plato-philosophy.phaedo 71
οὐκοῦν κἂν ἔλαττον γίγνηται , ἐκ μείζονος ὄντος πρότερον ὕστερον ἔλαττον γενήσεται ; ἔστιν οὕτω , ἔφη . καὶ μὴν ἐξ ἰσχυροτέρου γε τὸ ἀσθενέστερον καὶ ἐκ βραδυτέρου τὸ θᾶττον ; πάνυ γε . τί δέ ; ἄν τι χεῖρον γίγνηται , οὐκ ἐξ ἀμείνονος , καὶ ἂν δικαιότερον , ἐξ ἀδικωτέρου ; πῶς γὰρ οὔ ; ἱκανῶς οὖν , ἔφη , ἔχομεν τοῦτο , ὅτι πάντα οὕτω γίγνεται , ἐξ ἐναντίων τὰ ἐναντία πράγματα ; πάνυ γε . τί δ’ αὖ ; ἔστι τι καὶ τοιόνδε ἐν αὐτοῖς , οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων τῶν ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν δύο γενέσεις , ἀπὸ μὲν τοῦ ἑτέρου ἐπὶ τὸ ἕτερον , ἀπὸ δ’ αὖ τοῦ ἑτέρου πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον · μείζονος μὲν πράγματος καὶ ἐλάττονος μεταξὺ αὔξησις καὶ φθίσις , καὶ καλοῦμεν οὕτω τὸ μὲν αὐξάνεσθαι , τὸ δὲ φθίνειν ; ναί , ἔφη . οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι , καὶ ψύχεσθαι καὶ θερμαίνεσθαι , καὶ πάντα οὕτω , κἂν εἰ μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ , ἀλλ’ ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον , γίγνεσθαί τε αὐτὰ ἐξ ἀλλήλων γένεσίν τε εἶναι ἑκατέρου εἰς ἄλληλα ; πάνυ μὲν οὖν , ἦ δ᾽ ὅς . τί οὖν ; ἔφη , τῷ ζῆν ἐστί τι ἐναντίον , ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . τί ; τὸ τεθνάναι , ἔφη . οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα , εἴπερ ἐναντία ἐστιν , καὶ αἱ γενέσεις εἰσὶν αὐτοῖν μεταξὺ δύο δυοῖν ὄντοιν ; πῶς γὰρ οὔ ; τὴν μὲν τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι , ἔφη , ἐρῶ , ὁ Σωκράτης , καὶ αὐτὴν καὶ τὰς γενέσεις · σὺ δέ μοι τὴν ἑτέραν . λέγω δὲ τὸ μὲν καθεύδειν , τὸ δὲ ἐγρηγορέναι , καὶ ἐκ τοῦ καθεύδειν τὸ ἐγρηγορέναι γίγνεσθαι καὶ ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν , καὶ τὰς γενέσεις αὐτοῖν τὴν μὲν καταδαρθάνειν εἶναι , τὴν δ’ ἀνεγείρεσθαι . ἱκανῶς σοι , ἔφη , ἢ οὔ ; πάνυ μὲν οὖν . λέγε δή μοι καὶ σύ , ἔφη , οὕτω περὶ ζωῆς καὶ θανάτου . οὐκ ἐναντίον μὲν φῂς τῷ ζῆν τὸ τεθνάναι εἶναι ; ἔγωγε . γίγνεσθαι δὲ ἐξ ἀλλήλων ; ναί . ἐξ οὖν τοῦ ζῶντος τί τὸ γιγνόμενον ; τὸ τεθνηκός , ἔφη . τί δέ , ἦ δ’ ὅς , ἐκ τοῦ τεθνεῶτος ; ἀναγκαῖον , ἔφη , ὁμολογεῖν ὅτι τὸ ζῶν . ἐκ τῶν τεθνεώτων ἄρα , ὦ Κέβης , τὰ ζῶντά τε καὶ οἱ ζῶντες γίγνονται ; φαίνεται , ἔφη . εἰσὶν ἄρα , ἔφη , αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐν Ἅιδου . ἔοικεν . οὐκοῦν καὶ τοῖν γενεσέοιν τοῖν περὶ ταῦτα ἥ γ’ ἑτέρα σαφὴς οὖσα τυγχάνει ; τὸ γὰρ ἀποθνῄσκειν σαφὲς δήπου , ἢ οὔ ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . πῶς οὖν , ἦ δ’ ὅς , ποιήσομεν ; οὐκ ἀνταποδώσομεν τὴν ἐναντίαν γένεσιν , ἀλλὰ ταύτῃ χωλὴ ἔσται ἡ φύσις ; ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν ἐναντίαν τινὰ γένεσιν ; πάντως που , ἔφη . τίνα ταύτην ; τὸ ἀναβιώσκεσθαι .
Lemmas: οὐκοῦν ἐάν ἐλαχύς γίγνομαι , ἐκ μέγας εἰμί πρότερος ὕστερον ἐλαχύς γίγνομαι ; εἰμί οὕτως , φημί . καί μήν ἐκ ἰσχυρός γε ὁ ἀσθενής καί ἐκ βραδύς ὁ ταχύς ; πάνυ γε . τίς δέ ; ἐάν τις κακός γίγνομαι , οὐ ἐκ ἀγαθός , καί ἐάν δίκαιος , ἐκ ἄδικος ; πῶς γάρ οὐ ; ἱκανός οὖν , φημί , ἔχω οὗτος , ὅτι πᾶς οὕτως γίγνομαι , ἐκ ἐναντίος ὁ ἐναντίος πρᾶγμα ; πάνυ γε . τίς δέ αὖ ; εἰμί τις καί τοιόσδε ἐν αὐτός , οἷος μεταξύ ἀμφότερος πᾶς ὁ ἐναντίος δύο εἰμί δύο γένεσις , ἀπό μέν ὁ ἕτερος ἐπί ὁ ἕτερος , ἀπό δέ αὖ ὁ ἕτερος πάλιν ἐπί ὁ ἕτερος · μέγας μέν πρᾶγμα καί ἐλαχύς μεταξύ αὔξησις καί φθίσις , καί καλέω οὕτως ὁ μέν αὐξάνω , ὁ δέ φθίω ; ναί , φημί . οὐκοῦν καί διακρίνω καί συγκρίνω , καί ψύχω καί θερμαίνω , καί πᾶς οὕτως , ἄν εἰ μή χράω ὁ ὄνομα ἐνιαχοῦ , ἀλλά ἔργον γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχω ἀναγκαῖος , γίγνομαι τε αὐτός ἐκ ἀλλήλων γένεσις τε εἰμί ἑκάτερος εἰς ἀλλήλων ; πάνυ μέν οὖν , ἠμί δέ ὅς . τίς οὖν ; φημί , ὁ ζάω εἰμί τις ἐναντίος , ὥσπερ ὁ ἐγείρω ὁ καθεύδω ; πάνυ μέν οὖν , φημί . τίς ; ὁ θνῄσκω , φημί . οὐκοῦν ἐκ ἀλλήλων τε γίγνομαι οὗτος , εἴπερ ἐναντίος εἰμί , καί ὁ γένεσις εἰμί αὐτός μεταξύ δύο δύο εἰμί ; πῶς γάρ οὐ ; ὁ μέν τοίνυν ἕτερος συζυγία ὅς νυνδί λέγω ἐγώ σύ , φημί , λέγω , ὁ Σωκράτης , καί αὐτός καί ὁ γένεσις · σύ δέ ἐγώ ὁ ἕτερος . λέγω δέ ὁ μέν καθεύδω , ὁ δέ ἐγείρω , καί ἐκ ὁ καθεύδω ὁ ἐγείρω γίγνομαι καί ἐκ ὁ ἐγείρω ὁ καθεύδω , καί ὁ γένεσις αὐτός ὁ μέν καταδαρθάνω εἰμί , ὁ δέ ἀνεγείρω . ἱκανός σύ , φημί , ἤ οὐ ; πάνυ μέν οὖν . λέγω δή ἐγώ καί σύ , φημί , οὕτως περί ζωή καί θάνατος . οὐ ἐναντίον μέν φημί ὁ ζάω ὁ θνῄσκω εἰμί ; ἐγώ . γίγνομαι δέ ἐκ ἀλλήλων ; ναί . ἐκ οὖν ὁ ζάω τίς ὁ γίγνομαι ; ὁ θνῄσκω , φημί . τίς δέ , ἠμί δέ ὅς , ἐκ ὁ θνῄσκω ; ἀναγκαῖος , φημί , ὁμολογέω ὅτι ὁ ζάω . ἐκ ὁ θνῄσκω ἄρα , ὦ Κέβης , ὁ ζάω τε καί ὁ ζάω γίγνομαι ; φαίνω , φημί . εἰμί ἄρα , φημί , ὁ ψυχή ἐγώ ἐν ᾍδης . ἔοικα . οὐκοῦν καί ὁ γένεσις ὁ περί οὗτος ὁ γε ἕτερος σαφής εἰμί τυγχάνω ; ὁ γάρ ἀποθνῄσκω σαφής δήπου , ἤ οὐ ; πάνυ μέν οὖν , φημί . πῶς οὖν , ἠμί δέ ὅς , ποιέω ; οὐ ἀνταποδίδωμι ὁ ἐναντίος γένεσις , ἀλλά οὗτος χωλός εἰμί ὁ φύσις ; ἤ ἀνάγκη ἀποδίδωμι ὁ ἀποθνῄσκω ἐναντίος τις γένεσις ; πάντως που , φημί . τίς οὗτος ; ὁ ἀναβιώσκομαι .