plato-philosophy.philebus 18
κἀμοὶ ταῦτά γε αὐτά · ἀλλὰ τί δή ποτε πρὸς ἡμᾶς ὁ λόγος οὗτος νῦν εἴρηται καὶ τί ποτε βουλόμενος ; ὀρθῶς μέντοι τοῦθʼ ἡμᾶς , ὦ Πρώταρχε , ἠρώτηκε Φίληβος . πάνυ μὲν οὖν , καὶ ἀποκρίνου γε αὐτῷ . δράσω ταῦτα διελθὼν σμικρὸν ἔτι περὶ αὐτῶν τούτων . ὥσπερ γὰρ ἓν ὁτιοῦν εἴ τίς ποτε λάβοι , τοῦτον , ὥς φαμεν , οὐκ ἐπʼ ἀπείρου φύσιν δεῖ βλέπειν εὐθὺς ἀλλʼ ἐπί τινα ἀριθμόν , οὕτω καὶ τὸ ἐναντίον ὅταν τις τὸ ἄπειρον ἀναγκασθῇ πρῶτον λαμβάνειν , μὴ ἐπὶ τὸ ἓν εὐθύς , ἀλλʼ ἀριθμὸν αὖ τινα πλῆθος ἕκαστον ἔχοντά τι κατανοεῖν , τελευτᾶν τε ἐκ πάντων εἰς ἕν . πάλιν δὲ ἐν τοῖς γράμμασι τὸ νῦν λεγόμενον λάβωμεν . πῶς ; ἐπειδὴ φωνὴν ἄπειρον κατενόησεν εἴτε τις θεὸς εἴτε καὶ θεῖος ἄνθρωπος—ὡς λόγος ἐν Αἰγύπτῳ Θεῦθ τινα τοῦτον γενέσθαι λέγων , ὃς πρῶτος τὰ φωνήεντα ἐν τῷ ἀπείρῳ κατενόησεν οὐχ ἓν ὄντα ἀλλὰ πλείω , καὶ πάλιν ἕτερα φωνῆς μὲν οὔ , φθόγγου δὲ μετέχοντά τινος , ἀριθμὸν δέ τινα καὶ τούτων εἶναι , τρίτον δὲ εἶδος γραμμάτων διεστήσατο τὰ νῦν λεγόμενα ἄφωνα ἡμῖν · τὸ μετὰ τοῦτο διῄρει τά τε ἄφθογγα καὶ ἄφωνα μέχρι ἑνὸς ἑκάστου , καὶ τὰ φωνήεντα καὶ τὰ μέσα κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον , ἕως ἀριθμὸν αὐτῶν λαβὼν ἑνί τε ἑκάστῳ καὶ σύμπασι στοιχεῖον ἐπωνόμασε · καθορῶν δὲ ὡς οὐδεὶς ἡμῶν οὐδʼ ἂν ἓν αὐτὸ καθʼ αὑτὸ ἄνευ πάντων αὐτῶν μάθοι , τοῦτον τὸν δεσμὸν αὖ λογισάμενος ὡς ὄντα ἕνα καὶ πάντα ταῦτα ἕν πως ποιοῦντα μίαν ἐπʼ αὐτοῖς ὡς οὖσαν γραμματικὴν τέχνην ἐπεφθέγξατο προσειπών . ταῦτʼ ἔτι σαφέστερον ἐκείνων αὐτά γε πρὸς ἄλληλα , ὦ Πρώταρχε , ἔμαθον · τὸ δʼ αὐτό μοι τοῦ λόγου νῦν τε καὶ σμικρὸν ἔμπροσθεν ἐλλείπεται . μῶν , ὦ Φίληβε , τὸ τί πρὸς ἔπος αὖ ταῦτʼ ἐστίν ; ναί , τοῦτʼ ἔστιν ὃ πάλαι ζητοῦμεν ἐγώ τε καὶΠρώταρχος . ἦ μὴν ἐπʼ αὐτῷ γε ἤδη γεγονότες ζητεῖτε , ὡς φῄς , πάλαι . πῶς ; ἆρʼ οὐ περὶ φρονήσεως ἦν καὶ ἡδονῆς ἡμῖν ἐξ ἀρχῆς ὁ λόγος , ὁπότερον αὐτοῖν αἱρετέον ; πῶς γὰρ οὔ ; καὶ μὴν ἕν γε ἑκάτερον αὐτοῖν εἶναί φαμεν . πάνυ μὲν οὖν .
Lemmas: ἐγώ οὗτος γε αὐτός · ἀλλά τίς δή ποτέ πρός ἐγώ ὁ λόγος οὗτος νῦν λέγω καί τίς ποτέ βούλομαι ; ὀρθός μέντοι οὗτος ἐγώ , ὦ Πρώταρχος , ἐρωτάω Φίληβος . πάνυ μέν οὖν , καί ἀποκρίνω γε αὐτός . δράω οὗτος διέρχομαι μικρός ἔτι περί αὐτός οὗτος . ὥσπερ γάρ εἷς ὁστισοῦν εἰ τις ποτέ λαμβάνω , οὗτος , ὡς φημί , οὐ ἐπί ἄπειρος φύσις δέω βλέπω εὐθύς ἀλλά ἐπί τις ἀριθμός , οὕτως καί ὁ ἐναντίος ὅταν τις ὁ ἄπειρος ἀναγκάζω πρῶτος λαμβάνω , μή ἐπί ὁ εἷς εὐθύς , ἀλλά ἀριθμός αὖ τις πλῆθος ἕκαστος ἔχω τις κατανοέω , τελευτάω τε ἐκ πᾶς εἰς εἷς . πάλιν δέ ἐν ὁ γράμμα ὁ νῦν λέγω λαμβάνω . πῶς ; ἐπειδή φωνή ἄπειρος κατανοέω εἴτε τις θεός εἴτε καί θεῖος ἄνθρωπος—ὡς λόγος ἐν Αἴγυπτος Θεῦθ τις οὗτος γίγνομαι λέγω , ὅς πρῶτος ὁ φωνήεις ἐν ὁ ἄπειρος κατανοέω οὐ εἷς εἰμί ἀλλά πολύς , καί πάλιν ἕτερος φωνή μέν οὐ , φθόγγος δέ μετέχω τις , ἀριθμός δέ τις καί οὗτος εἰμί , τρίτος δέ εἶδος γράμμα διίστημι ὁ νῦν λέγω ἄφωνος ἐγώ · ὁ μετά οὗτος διαιρέω ὁ τε ἄφθογγος καί ἄφωνος μέχρι εἷς ἕκαστος , καί ὁ φωνήεις καί ὁ μέσος κατά ὁ αὐτός τρόπος , ἕως ἀριθμός αὐτός λαμβάνω εἷς τε ἕκαστος καί σύμπας στοιχεῖον ἐπονομάζω · καθοράω δέ ὡς οὐδείς ἐγώ οὐδέ ἄν εἷς αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἄνευ πᾶς αὐτός μανθάνω , οὗτος ὁ δεσμός αὖ λογίζομαι ὡς εἰμί εἷς καί πᾶς οὗτος εἷς πως ποιέω εἷς ἐπί αὐτός ὡς εἰμί γραμματικός τέχνη ἐπιφθέγγομαι προσλέγω . οὗτος ἔτι σαφής ἐκεῖνος αὐτός γε πρός ἀλλήλων , ὦ Πρώταρχος , μανθάνω · ὁ δέ αὐτός ἐγώ ὁ λόγος νῦν τε καί μικρός ἔμπροσθεν ἐλλείπω . μῶν , ὦ Φίληβος , ὁ τίς πρός ἔπος αὖ οὗτος εἰμί ; ναί , οὗτος εἰμί ὅς πάλαι ζητέω ἐγώ τε καίΠρωταρχος . ἦ μήν ἐπί αὐτός γε ἤδη γίγνομαι ζητέω , ὡς φημί , πάλαι . πῶς ; ἆρα οὐ περί φρόνησις εἰμί καί ἡδονή ἐγώ ἐκ ἀρχή ὁ λόγος , ὁπότερος αὐτός αἱρέω ; πῶς γάρ οὐ ; καί μήν εἷς γε ἑκάτερος αὐτός εἰμί φημί . πάνυ μέν οὖν .