plato-philosophy.phaedo 105
ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι , ποῖα οὐκ ἐναντία τινὶ ὄντα ὅμως οὐ δέχεται αὐτό , τὸ ἐναντίον — οἷον νῦν ἡ τριὰς τῷ ἀρτίῳ οὐκ οὖσα ἐναντία οὐδέν τι μᾶλλον αὐτὸ δέχεται , τὸ γὰρ ἐναντίον ἀεὶ αὐτῷ ἐπιφέρει , καὶ ἡ δυὰς τῷ περιττῷ καὶ τὸ πῦρ τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα πάμπολλα — ἀλλ’ ὅρα δὴ εἰ οὕτως ὁρίζῃ , μὴ μόνον τὸ ἐναντίον τὸ ἐναντίον μὴ δέχεσθαι , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνο , ὃ ἂν ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον ἐκείνῳ , ἐφ’ ὅτι ἂν αὐτὸ ἴῃ , αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον τὴν τοῦ ἐπιφερομένου ἐναντιότητα μηδέποτε δέξασθαι . πάλιν δὲ ἀναμιμνῄσκου · οὐ γὰρ χεῖρον πολλάκις ἀκούειν . τὰ πέντε τὴν τοῦ ἀρτίου οὐ δέξεται , οὐδὲ τὰ δέκα τὴν τοῦ περιττοῦ , τὸ διπλάσιον . τοῦτο μὲν οὖν καὶ αὐτὸ ἄλλῳ ἐναντίον , ὅμως δὲ τὴν τοῦ περιττοῦ οὐ δέξεται · οὐδὲ δὴ τὸ ἡμιόλιον οὐδὲ τἆλλα τὰ τοιαῦτα , τὸ ἥμισυ , τὴν τοῦ ὅλου , καὶ τριτημόριον αὖ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , εἴπερ ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ σοι οὕτως . πάνυ σφόδρα καὶ συνδοκεῖ , ἔφη , καὶ ἕπομαι . πάλιν δή μοι , ἔφη , ἐξ ἀρχῆς λέγε . καὶ μή μοι ὃ ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου , ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ . λέγω δὴ παρ’ ἣν τὸ πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν , τὴν ἀσφαλῆ ἐκείνην , ἐκ τῶν νῦν λεγομένων ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν . εἰ γὰρ ἔροιό με ᾧ ἂν τί ἐν τῷ σώματι ἐγγένηται θερμὸν ἔσται , οὐ τὴν ἀσφαλῆ σοι ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ , ὅτι ᾧ ἂν θερμότης , ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ τῶν νῦν , ὅτι ᾧ ἂν πῦρ · οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει , οὐκ ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν νόσος , ἀλλ’ ᾧ ἂν πυρετός · οὐδ’ ᾧ ἂν ἀριθμῷ τί ἐγγένηται περιττὸς ἔσται , οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης , ἀλλ’ ᾧ ἂν μονάς , καὶ τἆλλα οὕτως . ἀλλ’ ὅρα εἰ ἤδη ἱκανῶς οἶσθ’ ὅτι βούλομαι . ἀλλὰ πάνυ ἱκανῶς , ἔφη . ἀποκρίνου δή , ἦ δ’ ὅς , ᾧ ἂν τί ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται ; ὧι ἂν ψυχή , ἔφη . οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο οὕτως ἔχει ; πῶς γὰρ οὐχί ; ἦ δ’ ὅς . ψυχὴ ἄρα ὅτι ἂν αὐτὴ κατάσχῃ , ἀεὶ ἥκει ἐπ’ ἐκεῖνο φέρουσα ζωήν ; ἥκει μέντοι , ἔφη . πότερον δ’ ἔστι τι ζωῇ ἐναντίον ἢ οὐδέν ; ἔστιν , ἔφη . τί ; θάνατος . οὐκοῦν ψυχὴ τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ μή ποτε δέξηται , ὡς ἐκ τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται ; καὶ μάλα σφόδρα , ἔφη ὁ Κέβης . τί οὖν ; τὸ μὴ δεχόμενον τὴν τοῦ ἀρτίου ἰδέαν τί νυνδὴ ὠνομάζομεν ; ἀνάρτιον , ἔφη . τὸ δὲ δίκαιον μὴ δεχόμενον καὶ ὃ ἂν μουσικὸν μὴ δέχηται ; ἄμουσον , ἔφη , τὸ δὲ ἄδικον . εἶεν · ὃ δ’ ἂν θάνατον μὴ δέχηται τί καλοῦμεν ; ἀθάνατον , ἔφη . οὐκοῦν ψυχὴ οὐ δέχεται θάνατον ; οὔ . ἀθάνατον ἄρα ψυχή . ἀθάνατον . εἶεν , ἔφη · τοῦτο μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν ; ἢ πῶς δοκεῖ ; καὶ μάλα γε ἱκανῶς , ὦ Σώκρατες .
Lemmas: ὅς τοίνυν λέγω ὁρίζω , ποῖος οὐ ἐναντίος τις εἰμί ὅμως οὐ δέχομαι αὐτός , ὁ ἐναντίος — οἷος νῦν ὁ τριάς ὁ ἄρτιος οὐ εἰμί ἐναντίος οὐδείς τις μάλα αὐτός δέχομαι , ὁ γάρ ἐναντίος ἀεί αὐτός ἐπιφέρω , καί ὁ δυάς ὁ περισσός καί ὁ πῦρ ὁ ψυχρός καί ἄλλος πάμπολυς — ἀλλά ὁράω δή εἰ οὕτως ὁρίζω , μή μόνος ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος μή δέχομαι , ἀλλά καί ἐκεῖνος , ὅς ἄν ἐπιφέρω τις ἐναντίος ἐκεῖνος , ἐπί ὅστις ἄν αὐτός ἔρχομαι , αὐτός ὁ ἐπιφέρω ὁ ὁ ἐπιφέρω ἐναντιότης μηδέποτε δέχομαι . πάλιν δέ ἀναμιμνῄσκω · οὐ γάρ κακός πολλάκις ἀκούω . ὁ πέντε ὁ ὁ ἄρτιος οὐ δέχομαι , οὐδέ ὁ δέκα ὁ ὁ περισσός , ὁ διπλάσιος . οὗτος μέν οὖν καί αὐτός ἄλλος ἐναντίος , ὅμως δέ ὁ ὁ περισσός οὐ δέχομαι · οὐδέ δή ὁ ἡμιόλιος οὐδέ ἄλλος ὁ τοιοῦτος , ὁ ἥμισυς , ὁ ὁ ὅλος , καί τριτημόριος αὖ καί πᾶς ὁ τοιοῦτος , εἴπερ ἕπομαι τε καί συνδοκέω σύ οὕτως . πάνυ σφόδρα καί συνδοκέω , φημί , καί ἕπομαι . πάλιν δή ἐγώ , φημί , ἐκ ἀρχή λέγω . καί μή ἐγώ ὅς ἄν ἐρωτάω ἀποκρίνω , ἀλλά μιμέομαι ἐγώ . λέγω δή παρά ὅς ὁ πρῶτος λέγω ἀπόκρισις , ὁ ἀσφαλής ἐκεῖνος , ἐκ ὁ νῦν λέγω ἄλλος ὁράω ἀσφάλεια . εἰ γάρ ἔρομαι ἐγώ ὅς ἄν τίς ἐν ὁ σῶμα ἐγγίγνομαι θερμός εἰμί , οὐ ὁ ἀσφαλής σύ λέγω ἀπόκρισις ἐκεῖνος ὁ ἀμαθής , ὅτι ὅς ἄν θερμότης , ἀλλά κομψός ἐκ ὁ νῦν , ὅτι ὅς ἄν πῦρ · οὐδέ ἐάν ἔρομαι ὅς ἄν σῶμα τίς ἐγγίγνομαι νοσέω , οὐ λέγω ὅτι ὅς ἄν νόσος , ἀλλά ὅς ἄν πυρετός · οὐδέ ὅς ἄν ἀριθμός τίς ἐγγίγνομαι περισσός εἰμί , οὐ λέγω ὅς ἄν περισσότης , ἀλλά ὅς ἄν μονή , καί ἄλλος οὕτως . ἀλλά ὁράω εἰ ἤδη ἱκανός οἶδα ὅτι βούλομαι . ἀλλά πάνυ ἱκανός , φημί . ἀποκρίνω δή , ἠμί δέ ὅς , ὅς ἄν τίς ἐγγίγνομαι σῶμα ζάω εἰμί ; ὅς ἄν ψυχή , φημί . οὐκοῦν ἀεί οὗτος οὕτως ἔχω ; πῶς γάρ οὐ ; ἠμί δέ ὅς . ψυχή ἄρα ὅστις ἄν αὐτός κατέχω , ἀεί ἥκω ἐπί ἐκεῖνος φέρω ζωή ; ἥκω μέντοι , φημί . πότερος δέ εἰμί τις ζωή ἐναντίος ἤ οὐδείς ; εἰμί , φημί . τίς ; θάνατος . οὐκοῦν ψυχή ὁ ἐναντίος ὅς αὐτός ἐπιφέρω ἀεί οὐ μή ποτέ δέχομαι , ὡς ἐκ ὁ πρόσθεν ὁμολογέω ; καί μάλα σφόδρα , φημί ὁ Κέβης . τίς οὖν ; ὁ μή δέχομαι ὁ ὁ ἄρτιος ἰδέα τίς νυνδί ὀνομάζω ; ἀνάρτιος , φημί . ὁ δέ δίκαιος μή δέχομαι καί ὅς ἄν μουσικός μή δέχομαι ; ἄμουσος , φημί , ὁ δέ ἄδικος . εἶεν · ὅς δέ ἄν θάνατος μή δέχομαι τίς καλέω ; ἀθάνατος , φημί . οὐκοῦν ψυχή οὐ δέχομαι θάνατος ; οὐ . ἀθάνατος ἄρα ψυχή . ἀθάνατος . εἰμί , φημί · οὗτος μέν δή ἀποδείκνυμι φημί ; ἤ πῶς δοκέω ; καί μάλα γε ἱκανός , ὦ Σωκράτης .