plato-philosophy.philebus 16
ἆρʼ , ὦ Σώκρατες , οὐχ ὁρᾷς ἡμῶν τὸ πλῆθος , ὅτι νέοι πάντες ἐσμέν , καὶ οὐ φοβῇ μή σοι μετὰ Φιλήβου συνεπιθώμεθα , ἐὰν ἡμᾶς λοιδορῇς ; ὅμως δὲ μανθάνομεν γὰρ ὃ λέγεις , εἴ τις τρόπος ἔστι καὶ μηχανὴ τὴν μὲν τοιαύτην ταραχὴν ἡμῖν ἔξω τοῦ λόγου εὐμενῶς πως ἀπελθεῖν , ὁδὸν δέ τινα καλλίω ταύτης ἐπὶ τὸν λόγον ἀνευρεῖν , σύ τε προθυμοῦ τοῦτο καὶ ἡμεῖς συνακολουθήσομεν εἰς δύναμιν · οὐ γὰρ σμικρὸς ὁ παρὼν λόγος , ὦ Σώκρατες . οὐ γὰρ οὖν , ὦ παῖδες , ὥς φησιν ὑμᾶς προσαγορεύων Φίληβος . οὐ μὴν ἔστι καλλίων ὁδὸς οὐδʼ ἂν γένοιτο ἧς ἐγὼ ἐραστὴς μέν εἰμι ἀεί , πολλάκις δέ με ἤδη διαφυγοῦσα ἔρημον καὶ ἄπορον κατέστησεν . τίς αὕτη ; λεγέσθω μόνον . ἣν δηλῶσαι μὲν οὐ πάνυ χαλεπόν , χρῆσθαι δὲ παγχάλεπον · πάντα γὰρ ὅσα τέχνης ἐχόμενα ἀνηυρέθη πώποτε διὰ ταύτης φανερὰ γέγονε . σκόπει δὲ ἣν λέγω . λέγε μόνον . θεῶν μὲν εἰς ἀνθρώπους δόσις , ὥς γε καταφαίνεται ἐμοί , ποθὲν ἐκ θεῶν ἐρρίφη διά τινος Προμηθέως ἅμα φανοτάτῳ τινὶ πυρί · καὶ οἱ μὲν παλαιοί , κρείττονες ἡμῶν καὶ ἐγγυτέρω θεῶν οἰκοῦντες , ταύτην φήμην παρέδοσαν , ὡς ἐξ ἑνὸς μὲν καὶ πολλῶν ὄντων τῶν ἀεὶ λεγομένων εἶναι , πέρας δὲ καὶ ἀπειρίαν ἐν αὑτοῖς σύμφυτον ἐχόντων . δεῖν οὖν ἡμᾶς τούτων οὕτω διακεκοσμημένων ἀεὶ μίαν ἰδέαν περὶ παντὸς ἑκάστοτε θεμένους ζητεῖν—εὑρήσειν γὰρ ἐνοῦσαν — ἐὰν οὖν μεταλάβωμεν , μετὰ μίαν δύο , εἴ πως εἰσί , σκοπεῖν , εἰ δὲ μή , τρεῖς ἤ τινα ἄλλον ἀριθμόν , καὶ τῶν ἓν ἐκείνων ἕκαστον πάλιν ὡσαύτως , μέχριπερ ἂν τὸ κατʼ ἀρχὰς ἓν μὴ ὅτι ἓν καὶ πολλὰ καὶ ἄπειρά ἐστι μόνον ἴδῃ τις , ἀλλὰ καὶ ὁπόσα · τὴν δὲ τοῦ ἀπείρου ἰδέαν πρὸς τὸ πλῆθος μὴ προσφέρειν πρὶν ἄν τις τὸν ἀριθμὸν αὐτοῦ πάντα κατίδῃ τὸν μεταξὺ τοῦ ἀπείρου τε καὶ τοῦ ἑνός , τότε δʼ ἤδη τὸ ἓν ἕκαστον τῶν πάντων εἰς τὸ ἄπειρον μεθέντα χαίρειν ἐᾶν .
Lemmas: ἆρα , ὦ Σωκράτης , οὐ ὁράω ἐγώ ὁ πλῆθος , ὅτι νέος πᾶς εἰμί , καί οὐ φοβέω μή σύ μετά Φίληβος συνεπιτίθημι , ἐάν ἐγώ λοιδορέω ; ὅμως δέ μανθάνω γάρ ὅς λέγω , εἰ τις τρόπος εἰμί καί μηχανή ὁ μέν τοιοῦτος ταραχή ἐγώ ἔξω ὁ λόγος εὐμενής πως ἀπέρχομαι , ὁδός δέ τις καλός οὗτος ἐπί ὁ λόγος ἀνευρίσκω , σύ τε προθυμέομαι οὗτος καί ἐγώ συνακολουθέω εἰς δύναμις · οὐ γάρ μικρός ὁ πάρειμι λόγος , ὦ Σωκράτης . οὐ γάρ οὖν , ὦ παῖς , ὡς φημί σύ προσαγορεύω Φίληβος . οὐ μήν εἰμί καλός ὁδός οὐδέ ἄν γίγνομαι ὅς ἐγώ ἐραστής μέν εἰμί ἀεί , πολλάκις δέ ἐγώ ἤδη διαφεύγω ἐρῆμος καί ἄπορος καθίστημι . τίς οὗτος ; λέγω μόνος . ὅς δηλόω μέν οὐ πάνυ χαλεπός , χράω δέ παγχάλεπος · πᾶς γάρ ὅσος τέχνη ἔχω ἀνευρίσκω πώποτε διά οὗτος φανερός γίγνομαι . σκοπέω δέ ὅς λέγω . λέγω μόνος . θεός μέν εἰς ἄνθρωπος δόσις , ὡς γε καταφαίνω ἐγώ , ποθεν ἐκ θεός ῥίπτω διά τις Προμηθεύς ἅμα φανός τις πῦρ · καί ὁ μέν παλαιός , κρατύς ἐγώ καί ἐγγύς θεός οἰκέω , οὗτος φήμη παραδίδωμι , ὡς ἐκ εἷς μέν καί πολύς εἰμί ὁ ἀεί λέγω εἰμί , πέρας δέ καί ἀπειρία ἐν ἑαυτοῦ σύμφυτος ἔχω . δέω οὖν ἐγώ οὗτος οὕτως διακοσμέω ἀεί εἷς ἰδέα περί πᾶς ἑκάστοτε τίθημι ζητεῖν—εὑρήσειν γάρ ἔνειμι — ἐάν οὖν μεταλαμβάνω , μετά εἷς δύο , εἰ πως εἰμί , σκοπέω , εἰ δέ μή , τρεῖς ἤ τις ἄλλος ἀριθμός , καί ὁ εἷς ἐκεῖνος ἕκαστος πάλιν ὡσαύτως , μέχρι ἄν ὁ κατά ἀρχή εἷς μή ὅτι εἷς καί πολύς καί ἄπειρος εἰμί μόνος ὁράω τις , ἀλλά καί ὁπόσος · ὁ δέ ὁ ἄπειρος ἰδέα πρός ὁ πλῆθος μή προσφέρω πρίν ἄν τις ὁ ἀριθμός αὐτός πᾶς καθοράω ὁ μεταξύ ὁ ἄπειρος τε καί ὁ εἷς , τότε δέ ἤδη ὁ εἷς ἕκαστος ὁ πᾶς εἰς ὁ ἄπειρος μεθίημι χαίρω ἐάω .