plato-philosophy.phaedo 93
δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ τινὶ συνθέσει προσήκειν ἄλλως πως ἔχειν ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν συγκέηται ; οὐδαμῶς . οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι , ὡς ἐγᾦμαι , οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο παρ’ ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ ποιῇ ἢ πάσχῃ ; συνέφη . οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί γε προσήκει ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ , ἀλλ᾽ ἕπεσθαι . συνεδόκει . πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐναντία γε ἁρμονία κινηθῆναι ἂν ἢ φθέγξασθαι ἤ τι ἄλλο ἐναντιωθῆναι τοῖς αὑτῆς μέρεσιν . πολλοῦ μέντοι , ἔφη . τί δέ ; οὐχ οὕτως ἁρμονία πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς ἂν ἁρμοσθῇ ; οὐ μανθάνω , ἔφη . ἢ οὐχί , ἦ δ’ ὅς , ἂν μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ πλέον , εἴπερ ἐνδέχεται τοῦτο γίγνεσθαι , μᾶλλόν τε ἂν ἁρμονία εἴη καὶ πλείων , εἰ δ’ ἧττόν τε καὶ ἐπ’ ἔλαττον , ἥττων τε καὶ ἐλάττων ; πάνυ γε . ἦ οὖν ἔστι τοῦτο περὶ ψυχήν , ὥστε καὶ κατὰ τὸ σμικρότατον μᾶλλον ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ πλέον καὶ μᾶλλον ἢ ἐπ’ ἔλαττον καὶ ἧττον αὐτὸ τοῦτο εἶναι , ψυχήν ; οὐδ’ ὁπωστιοῦν , ἔφη . φέρε δή , ἔφη , πρὸς Διός · λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν τε ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ εἶναι ἀγαθή , ἡ δὲ ἄνοιάν τε καὶ μοχθηρίαν καὶ εἶναι κακή ; καὶ ταῦτα ἀληθῶς λέγεται ; ἀληθῶς μέντοι . τῶν οὖν θεμένων ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι τί τις φήσει ταῦτα ὄντα εἶναι ἐν ταῖς ψυχαῖς , τήν τε ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν ; πότερον ἁρμονίαν αὖ τινα ἄλλην καὶ ἀναρμοστίαν ; καὶ τὴν μὲν ἡρμόσθαι , τὴν ἀγαθήν , καὶ ἔχειν ἐν αὑτῇ ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν , τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν τε εἶναι καὶ οὐκ ἔχειν ἐν αὑτῇ ἄλλην ; οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽ , ἔφη ὁ Σιμμίας , εἰπεῖν · δῆλον δ’ ὅτι τοιαῦτ’ ἄττ’ ἂν λέγοι ὁ ἐκεῖνο ὑποθέμενος . ἀλλὰ προωμολόγηται , ἔφη , μηδὲν μᾶλλον μηδ’ ἧττον ἑτέραν ἑτέρας ψυχὴν ψυχῆς εἶναι · τοῦτο δ’ ἔστι τὸ ὁμολόγημα , μηδὲν μᾶλλον μηδ’ ἐπὶ πλέον μηδ’ ἧττον μηδ’ ἐπ’ ἔλαττον ἑτέραν ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι . ἦ γάρ ; πάνυ γε . τὴν δέ γε μηδὲν μᾶλλον μηδὲ ἧττον ἁρμονίαν οὖσαν μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον ἡρμόσθαι · ἔστιν οὕτως ; ἔστιν . ἡ δὲ μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι πλέον ἢ ἔλαττον ἁρμονίας μετέχει , ἢ τὸ ἴσον ; τὸ ἴσον . οὐκοῦν ψυχὴ ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον οὐδ’ ἧττον ἄλλη ἄλλης αὐτὸ τοῦτο , ψυχή , ἐστίν , οὐδὲ δὴ μᾶλλον οὐδὲ ἧττον ἥρμοσται ; οὕτω . τοῦτο δέ γε πεπονθυῖα οὐδὲν πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι ἄν ; οὐ γὰρ οὖν . τοῦτο δ’ αὖ πεπονθυῖα ἆρ’ ἄν τι πλέον κακίας ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα ἑτέρας , εἴπερ ἡ μὲν κακία ἀναρμοστία , ἡ δὲ ἀρετὴ ἁρμονία εἴη ; οὐδὲν πλέον .
Lemmas: δοκέω σύ ἁρμονία ἤ ἄλλος τις σύνθεσις προσήκω ἄλλος πως ἔχω ἤ ὡς ἄν ἐκεῖνος ἔχω ἐκ ὅς ἄν σύγκειμαι ; οὐδαμῶς . οὐδέ μήν ποιέω τις , ὡς οἴομαι , οὐδέ τις πάσχω ἄλλος παρά ὅς ἄν ἐκεῖνος ἤ ποιέω ἤ πάσχω ; σύμφημι . οὐ ἄρα ἡγέομαι γε προσήκω ἁρμονία οὗτος ἐκ ὅς ἄν συντίθημι , ἀλλά ἕπομαι . συνδοκέω . πολύς ἄρα δέω ἐναντίος γε ἁρμονία κινέω ἄν ἤ φθέγγομαι ἤ τις ἄλλος ἐναντιόομαι ὁ ἑαυτοῦ μέρος . πολύς μέντοι , φημί . τίς δέ ; οὐ οὕτως ἁρμονία φύω εἰμί ἕκαστος ἁρμονία ὡς ἄν ἁρμόζω ; οὐ μανθάνω , φημί . ἤ οὐ , ἠμί δέ ὅς , ἐάν μέν μάλα ἁρμόζω καί ἐπί πολύς , εἴπερ ἐνδέχομαι οὗτος γίγνομαι , μάλα τε ἄν ἁρμονία εἰμί καί πολύς , εἰ δέ ἥσσων τε καί ἐπί ἐλαχύς , ἥσσων τε καί ἐλαχύς ; πάνυ γε . ἦ οὖν εἰμί οὗτος περί ψυχή , ὥστε καί κατά ὁ μικρός μάλα ἕτερος ἕτερος ψυχή ἐπί πολύς καί μάλα ἤ ἐπί ἐλαχύς καί ἥσσων αὐτός οὗτος εἰμί , ψυχή ; οὐδέ ὁπωσοῦν , φημί . φέρω δή , φημί , πρός Ζεύς · λέγω ψυχή ὁ μέν νόος τε ἔχω καί ἀρετή καί εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ ἄνοια τε καί μοχθηρία καί εἰμί κακός ; καί οὗτος ἀληθής λέγω ; ἀληθής μέντοι . ὁ οὖν τίθημι ψυχή ἁρμονία εἰμί τίς τις φημί οὗτος εἰμί εἰμί ἐν ὁ ψυχή , ὁ τε ἀρετή καί ὁ κακία ; πότερος ἁρμονία αὖ τις ἄλλος καί ἀναρμοστία ; καί ὁ μέν ἁρμόζω , ὁ ἀγαθός , καί ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἁρμονία εἰμί ἄλλος ἁρμονία , ὁ δέ ἀνάρμοστος αὐτός τε εἰμί καί οὐ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἄλλος ; οὐ ἔχω ἐγώ , φημί ὁ Σιμμίας , λέγω · δῆλος δέ ὅτι τοιοῦτος ἄττα ἄν λέγω ὁ ἐκεῖνος ὑποτίθημι . ἀλλά προομολογέω , φημί , μηδείς μάλα μηδέ ἥσσων ἕτερος ἕτερος ψυχή ψυχή εἰμί · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁμολόγημα , μηδείς μάλα μηδέ ἐπί πολύς μηδέ ἥσσων μηδέ ἐπί ἐλαχύς ἕτερος ἕτερος ἁρμονία ἁρμονία εἰμί . ἦ γάρ ; πάνυ γε . ὁ δέ γε μηδείς μάλα μηδέ ἥσσων ἁρμονία εἰμί μήτε μάλα μήτε ἥσσων ἁρμόζω · εἰμί οὕτως ; εἰμί . ὁ δέ μήτε μάλα μήτε ἥσσων ἁρμόζω εἰμί ὅτι πολύς ἤ ἐλαχύς ἁρμονία μετέχω , ἤ ὁ ἴσος ; ὁ ἴσος . οὐκοῦν ψυχή ἐπειδή οὐδείς μάλα οὐδέ ἥσσων ἄλλος ἄλλος αὐτός οὗτος , ψυχή , εἰμί , οὐδέ δή μάλα οὐδέ ἥσσων ἁρμόζω ; οὕτως . οὗτος δέ γε πάσχω οὐδείς πολύς ἀναρμοστία οὐδέ ἁρμονία μετέχω ἄν ; οὐ γάρ οὖν . οὗτος δέ αὖ πάσχω ἆρα ἄν τις πολύς κακία ἤ ἀρετή μετέχω ἕτερος ἕτερος , εἴπερ ὁ μέν κακία ἀναρμοστία , ὁ δέ ἀρετή ἁρμονία εἰμί ; οὐδείς πολύς .