plato-philosophy.parmenides 132
οἶμαί σε ἐκ τοῦ τοιοῦδε ἓν ἕκαστον εἶδος οἴεσθαι εἶναι · ὅταν πόλλʼ ἄττα μεγάλα σοι δόξῃ εἶναι , μία τις ἴσως δοκεῖ ἰδέα ἡ αὐτὴ εἶναι ἐπὶ πάντα ἰδόντι , ὅθεν ἓν τὸ μέγα ἡγῇ εἶναι.ἀληθῆ λέγεις , φάναι.τί δʼ αὐτὸ τὸ μέγα καὶ τἆλλα τὰ μεγάλα , ἐὰν ὡσαύτως τῇ ψυχῇ ἐπὶ πάντα ἴδῃς , οὐχὶ ἕν τι αὖ μέγα φανεῖται , ᾧ ταῦτα πάντα μεγάλα φαίνεσθαι;ἔοικεν.ἄλλο ἄρα εἶδος μεγέθους ἀναφανήσεται , παρʼ αὐτό τε τὸ μέγεθος γεγονὸς καὶ τὰ μετέχοντα αὐτοῦ · καὶ ἐπὶ τούτοις αὖ πᾶσιν ἕτερον , ᾧ ταῦτα πάντα μεγάλα ἔσται · καὶ οὐκέτι δὴ ἓν ἕκαστόν σοι τῶν εἰδῶν ἔσται , ἀλλὰ ἄπειρα τὸ πλῆθος.ἀλλά , φάναι , ὦ Παρμενίδη , τὸν Σωκράτη , μὴ τῶν εἰδῶν ἕκαστον ᾖ τούτων νόημα , καὶ οὐδαμοῦ αὐτῷ προσήκῃ ἐγγίγνεσθαι ἄλλοθι ἢ ἐν ψυχαῖς · οὕτω γὰρ ἂν ἕν γε ἕκαστον εἴη καὶ οὐκ ἂν ἔτι πάσχοι ἃ νυνδὴ ἐλέγετο.τί οὖν ; φάναι , ἓν ἕκαστόν ἐστι τῶν νοημάτων , νόημα δὲ οὐδενός;ἀλλʼ ἀδύνατον , εἰπεῖν.ἀλλὰ τινός;ναί . ὄντος ἢ οὐκ ὄντος;ὄντος.οὐχ ἑνός τινος , ὃ ἐπὶ πᾶσιν ἐκεῖνο τὸ νόημα ἐπὸν νοεῖ , μίαν τινὰ οὖσαν ἰδέαν;ναί.εἶτα οὐκ εἶδος ἔσται τοῦτο τὸ νοούμενον ἓν εἶναι , ἀεὶ ὂν τὸ αὐτὸ ἐπὶ πᾶσιν;ἀνάγκη αὖ φαίνεται.τί δὲ δή ; εἰπεῖν τὸν Παρμενίδην , οὐκ ἀνάγκῃ ᾗ τἆλλα φῂς τῶν εἰδῶν μετέχειν ἢ δοκεῖ σοι ἐκ νοημάτων ἕκαστον εἶναι καὶ πάντα νοεῖν , ἢ νοήματα ὄντα ἀνόητα εἶναι;ἀλλʼ οὐδὲ τοῦτο , φάναι , ἔχει λόγον , ἀλλʼ , ὦ Παρμενίδη , μάλιστα ἔμοιγε καταφαίνεται ὧδε ἔχειν · τὰ μὲν εἴδη ταῦτα ὥσπερ παραδείγματα ἑστάναι ἐν τῇ φύσει , τὰ δὲ ἄλλα τούτοις ἐοικέναι καὶ εἶναι ὁμοιώματα , καὶ ἡ μέθεξις αὕτη τοῖς ἄλλοις γίγνεσθαι τῶν εἰδῶν οὐκ ἄλλη τις ἢ εἰκασθῆναι αὐτοῖς.εἰ οὖν τι , ἔφη , ἔοικεν τῷ εἴδει , οἷόν τε ἐκεῖνο τὸ εἶδος μὴ ὅμοιον εἶναι τῷ εἰκασθέντι , καθʼ ὅσον αὐτῷ ἀφωμοιώθη ; ἢ ἔστι τις μηχανὴ τὸ ὅμοιον μὴ ὁμοίῳ ὅμοιον εἶναι;οὐκ ἔστι.τὸ δὲ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ ἆρʼ οὐ μεγάλη ἀνάγκη ἑνὸς τοῦ αὐτοῦ μετέχειν;ἀνάγκη.οὗ δʼ ἂν τὰ ὅμοια μετέχοντα ὅμοια ᾖ , οὐκ ἐκεῖνο ἔσται αὐτὸ τὸ εἶδος;παντάπασι μὲν οὖν .
Lemmas: οἴομαι σύ ἐκ ὁ τοιόσδε εἷς ἕκαστος εἶδος οἴομαι εἰμί · ὅταν πολύς τις μέγας σύ δοκέω εἰμί , εἷς τις ἴσως δοκέω ἰδέα ὁ αὐτός εἰμί ἐπί πᾶς ὁράω , ὅθεν εἷς ὁ μέγας ἡγέομαι ἀναιρέω λέγω , φαίνω δέ αὐτός ὁ μέγας καί ἄλλος ὁ μέγας , ἐάν ὡσαύτως ὁ ψυχή ἐπί πᾶς ὁράω , οὐ εἷς τις αὖ μέγας φαίνω , ὅς οὗτος πᾶς μέγας φαίνεσθαι;ἔοικεν.ἄλλο ἄρα εἶδος μέγεθος ἀναφαίνω , παρά αὐτός τε ὁ μέγεθος γίγνομαι καί ὁ μετέχω αὐτός · καί ἐπί οὗτος αὖ πᾶς ἕτερος , ὅς οὗτος πᾶς μέγας εἰμί · καί οὐκέτι δή εἷς ἕκαστος σύ ὁ εἶδος εἰμί , ἀλλά ἄπειρος ὁ ἀπέρχομαι , φημί , ὦ Παρμενίδης , ὁ Σωκράτης , μή ὁ εἶδος ἕκαστος εἰμί οὗτος νόημα , καί οὐδαμοῦ αὐτός προσήκω ἐγγίγνομαι ἄλλοθι ἤ ἐν ψυχή · οὕτως γάρ ἄν εἷς γε ἕκαστος εἰμί καί οὐ ἄν ἔτι πάσχω ὅς νυνδί ἐλέγχω οὖν ; φημί , εἷς ἕκαστος εἰμί ὁ νόημα , νόημα δέ οὐδενός;ἀλλʼ ἀδύνατος , εἰπεῖν.ἀλλὰ τίνω . εἰμί ἤ οὐ ὄντος;ὄντος.οὐχ εἷς τις , ὅς ἐπί πᾶς ἐκεῖνος ὁ νόημα ἔπειμι νοέω , εἷς τις εἰμί ἰδέω οὐ εἶδος εἰμί οὗτος ὁ νοέω εἷς εἰμί , ἀεί εἰμί ὁ αὐτός ἐπί πᾶσιν;ἀνάγκη αὖ φαίνω δέ δή ; λέγω ὁ Παρμενίδης , οὐ ἀνάγκη ὅς ἄλλος φημί ὁ εἶδος μετέχω ἤ δοκέω σύ ἐκ νόημα ἕκαστος εἰμί καί πᾶς νοέω , ἤ νόημα εἰμί ἀνόητος εἶναι;ἀλλʼ οὐδέ οὗτος , φημί , ἔχω λόγος , ἀλλά , ὦ Παρμενίδης , μάλα ἐγώ καταφαίνω ὧδε ἔχω · ὁ μέν εἶδος οὗτος ὥσπερ παράδειγμα ἵστημι ἐν ὁ φύσις , ὁ δέ ἄλλος οὗτος ἔοικα καί εἰμί ὁμοίωμα , καί ὁ μέθεξις οὗτος ὁ ἄλλος γίγνομαι ὁ εἶδος οὐ ἄλλος τις ἤ εἰκάζω αὐτός οὖν τις , φημί , ἔοικα ὁ εἶδος , οἷος τε ἐκεῖνος ὁ εἶδος μή ὅμοιος εἰμί ὁ εἰκάζω , κατά ὅσος αὐτός ἀφομοιόω ; ἤ εἰμί τις μηχανή ὁ ὅμοιος μή ὅμοιος ὅμοιος εἶναι;οὐκ ἵστημι δέ ὅμοιος ὁ ὅμοιος ἆρα οὐ μέγας ἀνάγκη εἷς ὁ αὐτός μετέχειν;ἀνάγκη.οὗ δέ ἐάν ὁ ὅμοιος μετέχω ὅμοιος εἰμί , οὐ ἐκεῖνος εἰμί αὐτός ὁ εἶδον μέν οὖν .