plato-philosophy.parmenides 146
ἕστηκε μέν που , εἴπερ αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ ἐστιν · ἐν γὰρ ἑνὶ ὂν καὶ ἐκ τούτου μὴ μεταβαῖνον ἐν τῷ αὐτῷ ἂν εἴη , ἐν ἑαυτῷ . ἔστι γάρ . τὸ δέ γε ἐν τῷ αὐτῷ ἀεὶ ὂν ἑστὸς δήπου ἀνάγκη ἀεὶ εἶναι . πάνυ γε . τί δέ ; τὸ ἐν ἑτέρῳ ἀεὶ ὂν οὐ τὸ ἐναντίον ἀνάγκη μηδέποτʼ ἐν ταὐτῷ εἶναι , μηδέποτε δὲ ὂν ἐν τῷ αὐτῷ μηδὲ ἑστάναι , μὴ ἑστὸς δὲ κινεῖσθαι ; οὕτως . ἀνάγκη ἄρα τὸ ἕν , αὐτό τε ἐν ἑαυτῷ ἀεὶ ὂν καὶ ἐν ἑτέρῳ , ἀεὶ κινεῖσθαί τε καὶ ἑστάναι . φαίνεται.καὶ μὴν ταὐτόν γε δεῖ εἶναι αὐτὸ ἑαυτῷ καὶ ἕτερον ἑαυτοῦ , καὶ τοῖς ἄλλοις ὡσαύτως ταὐτόν τε καὶ ἕτερον εἶναι , εἴπερ καὶ τὰ πρόσθεν πέπονθεν . πῶς ; πᾶν που πρὸς ἅπαν ὧδε ἔχει , ἢ ταὐτόν ἐστιν ἢ ἕτερον · ἢ ἐὰν μὴ ταὐτὸν ᾖ μηδʼ ἕτερον , μέρος ἂν εἴη τούτου πρὸς ὃ οὕτως ἔχει , ἢ ὡς πρὸς μέρος ὅλον ἂν εἴη . φαίνεται . ἆρʼ οὖν τὸ ἓν αὐτὸ αὑτοῦ μέρος ἐστίν ; οὐδαμῶς . οὐδʼ ἄρα ὡς πρὸς μέρος αὐτὸ αὑτοῦ ὅλον ἂν εἴη , πρὸς ἑαυτὸ μέρος ὄν . οὐ γὰρ οἷόν τε . ἀλλʼ ἆρα ἕτερόν ἐστιν ἑνὸς τὸ ἕν ; οὐ δῆτα . οὐδʼ ἄρα ἑαυτοῦ γε ἕτερον ἂν εἴη . οὐ μέντοι . εἰ οὖν μήτε ἕτερον μήτε ὅλον μήτε μέρος αὐτὸ πρὸς ἑαυτό ἐστιν , οὐκ ἀνάγκη ἤδη ταὐτὸν εἶναι αὐτὸ ἑαυτῷ ; ἀνάγκη . τί δέ ; τὸ ἑτέρωθι ὂν αὐτὸ ἑαυτοῦ ἐν τῷ αὐτῷ ὄντος ἑαυτῷ οὐκ ἀνάγκη αὐτὸ ἑαυτοῦ ἕτερον εἶναι , εἴπερ καὶ ἑτέρωθι ἔσται ; ἔμοιγε δοκεῖ . οὕτω μὴν ἐφάνη ἔχον τὸ ἕν , αὐτό τε ἐν ἑαυτῷ ὂν ἅμα καὶ ἐν ἑτέρῳ . ἐφάνη γάρ . ἕτερον ἄρα , ὡς ἔοικεν , εἴη ταύτῃ ἂν ἑαυτοῦ τὸ ἕν . ἔοικεν . τί οὖν ; εἴ τού τι ἕτερόν ἐστιν , οὐχ ἑτέρου ὄντος ἕτερον ἔσται ; ἀνάγκη . οὐκοῦν ὅσα μὴ ἕν ἐστιν , ἅπανθʼ ἕτερα τοῦ ἑνός , καὶ τὸ ἓν τῶν μὴ ἕν ; πῶς δʼ οὔ ; ἕτερον ἄρα ἂν εἴη τὸ ἓν τῶν ἄλλων . ἕτερον . ὅρα δή · αὐτό τε ταὐτὸν καὶ τὸ ἕτερον ἆρʼ οὐκ ἐναντία ἀλλήλοις ; πῶς δʼ οὔ ; ἦ οὖν ἐθελήσει ταὐτὸν ἐν τῷ ἑτέρῳ ἢ τὸ ἕτερον ἐν ταὐτῷ ποτε εἶναι ; οὐκ ἐθελήσει . εἰ ἄρα τὸ ἕτερον ἐν τῷ αὐτῷ μηδέποτε ἔσται , οὐδὲν ἔστι τῶν ὄντων ἐν ᾧ ἐστὶν τὸ ἕτερον χρόνον οὐδένα · εἰ γὰρ ὁντινοῦν εἴη ἔν τῳ , ἐκεῖνον ἂν τὸν χρόνον ἐν ταὐτῷ εἴη τὸ ἕτερον . οὐχ οὕτως ; οὕτως . ἐπειδὴ δʼ οὐδέποτε ἐν τῷ αὐτῷ ἐστιν , οὐδέποτε ἔν τινι τῶν ὄντων ἂν εἴη τὸ ἕτερον . ἀληθῆ . οὔτʼ ἄρα ἐν τοῖς μὴ ἓν οὔτε ἐν τῷ ἑνὶ ἐνείη ἂν τὸ ἕτερον . οὐ γὰρ οὖν . οὐκ ἄρα τῷ ἑτέρῳ γʼ ἂν εἴη τὸ ἓν τῶν μὴ ἓν οὐδὲ τὰ μὴ ἓν τοῦ ἑνὸς ἕτερα . οὐ γάρ .
Lemmas: ἵστημι μέν που , εἴπερ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ εἰμί · ἐν γάρ εἷς εἰμί καί ἐκ οὗτος μή μεταβαίνω ἐν ὁ αὐτός ἄν εἰμί , ἐν ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ . ὁ δέ γε ἐν ὁ αὐτός ἀεί εἰμί ἵστημι δήπου ἀνάγκη ἀεί εἰμί . πάνυ γε . τίς δέ ; ὁ ἐν ἕτερος ἀεί εἰμί οὐ ὁ ἐναντίος ἀνάγκη μηδέποτε ἐν αὐτός εἰμί , μηδέποτε δέ εἰμί ἐν ὁ αὐτός μηδέ ἵστημι , μή ἵστημι δέ κινέω ; οὕτως . ἀνάγκη ἄρα ὁ εἷς , αὐτός τε ἐν ἑαυτοῦ ἀεί εἰμί καί ἐν ἕτερος , ἀεί κινέω τε καί ἵστημι . φαίνεται.καὶ μήν αὐτός γε δέω εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ καί ἕτερος ἑαυτοῦ , καί ὁ ἄλλος ὡσαύτως αὐτός τε καί ἕτερος εἰμί , εἴπερ καί ὁ πρόσθεν πάσχω . πῶς ; πᾶς που πρός ἅπας ὧδε ἔχω , ἤ αὐτός εἰμί ἤ ἕτερος · ἤ ἐάν μή αὐτός εἰμί μηδέ ἕτερος , μέρος ἄν εἰμί οὗτος πρός ὅς οὕτως ἔχω , ἤ ὡς πρός μέρος ὅλος ἄν εἰμί . φαίνω . ἆρα οὖν ὁ εἷς αὐτός ἑαυτοῦ μέρος εἰμί ; οὐδαμῶς . οὐδέ ἄρα ὡς πρός μέρος αὐτός ἑαυτοῦ ὅλος ἄν εἰμί , πρός ἑαυτοῦ μέρος εἰμί . οὐ γάρ οἷος τε . ἀλλά ἆρα ἕτερος εἰμί εἷς ὁ εἷς ; οὐ δῆτα . οὐδέ ἄρα ἑαυτοῦ γε ἕτερος ἄν εἰμί . οὐ μέντοι . εἰ οὖν μήτε ἕτερος μήτε ὅλος μήτε μέρος αὐτός πρός ἑαυτοῦ εἰμί , οὐ ἀνάγκη ἤδη αὐτός εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ ; ἀνάγκη . τίς δέ ; ὁ ἑτέρωθι εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ ἐν ὁ αὐτός εἰμί ἑαυτοῦ οὐ ἀνάγκη αὐτός ἑαυτοῦ ἕτερος εἰμί , εἴπερ καί ἑτέρωθι εἰμί ; ἐγώ δοκέω . οὕτως μήν φαίνω ἔχω ὁ εἷς , αὐτός τε ἐν ἑαυτοῦ εἰμί ἅμα καί ἐν ἕτερος . φαίνω γάρ . ἕτερος ἄρα , ὡς ἔοικα , εἰμί ταύτῃ ἄν ἑαυτοῦ ὁ εἷς . ἔοικα . τίς οὖν ; εἰ ὁ τις ἕτερος εἰμί , οὐ ἕτερος εἰμί ἕτερος εἰμί ; ἀνάγκη . οὐκοῦν ὅσος μή εἷς εἰμί , ἅπας ἕτερος ὁ εἷς , καί ὁ εἷς ὁ μή εἷς ; πῶς δέ οὐ ; ἕτερος ἄρα ἄν εἰμί ὁ εἷς ὁ ἄλλος . ἕτερος . ὁράω δή · αὐτός τε αὐτός καί ὁ ἕτερος ἆρα οὐ ἐναντίος ἀλλήλων ; πῶς δέ οὐ ; ἦ οὖν ἐθέλω αὐτός ἐν ὁ ἕτερος ἤ ὁ ἕτερος ἐν αὐτός ποτέ εἰμί ; οὐ ἐθέλω . εἰ ἄρα ὁ ἕτερος ἐν ὁ αὐτός μηδέποτε εἰμί , οὐδείς εἰμί ὁ εἰμί ἐν ὅς εἰμί ὁ ἕτερος χρόνος οὐδείς · εἰ γάρ ὅστις εἰμί ἐν τις , ἐκεῖνος ἄν ὁ χρόνος ἐν αὐτός εἰμί ὁ ἕτερος . οὐ οὕτως ; οὕτως . ἐπειδή δέ οὐδέποτε ἐν ὁ αὐτός εἰμί , οὐδέποτε ἐν τις ὁ εἰμί ἄν εἰμί ὁ ἕτερος . ἀληθής . οὔτε ἄρα ἐν ὁ μή εἷς οὔτε ἐν ὁ εἷς ἔνειμι ἄν ὁ ἕτερος . οὐ γάρ οὖν . οὐ ἄρα ὁ ἕτερος γε ἄν εἰμί ὁ εἷς ὁ μή εἷς οὐδέ ὁ μή εἷς ὁ εἷς ἕτερος . οὐ γάρ .