plato-philosophy.parmenides 129
ἀλλʼ ἀποδέχομαι , φάναι τὸν Σωκράτη , καὶ ἡγοῦμαι ὡς λέγεις ἔχειν . τόδε δέ μοι εἰπέ · οὐ νομίζεις εἶναι αὐτὸ καθʼ αὑτὸ εἶδός τι ὁμοιότητος , καὶ τῷ τοιούτῳ αὖ ἄλλο τι ἐναντίον , ὃ ἔστιν ἀνόμοιον · τούτοιν δὲ δυοῖν ὄντοιν καὶ ἐμὲ καὶ σὲ καὶ τἆλλα ἃ δὴ πολλὰ καλοῦμεν μεταλαμβάνειν ; καὶ τὰ μὲν τῆς ὁμοιότητος μεταλαμβάνοντα ὅμοια γίγνεσθαι ταύτῃ τε καὶ κατὰ τοσοῦτον ὅσον ἂν μεταλαμβάνῃ , τὰ δὲ τῆς ἀνομοιότητος ἀνόμοια , τὰ δὲ ἀμφοτέρων ἀμφότερα ; εἰ δὲ καὶ πάντα ἐναντίων ὄντων ἀμφοτέρων μεταλαμβάνει , καὶ ἔστι τῷ μετέχειν ἀμφοῖν ὅμοιά τε καὶ ἀνόμοια αὐτὰ αὑτοῖς , τί θαυμαστόν ; εἰ μὲν γὰρ αὐτὰ τὰ ὅμοιά τις ἀπέφαινεν ἀνόμοια γιγνόμενα ἢ τὰ ἀνόμοια ὅμοια , τέρας ἂν οἶμαι ἦν · εἰ δὲ τὰ τούτων μετέχοντα ἀμφοτέρων ἀμφότερα ἀποφαίνει πεπονθότα , οὐδὲν ἔμοιγε , ὦ Ζήνων , ἄτοπον δοκεῖ , οὐδέ γε εἰ ἓν ἅπαντα ἀποφαίνει τις τῷ μετέχειν τοῦ ἑνὸς καὶ ταὐτὰ ταῦτα πολλὰ τῷ πλήθους αὖ μετέχειν . ἀλλʼ εἰ ὃ ἔστιν ἕν , αὐτὸ τοῦτο πολλὰ ἀποδείξει καὶ αὖ τὰ πολλὰ δὴ ἕν , τοῦτο ἤδη θαυμάσομαι . καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ὡσαύτως · εἰ μὲν αὐτὰ τὰ γένη τε καὶ εἴδη ἐν αὑτοῖς ἀποφαίνοι τἀναντία ταῦτα πάθη πάσχοντα , ἄξιον θαυμάζειν · εἰ δʼ ἐμὲ ἕν τις ἀποδείξει ὄντα καὶ πολλά , τί θαυμαστόν , λέγων , ὅταν μὲν βούληται πολλὰ ἀποφῆναι , ὡς ἕτερα μὲν τὰ ἐπὶ δεξιά μού ἐστιν , ἕτερα δὲ τὰ ἐπʼ ἀριστερά , καὶ ἕτερα μὲν τὰ πρόσθεν , ἕτερα δὲ τὰ ὄπισθεν , καὶ ἄνω καὶ κάτω ὡσαύτως—πλήθους γὰρ οἶμαι μετέχω—ὅταν δὲ ἕν , ἐρεῖ ὡς ἑπτὰ ἡμῶν ὄντων εἷς ἐγώ εἰμι ἄνθρωπος μετέχων καὶ τοῦ ἑνός · ὥστε ἀληθῆ ἀποφαίνει ἀμφότερα . ἐὰν οὖν τις τοιαῦτα ἐπιχειρῇ πολλὰ καὶ ἓν ταὐτὸν ἀποφαίνειν , λίθους καὶ ξύλα καὶ τὰ τοιαῦτα , τὶ φήσομεν αὐτὸν πολλὰ καὶ ἓν ἀποδεικνύναι , οὐ τὸ ἓν πολλὰ οὐδὲ τὰ πολλὰ ἕν , οὐδέ τι θαυμαστὸν λέγειν , ἀλλʼ ἅπερ ἂν πάντες ὁμολογοῖμεν · ἐὰν δέ τις ὧν νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον πρῶτον μὲν διαιρῆται χωρὶς αὐτὰ καθʼ αὑτὰ τὰ εἴδη , οἷον ὁμοιότητά τε καὶ ἀνομοιότητα καὶ πλῆθος καὶ τὸ ἓν καὶ στάσιν καὶ κίνησιν καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , εἶτα ἐν ἑαυτοῖς ταῦτα δυνάμενα συγκεράννυσθαι καὶ διακρίνεσθαι ἀποφαίνῃ , ἀγαίμην ἂν ἔγωγʼ , ἔφη , θαυμαστῶς , ὦ Ζήνων .
Lemmas: ἀλλά ἀποδέχομαι , φημί ὁ Σωκράτης , καί ἡγέομαι ὡς λέγω ἔχω . ὅδε δέ ἐγώ λέγω · οὐ νομίζω εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἶδος τις ὁμοιότης , καί ὁ τοιοῦτος αὖ ἄλλος τις ἐναντίος , ὅς εἰμί ἀνόμοιος · οὗτος δέ δύο εἰμί καί ἐγώ καί σύ καί ἄλλος ὅς δή πολύς καλέω μεταλαμβάνω ; καί ὁ μέν ὁ ὁμοιότης μεταλαμβάνω ὅμοιος γίγνομαι οὗτος τε καί κατά τοσοῦτος ὅσος ἄν μεταλαμβάνω , ὁ δέ ὁ ἀνομοιότης ἀνόμοιος , ὁ δέ ἀμφότερος ἀμφότερος ; εἰ δέ καί πᾶς ἐναντίος εἰμί ἀμφότερος μεταλαμβάνω , καί εἰμί ὁ μετέχω ἄμφω ὅμοιος τε καί ἀνόμοιος αὐτός ἑαυτοῦ , τίς θαυμαστός ; εἰ μέν γάρ αὐτός ὁ ὅμοιος τις ἀποφαίνω ἀνόμοιος γίγνομαι ἤ ὁ ἀνόμοιος ὅμοιος , τέρας ἄν οἴομαι εἰμί · εἰ δέ ὁ οὗτος μετέχω ἀμφότερος ἀμφότερος ἀποφαίνω πάσχω , οὐδείς ἐγώ , ὦ Ζήνων , ἄτοπος δοκέω , οὐδέ γε εἰ εἷς ἅπας ἀποφαίνω τις ὁ μετέχω ὁ εἷς καί αὐτός οὗτος πολύς ὁ πλῆθος αὖ μετέχω . ἀλλά εἰ ὅς εἰμί εἷς , αὐτός οὗτος πολύς ἀποδείκνυμι καί αὖ ὁ πολύς δή εἷς , οὗτος ἤδη θαυμάζω . καί περί ὁ ἄλλος ἅπας ὡσαύτως · εἰ μέν αὐτός ὁ γένος τε καί εἶδος ἐν ἑαυτοῦ ἀποφαίνω ἐναντίος οὗτος πάθος πάσχω , ἄξιος θαυμάζω · εἰ δέ ἐγώ εἷς τις ἀποδείκνυμι εἰμί καί πολύς , τίς θαυμαστός , λέγω , ὅταν μέν βούλομαι πολύς ἀποφαίνω , ὡς ἕτερος μέν ὁ ἐπί δεξιός ἐγώ εἰμί , ἕτερος δέ ὁ ἐπί ἀριστερός , καί ἕτερος μέν ὁ πρόσθεν , ἕτερος δέ ὁ ὄπισθεν , καί ἄνω καί κάτω ὡσαύτως—πλήθους γάρ οἴομαι μετεχω—οος δέ εἷς , λέγω ὡς ἑπτά ἐγώ εἰμί εἷς ἐγώ εἰμί ἄνθρωπος μετέχω καί ὁ εἷς · ὥστε ἀληθής ἀποφαίνω ἀμφότερος . ἐάν οὖν τις τοιοῦτος ἐπιχειρέω πολύς καί εἷς αὐτός ἀποφαίνω , λίθος καί ξύλον καί ὁ τοιοῦτος , τίς φημί αὐτός πολύς καί εἷς ἀποδείκνυμι , οὐ ὁ εἷς πολύς οὐδέ ὁ πολύς εἷς , οὐδέ τις θαυμαστός λέγω , ἀλλά ὅς ἄν πᾶς ὁμολογέω · ἐάν δέ τις ὅς νυνδί ἐγώ λέγω πρῶτος μέν διαιρέω χωρίς αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ εἶδος , οἷος ὁμοιότης τε καί ἀνομοιότης καί πλῆθος καί ὁ εἷς καί στάσις καί κίνησις καί πᾶς ὁ τοιοῦτος , εἶτα ἐν ἑαυτοῦ οὗτος δύναμαι συγκεράννυμι καί διακρίνω ἀποφαίνω , ἄγαμαι ἄν ἐγώ , φημί , θαυμαστός , ὦ Ζήνων .