plato-philosophy.parmenides 128
οὔκ , ἀλλά , φάναι τὸν Ζήνωνα , καλῶς συνῆκας ὅλον τὸ γράμμα ὃ βούλεται.μανθάνω , εἰπεῖν τὸν Σωκράτη , ὦ Παρμενίδη , ὅτι Ζήνων ὅδε οὐ μόνον τῇ ἄλλῃ σου φιλίᾳ βούλεται ᾠκειῶσθαι , ἀλλὰ καὶ τῷ συγγράμματι . ταὐτὸν γὰρ γέγραφε τρόπον τινὰ ὅπερ σύ , μεταβάλλων δὲ ἡμᾶς πειρᾶται ἐξαπατᾶν ὡς ἕτερόν τι λέγων . σὺ μὲν γὰρ ἐν τοῖς ποιήμασιν ἓν φῂς εἶναι τὸ πᾶν , καὶ τούτων τεκμήρια παρέχῃ καλῶς τε καὶ εὖ · ὅδε δὲ αὖ οὐ πολλά φησιν εἶναι , τεκμήρια δὲ καὶ αὐτὸς πάμπολλα καὶ παμμεγέθη παρέχεται . τὸ οὖν τὸν μὲν ἓν φάναι , τὸν δὲ μὴ πολλά , καὶ οὕτως ἑκάτερον λέγειν ὥστε μηδὲν τῶν αὐτῶν εἰρηκέναι δοκεῖν σχεδόν τι λέγοντας ταὐτά , ὑπὲρ ἡμᾶς τοὺς ἄλλους φαίνεται ὑμῖν τὰ εἰρημένα εἰρῆσθαι.ναί , φάναι τὸν Ζήνωνα , ὦ Σώκρατες . σὺ δʼ οὖν τὴν ἀλήθειαν τοῦ γράμματος οὐ πανταχοῦ ᾔσθησαι . καίτοι ὥσπερ γε αἱ Λάκαιναι σκύλακες εὖ μεταθεῖς τε καὶ ἰχνεύεις τὰ λεχθέντα · ἀλλὰ πρῶτον μέν σε τοῦτο λανθάνει , ὅτι οὐ παντάπασιν οὕτω σεμνύνεται τὸ γράμμα , ὥστε ἅπερ σὺ λέγεις διανοηθὲν γραφῆναι , τοὺς ἀνθρώπους δὲ ἐπικρυπτόμενον ὥς τι μέγα διαπραττόμενον · ἀλλὰ σὺ μὲν εἶπες τῶν συμβεβηκότων τι , ἔστι δὲ τό γε ἀληθὲς βοήθειά τις ταῦτα τῷ Παρμενίδου λόγῳ πρὸς τοὺς ἐπιχειροῦντας αὐτὸν κωμῳδεῖν ὡς εἰ ἕν ἐστι , πολλὰ καὶ γελοῖα συμβαίνει πάσχειν τῷ λόγῳ καὶ ἐναντία αὑτῷ . ἀντιλέγει δὴ οὖν τοῦτο τὸ γράμμα πρὸς τοὺς τὰ πολλὰ λέγοντας , καὶ ἀνταποδίδωσι ταὐτὰ καὶ πλείω , τοῦτο βουλόμενον δηλοῦν , ὡς ἔτι γελοιότερα πάσχοι ἂν αὐτῶν ἡ ὑπόθεσις , εἰ πολλά ἐστιν , ἢ ἡ τοῦ ἓν εἶναι , εἴ τις ἱκανῶς ἐπεξίοι . διὰ τοιαύτην δὴ φιλονικίαν ὑπὸ νέου ὄντος ἐμοῦ ἐγράφη , καί τις αὐτὸ ἔκλεψε γραφέν , ὥστε οὐδὲ βουλεύσασθαι ἐξεγένετο εἴτʼ ἐξοιστέον αὐτὸ εἰς τὸ φῶς εἴτε μή . ταύτῃ οὖν σε λανθάνει , ὦ Σώκρατες , ὅτι οὐχ ὑπὸ νέου φιλονικίας οἴει αὐτὸ γεγράφθαι , ἀλλʼ ὑπὸ πρεσβυτέρου φιλοτιμίας · ἐπεί , ὅπερ γʼ εἶπον , οὐ κακῶς ἀπῄκασας .
Lemmas: οὐ , ἀλλά , φημί ὁ Ζήνων , καλός συνίημι ὅλος ὁ γράμμα ὅς βούλεται.μανθάνω , λέγω ὁ Σωκράτης , ὦ Παρμενίδης , ὅτι Ζήνων ὅδε οὐ μόνος ὁ ἄλλος σύ φιλία βούλομαι οἰκειόω , ἀλλά καί ὁ σύγγραμμα . αὐτός γάρ γράφω τρόπος τις ὅς σύ , μεταβάλλω δέ ἐγώ πειράω ἐξαπατάω ὡς ἕτερος τις λέγω . σύ μέν γάρ ἐν ὁ ποίημα εἷς φημί εἰμί ὁ πᾶς , καί οὗτος τεκμήριον παρέχω καλός τε καί εὖ · ὅδε δέ αὖ οὐ πολύς φημί εἰμί , τεκμήριον δέ καί αὐτός πάμπολυς καί παμμεγέθης παρέχω . ὁ οὖν ὁ μέν εἷς φημί , ὁ δέ μή πολύς , καί οὕτως ἑκάτερος λέγω ὥστε μηδείς ὁ αὐτός λέγω δοκέω σχεδόν τις λέγω αὐτός , ὑπέρ ἐγώ ὁ ἄλλος φαίνω σύ ὁ λέγω ἐρείδω , φημί ὁ Ζήνων , ὦ Σωκράτης . σύ δέ οὖν ὁ ἀλήθεια ὁ γράμμα οὐ πανταχοῦ αἰσθάνομαι . καίτοι ὥσπερ γε ὁ Λάκαινα σκύλαξ εὖ μεταθέω τε καί ἰχνεύω ὁ λέγω · ἀλλά πρῶτος μέν σύ οὗτος λανθάνω , ὅτι οὐ παντάπασι οὕτως σεμνύνω ὁ γράμμα , ὥστε ὅς σύ λέγω διανοέω γράφω , ὁ ἄνθρωπος δέ ἐπικρύπτω ὡς τις μέγας διαπράσσω · ἀλλά σύ μέν λέγω ὁ συμβαίνω τις , εἰμί δέ ὁ γε ἀληθής βοήθεια τις οὗτος ὁ Παρμενίδης λόγος πρός ὁ ἐπιχειρέω αὐτός κωμῳδέω ὡς εἰ εἷς εἰμί , πολύς καί γέλοιος συμβαίνω πάσχω ὁ λόγος καί ἐναντίος ἑαυτοῦ . ἀντιλέγω δή οὖν οὗτος ὁ γράμμα πρός ὁ ὁ πολύς λέγω , καί ἀνταποδίδωμι αὐτός καί πολύς , οὗτος βούλομαι δηλόω , ὡς ἔτι γέλοιος πάσχω ἄν αὐτός ὁ ὑπόθεσις , εἰ πολύς εἰμί , ἤ ὁ ὁ εἷς εἰμί , εἰ τις ἱκανός ἐπεξέρχομαι . διά τοιοῦτος δή φιλονικία ὑπό νέος εἰμί ἐγώ γράφω , καί τις αὐτός κλέπτω γράφω , ὥστε οὐδέ βουλεύω ἐκγίγνομαι εἴτε ἐκφέρω αὐτός εἰς ὁ φάος εἴτε μή . ταύτῃ οὖν σύ λανθάνω , ὦ Σωκράτης , ὅτι οὐ ὑπό νέος φιλονικία οἴομαι αὐτός γράφω , ἀλλά ὑπό πρέσβυς φιλοτιμία · ἐπεί , ὅς γε λέγω , οὐ κακός ἀπεικάζω .