plato-philosophy.politicus 275
ὅτι μὲν ἐρωτώμενοι τὸν ἐκ τῆς νῦν περιφορᾶς καὶ γενέσεως βασιλέα καὶ πολιτικὸν τὸν ἐκ τῆς ἐναντίας περιόδου ποιμένα τῆς τότε ἀνθρωπίνης ἀγέλης εἴπομεν , καὶ ταῦτα θεὸν ἀντὶ θνητοῦ , ταύτῃ μὲν πάμπολυ παρηνέχθημεν · ὅτι δὲ συμπάσης τῆς πόλεως ἄρχοντα αὐτὸν ἀπεφήναμεν , ὅντινα δὲ τρόπον οὐ διείπομεν , ταύτῃ δὲ αὖ τὸ μὲν λεχθὲν ἀληθές , οὐ μὴν ὅλον γε οὐδὲ σαφὲς ἐρρήθη , διὸ καὶ βραχύτερον ἢ κατʼ ἐκεῖνο ἡμαρτήκαμεν . ἀληθῆ . δεῖ τοίνυν τὸν τρόπον , ὡς ἔοικε , διορίσαντας τῆς ἀρχῆς τῆς πόλεως οὕτω τελέως τὸν πολιτικὸν ἡμῖν εἰρῆσθαι προσδοκᾶν . καλῶς . διὰ ταῦτα μὴν καὶ τὸν μῦθον παρεθέμεθα , ἵνα ἐνδείξαιτο περὶ τῆς ἀγελαιοτροφίας μὴ μόνον ὡς πάντες αὐτῆς ἀμφισβητοῦσι τῷ ζητουμένῳ τὰ νῦν , ἀλλὰ κἀκεῖνον αὐτὸν ἐναργέστερον ἴδοιμεν , ὃν προσήκει μόνον κατὰ τὸ παράδειγμα ποιμένων τε καὶ βουκόλων τῆς ἀνθρωπίνης ἐπιμέλειαν ἔχοντα τροφῆς τούτου μόνον ἀξιωθῆναι τοῦ προσρήματος . ὀρθῶς . οἶμαι δέ γʼ , ὦ Σώκρατες , τοῦτο μὲν ἔτι μεῖζον ἢ κατὰ βασιλέα εἶναι τὸ σχῆμα τὸ τοῦ θείου νομέως , τοὺς δʼ ἐνθάδε νῦν ὄντας πολιτικοὺς τοῖς ἀρχομένοις ὁμοίους τε εἶναι μᾶλλον πολὺ τὰς φύσεις καὶ παραπλησιαίτερον παιδείας μετειληφέναι καὶ τροφῆς . πάντως που . ζητητέοι γε μὴν οὐδὲν ἂν εἴησαν οὔθʼ ἧττον οὔτε μᾶλλον , εἴθʼ οὕτως εἴτʼ ἐκείνως πεφύκασιν . πῶς γὰρ οὔ ; τῇδε δὴ πάλιν ἐπανέλθωμεν . ἣν γὰρ ἔφαμεν αὐτεπιτακτικὴν μὲν εἶναι τέχνην ἐπὶ ζῴοις , οὐ μὴν ἰδίᾳ γε ἀλλὰ κοινῇ τὴν ἐπιμέλειαν ἔχουσαν , καὶ προσείπομεν δὴ τότε εὐθὺς ἀγελαιοτροφικήν—μέμνησαι γάρ ; ναί . ταύτης τοίνυν πῃ διημαρτάνομεν . τὸν γὰρ πολιτικὸν οὐδαμοῦ συνελάβομεν οὐδʼ ὠνομάσαμεν , ἀλλʼ ἡμᾶς ἔλαθεν κατὰ τὴν ὀνομασίαν ἐκφυγών . πῶς ; τοῦ τὰς ἀγέλας ἑκάστας τρέφειν τοῖς μὲν ἄλλοις που πᾶσι μέτεστι νομεῦσι , τῷ πολιτικῷ δὲ οὐ μετὸν ἐπηνέγκαμεν τοὔνομα , δέον τῶν κοινῶν ἐπενεγκεῖν τι σύμπασιν . ἀληθῆ λέγεις , εἴπερ ἐτύγχανέ γε ὄν . πῶς δʼ οὐκ ἦν τό γε θεραπεύειν που πᾶσι κοινόν , μηδὲν διορισθείσης τροφῆς μηδέ τινος ἄλλης πραγματείας ; ἀλλʼ ἤ τινα ἀγελαιοκομικὴν ἢ θεραπευτικὴν ἢ καί τινα ἐπιμελητικὴν αὐτὴν ὀνομάσασιν ὡς κατὰ πάντων ἐξῆν περικαλύπτειν καὶ τὸν πολιτικὸν ἅμα τοῖς ἄλλοις , ἐπειδὴ δεῖν τοῦτʼ ἐσήμαινεν ὁ λόγος .
Lemmas: ὅτι μέν ἐρωτάω ὁ ἐκ ὁ νῦν περιφορά καί γένεσις βασιλεύς καί πολιτικός ὁ ἐκ ὁ ἐναντίος περίοδος ποιμήν ὁ τότε ἀνθρώπινος ἀγέλη λέγω , καί οὗτος θεός ἀντί θνητός , ταύτῃ μέν πάμπολυς παραφέρω · ὅτι δέ σύμπας ὁ πόλις ἄρχω αὐτός ἀποφαίνω , ὅστις δέ τρόπος οὐ διαλέγω , ταύτῃ δέ αὖ ὁ μέν λέγω ἀληθής , οὐ μήν ὅλος γε οὐδέ σαφής λέγω , διό καί βραχύς ἤ κατά ἐκεῖνος ἁμαρτέω . ἀληθής . δέω τοίνυν ὁ τρόπος , ὡς ἔοικα , διορίζω ὁ ἀρχή ὁ πόλις οὕτως τέλειος ὁ πολιτικός ἐγώ λέγω προσδοκάω . καλός . διά οὗτος μήν καί ὁ μῦθος παρατίθημι , ἵνα ἐνδείκνυμι περί ὁ ἀγελαιοτροφία μή μόνος ὡς πᾶς αὐτός ἀμφισβητέω ὁ ζητέω ὁ νῦν , ἀλλά ἐκεῖνος αὐτός ἐναργής ὁράω , ὅς προσήκω μόνος κατά ὁ παράδειγμα ποιμήν τε καί βούκολος ὁ ἀνθρώπινος ἐπιμέλεια ἔχω τροφή οὗτος μόνος ἀξιόω ὁ πρόσρημα . ὀρθός . οἴομαι δέ γε , ὦ Σωκράτης , οὗτος μέν ἔτι μέγας ἤ κατά βασιλεύς εἰμί ὁ σχῆμα ὁ ὁ θεῖος νομεύς , ὁ δέ ἐνθάδε νῦν εἰμί πολιτικός ὁ ἄρχω ὅμοιος τε εἰμί μάλα πολύς ὁ φύσις καί παραπλήσιος παιδεία μεταλαμβάνω καί τροφή . πάντως που . ζητητέος γε μήν οὐδείς ἄν εἰμί οὔτε ἥσσων οὔτε μάλα , εἴτε οὕτως εἴτε ἐκεῖνος φύω . πῶς γάρ οὐ ; τῇδε δή πάλιν ἐπανέρχομαι . ὅς γάρ φημί αὐτεπιτακτικός μέν εἰμί τέχνη ἐπί ζῷον , οὐ μήν ἴδιος γε ἀλλά κοινῇ ὁ ἐπιμέλεια ἔχω , καί προσλέγω δή τότε εὐθύς ἀγελαιοτροφικήν—μέμνησαι γάρ ; ναί . οὗτος τοίνυν πη διαμαρτάνω . ὁ γάρ πολιτικός οὐδαμοῦ συλλαμβάνω οὐδέ ὀνομάζω , ἀλλά ἐγώ λανθάνω κατά ὁ ὀνομασία ἐκφεύγω . πῶς ; ὁ ὁ ἀγέλη ἕκαστος τρέφω ὁ μέν ἄλλος που πᾶς μέτειμι νομεύς , ὁ πολιτικός δέ οὐ μέτειμι ἐπιφέρω ὄνομα , δέω ὁ κοινός ἐπιφέρω τις σύμπας . ἀληθής λέγω , εἴπερ τυγχάνω γε εἰμί . πῶς δέ οὐ εἰμί ὁ γε θεραπεύω που πᾶς κοινός , μηδείς διορίζω τροφή μηδέ τις ἄλλος πραγματεία ; ἀλλά ἤ τις ἀγελαιοκομικός ἤ θεραπευτικός ἤ καί τις ἐπιμελητικός αὐτός ὀνομάζω ὡς κατά πᾶς ἔξεστι περικαλύπτω καί ὁ πολιτικός ἅμα ὁ ἄλλος , ἐπειδή δέω οὗτος σημαίνω ὁ λόγος .