plato-philosophy.phaedrus 229
δεῦρʼ ἐκτραπόμενοι κατὰ τὸν Ἰλισὸν ἴωμεν , εἶτα ὅπου ἂν δόξῃ ἐν ἡσυχίᾳ καθιζησόμεθα . εἰς καιρόν , ὡς ἔοικεν , ἀνυπόδητος ὢν ἔτυχον · σὺ μὲν γὰρ δὴ ἀεί . ῥᾷστον οὖν ἡμῖν κατὰ τὸ ὑδάτιον βρέχουσι τοὺς πόδας ἰέναι , καὶ οὐκ ἀηδές , ἄλλως τε καὶ τήνδε τὴν ὥραν τοῦ ἔτους τε καὶ τῆς ἡμέρας . πρόαγε δή , καὶ σκόπει ἅμα ὅπου καθιζησόμεθα . ὁρᾷς οὖν ἐκείνην τὴν ὑψηλοτάτην πλάτανον ; τί μήν ; ἐκεῖ σκιά τʼ ἐστὶν καὶ πνεῦμα μέτριον , καὶ πόα καθίζεσθαι ἢ ἂν βουλώμεθα κατακλινῆναι . προάγοις ἄν . εἰπέ μοι , ὦ Σώκρατες , οὐκ ἐνθένδε μέντοι ποθὲν ἀπὸ τοῦ Ἰλισοῦ λέγεται ὁ Βορέας τὴν Ὠρείθυιαν ἁρπάσαι ; λέγεται γάρ . ἆρʼ οὖν ἐνθένδε ; χαρίεντα γοῦν καὶ καθαρὰ καὶ διαφανῆ τὰ ὑδάτια φαίνεται , καὶ ἐπιτήδεια κόραις παίζειν παρʼ αὐτά . οὔκ , ἀλλὰ κάτωθεν ὅσον δύʼ ἢ τρία στάδια , ᾗ πρὸς τὸ ἐν Ἄγρας διαβαίνομεν · καὶ πού τίς ἐστι βωμὸς αὐτόθι Βορέου . οὐ πάνυ νενόηκα · ἀλλʼ εἰπὲ πρὸς Διός , ὦ Σώκρατες , σὺ τοῦτο τὸ μυθολόγημα πείθῃ ἀληθὲς εἶναι ; ἀλλʼ εἰ ἀπιστοίην , ὥσπερ οἱ σοφοί , οὐκ ἂν ἄτοπος εἴην , εἶτα σοφιζόμενος φαίην αὐτὴν πνεῦμα Βορέου κατὰ τῶν πλησίον πετρῶν σὺν Φαρμακείᾳ παίζουσαν ὦσαι , καὶ οὕτω δὴ τελευτήσασαν λεχθῆναι ὑπὸ τοῦ Βορέου ἀνάρπαστον γεγονέναι—ἢ ἐξ Ἀρείου πάγου · λέγεται γὰρ αὖ καὶ οὗτος ὁ λόγος , ὡς ἐκεῖθεν ἀλλʼ οὐκ ἐνθένδε ἡρπάσθη . ἐγὼ δέ , ὦ Φαῖδρε , ἄλλως μὲν τὰ τοιαῦτα χαρίεντα ἡγοῦμαι , λίαν δὲ δεινοῦ καὶ ἐπιπόνου καὶ οὐ πάνυ εὐτυχοῦς ἀνδρός , κατʼ ἄλλο μὲν οὐδέν , ὅτι δʼ αὐτῷ ἀνάγκη μετὰ τοῦτο τὸ τῶν Ἱπποκενταύρων εἶδος ἐπανορθοῦσθαι , καὶ αὖθις τὸ τῆς Χιμαίρας , καὶ ἐπιρρεῖ δὲ ὄχλος τοιούτων Γοργόνων καὶ Πηγάσων καὶ ἄλλων ἀμηχάνων πλήθη τε καὶ ἀτοπίαι τερατολόγων τινῶν φύσεων · αἷς εἴ τις ἀπιστῶν προσβιβᾷ κατὰ τὸ εἰκὸς ἕκαστον , ἅτε ἀγροίκῳ τινὶ σοφίᾳ χρώμενος , πολλῆς αὐτῷ σχολῆς δεήσει .
Lemmas: δεῦρο ἐκτρέπω κατά ὁ Ἰλισός ἔρχομαι , εἶτα ὅπου ἄν δοκέω ἐν ἡσυχία καθιζάνω . εἰς καιρός , ὡς ἔοικα , ἀνυπόδητος εἰμί τυγχάνω · σύ μέν γάρ δή ἀεί . ῥᾴδιος οὖν ἐγώ κατά ὁ ὑδάτιον βρέχω ὁ πούς ἔρχομαι , καί οὐ ἀηδής , ἄλλος τε καί ὅδε ὁ ὥρα ὁ ἔτος τε καί ὁ ἡμέρα . προάγω δή , καί σκοπέω ἅμα ὅπου καθιζάνω . ὁράω οὖν ἐκεῖνος ὁ ὑψηλός πλάτανος ; τίς μήν ; ἐκεῖ σκιά τε εἰμί καί πνεῦμα μέτριος , καί πόα καθίζω ἤ ἐάν βούλομαι κατακλίνω . προάγω ἄν . λέγω ἐγώ , ὦ Σωκράτης , οὐ ἐνθένδε μέντοι ποθεν ἀπό ὁ Ἰλισός λέγω ὁ Βορέας ὁ Ὠρείθυια ἁρπάζω ; λέγω γάρ . ἆρα οὖν ἐνθένδε ; χαρίεις γοῦν καί καθαρός καί διαφανής ὁ ὑδάτιον φαίνω , καί ἐπιτήδειος κόρη παίζω παρά αὐτός . οὐ , ἀλλά κάτωθεν ὅσος δύο ἤ τρεῖς στάδιον , ᾗ πρός ὁ ἐν Ἄγρα διαβαίνω · καί που τις εἰμί βωμός αὐτόθι Βορέας . οὐ πάνυ νοέω · ἀλλά λέγω πρός Ζεύς , ὦ Σωκράτης , σύ οὗτος ὁ μυθολόγημα πείθω ἀληθής εἰμί ; ἀλλά εἰ ἀπιστέω , ὥσπερ ὁ σοφός , οὐ ἄν ἄτοπος εἰμί , εἶτα σοφίζω φημί αὐτός πνεῦμα Βορέας κατά ὁ πλησίον πέτρα σύν Φαρμάκεια παίζω ὠθέω , καί οὕτως δή τελευτάω λέγω ὑπό ὁ Βορέας ἀνάρπαστος γίγνομαι ἐκ Ἄρειος πάγος · λέγω γάρ αὖ καί οὗτος ὁ λόγος , ὡς ἐκεῖθεν ἀλλά οὐ ἐνθένδε ἁρπάζω . ἐγώ δέ , ὦ Φαῖδρος , ἄλλος μέν ὁ τοιοῦτος χαρίεις ἡγέομαι , λίαν δέ δεινός καί ἐπίπονος καί οὐ πάνυ εὐτυχής ἀνήρ , κατά ἄλλος μέν οὐδείς , ὅτι δέ αὐτός ἀνάγκη μετά οὗτος ὁ ὁ Ἱπποκένταυρος εἶδος ἐπανορθόω , καί αὖθις ὁ ὁ Χίμαιρα , καί ἐπιρρέω δέ ὄχλος τοιοῦτος Γοργών καί Πήγασος καί ἄλλος ἀμήχανος πλῆθος τε καί ἀτοπία τερατόλογος τις φύσις · ὅς εἰ τις ἀπιστέω προσβιβάω κατά ὁ ἔοικα ἕκαστος , ἅτε ἄγροικος τις σοφία χράω , πολύς αὐτός σχολή δέω .