plato-philosophy.phaedo 61
καὶ ἐγὼ ἔν γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί τε καὶ ἐπικελεύειν , ὥσπερ οἱ τοῖς θέουσι διακελευόμενοι , καὶ ἐμοὶ οὕτω τὸ ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ἐπικελεύειν , μουσικὴν ποιεῖν , ὡς φιλοσοφίας μὲν οὔσης μεγίστης μουσικῆς , ἐμοῦ δὲ τοῦτο πράττοντος . νῦν δ’ ἐπειδὴ ἥ τε δίκη ἐγένετο καὶ ἡ τοῦ θεοῦ ἑορτὴ διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν , ἔδοξε χρῆναι , εἰ ἄρα πολλάκις μοι προστάττοι τὸ ἐνύπνιον ταύτην τὴν δημώδη μουσικὴν ποιεῖν , μὴ ἀπειθῆσαι αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν · ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι ποιήσαντα ποιήματα πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ . οὕτω δὴ πρῶτον μὲν εἰς τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν ἡ παροῦσα θυσία · μετὰ δὲ τὸν θεόν , ἐννοήσας ὅτι τὸν ποιητὴν δέοι , εἴπερ μέλλοι ποιητὴς εἶναι , ποιεῖν μύθους ἀλλ’ οὐ λόγους , καὶ αὐτὸς οὐκ ἦ μυθολογικός , διὰ ταῦτα δὴ οὓς προχείρους εἶχον μύθους καὶ ἠπιστάμην τοὺς Αἰσώπου , τούτων ἐποίησα οἷς πρώτοις ἐνέτυχον . ταῦτα οὖν , ὦ Κέβης , Εὐήνῳ φράζε , καὶ ἐρρῶσθαι καί , ἂν σωφρονῇ , ἐμὲ διώκειν ὡς τάχιστα . ἄπειμι δέ , ὡς ἔοικε , τήμερον · κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι . καὶ ὁ Σιμμίας , οἷον παρακελεύῃ , ἔφη , τοῦτο , ὦ Σώκρατες , Εὐήνῳ . πολλὰ γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί · σχεδὸν οὖν ἐξ ὧν ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδ’ ὁπωστιοῦν σοι ἑκὼν εἶναι πείσεται . τί δέ ; ἦ δ’ ὅς , οὐ φιλόσοφος Εὔηνος ; ἔμοιγε δοκεῖ , ἔφη ὁ Σιμμίας . ἐθελήσει τοίνυν καὶ Εὔηνος καὶ πᾶς ὅτῳ ἀξίως τούτου τοῦ πράγματος μέτεστιν . οὐ μέντοι ἴσως βιάσεται αὑτόν · οὐ γάρ φασι θεμιτὸν εἶναι . καὶ ἅμα λέγων ταῦτα καθῆκε τὰ σκέλη ἐπὶ τὴν γῆν , καὶ καθεζόμενος οὕτως ἤδη τὰ λοιπὰ διελέγετο . ἤρετο οὖν αὐτὸν ὁ Κέβης · πῶς τοῦτο λέγεις , ὦ Σώκρατες , τὸ μὴ θεμιτὸν εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι , ἐθέλειν δ’ ἂν τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι ; τί δέ , ὦ Κέβης ; οὐκ ἀκηκόατε σύ τε καὶ Σιμμίας περὶ τῶν τοιούτων Φιλολάῳ συγγεγονότες ; οὐδέν γε σαφές , ὦ Σώκρατες . ἀλλὰ μὴν καὶ ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς περὶ αὐτῶν λέγω · ἃ μὲν οὖν τυγχάνω ἀκηκοὼς φθόνος οὐδεὶς λέγειν . καὶ γὰρ ἴσως καὶ μάλιστα πρέπει μέλλοντα ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε καὶ μυθολογεῖν περὶ τῆς ἀποδημίας τῆς ἐκεῖ , ποίαν τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι · τί γὰρ ἄν τις καὶ ποιοῖ ἄλλο ἐν τῷ μέχρι ἡλίου δυσμῶν χρόνῳ ; κατὰ τί δὴ οὖν ποτε οὔ φασι θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι , ὦ Σώκρατες ; ἤδη γὰρ ἔγωγε , ὅπερ νυνδὴ σὺ ἤρου , καὶ Φιλολάου ἤκουσα , ὅτε παρ’ ἡμῖν διῃτᾶτο , ἤδη δὲ καὶ ἄλλων τινῶν , ὡς οὐ δέοι τοῦτο ποιεῖν · σαφὲς δὲ περὶ αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα .
Lemmas: καί ἐγώ ἐν γε ὁ πρόσθεν χρόνος ὅς πράσσω οὗτος ὑπολαμβάνω αὐτός ἐγώ παρακελεύομαι τε καί ἐπικελεύω , ὥσπερ ὁ ὁ θέω διακελεύομαι , καί ἐγώ οὕτως ὁ ἐνύπνιον ὅς πράσσω οὗτος ἐπικελεύω , μουσική ποιέω , ὡς φιλοσοφία μέν εἰμί μέγας μουσικός , ἐγώ δέ οὗτος πράσσω . νῦν δέ ἐπειδή ὁ τε δίκη γίγνομαι καί ὁ ὁ θεός ἑορτή διακωλύω ἐγώ ἀποθνῄσκω , δοκέω χρή , εἰ ἄρα πολλάκις ἐγώ προστάσσω ὁ ἐνύπνιον οὗτος ὁ δημώδης μουσική ποιέω , μή ἀπειθέω αὐτός ἀλλά ποιέω · ἀσφαλής γάρ εἰμί μή ἀπέρχομαι πρίν ἀφοσιόω ποιέω ποίημα πείθω ὁ ἐνύπνιον . οὕτως δή πρῶτος μέν εἰς ὁ θεός ποιέω οὗ εἰμί ὁ πάρειμι θυσία · μετά δέ ὁ θεός , ἐννοέω ὅτι ὁ ποιητής δέω , εἴπερ μέλλω ποιητής εἰμί , ποιέω μῦθος ἀλλά οὐ λόγος , καί αὐτός οὐ ἠμί μυθολογικός , διά οὗτος δή ὅς πρόχειρος ἔχω μῦθος καί ἐπίσταμαι ὁ Αἴσωπος , οὗτος ποιέω ὅς πρῶτος ἐντυγχάνω . οὗτος οὖν , ὦ Κέβης , Εὔηνος φράζω , καί ῥώννυμι καί , ἐάν σωφρονέω , ἐγώ διώκω ὡς ταχύς . ἀπέρχομαι δέ , ὡς ἔοικα , σήμερον · κελεύω γάρ Ἀθηναῖος . καί ὁ Σιμμίας , οἷος παρακελεύομαι , φημί , οὗτος , ὦ Σωκράτης , Εὔηνος . πολύς γάρ ἤδη ἐντυγχάνω ὁ ἀνήρ · σχεδόν οὖν ἐκ ὅς ἐγώ αἰσθάνομαι οὐδέ ὁπωσοῦν σύ ἑκών εἰμί πάσχω . τίς δέ ; ἠμί δέ ὅς , οὐ φιλόσοφος Εὔηνος ; ἐγώ δοκέω , φημί ὁ Σιμμίας . ἐθέλω τοίνυν καί Εὔηνος καί πᾶς ὅστις ἄξιος οὗτος ὁ πρᾶγμα μέτειμι . οὐ μέντοι ἴσως βιάζομαι ἑαυτοῦ · οὐ γάρ φημί θεμιτός εἰμί . καί ἅμα λέγω οὗτος καθίημι ὁ σκέλος ἐπί ὁ γῆ , καί καθέζομαι οὕτως ἤδη ὁ λοιπός διαλέγω . ἔρομαι οὖν αὐτός ὁ Κέβης · πῶς οὗτος λέγω , ὦ Σωκράτης , ὁ μή θεμιτός εἰμί ἑαυτοῦ βιάζω , ἐθέλω δέ ἄν ὁ ἀποθνῄσκω ὁ φιλόσοφος ἕπομαι ; τίς δέ , ὦ Κέβης ; οὐ ἀκούω σύ τε καί Σιμμίας περί ὁ τοιοῦτος Φιλόλαος συγγίγνομαι ; οὐδείς γε σαφής , ὦ Σωκράτης . ἀλλά μήν καί ἐγώ ἐκ ἀκοή περί αὐτός λέγω · ὅς μέν οὖν τυγχάνω ἀκούω φθόνος οὐδείς λέγω . καί γάρ ἴσως καί μάλα πρέπω μέλλω ἐκεῖσε ἀποδημέω διασκοπέω τε καί μυθολογέω περί ὁ ἀποδημία ὁ ἐκεῖ , ποῖος τις αὐτός οἴομαι εἰμί · τίς γάρ ἄν τις καί ποιέω ἄλλος ἐν ὁ μέχρι ἥλιος δυσμή χρόνος ; κατά τίς δή οὖν ποτέ οὐ φημί θεμιτός εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ ἀποκτείνω , ὦ Σωκράτης ; ἤδη γάρ ἐγώ , ὅς νυνδί σύ ἔρομαι , καί Φιλόλαος ἀκούω , ὅτε παρά ἐγώ διαιτάω , ἤδη δέ καί ἄλλος τις , ὡς οὐ δέω οὗτος ποιέω · σαφής δέ περί αὐτός οὐδείς πώποτε οὐδείς ἀκούω .