ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plato-philosophy.philebus 11
ὅρα δή , Πρώταρχε , τίνα λόγον μέλλεις παρὰ Φιλήβου δέχεσθαι νυνὶ καὶ πρὸς τίνα τὸν παρʼ ἡμῖν ἀμφισβητεῖν , ἐὰν μή σοι κατὰ νοῦν ᾖ λεγόμενος . βούλει συγκεφαλαιωσώμεθα ἑκάτερον ; πάνυ μὲν οὖν . Φίληβος μὲν τοίνυν ἀγαθὸν εἶναί φησι τὸ χαίρειν πᾶσι ζῴοις καὶ τὴν ἡδονὴν καὶ τέρψιν , καὶ ὅσα τοῦ γένους ἐστὶ τούτου σύμφωνα · τὸ δὲ παρʼ ἡμῶν ἀμφισβήτημά ἐστι μὴ ταῦτα , ἀλλὰ τὸ φρονεῖν καὶ τὸ νοεῖν καὶ μεμνῆσθαι καὶ τὰ τούτων αὖ συγγενῆ , δόξαν τε ὀρθὴν καὶ ἀληθεῖς λογισμούς , τῆς γε ἡδονῆς ἀμείνω καὶ λῴω γίγνεσθαι σύμπασιν ὅσαπερ αὐτῶν δυνατὰ μεταλαβεῖν · δυνατοῖς δὲ μετασχεῖν ὠφελιμώτατον ἁπάντων εἶναι πᾶσι τοῖς οὖσί τε καὶ ἐσομένοις . μῶν οὐχ οὕτω πως λέγομεν , ὦ Φίληβε , ἑκάτεροι ; πάντων μὲν οὖν μάλιστα , ὦ Σώκρατες . δέχῃ δὴ τοῦτον τὸν νῦν διδόμενον , ὦ Πρώταρχε , λόγον ; ἀνάγκη δέχεσθαι · Φίληβος γὰρ ἡμῖν ὁ καλὸς ἀπείρηκεν . δεῖ δὴ περὶ αὐτῶν τρόπῳ παντὶ τἀληθές πῃ περανθῆναι ; δεῖ γὰρ οὖν . ἴθι δή , πρὸς τούτοις διομολογησώμεθα καὶ τόδε . τὸ ποῖον ; ὡς νῦν ἡμῶν ἑκάτερος ἕξιν ψυχῆς καὶ διάθεσιν ἀποφαίνειν τινὰ ἐπιχειρήσει τὴν δυναμένην ἀνθρώποις πᾶσι τὸν βίον εὐδαίμονα παρέχειν . ἆρʼ οὐχ οὕτως ; οὕτω μὲν οὖν . οὐκοῦν ὑμεῖς μὲν τὴν τοῦ χαίρειν , ἡμεῖς δʼ αὖ τὴν τοῦ φρονεῖν ; ἔστι ταῦτα . τί δʼ ἂν ἄλλη τις κρείττων τούτων φανῇ ; μῶν οὐκ , ἂν μὲν ἡδονῇ μᾶλλον φαίνηται συγγενής , ἡττώμεθα μὲν ἀμφότεροι τοῦ ταῦτα ἔχοντος βεβαίως βίου , κρατεῖ δὲ ὁ τῆς ἡδονῆς τὸν τῆς φρονήσεως ;
Lemmas: ὁράω δή , Πρώταρχος , τίς λόγος μέλλω παρά Φίληβος δέχομαι νυνί καί πρός τίς ὁ παρά ἐγώ ἀμφισβητέω , ἐάν μή σύ κατά νόος εἰμί λέγω . βούλομαι συγκεφαλαιόω ἑκάτερος ; πάνυ μέν οὖν . Φίληβος μέν τοίνυν ἀγαθός εἰμί φημί ὁ χαίρω πᾶς ζῷον καί ὁ ἡδονή καί τέρψις , καί ὅσος ὁ γένος εἰμί οὗτος σύμφωνος · ὁ δέ παρά ἐγώ ἀμφισβήτημα εἰμί μή οὗτος , ἀλλά ὁ φρονέω καί ὁ νοέω καί μιμνῄσκω καί ὁ οὗτος αὖ συγγενής , δόξα τε ὀρθός καί ἀληθής λογισμός , ὁ γε ἡδονή ἀγαθός καί λωΐων γίγνομαι σύμπας ὅσος αὐτός δυνατός μεταλαμβάνω · δυνατός δέ μετέχω ὠφέλιμος ἅπας εἰμί πᾶς ὁ εἰμί τε καί εἰμί . μῶν οὐ οὕτως πως λέγω , ὦ Φίληβος , ἑκάτερος ; πᾶς μέν οὖν μάλα , ὦ Σωκράτης . δέχομαι δή οὗτος ὁ νῦν δίδωμι , ὦ Πρώταρχος , λόγος ; ἀνάγκη δέχομαι · Φίληβος γάρ ἐγώ ὁ καλός ἀπολέγω . δέω δή περί αὐτός τρόπος πᾶς ἀληθής πη περαίνω ; δέω γάρ οὖν . ἔρχομαι δή , πρός οὗτος διομολογέω καί ὅδε . ὁ ποῖος ; ὡς νῦν ἐγώ ἑκάτερος ἕξις ψυχή καί διάθεσις ἀποφαίνω τις ἐπιχειρέω ὁ δύναμαι ἄνθρωπος πᾶς ὁ βίος εὐδαίμων παρέχω . ἆρα οὐ οὕτως ; οὕτως μέν οὖν . οὐκοῦν σύ μέν ὁ ὁ χαίρω , ἐγώ δέ αὖ ὁ ὁ φρονέω ; εἰμί οὗτος . τίς δέ ἐάν ἄλλος τις κρατύς οὗτος φαίνω ; μῶν οὐ , ἐάν μέν ἡδονή μάλα φαίνω συγγενής , ἡσσάομαι μέν ἀμφότερος ὁ οὗτος ἔχω βέβαιος βίος , κρατέω δέ ὁ ὁ ἡδονή ὁ ὁ φρόνησις ;
plato-philosophy.philebus 63
εἰ δέ γε καί , καθάπερ τὰς τέχνας πάσας ἀβλαβές τε καὶ ὠφέλιμον ἦν ἐπίστασθαι διὰ βίου , καὶ νῦν δὴ ταὐτὰ λέγομεν περὶ τῶν ἡδονῶν , εἴπερ πάσας ἡδονὰς ἥδεσθαι διὰ βίου συμφέρον τε ἡμῖν ἐστι καὶ ἀβλαβὲς ἅπασι , πάσας συγκρατέον . πῶς οὖν δὴ περὶ αὐτῶν τούτων λέγωμεν ; καὶ πῶς ποιῶμεν ; οὐχ ἡμᾶς , ὦ Πρώταρχε , διερωτᾶν χρή , τὰς ἡδονὰς δὲ αὐτὰς καὶ τὰς φρονήσεις διαπυνθανομένους τὸ τοιόνδε ἀλλήλων πέρι . τὸ ποῖον ; ὦ φίλαι , εἴτε ἡδονὰς ὑμᾶς χρὴ προσαγορεύειν εἴτε ἄλλῳ ὁτῳοῦν ὀνόματι , μῶν οὐκ ἂν δέξαισθε οἰκεῖν μετὰ φρονήσεως πάσης ἢ χωρὶς τοῦ φρονεῖν ; οἶμαι μὲν πρὸς ταῦτα τόδʼ αὐτὰς ἀναγκαιότατον εἶναι λέγειν . τὸ ποῖον ; ὅτι καθάπερ ἔμπροσθεν ἐρρήθη , τὸ μόνον καὶ ἔρημον εἰλικρινὲς εἶναί τι γένος οὔτε πάνυ τι δυνατὸν οὔτʼ ὠφέλιμον · πάντων γε μὴν ἡγούμεθα γενῶν ἄριστον ἓν ἀνθʼ ἑνὸς συνοικεῖν ἡμῖν τὸ τοῦ γιγνώσκειν τἆλλά τε πάντα καὶ αὐτὴν ἡμῶν τελέως εἰς δύναμιν ἑκάστην . καὶ καλῶς γε εἰρήκατε τὰ νῦν , φήσομεν . ὀρθῶς . πάλιν τοίνυν μετὰ τοῦτο τὴν φρόνησιν καὶ τὸν νοῦν ἀνερωτητέον · ἆρʼ ἡδονῶν τι προσδεῖσθε ἐν τῇ συγκράσει ; φαῖμεν ἂν αὖ τὸν νοῦν τε καὶ τὴν φρόνησιν ἀνερωτῶντες . ποίων , φαῖεν ἂν ἴσως , ἡδονῶν ; εἰκός . ὁ δέ γʼ ἡμέτερος λόγος μετὰ τοῦτʼ ἐστὶν ὅδε . πρὸς ταῖς ἀληθέσιν ἐκείναις ἡδοναῖς , φήσομεν , ἆρʼ ἔτι προσδεῖσθʼ ὑμῖν τὰς μεγίστας ἡδονὰς συνοίκους εἶναι καὶ τὰς σφοδροτάτας ; καὶ πῶς , ὦ Σώκρατες , ἴσως φαῖεν ἄν , αἵ γʼ ἐμποδίσματά τε μυρία ἡμῖν ἔχουσι , τὰς ψυχὰς ἐν αἷς οἰκοῦμεν ταράττουσαι διὰ μανίας , καὶ γίγνεσθαί τε ἡμᾶς τὴν ἀρχὴν οὐκ ἐῶσι , τά τε γιγνόμενα ἡμῶν τέκνα ὡς τὸ πολύ , διʼ ἀμέλειαν λήθην ἐμποιοῦσαι , παντάπασι διαφθείρουσιν ;
Lemmas: εἰ δέ γε καί , καθά ὁ τέχνη πᾶς ἀβλαβής τε καί ὠφέλιμος εἰμί ἐπίσταμαι διά βίος , καί νῦν δή αὐτός λέγω περί ὁ ἡδονή , εἴπερ πᾶς ἡδονή ἥδομαι διά βίος συμφέρω τε ἐγώ εἰμί καί ἀβλαβής ἅπας , πᾶς συγκρατέω . πῶς οὖν δή περί αὐτός οὗτος λέγω ; καί πῶς ποιέω ; οὐ ἐγώ , ὦ Πρώταρχος , διερωτάω χρή , ὁ ἡδονή δέ αὐτός καί ὁ φρόνησις διαπυνθάνομαι ὁ τοιόσδε ἀλλήλων περί . ὁ ποῖος ; ὦ φίλος , εἴτε ἡδονή σύ χρή προσαγορεύω εἴτε ἄλλος ὅστις ὄνομα , μῶν οὐ ἄν δέχομαι οἰκέω μετά φρόνησις πᾶς ἤ χωρίς ὁ φρονέω ; οἴομαι μέν πρός οὗτος ὅδε αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί λέγω . ὁ ποῖος ; ὅτι καθά ἔμπροσθεν λέγω , ὁ μόνος καί ἐρῆμος εἰλικρινής εἰμί τις γένος οὔτε πάνυ τις δυνατός οὔτε ὠφέλιμος · πᾶς γε μήν ἡγέομαι γένος ἀγαθός εἷς ἀντί εἷς συνοικέω ἐγώ ὁ ὁ γιγνώσκω ἄλλος τε πᾶς καί αὐτός ἐγώ τέλειος εἰς δύναμις ἕκαστος . καί καλός γε λέγω ὁ νῦν , φημί . ὀρθός . πάλιν τοίνυν μετά οὗτος ὁ φρόνησις καί ὁ νόος ἀνερωτητέον · ἆρα ἡδονή τις προσδέω ἐν ὁ σύγκρασις ; φημί ἄν αὖ ὁ νόος τε καί ὁ φρόνησις ἀνερωτάω . ποῖος , φημί ἄν ἴσως , ἡδονή ; ἔοικα . ὁ δέ γε ἡμέτερος λόγος μετά οὗτος εἰμί ὅδε . πρός ὁ ἀληθής ἐκεῖνος ἡδονή , φημί , ἆρα ἔτι προσδέω σύ ὁ μέγας ἡδονή σύνοικος εἰμί καί ὁ σφοδρός ; καί πῶς , ὦ Σωκράτης , ἴσως φημί ἄν , ὁ γε ἐμπόδισμα τε μυρίος ἐγώ ἔχω , ὁ ψυχή ἐν ὅς οἰκέω ταράσσω διά μανία , καί γίγνομαι τε ἐγώ ὁ ἀρχή οὐ ἐάω , ὁ τε γίγνομαι ἐγώ τέκνον ὡς ὁ πολύς , διά ἀμέλεια λήθη ἐμποιέω , παντάπασι διαφθείρω ;
plato-philosophy.philebus 67
εἶπες γὰρ οὖν . καὶ μετὰ ταῦτά γε πάντων ἱκανώτατα τούτοιν οὐδέτερον ἱκανὸν ἐφάνη . ἀληθέστατα . οὐκοῦν παντάπασιν ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ καὶ νοῦς ἀπήλλακτο καὶ ἡδονὴ μή τοι τἀγαθόν γε αὐτὸ μηδʼ ἕτερον αὐτοῖν εἶναι , στερομένοιν αὐταρκείας καὶ τῆς τοῦ ἱκανοῦ καὶ τελέου δυνάμεως ; ὀρθότατα . φανέντος δέ γε ἄλλου τρίτου κρείττονος τούτοιν ἑκατέρου , μυρίῳ γʼ αὖ νοῦς ἡδονῆς οἰκειότερον καὶ προσφυέστερον πέφανται νῦν τῇ τοῦ νικῶντος ἰδέᾳ . πῶς γὰρ οὔ ; οὐκοῦν πέμπτον κατὰ τὴν κρίσιν , ἣν νῦν ὁ λόγος ἀπεφήνατο , γίγνοιτʼ ἂν ἡ τῆς ἡδονῆς δύναμις . ἔοικεν . πρῶτον δέ γε οὐδʼ ἂν οἱ πάντες βόες τε καὶ ἵπποι καὶ τἆλλα σύμπαντα θηρία φῶσι τῷ τὸ χαίρειν διώκειν · οἷς πιστεύοντες , ὥσπερ μάντεις ὄρνισιν , οἱ πολλοὶ κρίνουσι τὰς ἡδονὰς εἰς τὸ ζῆν ἡμῖν εὖ κρατίστας εἶναι , καὶ τοὺς θηρίων ἔρωτας οἴονται κυρίους εἶναι μάρτυρας μᾶλλον ἢ τοὺς τῶν ἐν μούσῃ φιλοσόφῳ μεμαντευμένων ἑκάστοτε λόγων . ἀληθέστατα , ὦ Σώκρατες , εἰρῆσθαί σοι νῦν ἤδη φαμὲν ἅπαντες . οὐκοῦν καὶ ἀφίετέ με ; σμικρὸν ἔτι τὸ λοιπόν , ὦ Σώκρατες · οὐ γὰρ δήπου σύ γε ἀπερεῖς πρότερος ἡμῶν , ὑπομνήσω δέ σε τὰ λειπόμενα .
Lemmas: λέγω γάρ οὖν . καί μετά οὗτος γε πᾶς ἱκανός οὗτος οὐδέτερος ἱκανός φαίνω . ἀληθής . οὐκοῦν παντάπασι ἐν οὗτος ὁ λόγος καί νόος ἀπαλλάσσω καί ἡδονή μή τοι ἀγαθός γε αὐτός μηδέ ἕτερος αὐτός εἰμί , στέρομαι αὐτάρκεια καί ὁ ὁ ἱκανός καί τέλειος δύναμις ; ὀρθός . φαίνω δέ γε ἄλλος τρίτος κρατύς οὗτος ἑκάτερος , μυρίος γε αὖ νόος ἡδονή οἰκεῖος καί προσφυής φαίνω νῦν ὁ ὁ νικάω ἰδέα . πῶς γάρ οὐ ; οὐκοῦν πέμπτος κατά ὁ κρίσις , ὅς νῦν ὁ λόγος ἀποφαίνω , γίγνομαι ἄν ὁ ὁ ἡδονή δύναμις . ἔοικα . πρῶτος δέ γε οὐδέ ἄν ὁ πᾶς βοῦς τε καί ἵππος καί ἄλλος σύμπας θηρίον φημί ὁ ὁ χαίρω διώκω · ὅς πιστεύω , ὥσπερ μάντις ὄρνις , ὁ πολύς κρίνω ὁ ἡδονή εἰς ὁ ζάω ἐγώ εὖ κρατύς εἰμί , καί ὁ θηρίον ἔρως οἴομαι κύριος εἰμί μάρτυς μάλα ἤ ὁ ὁ ἐν μοῦσα φιλόσοφος μαντεύομαι ἑκάστοτε λόγος . ἀληθής , ὦ Σωκράτης , λέγω σύ νῦν ἤδη φημί ἅπας . οὐκοῦν καί ἀφίημι ἐγώ ; μικρός ἔτι ὁ λοιπός , ὦ Σωκράτης · οὐ γάρ δήπου σύ γε ἀπολέγω πρότερος ἐγώ , ὑπομιμνῄσκω δέ σύ ὁ λείπω .