plato-philosophy.phaedo 69
καίτοι καλοῦσί γε ἀκολασίαν τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι , ἀλλ’ ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς κρατουμένοις ὑφ᾽ ἡδονῶν κρατεῖν ἄλλων ἡδονῶν . τοῦτο δ’ ὅμοιόν ἐστιν ᾧ νυνδὴ ἐλέγετο , τῷ τρόπον τινὰ δι’ ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι . ἔοικε γάρ . ὦ μακάριε Σιμμία , μὴ γὰρ οὐχ αὕτη ᾖ ἡ ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν ἀλλαγή , ἡδονὰς πρὸς ἡδονὰς καὶ λύπας πρὸς λύπας καὶ φόβον πρὸς φόβον καταλλάττεσθαι , μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα , ἀλλ’ ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ νόμισμα ὀρθόν , ἀντὶ οὗ δεῖ πάντα ταῦτα καταλλάττεσθαι , φρόνησις , καὶ μετὰ τούτου τῷ ὄντι ᾖ καὶ ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην ἀληθὴς ἀρετή , μετὰ φρονήσεως , καὶ προσγιγνομένων καὶ ἀπογιγνομένων καὶ ἡδονῶν καὶ φόβων καὶ τῶν ἄλλων πάντων τῶν τοιούτων · χωριζόμενα δὲ φρονήσεως ἀλλαττόμενα ἀντὶ ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία τις ᾖ ἡ τοιαύτη ἀρετὴ καὶ τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης τε καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ’ ἀληθὲς ἔχῃ , τὸ δ’ ἀληθὲς τῷ ὄντι ᾖ κάθαρσίς τις τῶν τοιούτων πάντων καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία , καὶ αὐτὴ ἡ φρόνησις μὴ καθαρμός τις ᾖ . καὶ κινδυνεύουσι καὶ οἱ τὰς τελετὰς ἡμῖν οὗτοι καταστήσαντες οὐ φαῦλοί τινες εἶναι , ἀλλὰ τῷ ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς Ἅιδου ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ κείσεται , ὁ δὲ κεκαθαρμένος τε καὶ τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ θεῶν οἰκήσει . εἰσὶν γὰρ δή , φασιν οἱ περὶ τὰς τελετάς , ναρθηκοφόροι μὲν πολλοί , βάκχοι δέ τε παῦροι · οὗτοι δ’ εἰσὶν κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς . ὧν δὴ καὶ ἐγὼ κατά γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι · εἰ δ’ ὀρθῶς προυθυμήθην καί τι ἠνύσαμεν , ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα , ἂν θεὸς ἐθέλῃ , ὀλίγον ὕστερον , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ . ταῦτ’ οὖν ἐγώ , ἔφη , ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης , ἀπολογοῦμαι , ὡς εἰκότως ὑμᾶς τε ἀπολείπων καὶ τοὺς ἐνθάδε δεσπότας οὐ χαλεπῶς φέρω οὐδ’ ἀγανακτῶ , ἡγούμενος κἀκεῖ οὐδὲν ἧττον ἢ ἐνθάδε δεσπόταις τε ἀγαθοῖς ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις · · εἴ τι οὖν ὑμῖν πιθανώτερός εἰμι ἐν τῇ ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς , εὖ ἂν ἔχοι .
Lemmas: καίτοι καλέω γε ἀκολασία ὁ ὑπό ὁ ἡδονή ἄρχω , ἀλλά ὅμως συμβαίνω αὐτός κρατέω ὑπό ἡδονή κρατέω ἄλλος ἡδονή . οὗτος δέ ὅμοιος εἰμί ὅς νυνδί λέγω , ὁ τρόπος τις διά ἀκολασία αὐτός σωφρονίζω . ἔοικα γάρ . ὦ μακάριος Σιμμίας , μή γάρ οὐ οὗτος εἰμί ὁ ὀρθός πρός ἀρετή ἀλλαγή , ἡδονή πρός ἡδονή καί λύπη πρός λύπη καί φόβος πρός φόβος καταλλάσσω , μέγας πρός ἐλαχύς ὥσπερ νόμισμα , ἀλλά εἰμί ἐκεῖνος μόνος ὁ νόμισμα ὀρθός , ἀντί ὅς δέω πᾶς οὗτος καταλλάσσω , φρόνησις , καί μετά οὗτος ὁ εἰμί εἰμί καί ἀνδρεία καί σωφροσύνη καί δικαιοσύνη καί συλλήβδην ἀληθής ἀρετή , μετά φρόνησις , καί προσγίγνομαι καί ἀπογίγνομαι καί ἡδονή καί φόβος καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ τοιοῦτος · χωρίζω δέ φρόνησις ἀλλάσσω ἀντί ἀλλήλων μή σκιαγραφία τις εἰμί ὁ τοιοῦτος ἀρετή καί ὁ εἰμί ἀνδραποδώδης τε καί οὐδείς ὑγιής οὐδέ ἀληθής ἔχω , ὁ δέ ἀληθής ὁ εἰμί εἰμί κάθαρσις τις ὁ τοιοῦτος πᾶς καί ὁ σωφροσύνη καί ὁ δικαιοσύνη καί ἀνδρεία , καί αὐτός ὁ φρόνησις μή καθαρμός τις εἰμί . καί κινδυνεύω καί ὁ ὁ τελετή ἐγώ οὗτος καθίστημι οὐ φαῦλος τις εἰμί , ἀλλά ὁ εἰμί πάλαι αἰνίσσομαι ὅτι ὅς ἄν ἀμύητος καί ἀτέλεστος εἰς ᾍδης ἀφικνέομαι ἐν βόρβορος κεῖμαι , ὁ δέ καθαρ́νω τε καί τελέω ἐκεῖσε ἀφικνέομαι μετά θεός οἰκέω . εἰμί γάρ δή , φημί ὁ περί ὁ τελετή , ναρθηκοφόρος μέν πολύς , Βάκχος δέ τε παῦρος · οὗτος δέ εἰμί κατά ὁ ἐμός δόξα οὐ ἄλλος ἤ ὁ φιλοσοφέω ὀρθός . ὅς δή καί ἐγώ κατά γε ὁ δυνατός οὐδείς ἀπολείπω ἐν ὁ βίος ἀλλά πᾶς τρόπος προθυμέομαι γίγνομαι · εἰ δέ ὀρθός προθυμέομαι καί τις ἀνύω , ἐκεῖσε ἔρχομαι ὁ σαφής οἶδα , ἐάν θεός ἐθέλω , ὀλίγος ὕστερον , ὡς ἐγώ δοκέω . οὗτος οὖν ἐγώ , φημί , ὦ Σιμμίας τε καί Κέβης , ἀπολογέομαι , ὡς ἔοικα σύ τε ἀπολείπω καί ὁ ἐνθάδε δεσπότης οὐ χαλεπός φέρω οὐδέ ἀγανακτέω , ἡγέομαι ἐκεῖ οὐδείς ἥσσων ἤ ἐνθάδε δεσπότης τε ἀγαθός ἐντυγχάνω καί ἑταῖρος · · εἰ τις οὖν σύ πιθανός εἰμί ἐν ὁ ἀπολογία ἤ ὁ Ἀθηναῖος δικαστής , εὖ ἄν ἔχω .