plato-philosophy.minos-sp 314
τί δῆτʼ ἂν εἴη νόμος ; ἐπισκεψώμεθʼ αὐτὸ ὧδε . εἴ τις ἡμᾶς τὰ νυνδὴ λεγόμενα ἀνήρετο , ἐπειδὴ ὄψει φατὲ τὰ ὁρώμενα ὁρᾶσθαι , τίνι ὄντι τῇ ὄψει ὁρᾶται ; ἀπεκρινάμεθʼ ἂν αὐτῷ ὅτι αἰσθήσει ταύτῃ τῇ διὰ τῶν ὀφθαλμῶν δηλούσῃ τὰ πράγματα · εἰ δʼ αὖ ἤρετο ἡμᾶς , τί δέ ; ἐπειδὴ ἀκοῇ τὰ ἀκουόμενα ἀκούεται , τίνι ὄντι τῇ ἀκοῇ ; ἀπεκρινάμεθʼ ἂν αὐτῷ ὅτι αἰσθήσει ταύτῃ τῇ διὰ τῶν ὤτων δηλούσῃ ἡμῖν τὰς φωνάς . οὕτω τοίνυν καὶ εἰ ἀνέροιτο ἡμᾶς , ἐπειδὴ νόμῳ τὰ νομιζόμενα νομίζεται , τίνι ὄντι τῷ νόμῳ νομίζεται ; πότερον αἰσθήσει τινὶ ἢ δηλώσει , ὥσπερ τὰ μανθανόμενα μανθάνεται δηλούσῃ τῇ ἐπιστήμῃ , ἢ εὑρέσει τινί , ὥσπερ τὰ εὑρισκόμενα εὑρίσκεται , οἷον τὰ μὲν ὑγιεινὰ καὶ νοσώδη ἰατρικῇ , ἃ δὲ οἱ θεοὶ διανοοῦνται , ὥς φασιν οἱ μάντεις , μαντικῇ ; ἡ γάρ που τέχνη ἡμῖν εὕρεσίς ἐστιν τῶν πραγμάτων · ἦ γάρ ; πάνυ γε . τί οὖν ἂν τούτων ὑπολάβοιμεν μάλιστα τὸν νόμον εἶναι ; τὰ δόγματα ταῦτα καὶ ψηφίσματα , ἔμοιγε δοκεῖ . τί γὰρ ἂν ἄλλο τις φαίη νόμον εἶναι ; ὥστε κινδυνεύει , ὃ σὺ ἐρωτᾷς , τὸ ὅλον τοῦτο , νόμος , δόγμα πόλεως εἶναι . δόξαν , ὡς ἔοικε , λέγεις πολιτικὴν τὸν νόμον . ἔγωγε . καὶ ἴσως καλῶς λέγεις · τάχα δὲ ὧδε ἄμεινον εἰσόμεθα . λέγεις τινὰς σοφούς ; ἔγωγε . οὐκοῦν οἱ σοφοί εἰσιν σοφίᾳ σοφοί ; ναί . τί δέ ; οἱ δίκαιοι δικαιοσύνῃ δίκαιοι ; πάνυ γε . οὐκοῦν καὶ οἱ νόμιμοι νόμῳ νόμιμοι ; ναί . οἱ δὲ ἄνομοι ἀνομίᾳ ἄνομοι ; ναί . οἱ δὲ νόμιμοι δίκαιοι ; ναί . οἱ δὲ ἄνομοι ἄδικοι ; ἄδικοι . οὐκοῦν κάλλιστον ἡ δικαιοσύνη τε καὶ ὁ νόμος ; οὕτως . αἴσχιστον δὲ ἡ ἀδικία τε καὶ ἡ ἀνομία ; ναί . καὶ τὸ μὲν σῴζει τὰς πόλεις καὶ τἆλλα πάντα , τὸ δὲ ἀπόλλυσι καὶ ἀνατρέπει ; ναί . ὡς περὶ καλοῦ ἄρα τινὸς ὄντος δεῖ τοῦ νόμου διανοεῖσθαι , καὶ ὡς ἀγαθὸν αὐτὸ ζητεῖν . πῶς δʼ οὔ ; οὐκοῦν δόγμα ἔφαμεν εἶναι πόλεως τὸν νόμον ; ἔφαμεν γάρ . τί οὖν ; οὐκ ἔστιν τὰ μὲν χρηστὰ δόγματα , τὰ δὲ πονηρά ; ἔστιν μὲν οὖν . καὶ μὴν νόμος γε οὐκ ἦν πονηρός . οὐ γάρ . οὐκ ἄρα ὀρθῶς ἔχει ἀποκρίνεσθαι οὕτως ἁπλῶς ὅτι νόμος ἐστὶ δόγμα πόλεως . οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ . οὐκ ἄρα ἁρμόττοι ἂν τὸ πονηρὸν δόγμα νόμος εἶναι . οὐ δῆτα . ἀλλὰ μὴν δόξα γέ τις καὶ αὐτῷ μοι καταφαίνεται ὁ νόμος εἶναι · ἐπειδὴ δὲ οὐχ ἡ πονηρὰ δόξα , ἆρα οὐκ ἤδη τοῦτο κατάδηλον , ὡς ἡ χρηστή , εἴπερ δόξα νόμος ἐστί ; ναί . δόξα δὲ χρηστὴ τίς ἐστιν ; οὐχ ἡ ἀληθής ;
Lemmas: τίς δῆτα ἄν εἰμί νόμος ; ἐπισκοπέω αὐτός ὧδε . εἰ τις ἐγώ ὁ νυνδί λέγω ἀνέρομαι , ἐπειδή ὄψις φημί ὁ ὁράω ὁράω , τίς εἰμί ὁ ὄψις ὁράω ; ἀποκρίνω ἄν αὐτός ὅτι αἴσθησις οὗτος ὁ διά ὁ ὀφθαλμός δηλόω ὁ πρᾶγμα · εἰ δέ αὖ ἔρομαι ἐγώ , τίς δέ ; ἐπειδή ἀκοή ὁ ἀκούω ἀκούω , τίς εἰμί ὁ ἀκοή ; ἀποκρίνω ἄν αὐτός ὅτι αἴσθησις οὗτος ὁ διά ὁ οὖς δηλόω ἐγώ ὁ φωνή . οὕτως τοίνυν καί εἰ ἀνέρομαι ἐγώ , ἐπειδή νόμος ὁ νομίζω νομίζω , τίς εἰμί ὁ νόμος νομίζω ; πότερος αἴσθησις τις ἤ δήλωσις , ὥσπερ ὁ μανθάνω μανθάνω δηλόω ὁ ἐπιστήμη , ἤ εὕρεσις τις , ὥσπερ ὁ εὑρίσκω εὑρίσκω , οἷος ὁ μέν ὑγιεινός καί νοσώδης ἰατρικός , ὅς δέ ὁ θεός διανοέω , ὡς φημί ὁ μάντις , μαντικός ; ὁ γάρ που τέχνη ἐγώ εὕρεσις εἰμί ὁ πρᾶγμα · ἦ γάρ ; πάνυ γε . τίς οὖν ἄν οὗτος ὑπολαμβάνω μάλα ὁ νόμος εἰμί ; ὁ δόγμα οὗτος καί ψήφισμα , ἐγώ δοκέω . τίς γάρ ἄν ἄλλος τις φημί νόμος εἰμί ; ὥστε κινδυνεύω , ὅς σύ ἐρωτάω , ὁ ὅλος οὗτος , νόμος , δόγμα πόλις εἰμί . δόξα , ὡς ἔοικα , λέγω πολιτικός ὁ νόμος . ἐγώ . καί ἴσως καλός λέγω · τάχα δέ ὧδε ἀγαθός οἶδα . λέγω τις σοφός ; ἐγώ . οὐκοῦν ὁ σοφός εἰμί σοφία σοφός ; ναί . τίς δέ ; ὁ δίκαιος δικαιοσύνη δίκαιος ; πάνυ γε . οὐκοῦν καί ὁ νόμιμος νόμος νόμιμος ; ναί . ὁ δέ ἄνομος ἀνομία ἄνομος ; ναί . ὁ δέ νόμιμος δίκαιος ; ναί . ὁ δέ ἄνομος ἄδικος ; ἄδικος . οὐκοῦν καλός ὁ δικαιοσύνη τε καί ὁ νόμος ; οὕτως . αἰσχρός δέ ὁ ἀδικία τε καί ὁ ἀνομία ; ναί . καί ὁ μέν σῴζω ὁ πόλις καί ἄλλος πᾶς , ὁ δέ ἀπόλλυμι καί ἀνατρέπω ; ναί . ὡς περί καλός ἄρα τις εἰμί δέω ὁ νόμος διανοέω , καί ὡς ἀγαθός αὐτός ζητέω . πῶς δέ οὐ ; οὐκοῦν δόγμα φημί εἰμί πόλις ὁ νόμος ; φημί γάρ . τίς οὖν ; οὐ εἰμί ὁ μέν χρηστός δόγμα , ὁ δέ πονηρός ; εἰμί μέν οὖν . καί μήν νόμος γε οὐ εἰμί πονηρός . οὐ γάρ . οὐ ἄρα ὀρθός ἔχω ἀποκρίνω οὕτως ἁπλῶς ὅτι νόμος εἰμί δόγμα πόλις . οὐ ἐγώ δοκέω . οὐ ἄρα ἁρμόζω ἄν ὁ πονηρός δόγμα νόμος εἰμί . οὐ δῆτα . ἀλλά μήν δόξα γε τις καί αὐτός ἐγώ καταφαίνω ὁ νόμος εἰμί · ἐπειδή δέ οὐ ὁ πονηρός δόξα , ἆρα οὐ ἤδη οὗτος κατάδηλος , ὡς ὁ χρηστός , εἴπερ δόξα νόμος εἰμί ; ναί . δόξα δέ χρηστός τίς εἰμί ; οὐ ὁ ἀληθής ;