plato-philosophy.minos-sp 321
διʼ ὃ καὶ σύ , ὦ βέλτιστε , ἐὰν σωφρονῇς , εὐλαβήσῃ , καὶ ἄλλος πᾶς ἀνὴρ ὅτῳ μέλει τοῦ εὐδόκιμον εἶναι , μηδέποτε ἀπεχθάνεσθαι ἀνδρὶ ποιητικῷ μηδενί . οἱ γὰρ ποιηταὶ μέγα δύνανται εἰς δόξαν , ἐφʼ ὁπότερα ἂν ποιῶσιν εἰς τοὺς ἀνθρώπους , ἢ εὐλογοῦντες ἢ κακηγοροῦντες . ὃ δὴ καὶ ἐξήμαρτεν ὁ Μίνως , πολεμήσας τῇδε τῇ πόλει , ἐν ᾗ ἄλλη τε πολλὴ σοφία ἐστὶ καὶ ποιηταὶ παντοδαποὶ τῆς τε ἄλλης ποιήσεως καὶ τραγῳδίας . ἡ δὲ τραγῳδία ἐστὶν παλαιὸν ἐνθάδε , οὐχ ὡς οἴονται ἀπὸ Θέσπιδος ἀρξαμένη οὐδʼ ἀπὸ Φρυνίχου , ἀλλʼ εἰ θέλεις ἐννοῆσαι , πάνυ παλαιὸν αὐτὸ εὑρήσεις ὂν τῆσδε τῆς πόλεως εὕρημα . ἔστιν δὲ τῆς ποιήσεως δημοτερπέστατόν τε καὶ ψυχαγωγικώτατον ἡ τραγῳδία · ἐν ᾗ δὴ καὶ ἐντείνοντες ἡμεῖς τὸν Μίνων τιμωρούμεθα ἀνθʼ ὧν ἡμᾶς ἠνάγκασε τοὺς δασμοὺς τελεῖν ἐκείνους . τοῦτο οὖν ἐξήμαρτεν ὁ Μίνως , ἀπεχθόμενος ἡμῖν , ὅθεν δή , ὃ σὺ ἐρωτᾷς , κακοδοξότερος γέγονεν . ἐπεὶ ὅτι γε ἀγαθὸς ἦν καὶ νόμιμος , ὅπερ καὶ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν , νομεὺς ἀγαθός , τοῦτο μέγιστον σημεῖον , ὅτι ἀκίνητοι αὐτοῦ οἱ νόμοι εἰσίν , ἅτε τοῦ ὄντος περὶ πόλεως οἰκήσεως ἐξευρόντος εὖ τὴν ἀλήθειαν . δοκεῖς μοι , ὦ Σώκρατες , εἰκότα τὸν λόγον εἰρηκέναι . οὐκοῦν εἰ ἐγὼ ἀληθῆ λέγω , δοκοῦσί σοι παλαιοτάτοις Κρῆτες οἱ Μίνω καὶ Ῥαδαμάνθυος πολῖται νόμοις χρῆσθαι ; φαίνονται . οὗτοι ἄρα τῶν παλαιῶν ἄριστοι νομοθέται γεγόνασιν , νομῆς τε καὶ ποιμένες ἀνδρῶν , ὥσπερ καὶ Ὅμηρος ἔφη ποιμένα λαῶν εἶναι τὸν ἀγαθὸν στρατηγόν . πάνυ μὲν οὖν . φέρε δὴ πρὸς Διὸς φιλίου · εἴ τις ἡμᾶς ἔροιτο , ὁ τῷ σώματι ἀγαθὸς νομοθέτης τε καὶ νομεὺς τί ἐστιν ταῦτα ἃ διανέμων ἐπὶ τὸ σῶμα βέλτιον αὐτὸ ποιεῖ , εἴποιμεν ἂν καλῶς τε καὶ διὰ βραχέων ἀποκρινόμενοι , ὅτι τροφήν τε καὶ πόνους , τῇ μὲν αὔξων , τοῖς δὲ γυμνάζων καὶ συνιστὰς τὸ σῶμα αὐτό . ὀρθῶς γε . εἰ οὖν δὴ μετὰ τοῦτο ἔροιτο ἡμᾶς , τί δὲ δή ποτε ἐκεῖνά ἐστιν , ἃ ὁ ἀγαθὸς νομοθέτης τε καὶ νομεὺς διανέμων ἐπὶ τὴν ψυχὴν βελτίω αὐτὴν ποιεῖ ; τί ἂν ἀποκρινάμενοι οὐκ ἂν αἰσχυνθεῖμεν καὶ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν καὶ τῆς ἡλικίας αὑτῶν ; οὐκέτι τοῦτʼ ἔχω εἰπεῖν . ἀλλὰ μέντοι αἰσχρόν γε τῇ ψυχῇ ἡμῶν ἐστιν ἑκατέρου , τὰ μὲν ἐν αὐταῖς φαίνεσθαι μὴ εἰδυίας , ἐν οἷς αὐταῖς ἔνεστι καὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ φλαῦρον , τὰ δὲ τοῦ σώματος καὶ τὰ τῶν ἄλλων ἐσκέφθαι .
Lemmas: διά ὅς καί σύ , ὦ ἀγαθός , ἐάν σωφρονέω , εὐλαβέομαι , καί ἄλλος πᾶς ἀνήρ ὅστις μέλω ὁ εὐδόκιμος εἰμί , μηδέποτε ἀπεχθάνομαι ἀνήρ ποιητικός μηδείς . ὁ γάρ ποιητής μέγας δύναμαι εἰς δόξα , ἐπί ὁπότερος ἄν ποιέω εἰς ὁ ἄνθρωπος , ἤ εὐλογέω ἤ κακηγορέω . ὅς δή καί ἐξαμαρτάνω ὁ Μίνως , πολεμέω ὅδε ὁ πόλις , ἐν ὅς ἄλλος τε πολύς σοφία εἰμί καί ποιητής παντοδαπός ὁ τε ἄλλος ποίησις καί τραγῳδία . ὁ δέ τραγῳδία εἰμί παλαιός ἐνθάδε , οὐ ὡς οἴομαι ἀπό Θέσπις ἄρχω οὐδέ ἀπό Φρύνιχος , ἀλλά εἰ ἐθέλω ἐννοέω , πάνυ παλαιός αὐτός εὑρίσκω εἰμί ὅδε ὁ πόλις εὕρημα . εἰμί δέ ὁ ποίησις δημότερπής τε καί ψυχαγωγικός ὁ τραγῳδία · ἐν ὅς δή καί ἐντείνω ἐγώ ὁ Μίνως τιμωρέω ἀντί ὅς ἐγώ ἀναγκάζω ὁ δασμός τελέω ἐκεῖνος . οὗτος οὖν ἐξαμαρτάνω ὁ Μίνως , ἀπέχθομαι ἐγώ , ὅθεν δή , ὅς σύ ἐρωτάω , κακόδοξος γίγνομαι . ἐπεί ὅτι γε ἀγαθός εἰμί καί νόμιμος , ὅς καί ἐν ὁ πρόσθεν λέγω , νομεύς ἀγαθός , οὗτος μέγας σημεῖον , ὅτι ἀκίνητος αὐτός ὁ νόμος εἰμί , ἅτε ὁ εἰμί περί πόλις οἴκησις ἐξευρίσκω εὖ ὁ ἀλήθεια . δοκέω ἐγώ , ὦ Σωκράτης , ἔοικα ὁ λόγος λέγω . οὐκοῦν εἰ ἐγώ ἀληθής λέγω , δοκέω σύ παλαιός Κρής ὁ Μίνως καί Ῥαδάμανθυς πολίτης νόμος χράω ; φαίνω . οὗτος ἄρα ὁ παλαιός ἀγαθός νομοθέτης γίγνομαι , νομή τε καί ποιμήν ἀνήρ , ὥσπερ καί Ὅμηρος φημί ποιμήν λαός εἰμί ὁ ἀγαθός στρατηγός . πάνυ μέν οὖν . φέρω δή πρός Ζεύς φίλιος · εἰ τις ἐγώ ἔρομαι , ὁ ὁ σῶμα ἀγαθός νομοθέτης τε καί νομεύς τίς εἰμί οὗτος ὅς διανέμω ἐπί ὁ σῶμα ἀγαθός αὐτός ποιέω , λέγω ἄν καλός τε καί διά βραχύς ἀποκρίνω , ὅτι τροφή τε καί πόνος , ὁ μέν αὐξάνω , ὁ δέ γυμνάζω καί συνίστημι ὁ σῶμα αὐτός . ὀρθός γε . εἰ οὖν δή μετά οὗτος ἔρομαι ἐγώ , τίς δέ δή ποτέ ἐκεῖνος εἰμί , ὅς ὁ ἀγαθός νομοθέτης τε καί νομεύς διανέμω ἐπί ὁ ψυχή ἀγαθός αὐτός ποιέω ; τίς ἄν ἀποκρίνω οὐ ἄν αἰσχύνω καί ὑπέρ ἐγώ αὐτός καί ὁ ἡλικία ἑαυτοῦ ; οὐκέτι οὗτος ἔχω λέγω . ἀλλά μέντοι αἰσχρός γε ὁ ψυχή ἐγώ εἰμί ἑκάτερος , ὁ μέν ἐν αὐτός φαίνω μή οἶδα , ἐν ὅς αὐτός ἔνειμι καί ὁ ἀγαθός καί ὁ φλαῦρος , ὁ δέ ὁ σῶμα καί ὁ ὁ ἄλλος σκοπέω .