plato-philosophy.phaedrus 243
εἰ δʼ ἔστιν , ὥσπερ οὖν ἔστι , θεὸς ἤ τι θεῖον ὁ Ἔρως , οὐδὲν ἂν κακὸν εἴη , τὼ δὲ λόγω τὼ νυνδὴ περὶ αὐτοῦ εἰπέτην ὡς τοιούτου ὄντος · ταύτῃ τε οὖν ἡμαρτανέτην περὶ τὸν ἔρωτα , ἔτι τε ἡ εὐήθεια αὐτοῖν πάνυ ἀστεία , τὸ μηδὲν ὑγιὲς λέγοντε μηδὲ ἀληθὲς σεμνύνεσθαι ὡς τὶ ὄντε , εἰ ἄρα ἀνθρωπίσκους τινὰς ἐξαπατήσαντε εὐδοκιμήσετον ἐν αὐτοῖς . ἐμοὶ μὲν οὖν , ὦ φίλε , καθήρασθαι ἀνάγκη · ἔστιν δὲ τοῖς ἁμαρτάνουσι περὶ μυθολογίαν καθαρμὸς ἀρχαῖος , ὃν Ὅμηρος μὲν οὐκ ᾔσθετο , Στησίχορος δέ . τῶν γὰρ ὀμμάτων στερηθεὶς διὰ τὴν Ἑλένης κακηγορίαν οὐκ ἠγνόησεν ὥσπερ Ὅμηρος , ἀλλʼ ἅτε μουσικὸς ὢν ἔγνω τὴν αἰτίαν , καὶ ποιεῖ εὐθὺς — οὐκ ἔστʼ ἔτυμος λόγος οὗτος , οὐδʼ ἔβας ἐν νηυσὶν εὐσέλμοις , οὐδʼ ἵκεο Πέργαμα Τροίας · καὶ ποιήσας δὴ πᾶσαν τὴν καλουμένην Παλινῳδίαν παραχρῆμα ἀνέβλεψεν . ἐγὼ οὖν σοφώτερος ἐκείνων γενήσομαι κατʼ αὐτό γε τοῦτο · πρὶν γάρ τι παθεῖν διὰ τὴν τοῦ Ἔρωτος κακηγορίαν πειράσομαι αὐτῷ ἀποδοῦναι τὴν παλινῳδίαν , γυμνῇ τῇ κεφαλῇ καὶ οὐχ ὥσπερ τότε ὑπʼ αἰσχύνης ἐγκεκαλυμμένος . τουτωνί , ὦ Σώκρατες , οὐκ ἔστιν ἅττʼ ἂν ἐμοὶ εἶπες ἡδίω . καὶ γάρ , ὠγαθὲ Φαῖδρε , ἐννοεῖς ὡς ἀναιδῶς εἴρησθον τὼ λόγω , οὗτός τε καὶ ὁ ἐκ τοῦ βιβλίου ῥηθείς . εἰ γὰρ ἀκούων τις τύχοι ἡμῶν γεννάδας καὶ πρᾷος τὸ ἦθος , ἑτέρου δὲ τοιούτου ἐρῶν ἢ καὶ πρότερόν ποτε ἐρασθείς , λεγόντων ὡς διὰ σμικρὰ μεγάλας ἔχθρας οἱ ἐρασταὶ ἀναιροῦνται καὶ ἔχουσι πρὸς τὰ παιδικὰ φθονερῶς τε καὶ βλαβερῶς , πῶς οὐκ ἂν οἴει αὐτὸν ἡγεῖσθαι ἀκούειν ἐν ναύταις που τεθραμμένων καὶ οὐδένα ἐλεύθερον ἔρωτα ἑωρακότων , πολλοῦ δʼ ἂν δεῖν ἡμῖν ὁμολογεῖν ἃ ψέγομεν τὸν ἔρωτα ; ἴσως νὴ Δίʼ , ὦ Σώκρατες . τοῦτόν γε τοίνυν ἔγωγε αἰσχυνόμενος , καὶ αὐτὸν τὸν ἔρωτα δεδιώς , ἐπιθυμῶ ποτίμῳ λόγῳ οἷον ἁλμυρὰν ἀκοὴν ἀποκλύσασθαι · συμβουλεύω δὲ καὶ Λυσίᾳ ὅτι τάχιστα γράψαι ὡς χρὴ ἐραστῇ μᾶλλον ἢ μὴ ἐρῶντι ἐκ τῶν ὁμοίων χαρίζεσθαι . ἀλλʼ εὖ ἴσθι ὅτι ἕξει τοῦθʼ οὕτω · σοῦ γὰρ εἰπόντος τὸν τοῦ ἐραστοῦ ἔπαινον , πᾶσα ἀνάγκη Λυσίαν ὑπʼ ἐμοῦ ἀναγκασθῆναι γράψαι αὖ περὶ τοῦ αὐτοῦ λόγον . τοῦτο μὲν πιστεύω , ἕωσπερ ἂν ᾖς ὃς εἶ . λέγε τοίνυν θαρρῶν . ποῦ δή μοι ὁ παῖς πρὸς ὃν ἔλεγον ; ἵνα καὶ τοῦτο ἀκούσῃ , καὶ μὴ ἀνήκοος ὢν φθάσῃ χαρισάμενος τῷ μὴ ἐρῶντι . οὗτος παρά σοι μάλα πλησίον ἀεὶ πάρεστιν , ὅταν σὺ βούλῃ .
Lemmas: εἰ δέ εἰμί , ὥσπερ οὖν εἰμί , θεός ἤ τις θεῖος ὁ Ἔρως , οὐδείς ἄν κακός εἰμί , ὁ δέ λόγος ὁ νυνδί περί αὐτός λέγω ὡς τοιοῦτος εἰμί · ταύτῃ τε οὖν ἁμαρτάνω περί ὁ ἔρως , ἔτι τε ὁ εὐήθεια αὐτός πάνυ ἀστεῖος , ὁ μηδείς ὑγιής λέγω μηδέ ἀληθής σεμνύνω ὡς τίς εἰμί , εἰ ἄρα ἀνθρώπιον τις ἐξαπατάω εὐδοκιμέω ἐν αὐτός . ἐγώ μέν οὖν , ὦ φίλος , καθαίρω ἀνάγκη · εἰμί δέ ὁ ἁμαρτάνω περί μυθολογία καθαρμός ἀρχαῖος , ὅς Ὅμηρος μέν οὐ αἰσθάνομαι , Στησίχορος δέ . ὁ γάρ ὄμμα στερέω διά ὁ Ἑλένη κακηγορία οὐ ἀγνοέω ὥσπερ Ὅμηρος , ἀλλά ἅτε μουσικός εἰμί γιγνώσκω ὁ αἰτία , καί ποιέω εὐθύς — οὐ εἰμί ἔτυμος λόγος οὗτος , οὐδέ βαίνω ἐν ναῦς εὔσελμος , οὐδέ ἱκνέομαι Πέργαμον Τροία · καί ποιέω δή πᾶς ὁ καλέω Παλινῳδία παραχρῆμα ἀναβλέπω . ἐγώ οὖν σοφός ἐκεῖνος γίγνομαι κατά αὐτός γε οὗτος · πρίν γάρ τις πάσχω διά ὁ ὁ Ἔρως κακηγορία πειράω αὐτός ἀποδίδωμι ὁ παλινῳδία , γυμνός ὁ κεφαλή καί οὐ ὥσπερ τότε ὑπό αἰσχύνη ἐγκαλύπτω . οὗτος , ὦ Σωκράτης , οὐ εἰμί ὅστις ἄν ἐγώ λέγω ἡδύς . καί γάρ , ἀγαθός Φαῖδρος , ἐννοέω ὡς ἀναιδής λέγω ὁ λόγος , οὗτος τε καί ὁ ἐκ ὁ βιβλίον λέγω . εἰ γάρ ἀκούω τις τυγχάνω ἐγώ γεννάδας καί πρᾶος ὁ ἦθος , ἕτερος δέ τοιοῦτος ἐράω ἤ καί πρότερος ποτέ ἔραμαι , λέγω ὡς διά μικρός μέγας ἔχθρα ὁ ἐραστής ἀναιρέω καί ἔχω πρός ὁ παιδικός φθονερός τε καί βλαβερός , πῶς οὐ ἄν οἴομαι αὐτός ἡγέομαι ἀκούω ἐν ναύτης που τρέφω καί οὐδείς ἐλεύθερος ἔρως ὁράω , πολύς δέ ἄν δέω ἐγώ ὁμολογέω ὅς ψέγω ὁ ἔρως ; ἴσως νή Ζεύς , ὦ Σωκράτης . οὗτος γε τοίνυν ἐγώ αἰσχύνω , καί αὐτός ὁ ἔρως δείδω , ἐπιθυμέω πότιμος λόγος οἷος ἁλμυρός ἀκοή ἀποκλύζω · συμβουλεύω δέ καί Λυσίας ὅτι ταχύς γράφω ὡς χρή ἐραστής μάλα ἤ μή ἐράω ἐκ ὁ ὅμοιος χαρίζω . ἀλλά εὖ οἶδα ὅτι ἔχω οὗτος οὕτως · σύ γάρ λέγω ὁ ὁ ἐραστής ἔπαινος , πᾶς ἀνάγκη Λυσίας ὑπό ἐγώ ἀναγκάζω γράφω αὖ περί ὁ αὐτός λόγος . οὗτος μέν πιστεύω , ἕωσπερ ἄν εἰμί ὅς εἰμί . λέγω τοίνυν θαρσέω . ποῦ δή ἐγώ ὁ παῖς πρός ὅς λέγω ; ἵνα καί οὗτος ἀκούω , καί μή ἀνήκοος εἰμί φθάνω χαρίζω ὁ μή ἐράω . οὗτος παρά σύ μάλα πλησίον ἀεί πάρειμι , ὅταν σύ βούλομαι .