plato-philosophy.phaedrus 245
τρίτη δὲ ἀπὸ Μουσῶν κατοκωχή τε καὶ μανία , λαβοῦσα ἁπαλὴν καὶ ἄβατον ψυχήν , ἐγείρουσα καὶ ἐκβακχεύουσα κατά τε ᾠδὰς καὶ κατὰ τὴν ἄλλην ποίησιν , μυρία τῶν παλαιῶν ἔργα κοσμοῦσα τοὺς ἐπιγιγνομένους παιδεύει · ὃς δʼ ἂν ἄνευ μανίας Μουσῶν ἐπὶ ποιητικὰς θύρας ἀφίκηται , πεισθεὶς ὡς ἄρα ἐκ τέχνης ἱκανὸς ποιητὴς ἐσόμενος , ἀτελὴς αὐτός τε καὶ ἡ ποίησις ὑπὸ τῆς τῶν μαινομένων ἡ τοῦ σωφρονοῦντος ἠφανίσθη . τοσαῦτα μέν σοι καὶ ἔτι πλείω ἔχω μανίας γιγνομένης ἀπὸ θεῶν λέγειν καλὰ ἔργα . ὥστε τοῦτό γε αὐτὸ μὴ φοβώμεθα , μηδέ τις ἡμᾶς λόγος θορυβείτω δεδιττόμενος ὡς πρὸ τοῦ κεκινημένου τὸν σώφρονα δεῖ προαιρεῖσθαι φίλον · ἀλλὰ τόδε πρὸς ἐκείνῳ δείξας φερέσθω τὰ νικητήρια , ὡς οὐκ ἐπʼ ὠφελίᾳ ὁ ἔρως τῷ ἐρῶντι καὶ τῷ ἐρωμένῳ ἐκ θεῶν ἐπιπέμπεται . ἡμῖν δὲ ἀποδεικτέον αὖ τοὐναντίον , ὡς ἐπʼ εὐτυχίᾳ τῇ μεγίστῃ παρὰ θεῶν ἡ τοιαύτη μανία δίδοται · ἡ δὲ δὴ ἀπόδειξις ἔσται δεινοῖς μὲν ἄπιστος , σοφοῖς δὲ πιστή . δεῖ οὖν πρῶτον ψυχῆς φύσεως πέρι θείας τε καὶ ἀνθρωπίνης ἰδόντα πάθη τε καὶ ἔργα τἀληθὲς νοῆσαι · ἀρχὴ δὲ ἀποδείξεως ἥδε . ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος . τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀθάνατον · τὸ δʼ ἄλλο κινοῦν καὶ ὑπʼ ἄλλου κινούμενον , παῦλαν ἔχον κινήσεως , παῦλαν ἔχει ζωῆς . μόνον δὴ τὸ αὑτὸ κινοῦν , ἅτε οὐκ ἀπολεῖπον ἑαυτό , οὔποτε λήγει κινούμενον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσα κινεῖται τοῦτο πηγὴ καὶ ἀρχὴ κινήσεως . ἀρχὴ δὲ ἀγένητον . ἐξ ἀρχῆς γὰρ ἀνάγκη πᾶν τὸ γιγνόμενον γίγνεσθαι , αὐτὴν δὲ μηδʼ ἐξ ἑνός · εἰ γὰρ ἔκ του ἀρχὴ γίγνοιτο , οὐκ ἂν ἔτι ἀρχὴ γίγνοιτο . ἐπειδὴ δὲ ἀγένητόν ἐστιν , καὶ ἀδιάφθορον αὐτὸ ἀνάγκη εἶναι . ἀρχῆς γὰρ δὴ ἀπολομένης οὔτε αὐτή ποτε ἔκ του οὔτε ἄλλο ἐξ ἐκείνης γενήσεται , εἴπερ ἐξ ἀρχῆς δεῖ τὰ πάντα γίγνεσθαι . οὕτω δὴ κινήσεως μὲν ἀρχὴ τὸ αὐτὸ αὑτὸ κινοῦν . τοῦτο δὲ οὔτʼ ἀπόλλυσθαι οὔτε γίγνεσθαι δυνατόν , ἢ πάντα τε οὐρανὸν πᾶσάν τε γῆν εἰς ἓν συμπεσοῦσαν στῆναι καὶ μήποτε αὖθις ἔχειν ὅθεν κινηθέντα γενήσεται . ἀθανάτου δὲ πεφασμένου τοῦ ὑφʼ ἑαυτοῦ κινουμένου , ψυχῆς οὐσίαν τε καὶ λόγον τοῦτον αὐτόν τις λέγων οὐκ αἰσχυνεῖται .
Lemmas: τρίτος δέ ἀπό Μοῦσα κατοκωχή τε καί μανία , λαμβάνω ἁπαλός καί ἄβατος ψυχή , ἐγείρω καί ἐκβακχεύω κατά τε ἀοιδή καί κατά ὁ ἄλλος ποίησις , μυρίος ὁ παλαιός ἔργον κοσμέω ὁ ἐπιγίγνομαι παιδεύω · ὅς δέ ἄν ἄνευ μανία Μοῦσα ἐπί ποιητικός θύρα ἀφικνέομαι , πείθω ὡς ἄρα ἐκ τέχνη ἱκανός ποιητής εἰμί , ἀτελής αὐτός τε καί ὁ ποίησις ὑπό ὁ ὁ μαίνομαι ὁ ὁ σωφρονέω ἀφανίζω . τοσοῦτος μέν σύ καί ἔτι πολύς ἔχω μανία γίγνομαι ἀπό θεός λέγω καλός ἔργον . ὥστε οὗτος γε αὐτός μή φοβέω , μηδέ τις ἐγώ λόγος θορυβέω δειδίσσομαι ὡς πρό ὁ κινέω ὁ σώφρων δέω προαιρέω φίλος · ἀλλά ὅδε πρός ἐκεῖνος δείκνυμι φέρω ὁ νικητήριος , ὡς οὐ ἐπί ὠφέλεια ὁ ἔρως ὁ ἐράω καί ὁ ἐράω ἐκ θεός ἐπιπέμπω . ἐγώ δέ ἀποδεικτέον αὖ ἐναντίος , ὡς ἐπί εὐτυχία ὁ μέγας παρά θεός ὁ τοιοῦτος μανία δίδωμι · ὁ δέ δή ἀπόδειξις εἰμί δεινός μέν ἄπιστος , σοφός δέ πιστός . δέω οὖν πρῶτος ψυχή φύσις περί θεῖος τε καί ἀνθρώπινος ὁράω πάθος τε καί ἔργον ἀληθής νοέω · ἀρχή δέ ἀπόδειξις ὅδε . ψυχή πᾶς ἀθάνατος . ὁ γάρ ἀεικίνητος ἀθάνατος · ὁ δέ ἄλλος κινέω καί ὑπό ἄλλος κινέω , παῦλα ἔχω κίνησις , παῦλα ἔχω ζωή . μόνος δή ὁ ἑαυτοῦ κινέω , ἅτε οὐ ἀπολείπω ἑαυτοῦ , οὔποτε λήγω κινέω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ὅσος κινέω οὗτος πηγή καί ἀρχή κίνησις . ἀρχή δέ ἀγένητος . ἐκ ἀρχή γάρ ἀνάγκη πᾶς ὁ γίγνομαι γίγνομαι , αὐτός δέ μηδέ ἐκ εἷς · εἰ γάρ ἐκ τις ἀρχή γίγνομαι , οὐ ἄν ἔτι ἀρχή γίγνομαι . ἐπειδή δέ ἀγένητος εἰμί , καί ἀδιάφθορος αὐτός ἀνάγκη εἰμί . ἀρχή γάρ δή ἀπόλλυμι οὔτε αὐτός ποτέ ἐκ τις οὔτε ἄλλος ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι , εἴπερ ἐκ ἀρχή δέω ὁ πᾶς γίγνομαι . οὕτως δή κίνησις μέν ἀρχή ὁ αὐτός ἑαυτοῦ κινέω . οὗτος δέ οὔτε ἀπόλλυμι οὔτε γίγνομαι δυνατός , ἤ πᾶς τε οὐρανός πᾶς τε γῆ εἰς εἷς συμπίπτω ἵστημι καί μήποτε αὖθις ἔχω ὅθεν κινέω γίγνομαι . ἀθάνατος δέ φαίνω ὁ ὑπό ἑαυτοῦ κινέω , ψυχή οὐσία τε καί λόγος οὗτος αὐτός τις λέγω οὐ αἰσχύνω .