plato-philosophy.philebus 14
πολλαί τε αἱ συνάπασαι ἐπιστῆμαι δόξουσιν εἶναι καὶ ἀνόμοιοί τινες αὐτῶν ἀλλήλαις · εἰ δὲ καὶ ἐναντίαι πῃ γίγνονταί τινες , ἆρα ἄξιος ἂν εἴην τοῦ διαλέγεσθαι νῦν , εἰ φοβηθεὶς τοῦτο αὐτὸ μηδεμίαν ἀνόμοιον φαίην ἐπιστήμην ἐπιστήμῃ γίγνεσθαι , κἄπειθʼ ἡμῖν οὕτως ὁ λόγος ὥσπερ μῦθος ἀπολόμενος οἴχοιτο , αὐτοὶ δὲ σῳζοίμεθα ἐπί τινος ἀλογίας ; ἀλλʼ οὐ μὴν δεῖ τοῦτο γενέσθαι , πλὴν τοῦ σωθῆναι . τό γε μήν μοι ἴσον τοῦ σοῦ τε καὶ ἐμοῦ λόγου ἀρέσκει · πολλαὶ μὲν ἡδοναὶ καὶ ἀνόμοιοι γιγνέσθων , πολλαὶ δὲ ἐπιστῆμαι καὶ διάφοροι . τὴν τοίνυν διαφορότητα , ὦ Πρώταρχε , τοῦ τʼ ἐμοῦ καὶ τοῦ σοῦ μὴ ἀποκρυπτόμενοι , κατατιθέντες δὲ εἰς τὸ μέσον , τολμῶμεν , ἄν πῃ ἐλεγχόμενοι μηνύσωσι πότερον ἡδονὴν τἀγαθὸν δεῖ λέγειν ἢ φρόνησιν ἤ τι τρίτον ἄλλο εἶναι . νῦν γὰρ οὐ δήπου πρός γε αὐτὸ τοῦτο φιλονικοῦμεν , ὅπως ἁγὼ τίθεμαι , ταῦτʼ ἔσται τὰ νικῶντα , ἢ ταῦθʼ ἃ σύ , τῷ δʼ ἀληθεστάτῳ δεῖ που συμμαχεῖν ἡμᾶς ἄμφω . δεῖ γὰρ οὖν . τοῦτον τοίνυν τὸν λόγον ἔτι μᾶλλον διʼ ὁμολογίας βεβαιωσώμεθα . τὸν ποῖον δή ; τὸν πᾶσι παρέχοντα ἀνθρώποις πράγματα ἑκοῦσί τε καὶ ἄκουσιν ἐνίοις καὶ ἐνίοτε . λέγε σαφέστερον . τὸν νυνδὴ παραπεσόντα λέγω , φύσει πως πεφυκότα θαυμαστόν . ἓν γὰρ δὴ τὰ πολλὰ εἶναι καὶ τὸ ἓν πολλὰ θαυμαστὸν λεχθέν , καὶ ῥᾴδιον ἀμφισβητῆσαι τῷ τούτων ὁποτερονοῦν τιθεμένῳ . ἆρʼ οὖν λέγεις ὅταν τις ἐμὲ φῇ Πρώταρχον ἕνα γεγονότα φύσει πολλοὺς εἶναι πάλιν τοὺς ἐμὲ καὶ ἐναντίους ἀλλήλοις , μέγαν καὶ σμικρὸν τιθέμενος καὶ βαρὺν καὶ κοῦφον τὸν αὐτὸν καὶ ἄλλα μυρία ; σὺ μέν , ὦ Πρώταρχε , εἴρηκας τὰ δεδημευμένα τῶν θαυμαστῶν περὶ τὸ ἓν καὶ πολλά , συγκεχωρημένα δὲ ὡς ἔπος εἰπεῖν ὑπὸ πάντων ἤδη μὴ δεῖν τῶν τοιούτων ἅπτεσθαι , παιδαριώδη καὶ ῥᾴδια καὶ σφόδρα τοῖς λόγοις ἐμπόδια ὑπολαμβανόντων γίγνεσθαι , ἐπεὶ μηδὲ τὰ τοιάδε , ὅταν τις ἑκάστου τὰ μέλη τε καὶ ἅμα μέρη διελὼν τῷ λόγῳ , πάντα ταῦτα τὸ ἓν ἐκεῖνο εἶναι διομολογησάμενος , ἐλέγχῃ καταγελῶν ὅτι τέρατα διηνάγκασται φάναι , τό τε ἓν ὡς πολλά ἐστι καὶ ἄπειρα , καὶ τὰ πολλὰ ὡς ἓν μόνον . σὺ δὲ δὴ ποῖα , ὦ Σώκρατες , ἕτερα λέγεις , ἃ μήπω συγκεχωρημένα δεδήμευται περὶ τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον ;
Lemmas: πολύς τε ὁ συνάπας ἐπιστήμη δοκέω εἰμί καί ἀνόμοιος τις αὐτός ἀλλήλων · εἰ δέ καί ἐναντίος πη γίγνομαι τις , ἆρα ἄξιος ἄν εἰμί ὁ διαλέγω νῦν , εἰ φοβέω οὗτος αὐτός μηδείς ἀνόμοιος φημί ἐπιστήμη ἐπιστήμη γίγνομαι , ἔπειτα ἐγώ οὕτως ὁ λόγος ὥσπερ μῦθος ἀπόλλυμι οἴχομαι , αὐτός δέ σῴζω ἐπί τις ἀλογία ; ἀλλά οὐ μήν δέω οὗτος γίγνομαι , πλήν ὁ σῴζω . ὁ γε μήν ἐγώ ἴσος ὁ σύ τε καί ἐγώ λόγος ἀρέσκω · πολύς μέν ἡδονή καί ἀνόμοιος γίγνομαι , πολύς δέ ἐπιστήμη καί διάφορος . ὁ τοίνυν διαφορότης , ὦ Πρώταρχος , ὁ τε ἐγώ καί ὁ σύ μή ἀποκρύπτω , κατατίθημι δέ εἰς ὁ μέσος , τολμάω , ἐάν πη ἐλέγχω μηνύω πότερος ἡδονή ἀγαθός δέω λέγω ἤ φρόνησις ἤ τις τρίτος ἄλλος εἰμί . νῦν γάρ οὐ δήπου πρός γε αὐτός οὗτος φιλονεικέω , ὅπως ἐγώ τίθημι , οὗτος εἰμί ὁ νικάω , ἤ οὗτος ὅς σύ , ὁ δέ ἀληθής δέω που συμμαχέω ἐγώ ἄμφω . δέω γάρ οὖν . οὗτος τοίνυν ὁ λόγος ἔτι μάλα διά ὁμολογία βεβαιόω . ὁ ποῖος δή ; ὁ πᾶς παρέχω ἄνθρωπος πρᾶγμα ἑκών τε καί ἀέκων ἔνιοι καί ἐνίοτε . λέγω σαφής . ὁ νυνδί παραπίπτω λέγω , φύσις πως φύω θαυμαστός . εἷς γάρ δή ὁ πολύς εἰμί καί ὁ εἷς πολύς θαυμαστός λέγω , καί ῥᾴδιος ἀμφισβητέω ὁ οὗτος ὁπότερος τίθημι . ἆρα οὖν λέγω ὅταν τις ἐγώ φημί Πρώταρχος εἷς γίγνομαι φύσις πολύς εἰμί πάλιν ὁ ἐγώ καί ἐναντίος ἀλλήλων , μέγας καί μικρός τίθημι καί βαρύς καί κοῦφος ὁ αὐτός καί ἄλλος μυρίος ; σύ μέν , ὦ Πρώταρχος , λέγω ὁ δημεύω ὁ θαυμαστός περί ὁ εἷς καί πολύς , συγχωρέω δέ ὡς ἔπος λέγω ὑπό πᾶς ἤδη μή δέω ὁ τοιοῦτος ἅπτω , παιδαριώδης καί ῥᾴδιος καί σφόδρα ὁ λόγος ἐμπόδιος ὑπολαμβάνω γίγνομαι , ἐπεί μηδέ ὁ τοιόσδε , ὅταν τις ἕκαστος ὁ μέλος τε καί ἅμα μέρος διαιρέω ὁ λόγος , πᾶς οὗτος ὁ εἷς ἐκεῖνος εἰμί διομολογέω , ἐλέγχω καταγελάω ὅτι τέρας διαναγκάζω φημί , ὁ τε εἷς ὡς πολύς εἰμί καί ἄπειρος , καί ὁ πολύς ὡς εἷς μόνος . σύ δέ δή ποῖος , ὦ Σωκράτης , ἕτερος λέγω , ὅς μήπω συγχωρέω δημεύω περί ὁ αὐτός οὗτος λόγος ;