plato-philosophy.philebus 53
τί οὖν προελώμεθα ; τὸ λευκὸν ἐν τοῖς πρῶτον , εἰ βούλει , θεασώμεθα γένος . πάνυ μὲν οὖν . πῶς οὖν ἂν λευκοῦ καὶ τίς καθαρότης ἡμῖν εἴη ; πότερα τὸ μέγιστόν τε καὶ πλεῖστον ἢ τὸ ἀκρατέστατον , ἐν ᾧ χρώματος μηδεμία μοῖρα ἄλλη μηδενὸς ἐνείη ; δῆλον ὅτι τὸ μάλιστʼ εἰλικρινὲς ὄν . ὀρθῶς . ἆρʼ οὖν οὐ τοῦτο ἀληθέστατον , ὦ Πρώταρχε , καὶ ἅμα δὴ κάλλιστον τῶν λευκῶν πάντων θήσομεν , ἀλλʼ οὐ τὸ πλεῖστον οὐδὲ τὸ μέγιστον ; ὀρθότατά γε . σμικρὸν ἄρα καθαρὸν λευκὸν μεμειγμένου πολλοῦ λευκοῦ λευκότερον ἅμα καὶ κάλλιον καὶ ἀληθέστερον ἐὰν φῶμεν γίγνεσθαι , παντάπασιν ἐροῦμεν ὀρθῶς . ὀρθότατα μὲν οὖν . τί οὖν ; οὐ δήπου πολλῶν δεησόμεθα παραδειγμάτων τοιούτων ἐπὶ τὸν τῆς ἡδονῆς πέρι λόγον , ἀλλʼ ἀρκεῖ νοεῖν ἡμῖν αὐτόθεν ὡς ἄρα καὶ σύμπασα ἡδονὴ σμικρὰ μεγάλης καὶ ὀλίγη πολλῆς , καθαρὰ λύπης , ἡδίων καὶ ἀληθεστέρα καὶ καλλίων γίγνοιτʼ ἄν . σφόδρα μὲν οὖν , καὶ τό γε παράδειγμα ἱκανόν . τί δὲ τὸ τοιόνδε ; ἆρα περὶ ἡδονῆς οὐκ ἀκηκόαμεν ὡς ἀεὶ γένεσίς ἐστιν , οὐσία δὲ οὐκ ἔστι τὸ παράπαν ἡδονῆς ; κομψοὶ γὰρ δή τινες αὖ τοῦτον τὸν λόγον ἐπιχειροῦσι μηνύειν ἡμῖν , οἷς δεῖ χάριν ἔχειν . τί δή ; διαπερανοῦμαί σοι τοῦτʼ αὐτὸ ἐπανερωτῶν , ὦ Πρώταρχε φίλε . λέγε καὶ ἐρώτα μόνον . ἐστὸν δή τινε δύο , τὸ μὲν αὐτὸ καθʼ αὑτό , τὸ δʼ ἀεὶ ἐφιέμενον ἄλλου . πῶς τούτω καὶ τίνε λέγεις ; τὸ μὲν σεμνότατον ἀεὶ πεφυκός , τὸ δʼ ἐλλιπὲς ἐκείνου . λέγʼ ἔτι σαφέστερον . παιδικά που καλὰ καὶ ἀγαθὰ τεθεωρήκαμεν ἅμα καὶ ἐραστὰς ἀνδρείους αὐτῶν . σφόδρα γε . τούτοις τοίνυν ἐοικότα δυοῖν οὖσι δύο ἄλλα ζήτει κατὰ πάνθʼ ὅσα λέγομεν εἶναι . τὸ τρίτον ἔτʼ ἐρῶ ; λέγε σαφέστερον , ὦ Σώκρατες , ὅτι λέγεις . οὐδέν τι ποικίλον , ὦ Πρώταρχε · ἀλλʼ ὁ λόγος ἐρεσχηλεῖ νῷν , λέγει δʼ ὅτι τὸ μὲν ἕνεκά του τῶν ὄντων ἔστʼ ἀεί , τὸ δʼ οὗ χάριν ἑκάστοτε τὸ τινὸς ἕνεκα γιγνόμενον ἀεὶ γίγνεται . μόγις ἔμαθον διὰ τὸ πολλάκις λεχθῆναι .
Lemmas: τίς οὖν προαιρέω ; ὁ λευκός ἐν ὁ πρῶτος , εἰ βούλομαι , θεάομαι γένος . πάνυ μέν οὖν . πῶς οὖν ἄν λευκός καί τίς καθαρότης ἐγώ εἰμί ; πότερος ὁ μέγας τε καί πολύς ἤ ὁ ἄκρατος , ἐν ὅς χρῶμα μηδείς μοῖρα ἄλλος μηδείς ἔνειμι ; δῆλος ὅτι ὁ μάλα εἰλικρινής εἰμί . ὀρθός . ἆρα οὖν οὐ οὗτος ἀληθής , ὦ Πρώταρχος , καί ἅμα δή καλός ὁ λευκός πᾶς τίθημι , ἀλλά οὐ ὁ πολύς οὐδέ ὁ μέγας ; ὀρθός γε . μικρός ἄρα καθαρός λευκός μείγνυμι πολύς λευκός λευκός ἅμα καί καλός καί ἀληθής ἐάν φημί γίγνομαι , παντάπασι λέγω ὀρθός . ὀρθός μέν οὖν . τίς οὖν ; οὐ δήπου πολύς δέω παράδειγμα τοιοῦτος ἐπί ὁ ὁ ἡδονή περί λόγος , ἀλλά ἀρκέω νοέω ἐγώ αὐτόθεν ὡς ἄρα καί σύμπας ἡδονή μικρός μέγας καί ὀλίγος πολύς , καθαρός λύπη , ἡδύς καί ἀληθής καί καλός γίγνομαι ἄν . σφόδρα μέν οὖν , καί ὁ γε παράδειγμα ἱκανός . τίς δέ ὁ τοιόσδε ; ἆρα περί ἡδονή οὐ ἀκούω ὡς ἀεί γένεσις εἰμί , οὐσία δέ οὐ εἰμί ὁ παράπαν ἡδονή ; κομψός γάρ δή τις αὖ οὗτος ὁ λόγος ἐπιχειρέω μηνύω ἐγώ , ὅς δέω χάρις ἔχω . τίς δή ; διαπεραίνω σύ οὗτος αὐτός ἐπανερωτάω , ὦ Πρώταρχος φίλος . λέγω καί ἐρωτάω μόνος . εἰμί δή τις δύο , ὁ μέν αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἀεί ἐφίημι ἄλλος . πῶς οὗτος καί τινός λέγω ; ὁ μέν σεμνός ἀεί φύω , ὁ δέ ἐλλιπής ἐκεῖνος . λέγω ἔτι σαφής . παιδικός που καλός καί ἀγαθός θεωρέω ἅμα καί ἐραστής ἀνδρεῖος αὐτός . σφόδρα γε . οὗτος τοίνυν ἔοικα δύο εἰμί δύο ἄλλος ζητέω κατά πᾶς ὅσος λέγω εἰμί . ὁ τρίτος ἔτι λέγω ; λέγω σαφής , ὦ Σωκράτης , ὅτι λέγω . οὐδείς τις ποικίλος , ὦ Πρώταρχος · ἀλλά ὁ λόγος ἐρεσχηλέω ἐγώ , λέγω δέ ὅτι ὁ μέν ἕνεκα τις ὁ εἰμί εἰμί ἀεί , ὁ δέ ὅς χάριν ἑκάστοτε ὁ τις ἕνεκα γίγνομαι ἀεί γίγνομαι . μόγις μανθάνω διά ὁ πολλάκις λέγω .