plato-philosophy.phaedo 78
πόθεν οὖν , ἔφη , ὦ Σώκρατες , τῶν τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα , ἐπειδὴ σύ , ἔφη , ἡμᾶς ἀπολείπεις ; πολλὴ μὲν ἡ Ἑλλάς , ἔφη , ὦ Κέβης , ἐν ᾗ ἔνεισί που ἀγαθοὶ ἄνδρες , πολλὰ δὲ καὶ τὰ τῶν βαρβάρων γένη , οὓς πάντας χρὴ διερευνᾶσθαι ζητοῦντας τοιοῦτον ἐπῳδόν , μήτε χρημάτων φειδομένους μήτε πόνων , ὡς οὐκ ἔστιν εἰς ὅτι ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα . ζητεῖν δὲ χρὴ καὶ αὐτοὺς μετ’ ἀλλήλων · ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους τοῦτο ποιεῖν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν δή , ἔφη , ὑπάρξει , ὁ Κέβης · ὅθεν δὲ ἀπελίπομεν ἐπανέλθωμεν , εἴ σοι ἡδομένῳ ἐστίν . ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ γε · πῶς γὰρ οὐ μέλλει ; καλῶς , ἔφη , λέγεις . οὐκοῦν τοιόνδε τι , ἦ δ’ ὃς ὁ Σωκράτης , δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς , τῷ ποίῳ τινὶ ἄρα προσήκει τοῦτο τὸ πάθος πάσχειν , τὸ διασκεδάννυσθαι , καὶ ὑπὲρ τοῦ ποίου τινὸς δεδιέναι μὴ πάθῃ αὐτό , καὶ τῷ ποίῳ τινὶ οὔ · καὶ μετὰ τοῦτο αὖ ἐπισκέψασθαι πότερον ψυχή ἐστιν , καὶ ἐκ τούτων θαρρεῖν ἢ δεδιέναι ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς ; ἀληθῆ , ἔφη , λέγεις . ἆρ’ οὖν τῷ μὲν συντεθέντι τε καὶ συνθέτῳ ὄντι φύσει προσήκει τοῦτο πάσχειν , διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη · εἰ δέ τι τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον , τούτῳ μόνῳ προσήκει μὴ πάσχειν ταῦτα , εἴπερ τῳ ἄλλῳ ; δοκεῖ μοι , ἔφη , οὕτως ἔχειν , ὁ Κέβης . οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχει , ταῦτα μάλιστα εἰκὸς εἶναι τὰ ἀσύνθετα , τὰ δὲ ἄλλοτ’ ἄλλως καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτά , ταῦτα δὲ σύνθετα ; ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως . ἴωμεν δή , ἔφη , ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ’ ἅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν λόγῳ . αὐτὴ ἡ οὐσία ἧς λόγον δίδομεν τοῦ εἶναι καὶ ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι , πότερον ὡσαύτως ἀεὶ ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ’ ἄλλως ; αὐτὸ τὸ ἴσον , αὐτὸ τὸ καλόν , αὐτὸ ἕκαστον ὃ ἔστιν , τὸ ὄν , μή ποτε μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται ; ἢ ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον ὃ ἔστι , μονοειδὲς ὂν αὐτὸ καθ’ αὑτό , ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχει καὶ οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται ; ὡσαύτως , ἔφη , ἀνάγκη , ὁ Κέβης , κατὰ ταὐτὰ ἔχειν , ὦ Σώκρατες . τί δὲ τῶν πολλῶν καλῶν , οἷον ἀνθρώπων ἢ ἵππων ἢ ἱματίων ἢ ἄλλων ὡντινωνοῦν τοιούτων , ἢ ἴσων ἢ πάντων τῶν ἐκείνοις ὁμωνύμων ; ἆρα κατὰ ταὐτὰ ἔχει , ἢ πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά ; οὕτως αὖ , ἔφη ὁ Κέβης , ταῦτα · οὐδέποτε ὡσαύτως ἔχει .
Lemmas: πόθεν οὖν , φημί , ὦ Σωκράτης , ὁ τοιοῦτος ἀγαθός ἐπῳδός λαμβάνω , ἐπειδή σύ , φημί , ἐγώ ἀπολείπω ; πολύς μέν ὁ Ἑλλάς , φημί , ὦ Κέβης , ἐν ὅς ἔνειμι που ἀγαθός ἀνήρ , πολύς δέ καί ὁ ὁ βάρβαρος γένος , ὅς πᾶς χρή διερευνάω ζητέω τοιοῦτος ἐπῳδός , μήτε χρῆμα φείδομαι μήτε πόνος , ὡς οὐ εἰμί εἰς ὅστις ἄν εὔκαιρος ἀναλίσκω χρῆμα . ζητέω δέ χρή καί αὐτός μετά ἀλλήλων · ἴσως γάρ ἄν οὐδέ ῥᾴδιος εὑρίσκω μάλα σύ δύναμαι οὗτος ποιέω . ἀλλά οὗτος μέν δή , φημί , ὑπάρχω , ὁ Κέβης · ὅθεν δέ ἀπολείπω ἐπανέρχομαι , εἰ σύ ἥδομαι εἰμί . ἀλλά μήν ἥδομαι γε · πῶς γάρ οὐ μέλλω ; καλός , φημί , λέγω . οὐκοῦν τοιόσδε τις , ἠμί δέ ὅς ὁ Σωκράτης , δέω ἐγώ ἀνέρομαι ἑαυτοῦ , ὁ ποῖος τις ἄρα προσήκω οὗτος ὁ πάθος πάσχω , ὁ διασκεδάννυμι , καί ὑπέρ ὁ ποῖος τις δείδω μή πάσχω αὐτός , καί ὁ ποῖος τις οὐ · καί μετά οὗτος αὖ ἐπισκοπέω πότερος ψυχή εἰμί , καί ἐκ οὗτος θαρσέω ἤ δείδω ὑπέρ ὁ ἡμέτερος ψυχή ; ἀληθής , φημί , λέγω . ἆρα οὖν ὁ μέν συντίθημι τε καί σύνθετος εἰμί φύσις προσήκω οὗτος πάσχω , διαιρέω οὗτος ὅς συντίθημι · εἰ δέ τις τυγχάνω εἰμί ἀσύνθετος , οὗτος μόνος προσήκω μή πάσχω οὗτος , εἴπερ τις ἄλλος ; δοκέω ἐγώ , φημί , οὕτως ἔχω , ὁ Κέβης . οὐκοῦν ὅς ἀεί κατά αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω , οὗτος μάλα ἔοικα εἰμί ὁ ἀσύνθετος , ὁ δέ ἄλλοτε ἄλλος καί μηδέποτε κατά αὐτός , οὗτος δέ σύνθετος ; ἐγώ δοκέω οὕτως . ἔρχομαι δή , φημί , ἐπί αὐτός ἐπί ὅς ἐν ὁ ἔμπροσθεν λόγος . αὐτός ὁ οὐσία ὅς λόγος δίδωμι ὁ εἰμί καί ἐρωτάω καί ἀποκρίνω , πότερος ὡσαύτως ἀεί ἔχω κατά αὐτός ἤ ἄλλοτε ἄλλος ; αὐτός ὁ ἴσος , αὐτός ὁ καλός , αὐτός ἕκαστος ὅς εἰμί , ὁ εἰμί , μή ποτέ μεταβολή καί ὅστις ἐνδέχομαι ; ἤ ἀεί αὐτός ἕκαστος ὅς εἰμί , μονοειδής εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ὡσαύτως κατά αὐτός ἔχω καί οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσις οὐδείς ἐνδέχομαι ; ὡσαύτως , φημί , ἀνάγκη , ὁ Κέβης , κατά αὐτός ἔχω , ὦ Σωκράτης . τίς δέ ὁ πολύς καλός , οἷος ἄνθρωπος ἤ ἵππος ἤ ἱμάτιον ἤ ἄλλος ὅστις τοιοῦτος , ἤ ἴσος ἤ πᾶς ὁ ἐκεῖνος ὁμώνυμος ; ἆρα κατά αὐτός ἔχω , ἤ πᾶς ἐναντίος ἐκεῖνος οὔτε αὐτός ἑαυτοῦ οὔτε ἀλλήλων οὐδέποτε ὡς ἔπος λέγω οὐδαμῶς κατά αὐτός ; οὕτως αὖ , φημί ὁ Κέβης , οὗτος · οὐδέποτε ὡσαύτως ἔχω .