plato-philosophy.parmenides 130
ταῦτα δὲ ἀνδρείως μὲν πάνυ ἡγοῦμαι πεπραγματεῦσθαι · πολὺ μεντἂν ὧδε μᾶλλον , ὡς λέγω , ἀγασθείην εἴ τις ἔχοι τὴν αὐτὴν ταύτην ἀπορίαν ἐν αὐτοῖς τοῖς εἴδεσι παντοδαπῶς πλεκομένην , ὥσπερ ἐν τοῖς ὁρωμένοις διήλθετε , οὕτως καὶ ἐν τοῖς λογισμῷ λαμβανομένοις ἐπιδεῖξαι.λέγοντος δή , ἔφη ὁ Πυθόδωρος , τοῦ Σωκράτους ταῦτα αὐτὸς μὲν ἂν οἴεσθαι ἐφʼ ἑκάστου ἄχθεσθαι τόν τε Παρμενίδην καὶ τὸν Ζήνωνα , τοὺς δὲ πάνυ τε αὐτῷ προσέχειν τὸν νοῦν καὶ θαμὰ εἰς ἀλλήλους βλέποντας μειδιᾶν ὡς ἀγαμένους τὸν Σωκράτη . ὅπερ οὖν καὶ παυσαμένου αὐτοῦ εἰπεῖν τὸν Παρμενίδην · ὦ Σώκρατες , φάναι , ὡς ἄξιος εἶ ἄγασθαι τῆς ὁρμῆς τῆς ἐπὶ τοὺς λόγους . καί μοι εἰπέ , αὐτὸς σὺ οὕτω διῄρησαι ὡς λέγεις , χωρὶς μὲν εἴδη αὐτὰ ἄττα , χωρὶς δὲ τὰ τούτων αὖ μετέχοντα ; καί τί σοι δοκεῖ εἶναι αὐτὴ ὁμοιότης χωρὶς ἧς ἡμεῖς ὁμοιότητος ἔχομεν , καὶ ἓν δὴ καὶ πολλὰ καὶ πάντα ὅσα νυνδὴ Ζήνωνος ἤκουες;ἔμοιγε , φάναι τὸν Σωκράτη.ἦ καὶ τὰ τοιαῦτα , εἰπεῖν τὸν Παρμενίδην , οἷον δικαίου τι εἶδος αὐτὸ καθʼ αὑτὸ καὶ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ καὶ πάντων αὖ τῶν τοιούτων;ναί , φάναι . τί δʼ , ἀνθρώπου εἶδος χωρὶς ἡμῶν καὶ τῶν οἷοι ἡμεῖς ἐσμεν πάντων , αὐτό τι εἶδος ἀνθρώπου ἢ πυρὸς ἢ καὶ ὕδατος;ἐν ἀπορίᾳ , φάναι , πολλάκις δή , ὦ Παρμενίδη , περὶ αὐτῶν γέγονα , πότερα χρὴ φάναι ὥσπερ περὶ ἐκείνων ἢ ἄλλως.ἦ καὶ περὶ τῶνδε , ὦ Σώκρατες , ἃ καὶ γελοῖα δόξειεν ἂν εἶναι , οἷον θρὶξ καὶ πηλὸς καὶ ῥύπος ἢ ἄλλο τι ἀτιμότατόν τε καὶ φαυλότατον , ἀπορεῖς εἴτε χρὴ φάναι καὶ τούτων ἑκάστου εἶδος εἶναι χωρίς , ὂν ἄλλο αὖ ἢ ὧν τι ἡμεῖς μεταχειριζόμεθα , εἴτε καὶ μή;οὐδαμῶς , φάναι τὸν Σωκράτη , ἀλλὰ ταῦτα μέν γε ἅπερ ὁρῶμεν , ταῦτα καὶ εἶναι · εἶδος δέ τι αὐτῶν οἰηθῆναι εἶναι μὴ λίαν ᾖ ἄτοπον . ἤδη μέντοι ποτέ με καὶ ἔθραξε μή τι ᾖ περὶ πάντων ταὐτόν · ἔπειτα ὅταν ταύτῃ στῶ , φεύγων οἴχομαι , δείσας μή ποτε εἴς τινα βυθὸν φλυαρίας ἐμπεσὼν διαφθαρῶ · ἐκεῖσε δʼ οὖν ἀφικόμενος , εἰς ἃ νυνδὴ ἐλέγομεν εἴδη ἔχειν , περὶ ἐκεῖνα πραγματευόμενος διατρίβω . νέος γὰρ εἶ ἔτι , φάναι τὸν Παρμενίδην , ὦ Σώκρατες , καὶ οὔπω σου ἀντείληπται φιλοσοφία ὡς ἔτι ἀντιλήψεται κατʼ ἐμὴν δόξαν , ὅτε οὐδὲν αὐτῶν ἀτιμάσεις · νῦν δὲ ἔτι πρὸς ἀνθρώπων ἀποβλέπεις δόξας διὰ τὴν ἡλικίαν . τόδε δʼ οὖν μοι εἰπέ . δοκεῖ σοι , ὡς φῄς , εἶναι εἴδη ἄττα , ὧν τάδε τὰ ἄλλα μεταλαμβάνοντα τὰς ἐπωνυμίας αὐτῶν ἴσχειν , οἷον ὁμοιότητος μὲν μεταλαβόντα ὅμοια , μεγέθους δὲ μεγάλα , κάλλους δὲ καὶ δικαιοσύνης δίκαιά τε καὶ καλὰ γίγνεσθαι ;
Lemmas: οὗτος δέ ἀνδρεῖος μέν πάνυ ἡγέομαι πραγματεύομαι · πολύς ἄν ὧδε μάλα , ὡς λέγω , ἄγαμαι εἰ τις ἔχω ὁ αὐτός οὗτος ἀπορία ἐν αὐτός ὁ εἶδος παντοδαπής πλέκω , ὥσπερ ἐν ὁ ὁράω διέρχομαι , οὕτως καί ἐν ὁ λογισμός λαμβάνω ἐπιδείκνυμι δή , φημί ὁ Πυθόδωρος , ὁ Σωκράτης οὗτος αὐτός μέν ἄν οἴομαι ἐπί ἕκαστος ἄχθομαι ὁ τε Παρμενίδης καί ὁ Ζήνων , ὁ δέ πάνυ τε αὐτός προσέχω ὁ νόος καί θαμά εἰς ἀλλήλων βλέπω μειδιάω ὡς ἀγάω ὁ Σωκράτης . ὅς οὖν καί παύω αὐτός λέγω ὁ Παρμενίδης · ὦ Σωκράτης , φημί , ὡς ἄξιος εἰμί ἄγαμαι ὁ ὁρμή ὁ ἐπί ὁ λόγος . καί ἐγώ λέγω , αὐτός σύ οὕτως διαλέγω ὡς λέγω , χωρίς μέν εἶδος αὐτός τις , χωρίς δέ ὁ οὗτος αὖ μετέχω ; καί τίς σύ δοκέω εἰμί αὐτός ὁμοιότης χωρίς ὅς ἐγώ ὁμοιότης ἔχω , καί εἷς δή καί πολύς καί πᾶς ὅσος νυνδί Ζήνων ἤκουες;ἔμοιγε , φημί ὁ Σωκράτης καί ὁ τοιοῦτος , λέγω ὁ Παρμενίδης , οἷος δίκαιος τις εἶδος αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί καλός καί ἀγαθός καί πᾶς αὖ ὁ τοιούτων;ναί , φημί . τίς δέ , ἄνθρωπος εἶδος χωρίς ἐγώ καί ὁ οἷος ἐγώ εἰμί πᾶς , αὐτός τις εἶδος ἄνθρωπος ἤ πῦρ ἤ καί εὕδω ἀπορία , φημί , πολλάκις δή , ὦ Παρμενίδης , περί αὐτός γίγνομαι , πότερος χρή φημί ὥσπερ περί ἐκεῖνος ἤ ἄλλως καί περί ὅδε , ὦ Σωκράτης , ὅς καί γέλοιος δοκέω ἄν εἰμί , οἷος θρίξ καί πηλός καί ῥύπος ἤ ἄλλος τις ἄτιμος τε καί φαῦλος , ἀπορέω εἴτε χρή φημί καί οὗτος ἕκαστος εἶδος εἰμί χωρίς , εἰμί ἄλλος αὖ ἤ ὅς τις ἐγώ μεταχειρίζω , εἴτε καί μη;ουδημος , φημί ὁ Σωκράτης , ἀλλά οὗτος μέν γε ὅς ὁράω , οὗτος καί εἰμί · εἶδος δέ τις αὐτός οἴομαι εἰμί μή λίαν εἰμί ἄτοπος . ἤδη μέντοι ποτέ ἐγώ καί θράσσω μή τις εἰμί περί πᾶς αὐτός · ἔπειτα ὅταν ταύτῃ ἵστημι , φεύγω οἴχομαι , δείδω μή ποτέ εἰς τις βυθός φλυαρία ἐμπίπτω διαφθείρω · ἐκεῖσε δέ οὖν ἀφικνέομαι , εἰς ὅς νυνδί λέγω εἶδος ἔχω , περί ἐκεῖνος πραγματεύομαι διατρίβω . νέος γάρ εἰμί ἔτι , φημί ὁ Παρμενίδης , ὦ Σωκράτης , καί οὔπω σύ ἀντιλαμβάνω φιλοσοφία ὡς ἔτι ἀντιλαμβάνω κατά ἐμός δόξα , ὅτε οὐδείς αὐτός ἀτιμάζω · νῦν δέ ἔτι πρός ἄνθρωπος ἀποβλέπω δοκέω διά ὁ ἡλικία . ὅδε δέ οὖν ἐγώ λέγω . δοκέω σύ , ὡς φημί , εἰμί εἶδος τις , ὅς ὅδε ὁ ἄλλος μεταλαμβάνω ὁ ἐπωνυμία αὐτός ἴσχω , οἷος ὁμοιότης μέν μεταλαμβάνω ὅμοιος , μέγεθος δέ μέγας , κάλλος δέ καί δικαιοσύνη δίκαιος τε καί καλός γίγνομαι ;