plato-philosophy.philebus 36
διὰ μὲν τὸ πάθος ἀλγῇ , μεμνῆται δὲ τῶν ἡδέων ὧν γενομένων παύοιτʼ ἂν τῆς ἀλγηδόνος , πληρῶται δὲ μήπω · τί τότε ; φῶμεν ἢ μὴ φῶμεν αὐτὸν ἐν μέσῳ τῶν παθημάτων εἶναι ; φῶμεν μὲν οὖν . πότερον ἀλγοῦνθʼ ὅλως ἢ χαίροντα ; μὰ Δίʼ , ἀλλὰ διπλῇ τινὶ λύπῃ λυπούμενον , κατὰ μὲν τὸ σῶμα ἐν τῷ παθήματι , κατὰ δὲ τὴν ψυχὴν προσδοκίας τινὶ πόθῳ . πῶς , ὦ Πρώταρχε , τὸ διπλοῦν τῆς λύπης εἶπες ; ἆρʼ οὐκ ἔστι μὲν ὅτε τις ἡμῶν κενούμενος ἐν ἐλπίδι φανερᾷ τοῦ πληρωθήσεσθαι καθέστηκε , τοτὲ δὲ τοὐναντίον ἀνελπίστως ἔχει ; καὶ μάλα γε . μῶν οὖν οὐχὶ ἐλπίζων μὲν πληρωθήσεσθαι τῷ μεμνῆσθαι δοκεῖ σοι χαίρειν , ἅμα δὲ κενούμενος ἐν τούτοις ἀλγεῖν ; ἀνάγκη . τότε ἄρʼ ἄνθρωπος καὶ τἆλλα ζῷα λυπεῖταί τε ἅμα καὶ χαίρει . κινδυνεύει . τί δʼ ὅταν ἀνελπίστως ἔχῃ κενούμενος τεύξεσθαι πληρώσεως ; ἆρʼ οὐ τότε τὸ διπλοῦν γίγνοιτʼ ἂν περὶ τὰς λύπας πάθος , ὃ σὺ νυνδὴ κατιδὼν ᾠήθης ἁπλῶς εἶναι διπλοῦν ; ἀληθέστατα , ὦ Σώκρατες . ταύτῃ δὴ τῇ σκέψει τούτων τῶν παθημάτων τόδε χρησώμεθα . τὸ ποῖον ; πότερον ἀληθεῖς ταύτας τὰς λύπας τε καὶ ἡδονὰς ἢ ψευδεῖς εἶναι λέξομεν ; ἢ τὰς μέν τινας ἀληθεῖς , τὰς δʼ οὔ ; πῶς δʼ , ὦ Σώκρατες , ἂν εἶεν ψευδεῖς ἡδοναὶ ἢ λῦπαι ; πῶς δέ , ὦ Πρώταρχε , φόβοι ἂν ἀληθεῖς ἢ ψευδεῖς , ἢ προσδοκίαι ἀληθεῖς ἢ μή , ἢ δόξαι ἀληθεῖς ἢ ψευδεῖς ; δόξας μὲν ἔγωγʼ ἄν που συγχωροίην , τὰ δʼ ἕτερα ταῦτʼ οὐκ ἄν . πῶς φῄς ; λόγον μέντοι τινὰ κινδυνεύομεν οὐ πάνυ σμικρὸν ἐπεγείρειν . ἀληθῆ λέγεις . ἀλλʼ εἰ πρὸς τὰ παρεληλυθότα , ὦ παῖ ʼκείνου τἀνδρός , προσήκοντα , τοῦτο σκεπτέον . ἴσως τοῦτό γε . χαίρειν τοίνυν δεῖ λέγειν τοῖς ἄλλοις μήκεσιν ἢ καὶ ὁτῳοῦν τῶν παρὰ τὸ προσῆκον λεγομένων . ὀρθῶς . λέγε δή μοι · θαῦμα γάρ μέ γε ἔχει διὰ τέλους ἀεὶ περὶ τὰ αὐτὰ ἃ νυνδὴ προυθέμεθα ἀπορήματα . πῶς δὴ φῄς ; ψευδεῖς , αἱ δʼ ἀληθεῖς οὐκ εἰσὶν ἡδοναί ; πῶς γὰρ ἄν ; οὔτε δὴ ὄναρ οὔθʼ ὕπαρ , ὡς φῄς , οὔτʼ ἐν μανίαις οὔτʼ ἐν παραφροσύναις οὐδεὶς ἔσθʼ ὅστις ποτὲ δοκεῖ μὲν χαίρειν , χαίρει δὲ οὐδαμῶς , οὐδʼ αὖ δοκεῖ μὲν λυπεῖσθαι , λυπεῖται δʼ οὔ . πάνθʼ οὕτω ταῦτα , ὦ Σώκρατες , ἔχειν πάντες ὑπειλήφαμεν . ἆρʼ οὖν ὀρθῶς ; ἢ σκεπτέον εἴτʼ ὀρθῶς εἴτε μὴ ταῦτα λέγεται ; σκεπτέον , ὥς γʼ ἐγὼ φαίην ἄν .
Lemmas: διά μέν ὁ πάθος ἀλγέω , μιμνῄσκω δέ ὁ ἡδύς ὅς γίγνομαι παύω ἄν ὁ ἀλγηδών , πληρόω δέ μήπω · τίς τότε ; φημί ἤ μή φημί αὐτός ἐν μέσος ὁ πάθημα εἰμί ; φημί μέν οὖν . πότερος ἀλγέω ὅλος ἤ χαίρω ; μά Ζεύς , ἀλλά διπλός τις λύπη λυπέω , κατά μέν ὁ σῶμα ἐν ὁ πάθημα , κατά δέ ὁ ψυχή προσδοκία τις πόθος . πῶς , ὦ Πρώταρχος , ὁ διπλόος ὁ λύπη λέγω ; ἆρα οὐ εἰμί μέν ὅτε τις ἐγώ κενόω ἐν ἐλπίς φανερός ὁ πληρόω καθίστημι , τότε δέ ἐναντίος ἀνέλπιστος ἔχω ; καί μάλα γε . μῶν οὖν οὐ ἐλπίζω μέν πληρόω ὁ μιμνῄσκω δοκέω σύ χαίρω , ἅμα δέ κενόω ἐν οὗτος ἀλγέω ; ἀνάγκη . τότε ἄρα ἄνθρωπος καί ἄλλος ζῷον λυπέω τε ἅμα καί χαίρω . κινδυνεύω . τίς δέ ὅταν ἀνέλπιστος ἔχω κενόω τυγχάνω πλήρωσις ; ἆρα οὐ τότε ὁ διπλόος γίγνομαι ἄν περί ὁ λύπη πάθος , ὅς σύ νυνδί κατοράω οἴομαι ἁπλῶς εἰμί διπλόος ; ἀληθής , ὦ Σωκράτης . οὗτος δή ὁ σκέψις οὗτος ὁ πάθημα ὅδε χράω . ὁ ποῖος ; πότερος ἀληθής οὗτος ὁ λύπη τε καί ἡδονή ἤ ψευδής εἰμί λέγω ; ἤ ὁ μέν τις ἀληθής , ὁ δέ οὐ ; πῶς δέ , ὦ Σωκράτης , ἄν εἰμί ψευδής ἡδονή ἤ λύπη ; πῶς δέ , ὦ Πρώταρχος , φόβος ἄν ἀληθής ἤ ψευδής , ἤ προσδοκία ἀληθής ἤ μή , ἤ δόξα ἀληθής ἤ ψευδής ; δοκέω μέν ἐγώ ἄν που συγχωρέω , ὁ δέ ἕτερος οὗτος οὐ ἄν . πῶς φημί ; λόγος μέντοι τις κινδυνεύω οὐ πάνυ μικρός ἐπεγείρω . ἀληθής λέγω . ἀλλά εἰ πρός ὁ παρέρχομαι , ὦ παῖς ἐκεῖνος ἀνήρ , προσήκω , οὗτος σκοπέω . ἴσως οὗτος γε . χαίρω τοίνυν δέω λέγω ὁ ἄλλος μῆκος ἤ καί ὅστις ὁ παρά ὁ προσήκω λέγω . ὀρθός . λέγω δή ἐγώ · θαῦμα γάρ ἐγώ γε ἔχω διά τέλος ἀεί περί ὁ αὐτός ὅς νυνδί προτίθημι ἀπόρημα . πῶς δή φημί ; ψευδής , ὁ δέ ἀληθής οὐ εἰμί ἡδονή ; πῶς γάρ ἄν ; οὔτε δή ὄναρ οὔτε ὕπαρ , ὡς φημί , οὔτε ἐν μανία οὔτε ἐν παραφροσύνη οὐδείς εἰμί ὅστις ποτέ δοκέω μέν χαίρω , χαίρω δέ οὐδαμῶς , οὐδέ αὖ δοκέω μέν λυπέω , λυπέω δέ οὐ . πᾶς οὕτως οὗτος , ὦ Σωκράτης , ἔχω πᾶς ὑπολαμβάνω . ἆρα οὖν ὀρθός ; ἤ σκοπέω εἴτε ὀρθός εἴτε μή οὗτος λέγω ; σκοπέω , ὡς γε ἐγώ φημί ἄν .