ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plato-philosophy.phaedrus 227
ὦ φίλε Φαῖδρε , ποῖ δὴ καὶ πόθεν ; παρὰ Λυσίου , ὦ Σώκρατες , τοῦ Κεφάλου , πορεύομαι δὲ πρὸς περίπατον ἔξω τείχους · συχνὸν γὰρ ἐκεῖ διέτριψα χρόνον καθήμενος ἐξ ἑωθινοῦ . τῷ δὲ σῷ καὶ ἐμῷ ἑταίρῳ πειθόμενος Ἀκουμενῷ κατὰ τὰς ὁδοὺς ποιοῦμαι τοὺς περιπάτους · φησὶ γὰρ ἀκοπωτέρους εἶναι τῶν ἐν τοῖς δρόμοις . καλῶς γάρ , ὦ ἑταῖρε , λέγει . ἀτὰρ Λυσίας ἦν , ὡς ἔοικεν , ἐν ἄστει . ναί , παρʼ Ἐπικράτει , ἐν τῇδε τῇ πλησίον τοῦ Ὀλυμπίου οἰκίᾳ τῇ Μορυχίᾳ . τίς οὖν δὴ ἦν ἡ διατριβή ; ἢ δῆλον ὅτι τῶν λόγων ὑμᾶς Λυσίας εἱστία ; πεύσῃ , εἴ σοι σχολὴ προϊόντι ἀκούειν . τί δέ ; οὐκ ἂν οἴει με κατὰ Πίνδαρον καὶ ἀσχολίας ὑπέρτερον πρᾶγμα ποιήσασθαι τὸ τεήν τε καὶ Λυσίου διατριβὴν ἀκοῦσαι ; πρόαγε δή . λέγοις ἄν . καὶ μήν , ὦ Σώκρατες , προσήκουσα γέ σοι ἡ ἀκοή · ὁ γάρ τοι λόγος ἦν , περὶ ὃν διετρίβομεν , οὐκ οἶδʼ ὅντινα τρόπον ἐρωτικός . γέγραφε γὰρ δὴ ὁ Λυσίας πειρώμενόν τινα τῶν καλῶν , οὐχ ὑπʼ ἐραστοῦ δέ , ἀλλʼ αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ κεκόμψευται · λέγει γὰρ ὡς χαριστέον μὴ ἐρῶντι μᾶλλον ἢ ἐρῶντι . ὢ γενναῖος . εἴθε γράψειεν ὡς χρὴ πένητι μᾶλλον ἢ πλουσίῳ , καὶ πρεσβυτέρῳ ἢ νεωτέρῳ , καὶ ὅσα ἄλλα ἐμοί τε πρόσεστι καὶ τοῖς πολλοῖς ἡμῶν · ἦ γὰρ ἂν ἀστεῖοι καὶ δημωφελεῖς εἶεν οἱ λόγοι . ἔγωγʼ οὖν οὕτως ἐπιτεθύμηκα ἀκοῦσαι , ὥστʼ ἐὰν βαδίζων ποιῇ τὸν περίπατον Μέγαράδε καὶ κατὰ Ἡρόδικον προσβὰς τῷ τείχει πάλιν ἀπίῃς , οὐ μή σου ἀπολειφθῶ .
Lemmas: ὦ φίλος Φαῖδρος , ποῖ δή καί πόθεν ; παρά Λύσιος , ὦ Σωκράτης , ὁ Κέφαλος , πορεύω δέ πρός περίπατος ἔξω τεῖχος · συχνός γάρ ἐκεῖ διατρίβω χρόνος κάθημαι ἐκ ἑωθινός . ὁ δέ σός καί ἐμός ἑταῖρος πείθω Ἀκουμενός κατά ὁ ὁδός ποιέω ὁ περίπατος · φημί γάρ ἄκοπος εἰμί ὁ ἐν ὁ δρόμος . καλός γάρ , ὦ ἑταῖρος , λέγω . ἀτάρ Λυσίας εἰμί , ὡς ἔοικα , ἐν ἄστυ . ναί , παρά Ἐπικράτης , ἐν ὅδε ὁ πλησίον ὁ Ὀλύμπιος οἰκία ὁ Μορύχιος . τίς οὖν δή εἰμί ὁ διατριβή ; ἤ δῆλος ὅτι ὁ λόγος σύ Λυσίας ἑστιάω ; πυνθάνομαι , εἰ σύ σχολή προέρχομαι ἀκούω . τίς δέ ; οὐ ἄν οἴομαι ἐγώ κατά Πίνδαρος καί ἀσχολία ὑπέρ πρᾶγμα ποιέω ὁ τεός τε καί Λύσιος διατριβή ἀκούω ; προάγω δή . λέγω ἄν . καί μήν , ὦ Σωκράτης , προσήκω γε σύ ὁ ἀκοή · ὁ γάρ τοι λόγος εἰμί , περί ὅς διατρίβω , οὐ οἶδα ὅστις τρόπος ἐρωτικός . γράφω γάρ δή ὁ Λυσίας πειράω τις ὁ καλός , οὐ ὑπό ἐραστής δέ , ἀλλά αὐτός δή οὗτος καί κομψεύω · λέγω γάρ ὡς χαριστέος μή ἐράω μάλα ἤ ἐράω . ὦ γενναῖος . εἴθε γράφω ὡς χρή πένης μάλα ἤ πλούσιος , καί πρέσβυς ἤ νέος , καί ὅσος ἄλλος ἐγώ τε πρόσειμι καί ὁ πολύς ἐγώ · ἦ γάρ ἄν ἀστεῖος καί δημωφελής εἰμί ὁ λόγος . ἐγώ οὖν οὕτως ἐπιθυμέω ἀκούω , ὥστε ἐάν βαδίζω ποιέω ὁ περίπατος Μέγαρα καί κατά Ἡρόδικος προσβαίνω ὁ τεῖχος πάλιν ἀπέρχομαι , οὐ μή σύ ἀπολείπω .
plato-philosophy.phaedrus 265
τὸ ποῖον δὴ λέγεις ; ἐναντίω που ἤστην · ὁ μὲν γὰρ ὡς τῷ ἐρῶντι , ὁ δʼ ὡς τῷ μὴ δεῖ χαρίζεσθαι , ἐλεγέτην . καὶ μάλʼ ἀνδρικῶς . ὤιμην σε τἀληθὲς ἐρεῖν , ὅτι μανικῶς · ὃ μέντοι ἐζήτουν ἐστὶν αὐτὸ τοῦτο . μανίαν γάρ τινα ἐφήσαμεν εἶναι τὸν ἔρωτα . ἦ γάρ ; ναί . μανίας δέ γε εἴδη δύο , τὴν μὲν ὑπὸ νοσημάτων ἀνθρωπίνων , τὴν δὲ ὑπὸ θείας ἐξαλλαγῆς τῶν εἰωθότων νομίμων γιγνομένην . πάνυ γε . τῆς δὲ θείας τεττάρων θεῶν τέτταρα μέρη διελόμενοι , μαντικὴν μὲν ἐπίπνοιαν Ἀπόλλωνος θέντες , Διονύσου δὲ τελεστικήν , Μουσῶν δʼ αὖ ποιητικήν , τετάρτην δὲ ἀφροδίτης καὶ Ἔρωτος , ἐρωτικὴν μανίαν ἐφήσαμέν τε ἀρίστην εἶναι , καὶ οὐκ οἶδʼ ὅπῃ τὸ ἐρωτικὸν πάθος ἀπεικάζοντες , ἴσως μὲν ἀληθοῦς τινος ἐφαπτόμενοι , τάχα δʼ ἂν καὶ ἄλλοσε παραφερόμενοι , κεράσαντες οὐ παντάπασιν ἀπίθανον λόγον , μυθικόν τινα ὕμνον προσεπαίσαμεν μετρίως τε καὶ εὐφήμως τὸν ἐμόν τε καὶ σὸν δεσπότην ἔρωτα , ὦ Φαῖδρε , καλῶν παίδων ἔφορον . καὶ μάλα ἔμοιγε οὐκ ἀηδῶς ἀκοῦσαι . τόδε τοίνυν αὐτόθεν λάβωμεν , ὡς ἀπὸ τοῦ ψέγειν πρὸς τὸ ἐπαινεῖν ἔσχεν ὁ λόγος μεταβῆναι . πῶς δὴ οὖν αὐτὸ λέγεις ; ἐμοὶ μὲν φαίνεται τὰ μὲν ἄλλα τῷ ὄντι παιδιᾷ πεπαῖσθαι · τούτων δέ τινων ἐκ τύχης ῥηθέντων δυοῖν εἰδοῖν , εἰ αὐτοῖν τὴν δύναμιν τέχνῃ λαβεῖν δύναιτό τις , οὐκ ἄχαρι . τίνων δή ; εἰς μίαν τε ἰδέαν συνορῶντα ἄγειν τὰ πολλαχῇ διεσπαρμένα , ἵνα ἕκαστον ὁριζόμενος δῆλον ποιῇ περὶ οὗ ἂν ἀεὶ διδάσκειν ἐθέλῃ . ὥσπερ τὰ νυνδὴ περὶ Ἔρωτος—ὃ ἔστιν ὁρισθέν—εἴτʼ εὖ εἴτε κακῶς ἐλέχθη , τὸ γοῦν σαφὲς καὶ τὸ αὐτὸ αὑτῷ ὁμολογούμενον διὰ ταῦτα ἔσχεν εἰπεῖν ὁ λόγος . τὸ δʼ ἕτερον δὴ εἶδος τί λέγεις , ὦ Σώκρατες ;
Lemmas: ὁ ποῖος δή λέγω ; ἐναντίος που εἰμί · ὁ μέν γάρ ὡς ὁ ἐράω , ὁ δέ ὡς ὁ μή δέω χαρίζω , λέγω . καί μάλα ἀνδρικός . οἴομαι σύ ἀληθής λέγω , ὅτι μανικός · ὅς μέντοι ζητέω εἰμί αὐτός οὗτος . μανία γάρ τις φημί εἰμί ὁ ἔρως . ἦ γάρ ; ναί . μανία δέ γε εἶδος δύο , ὁ μέν ὑπό νόσημα ἀνθρώπινος , ὁ δέ ὑπό θεῖος ἐξαλλαγή ὁ εἴωθα νόμιμος γίγνομαι . πάνυ γε . ὁ δέ θεῖος τέσσαρες θεός τέσσαρες μέρος διαιρέω , μαντικός μέν ἐπίπνοια Ἀπόλλων τίθημι , Διόνυσος δέ τελεστικός , Μοῦσα δέ αὖ ποιητικός , τέταρτος δέ ἀφροδίτη καί Ἔρως , ἐρωτικός μανία φημί τε ἀγαθός εἰμί , καί οὐ οἶδα ὅπῃ ὁ ἐρωτικός πάθος ἀπεικάζω , ἴσως μέν ἀληθής τις ἐφάπτω , τάχα δέ ἄν καί ἄλλοτε παραφέρω , κεράννυμι οὐ παντάπασι ἀπίθανος λόγος , μυθικός τις ὕμνος προσπαίζω μέτριος τε καί εὔφημος ὁ ἐμός τε καί σός δεσπότης ἔρως , ὦ Φαῖδρος , καλός παῖς ἔφορος . καί μάλα ἐγώ οὐ ἀηδής ἀκούω . ὅδε τοίνυν αὐτόθεν λαμβάνω , ὡς ἀπό ὁ ψέγω πρός ὁ ἐπαινέω ἔχω ὁ λόγος μεταβαίνω . πῶς δή οὖν αὐτός λέγω ; ἐγώ μέν φαίνω ὁ μέν ἄλλος ὁ εἰμί παιδιά παίω · οὗτος δέ τις ἐκ τύχη λέγω δύο εἶδος , εἰ αὐτός ὁ δύναμις τέχνη λαμβάνω δύναμαι τις , οὐ ἄχαρις . τίς δή ; εἰς εἷς τε ἰδέα συνοράω ἄγω ὁ πολλαχῆ διασπείρω , ἵνα ἕκαστος ὁρίζω δῆλος ποιέω περί ὅς ἄν ἀεί διδάσκω ἐθέλω . ὥσπερ ὁ νυνδί περί Ἔρως εἰμί ὁρίζω εὖ εἴτε κακός λέγω , ὁ γοῦν σαφής καί ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ὁμολογέω διά οὗτος ἔχω λέγω ὁ λόγος . ὁ δέ ἕτερος δή εἶδος τίς λέγω , ὦ Σωκράτης ;
plato-philosophy.phaedrus 267
τί μήν ; καὶ ἔλεγχόν γε καὶ ἐπεξέλεγχον ὡς ποιητέον ἐν κατηγορίᾳ τε καὶ ἀπολογίᾳ . τὸν δὲ κάλλιστον Πάριον Εὐηνὸν ἐς μέσον οὐκ ἄγομεν , ὃς ὑποδήλωσίν τε πρῶτος ηὗρεν καὶ παρεπαίνους—οἱ δʼ αὐτὸν καὶ παραψόγους φασὶν ἐν μέτρῳ λέγειν μνήμης χάριν—σοφὸς γὰρ ἁνήρ . Τεισίαν δὲ Γοργίαν τε ἐάσομεν εὕδειν , οἳ πρὸ τῶν ἀληθῶν τὰ εἰκότα εἶδον ὡς τιμητέα μᾶλλον , τά τε αὖ σμικρὰ μεγάλα καὶ τὰ μεγάλα σμικρὰ φαίνεσθαι ποιοῦσιν διὰ ῥώμην λόγου , καινά τε ἀρχαίως τά τʼ ἐναντία καινῶς , συντομίαν τε λόγων καὶ ἄπειρα μήκη περὶ πάντων ἀνηῦρον ; ταῦτα δὲ ἀκούων ποτέ μου Πρόδικος ἐγέλασεν , καὶ μόνος αὐτὸς ηὑρηκέναι ἔφη ὧν δεῖ λόγων τέχνην · δεῖν δὲ οὔτε μακρῶν οὔτε βραχέων ἀλλὰ μετρίων . σοφώτατά γε , ὦ Πρόδικε . Ἱππίαν δὲ οὐ λέγομεν ; οἶμαι γὰρ ἂν σύμψηφον αὐτῷ καὶ τὸν Ἠλεῖον ξένον γενέσθαι . τί δʼ οὔ ; τὰ δὲ Πώλου πῶς φράσωμεν αὖ μουσεῖα λόγων—ὡς διπλασιολογίαν καὶ γνωμολογίαν καὶ εἰκονολογίαν—ὀνομάτων τε Λικυμνίων ἃ ἐκείνῳ ἐδωρήσατο πρὸς ποίησιν εὐεπείας ; Πρωταγόρεια δέ , ὦ Σώκρατες , οὐκ ἦν μέντοι τοιαῦτʼ ἄττα ; ὀρθοέπειά γέ τις , ὦ παῖ , καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ καλά . τῶν γε μὴν οἰκτρογόων ἐπὶ γῆρας καὶ πενίαν ἑλκομένων λόγων κεκρατηκέναι τέχνῃ μοι φαίνεται τὸ τοῦ Χαλκηδονίου σθένος , ὀργίσαι τε αὖ πολλοὺς ἅμα δεινὸς ἁνὴρ γέγονεν , καὶ πάλιν ὠργισμένοις ἐπᾴδων κηλεῖν , ὡς ἔφη · διαβάλλειν τε καὶ ἀπολύσασθαι διαβολὰς ὁθενδὴ κράτιστος . τὸ δὲ δὴ τέλος τῶν λόγων κοινῇ πᾶσιν ἔοικε συνδεδογμένον εἶναι , ᾧ τινες μὲν ἐπάνοδον , ἄλλοι δʼ ἄλλο τίθενται ὄνομα . τὸ ἐν κεφαλαίῳ ἕκαστα λέγεις ὑπομνῆσαι ἐπὶ τελευτῆς τοὺς ἀκούοντας περὶ τῶν εἰρημένων ; ταῦτα λέγω , καὶ εἴ τι σὺ ἄλλο ἔχεις εἰπεῖν λόγων τέχνης πέρι . σμικρά γε καὶ οὐκ ἄξια λέγειν .
Lemmas: τίς μήν ; καί ἔλεγχος γε καί ἐπεξελέγχω ὡς ποιέω ἐν κατηγορία τε καί ἀπολογία . ὁ δέ καλός Πάριος Εὐηνός εἰς μέσος οὐ ἄγω , ὅς ὑποδήλωσις τε πρῶτος εὑρίσκω καί παρεπαίνους—οἱ δέ αὐτός καί παράψογος φημί ἐν μέτρον λέγω μνήμη χάριν—σοφὸς γάρ ἀνήρ . Τεισίας δέ Γοργίας τε ἐάω εὕδω , ὅς πρό ὁ ἀληθής ὁ ἔοικα ὁράω ὡς τιμητέος μάλα , ὁ τε αὖ μικρός μέγας καί ὁ μέγας μικρός φαίνω ποιέω διά ῥώμη λόγος , καινός τε ἀρχαῖος ὁ τε ἐναντίος καινός , συντομία τε λόγος καί ἄπειρος μῆκος περί πᾶς ἀνευρίσκω ; οὗτος δέ ἀκούω ποτέ ἐγώ Πρόδικος γελάω , καί μόνος αὐτός εὑρίσκω φημί ὅς δέω λόγος τέχνη · δέω δέ οὔτε μακρός οὔτε βραχύς ἀλλά μέτριος . σοφός γε , ὦ Πρόδικος . Ἱππίας δέ οὐ λέγω ; οἴομαι γάρ ἄν σύμψηφος αὐτός καί ὁ Ἠλεῖος ξένος γίγνομαι . τίς δέ οὐ ; ὁ δέ Πῶλος πῶς φράζω αὖ μουσεῖον λόγων—ὡς διπλασιολογία καί γνωμολογία καί εἰκονολογία τε Λικύμνιος ὅς ἐκεῖνος δωρέω πρός ποίησις εὐέπεια ; Πρωταγόρειος δέ , ὦ Σωκράτης , οὐ εἰμί μέντοι τοιοῦτος τις ; ὀρθοέπεια γε τις , ὦ παῖς , καί ἄλλος πολύς καί καλός . ὁ γε μήν οἰκτρόγοος ἐπί γῆρας καί πενία ἕλκω λόγος κρατέω τέχνη ἐγώ φαίνω ὁ ὁ Χαλκηδόνιος σθένος , ὀργίζω τε αὖ πολύς ἅμα δεινός ἀνήρ γίγνομαι , καί πάλιν ὀργίζω ἐπαείδω κηλέω , ὡς φημί · διαβάλλω τε καί ἀπολύω διαβολή ὁθενδή κρατύς . ὁ δέ δή τέλος ὁ λόγος κοινῇ πᾶς ἔοικα συνδοκέω εἰμί , ὅς τις μέν ἐπάνοδος , ἄλλος δέ ἄλλος τίθημι ὄνομα . ὁ ἐν κεφάλαιος ἕκαστος λέγω ὑπομιμνῄσκω ἐπί τελευτή ὁ ἀκούω περί ὁ λέγω ; οὗτος λέγω , καί εἰ τις σύ ἄλλος ἔχω λέγω λόγος τέχνη περί . μικρός γε καί οὐ ἄξιος λέγω .
plato-philosophy.phaedrus 279
νέος ἔτι , ὦ Φαῖδρε , Ἰσοκράτης · ὃ μέντοι μαντεύομαι κατʼ αὐτοῦ , λέγειν ἐθέλω . τὸ ποῖον δή ; δοκεῖ μοι ἀμείνων ἢ κατὰ τοὺς περὶ Λυσίαν εἶναι λόγους τὰ τῆς φύσεως , ἔτι τε ἤθει γεννικωτέρῳ κεκρᾶσθαι · ὥστε οὐδὲν ἂν γένοιτο θαυμαστὸν προϊούσης τῆς ἡλικίας εἰ περὶ αὐτούς τε τοὺς λόγους , οἷς νῦν ἐπιχειρεῖ , πλέον ἢ παίδων διενέγκοι τῶν πώποτε ἁψαμένων λόγων , ἔτι τε εἰ αὐτῷ μὴ ἀποχρήσαι ταῦτα , ἐπὶ μείζω δέ τις αὐτὸν ἄγοι ὁρμὴ θειοτέρα · φύσει γάρ , ὦ φίλε , ἔνεστί τις φιλοσοφία τῇ τοῦ ἀνδρὸς διανοίᾳ . ταῦτα δὴ οὖν ἐγὼ μὲν παρὰ τῶνδε τῶν θεῶν ὡς ἐμοῖς παιδικοῖς Ἰσοκράτει ἐξαγγέλλω , σὺ δʼ ἐκεῖνα ὡς σοῖς Λυσίᾳ . ταῦτʼ ἔσται · ἀλλὰ ἴωμεν , ἐπειδὴ καὶ τὸ πνῖγος ἠπιώτερον γέγονεν . οὐκοῦν εὐξαμένῳ πρέπει τοῖσδε πορεύεσθαι ; τί μήν ; ὦ φίλε Πάν τε καὶ ἄλλοι ὅσοι τῇδε θεοί , δοίητέ μοι καλῷ γενέσθαι τἄνδοθεν · ἔξωθεν δὲ ὅσα ἔχω , τοῖς ἐντὸς εἶναί μοι φίλια . πλούσιον δὲ νομίζοιμι τὸν σοφόν · τὸ δὲ χρυσοῦ πλῆθος εἴη μοι ὅσον μήτε φέρειν μήτε ἄγειν δύναιτο ἄλλος ἢ ὁ σώφρων.ἔτʼ ἄλλου του δεόμεθα , ὦ Φαῖδρε ; ἐμοὶ μὲν γὰρ μετρίως ηὖκται . καὶ ἐμοὶ ταῦτα συνεύχου · κοινὰ γὰρ τὰ τῶν φίλων . ἴωμεν .
Lemmas: νέος ἔτι , ὦ Φαῖδρος , Ἰσοκράτης · ὅς μέντοι μαντεύομαι κατά αὐτός , λέγω ἐθέλω . ὁ ποῖος δή ; δοκέω ἐγώ ἀγαθός ἤ κατά ὁ περί Λυσίας εἰμί λόγος ὁ ὁ φύσις , ἔτι τε ἦθος γεννικός κράω · ὥστε οὐδείς ἄν γίγνομαι θαυμαστός προέρχομαι ὁ ἡλικία εἰ περί αὐτός τε ὁ λόγος , ὅς νῦν ἐπιχειρέω , πολύς ἤ παῖς διαφέρω ὁ πώποτε ἅπτω λόγος , ἔτι τε εἰ αὐτός μή ἀποχράω οὗτος , ἐπί μέγας δέ τις αὐτός ἄγω ὁρμή θεῖος · φύσις γάρ , ὦ φίλος , ἔνειμι τις φιλοσοφία ὁ ὁ ἀνήρ διάνοια . οὗτος δή οὖν ἐγώ μέν παρά ὅδε ὁ θεός ὡς ἐμός παιδικός Ἰσοκράτης ἐξαγγέλλω , σύ δέ ἐκεῖνος ὡς σός Λυσίας . οὗτος εἰμί · ἀλλά ἔρχομαι , ἐπειδή καί ὁ πνῖγος ἤπιος γίγνομαι . οὐκοῦν εὔχομαι πρέπω ὅδε πορεύω ; τίς μήν ; ὦ φίλος Πάν τε καί ἄλλος ὅσος τῇδε θεός , δίδωμι ἐγώ καλός γίγνομαι ἔνδοθεν · ἔξωθεν δέ ὅσος ἔχω , ὁ ἐντός εἰμί ἐγώ φίλιος . πλούσιος δέ νομίζω ὁ σοφός · ὁ δέ χρυσός πλῆθος εἰμί ἐγώ ὅσος μήτε φέρω μήτε ἄγω δύναμαι ἄλλος ἤ ὁ σώφρων ἄλλος τις δέω , ὦ Φαῖδρος ; ἐγώ μέν γάρ μέτριος εὔχομαι . καί ἐγώ οὗτος συνεύχομαι · κοινός γάρ ὁ ὁ φίλος . ἔρχομαι .