plato-philosophy.phaedrus 253
ἐὰν οὖν μὴ πρότερον ἐμβεβῶσι τῷ ἐπιτηδεύματι , τότε ἐπιχειρήσαντες μανθάνουσί τε ὅθεν ἄν τι δύνωνται καὶ αὐτοὶ μετέρχονται , ἰχνεύοντες δὲ παρʼ ἑαυτῶν ἀνευρίσκειν τὴν τοῦ σφετέρου θεοῦ φύσιν εὐποροῦσι διὰ τὸ συντόνως ἠναγκάσθαι πρὸς τὸν θεὸν βλέπειν , καὶ ἐφαπτόμενοι αὐτοῦ τῇ μνήμῃ ἐνθουσιῶντες ἐξ ἐκείνου λαμβάνουσι τὰ ἔθη καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα , καθʼ ὅσον δυνατὸν θεοῦ ἀνθρώπῳ μετασχεῖν · καὶ τούτων δὴ τὸν ἐρώμενον αἰτιώμενοι ἔτι τε μᾶλλον ἀγαπῶσι , κἂν ἐκ Διὸς ἀρύτωσιν ὥσπερ αἱ βάκχαι , ἐπὶ τὴν τοῦ ἐρωμένου ψυχὴν ἐπαντλοῦντες ποιοῦσιν ὡς δυνατὸν ὁμοιότατον τῷ σφετέρῳ θεῷ . ὅσοι δʼ αὖ μεθʼ Ἥρας εἵποντο , βασιλικὸν ζητοῦσι , καὶ εὑρόντες περὶ τοῦτον πάντα δρῶσιν τὰ αὐτά . οἱ δὲ Ἀπόλλωνός τε καὶ ἑκάστου τῶν θεῶν οὕτω κατὰ τὸν θεὸν ἰόντες ζητοῦσι τὸν σφέτερον παῖδα πεφυκέναι , καὶ ὅταν κτήσωνται , μιμούμενοι αὐτοί τε καὶ τὰ παιδικὰ πείθοντες καὶ ῥυθμίζοντες εἰς τὸ ἐκείνου ἐπιτήδευμα καὶ ἰδέαν ἄγουσιν , ὅση ἑκάστῳ δύναμις , οὐ φθόνῳ οὐδʼ ἀνελευθέρῳ δυσμενείᾳ χρώμενοι πρὸς τὰ παιδικά , ἀλλʼ εἰς ὁμοιότητα αὑτοῖς καὶ τῷ θεῷ ὃν ἂν τιμῶσι πᾶσαν πάντως ὅτι μάλιστα πειρώμενοι ἄγειν οὕτω ποιοῦσι . προθυμία μὲν οὖν τῶν ὡς ἀληθῶς ἐρώντων καὶ τελετή , ἐάν γε διαπράξωνται ὃ προθυμοῦνται ᾗ λέγω , οὕτω καλή τε καὶ εὐδαιμονικὴ ὑπὸ τοῦ διʼ ἔρωτα μανέντος φίλου τῷ φιληθέντι γίγνεται , ἐὰν αἱρεθῇ · ἁλίσκεται δὲ δὴ ὁ αἱρεθεὶς τοιῷδε τρόπῳ . καθάπερ ἐν ἀρχῇ τοῦδε τοῦ μύθου τριχῇ διείλομεν ψυχὴν ἑκάστην , ἱππομόρφω μὲν δύο τινὲ εἴδη , ἡνιοχικὸν δὲ εἶδος τρίτον , καὶ νῦν ἔτι ἡμῖν ταῦτα μενέτω . τῶν δὲ δὴ ἵππων ὁ μέν , φαμέν , ἀγαθός , ὁ δʼ οὔ · ἀρετὴ δὲ τίς τοῦ ἀγαθοῦ ἢ κακοῦ κακία , οὐ διείπομεν , νῦν δὲ λεκτέον . ὁ μὲν τοίνυν αὐτοῖν ἐν τῇ καλλίονι στάσει ὢν τό τε εἶδος ὀρθὸς καὶ διηρθρωμένος , ὑψαύχην , ἐπίγρυπος , λευκὸς ἰδεῖν , μελανόμματος , τιμῆς ἐραστὴς μετὰ σωφροσύνης τε καὶ αἰδοῦς , καὶ ἀληθινῆς δόξης ἑταῖρος , ἄπληκτος , κελεύσματι μόνον καὶ λόγῳ ἡνιοχεῖται · ὁ δʼ αὖ σκολιός , πολύς , εἰκῇ συμπεφορημένος , κρατεραύχην , βραχυτράχηλος , σιμοπρόσωπος , μελάγχρως , γλαυκόμματος , ὕφαιμος , ὕβρεως καὶ ἀλαζονείας ἑταῖρος , περὶ ὦτα λάσιος , κωφός , μάστιγι μετὰ κέντρων μόγις ὑπείκων .
Lemmas: ἐάν οὖν μή πρότερος ἐμβαίνω ὁ ἐπιτήδευμα , τότε ἐπιχειρέω μανθάνω τε ὅθεν ἄν τις δύναμαι καί αὐτός μετέρχομαι , ἰχνεύω δέ παρά ἑαυτοῦ ἀνευρίσκω ὁ ὁ σφέτερος θεός φύσις εὐπορέω διά ὁ σύντονος ἀναγκάζω πρός ὁ θεός βλέπω , καί ἐφάπτω αὐτός ὁ μνήμη ἐνθουσιάω ἐκ ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ ἔθος καί ὁ ἐπιτήδευμα , κατά ὅσος δυνατός θεός ἄνθρωπος μετέχω · καί οὗτος δή ὁ ἐράω αἰτιάομαι ἔτι τε μάλα ἀγαπάω , ἐάν ἐκ Ζεύς ἀρύω ὥσπερ ὁ βάκχη , ἐπί ὁ ὁ ἐράω ψυχή ἐπαντλέω ποιέω ὡς δυνατός ὅμοιος ὁ σφέτερος θεός . ὅσος δέ αὖ μετά Ἥρα ἕπομαι , βασιλικός ζητέω , καί εὑρίσκω περί οὗτος πᾶς δράω ὁ αὐτός . ὁ δέ Ἀπόλλων τε καί ἕκαστος ὁ θεός οὕτως κατά ὁ θεός ἔρχομαι ζητέω ὁ σφέτερος παῖς φύω , καί ὅταν κτάομαι , μιμέομαι αὐτός τε καί ὁ παιδικός πείθω καί ῥυθμίζω εἰς ὁ ἐκεῖνος ἐπιτήδευμα καί ἰδέα ἄγω , ὅσος ἕκαστος δύναμις , οὐ φθόνος οὐδέ ἀνελεύθερος δυσμένεια χράω πρός ὁ παιδικός , ἀλλά εἰς ὁμοιότης ἑαυτοῦ καί ὁ θεός ὅς ἄν τιμάω πᾶς πάντως ὅτι μάλα πειράω ἄγω οὕτως ποιέω . προθυμία μέν οὖν ὁ ὡς ἀληθής ἐράω καί τελετή , ἐάν γε διαπράσσω ὅς προθυμέομαι ᾗ λέγω , οὕτως καλός τε καί εὐδαιμονικός ὑπό ὁ διά ἔρως μαίνομαι φίλος ὁ φιλέω γίγνομαι , ἐάν αἱρέω · ἁλίσκομαι δέ δή ὁ αἱρέω τοιόσδε τρόπος . καθά ἐν ἀρχή ὅδε ὁ μῦθος τριχῆ διείλω ψυχή ἕκαστος , ἱππόμορφος μέν δύο τί εἶδος , ἡνιοχικός δέ εἶδος τρίτος , καί νῦν ἔτι ἐγώ οὗτος μένω . ὁ δέ δή ἵππος ὁ μέν , φημί , ἀγαθός , ὁ δέ οὐ · ἀρετή δέ τίς ὁ ἀγαθός ἤ κακός κακία , οὐ διαλέγω , νῦν δέ λεκτέος . ὁ μέν τοίνυν αὐτός ἐν ὁ καλός στάσις εἰμί ὁ τε εἶδος ὀρθός καί διαρθρόω , ὑψαύχην , ἐπίγρυπος , λευκός ὁράω , μελανόμματος , τιμή ἐραστής μετά σωφροσύνη τε καί αἰδώς , καί ἀληθινός δόξα ἑταῖρος , ἄπληκτος , κέλευσμα μόνος καί λόγος ἡνιοχέω · ὁ δέ αὖ σκολιός , πολύς , εἰκῇ συμφορέω , κρατεραύχην , βραχυτράχηλος , σιμοπρόσωπος , μελάγχρως , γλαυκόμματος , ὕφαιμος , ὕβρις καί ἀλαζονεία ἑταῖρος , περί οὖς λάσιος , κωφός , μάστιξ μετά κέντρον μόγις ὑπείκω .