plato-philosophy.parmenides 136
καὶ καλῶς γʼ , ἔφη . χρὴ δὲ καὶ τόδε ἔτι πρὸς τούτῳ ποιεῖν , μὴ μόνον εἰ ἔστιν ἕκαστον ὑποτιθέμενον σκοπεῖν τὰ συμβαίνοντα ἐκ τῆς ὑποθέσεως , ἀλλὰ καὶ εἰ μὴ ἔστι τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑποτίθεσθαι , εἰ βούλει μᾶλλον γυμνασθῆναι.πῶς λέγεις ; φάναι.οἷον , ἔφη , εἰ βούλει , περὶ ταύτης τῆς ὑποθέσεως ἣν Ζήνων ὑπέθετο , εἰ πολλά ἐστι , τί χρὴ συμβαίνειν καὶ αὐτοῖς τοῖς πολλοῖς πρὸς αὑτὰ καὶ πρὸς τὸ ἓν καὶ τῷ ἑνὶ πρός τε αὑτὸ καὶ πρὸς τὰ πολλά · καὶ αὖ εἰ μή ἐστι πολλά , πάλιν σκοπεῖν τί συμβήσεται καὶ τῷ ἑνὶ καὶ τοῖς πολλοῖς καὶ πρὸς αὑτὰ καὶ πρὸς ἄλληλα · καὶ αὖθις αὖ ἐὰν ὑποθῇ εἰ ἔστιν ὁμοιότης ἢ εἰ μὴ ἔστιν , τί ἐφʼ ἑκατέρας τῆς ὑποθέσεως συμβήσεται καὶ αὐτοῖς τοῖς ὑποτεθεῖσιν καὶ τοῖς ἄλλοις καὶ πρὸς αὑτὰ καὶ πρὸς ἄλληλα . καὶ περὶ ἀνομοίου ὁ αὐτὸς λόγος καὶ περὶ κινήσεως καὶ περὶ στάσεως καὶ περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ εἶναι καὶ τοῦ μὴ εἶναι · καὶ ἑνὶ λόγῳ , περὶ ὅτου ἂν ἀεὶ ὑποθῇ ὡς ὄντος καὶ ὡς οὐκ ὄντος καὶ ὁτιοῦν ἄλλο πάθος πάσχοντος , δεῖ σκοπεῖν τὰ συμβαίνοντα πρὸς αὑτὸ καὶ πρὸς ἓν ἕκαστον τῶν ἄλλων , ὅτι ἂν προέλῃ , καὶ πρὸς πλείω καὶ πρὸς σύμπαντα ὡσαύτως · καὶ τἆλλα αὖ πρὸς αὑτά τε καὶ πρὸς ἄλλο ὅτι ἂν προαιρῇ ἀεί , ἐάντε ὡς ὂν ὑποθῇ ὃ ὑπετίθεσο , ἄντε ὡς μὴ ὄν , εἰ μέλλεις τελέως γυμνασάμενος κυρίως διόψεσθαι τὸ ἀληθές.ἀμήχανόν γʼ ἔφη , λέγεις , ὦ Παρμενίδη , πραγματείαν , καὶ οὐ σφόδρα μανθάνω . ἀλλά μοι τί οὐ διῆλθες αὐτὸς ὑποθέμενός τι , ἵνα μᾶλλον καταμάθω ; πολὺ ἔργον , φάναι , ὦ Σώκρατες , προστάττεις ὡς τηλικῷδε.ἀλλὰ σύ , εἰπεῖν τὸν Σωκράτη , Ζήνων , τί οὐ διῆλθες ἡμῖν;καὶ τὸν Ζήνωνα ἔφη γελάσαντα φάναι · αὐτοῦ , ὦ Σώκρατες , δεώμεθα Παρμενίδου · μὴ γὰρ οὐ φαῦλον ᾖ ὃ λέγει . ἢ οὐχ ὁρᾷς ὅσον ἔργον προστάττεις ; εἰ μὲν οὖν πλείους ἦμεν , οὐκ ἂν ἄξιον ἦν δεῖσθαι · ἀπρεπῆ γὰρ τὰ τοιαῦτα πολλῶν ἐναντίον λέγειν ἄλλως τε καὶ τηλικούτῳ · ἀγνοοῦσιν γὰρ οἱ πολλοὶ ὅτι ἄνευ ταύτης τῆς διὰ πάντων διεξόδου τε καὶ πλάνης ἀδύνατον ἐντυχόντα τῷ ἀληθεῖ νοῦν σχεῖν . ἐγὼ μὲν οὖν , ὦ Παρμενίδη , Σωκράτει συνδέομαι , ἵνα καὶ αὐτὸς διακούσω διὰ χρόνου.ταῦτα δὴ εἰπόντος τοῦ Ζήνωνος , ἔφη ὁ Ἀντιφῶν φάναι τὸν Πυθόδωρον , αὐτόν τε δεῖσθαι τοῦ Παρμενίδου καὶ τὸν Ἀριστοτέλη καὶ τοὺς ἄλλους , ἐνδείξασθαι ὃ λέγοι καὶ μὴ ἄλλως ποιεῖν . τὸν οὖν Παρμενίδην · ἀνάγκη , φάναι , πείθεσθαι .
Lemmas: καί καλός γε , φημί . χρή δέ καί ὅδε ἔτι πρός οὗτος ποιέω , μή μόνος εἰ εἰμί ἕκαστος ὑποτίθημι σκοπέω ὁ συμβαίνω ἐκ ὁ ὑπόθεσις , ἀλλά καί εἰ μή εἰμί ὁ αὐτός οὗτος ὑποτίθημι , εἰ βούλομαι μάλα γυμνάζω λέγω ; φάναι.οἷον , φημί , εἰ βούλομαι , περί οὗτος ὁ ὑπόθεσις ὅς Ζήνων ὑποτίθημι , εἰ πολύς εἰμί , τίς χρή συμβαίνω καί αὐτός ὁ πολύς πρός ἑαυτοῦ καί πρός ὁ εἷς καί ὁ εἷς πρός τε ἑαυτοῦ καί πρός ὁ πολύς · καί αὖ εἰ μή εἰμί πολύς , πάλιν σκοπέω τίς συμβαίνω καί ὁ εἷς καί ὁ πολύς καί πρός ἑαυτοῦ καί πρός ἀλλήλων · καί αὖθις αὖ ἐάν ὑποτίθημι εἰ εἰμί ὁμοιότης ἤ εἰ μή εἰμί , τίς ἐπί ἑκάτερος ὁ ὑπόθεσις συμβαίνω καί αὐτός ὁ ὑποτίθημι καί ὁ ἄλλος καί πρός ἑαυτοῦ καί πρός ἀλλήλων . καί περί ἀνόμοιος ὁ αὐτός λόγος καί περί κίνησις καί περί στάσις καί περί γένεσις καί φθορά καί περί αὐτός ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί · καί εἷς λόγος , περί ὅστις ἄν ἀεί ὑποτίθημι ὡς εἰμί καί ὡς οὐ εἰμί καί ὁστισοῦν ἄλλος πάθος πάσχω , δέω σκοπέω ὁ συμβαίνω πρός ἑαυτοῦ καί πρός εἷς ἕκαστος ὁ ἄλλος , ὅστις ἄν προαιρέω , καί πρός πολύς καί πρός σύμπας ὡσαύτως · καί ἄλλος αὖ πρός ἑαυτοῦ τε καί πρός ἄλλος ὅστις ἄν προαιρέω ἀεί , ἐάν ὡς εἰμί ὑποτίθημι ὅς ὑποτίθημι , ἄντομαι ὡς μή εἰμί , εἰ μέλλω τέλειος γυμνάζω κύριος διοράω ὁ ἀληθέω γε φημί , λέγω , ὦ Παρμενίδης , πραγματεία , καί οὐ σφόδρα μανθάνω . ἀλλά ἐγώ τίς οὐ διέρχομαι αὐτός ὑποτίθημι τις , ἵνα μάλα καταμανθάνω ; πολύς ἔργον , φημί , ὦ Σωκράτης , προστάσσω ὡς τηλικῷδε.ἀλλὰ σύ , λέγω ὁ Σωκράτης , Ζήνων , τίς οὐ διέρχομαι ἡμῖν;καὶ ὁ Ζήνων φημί γελάω φημί · αὐτός , ὦ Σωκράτης , δέω Παρμενίδης · μή γάρ οὐ φαῦλος εἰμί ὅς λέγω . ἤ οὐ ὁράω ὅσος ἔργον προστάσσω ; εἰ μέν οὖν πολύς εἰμί , οὐ ἄν ἄξιος εἰμί δέω · ἀπρεπής γάρ ὁ τοιοῦτος πολύς ἐναντίον λέγω ἄλλος τε καί τηλικοῦτος · ἀγνοέω γάρ ὁ πολύς ὅτι ἄνευ οὗτος ὁ διά πᾶς διέξοδος τε καί πλάνη ἀδύνατος ἐντυγχάνω ὁ ἀληθής νόος ἔχω . ἐγώ μέν οὖν , ὦ Παρμενίδης , Σωκράτης συνδέομαι , ἵνα καί αὐτός διακούω διά χρόνος δή λέγω ὁ Ζήνων , φημί ὁ Ἀντιφῶν φημί ὁ Πυθόδωρος , αὐτός τε δέω ὁ Παρμενίδης καί ὁ Ἀριστοτέλης καί ὁ ἄλλος , ἐνδείκνυμι ὅς λέγω καί μή ἄλλος ποιέω . ὁ οὖν Παρμενίδης · ἀνάγκη , φημί , πείθω .