plato-philosophy.phaedo 88
ὥστε τούτῳ τῷ λόγῳ οὔπω ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι που ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν . εἰ γάρ τις καὶ πλέον ἔτι τῷ λέγοντι ἢ ἃ σὺ λέγεις συγχωρήσειεν , δοὺς αὐτῷ μὴ μόνον ἐν τῷ πρὶν καὶ γενέσθαι ἡμᾶς χρόνῳ εἶναι ἡμῶν τὰς ψυχάς , ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἐνίων ἔτι εἶναι καὶ ἔσεσθαι καὶ πολλάκις γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις — οὕτω γὰρ αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν εἶναι , ὥστε πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν ἀντέχειν — δοὺς δὲ ταῦτα ἐκεῖνο μηκέτι συγχωροῖ , μὴ οὐ πονεῖν αὐτὴν ἐν ταῖς πολλαῖς γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν γε ἔν τινι τῶν θανάτων παντάπασιν ἀπόλλυσθαι , τοῦτον δὲ τὸν θάνατον καὶ ταύτην τὴν διάλυσιν τοῦ σώματος ἣ τῇ ψυχῇ φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη εἰδέναι — ἀδύνατον γὰρ εἶναι ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν — εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει , οὐδενὶ προσήκει θάνατον θαρροῦντι μὴ οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν , ὃς ἂν μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον · εἰ δὲ μή , ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ τὸν μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ ψυχῆς μὴ ἐν τῇ νῦν τοῦ σώματος διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται . πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν , ὡς ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς ἀλλήλους , ὅτι ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν λόγου σφόδρα πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ εἰς ἀπιστίαν καταβαλεῖν οὐ μόνον τοῖς προειρημένοις λόγοις , ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ὕστερον μέλλοντα ῥηθήσεσθαι , μὴ οὐδενὸς ἄξιοι εἶμεν κριταὶ ἢ καὶ τὰ πράγματα αὐτὰ ἄπιστα ᾖ . νὴ τοὺς θεούς , ὦ Φαίδων , συγγνώμην γε ἔχω ὑμῖν . καὶ γὰρ αὐτόν με νῦν ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν τι λέγειν πρὸς ἐμαυτὸν ἐπέρχεται · τίνι οὖν ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ ; ὡς γὰρ σφόδρα πιθανὸς ὤν , ὃν ὁ Σωκράτης ἔλεγε λόγον , νῦν εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν . θαυμαστῶς γάρ μου ὁ λόγος οὗτος ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν καὶ ἀεί , τὸ ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν , καὶ ὥσπερ ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς ὅτι καὶ αὐτῷ μοι ταῦτα προυδέδοκτο . καὶ πάνυ δέομαι πάλιν ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ἄλλου τινὸς λόγου ὅς με πείσει ὡς τοῦ ἀποθανόντος οὐ συναποθνῄσκει ἡ ψυχή . λέγε οὖν πρὸς Διὸς πῇ ὁ Σωκράτης μετῆλθε τὸν λόγον ; καὶ πότερον κἀκεῖνος , ὥσπερ ὑμᾶς φῄς , ἔνδηλός τι ἐγένετο ἀχθόμενος ἢ οὔ , ἀλλὰ πρᾴως ἐβοήθει τῷ λόγῳ ; καὶ ἱκανῶς ἐβοήθησεν ἢ ἐνδεῶς ; πάντα ἡμῖν δίελθε ὡς δύνασαι ἀκριβέστατα .
Lemmas: ὥστε οὗτος ὁ λόγος οὔπω ἄξιος πιστεύω θαρσέω ὡς ἐπειδάν ἀποθνῄσκω ἔτι που ἐγώ ὁ ψυχή εἰμί . εἰ γάρ τις καί πολύς ἔτι ὁ λέγω ἤ ὅς σύ λέγω συγχωρέω , δίδωμι αὐτός μή μόνος ἐν ὁ πρίν καί γίγνομαι ἐγώ χρόνος εἰμί ἐγώ ὁ ψυχή , ἀλλά μηδείς κωλύω καί ἐπειδάν ἀποθνῄσκω ἔνιοι ἔτι εἰμί καί εἰμί καί πολλάκις γίγνομαι καί ἀποθνῄσκω αὖθις — οὕτως γάρ αὐτός φύσις ἰσχυρός εἰμί , ὥστε πολλάκις γίγνομαι ψυχή ἀντέχω — δίδωμι δέ οὗτος ἐκεῖνος μηκέτι συγχωρέω , μή οὐ πονέω αὐτός ἐν ὁ πολύς γένεσις καί τελευτάω γε ἐν τις ὁ θάνατος παντάπασι ἀπόλλυμι , οὗτος δέ ὁ θάνατος καί οὗτος ὁ διάλυσις ὁ σῶμα ὅς ὁ ψυχή φέρω ὄλεθρος μηδείς φημί οἶδα — ἀδύνατος γάρ εἰμί ὅστις αἰσθάνομαι ἐγώ — εἰ δέ οὗτος οὕτως ἔχω , οὐδείς προσήκω θάνατος θαρσέω μή οὐ ἀνόητος θαρσέω , ὅς ἄν μή ἔχω ἀποδείκνυμι ὅτι εἰμί ψυχή παντάπασι ἀθάνατος τε καί ἀνώλεθρος · εἰ δέ μή , ἀνάγκη εἰμί ἀεί ὁ μέλλω ἀποθνῄσκω δείδω ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ ψυχή μή ἐν ὁ νῦν ὁ σῶμα διάζευξις παντάπασι ἀπόλλυμι . πᾶς οὖν ἀκούω λέγω αὐτός ἀηδής διατίθημι , ὡς ὕστερον λέγω πρός ἀλλήλων , ὅτι ὑπό ὁ ἔμπροσθεν λόγος σφόδρα πείθω ἐγώ πάλιν δοκέω ἀναταράσσω καί εἰς ἀπιστία καταβάλλω οὐ μόνος ὁ προλέγω λόγος , ἀλλά καί εἰς ὁ ὕστερον μέλλω λέγω , μή οὐδείς ἄξιος εἰμί κριτής ἤ καί ὁ πρᾶγμα αὐτός ἄπιστος εἰμί . νή ὁ θεός , ὦ Φαίδων , συγγνώμη γε ἔχω σύ . καί γάρ αὐτός ἐγώ νῦν ἀκούω σύ τοιοῦτος τις λέγω πρός ἐμαυτοῦ ἐπέρχομαι · τίς οὖν ἔτι πιστεύω λόγος ; ὡς γάρ σφόδρα πιθανός εἰμί , ὅς ὁ Σωκράτης λέγω λόγος , νῦν εἰς ἀπιστία καταπίπτω . θαυμαστός γάρ ἐγώ ὁ λόγος οὗτος ἀντιλαμβάνω καί νῦν καί ἀεί , ὁ ἁρμονία τις ἐγώ εἰμί ὁ ψυχή , καί ὥσπερ ὑπομιμνῄσκω ἐγώ λέγω ὅτι καί αὐτός ἐγώ οὗτος προδοκέω . καί πάνυ δέω πάλιν ὥσπερ ἐκ ἀρχή ἄλλος τις λόγος ὅς ἐγώ πείθω ὡς ὁ ἀποθνῄσκω οὐ συναποθνῄσκω ὁ ψυχή . λέγω οὖν πρός Ζεύς πῇ ὁ Σωκράτης μετέρχομαι ὁ λόγος ; καί πότερος ἐκεῖνος , ὥσπερ σύ φημί , ἔνδηλος τις γίγνομαι ἄχθομαι ἤ οὐ , ἀλλά πρᾶος βοηθέω ὁ λόγος ; καί ἱκανός βοηθέω ἤ ἐνδεής ; πᾶς ἐγώ διέρχομαι ὡς δύναμαι ἀκριβής .