plato-philosophy.meno 93
πότερον δὲ οὗτοι οἱ καλοὶ κἀγαθοὶ ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου ἐγένοντο τοιοῦτοι , παρʼ οὐδενὸς μαθόντες ὅμως μέντοι ἄλλους διδάσκειν οἷοί τε ὄντες ταῦτα ἃ αὐτοὶ οὐκ ἔμαθον ; καὶ τούτους ἔγωγε ἀξιῶ παρὰ τῶν προτέρων μαθεῖν , ὄντων καλῶν κἀγαθῶν · ἢ οὐ δοκοῦσί σοι πολλοὶ καὶ ἀγαθοὶ γεγονέναι ἐν τῇδε τῇ πόλει ἄνδρες ; ἔμοιγε , ὦ Ἄνυτε , καὶ εἶναι δοκοῦσιν ἐνθάδε ἀγαθοὶ τὰ πολιτικά , καὶ γεγονέναι ἔτι οὐχ ἧττον ἢ εἶναι · ἀλλὰ μῶν καὶ διδάσκαλοι ἀγαθοὶ γεγόνασιν τῆς αὑτῶν ἀρετῆς ; τοῦτο γάρ ἐστιν περὶ οὗ ὁ λόγος ἡμῖν τυγχάνει ὤν · οὐκ εἰ εἰσὶν ἀγαθοὶ ἢ μὴ ἄνδρες ἐνθάδε , οὐδʼ εἰ γεγόνασιν ἐν τῷ πρόσθεν , ἀλλʼ εἰ διδακτόν ἐστιν ἀρετὴ πάλαι σκοποῦΜΕΝ . τοῦτο δὲ σκοποῦντες τόδε σκοποῦμεν , ἆρα οἱ ἀγαθοὶ ἄνδρες καὶ τῶν νῦν καὶ τῶν προτέρων ταύτην τὴν ἀρετὴν ἣν αὐτοὶ ἀγαθοὶ ἦσαν ἠπίσταντο καὶ ἄλλῳ παραδοῦναι , ἢ οὐ παραδοτὸν τοῦτο ἀνθρώπῳ οὐδὲ παραληπτὸν ἄλλῳ παρʼ ἄλλου · τοῦτʼ ἔστιν ὃ πάλαι ζητοῦμεν ἐγώ τε καὶ Μένων . ὧδε οὖν σκόπει ἐκ τοῦ σαυτοῦ λόγου · Θεμιστοκλέα οὐκ ἀγαθὸν ἂν φαίης ἄνδρα γεγονέναι ; ἔγωγε , πάντων γε μάλιστα . οὐκοῦν καὶ διδάσκαλον ἀγαθόν , εἴπερ τις ἄλλος τῆς αὑτοῦ ἀρετῆς διδάσκαλος ἦν , κἀκεῖνον εἶναι ; οἶμαι ἔγωγε , εἴπερ ἐβούλετό γε . ἀλλʼ , οἴει , οὐκ ἂν ἐβουλήθη ἄλλους τέ τινας καλοὺς κἀγαθοὺς γενέσθαι , μάλιστα δέ που τὸν ὑὸν τὸν αὑτοῦ ; ἢ οἴει αὐτὸν φθονεῖν αὐτῷ καὶ ἐξεπίτηδες οὐ παραδιδόναι τὴν ἀρετὴν ἣν αὐτὸς ἀγαθὸς ἦν ; ἢ οὐκ ἀκήκοας ὅτι Θεμιστοκλῆς Κλεόφαντον τὸν ὑὸν ἱππέα μὲν ἐδιδάξατο ἀγαθόν ; ἐπέμενεν γοῦν ἐπὶ τῶν ἵππων ὀρθὸς ἑστηκώς , καὶ ἠκόντιζεν ἀπὸ τῶν ἵππων ὀρθός , καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ θαυμαστὰ ἠργάζετο ἃ ἐκεῖνος αὐτὸν ἐπαιδεύσατο καὶ ἐποίησε σοφόν , ὅσα διδασκάλων ἀγαθῶν εἴχετο · ἢ ταῦτα οὐκ ἀκήκοας τῶν πρεσβυτέρων ; ἀκήκοα . οὐκ ἂν ἄρα τήν γε φύσιν τοῦ ὑέος αὐτοῦ ᾐτιάσατʼ ἄν τις εἶναι κακήν . ἴσως οὐκ ἄν . τί δὲ τόδε ; ὡς Κλεόφαντος ὁ Θεμιστοκλέους ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ σοφὸς ἐγένετο ἅπερ ὁ πατὴρ αὐτοῦ , ἤδη του ἀκήκοας ἢ νεωτέρου ἢ πρεσβυτέρου ; οὐ δῆτα . ἆρʼ οὖν ταῦτα μὲν οἰόμεθα βούλεσθαι αὐτὸν τὸν αὑτοῦ ὑὸν παιδεῦσαι , ἣν δὲ αὐτὸς σοφίαν ἦν σοφός , οὐδὲν τῶν γειτόνων βελτίω ποιῆσαι , εἴπερ ἦν γε διδακτὸν ἡ ἀρετή ; ἴσως μὰ Δίʼ οὔ .
Lemmas: πότερος δέ οὗτος ὁ καλός ἀγαθός ἀπό ὁ αὐτόματος γίγνομαι τοιοῦτος , παρά οὐδείς μανθάνω ὅμως μέντοι ἄλλος διδάσκω οἷος τε εἰμί οὗτος ὅς αὐτός οὐ μανθάνω ; καί οὗτος ἐγώ ἀξιόω παρά ὁ πρότερος μανθάνω , εἰμί καλός ἀγαθός · ἤ οὐ δοκέω σύ πολύς καί ἀγαθός γίγνομαι ἐν ὅδε ὁ πόλις ἀνήρ ; ἐγώ , ὦ Ἄνυτος , καί εἰμί δοκέω ἐνθάδε ἀγαθός ὁ πολιτικός , καί γίγνομαι ἔτι οὐ ἥσσων ἤ εἰμί · ἀλλά μῶν καί διδάσκαλος ἀγαθός γίγνομαι ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή ; οὗτος γάρ εἰμί περί ὅς ὁ λόγος ἐγώ τυγχάνω εἰμί · οὐ εἰ εἰμί ἀγαθός ἤ μή ἀνήρ ἐνθάδε , οὐδέ εἰ γίγνομαι ἐν ὁ πρόσθεν , ἀλλά εἰ διδακτός εἰμί ἀρετή πάλαι σκοπέω . οὗτος δέ σκοπέω ὅδε σκοπέω , ἆρα ὁ ἀγαθός ἀνήρ καί ὁ νῦν καί ὁ πρότερος οὗτος ὁ ἀρετή ὅς αὐτός ἀγαθός εἰμί ἐπίσταμαι καί ἄλλος παραδίδωμι , ἤ οὐ παραδοτός οὗτος ἄνθρωπος οὐδέ παραληπτός ἄλλος παρά ἄλλος · οὗτος εἰμί ὅς πάλαι ζητέω ἐγώ τε καί Μένων . ὧδε οὖν σκοπέω ἐκ ὁ σεαυτοῦ λόγος · Θεμιστοκλῆς οὐ ἀγαθός ἄν φημί ἀνήρ γίγνομαι ; ἐγώ , πᾶς γε μάλα . οὐκοῦν καί διδάσκαλος ἀγαθός , εἴπερ τις ἄλλος ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή διδάσκαλος εἰμί , ἐκεῖνος εἰμί ; οἴομαι ἐγώ , εἴπερ βούλομαι γε . ἀλλά , οἴομαι , οὐ ἄν βούλομαι ἄλλος τε τις καλός ἀγαθός γίγνομαι , μάλα δέ που ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ ; ἤ οἴομαι αὐτός φθονέω αὐτός καί ἐξεπίτηδες οὐ παραδίδωμι ὁ ἀρετή ὅς αὐτός ἀγαθός εἰμί ; ἤ οὐ ἀκούω ὅτι Θεμιστοκλῆς Κλεόφαντος ὁ υἱός ἱππεύς μέν διδάσκω ἀγαθός ; ἐπιμένω γοῦν ἐπί ὁ ἵππος ὀρθός ἵστημι , καί ἀκοντίζω ἀπό ὁ ἵππος ὀρθός , καί ἄλλος πολύς καί θαυμαστός ἐργάζομαι ὅς ἐκεῖνος αὐτός παιδεύω καί ποιέω σοφός , ὅσος διδάσκαλος ἀγαθός ἔχω · ἤ οὗτος οὐ ἀκούω ὁ πρέσβυς ; ἀκούω . οὐ ἄν ἄρα ὁ γε φύσις ὁ υἱός αὐτός αἰτιάομαι ἄν τις εἰμί κακός . ἴσως οὐ ἄν . τίς δέ ὅδε ; ὡς Κλεόφαντος ὁ Θεμιστοκλῆς ἀνήρ ἀγαθός καί σοφός γίγνομαι ὅς ὁ πατήρ αὐτός , ἤδη τις ἀκούω ἤ νεώτερος ἤ πρέσβυς ; οὐ δῆτα . ἆρα οὖν οὗτος μέν οἴομαι βούλομαι αὐτός ὁ ἑαυτοῦ υἱός παιδεύω , ὅς δέ αὐτός σοφία εἰμί σοφός , οὐδείς ὁ γείτων ἀγαθός ποιέω , εἴπερ εἰμί γε διδακτός ὁ ἀρετή ; ἴσως μά Ζεύς οὐ .