plato-philosophy.phaedo 90
εἰ γάρ που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο , ὥσπερ ἔχει οὕτως ἂν ἡγήσατο , τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ πονηροὺς σφόδρα ὀλίγους εἶναι ἑκατέρους , τοὺς δὲ μεταξὺ πλείστους . πῶς λέγεις ; ἔφην ἐγώ . ὥσπερ , ἦ δ’ ὅς , περὶ τῶν σφόδρα σμικρῶν καὶ μεγάλων · οἴει τι σπανιώτερον εἶναι ἢ σφόδρα μέγαν ἢ σφόδρα σμικρὸν ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ κύνα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν ; ἢ αὖ ταχὺν ἢ βραδὺν ἢ αἰσχρὸν ἢ καλὸν ἢ λευκὸν ἢ μέλανα ; ἢ οὐχὶ ᾔσθησαι ὅτι πάντων τῶν τοιούτων τὰ μὲν ἄκρα τῶν ἐσχάτων σπάνια καὶ ὀλίγα , τὰ δὲ μεταξὺ ἄφθονα καὶ πολλά ; πάνυ γε , ἦν δ’ ἐγώ . οὐκοῦν οἴει , ἔφη , εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη , πάνυ ἂν ὀλίγους καὶ ἐνταῦθα τοὺς πρώτους φανῆναι ; εἰκός γε , ἦν δ’ ἐγώ . εἰκὸς γάρ , ἔφη . ἀλλὰ ταύτῃ μὲν οὐχ ὅμοιοι οἱ λόγοι τοῖς ἀνθρώποις , ἀλλὰ σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην , ἀλλ’ ἐκείνῃ , ᾗ , ἐπειδάν τις πιστεύσῃ λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ εἶναι ἄνευ τῆς περὶ τοὺς λόγους τέχνης , κἄπειτα ὀλίγον ὕστερον αὐτῷ δόξῃ ψευδὴς εἶναι , ἐνίοτε μὲν ὤν , ἐνίοτε δ’ οὐκ ὤν , καὶ αὖθις ἕτερος καὶ ἕτερος · — καὶ μάλιστα δὴ οἱ περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους διατρίψαντες οἶσθ’ ὅτι τελευτῶντες οἴονται σοφώτατοι γεγονέναι καὶ κατανενοηκέναι μόνοι ὅτι οὔτε τῶν πραγμάτων οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς οὐδὲ βέβαιον οὔτε τῶν λόγων , ἀλλὰ πάντα τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ ἄνω κάτω στρέφεται καὶ χρόνον οὐδένα ἐν οὐδενὶ μένει . πάνυ μὲν οὖν , ἔφην ἐγώ , ἀληθῆ λέγεις . οὐκοῦν , ὦ Φαίδων , ἔφη , οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ πάθος , εἰ ὄντος δή τινος ἀληθοῦς καὶ βεβαίου λόγου καὶ δυνατοῦ κατανοῆσαι , ἔπειτα διὰ τὸ παραγίγνεσθαι τοιούτοις τισὶ λόγοις , τοῖς αὐτοῖς τοτὲ μὲν δοκοῦσιν ἀληθέσιν εἶναι , τοτὲ δὲ μή , μὴ ἑαυτόν τις αἰτιῷτο μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν , ἀλλὰ τελευτῶν διὰ τὸ ἀλγεῖν ἅσμενος ἐπὶ τοὺς λόγους ἀφ’ ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν ἀπώσαιτο καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν βίον μισῶν τε καὶ λοιδορῶν τοὺς λόγους διατελοῖ , τῶν δὲ ὄντων τῆς ἀληθείας τε καὶ ἐπιστήμης στερηθείη . νὴ τὸν Δία , ἦν δ’ ἐγώ , οἰκτρὸν δῆτα . πρῶτον μὲν τοίνυν , ἔφη , τοῦτο εὐλαβηθῶμεν , καὶ μὴ παρίωμεν εἰς τὴν ψυχὴν ὡς τῶν λόγων κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ὅτι ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς ἔχομεν , ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον ὑγιῶς ἔχειν , σοὶ μὲν οὖν καὶ τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦ ἔπειτα βίου παντὸς ἕνεκα , ἐμοὶ δὲ αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ θανάτου , ὡς κινδυνεύω ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι περὶ αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν ἀλλ’ ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι φιλονίκως .
Lemmas: εἰ γάρ που μετά τέχνη χράω , ὥσπερ ἔχω οὕτως ἄν ἡγέομαι , ὁ μέν χρηστός καί πονηρός σφόδρα ὀλίγος εἰμί ἑκάτερος , ὁ δέ μεταξύ πολύς . πῶς λέγω ; φημί ἐγώ . ὥσπερ , ἠμί δέ ὅς , περί ὁ σφόδρα μικρός καί μέγας · οἴομαι τις σπάνιος εἰμί ἤ σφόδρα μέγας ἤ σφόδρα μικρός ἐξευρίσκω ἄνθρωπος ἤ κύων ἤ ἄλλος ὁστισοῦν ; ἤ αὖ ταχύς ἤ βραδύς ἤ αἰσχρός ἤ καλός ἤ λευκός ἤ μέλας ; ἤ οὐ αἰσθάνομαι ὅτι πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ μέν ἄκρον ὁ ἔσχατος σπάνιος καί ὀλίγος , ὁ δέ μεταξύ ἄφθονος καί πολύς ; πάνυ γε , εἰμί δέ ἐγώ . οὐκοῦν οἴομαι , φημί , εἰ πονηρία ἀγών προτίθημι , πάνυ ἄν ὀλίγος καί ἐνταῦθα ὁ πρῶτος φαίνω ; ἔοικα γε , εἰμί δέ ἐγώ . ἔοικα γάρ , φημί . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ὅμοιος ὁ λόγος ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά σύ νυνδί προάγω ἐγώ ἐφέπω , ἀλλά ἐκεῖνος , ὅς , ἐπειδάν τις πιστεύω λόγος τις ἀληθής εἰμί ἄνευ ὁ περί ὁ λόγος τέχνη , ἔπειτα ὀλίγος ὕστερον αὐτός δοκέω ψευδής εἰμί , ἐνίοτε μέν εἰμί , ἐνίοτε δέ οὐ εἰμί , καί αὖθις ἕτερος καί ἕτερος · — καί μάλα δή ὁ περί ὁ ἀντιλογικός λόγος διατρίβω οἶδα ὅτι τελευτάω οἴομαι σοφός γίγνομαι καί κατανοέω μόνος ὅτι οὔτε ὁ πρᾶγμα οὐδείς οὐδείς ὑγιής οὐδέ βέβαιος οὔτε ὁ λόγος , ἀλλά πᾶς ὁ εἰμί ἄτεχνος ὥσπερ ἐν Εὔριπος ἄνω κάτω στρέφω καί χρόνος οὐδείς ἐν οὐδείς μένω . πάνυ μέν οὖν , φημί ἐγώ , ἀληθής λέγω . οὐκοῦν , ὦ Φαίδων , φημί , οἰκτρός ἄν εἰμί ὁ πάθος , εἰ εἰμί δή τις ἀληθής καί βέβαιος λόγος καί δυνατός κατανοέω , ἔπειτα διά ὁ παραγίγνομαι τοιοῦτος τις λόγος , ὁ αὐτός τότε μέν δοκέω ἀληθής εἰμί , τότε δέ μή , μή ἑαυτοῦ τις αἰτιάομαι μηδέ ὁ ἑαυτοῦ ἀτεχνία , ἀλλά τελευτάω διά ὁ ἀλγέω ἄσμενος ἐπί ὁ λόγος ἀπό ἑαυτοῦ ὁ αἰτία ἀπωθέω καί ἤδη ὁ λοιπός βίος μισέω τε καί λοιδορέω ὁ λόγος διατελέω , ὁ δέ εἰμί ὁ ἀλήθεια τε καί ἐπιστήμη στερέω . νή ὁ Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ , οἰκτρός δῆτα . πρῶτος μέν τοίνυν , φημί , οὗτος εὐλαβέομαι , καί μή πάρειμι εἰς ὁ ψυχή ὡς ὁ λόγος κινδυνεύω οὐδείς ὑγιής εἰμί , ἀλλά πολύς μάλα ὅτι ἐγώ οὔπω ὑγιής ἔχω , ἀλλά ἀνδριστέον καί προθυμητέον ὑγιής ἔχω , σύ μέν οὖν καί ὁ ἄλλος καί ὁ ἔπειτα βίος πᾶς ἕνεκα , ἐγώ δέ αὐτός ἕνεκα ὁ θάνατος , ὡς κινδυνεύω ἐγώ ἐν ὁ πάρειμι περί αὐτός οὗτος οὐ φιλόσοφος ἔχω ἀλλά ὥσπερ ὁ πάνυ ἀπαίδευτος φιλόνικος .