plato-philosophy.philebus 30
τί δέ ; τόδε ἆρα ἄξιον ; ἢ πῶς ἐρεῖς ; λέγε τὸ ποῖον . τὸ παρʼ ἡμῖν σῶμα ἆρʼ οὐ ψυχὴν φήσομεν ἔχειν ; δῆλον ὅτι φήσομεν . πόθεν , ὦ φίλε Πρώταρχε , λαβόν , εἴπερ μὴ τό γε τοῦ παντὸς σῶμα ἔμψυχον ὂν ἐτύγχανε , ταὐτά γε ἔχον τούτῳ καὶ ἔτι πάντῃ καλλίονα ; δῆλον ὡς οὐδαμόθεν ἄλλοθεν , ὦ Σώκρατες . οὐ γάρ που δοκοῦμέν γε , ὦ Πρώταρχε , τὰ τέτταρα ἐκεῖνα , πέρας καὶ ἄπειρον καὶ κοινὸν καὶ τὸ τῆς αἰτίας γένος ἐν ἅπασι τέταρτον ἐνόν , τοῦτο ἐν μὲν τοῖς παρʼ ἡμῖν ψυχήν τε παρέχον καὶ σωμασκίαν ἐμποιοῦν καὶ πταίσαντος σώματος ἰατρικὴν καὶ ἐν ἄλλοις ἄλλα συντιθὲν καὶ ἀκούμενον πᾶσαν καὶ παντοίαν σοφίαν ἐπικαλεῖσθαι , τῶν δʼ αὐτῶν τούτων ὄντων ἐν ὅλῳ τε οὐρανῷ καὶ κατὰ μεγάλα μέρη , καὶ προσέτι καλῶν καὶ εἰλικρινῶν , ἐν τούτοις δʼ οὐκ ἄρα μεμηχανῆσθαι τὴν τῶν καλλίστων καὶ τιμιωτάτων φύσιν . ἀλλʼ οὐδαμῶς τοῦτό γʼ ἂν λόγον ἔχοι . οὐκοῦν εἰ μὴ τοῦτο , μετʼ ἐκείνου τοῦ λόγου ἂν ἑπόμενοι βέλτιον λέγοιμεν ὡς ἔστιν , ἃ πολλάκις εἰρήκαμεν , ἄπειρόν τε ἐν τῷ παντὶ πολύ , καὶ πέρας ἱκανόν , καί τις ἐπʼ αὐτοῖς αἰτία οὐ φαύλη , κοσμοῦσά τε καὶ συντάττουσα ἐνιαυτούς τε καὶ ὥρας καὶ μῆνας , σοφία καὶ νοῦς λεγομένη δικαιότατʼ ἄν . δικαιότατα δῆτα . σοφία μὴν καὶ νοῦς ἄνευ ψυχῆς οὐκ ἄν ποτε γενοίσθην . οὐ γὰρ οὖν . οὐκοῦν ἐν μὲν τῇ τοῦ Διὸς ἐρεῖς φύσει βασιλικὴν μὲν ψυχήν , βασιλικὸν δὲ νοῦν ἐγγίγνεσθαι διὰ τὴν τῆς αἰτίας δύναμιν , ἐν δʼ ἄλλοις ἄλλα καλά , καθʼ ὅτι φίλον ἑκάστοις λέγεσθαι . μάλα γε . τοῦτον δὴ τὸν λόγον ἡμᾶς μή τι μάτην δόξῃς , ὦ Πρώταρχε , εἰρηκέναι , ἀλλʼ ἔστι τοῖς μὲν πάλαι ἀποφηναμένοις ὡς ἀεὶ τοῦ παντὸς νοῦς ἄρχει σύμμαχος ἐκείνοις . ἔστι γὰρ οὖν . τῇ δέ γε ἐμῇ ζητήσει πεπορικὼς ἀπόκρισιν , ὅτι νοῦς ἐστὶ γένους τῆς τοῦ πάντων αἰτίου λεχθέντος . ἔχεις γὰρ δήπου νῦν ἡμῶν ἤδη τὴν ἀπόκρισιν . ἔχω καὶ μάλα ἱκανῶς · καίτοι με ἀποκρινάμενος ἔλαθες . ἀνάπαυλα γάρ , ὦ Πρώταρχε , τῆς σπουδῆς γίγνεται ἐνίοτε ἡ παιδιά . καλῶς εἶπες .
Lemmas: τίς δέ ; ὅδε ἆρα ἄξιος ; ἤ πῶς λέγω ; λέγω ὁ ποῖος . ὁ παρά ἐγώ σῶμα ἆρα οὐ ψυχή φημί ἔχω ; δῆλος ὅτι φημί . πόθεν , ὦ φίλος Πρώταρχος , λαμβάνω , εἴπερ μή ὁ γε ὁ πᾶς σῶμα ἔμψυχος εἰμί τυγχάνω , αὐτός γε ἔχω οὗτος καί ἔτι πάντῃ καλός ; δῆλος ὡς οὐδαμόθεν ἄλλοθεν , ὦ Σωκράτης . οὐ γάρ που δοκέω γε , ὦ Πρώταρχος , ὁ τέσσαρες ἐκεῖνος , πέρας καί ἄπειρος καί κοινός καί ὁ ὁ αἰτία γένος ἐν ἅπας τέταρτος ἔνειμι , οὗτος ἐν μέν ὁ παρά ἐγώ ψυχή τε παρέχω καί σωμασκία ἐμποιέω καί πταίω σῶμα ἰατρικός καί ἐν ἄλλος ἄλλος συντίθημι καί ἀκέω πᾶς καί παντοῖος σοφία ἐπικαλέω , ὁ δέ αὐτός οὗτος εἰμί ἐν ὅλος τε οὐρανός καί κατά μέγας μέρος , καί προσέτι καλός καί εἰλικρινής , ἐν οὗτος δέ οὐ ἄρα μηχανάομαι ὁ ὁ καλός καί τίμιος φύσις . ἀλλά οὐδαμῶς οὗτος γε ἄν λόγος ἔχω . οὐκοῦν εἰ μή οὗτος , μετά ἐκεῖνος ὁ λόγος ἄν ἕπομαι ἀγαθός λέγω ὡς εἰμί , ὅς πολλάκις λέγω , ἄπειρος τε ἐν ὁ πᾶς πολύς , καί πέρας ἱκανός , καί τις ἐπί αὐτός αἰτία οὐ φαῦλος , κοσμέω τε καί συντάσσω ἐνιαυτός τε καί ὥρα καί μείς , σοφία καί νόος λέγω δίκαιος ἄν . δίκαιος δῆτα . σοφία μήν καί νόος ἄνευ ψυχή οὐ ἄν ποτέ γενοῖμαι . οὐ γάρ οὖν . οὐκοῦν ἐν μέν ὁ ὁ Ζεύς λέγω φύσις βασιλικός μέν ψυχή , βασιλικός δέ νόος ἐγγίγνομαι διά ὁ ὁ αἰτία δύναμις , ἐν δέ ἄλλος ἄλλος καλός , κατά ὅστις φίλος ἕκαστος λέγω . μάλα γε . οὗτος δή ὁ λόγος ἐγώ μή τις μάτην δοκέω , ὦ Πρώταρχος , λέγω , ἀλλά εἰμί ὁ μέν πάλαι ἀποφαίνω ὡς ἀεί ὁ πᾶς νόος ἄρχω σύμμαχος ἐκεῖνος . εἰμί γάρ οὖν . ὁ δέ γε ἐμός ζήτησις πορίζω ἀπόκρισις , ὅτι νόος εἰμί γένος ὁ ὁ πᾶς αἴτιος λέγω . ἔχω γάρ δήπου νῦν ἐγώ ἤδη ὁ ἀπόκρισις . ἔχω καί μάλα ἱκανός · καίτοι ἐγώ ἀποκρίνω λανθάνω . ἀνάπαυλα γάρ , ὦ Πρώταρχος , ὁ σπουδή γίγνομαι ἐνίοτε ὁ παιδιά . καλός λέγω .