plato-philosophy.philebus 55
ἐοίκασι γοῦν . οὐκοῦν τῷ γίγνεσθαί γε τοὐναντίον ἅπαντες τὸ φθείρεσθαι φαῖμεν ἄν . ἀναγκαῖον . τὴν δὴ φθορὰν καὶ γένεσιν αἱροῖτʼ ἄν τις τοῦθʼ αἱρούμενος , ἀλλʼ οὐ τὸν τρίτον ἐκεῖνον βίον , τὸν ἐν ᾧ μήτε χαίρειν μήτε λυπεῖσθαι , φρονεῖν δʼ ἦν ὡς οἷόν τε καθαρώτατα . πολλή τις , ὡς ἔοικεν , ὦ Σώκρατες , ἀλογία συμβαίνει γίγνεσθαι , ἐάν τις τὴν ἡδονὴν ὡς ἀγαθὸν ἡμῖν τιθῆται . πολλή , ἐπεὶ καὶ τῇδε ἔτι λέγωμεν . πῇ ; πῶς οὐκ ἄλογόν ἐστι μηδὲν ἀγαθὸν εἶναι μηδὲ καλὸν μήτε ἐν σώμασι μήτʼ ἐν πολλοῖς ἄλλοις πλὴν ἐν ψυχῇ , καὶ ἐνταῦθα ἡδονὴν μόνον , ἀνδρείαν δὲ ἢ σωφροσύνην ἢ νοῦν ἤ τι τῶν ἄλλων ὅσα ἀγαθὰ εἴληχε ψυχή , μηδὲν τοιοῦτον εἶναι ; πρὸς τούτοις δὲ ἔτι τὸν μὴ χαίροντα , ἀλγοῦντα δέ , ἀναγκάζεσθαι φάναι κακὸν εἶναι τότε ὅταν ἀλγῇ , κἂν ᾖ ἄριστος πάντων , καὶ τὸν χαίροντα αὖ , ὅσῳ μᾶλλον χαίρει , τότε ὅταν χαίρῃ , τοσούτῳ διαφέρειν πρὸς ἀρετήν . πάντʼ ἐστὶ ταῦτα , ὦ Σώκρατες , ὡς δυνατὸν ἀλογώτατα . μὴ τοίνυν ἡδονῆς μὲν πάντως ἐξέτασιν πᾶσαν ἐπιχειρῶμεν ποιήσασθαι , νοῦ δὲ καὶ ἐπιστήμης οἷον φειδόμενοι σφόδρα φανῶμεν · γενναίως δέ , εἴ πῄ τι σαθρὸν ἔχει , πᾶν περικρούωμεν , ὡς ὅτι καθαρώτατόν ἐστʼ αὐτῶν φύσει , τοῦτο κατιδόντες εἰς τὴν κρίσιν χρώμεθα τὴν κοινὴν τοῖς τε τούτων καὶ τοῖς τῆς ἡδονῆς μέρεσιν ἀληθεστάτοις . ὀρθῶς . οὐκοῦν ἡμῖν τὸ μὲν οἶμαι δημιουργικόν ἐστι τῆς περὶ τὰ μαθήματα ἐπιστήμης , τὸ δὲ περὶ παιδείαν καὶ τροφήν . ἢ πῶς ; οὕτως . ἐν δὴ ταῖς χειροτεχνικαῖς διανοηθῶμεν πρῶτα εἰ τὸ μὲν ἐπιστήμης αὐτῶν μᾶλλον ἐχόμενον , τὸ δʼ ἧττον ἔνι , καὶ δεῖ τὰ μὲν ὡς καθαρώτατα νομίζειν , τὰ δʼ ὡς ἀκαθαρτότερα . οὐκοῦν χρή . τὰς τοίνυν ἡγεμονικὰς διαληπτέον ἑκάστων αὐτῶν χωρίς ; ποίας καὶ πῶς ; οἷον πασῶν που τεχνῶν ἄν τις ἀριθμητικὴν χωρίζῃ καὶ μετρητικὴν καὶ στατικήν , ὡς ἔπος εἰπεῖν φαῦλον τὸ καταλειπόμενον ἑκάστης ἂν γίγνοιτο . φαῦλον μὲν δή .
Lemmas: ἔοικα γοῦν . οὐκοῦν ὁ γίγνομαι γε ἐναντίος ἅπας ὁ φθείρω φημί ἄν . ἀναγκαῖος . ὁ δή φθορά καί γένεσις αἱρέω ἄν τις οὗτος αἱρέω , ἀλλά οὐ ὁ τρίτος ἐκεῖνος βίος , ὁ ἐν ὅς μήτε χαίρω μήτε λυπέω , φρονέω δέ εἰμί ὡς οἷος τε καθαρός . πολύς τις , ὡς ἔοικα , ὦ Σωκράτης , ἀλογία συμβαίνω γίγνομαι , ἐάν τις ὁ ἡδονή ὡς ἀγαθός ἐγώ τίθημι . πολύς , ἐπεί καί τῇδε ἔτι λέγω . πῇ ; πῶς οὐ ἄλογος εἰμί μηδείς ἀγαθός εἰμί μηδέ καλός μήτε ἐν σῶμα μήτε ἐν πολύς ἄλλος πλήν ἐν ψυχή , καί ἐνταῦθα ἡδονή μόνος , ἀνδρεία δέ ἤ σωφροσύνη ἤ νόος ἤ τις ὁ ἄλλος ὅσος ἀγαθός λαγχάνω ψυχή , μηδείς τοιοῦτος εἰμί ; πρός οὗτος δέ ἔτι ὁ μή χαίρω , ἀλγέω δέ , ἀναγκάζω φημί κακός εἰμί τότε ὅταν ἀλγέω , ἐάν εἰμί ἀγαθός πᾶς , καί ὁ χαίρω αὖ , ὅσος μάλα χαίρω , τότε ὅταν χαίρω , τοσοῦτος διαφέρω πρός ἀρετή . πᾶς εἰμί οὗτος , ὦ Σωκράτης , ὡς δυνατός ἄλογος . μή τοίνυν ἡδονή μέν πάντως ἐξέτασις πᾶς ἐπιχειρέω ποιέω , νόος δέ καί ἐπιστήμη οἷος φείδομαι σφόδρα φαίνω · γενναῖος δέ , εἰ πη τις σαθρός ἔχω , πᾶς περικρούω , ὡς ὅτι καθαρός εἰμί αὐτός φύσις , οὗτος καθοράω εἰς ὁ κρίσις χράω ὁ κοινός ὁ τε οὗτος καί ὁ ὁ ἡδονή μέρος ἀληθής . ὀρθός . οὐκοῦν ἐγώ ὁ μέν οἴομαι δημιουργικός εἰμί ὁ περί ὁ μάθημα ἐπιστήμη , ὁ δέ περί παιδεία καί τροφή . ἤ πῶς ; οὕτως . ἐν δή ὁ χειροτεχνικός διανοέω πρῶτος εἰ ὁ μέν ἐπιστήμη αὐτός μάλα ἔχω , ὁ δέ ἥσσων ἔνειμι , καί δέω ὁ μέν ὡς καθαρός νομίζω , ὁ δέ ὡς ἀκάθαρτος . οὐκοῦν χρή . ὁ τοίνυν ἡγεμονικός διαλαμβάνω ἕκαστος αὐτός χωρίς ; ποῖος καί πῶς ; οἷος πᾶς που τέχνη ἄν τις ἀριθμητικός χωρίζω καί μετρητικός καί στατικός , ὡς ἔπος λέγω φαῦλος ὁ καταλείπω ἕκαστος ἄν γίγνομαι . φαῦλος μέν δή .