plato-philosophy.phaedrus 233
καὶ μὲν δὴ τῶν μὲν ἐρώντων πολλοὶ πρότερον τοῦ σώματος ἐπεθύμησαν ἢ τὸν τρόπον ἔγνωσαν καὶ τῶν ἄλλων οἰκείων ἔμπειροι ἐγένοντο , ὥστε ἄδηλον αὐτοῖς εἰ ἔτι τότε βουλήσονται φίλοι εἶναι , ἐπειδὰν τῆς ἐπιθυμίας παύσωνται · τοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν , οἳ καὶ πρότερον ἀλλήλοις φίλοι ὄντες ταῦτα ἔπραξαν , οὐκ ἐξ ὧν ἂν εὖ πάθωσι ταῦτα εἰκὸς ἐλάττω τὴν φιλίαν αὐτοῖς ποιῆσαι , ἀλλὰ ταῦτα μνημεῖα καταλειφθῆναι τῶν μελλόντων ἔσεσθαι . καὶ μὲν δὴ βελτίονί σοι προσήκει γενέσθαι ἐμοὶ πειθομένῳ ἢ ἐραστῇ . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ καὶ παρὰ τὸ βέλτιστον τά τε λεγόμενα καὶ τὰ πραττόμενα ἐπαινοῦσιν , τὰ μὲν δεδιότες μὴ ἀπέχθωνται , τὰ δὲ καὶ αὐτοὶ χεῖρον διὰ τὴν ἐπιθυμίαν γιγνώσκοντες . τοιαῦτα γὰρ ὁ ἔρως ἐπιδείκνυται · δυστυχοῦντας μέν , ἃ μὴ λύπην τοῖς ἄλλοις παρέχει , ἀνιαρὰ ποιεῖ νομίζειν · εὐτυχοῦντας δὲ καὶ τὰ μὴ ἡδονῆς ἄξια παρʼ ἐκείνων ἐπαίνου ἀναγκάζει τυγχάνειν · ὥστε πολὺ μᾶλλον ἐλεεῖν τοῖς ἐρωμένοις ἢ ζηλοῦν αὐτοὺς προσήκει . ἐὰν δέ μοι πείθῃ , πρῶτον μὲν οὐ τὴν παροῦσαν ἡδονὴν θεραπεύων συνέσομαί σοι , ἀλλὰ καὶ τὴν μέλλουσαν ὠφελίαν ἔσεσθαι , οὐχ ὑπʼ ἔρωτος ἡττώμενος ἀλλʼ ἐμαυτοῦ κρατῶν , οὐδὲ διὰ σμικρὰ ἰσχυρὰν ἔχθραν ἀναιρούμενος ἀλλὰ διὰ μεγάλα βραδέως ὀλίγην ὀργὴν ποιούμενος , τῶν μὲν ἀκουσίων συγγνώμην ἔχων , τὰ δὲ ἑκούσια πειρώμενος ἀποτρέπειν · ταῦτα γάρ ἐστι φιλίας πολὺν χρόνον ἐσομένης τεκμήρια . εἰ δʼ ἄρα σοι τοῦτο παρέστηκεν , ὡς οὐχ οἷόν τε ἰσχυρὰν φιλίαν γενέσθαι ἐὰν μή τις ἐρῶν τυγχάνῃ , ἐνθυμεῖσθαι χρὴ ὅτι οὔτʼ ἂν τοὺς ὑεῖς περὶ πολλοῦ ἐποιούμεθα οὔτʼ ἂν τοὺς πατέρας καὶ τὰς μητέρας , οὔτʼ ἂν πιστοὺς φίλους ἐκεκτήμεθα , οἳ οὐκ ἐξ ἐπιθυμίας τοιαύτης γεγόνασιν ἀλλʼ ἐξ ἑτέρων ἐπιτηδευμάτων . ἔτι δὲ εἰ χρὴ τοῖς δεομένοις μάλιστα χαρίζεσθαι , προσήκει καὶ τοῖς ἄλλοις μὴ τοὺς βελτίστους ἀλλὰ τοὺς ἀπορωτάτους εὖ ποιεῖν · μεγίστων γὰρ ἀπαλλαγέντες κακῶν πλείστην χάριν αὐτοῖς εἴσονται . καὶ μὲν δὴ καὶ ἐν ταῖς ἰδίαις δαπάναις οὐ τοὺς φίλους ἄξιον παρακαλεῖν , ἀλλὰ τοὺς προσαιτοῦντας καὶ τοὺς δεομένους πλησμονῆς · ἐκεῖνοι γὰρ καὶ ἀγαπήσουσιν καὶ ἀκολουθήσουσιν καὶ ἐπὶ τὰς θύρας ἥξουσι καὶ μάλιστα ἡσθήσονται καὶ οὐκ ἐλαχίστην χάριν εἴσονται καὶ πολλὰ ἀγαθὰ αὐτοῖς εὔξονται .
Lemmas: καί μέν δή ὁ μέν ἐράω πολύς πρότερος ὁ σῶμα ἐπιθυμέω ἤ ὁ τρόπος γιγνώσκω καί ὁ ἄλλος οἰκεῖος ἔμπειρος γίγνομαι , ὥστε ἄδηλος αὐτός εἰ ἔτι τότε βούλομαι φίλος εἰμί , ἐπειδάν ὁ ἐπιθυμία παύω · ὁ δέ μή ἐράω , ὅς καί πρότερος ἀλλήλων φίλος εἰμί οὗτος πράσσω , οὐ ἐκ ὅς ἄν εὖ πάσχω οὗτος ἔοικα ἐλαχύς ὁ φιλία αὐτός ποιέω , ἀλλά οὗτος μνημεῖον καταλείπω ὁ μέλλω εἰμί . καί μέν δή ἀγαθός σύ προσήκω γίγνομαι ἐγώ πείθω ἤ ἐραστής . ἐκεῖνος μέν γάρ καί παρά ὁ ἀγαθός ὁ τε λέγω καί ὁ πράσσω ἐπαινέω , ὁ μέν δείδω μή ἀπέχθομαι , ὁ δέ καί αὐτός κακός διά ὁ ἐπιθυμία γιγνώσκω . τοιοῦτος γάρ ὁ ἔρως ἐπιδείκνυμι · δυστυχέω μέν , ὅς μή λύπη ὁ ἄλλος παρέχω , ἀνιαρός ποιέω νομίζω · εὐτυχέω δέ καί ὁ μή ἡδονή ἄξιος παρά ἐκεῖνος ἔπαινος ἀναγκάζω τυγχάνω · ὥστε πολύς μάλα ἐλεέω ὁ ἐράω ἤ ζηλόω αὐτός προσήκω . ἐάν δέ ἐγώ πείθω , πρῶτος μέν οὐ ὁ πάρειμι ἡδονή θεραπεύω σύνειμι σύ , ἀλλά καί ὁ μέλλω ὠφέλεια εἰμί , οὐ ὑπό ἔρως ἡσσάομαι ἀλλά ἐμαυτοῦ κρατέω , οὐδέ διά μικρός ἰσχυρός ἔχθρα ἀναιρέω ἀλλά διά μέγας βραδύς ὀλίγος ὀργή ποιέω , ὁ μέν ἀκούσιος συγγνώμη ἔχω , ὁ δέ ἑκούσιος πειράω ἀποτρέπω · οὗτος γάρ εἰμί φιλία πολύς χρόνος εἰμί τεκμήριον . εἰ δέ ἄρα σύ οὗτος παρίστημι , ὡς οὐ οἷος τε ἰσχυρός φιλία γίγνομαι ἐάν μή τις ἐράω τυγχάνω , ἐνθυμέομαι χρή ὅτι οὔτε ἄν ὁ υἱός περί πολύς ποιέω οὔτε ἄν ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ , οὔτε ἄν πιστός φίλος κτάομαι , ὅς οὐ ἐκ ἐπιθυμία τοιοῦτος γίγνομαι ἀλλά ἐκ ἕτερος ἐπιτήδευμα . ἔτι δέ εἰ χρή ὁ δέω μάλα χαρίζω , προσήκω καί ὁ ἄλλος μή ὁ ἀγαθός ἀλλά ὁ ἄπορος εὖ ποιέω · μέγας γάρ ἀπαλλάσσω κακός πολύς χάρις αὐτός οἶδα . καί μέν δή καί ἐν ὁ ἴδιος δαπάνη οὐ ὁ φίλος ἄξιος παρακαλέω , ἀλλά ὁ προσαιτέω καί ὁ δέω πλησμονή · ἐκεῖνος γάρ καί ἀγαπάω καί ἀκολουθέω καί ἐπί ὁ θύρα ἥκω καί μάλα ἥδομαι καί οὐ ἐλαχύς χάρις οἶδα καί πολύς ἀγαθός αὐτός εὔχομαι .