plato-philosophy.phaedo 63
ἀκούσας οὖν ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί τέ μοι ἔδοξε τῇ τοῦ κέβητος πραγματείᾳ , καὶ ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς , ἀεί τοι , ἔφη , Κέβης λόγους τινὰς ἀνερευνᾷ , καὶ οὐ πάνυ εὐθέως ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι ἄν τις εἴπῃ . καὶ ὁ Σιμμίας , ἀλλὰ μήν , ἔφη , ὦ Σώκρατες , νῦν γέ μοι δοκεῖ τι καὶ αὐτῷ λέγειν Κέβης · τί γὰρ ἂν βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς ἀληθῶς δεσπότας ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν ; καί μοι δοκεῖ Κέβης εἰς σὲ τείνειν τὸν λόγον , ὅτι οὕτω ῥᾳδίως φέρεις καὶ ἡμᾶς ἀπολείπων καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς , ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς , θεούς . δίκαια , ἔφη , λέγετε · οἶμαι γὰρ ὑμᾶς λέγειν ὅτι χρή με πρὸς ταῦτα ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ . πάνυ μὲν οὖν , ἔφη ὁ Σιμμίας . φέρε δή , ἦ δ’ ὅς , πειραθῶ πιθανώτερον πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ πρὸς τοὺς δικαστάς . ἐγὼ γάρ , ἔφη , ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης , εἰ μὲν μὴ ᾤμην ἥξειν πρῶτον μὲν παρὰ θεοὺς ἄλλους σοφούς τε καὶ ἀγαθούς , ἔπειτα καὶ παρ’ ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε , ἠδίκουν ἂν οὐκ ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ · νῦν δὲ εὖ ἴστε ὅτι παρ’ ἄνδρας τε ἐλπίζω ἀφίξεσθαι ἀγαθούς — καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἂν πάνυ διισχυρισαίμην — ὅτι μέντοι παρὰ θεοὺς δεσπότας πάνυ ἀγαθοὺς ἥξειν , εὖ ἴστε ὅτι εἴπερ τι ἄλλο τῶν τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν καὶ τοῦτο . ὥστε διὰ ταῦτα οὐχ ὁμοίως ἀγανακτῶ , ἀλλ’ εὔελπίς εἰμι εἶναί τι τοῖς τετελευτηκόσι καί , ὥσπερ γε καὶ πάλαι λέγεται , πολὺ ἄμεινον τοῖς ἀγαθοῖς ἢ τοῖς κακοῖς . τί οὖν , ἔφη ὁ Σιμμίας , ὦ Σώκρατες ; αὐτὸς ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν νῷ ἔχεις ἀπιέναι , ἢ κἂν ἡμῖν μεταδοίης ; κοινὸν γὰρ δὴ ἔμοιγε δοκεῖ καὶ ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο , καὶ ἅμα σοι ἡ ἀπολογία ἔσται , ἐὰν ἅπερ λέγεις ἡμᾶς πείσῃς . ἀλλὰ πειράσομαι , ἔφη . πρῶτον δὲ Κρίτωνα τόνδε σκεψώμεθα τί ἐστιν ὃ βούλεσθαί μοι δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν . τί δέ , ὦ Σώκρατες , ἔφη ὁ Κρίτων , ἄλλο γε ἢ πάλαι μοι λέγει ὁ μέλλων σοι δώσειν τὸ φάρμακον ὅτι χρή σοι φράζειν ὡς ἐλάχιστα διαλέγεσθαι ; φησὶ γὰρ θερμαίνεσθαι μᾶλλον διαλεγομένους , δεῖν δὲ οὐδὲν τοιοῦτον προσφέρειν τῷ φαρμάκῳ · εἰ δὲ μή , ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ δὶς καὶ τρὶς πίνειν τούς τι τοιοῦτον ποιοῦντας . καὶ ὁ Σωκράτης , ἔα , ἔφη , χαίρειν αὐτόν · ἀλλὰ μόνον τὸ ἑαυτοῦ παρασκευαζέτω ὡς καὶ δὶς δώσων , ἐὰν δὲ δέῃ , καὶ τρίς . ἀλλὰ σχεδὸν μέν τι ᾔδη , ἔφη ὁ Κρίτων · ἀλλά μοι πάλαι πράγματα παρέχει . ἔα αὐτόν , ἔφη .
Lemmas: ἀκούω οὖν ὁ Σωκράτης ἥδομαι τε ἐγώ δοκέω ὁ ὁ κέβης πραγματεία , καί ἐπιβλέπω εἰς ἐγώ , ἀεί τοι , φημί , Κέβης λόγος τις ἀνερευνάω , καί οὐ πάνυ εὐθύς ἐθέλω πείθω ὅστις ἄν τις λέγω . καί ὁ Σιμμίας , ἀλλά μήν , φημί , ὦ Σωκράτης , νῦν γε ἐγώ δοκέω τις καί αὐτός λέγω Κέβης · τίς γάρ ἄν βούλομαι ἀνήρ σοφός ὡς ἀληθής δεσπότης ἀγαθός ἑαυτοῦ φεύγω καί ῥᾴδιος ἀπαλλάσσω αὐτός ; καί ἐγώ δοκέω Κέβης εἰς σύ τείνω ὁ λόγος , ὅτι οὕτως ῥᾴδιος φέρω καί ἐγώ ἀπολείπω καί ἄρχω ἀγαθός , ὡς αὐτός ὁμολογέω , θεός . δίκαιος , φημί , λέγω · οἴομαι γάρ σύ λέγω ὅτι χρή ἐγώ πρός οὗτος ἀπολογέομαι ὥσπερ ἐν δικαστήριον . πάνυ μέν οὖν , φημί ὁ Σιμμίας . φέρω δή , ἠμί δέ ὅς , πειράω πιθανός πρός σύ ἀπολογέομαι ἤ πρός ὁ δικαστής . ἐγώ γάρ , φημί , ὦ Σιμμίας τε καί Κέβης , εἰ μέν μή οἴομαι ἥκω πρῶτος μέν παρά θεός ἄλλος σοφός τε καί ἀγαθός , ἔπειτα καί παρά ἄνθρωπος τελευτάω ἀγαθός ὁ ἐνθάδε , ἀδικέω ἄν οὐ ἀγανακτέω ὁ θάνατος · νῦν δέ εὖ οἶδα ὅτι παρά ἀνήρ τε ἐλπίζω ἀφικνέομαι ἀγαθός — καί οὗτος μέν οὐ ἄν πάνυ διισχυρίζομαι — ὅτι μέντοι παρά θεός δεσπότης πάνυ ἀγαθός ἥκω , εὖ οἶδα ὅτι εἴπερ τις ἄλλος ὁ τοιοῦτος διισχυρίζομαι ἄν καί οὗτος . ὥστε διά οὗτος οὐ ὅμοιος ἀγανακτέω , ἀλλά εὔελπις εἰμί εἰμί τις ὁ τελευτάω καί , ὥσπερ γε καί πάλαι λέγω , πολύς ἀγαθός ὁ ἀγαθός ἤ ὁ κακός . τίς οὖν , φημί ὁ Σιμμίας , ὦ Σωκράτης ; αὐτός ἔχω ὁ διάνοια οὗτος ἐν νόος ἔχω ἀπέρχομαι , ἤ ἄν ἐγώ μεταδίδωμι ; κοινός γάρ δή ἐγώ δοκέω καί ἐγώ εἰμί ἀγαθός οὗτος , καί ἅμα σύ ὁ ἀπολογία εἰμί , ἐάν ὅς λέγω ἐγώ πείθω . ἀλλά πειράω , φημί . πρῶτος δέ Κρίτων ὅδε σκοπέω τίς εἰμί ὅς βούλομαι ἐγώ δοκέω πάλαι λέγω . τίς δέ , ὦ Σωκράτης , φημί ὁ Κρίτων , ἄλλος γε ἤ πάλαι ἐγώ λέγω ὁ μέλλω σύ δίδωμι ὁ φάρμακον ὅτι χρή σύ φράζω ὡς ἐλαχύς διαλέγω ; φημί γάρ θερμαίνω μάλα διαλέγω , δέω δέ οὐδείς τοιοῦτος προσφέρω ὁ φάρμακον · εἰ δέ μή , ἐνίοτε ἀναγκάζω καί δίς καί τρίς πίνω ὁ τις τοιοῦτος ποιέω . καί ὁ Σωκράτης , ἔα , φημί , χαίρω αὐτός · ἀλλά μόνος ὁ ἑαυτοῦ παρασκευάζω ὡς καί δίς δίδωμι , ἐάν δέ δέω , καί τρίς . ἀλλά σχεδόν μέν τις οἶδα , φημί ὁ Κρίτων · ἀλλά ἐγώ πάλαι πρᾶγμα παρέχω . ἔα αὐτός , φημί .