plato-philosophy.phaedrus 252
ὅθεν δὴ ἑκοῦσα εἶναι οὐκ ἀπολείπεται , οὐδέ τινα τοῦ καλοῦ περὶ πλείονος ποιεῖται , ἀλλὰ μητέρων τε καὶ ἀδελφῶν καὶ ἑταίρων πάντων λέλησται , καὶ οὐσίας διʼ ἀμέλειαν ἀπολλυμένης παρʼ οὐδὲν τίθεται , νομίμων δὲ καὶ εὐσχημόνων , οἷς πρὸ τοῦ ἐκαλλωπίζετο , πάντων καταφρονήσασα δουλεύειν ἑτοίμη καὶ κοιμᾶσθαι ὅπου ἂν ἐᾷ τις ἐγγυτάτω τοῦ πόθου · πρὸς γὰρ τῷ σέβεσθαι τὸν τὸ κάλλος ἔχοντα ἰατρὸν ηὕρηκε μόνον τῶν μεγίστων πόνων . τοῦτο δὲ τὸ πάθος , ὦ παῖ καλέ , πρὸς ὃν δή μοι ὁ λόγος , ἄνθρωποι μὲν ἔρωτα ὀνομάζουσιν , θεοὶ δὲ ὃ καλοῦσιν ἀκούσας εἰκότως διὰ νεότητα γελάσῃ . λέγουσι δὲ οἶμαί τινες Ὁμηριδῶν ἐκ τῶν ἀποθέτων ἐπῶν δύο ἔπη εἰς τὸν ἔρωτα , ὧν τὸ ἕτερον ὑβριστικὸν πάνυ καὶ οὐ σφόδρα τι ἔμμετρον · ὑμνοῦσι δὲ ὧδε — τὸν δʼ ἤτοι θνητοὶ μὲν ἔρωτα καλοῦσι ποτηνόν , ἀθάνατοι δὲ Πτέρωτα , διὰ πτεροφύτορʼ ἀνάγκην . τούτοις δὴ ἔξεστι μὲν πείθεσθαι , ἔξεστιν δὲ μή · ὅμως δὲ ἥ γε αἰτία καὶ τὸ πάθος τῶν ἐρώντων τοῦτο ἐκεῖνο τυγχάνει ὄν . τῶν μὲν οὖν Διὸς ὀπαδῶν ὁ ληφθεὶς ἐμβριθέστερον δύναται φέρειν τὸ τοῦ πτερωνύμου ἄχθος · ὅσοι δὲ Ἄρεώς τε θεραπευταὶ καὶ μετʼ ἐκείνου περιεπόλουν , ὅταν ὑπʼ Ἔρωτος ἁλῶσι καί τι οἰηθῶσιν ἀδικεῖσθαι ὑπὸ τοῦ ἐρωμένου , φονικοὶ καὶ ἕτοιμοι καθιερεύειν αὑτούς τε καὶ τὰ παιδικά . καὶ οὕτω καθʼ ἕκαστον θεόν , οὗ ἕκαστος ἦν χορευτής , ἐκεῖνον τιμῶν τε καὶ μιμούμενος εἰς τὸ δυνατὸν ζῇ , ἕως ἂν ᾖ ἀδιάφθορος καὶ τὴν τῇδε πρώτην γένεσιν βιοτεύῃ , καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ πρός τε τοὺς ἐρωμένους καὶ τοὺς ἄλλους ὁμιλεῖ τε καὶ προσφέρεται . τόν τε οὖν ἔρωτα τῶν καλῶν πρὸς τρόπου ἐκλέγεται ἕκαστος , καὶ ὡς θεὸν αὐτὸν ἐκεῖνον ὄντα ἑαυτῷ οἷον ἄγαλμα τεκταίνεταί τε καὶ κατακοσμεῖ , ὡς τιμήσων τε καὶ ὀργιάσων . οἱ μὲν δὴ οὖν Διὸς δῖόν τινα εἶναι ζητοῦσι τὴν ψυχὴν τὸν ὑφʼ αὑτῶν ἐρώμενον · σκοποῦσιν οὖν εἰ φιλόσοφός τε καὶ ἡγεμονικὸς τὴν φύσιν , καὶ ὅταν αὐτὸν εὑρόντες ἐρασθῶσι , πᾶν ποιοῦσιν ὅπως τοιοῦτος ἔσται .
Lemmas: ὅθεν δή ἑκών εἰμί οὐ ἀπολείπω , οὐδέ τις ὁ καλός περί πολύς ποιέω , ἀλλά μήτηρ τε καί ἀδελφός καί ἑταῖρος πᾶς λανθάνω , καί οὐσία διά ἀμέλεια ἀπόλλυμι παρά οὐδείς τίθημι , νόμιμος δέ καί εὐσχήμων , ὅς πρό ὁ καλλωπίζω , πᾶς καταφρονέω δουλεύω ἑτοῖμος καί κοιμάω ὅπου ἄν ἐάω τις ἐγγύς ὁ πόθος · πρός γάρ ὁ σέβω ὁ ὁ κάλλος ἔχω ἰατρός εὑρίσκω μόνος ὁ μέγας πόνος . οὗτος δέ ὁ πάθος , ὦ παῖς καλός , πρός ὅς δή ἐγώ ὁ λόγος , ἄνθρωπος μέν ἔρως ὀνομάζω , θεός δέ ὅς καλέω ἀκούω ἔοικα διά νεότης γελάω . λέγω δέ οἴομαι τις Ὁμηρίδης ἐκ ὁ ἀπόθετος ἔπος δύο ἔπος εἰς ὁ ἔρως , ὅς ὁ ἕτερος ὑβριστικός πάνυ καί οὐ σφόδρα τις ἔμμετρος · ὑμνέω δέ ὧδε — ὁ δέ ἤτοι θνητός μέν ἔρως καλέω ποτηνός , ἀθάνατος δέ Πτέρως , διά πτεροφύτωρ ἀνάγκη . οὗτος δή ἔξεστι μέν πείθω , ἔξεστι δέ μή · ὅμως δέ ὁ γε αἰτία καί ὁ πάθος ὁ ἐράω οὗτος ἐκεῖνος τυγχάνω εἰμί . ὁ μέν οὖν Ζεύς ὀπηδός ὁ λαμβάνω ἐμβριθής δύναμαι φέρω ὁ ὁ πτερώνυμος ἄχθος · ὅσος δέ Ἄρης τε θεραπευτής καί μετά ἐκεῖνος περιπολέω , ὅταν ὑπό Ἔρως ἁλίσκομαι καί τις οἴομαι ἀδικέω ὑπό ὁ ἐράω , φονικός καί ἑτοῖμος καθιερεύω ἑαυτοῦ τε καί ὁ παιδικός . καί οὕτως κατά ἕκαστος θεός , ὅς ἕκαστος εἰμί χορευτής , ἐκεῖνος τιμάω τε καί μιμέομαι εἰς ὁ δυνατός ζάω , ἕως ἄν εἰμί ἀδιάφθορος καί ὁ τῇδε πρῶτος γένεσις βιοτεύω , καί οὗτος ὁ τρόπος πρός τε ὁ ἐράω καί ὁ ἄλλος ὁμιλέω τε καί προσφέρω . ὁ τε οὖν ἔρως ὁ καλός πρός τρόπος ἐκλέγω ἕκαστος , καί ὡς θεός αὐτός ἐκεῖνος εἰμί ἑαυτοῦ οἷος ἄγαλμα τεκταίνομαι τε καί κατακοσμέω , ὡς τιμάω τε καί ὀργιάω . ὁ μέν δή οὖν Ζεύς δῖος τις εἰμί ζητέω ὁ ψυχή ὁ ὑπό ἑαυτοῦ ἐράω · σκοπέω οὖν εἰ φιλόσοφος τε καί ἡγεμονικός ὁ φύσις , καί ὅταν αὐτός εὑρίσκω ἔραμαι , πᾶς ποιέω ὅπως τοιοῦτος εἰμί .