plato-philosophy.phaedo 58
οὐδὲ τὰ περὶ τῆς δίκης ἄρα ἐπύθεσθε ὃν τρόπον ἐγένετο ; ναί , ταῦτα μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ τις , καὶ ἐθαυμάζομέν γε ὅτι πάλαι γενομένης αὐτῆς πολλῷ ὕστερον φαίνεται ἀποθανών . τί οὖν ἦν τοῦτο , ὦ Φαίδων ; τύχη τις αὐτῷ , ὦ Ἐχέκρατες , συνέβη · ἔτυχεν γὰρ τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης ἡ πρύμνα ἐστεμμένη τοῦ πλοίου ὃ εἰς Δῆλον Ἀθηναῖοι πέμπουσιν . τοῦτο δὲ δὴ τί ἐστιν ; τοῦτ’ ἔστι τὸ πλοῖον , ὥς φασιν Ἀθηναῖοι , ἐν ᾧ Θησεύς ποτε εἰς Κρήτην τοὺς δὶς ἑπτὰ ἐκείνους ᾤχετο ἄγων καὶ ἔσωσέ τε καὶ αὐτὸς ἐσώθη . τῷ οὖν Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε , εἰ σωθεῖεν , ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ἀπάξειν εἰς Δῆλον · ἣν δὴ ἀεὶ καὶ νῦν ἔτι ἐξ ἐκείνου κατ’ ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ πέμπουσιν . ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας , νόμος ἐστὶν αὐτοῖς ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν τὴν πόλιν καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι , πρὶν ἂν εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ πλοῖον καὶ πάλιν δεῦρο · τοῦτο δ’ ἐνίοτε ἐν πολλῷ χρόνῳ γίγνεται , ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι ἀπολαβόντες αὐτούς . ἀρχὴ δ’ ἐστὶ τῆς θεωρίας ἐπειδὰν ὁ ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος στέψῃ τὴν πρύμναν τοῦ πλοίου · τοῦτο δ’ ἔτυχεν , ὥσπερ λέγω , τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης γεγονός . διὰ ταῦτα καὶ πολὺς χρόνος ἐγένετο τῷ Σωκράτει ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ τῆς δίκης τε καὶ τοῦ θανάτου . τί δὲ δὴ τὰ περὶ αὐτὸν τὸν θάνατον , ὦ Φαίδων ; τί ἦν τὰ λεχθέντα καὶ πραχθέντα , καὶ τίνες οἱ παραγενόμενοι τῶν ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί ; ἢ οὐκ εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι , ἀλλ’ ἔρημος ἐτελεύτα φίλων ; οὐδαμῶς , ἀλλὰ παρῆσάν τινες , καὶ πολλοί γε . ταῦτα δὴ πάντα προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι , εἰ μή τίς σοι ἀσχολία τυγχάνει οὖσα . ἀλλὰ σχολάζω γε καὶ πειράσομαι ὑμῖν διηγήσασθαι · καὶ γὰρ τὸ μεμνῆσθαι Σωκράτους καὶ αὐτὸν λέγοντα καὶ ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε ἀεὶ πάντων ἥδιστον . ἀλλὰ μήν , ὦ Φαίδων , καὶ τοὺς ἀκουσομένους γε τοιούτους ἑτέρους ἔχεις · ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα . καὶ μὴν ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος . οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ παρόντα με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει · εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ ἐφαίνετο , ὦ Ἐχέκρατες , καὶ τοῦ τρόπου καὶ τῶν λόγων , ὡς ἀδεῶς καὶ γενναίως ἐτελεύτα , ὥστε μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ’ εἰς Ἅιδου ἰόντα ἄνευ θείας μοίρας ἰέναι , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν εἴπερ τις πώποτε καὶ ἄλλος .
Lemmas: οὐδέ ὁ περί ὁ δίκη ἄρα πυνθάνομαι ὅς τρόπος γίγνομαι ; ναί , οὗτος μέν ἐγώ ἀγγέλλω τις , καί θαυμάζω γε ὅτι πάλαι γίγνομαι αὐτός πολύς ὕστερον φαίνω ἀποθνῄσκω . τίς οὖν εἰμί οὗτος , ὦ Φαίδων ; τύχη τις αὐτός , ὦ Ἐχεκράτης , συμβαίνω · τυγχάνω γάρ ὁ προτεραῖος ὁ δίκη ὁ πρύμνα στέφω ὁ πλοῖον ὅς εἰς Δῆλος Ἀθηναῖος πέμπω . οὗτος δέ δή τίς εἰμί ; οὗτος εἰμί ὁ πλοῖον , ὡς φημί Ἀθηναῖος , ἐν ὅς Θησεύς ποτέ εἰς Κρήτη ὁ δίς ἑπτά ἐκεῖνος οἴχομαι ἄγω καί σῴζω τε καί αὐτός σῴζω . ὁ οὖν Ἀπόλλων εὔχομαι ὡς λέγω τότε , εἰ σῴζω , ἕκαστος ἔτος θεωρία ἀπάγω εἰς Δῆλος · ὅς δή ἀεί καί νῦν ἔτι ἐκ ἐκεῖνος κατά ἐνιαυτός ὁ θεός πέμπω . ἐπειδάν οὖν ἄρχω ὁ θεωρία , νόμος εἰμί αὐτός ἐν ὁ χρόνος οὗτος καθαρεύω ὁ πόλις καί δημοσίᾳ μηδείς ἀποκτείνω , πρίν ἄν εἰς Δῆλος τε ἀφικνέομαι ὁ πλοῖον καί πάλιν δεῦρο · οὗτος δέ ἐνίοτε ἐν πολύς χρόνος γίγνομαι , ὅταν τυγχάνω ἄνεμος ἀπολαμβάνω αὐτός . ἀρχή δέ εἰμί ὁ θεωρία ἐπειδάν ὁ ἱερεύς ὁ Ἀπόλλων στέφω ὁ πρύμνα ὁ πλοῖον · οὗτος δέ τυγχάνω , ὥσπερ λέγω , ὁ προτεραῖος ὁ δίκη γίγνομαι . διά οὗτος καί πολύς χρόνος γίγνομαι ὁ Σωκράτης ἐν ὁ δεσμωτήριον ὁ μεταξύ ὁ δίκη τε καί ὁ θάνατος . τίς δέ δή ὁ περί αὐτός ὁ θάνατος , ὦ Φαίδων ; τίς εἰμί ὁ λέγω καί πράσσω , καί τίς ὁ παραγίγνομαι ὁ ἐπιτήδειος ὁ ἀνήρ ; ἤ οὐ ἐάω ὁ ἄρχων πάρειμι , ἀλλά ἐρῆμος τελευτάω φίλος ; οὐδαμῶς , ἀλλά πάρειμι τις , καί πολύς γε . οὗτος δή πᾶς προθυμέομαι ὡς σαφής ἐγώ ἀπαγγέλλω , εἰ μή τις σύ ἀσχολία τυγχάνω εἰμί . ἀλλά σχολάζω γε καί πειράω σύ διηγέομαι · καί γάρ ὁ μιμνῄσκω Σωκράτης καί αὐτός λέγω καί ἄλλος ἀκούω ἐγώ ἀεί πᾶς ἡδύς . ἀλλά μήν , ὦ Φαίδων , καί ὁ ἀκούω γε τοιοῦτος ἕτερος ἔχω · ἀλλά πειράω ὡς ἄν δύναμαι ἀκριβής διεξέρχομαι πᾶς . καί μήν ἐγώ θαυμάσιος πάσχω παραγίγνομαι . οὔτε γάρ ὡς θάνατος πάρειμι ἐγώ ἀνήρ ἐπιτήδειος ἔλεος εἰσέρχομαι · εὐδαίμων γάρ ἐγώ ἀνήρ φαίνω , ὦ Ἐχεκράτης , καί ὁ τρόπος καί ὁ λόγος , ὡς ἀδεής καί γενναῖος τελευτάω , ὥστε ἐγώ ἐκεῖνος παρίστημι μηδέ εἰς ᾍδης ἔρχομαι ἄνευ θεῖος μοῖρα ἔρχομαι , ἀλλά καί ἐκεῖσε ἀφικνέομαι εὖ πράσσω εἴπερ τις πώποτε καί ἄλλος .