plato-philosophy.phaedo 116
ἀλλὰ θαρρεῖν τε χρὴ καὶ φάναι τοὐμὸν σῶμα θάπτειν , καὶ θάπτειν οὕτως ὅπως ἄν σοι φίλον ᾖ καὶ μάλιστα ἡγῇ νόμιμον εἶναι . ταῦτ’ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο εἰς οἴκημά τι ὡς λουσόμενος , καὶ ὁ Κρίτων εἵπετο αὐτῷ , ἡμᾶς δ’ ἐκέλευε περιμένειν . περιεμένομεν οὖν πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι περὶ τῶν εἰρημένων καὶ ἀνασκοποῦντες , τοτὲ δ’ αὖ περὶ τῆς συμφορᾶς διεξιόντες ὅση ἡμῖν γεγονυῖα εἴη , ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα βίον . ἐπειδὴ δὲ ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη παρ’ αὐτὸν τὰ παιδία — δύο γὰρ αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ ἦσαν , εἷς δὲ μέγας — καὶ αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες ἀφίκοντο ἐκεῖναι , ἐναντίον τοῦ Κρίτωνος διαλεχθείς τε καὶ ἐπιστείλας ἅττα ἐβούλετο , τὰς μὲν γυναῖκας καὶ τὰ παιδία ἀπιέναι ἐκέλευσεν , αὐτὸς δὲ ἧκε παρ’ ἡμᾶς . καὶ ἦν ἤδη ἐγγὺς ἡλίου δυσμῶν · χρόνον γὰρ πολὺν διέτριψεν ἔνδον . ἐλθὼν δ’ ἐκαθέζετο λελουμένος καὶ οὐ πολλὰ ἄττα μετὰ ταῦτα διελέχθη , καὶ ἧκεν ὁ τῶν ἕνδεκα ὑπηρέτης καὶ στὰς παρ’ αὐτόν , ὦ Σώκρατες , ἔφη , οὐ καταγνώσομαί γε σοῦ ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω , ὅτι μοι χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ἐπειδὰν αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν ἀρχόντων . σὲ δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως ἔγνωκα ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ γενναιότατον καὶ πρᾳότατον καὶ ἄριστον ἄνδρα ὄντα τῶν πώποτε δεῦρο ἀφικομένων , καὶ δὴ καὶ νῦν εὖ οἶδ’ ὅτι οὐκ ἐμοὶ χαλεπαίνεις , γιγνώσκεις γὰρ τοὺς αἰτίους , ἀλλὰ ἐκείνοις . νῦν οὖν , οἶσθα γὰρ ἃ ἦλθον ἀγγέλλων , χαῖρέ τε καὶ πειρῶ ὡς ῥᾷστα φέρειν τὰ ἀναγκαῖα . καὶ ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει . καὶ ὁ Σωκράτης ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν , καὶ σύ , ἔφη , χαῖρε , καὶ ἡμεῖς ταῦτα ποιήσομεν . καὶ ἅμα πρὸς ἡμᾶς , ὡς ἀστεῖος , ἔφη , ὁ ἄνθρωπος · καὶ παρὰ πάντα μοι τὸν χρόνον προσῄει καὶ διελέγετο ἐνίοτε καὶ ἦν ἀνδρῶν λῷστος , καὶ νῦν ὡς γενναίως με ἀποδακρύει . ἀλλ’ ἄγε δή , ὦ Κρίτων , πειθώμεθα αὐτῷ , καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον , εἰ τέτριπται · εἰ δὲ μή , τριψάτω ὁ ἄνθρωπος . καὶ ὁ Κρίτων , ἀλλ᾽ οἶμαι , ἔφη , ἔγωγε , ὦ Σώκρατες , ἔτι ἥλιον εἶναι ἐπὶ τοῖς ὄρεσιν καὶ οὔπω δεδυκέναι . καὶ ἅμα ἐγὼ οἶδα καὶ ἄλλους πάνυ ὀψὲ πίνοντας , ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς , δειπνήσαντάς τε καὶ πιόντας εὖ μάλα , καὶ συγγενομένους γ’ ἐνίους ὧν ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες . ἀλλὰ μηδὲν ἐπείγου · ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ .
Lemmas: ἀλλά θαρσέω τε χρή καί φημί ἐμός σῶμα θάπτω , καί θάπτω οὕτως ὅπως ἄν σύ φίλος εἰμί καί μάλα ἡγέομαι νόμιμος εἰμί . οὗτος λέγω ἐκεῖνος μέν ἀνίστημι εἰς οἴκημα τις ὡς λούω , καί ὁ Κρίτων ἕπομαι αὐτός , ἐγώ δέ κελεύω περιμένω . περιμένω οὖν πρός ἐγώ αὐτός διαλέγω περί ὁ λέγω καί ἀνασκοπέω , τότε δέ αὖ περί ὁ συμφορά διεξέρχομαι ὅσος ἐγώ γίγνομαι εἰμί , ἄτεχνος ἡγέομαι ὥσπερ πατήρ στερέω διάγω ὀρφανός ὁ ἔπειτα βίος . ἐπειδή δέ λούω καί φέρω παρά αὐτός ὁ παιδίον — δύο γάρ αὐτός υἱός μικρός εἰμί , εἷς δέ μέγας — καί ὁ οἰκεῖος γυνή ἀφικνέομαι ἐκεῖνος , ἐναντίον ὁ Κρίτων διαλέγω τε καί ἐπιστέλλω ὅστις βούλομαι , ὁ μέν γυνή καί ὁ παιδίον ἀπέρχομαι κελεύω , αὐτός δέ ἵημι παρά ἐγώ . καί εἰμί ἤδη ἐγγύς ἥλιος δυσμή · χρόνος γάρ πολύς διατρίβω ἔνδον . ἔρχομαι δέ καθέζομαι λούω καί οὐ πολύς τις μετά οὗτος διαλέγω , καί ἥκω ὁ ὁ ἕνδεκα ὑπηρέτης καί ἵστημι παρά αὐτός , ὦ Σωκράτης , φημί , οὐ καταγιγνώσκω γε σύ ὅς ἄλλος καταγιγνώσκω , ὅτι ἐγώ χαλεπαίνω καί καταράομαι ἐπειδάν αὐτός παραγγέλλω πίνω ὁ φάρμακον ἀναγκάζω ὁ ἄρχων . σύ δέ ἐγώ καί ἄλλος γιγνώσκω ἐν οὗτος ὁ χρόνος γενναῖος καί πρᾶος καί ἀγαθός ἀνήρ εἰμί ὁ πώποτε δεῦρο ἀφικνέομαι , καί δή καί νῦν εὖ οἶδα ὅτι οὐ ἐγώ χαλεπαίνω , γιγνώσκω γάρ ὁ αἴτιος , ἀλλά ἐκεῖνος . νῦν οὖν , οἶδα γάρ ὅς ἔρχομαι ἀγγέλλω , χαίρω τε καί πειράω ὡς ῥᾴδιος φέρω ὁ ἀναγκαῖος . καί ἅμα δακρύω μεταστρέφω ἀπέρχομαι . καί ὁ Σωκράτης ἀναβλέπω πρός αὐτός , καί σύ , φημί , χαίρω , καί ἐγώ οὗτος ποιέω . καί ἅμα πρός ἐγώ , ὡς ἀστεῖος , φημί , ὁ ἄνθρωπος · καί παρά πᾶς ἐγώ ὁ χρόνος προσέρχομαι καί διαλέγω ἐνίοτε καί εἰμί ἀνήρ λωΐων , καί νῦν ὡς γενναῖος ἐγώ ἀποδακρύω . ἀλλά ἄγε δή , ὦ Κρίτων , πείθω αὐτός , καί ἐνεγκατόω τις ὁ φάρμακον , εἰ τρίβω · εἰ δέ μή , τρίβω ὁ ἄνθρωπος . καί ὁ Κρίτων , ἀλλά οἴομαι , φημί , ἐγώ , ὦ Σωκράτης , ἔτι ἥλιος εἰμί ἐπί ὁ ὄρος καί οὔπω δύω . καί ἅμα ἐγώ οἶδα καί ἄλλος πάνυ ὀψέ πίνω , ἐπειδάν παραγγέλλω αὐτός , δειπνέω τε καί πίνω εὖ μάλα , καί συγγίγνομαι γε ἔνιοι ὅς ἄν τυγχάνω ἐπιθυμέω . ἀλλά μηδείς ἐπείγω · ἔτι γάρ ἐγχωρέω .