plato-philosophy.phaedrus 271
οὐκοῦν ἡ ἅμιλλα αὐτῷ τέταται πρὸς τοῦτο πᾶσα · πειθὼ γὰρ ἐν τούτῳ ποιεῖν ἐπιχειρεῖ . ἦ γάρ ; ναί . δῆλον ἄρα ὅτι ὁ Θρασύμαχός τε καὶ ὃς ἂν ἄλλος σπουδῇ τέχνην ῥητορικὴν διδῷ , πρῶτον πάσῃ ἀκριβείᾳ γράψει τε καὶ ποιήσει ψυχὴν ἰδεῖν , πότερον ἓν καὶ ὅμοιον πέφυκεν ἢ κατὰ σώματος μορφὴν πολυειδές · τοῦτο γάρ φαμεν φύσιν εἶναι δεικνύναι . παντάπασι μὲν οὖν . δεύτερον δέ γε , ὅτῳ τί ποιεῖν ἢ παθεῖν ὑπὸ τοῦ πέφυκεν . τί μήν ; τρίτον δὲ δὴ διαταξάμενος τὰ λόγων τε καὶ ψυχῆς γένη καὶ τὰ τούτων παθήματα δίεισι πάσας αἰτίας , προσαρμόττων ἕκαστον ἑκάστῳ καὶ διδάσκων οἵα οὖσα ὑφʼ οἵων λόγων διʼ ἣν αἰτίαν ἐξ ἀνάγκης ἡ μὲν πείθεται , ἡ δὲ ἀπειθεῖ . κάλλιστα γοῦν ἄν , ὡς ἔοικʼ , ἔχοι οὕτως . οὔτοι μὲν οὖν , ὦ φίλε , ἄλλως ἐνδεικνύμενον ἢ λεγόμενον τέχνῃ ποτὲ λεχθήσεται ἢ γραφήσεται οὔτε τι ἄλλο οὔτε τοῦτο . ἀλλʼ οἱ νῦν γράφοντες , ὧν σὺ ἀκήκοας , τέχνας λόγων πανοῦργοί εἰσιν καὶ ἀποκρύπτονται , εἰδότες ψυχῆς πέρι παγκάλως · πρὶν ἂν οὖν τὸν τρόπον τοῦτον λέγωσί τε καὶ γράφωσι , μὴ πειθώμεθα αὐτοῖς τέχνῃ γράφειν . τίνα τοῦτον ; αὐτὰ μὲν τὰ ῥήματα εἰπεῖν οὐκ εὐπετές · ὡς δὲ δεῖ γράφειν , εἰ μέλλει τεχνικῶς ἔχειν καθʼ ὅσον ἐνδέχεται , λέγειν ἐθέλω . λέγε δή . ἐπειδὴ λόγου δύναμις τυγχάνει ψυχαγωγία οὖσα , τὸν μέλλοντα ῥητορικὸν ἔσεσθαι ἀνάγκη εἰδέναι ψυχὴ ὅσα εἴδη ἔχει . ἔστιν οὖν τόσα καὶ τόσα , καὶ τοῖα καὶ τοῖα , ὅθεν οἱ μὲν τοιοίδε , οἱ δὲ τοιοίδε γίγνονται · τούτων δὲ δὴ οὕτω διῃρημένων , λόγων αὖ τόσα καὶ τόσα ἔστιν εἴδη , τοιόνδε ἕκαστον . οἱ μὲν οὖν τοιοίδε ὑπὸ τῶν τοιῶνδε λόγων διὰ τήνδε τὴν αἰτίαν ἐς τὰ τοιάδε εὐπειθεῖς , οἱ δὲ τοιοίδε διὰ τάδε δυσπειθεῖς · δεῖ δὴ ταῦτα ἱκανῶς νοήσαντα , μετὰ ταῦτα θεώμενον αὐτὰ ἐν ταῖς πράξεσιν ὄντα τε καὶ πραττόμενα , ὀξέως τῇ αἰσθήσει δύνασθαι ἐπακολουθεῖν , ἢ μηδὲν εἶναί πω πλέον αὐτῷ ὧν τότε ἤκουεν λόγων συνών .
Lemmas: οὐκοῦν ὁ ἅμιλλα αὐτός τείνω πρός οὗτος πᾶς · πειθώ γάρ ἐν οὗτος ποιέω ἐπιχειρέω . ἦ γάρ ; ναί . δῆλος ἄρα ὅτι ὁ Θρασύμαχος τε καί ὅς ἄν ἄλλος σπουδή τέχνη ῥητορική δίδωμι , πρῶτος πᾶς ἀκρίβεια γράφω τε καί ποιέω ψυχή ὁράω , πότερος εἷς καί ὅμοιος φύω ἤ κατά σῶμα μορφή πολυειδής · οὗτος γάρ φημί φύσις εἰμί δείκνυμι . παντάπασι μέν οὖν . δεύτερος δέ γε , ὅστις τίς ποιέω ἤ πάσχω ὑπό τίς φύω . τίς μήν ; τρίτος δέ δή διατάσσω ὁ λόγος τε καί ψυχή γένος καί ὁ οὗτος πάθημα δίειμι πᾶς αἰτία , προσαρμόζω ἕκαστος ἕκαστος καί διδάσκω οἷος εἰμί ὑπό οἷος λόγος διά ὅς αἰτία ἐκ ἀνάγκη ὁ μέν πείθω , ὁ δέ ἀπειθέω . καλός γοῦν ἄν , ὡς ἔοικα , ἔχω οὕτως . οὔτοι μέν οὖν , ὦ φίλος , ἄλλος ἐνδείκνυμι ἤ λέγω τέχνη ποτέ λέγω ἤ γράφω οὔτε τις ἄλλος οὔτε οὗτος . ἀλλά ὁ νῦν γράφω , ὅς σύ ἀκούω , τέχνη λόγος πανοῦργος εἰμί καί ἀποκρύπτω , οἶδα ψυχή περί πάγκαλος · πρίν ἄν οὖν ὁ τρόπος οὗτος λέγω τε καί γράφω , μή πείθω αὐτός τέχνη γράφω . τίς οὗτος ; αὐτός μέν ὁ ῥῆμα λέγω οὐ εὐπετής · ὡς δέ δέω γράφω , εἰ μέλλω τεχνικός ἔχω κατά ὅσος ἐνδέχομαι , λέγω ἐθέλω . λέγω δή . ἐπειδή λόγος δύναμις τυγχάνω ψυχαγωγία εἰμί , ὁ μέλλω ῥητορικός εἰμί ἀνάγκη οἶδα ψυχή ὅσος εἶδος ἔχω . εἰμί οὖν τόσος καί τόσος , καί τοῖος καί τοῖος , ὅθεν ὁ μέν τοιόσδε , ὁ δέ τοιόσδε γίγνομαι · οὗτος δέ δή οὕτως διαιρέω , λόγος αὖ τόσος καί τόσος εἰμί εἶδος , τοιόσδε ἕκαστος . ὁ μέν οὖν τοιόσδε ὑπό ὁ τοιόσδε λόγος διά ὅδε ὁ αἰτία εἰς ὁ τοιόσδε εὐπειθής , ὁ δέ τοιόσδε διά ὅδε δυσπειθής · δέω δή οὗτος ἱκανός νοέω , μετά οὗτος θεάομαι αὐτός ἐν ὁ πρᾶξις εἰμί τε καί πράσσω , ὀξύς ὁ αἴσθησις δύναμαι ἐπακολουθέω , ἤ μηδείς εἰμί πω πολύς αὐτός ὅς τότε ἀκούω λόγος σύνειμι .