plato-philosophy.parmenides 135
ταῦτα μέντοι , ὦ Σώκρατες , ἔφη ὁ Παρμενίδης , καὶ ἔτι ἄλλα πρὸς τούτοις πάνυ πολλὰ ἀναγκαῖον ἔχειν τὰ εἴδη , εἰ εἰσὶν αὗται αἱ ἰδέαι τῶν ὄντων καὶ ὁριεῖταί τις αὐτό τι ἕκαστον εἶδος · ὥστε ἀπορεῖν τε τὸν ἀκούοντα καὶ ἀμφισβητεῖν ὡς οὔτε ἔστι ταῦτα , εἴ τε ὅτι μάλιστα εἴη , πολλὴ ἀνάγκη αὐτὰ εἶναι τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει ἄγνωστα , καὶ ταῦτα λέγοντα δοκεῖν τε τὶ λέγειν καί , ὃ ἄρτι ἐλέγομεν , θαυμαστῶς ὡς δυσανάπειστον εἶναι . καὶ ἀνδρὸς πάνυ μὲν εὐφυοῦς τοῦ δυνησομένου μαθεῖν ὡς ἔστι γένος τι ἑκάστου καὶ οὐσία αὐτὴ καθʼ αὑτήν , ἔτι δὲ θαυμαστοτέρου τοῦ εὑρήσοντος καὶ ἄλλον δυνησομένου διδάξαι ταῦτα πάντα ἱκανῶς διευκρινησάμενον.συγχωρῶ σοι , ἔφη , ὦ Παρμενίδη , ὁ Σωκράτης · πάνυ γάρ μοι κατὰ νοῦν λέγεις.ἀλλὰ μέντοι , εἶπεν ὁ Παρμενίδης , εἴ γέ τις δή , ὦ Σώκρατες , αὖ μὴ ἐάσει εἴδη τῶν ὄντων εἶναι , εἰς πάντα τὰ νυνδὴ καὶ ἄλλα τοιαῦτα ἀποβλέψας , μηδέ τι ὁριεῖται εἶδος ἑνὸς ἑκάστου , οὐδὲ ὅποι τρέψει τὴν διάνοιαν ἕξει , μὴ ἐῶν ἰδέαν τῶν ὄντων ἑκάστου τὴν αὐτὴν ἀεὶ εἶναι , καὶ οὕτως τὴν τοῦ διαλέγεσθαι δύναμιν παντάπασι διαφθερεῖ . τοῦ τοιούτου μὲν οὖν μοι δοκεῖς καὶ μᾶλλον ᾐσθῆσθαι.ἀληθῆ λέγεις , φάναι.τί οὖν ποιήσεις φιλοσοφίας πέρι ; πῇ τρέψῃ ἀγνοουμένων τούτων;οὐ πάνυ μοι δοκῶ καθορᾶν ἔν γε τῷ παρόντι.πρῲ γάρ , εἰπεῖν , πρὶν γυμνασθῆναι , ὦ Σώκρατες , ὁρίζεσθαι ἐπιχειρεῖς καλόν τέ τι καὶ δίκαιον καὶ ἀγαθὸν καὶ ἓν ἕκαστον τῶν εἰδῶν . ἐνενόησα γὰρ καὶ πρῴην σου ἀκούων διαλεγομένου ἐνθάδε Ἀριστοτέλει τῷδε . καλὴ μὲν οὖν καὶ θεία , εὖ ἴσθι , ἡ ὁρμὴ ἣν ὁρμᾷς ἐπὶ τοὺς λόγους · ἕλκυσον δὲ σαυτὸν καὶ γύμνασαι μᾶλλον διὰ τῆς δοκούσης ἀχρήστου εἶναι καὶ καλουμένης ὑπὸ τῶν πολλῶν ἀδολεσχίας , ἕως ἔτι νέος εἶ · εἰ δὲ μή , σὲ διαφεύξεται ἡ ἀλήθεια.τίς οὖν ὁ τρόπος , φάναι , ὦ Παρμενίδη , τῆς γυμνασίας;οὗτος , εἶπεν , ὅνπερ ἤκουσας Ζήνωνος . πλὴν τοῦτό γέ σου καὶ πρὸς τοῦτον ἠγάσθην εἰπόντος , ὅτι οὐκ εἴας ἐν τοῖς ὁρωμένοις οὐδὲ περὶ ταῦτα τὴν πλάνην ἐπισκοπεῖν , ἀλλὰ περὶ ἐκεῖνα ἃ μάλιστά τις ἂν λόγῳ λάβοι καὶ εἴδη ἂν ἡγήσαιτο εἶναι.δοκεῖ γάρ μοι , ἔφη , ταύτῃ γε οὐδὲν χαλεπὸν εἶναι καὶ ὅμοια καὶ ἀνόμοια καὶ ἄλλο ὁτιοῦν τὰ ὄντα πάσχοντα ἀποφαίνειν .
Lemmas: οὗτος μέντοι , ὦ Σωκράτης , φημί ὁ Παρμενίδης , καί ἔτι ἄλλος πρός οὗτος πάνυ πολύς ἀναγκαῖος ἔχω ὁ εἶδος , εἰ εἰμί οὗτος ὁ ἰδέα ὁ εἰμί καί ὁρίζω τις αὐτός τις ἕκαστος εἶδος · ὥστε ἀπορέω τε ὁ ἀκούω καί ἀμφισβητέω ὡς οὔτε εἰμί οὗτος , εἰ τε ὅστις μάλα εἰμί , πολύς ἀνάγκη αὐτός εἰμί ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἄγνωστος , καί οὗτος λέγω δοκέω τε τίς λέγω καί , ὅς ἄρτι λέγω , θαυμαστός ὡς δυσανάπειστος εἰμί . καί ἀνήρ πάνυ μέν εὐφυής ὁ δύναμαι μανθάνω ὡς εἰμί γένος τις ἕκαστος καί οὐσία αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἔτι δέ θαυμαστός ὁ εὑρίσκω καί ἄλλος δύναμαι διδάσκω οὗτος πᾶς ἱκανός διευκρινησάμενον.συγχωρῶ σύ , φημί , ὦ Παρμενίδης , ὁ Σωκράτης · πάνυ γάρ ἐγώ κατά νόος λέγεις.ἀλλὰ μέντοι , λέγω ὁ Παρμενίδης , εἰ γε τις δή , ὦ Σωκράτης , αὖ μή ἐάω εἶδος ὁ εἰμί εἰμί , εἰς πᾶς ὁ νυνδί καί ἄλλος τοιοῦτος ἀποβλέπω , μηδέ τις ὁρίζω εἶδος εἷς ἕκαστος , οὐδέ ὅποι τρέπω ὁ διάνοια ἔχω , μή ἐάω ἰδέα ὁ εἰμί ἕκαστος ὁ αὐτός ἀεί εἰμί , καί οὕτως ὁ ὁ διαλέγω δύναμις παντάπασι διαφθείρω . ὁ τοιοῦτος μέν οὖν ἐγώ δοκέω καί μάλα αἰσθάνομαι λέγω , φαίνω οὖν ποιέω φιλοσοφία περί ; πῇ τρέπω ἀγνοέω τούτων;οὐ πάνυ ἐγώ δοκέω καθοράω ἐν γε ὁ παρόντι.πρῲ γάρ , λέγω , πρίν γυμνάζω , ὦ Σωκράτης , ὁρίζω ἐπιχειρέω καλός τε τις καί δίκαιος καί ἀγαθός καί εἷς ἕκαστος ὁ εἶδος . ἐννοέω γάρ καί πρῴην σύ ἀκούω διαλέγω ἐνθάδε Ἀριστοτέλης ὅδε . καλός μέν οὖν καί θεῖος , εὖ οἶδα , ὁ ὁρμή ὅς ὁρμάω ἐπί ὁ λόγος · ἕλκω δέ σεαυτοῦ καί γυμνάζω μάλα διά ὁ δοκέω ἄχρηστος εἰμί καί καλέω ὑπό ὁ πολύς ἀδολεσχία , ἕως ἔτι νέος εἰμί · εἰ δέ μή , σύ διαφεύγω ὁ ἀλήθεια.τίς οὖν ὁ τρόπος , φημί , ὦ Παρμενίδης , ὁ γυμνάσιος , λέγω , ὅς ἀκούω Ζήνων . πλήν οὗτος γε σύ καί πρός οὗτος ἄγαμαι λέγω , ὅτι οὐ ἐάω ἐν ὁ ὁράω οὐδέ περί οὗτος ὁ πλάνη ἐπισκοπέω , ἀλλά περί ἐκεῖνος ὅς μάλα τις ἄν λόγος λαμβάνω καί εἶδος ἄν ἡγέομαι ειναι.δοκεω γάρ ἐγώ , φημί , οὗτος γε οὐδείς χαλεπός εἰμί καί ὅμοιος καί ἀνόμοιος καί ἄλλος ὁστισοῦν ὁ εἰμί πάσχω ἀποφαίνω .