plato-philosophy.parmenides 127
ταῦτα εἰπόντες ἐβαδίζομεν , καὶ κατελάβομεν τὸν Ἀντιφῶντα οἴκοι , χαλινόν τινα χαλκεῖ ἐκδιδόντα σκευάσαι · ἐπειδὴ δὲ ἐκείνου ἀπηλλάγη οἵ τε ἀδελφοὶ ἔλεγον αὐτῷ ὧν ἕνεκα παρεῖμεν , ἀνεγνώρισέν τέ με ἐκ τῆς προτέρας ἐπιδημίας καί με ἠσπάζετο , καὶ δεομένων ἡμῶν διελθεῖν τοὺς λόγους , τὸ μὲν πρῶτον ὤκνει—πολὺ γὰρ ἔφη ἔργον εἶναι — ἔπειτα μέντοι διηγεῖτο . ἔφη δὲ δὴ ὁ Ἀντιφῶν λέγειν τὸν Πυθόδωρον ὅτι ἀφίκοιντό ποτε εἰς Παναθήναια τὰ μεγάλα Ζήνων τε καὶ Παρμενίδης . τὸν μὲν οὖν Παρμενίδην εὖ μάλα ἤδη πρεσβύτην εἶναι , σφόδρα πολιόν , καλὸν δὲ κἀγαθὸν τὴν ὄψιν , περὶ ἔτη μάλιστα πέντε καὶ ἑξήκοντα · Ζήνωνα δὲ ἐγγὺς τῶν τετταράκοντα τότε εἶναι , εὐμήκη δὲ καὶ χαρίεντα ἰδεῖν , καὶ λέγεσθαι αὐτὸν παιδικὰ τοῦ Παρμενίδου γεγονέναι . καταλύειν δὲ αὐτοὺς ἔφη παρὰ τῷ Πυθοδώρῳ ἐκτὸς τείχους ἐν Κεραμεικῷ · οἷ δὴ καὶ ἀφικέσθαι τόν τε Σωκράτη καὶ ἄλλους τινὰς μετʼ αὐτοῦ πολλούς , ἐπιθυμοῦντας ἀκοῦσαι τῶν τοῦ Ζήνωνος γραμμάτων—τότε γὰρ αὐτὰ πρῶτον ὑπʼ ἐκείνων κομισθῆναι—Σωκράτη δὲ εἶναι τότε σφόδρα νέον . ἀναγιγνώσκειν οὖν αὐτοῖς τὸν Ζήνωνα αὐτόν , τὸν δὲ Παρμενίδην τυχεῖν ἔξω ὄντα · καὶ εἶναι πάνυ βραχὺ ἔτι λοιπὸν τῶν λόγων ἀναγιγνωσκομένων , ἡνίκα αὐτός τε ἐπεισελθεῖν ἔφη ὁ Πυθόδωρος ἔξωθεν καὶ τὸν Παρμενίδην μετʼ αὐτοῦ καὶ Ἀριστοτέλη τὸν τῶν τριάκοντα γενόμενον , καὶ σμίκρʼ ἄττα ἔτι ἐπακοῦσαι τῶν γραμμάτων · οὐ μὴν αὐτός γε , ἀλλὰ καὶ πρότερον ἀκηκοέναι τοῦ Ζήνωνος.τὸν οὖν Σωκράτη ἀκούσαντα πάλιν τε κελεῦσαι τὴν πρώτην ὑπόθεσιν τοῦ πρώτου λόγου ἀναγνῶναι , καὶ ἀναγνωσθείσης , πῶς , φάναι , ὦ Ζήνων , τοῦτο λέγεις ; εἰ πολλά ἐστι τὰ ὄντα , ὡς ἄρα δεῖ αὐτὰ ὅμοιά τε εἶναι καὶ ἀνόμοια , τοῦτο δὲ δὴ ἀδύνατον · οὔτε γὰρ τὰ ἀνόμοια ὅμοια οὔτε τὰ ὅμοια ἀνόμοια οἷόν τε εἶναι ; οὐχ οὕτω λέγεις;οὕτω , φάναι τὸν Ζήνωνα.οὐκοῦν εἰ ἀδύνατον τά τε ἀνόμοια ὅμοια εἶναι καὶ τὰ ὅμοια ἀνόμοια , ἀδύνατον δὴ καὶ πολλὰ εἶναι ; εἰ γὰρ πολλὰ εἴη , πάσχοι ἂν τὰ ἀδύνατα . ἆρα τοῦτό ἐστιν ὃ βούλονταί σου οἱ λόγοι , οὐκ ἄλλο τι ἢ διαμάχεσθαι παρὰ πάντα τὰ λεγόμενα ὡς οὐ πολλά ἐστι ; καὶ τούτου αὐτοῦ οἴει σοι τεκμήριον εἶναι ἕκαστον τῶν λόγων , ὥστε καὶ ἡγῇ τοσαῦτα τεκμήρια παρέχεσθαι , ὅσουσπερ λόγους γέγραφας , ὡς οὐκ ἔστι πολλά ; οὕτω λέγεις , ἢ ἐγὼ οὐκ ὀρθῶς καταμανθάνω ;
Lemmas: οὗτος λέγω βαδίζω , καί καταλαμβάνω ὁ Ἀντιφῶν οἴκοι , χαλινός τις χαλκεύς ἐκδίδωμι σκευάζω · ἐπειδή δέ ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω ὁ τε ἀδελφός λέγω αὐτός ὅς ἕνεκα παρίημι , ἀναγνωρίζω τε ἐγώ ἐκ ὁ πρότερος ἐπιδημία καί ἐγώ ἀσπάζομαι , καί δέω ἐγώ διέρχομαι ὁ λόγος , ὁ μέν πρῶτος ὤκνει—πολὺ γάρ φημί ἔργον εἰμί — ἔπειτα μέντοι διηγέομαι . φημί δέ δή ὁ Ἀντιφῶν λέγω ὁ Πυθόδωρος ὅτι ἀφικνέομαι ποτέ εἰς Παναθήναια ὁ μέγας Ζήνων τε καί Παρμενίδης . ὁ μέν οὖν Παρμενίδης εὖ μάλα ἤδη πρεσβύτης εἰμί , σφόδρα πολιός , καλός δέ ἀγαθός ὁ ὄψις , περί ἔτος μάλα πέντε καί ἑξήκοντα · Ζήνων δέ ἐγγύς ὁ τεσσαράκοντα τότε εἰμί , εὐμήκης δέ καί χαρίεις ὁράω , καί λέγω αὐτός παιδικός ὁ Παρμενίδης γίγνομαι . καταλύω δέ αὐτός φημί παρά ὁ Πυθόδωρος ἐκτός τεῖχος ἐν Κεραμεικός · οἷ δή καί ἀφικνέομαι ὁ τε Σωκράτης καί ἄλλος τις μετά αὐτός πολύς , ἐπιθυμέω ἀκούω ὁ ὁ Ζήνων γραμμάτων—τότε γάρ αὐτός πρῶτος ὑπό ἐκεῖνος κομισθῆναι—Σωκράτη δέ εἰμί τότε σφόδρα νέος . ἀναγιγνώσκω οὖν αὐτός ὁ Ζήνων αὐτός , ὁ δέ Παρμενίδης τυγχάνω ἔξω εἰμί · καί εἰμί πάνυ βραχύς ἔτι λοιπός ὁ λόγος ἀναγιγνώσκω , ἡνίκα αὐτός τε ἐπεισέρχομαι φημί ὁ Πυθόδωρος ἔξωθεν καί ὁ Παρμενίδης μετά αὐτός καί Ἀριστοτέλης ὁ ὁ τριάκοντα γίγνομαι , καί μικρός τις ἔτι ἐπακούω ὁ γράμμα · οὐ μήν αὐτός γε , ἀλλά καί πρότερος ἀκούω ὁ Ζήνων οὖν Σωκράτης ἀκούω πάλιν τε κελεύω ὁ πρῶτος ὑπόθεσις ὁ πρῶτος λόγος ἀναγιγνώσκω , καί ἀναγιγνώσκω , πῶς , φημί , ὦ Ζήνων , οὗτος λέγω ; εἰ πολύς εἰμί ὁ εἰμί , ὡς ἄρα δέω αὐτός ὅμοιος τε εἰμί καί ἀνόμοιος , οὗτος δέ δή ἀδύνατος · οὔτε γάρ ὁ ἀνόμοιος ὅμοιος οὔτε ὁ ὅμοιος ἀνόμοιος οἷος τε εἰμί ; οὐ οὕτως λέγεις;οὕτω , φημί ὁ Ζήνων εἰ ἀδύνατος ὁ τε ἀνόμοιος ὅμοιος εἰμί καί ὁ ὅμοιος ἀνόμοιος , ἀδύνατος δή καί πολύς εἰμί ; εἰ γάρ πολύς εἰμί , πάσχω ἄν ὁ ἀδύνατος . ἆρα οὗτος εἰμί ὅς βούλομαι σύ ὁ λόγος , οὐ ἄλλος τις ἤ διαμάχομαι παρά πᾶς ὁ λέγω ὡς οὐ πολύς εἰμί ; καί οὗτος αὐτός οἴομαι σύ τεκμήριον εἰμί ἕκαστος ὁ λόγος , ὥστε καί ἡγέομαι τοσοῦτος τεκμήριον παρέχω , ὁσόυσπηρ λόγος γράφω , ὡς οὐ εἰμί πολύς ; οὕτως λέγω , ἤ ἐγώ οὐ ὀρθός καταμανθάνω ;