plato-philosophy.phaedrus 264
περὶ μὲν τῶν ἐμῶν πραγμάτων ἐπίστασαι , καὶ ὡς νομίζω συμφέρειν ἡμῖν τούτων γενομένων , ἀκήκοας . ἀξιῶ δὲ μὴ διὰ τοῦτο ἀτυχῆσαι ὧν δέομαι , ὅτι οὐκ ἐραστὴς ὢν σοῦ τυγχάνω . ὡς ἐκείνοις μὲν τότε μεταμέλει ὧν ἂν εὖ ποιήσωσιν , ἐπειδὰν τῆς ἐπιθυμίας παύσωνται · — ἦ πολλοῦ δεῖν ἔοικε ποιεῖν ὅδε γε ὃ ζητοῦμεν , ὃς οὐδὲ ἀπʼ ἀρχῆς ἀλλʼ ἀπὸ τελευτῆς ἐξ ὑπτίας ἀνάπαλιν διανεῖν ἐπιχειρεῖ τὸν λόγον , καὶ ἄρχεται ἀφʼ ὧν πεπαυμένος ἂν ἤδη ὁ ἐραστὴς λέγοι πρὸς τὰ παιδικά . ἢ οὐδὲν εἶπον , Φαῖδρε , φίλη κεφαλή ; ἔστιν γέ τοι δή , ὦ Σώκρατες , τελευτή , περὶ οὗ τὸν λόγον ποιεῖται . τί δὲ τἆλλα ; οὐ χύδην δοκεῖ βεβλῆσθαι τὰ τοῦ λόγου ; ἢ φαίνεται τὸ δεύτερον εἰρημένον ἔκ τινος ἀνάγκης δεύτερον δεῖν τεθῆναι , ἤ τι ἄλλο τῶν ῥηθέντων ; ἐμοὶ μὲν γὰρ ἔδοξεν , ὡς μηδὲν εἰδότι , οὐκ ἀγεννῶς τὸ ἐπιὸν εἰρῆσθαι τῷ γράφοντι · σὺ δʼ ἔχεις τινὰ ἀνάγκην λογογραφικὴν ᾗ ταῦτα ἐκεῖνος οὕτως ἐφεξῆς παρʼ ἄλληλα ἔθηκεν ; χρηστὸς εἶ , ὅτι με ἡγῇ ἱκανὸν εἶναι τὰ ἐκείνου οὕτως ἀκριβῶς διιδεῖν . ἀλλὰ τόδε γε οἶμαί σε φάναι ἄν , δεῖν πάντα λόγον ὥσπερ ζῷον συνεστάναι σῶμά τι ἔχοντα αὐτὸν αὑτοῦ , ὥστε μήτε ἀκέφαλον εἶναι μήτε ἄπουν , ἀλλὰ μέσα τε ἔχειν καὶ ἄκρα , πρέποντα ἀλλήλοις καὶ τῷ ὅλῳ γεγραμμένα . πῶς γὰρ οὔ ; σκέψαι τοίνυν τὸν τοῦ ἑταίρου σου λόγον εἴτε οὕτως εἴτε ἄλλως ἔχει , καὶ εὑρήσεις τοῦ ἐπιγράμματος οὐδὲν διαφέροντα , ὃ Μίδᾳ τῷ Φρυγί φασίν τινες ἐπιγεγράφθαι . ποῖον τοῦτο , καὶ τί πεπονθός ; ἔστι μὲν τοῦτο τόδε — χαλκῆ παρθένος εἰμί , Μίδα δʼ ἐπὶ σήματι κεῖμαι . ὄφρʼ ἂν ὕδωρ τε νάῃ καὶ δένδρεα μακρὰ τεθήλῃ , αὐτοῦ τῇδε μένουσα πολυκλαύτου ἐπὶ τύμβου , ἀγγελέω παριοῦσι Μίδας ὅτι τῇδε τέθαπται . ὅτι δʼ οὐδὲν διαφέρει αὐτοῦ πρῶτον ἢ ὕστατόν τι λέγεσθαι , ἐννοεῖς που , ὡς ἐγᾦμαι . σκώπτεις τὸν λόγον ἡμῶν , ὦ Σώκρατες . τοῦτον μὲν τοίνυν , ἵνα μὴ σὺ ἄχθῃ , ἐάσωμεν — καίτοι συχνά γε ἔχειν μοι δοκεῖ παραδείγματα πρὸς ἅ τις βλέπων ὀνίναιτʼ ἄν , μιμεῖσθαι αὐτὰ ἐπιχειρῶν μὴ πάνυ τι — εἰς δὲ τοὺς ἑτέρους λόγους ἴωμεν . ἦν γάρ τι ἐν αὐτοῖς , ὡς δοκῶ , προσῆκον ἰδεῖν τοῖς βουλομένοις περὶ λόγων σκοπεῖν .
Lemmas: περί μέν ὁ ἐμός πρᾶγμα ἐπίσταμαι , καί ὡς νομίζω συμφέρω ἐγώ οὗτος γίγνομαι , ἀκούω . ἀξιόω δέ μή διά οὗτος ἀτυχέω ὅς δέω , ὅτι οὐ ἐραστής εἰμί σύ τυγχάνω . ὡς ἐκεῖνος μέν τότε μεταμέλομαι ὅς ἄν εὖ ποιέω , ἐπειδάν ὁ ἐπιθυμία παύω · — ἦ πολύς δέω ἔοικα ποιέω ὅδε γε ὅς ζητέω , ὅς οὐδέ ἀπό ἀρχή ἀλλά ἀπό τελευτή ἐκ ὕπτιος ἀνάπαλιν διανέω ἐπιχειρέω ὁ λόγος , καί ἄρχω ἀπό ὅς παύω ἄν ἤδη ὁ ἐραστής λέγω πρός ὁ παιδικός . ἤ οὐδείς λέγω , Φαῖδρος , φίλος κεφαλή ; εἰμί γε τοι δή , ὦ Σωκράτης , τελευτή , περί ὅς ὁ λόγος ποιέω . τίς δέ ἄλλος ; οὐ χύδην δοκέω βάλλω ὁ ὁ λόγος ; ἤ φαίνω ὁ δεύτερος λέγω ἐκ τις ἀνάγκη δεύτερος δέω τίθημι , ἤ τις ἄλλος ὁ λέγω ; ἐγώ μέν γάρ δοκέω , ὡς μηδείς οἶδα , οὐ ἀγεννής ὁ ἐπέρχομαι λέγω ὁ γράφω · σύ δέ ἔχω τις ἀνάγκη λογογραφικός ὅς οὗτος ἐκεῖνος οὕτως ἐφεξῆς παρά ἀλλήλων τίθημι ; χρηστός εἰμί , ὅτι ἐγώ ἡγέομαι ἱκανός εἰμί ὁ ἐκεῖνος οὕτως ἀκριβής διοράω . ἀλλά ὅδε γε οἴομαι σύ φημί ἄν , δέω πᾶς λόγος ὥσπερ ζῷον συνίστημι σῶμα τις ἔχω αὐτός ἑαυτοῦ , ὥστε μήτε ἀκέφαλος εἰμί μήτε ἄπους , ἀλλά μέσος τε ἔχω καί ἄκρος , πρέπω ἀλλήλων καί ὁ ὅλος γράφω . πῶς γάρ οὐ ; σκοπέω τοίνυν ὁ ὁ ἑταῖρος σύ λόγος εἴτε οὕτως εἴτε ἄλλος ἔχω , καί εὑρίσκω ὁ ἐπίγραμμα οὐδείς διαφέρω , ὅς Μίδας ὁ Φρύξ φημί τις ἐπιγράφω . ποῖος οὗτος , καί τίς πάσχω ; εἰμί μέν οὗτος ὅδε — χάλκεος παρθένος εἰμί , Μίδας δέ ἐπί σῆμα κεῖμαι . ὄφρα ἄν ὕδωρ τε νάω καί δένδρον μακρός θάλλω , αὐτοῦ τῇδε μένω πολύκλαυστος ἐπί τύμβος , ἀγγέλλω παρέρχομαι Μίδας ὅτι τῇδε θάπτω . ὅτι δέ οὐδείς διαφέρω αὐτός πρῶτος ἤ ὕστερος τις λέγω , ἐννοέω που , ὡς οἴομαι . σκώπτω ὁ λόγος ἐγώ , ὦ Σωκράτης . οὗτος μέν τοίνυν , ἵνα μή σύ ἄχθομαι , ἐάω — καίτοι συχνός γε ἔχω ἐγώ δοκέω παράδειγμα πρός ὅς τις βλέπω ὀνίνημι ἄν , μιμέομαι αὐτός ἐπιχειρέω μή πάνυ τις — εἰς δέ ὁ ἕτερος λόγος ἔρχομαι . εἰμί γάρ τις ἐν αὐτός , ὡς δοκέω , προσήκω ὁράω ὁ βούλομαι περί λόγος σκοπέω .