plato-philosophy.politicus 283
ὅσα δέ γε αὖ τὴν μὲν συστροφὴν χαύνην λαμβάνει , τῇ δὲ τοῦ στήμονος ἐμπλέξει πρὸς τὴν τῆς γνάψεως ὁλκὴν ἐμμέτρως τὴν μαλακότητα ἴσχει , ταῦτʼ ἄρα κρόκην μὲν τὰ νηθέντα , τὴν δὲ ἐπιτεταγμένην αὐτοῖς εἶναι τέχνην τὴν κροκονητικὴν φῶμεν . ὀρθότατα . καὶ μὴν τό γε τῆς ὑφαντικῆς μέρος ὃ προυθέμεθα , παντί που δῆλον ἤδη . τὸ γὰρ συγκριτικῆς τῆς ἐν ταλασιουργίᾳ μόριον ὅταν εὐθυπλοκίᾳ κρόκης καὶ στήμονος ἀπεργάζηται πλέγμα , τὸ μὲν πλεχθὲν σύμπαν ἐσθῆτα ἐρεᾶν , τὴν δʼ ἐπὶ τούτῳ τέχνην οὖσαν προσαγορεύομεν ὑφαντικήν . ὀρθότατα . εἶεν · τί δή ποτε οὖν οὐκ εὐθὺς ἀπεκρινάμεθα πλεκτικὴν εἶναι κρόκης καὶ στήμονος ὑφαντικήν , ἀλλὰ περιήλθομεν ἐν κύκλῳ πάμπολλα διοριζόμενοι μάτην ; οὔκουν ἔμοιγε , ὦ ξένε , μάτην οὐδὲν τῶν ῥηθέντων ἔδοξε ῥηθῆναι . καὶ θαυμαστόν γε οὐδέν · ἀλλὰ τάχʼ ἄν , ὦ μακάριε , δόξειε . πρὸς δὴ τὸ νόσημα τὸ τοιοῦτον , ἂν ἄρα πολλάκις ὕστερον ἐπίῃ—θαυμαστὸν γὰρ οὐδέν—λόγον ἄκουσόν τινα προσήκοντα περὶ πάντων τῶν τοιούτων ῥηθῆναι . λέγε μόνον . πρῶτον τοίνυν ἴδωμεν πᾶσαν τήν τε ὑπερβολὴν καὶ τὴν ἔλλειψιν , ἵνα κατὰ λόγον ἐπαινῶμεν καὶ ψέγωμεν τὰ μακρότερα τοῦ δέοντος ἑκάστοτε λεγόμενα καὶ τἀναντία περὶ τὰς τοιάσδε διατριβάς . οὐκοῦν χρή . περὶ δὴ τούτων αὐτῶν ὁ λόγος ἡμῖν οἶμαι γιγνόμενος ὀρθῶς ἂν γίγνοιτο . τίνων ; μήκους τε πέρι καὶ βραχύτητος καὶ πάσης ὑπεροχῆς τε καὶ ἐλλείψεως · ἡ γάρ που μετρητικὴ περὶ πάντʼ ἐστὶ ταῦτα . ναί . διέλωμεν τοίνυν αὐτὴν δύο μέρη · δεῖ γὰρ δὴ πρὸς ὃ νῦν σπεύδομεν . λέγοις ἂν τὴν διαίρεσιν ὅπῃ . τῇδε · τὸ μὲν κατὰ τὴν πρὸς ἄλληλα μεγέθους καὶ σμικρότητος κοινωνίαν , τὸ δὲ κατὰ τὴν τῆς γενέσεως ἀναγκαίαν οὐσίαν . πῶς λέγεις ; ἆρʼ οὐ κατὰ φύσιν δοκεῖ σοι τὸ μεῖζον μηδενὸς ἑτέρου δεῖν μεῖζον λέγειν ἢ τοῦ ἐλάττονος , καὶ τοὔλαττον αὖ τοῦ μείζονος ἔλαττον , ἄλλου δὲ μηδενός ; ἔμοιγε . τί δέ ; τὸ τὴν τοῦ μετρίου φύσιν ὑπερβάλλον καὶ ὑπερβαλλόμενον ὑπʼ αὐτῆς ἐν λόγοις εἴτε καὶ ἐν ἔργοις ἆρʼ οὐκ αὖ λέξομεν ὡς ὄντως γιγνόμενον , ἐν ᾧ καὶ διαφέρουσι μάλιστα ἡμῶν οἵ τε κακοὶ καὶ ἀγαθοί ; φαίνεται . διττὰς ἄρα ταύτας οὐσίας καὶ κρίσεις τοῦ μεγάλου καὶ τοῦ σμικροῦ θετέον , ἀλλʼ οὐχ ὡς ἔφαμεν ἄρτι πρὸς ἄλληλα μόνον δεῖν , ἀλλʼ ὥσπερ νῦν εἴρηται μᾶλλον τὴν μὲν πρὸς ἄλληλα λεκτέον , τὴν δʼ αὖ πρὸς τὸ μέτριον · οὗ δὲ ἕνεκα , μαθεῖν ἆρʼ ἂν βουλοίμεθα ; τί μήν ;
Lemmas: ὅσος δέ γε αὖ ὁ μέν συστροφή χαῦνος λαμβάνω , ὁ δέ ὁ στήμων ἔμπλεξις πρός ὁ ὁ γνάψις ὁλκή ἔμμετρος ὁ μαλακότης ἴσχω , οὗτος ἄρα κρόκη μέν ὁ νέω , ὁ δέ ἐπιτάσσω αὐτός εἰμί τέχνη ὁ κροκονητική φημί . ὀρθός . καί μήν ὁ γε ὁ ὑφαντικός μέρος ὅς προτίθημι , πᾶς που δῆλος ἤδη . ὁ γάρ συγκριτικός ὁ ἐν ταλασιουργία μόριον ὅταν εὐθυπλοκία κρόκη καί στήμων ἀπεργάζομαι πλέγμα , ὁ μέν φλέγω σύμπας ἐσθής ἐρεοῦς , ὁ δέ ἐπί οὗτος τέχνη εἰμί προσαγορεύω ὑφαντικός . ὀρθός . εἶεν · τίς δή ποτέ οὖν οὐ εὐθύς ἀποκρίνω πλεκτικός εἰμί κρόκη καί στήμων ὑφαντικός , ἀλλά περιέρχομαι ἐν κύκλος πάμπολυς διορίζω μάτην ; οὔκουν ἐγώ , ὦ ξένος , μάτην οὐδείς ὁ λέγω δοκέω λέγω . καί θαυμαστός γε οὐδείς · ἀλλά τάχα ἄν , ὦ μακάριος , δοκέω . πρός δή ὁ νόσημα ὁ τοιοῦτος , ἐάν ἄρα πολλάκις ὕστερον ἐπιθαυμάζω γάρ ουδεν—λογος ἀκούω τις προσήκω περί πᾶς ὁ τοιοῦτος λέγω . λέγω μόνος . πρῶτος τοίνυν ὁράω πᾶς ὁ τε ὑπερβολή καί ὁ ἔλλειψις , ἵνα κατά λόγος ἐπαινέω καί ψέγω ὁ μακρός ὁ δέω ἑκάστοτε λέγω καί ἐναντίος περί ὁ τοιόσδε διατριβή . οὐκοῦν χρή . περί δή οὗτος αὐτός ὁ λόγος ἐγώ οἴομαι γίγνομαι ὀρθός ἄν γίγνομαι . τίς ; μῆκος τε περί καί βραχύτης καί πᾶς ὑπεροχή τε καί ἔλλειψις · ὁ γάρ που μετρητικός περί πᾶς εἰμί οὗτος . ναί . διαιρέω τοίνυν αὐτός δύο μέρος · δέω γάρ δή πρός ὅς νῦν σπεύδω . λέγω ἄν ὁ διαίρεσις ὅπῃ . τῇδε · ὁ μέν κατά ὁ πρός ἀλλήλων μέγεθος καί μικρότης κοινωνία , ὁ δέ κατά ὁ ὁ γένεσις ἀναγκαῖος οὐσία . πῶς λέγω ; ἆρα οὐ κατά φύσις δοκέω σύ ὁ μέγας μηδείς ἕτερος δέω μέγας λέγω ἤ ὁ ἐλαχύς , καί ἐλαχύς αὖ ὁ μέγας ἐλαχύς , ἄλλος δέ μηδείς ; ἐγώ . τίς δέ ; ὁ ὁ ὁ μέτριος φύσις ὑπερβάλλω καί ὑπερβάλλω ὑπό αὐτός ἐν λόγος εἴτε καί ἐν ἔργον ἆρα οὐ αὖ λέγω ὡς ὄντως γίγνομαι , ἐν ὅς καί διαφέρω μάλα ἐγώ ὁ τε κακός καί ἀγαθός ; φαίνω . δισσός ἄρα οὗτος οὐσία καί κρίσις ὁ μέγας καί ὁ μικρός τίθημι , ἀλλά οὐ ὡς φημί ἄρτι πρός ἀλλήλων μόνος δέω , ἀλλά ὥσπερ νῦν λέγω μάλα ὁ μέν πρός ἀλλήλων λεκτέος , ὁ δέ αὖ πρός ὁ μέτριος · ὅς δέ ἕνεκα , μανθάνω ἆρα ἄν βούλομαι ; τίς μήν ;