plato-philosophy.philebus 15
ὁπόταν , ὦ παῖ , τὸ ἓν μὴ τῶν γιγνομένων τε καὶ ἀπολλυμένων τις τιθῆται , καθάπερ ἀρτίως ἡμεῖς εἴπομεν . ἐνταυθοῖ μὲν γὰρ καὶ τὸ τοιοῦτον ἕν , ὅπερ εἴπομεν νυνδή , συγκεχώρηται τὸ μὴ δεῖν ἐλέγχειν · ὅταν δέ τις ἕνα ἄνθρωπον ἐπιχειρῇ τίθεσθαι καὶ βοῦν ἕνα καὶ τὸ καλὸν ἓν καὶ τὸ ἀγαθὸν ἕν , περὶ τούτων τῶν ἑνάδων καὶ τῶν τοιούτων ἡ πολλὴ σπουδὴ μετὰ διαιρέσεως ἀμφισβήτησις γίγνεται . πῶς ; πρῶτον μὲν εἴ τινας δεῖ τοιαύτας εἶναι μονάδας ὑπολαμβάνειν ἀληθῶς οὔσας · εἶτα πῶς αὖ ταύτας , μίαν ἑκάστην οὖσαν ἀεὶ τὴν αὐτὴν καὶ μήτε γένεσιν μήτε ὄλεθρον προσδεχομένην , ὅμως εἶναι βεβαιότατα μίαν ταύτην ; μετὰ δὲ τοῦτʼ ἐν τοῖς γιγνομένοις αὖ καὶ ἀπείροις εἴτε διεσπασμένην καὶ πολλὰ γεγονυῖαν θετέον , εἴθʼ ὅλην αὐτὴν αὑτῆς χωρίς , ὃ δὴ πάντων ἀδυνατώτατον φαίνοιτʼ ἄν , ταὐτὸν καὶ ἓν ἅμα ἐν ἑνί τε καὶ πολλοῖς γίγνεσθαι . ταῦτʼ ἔστι τὰ περὶ τὰ τοιαῦτα ἓν καὶ πολλά , ἀλλʼ οὐκ ἐκεῖνα , ὦ Πρώταρχε , ἁπάσης ἀπορίας αἴτια μὴ καλῶς ὁμολογηθέντα καὶ εὐπορίας αὖ καλῶς . οὐκοῦν χρὴ τοῦθʼ ἡμᾶς , ὦ Σώκρατες , ἐν τῷ νῦν πρῶτον διαπονήσασθαι ; ὡς γοῦν ἐγὼ φαίην ἄν . καὶ πάντας τοίνυν ἡμᾶς ὑπόλαβε συγχωρεῖν σοι τούσδε τὰ τοιαῦτα · Φίληβον δʼ ἴσως κράτιστον ἐν τῷ νῦν ἐπερωτῶντα μὴ κινεῖν εὖ κείμενον . εἶεν · πόθεν οὖν τις ταύτης ἄρξηται πολλῆς οὔσης καὶ παντοίας περὶ τὰ ἀμφισβητούμενα μάχης ; ἆρʼ ἐνθένδε ; πόθεν ; φαμέν που ταὐτὸν ἓν καὶ πολλὰ ὑπὸ λόγων γιγνόμενα περιτρέχειν πάντῃ καθʼ ἕκαστον τῶν λεγομένων ἀεί , καὶ πάλαι καὶ νῦν . καὶ τοῦτο οὔτε μὴ παύσηταί ποτε οὔτε ἤρξατο νῦν , ἀλλʼ ἔστι τὸ τοιοῦτον , ὡς ἐμοὶ φαίνεται , τῶν λόγων αὐτῶν ἀθάνατόν τι καὶ ἀγήρων πάθος ἐν ἡμῖν · ὁ δὲ πρῶτον αὐτοῦ γευσάμενος ἑκάστοτε τῶν νέων , ἡσθεὶς ὥς τινα σοφίας ηὑρηκὼς θησαυρόν , ὑφʼ ἡδονῆς ἐνθουσιᾷ τε καὶ πάντα κινεῖ λόγον ἅσμενος , τοτὲ μὲν ἐπὶ θάτερα κυκλῶν καὶ συμφύρων εἰς ἕν , τοτὲ δὲ πάλιν ἀνειλίττων καὶ διαμερίζων , εἰς ἀπορίαν αὑτὸν μὲν πρῶτον καὶ μάλιστα καταβάλλων , δεύτερον δʼ ἀεὶ τὸν ἐχόμενον , ἄντε νεώτερος ἄντε πρεσβύτερος ἄντε ἧλιξ ὢν τυγχάνῃ , φειδόμενος οὔτε πατρὸς οὔτε μητρὸς οὔτε ἄλλου τῶν ἀκουόντων οὐδενός , ὀλίγου δὲ καὶ τῶν ἄλλων ζῴων , οὐ μόνον τῶν ἀνθρώπων , ἐπεὶ βαρβάρων γε οὐδενὸς ἂν φείσαιτο , εἴπερ μόνον ἑρμηνέα ποθὲν ἔχοι .
Lemmas: ὁπόταν , ὦ παῖς , ὁ εἷς μή ὁ γίγνομαι τε καί ἀπόλλυμι τις τίθημι , καθά ἄρτιος ἐγώ λέγω . ἐνταυθοῖ μέν γάρ καί ὁ τοιοῦτος εἷς , ὅς λέγω νυνδί , συγχωρέω ὁ μή δέω ἐλέγχω · ὅταν δέ τις εἷς ἄνθρωπος ἐπιχειρέω τίθημι καί βοῦς εἷς καί ὁ καλός εἷς καί ὁ ἀγαθός εἷς , περί οὗτος ὁ ἑνάς καί ὁ τοιοῦτος ὁ πολύς σπουδή μετά διαίρεσις ἀμφισβήτησις γίγνομαι . πῶς ; πρῶτος μέν εἰ τις δέω τοιοῦτος εἰμί μονάς ὑπολαμβάνω ἀληθής εἰμί · εἶτα πῶς αὖ οὗτος , εἷς ἕκαστος εἰμί ἀεί ὁ αὐτός καί μήτε γένεσις μήτε ὄλεθρος προσδέχομαι , ὅμως εἰμί βέβαιος εἷς οὗτος ; μετά δέ οὗτος ἐν ὁ γίγνομαι αὖ καί ἄπειρος εἴτε διασπάω καί πολύς γίγνομαι τίθημι , εἴτε ὅλος αὐτός ἑαυτοῦ χωρίς , ὅς δή πᾶς ἀδύνατος φαίνω ἄν , αὐτός καί εἷς ἅμα ἐν εἷς τε καί πολύς γίγνομαι . οὗτος εἰμί ὁ περί ὁ τοιοῦτος εἷς καί πολύς , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος , ὦ Πρώταρχος , ἅπας ἀπορία αἴτιος μή καλός ὁμολογέω καί εὐπορία αὖ καλός . οὐκοῦν χρή οὗτος ἐγώ , ὦ Σωκράτης , ἐν ὁ νῦν πρῶτος διαπονέω ; ὡς γοῦν ἐγώ φημί ἄν . καί πᾶς τοίνυν ἐγώ ὑπολαμβάνω συγχωρέω σύ ὅδε ὁ τοιοῦτος · Φίληβος δέ ἴσως κρατύς ἐν ὁ νῦν ἐπερωτάω μή κινέω εὖ κεῖμαι . εἶεν · πόθεν οὖν τις οὗτος ἄρχω πολύς εἰμί καί παντοῖος περί ὁ ἀμφισβητέω μάχη ; ἆρα ἐνθένδε ; πόθεν ; φημί που αὐτός εἷς καί πολύς ὑπό λόγος γίγνομαι περιτρέχω πάντῃ κατά ἕκαστος ὁ λέγω ἀεί , καί πάλαι καί νῦν . καί οὗτος οὔτε μή παύω ποτέ οὔτε ἄρχω νῦν , ἀλλά εἰμί ὁ τοιοῦτος , ὡς ἐγώ φαίνω , ὁ λόγος αὐτός ἀθάνατος τις καί ἀγήραος πάθος ἐν ἐγώ · ὁ δέ πρῶτος αὐτός γεύω ἑκάστοτε ὁ νέος , ἥδομαι ὡς τις σοφία εὑρίσκω θησαυρός , ὑπό ἡδονή ἐνθουσιάω τε καί πᾶς κινέω λόγος ἄσμενος , τότε μέν ἐπί ἕτερος κυκλόω καί συμφύρω εἰς εἷς , τότε δέ πάλιν ἀνειλίσσω καί διαμερίζω , εἰς ἀπορία ἑαυτοῦ μέν πρῶτος καί μάλα καταβάλλω , δεύτερος δέ ἀεί ὁ ἔχω , ἄντομαι νέος ἄντομαι πρέσβυς ἄντομαι ἧλιξ εἰμί τυγχάνω , φείδομαι οὔτε πατήρ οὔτε μήτηρ οὔτε ἄλλος ὁ ἀκούω οὐδείς , ὀλίγος δέ καί ὁ ἄλλος ζῷον , οὐ μόνος ὁ ἄνθρωπος , ἐπεί βάρβαρος γε οὐδείς ἄν φείδομαι , εἴπερ μόνος ἑρμηνεύς ποθεν ἔχω .