plato-philosophy.phaedo 72
οὐκοῦν , ἦ δ’ ὅς , εἴπερ ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι , ἐκ τῶν τεθνεώτων ἂν εἴη γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας αὕτη , τὸ ἀναβιώσκεσθαι ; πάνυ γε . ὁμολογεῖται ἄρα ἡμῖν καὶ ταύτῃ τοὺς ζῶντας ἐκ τῶν τεθνεώτων γεγονέναι οὐδὲν ἧττον ἢ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν ζώντων , τούτου δὲ ὄντος ἱκανόν που ἐδόκει τεκμήριον εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί που , ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι . δοκεῖ μοι , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν . ἰδὲ τοίνυν οὕτως , ἔφη , ὦ Κέβης , ὅτι οὐδ’ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ . εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ ἕτερα τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα , ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα , ἀλλ’ εὐθεῖά τις εἴη ἡ γένεσις ἐκ τοῦ ἑτέρου μόνον εἰς τὸ καταντικρὺ καὶ μὴ ἀνακάμπτοι πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον μηδὲ καμπὴν ποιοῖτο , οἶσθ’ ὅτι πάντα τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα ἂν σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ πάθος ἂν πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα ; πῶς λέγεις ; ἔφη . οὐδὲν χαλεπόν , ἦ δ’ ὅς , ἐννοῆσαι ὃ λέγω · ἀλλ’ οἷον εἰ τὸ καταδαρθάνειν μὲν εἴη , τὸ δ’ ἀνεγείρεσθαι μὴ ἀνταποδιδοίη γιγνόμενον ἐκ τοῦ καθεύδοντος , οἶσθ’ ὅτι τελευτῶντα πάντ’ ἂν λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο διὰ τὸ καὶ τἆλλα πάντα ταὐτὸν ἐκείνῳ πεπονθέναι , καθεύδειν . κἂν εἰ συγκρίνοιτο μὲν πάντα , διακρίνοιτο δὲ μή , ταχὺ ἂν τὸ τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονὸς εἴη , ὁμοῦ πάντα χρήματα . ὡσαύτως δέ , ὦ φίλε Κέβης , καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι μὲν πάντα ὅσα τοῦ ζῆν μεταλάβοι , ἐπειδὴ δὲ ἀποθάνοι , μένοι ἐν τούτῳ τῷ σχήματι τὰ τεθνεῶτα καὶ μὴ πάλιν ἀναβιώσκοιτο , ἆρ’ οὐ πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα πάντα τεθνάναι καὶ μηδὲν ζῆν ; εἰ γὰρ ἐκ μὲν τῶν ἄλλων τὰ ζῶντα γίγνοιτο , τὰ δὲ ζῶντα θνῄσκοι , τίς μηχανὴ μὴ οὐχὶ πάντα καταναλωθῆναι εἰς τὸ τεθνάναι ; οὐδὲ μία μοι δοκεῖ , ἔφη ὁ Κέβης , ὦ Σώκρατες , ἀλλά μοι δοκεῖς παντάπασιν ἀληθῆ λέγειν . ἔστιν γάρ , ἔφη , ὦ Κέβης , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , παντὸς μᾶλλον οὕτω , καὶ ἡμεῖς αὐτὰ ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν , ἀλλ’ ἔστι τῷ ὄντι καὶ τὸ ἀναβιώσκεσθαι καὶ ἐκ τῶν τεθνεώτων τοὺς ζῶντας γίγνεσθαι καὶ τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναι . καὶ μήν , ἔφη ὁ Κέβης ὑπολαβών , καὶ κατ’ ἐκεῖνόν γε τὸν λόγον , ὦ Σώκρατες , εἰ ἀληθής ἐστιν , ὃν σὺ εἴωθας θαμὰ λέγειν , ὅτι ἡμῖν ἡ μάθησις οὐκ ἄλλο τι ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει οὖσα , καὶ κατὰ τοῦτον ἀνάγκη που ἡμᾶς ἐν προτέρῳ τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα .
Lemmas: οὐκοῦν , ἠμί δέ ὅς , εἴπερ εἰμί ὁ ἀναβιώσκομαι , ἐκ ὁ θνῄσκω ἄν εἰμί γένεσις εἰς ὁ ζάω οὗτος , ὁ ἀναβιώσκομαι ; πάνυ γε . ὁμολογέω ἄρα ἐγώ καί οὗτος ὁ ζάω ἐκ ὁ θνῄσκω γίγνομαι οὐδείς ἥσσων ἤ ὁ θνῄσκω ἐκ ὁ ζάω , οὗτος δέ εἰμί ἱκανός που δοκέω τεκμήριον εἰμί ὅτι ἀναγκαῖος ὁ ὁ θνῄσκω ψυχή εἰμί που , ὅθεν δή πάλιν γίγνομαι . δοκέω ἐγώ , φημί , ὦ Σωκράτης , ἐκ ὁ ὁμολογέω ἀναγκαῖος οὕτως ἔχω . ὁράω τοίνυν οὕτως , φημί , ὦ Κέβης , ὅτι οὐδέ ἄδικος ὁμολογέω , ὡς ἐγώ δοκέω . εἰ γάρ μή ἀεί ἀνταποδίδωμι ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος γίγνομαι , ὡσπερεί κύκλος περιέρχομαι , ἀλλά εὐθύς τις εἰμί ὁ γένεσις ἐκ ὁ ἕτερος μόνος εἰς ὁ καταντικρύ καί μή ἀνακάμπτω πάλιν ἐπί ὁ ἕτερος μηδέ καμπή ποιέω , οἶδα ὅτι πᾶς τελευτάω ὁ αὐτός σχῆμα ἄν ἔχω καί ὁ αὐτός πάθος ἄν πάσχω καί παύω γίγνομαι ; πῶς λέγω ; φημί . οὐδείς χαλεπός , ἠμί δέ ὅς , ἐννοέω ὅς λέγω · ἀλλά οἷος εἰ ὁ καταδαρθάνω μέν εἰμί , ὁ δέ ἀνεγείρω μή ἀνταποδίδωμι γίγνομαι ἐκ ὁ καθεύδω , οἶδα ὅτι τελευτάω πᾶς ἄν λῆρος ὁ Ἐνδυμίων ἀποδείκνυμι καί οὐδαμοῦ ἄν φαίνω διά ὁ καί ἄλλος πᾶς αὐτός ἐκεῖνος πάσχω , καθεύδω . ἄν εἰ συγκρίνω μέν πᾶς , διακρίνω δέ μή , ταχύς ἄν ὁ ὁ Ἀναξαγόρας γίγνομαι εἰμί , ὁμοῦ πᾶς χρῆμα . ὡσαύτως δέ , ὦ φίλος Κέβης , καί εἰ ἀποθνῄσκω μέν πᾶς ὅσος ὁ ζάω μεταλαμβάνω , ἐπειδή δέ ἀποθνῄσκω , μένω ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ὁ θνῄσκω καί μή πάλιν ἀναβιώσκομαι , ἆρα οὐ πολύς ἀνάγκη τελευτάω πᾶς θνῄσκω καί μηδείς ζάω ; εἰ γάρ ἐκ μέν ὁ ἄλλος ὁ ζάω γίγνομαι , ὁ δέ ζάω θνῄσκω , τίς μηχανή μή οὐ πᾶς καταναλίσκω εἰς ὁ θνῄσκω ; οὐδέ εἷς ἐγώ δοκέω , φημί ὁ Κέβης , ὦ Σωκράτης , ἀλλά ἐγώ δοκέω παντάπασι ἀληθής λέγω . εἰμί γάρ , φημί , ὦ Κέβης , ὡς ἐγώ δοκέω , πᾶς μάλα οὕτως , καί ἐγώ αὐτός οὗτος οὐ ἐξαπατάω ὁμολογέω , ἀλλά εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ ἀναβιώσκομαι καί ἐκ ὁ θνῄσκω ὁ ζάω γίγνομαι καί ὁ ὁ θνῄσκω ψυχή εἰμί . καί μήν , φημί ὁ Κέβης ὑπολαμβάνω , καί κατά ἐκεῖνος γε ὁ λόγος , ὦ Σωκράτης , εἰ ἀληθής εἰμί , ὅς σύ εἴωθα θαμά λέγω , ὅτι ἐγώ ὁ μάθησις οὐ ἄλλος τις ἤ ἀνάμνησις τυγχάνω εἰμί , καί κατά οὗτος ἀνάγκη που ἐγώ ἐν πρότερος τις χρόνος μανθάνω ὅς νῦν ἀναμιμνῄσκω .