plato-philosophy.philebus 59
ἆρʼ οὖν ἐννοήσας τὸ τοιόνδε εἴρηκας ὃ λέγεις νῦν , ὡς αἱ πολλαὶ τέχναι , καὶ ὅσοι περὶ ταῦτα πεπόνηνται , πρῶτον μὲν δόξαις χρῶνται καὶ τὰ περὶ δόξαν ζητοῦσι συντεταμένως ; εἴ τε καὶ περὶ φύσεως ἡγεῖταί τις ζητεῖν , οἶσθʼ ὅτι τὰ περὶ τὸν κόσμον τόνδε , ὅπῃ τε γέγονεν καὶ ὅπῃ πάσχει τι καὶ ὅπῃ ποιεῖ , ταῦτα ζητεῖ διὰ βίου ; φαῖμεν ἂν ταῦτα , ἢ πῶς ; οὕτως . οὐκοῦν οὐ περὶ τὰ ὄντα ἀεί , περὶ δὲ τὰ γιγνόμενα καὶ γενησόμενα καὶ γεγονότα ἡμῶν ὁ τοιοῦτος ἀνῄρηται τὸν πόνον ; ἀληθέστατα . τούτων οὖν τι σαφὲς ἂν φαῖμεν τῇ ἀκριβεστάτῃ ἀληθείᾳ γίγνεσθαι , ὧν μήτε ἔσχε μηδὲν πώποτε κατὰ ταὐτὰ μήθʼ ἕξει μήτε εἰς τὸ νῦν παρὸν ἔχει ; καὶ πῶς ; περὶ οὖν τὰ μὴ κεκτημένα βεβαιότητα μηδʼ ἡντινοῦν πῶς ἄν ποτε βέβαιον γίγνοιθʼ ἡμῖν καὶ ὁτιοῦν ; οἶμαι μὲν οὐδαμῶς . οὐδʼ ἄρα νοῦς οὐδέ τις ἐπιστήμη περὶ αὐτά ἐστιν τὸ ἀληθέστατον ἔχουσα . οὔκουν εἰκός γε . τὸν μὲν δὴ σὲ καὶ ἐμὲ καὶ Γοργίαν καὶ Φίληβον χρὴ συχνὰ χαίρειν ἐᾶν , τόδε δὲ διαμαρτύρασθαι τῷ λόγῳ . τὸ ποῖον ; ὡς ἢ περὶ ἐκεῖνα ἔσθʼ ἡμῖν τό τε βέβαιον καὶ τὸ καθαρὸν καὶ ἀληθὲς καὶ ὃ δὴ λέγομεν εἰλικρινές , περὶ τὰ ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ὡσαύτως ἀμεικτότατα ἔχοντα , ἢ ἐκείνων ὅτι μάλιστά ἐστι συγγενές · τὰ δʼ ἄλλα πάντα δεύτερά τε καὶ ὕστερα λεκτέον . ἀληθέστατα λέγεις . τὰ δὴ τῶν ὀνομάτων περὶ τὰ τοιαῦτα κάλλιστα ἆρʼ οὐ τοῖς καλλίστοις δικαιότατον ἀπονέμειν ; εἰκός γε . οὐκοῦν νοῦς ἐστι καὶ φρόνησις ἅ γʼ ἄν τις τιμήσειε μάλιστα ὀνόματα ; ναί . ταῦτʼ ἄρα ἐν ταῖς περὶ τὸ ὂν ὄντως ἐννοίαις ἐστὶν ἀπηκριβωμένα ὀρθῶς κείμενα καλεῖσθαι . πάνυ μὲν οὖν . καὶ μὴν ἅ γε εἰς τὴν κρίσιν ἐγὼ τότε παρεσχόμην οὐκ ἄλλʼ ἐστὶν ἢ ταῦτα τὰ ὀνόματα . τί μήν , ὦ Σώκρατες ; εἶεν . τὸ μὲν δὴ φρονήσεώς τε καὶ ἡδονῆς πέρι πρὸς τὴν ἀλλήλων μεῖξιν εἴ τις φαίη καθαπερεὶ δημιουργοῖς ἡμῖν ἐξ ὧν ἢ ἐν οἷς δεῖ δημιουργεῖν τι παρακεῖσθαι , καλῶς ἂν τῷ λόγῳ ἀπεικάζοι . καὶ μάλα . τὸ δὴ μετὰ ταῦτα ἆρʼ οὐ μειγνύναι ἐπιχειρητέον ; τί μήν ; οὐκοῦν τάδε προειποῦσι καὶ ἀναμνήσασιν ἡμᾶς αὐτοὺς ὀρθότερον ἂν ἔχοι ; τὰ ποῖα ;
Lemmas: ἆρα οὖν ἐννοέω ὁ τοιόσδε λέγω ὅς λέγω νῦν , ὡς ὁ πολύς τέχνη , καί ὅσος περί οὗτος πονέω , πρῶτος μέν δόξα χράω καί ὁ περί δόξα ζητέω συντεταμένως ; εἰ τε καί περί φύσις ἡγέομαι τις ζητέω , οἶδα ὅτι ὁ περί ὁ κόσμος ὅδε , ὅπῃ τε γίγνομαι καί ὅπῃ πάσχω τις καί ὅπῃ ποιέω , οὗτος ζητέω διά βίος ; φημί ἄν οὗτος , ἤ πῶς ; οὕτως . οὐκοῦν οὐ περί ὁ εἰμί ἀεί , περί δέ ὁ γίγνομαι καί γίγνομαι καί γίγνομαι ἐγώ ὁ τοιοῦτος ἀναιρέω ὁ πόνος ; ἀληθής . οὗτος οὖν τις σαφής ἄν φημί ὁ ἀκριβής ἀλήθεια γίγνομαι , ὅς μήτε ἔχω μηδείς πώποτε κατά αὐτός μήτε ἔχω μήτε εἰς ὁ νῦν πάρειμι ἔχω ; καί πῶς ; περί οὖν ὁ μή κτάομαι βεβαιότης μηδέ ὅστις πῶς ἄν ποτέ βέβαιος γίγνομαι ἐγώ καί ὁστισοῦν ; οἴομαι μέν οὐδαμῶς . οὐδέ ἄρα νόος οὐδέ τις ἐπιστήμη περί αὐτός εἰμί ὁ ἀληθής ἔχω . οὔκουν ἔοικα γε . ὁ μέν δή σύ καί ἐγώ καί Γοργίας καί Φίληβος χρή συχνός χαίρω ἐάω , ὅδε δέ διαμαρτύρομαι ὁ λόγος . ὁ ποῖος ; ὡς ἤ περί ἐκεῖνος εἰμί ἐγώ ὁ τε βέβαιος καί ὁ καθαρός καί ἀληθής καί ὅς δή λέγω εἰλικρινής , περί ὁ ἀεί κατά ὁ αὐτός ὡσαύτως ἄμεικτος ἔχω , ἤ ἐκεῖνος ὅτι μάλα εἰμί συγγενής · ὁ δέ ἄλλος πᾶς δεύτερος τε καί ὕστερος λεκτέος . ἀληθής λέγω . ὁ δή ὁ ὄνομα περί ὁ τοιοῦτος καλός ἆρα οὐ ὁ καλός δίκαιος ἀπονέμω ; ἔοικα γε . οὐκοῦν νόος εἰμί καί φρόνησις ὅς γε ἄν τις τιμάω μάλα ὄνομα ; ναί . οὗτος ἄρα ἐν ὁ περί ὁ εἰμί ὄντως ἔννοια εἰμί ἀπακριβόομαι ὀρθός κεῖμαι καλέω . πάνυ μέν οὖν . καί μήν ὅς γε εἰς ὁ κρίσις ἐγώ τότε παρέχω οὐ ἄλλος εἰμί ἤ οὗτος ὁ ὄνομα . τίς μήν , ὦ Σωκράτης ; εἶεν . ὁ μέν δή φρόνησις τε καί ἡδονή περί πρός ὁ ἀλλήλων μεῖξις εἰ τις φημί καθαπερεί δημιουργός ἐγώ ἐκ ὅς ἤ ἐν ὅς δέω δημιουργέω τις παράκειμαι , καλός ἄν ὁ λόγος ἀπεικάζω . καί μάλα . ὁ δή μετά οὗτος ἆρα οὐ μείγνυμι ἐπιχειρέω ; τίς μήν ; οὐκοῦν ὅδε προλέγω καί ἀναμιμνῄσκω ἐγώ αὐτός ὀρθός ἄν ἔχω ; ὁ ποῖος ;