plato-philosophy.phaedo 98
καὶ δὴ καὶ περὶ ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην ὡσαύτως πευσόμενος , καὶ σελήνης καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων , τάχους τε πέρι πρὸς ἄλληλα καὶ τροπῶν καὶ τῶν ἄλλων παθημάτων , πῇ ποτε ταῦτ’ ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον καὶ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἃ πάσχει . οὐ γὰρ ἄν ποτε αὐτὸν ᾤμην , φάσκοντά γε ὑπὸ νοῦ αὐτὰ κεκοσμῆσθαι , ἄλλην τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι βέλτιστον αὐτὰ οὕτως ἔχειν ἐστὶν ὥσπερ ἔχει · ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν αἰτίαν καὶ κοινῇ πᾶσι τὸ ἑκάστῳ βέλτιστον ᾤμην καὶ τὸ κοινὸν πᾶσιν ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν · καὶ οὐκ ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας , ἀλλὰ πάνυ σπουδῇ λαβὼν τὰς βίβλους ὡς τάχιστα οἷός τ’ ἦ ἀνεγίγνωσκον , ἵν’ ὡς τάχιστα εἰδείην τὸ βέλτιστον καὶ τὸ χεῖρον . ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος , ὦ ἑταῖρε , ᾠχόμην φερόμενος , ἐπειδὴ προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα τῷ μὲν νῷ οὐδὲν χρώμενον οὐδέ τινας αἰτίας ἐπαιτιώμενον εἰς τὸ διακοσμεῖν τὰ πράγματα , ἀέρας δὲ καὶ αἰθέρας καὶ ὕδατα αἰτιώμενον καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα . καί μοι ἔδοξεν ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ τις λέγων ὅτι Σωκράτης πάντα ὅσα πράττει νῷ πράττει , κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς αἰτίας ἑκάστων ὧν πράττω , λέγοι πρῶτον μὲν ὅτι διὰ ταῦτα νῦν ἐνθάδε κάθημαι , ὅτι σύγκειταί μου τὸ σῶμα ἐξ ὀστῶν καὶ νεύρων , καὶ τὰ μὲν ὀστᾶ ἐστιν στερεὰ καὶ διαφυὰς ἔχει χωρὶς ἀπ’ ἀλλήλων , τὰ δὲ νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι καὶ ἀνίεσθαι , περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ μετὰ τῶν σαρκῶν καὶ δέρματος ὃ συνέχει αὐτά · αἰωρουμένων οὖν τῶν ὀστῶν ἐν ταῖς αὑτῶν συμβολαῖς χαλῶντα καὶ συντείνοντα τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν τ’ εἶναι ἐμὲ νῦν τὰ μέλη , καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημαι · καὶ αὖ περὶ τοῦ διαλέγεσθαι ὑμῖν ἑτέρας τοιαύτας αἰτίας λέγοι , φωνάς τε καὶ ἀέρας καὶ ἀκοὰς καὶ ἄλλα μυρία τοιαῦτα αἰτιώμενος , ἀμελήσας τὰς ὡς ἀληθῶς αἰτίας λέγειν , ὅτι , ἐπειδὴ Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον εἶναι ἐμοῦ καταψηφίσασθαι , διὰ ταῦτα δὴ καὶ ἐμοὶ βέλτιον αὖ δέδοκται ἐνθάδε καθῆσθαι , καὶ δικαιότερον παραμένοντα ὑπέχειν τὴν δίκην ἣν ἂν κελεύσωσιν · ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα , ὡς ἐγᾦμαι , πάλαι ἂν ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ τὰ ὀστᾶ ἢ περὶ Μέγαρα ἢ Βοιωτοὺς ἦν , ὑπὸ δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου , εἰ μὴ δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον εἶναι πρὸ τοῦ φεύγειν τε καὶ ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ πόλει δίκην ἥντιν’ ἂν τάττῃ .
Lemmas: καί δή καί περί ἥλιος οὕτως παρασκευάζω ὡσαύτως πυνθάνομαι , καί σελήνη καί ὁ ἄλλος ἄστρον , τάχος τε περί πρός ἀλλήλων καί τροπή καί ὁ ἄλλος πάθημα , πῇ ποτέ οὗτος ἀγαθός εἰμί ἕκαστος καί ποιέω καί πάσχω ὅς πάσχω . οὐ γάρ ἄν ποτέ αὐτός οἴομαι , φάσκω γε ὑπό νόος αὐτός κοσμέω , ἄλλος τις αὐτός αἰτία ἐπιφέρω ἤ ὅτι ἀγαθός αὐτός οὕτως ἔχω εἰμί ὥσπερ ἔχω · ἕκαστος οὖν αὐτός ἀποδίδωμι ὁ αἰτία καί κοινῇ πᾶς ὁ ἕκαστος ἀγαθός οἴομαι καί ὁ κοινός πᾶς ἐπεκδιηγέομαι ἀγαθός · καί οὐ ἄν ἀποδίδωμι πολύς ὁ ἐλπίς , ἀλλά πάνυ σπουδή λαμβάνω ὁ βίβλος ὡς ταχύς οἷος τε ἠμί ἀναγιγνώσκω , ἵνα ὡς ταχύς οἶδα ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός . ἀπό δή θαυμαστός ἐλπίς , ὦ ἑταῖρος , οἴχομαι φέρω , ἐπειδή προέρχομαι καί ἀναγιγνώσκω ὁράω ἀνήρ ὁ μέν νόος οὐδείς χράω οὐδέ τις αἰτία ἐπαιτιάομαι εἰς ὁ διακοσμέω ὁ πρᾶγμα , ἀήρ δέ καί αἰθήρ καί ὕδωρ αἰτιάομαι καί ἄλλος πολύς καί ἄτοπος . καί ἐγώ δοκέω ὅμοιος πάσχω ὥσπερ ἄν εἰ τις λέγω ὅτι Σωκράτης πᾶς ὅσος πράσσω νόος πράσσω , ἔπειτα ἐπιχειρέω λέγω ὁ αἰτία ἕκαστος ὅς πράσσω , λέγω πρῶτος μέν ὅτι διά οὗτος νῦν ἐνθάδε κάθημαι , ὅτι σύγκειμαι ἐγώ ὁ σῶμα ἐκ ὀστέον καί νεῦρον , καί ὁ μέν ὀστέον εἰμί στερεός καί διαφυή ἔχω χωρίς ἀπό ἀλλήλων , ὁ δέ νεῦρον οἷος ἐπιτείνω καί ἀνίημι , περιαμπέχω ὁ ὀστέον μετά ὁ σάρξ καί δέρμα ὅς συνέχω αὐτός · αἰωρέω οὖν ὁ ὀστέον ἐν ὁ ἑαυτοῦ συμβολή χαλάω καί συντείνω ὁ νεῦρον κάμπτω που ποιέω οἷος τε εἰμί ἐγώ νῦν ὁ μέλος , καί διά οὗτος ὁ αἰτία συγκάμπτω ἐνθάδε κάθημαι · καί αὖ περί ὁ διαλέγω σύ ἕτερος τοιοῦτος αἰτία λέγω , φωνή τε καί ἀήρ καί ἀκοή καί ἄλλος μυρίος τοιοῦτος αἰτιάομαι , ἀμελέω ὁ ὡς ἀληθής αἰτία λέγω , ὅτι , ἐπειδή Ἀθηναῖος δοκέω ἀγαθός εἰμί ἐγώ καταψηφίζομαι , διά οὗτος δή καί ἐγώ ἀγαθός αὖ δοκέω ἐνθάδε κάθημαι , καί δίκαιος παραμένω ὑπέχω ὁ δίκη ὅς ἄν κελεύω · ἐπεί νή ὁ κύων , ὡς οἴομαι , πάλαι ἄν οὗτος ὁ νεῦρον καί ὁ ὀστέον ἤ περί Μέγαρα ἤ Βοιωτός εἰμί , ὑπό δόξα φέρω ὁ ἀγαθός , εἰ μή δίκαιος οἴομαι καί καλός εἰμί πρό ὁ φεύγω τε καί ἀποδιδράσκω ὑπέχω ὁ πόλις δίκη ὅστις ἄν τάσσω .