plato-philosophy.phaedrus 236
φίλτατος εἶ καὶ ὡς ἀληθῶς χρυσοῦς , ὦ Φαῖδρε , εἴ με οἴει λέγειν ὡς Λυσίας τοῦ παντὸς ἡμάρτηκεν , καὶ οἷόν τε δὴ παρὰ πάντα ταῦτα ἄλλα εἰπεῖν · τοῦτο δὲ οἶμαι οὐδʼ ἂν τὸν φαυλότατον παθεῖν συγγραφέα . αὐτίκα περὶ οὗ ὁ λόγος , τίνα οἴει λέγοντα ὡς χρὴ μὴ ἐρῶντι μᾶλλον ἢ ἐρῶντι χαρίζεσθαι , παρέντα τοῦ μὲν τὸ φρόνιμον ἐγκωμιάζειν , τοῦ δὲ τὸ ἄφρον ψέγειν , ἀναγκαῖα γοῦν ὄντα , εἶτʼ ἄλλʼ ἄττα ἕξειν λέγειν ; ἀλλʼ οἶμαι τὰ μὲν τοιαῦτα ἐατέα καὶ συγγνωστέα λέγοντι · καὶ τῶν μὲν τοιούτων οὐ τὴν εὕρεσιν ἀλλὰ τὴν διάθεσιν ἐπαινετέον , τῶν δὲ μὴ ἀναγκαίων τε καὶ χαλεπῶν εὑρεῖν πρὸς τῇ διαθέσει καὶ τὴν εὕρεσιν . συγχωρῶ ὃ λέγεις · μετρίως γάρ μοι δοκεῖς εἰρηκέναι . ποιήσω οὖν καὶ ἐγὼ οὕτως · τὸ μὲν τὸν ἐρῶντα τοῦ μὴ ἐρῶντος μᾶλλον νοσεῖν δώσω σοι ὑποτίθεσθαι , τῶν δὲ λοιπῶν ἕτερα πλείω καὶ πλείονος ἄξια εἰπὼν τῶνδε παρὰ τὸ Κυψελιδῶν ἀνάθημα σφυρήλατος ἐν Ὀλυμπίᾳ στάθητι . ἐσπούδακας , ὦ Φαῖδρε , ὅτι σου τῶν παιδικῶν ἐπελαβόμην ἐρεσχηλῶν σε , καὶ οἴει δή με ὡς ἀληθῶς ἐπιχειρήσειν εἰπεῖν παρὰ τὴν ἐκείνου σοφίαν ἕτερόν τι ποικιλώτερον ; περὶ μὲν τούτου , ὦ φίλε , εἰς τὰς ὁμοίας λαβὰς ἐλήλυθας . ῥητέον μὲν γάρ σοι παντὸς μᾶλλον οὕτως ὅπως οἷός τε εἶ , ἵνα μὴ τὸ τῶν κωμῳδῶν φορτικὸν πρᾶγμα ἀναγκαζώμεθα ποιεῖν ἀνταποδιδόντες ἀλλήλοις , καὶ μὴ βούλου με ἀναγκάσαι λέγειν ἐκεῖνο τὸ εἰ ἐγώ , ὦ Σώκρατες , Σωκράτην ἀγνοῶ , καὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι , καὶ ὅτι ἐπεθύμει μὲν λέγειν , ἐθρύπτετο δέ · ἀλλὰ διανοήθητι ὅτι ἐντεῦθεν οὐκ ἄπιμεν πρὶν ἂν σὺ εἴπῃς ἃ ἔφησθα ἐν τῷ στήθει ἔχειν . ἐσμὲν δὲ μόνω ἐν ἐρημίᾳ , ἰσχυρότερος δʼ ἐγὼ καὶ νεώτερος , ἐκ δὲ ἁπάντων τούτων σύνες ὅ τοι λέγω , καὶ μηδαμῶς πρὸς βίαν βουληθῇς μᾶλλον ἢ ἑκὼν λέγειν . ἀλλʼ , ὦ μακάριε Φαῖδρε , γελοῖος ἔσομαι παρʼ ἀγαθὸν ποιητὴν ἰδιώτης αὐτοσχεδιάζων περὶ τῶν αὐτῶν . οἶσθʼ ὡς ἔχει ; παῦσαι πρός με καλλωπιζόμενος · σχεδὸν γὰρ ἔχω ὃ εἰπὼν ἀναγκάσω σε λέγειν . μηδαμῶς τοίνυν εἴπῃς . οὔκ , ἀλλὰ καὶ δὴ λέγω · ὁ δέ μοι λόγος ὅρκος ἔσται . ὄμνυμι γάρ σοι—τίνα μέντοι , τίνα θεῶν ; ἢ βούλει τὴν πλάτανον ταυτηνί ; — ἦ μήν , ἐάν μοι μὴ εἴπῃς τὸν λόγον ἐναντίον αὐτῆς ταύτης , μηδέποτέ σοι ἕτερον λόγον μηδένα μηδενὸς μήτε ἐπιδείξειν μήτε ἐξαγγελεῖν . βαβαῖ , ὦ μιαρέ , ὡς εὖ ἀνηῦρες τὴν ἀνάγκην ἀνδρὶ φιλολόγῳ ποιεῖν ὃ ἂν κελεύῃς . τί δῆτα ἔχων στρέφῃ ; οὐδὲν ἔτι , ἐπειδὴ σύ γε ταῦτα ὀμώμοκας . πῶς γὰρ ἂν οἷός τʼ εἴην τοιαύτης θοίνης ἀπέχεσθαι ;
Lemmas: φίλος εἰμί καί ὡς ἀληθής χρύσεος , ὦ Φαῖδρος , εἰ ἐγώ οἴομαι λέγω ὡς Λυσίας ὁ πᾶς ἁμαρτάνω , καί οἷος τε δή παρά πᾶς οὗτος ἄλλος λέγω · οὗτος δέ οἴομαι οὐδέ ἄν ὁ φαῦλος πάσχω συγγραφεύς . αὐτίκα περί ὅς ὁ λόγος , τίς οἴομαι λέγω ὡς χρή μή ἐράω μάλα ἤ ἐράω χαρίζω , παρίημι ὁ μέν ὁ φρόνιμος ἐγκωμιάζω , ὁ δέ ὁ ἄφρων ψέγω , ἀναγκαῖος γοῦν εἰμί , εἶτα ἄλλος τις ἔχω λέγω ; ἀλλά οἴομαι ὁ μέν τοιοῦτος ἐατέος καί συγγνωστέος λέγω · καί ὁ μέν τοιοῦτος οὐ ὁ εὕρεσις ἀλλά ὁ διάθεσις ἐπαινετέον , ὁ δέ μή ἀναγκαῖος τε καί χαλεπός εὑρίσκω πρός ὁ διάθεσις καί ὁ εὕρεσις . συγχωρέω ὅς λέγω · μέτριος γάρ ἐγώ δοκέω λέγω . ποιέω οὖν καί ἐγώ οὕτως · ὁ μέν ὁ ἐράω ὁ μή ἐράω μάλα νοσέω δίδωμι σύ ὑποτίθημι , ὁ δέ λοιπός ἕτερος πολύς καί πολύς ἄξιος λέγω ὅδε παρά ὁ Κυψελίδαι ἀνάθημα σφυρήλατος ἐν Ὀλυμπία ἵστημι . σπουδάζω , ὦ Φαῖδρος , ὅτι σύ ὁ παιδικός ἐπιλαμβάνω ἐρεσχηλέω σύ , καί οἴομαι δή ἐγώ ὡς ἀληθής ἐπιχειρέω λέγω παρά ὁ ἐκεῖνος σοφία ἕτερος τις ποικίλος ; περί μέν οὗτος , ὦ φίλος , εἰς ὁ ὅμοιος λαβή ἔρχομαι . λέγω μέν γάρ σύ πᾶς μάλα οὕτως ὅπως οἷος τε εἰμί , ἵνα μή ὁ ὁ κωμῳδός φορτικός πρᾶγμα ἀναγκάζω ποιέω ἀνταποδίδωμι ἀλλήλων , καί μή βούλομαι ἐγώ ἀναγκάζω λέγω ἐκεῖνος ὁ εἰ ἐγώ , ὦ Σωκράτης , Σωκράτης ἀγνοέω , καί ἐμαυτοῦ ἐπιλανθάνω , καί ὅτι ἐπιθυμέω μέν λέγω , θρύπτω δέ · ἀλλά διανοέω ὅτι ἐντεῦθεν οὐ ἀπέρχομαι πρίν ἄν σύ λέγω ὅς φημί ἐν ὁ στῆθος ἔχω . εἰμί δέ μόνος ἐν ἐρημία , ἰσχυρός δέ ἐγώ καί νέος , ἐκ δέ ἅπας οὗτος συνίημι ὅς σύ λέγω , καί μηδαμῶς πρός βία βούλομαι μάλα ἤ ἑκών λέγω . ἀλλά , ὦ μακάριος Φαῖδρος , γέλοιος εἰμί παρά ἀγαθός ποιητής ἰδιώτης αὐτοσχεδιάζω περί ὁ αὐτός . οἶδα ὡς ἔχω ; παύω πρός ἐγώ καλλωπίζω · σχεδόν γάρ ἔχω ὅς λέγω ἀναγκάζω σύ λέγω . μηδαμῶς τοίνυν λέγω . οὐ , ἀλλά καί δή λέγω · ὁ δέ ἐγώ λόγος ὅρκος εἰμί . ὄμνυμι γάρ σοι—τίνα μέντοι , τίς θεός ; ἤ βούλομαι ὁ πλάτανος οὗτος ; — ἦ μήν , ἐάν ἐγώ μή λέγω ὁ λόγος ἐναντίον αὐτός οὗτος , μηδέποτε σύ ἕτερος λόγος μηδείς μηδείς μήτε ἐπιδείκνυμι μήτε ἐξαγγέλλω . βαβαῖ , ὦ μιαρός , ὡς εὖ ἀνευρίσκω ὁ ἀνάγκη ἀνήρ φιλόλογος ποιέω ὅς ἄν κελεύω . τίς δῆτα ἔχω στρέφω ; οὐδείς ἔτι , ἐπειδή σύ γε οὗτος ὄμνυμι . πῶς γάρ ἄν οἷος τε εἰμί τοιοῦτος θοίνη ἀπέχω ;