plato-philosophy.phaedrus 246
πᾶν γὰρ σῶμα , ᾧ μὲν ἔξωθεν τὸ κινεῖσθαι , ἄψυχον , ᾧ δὲ ἔνδοθεν αὐτῷ ἐξ αὑτοῦ , ἔμψυχον , ὡς ταύτης οὔσης φύσεως ψυχῆς · εἰ δʼ ἔστιν τοῦτο οὕτως ἔχον , μὴ ἄλλο τι εἶναι τὸ αὐτὸ ἑαυτὸ κινοῦν ἢ ψυχήν , ἐξ ἀνάγκης ἀγένητόν τε καὶ ἀθάνατον ψυχὴ ἂν εἴη.περὶ μὲν οὖν ἀθανασίας αὐτῆς ἱκανῶς · περὶ δὲ τῆς ἰδέας αὐτῆς ὧδε λεκτέον . οἷον μέν ἐστι , πάντῃ πάντως θείας εἶναι καὶ μακρᾶς διηγήσεως , ᾧ δὲ ἔοικεν , ἀνθρωπίνης τε καὶ ἐλάττονος · ταύτῃ οὖν λέγωμεν . ἐοικέτω δὴ συμφύτῳ δυνάμει ὑποπτέρου ζεύγους τε καὶ ἡνιόχου . θεῶν μὲν οὖν ἵπποι τε καὶ ἡνίοχοι πάντες αὐτοί τε ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν , τὸ δὲ τῶν ἄλλων μέμεικται . καὶ πρῶτον μὲν ἡμῶν ὁ ἄρχων συνωρίδος ἡνιοχεῖ , εἶτα τῶν ἵππων ὁ μὲν αὐτῷ καλός τε καὶ ἀγαθὸς καὶ ἐκ τοιούτων , ὁ δʼ ἐξ ἐναντίων τε καὶ ἐναντίος · χαλεπὴ δὴ καὶ δύσκολος ἐξ ἀνάγκης ἡ περὶ ἡμᾶς ἡνιόχησις . πῇ δὴ οὖν θνητόν τε καὶ ἀθάνατον ζῷον ἐκλήθη πειρατέον εἰπεῖν . ψυχὴ πᾶσα παντὸς ἐπιμελεῖται τοῦ ἀψύχου , πάντα δὲ οὐρανὸν περιπολεῖ , ἄλλοτʼ ἐν ἄλλοις εἴδεσι γιγνομένη . τελέα μὲν οὖν οὖσα καὶ ἐπτερωμένη μετεωροπορεῖ τε καὶ πάντα τὸν κόσμον διοικεῖ , ἡ δὲ πτερορρυήσασα φέρεται ἕως ἂν στερεοῦ τινος ἀντιλάβηται , οὗ κατοικισθεῖσα , σῶμα γήϊνον λαβοῦσα , αὐτὸ αὑτὸ δοκοῦν κινεῖν διὰ τὴν ἐκείνης δύναμιν , ζῷον τὸ σύμπαν ἐκλήθη , ψυχὴ καὶ σῶμα παγέν , θνητόν τʼ ἔσχεν ἐπωνυμίαν · ἀθάνατον δὲ οὐδʼ ἐξ ἑνὸς λόγου λελογισμένου , ἀλλὰ πλάττομεν οὔτε ἰδόντες οὔτε ἱκανῶς νοήσαντες θεόν , ἀθάνατόν τι ζῷον , ἔχον μὲν ψυχήν , ἔχον δὲ σῶμα , τὸν ἀεὶ δὲ χρόνον ταῦτα συμπεφυκότα . ἀλλὰ ταῦτα μὲν δή , ὅπῃ τῷ θεῷ φίλον , ταύτῃ ἐχέτω τε καὶ λεγέσθω · τὴν δὲ αἰτίαν τῆς τῶν πτερῶν ἀποβολῆς , διʼ ἣν ψυχῆς ἀπορρεῖ , λάβωμεν . ἔστι δέ τις τοιάδε . πέφυκεν ἡ πτεροῦ δύναμις τὸ ἐμβριθὲς ἄγειν ἄνω μετεωρίζουσα ᾗ τὸ τῶν θεῶν γένος οἰκεῖ , κεκοινώνηκε δέ πῃ μάλιστα τῶν περὶ τὸ σῶμα τοῦ θείου , τὸ δὲ θεῖον καλόν , σοφόν , ἀγαθόν , καὶ πᾶν ὅτι τοιοῦτον · τούτοις δὴ τρέφεταί τε καὶ αὔξεται μάλιστά γε τὸ τῆς ψυχῆς πτέρωμα , αἰσχρῷ δὲ καὶ κακῷ καὶ τοῖς ἐναντίοις φθίνει τε καὶ διόλλυται .
Lemmas: πᾶς γάρ σῶμα , ὅς μέν ἔξωθεν ὁ κινέω , ἄψυχος , ὅς δέ ἔνδοθεν αὐτός ἐκ ἑαυτοῦ , ἔμψυχος , ὡς οὗτος εἰμί φύσις ψυχή · εἰ δέ εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω , μή ἄλλος τις εἰμί ὁ αὐτός ἑαυτοῦ κινέω ἤ ψυχή , ἐκ ἀνάγκη ἀγένητος τε καί ἀθάνατος ψυχή ἄν εἶπον μέν οὖν ἀθανασία αὐτός ἱκανός · περί δέ ὁ ἰδέα αὐτός ὧδε λεκτέος . οἷος μέν εἰμί , πάντῃ πάντως θεῖος εἰμί καί μακρός διήγησις , ὅς δέ ἔοικα , ἀνθρώπινος τε καί ἐλαχύς · ταύτῃ οὖν λέγω . ἔοικα δή σύμφυτος δύναμις ὑπόπτερος ζεῦγος τε καί ἡνίοχος . θεός μέν οὖν ἵππος τε καί ἡνίοχος πᾶς αὐτός τε ἀγαθός καί ἐκ ἀγαθός , ὁ δέ ὁ ἄλλος μείγνυμι . καί πρῶτος μέν ἐγώ ὁ ἄρχω συνωρίς ἡνιοχέω , εἶτα ὁ ἵππος ὁ μέν αὐτός καλός τε καί ἀγαθός καί ἐκ τοιοῦτος , ὁ δέ ἐκ ἐναντίος τε καί ἐναντίος · χαλεπός δή καί δύσκολος ἐκ ἀνάγκη ὁ περί ἐγώ ἡνιόχησις . πῇ δή οὖν θνητός τε καί ἀθάνατος ζῷον καλέω πειράω λέγω . ψυχή πᾶς πᾶς ἐπιμελέομαι ὁ ἄψυχος , πᾶς δέ οὐρανός περιπολέω , ἄλλοτε ἐν ἄλλος εἶδος γίγνομαι . τέλειος μέν οὖν εἰμί καί πτερόω μετεωροπορέω τε καί πᾶς ὁ κόσμος διοικέω , ὁ δέ πτερορρυέω φέρω ἕως ἄν στερεός τις ἀντιλαμβάνω , ὅς κατοικίζω , σῶμα γήϊνος λαμβάνω , αὐτός ἑαυτοῦ δοκέω κινέω διά ὁ ἐκεῖνος δύναμις , ζῷον ὁ σύμπας καλέω , ψυχή καί σῶμα πήγνυμι , θνητός τε ἔχω ἐπωνυμία · ἀθάνατος δέ οὐδέ ἐκ εἷς λόγος λογίζομαι , ἀλλά πλήσσω οὔτε ὁράω οὔτε ἱκανός νοέω θεός , ἀθάνατος τις ζῷον , ἔχω μέν ψυχή , ἔχω δέ σῶμα , ὁ ἀεί δέ χρόνος οὗτος συμφύω . ἀλλά οὗτος μέν δή , ὅπῃ ὁ θεός φίλος , ταύτῃ ἔχω τε καί λέγω · ὁ δέ αἰτία ὁ ὁ πτερόν ἀποβολή , διά ὅς ψυχή ἀπορρέω , λαμβάνω . εἰμί δέ τις τοιόσδε . φύω ὁ πτερόν δύναμις ὁ ἐμβριθής ἄγω ἄνω μετεωρίζω ᾗ ὁ ὁ θεός γένος οἰκέω , κοινωνέω δέ πη μάλα ὁ περί ὁ σῶμα ὁ θεῖος , ὁ δέ θεῖος καλός , σοφός , ἀγαθός , καί πᾶς ὅστις τοιοῦτος · οὗτος δή τρέφω τε καί αὐξάνω μάλα γε ὁ ὁ ψυχή πτέρωμα , αἰσχρός δέ καί κακός καί ὁ ἐναντίος φθίω τε καί διόλλυμι .