plato-philosophy.phaedo 74
οὐκοῦν καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ Σιμμίου ἀναμνησθῆναι ; ἔστι μέντοι , ἔφη . ἆρ’ οὖν οὐ κατὰ πάντα ταῦτα συμβαίνει τὴν ἀνάμνησιν εἶναι μὲν ἀφ’ ὁμοίων , εἶναι δὲ καὶ ἀπὸ ἀνομοίων ; συμβαίνει . ἀλλ’ ὅταν γε ἀπὸ τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι , ἆρ’ οὐκ ἀναγκαῖον τόδε προσπάσχειν , ἐννοεῖν εἴτε τι ἐλλείπει τοῦτο κατὰ τὴν ὁμοιότητα εἴτε μὴ ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη ; ἀνάγκη , ἔφη . σκόπει δή , ἦ δ’ ὅς , εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει . φαμέν πού τι εἶναι ἴσον , οὐ ξύλον λέγω ξύλῳ οὐδὲ λίθον λίθῳ οὐδ᾽ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν , ἀλλὰ παρὰ ταῦτα πάντα ἕτερόν τι , αὐτὸ τὸ ἴσον · φῶμέν τι εἶναι ἢ μηδέν ; φῶμεν μέντοι νὴ Δί᾽ , ἔφη ὁ Σιμμίας , θαυμαστῶς γε . ἦ καὶ ἐπιστάμεθα αὐτὸ ὃ ἔστιν ; πάνυ γε , ἦ δ’ ὅς . πόθεν λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην ; ἆρ’ οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν , ἢ ξύλα ἢ λίθους ἢ ἄλλα ἄττα ἰδόντες ἴσα , ἐκ τούτων ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν , ἕτερον ὂν τούτων ; ἢ οὐχ ἕτερόν σοι φαίνεται ; σκόπει δὲ καὶ τῇδε . ἆρ’ οὐ λίθοι μὲν ἴσοι καὶ ξύλα ἐνίοτε ταὐτὰ ὄντα τῷ μὲν ἴσα φαίνεται , τῷ δ’ οὔ ; πάνυ μὲν οὖν . τί δέ ; αὐτὰ τὰ ἴσα ἔστιν ὅτε ἄνισά σοι ἐφάνη , ἢ ἡ ἰσότης ἀνισότης ; οὐδεπώποτέ γε , ὦ Σώκρατες . οὐ ταὐτὸν ἄρα ἐστίν , ἦ δ’ ὅς , ταῦτά τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον . οὐδαμῶς μοι φαίνεται , ὦ Σώκρατες . ἀλλὰ μὴν ἐκ τούτων γ᾽ , ἔφη , τῶν ἴσων , ἑτέρων ὄντων ἐκείνου τοῦ ἴσου , ὅμως αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας ; ἀληθέστατα , ἔφη , λέγεις . οὐκοῦν ἢ ὁμοίου ὄντος τούτοις ἢ ἀνομοίου ; πάνυ γε . διαφέρει δέ γε , ἦ δ’ ὅς , οὐδέν · ἕως ἂν ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ ταύτης τῆς ὄψεως ἄλλο ἐννοήσῃς , εἴτε ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον , ἀναγκαῖον , ἔφη , αὐτὸ ἀνάμνησιν γεγονέναι . πάνυ μὲν οὖν . τί δέ ; ἦ δ’ ὅς · ἦ πάσχομέν τι τοιοῦτον περὶ τὰ ἐν τοῖς ξύλοις τε καὶ οἷς νυνδὴ ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις ; ἆρα φαίνεται ἡμῖν οὕτως ἴσα εἶναι ὥσπερ αὐτὸ τὸ ὃ ἔστιν , ἢ ἐνδεῖ τι ἐκείνου τῷ τοιοῦτον εἶναι οἷον τὸ ἴσον , ἢ οὐδέν ; καὶ πολύ γε , ἔφη , ἐνδεῖ . οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν , ὅταν τίς τι ἰδὼν ἐννοήσῃ ὅτι βούλεται μὲν τοῦτο ὃ νῦν ἐγὼ ὁρῶ εἶναι οἷον ἄλλο τι τῶν ὄντων , ἐνδεῖ δὲ καὶ οὐ δύναται τοιοῦτον εἶναι οἷον ἐκεῖνο , ἀλλ’ ἔστιν φαυλότερον , ἀναγκαῖόν που τὸν τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο ᾧ φησιν αὐτὸ προσεοικέναι μέν , ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν ; ἀνάγκη . τί οὖν ; τὸ τοιοῦτον πεπόνθαμεν καὶ ἡμεῖς ἢ οὒ περί τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον ; παντάπασί γε .
Lemmas: οὐκοῦν καί Σιμμίας ὁράω γράφω αὐτός Σιμμίας ἀναμιμνῄσκω ; εἰμί μέντοι , φημί . ἆρα οὖν οὐ κατά πᾶς οὗτος συμβαίνω ὁ ἀνάμνησις εἰμί μέν ἀπό ὅμοιος , εἰμί δέ καί ἀπό ἀνόμοιος ; συμβαίνω . ἀλλά ὅταν γε ἀπό ὁ ὅμοιος ἀναμιμνῄσκω τίς τις , ἆρα οὐ ἀναγκαῖος ὅδε προσπάσχω , ἐννοέω εἴτε τις ἐλλείπω οὗτος κατά ὁ ὁμοιότης εἴτε μή ἐκεῖνος ὅς ἀναμιμνῄσκω ; ἀνάγκη , φημί . σκοπέω δή , ἠμί δέ ὅς , εἰ οὗτος οὕτως ἔχω . φημί που τις εἰμί ἴσος , οὐ ξύλον λέγω ξύλον οὐδέ λίθος λίθος οὐδέ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς , ἀλλά παρά οὗτος πᾶς ἕτερος τις , αὐτός ὁ ἴσος · φημί τις εἰμί ἤ μηδείς ; φημί μέντοι νή Ζεύς , φημί ὁ Σιμμίας , θαυμαστός γε . ἦ καί ἐπίσταμαι αὐτός ὅς εἰμί ; πάνυ γε , ἠμί δέ ὅς . πόθεν λαμβάνω αὐτός ὁ ἐπιστήμη ; ἆρα οὐ ἐκ ὅς νυνδί λέγω , ἤ ξύλον ἤ λίθος ἤ ἄλλος τις ὁράω ἴσος , ἐκ οὗτος ἐκεῖνος ἐννοέω , ἕτερος εἰμί οὗτος ; ἤ οὐ ἕτερος σύ φαίνω ; σκοπέω δέ καί τῇδε . ἆρα οὐ λίθος μέν ἴσος καί ξύλον ἐνίοτε αὐτός εἰμί ὁ μέν ἴσος φαίνω , ὁ δέ οὐ ; πάνυ μέν οὖν . τίς δέ ; αὐτός ὁ ἴσος εἰμί ὅτε ἄνισος σύ φαίνω , ἤ ὁ ἰσότης ἀνισότης ; οὐδεπώποτε γε , ὦ Σωκράτης . οὐ αὐτός ἄρα εἰμί , ἠμί δέ ὅς , οὗτος τε ὁ ἴσος καί αὐτός ὁ ἴσος . οὐδαμῶς ἐγώ φαίνω , ὦ Σωκράτης . ἀλλά μήν ἐκ οὗτος γε , φημί , ὁ ἴσος , ἕτερος εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἴσος , ὅμως αὐτός ὁ ἐπιστήμη ἐννοέω τε καί λαμβάνω ; ἀληθής , φημί , λέγω . οὐκοῦν ἤ ὅμοιος εἰμί οὗτος ἤ ἀνόμοιος ; πάνυ γε . διαφέρω δέ γε , ἠμί δέ ὅς , οὐδείς · ἕως ἄν ἄλλος ὁράω ἀπό οὗτος ὁ ὄψις ἄλλος ἐννοέω , εἴτε ὅμοιος εἴτε ἀνόμοιος , ἀναγκαῖος , φημί , αὐτός ἀνάμνησις γίγνομαι . πάνυ μέν οὖν . τίς δέ ; ἠμί δέ ὅς · ἦ πάσχω τις τοιοῦτος περί ὁ ἐν ὁ ξύλον τε καί ὅς νυνδί λέγω ὁ ἴσος ; ἆρα φαίνω ἐγώ οὕτως ἴσος εἰμί ὥσπερ αὐτός ὁ ὅς εἰμί , ἤ ἐνδέω τις ἐκεῖνος ὁ τοιοῦτος εἰμί οἷος ὁ ἴσος , ἤ οὐδείς ; καί πολύς γε , φημί , ἐνδέω . οὐκοῦν ὁμολογέω , ὅταν τίς τις ὁράω ἐννοέω ὅτι βούλομαι μέν οὗτος ὅς νῦν ἐγώ ὁράω εἰμί οἷος ἄλλος τις ὁ εἰμί , ἐνδέω δέ καί οὐ δύναμαι τοιοῦτος εἰμί οἷος ἐκεῖνος , ἀλλά εἰμί φαῦλος , ἀναγκαῖος που ὁ οὗτος ἐννοέω τυγχάνω πρόοιδα ἐκεῖνος ὅς φημί αὐτός προσέοικα μέν , ἐνδεής δέ ἔχω ; ἀνάγκη . τίς οὖν ; ὁ τοιοῦτος πάσχω καί ἐγώ ἤ οὐ περί τε ὁ ἴσος καί αὐτός ὁ ἴσος ; παντάπασι γε .