plato-philosophy.philebus 38
πῶς γὰρ οὔ ; καὶ τὴν μὲν δόξαν γε , ὦ Σώκρατες , ἐν τῷ τοιούτῳ καὶ τότε λέγομεν ψευδῆ , τὴν δʼ ἡδονὴν αὐτὴν οὐδεὶς ἄν ποτε προσείποι ψευδῆ . ἀλλὰ προθύμως ἀμύνεις τῷ τῆς ἡδονῆς , ὦ Πρώταρχε , λόγῳ τὰ νῦν . οὐδέν γε , ἀλλʼ ἅπερ ἀκούω λέγω . διαφέρει δʼ ἡμῖν οὐδέν , ὦ ἑταῖρε , ἡ μετὰ δόξης τε ὀρθῆς καὶ μετʼ ἐπιστήμης ἡδονὴ τῆς μετὰ τοῦ ψεύδους καὶ ἀγνοίας πολλάκις ἑκάστοις ἡμῶν ἐγγιγνομένης ; εἰκὸς γοῦν μὴ σμικρὸν διαφέρειν . τῆς δὴ διαφορᾶς αὐτοῖν ἐπὶ θεωρίαν ἔλθωμεν . ἄγʼ ὅπῃ σοι φαίνεται . τῇδε δὴ ἄγω . πῇ ; δόξα , φαμέν , ἡμῖν ἔστι μὲν ψευδής , ἔστι δὲ καὶ ἀληθής ; ἔστιν . ἕπεται μὴν ταύταις , ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν , ἡδονὴ καὶ λύπη πολλάκις , ἀληθεῖ καὶ ψευδεῖ δόξῃ λέγω . πάνυ γε . οὐκοῦν ἐκ μνήμης τε καὶ αἰσθήσεως δόξα ἡμῖν καὶ τὸ διαδοξάζειν ἐγχειρεῖν γίγνεθʼ ἑκάστοτε ; καὶ μάλα . ἆρʼ οὖν ἡμᾶς ὧδε περὶ ταῦτα ἀναγκαῖον ἡγούμεθʼ ἴσχειν ; πῶς ; πολλάκις ἰδόντι τινὶ πόρρωθεν μὴ πάνυ σαφῶς τὰ καθορώμενα συμβαίνειν βούλεσθαι κρίνειν φαίης ἂν ταῦθʼ ἅπερ ὁρᾷ ; φαίην ἄν . οὐκοῦν τὸ μετὰ τοῦτο αὐτὸς αὑτὸν οὗτος ἀνέροιτʼ ἂν ὧδε ; πῶς ; τί ποτʼ ἄρʼ ἔστι τὸ παρὰ τὴν πέτραν τοῦθʼ ἑστάναι φανταζόμενον ὑπό τινι δένδρῳ ; ταῦτʼ εἰπεῖν ἄν τις πρὸς ἑαυτὸν δοκεῖ σοι , τοιαῦτʼ ἄττα κατιδὼν φαντασθέντα αὑτῷ ποτε ; τί μήν ; ἆρʼ οὖν μετὰ ταῦτα ὁ τοιοῦτος ὡς ἀποκρινόμενος ἂν πρὸς αὑτὸν εἴποι τοῦτο , ὡς ἔστιν ἄνθρωπος , ἐπιτυχῶς εἰπών ; καὶ πάνυ γε . καὶ παρενεχθείς γʼ αὖ τάχʼ ἂν ὡς ἔστι τινῶν ποιμένων ἔργον τὸ καθορώμενον ἄγαλμα προσείποι . μάλα γε . κἂν μέν τίς γʼ αὐτῷ παρῇ , τά τε πρὸς αὑτὸν ῥηθέντα ἐντείνας εἰς φωνὴν πρὸς τὸν παρόντα αὐτὰ ταῦτʼ ἂν πάλιν φθέγξαιτο , καὶ λόγος δὴ γέγονεν οὕτως ὃ τότε δόξαν ἐκαλοῦμεν ; τί μήν ; ἂν δʼ ἄρα μόνος ᾖ τοῦτο ταὐτὸν πρὸς αὑτὸν διανοούμενος , ἐνίοτε καὶ πλείω χρόνον ἔχων ἐν αὑτῷ πορεύεται . πάνυ μὲν οὖν . τί οὖν ; ἆρα σοὶ φαίνεται τὸ περὶ τούτων ὅπερ ἐμοί ; τὸ ποῖον ; δοκεῖ μοι τότε ἡμῶν ἡ ψυχὴ βιβλίῳ τινὶ προσεοικέναι . πῶς ;
Lemmas: πῶς γάρ οὐ ; καί ὁ μέν δόξα γε , ὦ Σωκράτης , ἐν ὁ τοιοῦτος καί τότε λέγω ψευδής , ὁ δέ ἡδονή αὐτός οὐδείς ἄν ποτέ προσλέγω ψευδής . ἀλλά πρόθυμος ἀμύνω ὁ ὁ ἡδονή , ὦ Πρώταρχος , λόγος ὁ νῦν . οὐδείς γε , ἀλλά ὅς ἀκούω λέγω . διαφέρω δέ ἐγώ οὐδείς , ὦ ἑταῖρος , ὁ μετά δόξα τε ὀρθός καί μετά ἐπιστήμη ἡδονή ὁ μετά ὁ ψεῦδος καί ἄγνοια πολλάκις ἕκαστος ἐγώ ἐγγίγνομαι ; ἔοικα γοῦν μή μικρός διαφέρω . ὁ δή διαφορά αὐτός ἐπί θεωρία ἔρχομαι . ἄγω ὅπῃ σύ φαίνω . τῇδε δή ἄγω . πῇ ; δόξα , φημί , ἐγώ εἰμί μέν ψευδής , εἰμί δέ καί ἀληθής ; εἰμί . ἕπομαι μήν οὗτος , ὅς νυνδί λέγω , ἡδονή καί λύπη πολλάκις , ἀληθής καί ψευδής δόξα λέγω . πάνυ γε . οὐκοῦν ἐκ μνήμη τε καί αἴσθησις δόξα ἐγώ καί ὁ διαδοξάζω ἐγχειρέω γίγνομαι ἑκάστοτε ; καί μάλα . ἆρα οὖν ἐγώ ὧδε περί οὗτος ἀναγκαῖος ἡγέομαι ἴσχω ; πῶς ; πολλάκις ὁράω τις πρόσωθεν μή πάνυ σαφής ὁ καθοράω συμβαίνω βούλομαι κρίνω φημί ἄν οὗτος ὅς ὁράω ; φημί ἄν . οὐκοῦν ὁ μετά οὗτος αὐτός ἑαυτοῦ οὗτος ἀνέρομαι ἄν ὧδε ; πῶς ; τίς ποτέ ἄρα εἰμί ὁ παρά ὁ πέτρα οὗτος ἵστημι φαντάζω ὑπό τις δένδρον ; οὗτος λέγω ἄν τις πρός ἑαυτοῦ δοκέω σύ , τοιοῦτος τις κατοράω φαντάζω ἑαυτοῦ ποτέ ; τίς μήν ; ἆρα οὖν μετά οὗτος ὁ τοιοῦτος ὡς ἀποκρίνω ἄν πρός ἑαυτοῦ λέγω οὗτος , ὡς εἰμί ἄνθρωπος , ἐπιτυχής λέγω ; καί πάνυ γε . καί παραφέρω γε αὖ τάχα ἄν ὡς εἰμί τις ποιμήν ἔργον ὁ καθοράω ἄγαλμα προσλέγω . μάλα γε . ἐάν μέν τίς γε αὐτός παρέρχομαι , ὁ τε πρός ἑαυτοῦ λέγω ἐντείνω εἰς φωνή πρός ὁ πάρειμι αὐτός οὗτος ἄν πάλιν φθέγγομαι , καί λόγος δή γίγνομαι οὕτως ὅς τότε δόξα καλέω ; τίς μήν ; ἐάν δέ ἄρα μόνος εἰμί οὗτος αὐτός πρός ἑαυτοῦ διανοέω , ἐνίοτε καί πολύς χρόνος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ πορεύω . πάνυ μέν οὖν . τίς οὖν ; ἆρα σύ φαίνω ὁ περί οὗτος ὅς ἐγώ ; ὁ ποῖος ; δοκέω ἐγώ τότε ἐγώ ὁ ψυχή βιβλίον τις προσέοικα . πῶς ;