plato-philosophy.philebus 45
οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ τῆς ἡδονῆς γένος ἰδεῖν ἥντινά ποτʼ ἔχει φύσιν βουληθεῖμεν , οὐκ εἰς τὰς πολλοστὰς ἡδονὰς ἀποβλεπτέον , ἀλλʼ εἰς τὰς ἀκροτάτας καὶ σφοδροτάτας λεγομένας . πᾶς ἄν σοι ταύτῃ συγχωροίη τὰ νῦν . ἆρʼ οὖν , αἱ πρόχειροί γε αἵπερ καὶ μέγισται τῶν ἡδονῶν , ὃ λέγομεν πολλάκις , αἱ περὶ τὸ σῶμά εἰσιν αὗται ; πῶς γὰρ οὔ ; πότερον οὖν καὶ μείζους εἰσὶ καὶ γίγνονται περὶ τοὺς κάμνοντας ἐν ταῖς νόσοις ἢ περὶ ὑγιαίνοντας ; εὐλαβηθῶμεν δὲ μὴ προπετῶς ἀποκρινόμενοι πταίσωμέν πῃ . τάχα γὰρ ἴσως φαῖμεν ἂν περὶ ὑγιαίνοντας . εἰκός γε . τί δʼ ; οὐχ αὗται τῶν ἡδονῶν ὑπερβάλλουσιν , ὧν ἂν καὶ ἐπιθυμίαι μέγισται προγίγνωνται ; τοῦτο μὲν ἀληθές . ἀλλʼ οὐχ οἱ πυρέττοντες καὶ ἐν τοιούτοις νοσήμασιν ἐχόμενοι μᾶλλον διψῶσι καὶ ῥιγοῦσι καὶ πάντα ὁπόσα διὰ τοῦ σώματος εἰώθασι πάσχειν , μᾶλλόν τʼ ἐνδείᾳ συγγίγνονται καὶ ἀποπληρουμένων μείζους ἡδονὰς ἴσχουσιν ; ἢ τοῦτο οὐ φήσομεν ἀληθὲς εἶναι ; πάνυ μὲν οὖν νῦν ῥηθὲν φαίνεται . τί οὖν ; ὀρθῶς ἂν φαινοίμεθα λέγοντες ὡς εἴ τις τὰς μεγίστας ἡδονὰς ἰδεῖν βούλοιτο , οὐκ εἰς ὑγίειαν ἀλλʼ εἰς νόσον ἰόντας δεῖ σκοπεῖν ; ὅρα δὲ μή με ἡγῇ διανοούμενον ἐρωτᾶν σε εἰ πλείω χαίρουσιν οἱ σφόδρα νοσοῦντες τῶν ὑγιαινόντων , ἀλλʼ οἴου μέγεθός με ζητεῖν ἡδονῆς , καὶ τὸ σφόδρα περὶ τοῦ τοιούτου ποῦ ποτε γίγνεται ἑκάστοτε . νοῆσαι γὰρ δεῖ φαμεν ἥντινα φύσιν ἔχει καὶ τίνα λέγουσιν οἱ φάσκοντες μηδʼ εἶναι τὸ παράπαν αὐτήν . ἀλλὰ σχεδὸν ἕπομαι τῷ λόγῳ σου . τάχα , ὦ Πρώταρχε , οὐχ ἧττον δείξεις . ἀπόκριναι γάρ · ἐν ὕβρει μείζους ἡδονάς—οὐ πλείους λέγω , τῷ σφόδρα δὲ καὶ τῷ μᾶλλον ὑπερεχούσας—ὁρᾷς ἢ ἐν τῷ σώφρονι βίῳ ; λέγε δὲ προσέχων τὸν νοῦν . ἀλλʼ ἔμαθον ὃ λέγεις , καὶ πολὺ τὸ διαφέρον ὁρῶ . τοὺς μὲν γὰρ σώφρονάς που καὶ ὁ παροιμιαζόμενος ἐπίσχει λόγος ἑκάστοτε , ὁ τὸ μηδὲν ἄγαν παρακελευόμενος , ᾧ πείθονται · τὸ δὲ τῶν ἀφρόνων τε καὶ ὑβριστῶν μέχρι μανίας ἡ σφοδρὰ ἡδονὴ κατέχουσα περιβοήτους ἀπεργάζεται . καλῶς · καὶ εἴ γε τοῦθʼ οὕτως ἔχει , δῆλον ὡς ἔν τινι πονηρίᾳ ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος , ἀλλʼ οὐκ ἐν ἀρετῇ μέγισται μὲν ἡδοναί , μέγισται δὲ καὶ λῦπαι γίγνονται . πάνυ μὲν οὖν . οὐκοῦν τούτων τινὰς προελόμενον δεῖ σκοπεῖσθαι τίνα ποτὲ τρόπον ἐχούσας ἐλέγομεν αὐτὰς εἶναι μεγίστας .
Lemmas: οὐκοῦν εἰ καί ὁ ὁ ἡδονή γένος ὁράω ὅστις ποτέ ἔχω φύσις βούλομαι , οὐ εἰς ὁ πολλοστός ἡδονή ἀποβλεπτέον , ἀλλά εἰς ὁ ἄκρος καί σφοδρός λέγω . πᾶς ἄν σύ οὗτος συγχωρέω ὁ νῦν . ἆρα οὖν , ὁ πρόχειρος γε ὅς καί μέγας ὁ ἡδονή , ὅς λέγω πολλάκις , ὁ περί ὁ σῶμα εἰμί οὗτος ; πῶς γάρ οὐ ; πότερος οὖν καί μέγας εἰμί καί γίγνομαι περί ὁ κάμνω ἐν ὁ νόσος ἤ περί ὑγιαίνω ; εὐλαβέομαι δέ μή προπετής ἀποκρίνω πταίω πη . τάχα γάρ ἴσως φημί ἄν περί ὑγιαίνω . ἔοικα γε . τίς δέ ; οὐ οὗτος ὁ ἡδονή ὑπερβάλλω , ὅς ἄν καί ἐπιθυμία μέγας προγίγνομαι ; οὗτος μέν ἀληθής . ἀλλά οὐ ὁ πυρέσσω καί ἐν τοιοῦτος νόσημα ἔχω μάλα διψάω καί ῥιγόω καί πᾶς ὁπόσος διά ὁ σῶμα εἴωθα πάσχω , μάλα τε ἔνδεια συγγίγνομαι καί ἀποπληρόω μέγας ἡδονή ἴσχω ; ἤ οὗτος οὐ φημί ἀληθής εἰμί ; πάνυ μέν οὖν νῦν λέγω φαίνω . τίς οὖν ; ὀρθός ἄν φαίνω λέγω ὡς εἰ τις ὁ μέγας ἡδονή ὁράω βούλομαι , οὐ εἰς ὑγίεια ἀλλά εἰς νόσος ἔρχομαι δέω σκοπέω ; ὁράω δέ μή ἐγώ ἡγέομαι διανοέω ἐρωτάω σύ εἰ πολύς χαίρω ὁ σφόδρα νοσέω ὁ ὑγιαίνω , ἀλλά οἴομαι μέγεθος ἐγώ ζητέω ἡδονή , καί ὁ σφόδρα περί ὁ τοιοῦτος ποῦ ποτέ γίγνομαι ἑκάστοτε . νοέω γάρ δέω φημί ὅστις φύσις ἔχω καί τίς λέγω ὁ φάσκω μηδέ εἰμί ὁ παράπαν αὐτός . ἀλλά σχεδόν ἕπομαι ὁ λόγος σύ . τάχα , ὦ Πρώταρχος , οὐ ἥσσων δείκνυμι . ἀποκρίνω γάρ · ἐν ὕβρις μέγας ἡδονάς—οὐ πολύς λέγω , ὁ σφόδρα δέ καί ὁ μάλα ὑπερέχω ἤ ἐν ὁ σώφρων βίος ; λέγω δέ προσέχω ὁ νόος . ἀλλά μανθάνω ὅς λέγω , καί πολύς ὁ διαφέρω ὁράω . ὁ μέν γάρ σώφρων που καί ὁ παροιμιάζω ἐπίσχω λόγος ἑκάστοτε , ὁ ὁ μηδείς ἄγαν παρακελεύομαι , ὅς πείθω · ὁ δέ ὁ ἄφρων τε καί ὑβριστής μέχρι μανία ὁ σφοδρός ἡδονή κατέχω περιβόητος ἀπεργάζομαι . καλός · καί εἰ γε οὗτος οὕτως ἔχω , δῆλος ὡς ἐν τις πονηρία ψυχή καί ὁ σῶμα , ἀλλά οὐ ἐν ἀρετή μέγας μέν ἡδονή , μέγας δέ καί λύπη γίγνομαι . πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν οὗτος τις προαιρέω δέω σκοπέω τίς ποτέ τρόπος ἔχω λέγω αὐτός εἰμί μέγας .