plato-philosophy.phaedo 84
οὐ δῆτα ἔγωγε . οὐ γάρ · ἀλλ’ οὕτω λογίσαιτ’ ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου , καὶ οὐκ ἂν οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι αὐτὴν λύειν , λυούσης δὲ ἐκείνης , αὐτὴν παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς καὶ λύπαις ἑαυτὴν πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ ἀνήνυτον ἔργον πράττειν Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης , ἀλλὰ γαλήνην τούτων παρασκευάζουσα , ἑπομένη τῷ λογισμῷ καὶ ἀεὶ ἐν τούτῳ οὖσα , τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ θεῖον καὶ τὸ ἀδόξαστον θεωμένη καὶ ὑπ’ ἐκείνου τρεφομένη , ζῆν τε οἴεται οὕτω δεῖν ἕως ἂν ζῇ , καὶ ἐπειδὰν τελευτήσῃ , εἰς τὸ συγγενὲς καὶ εἰς τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν ἀνθρωπίνων κακῶν . ἐκ δὴ τῆς τοιαύτης τροφῆς οὐδὲν δεινὸν μὴ φοβηθῇ , ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης , ὅπως μὴ διασπασθεῖσα ἐν τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος ὑπὸ τῶν ἀνέμων διαφυσηθεῖσα καὶ διαπτομένη οἴχηται καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ . σιγὴ οὖν ἐγένετο ταῦτα εἰπόντος τοῦ Σωκράτους ἐπὶ πολὺν χρόνον , καὶ αὐτός τε πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν ὁ Σωκράτης , ὡς ἰδεῖν ἐφαίνετο , καὶ ἡμῶν οἱ πλεῖστοι · Κέβης δὲ καὶ Σιμμίας σμικρὸν πρὸς ἀλλήλω διελεγέσθην . καὶ ὁ Σωκράτης ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο , τί ; ἔφη , ὑμῖν τὰ λεχθέντα μῶν μὴ δοκεῖ ἐνδεῶς λέγεσθαι ; πολλὰς γὰρ δὴ ἔτι ἔχει ὑποψίας καὶ ἀντιλαβάς , εἴ γε δή τις αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι . εἰ μὲν οὖν τι ἄλλο σκοπεῖσθον , οὐδὲν λέγω · εἰ δέ τι περὶ τούτων ἀπορεῖτον , μηδὲν ἀποκνήσητε καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ διελθεῖν , εἴ πῃ ὑμῖν φαίνεται βέλτιον ἂν λεχθῆναι , καὶ αὖ καὶ ἐμὲ συμπαραλαβεῖν , εἴ τι μᾶλλον οἴεσθε μετ’ ἐμοῦ εὐπορήσειν . καὶ ὁ Σιμμίας ἔφη · καὶ μήν , ὦ Σώκρατες , τἀληθῆ σοι ἐρῶ . πάλαι γὰρ ἡμῶν ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν ἕτερον προωθεῖ καὶ κελεύει ἐρέσθαι διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν μὲν ἀκοῦσαι , ὀκνεῖν δὲ ὄχλον παρέχειν , μή σοι ἀηδὲς ᾖ διὰ τὴν παροῦσαν συμφοράν . καὶ ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν τε ἠρέμα καί φησιν · Βαβαί , ὦ Σιμμία · ἦ που χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι ὡς οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι τὴν παροῦσαν τύχην , ὅτε γε μηδ’ ὑμᾶς δύναμαι πείθειν , ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ δυσκολώτερόν τι νῦν διάκειμαι ἢ ἐν τῷ πρόσθεν βίῳ · καί , ὡς ἔοικε , τῶν κύκνων δοκῶ φαυλότερος ὑμῖν εἶναι τὴν μαντικήν , οἳ ἐπειδὰν αἴσθωνται ὅτι δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν , ᾄδοντες καὶ ἐν τῷ πρόσθεν χρόνῳ , τότε δὴ πλεῖστα καὶ κάλλιστα ᾄδουσι , γεγηθότες ὅτι μέλλουσι παρὰ τὸν θεὸν ἀπιέναι οὗπέρ εἰσι θεράποντες .
Lemmas: οὐ δῆτα ἐγώ . οὐ γάρ · ἀλλά οὕτως λογίζομαι ἄν ψυχή ἀνήρ φιλόσοφος , καί οὐ ἄν οἴομαι ὁ μέν φιλοσοφία χρή αὐτός λύω , λύω δέ ἐκεῖνος , αὐτός παραδίδωμι ὁ ἡδονή καί λύπη ἑαυτοῦ πάλιν αὖ ἐγκαθανδάνω καί ἀνήνυτος ἔργον πράσσω Πηνελόπεια τις ἐναντίος ἱστός μεταχειρίζω , ἀλλά γαλήνη οὗτος παρασκευάζω , ἕπομαι ὁ λογισμός καί ἀεί ἐν οὗτος εἰμί , ὁ ἀληθής καί ὁ θεῖος καί ὁ ἀδόξαστος θεάομαι καί ὑπό ἐκεῖνος τρέφω , ζάω τε οἴομαι οὕτως δέω ἕως ἄν ζάω , καί ἐπειδάν τελευτάω , εἰς ὁ συγγενής καί εἰς ὁ τοιοῦτος ἀφικνέομαι ἀπαλλάσσω ὁ ἀνθρώπινος κακός . ἐκ δή ὁ τοιοῦτος τροφή οὐδείς δεινός μή φοβέω , ὦ Σιμμίας τε καί Κέβης , ὅπως μή διασπάω ἐν ὁ ἀπαλλαγή ὁ σῶμα ὑπό ὁ ἄνεμος διαφυσάω καί διάπτω οἴχομαι καί οὐδείς ἔτι οὐδαμοῦ εἰμί . σιγή οὖν γίγνομαι οὗτος λέγω ὁ Σωκράτης ἐπί πολύς χρόνος , καί αὐτός τε πρός ὁ λέγω λόγος εἰμί ὁ Σωκράτης , ὡς ὁράω φαίνω , καί ἐγώ ὁ πολύς · Κέβης δέ καί Σιμμίας μικρός πρός ἀλλήλων διαλέγω . καί ὁ Σωκράτης ὁράω αὐτός ἔρομαι , τίς ; φημί , σύ ὁ λέγω μῶν μή δοκέω ἐνδεής λέγω ; πολύς γάρ δή ἔτι ἔχω ὑποψία καί ἀντιλαβή , εἰ γε δή τις αὐτός μέλλω ἱκανός διεξέρχομαι . εἰ μέν οὖν τις ἄλλος σκοπέω , οὐδείς λέγω · εἰ δέ τις περί οὗτος ἀφοράω , μηδείς ἀποκνέω καί αὐτός λέγω καί διέρχομαι , εἰ πη σύ φαίνω ἀγαθός ἄν λέγω , καί αὖ καί ἐγώ συμπαραλαμβάνω , εἰ τις μάλα οἴομαι μετά ἐγώ εὐπορέω . καί ὁ Σιμμίας φημί · καί μήν , ὦ Σωκράτης , ἀληθής σύ λέγω . πάλαι γάρ ἐγώ ἑκάτερος ἀπορέω ὁ ἕτερος προωθέω καί κελεύω ἔρομαι διά ὁ ἐπιθυμέω μέν ἀκούω , ὀκνέω δέ ὄχλος παρέχω , μή σύ ἀηδής εἰμί διά ὁ πάρειμι συμφορά . καί ὅς ἀκούω γελάω τε ἠρέμα καί φημί · βαβαί , ὦ Σιμμίας · ἦ που χαλεπός ἄν ὁ ἄλλος ἄνθρωπος πείθω ὡς οὐ συμφορά ἡγέομαι ὁ πάρειμι τύχη , ὅτε γε μηδέ σύ δύναμαι πείθω , ἀλλά φοβέω μή δύσκολος τις νῦν διάκειμαι ἤ ἐν ὁ πρόσθεν βίος · καί , ὡς ἔοικα , ὁ κύκνος δοκέω φαῦλος σύ εἰμί ὁ μαντικός , ὅς ἐπειδάν αἰσθάνομαι ὅτι δέω αὐτός ἀποθνῄσκω , ἀείδω καί ἐν ὁ πρόσθεν χρόνος , τότε δή πολύς καί καλός ἀείδω , γηθέω ὅτι μέλλω παρά ὁ θεός ἀπέρχομαι οὗπερ εἰμί θεράπων .