plato-philosophy.politicus 287
οὐ τοίνυν οὐδὲ πρὸς τοῦτο πάντα . οὔτε γὰρ πρὸς τὴν ἡδονὴν μήκους ἁρμόττοντος οὐδὲν προσδεησόμεθα , πλὴν εἰ πάρεργόν τι · τό τε αὖ πρὸς τὴν τοῦ προβληθέντος ζήτησιν , ὡς ἂν ῥᾷστα καὶ τάχιστα εὕροιμεν , δεύτερον ἀλλʼ οὐ πρῶτον ὁ λόγος ἀγαπᾶν παραγγέλλει , πολὺ δὲ μάλιστα καὶ πρῶτον τὴν μέθοδον αὐτὴν τιμᾶν τοῦ κατʼ εἴδη δυνατὸν εἶναι διαιρεῖν , καὶ δὴ καὶ λόγον , ἄντε παμμήκης λεχθεὶς τὸν ἀκούσαντα εὑρετικώτερον ἀπεργάζηται , τοῦτον σπουδάζειν καὶ τῷ μήκει μηδὲν ἀγανακτεῖν , ἄντʼ αὖ βραχύτερος , ὡσαύτως · ἔτι δʼ αὖ πρὸς τούτοις τὸν περὶ τὰς τοιάσδε συνουσίας ψέγοντα λόγων μήκη καὶ τὰς ἐν κύκλῳ περιόδους οὐκ ἀποδεχόμενον , ὅτι χρὴ τὸν τοιοῦτον μὴ ταχὺ μηδʼ εὐθὺς οὕτω μεθιέναι ψέξαντα μόνον ὡς μακρὰ τὰ λεχθέντα , ἀλλὰ καὶ προσαποφαίνειν οἴεσθαι δεῖν ὡς βραχύτερα ἂν γενόμενα τοὺς συνόντας ἀπηργάζετο διαλεκτικωτέρους καὶ τῆς τῶν ὄντων λόγῳ δηλώσεως εὑρετικωτέρους , τῶν δὲ ἄλλων καὶ πρὸς ἄλλʼ ἄττα ψόγων καὶ ἐπαίνων μηδὲν φροντίζειν μηδὲ τὸ παράπαν ἀκούειν δοκεῖν τῶν τοιούτων λόγων . καὶ τούτων μὲν ἅλις , εἰ καὶ σοὶ ταύτῃ συνδοκεῖ · πρὸς δὲ δὴ τὸν πολιτικὸν ἴωμεν πάλιν , τῆς προρρηθείσης ὑφαντικῆς αὐτῷ φέροντες τὸ παράδειγμα . καλῶς εἶπες , καὶ ποιῶμεν ἃ λέγεις . οὐκοῦν ἀπό γε τῶν πολλῶν ὁ βασιλεὺς ὅσαι σύννομοι , μᾶλλον δὲ ἀπὸ πασῶν τῶν περὶ τὰς ἀγέλας διακεχώρισται · λοιπαὶ δέ , φαμέν , αἱ κατὰ πόλιν αὐτὴν τῶν τε συναιτίων καὶ τῶν αἰτίων , ἃς πρώτας ἀπʼ ἀλλήλων διαιρετέον . ὀρθῶς . οἶσθʼ οὖν ὅτι χαλεπὸν αὐτὰς τεμεῖν δίχα ; τὸ δʼ αἴτιον , ὡς οἶμαι , προϊοῦσιν οὐχ ἧττον ἔσται καταφανές . οὐκοῦν χρὴ δρᾶν οὕτως . κατὰ μέλη τοίνυν αὐτὰς οἷον ἱερεῖον διαιρώμεθα , ἐπειδὴ δίχα ἀδυνατοῦμεν . δεῖ γὰρ εἰς τὸν ἐγγύτατα ὅτι μάλιστα τέμνειν ἀριθμὸν ἀεί . πῶς οὖν ποιῶμεν τὰ νῦν ; ὥσπερ ἔμπροσθεν , ὁπόσαι παρείχοντο ὄργανα περὶ τὴν ὑφαντικήν , πάσας δήπου τότε ἐτίθεμεν ὡς συναιτίους . ναί . καὶ νῦν δὴ ταὐτὸν μὲν τοῦτο , ἔτι δὲ μᾶλλον ἢ τόθʼ ἡμῖν ποιητέον . ὅσαι γὰρ σμικρὸν ἢ μέγα τι δημιουργοῦσι κατὰ πόλιν ὄργανον , θετέον ἁπάσας ταύτας ὡς οὔσας συναιτίους . ἄνευ γὰρ τούτων οὐκ ἄν ποτε γένοιτο πόλις οὐδὲ πολιτική , τούτων δʼ αὖ βασιλικῆς ἔργον τέχνης οὐδέν που θήσομεν . οὐ γάρ . καὶ μὲν δὴ χαλεπὸν ἐπιχειροῦμεν δρᾶν ἀποχωρίζοντες τοῦτο ἀπὸ τῶν ἄλλων τὸ γένος · ὅτι γὰρ οὖν τῶν ὄντων ἔστιν ὡς ἑνός γέ τινος ὄργανον εἰπόντα δοκεῖν εἰρηκέναι τι πιθανόν . ὅμως δὲ ἕτερον αὖ τῶν ἐν πόλει κτημάτων εἴπωμεν τόδε . τὸ ποῖον ; ὡς οὐκ ἔστι ταύτην τὴν δύναμιν ἔχον . οὐ γὰρ ἐπὶ γενέσεως αἰτίᾳ πήγνυται , καθάπερ ὄργανον , ἀλλʼ ἕνεκα τοῦ δημιουργηθέντος σωτηρίας . τὸ ποῖον ;
Lemmas: οὐ τοίνυν οὐδέ πρός οὗτος πᾶς . οὔτε γάρ πρός ὁ ἡδονή μῆκος ἁρμόζω οὐδείς προσδέομαι , πλήν εἰ πάρεργος τις · ὁ τε αὖ πρός ὁ ὁ προβάλλω ζήτησις , ὡς ἄν ῥᾴδιος καί ταχύς εὑρίσκω , δεύτερος ἀλλά οὐ πρῶτος ὁ λόγος ἀγαπάω παραγγέλλω , πολύς δέ μάλα καί πρῶτος ὁ μέθοδος αὐτός τιμάω ὁ κατά εἶδος δυνατός εἰμί διαιρέω , καί δή καί λόγος , ἄντομαι παμμήκης λέγω ὁ ἀκούω εὑρετικός ἀπεργάζομαι , οὗτος σπουδάζω καί ὁ μῆκος μηδείς ἀγανακτέω , ἄντα αὖ βραχύς , ὡσαύτως · ἔτι δέ αὖ πρός οὗτος ὁ περί ὁ τοιόσδε συνουσία ψέγω λόγος μῆκος καί ὁ ἐν κύκλος περίοδος οὐ ἀποδέχομαι , ὅτι χρή ὁ τοιοῦτος μή ταχύς μηδέ εὐθύς οὕτως μεθίημι ψέγω μόνος ὡς μακρός ὁ λέγω , ἀλλά καί προσαποφαίνω οἴομαι δέω ὡς βραχύς ἄν γίγνομαι ὁ σύνειμι ἀπεργάζομαι διαλεκτικός καί ὁ ὁ εἰμί λόγος δήλωσις εὑρετικός , ὁ δέ ἄλλος καί πρός ἄλλος τις ψόγος καί ἔπαινος μηδείς φροντίζω μηδέ ὁ παράπαν ἀκούω δοκέω ὁ τοιοῦτος λόγος . καί οὗτος μέν ἅλις , εἰ καί σύ οὗτος συνδοκέω · πρός δέ δή ὁ πολιτικός ἔρχομαι πάλιν , ὁ προλέγω ὑφαντικός αὐτός φέρω ὁ παράδειγμα . καλός λέγω , καί ποιέω ὅς λέγω . οὐκοῦν ἀπό γε ὁ πολύς ὁ βασιλεύς ὅσος σύννομος , μάλα δέ ἀπό πᾶς ὁ περί ὁ ἀγέλη διαχωρίζω · λοιπός δέ , φημί , ὁ κατά πόλις αὐτός ὁ τε συναίτιος καί ὁ αἴτιος , ὅς πρῶτος ἀπό ἀλλήλων διαιρετέον . ὀρθός . οἶδα οὖν ὅτι χαλεπός αὐτός τέμνω δίχα ; ὁ δέ αἴτιος , ὡς οἴομαι , προέρχομαι οὐ ἥσσων εἰμί καταφανής . οὐκοῦν χρή δράω οὕτως . κατά μέλος τοίνυν αὐτός οἷος ἱερεῖον διαίρω , ἐπειδή δίχα ἀδυνατέω . δέω γάρ εἰς ὁ ἐγγύς ὅτι μάλα τέμνω ἀριθμός ἀεί . πῶς οὖν ποιέω ὁ νῦν ; ὥσπερ ἔμπροσθεν , ὁπόσος παρέχω ὄργανον περί ὁ ὑφαντικός , πᾶς δήπου τότε τίθημι ὡς συναίτιος . ναί . καί νῦν δή αὐτός μέν οὗτος , ἔτι δέ μάλα ἤ τότε ἐγώ ποιέω . ὅσος γάρ μικρός ἤ μέγας τις δημιουργέω κατά πόλις ὄργανον , τίθημι ἅπας οὗτος ὡς εἰμί συναίτιος . ἄνευ γάρ οὗτος οὐ ἄν ποτέ γίγνομαι πόλις οὐδέ πολιτικός , οὗτος δέ αὖ βασιλικός ἔργον τέχνη οὐδείς που τίθημι . οὐ γάρ . καί μέν δή χαλεπός ἐπιχειρέω δράω ἀποχωρίζω οὗτος ἀπό ὁ ἄλλος ὁ γένος · ὅτι γάρ οὖν ὁ εἰμί εἰμί ὡς εἷς γε τις ὄργανον λέγω δοκέω λέγω τις πιθανός . ὅμως δέ ἕτερος αὖ ὁ ἐν πόλις κτῆμα λέγω ὅδε . ὁ ποῖος ; ὡς οὐ εἰμί οὗτος ὁ δύναμις ἔχω . οὐ γάρ ἐπί γένεσις αἰτία πήγνυμι , καθά ὄργανον , ἀλλά ἕνεκα ὁ δημιουργέω σωτηρία . ὁ ποῖος ;