plato-philosophy.phaedo 115
ὑμεῖς μὲν οὖν , ἔφη , ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης καὶ οἱ ἄλλοι , εἰς αὖθις ἔν τινι χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε · ἐμὲ δὲ νῦν ἤδη καλεῖ , φαίη ἂν ἀνὴρ τραγικός , ἡ εἱμαρμένη , καὶ σχεδόν τί μοι ὥρα τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν · δοκεῖ γὰρ δὴ βέλτιον εἶναι λουσάμενον πιεῖν τὸ φάρμακον καὶ μὴ πράγματα ταῖς γυναιξὶ παρέχειν νεκρὸν λούειν . ταῦτα δὴ εἰπόντος αὐτοῦ ὁ Κρίτων , εἶεν , ἔφη , ὦ Σώκρατες · τί δὲ τούτοις ἢ ἐμοὶ ἐπιστέλλεις ἢ περὶ τῶν παίδων ἢ περὶ ἄλλου του , ὅτι ἄν σοι ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν ; ἅπερ ἀεὶ λέγω , ἔφη , ὦ Κρίτων , οὐδὲν καινότερον · ὅτι ὑμῶν αὐτῶν ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ καὶ τοῖς ἐμοῖς καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἐν χάριτι ποιήσετε ἅττ’ ἂν ποιῆτε , κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε · ἐὰν δὲ ὑμῶν αὐτῶν ἀμελῆτε καὶ μὴ ᾽θέλητε ὥσπερ κατ’ ἴχνη κατὰ τὰ νῦν τε εἰρημένα καὶ τὰ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν , οὐδὲ ἐὰν πολλὰ ὁμολογήσητε ἐν τῷ παρόντι καὶ σφόδρα , οὐδὲν πλέον ποιήσετε . ταῦτα μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα , ἔφη , οὕτω ποιεῖν · θάπτωμεν δέ σε τίνα τρόπον ; ὅπως ἄν , ἔφη , βούλησθε , ἐάνπερ γε λάβητέ με καὶ μὴ ἐκφύγω ὑμᾶς . γελάσας δὲ ἅμα ἡσυχῇ καὶ πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέψας εἶπεν · οὐ πείθω , ὦ ἄνδρες , Κρίτωνα , ὡς ἐγώ εἰμι οὗτος Σωκράτης , ὁ νυνὶ διαλεγόμενος καὶ διατάττων ἕκαστον τῶν λεγομένων , ἀλλ’ οἴεταί με ἐκεῖνον εἶναι ὃν ὄψεται ὀλίγον ὕστερον νεκρόν , καὶ ἐρωτᾷ δὴ πῶς με θάπτῃ . ὅτι δὲ ἐγὼ πάλαι πολὺν λόγον πεποίημαι , ὡς , ἐπειδὰν πίω τὸ φάρμακον , οὐκέτι ὑμῖν παραμενῶ , ἀλλ’ οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας , ταῦτά μοι δοκῶ αὐτῷ ἄλλως λέγειν , παραμυθούμενος ἅμα μὲν ὑμᾶς , ἅμα δ’ ἐμαυτόν . ἐγγυήσασθε οὖν με πρὸς Κρίτωνα , ἔφη , τὴν ἐναντίαν ἐγγύην ἢ ἣν οὗτος πρὸς τοὺς δικαστὰς ἠγγυᾶτο . οὗτος μὲν γὰρ ἦ μὴν παραμενεῖν · ὑμεῖς δὲ ἦ μὴν μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω , ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ἀπιόντα , ἵνα Κρίτων ῥᾷον φέρῃ , καὶ μὴ ὁρῶν μου τὸ σῶμα ἢ καόμενον ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς δεινὰ πάσχοντος , μηδὲ λέγῃ ἐν τῇ ταφῇ ὡς ἢ προτίθεται Σωκράτη ἢ ἐκφέρει ἢ κατορύττει . εὖ γὰρ ἴσθι , ἦ δ’ ὅς , ὦ ἄριστε Κρίτων , τὸ μὴ καλῶς λέγειν οὐ μόνον εἰς αὐτὸ τοῦτο πλημμελές , ἀλλὰ καὶ κακόν τι ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς .
Lemmas: σύ μέν οὖν , φημί , ὦ Σιμμίας τε καί Κέβης καί ὁ ἄλλος , εἰς αὖθις ἐν τις χρόνος ἕκαστος πορεύω · ἐγώ δέ νῦν ἤδη καλέω , φημί ἄν ἀνήρ τραγικός , ὁ μείρομαι , καί σχεδόν τις ἐγώ ὥρα τρέπω πρός ὁ λουτρόν · δοκέω γάρ δή ἀγαθός εἰμί λούω πίνω ὁ φάρμακον καί μή πρᾶγμα ὁ γυνή παρέχω νεκρός λούω . οὗτος δή λέγω αὐτός ὁ Κρίτων , εἰμί , φημί , ὦ Σωκράτης · τίς δέ οὗτος ἤ ἐγώ ἐπιστέλλω ἤ περί ὁ παῖς ἤ περί ἄλλος τις , ὅστις ἄν σύ ποιέω ἐγώ ἐν χάρις μάλα ποιέω ; ὅς ἀεί λέγω , φημί , ὦ Κρίτων , οὐδείς καινός · ὅτι σύ αὐτός ἐπιμελέομαι σύ καί ἐγώ καί ὁ ἐμός καί σύ αὐτός ἐν χάρις ποιέω ὅστις ἄν ποιέω , ἐάν μή νῦν ὁμολογέω · ἐάν δέ σύ αὐτός ἀμελέω καί μή ἐθέλω ὥσπερ κατά ἴχνος κατά ὁ νῦν τε λέγω καί ὁ ἐν ὁ ἔμπροσθεν χρόνος ζάω , οὐδέ ἐάν πολύς ὁμολογέω ἐν ὁ πάρειμι καί σφόδρα , οὐδείς πολύς ποιέω . οὗτος μέν τοίνυν προθυμέομαι , φημί , οὕτως ποιέω · θάπτω δέ σύ τίς τρόπος ; ὅπως ἄν , φημί , βούλομαι , ἐάν γε λαμβάνω ἐγώ καί μή ἐκφεύγω σύ . γελάω δέ ἅμα ἡσυχῇ καί πρός ἐγώ ἀποβλέπω λέγω · οὐ πείθω , ὦ ἀνήρ , Κρίτων , ὡς ἐγώ εἰμί οὗτος Σωκράτης , ὁ νυνί διαλέγω καί διατάσσω ἕκαστος ὁ λέγω , ἀλλά οἴομαι ἐγώ ἐκεῖνος εἰμί ὅς ὁράω ὀλίγος ὕστερον νεκρός , καί ἐρωτάω δή πῶς ἐγώ θάπτω . ὅτι δέ ἐγώ πάλαι πολύς λόγος ποιέω , ὡς , ἐπειδάν πίνω ὁ φάρμακον , οὐκέτι σύ παραμένω , ἀλλά οἴχομαι ἀπέρχομαι εἰς μάκαρ δή τις εὐδαιμονία , οὗτος ἐγώ δοκέω αὐτός ἄλλος λέγω , παραμυθέομαι ἅμα μέν σύ , ἅμα δέ ἐμαυτοῦ . ἐγγυάω οὖν ἐγώ πρός Κρίτων , φημί , ὁ ἐναντίος ἐγγύη ἤ ὅς οὗτος πρός ὁ δικαστής ἐγγυάω . οὗτος μέν γάρ ἦ μήν παραμένω · σύ δέ ἦ μήν μή παραμένω ἐγγυάω ἐπειδάν ἀποθνῄσκω , ἀλλά οἴχομαι ἀπέρχομαι , ἵνα Κρίτων ῥᾴδιος φέρω , καί μή ὁράω ἐγώ ὁ σῶμα ἤ καίω ἤ κατορύσσω ἀγανακτέω ὑπέρ ἐγώ ὡς δεινός πάσχω , μηδέ λέγω ἐν ὁ ταφή ὡς ἤ προτίθημι Σωκράτης ἤ ἐκφέρω ἤ κατορύσσω . εὖ γάρ οἶδα , ἠμί δέ ὅς , ὦ ἀγαθός Κρίτων , ὁ μή καλός λέγω οὐ μόνος εἰς αὐτός οὗτος πλημμελής , ἀλλά καί κακός τις ἐμποιέω ὁ ψυχή .