plato-philosophy.minos-sp 320
εἰσὶν δὲ οἳ ὑπολαμβάνουσι τὸν ὀαριστὴν συμπότην καὶ συμπαιστὴν εἶναι τοῦ Διός , ἀλλὰ τῷδε ἄν τις τεκμηρίῳ χρῷτο ὅτι οὐδὲν λέγουσιν οἱ οὕτως ὑπολαμβάνοντες · πολλῶν γὰρ ὄντων ἀνθρώπων καὶ Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων , οὐκ ἔστιν οἵτινες ἀπέχονται συμποσίων καὶ ταύτης τῆς παιδιᾶς , οὗ ἔστιν οἶνος , ἄλλοι ἢ Κρῆτες καὶ Λακεδαιμόνιοι δεύτεροι , μαθόντες παρὰ Κρητῶν . ἐν Κρήτῃ δὲ εἷς οὗτός ἐστι τῶν ἄλλων νόμων οὓς Μίνως ἔθηκε , μὴ συμπίνειν ἀλλήλοις εἰς μέθην . καίτοι δῆλον ὅτι ἃ ἐνόμιζεν καλὰ εἶναι , ταῦτα νόμιμα ἔθηκεν καὶ τοῖς αὑτοῦ πολίταις . οὐ γάρ που , ὥσπερ γε φαῦλος ἄνθρωπος , ὁ Μίνως ἐνόμιζεν μὲν ἕτερα , ἐποίει δὲ ἄλλα παρʼ ἃ ἐνόμιζεν · ἀλλὰ ἦν αὕτη ἡ συνουσία ὥσπερ ἐγὼ λέγω , διὰ λόγων ἐπὶ παιδείᾳ εἰς ἀρετήν . ὅθεν δὴ καὶ τοὺς νόμους τούτους ἔθηκε τοῖς αὑτοῦ πολίταις , διʼ οὓς ἥ τε Κρήτη τὸν πάντα χρόνον εὐδαιμονεῖ καὶ Λακεδαίμων , ἀφʼ οὗ ἤρξατο τούτοις χρῆσθαι , ἅτε θείοις οὖσιν . Ῥαδάμανθυς δὲ ἀγαθὸς μὲν ἦν ἀνήρ · ἐπεπαίδευτο γὰρ ὑπὸ τοῦ Μίνω . ἐπεπαίδευτο μέντοι οὐχ ὅλην τὴν βασιλικὴν τέχνην , ἀλλʼ ὑπηρεσίαν τῇ βασιλικῇ , ὅσον ἐπιστατεῖν ἐν τοῖς δικαστηρίοις · ὅθεν καὶ δικαστὴς ἀγαθὸς ἐλέχθη εἶναι . νομοφύλακι γὰρ αὐτῷ ἐχρῆτο ὁ Μίνως κατὰ τὸ ἄστυ , τὰ δὲ κατὰ τὴν ἄλλην Κρήτην τῷ Τάλῳ . ὁ γὰρ Τάλως τρὶς περιῄει τοῦ ἐνιαυτοῦ κατὰ τὰς κώμας , φυλάττων τοὺς νόμους ἐν αὐταῖς , ἐν χαλκοῖς γραμματείοις ἔχων γεγραμμένους τοὺς νόμους , ὅθεν χαλκοῦς ἐκλήθη . εἴρηκε δὲ καὶ Ἡσίοδος ἀδελφὰ τούτων εἰς τὸν Μίνων . μνησθεὶς γὰρ αὐτοῦ τοῦ ὀνόματος φησίν—ὃς βασιλεύτατος γένετο θνητῶν βασιλήων,καὶ πλείστων ἤνασσε περικτιόνων ἀνθρώπων,Ζηνὸς ἔχων σκῆπτρον · τῷ καὶ πολέων βασίλευεν . καὶ οὗτος λέγει τὸ τοῦ Διὸς σκῆπτρον οὐδὲν ἄλλο ἢ τὴν παιδείαν τὴν τοῦ Διός , ᾗ εὔθυνε τὴν Κρήτην . διὰ τί οὖν ποτε , ὦ Σώκρατες , αὕτη ἡ φήμη κατεσκέδασται τοῦ Μίνω ὡς ἀπαιδεύτου τινὸς καὶ χαλεποῦ ὄντος ;
Lemmas: εἰμί δέ ὅς ὑπολαμβάνω ὁ ὀαριστής συμπότης καί συμπαιστής εἰμί ὁ Ζεύς , ἀλλά ὅδε ἄν τις τεκμήριον χράω ὅτι οὐδείς λέγω ὁ οὕτως ὑπολαμβάνω · πολύς γάρ εἰμί ἄνθρωπος καί Ἕλλην καί βάρβαρος , οὐ εἰμί ὅστις ἀπέχω συμπόσιον καί οὗτος ὁ παιδιά , οὗ εἰμί οἶνος , ἄλλος ἤ Κρής καί Λακεδαιμόνιος δεύτερος , μανθάνω παρά Κρής . ἐν Κρήτη δέ εἷς οὗτος εἰμί ὁ ἄλλος νόμος ὅς Μίνως τίθημι , μή συμπίνω ἀλλήλων εἰς μέθη . καίτοι δῆλος ὅτι ὅς νομίζω καλός εἰμί , οὗτος νόμιμος τίθημι καί ὁ ἑαυτοῦ πολίτης . οὐ γάρ που , ὥσπερ γε φαῦλος ἄνθρωπος , ὁ Μίνως νομίζω μέν ἕτερος , ποιέω δέ ἄλλος παρά ὅς νομίζω · ἀλλά εἰμί οὗτος ὁ συνουσία ὥσπερ ἐγώ λέγω , διά λόγος ἐπί παιδεία εἰς ἀρετή . ὅθεν δή καί ὁ νόμος οὗτος τίθημι ὁ ἑαυτοῦ πολίτης , διά ὅς ὁ τε Κρήτη ὁ πᾶς χρόνος εὐδαιμονέω καί Λακεδαίμων , ἀπό ὅς ἄρχω οὗτος χράω , ἅτε θεῖος εἰμί . Ῥαδάμανθυς δέ ἀγαθός μέν εἰμί ἀνήρ · παιδεύω γάρ ὑπό ὁ Μίνως . παιδεύω μέντοι οὐ ὅλος ὁ βασιλικός τέχνη , ἀλλά ὑπηρεσία ὁ βασιλικός , ὅσος ἐπιστατέω ἐν ὁ δικαστήριον · ὅθεν καί δικαστής ἀγαθός λέγω εἰμί . νομοφύλαξ γάρ αὐτός χράω ὁ Μίνως κατά ὁ ἄστυ , ὁ δέ κατά ὁ ἄλλος Κρήτη ὁ Τάλος . ὁ γάρ Τάλως τρίς περιέρχομαι ὁ ἐνιαυτός κατά ὁ κώμη , φυλάσσω ὁ νόμος ἐν αὐτός , ἐν χάλκεος γραμματεῖον ἔχω γράφω ὁ νόμος , ὅθεν χάλκεος καλέω . λέγω δέ καί Ἡσίοδος ἀδελφή οὗτος εἰς ὁ Μίνως . μιμνῄσκω γάρ αὐτός ὁ ὄνομα φησίν—ὃς βασίλειος γίγνομαι θνητός βασιλήων,καὶ πολύς ἀνάσσω περικτίονες ἀνθρώπων,Ζηνὸς ἔχω σκῆπτρον · τῷ καί πολύς βασιλεύω . καί οὗτος λέγω ὁ ὁ Ζεύς σκῆπτρον οὐδείς ἄλλος ἤ ὁ παιδεία ὁ ὁ Ζεύς , ὅς εὐθύνω ὁ Κρήτη . διά τίς οὖν ποτέ , ὦ Σωκράτης , οὗτος ὁ φήμη κατασκεδάννυμι ὁ Μίνως ὡς ἀπαίδευτος τις καί χαλεπός εἰμί ;