plato-philosophy.philebus 42
τί οὖν ; ἐν μὲν ὄψει τὸ πόρρωθεν καὶ ἐγγύθεν ὁρᾶν τὰ μεγέθη τὴν ἀλήθειαν ἀφανίζει καὶ ψευδῆ ποιεῖ δοξάζειν , ἐν λύπαις δʼ ἄρα καὶ ἡδοναῖς οὐκ ἔστι ταὐτὸν τοῦτο γιγνόμενον ; πολὺ μὲν οὖν μᾶλλον , ὦ Σώκρατες . ἐναντίον δὴ τὸ νῦν τῷ σμικρὸν ἔμπροσθε γέγονεν . τὸ ποῖον λέγεις ; τότε μὲν αἱ δόξαι ψευδεῖς τε καὶ ἀληθεῖς αὗται γιγνόμεναι τὰς λύπας τε καὶ ἡδονὰς ἅμα τοῦ παρʼ αὑταῖς παθήματος ἀνεπίμπλασαν . ἀληθέστατα . νῦν δέ γε αὐταὶ διὰ τὸ πόρρωθέν τε καὶ ἐγγύθεν ἑκάστοτε μεταβαλλόμεναι θεωρεῖσθαι , καὶ ἅμα τιθέμεναι παρʼ ἀλλήλας , αἱ μὲν ἡδοναὶ παρὰ τὸ λυπηρὸν μείζους φαίνονται καὶ σφοδρότεραι , λῦπαι δʼ αὖ διὰ τὸ παρʼ ἡδονὰς τοὐναντίον ἐκείναις . ἀνάγκη γίγνεσθαι τὰ τοιαῦτα διὰ ταῦτα . οὐκοῦν ὅσῳ μείζους τῶν οὐσῶν ἑκάτεραι καὶ ἐλάττους φαίνονται , τοῦτο ἀποτεμόμενος ἑκατέρων τὸ φαινόμενον ἀλλʼ οὐκ ὄν , οὔτε αὐτὸ ὀρθῶς φαινόμενον ἐρεῖς , οὐδʼ αὖ ποτε τὸ ἐπὶ τούτῳ μέρος τῆς ἡδονῆς καὶ λύπης γιγνόμενον ὀρθόν τε καὶ ἀληθὲς τολμήσεις λέγειν . οὐ γὰρ οὖν . τούτων τοίνυν ἑξῆς ὀψόμεθα ἐὰν τῇδε ἀπαντῶμεν ἡδονὰς καὶ λύπας ψευδεῖς ἔτι μᾶλλον ἢ ταύτας φαινομένας τε καὶ οὔσας ἐν τοῖς ζῴοις . ποίας δὴ καὶ πῶς λέγεις ; εἴρηταί που πολλάκις ὅτι τῆς φύσεως ἑκάστων διαφθειρομένης μὲν συγκρίσεσι καὶ διακρίσεσι καὶ πληρώσεσι καὶ κενώσεσι καί τισιν αὔξαις καὶ φθίσεσι λῦπαί τε καὶ ἀλγηδόνες καὶ ὀδύναι καὶ πάνθʼ ὁπόσα τοιαῦτʼ ὀνόματα ἔχει συμβαίνει γιγνόμενα . ναί , ταῦτα εἴρηται πολλάκις . εἰς δέ γε τὴν αὑτῶν φύσιν ὅταν καθιστῆται , ταύτην αὖ τὴν κατάστασιν ἡδονὴν ἀπεδεξάμεθα παρʼ ἡμῶν αὐτῶν . ὀρθῶς . τί δʼ ὅταν περὶ τὸ σῶμα μηδὲν τούτων γιγνόμενον ἡμῶν ᾖ ; πότε δὲ τοῦτʼ ἂν γένοιτο , ὦ Σώκρατες ; οὐδὲν πρὸς λόγον ἐστίν , ὦ Πρώταρχε , ὃ σὺ νῦν ἤρου τὸ ἐρώτημα . τί δή ; διότι τὴν ἐμὴν ἐρώτησιν οὐ κωλύεις με διερέσθαι σε πάλιν . ποίαν ; εἰ δʼ οὖν μὴ γίγνοιτο , ὦ Πρώταρχε , φήσω , τὸ τοιοῦτον , τί ποτε ἀναγκαῖον ἐξ αὐτοῦ συμβαίνειν ἡμῖν ; μὴ κινουμένου τοῦ σώματος ἐφʼ ἑκάτερα φῄς ; οὕτως . δῆλον δὴ τοῦτό γε , ὦ Σώκρατες , ὡς οὔτε ἡδονὴ γίγνοιτʼ ἂν ἐν τῷ τοιούτῳ ποτὲ οὔτʼ ἄν τις λύπη .
Lemmas: τίς οὖν ; ἐν μέν ὄψις ὁ πρόσωθεν καί ἐγγύθεν ὁράω ὁ μέγεθος ὁ ἀλήθεια ἀφανίζω καί ψευδής ποιέω δοξάζω , ἐν λύπη δέ ἄρα καί ἡδονή οὐ εἰμί αὐτός οὗτος γίγνομαι ; πολύς μέν οὖν μάλα , ὦ Σωκράτης . ἐναντίος δή ὁ νῦν ὁ μικρός ἔμπροσθεν γίγνομαι . ὁ ποῖος λέγω ; τότε μέν ὁ δόξα ψευδής τε καί ἀληθής οὗτος γίγνομαι ὁ λύπη τε καί ἡδονή ἅμα ὁ παρά ἑαυτοῦ πάθημα ἀναπίμπλημι . ἀληθής . νῦν δέ γε αὐτός διά ὁ πρόσωθεν τε καί ἐγγύθεν ἑκάστοτε μεταβάλλω θεωρέω , καί ἅμα τίθημι παρά ἀλλήλων , ὁ μέν ἡδονή παρά ὁ λυπηρός μέγας φαίνω καί σφοδρός , λύπη δέ αὖ διά ὁ παρά ἡδονή ἐναντίος ἐκεῖνος . ἀνάγκη γίγνομαι ὁ τοιοῦτος διά οὗτος . οὐκοῦν ὅσος μέγας ὁ εἰμί ἑκάτερος καί ἐλαχύς φαίνω , οὗτος ἀποτέμνω ἑκάτερος ὁ φαίνω ἀλλά οὐ εἰμί , οὔτε αὐτός ὀρθός φαίνω λέγω , οὐδέ αὖ ποτέ ὁ ἐπί οὗτος μέρος ὁ ἡδονή καί λύπη γίγνομαι ὀρθός τε καί ἀληθής τολμάω λέγω . οὐ γάρ οὖν . οὗτος τοίνυν ἑξῆς ὁράω ἐάν τῇδε ἀπαντάω ἡδονή καί λύπη ψευδής ἔτι μάλα ἤ οὗτος φαίνω τε καί εἰμί ἐν ὁ ζῷον . ποῖος δή καί πῶς λέγω ; λέγω που πολλάκις ὅτι ὁ φύσις ἕκαστος διαφθείρω μέν σύγκρισις καί διάκρισις καί πλήρωσις καί κένωσις καί τις αὔξη καί φθίσις λύπη τε καί ἀλγηδών καί ὀδύνη καί πᾶς ὁπόσος τοιοῦτος ὄνομα ἔχω συμβαίνω γίγνομαι . ναί , οὗτος λέγω πολλάκις . εἰς δέ γε ὁ ἑαυτοῦ φύσις ὅταν καθίστημι , οὗτος αὖ ὁ κατάστασις ἡδονή ἀποδέχομαι παρά ἐγώ αὐτός . ὀρθός . τίς δέ ὅταν περί ὁ σῶμα μηδείς οὗτος γίγνομαι ἐγώ εἰμί ; πότε δέ οὗτος ἄν γίγνομαι , ὦ Σωκράτης ; οὐδείς πρός λόγος εἰμί , ὦ Πρώταρχος , ὅς σύ νῦν ἔρομαι ὁ ἐρώτημα . τίς δή ; διότι ὁ ἐμός ἐρώτησις οὐ κωλύω ἐγώ διείρομαι σύ πάλιν . ποῖος ; εἰ δέ οὖν μή γίγνομαι , ὦ Πρώταρχος , φημί , ὁ τοιοῦτος , τίς ποτέ ἀναγκαῖος ἐκ αὐτός συμβαίνω ἐγώ ; μή κινέω ὁ σῶμα ἐπί ἑκάτερος φημί ; οὕτως . δῆλος δή οὗτος γε , ὦ Σωκράτης , ὡς οὔτε ἡδονή γίγνομαι ἄν ἐν ὁ τοιοῦτος ποτέ οὔτε ἄν τις λύπη .