plato-philosophy.phaedrus 231
περὶ μὲν τῶν ἐμῶν πραγμάτων ἐπίστασαι , καὶ ὡς νομίζω συμφέρειν ἡμῖν γενομένων τούτων ἀκήκοας · ἀξιῶ δὲ μὴ διὰ τοῦτο ἀτυχῆσαι ὧν δέομαι , ὅτι οὐκ ἐραστὴς ὤν σου τυγχάνω . ὡς ἐκείνοις μὲν τότε μεταμέλει ὧν ἂν εὖ ποιήσωσιν , ἐπειδὰν τῆς ἐπιθυμίας παύσωνται · τοῖς δὲ οὐκ ἔστι χρόνος ἐν ᾧ μεταγνῶναι προσήκει . οὐ γὰρ ὑπʼ ἀνάγκης ἀλλʼ ἑκόντες , ὡς ἂν ἄριστα περὶ τῶν οἰκείων βουλεύσαιντο , πρὸς τὴν δύναμιν τὴν αὑτῶν εὖ ποιοῦσιν . ἔτι δὲ οἱ μὲν ἐρῶντες σκοποῦσιν ἅ τε κακῶς διέθεντο τῶν αὑτῶν διὰ τὸν ἔρωτα καὶ ἃ πεποιήκασιν εὖ , καὶ ὃν εἶχον πόνον προστιθέντες ἡγοῦνται πάλαι τὴν ἀξίαν ἀποδεδωκέναι χάριν τοῖς ἐρωμένοις · τοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν οὔτε τὴν τῶν οἰκείων ἀμέλειαν διὰ τοῦτο ἔστιν προφασίζεσθαι , οὔτε τοὺς παρεληλυθότας πόνους ὑπολογίζεσθαι , οὔτε τὰς πρὸς τοὺς προσήκοντας διαφορὰς αἰτιάσασθαι · ὥστε περιῃρημένων τοσούτων κακῶν οὐδὲν ὑπολείπεται ἀλλʼ ἢ ποιεῖν προθύμως ὅτι ἂν αὐτοῖς οἴωνται πράξαντες χαριεῖσθαι . ἔτι δὲ εἰ διὰ τοῦτο ἄξιον τοὺς ἐρῶντας περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι , ὅτι τούτους μάλιστά φασιν φιλεῖν ὧν ἂν ἐρῶσιν , καὶ ἕτοιμοί εἰσι καὶ ἐκ τῶν λόγων καὶ ἐκ τῶν ἔργων τοῖς ἄλλοις ἀπεχθανόμενοι τοῖς ἐρωμένοις χαρίζεσθαι , ῥᾴδιον γνῶναι , εἰ ἀληθῆ λέγουσιν , ὅτι ὅσων ἂν ὕστερον ἐρασθῶσιν , ἐκείνους αὐτῶν περὶ πλείονος ποιήσονται , καὶ δῆλον ὅτι , ἐὰν ἐκείνοις δοκῇ , καὶ τούτους κακῶς ποιήσουσιν . καίτοι πῶς εἰκός ἐστι τοιοῦτον πρᾶγμα προέσθαι τοιαύτην ἔχοντι συμφοράν , ἣν οὐδʼ ἂν ἐπιχειρήσειεν οὐδεὶς ἔμπειρος ὢν ἀποτρέπειν ; καὶ γὰρ αὐτοὶ ὁμολογοῦσι νοσεῖν μᾶλλον ἢ σωφρονεῖν , καὶ εἰδέναι ὅτι κακῶς φρονοῦσιν , ἀλλʼ οὐ δύνασθαι αὑτῶν κρατεῖν · ὥστε πῶς ἂν εὖ φρονήσαντες ταῦτα καλῶς ἔχειν ἡγήσαιντο περὶ ὧν οὕτω διακείμενοι βουλεύονται ; καὶ μὲν δὴ εἰ μὲν ἐκ τῶν ἐρώντων τὸν βέλτιστον αἱροῖο , ἐξ ὀλίγων ἄν σοι ἡ ἔκλεξις εἴη · εἰ δʼ ἐκ τῶν ἄλλων τὸν σαυτῷ ἐπιτηδειότατον , ἐκ πολλῶν · ὥστε πολὺ πλείων ἐλπὶς ἐν τοῖς πολλοῖς ὄντα τυχεῖν τὸν ἄξιον τῆς σῆς φιλίας .
Lemmas: περί μέν ὁ ἐμός πρᾶγμα ἐπίσταμαι , καί ὡς νομίζω συμφέρω ἐγώ γίγνομαι οὗτος ἀκούω · ἀξιόω δέ μή διά οὗτος ἀτυχέω ὅς δέω , ὅτι οὐ ἐραστής εἰμί σύ τυγχάνω . ὡς ἐκεῖνος μέν τότε μεταμέλομαι ὅς ἄν εὖ ποιέω , ἐπειδάν ὁ ἐπιθυμία παύω · ὁ δέ οὐ εἰμί χρόνος ἐν ὅς μεταγιγνώσκω προσήκω . οὐ γάρ ὑπό ἀνάγκη ἀλλά ἑκών , ὡς ἄν ἀγαθός περί ὁ οἰκεῖος βουλεύω , πρός ὁ δύναμις ὁ ἑαυτοῦ εὖ ποιέω . ἔτι δέ ὁ μέν ἐράω σκοπέω ὅς τε κακός διατίθημι ὁ ἑαυτοῦ διά ὁ ἔρως καί ὅς ποιέω εὖ , καί ὅς ἔχω πόνος προστίθημι ἡγέομαι πάλαι ὁ ἄξιος ἀποδίδωμι χάρις ὁ ἐράω · ὁ δέ μή ἐράω οὔτε ὁ ὁ οἰκεῖος ἀμέλεια διά οὗτος εἰμί προφασίζομαι , οὔτε ὁ παρέρχομαι πόνος ὑπολογίζομαι , οὔτε ὁ πρός ὁ προσήκω διαφορά αἰτιάομαι · ὥστε περιλέγω τοσοῦτος κακός οὐδείς ὑπολείπω ἀλλά ἤ ποιέω πρόθυμος ὅστις ἄν αὐτός οἴομαι πράσσω χαρίζω . ἔτι δέ εἰ διά οὗτος ἄξιος ὁ ἐράω περί πολύς ποιέω , ὅτι οὗτος μάλα φημί φιλέω ὅς ἄν ἐράω , καί ἑτοῖμος εἰμί καί ἐκ ὁ λόγος καί ἐκ ὁ ἔργον ὁ ἄλλος ἀπεχθάνομαι ὁ ἐράω χαρίζω , ῥᾴδιος γιγνώσκω , εἰ ἀληθής λέγω , ὅτι ὅσος ἄν ὕστερον ἔραμαι , ἐκεῖνος αὐτός περί πολύς ποιέω , καί δῆλος ὅτι , ἐάν ἐκεῖνος δοκέω , καί οὗτος κακός ποιέω . καίτοι πῶς ἔοικα εἰμί τοιοῦτος πρᾶγμα προίημι τοιοῦτος ἔχω συμφορά , ὅς οὐδέ ἄν ἐπιχειρέω οὐδείς ἔμπειρος εἰμί ἀποτρέπω ; καί γάρ αὐτός ὁμολογέω νοσέω μάλα ἤ σωφρονέω , καί οἶδα ὅτι κακός φρονέω , ἀλλά οὐ δύναμαι ἑαυτοῦ κρατέω · ὥστε πῶς ἄν εὖ φρονέω οὗτος καλός ἔχω ἡγέομαι περί ὅς οὕτως διάκειμαι βουλεύω ; καί μέν δή εἰ μέν ἐκ ὁ ἐράω ὁ ἀγαθός αἱρέω , ἐκ ὀλίγος ἄν σύ ὁ ἔκλεξις εἰμί · εἰ δέ ἐκ ὁ ἄλλος ὁ σεαυτοῦ ἐπιτήδειος , ἐκ πολύς · ὥστε πολύς πολύς ἐλπίς ἐν ὁ πολύς εἰμί τυγχάνω ὁ ἄξιος ὁ σός φιλία .