plato-philosophy.phaedrus 248
καὶ οὗτος μὲν θεῶν βίος · αἱ δὲ ἄλλαι ψυχαί , ἡ μὲν ἄριστα θεῷ ἑπομένη καὶ εἰκασμένη ὑπερῆρεν εἰς τὸν ἔξω τόπον τὴν τοῦ ἡνιόχου κεφαλήν , καὶ συμπεριηνέχθη τὴν περιφοράν , θορυβουμένη ὑπὸ τῶν ἵππων καὶ μόγις καθορῶσα τὰ ὄντα · ἡ δὲ τοτὲ μὲν ἦρεν , τοτὲ δʼ ἔδυ , βιαζομένων δὲ τῶν ἵππων τὰ μὲν εἶδεν , τὰ δʼ οὔ . αἱ δὲ δὴ ἄλλαι γλιχόμεναι μὲν ἅπασαι τοῦ ἄνω ἕπονται , ἀδυνατοῦσαι δέ , ὑποβρύχιαι συμπεριφέρονται , πατοῦσαι ἀλλήλας καὶ ἐπιβάλλουσαι , ἑτέρα πρὸ τῆς ἑτέρας πειρωμένη γενέσθαι . θόρυβος οὖν καὶ ἅμιλλα καὶ ἱδρὼς ἔσχατος γίγνεται , οὗ δὴ κακίᾳ ἡνιόχων πολλαὶ μὲν χωλεύονται , πολλαὶ δὲ πολλὰ πτερὰ θραύονται · πᾶσαι δὲ πολὺν ἔχουσαι πόνον ἀτελεῖς τῆς τοῦ ὄντος θέας ἀπέρχονται , καὶ ἀπελθοῦσαι τροφῇ δοξαστῇ χρῶνται . οὗ δʼ ἕνεχʼ ἡ πολλὴ σπουδὴ τὸ ἀληθείας ἰδεῖν πεδίον οὗ ἐστιν , ἥ τε δὴ προσήκουσα ψυχῆς τῷ ἀρίστῳ νομὴ ἐκ τοῦ ἐκεῖ λειμῶνος τυγχάνει οὖσα , ἥ τε τοῦ πτεροῦ φύσις , ᾧ ψυχὴ κουφίζεται , τούτῳ τρέφεται . θεσμός τε Ἀδραστείας ὅδε . ἥτις ἂν ψυχὴ θεῷ συνοπαδὸς γενομένη κατίδῃ τι τῶν ἀληθῶν , μέχρι τε τῆς ἑτέρας περιόδου εἶναι ἀπήμονα , κἂν ἀεὶ τοῦτο δύνηται ποιεῖν , ἀεὶ ἀβλαβῆ εἶναι · ὅταν δὲ ἀδυνατήσασα ἐπισπέσθαι μὴ ἴδῃ , καί τινι συντυχίᾳ χρησαμένη λήθης τε καὶ κακίας πλησθεῖσα βαρυνθῇ , βαρυνθεῖσα δὲ πτερορρυήσῃ τε καὶ ἐπὶ τὴν γῆν πέσῃ , τότε νόμος ταύτην μὴ φυτεῦσαι εἰς μηδεμίαν θήρειον φύσιν ἐν τῇ πρώτῃ γενέσει , ἀλλὰ τὴν μὲν πλεῖστα ἰδοῦσαν εἰς γονὴν ἀνδρὸς γενησομένου φιλοσόφου ἢ φιλοκάλου ἢ μουσικοῦ τινος καὶ ἐρωτικοῦ , τὴν δὲ δευτέραν εἰς βασιλέως ἐννόμου ἢ πολεμικοῦ καὶ ἀρχικοῦ , τρίτην εἰς πολιτικοῦ ἤ τινος οἰκονομικοῦ ἢ χρηματιστικοῦ , τετάρτην εἰς φιλοπόνου ἢ γυμναστικοῦ ἢ περὶ σώματος ἴασίν τινος ἐσομένου , πέμπτην μαντικὸν βίον ἤ τινα τελεστικὸν ἕξουσαν · ἕκτῃ ποιητικὸς ἢ τῶν περὶ μίμησίν τις ἄλλος ἁρμόσει , ἑβδόμῃ δημιουργικὸς ἢ γεωργικός , ὀγδόῃ σοφιστικὸς ἢ δημοκοπικός , ἐνάτῃ τυραννικός .
Lemmas: καί οὗτος μέν θεός βίος · ὁ δέ ἄλλος ψυχή , ὁ μέν ἀγαθός θεός ἕπομαι καί εἰκάζω ὑπεραίρω εἰς ὁ ἔξω τόπος ὁ ὁ ἡνίοχος κεφαλή , καί συμπεριφέρω ὁ περιφορά , θορυβέω ὑπό ὁ ἵππος καί μόγις καθοράω ὁ εἰμί · ὁ δέ τότε μέν ἀείρω , τότε δέ δύω , βιάζω δέ ὁ ἵππος ὁ μέν ὁράω , ὁ δέ οὐ . ὁ δέ δή ἄλλος γλίχομαι μέν ἅπας ὁ ἄνω ἕπομαι , ἀδυνατέω δέ , ὑποβρύχιος συμπεριφέρω , πατέω ἀλλήλων καί ἐπιβάλλω , ἕτερος πρό ὁ ἕτερος πειράω γίγνομαι . θόρυβος οὖν καί ἅμιλλα καί ἱδρώς ἔσχατος γίγνομαι , ὅς δή κακία ἡνίοχος πολύς μέν χωλεύω , πολύς δέ πολύς πτερόν θραύω · πᾶς δέ πολύς ἔχω πόνος ἀτελής ὁ ὁ εἰμί θέα ἀπέρχομαι , καί ἀπέρχομαι τροφή δοξαστός χράω . ὅς δέ ἕνεκα ὁ πολύς σπουδή ὁ ἀλήθεια ὁράω πεδίον οὗ εἰμί , ὁ τε δή προσήκω ψυχή ὁ ἀγαθός νομή ἐκ ὁ ἐκεῖ λειμών τυγχάνω εἰμί , ὁ τε ὁ πτερόν φύσις , ὅς ψυχή κουφίζω , οὗτος τρέφω . θεσμός τε Ἀδράστεια ὅδε . ὅστις ἄν ψυχή θεός συνοπαδός γίγνομαι καθοράω τις ὁ ἀληθής , μέχρι τε ὁ ἕτερος περίοδος εἰμί ἀπήμων , ἐάν ἀεί οὗτος δύναμαι ποιέω , ἀεί ἀβλαβής εἰμί · ὅταν δέ ἀδυνατέω ἐφέπω μή ὁράω , καί τις συντυχία χράω λήθη τε καί κακία πίμπλημι βαρύνω , βαρύνω δέ πτερορρυέω τε καί ἐπί ὁ γῆ πίπτω , τότε νόμος οὗτος μή φυτεύω εἰς μηδείς θήρειος φύσις ἐν ὁ πρῶτος γένεσις , ἀλλά ὁ μέν πολύς ὁράω εἰς γονή ἀνήρ γίγνομαι φιλόσοφος ἤ φιλόκαλος ἤ μουσικός τις καί ἐρωτικός , ὁ δέ δεύτερος εἰς βασιλεύς ἔννομος ἤ πολεμικός καί ἀρχικός , τρίτος εἰς πολιτικός ἤ τις οἰκονομικός ἤ χρηματιστικός , τέταρτος εἰς φιλόπονος ἤ γυμναστικός ἤ περί σῶμα ἴασις τις εἰμί , πέμπτος μαντικός βίος ἤ τις τελεστικός ἔχω · ἕκτος ποιητικός ἤ ὁ περί μίμησις τις ἄλλος ἁρμόζω , ἕβδομος δημιουργικός ἤ γεωργικός , ὄγδοος σοφιστικός ἤ δημοκοπικός , ἔνατος τυραννικός .