plato-philosophy.philebus 20
εἰς ἀπορίαν ἐμβάλλων καὶ ἀνερωτῶν ὧν μὴ δυναίμεθʼ ἂν ἱκανὴν ἀπόκρισιν ἐν τῷ παρόντι διδόναι σοι . μὴ γὰρ οἰώμεθα τέλος ἡμῖν εἶναι τῶν νῦν τὴν πάντων ἡμῶν ἀπορίαν , ἀλλʼ εἰ δρᾶν τοῦθʼ ἡμεῖς ἀδυνατοῦμεν , σοὶ δραστέον · ὑπέσχου γάρ . βουλεύου δὴ πρὸς ταῦτα αὐτὸς πότερον ἡδονῆς εἴδη σοι καὶ ἐπιστήμης διαιρετέον ἢ καὶ ἐατέον , εἴ πῃ καθʼ ἕτερόν τινα τρόπον οἷός τʼ εἶ καὶ βούλει δηλῶσαί πως ἄλλως τὰ νῦν ἀμφισβητούμενα παρʼ ἡμῖν . δεινὸν μὲν τοίνυν ἔτι προσδοκᾶν οὐδὲν δεῖ τὸν ἐμέ , ἐπειδὴ τοῦθʼ οὕτως εἶπες · τὸ γὰρ εἰ βούλει ῥηθὲν λύει πάντα φόβον ἑκάστων πέρι . πρὸς δὲ αὖ τοῖς μνήμην τινὰ δοκεῖ τίς μοι δεδωκέναι θεῶν ἡμῖν . πῶς δὴ καὶ τίνων ; λόγων ποτέ τινων πάλαι ἀκούσας ὄναρ ἢ καὶ ἐγρηγορὼς νῦν ἐννοῶ περί τε ἡδονῆς καὶ φρονήσεως , ὡς οὐδέτερον αὐτοῖν ἐστι τἀγαθόν , ἀλλὰ ἄλλο τι τρίτον , ἕτερον μὲν τούτων , ἄμεινον δὲ ἀμφοῖν . καίτοι τοῦτό γε ἂν ἐναργῶς ἡμῖν φανῇ νῦν , ἀπήλλακται μὲν ἡδονὴ τοῦ νικᾶν · τὸ γὰρ ἀγαθὸν οὐκ ἂν ἔτι ταὐτὸν αὐτῇ γίγνοιτο . ἢ πῶς ; οὕτως . τῶν δέ γε εἰς τὴν διαίρεσιν εἰδῶν ἡδονῆς οὐδὲν ἔτι προσδεησόμεθα κατʼ ἐμὴν δόξαν . προϊὸν δʼ ἔτι σαφέστερον δείξει . κάλλιστʼ εἰπὼν οὕτω καὶ διαπέραινε . μίκρʼ ἄττα τοίνυν ἔμπροσθεν ἔτι διομολογησώμεθα . τὰ ποῖα ; τὴν τἀγαθοῦ μοῖραν πότερον ἀνάγκη τέλεον ἢ μὴ τέλεον εἶναι ; πάντων δήπου τελεώτατον , ὦ Σώκρατες . τί δέ ; ἱκανὸν τἀγαθόν ; πῶς γὰρ οὔ ; καὶ πάντων γε εἰς τοῦτο διαφέρειν τῶν ὄντων . τόδε γε μήν , ὡς οἶμαι , περὶ αὐτοῦ ἀναγκαιότατον εἶναι λέγειν , ὡς πᾶν τὸ γιγνῶσκον αὐτὸ θηρεύει καὶ ἐφίεται βουλόμενον ἑλεῖν καὶ περὶ αὑτὸ κτήσασθαι , καὶ τῶν ἄλλων οὐδὲν φροντίζει πλὴν τῶν ἀποτελουμένων ἅμα ἀγαθοῖς . οὐκ ἔστι τούτοις ἀντειπεῖν . σκοπῶμεν δὴ καὶ κρίνωμεν τόν τε ἡδονῆς καὶ τὸν φρονήσεως βίον ἰδόντες χωρίς . πῶς εἶπες ;
Lemmas: εἰς ἀπορία ἐμβάλλω καί ἀνερωτάω ὅς μή δύναμαι ἄν ἱκανός ἀπόκρισις ἐν ὁ πάρειμι δίδωμι σύ . μή γάρ οἴομαι τέλος ἐγώ εἰμί ὁ νῦν ὁ πᾶς ἐγώ ἀπορία , ἀλλά εἰ δράω οὗτος ἐγώ ἀδυνατέω , σύ δράω · ὑπισχνέομαι γάρ . βουλεύω δή πρός οὗτος αὐτός πότερος ἡδονή εἶδος σύ καί ἐπιστήμη διαιρετέον ἤ καί ἐάω , εἰ πη κατά ἕτερος τις τρόπος οἷος τε εἰμί καί βούλομαι δηλόω πως ἄλλος ὁ νῦν ἀμφισβητέω παρά ἐγώ . δεινός μέν τοίνυν ἔτι προσδοκάω οὐδείς δέω ὁ ἐγώ , ἐπειδή οὗτος οὕτως λέγω · ὁ γάρ εἰ βούλομαι λέγω λύω πᾶς φόβος ἕκαστος περί . πρός δέ αὖ ὁ μνήμη τις δοκέω τίς ἐγώ δίδωμι θεός ἐγώ . πῶς δή καί τίς ; λόγος ποτέ τις πάλαι ἀκούω ὄναρ ἤ καί ἐγείρω νῦν ἐννοέω περί τε ἡδονή καί φρόνησις , ὡς οὐδέτερος αὐτός εἰμί ἀγαθός , ἀλλά ἄλλος τις τρίτος , ἕτερος μέν οὗτος , ἀγαθός δέ ἄμφω . καίτοι οὗτος γε ἐάν ἐναργής ἐγώ φαίνω νῦν , ἀπαλλάσσω μέν ἡδονή ὁ νικάω · ὁ γάρ ἀγαθός οὐ ἄν ἔτι αὐτός αὐτός γίγνομαι . ἤ πῶς ; οὕτως . ὁ δέ γε εἰς ὁ διαίρεσις εἶδος ἡδονή οὐδείς ἔτι προσδέομαι κατά ἐμός δόξα . πρόειμι δέ ἔτι σαφής δείκνυμι . καλός λέγω οὕτως καί διαπεραίνω . μικρός τις τοίνυν ἔμπροσθεν ἔτι διομολογέω . ὁ ποῖος ; ὁ ἀγαθός μοῖρα πότερος ἀνάγκη τέλειος ἤ μή τέλειος εἰμί ; πᾶς δήπου τέλειος , ὦ Σωκράτης . τίς δέ ; ἱκανός ἀγαθός ; πῶς γάρ οὐ ; καί πᾶς γε εἰς οὗτος διαφέρω ὁ εἰμί . ὅδε γε μήν , ὡς οἴομαι , περί αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί λέγω , ὡς πᾶς ὁ γιγνώσκω αὐτός θηρεύω καί ἐφίημι βούλομαι αἱρέω καί περί ἑαυτοῦ κτάομαι , καί ὁ ἄλλος οὐδείς φροντίζω πλήν ὁ ἀποτελέω ἅμα ἀγαθός . οὐ εἰμί οὗτος ἀντιλέγω . σκοπέω δή καί κρίνω ὁ τε ἡδονή καί ὁ φρόνησις βίος ὁράω χωρίς . πῶς λέγω ;