plato-philosophy.parmenides 137
καίτοι δοκῶ μοι τὸ τοῦ Ἰβυκείου ἵππου πεπονθέναι , ᾧ ἐκεῖνος ἀθλητῇ ὄντι καὶ πρεσβυτέρῳ , ὑφʼ ἅρματι μέλλοντι ἀγωνιεῖσθαι καὶ διʼ ἐμπειρίαν τρέμοντι τὸ μέλλον , ἑαυτὸν ἀπεικάζων ἄκων ἔφη καὶ αὐτὸς οὕτω πρεσβύτης ὢν εἰς τὸν ἔρωτα ἀναγκάζεσθαι ἰέναι · κἀγώ μοι δοκῶ μεμνημένος μάλα φοβεῖσθαι πῶς χρὴ τηλικόνδε ὄντα διανεῦσαι τοιοῦτόν τε καὶ τοσοῦτον πέλαγος λόγων · ὅμως δὲ δεῖ γὰρ χαρίζεσθαι , ἐπειδὴ καί , ὃ Ζήνων λέγει , αὐτοί ἐσμεν . πόθεν οὖν δὴ ἀρξόμεθα καὶ τί πρῶτον ὑποθησόμεθα ; ἢ βούλεσθε , ἐπειδήπερ δοκεῖ πραγματειώδη παιδιὰν παίζειν , ἀπʼ ἐμαυτοῦ ἄρξωμαι καὶ τῆς ἐμαυτοῦ ὑποθέσεως , περὶ τοῦ ἑνὸς αὐτοῦ ὑποθέμενος , εἴτε ἕν ἐστιν εἴτε μὴ ἕν , τί χρὴ συμβαίνειν;πάνυ μὲν οὖν , φάναι τὸν Ζήνωνα.τίς οὖν , εἰπεῖν , μοὶ ἀποκρινεῖται ; ἢ ὁ νεώτατος ; ἥκιστα γὰρ ἂν πολυπραγμονοῖ , καὶ ἃ οἴεται μάλιστα ἂν ἀποκρίνοιτο · καὶ ἅμα ἐμοὶ ἀνάπαυλα ἂν εἴη ἡ ἐκείνου ἀπόκρισις . ἕτοιμός σοι , ὦ Παρμενίδη , φάναι , τοῦτο , τὸν Ἀριστοτέλη · ἐμὲ γὰρ λέγεις τὸν νεώτατον λέγων . ἀλλὰ ἐρώτα ὡς ἀποκρινουμένου . εἶεν δή , φάναι · εἰ ἕν ἐστιν , ἄλλο τι οὐκ ἂν εἴη πολλὰ τὸ ἕν ; πῶς γὰρ ἄν ; οὔτε ἄρα μέρος αὐτοῦ οὔτε ὅλον αὐτὸ δεῖ εἶναι . τί δή ; τὸ μέρος που ὅλου μέρος ἐστίν . ναί . τί δὲ τὸ ὅλον ; οὐχὶ οὗ ἂν μέρος μηδὲν ἀπῇ ὅλον ἂν εἴη ; πάνυ γε . ἀμφοτέρως ἄρα τὸ ἓν ἐκ μερῶν ἂν εἴη , ὅλον τε ὂν καὶ μέρη ἔχον . ἀνάγκη . ἀμφοτέρως ἂν ἄρα οὕτως τὸ ἓν πολλὰ εἴη ἀλλʼ οὐχ ἕν . ἀληθῆ . δεῖ δέ γε μὴ πολλὰ ἀλλʼ ἓν αὐτὸ εἶναι . δεῖ . οὔτʼ ἄρα ὅλον ἔσται οὔτε μέρη ἕξει , εἰ ἓν ἔσται τὸ ἕν . οὐ γάρ.οὐκοῦν εἰ μηδὲν ἔχει μέρος , οὔτʼ ἂν ἀρχὴν οὔτε τελευτὴν οὔτε μέσον ἔχοι · μέρη γὰρ ἂν ἤδη αὐτοῦ τὰ τοιαῦτα εἴη . ὀρθῶς . καὶ μὴν τελευτή γε καὶ ἀρχὴ πέρας ἑκάστου . πῶς δʼ οὔ ; ἄπειρον ἄρα τὸ ἕν , εἰ μήτε ἀρχὴν μήτε τελευτὴν ἔχει . ἄπειρον . καὶ ἄνευ σχήματος ἄρα · οὔτε γὰρ στρογγύλου οὔτε εὐθέος μετέχει . πῶς ; στρογγύλον γέ πού ἐστι τοῦτο οὗ ἂν τὰ ἔσχατα πανταχῇ ἀπὸ τοῦ μέσου ἴσον ἀπέχῃ . ναί . καὶ μὴν εὐθύ γε , οὗ ἂν τὸ μέσον ἀμφοῖν τοῖν ἐσχάτοιν ἐπίπροσθεν ᾖ . οὕτως . οὐκοῦν μέρη ἂν ἔχοι τὸ ἓν καὶ πολλὰ ἂν εἴη , εἴτε εὐθέος σχήματος εἴτε περιφεροῦς μετέχοι . πάνυ μὲν οὖν . οὔτε ἄρα εὐθὺ οὔτε περιφερές ἐστιν , ἐπείπερ οὐδὲ μέρη ἔχει . ὀρθῶς .
Lemmas: καίτοι δοκέω ἐγώ ὁ ὁ Ἰβύκειον ἵππος πάσχω , ὅς ἐκεῖνος ἀθλητής εἰμί καί πρέσβυς , ὑπό ἅρμα μέλλω ἀγωνίζομαι καί διά ἐμπειρία τρέμω ὁ μέλλω , ἑαυτοῦ ἀπεικάζω ἄκων φημί καί αὐτός οὕτως πρεσβύτης εἰμί εἰς ὁ ἔρως ἀναγκάζω ἔρχομαι · ἐγώ ἐγώ δοκέω μιμνῄσκω μάλα φοβέω πῶς χρή τηλικόσδε εἰμί διανεύω τοιοῦτος τε καί τοσοῦτος πέλαγος λόγος · ὅμως δέ δέω γάρ χαρίζω , ἐπειδή καί , ὅς Ζήνων λέγω , αὐτός εἰμί . πόθεν οὖν δή ἄρχω καί τίς πρῶτος ὑποθέω ; ἤ βούλομαι , ἐπειδή δοκέω πραγματειώδης παιδιά παίζω , ἀπό ἐμαυτοῦ ἄρχω καί ὁ ἐμαυτοῦ ὑπόθεσις , περί ὁ εἷς αὐτός ὑποτίθημι , εἴτε εἷς εἰμί εἴτε μή εἷς , τίς χρή συμβαίνω μέν οὖν , φημί ὁ Ζήνων οὖν , λέγω , ἐγώ ἀποκρίνω ; ἤ ὁ νέος ; ἦκα γάρ ἄν πολυπραγμονέω , καί ὅς οἴομαι μάλα ἄν ἀποκρίνω · καί ἅμα ἐγώ ἀνάπαυλα ἄν εἰμί ὁ ἐκεῖνος ἀπόκρισις . ἑτοῖμος σύ , ὦ Παρμενίδης , φημί , οὗτος , ὁ Ἀριστοτέλης · ἐγώ γάρ λέγω ὁ νέος λέγω . ἀλλά ἐρωτάω ὡς ἀποκρίνω . εἰμί δή , φημί · εἰ εἷς εἰμί , ἄλλος τις οὐ ἄν εἰμί πολύς ὁ εἷς ; πῶς γάρ ἄν ; οὔτε ἄρα μέρος αὐτός οὔτε ὅλος αὐτός δέω εἰμί . τίς δή ; ὁ μέρος που ὅλος μέρος εἰμί . ναί . τίς δέ ὁ ὅλος ; οὐ ὅς ἄν μέρος μηδείς ἀπέρχομαι ὅλος ἄν εἰμί ; πάνυ γε . ἀμφοτέρως ἄρα ὁ εἷς ἐκ μέρος ἄν εἰμί , ὅλος τε εἰμί καί μέρος ἔχω . ἀνάγκη . ἀμφοτέρως ἄν ἄρα οὕτως ὁ εἷς πολύς εἰμί ἀλλά οὐ εἷς . ἀληθής . δέω δέ γε μή πολύς ἀλλά εἷς αὐτός εἰμί . δέω . οὔτε ἄρα ὅλος εἰμί οὔτε μέρος ἔχω , εἰ εἷς εἰμί ὁ εἷς . οὐ γαρ.ουκεω εἰ μηδείς ἔχω μέρος , οὔτε ἄν ἀρχή οὔτε τελευτή οὔτε μέσος ἔχω · μέρος γάρ ἄν ἤδη αὐτός ὁ τοιοῦτος εἰμί . ὀρθός . καί μήν τελευτή γε καί ἀρχή πέρας ἕκαστος . πῶς δέ οὐ ; ἄπειρος ἄρα ὁ εἷς , εἰ μήτε ἀρχή μήτε τελευτή ἔχω . ἄπειρος . καί ἄνευ σχῆμα ἄρα · οὔτε γάρ στρογγύλος οὔτε εὐθύς μετέχω . πῶς ; στρογγύλος γε που εἰμί οὗτος ὅς ἄν ὁ ἔσχατος πανταχῇ ἀπό ὁ μέσος ἴσος ἀπέχω . ναί . καί μήν εὐθύς γε , οὗ ἄν ὁ μέσος ἄμφω ὁ ἔσχατος ἐπίπροσθεν εἰμί . οὕτως . οὐκοῦν μέρος ἄν ἔχω ὁ εἷς καί πολύς ἄν εἰμί , εἴτε εὐθύς σχῆμα εἴτε περιφερής μετέχω . πάνυ μέν οὖν . οὔτε ἄρα εὐθύς οὔτε περιφερής εἰμί , ἐπεί οὐδέ μέρος ἔχω . ὀρθός .