plato-philosophy.phaedo 95
οὐκ ἄρα , ὦ ἄριστε , ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς ἔχει ψυχὴν ἁρμονίαν τινὰ φάναι εἶναι · οὔτε γὰρ ἄν , ὡς ἔοικεν , Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς . ἔχει οὕτως , ἔφη . εἶεν δή , ἦ δ’ ὃς ὁ Σωκράτης , τὰ μὲν Ἁρμονίας ἡμῖν τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά πως , ὡς ἔοικε , μετρίως γέγονεν · τί δὲ δὴ τὰ Κάδμου , ἔφη , ὦ Κέβης , πῶς ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ ; σύ μοι δοκεῖς , ἔφη ὁ Κέβης , ἐξευρήσειν · τουτονὶ γοῦν τὸν λόγον τὸν πρὸς τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι εἶπες ὡς παρὰ δόξαν . Σιμμίου γὰρ λέγοντος ὅτε ἠπόρει , πάνυ ἐθαύμαζον εἴ τι ἕξει τις χρήσασθαι τῷ λόγῳ αὐτοῦ · πάνυ οὖν μοι ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς τὴν πρώτην ἔφοδον οὐ δέξασθαι τοῦ σοῦ λόγου . ταὐτὰ δὴ οὐκ ἂν θαυμάσαιμι καὶ τὸν τοῦ Κάδμου λόγον εἰ πάθοι . ὠγαθέ , ἔφη ὁ Σωκράτης , μὴ μέγα λέγε , μή τις ἡμῖν βασκανία περιτρέψῃ τὸν λόγον τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι . ἀλλὰ δὴ ταῦτα μὲν τῷ θεῷ μελήσει , ἡμεῖς δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα εἰ ἄρα τι λέγεις . ἔστι δὲ δὴ τὸ κεφάλαιον ὧν ζητεῖς · ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν ἀνώλεθρόν τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν , εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι , θαρρῶν τε καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ εἰ ἐν ἄλλῳ βίῳ βιοὺς ἐτελεύτα , μὴ ἀνόητόν τε καὶ ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει . τὸ δὲ ἀποφαίνειν ὅτι ἰσχυρόν τί ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι πρότερον , πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι , οὐδὲν κωλύειν φῂς πάντα ταῦτα μηνύειν ἀθανασίαν μὲν μή , ὅτι δὲ πολυχρόνιόν τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν που πρότερον ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ ᾔδει τε καὶ ἔπραττεν πολλὰ ἄττα · ἀλλὰ γὰρ οὐδέν τι μᾶλλον ἦν ἀθάνατον , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου , ὥσπερ νόσος · καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ τοῦτον τὸν βίον ζῴη καὶ τελευτῶσά γε ἐν τῷ καλουμένῳ θανάτῳ ἀπολλύοιτο . διαφέρειν δὲ δὴ φῂς οὐδὲν εἴτε ἅπαξ εἰς σῶμα ἔρχεται εἴτε πολλάκις , πρός γε τὸ ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι · προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι , εἰ μὴ ἀνόητος εἴη , τῷ μὴ εἰδότι μηδὲ ἔχοντι λόγον διδόναι ὡς ἀθάνατόν ἐστι . τοιαῦτ’ ἄττα ἐστίν , οἶμαι , ὦ Κέβης , ἃ λέγεις · καὶ ἐξεπίτηδες πολλάκις ἀναλαμβάνω , ἵνα μή τι διαφύγῃ ἡμᾶς , εἴ τέ τι βούλει , προσθῇς ἢ ἀφέλῃς . καὶ ὁ Κέβης , ἀλλ’ οὐδὲν ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι , ἔφη , οὔτε ἀφελεῖν οὔτε προσθεῖναι δέομαι · ἔστι δὲ ταῦτα ἃ λέγω . ὁ οὖν Σωκράτης συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν καὶ πρὸς ἑαυτόν τι σκεψάμενος , οὐ φαῦλον πρᾶγμα , ἔφη , ὦ Κέβης , ζητεῖς · ὅλως γὰρ δεῖ περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς τὴν αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι .
Lemmas: οὐ ἄρα , ὦ ἀγαθός , ἐγώ οὐδαμῇ καλός ἔχω ψυχή ἁρμονία τις φημί εἰμί · οὔτε γάρ ἄν , ὡς ἔοικα , Ὅμηρος θεῖος ποιητής ὁμολογέω οὔτε αὐτός ἐγώ αὐτός . ἔχω οὕτως , φημί . εἰμί δή , ἠμί δέ ὅς ὁ Σωκράτης , ὁ μέν Ἁρμονία ἐγώ ὁ Θηβαῖος ἵλεος πως , ὡς ἔοικα , μέτριος γίγνομαι · τίς δέ δή ὁ Κάδμος , φημί , ὦ Κέβης , πῶς ἱλάσκομαι καί τίς λόγος ; σύ ἐγώ δοκέω , φημί ὁ Κέβης , ἐξευρίσκω · οὗτος γοῦν ὁ λόγος ὁ πρός ὁ ἁρμονία θαυμαστός ἐγώ λέγω ὡς παρά δόξα . Σιμμίας γάρ λέγω ὅτε ἀπορέω , πάνυ θαυμάζω εἰ τις ἔχω τις χράω ὁ λόγος αὐτός · πάνυ οὖν ἐγώ ἄτοπος δοκέω εὐθύς ὁ πρῶτος ἔφοδος οὐ δέχομαι ὁ σός λόγος . αὐτός δή οὐ ἄν θαυμάζω καί ὁ ὁ Κάδμος λόγος εἰ πάσχω . ἀγαθός , φημί ὁ Σωκράτης , μή μέγας λέγω , μή τις ἐγώ βασκανία περιτρέπω ὁ λόγος ὁ μέλλω εἰμί . ἀλλά δή οὗτος μέν ὁ θεός μέλω , ἐγώ δέ Ὁμηρικός ἐγγύς ἔρχομαι πειράω εἰ ἄρα τις λέγω . εἰμί δέ δή ὁ κεφάλαιος ὅς ζητέω · ἀξιόω ἐπιδείκνυμι ἐγώ ὁ ψυχή ἀνώλεθρος τε καί ἀθάνατος εἰμί , εἰ φιλόσοφος ἀνήρ μέλλω ἀποθνῄσκω , θαρσέω τε καί ἡγέομαι ἀποθνῄσκω ἐκεῖ εὖ πράσσω διαφερόντως ἤ εἰ ἐν ἄλλος βίος βιόω τελευτάω , μή ἀνόητος τε καί ἠλίθιος θάρσος θαρσέω . ὁ δέ ἀποφαίνω ὅτι ἰσχυρός τις εἰμί ὁ ψυχή καί θεοειδής καί εἰμί ἔτι πρότερος , πρίν ἐγώ ἄνθρωπος γίγνομαι , οὐδείς κωλύω φημί πᾶς οὗτος μηνύω ἀθανασία μέν μή , ὅτι δέ πολυχρόνιος τε εἰμί ψυχή καί εἰμί που πρότερος ἀμήχανος ὅσος χρόνος καί οἶδα τε καί πράσσω πολύς τις · ἀλλά γάρ οὐδείς τις μάλα εἰμί ἀθάνατος , ἀλλά καί αὐτός ὁ εἰς ἄνθρωπος σῶμα ἔρχομαι ἀρχή εἰμί αὐτός ὄλεθρος , ὥσπερ νόσος · καί ταλαιπωρέω τε δή οὗτος ὁ βίος ζάω καί τελευτάω γε ἐν ὁ καλέω θάνατος ἀπόλλυμι . διαφέρω δέ δή φημί οὐδείς εἴτε ἅπαξ εἰς σῶμα ἔρχομαι εἴτε πολλάκις , πρός γε ὁ ἕκαστος ἐγώ φοβέω · προσήκω γάρ φοβέω , εἰ μή ἀνόητος εἰμί , ὁ μή οἶδα μηδέ ἔχω λόγος δίδωμι ὡς ἀθάνατος εἰμί . τοιοῦτος τις εἰμί , οἴομαι , ὦ Κέβης , ὅς λέγω · καί ἐξεπίτηδες πολλάκις ἀναλαμβάνω , ἵνα μή τις διαφεύγω ἐγώ , εἰ τε τις βούλομαι , προστίθημι ἤ ἀφαιρέω . καί ὁ Κέβης , ἀλλά οὐδείς ἐγώ ἐν ὁ πάρειμι , φημί , οὔτε ἀφαιρέω οὔτε προστίθημι δέω · εἰμί δέ οὗτος ὅς λέγω . ὁ οὖν Σωκράτης συχνός χρόνος ἐπέχω καί πρός ἑαυτοῦ τις σκοπέω , οὐ φαῦλος πρᾶγμα , φημί , ὦ Κέβης , ζητέω · ὅλος γάρ δέω περί γένεσις καί φθορά ὁ αἰτία διαπραγματεύομαι .