plato-philosophy.parmenides 134
ἢ οὐ μανθάνεις ὃ λέγω;πάνυ γʼ , εἰπεῖν τὸν Σωκράτη , μανθάνω.οὐκοῦν καὶ ἐπιστήμη , φάναι , αὐτὴ μὲν ὃ ἔστι ἐπιστήμη τῆς ὃ ἔστιν ἀλήθεια αὐτῆς ἂν ἐκείνης εἴη ἐπιστήμη;πάνυ γε.ἑκάστη δὲ αὖ τῶν ἐπιστημῶν , ἣ ἔστιν , ἑκάστου τῶν ὄντων , ὃ ἔστιν , εἴη ἂν ἐπιστήμη · ἢ οὔ;ναί.ἡ δὲ παρʼ ἡμῖν ἐπιστήμη οὐ τῆς παρʼ ἡμῖν ἂν ἀληθείας εἴη , καὶ αὖ ἑκάστη ἡ παρʼ ἡμῖν ἐπιστήμη τῶν παρʼ ἡμῖν ὄντων ἑκάστου ἂν ἐπιστήμη συμβαίνοι εἶναι;ἀνάγκη.ἀλλὰ μὴν αὐτά γε τὰ εἴδη , ὡς ὁμολογεῖς , οὔτε ἔχομεν οὔτε παρʼ ἡμῖν οἷόν τε εἶναι.οὐ γὰρ οὖν.γιγνώσκεται δέ γέ που ὑπʼ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τοῦ τῆς ἐπιστήμης αὐτὰ τὰ γένη ἃ ἔστιν ἕκαστα;ναί.ὅ γε ἡμεῖς οὐκ ἔχομεν.οὐ γάρ.οὐκ ἄρα ὑπό γε ἡμῶν γιγνώσκεται τῶν εἰδῶν οὐδέν , ἐπειδὴ αὐτῆς ἐπιστήμης οὐ μετέχομεν.οὐκ ἔοικεν.ἄγνωστον ἄρα ἡμῖν καὶ αὐτὸ τὸ καλὸν ὃ ἔστι καὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ πάντα ἃ δὴ ὡς ἰδέας αὐτὰς οὔσας ὑπολαμβάνομεν.κινδυνεύει.ὅρα δὴ ἔτι τούτου δεινότερον τόδε.τὸ ποῖον;φαίης ἄν που , εἴπερ ἔστιν αὐτό τι γένος ἐπιστήμης , πολὺ αὐτὸ ἀκριβέστερον εἶναι ἢ τὴν παρʼ ἡμῖν ἐπιστήμην , καὶ κάλλος καὶ τἆλλα πάντα οὕτω.ναί.οὐκοῦν εἴπερ τι ἄλλο αὐτῆς ἐπιστήμης μετέχει , οὐκ ἄν τινα μᾶλλον ἢ θεὸν φαίης ἔχειν τὴν ἀκριβεστάτην ἐπιστήμην;ἀνάγκη . ἆρʼ οὖν οἷός τε αὖ ἔσται ὁ θεὸς τὰ παρʼ ἡμῖν γιγνώσκειν αὐτὴν ἐπιστήμην ἔχων;τί γὰρ οὔ;ὅτι , ἔφη ὁ Παρμενίδης , ὡμολόγηται ἡμῖν , ὦ Σώκρατες , μήτε ἐκεῖνα τὰ εἴδη πρὸς τὰ παρʼ ἡμῖν τὴν δύναμιν ἔχειν ἣν ἔχει , μήτε τὰ παρʼ ἡμῖν πρὸς ἐκεῖνα , ἀλλʼ αὐτὰ πρὸς αὑτὰ ἑκάτερα.ὡμολόγηται γάρ.οὐκοῦν εἰ παρὰ τῷ θεῷ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀκριβεστάτη δεσποτεία καὶ αὕτη ἡ ἀκριβεστάτη ἐπιστήμη , οὔτʼ ἂν ἡ δεσποτεία ἡ ἐκείνων ἡμῶν ποτὲ ἂν δεσπόσειεν , οὔτʼ ἂν ἐπιστήμη ἡμᾶς γνοίη οὐδέ τι ἄλλο τῶν παρʼ ἡμῖν , ἀλλὰ ὁμοίως ἡμεῖς τε ἐκείνων οὐκ ἄρχομεν τῇ παρʼ ἡμῖν ἀρχῇ οὐδὲ γιγνώσκομεν τοῦ θείου οὐδὲν τῇ ἡμετέρᾳ ἐπιστήμῃ , ἐκεῖνοί τε αὖ κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον οὔτε δεσπόται ἡμῶν εἰσὶν οὔτε γιγνώσκουσι τὰ ἀνθρώπεια πράγματα θεοὶ ὄντες.ἀλλὰ μὴ λίαν , ἔφη , ᾖ θαυμαστὸς ὁ λόγος , εἴ τις τὸν θεὸν ἀποστερήσει τοῦ εἰδέναι .
Lemmas: ἤ οὐ μανθάνω ὅς λέγω;πάνυ γε , λέγω ὁ Σωκράτης , μανθάνω καί ἐπιστήμη , φημί , αὐτός μέν ὅς εἰμί ἐπιστήμη ὁ ὅς εἰμί ἀλήθεια αὐτός ἄν ἐκεῖνος εἰμί ἐπιστήμη;πάνυ γε.ἑκάστη δέ αὖ ὁ ἐπιστήμη , ὅς εἰμί , ἕκαστος ὁ εἰμί , ὅς εἰμί , εἰμί ἄν ἐπιστήμη · ἤ οὔ;ναί.ἡ δέ παρά ἐγώ ἐπιστήμη οὐ ὁ παρά ἐγώ ἄν ἀλήθεια εἰμί , καί αὖ ἕκαστος ὁ παρά ἐγώ ἐπιστήμη ὁ παρά ἐγώ εἰμί ἕκαστος ἄν ἐπιστήμη συμβαίνω εἶναι;ἀνάγκη.ἀλλὰ μήν αὐτός γε ὁ εἶδος , ὡς ὁμολογέω , οὔτε ἔχω οὔτε παρά ἐγώ οἷος τε εὐναῖος γάρ οὖν.γιγνώσκεται δέ γε που ὑπό αὐτός ὁ εἶδος ὁ ὁ ἐπιστήμη αὐτός ὁ γένος ὅς εἰμί ἵημι γε ἐγώ οὐ εὔχομαι γάρος ἄρα ὑπό γε ἐγώ γιγνώσκω ὁ εἶδος οὐδείς , ἐπειδή αὐτός ἐπιστήμη οὐ μετέχω ἔοικεν.ἄγνωστον ἄρα ἐγώ καί αὐτός ὁ καλός ὅς εἰμί καί ὁ ἀγαθός καί πᾶς ὅς δή ὡς ἰδέα αὐτός εἰμί ὑπολαμβάνω δή ἔτι οὗτος δεινός ὅδε ποῖνος ἄν που , εἴπερ εἰμί αὐτός τις γένος ἐπιστήμη , πολύς αὐτός ἀκριβής εἰμί ἤ ὁ παρά ἐγώ ἐπιστήμη , καί κάλλος καί ἄλλος πᾶς ουτω.ναι.ουκεω εἴπερ τις ἄλλος αὐτός ἐπιστήμη μετέχω , οὐ ἄν τις μάλα ἤ θεός φημί ἔχω ὁ ἀκριβής ἐπιστήμην;ἀνάγκη . ἆρα οὖν οἷος τε αὖ εἰμί ὁ θεός ὁ παρά ἐγώ γιγνώσκω αὐτός ἐπιστήμη ἔχω γάρ οὖς , φημί ὁ Παρμενίδης , ὁμολογέω ἐγώ , ὦ Σωκράτης , μήτε ἐκεῖνος ὁ εἶδος πρός ὁ παρά ἐγώ ὁ δύναμις ἔχω ὅς ἔχω , μήτε ὁ παρά ἐγώ πρός ἐκεῖνος , ἀλλά αὐτός πρός ἑαυτοῦ εκατερα.ωμολογεω γαρ.ουκεω εἰ παρά ὁ θεός οὗτος εἰμί ὁ ἀκριβής δεσποτεία καί οὗτος ὁ ἀκριβής ἐπιστήμη , οὔτε ἄν ὁ δεσποτεία ὁ ἐκεῖνος ἐγώ ποτέ ἄν δεσπόζω , οὔτε ἄν ἐπιστήμη ἐγώ γιγνώσκω οὐδέ τις ἄλλος ὁ παρά ἐγώ , ἀλλά ὅμοιος ἐγώ τε ἐκεῖνος οὐ ἄρχω ὁ παρά ἐγώ ἀρχή οὐδέ γιγνώσκω ὁ θεῖος οὐδείς ὁ ἡμέτερος ἐπιστήμη , ἐκεῖνος τε αὖ κατά ὁ αὐτός λόγος οὔτε δεσπότης ἐγώ εἰμί οὔτε γιγνώσκω ὁ ἀνθρώπειος πρᾶγμα θεός ὄντες.ἀλλὰ μή λίαν , φημί , εἰμί θαυμαστός ὁ λόγος , εἰ τις ὁ θεός ἀποστερέω ὁ οἶδα .