plato-philosophy.phaedrus 274
οὐ γὰρ δὴ ἄρα , ὦ Τεισία , φασὶν οἱ σοφώτεροι ἡμῶν , ὁμοδούλοις δεῖ χαρίζεσθαι μελετᾶν τὸν νοῦν ἔχοντα , ὅτι μὴ πάρεργον , ἀλλὰ δεσπόταις ἀγαθοῖς τε καὶ ἐξ ἀγαθῶν . ὥστʼ εἰ μακρὰ ἡ περίοδος , μὴ θαυμάσῃς · μεγάλων γὰρ ἕνεκα περιιτέον , οὐχ ὡς σὺ δοκεῖς . ἔσται μήν , ὡς ὁ λόγος φησίν , ἐάν τις ἐθέλῃ , καὶ ταῦτα κάλλιστα ἐξ ἐκείνων γιγνόμενα . παγκάλως ἔμοιγε δοκεῖ λέγεσθαι , ὦ Σώκρατες , εἴπερ οἷός τέ τις εἴη . ἀλλὰ καὶ ἐπιχειροῦντί τοι τοῖς καλοῖς καλὸν καὶ πάσχειν ὅτι ἄν τῳ συμβῇ παθεῖν . καὶ μάλα . οὐκοῦν τὸ μὲν τέχνης τε καὶ ἀτεχνίας λόγων πέρι ἱκανῶς ἐχέτω . τί μήν ; τὸ δʼ εὐπρεπείας δὴ γραφῆς πέρι καὶ ἀπρεπείας , πῇ γιγνόμενον καλῶς ἂν ἔχοι καὶ ὅπῃ ἀπρεπῶς , λοιπόν . ἦ γάρ ; ναί . οἶσθʼ οὖν ὅπῃ μάλιστα θεῷ χαριῇ λόγων πέρι πράττων ἢ λέγων ; οὐδαμῶς · σὺ δέ ; ἀκοήν γʼ ἔχω λέγειν τῶν προτέρων , τὸ δʼ ἀληθὲς αὐτοὶ ἴσασιν . εἰ δὲ τοῦτο εὕροιμεν αὐτοί , ἆρά γʼ ἂν ἔθʼ ἡμῖν μέλοι τι τῶν ἀνθρωπίνων δοξασμάτων ; γελοῖον ἤρου · ἀλλʼ ἃ φῂς ἀκηκοέναι λέγε . ἤκουσα τοίνυν περὶ Ναύκρατιν τῆς Αἰγύπτου γενέσθαι τῶν ἐκεῖ παλαιῶν τινα θεῶν , οὗ καὶ τὸ ὄρνεον ἱερὸν ὃ δὴ καλοῦσιν Ἶβιν · αὐτῷ δὲ ὄνομα τῷ δαίμονι εἶναι Θεύθ . τοῦτον δὴ πρῶτον ἀριθμόν τε καὶ λογισμὸν εὑρεῖν καὶ γεωμετρίαν καὶ ἀστρονομίαν , ἔτι δὲ πεττείας τε καὶ κυβείας , καὶ δὴ καὶ γράμματα . βασιλέως δʼ αὖ τότε ὄντος Αἰγύπτου ὅλης Θαμοῦ περὶ τὴν μεγάλην πόλιν τοῦ ἄνω τόπου ἣν οἱ Ἕλληνες Αἰγυπτίας Θήβας καλοῦσι , καὶ τὸν θεὸν Ἄμμωνα , παρὰ τοῦτον ἐλθὼν ὁ Θεὺθ τὰς τέχνας ἐπέδειξεν , καὶ ἔφη δεῖν διαδοθῆναι τοῖς ἄλλοις Αἰγυπτίοις · ὁ δὲ ἤρετο ἥντινα ἑκάστη ἔχοι ὠφελίαν , διεξιόντος δέ , ὅτι καλῶς ἢ μὴ καλῶς δοκοῖ λέγειν , τὸ μὲν ἔψεγεν , τὸ δʼ ἐπῄνει . πολλὰ μὲν δὴ περὶ ἑκάστης τῆς τέχνης ἐπʼ ἀμφότερα Θαμοῦν τῷ Θεὺθ λέγεται ἀποφήνασθαι , ἃ λόγος πολὺς ἂν εἴη διελθεῖν · ἐπειδὴ δὲ ἐπὶ τοῖς γράμμασιν ἦν , τοῦτο δέ , ὦ βασιλεῦ , τὸ μάθημα , ἔφη ὁ Θεύθ , σοφωτέρους Αἰγυπτίους καὶ μνημονικωτέρους παρέξει · μνήμης τε γὰρ καὶ σοφίας φάρμακον ηὑρέθη .
Lemmas: οὐ γάρ δή ἄρα , ὦ Τεισίας , φημί ὁ σοφός ἐγώ , ὁμόδουλος δέω χαρίζω μελετάω ὁ νόος ἔχω , ὅτι μή πάρεργον , ἀλλά δεσπότης ἀγαθός τε καί ἐκ ἀγαθός . ὥστε εἰ μακρός ὁ περίοδος , μή θαυμάζω · μέγας γάρ ἕνεκα περιιτέον , οὐ ὡς σύ δοκέω . εἰμί μήν , ὡς ὁ λόγος φημί , ἐάν τις ἐθέλω , καί οὗτος καλός ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι . πάγκαλος ἐγώ δοκέω λέγω , ὦ Σωκράτης , εἴπερ οἷος τε τις εἰμί . ἀλλά καί ἐπιχειρέω τοι ὁ καλός καλός καί πάσχω ὅστις ἄν τις συμβαίνω πάσχω . καί μάλα . οὐκοῦν ὁ μέν τέχνη τε καί ἀτεχνία λόγος περί ἱκανός ἔχω . τίς μήν ; ὁ δέ εὐπρέπεια δή γραφή περί καί ἀπρέπεια , πῇ γίγνομαι καλός ἄν ἔχω καί ὅπῃ ἀπρεπής , λοιπός . ἦ γάρ ; ναί . οἶδα οὖν ὅπῃ μάλα θεός χαρίζω λόγος περί πράσσω ἤ λέγω ; οὐδαμῶς · σύ δέ ; ἀκοή γε ἔχω λέγω ὁ πρότερος , ὁ δέ ἀληθής αὐτός οἶδα . εἰ δέ οὗτος εὑρίσκω αὐτός , ἆρα γε ἄν ἔτι ἐγώ μέλω τις ὁ ἀνθρώπινος δόξασμα ; γέλοιος ἔρομαι · ἀλλά ὅς φημί ἀκούω λέγω . ἀκούω τοίνυν περί Ναύκρατις ὁ Αἴγυπτος γίγνομαι ὁ ἐκεῖ παλαιός τις θεός , ὅς καί ὁ ὄρνεον ἱερός ὅς δή καλέω Ἶβις · αὐτός δέ ὄνομα ὁ δαίμων εἰμί Θεύθ . οὗτος δή πρῶτος ἀριθμός τε καί λογισμός εὑρίσκω καί γεωμετρία καί ἀστρονομία , ἔτι δέ πεσσεία τε καί κυβεία , καί δή καί γράμμα . βασιλεύς δέ αὖ τότε εἰμί Αἴγυπτος ὅλος Θαμοῦς περί ὁ μέγας πόλις ὁ ἄνω τόπος ὅς ὁ Ἕλλην Αἰγύπτιος Θῆβαι καλέω , καί ὁ θεός Ἄμμων , παρά οὗτος ἔρχομαι ὁ Θεύθ ὁ τέχνη ἐπιδείκνυμι , καί φημί δέω διαδίδωμι ὁ ἄλλος Αἰγύπτιος · ὁ δέ ἔρομαι ὅστις ἕκαστος ἔχω ὠφέλεια , διεξέρχομαι δέ , ὅτι καλός ἤ μή καλός δοκέω λέγω , ὁ μέν ψέγω , ὁ δέ ἐπαινέω . πολύς μέν δή περί ἕκαστος ὁ τέχνη ἐπί ἀμφότερος Θαμοῦς ὁ Θεύθ λέγω ἀποφαίνω , ὅς λόγος πολύς ἄν εἰμί διέρχομαι · ἐπειδή δέ ἐπί ὁ γράμμα εἰμί , οὗτος δέ , ὦ βασιλεύς , ὁ μάθημα , φημί ὁ Θεύθ , σοφός Αἰγύπτιος καί μνημονικός παρέχω · μνήμη τε γάρ καί σοφία φάρμακον εὑρίσκω .