plato-philosophy.minos-sp 319
ἐγὼ δή σοι ἐρῶ , ἵνα μὴ καὶ σὺ ὥσπερ οἱ πολλοὶ ἀσεβῇς . οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅτι τούτου ἀσεβέστερόν ἐστιν οὐδʼ ὅτι χρὴ μᾶλλον εὐλαβεῖσθαι , πλὴν εἰς θεοὺς καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ ἐξαμαρτάνειν , δεύτερον δὲ εἰς τοὺς θείους ἀνθρώπους · ἀλλὰ πάνυ πολλὴν χρὴ προμήθειαν ποιεῖσθαι ἀεί , ὅταν μέλλῃς ἄνδρα ψέξειν ἢ ἐπαινέσεσθαι , μὴ οὐκ ὀρθῶς εἴπῃς . τούτου καὶ ἕνεκα χρὴ μανθάνειν διαγιγνώσκειν χρηστοὺς καὶ πονηροὺς ἄνδρας . νεμεσᾷ γὰρ ὁ θεός , ὅταν τις ψέγῃ τὸν ἑαυτῷ ὅμοιον ἢ ἐπαινῇ τὸν ἑαυτῷ ἐναντίως ἔχοντα · ἔστι δʼ οὗτος ὁ ἀγαθός . μὴ γάρ τι οἴου λίθους μὲν εἶναι ἱεροὺς καὶ ξύλα καὶ ὄρνεα καὶ ὄφεις , ἀνθρώπους δὲ μή · ἀλλὰ πάντων τούτων ἱερώτατόν ἐστιν ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός , καὶ μιαρώτατον ὁ πονηρός . ἤδη οὖν καὶ περὶ Μίνω , ὡς αὐτὸν Ὅμηρός τε καὶ Ἡσίοδος ἐγκωμιάζουσι , τούτου ἕνεκα φράσω , ἵνα μὴ ἄνθρωπος ὢν ἀνθρώπου εἰς ἥρω Διὸς ὑὸν λόγῳ ἐξαμαρτάνῃς . Ὅμηρος γὰρ περὶ Κρήτης λέγων ὅτι πολλοὶ ἄνθρωποι ἐν αὐτῇ εἰσιν καὶ ἐνενήκοντα πόληες , τῇσι δέ , φησίν—ἔνι Κνωσὸς μεγάλη πόλις , ἔνθα τε Μίνωςἐννέωρος βασίλευε Διὸς μεγάλου ὀαριστής . ἔστιν οὖν τοῦτο Ὁμήρου ἐγκώμιον εἰς Μίνων διὰ βραχέων εἰρημένον , οἷον οὐδʼ εἰς ἕνα τῶν ἡρώων ἐποίησεν Ὅμηρος . ὅτι μὲν γὰρ ὁ Ζεὺς σοφιστής ἐστιν καὶ ἡ τέχνη αὕτη παγκάλη ἐστί , πολλαχοῦ καὶ ἄλλοθι δηλοῖ , ἀτὰρ καὶ ἐνταῦθα . λέγει γὰρ τὸν Μίνων συγγίγνεσθαι ἐνάτῳ ἔτει τῷ Διὶ ἐν λόγοις καὶ φοιτᾶν παιδευθησόμενον ὡς ὑπὸ σοφιστοῦ ὄντος τοῦ Διός . ὅτι οὖν τοῦτο τὸ γέρας οὐκ ἔστιν ὅτῳ ἀπένειμεν Ὅμηρος τῶν ἡρώων , ὑπὸ Διὸς πεπαιδεῦσθαι , ἄλλῳ ἢ Μίνῳ , τοῦτʼ ἔστιν ἔπαινος θαυμαστός . καὶ Ὀδυσσείας ἐν Νεκυίᾳ δικάζοντα χρυσοῦν σκῆπτρον ἔχοντα πεποίηκε τὸν Μίνων , οὐ τὸν Ῥαδάμανθυν · Ῥαδάμανθυν δὲ οὔτʼ ἐνταῦθα δικάζοντα πεποίηκεν οὔτε συγγιγνόμενον τῷ Διὶ οὐδαμοῦ . διὰ ταῦτά φημʼ ἐγὼ Μίνων ἁπάντων μάλιστα ὑπὸ Ὁμήρου ἐγκεκωμιάσθαι . τὸ γὰρ Διὸς ὄντα παῖδα μόνον ὑπὸ Διὸς πεπαιδεῦσθαι οὐκ ἔχει ὑπερβολὴν ἐπαίνου—τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ ἔπος τὸ—ἐννέωρος βασίλευε Διὸς μεγάλου ὀαριστής , συνουσιαστὴν τοῦ Διὸς εἶναι τὸν Μίνων . οἱ γὰρ ὄαροι λόγοι εἰσίν , καὶ ὀαριστὴς συνουσιαστής ἐστιν ἐν λόγοις—ἐφοίτα οὖν διʼ ἐνάτου ἔτους εἰς τὸ τοῦ Διὸς ἄντρον ὁ Μίνως , τὰ μὲν μαθησόμενος , τὰ δὲ ἀποδειξόμενος ἃ τῇ προτέρᾳ ἐννεετηρίδι ἐμεμαθήκει παρὰ τοῦ Διός .
Lemmas: ἐγώ δή σύ λέγω , ἵνα μή καί σύ ὥσπερ ὁ πολύς ἀσεβέω . οὐ γάρ εἰμί ὅτι οὗτος ἀσεβής εἰμί οὐδέ ὅτι χρή μάλα εὐλαβέομαι , πλήν εἰς θεός καί λόγος καί ἔργον ἐξαμαρτάνω , δεύτερος δέ εἰς ὁ θεῖος ἄνθρωπος · ἀλλά πάνυ πολύς χρή προμήθεια ποιέω ἀεί , ὅταν μέλλω ἀνήρ ψέγω ἤ ἐπαινέω , μή οὐ ὀρθός λέγω . οὗτος καί ἕνεκα χρή μανθάνω διαγιγνώσκω χρηστός καί πονηρός ἀνήρ . νεμεσάω γάρ ὁ θεός , ὅταν τις ψέγω ὁ ἑαυτοῦ ὅμοιος ἤ ἐπαινέω ὁ ἑαυτοῦ ἐναντίος ἔχω · εἰμί δέ οὗτος ὁ ἀγαθός . μή γάρ τις οἴομαι λίθος μέν εἰμί ἱερός καί ξύλον καί ὄρνεον καί ὄφις , ἄνθρωπος δέ μή · ἀλλά πᾶς οὗτος ἱερός εἰμί ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός , καί μιαρός ὁ πονηρός . ἤδη οὖν καί περί Μίνως , ὡς αὐτός Ὅμηρος τε καί Ἡσίοδος ἐγκωμιάζω , οὗτος ἕνεκα φράζω , ἵνα μή ἄνθρωπος εἰμί ἄνθρωπος εἰς ἥρως Ζεύς υἱός λόγος ἐξαμαρτάνω . Ὅμηρος γάρ περί Κρήτη λέγω ὅτι πολύς ἄνθρωπος ἐν αὐτός εἰμί καί ἐνενήκοντα πόλις , ὁ δέ , φησίν—ἔνι Κνωσσός μέγας πόλις , ἔνθα τε Μίνωςἐννέωρος βασιλεύω Ζεύς μέγας ὀαριστής . εἰμί οὖν οὗτος Ὅμηρος ἐγκώμιον εἰς Μίνως διά βραχύς λέγω , οἷος οὐδέ εἰς εἷς ὁ ἥρως ποιέω Ὅμηρος . ὅτι μέν γάρ ὁ Ζεύς σοφιστής εἰμί καί ὁ τέχνη οὗτος πάγκαλος εἰμί , πολλαχοῦ καί ἄλλοθι δηλόω , ἀτάρ καί ἐνταῦθα . λέγω γάρ ὁ Μίνως συγγίγνομαι ἔνατος ἔτος ὁ Ζεύς ἐν λόγος καί φοιτάω παιδεύω ὡς ὑπό σοφιστής εἰμί ὁ Ζεύς . ὅτι οὖν οὗτος ὁ γέρας οὐ εἰμί ὅστις ἀπονέμω Ὅμηρος ὁ ἥρως , ὑπό Ζεύς παιδεύω , ἄλλος ἤ Μίνως , οὗτος εἰμί ἔπαινος θαυμαστός . καί Ὀδύσσεια ἐν Νέκυια δικάζω χρύσεος σκῆπτρον ἔχω ποιέω ὁ Μίνως , οὐ ὁ Ῥαδάμανθυς · Ῥαδάμανθυς δέ οὔτε ἐνταῦθα δικάζω ποιέω οὔτε συγγίγνομαι ὁ Ζεύς οὐδαμοῦ . διά οὗτος φημί ἐγώ Μίνως ἅπας μάλα ὑπό Ὅμηρος ἐγκωμιάζω . ὁ γάρ Ζεύς εἰμί παῖς μόνος ὑπό Ζεύς παιδεύω οὐ ἔχω ὑπερβολή ἐπαινέω γάρ σημαίνω ὁ ἔπος τὸ—ἐννέωρος βασιλεύω Ζεύς μέγας ὀαριστής , συνουσιαστής ὁ Ζεύς εἰμί ὁ Μίνως . ὁ γάρ ὄαρος λόγος εἰμί , καί ὀαριστής συνουσιαστής εἰμί ἐν λόγοις—ἐφοίτα οὖν διά ἔνατος ἔτος εἰς ὁ ὁ Ζεύς ἄντρον ὁ Μίνως , ὁ μέν μανθάνω , ὁ δέ ἀποδείκνυμι ὅς ὁ πρότερος ἐννεετηρίς μανθάνω παρά ὁ Ζεύς .