plato-philosophy.philebus 43
κάλλιστʼ εἶπες . ἀλλὰ γὰρ οἶμαι τόδε λέγεις , ὡς ἀεί τι τούτων ἀναγκαῖον ἡμῖν συμβαίνειν , ὡς οἱ σοφοί φασιν · ἀεὶ γὰρ ἅπαντα ἄνω τε καὶ κάτω ῥεῖ . λέγουσι γὰρ οὖν , καὶ δοκοῦσί γε οὐ φαύλως λέγειν . πῶς γὰρ ἄν , μὴ φαῦλοί γε ὄντες ; ἀλλὰ γὰρ ὑπεκστῆναι τὸν λόγον ἐπιφερόμενον τοῦτον βούλομαι . τῇδʼ οὖν διανοοῦμαι φεύγειν , καὶ σύ μοι σύμφευγε . λέγε ὅπῃ . ταῦτα μὲν τοίνυν οὕτως ἔστω , φῶμεν πρὸς τούτους · σὺ δʼ ἀπόκριναι πότερον ἀεὶ πάντα , ὁπόσα πάσχει τι τῶν ἐμψύχων , ταῦτʼ αἰσθάνεται τὸ πάσχον , καὶ οὔτʼ αὐξανόμενοι λανθάνομεν ἡμᾶς αὐτοὺς οὔτε τι τῶν τοιούτων οὐδὲν πάσχοντες , ἢ πᾶν τοὐναντίον . ἅπαν δήπου τοὐναντίον · ὀλίγου γὰρ τά γε τοιαῦτα λέληθε πάνθʼ ἡμᾶς . οὐ τοίνυν καλῶς ἡμῖν εἴρηται τὸ νυνδὴ ῥηθέν , ὡς αἱ μεταβολαὶ κάτω τε καὶ ἄνω γιγνόμεναι λύπας τε καὶ ἡδονὰς ἀπεργάζονται . τί μήν ; ὧδʼ ἔσται κάλλιον καὶ ἀνεπιληπτότερον τὸ λεγόμενον . πῶς ; ὡς αἱ μὲν μεγάλαι μεταβολαὶ λύπας τε καὶ ἡδονὰς ποιοῦσιν ἡμῖν , αἱ δʼ αὖ μέτριαί τε καὶ σμικραὶ τὸ παράπαν οὐδέτερα τούτων . ὀρθότερον οὕτως ἢ ʼκείνως , ὦ Σώκρατες . οὐκοῦν εἰ ταῦτα οὕτω , πάλιν ὁ νυνδὴ ῥηθεὶς βίος ἂν ἥκοι . ποῖος ; ὃν ἄλυπόν τε καὶ ἄνευ χαρμονῶν ἔφαμεν εἶναι . ἀληθέστατα λέγεις . ἐκ δὴ τούτων τιθῶμεν τριττοὺς ἡμῖν βίους , ἕνα μὲν ἡδύν , τὸν δʼ αὖ λυπηρόν , τὸν δʼ ἕνα μηδέτερα . ἢ πῶς ἂν φαίης σὺ περὶ τούτων ; οὐκ ἄλλως ἔγωγε ἢ ταύτῃ , τρεῖς εἶναι τοὺς βίους . οὐκοῦν οὐκ ἂν εἴη τὸ μὴ λυπεῖσθαί ποτε ταὐτὸν τῷ χαίρειν ; πῶς γὰρ ἄν ; ὁπόταν οὖν ἀκούσῃς ὡς ἥδιστον πάντων ἐστὶν ἀλύπως διατελεῖν τὸν βίον ἅπαντα , τί τόθʼ ὑπολαμβάνεις λέγειν τὸν τοιοῦτον ; ἡδὺ λέγειν φαίνεται ἔμοιγε οὗτος τὸ μὴ λυπεῖσθαι . τριῶν ὄντων οὖν ἡμῖν , ὧντινων βούλει , τίθει , καλλίοσιν ἵνα ὀνόμασι χρώμεθα , τὸ μὲν χρυσόν , τὸ δʼ ἄργυρον , τρίτον δὲ τὸ μηδέτερα τούτων . κεῖται . τὸ δὴ μηδέτερα τούτων ἔσθʼ ἡμῖν ὅπως θάτερα γένοιτο ἄν , χρυσὸς ἢ ἄργυρος ; καὶ πῶς ἄν ; οὐδʼ ἄρα ὁ μέσος βίος ἡδὺς ἢ λυπηρὸς λεγόμενος ὀρθῶς ἄν ποτε οὔτʼ εἰ δοξάζοι τις , δοξάζοιτο , οὔτʼ εἰ λέγοι , λεχθείη , κατά γε τὸν ὀρθὸν λόγον . πῶς γὰρ ἄν ;
Lemmas: καλός λέγω . ἀλλά γάρ οἴομαι ὅδε λέγω , ὡς ἀεί τις οὗτος ἀναγκαῖος ἐγώ συμβαίνω , ὡς ὁ σοφός φημί · ἀεί γάρ ἅπας ἄνω τε καί κάτω ῥέω . λέγω γάρ οὖν , καί δοκέω γε οὐ φαῦλος λέγω . πῶς γάρ ἄν , μή φαῦλος γε εἰμί ; ἀλλά γάρ ὑπεξίσταμαι ὁ λόγος ἐπιφέρω οὗτος βούλομαι . τῇδε οὖν διανοέω φεύγω , καί σύ ἐγώ συμφεύγω . λέγω ὅπῃ . οὗτος μέν τοίνυν οὕτως εἰμί , φημί πρός οὗτος · σύ δέ ἀποκρίνω πότερος ἀεί πᾶς , ὁπόσος πάσχω τις ὁ ἔμψυχος , οὗτος αἰσθάνομαι ὁ πάσχω , καί οὔτε αὐξάνω λανθάνω ἐγώ αὐτός οὔτε τις ὁ τοιοῦτος οὐδείς πάσχω , ἤ πᾶς ἐναντίος . ἅπας δήπου ἐναντίος · ὀλίγος γάρ ὁ γε τοιοῦτος λανθάνω πᾶς ἐγώ . οὐ τοίνυν καλός ἐγώ λέγω ὁ νυνδί λέγω , ὡς ὁ μεταβολή κάτω τε καί ἄνω γίγνομαι λύπη τε καί ἡδονή ἀπεργάζομαι . τίς μήν ; ὧδε εἰμί καλός καί ἀνεπίληπτος ὁ λέγω . πῶς ; ὡς ὁ μέν μέγας μεταβολή λύπη τε καί ἡδονή ποιέω ἐγώ , ὁ δέ αὖ μέτριος τε καί μικρός ὁ παράπαν οὐδέτερος οὗτος . ὀρθός οὕτως ἤ ’κεῖνος , ὦ Σωκράτης . οὐκοῦν εἰ οὗτος οὕτως , πάλιν ὁ νυνδί λέγω βίος ἄν ἥκω . ποῖος ; ὅς ἄλυπος τε καί ἄνευ χαρμονή φημί εἰμί . ἀληθής λέγω . ἐκ δή οὗτος τίθημι τρισσός ἐγώ βίος , εἷς μέν ἡδύς , ὁ δέ αὖ λυπηρός , ὁ δέ εἷς μηδέτερος . ἤ πῶς ἄν φημί σύ περί οὗτος ; οὐ ἄλλος ἐγώ ἤ οὗτος , τρεῖς εἰμί ὁ βίος . οὐκοῦν οὐ ἄν εἰμί ὁ μή λυπέω ποτέ αὐτός ὁ χαίρω ; πῶς γάρ ἄν ; ὁπόταν οὖν ἀκούω ὡς ἡδύς πᾶς εἰμί ἄλυπος διατελέω ὁ βίος ἅπας , τίς τότε ὑπολαμβάνω λέγω ὁ τοιοῦτος ; ἡδύς λέγω φαίνω ἐγώ οὗτος ὁ μή λυπέω . τρεῖς εἰμί οὖν ἐγώ , ὅστις βούλομαι , τίθημι , καλός ἵνα ὄνομα χράω , ὁ μέν χρυσός , ὁ δέ ἄργυρος , τρίτος δέ ὁ μηδέτερος οὗτος . κεῖμαι . ὁ δή μηδέτερος οὗτος εἰμί ἐγώ ὅπως ἕτερος γίγνομαι ἄν , χρυσός ἤ ἄργυρος ; καί πῶς ἄν ; οὐδέ ἄρα ὁ μέσος βίος ἡδύς ἤ λυπηρός λέγω ὀρθός ἄν ποτέ οὔτε εἰ δοξάζω τις , δοξάζω , οὔτε εἰ λέγω , λέγω , κατά γε ὁ ὀρθός λόγος . πῶς γάρ ἄν ;