plato-philosophy.phaedo 110
ἥδε μὲν γὰρ ἡ γῆ καὶ οἱ λίθοι καὶ ἅπας ὁ τόπος ὁ ἐνθάδε διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα , ὥσπερ τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ ὑπὸ τῆς ἅλμης , καὶ οὔτε φύεται ἄξιον λόγου οὐδὲν ἐν τῇ θαλάττῃ , οὔτε τέλειον ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδέν ἐστι , σήραγγες δὲ καὶ ἄμμος καὶ πηλὸς ἀμήχανος καὶ βόρβοροί εἰσιν , ὅπου ἂν καὶ γῆ ᾖ , καὶ πρὸς τὰ παρ’ ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι οὐδ’ ὁπωστιοῦν ἄξια . ἐκεῖνα δὲ αὖ τῶν παρ’ ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι πλέον φανείη διαφέρειν · εἰ γὰρ δὴ καὶ μῦθον λέγειν καλόν , ἄξιον ἀκοῦσαι , ὦ Σιμμία , οἷα τυγχάνει τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ τῷ οὐρανῷ ὄντα . ἀλλὰ μήν , ἔφη ὁ Σιμμίας , ὦ Σώκρατες , ἡμεῖς γε τούτου τοῦ μύθου ἡδέως ἂν ἀκούσαιμεν . λέγεται τοίνυν , ἔφη , ὦ ἑταῖρε , πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ ἰδεῖν , εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο , ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι , ποικίλη , χρώμασιν διειλημμένη , ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα , οἷς δὴ οἱ γραφῆς καταχρῶνται . ἐκεῖ δὲ πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ τοιούτων εἶναι , καὶ πολὺ ἔτι ἐκ λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων ἢ τούτων · τὴν μὲν γὰρ ἁλουργῆ εἶναι θαυμαστὴν τὸ κάλλος , τὴν δὲ χρυσοειδῆ , τὴν δὲ ὅση λευκὴ γύψου ἢ χιόνος λευκοτέραν , καὶ ἐκ τῶν ἄλλων χρωμάτων συγκειμένην ὡσαύτως , καὶ ἔτι πλειόνων καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς ἑωράκαμεν . καὶ γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς , ὕδατός τε καὶ ἀέρος ἔκπλεα ὄντα , χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν τῇ τῶν ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ , ὥστε ἕν τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς ποικίλον φαντάζεσθαι . ἐν δὲ ταύτῃ οὔσῃ τοιαύτῃ ἀνὰ λόγον τὰ φυόμενα φύεσθαι , δένδρα τε καὶ ἄνθη καὶ τοὺς καρπούς · καὶ αὖ τὰ ὄρη ὡσαύτως καὶ τοὺς λίθους ἔχειν ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον τήν τε λειότητα καὶ τὴν διαφάνειαν καὶ τὰ χρώματα καλλίω · ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε λιθίδια εἶναι ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα μόρια , σάρδιά τε καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα · ἐκεῖ δὲ οὐδὲν ὅτι οὐ τοιοῦτον εἶναι καὶ ἔτι τούτων καλλίω . τὸ δ’ αἴτιον τούτου εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι οἱ λίθοι εἰσὶ καθαροὶ καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ διεφθαρμένοι ὥσπερ οἱ ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος καὶ ἅλμης ὑπὸ τῶν δεῦρο συνερρυηκότων , ἃ καὶ λίθοις καὶ γῇ καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις τε καὶ φυτοῖς αἴσχη τε καὶ νόσους παρέχει .
Lemmas: ὅδε μέν γάρ ὁ γῆ καί ὁ λίθος καί ἅπας ὁ τόπος ὁ ἐνθάδε διαφθείρω εἰμί καί καταβιβρώσκω , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ θάλασσα ὑπό ὁ ἅλμη , καί οὔτε φύω ἄξιος λόγος οὐδείς ἐν ὁ θάλασσα , οὔτε τέλειος ὡς ἔπος λέγω οὐδείς εἰμί , σῆραγξ δέ καί ἄμμος καί πηλός ἀμήχανος καί βόρβορος εἰμί , ὅπου ἄν καί γῆ εἰμί , καί πρός ὁ παρά ἐγώ κάλλος κρίνω οὐδέ ὁπωσοῦν ἄξιος . ἐκεῖνος δέ αὖ ὁ παρά ἐγώ πολύς ἄν ἔτι πολύς φαίνω διαφέρω · εἰ γάρ δή καί μῦθος λέγω καλός , ἄξιος ἀκούω , ὦ Σιμμίας , οἷος τυγχάνω ὁ ἐπί ὁ γῆ ὑπό ὁ οὐρανός εἰμί . ἀλλά μήν , φημί ὁ Σιμμίας , ὦ Σωκράτης , ἐγώ γε οὗτος ὁ μῦθος ἡδύς ἄν ἀκούω . λέγω τοίνυν , φημί , ὦ ἑταῖρος , πρῶτος μέν εἰμί τοιοῦτος ὁ γῆ αὐτός ὁράω , εἰ τις ἄνωθεν θεάομαι , ὥσπερ ὁ δωδεκάσκυτος σφαῖρα , ποικίλος , χρῶμα διαλαμβάνω , ὅς καί ὁ ἐνθάδε εἰμί χρῶμα ὥσπερ δεῖγμα , ὅς δή ὁ γραφή καταχράω . ἐκεῖ δέ πᾶς ὁ γῆ ἐκ τοιοῦτος εἰμί , καί πολύς ἔτι ἐκ λαμπρός καί καθαρός ἤ οὗτος · ὁ μέν γάρ ἁλουργής εἰμί θαυμαστός ὁ κάλλος , ὁ δέ χρυσοειδής , ὁ δέ ὅσος λευκός γύψος ἤ χιών λευκός , καί ἐκ ὁ ἄλλος χρῶμα σύγκειμαι ὡσαύτως , καί ἔτι πολύς καί καλός ἤ ὅσος ἐγώ ὁράω . καί γάρ αὐτός οὗτος ὁ κοῖλος αὐτός , ὕδωρ τε καί ἀήρ ἔκπλεος εἰμί , χρῶμα τις εἶδος παρέχω στίλβω ἐν ὁ ὁ ἄλλος χρῶμα ποικιλία , ὥστε εἷς τις αὐτός εἶδος συνεχής ποικίλος φαντάζω . ἐν δέ οὗτος εἰμί τοιοῦτος ἀνά λόγος ὁ φύω φύω , δένδρον τε καί ἄνθος καί ὁ καρπός · καί αὖ ὁ ὄρος ὡσαύτως καί ὁ λίθος ἔχω ἀνά ὁ αὐτός λόγος ὁ τε λειότης καί ὁ διαφάνεια καί ὁ χρῶμα καλός · ὅς καί ὁ ἐνθάδε λιθίδιον εἰμί οὗτος ὁ ἀγαπάω μόριον , σάρδιον τε καί ἴασπις καί σμάραγδος καί πᾶς ὁ τοιοῦτος · ἐκεῖ δέ οὐδείς ὅτι οὐ τοιοῦτος εἰμί καί ἔτι οὗτος καλός . ὁ δέ αἴτιος οὗτος εἰμί ὅτι ἐκεῖνος ὁ λίθος εἰμί καθαρός καί οὐ κατεσθίω οὐδέ διαφθείρω ὥσπερ ὁ ἐνθάδε ὑπό σηπεδών καί ἅλμη ὑπό ὁ δεῦρο συρρέω , ὅς καί λίθος καί γῆ καί ὁ ἄλλος ζῷον τε καί φυτόν αἶσχος τε καί νόσος παρέχω .