plato-philosophy.phaedo 92
τί οὖν , ἦ δ’ ὅς , περὶ ἐκείνου τοῦ λόγου λέγετε ἐν ᾧ ἔφαμεν τὴν μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι , καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλοθι πρότερον ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν , πρὶν ἐν τῷ σώματι ἐνδεθῆναι ; ἐγὼ μέν , ἔφη ὁ Κέβης , καὶ τότε θαυμαστῶς ὡς ἐπείσθην ὑπ’ αὐτοῦ καὶ νῦν ἐμμένω ὡς οὐδενὶ λόγῳ . καὶ μήν , ἔφη ὁ Σιμμίας , καὶ αὐτὸς οὕτως ἔχω , καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ μοι περί γε τούτου ἄλλο ποτέ τι δόξειεν . καὶ ὁ Σωκράτης , ἀλλὰ ἀνάγκη σοι , ἔφη , ὦ ξένε Θηβαῖε , ἄλλα δόξαι , ἐάνπερ μείνῃ ἥδε ἡ οἴησις , τὸ ἁρμονίαν μὲν εἶναι σύνθετον πρᾶγμα , ψυχὴν δὲ ἁρμονίαν τινὰ ἐκ τῶν κατὰ τὸ σῶμα ἐντεταμένων συγκεῖσθαι · οὐ γάρ που ἀποδέξῃ γε σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον ἦν ἁρμονία συγκειμένη , πρὶν ἐκεῖνα εἶναι ἐξ ὧν ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι . ἢ ἀποδέξῃ ; οὐδαμῶς , ἔφη , ὦ Σώκρατες . αἰσθάνῃ οὖν , ἦ δ’ ὅς , ὅτι ταῦτά σοι συμβαίνει λέγειν , ὅταν φῇς μὲν εἶναι τὴν ψυχὴν πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπου εἶδός τε καὶ σῶμα ἀφικέσθαι , εἶναι δὲ αὐτὴν συγκειμένην ἐκ τῶν οὐδέπω ὄντων ; οὐ γὰρ δὴ ἁρμονία γέ σοι τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις , ἀλλὰ πρότερον καὶ ἡ λύρα καὶ αἱ χορδαὶ καὶ οἱ φθόγγοι ἔτι ἀνάρμοστοι ὄντες γίγνονται , τελευταῖον δὲ πάντων συνίσταται ἡ ἁρμονία καὶ πρῶτον ἀπόλλυται . οὗτος οὖν σοι ὁ λόγος ἐκείνῳ πῶς συνᾴσεται ; οὐδαμῶς , ἔφη ὁ Σιμμίας . καὶ μήν , ἦ δ’ ὅς , πρέπει γε εἴπερ τῳ ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ εἶναι καὶ τῷ περὶ ἁρμονίας . πρέπει γάρ , ἔφη ὁ Σιμμίας . οὗτος τοίνυν , ἔφη , σοὶ οὐ συνῳδός · ἀλλ’ ὅρα πότερον αἱρῇ τῶν λόγων , τὴν μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν ; πολὺ μᾶλλον , ἔφη , ἐκεῖνον , ὦ Σώκρατες . ὅδε μὲν γάρ μοι γέγονεν ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος τινὸς καὶ εὐπρεπείας , ὅθεν καὶ τοῖς πολλοῖς δοκεῖ ἀνθρώποις · ἐγὼ δὲ τοῖς διὰ τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις λόγοις σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν , καὶ ἄν τις αὐτοὺς μὴ φυλάττηται , εὖ μάλα ἐξαπατῶσι , καὶ ἐν γεωμετρίᾳ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν . ὁ δὲ περὶ τῆς ἀναμνήσεως καὶ μαθήσεως λόγος δι’ ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι εἴρηται . ἐρρήθη γάρ που οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς σῶμα ἀφικέσθαι , ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν ἡ οὐσία ἔχουσα τὴν ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ ὃ ἔστιν ἐγὼ δὲ ταύτην , ὡς ἐμαυτὸν πείθω , ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς ἀποδέδεγμαι . ἀνάγκη οὖν μοι , ὡς ἔοικε , διὰ ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς ψυχή ἐστιν ἁρμονία . τί δέ , ἦ δ’ ὅς , ὦ Σιμμία , τῇδε ;
Lemmas: τίς οὖν , ἠμί δέ ὅς , περί ἐκεῖνος ὁ λόγος λέγω ἐν ὅς φημί ὁ μάθησις ἀνάμνησις εἰμί , καί οὗτος οὕτως ἔχω ἀναγκαῖος ἔχω ἄλλοθι πρότερος ἐγώ εἰμί ὁ ψυχή , πρίν ἐν ὁ σῶμα ἐνδέω ; ἐγώ μέν , φημί ὁ Κέβης , καί τότε θαυμαστός ὡς πείθω ὑπό αὐτός καί νῦν ἐμμένω ὡς οὐδείς λόγος . καί μήν , φημί ὁ Σιμμίας , καί αὐτός οὕτως ἔχω , καί πάνυ ἄν θαυμάζω εἰ ἐγώ περί γε οὗτος ἄλλος ποτέ τις δοκέω . καί ὁ Σωκράτης , ἀλλά ἀνάγκη σύ , φημί , ὦ ξένος Θηβαῖος , ἄλλος δοκέω , ἐάν μένω ὅδε ὁ οἴησις , ὁ ἁρμονία μέν εἰμί σύνθετος πρᾶγμα , ψυχή δέ ἁρμονία τις ἐκ ὁ κατά ὁ σῶμα ἐντείνω σύγκειμαι · οὐ γάρ που ἀποδείκνυμι γε σεαυτοῦ λέγω ὡς πρότερος εἰμί ἁρμονία σύγκειμαι , πρίν ἐκεῖνος εἰμί ἐκ ὅς δέω αὐτός συντίθημι . ἤ ἀποδείκνυμι ; οὐδαμῶς , φημί , ὦ Σωκράτης . αἰσθάνομαι οὖν , ἠμί δέ ὅς , ὅτι οὗτος σύ συμβαίνω λέγω , ὅταν φημί μέν εἰμί ὁ ψυχή πρίν καί εἰς ἄνθρωπος εἶδος τε καί σῶμα ἀφικνέομαι , εἰμί δέ αὐτός σύγκειμαι ἐκ ὁ οὐδέπω εἰμί ; οὐ γάρ δή ἁρμονία γε σύ τοιοῦτος εἰμί ὅς ἀπεικάζω , ἀλλά πρότερος καί ὁ λύρα καί ὁ χορδή καί ὁ φθόγγος ἔτι ἀνάρμοστος εἰμί γίγνομαι , τελευταῖος δέ πᾶς συνίστημι ὁ ἁρμονία καί πρῶτος ἀπόλλυμι . οὗτος οὖν σύ ὁ λόγος ἐκεῖνος πῶς συνᾴδω ; οὐδαμῶς , φημί ὁ Σιμμίας . καί μήν , ἠμί δέ ὅς , πρέπω γε εἴπερ τις ἄλλος λόγος συνῳδός εἰμί καί ὁ περί ἁρμονία . πρέπω γάρ , φημί ὁ Σιμμίας . οὗτος τοίνυν , φημί , σύ οὐ συνῳδός · ἀλλά ὁράω πότερος αἱρέω ὁ λόγος , ὁ μάθησις ἀνάμνησις εἰμί ἤ ψυχή ἁρμονία ; πολύς μάλα , φημί , ἐκεῖνος , ὦ Σωκράτης . ὅδε μέν γάρ ἐγώ γίγνομαι ἄνευ ἀπόδειξις μετά ἔοικα τις καί εὐπρέπεια , ὅθεν καί ὁ πολύς δοκέω ἄνθρωπος · ἐγώ δέ ὁ διά ὁ ἔοικα ὁ ἀπόδειξις ποιέω λόγος σύνοιδα εἰμί ἀλαζών , καί ἐάν τις αὐτός μή φυλάσσω , εὖ μάλα ἐξαπατάω , καί ἐν γεωμετρία καί ἐν ὁ ἄλλος ἅπας . ὁ δέ περί ὁ ἀνάμνησις καί μάθησις λόγος διά ὑπόθεσις ἀξία ἀποδέχομαι λέγω . λέγω γάρ που οὕτως ἐγώ εἰμί ὁ ψυχή καί πρίν εἰς σῶμα ἀφικνέομαι , ὥσπερ αὐτός εἰμί ὁ οὐσία ἔχω ὁ ἐπωνυμία ὁ ὁ ὅς εἰμί ἐγώ δέ οὗτος , ὡς ἐμαυτοῦ πείθω , ἱκανός τε καί ὀρθός ἀποδέχομαι . ἀνάγκη οὖν ἐγώ , ὡς ἔοικα , διά οὗτος μήτε ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλος ἀποδέχομαι λέγω ὡς ψυχή εἰμί ἁρμονία . τίς δέ , ἠμί δέ ὅς , ὦ Σιμμίας , τῇδε ;