plato-philosophy.phaedrus 258
οὐ μανθάνεις ὅτι ἐν ἀρχῇ ἀνδρὸς πολιτικοῦ πρῶτος ὁ ἐπαινέτης γέγραπται . πῶς ; ἔδοξέ πού φησιν τῇ βουλῇ ἢ τῷ δήμῳ ἢ ἀμφοτέροις , καὶ ὃς καὶ ὃς εἶπεν — τὸν αὑτὸν δὴ λέγων μάλα σεμνῶς καὶ ἐγκωμιάζων ὁ συγγραφεύς—ἔπειτα λέγει δὴ μετὰ τοῦτο , ἐπιδεικνύμενος τοῖς ἐπαινέταις τὴν ἑαυτοῦ σοφίαν , ἐνίοτε πάνυ μακρὸν ποιησάμενος σύγγραμμα · ἤ σοι ἄλλο τι φαίνεται τὸ τοιοῦτον ἢ λόγος συγγεγραμμένος ; οὐκ ἔμοιγε . οὐκοῦν ἐὰν μὲν οὗτος ἐμμένῃ , γεγηθὼς ἀπέρχεται ἐκ τοῦ θεάτρου ὁ ποιητής · ἐὰν δὲ ἐξαλειφθῇ καὶ ἄμοιρος γένηται λογογραφίας τε καὶ τοῦ ἄξιος εἶναι συγγράφειν , πενθεῖ αὐτός τε καὶ οἱ ἑταῖροι . καὶ μάλα . δῆλόν γε ὅτι οὐχ ὡς ὑπερφρονοῦντες τοῦ ἐπιτηδεύματος , ἀλλʼ ὡς τεθαυμακότες . πάνυ μὲν οὖν . τί δέ ; ὅταν ἱκανὸς γένηται ῥήτωρ ἢ βασιλεύς , ὥστε λαβὼν τὴν Λυκούργου ἢ Σόλωνος ἢ Δαρείου δύναμιν ἀθάνατος γενέσθαι λογογράφος ἐν πόλει , ἆρʼ οὐκ ἰσόθεον ἡγεῖται αὐτός τε αὑτὸν ἔτι ζῶν , καὶ οἱ ἔπειτα γιγνόμενοι ταὐτὰ ταῦτα περὶ αὐτοῦ νομίζουσι , θεώμενοι αὐτοῦ τὰ συγγράμματα ; καὶ μάλα . οἴει τινὰ οὖν τῶν τοιούτων , ὅστις καὶ ὁπωστιοῦν δύσνους Λυσίᾳ , ὀνειδίζειν αὐτὸ τοῦτο ὅτι συγγράφει ; οὔκουν εἰκός γε ἐξ ὧν σὺ λέγεις · καὶ γὰρ ἂν τῇ ἑαυτοῦ ἐπιθυμίᾳ , ὡς ἔοικεν , ὀνειδίζοι . τοῦτο μὲν ἄρα παντὶ δῆλον , ὅτι οὐκ αἰσχρὸν αὐτό γε τὸ γράφειν λόγους . τί γάρ ; ἀλλʼ ἐκεῖνο οἶμαι αἰσχρὸν ἤδη , τὸ μὴ καλῶς λέγειν τε καὶ γράφειν ἀλλʼ αἰσχρῶς τε καὶ κακῶς . δῆλον δή . τίς οὖν ὁ τρόπος τοῦ καλῶς τε καὶ μὴ γράφειν ; δεόμεθά τι , ὦ Φαῖδρε , Λυσίαν τε περὶ τούτων ἐξετάσαι καὶ ἄλλον ὅστις πώποτέ τι γέγραφεν ἢ γράψει , εἴτε πολιτικὸν σύγγραμμα εἴτε ἰδιωτικόν , ἐν μέτρῳ ὡς ποιητὴς ἢ ἄνευ μέτρου ὡς ἰδιώτης ; ἐρωτᾷς εἰ δεόμεθα ; τίνος μὲν οὖν ἕνεκα κἄν τις ὡς εἰπεῖν ζῴη , ἀλλʼ ἢ τῶν τοιούτων ἡδονῶν ἕνεκα ; οὐ γάρ που ἐκείνων γε ὧν προλυπηθῆναι δεῖ ἢ μηδὲ ἡσθῆναι , ὃ δὴ ὀλίγου πᾶσαι αἱ περὶ τὸ σῶμα ἡδοναὶ ἔχουσι · διὸ καὶ δικαίως ἀνδραποδώδεις κέκληνται .
Lemmas: οὐ μανθάνω ὅτι ἐν ἀρχή ἀνήρ πολιτικός πρῶτος ὁ ἐπαινέτης γράφω . πῶς ; δοκέω που φημί ὁ βουλή ἤ ὁ δῆμος ἤ ἀμφότερος , καί ὅς καί ὅς λέγω — ὁ ἑαυτοῦ δή λέγω μάλα σεμνός καί ἐγκωμιάζω ὁ συγγράφω λέγω δή μετά οὗτος , ἐπιδείκνυμι ὁ ἐπαινέτης ὁ ἑαυτοῦ σοφία , ἐνίοτε πάνυ μακρός ποιέω σύγγραμμα · ἤ σύ ἄλλος τις φαίνω ὁ τοιοῦτος ἤ λόγος συγγράφω ; οὐ ἐγώ . οὐκοῦν ἐάν μέν οὗτος ἐμμένω , γηθέω ἀπέρχομαι ἐκ ὁ θέατρον ὁ ποιητής · ἐάν δέ ἐξαλείφω καί ἄμοιρος γίγνομαι λογογραφία τε καί ὁ ἄξιος εἰμί συγγράφω , πενθέω αὐτός τε καί ὁ ἑταῖρος . καί μάλα . δῆλος γε ὅτι οὐ ὡς ὑπερφρονέω ὁ ἐπιτήδευμα , ἀλλά ὡς θαυμάζω . πάνυ μέν οὖν . τίς δέ ; ὅταν ἱκανός γίγνομαι ῥήτωρ ἤ βασιλεύς , ὥστε λαμβάνω ὁ Λυκοῦργος ἤ Σόλων ἤ Δαρεῖος δύναμις ἀθάνατος γίγνομαι λογόγραφος ἐν πόλις , ἆρα οὐ ἰσόθεος ἡγέομαι αὐτός τε ἑαυτοῦ ἔτι ζάω , καί ὁ ἔπειτα γίγνομαι αὐτός οὗτος περί αὐτός νομίζω , θεάομαι αὐτός ὁ σύγγραμμα ; καί μάλα . οἴομαι τις οὖν ὁ τοιοῦτος , ὅστις καί ὁπωσοῦν δύσνους Λυσίας , ὀνειδίζω αὐτός οὗτος ὅτι συγγράφω ; οὔκουν ἔοικα γε ἐκ ὅς σύ λέγω · καί γάρ ἄν ὁ ἑαυτοῦ ἐπιθυμία , ὡς ἔοικα , ὀνειδίζω . οὗτος μέν ἄρα πᾶς δῆλος , ὅτι οὐ αἰσχρός αὐτός γε ὁ γράφω λόγος . τίς γάρ ; ἀλλά ἐκεῖνος οἴομαι αἰσχρός ἤδη , ὁ μή καλός λέγω τε καί γράφω ἀλλά αἰσχρός τε καί κακός . δῆλος δή . τίς οὖν ὁ τρόπος ὁ καλός τε καί μή γράφω ; δέω τις , ὦ Φαῖδρος , Λυσίας τε περί οὗτος ἐξετάζω καί ἄλλος ὅστις πώποτε τις γράφω ἤ γράφω , εἴτε πολιτικός σύγγραμμα εἴτε ἰδιωτικός , ἐν μέτρον ὡς ποιητής ἤ ἄνευ μέτρον ὡς ἰδιώτης ; ἐρωτάω εἰ δέω ; τίς μέν οὖν ἕνεκα ἄν τις ὡς λέγω ζάω , ἀλλά ἤ ὁ τοιοῦτος ἡδονή ἕνεκα ; οὐ γάρ που ἐκεῖνος γε ὅς προλυπέομαι δέω ἤ μηδέ ἥδομαι , ὅς δή ὀλίγος πᾶς ὁ περί ὁ σῶμα ἡδονή ἔχω · διό καί δίκαιος ἀνδραποδώδης καλέω .