plato-philosophy.parmenides 165
καὶ μὴν καὶ σμικρότατόν γε , φαμέν , δόξει ἐν αὐτοῖς ἐνεῖναι · φαίνεται δὲ τοῦτο πολλὰ καὶ μεγάλα πρὸς ἕκαστον τῶν πολλῶν ὡς σμικρῶν ὄντων . πῶς δʼ οὔ ; καὶ ἴσος μὴν τοῖς πολλοῖς καὶ σμικροῖς ἕκαστος ὄγκος δοξασθήσεται εἶναι · οὐ γὰρ ἂν μετέβαινεν ἐκ μείζονος εἰς ἔλαττον φαινόμενος , πρὶν εἰς τὸ μεταξὺ δόξειεν ἐλθεῖν , τοῦτο δʼ εἴη ἂν φάντασμα ἰσότητος . εἰκός . οὐκοῦν καὶ πρὸς ἄλλον ὄγκον πέρας ἔχων , αὐτός γε πρὸς αὑτὸν οὔτε ἀρχὴν οὔτε πέρας οὔτε μέσον ἔχων ; πῇ δή ; ὅτι ἀεὶ αὐτῶν ὅταν τίς τι λάβῃ τῇ διανοίᾳ ὥς τι τούτων ὄν , πρό τε τῆς ἀρχῆς ἄλλη ἀεὶ φαίνεται ἀρχή , μετά τε τὴν τελευτὴν ἑτέρα ὑπολειπομένη τελευτή , ἔν τε τῷ μέσῳ ἄλλα μεσαίτερα τοῦ μέσου , σμικρότερα δέ , διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ἑνὸς αὐτῶν ἑκάστου λαμβάνεσθαι , ἅτε οὐκ ὄντος τοῦ ἑνός . ἀληθέστατα . θρύπτεσθαι δὴ οἶμαι κερματιζόμενον ἀνάγκη πᾶν τὸ ὄν , ὃ ἄν τις λάβῃ τῇ διανοίᾳ · ὄγκος γάρ που ἄνευ ἑνὸς ἀεὶ λαμβάνοιτʼ ἄν . πάνυ μὲν οὖν . οὐκοῦν τό γε τοιοῦτον πόρρωθεν μὲν ὁρῶντι καὶ ἀμβλὺ ἓν φαίνεσθαι ἀνάγκη , ἐγγύθεν δὲ καὶ ὀξὺ νοοῦντι πλήθει ἄπειρον ἓν ἕκαστον φανῆναι , εἴπερ στέρεται τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος ; ἀναγκαιότατον μὲν οὖν . οὕτω δὴ ἄπειρά τε καὶ πέρας ἔχοντα καὶ ἓν καὶ πολλὰ ἕκαστα τἆλλα δεῖ φαίνεσθαι , ἓν εἰ μὴ ἔστιν , τἆλλα δὲ τοῦ ἑνός . δεῖ γάρ . οὐκοῦν καὶ ὅμοιά τε καὶ ἀνόμοια δόξει εἶναι ; πῇ δή ; οἷον ἐσκιαγραφημένα ἀποστάντι μὲν ἓν πάντα φαινόμενα ταὐτὸν φαίνεσθαι πεπονθέναι καὶ ὅμοια εἶναι . πάνυ γε . προσελθόντι δέ γε πολλὰ καὶ ἕτερα καὶ τῷ τοῦ ἑτέρου φαντάσματι ἑτεροῖα καὶ ἀνόμοια ἑαυτοῖς . οὕτω . καὶ ὁμοίους δὴ καὶ ἀνομοίους τοὺς ὄγκους αὐτούς τε αὑτοῖς ἀνάγκη φαίνεσθαι καὶ ἀλλήλοις . πάνυ μὲν οὖν . οὐκοῦν καὶ τοὺς αὐτοὺς καὶ ἑτέρους ἀλλήλων , καὶ ἁπτομένους καὶ χωρὶς ἑαυτῶν , καὶ κινουμένους πάσας κινήσεις καὶ ἑστῶτας πάντῃ , καὶ γιγνομένους καὶ ἀπολλυμένους καὶ μηδέτερα , καὶ πάντα που τὰ τοιαῦτα , ἃ διελθεῖν εὐπετὲς ἤδη ἡμῖν , εἰ ἑνὸς μὴ ὄντος πολλὰ ἔστιν . ἀληθέστατα μὲν οὖν.ἔτι δὴ ἅπαξ ἐλθόντες πάλιν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν εἴπωμεν , ἓν εἰ μὴ ἔστι , τἆλλα δὲ τοῦ ἑνός , τί χρὴ εἶναι . εἴπωμεν γὰρ οὖν . οὐκοῦν ἓν μὲν οὐκ ἔσται τἆλλα . πῶς γάρ ; οὐδὲ μὴν πολλά γε · ἐν γὰρ πολλοῖς οὖσιν ἐνείη ἂν καὶ ἕν . εἰ γὰρ μηδὲν αὐτῶν ἐστὶν ἕν , ἅπαντα οὐδέν ἐστιν , ὥστε οὐδʼ ἂν πολλὰ εἴη . ἀληθῆ . μὴ ἐνόντος δὲ ἑνὸς ἐν τοῖς ἄλλοις , οὔτε πολλὰ οὔτε ἕν ἐστι τἆλλα . οὐ γάρ .
Lemmas: καί μήν καί μικρός γε , φημί , δοκέω ἐν αὐτός ἔνειμι · φαίνω δέ οὗτος πολύς καί μέγας πρός ἕκαστος ὁ πολύς ὡς μικρός εἰμί . πῶς δέ οὐ ; καί ἴσος μήν ὁ πολύς καί μικρός ἕκαστος ὄγκος δοξάζω εἰμί · οὐ γάρ ἄν μεταβαίνω ἐκ μέγας εἰς ἐλαχύς φαίνω , πρίν εἰς ὁ μεταξύ δοκέω ἔρχομαι , οὗτος δέ εἰμί ἄν φάντασμα ἰσότης . ἔοικα . οὐκοῦν καί πρός ἄλλος ὄγκος πέρας ἔχω , αὐτός γε πρός ἑαυτοῦ οὔτε ἀρχή οὔτε πέρας οὔτε μέσος ἔχω ; πῇ δή ; ὅτι ἀεί αὐτός ὅταν τις τις λαμβάνω ὁ διάνοια ὡς τις οὗτος εἰμί , πρό τε ὁ ἀρχή ἄλλος ἀεί φαίνω ἀρχή , μετά τε ὁ τελευτή ἕτερος ὑπολείπω τελευτή , ἐν τε ὁ μέσος ἄλλος μέσος ὁ μέσος , μικρός δέ , διά ὁ μή δύναμαι εἷς αὐτός ἕκαστος λαμβάνω , ἅτε οὐ εἰμί ὁ εἷς . ἀληθής . θρύπτω δή οἴομαι κερματίζω ἀνάγκη πᾶς ὁ εἰμί , ὅς ἄν τις λαμβάνω ὁ διάνοια · ὄγκος γάρ που ἄνευ εἷς ἀεί λαμβάνω ἄν . πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν ὁ γε τοιοῦτος πρόσωθεν μέν ὁράω καί ἀμβλύς εἷς φαίνω ἀνάγκη , ἐγγύθεν δέ καί ὀξύς νοέω πλῆθος ἄπειρος εἷς ἕκαστος φαίνω , εἴπερ στέρομαι ὁ εἷς μή εἰμί ; ἀναγκαῖος μέν οὖν . οὕτως δή ἄπειρος τε καί πέρας ἔχω καί εἷς καί πολύς ἕκαστος ἄλλος δέω φαίνω , εἷς εἰ μή εἰμί , ἄλλος δέ ὁ εἷς . δέω γάρ . οὐκοῦν καί ὅμοιος τε καί ἀνόμοιος δοκέω εἰμί ; πῇ δή ; οἷον σκιαγραφέω ἀφίστημι μέν εἷς πᾶς φαίνω αὐτός φαίνω πάσχω καί ὅμοιος εἰμί . πάνυ γε . προσέρχομαι δέ γε πολύς καί ἕτερος καί ὁ ὁ ἕτερος φάντασμα ἑτεροῖος καί ἀνόμοιος ἑαυτοῦ . οὕτως . καί ὅμοιος δή καί ἀνόμοιος ὁ ὄγκος αὐτός τε ἑαυτοῦ ἀνάγκη φαίνω καί ἀλλήλων . πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν καί ὁ αὐτός καί ἕτερος ἀλλήλων , καί ἅπτω καί χωρίς ἑαυτοῦ , καί κινέω πᾶς κίνησις καί ἵστημι πάντῃ , καί γίγνομαι καί ἀπόλλυμι καί μηδέτερος , καί πᾶς που ὁ τοιοῦτος , ὅς διέρχομαι εὐπετής ἤδη ἐγώ , εἰ εἷς μή εἰμί πολύς εἰμί . ἀληθής μέν ἔω δή ἅπαξ ἔρχομαι πάλιν ἐπί ὁ ἀρχή λέγω , εἷς εἰ μή εἰμί , ἄλλος δέ ὁ εἷς , τίς χρή εἰμί . λέγω γάρ οὖν . οὐκοῦν εἷς μέν οὐ εἰμί ἄλλος . πῶς γάρ ; οὐδέ μήν πολύς γε · ἐν γάρ πολύς εἰμί ἔνειμι ἄν καί εἷς . εἰ γάρ μηδείς αὐτός εἰμί εἷς , ἅπας οὐδείς εἰμί , ὥστε οὐδέ ἄν πολύς εἰμί . ἀληθής . μή ἔνειμι δέ εἷς ἐν ὁ ἄλλος , οὔτε πολύς οὔτε εἷς εἰμί ἄλλος . οὐ γάρ .