plato-philosophy.meno 95
ὦ Σώκρατες , ῥᾳδίως μοι δοκεῖς κακῶς λέγειν ἀνθρώπους . ἐγὼ μὲν οὖν ἄν σοι συμβουλεύσαιμι , εἰ ἐθέλεις ἐμοὶ πείθεσθαι , εὐλαβεῖσθαι · ὡς ἴσως μὲν καὶ ἐν ἄλλῃ πόλει ῥᾷόν ἐστιν κακῶς ποιεῖν ἀνθρώπους ἢ εὖ , ἐν τῇδε δὲ καὶ πάνυ · οἶμαι δὲ σὲ καὶ αὐτὸν εἰδέναι . ὦ Μένων , Ἄνυτος μέν μοι δοκεῖ χαλεπαίνειν , καὶ οὐδὲν θαυμάζω · οἴεται γάρ με πρῶτον μὲν κακηγορεῖν τούτους τοὺς ἄνδρας , ἔπειτα ἡγεῖται καὶ αὐτὸς εἶναι εἷς τούτων . ἀλλʼ οὗτος μὲν ἐάν ποτε γνῷ οἷόν ἐστιν τὸ κακῶς λέγειν , παύσεται χαλεπαίνων , νῦν δὲ ἀγνοεῖ · σὺ δέ μοι εἰπέ , οὐ καὶ παρʼ ὑμῖν εἰσιν καλοὶ κἀγαθοὶ ἄνδρες ; πάνυ γε . τί οὖν ; ἐθέλουσιν οὗτοι παρέχειν αὑτοὺς διδασκάλους τοῖς νέοις , καὶ ὁμολογεῖν διδάσκαλοί τε εἶναι καὶ διδακτὸν ἀρετήν ; οὐ μὰ τὸν Δία , ὦ Σώκρατες , ἀλλὰ τοτὲ μὲν ἂν αὐτῶν ἀκούσαις ὡς διδακτόν , τοτὲ δὲ ὡς οὔ . φῶμεν οὖν τούτους διδασκάλους εἶναι τούτου τοῦ πράγματος , οἷς μηδὲ αὐτὸ τοῦτο ὁμολογεῖται ; οὔ μοι δοκεῖ , ὦ Σώκρατες . τί δὲ δή ; οἱ σοφισταί σοι οὗτοι , οἵπερ μόνοι ἐπαγγέλλονται , δοκοῦσι διδάσκαλοι εἶναι ἀρετῆς ; καὶ Γοργίου μάλιστα , ὦ Σώκρατες , ταῦτα ἄγαμαι , ὅτι οὐκ ἄν ποτε αὐτοῦ τοῦτο ἀκούσαις ὑπισχνουμένου , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων καταγελᾷ , ὅταν ἀκούσῃ ὑπισχνουμένων · ἀλλὰ λέγειν οἴεται δεῖν ποιεῖν δεινούς . οὐδʼ ἄρα σοὶ δοκοῦσιν οἱ σοφισταὶ διδάσκαλοι εἶναι ; οὐκ ἔχω λέγειν , ὦ Σώκρατες . καὶ γὰρ αὐτὸς ὅπερ οἱ πολλοὶ πέπονθα · τοτὲ μέν μοι δοκοῦσιν , τοτὲ δὲ οὔ . οἶσθα δὲ ὅτι οὐ μόνον σοί τε καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς πολιτικοῖς τοῦτο δοκεῖ τοτὲ μὲν εἶναι διδακτόν , τοτὲ δʼ οὔ , ἀλλὰ καὶ Θέογνιν τὸν ποιητὴν οἶσθʼ ὅτι ταὐτὰ ταῦτα λέγει ; ἐν ποίοις ἔπεσιν ; ἐν τοῖς ἐλεγείοις , οὗ λέγει — καὶ παρὰ τοῖσιν πῖνε καὶ ἔσθιε , καὶ μετὰ τοῖσιν ἵζε , καὶ ἅνδανε τοῖς , ὧν μεγάλη δύναμις . ἐσθλῶν μὲν γὰρ ἄπʼ ἐσθλὰ διδάξεαι · ἢν δὲ κακοῖσιν συμμίσγῃς , ἀπολεῖς καὶ τὸν ἐόντα νόον . οἶσθ᾽ ὅτι ἐν τούτοις μὲν ὡς διδακτοῦ οὔσης τῆς ἀρετῆς λέγει ; φαίνεταί γε .
Lemmas: ὦ Σωκράτης , ῥᾴδιος ἐγώ δοκέω κακός λέγω ἄνθρωπος . ἐγώ μέν οὖν ἄν σύ συμβουλεύω , εἰ ἐθέλω ἐγώ πείθω , εὐλαβέομαι · ὡς ἴσως μέν καί ἐν ἄλλος πόλις ῥᾴδιος εἰμί κακός ποιέω ἄνθρωπος ἤ εὖ , ἐν ὅδε δέ καί πάνυ · οἴομαι δέ σύ καί αὐτός οἶδα . ὦ Μένων , Ἄνυτος μέν ἐγώ δοκέω χαλεπαίνω , καί οὐδείς θαυμάζω · οἴομαι γάρ ἐγώ πρῶτος μέν κακηγορέω οὗτος ὁ ἀνήρ , ἔπειτα ἡγέομαι καί αὐτός εἰμί εἷς οὗτος . ἀλλά οὗτος μέν ἐάν ποτέ γιγνώσκω οἷος εἰμί ὁ κακός λέγω , παύω χαλεπαίνω , νῦν δέ ἀγνοέω · σύ δέ ἐγώ λέγω , οὐ καί παρά σύ εἰμί καλός ἀγαθός ἀνήρ ; πάνυ γε . τίς οὖν ; ἐθέλω οὗτος παρέχω ἑαυτοῦ διδάσκαλος ὁ νέος , καί ὁμολογέω διδάσκαλος τε εἰμί καί διδακτός ἀρετή ; οὐ μά ὁ Ζεύς , ὦ Σωκράτης , ἀλλά τότε μέν ἄν αὐτός ἀκούω ὡς διδακτός , τότε δέ ὡς οὐ . φημί οὖν οὗτος διδάσκαλος εἰμί οὗτος ὁ πρᾶγμα , ὅς μηδέ αὐτός οὗτος ὁμολογέω ; οὐ ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης . τίς δέ δή ; ὁ σοφιστής σύ οὗτος , ὅς μόνος ἐπαγγέλλω , δοκέω διδάσκαλος εἰμί ἀρετή ; καί Γοργίας μάλα , ὦ Σωκράτης , οὗτος ἄγαμαι , ὅτι οὐ ἄν ποτέ αὐτός οὗτος ἀκούω ὑπισχνέομαι , ἀλλά καί ὁ ἄλλος καταγελάω , ὅταν ἀκούω ὑπισχνέομαι · ἀλλά λέγω οἴομαι δέω ποιέω δεινός . οὐδέ ἄρα σύ δοκέω ὁ σοφιστής διδάσκαλος εἰμί ; οὐ ἔχω λέγω , ὦ Σωκράτης . καί γάρ αὐτός ὅς ὁ πολύς πάσχω · τότε μέν ἐγώ δοκέω , τότε δέ οὐ . οἶδα δέ ὅτι οὐ μόνος σύ τε καί ὁ ἄλλος ὁ πολιτικός οὗτος δοκέω τότε μέν εἰμί διδακτός , τότε δέ οὐ , ἀλλά καί Θέογνις ὁ ποιητής οἶδα ὅτι αὐτός οὗτος λέγω ; ἐν ποῖος ἔπος ; ἐν ὁ ἐλεγεῖον , οὗ λέγω — καί παρά ὁ πίνω καί ἐσθίω , καί μετά ὁ ἵζω , καί ἁνδάνω ὁ , ὅς μέγας δύναμις . ἐσθλός μέν γάρ ἀπό ἐσθλός διδάσκω · ἐάν δέ κακός συμμείγνυμι , ἀπόλλυμι καί ὁ εἰμί νόος . οἶδα ὅτι ἐν οὗτος μέν ὡς διδακτός σέω ὁ ἀρετή λέγω ; φαίνω γε .