plato-philosophy.phaedo 64
ἀλλ’ ὑμῖν δὴ τοῖς δικασταῖς βούλομαι ἤδη τὸν λόγον ἀποδοῦναι , ὥς μοι φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ διατρίψας τὸν βίον θαρρεῖν μέλλων ἀποθανεῖσθαι καὶ εὔελπις εἶναι ἐκεῖ μέγιστα οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ . πῶς ἂν οὖν δὴ τοῦθ’ οὕτως ἔχοι , ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης , ἐγὼ πειράσομαι φράσαι . κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας λεληθέναι τοὺς ἄλλους ὅτι οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν τε καὶ τεθνάναι . εἰ οὖν τοῦτο ἀληθές , ἄτοπον δήπου ἂν εἴη προθυμεῖσθαι μὲν ἐν παντὶ τῷ βίῳ μηδὲν ἄλλο ἢ τοῦτο , ἥκοντος δὲ δὴ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ πάλαι προυθυμοῦντό τε καὶ ἐπετήδευον . καὶ ὁ Σιμμίας γελάσας , νὴ τὸν Δία , ἔφη , ὦ Σώκρατες , οὐ πάνυ γέ με νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι . οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς πολλοὺς αὐτὸ τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ πάνυ εἰρῆσθαι εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας — καὶ συμφάναι ἂν τοὺς μὲν παρ’ ἡμῖν ἀνθρώπους καὶ πάνυ — ὅτι τῷ ὄντι οἱ φιλοσοφοῦντες θανατῶσι , καὶ σφᾶς γε οὐ λελήθασιν ὅτι ἄξιοί εἰσιν τοῦτο πάσχειν . καὶ ἀληθῆ γ’ ἂν λέγοιεν , ὦ Σιμμία , πλήν γε τοῦ σφᾶς μὴ λεληθέναι . λέληθεν γὰρ αὐτοὺς ᾗ τε θανατῶσι καὶ ᾗ ἄξιοί εἰσιν θανάτου καὶ οἵου θανάτου οἱ ὡς ἀληθῶς φιλόσοφοι . εἴπωμεν γάρ , ἔφη , πρὸς ἡμᾶς αὐτούς , χαίρειν εἰπόντες ἐκείνοις · ἡγούμεθά τι τὸν θάνατον εἶναι ; πάνυ γε , ἔφη ὑπολαβὼν ὁ Σιμμίας . ἆρα μὴ ἄλλο τι ἢ τὴν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν ; καὶ εἶναι τοῦτο τὸ τεθνάναι , χωρὶς μὲν ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ σῶμα γεγονέναι , χωρὶς δὲ τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν αὐτὴν καθ’ αὑτὴν εἶναι ; ἆρα μὴ ἄλλο τι ᾖ ὁ θάνατος ἢ τοῦτο ; οὔκ , ἀλλὰ τοῦτο , ἔφη . σκέψαι δή , ὠγαθέ , ἐὰν ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί · ἐκ γὰρ τούτων μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι περὶ ὧν σκοποῦμεν . φαίνεταί σοι φιλοσόφου ἀνδρὸς εἶναι ἐσπουδακέναι περὶ τὰς ἡδονὰς καλουμένας τὰς τοιάσδε , οἷον σιτίων καὶ ποτῶν ; ἥκιστα , ὦ Σώκρατες , ἔφη ὁ Σιμμίας . τί δὲ τὰς τῶν ἀφροδισίων ; οὐδαμῶς . τί δὲ τὰς ἄλλας τὰς περὶ τὸ σῶμα θεραπείας ; δοκεῖ σοι ἐντίμους ἡγεῖσθαι ὁ τοιοῦτος ; οἷον ἱματίων διαφερόντων κτήσεις καὶ ὑποδημάτων καὶ τοὺς ἄλλους καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ τὸ σῶμα πότερον τιμᾶν δοκεῖ σοι ἢ ἀτιμάζειν , καθ’ ὅσον μὴ πολλὴ ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν ; ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ , ἔφη , ὅ γε ὡς ἀληθῶς φιλόσοφος . οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ σοι , ἔφη , ἡ τοῦ τοιούτου πραγματεία οὐ περὶ τὸ σῶμα εἶναι , ἀλλὰ καθ’ ὅσον δύναται ἀφεστάναι αὐτοῦ , πρὸς δὲ τὴν ψυχὴν τετράφθαι ; ἔμοιγε .
Lemmas: ἀλλά σύ δή ὁ δικαστής βούλομαι ἤδη ὁ λόγος ἀποδίδωμι , ὡς ἐγώ φαίνω ἔοικα ἀνήρ ὁ εἰμί ἐν φιλοσοφία διατρίβω ὁ βίος θαρσέω μέλλω ἀποθνῄσκω καί εὔελπις εἰμί ἐκεῖ μέγας φέρω ἀγαθός ἐπειδάν τελευτάω . πῶς ἄν οὖν δή οὗτος οὕτως ἔχω , ὦ Σιμμίας τε καί Κέβης , ἐγώ πειράω φράζω . κινδυνεύω γάρ ὅσος τυγχάνω ὀρθός ἅπτω φιλοσοφία λανθάνω ὁ ἄλλος ὅτι οὐδείς ἄλλος αὐτός ἐπιτηδεύω ἤ ἀποθνῄσκω τε καί θνῄσκω . εἰ οὖν οὗτος ἀληθής , ἄτοπος δήπου ἄν εἰμί προθυμέομαι μέν ἐν πᾶς ὁ βίος μηδείς ἄλλος ἤ οὗτος , ἥκω δέ δή αὐτός ἀγανακτέω ὅς πάλαι προθυμέομαι τε καί ἐπιτηδεύω . καί ὁ Σιμμίας γελάω , νή ὁ Ζεύς , φημί , ὦ Σωκράτης , οὐ πάνυ γε ἐγώ νυνδί γελασείω ποιέω γελάω . οἴομαι γάρ ἄν ὁ πολύς αὐτός οὗτος ἀκούω δοκέω εὖ πάνυ λέγω εἰς ὁ φιλοσοφέω — καί σύμφημι ἄν ὁ μέν παρά ἐγώ ἄνθρωπος καί πάνυ — ὅτι ὁ εἰμί ὁ φιλοσοφέω θανατάω , καί σφεῖς γε οὐ λανθάνω ὅτι ἄξιος εἰμί οὗτος πάσχω . καί ἀληθής γε ἄν λέγω , ὦ Σιμμίας , πλήν γε ὁ σφεῖς μή λανθάνω . λανθάνω γάρ αὐτός ᾗ τε θανατάω καί ᾗ ἄξιος εἰμί θάνατος καί οἷος θάνατος ὁ ὡς ἀληθής φιλόσοφος . λέγω γάρ , φημί , πρός ἐγώ αὐτός , χαίρω λέγω ἐκεῖνος · ἡγέομαι τις ὁ θάνατος εἰμί ; πάνυ γε , φημί ὑπολαμβάνω ὁ Σιμμίας . ἆρα μή ἄλλος τις ἤ ὁ ὁ ψυχή ἀπό ὁ σῶμα ἀπαλλαγή ; καί εἰμί οὗτος ὁ θνῄσκω , χωρίς μέν ἀπό ὁ ψυχή ἀπαλλάσσω αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ σῶμα γίγνομαι , χωρίς δέ ὁ ψυχή ὁ σῶμα ἀπαλλάσσω αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ; ἆρα μή ἄλλος τις εἰμί ὁ θάνατος ἤ οὗτος ; οὐ , ἀλλά οὗτος , φημί . σκοπέω δή , ἀγαθός , ἐάν ἄρα καί σύ συνδοκέω ὅς ἐγώ · ἐκ γάρ οὗτος μάλα οἴομαι ἐγώ οἶδα περί ὅς σκοπέω . φαίνω σύ φιλόσοφος ἀνήρ εἰμί σπουδάζω περί ὁ ἡδονή καλέω ὁ τοιόσδε , οἷος σιτίον καί ποτόν ; ἦκα , ὦ Σωκράτης , φημί ὁ Σιμμίας . τίς δέ ὁ ὁ ἀφροδίσιος ; οὐδαμῶς . τίς δέ ὁ ἄλλος ὁ περί ὁ σῶμα θεραπεία ; δοκέω σύ ἔντιμος ἡγέομαι ὁ τοιοῦτος ; οἷον ἱμάτιον διαφέρω κτῆσις καί ὑπόδημα καί ὁ ἄλλος καλλωπισμός ὁ περί ὁ σῶμα πότερος τιμάω δοκέω σύ ἤ ἀτιμάζω , κατά ὅσος μή πολύς ἀνάγκη μετέχω αὐτός ; ἀτιμάζω ἐγώ δοκέω , φημί , ὁ γε ὡς ἀληθής φιλόσοφος . οὐκοῦν ὅλος δοκέω σύ , φημί , ὁ ὁ τοιοῦτος πραγματεία οὐ περί ὁ σῶμα εἰμί , ἀλλά κατά ὅσος δύναμαι ἀφίστημι αὐτός , πρός δέ ὁ ψυχή τρέπω ; ἐγώ .