plato-philosophy.philebus 33
οὐκοῦν ἔστι τις τρίτη ἡμῶν ἡ τοιαύτη διάθεσις παρά τε τὴν τοῦ χαίροντος καὶ παρὰ τὴν τοῦ λυπουμένου ; τί μήν ; ἄγε δὴ τοίνυν , ταύτης προθυμοῦ μεμνῆσθαι . πρὸς γὰρ τὴν τῆς ἡδονῆς κρίσιν οὐ σμικρὸν μεμνῆσθαι ταύτην ἔσθʼ ἡμῖν ἢ μή . βραχὺ δέ τι περὶ αὐτῆς , εἰ βούλει , διαπεράνωμεν . λέγε ποῖον . τὸν τοῦ φρονεῖν βίον οἶσθʼ ὡς τοῦτον τὸν τρόπον οὐδὲν ἀποκωλύει ζῆν . τὸν τοῦ μὴ χαίρειν μηδὲ λυπεῖσθαι λέγεις ; ἐρρήθη γάρ που τότε ἐν τῇ παραβολῇ τῶν βίων μηδὲν δεῖν μήτε μέγα μήτε σμικρὸν χαίρειν τῷ τὸν τοῦ νοεῖν καὶ φρονεῖν βίον ἑλομένῳ . καὶ μάλα οὕτως ἐρρήθη . οὐκοῦν οὕτως ἂν ἐκείνῳ γε ὑπάρχοι · καὶ ἴσως οὐδὲν ἄτοπον εἰ πάντων τῶν βίων ἐστὶ θειότατος . οὔκουν εἰκός γε οὔτε χαίρειν θεοὺς οὔτε τὸ ἐναντίον . πάνυ μὲν οὖν οὐκ εἰκός · ἄσχημον γοῦν αὐτῶν ἑκάτερον γιγνόμενόν ἐστιν . ἀλλὰ δὴ τοῦτο μὲν ἔτι καὶ εἰς αὖθις ἐπισκεψόμεθα , ἐὰν πρὸς λόγον τι ᾖ , καὶ τῷ νῷ πρὸς τὰ δευτερεῖα , ἐὰν μὴ πρὸς τὰ πρωτεῖα δυνώμεθα προσθεῖναι , προσθήσομεν . ὀρθότατα λέγεις . καὶ μὴν τό γε ἕτερον εἶδος τῶν ἡδονῶν , ὃ τῆς ψυχῆς αὐτῆς ἔφαμεν εἶναι , διὰ μνήμης πᾶν ἐστι γεγονός . πῶς ; μνήμην , ὡς ἔοικεν , ὅτι ποτʼ ἔστιν πρότερον ἀναληπτέον , καὶ κινδυνεύει πάλιν ἔτι πρότερον αἴσθησιν μνήμης , εἰ μέλλει τὰ περὶ ταῦθʼ ἡμῖν κατὰ τρόπον φανερά πῃ γενήσεσθαι . πῶς φῄς ; θὲς τῶν περὶ τὸ σῶμα ἡμῶν ἑκάστοτε παθημάτων τὰ μὲν ἐν τῷ σώματι κατασβεννύμενα πρὶν ἐπὶ τὴν ψυχὴν διεξελθεῖν ἀπαθῆ ἐκείνην ἐάσαντα , τὰ δὲ διʼ ἀμφοῖν ἰόντα καί τινα ὥσπερ σεισμὸν ἐντιθέντα ἴδιόν τε καὶ κοινὸν ἑκατέρῳ . κείσθω . τὰ μὲν δὴ μὴ διʼ ἀμφοῖν ἰόντα ἐὰν τὴν ψυχὴν ἡμῶν φῶμεν λανθάνειν , τὰ δὲ διʼ ἀμφοῖν μὴ λανθάνειν , ἆρʼ ὀρθότατα ἐροῦμεν ; πῶς γὰρ οὔ ; τὸ τοίνυν λεληθέναι μηδαμῶς ὑπολάβῃς ὡς λέγω λήθης ἐνταῦθά που γένεσιν · ἔστι γὰρ λήθη μνήμης ἔξοδος , ἡ δʼ ἐν τῷ λεγομένῳ νῦν οὔπω γέγονε . τοῦ δὴ μήτε ὄντος μήτε γεγονότος πω γίγνεσθαι φάναι τινὰ ἀποβολὴν ἄτοπον . ἦ γάρ ; τί μήν ; τὰ τοίνυν ὀνόματα μετάβαλε μόνον . πῶς ;
Lemmas: οὐκοῦν εἰμί τις τρίτος ἐγώ ὁ τοιοῦτος διάθεσις παρά τε ὁ ὁ χαίρω καί παρά ὁ ὁ λυπέω ; τίς μήν ; ἄγω δή τοίνυν , οὗτος προθυμέομαι μιμνῄσκω . πρός γάρ ὁ ὁ ἡδονή κρίσις οὐ μικρός μιμνῄσκω οὗτος εἰμί ἐγώ ἤ μή . βραχύς δέ τις περί αὐτός , εἰ βούλομαι , διαπεραίνω . λέγω ποῖος . ὁ ὁ φρονέω βίος οἶδα ὡς οὗτος ὁ τρόπος οὐδείς ἀποκωλύω ζάω . ὁ ὁ μή χαίρω μηδέ λυπέω λέγω ; λέγω γάρ που τότε ἐν ὁ παραβολή ὁ βίος μηδείς δέω μήτε μέγας μήτε μικρός χαίρω ὁ ὁ ὁ νοέω καί φρονέω βίος αἱρέω . καί μάλα οὕτως λέγω . οὐκοῦν οὕτως ἄν ἐκεῖνος γε ὑπάρχω · καί ἴσως οὐδείς ἄτοπος εἰ πᾶς ὁ βίος εἰμί θεῖος . οὔκουν ἔοικα γε οὔτε χαίρω θεός οὔτε ὁ ἐναντίος . πάνυ μέν οὖν οὐ ἔοικα · ἄσχημος γοῦν αὐτός ἑκάτερος γίγνομαι εἰμί . ἀλλά δή οὗτος μέν ἔτι καί εἰς αὖθις ἐπισκοπέω , ἐάν πρός λόγος τις εἰμί , καί ὁ νόος πρός ὁ δευτερεῖα , ἐάν μή πρός ὁ πρωτεῖον δύναμαι προστίθημι , προστίθημι . ὀρθός λέγω . καί μήν ὁ γε ἕτερος εἶδος ὁ ἡδονή , ὅς ὁ ψυχή αὐτός φημί εἰμί , διά μνήμη πᾶς εἰμί γίγνομαι . πῶς ; μνήμη , ὡς ἔοικα , ὅστις ποτέ εἰμί πρότερος ἀναληπτέον , καί κινδυνεύω πάλιν ἔτι πρότερος αἴσθησις μνήμη , εἰ μέλλω ὁ περί οὗτος ἐγώ κατά τρόπος φανερός πη γίγνομαι . πῶς φημί ; τίθημι ὁ περί ὁ σῶμα ἐγώ ἑκάστοτε πάθημα ὁ μέν ἐν ὁ σῶμα κατασβέννυμι πρίν ἐπί ὁ ψυχή διεξέρχομαι ἀπαθής ἐκεῖνος ἐάω , ὁ δέ διά ἄμφω ἔρχομαι καί τις ὥσπερ σεισμός ἐντίθημι ἴδιος τε καί κοινός ἑκάτερος . κεῖμαι . ὁ μέν δή μή διά ἄμφω ἔρχομαι ἐάν ὁ ψυχή ἐγώ φημί λανθάνω , ὁ δέ διά ἄμφω μή λανθάνω , ἆρα ὀρθός λέγω ; πῶς γάρ οὐ ; ὁ τοίνυν λανθάνω μηδαμῶς ὑπολαμβάνω ὡς λέγω λήθη ἐνταῦθα που γένεσις · εἰμί γάρ λήθη μνήμη ἔξοδος , ὁ δέ ἐν ὁ λέγω νῦν οὔπω γίγνομαι . ὁ δή μήτε εἰμί μήτε γίγνομαι πω γίγνομαι φημί τις ἀποβολή ἄτοπος . ἦ γάρ ; τίς μήν ; ὁ τοίνυν ὄνομα μεταβάλλω μόνος . πῶς ;