plato-philosophy.phaedo 89
καὶ μήν , ὦ Ἐχέκρατες , πολλάκις θαυμάσας Σωκράτη οὐ πώποτε μᾶλλον ἠγάσθην ἢ τότε παραγενόμενος . τὸ μὲν οὖν ἔχειν ὅτι λέγοι ἐκεῖνος ἴσως οὐδὲν ἄτοπον · ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον μὲν τοῦτο , ὡς ἡδέως καὶ εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως τῶν νεανίσκων τὸν λόγον ἀπεδέξατο , ἔπειτα ἡμῶν ὡς ὀξέως ᾔσθετο ὃ ᾽πεπόνθεμεν ὑπὸ τῶν λόγων , ἔπειτα ὡς εὖ ἡμᾶς ἰάσατο καὶ ὥσπερ πεφευγότας καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ προύτρεψεν πρὸς τὸ παρέπεσθαί τε καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον . πῶς δή ; ἐγὼ ἐρῶ . ἔτυχον γὰρ ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος παρὰ τὴν κλίνην ἐπὶ χαμαιζήλου τινός , ὁ δὲ ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ ἐγώ . καταψήσας οὖν μου τὴν κεφαλὴν καὶ συμπιέσας τὰς ἐπὶ τῷ αὐχένι τρίχας — εἰώθει γάρ , ὁπότε τύχοι , παίζειν μου εἰς τὰς τρίχας — Αὔριον δή , ἔφη , ἴσως , ὦ Φαίδων , τὰς καλὰς ταύτας κόμας ἀποκερῇ . ἔοικεν , ἦν δ᾽ ἐγώ , ὦ Σώκρατες . οὔκ , ἄν γε ἐμοὶ πείθῃ . ἀλλὰ τί ; ἦν δ’ ἐγώ . τήμερον , ἔφη , κἀγὼ τὰς ἐμὰς καὶ σὺ ταύτας , ἐάνπερ γε ἡμῖν ὁ λόγος τελευτήσῃ καὶ μὴ δυνώμεθα αὐτὸν ἀναβιώσασθαι . καὶ ἔγωγ’ ἄν , εἰ σὺ εἴην καί με διαφεύγοι ὁ λόγος , ἔνορκον ἂν ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι , μὴ πρότερον κομήσειν , πρὶν ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε καὶ κέβητος λόγον . ἀλλ᾽ , ἦν δ’ ἐγώ , πρὸς δύο λέγεται οὐδ’ ὁ Ἡρακλῆς οἷός τε εἶναι . ἀλλὰ καὶ ἐμέ , ἔφη , τὸν Ἰόλεων παρακάλει , ἕως ἔτι φῶς ἐστιν . παρακαλῶ τοίνυν , ἔφην , οὐχ ὡς Ἡρακλῆς , ἀλλ’ ὡς Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ . οὐδὲν διοίσει , ἔφη . ἀλλὰ πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι πάθος μὴ πάθωμεν . τὸ ποῖον ; ἦν δ’ ἐγώ . μὴ γενώμεθα , ἦ δ’ ὅς , μισόλογοι , ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι · ὡς οὐκ ἔστιν , ἔφη , ὅτι ἄν τις μεῖζον τούτου κακὸν πάθοι ἢ λόγους μισήσας . γίγνεται δὲ ἐκ τοῦ αὐτοῦ τρόπου μισολογία τε καὶ μισανθρωπία . ἥ τε γὰρ μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ τοῦ σφόδρα τινὶ πιστεῦσαι ἄνευ τέχνης , καὶ ἡγήσασθαι παντάπασί γε ἀληθῆ εἶναι καὶ ὑγιῆ καὶ πιστὸν τὸν ἄνθρωπον , ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν τε καὶ ἄπιστον , καὶ αὖθις ἕτερον · καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις πάθῃ τις καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς ἂν ἡγήσαιτο οἰκειοτάτους τε καὶ ἑταιροτάτους , τελευτῶν δὴ θαμὰ προσκρούων μισεῖ τε πάντας καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι τὸ παράπαν . ἢ οὐκ ᾔσθησαι σύ πω τοῦτο γιγνόμενον ; πάνυ γε , ἦν δ᾽ ἐγώ . οὐκοῦν , ἦ δ’ ὅς , αἰσχρόν , καὶ δῆλον ὅτι ἄνευ τέχνης τῆς περὶ τἀνθρώπεια ὁ τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις ;
Lemmas: καί μήν , ὦ Ἐχεκράτης , πολλάκις θαυμάζω Σωκράτης οὐ πώποτε μάλα ἄγαμαι ἤ τότε παραγίγνομαι . ὁ μέν οὖν ἔχω ὅτι λέγω ἐκεῖνος ἴσως οὐδείς ἄτοπος · ἀλλά ἐγώ μάλα θαυμάζω αὐτός πρῶτος μέν οὗτος , ὡς ἡδύς καί εὐμενής καί ἀγαμένως ὁ νεανίσκος ὁ λόγος ἀποδέχομαι , ἔπειτα ἐγώ ὡς ὀξύς αἰσθάνομαι ὅς πάσχω ὑπό ὁ λόγος , ἔπειτα ὡς εὖ ἐγώ ἰάομαι καί ὥσπερ φεύγω καί ἡσσάομαι ἀνακαλέω καί προτρέπω πρός ὁ παρέπομαι τε καί συσκοπέω ὁ λόγος . πῶς δή ; ἐγώ λέγω . τυγχάνω γάρ ἐν δεξιός αὐτός κάθημαι παρά ὁ κλίνη ἐπί χαμαίζηλος τις , ὁ δέ ἐπί πολύς ὑψηλός ἤ ἐγώ . καταψάω οὖν ἐγώ ὁ κεφαλή καί συμπιέζω ὁ ἐπί ὁ αὐχήν θρίξ — εἴωθα γάρ , ὁπότε τυγχάνω , παίζω ἐγώ εἰς ὁ θρίξ — αὔριον δή , φημί , ἴσως , ὦ Φαίδων , ὁ καλός οὗτος κόμη ἀποκείρω . ἔοικα , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Σωκράτης . οὐ , ἐάν γε ἐγώ πείθω . ἀλλά τίς ; εἰμί δέ ἐγώ . σήμερον , φημί , ἐγώ ὁ ἐμός καί σύ οὗτος , ἐάν γε ἐγώ ὁ λόγος τελευτάω καί μή δύναμαι αὐτός ἀναβιόω . καί ἐγώ ἄν , εἰ σύ εἰμί καί ἐγώ διαφεύγω ὁ λόγος , ἔνορκος ἄν ποιέω ὥσπερ Ἀργεῖος , μή πρότερος κομέω , πρίν ἄν νικάω ἀναμάχομαι ὁ Σιμμίας τε καί κέβης λόγος . ἀλλά , εἰμί δέ ἐγώ , πρός δύο λέγω οὐδέ ὁ Ἡρακλῆς οἷος τε εἰμί . ἀλλά καί ἐγώ , φημί , ὁ Ἰόλευς παρακαλέω , ἕως ἔτι φάος εἰμί . παρακαλέω τοίνυν , φημί , οὐ ὡς Ἡρακλῆς , ἀλλά ὡς Ἰόλευς ὁ Ἡρακλῆς . οὐδείς διαφέρω , φημί . ἀλλά πρῶτος εὐλαβέομαι τις πάθος μή πάσχω . ὁ ποῖος ; εἰμί δέ ἐγώ . μή γίγνομαι , ἠμί δέ ὅς , μισόλογος , ὥσπερ ὁ μισάνθρωπος γίγνομαι · ὡς οὐ εἰμί , φημί , ὅστις ἄν τις μέγας οὗτος κακός πάσχω ἤ λόγος μισέω . γίγνομαι δέ ἐκ ὁ αὐτός τρόπος μισολογία τε καί μισανθρωπία . ὁ τε γάρ μισανθρωπία ἐνδύω ἐκ ὁ σφόδρα τις πιστεύω ἄνευ τέχνη , καί ἡγέομαι παντάπασι γε ἀληθής εἰμί καί ὑγιής καί πιστός ὁ ἄνθρωπος , ἔπειτα ὀλίγος ὕστερον εὑρίσκω οὗτος πονηρός τε καί ἄπιστος , καί αὖθις ἕτερος · καί ὅταν οὗτος πολλάκις πάσχω τις καί ὑπό οὗτος μάλα ὅς ἄν ἡγέομαι οἰκεῖος τε καί ἑταῖρος , τελευτάω δή θαμά προσκρούω μισέω τε πᾶς καί ἡγέομαι οὐδείς οὐδείς ὑγιής εἰμί ὁ παράπαν . ἤ οὐ αἰσθάνομαι σύ πω οὗτος γίγνομαι ; πάνυ γε , εἰμί δέ ἐγώ . οὐκοῦν , ἠμί δέ ὅς , αἰσχρός , καί δῆλος ὅτι ἄνευ τέχνη ὁ περί ἀνθρώπειος ὁ τοιοῦτος χράω ἐπιχειρέω ὁ ἄνθρωπος ;