plato-philosophy.phaedo 65
ἆρ᾽ οὖν πρῶτον μὲν ἐν τοῖς τοιούτοις δῆλός ἐστιν ὁ φιλόσοφος ἀπολύων ὅτι μάλιστα τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας διαφερόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ; φαίνεται . καὶ δοκεῖ γέ που , ὦ Σιμμία , τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις ᾧ μηδὲν ἡδὺ τῶν τοιούτων μηδὲ μετέχει αὐτῶν οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν , ἀλλ’ ἐγγύς τι τείνειν τοῦ τεθνάναι ὁ μηδὲν φροντίζων τῶν ἡδονῶν αἳ διὰ τοῦ σώματός εἰσιν . πάνυ μὲν οὖν ἀληθῆ λέγεις . τί δὲ δὴ περὶ αὐτὴν τὴν τῆς φρονήσεως κτῆσιν ; πότερον ἐμπόδιον τὸ σῶμα ἢ οὔ , ἐάν τις αὐτὸ ἐν τῇ ζητήσει κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ ; οἷον τὸ τοιόνδε λέγω · ἆρα ἔχει ἀλήθειάν τινα ὄψις τε καὶ ἀκοὴ τοῖς ἀνθρώποις , ἢ τά γε τοιαῦτα καὶ οἱ ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν , ὅτι οὔτ’ ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν ; καίτοι εἰ αὗται τῶν περὶ τὸ σῶμα αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ σαφεῖς , σχολῇ αἵ γε ἄλλαι · πᾶσαι γάρ που τούτων φαυλότεραί εἰσιν . ἢ σοὶ οὐ δοκοῦσιν ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . πότε οὖν , ἦ δ’ ὅς , ἡ ψυχὴ τῆς ἀληθείας ἅπτεται ; ὅταν μὲν γὰρ μετὰ τοῦ σώματος ἐπιχειρῇ τι σκοπεῖν , δῆλον ὅτι τότε ἐξαπατᾶται ὑπ’ αὐτοῦ . ἀληθῆ λέγεις . ἆρ’ οὖν οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί τι τῶν ὄντων ; ναί . λογίζεται δέ γέ που τότε κάλλιστα , ὅταν αὐτὴν τούτων μηδὲν παραλυπῇ , μήτε ἀκοὴ μήτε ὄψις μήτε ἀλγηδὼν μηδέ τις ἡδονή , ἀλλ’ ὅτι μάλιστα αὐτὴ καθ’ αὑτὴν γίγνηται ἐῶσα χαίρειν τὸ σῶμα , καὶ καθ’ ὅσον δύναται μὴ κοινωνοῦσα αὐτῷ μηδ᾽ ἁπτομένη ὀρέγηται τοῦ ὄντος . ἔστι ταῦτα . οὐκοῦν καὶ ἐνταῦθα ἡ τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα ἀτιμάζει τὸ σῶμα καὶ φεύγει ἀπ’ αὐτοῦ , ζητεῖ δὲ αὐτὴ καθ’ αὑτὴν γίγνεσθαι ; φαίνεται . τί δὲ δὴ τὰ τοιάδε , ὦ Σιμμία ; φαμέν τι εἶναι δίκαιον αὐτὸ ἢ οὐδέν ; φαμὲν μέντοι νὴ Δία . καὶ αὖ καλόν γέ τι καὶ ἀγαθόν ; πῶς δ’ οὔ ; ἤδη οὖν πώποτέ τι τῶν τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδες ; οὐδαμῶς , ἦ δ’ ὅς . ἀλλ’ ἄλλῃ τινὶ αἰσθήσει τῶν διὰ τοῦ σώματος ἐφήψω αὐτῶν ; λέγω δὲ περὶ πάντων , οἷον μεγέθους πέρι , ὑγιείας , ἰσχύος , καὶ τῶν ἄλλων ἑνὶ λόγῳ ἁπάντων τῆς οὐσίας ὃ τυγχάνει ἕκαστον ὄν · ἆρα διὰ τοῦ σώματος αὐτῶν τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται , ἢ ὧδε ἔχει · ὃς ἂν μάλιστα ἡμῶν καὶ ἀκριβέστατα παρασκευάσηται αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ , οὗτος ἂν ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον ; πάνυ μὲν οὖν .
Lemmas: ἆρα οὖν πρῶτος μέν ἐν ὁ τοιοῦτος δῆλος εἰμί ὁ φιλόσοφος ἀπολύω ὅτι μάλα ὁ ψυχή ἀπό ὁ ὁ σῶμα κοινωνία διαφερόντως ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ; φαίνω . καί δοκέω γε που , ὦ Σιμμίας , ὁ πολύς ἄνθρωπος ὅς μηδείς ἡδύς ὁ τοιοῦτος μηδέ μετέχω αὐτός οὐ ἄξιος εἰμί ζάω , ἀλλά ἐγγύς τις τείνω ὁ θνῄσκω ὁ μηδείς φροντίζω ὁ ἡδονή ὅς διά ὁ σῶμα εἰμί . πάνυ μέν οὖν ἀληθής λέγω . τίς δέ δή περί αὐτός ὁ ὁ φρόνησις κτῆσις ; πότερος ἐμπόδιος ὁ σῶμα ἤ οὐ , ἐάν τις αὐτός ἐν ὁ ζήτησις κοινωνός συμπαραλαμβάνω ; οἷος ὁ τοιόσδε λέγω · ἆρα ἔχω ἀλήθεια τις ὄψις τε καί ἀκοή ὁ ἄνθρωπος , ἤ ὁ γε τοιοῦτος καί ὁ ποιητής ἐγώ ἀεί θρυλέω , ὅτι οὔτε ἀκούω ἀκριβής οὐδείς οὔτε ὁράω ; καίτοι εἰ οὗτος ὁ περί ὁ σῶμα αἴσθησις μή ἀκριβής εἰμί μηδέ σαφής , σχολή ὁ γε ἄλλος · πᾶς γάρ που οὗτος φαῦλος εἰμί . ἤ σύ οὐ δοκέω ; πάνυ μέν οὖν , φημί . πότε οὖν , ἠμί δέ ὅς , ὁ ψυχή ὁ ἀλήθεια ἅπτω ; ὅταν μέν γάρ μετά ὁ σῶμα ἐπιχειρέω τις σκοπέω , δῆλος ὅτι τότε ἐξαπατάω ὑπό αὐτός . ἀληθής λέγω . ἆρα οὖν οὐ ἐν ὁ λογίζομαι εἴπερ που ἄλλοθι κατάδηλος αὐτός γίγνομαι τις ὁ εἰμί ; ναί . λογίζομαι δέ γε που τότε καλός , ὅταν αὐτός οὗτος μηδείς παραλυπέω , μήτε ἀκοή μήτε ὄψις μήτε ἀλγηδών μηδέ τις ἡδονή , ἀλλά ὅτι μάλα αὐτός κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ἐάω χαίρω ὁ σῶμα , καί κατά ὅσος δύναμαι μή κοινωνέω αὐτός μηδέ ἅπτω ὀρέγω ὁ εἰμί . εἰμί οὗτος . οὐκοῦν καί ἐνταῦθα ὁ ὁ φιλόσοφος ψυχή μάλα ἀτιμάζω ὁ σῶμα καί φεύγω ἀπό αὐτός , ζητέω δέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ; φαίνω . τίς δέ δή ὁ τοιόσδε , ὦ Σιμμίας ; φημί τις εἰμί δίκαιος αὐτός ἤ οὐδείς ; φημί μέντοι νή Ζεύς . καί αὖ καλός γε τις καί ἀγαθός ; πῶς δέ οὐ ; ἤδη οὖν πώποτε τις ὁ τοιοῦτος ὁ ὀφθαλμός ὁράω ; οὐδαμῶς , ἠμί δέ ὅς . ἀλλά ἄλλος τις αἴσθησις ὁ διά ὁ σῶμα ἐφάπτω αὐτός ; λέγω δέ περί πᾶς , οἷος μέγεθος περί , ὑγίεια , ἰσχύς , καί ὁ ἄλλος εἷς λόγος ἅπας ὁ οὐσία ὅς τυγχάνω ἕκαστος εἰμί · ἆρα διά ὁ σῶμα αὐτός ὁ ἀληθής θεωρέω , ἤ ὧδε ἔχω · ὅς ἄν μάλα ἐγώ καί ἀκριβής παρασκευάζω αὐτός ἕκαστος διανοέω περί ὅς σκοπέω , οὗτος ἄν ἐγγύς ἔρχομαι ὁ γιγνώσκω ἕκαστος ; πάνυ μέν οὖν .