plato-philosophy.philebus 28
οὐδέ γʼ ἄν , ὦ Φίληβε , λύπη πᾶν κακόν · ὥστʼ ἄλλο τι νῷν σκεπτέον ἢ τὴν τοῦ ἀπείρου φύσιν ὡς παρέχεταί τι μέρος ταῖς ἡδοναῖς ἀγαθοῦ . τούτω δή σοι τῶν ἀπεράντων γε γένους ἔστων · φρόνησιν δὲ καὶ ἐπιστήμην καὶ νοῦν εἰς τί ποτε τῶν προειρημένων , ὦ Πρώταρχέ τε καὶ Φίληβε , νῦν θέντες οὐκ ἂν ἀσεβοῖμεν ; οὐ γάρ μοι δοκεῖ σμικρὸς ἡμῖν εἶναι ὁ κίνδυνος κατορθώσασι καὶ μὴ περὶ τὸ νῦν ἐρωτώμενον . σεμνύνεις γάρ , ὦ Σώκρατες , τὸν σεαυτοῦ θεόν . καὶ γὰρ σύ , ὦ ἑταῖρε , τὴν σαυτοῦ · τὸ δʼ ἐρωτώμενον ὅμως ἡμῖν λεκτέον . ὀρθῶς τοι λέγει Σωκράτης , ὦ Φίληβε , καὶ αὐτῷ πειστέον . οὐκοῦν ὑπὲρ ἐμοῦ σύ , Πρώταρχε , προῄρησαι λέγειν ; πάνυ γε · νῦν μέντοι σχεδὸν ἀπορῶ , καὶ δέομαί γε , ὦ Σώκρατες , αὐτόν σε ἡμῖν γενέσθαι προφήτην , ἵνα μηδὲν ἡμεῖς σοι περὶ τὸν ἀγωνιστὴν ἐξαμαρτάνοντες παρὰ μέλος φθεγξώμεθά τι . πειστέον , ὦ Πρώταρχε · οὐδὲ γὰρ χαλεπὸν οὐδὲν ἐπιτάττεις . ἀλλʼ ὄντως σε ἐγώ , καθάπερ εἶπε Φίληβος , σεμνύνων ἐν τῷ παίζειν ἐθορύβησα , νοῦν καὶ ἐπιστήμην ἐρόμενος ὁποίου γένους εἶεν ; παντάπασί γε , ὦ Σώκρατες . ἀλλὰ μὴν ῥᾴδιον · πάντες γὰρ συμφωνοῦσιν οἱ σοφοί , ἑαυτοὺς ὄντως σεμνύνοντες , ὡς νοῦς ἐστι βασιλεὺς ἡμῖν οὐρανοῦ τε καὶ γῆς . καὶ ἴσως εὖ λέγουσι . διὰ μακροτέρων δʼ , εἰ βούλει , τὴν σκέψιν αὐτοῦ τοῦ γένους ποιησώμεθα . λέγʼ ὅπως βούλει , μηδὲν μῆκος ἡμῖν ὑπολογιζόμενος , ὦ Σώκρατες , ὡς οὐκ ἀπεχθησόμενος . καλῶς εἶπες . ἀρξώμεθα δέ πως ὧδε ἐπανερωτῶντες . πῶς ; πότερον , ὦ Πρώταρχε , τὰ σύμπαντα καὶ τόδε τὸ καλούμενον ὅλον ἐπιτροπεύειν φῶμεν τὴν τοῦ ἀλόγου καὶ εἰκῇ δύναμιν καὶ τὸ ὅπῃ ἔτυχεν , ἢ τἀναντία , καθάπερ οἱ πρόσθεν ἡμῶν ἔλεγον , νοῦν καὶ φρόνησίν τινα θαυμαστὴν συντάττουσαν διακυβερνᾶν ; οὐδὲν τῶν αὐτῶν , ὦ θαυμάσιε Σώκρατες · ὃ μὲν γὰρ σὺ νῦν λέγεις , οὐδὲ ὅσιον εἶναί μοι φαίνεται . τὸ δὲ νοῦν πάντα διακοσμεῖν αὐτὰ φάναι καὶ τῆς ὄψεως τοῦ κόσμου καὶ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ ἀστέρων καὶ πάσης τῆς περιφορᾶς ἄξιον , καὶ οὐκ ἄλλως ἔγωγʼ ἄν ποτε περὶ αὐτῶν εἴποιμι οὐδʼ ἂν δοξάσαιμι .
Lemmas: οὐδέ γε ἄν , ὦ Φίληβος , λύπη πᾶς κακός · ὥστε ἄλλος τις ἐγώ σκοπέω ἤ ὁ ὁ ἄπειρος φύσις ὡς παρέχω τις μέρος ὁ ἡδονή ἀγαθός . οὗτος δή σύ ὁ ἀπέραντος γε γένος εἰμί · φρόνησις δέ καί ἐπιστήμη καί νόος εἰς τίς ποτέ ὁ προλέγω , ὦ Πρώταρχος τε καί Φίληβος , νῦν τίθημι οὐ ἄν ἀσεβέω ; οὐ γάρ ἐγώ δοκέω μικρός ἐγώ εἰμί ὁ κίνδυνος κατορθόω καί μή περί ὁ νῦν ἐρωτάω . σεμνύνω γάρ , ὦ Σωκράτης , ὁ σεαυτοῦ θεός . καί γάρ σύ , ὦ ἑταῖρος , ὁ σεαυτοῦ · ὁ δέ ἐρωτάω ὅμως ἐγώ λεκτέος . ὀρθός τοι λέγω Σωκράτης , ὦ Φίληβος , καί αὐτός πείθω . οὐκοῦν ὑπέρ ἐγώ σύ , Πρώταρχος , προλέγω λέγω ; πάνυ γε · νῦν μέντοι σχεδόν ἀπορέω , καί δέω γε , ὦ Σωκράτης , αὐτός σύ ἐγώ γίγνομαι προφήτης , ἵνα μηδείς ἐγώ σύ περί ὁ ἀγωνιστής ἐξαμαρτάνω παρά μέλος φθέγγομαι τις . πείθω , ὦ Πρώταρχος · οὐδέ γάρ χαλεπός οὐδείς ἐπιτάσσω . ἀλλά ὄντως σύ ἐγώ , καθά λέγω Φίληβος , σεμνύνω ἐν ὁ παίζω θορυβέω , νόος καί ἐπιστήμη ἔρομαι ὁποῖος γένος εἰμί ; παντάπασι γε , ὦ Σωκράτης . ἀλλά μήν ῥᾴδιος · πᾶς γάρ συμφωνέω ὁ σοφός , ἑαυτοῦ ὄντως σεμνύνω , ὡς νόος εἰμί βασιλεύς ἐγώ οὐρανός τε καί γῆ . καί ἴσως εὖ λέγω . διά μακρός δέ , εἰ βούλομαι , ὁ σκέψις αὐτός ὁ γένος ποιέω . λέγω ὅπως βούλομαι , μηδείς μῆκος ἐγώ ὑπολογίζομαι , ὦ Σωκράτης , ὡς οὐ ἄπειμι . καλός λέγω . ἄρχω δέ πως ὧδε ἐπανερωτάω . πῶς ; πότερος , ὦ Πρώταρχος , ὁ σύμπας καί ὅδε ὁ καλέω ὅλος ἐπιτροπεύω φημί ὁ ὁ ἄλογος καί εἰκῇ δύναμις καί ὁ ὅπῃ τυγχάνω , ἤ ἐναντίος , καθά ὁ πρόσθεν ἐγώ λέγω , νόος καί φρόνησις τις θαυμαστός συντάσσω διακυβερνάω ; οὐδείς ὁ αὐτός , ὦ θαυμάσιος Σωκράτης · ὅς μέν γάρ σύ νῦν λέγω , οὐδέ ὅσιος εἰμί ἐγώ φαίνω . ὁ δέ νόος πᾶς διακοσμέω αὐτός φημί καί ὁ ὄψις ὁ κόσμος καί ἥλιος καί σελήνη καί ἀστήρ καί πᾶς ὁ περιφορά ἄξιος , καί οὐ ἄλλος ἐγώ ἄν ποτέ περί αὐτός λέγω οὐδέ ἄν δοξάζω .