plato-philosophy.phaedrus 269
οὐκοῦν καὶ ὁ Σοφοκλῆς τόν σφισιν ἐπιδεικνύμενον τὰ πρὸ τραγῳδίας ἂν φαίη ἀλλʼ οὐ τὰ τραγικά , καὶ ὁ Ἀκουμενὸς τὰ πρὸ ἰατρικῆς ἀλλʼ οὐ τὰ ἰατρικά . παντάπασι μὲν οὖν . τί δὲ τὸν μελίγηρυν Ἄδραστον οἰόμεθα ἢ καὶ Περικλέα , εἰ ἀκούσειαν ὧν νυνδὴ ἡμεῖς διῇμεν τῶν παγκάλων τεχνημάτων—βραχυλογιῶν τε καὶ εἰκονολογιῶν καὶ ὅσα ἄλλα διελθόντες ὑπʼ αὐγὰς ἔφαμεν εἶναι σκεπτέα—πότερον χαλεπῶς ἂν αὐτούς , ὥσπερ ἐγώ τε καὶ σύ , ὑπʼ ἀγροικίας ῥῆμά τι εἰπεῖν ἀπαίδευτον εἰς τοὺς ταῦτα γεγραφότας τε καὶ διδάσκοντας ὡς ῥητορικὴν τέχνην , ἢ ἅτε ἡμῶν ὄντας σοφωτέρους κἂν νῷν ἐπιπλῆξαι εἰπόντας · ὦ Φαῖδρέ τε καὶ Σώκρατες , οὐ χρὴ χαλεπαίνειν ἀλλὰ συγγιγνώσκειν , εἴ τινες μὴ ἐπιστάμενοι διαλέγεσθαι ἀδύνατοι ἐγένοντο ὁρίσασθαι τί ποτʼ ἔστιν ῥητορική , ἐκ δὲ τούτου τοῦ πάθους τὰ πρὸ τῆς τέχνης ἀναγκαῖα μαθήματα ἔχοντες ῥητορικὴν ᾠήθησαν ηὑρηκέναι , καὶ ταῦτα δὴ διδάσκοντες ἄλλους ἡγοῦνταί σφισιν τελέως ῥητορικὴν δεδιδάχθαι , τὸ δὲ ἕκαστα τούτων πιθανῶς λέγειν τε καὶ τὸ ὅλον συνίστασθαι , οὐδὲν ἔργον ὄν , αὐτοὺς δεῖν παρʼ ἑαυτῶν τοὺς μαθητὰς σφῶν πορίζεσθαι ἐν τοῖς λόγοις . ἀλλὰ μήν , ὦ Σώκρατες , κινδυνεύει γε τοιοῦτόν τι εἶναι τὸ τῆς τέχνης ἣν οὗτοι οἱ ἄνδρες ὡς ῥητορικὴν διδάσκουσίν τε καὶ γράφουσιν , καὶ ἔμοιγε δοκεῖς ἀληθῆ εἰρηκέναι · ἀλλὰ δὴ τὴν τοῦ τῷ ὄντι ῥητορικοῦ τε καὶ πιθανοῦ τέχνην πῶς καὶ πόθεν ἄν τις δύναιτο πορίσασθαι ; τὸ μὲν δύνασθαι , ὦ Φαῖδρε , ὥστε ἀγωνιστὴν τέλεον γενέσθαι , εἰκός—ἴσως δὲ καὶ ἀναγκαῖον—ἔχειν ὥσπερ τἆλλα · εἰ μέν σοι ὑπάρχει φύσει ῥητορικῷ εἶναι , ἔσῃ ῥήτωρ ἐλλόγιμος , προσλαβὼν ἐπιστήμην τε καὶ μελέτην , ὅτου δʼ ἂν ἐλλείπῃς τούτων , ταύτῃ ἀτελὴς ἔσῃ . ὅσον δὲ αὐτοῦ τέχνη , οὐχ ᾗ Λυσίας τε καὶ Θρασύμαχος πορεύεται δοκεῖ μοι φαίνεσθαι ἡ μέθοδος . ἀλλὰ πῇ δή ; κινδυνεύει , ὦ ἄριστε , εἰκότως ὁ Περικλῆς πάντων τελεώτατος εἰς τὴν ῥητορικὴν γενέσθαι . τί δή ;
Lemmas: οὐκοῦν καί ὁ Σοφοκλῆς ὁ σφεῖς ἐπιδείκνυμι ὁ πρό τραγῳδία ἄν φημί ἀλλά οὐ ὁ τραγικός , καί ὁ Ἀκουμενός ὁ πρό ἰατρικός ἀλλά οὐ ὁ ἰατρικός . παντάπασι μέν οὖν . τίς δέ ὁ μελίγηρυς Ἄδραστος οἴομαι ἤ καί Περικλῆς , εἰ ἀκούω ὅς νυνδί ἐγώ δίειμι ὁ πάγκαλος τεχνηματων—βραχυλογιος τε καί εἰκονολογία καί ὅσος ἄλλος διέρχομαι ὑπό αὐγή φημί εἰμί σκεπτεα—ποτερος χαλεπός ἄν αὐτός , ὥσπερ ἐγώ τε καί σύ , ὑπό ἀγροικία ῥῆμα τις λέγω ἀπαίδευτος εἰς ὁ οὗτος γράφω τε καί διδάσκω ὡς ῥητορική τέχνη , ἤ ἅτε ἐγώ εἰμί σοφός ἄν ἐγώ ἐπιπλήσσω λέγω · ὦ Φαῖδρος τε καί Σωκράτης , οὐ χρή χαλεπαίνω ἀλλά συγγιγνώσκω , εἰ τις μή ἐπίσταμαι διαλέγω ἀδύνατος γίγνομαι ὁρίζω τίς ποτέ εἰμί ῥητορικός , ἐκ δέ οὗτος ὁ πάθος ὁ πρό ὁ τέχνη ἀναγκαῖος μάθημα ἔχω ῥητορική οἴομαι εὑρίσκω , καί οὗτος δή διδάσκω ἄλλος ἡγέομαι σφεῖς τέλειος ῥητορική διδάσκω , ὁ δέ ἕκαστος οὗτος πιθανός λέγω τε καί ὁ ὅλος συνίστημι , οὐδείς ἔργον εἰμί , αὐτός δέω παρά ἑαυτοῦ ὁ μαθητής σφεῖς πορίζω ἐν ὁ λόγος . ἀλλά μήν , ὦ Σωκράτης , κινδυνεύω γε τοιοῦτος τις εἰμί ὁ ὁ τέχνη ὅς οὗτος ὁ ἀνήρ ὡς ῥητορική διδάσκω τε καί γράφω , καί ἐγώ δοκέω ἀληθής λέγω · ἀλλά δή ὁ ὁ ὁ εἰμί ῥητορικός τε καί πιθανός τέχνη πῶς καί πόθεν ἄν τις δύναμαι πορίζω ; ὁ μέν δύναμαι , ὦ Φαῖδρος , ὥστε ἀγωνιστής τέλειος γίγνομαι , εἰκός—ἴσως δέ καί ἀναγκαῖον ὥσπερ ἄλλος · εἰ μέν σύ ὑπάρχω φύσις ῥητορικός εἰμί , εἰμί ῥήτωρ ἐλλόγιμος , προσλαμβάνω ἐπιστήμη τε καί μελέτη , ὅστις δέ ἄν ἐλλείπω οὗτος , ταύτῃ ἀτελής εἰμί . ὅσος δέ αὐτός τέχνη , οὐ ὅς Λυσίας τε καί Θρασύμαχος πορεύω δοκέω ἐγώ φαίνω ὁ μέθοδος . ἀλλά πῇ δή ; κινδυνεύω , ὦ ἀγαθός , ἔοικα ὁ Περικλῆς πᾶς τέλειος εἰς ὁ ῥητορικός γίγνομαι . τίς δή ;