plato-philosophy.phaedo 100
ἴσως μὲν οὖν ᾧ εἰκάζω τρόπον τινὰ οὐκ ἔοικεν · οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ τὸν ἐν λόγοις σκοπούμενον τὰ ὄντα ἐν εἰκόσι μᾶλλον σκοπεῖν ἢ τὸν ἐν ἔργοις . ἀλλ’ οὖν δὴ ταύτῃ γε ὥρμησα , καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον ὃν ἂν κρίνω ἐρρωμενέστατον εἶναι , ἃ μὲν ἄν μοι δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι ὡς ἀληθῆ ὄντα , καὶ περὶ αἰτίας καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων , ἃ δ’ ἂν μή , ὡς οὐκ ἀληθῆ . βούλομαι δέ σοι σαφέστερον εἰπεῖν ἃ λέγω · οἶμαι γάρ σε νῦν οὐ μανθάνειν . οὐ μὰ τὸν Δία , ἔφη ὁ Κέβης , οὐ σφόδρα . ἀλλ᾽ , ἦ δ’ ὅς , ὧδε λέγω , οὐδὲν καινόν , ἀλλ’ ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε καὶ ἐν τῷ παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι λέγων . ἔρχομαι δὴ ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας τὸ εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι , καὶ εἶμι πάλιν ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα καὶ ἄρχομαι ἀπ’ ἐκείνων , ὑποθέμενος εἶναί τι καλὸν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ καὶ ἀγαθὸν καὶ μέγα καὶ τἆλλα πάντα · ἃ εἴ μοι δίδως τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα , ἐλπίζω σοι ἐκ τούτων τὴν αἰτίαν ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον ψυχή . ἀλλὰ μήν , ἔφη ὁ Κέβης , ὡς διδόντος σοι οὐκ ἂν φθάνοις περαίνων . σκόπει δή , ἔφη , τὰ ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν σοι συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί . φαίνεται γάρ μοι , εἴ τί ἐστιν ἄλλο καλὸν πλὴν αὐτὸ τὸ καλόν , οὐδὲ δι’ ἓν ἄλλο καλὸν εἶναι ἢ διότι μετέχει ἐκείνου τοῦ καλοῦ · καὶ πάντα δὴ οὕτως λέγω . τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ συγχωρεῖς ; συγχωρῶ , ἔφη . οὐ τοίνυν , ἦ δ’ ὅς , ἔτι μανθάνω οὐδὲ δύναμαι τὰς ἄλλας αἰτίας τὰς σοφὰς ταύτας γιγνώσκειν · ἀλλ’ ἐάν τίς μοι λέγῃ δι’ ὅτι καλόν ἐστιν ὁτιοῦν , ἢ χρῶμα εὐανθὲς ἔχον ἢ σχῆμα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν τοιούτων , τὰ μὲν ἄλλα χαίρειν ἐῶ , — ταράττομαι γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις πᾶσι — τοῦτο δὲ ἁπλῶς καὶ ἀτέχνως καὶ ἴσως εὐήθως ἔχω παρ’ ἐμαυτῷ , ὅτι οὐκ ἄλλο τι ποιεῖ αὐτὸ καλὸν ἢ ἡ ἐκείνου τοῦ καλοῦ εἴτε παρουσία εἴτε κοινωνία εἴτε ὅπῃ δὴ καὶ ὅπως προσγενομένη · οὐ γὰρ ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι , ἀλλ’ ὅτι τῷ καλῷ πάντα τὰ καλὰ καλά . τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι καὶ ἄλλῳ , καὶ τούτου ἐχόμενος ἡγοῦμαι οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν , ἀλλ’ ἀσφαλὲς εἶναι καὶ ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ ἀποκρίνασθαι ὅτι τῷ καλῷ τὰ καλὰ καλά · ἢ οὐ καὶ σοὶ δοκεῖ ; δοκεῖ . καὶ μεγέθει ἄρα τὰ μεγάλα μεγάλα καὶ τὰ μείζω μείζω , καὶ σμικρότητι τὰ ἐλάττω ἐλάττω ; ναί .
Lemmas: ἴσως μέν οὖν ὅς εἰκάζω τρόπος τις οὐ ἔοικα · οὐ γάρ πάνυ συγχωρέω ὁ ἐν λόγος σκοπέω ὁ εἰμί ἐν εἰκών μάλα σκοπέω ἤ ὁ ἐν ἔργον . ἀλλά οὖν δή ταύτῃ γε ὁρμάω , καί ὑποτίθημι ἑκάστοτε λόγος ὅς ἄν κρίνω ἐρρωμένος εἰμί , ὅς μέν ἄν ἐγώ δοκέω οὗτος συμφωνέω τίθημι ὡς ἀληθής εἰμί , καί περί αἰτία καί περί ὁ ἄλλος ἅπας , ὅς δέ ἄν μή , ὡς οὐ ἀληθής . βούλομαι δέ σύ σαφής λέγω ὅς λέγω · οἴομαι γάρ σύ νῦν οὐ μανθάνω . οὐ μά ὁ Ζεύς , φημί ὁ Κέβης , οὐ σφόδρα . ἀλλά , ἠμί δέ ὅς , ὧδε λέγω , οὐδείς καινός , ἀλλά ὅς ἀεί τε ἄλλοτε καί ἐν ὁ παρέρχομαι λόγος οὐδείς παύω λέγω . ἔρχομαι δή ἐπιχειρέω σύ ἐπιδείκνυμι ὁ αἰτία ὁ εἶδος ὅς πραγματεύομαι , καί ἔρχομαι πάλιν ἐπί ἐκεῖνος ὁ πολυθρύλητος καί ἄρχω ἀπό ἐκεῖνος , ὑποτίθημι εἰμί τις καλός αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί ἀγαθός καί μέγας καί ἄλλος πᾶς · ὅς εἰ ἐγώ δίδωμι τε καί συγχωρέω εἰμί οὗτος , ἐλπίζω σύ ἐκ οὗτος ὁ αἰτία ἐπιδείκνυμι καί ἀνευρίσκω ὡς ἀθάνατος ψυχή . ἀλλά μήν , φημί ὁ Κέβης , ὡς δίδωμι σύ οὐ ἄν φθάνω περαίνω . σκοπέω δή , φημί , ὁ ἑξῆς ἐκεῖνος ἐάν σύ συνδοκέω ὥσπερ ἐγώ . φαίνω γάρ ἐγώ , εἰ τις εἰμί ἄλλος καλός πλήν αὐτός ὁ καλός , οὐδέ διά εἷς ἄλλος καλός εἰμί ἤ διότι μετέχω ἐκεῖνος ὁ καλός · καί πᾶς δή οὕτως λέγω . ὁ τοιόσδε αἰτία συγχωρέω ; συγχωρέω , φημί . οὐ τοίνυν , ἠμί δέ ὅς , ἔτι μανθάνω οὐδέ δύναμαι ὁ ἄλλος αἰτία ὁ σοφός οὗτος γιγνώσκω · ἀλλά ἐάν τις ἐγώ λέγω διά ὅστις καλός εἰμί ὁστισοῦν , ἤ χρῶμα εὐανθής ἔχω ἤ σχῆμα ἤ ἄλλος ὁστισοῦν ὁ τοιοῦτος , ὁ μέν ἄλλος χαίρω ἐάω , — ταράσσω γάρ ἐν ὁ ἄλλος πᾶς — οὗτος δέ ἁπλῶς καί ἄτεχνος καί ἴσως εὐήθης ἔχω παρά ἐμαυτοῦ , ὅτι οὐ ἄλλος τις ποιέω αὐτός καλός ἤ ὁ ἐκεῖνος ὁ καλός εἴτε παρουσία εἴτε κοινωνία εἴτε ὅπῃ δή καί ὅπως προσγίγνομαι · οὐ γάρ ἔτι οὗτος διισχυρίζομαι , ἀλλά ὅτι ὁ καλός πᾶς ὁ καλός καλός . οὗτος γάρ ἐγώ δοκέω ἀσφαλής εἰμί καί ἐμαυτοῦ ἀποκρίνω καί ἄλλος , καί οὗτος ἔχω ἡγέομαι οὐ ἄν ποτέ πίπτω , ἀλλά ἀσφαλής εἰμί καί ἐγώ καί ὅστις ἄλλος ἀποκρίνω ὅτι ὁ καλός ὁ καλός καλός · ἤ οὐ καί σύ δοκέω ; δοκέω . καί μέγεθος ἄρα ὁ μέγας μέγας καί ὁ μέγας μέγας , καί μικρότης ὁ ἐλαχύς ἐλαχύς ; ναί .