plato-philosophy.meno 77
ἀλλὰ περιμένοιμʼ ἄν , ὦ Σώκρατες , εἴ μοι πολλὰ τοιαῦτα λέγοις . ἀλλὰ μὴν προθυμίας γε οὐδὲν ἀπολείψω , καὶ σοῦ ἕνεκα καὶ ἐμαυτοῦ , λέγων τοιαῦτα · ἀλλʼ ὅπως μὴ οὐχ οἷός τʼ ἔσομαι πολλὰ τοιαῦτα λέγειν . ἀλλʼ ἴθι δὴ πειρῶ καὶ σὺ ἐμοὶ τὴν ὑπόσχεσιν ἀποδοῦναι , κατὰ ὅλου εἰπὼν ἀρετῆς πέρι ὅτι ἐστίν , καὶ παῦσαι πολλὰ ποιῶν ἐκ τοῦ ἑνός , ὅπερ φασὶ τοὺς συντρίβοντάς τι ἑκάστοτε οἱ σκώπτοντες , ἀλλὰ ἐάσας ὅλην καὶ ὑγιῆ εἰπὲ τί ἐστιν ἀρετή . τὰ δέ γε παραδείγματα παρʼ ἐμοῦ εἴληφας . δοκεῖ τοίνυν μοι , ὦ Σώκρατες , ἀρετὴ εἶναι , καθάπερ ὁ ποιητὴς λέγει , χαίρειν τε καλοῖσι καὶ δύνασθαι · καὶ ἐγὼ τοῦτο λέγω ἀρετήν , ἐπιθυμοῦντα τῶν καλῶν δυνατὸν εἶναι πορίζεσθαι . ἆρα λέγεις τὸν τῶν καλῶν ἐπιθυμοῦντα ἀγαθῶν ἐπιθυμητὴν εἶναι ; μάλιστά γε . ἆρα ὡς ὄντων τινῶν οἳ τῶν κακῶν ἐπιθυμοῦσιν , ἑτέρων δὲ οἳ τῶν ἀγαθῶν ; οὐ πάντες , ὤριστε , δοκοῦσί σοι τῶν ἀγαθῶν ἐπιθυμεῖν ; οὐκ ἔμοιγε . ἀλλά τινες τῶν κακῶν ; ναί . οἰόμενοι τὰ κακὰ ἀγαθὰ εἶναι , λέγεις , ἢ καὶ γιγνώσκοντες ὅτι κακά ἐστιν ὅμως ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν ; ἀμφότερα ἔμοιγε δοκοῦσιν . ἦ γὰρ δοκεῖ τίς σοι , ὦ Μένων , γιγνώσκων τὰ κακὰ ὅτι κακά ἐστιν ὅμως ἐπιθυμεῖν αὐτῶν ; μάλιστα . τί ἐπιθυμεῖν λέγεις ; ἦ γενέσθαι αὐτῷ ; γενέσθαι · τί γὰρ ἄλλο ; πότερον ἡγούμενος τὰ κακὰ ὠφελεῖν ἐκεῖνον ᾧ ἂν γένηται , ἢ γιγνώσκων τὰ κακὰ ὅτι βλάπτει ᾧ ἂν παρῇ ; εἰσὶ μὲν οἳ ἡγούμενοι τὰ κακὰ ὠφελεῖν , εἰσὶν δὲ καὶ οἳ γιγνώσκοντες ὅτι βλάπτει . ἦ καὶ δοκοῦσί σοι γιγνώσκειν τὰ κακὰ ὅτι κακά ἐστιν οἱ ἡγούμενοι τὰ κακὰ ὠφελεῖν ; οὐ πάνυ μοι δοκεῖ τοῦτό γε . οὐκοῦν δῆλον ὅτι οὗτοι μὲν οὐ τῶν κακῶν ἐπιθυμοῦσιν , οἱ ἀγνοοῦντες αὐτά , ἀλλὰ ἐκείνων ἃ ᾤοντο ἀγαθὰ εἶναι , ἔστιν δὲ ταῦτά γε κακά · ὥστε οἱ ἀγνοοῦντες αὐτὰ καὶ οἰόμενοι ἀγαθὰ εἶναι δῆλον ὅτι τῶν ἀγαθῶν ἐπιθυμοῦσιν . ἢ οὔ ; κινδυνεύουσιν οὗτοί γε . τί δέ ; οἱ τῶν κακῶν μὲν ἐπιθυμοῦντες , ὡς φῂς σύ , ἡγούμενοι δὲ τὰ κακὰ βλάπτειν ἐκεῖνον ᾧ ἂν γίγνηται , γιγνώσκουσιν δήπου ὅτι βλαβήσονται ὑπʼ αὐτῶν ;
Lemmas: ἀλλά περιμένω ἄν , ὦ Σωκράτης , εἰ ἐγώ πολύς τοιοῦτος λέγω . ἀλλά μήν προθυμία γε οὐδείς ἀπολείπω , καί σύ ἕνεκα καί ἐμαυτοῦ , λέγω τοιοῦτος · ἀλλά ὅπως μή οὐ οἷος τε εἰμί πολύς τοιοῦτος λέγω . ἀλλά ἔρχομαι δή πειράω καί σύ ἐγώ ὁ ὑπόσχεσις ἀποδίδωμι , κατά ὅλος λέγω ἀρετή περί ὅστις εἰμί , καί παύω πολύς ποιέω ἐκ ὁ εἷς , ὅς φημί ὁ συντρίβω τις ἑκάστοτε ὁ σκώπτω , ἀλλά ἐάω ὅλος καί ὑγιής λέγω τις εἰμί ἀρετή . ὁ δέ γε παράδειγμα παρά ἐγώ λαμβάνω . δοκέω τοίνυν ἐγώ , ὦ Σωκράτης , ἀρετή εἰμί , καθά ὁ ποιητής λέγω , χαίρω τε καλός καί δύναμαι · καί ἐγώ οὗτος λέγω ἀρετή , ἐπιθυμέω ὁ καλός δυνατός εἰμί πορίζω . ἆρα λέγω ὁ ὁ καλός ἐπιθυμέω ἀγαθός ἐπιθυμητής εἰμί ; μάλα γε . ἆρα ὡς εἰμί τις ὅς ὁ κακός ἐπιθυμέω , ἕτερος δέ ὅς ὁ ἀγαθός ; οὐ πᾶς , ἀγαθός , δοκέω σύ ὁ ἀγαθός ἐπιθυμέω ; οὐ ἐγώ . ἀλλά τις ὁ κακός ; ναί . οἴομαι ὁ κακός ἀγαθός εἰμί , λέγω , ἤ καί γιγνώσκω ὅτι κακός εἰμί ὅμως ἐπιθυμέω αὐτός ; ἀμφότερος ἐγώ δοκέω . ἦ γάρ δοκέω τίς σύ , ὦ Μένων , γιγνώσκω ὁ κακός ὅτι κακός εἰμί ὅμως ἐπιθυμέω αὐτός ; μάλα . τίς ἐπιθυμέω λέγω ; ἦ γίγνομαι αὐτός ; γίγνομαι · τίς γάρ ἄλλος ; πότερος ἡγέομαι ὁ κακός ὠφελέω ἐκεῖνος ὅς ἄν γίγνομαι , ἤ γιγνώσκω ὁ κακός ὅτι βλάπτω ὅς ἄν παρέρχομαι ; εἰμί μέν ὅς ἡγέομαι ὁ κακός ὠφελέω , εἰμί δέ καί ὅς γιγνώσκω ὅτι βλάπτω . ἦ καί δοκέω σύ γιγνώσκω ὁ κακός ὅτι κακός εἰμί ὁ ἡγέομαι ὁ κακός ὠφελέω ; οὐ πάνυ ἐγώ δοκέω οὗτος γε . οὐκοῦν δῆλος ὅτι οὗτος μέν οὐ ὁ κακός ἐπιθυμέω , ὁ ἀγνοέω αὐτός , ἀλλά ἐκεῖνος ὅς οἴομαι ἀγαθός εἰμί , εἰμί δέ οὗτος γε κακός · ὥστε ὁ ἀγνοέω αὐτός καί οἴομαι ἀγαθός εἰμί δῆλος ὅτι ὁ ἀγαθός ἐπιθυμέω . ἤ οὐ ; κινδυνεύω οὗτος γε . τίς δέ ; ὁ ὁ κακός μέν ἐπιθυμέω , ὡς φημί σύ , ἡγέομαι δέ ὁ κακός βλάπτω ἐκεῖνος ὅς ἄν γίγνομαι , γιγνώσκω δήπου ὅτι βλάπτω ὑπό αὐτός ;