plato-philosophy.philebus 41
πάνυ μὲν οὖν τοὐναντίον , ὦ Σώκρατες , εἴρηκας . σχεδὸν γὰρ τῷ ψεύδει μὲν οὐ πάνυ πονηρὰς ἄν τις λύπας τε καὶ ἡδονὰς θείη , μεγάλῃ δὲ ἄλλῃ καὶ πολλῇ συμπιπτούσας πονηρίᾳ . τὰς μὲν τοίνυν πονηρὰς ἡδονὰς καὶ διὰ πονηρίαν οὔσας τοιαύτας ὀλίγον ὕστερον ἐροῦμεν , ἂν ἔτι δοκῇ νῷν · τὰς δὲ ψευδεῖς κατʼ ἄλλον τρόπον ἐν ἡμῖν πολλὰς καὶ πολλάκις ἐνούσας τε καὶ ἐγγιγνομένας λεκτέον . τούτῳ γὰρ ἴσως χρησόμεθα πρὸς τὰς κρίσεις . πῶς γὰρ οὔκ ; εἴπερ γε εἰσίν . ἀλλʼ , ὦ Πρώταρχε , εἰσὶν κατά γε τὴν ἐμήν . τοῦτο δὲ τὸ δόγμα ἕως ἂν κέηται παρʼ ἡμῖν , ἀδύνατον ἀνέλεγκτον δήπου γίγνεσθαι . καλῶς . περιιστώμεθα δὴ καθάπερ ἀθληταὶ πρὸς τοῦτον αὖ τὸν λόγον . ἴωμεν . ἀλλὰ μὴν εἴπομεν , εἴπερ μεμνήμεθα , ὀλίγον ἐν τοῖς πρόσθεν , ὡς ὅταν αἱ λεγόμεναι ἐπιθυμίαι ἐν ἡμῖν ὦσι , δίχα ἄρα τότε τὸ σῶμα καὶ χωρὶς τῆς ψυχῆς τοῖς παθήμασι διείληπται . μεμνήμεθα καὶ προερρήθη ταῦτα . οὐκοῦν τὸ μὲν ἐπιθυμοῦν ἦν ἡ ψυχὴ τῶν τοῦ σώματος ἐναντίων ἕξεων , τὸ δὲ τὴν ἀλγηδόνα ἤ τινα διὰ πάθος ἡδονὴν τὸ σῶμα ἦν τὸ παρεχόμενον ; ἦν γὰρ οὖν . συλλογίζου δὴ τὸ γιγνόμενον ἐν τούτοις . λέγε . γίγνεται τοίνυν , ὁπόταν ᾖ ταῦτα , ἅμα παρακεῖσθαι λύπας τε καὶ ἡδονάς , καὶ τούτων αἰσθήσεις ἅμα παρʼ ἀλλήλας ἐναντίων οὐσῶν γίγνεσθαι , ὃ καὶ νυνδὴ ἐφάνη . φαίνεται γοῦν . οὐκοῦν καὶ τόδε εἴρηται καὶ συνωμολογημένον ἡμῖν ἔμπροσθε κεῖται ; τὸ ποῖον ; ὡς τὸ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ἄμφω τούτω δέχεσθον , λύπη τε καὶ ἡδονή , καὶ ὅτι τῶν ἀπείρων εἴτην . εἴρηται . τί μήν ; τίς οὖν μηχανὴ ταῦτʼ ὀρθῶς κρίνεσθαι ; πῇ δὴ καὶ πῶς ; εἰ τὸ βούλημα ἡμῖν τῆς κρίσεως τούτων ἐν τοιούτοις τισὶ διαγνῶναι βούλεται ἑκάστοτε τίς τούτων πρὸς ἀλλήλας μείζων καὶ τίς ἐλάττων καὶ τίς μᾶλλον καὶ τίς σφοδροτέρα , λύπη τε πρὸς ἡδονὴν καὶ λύπη πρὸς λύπην καὶ ἡδονὴ πρὸς ἡδονήν . ἀλλʼ ἔστι ταῦτά τε τοιαῦτα καὶ ἡ βούλησις τῆς κρίσεως αὕτη .
Lemmas: πάνυ μέν οὖν ἐναντίος , ὦ Σωκράτης , λέγω . σχεδόν γάρ ὁ ψεῦδος μέν οὐ πάνυ πονηρός ἄν τις λύπη τε καί ἡδονή τίθημι , μέγας δέ ἄλλος καί πολύς συμπίπτω πονηρία . ὁ μέν τοίνυν πονηρός ἡδονή καί διά πονηρία εἰμί τοιοῦτος ὀλίγος ὕστερον λέγω , ἐάν ἔτι δοκέω ἐγώ · ὁ δέ ψευδής κατά ἄλλος τρόπος ἐν ἐγώ πολύς καί πολλάκις ἔνειμι τε καί ἐγγίγνομαι λεκτέος . οὗτος γάρ ἴσως χράω πρός ὁ κρίσις . πῶς γάρ οὐ ; εἴπερ γε εἰμί . ἀλλά , ὦ Πρώταρχος , εἰμί κατά γε ὁ ἐμός . οὗτος δέ ὁ δόγμα ἕως ἄν κεῖμαι παρά ἐγώ , ἀδύνατος ἀνέλεγκτος δήπου γίγνομαι . καλός . περιίστημι δή καθά ἀθλητής πρός οὗτος αὖ ὁ λόγος . ἔρχομαι . ἀλλά μήν λέγω , εἴπερ μιμνῄσκω , ὀλίγος ἐν ὁ πρόσθεν , ὡς ὅταν ὁ λέγω ἐπιθυμία ἐν ἐγώ εἰμί , δίχα ἄρα τότε ὁ σῶμα καί χωρίς ὁ ψυχή ὁ πάθημα διαλαμβάνω . μιμνῄσκω καί προλέγω οὗτος . οὐκοῦν ὁ μέν ἐπιθυμέω εἰμί ὁ ψυχή ὁ ὁ σῶμα ἐναντίος ἕξις , ὁ δέ ὁ ἀλγηδών ἤ τις διά πάθος ἡδονή ὁ σῶμα εἰμί ὁ παρέχω ; εἰμί γάρ οὖν . συλλογίζομαι δή ὁ γίγνομαι ἐν οὗτος . λέγω . γίγνομαι τοίνυν , ὁπόταν εἰμί οὗτος , ἅμα παράκειμαι λύπη τε καί ἡδονή , καί οὗτος αἴσθησις ἅμα παρά ἀλλήλων ἐναντίος εἰμί γίγνομαι , ὅς καί νυνδί φαίνω . φαίνω γοῦν . οὐκοῦν καί ὅδε λέγω καί συνομολογέω ἐγώ ἔμπροσθεν κεῖμαι ; ὁ ποῖος ; ὡς ὁ μάλα τε καί ἥσσων ἄμφω οὗτος δέχομαι , λύπη τε καί ἡδονή , καί ὅτι ὁ ἄπειρος εἰμί . λέγω . τίς μήν ; τίς οὖν μηχανή οὗτος ὀρθός κρίνω ; πῇ δή καί πῶς ; εἰ ὁ βούλημα ἐγώ ὁ κρίσις οὗτος ἐν τοιοῦτος τις διαγιγνώσκω βούλομαι ἑκάστοτε τίς οὗτος πρός ἀλλήλων μέγας καί τίς ἐλαχύς καί τίς μάλα καί τίς σφοδρός , λύπη τε πρός ἡδονή καί λύπη πρός λύπη καί ἡδονή πρός ἡδονή . ἀλλά εἰμί οὗτος τε τοιοῦτος καί ὁ βούλησις ὁ κρίσις οὗτος .