plato-philosophy.parmenides 159
ᾗ δέ γε πεπερασμένα τε εἶναι καὶ ἄπειρα πέπονθεν , ἐναντία πάθη ἀλλήλοις ὄντα ταῦτα τὰ πάθη πέπονθεν . ναί . τὰ δʼ ἐναντία γε ὡς οἷόν τε ἀνομοιότατα . τί μήν ; κατὰ μὲν ἄρα ἑκάτερον τὸ πάθος ὅμοια ἂν εἴη αὐτά τε αὑτοῖς καὶ ἀλλήλοις , κατὰ δʼ ἀμφότερα ἀμφοτέρως ἐναντιώτατά τε καὶ ἀνομοιότατα . κινδυνεύει . οὕτω δὴ τὰ ἄλλα αὐτά τε αὑτοῖς καὶ ἀλλήλοις ὅμοιά τε καὶ ἀνόμοια ἂν εἴη . οὕτως . καὶ ταὐτὰ δὴ καὶ ἕτερα ἀλλήλων , καὶ κινούμενα καὶ ἑστῶτα , καὶ πάντα τὰ ἐναντία πάθη οὐκέτι χαλεπῶς εὑρήσομεν πεπονθότα τἆλλα τοῦ ἑνός , ἐπείπερ καὶ ταῦτα ἐφάνη πεπονθότα . ὀρθῶς λέγεις.οὐκοῦν , εἰ ταῦτα μὲν ἤδη ἐῷμεν ὡς φανερά , ἐπισκοποῖμεν δὲ πάλιν ἓν εἰ ἔστιν , ἆρα καὶ οὐχ οὕτως ἔχει τὰ ἄλλα τοῦ ἑνὸς ἢ οὕτω μόνον ; πάνυ μὲν οὖν . λέγωμεν δὴ ἐξ ἀρχῆς ἓν εἰ ἔστι , τί χρὴ τὰ ἄλλα τοῦ ἑνὸς πεπονθέναι . λέγωμεν γάρ . ἆρʼ οὖν οὐ χωρὶς μὲν τὸ ἓν τῶν ἄλλων , χωρὶς δὲ τἆλλα τοῦ ἑνὸς εἶναι ; τί δή ; ὅτι που οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτα ἕτερον , ὃ ἄλλο μέν ἐστι τοῦ ἑνός , ἄλλο δὲ τῶν ἄλλων · πάντα γὰρ εἴρηται , ὅταν ῥηθῇ τό τε ἓν καὶ τἆλλα . πάντα γάρ . οὐκ ἄρα ἔτʼ ἔστιν ἕτερον τούτων , ἐν ᾧ τό τε ἓν ἂν εἴη τῷ αὐτῷ καὶ τἆλλα . οὐ γάρ . οὐδέποτε ἄρα ἐν ταὐτῷ ἐστι τὸ ἓν καὶ τἆλλα . οὐκ ἔοικεν . χωρὶς ἄρα ; ναί . οὐδὲ μὴν μόριά γε ἔχειν φαμὲν τὸ ὡς ἀληθῶς ἕν . πῶς γάρ ; οὔτʼ ἄρα ὅλον εἴη ἂν τὸ ἓν ἐν τοῖς ἄλλοις οὔτε μόρια αὐτοῦ , εἰ χωρίς τέ ἐστι τῶν ἄλλων καὶ μόρια μὴ ἔχει . πῶς γάρ ; οὐδενὶ ἄρα τρόπῳ μετέχοι ἂν τἆλλα τοῦ ἑνός , μήτε κατὰ μόριόν τι αὐτοῦ μήτε κατὰ ὅλον μετέχοντα . οὐκ ἔοικεν . οὐδαμῇ ἄρα ἓν τἆλλά ἐστιν , οὐδʼ ἔχει ἐν ἑαυτοῖς ἓν οὐδέν . οὐ γὰρ οὖν . οὐδʼ ἄρα πολλά ἐστι τἆλλα · ἓν γὰρ ἂν ἦν ἕκαστον αὐτῶν μόριον τοῦ ὅλου , εἰ πολλὰ ἦν · νῦν δὲ οὔτε ἓν οὔτε πολλὰ οὔτε ὅλον οὔτε μόριά ἐστι τἆλλα τοῦ ἑνός , ἐπειδὴ αὐτοῦ οὐδαμῇ μετέχει . ὀρθῶς . οὐδʼ ἄρα δύο οὐδὲ τρία οὔτε αὐτά ἐστι τὰ ἄλλα οὔτε ἔνεστιν ἐν αὐτοῖς , εἴπερ τοῦ ἑνὸς πανταχῇ στέρεται . οὕτως.οὐδὲ ὅμοια ἄρα καὶ ἀνόμοια οὔτε αὐτά ἐστι τῷ ἑνὶ τὰ ἄλλα , οὔτε ἔνεστιν ἐν αὐτοῖς ὁμοιότης καὶ ἀνομοιότης · εἰ γὰρ ὅμοια καὶ ἀνόμοια αὐτὰ εἴη ἢ ἔχοι ἐν ἑαυτοῖς ὁμοιότητα καὶ ἀνομοιότητα , δύο που εἴδη ἐναντία ἀλλήλοις ἔχοι ἂν ἐν ἑαυτοῖς τὰ ἄλλα τοῦ ἑνός . φαίνεται . ἦν δέ γε ἀδύνατον δυοῖν τινοῖν μετέχειν ἃ μηδʼ ἑνὸς μετέχοι . ἀδύνατον .
Lemmas: ᾗ δέ γε περαίνω τε εἰμί καί ἄπειρος πάσχω , ἐναντίος πάθος ἀλλήλων εἰμί οὗτος ὁ πάθος πάσχω . ναί . ὁ δέ ἐναντίος γε ὡς οἷος τε ἀνόμοιος . τίς μήν ; κατά μέν ἄρα ἑκάτερος ὁ πάθος ὅμοιος ἄν εἰμί αὐτός τε ἑαυτοῦ καί ἀλλήλων , κατά δέ ἀμφότερος ἀμφοτέρως ἐναντίος τε καί ἀνόμοιος . κινδυνεύω . οὕτως δή ὁ ἄλλος αὐτός τε ἑαυτοῦ καί ἀλλήλων ὅμοιος τε καί ἀνόμοιος ἄν εἰμί . οὕτως . καί αὐτός δή καί ἕτερος ἀλλήλων , καί κινέω καί ἵστημι , καί πᾶς ὁ ἐναντίος πάθος οὐκέτι χαλεπός εὑρίσκω πάσχω ἄλλος ὁ εἷς , ἐπεί καί οὗτος φαίνω πάσχω . ὀρθός λεγεις.ουκεω , εἰ οὗτος μέν ἤδη ἐάω ὡς φανερός , ἐπισκοπέω δέ πάλιν εἷς εἰ εἰμί , ἆρα καί οὐ οὕτως ἔχω ὁ ἄλλος ὁ εἷς ἤ οὕτως μόνος ; πάνυ μέν οὖν . λέγω δή ἐκ ἀρχή εἷς εἰ εἰμί , τίς χρή ὁ ἄλλος ὁ εἷς πάσχω . λέγω γάρ . ἆρα οὖν οὐ χωρίς μέν ὁ εἷς ὁ ἄλλος , χωρίς δέ ἄλλος ὁ εἷς εἰμί ; τίς δή ; ὅτι που οὐ εἰμί παρά οὗτος ἕτερος , ὅς ἄλλος μέν εἰμί ὁ εἷς , ἄλλος δέ ὁ ἄλλος · πᾶς γάρ λέγω , ὅταν λέγω ὁ τε εἷς καί ἄλλος . πᾶς γάρ . οὐ ἄρα ἔτι εἰμί ἕτερος οὗτος , ἐν ὅς ὁ τε εἷς ἄν εἰμί ὁ αὐτός καί ἄλλος . οὐ γάρ . οὐδέποτε ἄρα ἐν αὐτός εἰμί ὁ εἷς καί ἄλλος . οὐ ἔοικα . χωρίς ἄρα ; ναί . οὐδέ μήν μόριον γε ἔχω φημί ὁ ὡς ἀληθής εἷς . πῶς γάρ ; οὔτε ἄρα ὅλος εἰμί ἄν ὁ εἷς ἐν ὁ ἄλλος οὔτε μόριον αὐτός , εἰ χωρίς τε εἰμί ὁ ἄλλος καί μόριον μή ἔχω . πῶς γάρ ; οὐδείς ἄρα τρόπος μετέχω ἄν ἄλλος ὁ εἷς , μήτε κατά μόριον τις αὐτός μήτε κατά ὅλος μετέχω . οὐ ἔοικα . οὐδαμῇ ἄρα εἷς ἄλλος εἰμί , οὐδέ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ εἷς οὐδείς . οὐ γάρ οὖν . οὐδέ ἄρα πολύς εἰμί ἄλλος · εἷς γάρ ἄν εἰμί ἕκαστος αὐτός μόριον ὁ ὅλος , εἰ πολύς εἰμί · νῦν δέ οὔτε εἷς οὔτε πολύς οὔτε ὅλος οὔτε μόριον εἰμί ἄλλος ὁ εἷς , ἐπειδή αὐτός οὐδαμῇ μετέχω . ὀρθός . οὐδέ ἄρα δύο οὐδέ τρεῖς οὔτε αὐτός εἰμί ὁ ἄλλος οὔτε ἔνειμι ἐν αὐτός , εἴπερ ὁ εἷς πανταχῇ στέρομαι . οὕτως.οὐδὲ ὅμοιος ἄρα καί ἀνόμοιος οὔτε αὐτός εἰμί ὁ εἷς ὁ ἄλλος , οὔτε ἔνειμι ἐν αὐτός ὁμοιότης καί ἀνομοιότης · εἰ γάρ ὅμοιος καί ἀνόμοιος αὐτός εἰμί ἤ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁμοιότης καί ἀνομοιότης , δύο που εἶδος ἐναντίος ἀλλήλων ἔχω ἄν ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἄλλος ὁ εἷς . φαίνω . εἰμί δέ γε ἀδύνατος δύο τινός μετέχω ὅς μηδέ εἷς μετέχω . ἀδύνατος .