plato-philosophy.phaedo 73
τοῦτο δὲ ἀδύνατον , εἰ μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει γενέσθαι · ὥστε καὶ ταύτῃ ἀθάνατον ἡ ψυχή τι ἔοικεν εἶναι . ἀλλά , ὦ Κέβης , ἔφη ὁ Σιμμίας ὑπολαβών , ποῖαι τούτων αἱ ἀποδείξεις ; ὑπόμνησόν με · οὐ γὰρ σφόδρα ἐν τῷ παρόντι μέμνημαι . ἑνὶ μὲν λόγῳ , ἔφη ὁ Κέβης , καλλίστῳ , ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι , ἐάν τις καλῶς ἐρωτᾷ , αὐτοὶ λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει — καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος , οὐκ ἂν οἷοί τ’ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι — ἔπειτα ἐάν τις ἐπὶ τὰ διαγράμματα ἄγῃ ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων , ἐνταῦθα σαφέστατα κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει . εἰ δὲ μὴ ταύτῃ γε , ἔφη , πείθῃ , ὦ Σιμμία , ὁ Σωκράτης , σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ σοι σκοπουμένῳ συνδόξῃ . ἀπιστεῖς γὰρ δὴ πῶς ἡ καλουμένη μάθησις ἀνάμνησίς ἐστιν ; ἀπιστῶ μέν ἔγωγε , ἦ δ’ ὃς ὁ Σιμμίας , οὔ , αὐτὸ δὲ τοῦτο , ἔφη , δέομαι παθεῖν περὶ οὗ ὁ λόγος , ἀναμνησθῆναι . καὶ σχεδόν γε ἐξ ὧν Κέβης ἐπεχείρησε λέγειν ἤδη μέμνημαι καὶ πείθομαι · οὐδὲν μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι νῦν πῇ σὺ ἐπεχείρησας λέγειν . τῇδ’ ἔγωγε , ἦ δ’ ὅς . ὁμολογοῦμεν γὰρ δήπου , εἴ τίς τι ἀναμνησθήσεται , δεῖν αὐτὸν τοῦτο πρότερόν ποτε ἐπίστασθαι . πάνυ γ᾽ , ἔφη . ἆρ’ οὖν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν , ὅταν ἐπιστήμη παραγίγνηται τρόπῳ τοιούτῳ , ἀνάμνησιν εἶναι ; λέγω δὲ τίνα τρόπον ; τόνδε . ἐάν τίς τι ἕτερον ἢ ἰδὼν ἢ ἀκούσας ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν μὴ μόνον ἐκεῖνο γνῷ , ἀλλὰ καὶ ἕτερον ἐννοήσῃ οὗ μὴ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἀλλ’ ἄλλη , ἆρα οὐχὶ τοῦτο δικαίως λέγομεν ὅτι ἀνεμνήσθη , οὗ τὴν ἔννοιαν ἔλαβεν ; πῶς λέγεις ; οἷον τὰ τοιάδε · ἄλλη που ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας . πῶς γὰρ οὔ ; οὐκοῦν οἶσθα ὅτι οἱ ἐρασταί , ὅταν ἴδωσιν λύραν ἢ ἱμάτιον ἢ ἄλλο τι οἷς τὰ παιδικὰ αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι , πάσχουσι τοῦτο · ἔγνωσάν τε τὴν λύραν καὶ ἐν τῇ διανοίᾳ ἔλαβον τὸ εἶδος τοῦ παιδὸς οὗ ἦν ἡ λύρα ; τοῦτο δέ ἐστιν ἀνάμνησις · ὥσπερ γε καὶ Σιμμίαν τις ἰδὼν πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη , καὶ ἄλλα που μυρία τοιαῦτ’ ἂν εἴη . μυρία μέντοι νὴ Δία , ἔφη ὁ Σιμμίας . οὐκοῦν , ἦ δ’ ὅς , τὸ τοιοῦτον ἀνάμνησίς τίς ἐστι ; μάλιστα μέντοι ὅταν τις τοῦτο πάθῃ περὶ ἐκεῖνα ἃ ὑπὸ χρόνου καὶ τοῦ μὴ ἐπισκοπεῖν ἤδη ἐπελέληστο ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . τί δέ ; ἦ δ’ ὅς · ἔστιν ἵππον γεγραμμένον ἰδόντα καὶ λύραν γεγραμμένην ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι , καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος ἀναμνησθῆναι ; πάνυ γε .
Lemmas: οὗτος δέ ἀδύνατος , εἰ μή εἰμί που ἐγώ ὁ ψυχή πρίν ἐν ὅδε ὁ ἀνθρώπινος εἶδος γίγνομαι · ὥστε καί ταύτῃ ἀθάνατος ὁ ψυχή τις ἔοικα εἰμί . ἀλλά , ὦ Κέβης , φημί ὁ Σιμμίας ὑπολαμβάνω , ποῖος οὗτος ὁ ἀπόδειξις ; ὑπομιμνῄσκω ἐγώ · οὐ γάρ σφόδρα ἐν ὁ πάρειμι μιμνῄσκω . εἷς μέν λόγος , φημί ὁ Κέβης , καλός , ὅτι ἐρωτάω ὁ ἄνθρωπος , ἐάν τις καλός ἐρωτάω , αὐτός λέγω πᾶς ᾗ ἔχω — καίτοι εἰ μή τυγχάνω αὐτός ἐπιστήμη ἔνειμι καί ὀρθός λόγος , οὐ ἄν οἷος τε εἰμί οὗτος ποιέω — ἔπειτα ἐάν τις ἐπί ὁ διάγραμμα ἄγω ἤ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος , ἐνταῦθα σαφής κατηγορέω ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω . εἰ δέ μή ταύτῃ γε , φημί , πείθω , ὦ Σιμμίας , ὁ Σωκράτης , σκοπέω ἐάν τῇδε πη σύ σκοπέω συνδοκέω . ἀπιστέω γάρ δή πῶς ὁ καλέω μάθησις ἀνάμνησις εἰμί ; ἀπιστέω μέν ἐγώ , ἠμί δέ ὅς ὁ Σιμμίας , οὐ , αὐτός δέ οὗτος , φημί , δέω πάσχω περί ὅς ὁ λόγος , ἀναμιμνῄσκω . καί σχεδόν γε ἐκ ὅς Κέβης ἐπιχειρέω λέγω ἤδη μιμνῄσκω καί πείθω · οὐδείς ἄν ἥσσων ἀκούω νῦν πῇ σύ ἐπιχειρέω λέγω . τῇδε ἐγώ , ἠμί δέ ὅς . ὁμολογέω γάρ δήπου , εἰ τις τις ἀναμιμνῄσκω , δέω αὐτός οὗτος πρότερος ποτέ ἐπίσταμαι . πάνυ γε , φημί . ἆρα οὖν καί ὅδε ὁμολογέω , ὅταν ἐπιστήμη παραγίγνομαι τρόπος τοιοῦτος , ἀνάμνησις εἰμί ; λέγω δέ τίς τρόπος ; ὅδε . ἐάν τίς τις ἕτερος ἤ ὁράω ἤ ἀκούω ἤ τις ἄλλος αἴσθησις λαμβάνω μή μόνος ἐκεῖνος γιγνώσκω , ἀλλά καί ἕτερος ἐννοέω ὅς μή ὁ αὐτός ἐπιστήμη ἀλλά ἄλλος , ἆρα οὐ οὗτος δίκαιος λέγω ὅτι ἀναμιμνῄσκω , ὅς ὁ ἔννοια λαμβάνω ; πῶς λέγω ; οἷος ὁ τοιόσδε · ἄλλος που ἐπιστήμη ἄνθρωπος καί λύρα . πῶς γάρ οὐ ; οὐκοῦν οἶδα ὅτι ὁ ἐραστής , ὅταν ὁράω λύρα ἤ ἱμάτιον ἤ ἄλλος τις ὅς ὁ παιδικός αὐτός εἴωθα χράω , πάσχω οὗτος · γιγνώσκω τε ὁ λύρα καί ἐν ὁ διάνοια λαμβάνω ὁ εἶδος ὁ παῖς ὅς εἰμί ὁ λύρα ; οὗτος δέ εἰμί ἀνάμνησις · ὥσπερ γε καί Σιμμίας τις ὁράω πολλάκις κέβητος ἀναμιμνῄσκω , καί ἄλλος που μυρίος τοιοῦτος ἄν εἰμί . μυρίος μέντοι νή Ζεύς , φημί ὁ Σιμμίας . οὐκοῦν , ἠμί δέ ὅς , ὁ τοιοῦτος ἀνάμνησις τίς εἰμί ; μάλα μέντοι ὅταν τις οὗτος πάσχω περί ἐκεῖνος ὅς ὑπό χρόνος καί ὁ μή ἐπισκοπέω ἤδη ἐπιλανθάνομαι ; πάνυ μέν οὖν , φημί . τίς δέ ; ἠμί δέ ὅς · εἰμί ἵππος γράφω ὁράω καί λύρα γράφω ἄνθρωπος ἀναμιμνῄσκω , καί Σιμμίας ὁράω γράφω κέβης ἀναμιμνῄσκω ; πάνυ γε .