plato-philosophy.philebus 39
ἡ μνήμη ταῖς αἰσθήσεσι συμπίπτουσα εἰς ταὐτὸν κἀκεῖνα ἃ περὶ ταῦτʼ ἐστὶ τὰ παθήματα φαίνονταί μοι σχεδὸν οἷον γράφειν ἡμῶν ἐν ταῖς ψυχαῖς τότε λόγους · καὶ ὅταν μὲν ἀληθῆ γράφῃ , δόξα τε ἀληθὴς καὶ λόγοι ἀπʼ αὐτοῦ συμβαίνουσιν ἀληθεῖς ἐν ἡμῖν γιγνόμενοι · ψευδῆ δʼ ὅταν ὁ τοιοῦτος παρʼ ἡμῖν γραμματεὺς γράψῃ , τἀναντία τοῖς ἀληθέσιν ἀπέβη . πάνυ μὲν οὖν δοκεῖ μοι , καὶ ἀποδέχομαι τὰ ῥηθέντα οὕτως . ἀποδέχου δὴ καὶ ἕτερον δημιουργὸν ἡμῶν ἐν ταῖς ψυχαῖς ἐν τῷ τότε χρόνῳ γιγνόμενον . τίνα ; ζωγράφον , ὃς μετὰ τὸν γραμματιστὴν τῶν λεγομένων εἰκόνας ἐν τῇ ψυχῇ τούτων γράφει . πῶς δὴ τοῦτον αὖ καὶ πότε λέγομεν ; ὅταν ἀπʼ ὄψεως ἤ τινος ἄλλης αἰσθήσεως τὰ τότε δοξαζόμενα καὶ λεγόμενα ἀπαγαγών τις τὰς τῶν δοξασθέντων καὶ λεχθέντων εἰκόνας ἐν αὑτῷ ὁρᾷ πως . ἢ τοῦτο οὐκ ἔστι γιγνόμενον παρʼ ἡμῖν ; σφόδρα μὲν οὖν . οὐκοῦν αἱ μὲν τῶν ἀληθῶν δοξῶν καὶ λόγων εἰκόνες ἀληθεῖς , αἱ δὲ τῶν ψευδῶν ψευδεῖς ; παντάπασιν . εἰ δὴ ταῦτʼ ὀρθῶς εἰρήκαμεν , ἔτι καὶ τόδε ἐπὶ τούτοις σκεψώμεθα . τὸ ποῖον ; εἰ περὶ μὲν τῶν ὄντων καὶ τῶν γεγονότων ταῦτα ἡμῖν οὕτω πάσχειν ἀναγκαῖον , περὶ δὲ τῶν μελλόντων οὔ ; περὶ ἁπάντων μὲν οὖν τῶν χρόνων ὡσαύτως . οὐκοῦν αἵ γε διὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς ἡδοναὶ καὶ λῦπαι ἐλέχθησαν ἐν τοῖς πρόσθεν ὡς πρὸ τῶν διὰ τοῦ σώματος ἡδονῶν καὶ λυπῶν προγίγνοιντʼ ἄν , ὥσθʼ ἡμῖν συμβαίνει τὸ προχαίρειν τε καὶ προλυπεῖσθαι περὶ τὸν μέλλοντα χρόνον εἶναι γιγνόμενον ; ἀληθέστατα . πότερον οὖν τὰ γράμματά τε καὶ ζωγραφήματα , ἃ σμικρῷ πρότερον ἐτίθεμεν ἐν ἡμῖν γίγνεσθαι , περὶ μὲν τὸν γεγονότα καὶ τὸν παρόντα χρόνον ἐστίν , περὶ δὲ τὸν μέλλοντα οὐκ ἔστιν ; σφόδρα γε . ἆρα σφόδρα λέγεις , ὅτι πάντʼ ἐστὶ ταῦτα ἐλπίδες εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον οὖσαι , ἡμεῖς δʼ αὖ διὰ παντὸς τοῦ βίου ἀεὶ γέμομεν ἐλπίδων ; παντάπασι μὲν οὖν . ἄγε δή , πρὸς τοῖς νῦν εἰρημένοις καὶ τόδε ἀπόκριναι . τὸ ποῖον ; δίκαιος ἀνὴρ καὶ εὐσεβὴς καὶ ἀγαθὸς πάντως ἆρʼ οὐ θεοφιλής ἐστιν ; τί μήν ;
Lemmas: ὁ μνήμη ὁ αἴσθησις συμπίπτω εἰς αὐτός ἐκεῖνος ὅς περί οὗτος εἰμί ὁ πάθημα φαίνω ἐγώ σχεδόν οἷος γράφω ἐγώ ἐν ὁ ψυχή τότε λόγος · καί ὅταν μέν ἀληθής γράφω , δόξα τε ἀληθής καί λόγος ἀπό αὐτός συμβαίνω ἀληθής ἐν ἐγώ γίγνομαι · ψευδής δέ ὅταν ὁ τοιοῦτος παρά ἐγώ γραμματεύς γράφω , ἐναντίος ὁ ἀληθής ἀποβαίνω . πάνυ μέν οὖν δοκέω ἐγώ , καί ἀποδέχομαι ὁ λέγω οὕτως . ἀποδέχομαι δή καί ἕτερος δημιουργός ἐγώ ἐν ὁ ψυχή ἐν ὁ τότε χρόνος γίγνομαι . τίς ; ζωγράφος , ὅς μετά ὁ γραμματιστής ὁ λέγω εἰκών ἐν ὁ ψυχή οὗτος γράφω . πῶς δή οὗτος αὖ καί πότε λέγω ; ὅταν ἀπό ὄψις ἤ τις ἄλλος αἴσθησις ὁ τότε δοξάζω καί λέγω ἀπάγω τις ὁ ὁ δοξάζω καί λέγω εἰκών ἐν ἑαυτοῦ ὁράω πως . ἤ οὗτος οὐ εἰμί γίγνομαι παρά ἐγώ ; σφόδρα μέν οὖν . οὐκοῦν ὁ μέν ὁ ἀληθής δόξα καί λόγος εἰκών ἀληθής , ὁ δέ ὁ ψευδής ψευδής ; παντάπασι . εἰ δή οὗτος ὀρθός λέγω , ἔτι καί ὅδε ἐπί οὗτος σκοπέω . ὁ ποῖος ; εἰ περί μέν ὁ εἰμί καί ὁ γίγνομαι οὗτος ἐγώ οὕτως πάσχω ἀναγκαῖος , περί δέ ὁ μέλλω οὐ ; περί ἅπας μέν οὖν ὁ χρόνος ὡσαύτως . οὐκοῦν ὁ γε διά ὁ ψυχή αὐτός ἡδονή καί λύπη λέγω ἐν ὁ πρόσθεν ὡς πρό ὁ διά ὁ σῶμα ἡδονή καί λύπη προγίγνομαι ἄν , ὥστε ἐγώ συμβαίνω ὁ προχαίρω τε καί προλυπέομαι περί ὁ μέλλω χρόνος εἰμί γίγνομαι ; ἀληθής . πότερος οὖν ὁ γράμμα τε καί ζωγράφημα , ὅς μικρός πρότερος τίθημι ἐν ἐγώ γίγνομαι , περί μέν ὁ γίγνομαι καί ὁ πάρειμι χρόνος εἰμί , περί δέ ὁ μέλλω οὐ εἰμί ; σφόδρα γε . ἆρα σφόδρα λέγω , ὅτι πᾶς εἰμί οὗτος ἐλπίς εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος εἰμί , ἐγώ δέ αὖ διά πᾶς ὁ βίος ἀεί γέμω ἐλπίς ; παντάπασι μέν οὖν . ἄγω δή , πρός ὁ νῦν λέγω καί ὅδε ἀποκρίνω . ὁ ποῖος ; δίκαιος ἀνήρ καί εὐσεβής καί ἀγαθός πάντως ἆρα οὐ θεοφιλής εἰμί ; τίς μήν ;