plato-philosophy.phaedrus 232
εἰ τοίνυν τὸν νόμον τὸν καθεστηκότα δέδοικας , μὴ πυθομένων τῶν ἀνθρώπων ὄνειδός σοι γένηται , εἰκός ἐστι τοὺς μὲν ἐρῶντας , οὕτως ἂν οἰομένους καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ζηλοῦσθαι ὥσπερ αὐτοὺς ὑφʼ αὑτῶν , ἐπαρθῆναι τῷ λέγειν καὶ φιλοτιμουμένους ἐπιδείκνυσθαι πρὸς ἅπαντας ὅτι οὐκ ἄλλως αὐτοῖς πεπόνηται · τοὺς δὲ μὴ ἐρῶντας , κρείττους αὑτῶν ὄντας , τὸ βέλτιστον ἀντὶ τῆς δόξης τῆς παρὰ τῶν ἀνθρώπων αἱρεῖσθαι . ἔτι δὲ τοὺς μὲν ἐρῶντας πολλοὺς ἀνάγκη πυθέσθαι καὶ ἰδεῖν ἀκολουθοῦντας τοῖς ἐρωμένοις καὶ ἔργον τοῦτο ποιουμένους , ὥστε ὅταν ὀφθῶσι διαλεγόμενοι ἀλλήλοις , τότε αὐτοὺς οἴονται ἢ γεγενημένης ἢ μελλούσης ἔσεσθαι τῆς ἐπιθυμίας συνεῖναι · τοὺς δὲ μὴ ἐρῶντας οὐδʼ αἰτιᾶσθαι διὰ τὴν συνουσίαν ἐπιχειροῦσιν , εἰδότες ὅτι ἀναγκαῖόν ἐστιν ἢ διὰ φιλίαν τῳ διαλέγεσθαι ἢ διʼ ἄλλην τινὰ ἡδονήν . καὶ μὲν δὴ εἴ σοι δέος παρέστηκεν ἡγουμένῳ χαλεπὸν εἶναι φιλίαν συμμένειν , καὶ ἄλλῳ μὲν τρόπῳ διαφορᾶς γενομένης κοινὴν ἂν ἀμφοτέροις καταστῆναι τὴν συμφοράν , προεμένου δέ σου ἃ περὶ πλείστου ποιῇ μεγάλην ἄν σοι βλάβην ἂν γενέσθαι , εἰκότως ἂν τοὺς ἐρῶντας μᾶλλον ἂν φοβοῖο · πολλὰ γὰρ αὐτούς ἐστι τὰ λυποῦντα , καὶ πάντʼ ἐπὶ τῇ αὑτῶν βλάβῃ νομίζουσι γίγνεσθαι . διόπερ καὶ τὰς πρὸς τοὺς ἄλλους τῶν ἐρωμένων συνουσίας ἀποτρέπουσιν , φοβούμενοι τοὺς μὲν οὐσίαν κεκτημένους μὴ χρήμασιν αὐτοὺς ὑπερβάλωνται , τοὺς δὲ πεπαιδευμένους μὴ συνέσει κρείττους γένωνται · τῶν δὲ ἄλλο τι κεκτημένων ἀγαθὸν τὴν δύναμιν ἑκάστου φυλάττονται . πείσαντες μὲν οὖν ἀπεχθέσθαι σε τούτοις εἰς ἐρημίαν φίλων καθιστᾶσιν , ἐὰν δὲ τὸ σεαυτοῦ σκοπῶν ἄμεινον ἐκείνων φρονῇς , ἥξεις αὐτοῖς εἰς διαφοράν · ὅσοι δὲ μὴ ἐρῶντες ἔτυχον , ἀλλὰ διʼ ἀρετὴν ἔπραξαν ὧν ἐδέοντο , οὐκ ἂν τοῖς συνοῦσι φθονοῖεν , ἀλλὰ τοὺς μὴ ἐθέλοντας μισοῖεν , ἡγούμενοι ὑπʼ ἐκείνων μὲν ὑπερορᾶσθαι , ὑπὸ τῶν συνόντων δὲ ὠφελεῖσθαι , ὥστε πολὺ πλείων ἐλπὶς φιλίαν αὐτοῖς ἐκ τοῦ πράγματος ἢ ἔχθραν γενέσθαι .
Lemmas: εἰ τοίνυν ὁ νόμος ὁ καθίστημι δείδω , μή πυνθάνομαι ὁ ἄνθρωπος ὄνειδος σύ γίγνομαι , ἔοικα εἰμί ὁ μέν ἐράω , οὕτως ἄν οἴομαι καί ὑπό ὁ ἄλλος ζηλόω ὥσπερ αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ , ἐπαίρω ὁ λέγω καί φιλοτιμέομαι ἐπιδείκνυμι πρός ἅπας ὅτι οὐ ἄλλος αὐτός πονέω · ὁ δέ μή ἐράω , κρατύς ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ ἀγαθός ἀντί ὁ δόξα ὁ παρά ὁ ἄνθρωπος αἱρέω . ἔτι δέ ὁ μέν ἐράω πολύς ἀνάγκη πυνθάνομαι καί ὁράω ἀκολουθέω ὁ ἐράω καί ἔργον οὗτος ποιέω , ὥστε ὅταν ὁράω διαλέγω ἀλλήλων , τότε αὐτός οἴομαι ἤ γίγνομαι ἤ μέλλω εἰμί ὁ ἐπιθυμία σύνειμι · ὁ δέ μή ἐράω οὐδέ αἰτιάομαι διά ὁ συνουσία ἐπιχειρέω , οἶδα ὅτι ἀναγκαῖος εἰμί ἤ διά φιλία τις διαλέγω ἤ διά ἄλλος τις ἡδονή . καί μέν δή εἰ σύ δέος παρίστημι ἡγέομαι χαλεπός εἰμί φιλία συμμένω , καί ἄλλος μέν τρόπος διαφορά γίγνομαι κοινός ἄν ἀμφότερος καθίστημι ὁ συμφορά , προίημι δέ σύ ὅς περί πολύς ποιέω μέγας ἄν σύ βλάβη ἄν γίγνομαι , ἔοικα ἄν ὁ ἐράω μάλα ἄν φοβέω · πολύς γάρ αὐτός εἰμί ὁ λυπέω , καί πᾶς ἐπί ὁ ἑαυτοῦ βλάβη νομίζω γίγνομαι . διόπερ καί ὁ πρός ὁ ἄλλος ὁ ἐράω συνουσία ἀποτρέπω , φοβέω ὁ μέν οὐσία κτάομαι μή χρῆμα αὐτός ὑπερβάλλω , ὁ δέ παιδεύω μή σύνεσις κρατύς γίγνομαι · ὁ δέ ἄλλος τις κτάομαι ἀγαθός ὁ δύναμις ἕκαστος φυλάσσω . πείθω μέν οὖν ἀπεχθάνομαι σύ οὗτος εἰς ἐρημία φίλος καθίστημι , ἐάν δέ ὁ σεαυτοῦ σκοπέω ἀγαθός ἐκεῖνος φρονέω , ἥκω αὐτός εἰς διαφορά · ὅσος δέ μή ἐράω τυγχάνω , ἀλλά διά ἀρετή πράσσω ὅς δέω , οὐ ἄν ὁ σύνειμι φθονέω , ἀλλά ὁ μή ἐθέλω μισέω , ἡγέομαι ὑπό ἐκεῖνος μέν ὑπεροράω , ὑπό ὁ σύνειμι δέ ὠφελέω , ὥστε πολύς πολύς ἐλπίς φιλία αὐτός ἐκ ὁ πρᾶγμα ἤ ἔχθρα γίγνομαι .