plato-philosophy.parmenides 145
καὶ μὴν ὅτι γε ὅλου τὰ μόρια μόρια , πεπερασμένον ἂν εἴη κατὰ τὸ ὅλον τὸ ἕν · ἢ οὐ περιέχεται ὑπὸ τοῦ ὅλου τὰ μόρια ; ἀνάγκη . ἀλλὰ μὴν τό γε περιέχον πέρας ἂν εἴη . πῶς δʼ οὔ ; τὸ ἓν ἄρα ὂν ἕν τέ ἐστί που καὶ πολλά , καὶ ὅλον καὶ μόρια , καὶ πεπερασμένον καὶ ἄπειρον πλήθει . φαίνεται . ἆρʼ οὖν οὐκ , ἐπείπερ πεπερασμένον , καὶ ἔσχατα ἔχον ; ἀνάγκη . τί δέ ; εἰ ὅλον , οὐ καὶ ἀρχὴν ἂν ἔχοι καὶ μέσον καὶ τελευτήν ; ἢ οἷόν τέ τι ὅλον εἶναι ἄνευ τριῶν τούτων ; κἄν του ἓν ὁτιοῦν αὐτῶν ἀποστατῇ , ἐθελήσει ἔτι ὅλον εἶναι ; οὐκ ἐθελήσει . καὶ ἀρχὴν δή , ὡς ἔοικεν , καὶ τελευτὴν καὶ μέσον ἔχοι ἂν τὸ ἕν . ἔχοι . ἀλλὰ μὴν τό γε μέσον ἴσον τῶν ἐσχάτων ἀπέχει · οὐ γὰρ ἂν ἄλλως μέσον εἴη . οὐ γάρ . καὶ σχήματος δή τινος , ὡς ἔοικε , τοιοῦτον ὂν μετέχοι ἂν τὸ ἕν , ἤτοι εὐθέος ἢ στρογγύλου ἤ τινος μεικτοῦ ἐξ ἀμφοῖν . μετέχοι γὰρ ἄν.ἆρʼ οὖν οὕτως ἔχον οὐκ αὐτό τε ἐν ἑαυτῷ ἔσται καὶ ἐν ἄλλῳ ; πῶς ; τῶν μερῶν που ἕκαστον ἐν τῷ ὅλῳ ἐστὶ καὶ οὐδὲν ἐκτὸς τοῦ ὅλου . οὕτω . πάντα δὲ τὰ μέρη ὑπὸ τοῦ ὅλου περιέχεται ; ναί . καὶ μὴν τά γε πάντα μέρη τὰ αὑτοῦ τὸ ἕν ἐστι , καὶ οὔτε τι πλέον οὔτε ἔλαττον ἢ πάντα . οὐ γάρ . οὐκοῦν καὶ τὸ ὅλον τὸ ἕν ἐστιν ; πῶς δʼ οὔ ; εἰ ἄρα πάντα τὰ μέρη ἐν ὅλῳ τυγχάνει ὄντα , ἔστι δὲ τά τε πάντα τὸ ἓν καὶ αὐτὸ τὸ ὅλον , περιέχεται δὲ ὑπὸ τοῦ ὅλου τὰ πάντα , ὑπὸ τοῦ ἑνὸς ἂν περιέχοιτο τὸ ἕν , καὶ οὕτως ἂν ἤδη τὸ ἓν αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ εἴη . φαίνεται . ἀλλὰ μέντοι τό γε ὅλον αὖ οὐκ ἐν τοῖς μέρεσίν ἐστιν , οὔτε ἐν πᾶσιν οὔτε ἐν τινί . εἰ γὰρ ἐν πᾶσιν , ἀνάγκη καὶ ἐν ἑνί · ἔν τινι γὰρ ἑνὶ μὴ ὂν οὐκ ἂν ἔτι που δύναιτο ἔν γε ἅπασιν εἶναι · εἰ δὲ τοῦτο μὲν τὸ ἓν τῶν ἁπάντων ἐστί , τὸ δὲ ὅλον ἐν τούτῳ μὴ ἔνι , πῶς ἔτι ἔν γε τοῖς πᾶσιν ἐνέσται ; οὐδαμῶς . οὐδὲ μὴν ἐν τισὶ τῶν μερῶν · εἰ γὰρ ἐν τισὶ τὸ ὅλον εἴη , τὸ πλέον ἂν ἐν τῷ ἐλάττονι εἴη , ὅ ἐστιν ἀδύνατον . ἀδύνατον γάρ . μὴ ὂν δʼ ἐν πλέοσιν μηδʼ ἐν ἑνὶ μηδʼ ἐν ἅπασι τοῖς μέρεσι τὸ ὅλον οὐκ ἀνάγκη ἐν ἑτέρῳ τινὶ εἶναι ἢ μηδαμοῦ ἔτι εἶναι ; ἀνάγκη . οὐκοῦν μηδαμοῦ μὲν ὂν οὐδὲν ἂν εἴη , ὅλον δὲ ὄν , ἐπειδὴ οὐκ ἐν αὑτῷ ἐστιν , ἀνάγκη ἐν ἄλλῳ εἶναι ; πάνυ γε . ἧι μὲν ἄρα τὸ ἓν ὅλον , ἐν ἄλλῳ ἐστίν · ᾗ δὲ τὰ πάντα μέρη ὄντα τυγχάνει , αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ · καὶ οὕτω τὸ ἓν ἀνάγκη αὐτό τε ἐν ἑαυτῷ εἶναι καὶ ἐν ἑτέρῳ . ἀνάγκη.οὕτω δὴ πεφυκὸς τὸ ἓν ἆρʼ οὐκ ἀνάγκη καὶ κινεῖσθαι καὶ ἑστάναι ; πῇ ;
Lemmas: καί μήν ὅτι γε ὅλος ὁ μόριον μόριον , περαίνω ἄν εἰμί κατά ὁ ὅλος ὁ εἷς · ἤ οὐ περιέχω ὑπό ὁ ὅλος ὁ μόριον ; ἀνάγκη . ἀλλά μήν ὁ γε περιέχω πέρας ἄν εἰμί . πῶς δέ οὐ ; ὁ εἷς ἄρα εἰμί εἷς τε εἰμί που καί πολύς , καί ὅλος καί μόριον , καί περαίνω καί ἄπειρος πλῆθος . φαίνω . ἆρα οὖν οὐ , ἐπεί περαίνω , καί ἔσχατος ἔχω ; ἀνάγκη . τίς δέ ; εἰ ὅλος , οὐ καί ἀρχή ἄν ἔχω καί μέσος καί τελευτή ; ἤ οἷος τε τις ὅλος εἰμί ἄνευ τρεῖς οὗτος ; ἐάν τις εἷς ὁστισοῦν αὐτός ἀποστατέω , ἐθέλω ἔτι ὅλος εἰμί ; οὐ ἐθέλω . καί ἀρχή δή , ὡς ἔοικα , καί τελευτή καί μέσος ἔχω ἄν ὁ εἷς . ἔχω . ἀλλά μήν ὁ γε μέσος ἴσος ὁ ἔσχατος ἀπέχω · οὐ γάρ ἄν ἄλλος μέσος εἰμί . οὐ γάρ . καί σχῆμα δή τις , ὡς ἔοικα , τοιοῦτος εἰμί μετέχω ἄν ὁ εἷς , ἤτοι εὐθύς ἤ στρογγύλος ἤ τις μικτός ἐκ ἄμφω . μετέχω γάρ ὅς οὖν οὕτως ἔχω οὐ αὐτός τε ἐν ἑαυτοῦ εἰμί καί ἐν ἄλλος ; πῶς ; ὁ μέρος που ἕκαστος ἐν ὁ ὅλος εἰμί καί οὐδείς ἐκτός ὁ ὅλος . οὕτως . πᾶς δέ ὁ μέρος ὑπό ὁ ὅλος περιέχω ; ναί . καί μήν ὁ γε πᾶς μέρος ὁ ἑαυτοῦ ὁ εἷς εἰμί , καί οὔτε τις πολύς οὔτε ἐλαχύς ἤ πᾶς . οὐ γάρ . οὐκοῦν καί ὁ ὅλος ὁ εἷς εἰμί ; πῶς δέ οὐ ; εἰ ἄρα πᾶς ὁ μέρος ἐν ὅλος τυγχάνω εἰμί , εἰμί δέ ὁ τε πᾶς ὁ εἷς καί αὐτός ὁ ὅλος , περιέχω δέ ὑπό ὁ ὅλος ὁ πᾶς , ὑπό ὁ εἷς ἄν περιέχω ὁ εἷς , καί οὕτως ἄν ἤδη ὁ εἷς αὐτός ἐν ἑαυτοῦ εἰμί . φαίνω . ἀλλά μέντοι ὁ γε ὅλος αὖ οὐ ἐν ὁ μέρος εἰμί , οὔτε ἐν πᾶς οὔτε ἐν τις . εἰ γάρ ἐν πᾶς , ἀνάγκη καί ἐν εἷς · ἐν τις γάρ εἷς μή εἰμί οὐ ἄν ἔτι που δύναμαι ἐν γε ἅπας εἰμί · εἰ δέ οὗτος μέν ὁ εἷς ὁ ἅπας εἰμί , ὁ δέ ὅλος ἐν οὗτος μή ἔνειμι , πῶς ἔτι ἐν γε ὁ πᾶς ἔνειμι ; οὐδαμῶς . οὐδέ μήν ἐν τις ὁ μέρος · εἰ γάρ ἐν τις ὁ ὅλος εἰμί , ὁ πολύς ἄν ἐν ὁ ἐλαχύς εἰμί , ὅς εἰμί ἀδύνατος . ἀδύνατος γάρ . μή εἰμί δέ ἐν πολύς μηδέ ἐν εἷς μηδέ ἐν ἅπας ὁ μέρος ὁ ὅλος οὐ ἀνάγκη ἐν ἕτερος τις εἰμί ἤ μηδαμοῦ ἔτι εἰμί ; ἀνάγκη . οὐκοῦν μηδαμοῦ μέν εἰμί οὐδείς ἄν εἰμί , ὅλος δέ εἰμί , ἐπειδή οὐ ἐν ἑαυτοῦ εἰμί , ἀνάγκη ἐν ἄλλος εἰμί ; πάνυ γε . ᾗ μέν ἄρα ὁ εἷς ὅλος , ἐν ἄλλος εἰμί · ᾗ δέ ὁ πᾶς μέρος εἰμί τυγχάνω , αὐτός ἐν ἑαυτοῦ · καί οὕτως ὁ εἷς ἀνάγκη αὐτός τε ἐν ἑαυτοῦ εἰμί καί ἐν ἕτερος . ἀναγκάζω δή φύω ὁ εἷς ἆρα οὐ ἀνάγκη καί κινέω καί ἵστημι ; πῇ ;