plato-philosophy.philebus 62
ἐμοὶ γοῦν δοκεῖ δρᾶν οὕτως . ἔστω δή τις ἡμῖν φρονῶν ἄνθρωπος αὐτῆς περὶ δικαιοσύνης ὅτι ἔστιν , καὶ λόγον ἔχων ἑπόμενον τῷ νοεῖν , καὶ δὴ καὶ περὶ τῶν ἄλλων πάντων τῶν ὄντων ὡσαύτως διανοούμενος . ἔστω γὰρ οὖν . ἆρʼ οὖν οὗτος ἱκανῶς ἐπιστήμης ἕξει , κύκλου μὲν καὶ σφαίρας αὐτῆς τῆς θείας τὸν λόγον ἔχων , τὴν δὲ ἀνθρωπίνην ταύτην σφαῖραν καὶ τοὺς κύκλους τούτους ἀγνοῶν , καὶ χρώμενος ἐν οἰκοδομίᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις ὁμοίως κανόσι καὶ τοῖς κύκλοις ; γελοίαν διάθεσιν ἡμῶν , ὦ Σώκρατες , ἐν ταῖς θείαις οὖσαν μόνον ἐπιστήμαις λέγομεν . πῶς φῄς ; ἦ τοῦ ψευδοῦς κανόνος ἅμα καὶ τοῦ κύκλου τὴν οὐ βέβαιον οὐδὲ καθαρὰν τέχνην ἐμβλητέον κοινῇ καὶ συγκρατέον ; ἀναγκαῖον γάρ , εἰ μέλλει τις ἡμῶν καὶ τὴν ὁδὸν ἑκάστοτε ἐξευρήσειν οἴκαδε . ἦ καὶ μουσικήν , ἣν ὀλίγον ἔμπροσθεν ἔφαμεν στοχάσεώς τε καὶ μιμήσεως μεστὴν οὖσαν καθαρότητος ἐνδεῖν ; ἀναγκαῖον φαίνεται ἔμοιγε , εἴπερ γε ἡμῶν ὁ βίος ἔσται καὶ ὁπωσοῦν ποτε βίος . βούλει δῆτα , ὥσπερ θυρωρὸς ὑπʼ ὄχλου τις ὠθούμενος καὶ βιαζόμενος , ἡττηθεὶς ἀναπετάσας τὰς θύρας ἀφῶ πάσας τὰς ἐπιστήμας εἰσρεῖν καὶ μείγνυσθαι ὁμοῦ καθαρᾷ τὴν ἐνδεεστέραν ; οὔκουν ἔγωγε οἶδα , ὦ Σώκρατες , ὅτι τις ἂν βλάπτοιτο πάσας λαβὼν τὰς ἄλλας ἐπιστήμας , ἔχων τὰς πρώτας . μεθιῶ δὴ τὰς συμπάσας ῥεῖν εἰς τὴν τῆς Ὁμήρου καὶ μάλα ποιητικῆς μισγαγκείας ὑποδοχήν ; πάνυ μὲν οὖν . μεθεῖνται · καὶ πάλιν ἐπὶ τὴν τῶν ἡδονῶν πηγὴν ἰτέον . ὡς γὰρ διενοήθημεν αὐτὰς μειγνύναι , τὰ τῶν ἀληθῶν μόρια πρῶτον , οὐκ ἐξεγένεθʼ ἡμῖν , ἀλλὰ διὰ τὸ πᾶσαν ἀγαπᾶν ἐπιστήμην εἰς ταὐτὸν μεθεῖμεν ἁθρόας καὶ πρόσθεν τῶν ἡδονῶν . ἀληθέστατα λέγεις . ὥρα δὴ βουλεύεσθαι νῷν καὶ περὶ τῶν ἡδονῶν , πότερα καὶ ταύτας πάσας ἁθρόας ἀφετέον ἢ καὶ τούτων πρώτας μεθετέον ἡμῖν ὅσαι ἀληθεῖς . πολύ τι διαφέρει πρός γε ἀσφάλειαν πρώτας τὰς ἀληθεῖς ἀφεῖναι . μεθείσθων δή . τί δὲ μετὰ ταῦτα ; ἆρʼ οὐκ εἰ μέν τινες ἀναγκαῖαι , καθάπερ ἐκεῖ , συμμεικτέον καὶ ταύτας ; τί δʼ οὔ ; τάς γε ἀναγκαίας δήπουθεν .
Lemmas: ἐγώ γοῦν δοκέω δράω οὕτως . εἰμί δή τις ἐγώ φρονέω ἄνθρωπος αὐτός περί δικαιοσύνη ὅστις εἰμί , καί λόγος ἔχω ἕπομαι ὁ νοέω , καί δή καί περί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ εἰμί ὡσαύτως διανοέω . εἰμί γάρ οὖν . ἆρα οὖν οὗτος ἱκανός ἐπιστήμη ἔχω , κύκλος μέν καί σφαῖρα αὐτός ὁ θεῖος ὁ λόγος ἔχω , ὁ δέ ἀνθρώπινος οὗτος σφαῖρα καί ὁ κύκλος οὗτος ἀγνοέω , καί χράω ἐν οἰκοδομία καί ὁ ἄλλος ὅμοιος κανών καί ὁ κύκλος ; γέλοιος διάθεσις ἐγώ , ὦ Σωκράτης , ἐν ὁ θεῖος εἰμί μόνος ἐπιστήμη λέγω . πῶς φημί ; ἦ ὁ ψευδής κανών ἅμα καί ὁ κύκλος ὁ οὐ βέβαιος οὐδέ καθαρός τέχνη ἐμβλητέος κοινῇ καί συγκρατέον ; ἀναγκαῖος γάρ , εἰ μέλλω τις ἐγώ καί ὁ ὁδός ἑκάστοτε ἐξευρίσκω οἴκαδε . ἦ καί μουσική , ὅς ὀλίγος ἔμπροσθεν φημί στόχασις τε καί μίμησις μεστός εἰμί καθαρότης ἐνδέω ; ἀναγκαῖος φαίνω ἐγώ , εἴπερ γε ἐγώ ὁ βίος εἰμί καί ὁπωσοῦν ποτέ βίος . βούλομαι δῆτα , ὥσπερ θυρωρός ὑπό ὄχλος τις ὠθέω καί βιάζω , ἡσσάομαι ἀναπετάννυμι ὁ θύρα ἀφίημι πᾶς ὁ ἐπιστήμη εἰσρέω καί μείγνυμι ὁμοῦ καθαρός ὁ ἐνδεής ; οὔκουν ἐγώ οἶδα , ὦ Σωκράτης , ὅτι τις ἄν βλάπτω πᾶς λαμβάνω ὁ ἄλλος ἐπιστήμη , ἔχω ὁ πρῶτος . μεθιέω δή ὁ σύμπας ῥέω εἰς ὁ ὁ Ὅμηρος καί μάλα ποιητικός μισγάγκεια ὑποδοχή ; πάνυ μέν οὖν . μεθίημι · καί πάλιν ἐπί ὁ ὁ ἡδονή πηγή ἔρχομαι . ὡς γάρ διανοέομαι αὐτός μείγνυμι , ὁ ὁ ἀληθής μόριον πρῶτος , οὐ ἐκγίγνομαι ἐγώ , ἀλλά διά ὁ πᾶς ἀγαπάω ἐπιστήμη εἰς αὐτός μεθίημι ἀθρόος καί πρόσθεν ὁ ἡδονή . ἀληθής λέγω . ὥρα δή βουλεύω ἐγώ καί περί ὁ ἡδονή , πότερος καί οὗτος πᾶς ἀθρόος ἀφετέος ἤ καί οὗτος πρῶτος μεθετέον ἐγώ ὅσος ἀληθής . πολύς τις διαφέρω πρός γε ἀσφάλεια πρῶτος ὁ ἀληθής ἀφίημι . μεθίημι δή . τίς δέ μετά οὗτος ; ἆρα οὐ εἰ μέν τις ἀναγκαῖος , καθά ἐκεῖ , συμμεικτέος καί οὗτος ; τίς δέ οὐ ; ὁ γε ἀναγκαῖος δήπουθεν .