπιστατικός ἐκ ὁ ἄλλος προαιρέω . ναί . ἐκ ὁ ἐπιστατικός ὁ μέν ἐπί ἄψυχος ἔργον , ὁ δέ ἐπί ζῷον · καί κατά οὗτος δή ὁ τρόπος μερίζω δεῦρο ἀεί προέρχομαι , ἐπιστήμη οὐ ἐπιλανθάνομαι , ὁ δέ ὅστις οὐ ἱκανός πω δύναμαι διακριβόω . λέγω ὀρθός . οὗτος αὐτός τοίνυν ἆρα ἐννοέω , ὅτι ὁ ὅρος οὐ ὀλίγος οὐδέ πολύς , οὐδέ ὁ ἑκούσιος οὐδέ ὁ ἀκούσιος , οὐδέ πενία οὐδέ πλοῦτος γίγνομαι περί αὐτός χρεών , ἀλλά τις ἐπιστήμη , εἴπερ ἀκολουθέω ὁ πρόσθεν ; ἀλλά μήν οὗτος γε ἀδύνατος μή ποιέω . ἐκ ἀνάγκη δή νῦν οὗτος οὕτως σκοπέω , ἐν τίς ποτέ οὗτος ἐπιστήμη συμβαίνω γίγνομαι περί ἄνθρωπος ἀρχή , σχεδόν ὁ χαλεπός καί μέγας κτάομαι . δέω γάρ ὁράω αὐτός , ἵνα θεάομαι τίς ἀφαιρετέος ἀπό ὁ φρόνιμος βασιλεύς , ὅς προσποιέω μέν εἰμί πολιτικός καί πείθω πολύς , εἰμί δέ οὐδαμῶς . δέω γάρ δή ποιέω οὗτος , ὡς ὁ λόγος ἐγώ προλέγω . μῶν οὖν δοκέω πλῆθος γε ἐν πόλις οὗτος ὁ ἐπιστήμη δυνατός εἰμί κτάομαι ; καί πῶς ; ἀλλά ἆρα ἐν χιλίανδρος πόλις δυνατός ἑκατόν τις ἤ καί πεντήκοντα αὐτός ἱκανός κτάομαι ;