plato-philosophy.phaedrus 238
δόξης μὲν οὖν ἐπὶ τὸ ἄριστον λόγῳ ἀγούσης καὶ κρατούσης τῷ κράτει σωφροσύνη ὄνομα · ἐπιθυμίας δὲ ἀλόγως ἑλκούσης ἐπὶ ἡδονὰς καὶ ἀρξάσης ἐν ἡμῖν τῇ ἀρχῇ ὕβρις ἐπωνομάσθη . ὕβρις δὲ δὴ πολυώνυμον — πολυμελὲς γὰρ καὶ πολυμερές—καὶ τούτων τῶν ἰδεῶν ἐκπρεπὴς ἣ ἂν τύχῃ γενομένη , τὴν αὑτῆς ἐπωνυμίαν ὀνομαζόμενον τὸν ἔχοντα παρέχεται , οὔτε τινὰ καλὴν οὔτʼ ἐπαξίαν κεκτῆσθαι . περὶ μὲν γὰρ ἐδωδὴν κρατοῦσα τοῦ λόγου τε τοῦ ἀρίστου καὶ τῶν ἄλλων ἐπιθυμιῶν ἐπιθυμία γαστριμαργία τε καὶ τὸν ἔχοντα ταὐτὸν τοῦτο κεκλημένον παρέξεται · περὶ δʼ αὖ μέθας τυραννεύσασα , τὸν κεκτημένον ταύτῃ ἄγουσα , δῆλον οὗ τεύξεται προσρήματος · καὶ τἆλλα δὴ τὰ τούτων ἀδελφὰ καὶ ἀδελφῶν ἐπιθυμιῶν ὀνόματα τῆς ἀεὶ δυναστευούσης ᾗ προσήκει καλεῖσθαι πρόδηλον . ἧς δʼ ἕνεκα πάντα τὰ πρόσθεν εἴρηται , σχεδὸν μὲν ἤδη φανερόν , λεχθὲν δὲ ἢ μὴ λεχθὲν πάντως σαφέστερον · ἡ γὰρ ἄνευ λόγου δόξης ἐπὶ τὸ ὀρθὸν ὁρμώσης κρατήσασα ἐπιθυμία πρὸς ἡδονὴν ἀχθεῖσα κάλλους , καὶ ὑπὸ αὖ τῶν ἑαυτῆς συγγενῶν ἐπιθυμιῶν ἐπὶ σωμάτων κάλλος ἐρρωμένως ῥωσθεῖσα νικήσασα ἀγωγῇ , ἀπʼ αὐτῆς τῆς ῥώμης ἐπωνυμίαν λαβοῦσα , ἔρως ἐκλήθη . ἀτάρ , ὦ φίλε Φαῖδρε , δοκῶ τι σοί , ὥσπερ ἐμαυτῷ , θεῖον πάθος πεπονθέναι ; πάνυ μὲν οὖν , ὦ Σώκρατες , παρὰ τὸ εἰωθὸς εὔροιά τίς σε εἴληφεν . σιγῇ τοίνυν μου ἄκουε . τῷ ὄντι γὰρ θεῖος ἔοικεν ὁ τόπος εἶναι , ὥστε ἐὰν ἄρα πολλάκις νυμφόληπτος προϊόντος τοῦ λόγου γένωμαι , μὴ θαυμάσῃς · τὰ νῦν γὰρ οὐκέτι πόρρω διθυράμβων φθέγγομαι . ἀληθέστατα λέγεις . τούτων μέντοι σὺ αἴτιος . ἀλλὰ τὰ λοιπὰ ἄκουε · ἴσως γὰρ κἂν ἀποτράποιτο τὸ ἐπιόν . ταῦτα μὲν οὖν θεῷ μελήσει , ἡμῖν δὲ πρὸς τὸν παῖδα πάλιν τῷ λόγῳ ἰτέον.εἶεν , ὦ φέριστε · ὃ μὲν δὴ τυγχάνει ὂν περὶ οὗ βουλευτέον , εἴρηταί τε καὶ ὥρισται , βλέποντες δὲ δὴ πρὸς αὐτὸ τὰ λοιπὰ λέγωμεν τίς ὠφελία ἢ βλάβη ἀπό τε ἐρῶντος καὶ μὴ τῷ χαριζομένῳ ἐξ εἰκότος συμβήσεται . τῷ δὴ ὑπὸ ἐπιθυμίας ἀρχομένῳ δουλεύοντί τε ἡδονῇ ἀνάγκη που τὸν ἐρώμενον ὡς ἥδιστον ἑαυτῷ παρασκευάζειν · νοσοῦντι δὲ πᾶν ἡδὺ τὸ μὴ ἀντιτεῖνον , κρεῖττον δὲ καὶ ἴσον ἐχθρόν .
Lemmas: δόξα μέν οὖν ἐπί ὁ ἄριστον λόγος ἄγω καί κρατέω ὁ κράτος σωφροσύνη ὄνομα · ἐπιθυμία δέ ἄλογος ἕλκω ἐπί ἡδονή καί ἄρχω ἐν ἐγώ ὁ ἀρχή ὕβρις ἐπονομάζω . ὕβρις δέ δή πολυώνυμος — πολυμελής γάρ καί πολυμερές—καὶ οὗτος ὁ ἰδέα ἐκπρεπής ὅς ἄν τυγχάνω γίγνομαι , ὁ ἑαυτοῦ ἐπωνυμία ὀνομάζω ὁ ἔχω παρέχω , οὔτε τις καλός οὔτε ἐπάξιος κτάομαι . περί μέν γάρ ἐδωδή κρατέω ὁ λόγος τε ὁ ἀγαθός καί ὁ ἄλλος ἐπιθυμία ἐπιθυμία γαστριμαργία τε καί ὁ ἔχω αὐτός οὗτος καλέω πάρειμι · περί δέ αὖ μέθη τυραννεύω , ὁ κτάομαι οὗτος ἄγω , δῆλος ὅς τυγχάνω πρόσρημα · καί ἄλλος δή ὁ οὗτος ἀδελφή καί ἀδελφός ἐπιθυμία ὄνομα ὁ ἀεί δυναστεύω ὅς προσήκω καλέω πρόδηλος . ὅς δέ ἕνεκα πᾶς ὁ πρόσθεν λέγω , σχεδόν μέν ἤδη φανερός , λέγω δέ ἤ μή λέγω πάντως σαφής · ὁ γάρ ἄνευ λόγος δόξα ἐπί ὁ ὀρθός ὁρμάω κρατέω ἐπιθυμία πρός ἡδονή ἄγω κάλλος , καί ὑπό αὖ ὁ ἑαυτοῦ συγγενής ἐπιθυμία ἐπί σῶμα κάλλος ἐρρωμένος ῥώννυμι νικάω ἀγωγή , ἀπό αὐτός ὁ ῥώμη ἐπωνυμία λαμβάνω , ἔρως καλέω . ἀτάρ , ὦ φίλος Φαῖδρος , δοκέω τις σύ , ὥσπερ ἐμαυτοῦ , θεῖος πάθος πάσχω ; πάνυ μέν οὖν , ὦ Σωκράτης , παρά ὁ εἴωθα εὔροια τίς σύ λαμβάνω . σιγή τοίνυν ἐγώ ἀκούω . ὁ εἰμί γάρ θεῖος ἔοικα ὁ τόπος εἰμί , ὥστε ἐάν ἄρα πολλάκις νυμφόληπτος προέρχομαι ὁ λόγος γίγνομαι , μή θαυμάζω · ὁ νῦν γάρ οὐκέτι πρόσω διθύραμβος φθέγγομαι . ἀληθής λέγω . οὗτος μέντοι σύ αἴτιος . ἀλλά ὁ λοιπός ἀκούω · ἴσως γάρ ἄν ἀποτρέπω ὁ ἐπέρχομαι . οὗτος μέν οὖν θεός μέλω , ἐγώ δέ πρός ὁ παῖς πάλιν ὁ λόγος τείνω , ὦ φέριστος · ὅς μέν δή τυγχάνω εἰμί περί ὅς βουλεύω , λέγω τε καί ὁρίζω , βλέπω δέ δή πρός αὐτός ὁ λοιπός λέγω τίς ὠφέλεια ἤ βλάβη ἀπό τε ἐράω καί μή ὁ χαρίζω ἐκ ἔοικα συμβαίνω . ὁ δή ὑπό ἐπιθυμία ἄρχω δουλεύω τε ἡδονή ἀνάγκη που ὁ ἐράω ὡς ἡδύς ἑαυτοῦ παρασκευάζω · νοσέω δέ πᾶς ἡδύς ὁ μή ἀντιτείνω , κρατύς δέ καί ἴσος ἐχθρός .