plato-philosophy.parmenides 139
οὔτʼ ἄρα ποι ἰὸν καὶ ἔν τῳ γιγνόμενον χώραν ἀλλάττει , οὔτʼ ἐν τῷ αὐτῷ περιφερόμενον οὔτε ἀλλοιούμενον . οὐκ ἔοικε . κατὰ πᾶσαν ἄρα κίνησιν τὸ ἓν ἀκίνητον . ἀκίνητον . ἀλλὰ μὴν καὶ εἶναί γέ φαμεν ἔν τινι αὐτὸ ἀδύνατον . φαμὲν γάρ . οὐδʼ ἄρα ποτὲ ἐν τῷ αὐτῷ ἐστιν . τί δή ; ὅτι ἤδη ἂν ἐν ἐκείνῳ εἴη ἐν ᾧ τῷ αὐτῷ ἐστιν . πάνυ μὲν οὖν . ἀλλʼ οὔτε ἐν αὑτῷ οὔτε ἐν ἄλλῳ οἷόν τε ἦν αὐτῷ ἐνεῖναι . οὐ γὰρ οὖν . οὐδέποτε ἄρα ἐστὶ τὸ ἓν ἐν τῷ αὐτῷ . οὐκ ἔοικεν . ἀλλὰ μὴν τό γε μηδέποτε ἐν τῷ αὐτῷ ὂν οὔτε ἡσυχίαν ἄγει οὔθʼ ἕστηκεν . οὐ γὰρ οἷόν τε . τὸ ἓν ἄρα , ὡς ἔοικεν , οὔτε ἕστηκεν οὔτε κινεῖται . οὔκουν δὴ φαίνεταί γε.οὐδὲ μὴν ταὐτόν γε οὔτε ἑτέρῳ οὔτε ἑαυτῷ ἔσται , οὐδʼ αὖ ἕτερον οὔτε αὑτοῦ οὔτε ἑτέρου ἂν εἴη . πῇ δή ; ἕτερον μέν που ἑαυτοῦ ὂν ἑνὸς ἕτερον ἂν εἴη καὶ οὐκ ἂν εἴη ἕν . ἀληθῆ . καὶ μὴν ταὐτόν γε ἑτέρῳ ὂν ἐκεῖνο ἂν εἴη , αὐτὸ δʼ οὐκ ἂν εἴη · ὥστε οὐδʼ ἂν οὕτως εἴη ὅπερ ἔστιν , ἕν , ἀλλʼ ἕτερον ἑνός . οὐ γὰρ οὖν . ταὐτὸν μὲν ἄρα ἑτέρῳ ἢ ἕτερον ἑαυτοῦ οὐκ ἔσται . οὐ γάρ . ἕτερον δέ γε ἑτέρου οὐκ ἔσται , ἕως ἂν ᾖ ἕν · οὐ γὰρ ἑνὶ προσήκει ἑτέρῳ τινὸς εἶναι , ἀλλὰ μόνῳ ἑτέρῳ ἑτέρου , ἄλλῳ δὲ οὐδενί . ὀρθῶς . τῷ μὲν ἄρα ἓν εἶναι οὐκ ἔσται ἕτερον · ἢ οἴει ; οὐ δῆτα . ἀλλὰ μὴν εἰ μὴ τούτῳ , οὐχ ἑαυτῷ ἔσται , εἰ δὲ μὴ αὑτῷ , οὐδὲ αὐτό · αὐτὸ δὲ μηδαμῇ ὂν ἕτερον οὐδενὸς ἔσται ἕτερον . ὀρθῶς . οὐδὲ μὴν ταὐτόν γε ἑαυτῷ ἔσται . πῶς δʼ οὔ ; οὐχ ἥπερ τοῦ ἑνὸς φύσις , αὑτὴ δήπου καὶ τοῦ ταὐτοῦ . τί δή ; ὅτι οὐκ , ἐπειδὰν ταὐτὸν γένηταί τῴ τι , ἓν γίγνεται . ἀλλὰ τί μήν ; τοῖς πολλοῖς ταὐτὸν γενόμενον πολλὰ ἀνάγκη γίγνεσθαι ἀλλʼ οὐχ ἕν . ἀληθῆ . ἀλλʼ εἰ τὸ ἓν καὶ τὸ ταὐτὸν μηδαμῇ διαφέρει , ὁπότε τι ταὐτὸν ἐγίγνετο , ἀεὶ ἂν ἓν ἐγίγνετο , καὶ ὁπότε ἕν , ταὐτόν . πάνυ γε . εἰ ἄρα τὸ ἓν ἑαυτῷ ταὐτὸν ἔσται , οὐχ ἓν ἑαυτῷ ἔσται · καὶ οὕτω ἓν ὂν οὐχ ἓν ἔσται . ἀλλὰ μὴν τοῦτό γε ἀδύνατον · ἀδύνατον ἄρα καὶ τῷ ἑνὶ ἢ ἑτέρου ἕτερον εἶναι ἢ ἑαυτῷ ταὐτόν . ἀδύνατον . οὕτω δὴ ἕτερόν γε ἢ ταὐτὸν τὸ ἓν οὔτʼ ἂν αὑτῷ οὔτʼ ἂν ἑτέρῳ εἴη . οὐ γὰρ οὖν .
Lemmas: οὔτε ἄρα ποι ἔρχομαι καί ἐν τις γίγνομαι χώρα ἀλλάσσω , οὔτε ἐν ὁ αὐτός περιφέρω οὔτε ἀλλοιόω . οὐ ἔοικα . κατά πᾶς ἄρα κίνησις ὁ εἷς ἀκίνητος . ἀκίνητος . ἀλλά μήν καί εἰμί γε φημί ἐν τις αὐτός ἀδύνατος . φημί γάρ . οὐδέ ἄρα ποτέ ἐν ὁ αὐτός εἰμί . τίς δή ; ὅτι ἤδη ἄν ἐν ἐκεῖνος εἰμί ἐν ὅς ὁ αὐτός εἰμί . πάνυ μέν οὖν . ἀλλά οὔτε ἐν ἑαυτοῦ οὔτε ἐν ἄλλος οἷος τε εἰμί αὐτός ἔνειμι . οὐ γάρ οὖν . οὐδέποτε ἄρα εἰμί ὁ εἷς ἐν ὁ αὐτός . οὐ ἔοικα . ἀλλά μήν ὁ γε μηδέποτε ἐν ὁ αὐτός εἰμί οὔτε ἡσυχία ἄγω οὔτε ἵστημι . οὐ γάρ οἷος τε . ὁ εἷς ἄρα , ὡς ἔοικα , οὔτε ἵστημι οὔτε κινέω . οὔκουν δή φαίνω γε.οὐδὲ μήν αὐτός γε οὔτε ἕτερος οὔτε ἑαυτοῦ εἰμί , οὐδέ αὖ ἕτερος οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε ἕτερος ἄν εἰμί . πῇ δή ; ἕτερος μέν που ἑαυτοῦ εἰμί εἷς ἕτερος ἄν εἰμί καί οὐ ἄν εἰμί εἷς . ἀληθής . καί μήν αὐτός γε ἕτερος εἰμί ἐκεῖνος ἄν εἰμί , αὐτός δέ οὐ ἄν εἰμί · ὥστε οὐδέ ἄν οὕτως εἰμί ὅς εἰμί , εἷς , ἀλλά ἕτερος εἷς . οὐ γάρ οὖν . αὐτός μέν ἄρα ἕτερος ἤ ἕτερος ἑαυτοῦ οὐ εἰμί . οὐ γάρ . ἕτερος δέ γε ἕτερος οὐ εἰμί , ἕως ἄν εἰμί εἷς · οὐ γάρ εἷς προσήκω ἕτερος τις εἰμί , ἀλλά μόνος ἕτερος ἕτερος , ἄλλος δέ οὐδείς . ὀρθός . ὁ μέν ἄρα εἷς εἰμί οὐ εἰμί ἕτερος · ἤ οἴομαι ; οὐ δῆτα . ἀλλά μήν εἰ μή οὗτος , οὐ ἑαυτοῦ εἰμί , εἰ δέ μή ἑαυτοῦ , οὐδέ αὐτός · αὐτός δέ μηδαμῇ εἰμί ἕτερος οὐδείς εἰμί ἕτερος . ὀρθός . οὐδέ μήν αὐτός γε ἑαυτοῦ εἰμί . πῶς δέ οὐ ; οὐ ὅς ὁ εἷς φύσις , αὑτός δήπου καί ὁ αὐτός . τίς δή ; ὅτι οὐ , ἐπειδάν αὐτός γίγνομαι τις τις , εἷς γίγνομαι . ἀλλά τίς μήν ; ὁ πολύς αὐτός γίγνομαι πολύς ἀνάγκη γίγνομαι ἀλλά οὐ εἷς . ἀληθής . ἀλλά εἰ ὁ εἷς καί ὁ αὐτός μηδαμῇ διαφέρω , ὁπότε τις αὐτός γίγνομαι , ἀεί ἄν εἷς γίγνομαι , καί ὁπότε εἷς , αὐτός . πάνυ γε . εἰ ἄρα ὁ εἷς ἑαυτοῦ αὐτός εἰμί , οὐ εἷς ἑαυτοῦ εἰμί · καί οὕτως εἷς εἰμί οὐ εἷς εἰμί . ἀλλά μήν οὗτος γε ἀδύνατος · ἀδύνατος ἄρα καί ὁ εἷς ἤ ἕτερος ἕτερος εἰμί ἤ ἑαυτοῦ αὐτός . ἀδύνατος . οὕτως δή ἕτερος γε ἤ αὐτός ὁ εἷς οὔτε ἄν ἑαυτοῦ οὔτε ἄν ἕτερος εἰμί . οὐ γάρ οὖν .