plato-philosophy.phaedrus 262
ἐν τοῖς ὀλίγον . ἀλλά γε δὴ κατὰ σμικρὸν μεταβαίνων μᾶλλον λήσεις ἐλθὼν ἐπὶ τὸ ἐναντίον ἢ κατὰ μέγα . πῶς δʼ οὔ ; δεῖ ἄρα τὸν μέλλοντα ἀπατήσειν μὲν ἄλλον , αὐτὸν δὲ μὴ ἀπατήσεσθαι , τὴν ὁμοιότητα τῶν ὄντων καὶ ἀνομοιότητα ἀκριβῶς διειδέναι . ἀνάγκη μὲν οὖν . ἦ οὖν οἷός τε ἔσται , ἀλήθειαν ἀγνοῶν ἑκάστου , τὴν τοῦ ἀγνοουμένου ὁμοιότητα σμικράν τε καὶ μεγάλην ἐν τοῖς ἄλλοις διαγιγνώσκειν ; ἀδύνατον . οὐκοῦν τοῖς παρὰ τὰ ὄντα δοξάζουσι καὶ ἀπατωμένοις δῆλον ὡς τὸ πάθος τοῦτο διʼ ὁμοιοτήτων τινῶν εἰσερρύη . γίγνεται γοῦν οὕτως . ἔστιν οὖν ὅπως τεχνικὸς ἔσται μεταβιβάζειν κατὰ σμικρὸν διὰ τῶν ὁμοιοτήτων ἀπὸ τοῦ ὄντος ἑκάστοτε ἐπὶ τοὐναντίον ἀπάγων , ἢ αὐτὸς τοῦτο διαφεύγειν , ὁ μὴ ἐγνωρικὼς ὃ ἔστιν ἕκαστον τῶν ὄντων ; οὐ μή ποτε . λόγων ἄρα τέχνην , ὦ ἑταῖρε , ὁ τὴν ἀλήθειαν μὴ εἰδώς , δόξας δὲ τεθηρευκώς , γελοίαν τινά , ὡς ἔοικε , καὶ ἄτεχνον παρέξεται . κινδυνεύει . βούλει οὖν ἐν τῷ Λυσίου λόγῳ ὃν φέρεις , καὶ ἐν οἷς ἡμεῖς εἴπομεν ἰδεῖν τι ὧν φαμεν ἀτέχνων τε καὶ ἐντέχνων εἶναι ; πάντων γέ που μάλιστα , ὡς νῦν γε ψιλῶς πως λέγομεν , οὐκ ἔχοντες ἱκανὰ παραδείγματα . καὶ μὴν κατὰ τύχην γέ τινα , ὡς ἔοικεν , ἐρρηθήτην τὼ λόγω ἔχοντέ τι παράδειγμα , ὡς ἂν ὁ εἰδὼς τὸ ἀληθὲς προσπαίζων ἐν λόγοις παράγοι τοὺς ἀκούοντας . καὶ ἔγωγε , ὦ Φαῖδρε , αἰτιῶμαι τοὺς ἐντοπίους θεούς · ἴσως δὲ καὶ οἱ τῶν Μουσῶν προφῆται οἱ ὑπὲρ κεφαλῆς ᾠδοὶ ἐπιπεπνευκότες ἂν ἡμῖν εἶεν τοῦτο τὸ γέρας · οὐ γάρ που ἔγωγε τέχνης τινὸς τοῦ λέγειν μέτοχος . ἔστω ὡς λέγεις · μόνον δήλωσον ὃ φῄς . ἴθι δή μοι ἀνάγνωθι τὴν τοῦ Λυσίου λόγου ἀρχήν . περὶ μὲν τῶν ἐμῶν πραγμάτων ἐπίστασαι , καὶ ὡς νομίζω συμφέρειν ἡμῖν τούτων γενομένων , ἀκήκοας . ἀξιῶ δὲ μὴ διὰ τοῦτο ἀτυχῆσαι ὧν δέομαι , ὅτι οὐκ ἐραστὴς ὢν σοῦ τυγχάνω . ὡς ἐκείνοις μὲν τότε μεταμέλει — παῦσαι . τί δὴ οὖν οὗτος ἁμαρτάνει καὶ ἄτεχνον ποιεῖ λεκτέον · ἦ γάρ ;
Lemmas: ἐν ὁ ὀλίγος . ἀλλά γε δή κατά μικρός μεταβαίνω μάλα λανθάνω ἔρχομαι ἐπί ὁ ἐναντίος ἤ κατά μέγας . πῶς δέ οὐ ; δέω ἄρα ὁ μέλλω ἀπατάω μέν ἄλλος , αὐτός δέ μή ἀπατάω , ὁ ὁμοιότης ὁ εἰμί καί ἀνομοιότης ἀκριβής διαείδω . ἀνάγκη μέν οὖν . ἦ οὖν οἷος τε εἰμί , ἀλήθεια ἀγνοέω ἕκαστος , ὁ ὁ ἀγνοέω ὁμοιότης μικρός τε καί μέγας ἐν ὁ ἄλλος διαγιγνώσκω ; ἀδύνατος . οὐκοῦν ὁ παρά ὁ εἰμί δοξάζω καί ἀπατάω δῆλος ὡς ὁ πάθος οὗτος διά ὁμοιότης τις εἰσρέω . γίγνομαι γοῦν οὕτως . εἰμί οὖν ὅπως τεχνικός εἰμί μεταβιβάζω κατά μικρός διά ὁ ὁμοιότης ἀπό ὁ εἰμί ἑκάστοτε ἐπί ἐναντίος ἀπάγω , ἤ αὐτός οὗτος διαφεύγω , ὁ μή γνωρίζω ὅς εἰμί ἕκαστος ὁ εἰμί ; οὐ μή ποτέ . λόγος ἄρα τέχνη , ὦ ἑταῖρος , ὁ ὁ ἀλήθεια μή οἶδα , δοκέω δέ θηρεύω , γέλοιος τις , ὡς ἔοικα , καί ἄτεχνος πάρειμι . κινδυνεύω . βούλομαι οὖν ἐν ὁ Λύσιος λόγος ὅς φέρω , καί ἐν ὅς ἐγώ λέγω ὁράω τις ὅς φημί ἄτεχνος τε καί ἔντεχνος εἰμί ; πᾶς γε που μάλα , ὡς νῦν γε ψιλός πως λέγω , οὐ ἔχω ἱκανός παράδειγμα . καί μήν κατά τύχη γε τις , ὡς ἔοικα , λέγω ὁ λόγος ἔχω τις παράδειγμα , ὡς ἄν ὁ οἶδα ὁ ἀληθής προσπαίζω ἐν λόγος παράγω ὁ ἀκούω . καί ἐγώ , ὦ Φαῖδρος , αἰτιάομαι ὁ ἐντόπιος θεός · ἴσως δέ καί ὁ ὁ Μοῦσα προφήτης ὁ ὑπέρ κεφαλή ᾠδός ἐπιπνέω ἄν ἐγώ εἰμί οὗτος ὁ γέρας · οὐ γάρ που ἐγώ τέχνη τις ὁ λέγω μέτοχος . εἰμί ὡς λέγω · μόνος δηλόω ὅς φημί . ἔρχομαι δή ἐγώ ἀναγιγνώσκω ὁ ὁ Λύσιος λόγος ἀρχή . περί μέν ὁ ἐμός πρᾶγμα ἐπίσταμαι , καί ὡς νομίζω συμφέρω ἐγώ οὗτος γίγνομαι , ἀκούω . ἀξιόω δέ μή διά οὗτος ἀτυχέω ὅς δέω , ὅτι οὐ ἐραστής εἰμί σύ τυγχάνω . ὡς ἐκεῖνος μέν τότε μεταμέλομαι — παύω . τίς δή οὖν οὗτος ἁμαρτάνω καί ἄτεχνος ποιέω λεκτέος · ἦ γάρ ;