plato-philosophy.phaedrus 256
ἐν οὖν τῇ συγκοιμήσει τοῦ μὲν ἐραστοῦ ὁ ἀκόλαστος ἵππος ἔχει ὅτι λέγῃ πρὸς τὸν ἡνίοχον , καὶ ἀξιοῖ ἀντὶ πολλῶν πόνων σμικρὰ ἀπολαῦσαι · ὁ δὲ τῶν παιδικῶν ἔχει μὲν οὐδὲν εἰπεῖν , σπαργῶν δὲ καὶ ἀπορῶν περιβάλλει τὸν ἐραστὴν καὶ φιλεῖ , ὡς σφόδρʼ εὔνουν ἀσπαζόμενος , ὅταν τε συγκατακέωνται , οἷός ἐστι μὴ ἂν ἀπαρνηθῆναι τὸ αὑτοῦ μέρος χαρίσασθαι τῷ ἐρῶντι , εἰ δεηθείη τυχεῖν · ὁ δὲ ὁμόζυξ αὖ μετὰ τοῦ ἡνιόχου πρὸς ταῦτα μετʼ αἰδοῦς καὶ λόγου ἀντιτείνει . ἐὰν μὲν δὴ οὖν εἰς τεταγμένην τε δίαιταν καὶ φιλοσοφίαν νικήσῃ τὰ βελτίω τῆς διανοίας ἀγαγόντα , μακάριον μὲν καὶ ὁμονοητικὸν τὸν ἐνθάδε βίον διάγουσιν , ἐγκρατεῖς αὑτῶν καὶ κόσμιοι ὄντες , δουλωσάμενοι μὲν ᾧ κακία ψυχῆς ἐνεγίγνετο , ἐλευθερώσαντες δὲ ᾧ ἀρετή · τελευτήσαντες δὲ δὴ ὑπόπτεροι καὶ ἐλαφροὶ γεγονότες τῶν τριῶν παλαισμάτων τῶν ὡς ἀληθῶς Ὀλυμπιακῶν ἓν νενικήκασιν , οὗ μεῖζον ἀγαθὸν οὔτε σωφροσύνη ἀνθρωπίνη οὔτε θεία μανία δυνατὴ πορίσαι ἀνθρώπῳ . ἐὰν δὲ δὴ διαίτῃ φορτικωτέρᾳ τε καὶ ἀφιλοσόφῳ , φιλοτίμῳ δὲ χρήσωνται , τάχʼ ἄν που ἐν μέθαις ἤ τινι ἄλλῃ ἀμελείᾳ τὼ ἀκολάστω αὐτοῖν ὑποζυγίω λαβόντε τὰς ψυχὰς ἀφρούρους , συναγαγόντε εἰς ταὐτόν , τὴν ὑπὸ τῶν πολλῶν μακαριστὴν αἵρεσιν εἱλέσθην τε καὶ διεπραξάσθην · καὶ διαπραξαμένω τὸ λοιπὸν ἤδη χρῶνται μὲν αὐτῇ , σπανίᾳ δέ , ἅτε οὐ πάσῃ δεδογμένα τῇ διανοίᾳ πράττοντες . φίλω μὲν οὖν καὶ τούτω , ἧττον δὲ ἐκείνων , ἀλλήλοιν διά τε τοῦ ἔρωτος καὶ ἔξω γενομένω διάγουσι , πίστεις τὰς μεγίστας ἡγουμένω ἀλλήλοιν δεδωκέναι τε καὶ δεδέχθαι , ἃς οὐ θεμιτὸν εἶναι λύσαντας εἰς ἔχθραν ποτὲ ἐλθεῖν . ἐν δὲ τῇ τελευτῇ ἄπτεροι μέν , ὡρμηκότες δὲ πτεροῦσθαι ἐκβαίνουσι τοῦ σώματος , ὥστε οὐ σμικρὸν ἆθλον τῆς ἐρωτικῆς μανίας φέρονται · εἰς γὰρ σκότον καὶ τὴν ὑπὸ γῆς πορείαν οὐ νόμος ἐστὶν ἔτι ἐλθεῖν τοῖς κατηργμένοις ἤδη τῆς ὑπουρανίου πορείας , ἀλλὰ φανὸν βίον διάγοντας εὐδαιμονεῖν μετʼ ἀλλήλων πορευομένους , καὶ ὁμοπτέρους ἔρωτος χάριν , ὅταν γένωνται , γενέσθαι . ταῦτα τοσαῦτα , ὦ παῖ , καὶ θεῖα οὕτω σοι δωρήσεται ἡ παρʼ ἐραστοῦ φιλία · ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ μὴ ἐρῶντος οἰκειότης , σωφροσύνῃ θνητῇ κεκραμένη , θνητά τε καὶ φειδωλὰ οἰκονομοῦσα , ἀνελευθερίαν ὑπὸ πλήθους ἐπαινουμένην ὡς ἀρετὴν τῇ φίλῃ ψυχῇ ἐντεκοῦσα , ἐννέα χιλιάδας ἐτῶν περὶ γῆν κυλινδουμένην αὐτὴν καὶ ὑπὸ γῆς ἄνουν παρέξει .
Lemmas: ἐν οὖν ὁ συγκοίμησις ὁ μέν ἐραστής ὁ ἀκόλαστος ἵππος ἔχω ὅτι λέγω πρός ὁ ἡνίοχος , καί ἀξιόω ἀντί πολύς πόνος μικρός ἀπολαύω · ὁ δέ ὁ παιδικός ἔχω μέν οὐδείς λέγω , σπαργάω δέ καί ἀπορέω περιβάλλω ὁ ἐραστής καί φιλέω , ὡς σφόδρα εὔνους ἀσπάζομαι , ὅταν τε συγκατάκειμαι , οἷος εἰμί μή ἄν ἀπαρνέομαι ὁ ἑαυτοῦ μέρος χαρίζω ὁ ἐράω , εἰ δέω τυγχάνω · ὁ δέ ὁμόζυξ αὖ μετά ὁ ἡνίοχος πρός οὗτος μετά αἰδώς καί λόγος ἀντιτείνω . ἐάν μέν δή οὖν εἰς τάσσω τε δίαιτα καί φιλοσοφία νικάω ὁ ἀγαθός ὁ διάνοια ἄγω , μακάριος μέν καί ὁμονοητικός ὁ ἐνθάδε βίος διάγω , ἐγκρατής ἑαυτοῦ καί κόσμιος εἰμί , δουλόω μέν ὅς κακία ψυχή ἐγγίγνομαι , ἐλευθερόω δέ ὅς ἀρετή · τελευτάω δέ δή ὑπόπτερος καί ἐλαφρός γίγνομαι ὁ τρεῖς πάλαισμα ὁ ὡς ἀληθής Ὀλυμπιακός εἷς νικάω , ὅς μέγας ἀγαθός οὔτε σωφροσύνη ἀνθρώπινος οὔτε θεῖος μανία δυνατός πορίζω ἄνθρωπος . ἐάν δέ δή δίαιτα φορτικός τε καί ἀφιλόσοφος , φιλότιμος δέ χράω , τάχα ἄν που ἐν μέθη ἤ τις ἄλλος ἀμέλεια ὁ ἀκόλαστος αὐτός ὑποζύγιον λαμβάνω ὁ ψυχή ἄφρουρος , συνάγω εἰς αὐτός , ὁ ὑπό ὁ πολύς μακαριστός αἵρεσις αἱρέω τε καί διαπράσσω · καί διαπράσσω ὁ λοιπός ἤδη χράω μέν αὐτός , σπάνιος δέ , ἅτε οὐ πᾶς δοκέω ὁ διάνοια πράσσω . φίλος μέν οὖν καί οὗτος , ἥσσων δέ ἐκεῖνος , ἀλλήλων διά τε ὁ ἔρως καί ἔξω γίγνομαι διάγω , πίστις ὁ μέγας ἡγέομαι ἀλλήλων δίδωμι τε καί δέχομαι , ὅς οὐ θεμιτός εἰμί λύω εἰς ἔχθρα ποτέ ἔρχομαι . ἐν δέ ὁ τελευτή ἄπτερος μέν , ὁρμάω δέ πτερόω ἐκβαίνω ὁ σῶμα , ὥστε οὐ μικρός ἆθλον ὁ ἐρωτικός μανία φέρω · εἰς γάρ σκότος καί ὁ ὑπό γῆ πορεία οὐ νόμος εἰμί ἔτι ἔρχομαι ὁ κατάρχω ἤδη ὁ ὑπουράνιος πορεία , ἀλλά φανός βίος διάγω εὐδαιμονέω μετά ἀλλήλων πορεύω , καί ὁμόπτερος ἔρως χάριν , ὅταν γίγνομαι , γίγνομαι . οὗτος τοσοῦτος , ὦ παῖς , καί θεῖος οὕτως σύ δωρέω ὁ παρά ἐραστής φιλία · ὁ δέ ἀπό ὁ μή ἐράω οἰκειότης , σωφροσύνη θνητός κεράννυμι , θνητός τε καί φειδωλός οἰκονομέω , ἀνελευθερία ὑπό πλῆθος ἐπαινέω ὡς ἀρετή ὁ φίλος ψυχή ἐντίκτω , ἐννέα χιλιάς ἔτος περί γῆ κυλινδέω αὐτός καί ὑπό γῆ ἄνοος παρέχω .