plato-philosophy.politicus 271
γένεσις δὲ δὴ τίς τότʼ ἦν , ὦ ξένε , ζῴων ; καὶ τίνα τρόπον ἐξ ἀλλήλων ἐγεννῶντο ; δῆλον , ὦ Σώκρατες , ὅτι τὸ μὲν ἐξ ἀλλήλων οὐκ ἦν ἐν τῇ τότε φύσει γεννώμενον , τὸ δὲ γηγενὲς εἶναί ποτε γένος λεχθὲν τοῦτʼ ἦν τὸ κατʼ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἐκ γῆς πάλιν ἀναστρεφόμενον , ἀπεμνημονεύετο δὲ ὑπὸ τῶν ἡμετέρων προγόνων τῶν πρώτων , οἳ τελευτώσῃ μὲν τῇ προτέρᾳ περιφορᾷ τὸν ἑξῆς χρόνον ἐγειτόνουν , τῆσδε δὲ κατʼ ἀρχὰς ἐφύοντο · τούτων γὰρ οὗτοι κήρυκες ἐγένονθʼ ἡμῖν τῶν λόγων , οἳ νῦν ὑπὸ πολλῶν οὐκ ὀρθῶς ἀπιστοῦνται . τὸ γὰρ ἐντεῦθεν οἶμαι χρὴ συννοεῖν . ἑπόμενον γάρ ἐστι τῷ τοὺς πρεσβύτας ἐπὶ τὴν τοῦ παιδὸς ἰέναι φύσιν , ἐκ τῶν τετελευτηκότων αὖ , κειμένων δὲ ἐν γῇ , πάλιν ἐκεῖ συνισταμένους καὶ ἀναβιωσκομένους , ἕπεσθαι τῇ τροπῇ συνανακυκλουμένης εἰς τἀναντία τῆς γενέσεως , καὶ γηγενεῖς δὴ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον ἐξ ἀνάγκης φυομένους , οὕτως ἔχειν τοὔνομα καὶ τὸν λόγον , ὅσους μὴ θεὸς αὐτῶν εἰς ἄλλην μοῖραν ἐκόμισεν . κομιδῇ μὲν οὖν τοῦτό γε ἕπεται τοῖς ἔμπροσθεν . ἀλλὰ δὴ τὸν βίον ὃν ἐπὶ τῆς Κρόνου φῂς εἶναι δυνάμεως , πότερον ἐν ἐκείναις ἦν ταῖς τροπαῖς ἢ ἐν ταῖσδε ; τὴν μὲν γὰρ τῶν ἄστρων τε καὶ ἡλίου μεταβολὴν δῆλον ὡς ἐν ἑκατέραις συμπίπτει ταῖς τροπαῖς γίγνεσθαι . καλῶς τῷ λόγῳ συμπαρηκολούθηκας . ὃ δʼ ἤρου περὶ τοῦ πάντα αὐτόματα γίγνεσθαι τοῖς ἀνθρώποις , ἥκιστα τῆς νῦν ἐστι καθεστηκυίας φορᾶς , ἀλλʼ ἦν καὶ τοῦτο τῆς ἔμπροσθεν . τότε γὰρ αὐτῆς πρῶτον τῆς κυκλήσεως ἦρχεν ἐπιμελούμενος ὅλης ὁ θεός , ὣς δʼ αὖ κατὰ τόπους ταὐτὸν τοῦτο , ὑπὸ θεῶν ἀρχόντων πάντʼ ἦν τὰ τοῦ κόσμου μέρη διειλημμένα · καὶ δὴ καὶ τὰ ζῷα κατὰ γένη καὶ ἀγέλας οἷον νομῆς θεῖοι διειλήφεσαν δαίμονες , αὐτάρκης εἰς πάντα ἕκαστος ἑκάστοις ὢν οἷς αὐτὸς ἔνεμεν , ὥστε οὔτʼ ἄγριον ἦν οὐδὲν οὔτε ἀλλήλων ἐδωδαί , πόλεμός τε οὐκ ἐνῆν οὐδὲ στάσις τὸ παράπαν · ἄλλα θʼ ὅσα τῆς τοιαύτης ἐστὶ κατακοσμήσεως ἑπόμενα , μυρία ἂν εἴη λέγειν . τὸ δʼ οὖν τῶν ἀνθρώπων λεχθὲν αὐτομάτου πέρι βίου διὰ τὸ τοιόνδε εἴρηται .
Lemmas: γένεσις δέ δή τίς τότε εἰμί , ὦ ξένος , ζῷον ; καί τίς τρόπος ἐκ ἀλλήλων γεννάω ; δῆλος , ὦ Σωκράτης , ὅτι ὁ μέν ἐκ ἀλλήλων οὐ εἰμί ἐν ὁ τότε φύσις γεννάω , ὁ δέ γηγενής εἰμί ποτέ γένος λέγω οὗτος εἰμί ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος ἐκ γῆ πάλιν ἀναστρέφω , ἀπομνημονεύω δέ ὑπό ὁ ἡμέτερος πρόγονος ὁ πρῶτος , ὅς τελευτάω μέν ὁ πρότερος περιφορά ὁ ἑξῆς χρόνος γειτονέω , ὅδε δέ κατά ἀρχή φύω · οὗτος γάρ οὗτος κῆρυξ γίγνομαι ἐγώ ὁ λόγος , ὅς νῦν ὑπό πολύς οὐ ὀρθός ἀπιστέω . ὁ γάρ ἐντεῦθεν οἴομαι χρή συννοέω . ἕπομαι γάρ εἰμί ὁ ὁ πρεσβύτης ἐπί ὁ ὁ παῖς ἔρχομαι φύσις , ἐκ ὁ τελευτάω αὖ , κεῖμαι δέ ἐν γῆ , πάλιν ἐκεῖ συνίστημι καί ἀναβιώσκομαι , ἕπομαι ὁ τροπή συνανακυκλέομαι εἰς ἐναντίος ὁ γένεσις , καί γηγενής δή κατά οὗτος ὁ λόγος ἐκ ἀνάγκη φύω , οὕτως ἔχω ὄνομα καί ὁ λόγος , ὅσος μή θεός αὐτός εἰς ἄλλος μοῖρα κομίζω . κομιδῇ μέν οὖν οὗτος γε ἕπομαι ὁ ἔμπροσθεν . ἀλλά δή ὁ βίος ὅς ἐπί ὁ Κρόνος φημί εἰμί δύναμις , πότερος ἐν ἐκεῖνος εἰμί ὁ τροπή ἤ ἐν ὅδε ; ὁ μέν γάρ ὁ ἄστρον τε καί ἥλιος μεταβολή δῆλος ὡς ἐν ἑκάτερος συμπίπτω ὁ τροπή γίγνομαι . καλός ὁ λόγος συμπαρακολουθέω . ὅς δέ ἔρομαι περί ὁ πᾶς αὐτόματος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος , ἦκα ὁ νῦν εἰμί καθίστημι φορά , ἀλλά εἰμί καί οὗτος ὁ ἔμπροσθεν . τότε γάρ αὐτός πρῶτος ὁ κύκλησις ἄρχω ἐπιμελέομαι ὅλος ὁ θεός , ὡς δέ αὖ κατά τόπος αὐτός οὗτος , ὑπό θεός ἄρχω πᾶς εἰμί ὁ ὁ κόσμος μέρος διαλαμβάνω · καί δή καί ὁ ζῷον κατά γένος καί ἀγέλη οἷος νομή θεῖος διαλαμβάνω δαίμων , αὐτάρκης εἰς πᾶς ἕκαστος ἕκαστος εἰμί ὅς αὐτός νέμω , ὥστε οὔτε ἄγριος εἰμί οὐδείς οὔτε ἀλλήλων ἐδωδή , πόλεμος τε οὐ ἔνειμι οὐδέ στάσις ὁ παράπαν · ἄλλος τε ὅσος ὁ τοιοῦτος εἰμί κατακόσμησις ἕπομαι , μυρίος ἄν εἰμί λέγω . ὁ δέ οὖν ὁ ἄνθρωπος λέγω αὐτόματος περί βίος διά ὁ τοιόσδε λέγω .