plato-philosophy.phaedo 67
εἰ γὰρ μὴ οἷόν τε μετὰ τοῦ σώματος μηδὲν καθαρῶς γνῶναι , δυοῖν θάτερον , ἢ οὐδαμοῦ ἔστιν κτήσασθαι τὸ εἰδέναι ἢ τελευτήσασιν · τότε γὰρ αὐτὴ καθ’ αὑτὴν ἡ ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ σώματος , πρότερον δ’ οὔ . καὶ ἐν ᾧ ἂν ζῶμεν , οὕτως , ὡς ἔοικεν , ἐγγυτάτω ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι , ἐὰν ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ σώματι μηδὲ κοινωνῶμεν , ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη , μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου φύσεως , ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ’ αὐτοῦ , ἕως ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς · καὶ οὕτω μὲν καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ σώματος ἀφροσύνης , ὡς τὸ εἰκὸς μετὰ τοιούτων τε ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα δι’ ἡμῶν αὐτῶν πᾶν τὸ εἰλικρινές , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἴσως τὸ ἀληθές · μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ ἐφάπτεσθαι μὴ οὐ θεμιτὸν ᾖ . τοιαῦτα οἶμαι , ὦ Σιμμία , ἀναγκαῖον εἶναι πρὸς ἀλλήλους λέγειν τε καὶ δοξάζειν πάντας τοὺς ὀρθῶς φιλομαθεῖς . ἢ οὐ δοκεῖ σοι οὕτως ; παντός γε μᾶλλον , ὦ Σώκρατες . οὐκοῦν , ἔφη ὁ Σωκράτης , εἰ ταῦτα ἀληθῆ , ὦ ἑταῖρε , πολλὴ ἐλπὶς ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ πορεύομαι , ἐκεῖ ἱκανῶς , εἴπερ που ἄλλοθι , κτήσασθαι τοῦτο οὗ ἕνεκα ἡ πολλὴ πραγματεία ἡμῖν ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ γέγονεν , ὥστε ἥ γε ἀποδημία ἡ νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος γίγνεται καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ ὃς ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι τὴν διάνοιαν ὥσπερ κεκαθαρμένην . πάνυ μὲν οὖν , ἔφη ὁ Σιμμίας . κάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει , ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται , τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ’ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι , καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ ἔπειτα μόνην καθ’ αὑτήν , ἐκλυομένην ὥσπερ δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . οὐκοῦν τοῦτό γε θάνατος ὀνομάζεται , λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος ; παντάπασί γε , ἦ δ’ ὅς . λύειν δέ γε αὐτήν , ὥς φαμεν , προθυμοῦνται ἀεὶ μάλιστα καὶ μόνοι οἱ φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς , καὶ τὸ μελέτημα αὐτὸ τοῦτό ἐστιν τῶν φιλοσόφων , λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος · ἢ οὔ ; φαίνεται . οὐκοῦν , ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγον , γελοῖον ἂν εἴη ἄνδρα παρασκευάζονθ’ ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ ὅτι ἐγγυτάτω ὄντα τοῦ τεθνάναι οὕτω ζῆν , κἄπειθ’ ἥκοντος αὐτῷ τούτου ἀγανακτεῖν ; γελοῖον · πῶς δ’ οὔ ; τῷ ὄντι ἄρα , ἔφη , ὦ Σιμμία , οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν μελετῶσι , καὶ τὸ τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς ἀνθρώπων φοβερόν . ἐκ τῶνδε δὲ σκόπει .
Lemmas: εἰ γάρ μή οἷος τε μετά ὁ σῶμα μηδείς καθαρός γιγνώσκω , δύο ἕτερος , ἤ οὐδαμοῦ εἰμί κτάομαι ὁ οἶδα ἤ τελευτάω · τότε γάρ αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ψυχή εἰμί χωρίς ὁ σῶμα , πρότερος δέ οὐ . καί ἐν ὅς ἄν ζάω , οὕτως , ὡς ἔοικα , ἐγγύς εἰμί ὁ οἶδα , ἐάν ὅτι μάλα μηδείς ὁμιλέω ὁ σῶμα μηδέ κοινωνέω , ὅτι μή πᾶς ἀνάγκη , μηδέ ἀναπίμπλημι ὁ οὗτος φύσις , ἀλλά καθαρεύω ἀπό αὐτός , ἕως ἄν ὁ θεός αὐτός ἀπολύω ἐγώ · καί οὕτως μέν καθαρός ἀπαλλάσσω ὁ ὁ σῶμα ἀφροσύνη , ὡς ὁ ἔοικα μετά τοιοῦτος τε εἰμί καί γιγνώσκω διά ἐγώ αὐτός πᾶς ὁ εἰλικρινής , οὗτος δέ εἰμί ἴσως ὁ ἀληθής · μή καθαρός γάρ καθαρός ἐφάπτω μή οὐ θεμιτός εἰμί . τοιοῦτος οἴομαι , ὦ Σιμμίας , ἀναγκαῖος εἰμί πρός ἀλλήλων λέγω τε καί δοξάζω πᾶς ὁ ὀρθός φιλομαθής . ἤ οὐ δοκέω σύ οὕτως ; πᾶς γε μάλα , ὦ Σωκράτης . οὐκοῦν , φημί ὁ Σωκράτης , εἰ οὗτος ἀληθής , ὦ ἑταῖρος , πολύς ἐλπίς ἀφικνέομαι οἷ ἐγώ πορεύω , ἐκεῖ ἱκανός , εἴπερ που ἄλλοθι , κτάομαι οὗτος ὅς ἕνεκα ὁ πολύς πραγματεία ἐγώ ἐν ὁ παρέρχομαι βίος γίγνομαι , ὥστε ὁ γε ἀποδημία ὁ νῦν ἐγώ προστάσσω μετά ἀγαθός ἐλπίς γίγνομαι καί ἄλλος ἀνήρ ὅς ἡγέομαι ἕ παρασκευάζω ὁ διάνοια ὥσπερ καθαρ́νω . πάνυ μέν οὖν , φημί ὁ Σιμμίας . κάθαρσις δέ εἰμί ἆρα οὐ οὗτος συμβαίνω , ὅς πάλαι ἐν ὁ λόγος λέγω , ὁ χωρίζω ὅτι μάλα ἀπό ὁ σῶμα ὁ ψυχή καί ἐθίζω αὐτός κατά ἑαυτοῦ πανταχόθεν ἐκ ὁ σῶμα συναγείρω τε καί ἀθροίζω , καί οἰκέω κατά ὁ δυνατός καί ἐν ὁ νῦν πάρειμι καί ἐν ὁ ἔπειτα μόνος κατά ἑαυτοῦ , ἐκλύω ὥσπερ δεσμός ἐκ ὁ σῶμα ; πάνυ μέν οὖν , φημί . οὐκοῦν οὗτος γε θάνατος ὀνομάζω , λύσις καί χωρισμός ψυχή ἀπό σῶμα ; παντάπασι γε , ἠμί δέ ὅς . λύω δέ γε αὐτός , ὡς φημί , προθυμέομαι ἀεί μάλα καί μόνος ὁ φιλοσοφέω ὀρθός , καί ὁ μελέτημα αὐτός οὗτος εἰμί ὁ φιλόσοφος , λύσις καί χωρισμός ψυχή ἀπό σῶμα · ἤ οὐ ; φαίνω . οὐκοῦν , ὅς ἐν ἀρχή λέγω , γέλοιος ἄν εἰμί ἀνήρ παρασκευάζω ἑαυτοῦ ἐν ὁ βίος ὅτι ἐγγύς εἰμί ὁ θνῄσκω οὕτως ζάω , ἔπειτα ἥκω αὐτός οὗτος ἀγανακτέω ; γέλοιος · πῶς δέ οὐ ; ὁ εἰμί ἄρα , φημί , ὦ Σιμμίας , ὁ ὀρθός φιλοσοφέω ἀποθνῄσκω μελετάω , καί ὁ θνῄσκω ἦκα αὐτός ἄνθρωπος φοβερός . ἐκ ὅδε δέ σκοπέω .