plato-philosophy.meno 97
ὧδε · ὅτι μὲν τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας δεῖ ὠφελίμους εἶναι , ὀρθῶς ὡμολογήκαμεν τοῦτό γε ὅτι οὐκ ἂν ἄλλως ἔχοι · ἦ γάρ ; ναί . καὶ ὅτι γε ὠφέλιμοι ἔσονται , ἂν ὀρθῶς ἡμῖν ἡγῶνται τῶν πραγμάτων , καὶ τοῦτό που καλῶς ὡμολογοῦμεν ; ναί . ὅτι δʼ οὐκ ἔστιν ὀρθῶς ἡγεῖσθαι , ἐὰν μὴ φρόνιμος ᾖ , τοῦτο ὅμοιοί ἐσμεν οὐκ ὀρθῶς ὡμολογηκόσιν . πῶς δὴ λέγεις ; ἐγὼ ἐρῶ . εἰ εἰδὼς τὴν ὁδὸν τὴν εἰς Λάρισαν ἢ ὅποι βούλει ἄλλοσε βαδίζοι καὶ ἄλλοις ἡγοῖτο , ἄλλο τι ὀρθῶς ἂν καὶ εὖ ἡγοῖτο ; πάνυ γε . τί δʼ εἴ τις ὀρθῶς μὲν δοξάζων ἥτις ἐστὶν ἡ ὁδός , ἐληλυθὼς δὲ μὴ μηδʼ ἐπιστάμενος , οὐ καὶ οὗτος ἂν ὀρθῶς ἡγοῖτο ; πάνυ γε . καὶ ἕως γʼ ἄν που ὀρθὴν δόξαν ἔχῃ περὶ ὧν ὁ ἕτερος ἐπιστήμην , οὐδὲν χείρων ἡγεμὼν ἔσται , οἰόμενος μὲν ἀληθῆ , φρονῶν δὲ μή , τοῦ τοῦτο φρονοῦντος . οὐδὲν γάρ . δόξα ἄρα ἀληθὴς πρὸς ὀρθότητα πράξεως οὐδὲν χείρων ἡγεμὼν φρονήσεως · καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ νυνδὴ παρελείπομεν ἐν τῇ περὶ τῆς ἀρετῆς σκέψει ὁποῖόν τι εἴη , λέγοντες ὅτι φρόνησις μόνον ἡγεῖται τοῦ ὀρθῶς πράττειν · τὸ δὲ ἄρα καὶ δόξα ἦν ἀληθής . ἔοικέ γε . οὐδὲν ἄρα ἧττον ὠφέλιμόν ἐστιν ὀρθὴ δόξα ἐπιστήμης . τοσούτῳ γε , ὦ Σώκρατες , ὅτι ὁ μὲν τὴν ἐπιστήμην ἔχων ἀεὶ ἂν ἐπιτυγχάνοι , ὁ δὲ τὴν ὀρθὴν δόξαν τοτὲ μὲν ἂν τυγχάνοι , τοτὲ δʼ οὔ . πῶς λέγεις ; ὁ ἀεὶ ἔχων ὀρθὴν δόξαν οὐκ ἀεὶ ἂν τυγχάνοι , ἕωσπερ ὀρθὰ δοξάζοι ; ἀνάγκη μοι φαίνεται · ὥστε θαυμάζω , ὦ Σώκρατες , τούτου οὕτως ἔχοντος , ὅτι δή ποτε πολὺ τιμιωτέρα ἡ ἐπιστήμη τῆς ὀρθῆς δόξης , καὶ διʼ ὅτι τὸ μὲν ἕτερον , τὸ δὲ ἕτερόν ἐστιν αὐτῶν . οἶσθα οὖν διʼ ὅτι θαυμάζεις , ἢ ἐγώ σοι εἴπω ; πάνυ γʼ εἰπέ . ὅτι τοῖς Δαιδάλου ἀγάλμασιν οὐ προσέσχηκας τὸν νοῦν · ἴσως δὲ οὐδʼ ἔστιν παρʼ ὑμῖν . πρὸς τί δὲ δὴ τοῦτο λέγεις ; ὅτι καὶ ταῦτα , ἐὰν μὲν μὴ δεδεμένα ᾖ , ἀποδιδράσκει καὶ δραπετεύει , ἐὰν δὲ δεδεμένα , παραμένει . τί οὖν δή ;
Lemmas: ὧδε · ὅτι μέν ὁ ἀγαθός ἀνήρ δέω ὠφέλιμος εἰμί , ὀρθός ὁμολογέω οὗτος γε ὅτι οὐ ἄν ἄλλος ἔχω · ἦ γάρ ; ναί . καί ὅτι γε ὠφέλιμος εἰμί , ἐάν ὀρθός ἐγώ ἡγέομαι ὁ πρᾶγμα , καί οὗτος που καλός ὁμολογέω ; ναί . ὅτι δέ οὐ εἰμί ὀρθός ἡγέομαι , ἐάν μή φρόνιμος εἰμί , οὗτος ὅμοιος εἰμί οὐ ὀρθός ὁμολογέω . πῶς δή λέγω ; ἐγώ λέγω . εἰ οἶδα ὁ ὁδός ὁ εἰς Λάρισα ἤ ὅποι βούλομαι ἄλλοτε βαδίζω καί ἄλλος ἡγέομαι , ἄλλος τις ὀρθός ἄν καί εὖ ἡγέομαι ; πάνυ γε . τίς δέ εἰ τις ὀρθός μέν δοξάζω ὅστις εἰμί ὁ ὁδός , ἔρχομαι δέ μή μηδέ ἐπίσταμαι , οὐ καί οὗτος ἄν ὀρθός ἡγέομαι ; πάνυ γε . καί ἕως γε ἄν που ὀρθός δόξα ἔχω περί ὅς ὁ ἕτερος ἐπιστήμη , οὐδείς κακός ἡγεμών εἰμί , οἴομαι μέν ἀληθής , φρονέω δέ μή , ὁ οὗτος φρονέω . οὐδείς γάρ . δόξα ἄρα ἀληθής πρός ὀρθότης πρᾶξις οὐδείς κακός ἡγεμών φρόνησις · καί οὗτος εἰμί ὅς νυνδί παραλείπω ἐν ὁ περί ὁ ἀρετή σκέψις ὁποῖος τις εἰμί , λέγω ὅτι φρόνησις μόνος ἡγέομαι ὁ ὀρθός πράσσω · ὁ δέ ἄρα καί δόξα εἰμί ἀληθής . ἔοικα γε . οὐδείς ἄρα ἥσσων ὠφέλιμος εἰμί ὀρθός δόξα ἐπιστήμη . τοσοῦτος γε , ὦ Σωκράτης , ὅτι ὁ μέν ὁ ἐπιστήμη ἔχω ἀεί ἄν ἐπιτυγχάνω , ὁ δέ ὁ ὀρθός δόξα τότε μέν ἄν τυγχάνω , τότε δέ οὐ . πῶς λέγω ; ὁ ἀεί ἔχω ὀρθός δόξα οὐ ἀεί ἄν τυγχάνω , ἕωσπερ ὀρθός δοξάζω ; ἀνάγκη ἐγώ φαίνω · ὥστε θαυμάζω , ὦ Σωκράτης , οὗτος οὕτως ἔχω , ὅτι δή ποτέ πολύς τίμιος ὁ ἐπιστήμη ὁ ὀρθός δόξα , καί διά ὅτι ὁ μέν ἕτερος , ὁ δέ ἕτερος εἰμί αὐτός . οἶδα οὖν διά ὅστις θαυμάζω , ἤ ἐγώ σύ λέγω ; πάνυ γε λέγω . ὅτι ὁ Δαίδαλος ἄγαλμα οὐ προσέχω ὁ νόος · ἴσως δέ οὐδέ εἰμί παρά σύ . πρός τίς δέ δή οὗτος λέγω ; ὅτι καί οὗτος , ἐάν μέν μή δέω εἰμί , ἀποδιδράσκω καί δραπετεύω , ἐάν δέ δέω , παραμένω . τίς οὖν δή ;