plato-philosophy.phaedo 108
ἔστι δὲ ἄρα ἡ πορεία οὐχ ὡς ὁ Αἰσχύλου Τήλεφος λέγει · ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἁπλῆν οἶμόν φησιν εἰς Ἅιδου φέρειν , ἡ δ᾽ οὔτε ἁπλῆ οὔτε μία φαίνεταί μοι εἶναι . οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων ἔδει · οὐ γάρ πού τις ἂν διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ὁδοῦ οὔσης . νῦν δὲ ἔοικε σχίσεις τε καὶ τριόδους πολλὰς ἔχειν · ἀπὸ τῶν θυσιῶν τε καὶ νομίμων τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος λέγω . ἡ μὲν οὖν κοσμία τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ παρόντα · ἡ δ’ ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος ἔχουσα , ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν εἶπον , περὶ ἐκεῖνο πολὺν χρόνον ἐπτοημένη καὶ περὶ τὸν ὁρατὸν τόπον , πολλὰ ἀντιτείνασα καὶ πολλὰ παθοῦσα , βίᾳ καὶ μόγις ὑπὸ τοῦ προστεταγμένου δαίμονος οἴχεται ἀγομένη . ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ αἱ ἄλλαι , τὴν μὲν ἀκάθαρτον καί τι πεποιηκυῖαν τοιοῦτον , ἢ φόνων ἀδίκων ἡμμένην ἢ ἄλλ’ ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην , ἃ τούτων ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα τυγχάνει ὄντα , ταύτην μὲν ἅπας φεύγει τε καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε συνέμπορος οὔτε ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι , αὐτὴ δὲ πλανᾶται ἐν πάσῃ ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως ἂν δή τινες χρόνοι γένωνται , ὧν ἐλθόντων ὑπ’ ἀνάγκης φέρεται εἰς τὴν αὐτῇ πρέπουσαν οἴκησιν · ἡ δὲ καθαρῶς τε καὶ μετρίως τὸν βίον διεξελθοῦσα , καὶ συνεμπόρων καὶ ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα , ᾤκησεν τὸν αὐτῇ ἑκάστη τόπον προσήκοντα . εἰσὶν δὲ πολλοὶ καὶ θαυμαστοὶ τῆς γῆς τόποι , καὶ αὐτὴ οὔτε οἵα οὔτε ὅση δοξάζεται ὑπὸ τῶν περὶ γῆς εἰωθότων λέγειν , ὡς ἐγὼ ὑπό τινος πέπεισμαι . καὶ ὁ Σιμμίας , πῶς ταῦτα , ἔφη , λέγεις , ὦ Σώκρατες ; περὶ γάρ τοι γῆς καὶ αὐτὸς πολλὰ δὴ ἀκήκοα , οὐ μέντοι ταῦτα ἃ σὲ πείθει · ἡδέως οὖν ἂν ἀκούσαιμι . ἀλλὰ μέντοι , ὦ Σιμμία , οὐχ ἡ Γλαύκου τέχνη γέ μοι δοκεῖ εἶναι διηγήσασθαι ἅ γ’ ἐστίν · ὡς μέντοι ἀληθῆ , χαλεπώτερόν μοι φαίνεται ἢ κατὰ τὴν Γλαύκου τέχνην , καὶ ἅμα μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδ’ ἂν οἷός τε εἴην , ἅμα δέ , εἰ καὶ ἠπιστάμην , ὁ βίος μοι δοκεῖ ὁ ἐμός , ὦ Σιμμία , τῷ μήκει τοῦ λόγου οὐκ ἐξαρκεῖν . τὴν μέντοι ἰδέαν τῆς γῆς οἵαν πέπεισμαι εἶναι , καὶ τοὺς τόπους αὐτῆς οὐδέν με κωλύει λέγειν .
Lemmas: εἰμί δέ ἄρα ὁ πορεία οὐ ὡς ὁ Αἰσχύλος Τήλεφος λέγω · ἐκεῖνος μέν γάρ ἁπλόος οἶμος φημί εἰς ᾍδης φέρω , ὁ δέ οὔτε ἁπλόος οὔτε εἷς φαίνω ἐγώ εἰμί . οὐδέ γάρ ἄν ἡγεμών δέω · οὐ γάρ που τις ἄν διαμαρτάνω οὐδαμόσε εἷς ὁδός εἰμί . νῦν δέ ἔοικα σχίσις τε καί τρίοδος πολύς ἔχω · ἀπό ὁ θυσία τε καί νόμιμος ὁ ἐνθάδε τεκμαίρομαι λέγω . ὁ μέν οὖν κόσμιος τε καί φρόνιμος ψυχή ἕπομαι τε καί οὐ ἀγνοέω ὁ πάρειμι · ὁ δέ ἐπιθυμητικός ὁ σῶμα ἔχω , ὅς ἐν ὁ ἔμπροσθεν λέγω , περί ἐκεῖνος πολύς χρόνος πτοέω καί περί ὁ ὁρατός τόπος , πολύς ἀντιτείνω καί πολύς πάσχω , βία καί μόγις ὑπό ὁ προστάσσω δαίμων οἴχομαι ἄγω . ἀφικνέομαι δέ ὅθι ὁ ἄλλος , ὁ μέν ἀκάθαρτος καί τις ποιέω τοιοῦτος , ἤ φόνος ἄδικος ἅπτω ἤ ἄλλος τις τοιοῦτος ἐργάζομαι , ὅς οὗτος ἀδελφός τε καί ἀδελφός ψυχή ἔργον τυγχάνω εἰμί , οὗτος μέν ἅπας φεύγω τε καί ὑπεκτρέπω καί οὔτε συνέμπορος οὔτε ἡγεμών ἐθέλω γίγνομαι , αὐτός δέ πλανάω ἐν πᾶς ἔχω ἀπορία ἕως ἄν δή τις χρόνος γίγνομαι , ὅς ἔρχομαι ὑπό ἀνάγκη φέρω εἰς ὁ αὐτός πρέπω οἴκησις · ὁ δέ καθαρός τε καί μέτριος ὁ βίος διεξέρχομαι , καί συνέμπορος καί ἡγεμών θεός τυγχάνω , οἰκέω ὁ αὐτός ἕκαστος τόπος προσήκω . εἰμί δέ πολύς καί θαυμαστός ὁ γῆ τόπος , καί αὐτός οὔτε οἷος οὔτε ὅσος δοξάζω ὑπό ὁ περί γῆ εἴωθα λέγω , ὡς ἐγώ ὑπό τις πείθω . καί ὁ Σιμμίας , πῶς οὗτος , φημί , λέγω , ὦ Σωκράτης ; περί γάρ τοι γῆ καί αὐτός πολύς δή ἀκούω , οὐ μέντοι οὗτος ὅς σύ πείθω · ἡδύς οὖν ἄν ἀκούω . ἀλλά μέντοι , ὦ Σιμμίας , οὐ ὁ Γλαῦκος τέχνη γε ἐγώ δοκέω εἰμί διηγέομαι ὅς γε εἰμί · ὡς μέντοι ἀληθής , χαλεπός ἐγώ φαίνω ἤ κατά ὁ Γλαῦκος τέχνη , καί ἅμα μέν ἐγώ ἴσως οὐδέ ἄν οἷος τε εἰμί , ἅμα δέ , εἰ καί ἐπίσταμαι , ὁ βίος ἐγώ δοκέω ὁ ἐμός , ὦ Σιμμίας , ὁ μῆκος ὁ λόγος οὐ ἐξαρκέω . ὁ μέντοι ἰδέα ὁ γῆ οἷος πείθω εἰμί , καί ὁ τόπος αὐτός οὐδείς ἐγώ κωλύω λέγω .