plato-philosophy.phaedo 68
εἰ γὰρ διαβέβληνται μὲν πανταχῇ τῷ σώματι , αὐτὴν δὲ καθ’ αὑτὴν ἐπιθυμοῦσι τὴν ψυχὴν ἔχειν , τούτου δὲ γιγνομένου εἰ φοβοῖντο καὶ ἀγανακτοῖεν , οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη , εἰ μὴ ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν , οἷ ἀφικομένοις ἐλπίς ἐστιν οὗ διὰ βίου ἤρων τυχεῖν — ἤρων δὲ φρονήσεως — ᾧ τε διεβέβληντο , τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος αὐτοῖς ; ἢ ἀνθρωπίνων μὲν παιδικῶν καὶ γυναικῶν καὶ ὑέων ἀποθανόντων πολλοὶ δὴ ἑκόντες ἠθέλησαν εἰς Ἅιδου μετελθεῖν , ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι τῆς ἐλπίδος , τῆς τοῦ ὄψεσθαί τε ἐκεῖ ὧν ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι · φρονήσεως δὲ ἄρα τις τῷ ὄντι ἐρῶν , καὶ λαβὼν σφόδρα τὴν αὐτὴν ταύτην ἐλπίδα , μηδαμοῦ ἄλλοθι ἐντεύξεσθαι αὐτῇ ἀξίως λόγου ἢ ἐν Ἅιδου , ἀγανακτήσει τε ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος εἶσιν αὐτόσε ; οἴεσθαί γε χρή , ἐὰν τῷ ὄντι γε ᾖ , ὦ ἑταῖρε , φιλόσοφος · σφόδρα γὰρ αὐτῷ ταῦτα δόξει , μηδαμοῦ ἄλλοθι καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλ’ ἢ ἐκεῖ . εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει , ὅπερ ἄρτι ἔλεγον , οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ τοιοῦτος ; πολλὴ μέντοι νὴ Δία , ἦ δ’ ὅς . οὐκοῦν ἱκανόν σοι τεκμήριον , ἔφη , τοῦτο ἀνδρός , ὃν ἂν ἴδῃς ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι , ὅτι οὐκ ἄρ᾽ ἦν φιλόσοφος ἀλλά τις φιλοσώματος ; ὁ αὐτὸς δέ που οὗτος τυγχάνει ὢν καὶ φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος , ἤτοι τὰ ἕτερα τούτων ἢ ἀμφότερα . πάνυ , ἔφη , ἔχει οὕτως ὡς λέγεις . ἆρ’ οὖν , ἔφη , ὦ Σιμμία , οὐ καὶ ἡ ὀνομαζομένη ἀνδρεία τοῖς οὕτω διακειμένοις μάλιστα προσήκει ; πάντως δήπου , ἔφη . οὐκοῦν καὶ ἡ σωφροσύνη , ἣν καὶ οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι σωφροσύνην , τὸ περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ’ ὀλιγώρως ἔχειν καὶ κοσμίως , ἆρ’ οὐ τούτοις μόνοις προσήκει , τοῖς μάλιστα τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν τε καὶ ἐν φιλοσοφίᾳ ζῶσιν ; ἀνάγκη , ἔφη . εἰ γὰρ ἐθέλεις , ἦ δ’ ὅς , ἐννοῆσαι τήν γε τῶν ἄλλων ἀνδρείαν τε καὶ σωφροσύνην , δόξει σοι εἶναι ἄτοπος . πῶς δή , ὦ Σώκρατες ; οἶσθα , ἦ δ’ ὅς , ὅτι τὸν θάνατον ἡγοῦνται πάντες οἱ ἄλλοι τῶν μεγάλων κακῶν ; καὶ μάλ᾽ , ἔφη . οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν αὐτῶν οἱ ἀνδρεῖοι τὸν θάνατον , ὅταν ὑπομένωσιν ; ἔστι ταῦτα . τῷ δεδιέναι ἄρα καὶ δέει ἀνδρεῖοί εἰσι πάντες πλὴν οἱ φιλόσοφοι · καίτοι ἄλογόν γε δέει τινὰ καὶ δειλίᾳ ἀνδρεῖον εἶναι . πάνυ μὲν οὖν . τί δὲ οἱ κόσμιοι αὐτῶν ; οὐ ταὐτὸν τοῦτο πεπόνθασιν · ἀκολασίᾳ τινὶ σώφρονές εἰσιν ; καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον εἶναι , ἀλλ’ ὅμως αὐτοῖς συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον τὸ πάθος τὸ περὶ ταύτην τὴν εὐήθη σωφροσύνην · φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων , ἄλλων ἀπέχονται ὑπ’ ἄλλων κρατούμενοι .
Lemmas: εἰ γάρ διαβάλλω μέν πανταχῇ ὁ σῶμα , αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ ἐπιθυμέω ὁ ψυχή ἔχω , οὗτος δέ γίγνομαι εἰ φοβέω καί ἀγανακτέω , οὐ πολύς ἄν ἀλογία εἰμί , εἰ μή ἄσμενος ἐκεῖσε ἔρχομαι , οἷ ἀφικνέομαι ἐλπίς εἰμί ὅς διά βίος ἐράω τυγχάνω — ἐράω δέ φρόνησις — ὅς τε διαβάλλω , οὗτος ἀπαλλάσσω σύνειμι αὐτός ; ἤ ἀνθρώπινος μέν παιδικός καί γυνή καί υἱός ἀποθνῄσκω πολύς δή ἑκών ἐθέλω εἰς ᾍδης μετέρχομαι , ὑπό οὗτος ἄγω ὁ ἐλπίς , ὁ ὁ ὁράω τε ἐκεῖ ὅς ἐπιθυμέω καί σύνειμι · φρόνησις δέ ἄρα τις ὁ εἰμί ἐράω , καί λαμβάνω σφόδρα ὁ αὐτός οὗτος ἐλπίς , μηδαμοῦ ἄλλοθι ἐντυγχάνω αὐτός ἄξιος λόγος ἤ ἐν ᾍδης , ἀγανακτέω τε ἀποθνῄσκω καί οὐ ἄσμενος ἔρχομαι αὐτόσε ; οἴομαι γε χρή , ἐάν ὁ εἰμί γε εἰμί , ὦ ἑταῖρος , φιλόσοφος · σφόδρα γάρ αὐτός οὗτος δοκέω , μηδαμοῦ ἄλλοθι καθαρός ἐντυγχάνω φρόνησις ἀλλά ἤ ἐκεῖ . εἰ δέ οὗτος οὕτως ἔχω , ὅς ἄρτι λέγω , οὐ πολύς ἄν ἀλογία εἰμί εἰ φοβέω ὁ θάνατος ὁ τοιοῦτος ; πολύς μέντοι νή Ζεύς , ἠμί δέ ὅς . οὐκοῦν ἱκανός σύ τεκμήριον , φημί , οὗτος ἀνήρ , ὅς ἄν ὁράω ἀγανακτέω μέλλω ἀποθνῄσκω , ὅτι οὐ ἄρα εἰμί φιλόσοφος ἀλλά τις φιλοσώματος ; ὁ αὐτός δέ που οὗτος τυγχάνω εἰμί καί φιλοχρήματος καί φιλότιμος , ἤτοι ὁ ἕτερος οὗτος ἤ ἀμφότερος . πάνυ , φημί , ἔχω οὕτως ὡς λέγω . ἆρα οὖν , φημί , ὦ Σιμμίας , οὐ καί ὁ ὀνομάζω ἀνδρεία ὁ οὕτως διάκειμαι μάλα προσήκω ; πάντως δήπου , φημί . οὐκοῦν καί ὁ σωφροσύνη , ὅς καί ὁ πολύς ὀνομάζω σωφροσύνη , ὁ περί ὁ ἐπιθυμία μή πτοέω ἀλλά ὀλίγωρος ἔχω καί κόσμιος , ἆρα οὐ οὗτος μόνος προσήκω , ὁ μάλα ὁ σῶμα ὀλιγωρέω τε καί ἐν φιλοσοφία ζάω ; ἀνάγκη , φημί . εἰ γάρ ἐθέλω , ἠμί δέ ὅς , ἐννοέω ὁ γε ὁ ἄλλος ἀνδρεία τε καί σωφροσύνη , δοκέω σύ εἰμί ἄτοπος . πῶς δή , ὦ Σωκράτης ; οἶδα , ἠμί δέ ὅς , ὅτι ὁ θάνατος ἡγέομαι πᾶς ὁ ἄλλος ὁ μέγας κακός ; καί μάλα , φημί . οὐκοῦν φόβος μέγας κακός ὑπομένω αὐτός ὁ ἀνδρεῖος ὁ θάνατος , ὅταν ὑπομένω ; εἰμί οὗτος . ὁ δείδω ἄρα καί δέος ἀνδρεῖος εἰμί πᾶς πλήν ὁ φιλόσοφος · καίτοι ἄλογος γε δέος τις καί δειλία ἀνδρεῖος εἰμί . πάνυ μέν οὖν . τίς δέ ὁ κόσμιος αὐτός ; οὐ αὐτός οὗτος πάσχω · ἀκολασία τις σώφρων εἰμί ; καίτοι φημί γε ἀδύνατος εἰμί , ἀλλά ὅμως αὐτός συμβαίνω οὗτος ὅμοιος ὁ πάθος ὁ περί οὗτος ὁ εὐήθης σωφροσύνη · φοβέω γάρ ἕτερος ἡδονή στερέω καί ἐπιθυμέω ἐκεῖνος , ἄλλος ἀπέχω ὑπό ἄλλος κρατέω .