plato-philosophy.parmenides 133
οὐκ ἄρα οἷόν τέ τι τῷ εἴδει ὅμοιον εἶναι , οὐδὲ τὸ εἶδος ἄλλῳ · εἰ δὲ μή , παρὰ τὸ εἶδος ἀεὶ ἄλλο ἀναφανήσεται εἶδος , καὶ ἂν ἐκεῖνό τῳ ὅμοιον ᾖ , ἕτερον αὖ , καὶ οὐδέποτε παύσεται ἀεὶ καινὸν εἶδος γιγνόμενον , ἐὰν τὸ εἶδος τῷ ἑαυτοῦ μετέχοντι ὅμοιον γίγνηται.ἀληθέστατα λέγεις.οὐκ ἄρα ὁμοιότητι τἆλλα τῶν εἰδῶν μεταλαμβάνει , ἀλλά τι ἄλλο δεῖ ζητεῖν ᾧ μεταλαμβάνει.ἔοικεν.ὁρᾷς οὖν , φάναι , ὦ Σώκρατες , ὅση ἡ ἀπορία ἐάν τις ὡς εἴδη ὄντα αὐτὰ καθʼ αὑτὰ διορίζηται;καὶ μάλα.εὖ τοίνυν ἴσθι , φάναι , ὅτι ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδέπω ἅπτῃ αὐτῆς ὅση ἐστὶν ἡ ἀπορία , εἰ ἓν εἶδος ἕκαστον τῶν ὄντων ἀεί τι ἀφοριζόμενος θήσεις.πῶς δή ; εἰπεῖν.πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα , φάναι , μέγιστον δὲ τόδε . εἴ τις φαίη μηδὲ προσήκειν αὐτὰ γιγνώσκεσθαι ὄντα τοιαῦτα οἷά φαμεν δεῖν εἶναι τὰ εἴδη , τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ ἂν ἔχοι τις ἐνδείξασθαι ὅτι ψεύδεται , εἰ μὴ πολλῶν μὲν τύχοι ἔμπειρος ὢν ὁ ἀμφισβητῶν καὶ μὴ ἀφυής , ἐθέλοι δὲ πάνυ πολλὰ καὶ πόρρωθεν πραγματευομένου τοῦ ἐνδεικνυμένου ἕπεσθαι , ἀλλʼ ἀπίθανος εἴη ὁ ἄγνωστα ἀναγκάζων αὐτὰ εἶναι.πῇ δή , ὦ Παρμενίδη ; φάναι τὸν Σωκράτη.ὅτι , ὦ Σώκρατες , οἶμαι ἂν καὶ σὲ καὶ ἄλλον , ὅστις αὐτήν τινα καθʼ αὑτὴν ἑκάστου οὐσίαν τίθεται εἶναι , ὁμολογῆσαι ἂν πρῶτον μὲν μηδεμίαν αὐτῶν εἶναι ἐν ἡμῖν.πῶς γὰρ ἂν αὐτὴ καθʼ αὑτὴν ἔτι εἴη ; φάναι τὸν Σωκράτη.καλῶς λέγεις , εἰπεῖν.οὐκοῦν καὶ ὅσαι τῶν ἰδεῶν πρὸς ἀλλήλας εἰσὶν αἵ εἰσιν , αὐταὶ πρὸς αὑτὰς τὴν οὐσίαν ἔχουσιν , ἀλλʼ οὐ πρὸς τὰ παρʼ ἡμῖν εἴτε ὁμοιώματα εἴτε ὅπῃ δή τις αὐτὰ τίθεται , ὧν ἡμεῖς μετέχοντες εἶναι ἕκαστα ἐπονομαζόμεθα · τὰ δὲ παρʼ ἡμῖν ταῦτα ὁμώνυμα ὄντα ἐκείνοις αὐτὰ αὖ πρὸς αὑτά ἐστιν ἀλλʼ οὐ πρὸς τὰ εἴδη , καὶ ἑαυτῶν ἀλλʼ οὐκ ἐκείνων ὅσα αὖ ὀνομάζεται οὕτως.πῶς λέγεις ; φάναι τὸν Σωκράτη.οἷον , φάναι τὸν Παρμενίδην , εἴ τις ἡμῶν του δεσπότης ἢ δοῦλός ἐστιν , οὐκ αὐτοῦ δεσπότου δήπου , ὃ ἔστι δεσπότης , ἐκείνου δοῦλός ἐστιν , οὐδὲ αὐτοῦ δούλου , ὃ ἔστι δοῦλος , δεσπότης ὁ δεσπότης , ἀλλʼ ἄνθρωπος ὢν ἀνθρώπου ἀμφότερα ταῦτʼ ἐστίν · αὐτὴ δὲ δεσποτεία αὐτῆς δουλείας ἐστὶν ὅ ἐστι , καὶ δουλεία ὡσαύτως αὐτὴ δουλεία αὐτῆς δεσποτείας , ἀλλʼ οὐ τὰ ἐν ἡμῖν πρὸς ἐκεῖνα τὴν δύναμιν ἔχει οὐδὲ ἐκεῖνα πρὸς ἡμᾶς , ἀλλʼ , ὃ λέγω , αὐτὰ αὑτῶν καὶ πρὸς αὑτὰ ἐκεῖνά τέ ἐστι , καὶ τὰ παρʼ ἡμῖν ὡσαύτως πρὸς αὑτά .
Lemmas: οὐ ἄρα οἷος τε τις ὁ εἶδος ὅμοιος εἰμί , οὐδέ ὁ εἶδος ἄλλος · εἰ δέ μή , παρά ὁ εἶδος ἀεί ἄλλος ἀναφαίνω εἶδος , καί ἐάν ἐκεῖνος τις ὅμοιος εἰμί , ἕτερος αὖ , καί οὐδέποτε παύω ἀεί καινός εἶδος γίγνομαι , ἐάν ὁ εἶδος ὁ ἑαυτοῦ μετέχω ὅμοιος γίγνηται.ἀληθέστατα λέγεις.οὐκ ἄρα ὁμοιότης ἄλλος ὁ εἶδος μεταλαμβάνω , ἀλλά τις ἄλλος δέω ζητέω ὅς μεταλαμβάνω οὖν , φημί , ὦ Σωκράτης , ὅσος ὁ ἀπορία ἐάν τις ὡς εἶδος εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ διορίζω μάλας τοίνυν οἶδα , φημί , ὅτι ὡς ἔπος λέγω οὐδέπω ἅπτω αὐτός ὅσος εἰμί ὁ ἀπορία , εἰ εἷς εἶδος ἕκαστος ὁ εἰμί ἀεί τις ἀφορίζω θήσεις.πῶς δή ; εἰπεῖν.πολλὰ μέν καί ἄλλος , φημί , μέγας δέ ὅδε . εἰ τις φημί μηδέ προσήκω αὐτός γιγνώσκω εἰμί τοιοῦτος οἷος φημί δέω εἰμί ὁ εἶδος , ὁ οὗτος λέγω οὐ ἄν ἔχω τις ἐνδείκνυμι ὅτι ψεύδω , εἰ μή πολύς μέν τυγχάνω ἔμπειρος εἰμί ὁ ἀμφισβητέω καί μή ἀφυής , ἐθέλω δέ πάνυ πολύς καί πρόσωθεν πραγματεύομαι ὁ ἐνδείκνυμι ἕπομαι , ἀλλά ἀπίθανος εἰμί ὁ ἄγνωστος ἀναγκάζω αὐτός εἶναι.πῇ δή , ὦ Παρμενίδης ; φημί ὁ Σωκράτης , ὦ Σωκράτης , οἴομαι ἄν καί σύ καί ἄλλος , ὅστις αὐτός τις κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος οὐσία τίθημι εἰμί , ὁμολογέω ἄν πρῶτος μέν μηδείς αὐτός εἰμί ἐν ἡμῖν.πῶς γάρ ἄν αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἔτι εἰμί ; φημί ὁ Σωκράτη.καλῶς λέγω , ειπειν.ουκεω καί ὅσος ὁ ἰδέα πρός ἀλλήλων εἰμί ὅς εἰμί , αὐτός πρός ἑαυτοῦ ὁ οὐσία ἔχω , ἀλλά οὐ πρός ὁ παρά ἐγώ εἴτε ὁμοίωμα εἴτε ὅπῃ δή τις αὐτός τίθημι , ὅς ἐγώ μετέχω εἰμί ἕκαστος ἐπονομάζω · ὁ δέ παρά ἐγώ οὗτος ὁμώνυμος εἰμί ἐκεῖνος αὐτός αὖ πρός ἑαυτοῦ εἰμί ἀλλά οὐ πρός ὁ εἶδος , καί ἑαυτοῦ ἀλλά οὐ ἐκεῖνος ὅσος αὖ ὀνομάζω οὕτως.πῶς λέγω ; φημί ὁ Σωκράτης , φημί ὁ Παρμενίδης , εἰ τις ἐγώ τις δεσπότης ἤ δοῦλος εἰμί , οὐ αὐτός δεσπότης δήπου , ὅς εἰμί δεσπότης , ἐκεῖνος δοῦλος εἰμί , οὐδέ αὐτός δοῦλος , ὅς εἰμί δοῦλος , δεσπότης ὁ δεσπότης , ἀλλά ἄνθρωπος εἰμί ἄνθρωπος ἀμφότερος οὗτος εἰμί · αὐτός δέ δεσποτεία αὐτός δουλεία εἰμί ὅς εἰμί , καί δουλεία ὡσαύτως αὐτός δουλεία αὐτός δεσποτεία , ἀλλά οὐ ὁ ἐν ἐγώ πρός ἐκεῖνος ὁ δύναμις ἔχω οὐδέ ἐκεῖνος πρός ἐγώ , ἀλλά , ὅς λέγω , αὐτός ἑαυτοῦ καί πρός ἑαυτοῦ ἐκεῖνος τε εἰμί , καί ὁ παρά ἐγώ ὡσαύτως πρός ἑαυτοῦ .