plato-philosophy.philebus 25
ὁπόσʼ ἂν ἡμῖν φαίνηται μᾶλλόν τε καὶ ἧττον γιγνόμενα καὶ τὸ σφόδρα καὶ ἠρέμα δεχόμενα καὶ τὸ λίαν καὶ ὅσα τοιαῦτα πάντα , εἰς τὸ τοῦ ἀπείρου γένος ὡς εἰς ἓν δεῖ πάντα ταῦτα τιθέναι , κατὰ τὸν ἔμπροσθεν λόγον ὃν ἔφαμεν ὅσα διέσπασται καὶ διέσχισται συναγαγόντας χρῆναι κατὰ δύναμιν μίαν ἐπισημαίνεσθαί τινα φύσιν , εἰ μέμνησαι . μέμνημαι . οὐκοῦν τὰ μὴ δεχόμενα ταῦτα , τούτων δὲ τὰ ἐναντία πάντα δεχόμενα , πρῶτον μὲν τὸ ἴσον καὶ ἰσότητα , μετὰ δὲ τὸ ἴσον τὸ διπλάσιον καὶ πᾶν ὅτιπερ ἂν πρὸς ἀριθμὸν ἀριθμὸς ἢ μέτρον ᾖ πρὸς μέτρον , ταῦτα σύμπαντα εἰς τὸ πέρας ἀπολογιζόμενοι καλῶς ἂν δοκοῖμεν δρᾶν τοῦτο . ἢ πῶς σὺ φῄς ; κάλλιστά γε , ὦ Σώκρατες . εἶεν · τὸ δὲ τρίτον τὸ μεικτὸν ἐκ τούτοιν ἀμφοῖν τίνα ἰδέαν φήσομεν ἔχειν ; σὺ καὶ ἐμοὶ φράσεις , ὡς οἶμαι . θεὸς μὲν οὖν , ἄνπερ γε ἐμαῖς εὐχαῖς ἐπήκοος γίγνηταί τις θεῶν . εὔχου δὴ καὶ σκόπει . σκοπῶ · καί μοι δοκεῖ τις , ὦ Πρώταρχε , αὐτῶν φίλος ἡμῖν νυνδὴ γεγονέναι . πῶς λέγεις τοῦτο καὶ τίνι τεκμηρίῳ χρῇ ; φράσω δῆλον ὅτι · σὺ δέ μοι συνακολούθησον τῷ λόγῳ . λέγε μόνον . θερμότερον ἐφθεγγόμεθα νυνδή πού τι καὶ ψυχρότερον . ἦ γάρ ; ναί . πρόσθες δὴ ξηρότερον καὶ ὑγρότερον αὐτοῖς καὶ πλέον καὶ ἔλαττον καὶ θᾶττον καὶ βραδύτερον καὶ μεῖζον καὶ σμικρότερον καὶ ὁπόσα ἐν τῷ πρόσθεν τῆς τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον δεχομένης ἐτίθεμεν εἰς ἓν φύσεως . τῆς τοῦ ἀπείρου λέγεις ; ναί . συμμείγνυ δέ γε εἰς αὐτὴν τὸ μετὰ ταῦτα τὴν αὖ τοῦ πέρατος γένναν . ποίαν ; ἣν καὶ νυνδή , δέον ἡμᾶς καθάπερ τὴν τοῦ ἀπείρου συνηγάγομεν εἰς ἕν , οὕτω καὶ τὴν τοῦ περατοειδοῦς συναγαγεῖν , οὐ συνηγάγομεν . ἀλλʼ ἴσως καὶ νῦν ταὐτὸν δράσει , εἰ τούτων ἀμφοτέρων συναγομένων καταφανὴς κἀκείνη γενήσεται . ποίαν καὶ πῶς λέγεις ; τὴν τοῦ ἴσου καὶ διπλασίου , καὶ ὁπόση παύει πρὸς ἄλληλα τἀναντία διαφόρως ἔχοντα , σύμμετρα δὲ καὶ σύμφωνα ἐνθεῖσα ἀριθμὸν ἀπεργάζεται . μανθάνω · φαίνῃ γάρ μοι λέγειν μειγνὺς ταῦτα γενέσεις τινὰς ἐφʼ ἑκάστων αὐτῶν συμβαίνειν . ὀρθῶς γὰρ φαίνομαι . λέγε τοίνυν .
Lemmas: ὁπόσος ἄν ἐγώ φαίνω μάλα τε καί ἥσσων γίγνομαι καί ὁ σφόδρα καί ἠρέμα δέχομαι καί ὁ λίαν καί ὅσος τοιοῦτος πᾶς , εἰς ὁ ὁ ἄπειρος γένος ὡς εἰς εἷς δέω πᾶς οὗτος τίθημι , κατά ὁ ἔμπροσθεν λόγος ὅς φημί ὅσος διασπάω καί διασχίζω συνάγω χρή κατά δύναμις εἷς ἐπισημαίνω τις φύσις , εἰ μιμνῄσκω . μιμνῄσκω . οὐκοῦν ὁ μή δέχομαι οὗτος , οὗτος δέ ὁ ἐναντίος πᾶς δέχομαι , πρῶτος μέν ὁ ἴσος καί ἰσότης , μετά δέ ὁ ἴσος ὁ διπλάσιος καί πᾶς ὅστις ἄν πρός ἀριθμός ἀριθμός ἤ μέτρον εἰμί πρός μέτρον , οὗτος σύμπας εἰς ὁ πέρας ἀπολογίζομαι καλός ἄν δοκέω δράω οὗτος . ἤ πῶς σύ φημί ; καλός γε , ὦ Σωκράτης . εἶεν · ὁ δέ τρίτος ὁ μικτός ἐκ οὗτος ἄμφω τίς ἰδέα φημί ἔχω ; σύ καί ἐγώ φράζω , ὡς οἴομαι . θεός μέν οὖν , ἐάν γε ἐμός εὐχή ἐπήκοος γίγνομαι τις θεός . εὔχομαι δή καί σκοπέω . σκοπέω · καί ἐγώ δοκέω τις , ὦ Πρώταρχος , αὐτός φίλος ἐγώ νυνδί γίγνομαι . πῶς λέγω οὗτος καί τίς τεκμήριον χράω ; φράζω δῆλος ὅτι · σύ δέ ἐγώ συνακολουθέω ὁ λόγος . λέγω μόνος . θερμός φθέγγομαι νυνδί που τις καί ψυχρός . ἦ γάρ ; ναί . προστίθημι δή ξηρός καί ὑγρός αὐτός καί πολύς καί ἐλαχύς καί ταχύς καί βραδύς καί μέγας καί μικρός καί ὁπόσος ἐν ὁ πρόσθεν ὁ ὁ μάλα τε καί ἥσσων δέχομαι τίθημι εἰς εἷς φύσις . ὁ ὁ ἄπειρος λέγω ; ναί . συμμείγνυμι δέ γε εἰς αὐτός ὁ μετά οὗτος ὁ αὖ ὁ πέρας γέννα . ποῖος ; ὅς καί νυνδί , δέω ἐγώ καθά ὁ ὁ ἄπειρος συνάγω εἰς εἷς , οὕτως καί ὁ ὁ περατοειδής συνάγω , οὐ συνάγω . ἀλλά ἴσως καί νῦν αὐτός δράω , εἰ οὗτος ἀμφότερος συνάγω καταφανής ἐκεῖνος γίγνομαι . ποῖος καί πῶς λέγω ; ὁ ὁ ἴσος καί διπλάσιος , καί ὁπόσος παύω πρός ἀλλήλων ἐναντίος διάφορος ἔχω , σύμμετρος δέ καί σύμφωνος ἐντίθημι ἀριθμός ἀπεργάζομαι . μανθάνω · φαίνω γάρ ἐγώ λέγω μείγνυμι οὗτος γένεσις τις ἐπί ἕκαστος αὐτός συμβαίνω . ὀρθός γάρ φαίνω . λέγω τοίνυν .