plato-philosophy.phaedrus 257
αὕτη σοι , ὦ φίλε Ἔρως , εἰς ἡμετέραν δύναμιν ὅτι καλλίστη καὶ ἀρίστη δέδοταί τε καὶ ἐκτέτεισται παλινῳδία , τά τε ἄλλα καὶ τοῖς ὀνόμασιν ἠναγκασμένη ποιητικοῖς τισιν διὰ Φαῖδρον εἰρῆσθαι . ἀλλὰ τῶν προτέρων τε συγγνώμην καὶ τῶνδε χάριν ἔχων , εὐμενὴς καὶ ἵλεως τὴν ἐρωτικήν μοι τέχνην ἣν ἔδωκας μήτε ἀφέλῃ μήτε πηρώσῃς διʼ ὀργήν , δίδου τʼ ἔτι μᾶλλον ἢ νῦν παρὰ τοῖς καλοῖς τίμιον εἶναι . ἐν τῷ πρόσθεν δʼ εἴ τι λόγῳ σοι ἀπηχὲς εἴπομεν Φαῖδρός τε καὶ ἐγώ , Λυσίαν τὸν τοῦ λόγου πατέρα αἰτιώμενος παῦε τῶν τοιούτων λόγων , ἐπὶ φιλοσοφίαν δέ , ὥσπερ ἁδελφὸς αὐτοῦ Πολέμαρχος τέτραπται , τρέψον , ἵνα καὶ ὁ ἐραστὴς ὅδε αὐτοῦ μηκέτι ἐπαμφοτερίζῃ καθάπερ νῦν , ἀλλʼ ἁπλῶς πρὸς ἔρωτα μετὰ φιλοσόφων λόγων τὸν βίον ποιῆται . συνεύχομαί σοι , ὦ Σώκρατες , εἴπερ ἄμεινον ταῦθʼ ἡμῖν εἶναι , ταῦτα γίγνεσθαι . τὸν λόγον δέ σου πάλαι θαυμάσας ἔχω , ὅσῳ καλλίω τοῦ προτέρου ἀπηργάσω · ὥστε ὀκνῶ μή μοι ὁ Λυσίας ταπεινὸς φανῇ , ἐὰν ἄρα καὶ ἐθελήσῃ πρὸς αὐτὸν ἄλλον ἀντιπαρατεῖναι . καὶ γάρ τις αὐτόν , ὦ θαυμάσιε , ἔναγχος τῶν πολιτικῶν τοῦτʼ αὐτὸ λοιδορῶν ὠνείδιζε , καὶ διὰ πάσης τῆς λοιδορίας ἐκάλει λογογράφον · τάχʼ οὖν ἂν ὑπὸ φιλοτιμίας ἐπίσχοι ἡμῖν ἂν τοῦ γράφειν . γελοῖόν γʼ , ὦ νεανία , τὸ δόγμα λέγεις , καὶ τοῦ ἑταίρου συχνὸν διαμαρτάνεις , εἰ αὐτὸν οὕτως ἡγῇ τινα ψοφοδεᾶ . ἴσως δὲ καὶ τὸν λοιδορούμενον αὐτῷ οἴει ὀνειδίζοντα λέγειν ἃ ἔλεγεν . ἐφαίνετο γάρ , ὦ Σώκρατες · καὶ σύνοισθά που καὶ αὐτὸς ὅτι οἱ μέγιστον δυνάμενοί τε καὶ σεμνότατοι ἐν ταῖς πόλεσιν αἰσχύνονται λόγους τε γράφειν καὶ καταλείπειν συγγράμματα ἑαυτῶν , δόξαν φοβούμενοι τοῦ ἔπειτα χρόνου , μὴ σοφισταὶ καλῶνται . γλυκὺς ἀγκών , ὦ Φαῖδρε , λέληθέν σε ὅτι ἀπὸ τοῦ μακροῦ ἀγκῶνος τοῦ κατὰ Νεῖλον ἐκλήθη · καὶ πρὸς τῷ ἀγκῶνι λανθάνει σε ὅτι οἱ μέγιστον φρονοῦντες τῶν πολιτικῶν μάλιστα ἐρῶσι λογογραφίας τε καὶ καταλείψεως συγγραμμάτων , οἵ γε καὶ ἐπειδάν τινα γράφωσι λόγον , οὕτως ἀγαπῶσι τοὺς ἐπαινέτας , ὥστε προσπαραγράφουσι πρώτους οἳ ἂν ἑκασταχοῦ ἐπαινῶσιν αὐτούς . πῶς λέγεις τοῦτο ; οὐ γὰρ μανθάνω .
Lemmas: οὗτος σύ , ὦ φίλος Ἔρως , εἰς ἡμέτερος δύναμις ὅτι καλός καί ἀγαθός δίδωμι τε καί ἐκτίνω παλινῳδία , ὁ τε ἄλλος καί ὁ ὄνομα ἀναγκάζω ποιητικός τις διά Φαῖδρος λέγω . ἀλλά ὁ πρότερος τε συγγνώμη καί ὅδε χάρις ἔχω , εὐμενής καί ἵλαος ὁ ἐρωτικός ἐγώ τέχνη ὅς δίδωμι μήτε ἀφαιρέω μήτε πηρόω διά ὀργή , δίδωμι τε ἔτι μάλα ἤ νῦν παρά ὁ καλός τίμιος εἰμί . ἐν ὁ πρόσθεν δέ εἰ τις λόγος σύ ἀπηχής λέγω Φαῖδρος τε καί ἐγώ , Λυσίας ὁ ὁ λόγος πατήρ αἰτιάομαι παύω ὁ τοιοῦτος λόγος , ἐπί φιλοσοφία δέ , ὥσπερ ἀδελφός αὐτός Πολέμαρχος τρέπω , τρέπω , ἵνα καί ὁ ἐραστής ὅδε αὐτός μηκέτι ἐπαμφοτερίζω καθά νῦν , ἀλλά ἁπλῶς πρός ἔρως μετά φιλόσοφος λόγος ὁ βίος ποιέω . συνεύχομαι σύ , ὦ Σωκράτης , εἴπερ ἀγαθός οὗτος ἐγώ εἰμί , οὗτος γίγνομαι . ὁ λόγος δέ σύ πάλαι θαυμάζω ἔχω , ὅσος καλός ὁ πρότερος ἀπεργάζομαι · ὥστε ὀκνέω μή ἐγώ ὁ Λυσίας ταπεινός φαίνω , ἐάν ἄρα καί ἐθέλω πρός αὐτός ἄλλος ἀντιπαρατείνω . καί γάρ τις αὐτός , ὦ θαυμάσιος , ἔναγχος ὁ πολιτικός οὗτος αὐτός λοιδορέω ὀνειδίζω , καί διά πᾶς ὁ λοιδορία καλέω λογογράφος · τάχα οὖν ἄν ὑπό φιλοτιμία ἐπίσχω ἐγώ ἄν ὁ γράφω . γέλοιος γε , ὦ νεανίας , ὁ δόγμα λέγω , καί ὁ ἑταῖρος συχνός διαμαρτάνω , εἰ αὐτός οὕτως ἡγέομαι τις ψοφοδεής . ἴσως δέ καί ὁ λοιδορέω αὐτός οἴομαι ὀνειδίζω λέγω ὅς λέγω . φαίνω γάρ , ὦ Σωκράτης · καί σύνοιδα που καί αὐτός ὅτι ὁ μέγας δύναμαι τε καί σεμνός ἐν ὁ πόλις αἰσχύνω λόγος τε γράφω καί καταλείπω σύγγραμμα ἑαυτοῦ , δόξα φοβέω ὁ ἔπειτα χρόνος , μή σοφιστής καλέω . γλυκύς ἀγκών , ὦ Φαῖδρος , λανθάνω σύ ὅτι ἀπό ὁ μακρός ἀγκών ὁ κατά Νεῖλος καλέω · καί πρός ὁ ἀγκών λανθάνω σύ ὅτι ὁ μέγας φρονέω ὁ πολιτικός μάλα ἐράω λογογραφία τε καί κατάλειψις σύγγραμμα , ὅς γε καί ἐπειδάν τις γράφω λόγος , οὕτως ἀγαπάω ὁ ἐπαινέτης , ὥστε προσπαραγράφω πρῶτος ὅς ἄν ἑκασταχοῦ ἐπαινέω αὐτός . πῶς λέγω οὗτος ; οὐ γάρ μανθάνω .