plato-philosophy.phaedrus 230
ἐμοὶ δὲ πρὸς αὐτὰ οὐδαμῶς ἐστι σχολή · τὸ δὲ αἴτιον , ὦ φίλε , τούτου τόδε . οὐ δύναμαί πω κατὰ τὸ Δελφικὸν γράμμα γνῶναι ἐμαυτόν · γελοῖον δή μοι φαίνεται τοῦτο ἔτι ἀγνοοῦντα τὰ ἀλλότρια σκοπεῖν . ὅθεν δὴ χαίρειν ἐάσας ταῦτα , πειθόμενος δὲ τῷ νομιζομένῳ περὶ αὐτῶν , ὃ νυνδὴ ἔλεγον , σκοπῶ οὐ ταῦτα ἀλλʼ ἐμαυτόν , εἴτε τι θηρίον ὂν τυγχάνω Τυφῶνος πολυπλοκώτερον καὶ μᾶλλον ἐπιτεθυμμένον , εἴτε ἡμερώτερόν τε καὶ ἁπλούστερον ζῷον , θείας τινὸς καὶ ἀτύφου μοίρας φύσει μετέχον . ἀτάρ , ὦ ἑταῖρε , μεταξὺ τῶν λόγων , ἆρʼ οὐ τόδε ἦν τὸ δένδρον ἐφʼ ὅπερ ἦγες ἡμᾶς ; τοῦτο μὲν οὖν αὐτό . νὴ τὴν Ἥραν , καλή γε ἡ καταγωγή . ἥ τε γὰρ πλάτανος αὕτη μάλʼ ἀμφιλαφής τε καὶ ὑψηλή , τοῦ τε ἄγνου τὸ ὕψος καὶ τὸ σύσκιον πάγκαλον , καὶ ὡς ἀκμὴν ἔχει τῆς ἄνθης , ὡς ἂν εὐωδέστατον παρέχοι τὸν τόπον · ἥ τε αὖ πηγὴ χαριεστάτη ὑπὸ τῆς πλατάνου ῥεῖ μάλα ψυχροῦ ὕδατος , ὥστε γε τῷ ποδὶ τεκμήρασθαι . Νυμφῶν τέ τινων καὶ Ἀχελῴου ἱερὸν ἀπὸ τῶν κορῶν τε καὶ ἀγαλμάτων ἔοικεν εἶναι . εἰ δʼ αὖ βούλει , τὸ εὔπνουν τοῦ τόπου ὡς ἀγαπητὸν καὶ σφόδρα ἡδύ · θερινόν τε καὶ λιγυρὸν ὑπηχεῖ τῷ τῶν τεττίγων χορῷ . πάντων δὲ κομψότατον τὸ τῆς πόας , ὅτι ἐν ἠρέμα προσάντει ἱκανὴ πέφυκε κατακλινέντι τὴν κεφαλὴν παγκάλως ἔχειν . ὥστε ἄριστά σοι ἐξενάγηται , ὦ φίλε Φαῖδρε . σὺ δέ γε , ὦ θαυμάσιε , ἀτοπώτατός τις φαίνῃ . ἀτεχνῶς γάρ , ὃ λέγεις , ξεναγουμένῳ τινὶ καὶ οὐκ ἐπιχωρίῳ ἔοικας · οὕτως ἐκ τοῦ ἄστεος οὔτʼ εἰς τὴν ὑπερορίαν ἀποδημεῖς , οὔτʼ ἔξω τείχους ἔμοιγε δοκεῖς τὸ παράπαν ἐξιέναι . συγγίγνωσκέ μοι , ὦ ἄριστε . φιλομαθὴς γάρ εἰμι · τὰ μὲν οὖν χωρία καὶ τὰ δένδρα οὐδέν μʼ ἐθέλει διδάσκειν , οἱ δʼ ἐν τῷ ἄστει ἄνθρωποι . σὺ μέντοι δοκεῖς μοι τῆς ἐμῆς ἐξόδου τὸ φάρμακον ηὑρηκέναι . ὥσπερ γὰρ οἱ τὰ πεινῶντα θρέμματα θαλλὸν ἤ τινα καρπὸν προσείοντες ἄγουσιν , σὺ ἐμοὶ λόγους οὕτω προτείνων ἐν βιβλίοις τήν τε Ἀττικὴν φαίνῃ περιάξειν ἅπασαν καὶ ὅποι ἂν ἄλλοσε βούλῃ . νῦν δʼ οὖν ἐν τῷ παρόντι δεῦρʼ ἀφικόμενος ἐγὼ μέν μοι δοκῶ κατακείσεσθαι , σὺ δʼ ἐν ὁποίῳ σχήματι οἴει ῥᾷστα ἀναγνώσεσθαι , τοῦθʼ ἑλόμενος ἀναγίγνωσκε . ἄκουε δή .
Lemmas: ἐγώ δέ πρός αὐτός οὐδαμῶς εἰμί σχολή · ὁ δέ αἴτιος , ὦ φίλος , οὗτος ὅδε . οὐ δύναμαι πω κατά ὁ Δελφικός γράμμα γιγνώσκω ἐμαυτοῦ · γέλοιος δή ἐγώ φαίνω οὗτος ἔτι ἀγνοέω ὁ ἀλλότριος σκοπέω . ὅθεν δή χαίρω ἐάω οὗτος , πείθω δέ ὁ νομίζω περί αὐτός , ὅς νυνδί λέγω , σκοπέω οὐ οὗτος ἀλλά ἐμαυτοῦ , εἴτε τις θηρίον εἰμί τυγχάνω Τυφῶν πολύπλοκος καί μάλα ἐπιτύφομαι , εἴτε ἥμερος τε καί ἁπλόος ζῷον , θεῖος τις καί ἄτυφος μοῖρα φύσις μετέχω . ἀτάρ , ὦ ἑταῖρος , μεταξύ ὁ λόγος , ἆρα οὐ ὅδε εἰμί ὁ δένδρον ἐπί ὅς ἄγω ἐγώ ; οὗτος μέν οὖν αὐτός . νή ὁ Ἥρα , καλός γε ὁ καταγωγή . ὁ τε γάρ πλάτανος οὗτος μάλα ἀμφιλαφής τε καί ὑψηλός , ὁ τε ἄγνος ὁ ὕψος καί ὁ σύσκιος πάγκαλος , καί ὡς ἀκμή ἔχω ὁ ἄνθη , ὡς ἄν εὐώδης παρέχω ὁ τόπος · ὁ τε αὖ πηγή χαρίεις ὑπό ὁ πλάτανος ῥέω μάλα ψυχρός ὕδωρ , ὥστε γε ὁ πούς τεκμαίρομαι . νύμφη τε τις καί Ἀχελῷος ἱερός ἀπό ὁ κόρη τε καί ἄγαλμα ἔοικα εἰμί . εἰ δέ αὖ βούλομαι , ὁ εὔπνους ὁ τόπος ὡς ἀγαπητός καί σφόδρα ἡδύς · θερινός τε καί λιγυρός ὑπηχέω ὁ ὁ τέττιξ χορός . πᾶς δέ κομψός ὁ ὁ πόα , ὅτι ἐν ἠρέμα προσάντης ἱκανός φύω κατακλίνω ὁ κεφαλή πάγκαλος ἔχω . ὥστε ἀγαθός σύ ξεναγέω , ὦ φίλος Φαῖδρος . σύ δέ γε , ὦ θαυμάσιος , ἄτοπος τις φαίνω . ἄτεχνος γάρ , ὅς λέγω , ξεναγέω τις καί οὐ ἐπιχώριος ἔοικα · οὕτως ἐκ ὁ ἄστυ οὔτε εἰς ὁ ὑπερορία ἀποδημέω , οὔτε ἔξω τεῖχος ἐγώ δοκέω ὁ παράπαν ἐξέρχομαι . συγγιγνώσκω ἐγώ , ὦ ἀγαθός . φιλομαθής γάρ εἰμί · ὁ μέν οὖν χωρίον καί ὁ δένδρον οὐδείς ἐγώ ἐθέλω διδάσκω , ὁ δέ ἐν ὁ ἄστυ ἄνθρωπος . σύ μέντοι δοκέω ἐγώ ὁ ἐμός ἔξοδος ὁ φάρμακον εὑρίσκω . ὥσπερ γάρ ὁ ὁ πεινάω θρέμμα θαλλός ἤ τις καρπός προσείω ἄγω , σύ ἐγώ λόγος οὕτως προτείνω ἐν βιβλίον ὁ τε Ἀττική φαίνω περιάγω ἅπας καί ὅποι ἄν ἄλλοτε βούλομαι . νῦν δέ οὖν ἐν ὁ πάρειμι δεῦρο ἀφικνέομαι ἐγώ μέν ἐγώ δοκέω κατάκειμαι , σύ δέ ἐν ὁποῖος σχῆμα οἴομαι ῥᾴδιος ἀναγιγνώσκω , οὗτος αἱρέω ἀναγιγνώσκω . ἀκούω δή .