plato-philosophy.phaedo 96
ἐγὼ οὖν σοι δίειμι περὶ αὐτῶν , ἐὰν βούλῃ , τά γε ἐμὰ πάθη · ἔπειτα ἄν τί σοι χρήσιμον φαίνηται ὧν ἂν λέγω , πρὸς τὴν πειθὼ περὶ ὧν δὴ λέγεις χρήσῃ . ἀλλὰ μήν , ἔφη ὁ Κέβης , βούλομαί γε . ἄκουε τοίνυν ὡς ἐροῦντος . ἐγὼ γάρ , ἔφη , ὦ Κέβης , νέος ὢν θαυμαστῶς ὡς ἐπεθύμησα ταύτης τῆς σοφίας ἣν δὴ καλοῦσι περὶ φύσεως ἱστορίαν · ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει εἶναι , εἰδέναι τὰς αἰτίας ἑκάστου , διὰ τί γίγνεται ἕκαστον καὶ διὰ τί ἀπόλλυται καὶ διὰ τί ἔστι . καὶ πολλάκις ἐμαυτὸν ἄνω κάτω μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον τὰ τοιάδε · ἆρ’ ἐπειδὰν τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν σηπεδόνα τινὰ λάβῃ , ὥς τινες ἔλεγον , τότε δὴ τὰ ζῷα συντρέφεται ; καὶ πότερον τὸ αἷμά ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν , ἢ ὁ ἀὴρ ἢ τὸ πῦρ ; ἢ τούτων μὲν οὐδέν , ὁ δ’ ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ τὰς αἰσθήσεις παρέχων τοῦ ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι , ἐκ τούτων δὲ γίγνοιτο μνήμη καὶ δόξα , ἐκ δὲ μνήμης καὶ δόξης λαβούσης τὸ ἠρεμεῖν , κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι ἐπιστήμην ; καὶ αὖ τούτων τὰς φθορὰς σκοπῶν , καὶ τὰ περὶ τὸν οὐρανόν τε καὶ τὴν γῆν πάθη , τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ ἔδοξα πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν ἀφυὴς εἶναι ὡς οὐδὲν χρῆμα . τεκμήριον δέ σοι ἐρῶ ἱκανόν · ἐγὼ γὰρ ἃ καὶ πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην , ὥς γε ἐμαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐδόκουν , τότε ὑπὸ ταύτης τῆς σκέψεως οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην , ὥστε ἀπέμαθον καὶ ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι , περὶ ἄλλων τε πολλῶν καὶ διὰ τί ἄνθρωπος αὐξάνεται . τοῦτο γὰρ ᾤμην πρὸ τοῦ παντὶ δῆλον εἶναι , ὅτι διὰ τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν · ἐπειδὰν γὰρ ἐκ τῶν σιτίων ταῖς μὲν σαρξὶ σάρκες προσγένωνται , τοῖς δὲ ὀστοῖς ὀστᾶ , καὶ οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον καὶ τοῖς ἄλλοις τὰ αὐτῶν οἰκεῖα ἑκάστοις προσγένηται , τότε δὴ τὸν ὀλίγον ὄγκον ὄντα ὕστερον πολὺν γεγονέναι , καὶ οὕτω γίγνεσθαι τὸν σμικρὸν ἄνθρωπον μέγαν . οὕτως τότε ᾤμην · οὐ δοκῶ σοι μετρίως ; ἔμοιγε , ἔφη ὁ Κέβης . σκέψαι δὴ καὶ τάδε ἔτι . ᾤμην γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖν , ὁπότε τις φαίνοιτο ἄνθρωπος παραστὰς μέγας σμικρῷ μείζων εἶναι αὐτῇ τῇ κεφαλῇ , καὶ ἵππος ἵππου · καὶ ἔτι γε τούτων ἐναργέστερα , τὰ δέκα μοι ἐδόκει τῶν ὀκτὼ πλέονα εἶναι διὰ τὸ δύο αὐτοῖς προσεῖναι , καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου μεῖζον εἶναι διὰ τὸ ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν . νῦν δὲ δή , ἔφη ὁ Κέβης , τί σοι δοκεῖ περὶ αὐτῶν ;
Lemmas: ἐγώ οὖν σύ διέρχομαι περί αὐτός , ἐάν βούλομαι , ὁ γε ἐμός πάθος · ἔπειτα ἐάν τις σύ χρήσιμος φαίνω ὅς ἄν λέγω , πρός ὁ πειθώ περί ὅς δή λέγω χράω . ἀλλά μήν , φημί ὁ Κέβης , βούλομαι γε . ἀκούω τοίνυν ὡς λέγω . ἐγώ γάρ , φημί , ὦ Κέβης , νέος εἰμί θαυμαστός ὡς ἐπιθυμέω οὗτος ὁ σοφία ὅς δή καλέω περί φύσις ἱστορία · ὑπερήφανος γάρ ἐγώ δοκέω εἰμί , οἶδα ὁ αἰτία ἕκαστος , διά τίς γίγνομαι ἕκαστος καί διά τίς ἀπόλλυμι καί διά τίς εἰμί . καί πολλάκις ἐμαυτοῦ ἄνω κάτω μεταβάλλω σκοπέω πρῶτος ὁ τοιόσδε · ἆρα ἐπειδάν ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός σηπεδών τις λαμβάνω , ὡς τις λέγω , τότε δή ὁ ζῷον συντρέφω ; καί πότερος ὁ αἷμα εἰμί ὅς φρονέω , ἤ ὁ ἀήρ ἤ ὁ πῦρ ; ἤ οὗτος μέν οὐδείς , ὁ δέ ἐγκέφαλος εἰμί ὁ ὁ αἴσθησις παρέχω ὁ ἀκούω καί ὁράω καί ὀσφραίνομαι , ἐκ οὗτος δέ γίγνομαι μνήμη καί δόξα , ἐκ δέ μνήμη καί δόξα λαμβάνω ὁ ἠρεμέω , κατά οὗτος γίγνομαι ἐπιστήμη ; καί αὖ οὗτος ὁ φθορά σκοπέω , καί ὁ περί ὁ οὐρανός τε καί ὁ γῆ πάθος , τελευτάω οὕτως ἐμαυτοῦ δοκέω πρός οὗτος ὁ σκέψις ἀφυής εἰμί ὡς οὐδείς χρῆμα . τεκμήριον δέ σύ λέγω ἱκανός · ἐγώ γάρ ὅς καί πρότερος σαφής ἐπίσταμαι , ὡς γε ἐμαυτοῦ καί ὁ ἄλλος δοκέω , τότε ὑπό οὗτος ὁ σκέψις οὕτως σφόδρα τυφλόω , ὥστε ἀπομανθάνω καί οὗτος ὅς πρό ὁ οἴομαι οἶδα , περί ἄλλος τε πολύς καί διά τίς ἄνθρωπος αὐξάνω . οὗτος γάρ οἴομαι πρό ὁ πᾶς δῆλος εἰμί , ὅτι διά ὁ ἐσθίω καί πίνω · ἐπειδάν γάρ ἐκ ὁ σιτίον ὁ μέν σάρξ σάρξ προσγίγνομαι , ὁ δέ ὀστέον ὀστέον , καί οὕτως κατά ὁ αὐτός λόγος καί ὁ ἄλλος ὁ αὐτός οἰκεῖος ἕκαστος προσγίγνομαι , τότε δή ὁ ὀλίγος ὄγκος εἰμί ὕστερον πολύς γίγνομαι , καί οὕτως γίγνομαι ὁ μικρός ἄνθρωπος μέγας . οὕτως τότε οἴομαι · οὐ δοκέω σύ μέτριος ; ἐγώ , φημί ὁ Κέβης . σκοπέω δή καί ὅδε ἔτι . οἴομαι γάρ ἱκανός ἐγώ δοκέω , ὁπότε τις φαίνω ἄνθρωπος παρίστημι μέγας μικρός μέγας εἰμί αὐτός ὁ κεφαλή , καί ἵππος ἵππος · καί ἔτι γε οὗτος ἐναργής , ὁ δέκα ἐγώ δοκέω ὁ ὀκτώ πολύς εἰμί διά ὁ δύο αὐτός πρόσειμι , καί ὁ δίπηχυς ὁ πηχυαῖος μέγας εἰμί διά ὁ ἥμισυς αὐτός ὑπερέχω . νῦν δέ δή , φημί ὁ Κέβης , τίς σύ δοκέω περί αὐτός ;