plato-philosophy.philebus 29
βούλει δῆτά τι καὶ ἡμεῖς τοῖς ἔμπροσθεν ὁμολογούμενον συμφήσωμεν ὡς ταῦθʼ οὕτως ἔχει , καὶ μὴ μόνον οἰώμεθα δεῖν τἀλλότρια ἄνευ κινδύνου λέγειν , ἀλλὰ καὶ συγκινδυνεύωμεν καὶ μετέχωμεν τοῦ ψόγου , ὅταν ἀνὴρ δεινὸς φῇ ταῦτα μὴ οὕτως ἀλλʼ ἀτάκτως ἔχειν ; πῶς γὰρ οὐκ ἂν βουλοίμην ; ἴθι δή , τὸν ἐπιόντα περὶ τούτων νῦν ἡμῖν λόγον ἄθρει . λέγε μόνον . τὰ περὶ τὴν τῶν σωμάτων φύσιν ἁπάντων τῶν ζῴων , πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ πνεῦμα καθορῶμέν που καὶ γῆν καθάπερ οἱ χειμαζόμενοι , φασίν , ἐνόντα ἐν τῇ συστάσει . καὶ μάλα · χειμαζόμεθα γὰρ ὄντως ὑπʼ ἀπορίας ἐν τοῖς νῦν λόγοις . φέρε δή , περὶ ἑκάστου τῶν παρʼ ἡμῖν λαβὲ τὸ τοιόνδε . ποῖον ; ὅτι μικρόν τε τούτων ἕκαστον παρʼ ἡμῖν ἔνεστι καὶ φαῦλον καὶ οὐδαμῇ οὐδαμῶς εἰλικρινὲς ὂν καὶ τὴν δύναμιν οὐκ ἀξίαν τῆς φύσεως ἔχον . ἐν ἑνὶ δὲ λαβὼν περὶ πάντων νόει ταὐτόν . οἷον πῦρ ἔστι μέν που παρʼ ἡμῖν , ἔστι δʼ ἐν τῷ παντί . τί μήν ; οὐκοῦν σμικρὸν μέν τι τὸ παρʼ ἡμῖν καὶ ἀσθενὲς καὶ φαῦλον , τὸ δʼ ἐν τῷ παντὶ πλήθει τε θαυμαστὸν καὶ κάλλει καὶ πάσῃ δυνάμει τῇ περὶ τὸ πῦρ οὔσῃ . καὶ μάλʼ ἀληθὲς ὃ λέγεις . τί δέ ; τρέφεται καὶ γίγνεται ἐκ τούτου καὶ αὔξεται τὸ τοῦ παντὸς πῦρ ὑπὸ τοῦ παρʼ ἡμῖν πυρός , ἢ τοὐναντίον ὑπʼ ἐκείνου τό τʼ ἐμὸν καὶ τὸ σὸν καὶ τὸ τῶν ἄλλων ζῴων ἅπαντʼ ἴσχει ταῦτα ; τοῦτο μὲν οὐδʼ ἀποκρίσεως ἄξιον ἐρωτᾷς . ὀρθῶς · ταὐτὰ γὰρ ἐρεῖς οἶμαι περί τε τῆς ἐν τοῖς ζῴοις γῆς τῆς ἐνθάδε καὶ τῆς ἐν τῷ παντί , καὶ τῶν ἄλλων δὴ πάντων ὅσων ἠρώτησα ὀλίγον ἔμπροσθεν . οὕτως ἀποκρινῇ ; τίς γὰρ ἀποκρινόμενος ἄλλως ὑγιαίνων ἄν ποτε φανείη ; σχεδὸν οὐδʼ ὁστισοῦν · ἀλλὰ τὸ μετὰ τοῦτο ἑξῆς ἕπου . πάντα γὰρ ἡμεῖς ταῦτα τὰ νυνδὴ λεχθέντα ἆρʼ οὐκ εἰς ἓν συγκείμενα ἰδόντες ἐπωνομάσαμεν σῶμα ; τί μήν ; ταὐτὸν δὴ λαβὲ καὶ περὶ τοῦδε ὃν κόσμον λέγομεν · τὸν αὐτὸν γὰρ τρόπον ἂν εἴη που σῶμα , σύνθετον ὂν ἐκ τῶν αὐτῶν . ὀρθότατα λέγεις . πότερον οὖν ἐκ τούτου τοῦ σώματος ὅλως τὸ παρʼ ἡμῖν σῶμα ἢ ἐκ τοῦ παρʼ ἡμῖν τοῦτο τρέφεταί τε καὶ ὅσα νυνδὴ περὶ αὐτῶν εἴπομεν εἴληφέν τε καὶ ἔχει ; καὶ τοῦθʼ ἕτερον , ὦ Σώκρατες , οὐκ ἄξιον ἐρωτήσεως .
Lemmas: βούλομαι δῆτα τις καί ἐγώ ὁ ἔμπροσθεν ὁμολογέω σύμφημι ὡς οὗτος οὕτως ἔχω , καί μή μόνος οἴομαι δέω ἀλλότριος ἄνευ κίνδυνος λέγω , ἀλλά καί συγκινδυνεύω καί μετέχω ὁ ψόγος , ὅταν ἀνήρ δεινός φημί οὗτος μή οὕτως ἀλλά ἄτακτος ἔχω ; πῶς γάρ οὐ ἄν βούλομαι ; ἔρχομαι δή , ὁ ἐπέρχομαι περί οὗτος νῦν ἐγώ λόγος ἀθρέω . λέγω μόνος . ὁ περί ὁ ὁ σῶμα φύσις ἅπας ὁ ζῷον , πῦρ καί ὕδωρ καί πνεῦμα καθοράω που καί γῆ καθά ὁ χειμάζω , φημί , ἔνειμι ἐν ὁ σύστασις . καί μάλα · χειμάζω γάρ ὄντως ὑπό ἀπορία ἐν ὁ νῦν λόγος . φέρω δή , περί ἕκαστος ὁ παρά ἐγώ λαμβάνω ὁ τοιόσδε . ποῖος ; ὅτι μικρός τε οὗτος ἕκαστος παρά ἐγώ ἔνειμι καί φαῦλος καί οὐδαμῇ οὐδαμῶς εἰλικρινής εἰμί καί ὁ δύναμις οὐ ἄξιος ὁ φύσις ἔχω . ἐν εἷς δέ λαμβάνω περί πᾶς νοέω αὐτός . οἷος πῦρ εἰμί μέν που παρά ἐγώ , εἰμί δέ ἐν ὁ πᾶς . τίς μήν ; οὐκοῦν μικρός μέν τις ὁ παρά ἐγώ καί ἀσθενής καί φαῦλος , ὁ δέ ἐν ὁ πᾶς πλῆθος τε θαυμαστός καί κάλλος καί πᾶς δύναμις ὁ περί ὁ πῦρ εἰμί . καί μάλα ἀληθής ὅς λέγω . τίς δέ ; τρέφω καί γίγνομαι ἐκ οὗτος καί αὐξάνω ὁ ὁ πᾶς πῦρ ὑπό ὁ παρά ἐγώ πῦρ , ἤ ἐναντίος ὑπό ἐκεῖνος ὁ τε ἐμός καί ὁ σός καί ὁ ὁ ἄλλος ζῷον ἅπας ἴσχω οὗτος ; οὗτος μέν οὐδέ ἀπόκρισις ἄξιος ἐρωτάω . ὀρθός · αὐτός γάρ λέγω οἴομαι περί τε ὁ ἐν ὁ ζῷον γῆ ὁ ἐνθάδε καί ὁ ἐν ὁ πᾶς , καί ὁ ἄλλος δή πᾶς ὅσος ἐρωτάω ὀλίγος ἔμπροσθεν . οὕτως ἀποκρίνω ; τίς γάρ ἀποκρίνω ἄλλος ὑγιαίνω ἄν ποτέ φαίνω ; σχεδόν οὐδέ ὅστις · ἀλλά ὁ μετά οὗτος ἑξῆς ἕπομαι . πᾶς γάρ ἐγώ οὗτος ὁ νυνδί λέγω ἆρα οὐ εἰς εἷς σύγκειμαι ὁράω ἐπονομάζω σῶμα ; τίς μήν ; αὐτός δή λαμβάνω καί περί ὅδε ὅς κόσμος λέγω · ὁ αὐτός γάρ τρόπος ἄν εἰμί που σῶμα , σύνθετος εἰμί ἐκ ὁ αὐτός . ὀρθός λέγω . πότερος οὖν ἐκ οὗτος ὁ σῶμα ὅλος ὁ παρά ἐγώ σῶμα ἤ ἐκ ὁ παρά ἐγώ οὗτος τρέφω τε καί ὅσος νυνδί περί αὐτός λέγω λαμβάνω τε καί ἔχω ; καί οὗτος ἕτερος , ὦ Σωκράτης , οὐ ἄξιος ἐρώτησις .