plato-philosophy.meno 73
ἡ δὲ ἀρετὴ πρὸς τὸ ἀρετὴ εἶναι διοίσει τι , ἐάντε ἐν παιδὶ ᾖ ἐάντε ἐν πρεσβύτῃ , ἐάντε ἐν γυναικὶ ἐάντε ἐν ἀνδρί ; ἔμοιγέ πως δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , τοῦτο οὐκέτι ὅμοιον εἶναι τοῖς ἄλλοις τούτοις . τί δέ ; οὐκ ἀνδρὸς μὲν ἀρετὴν ἔλεγες πόλιν εὖ διοικεῖν , γυναικὸς δὲ οἰκίαν ; ἔγωγε . ἆρʼ οὖν οἷόν τε εὖ διοικεῖν ἢ πόλιν ἢ οἰκίαν ἢ ἄλλο ὁτιοῦν , μὴ σωφρόνως καὶ δικαίως διοικοῦντα ; οὐ δῆτα . οὐκοῦν ἄνπερ δικαίως καὶ σωφρόνως διοικῶσιν , δικαιοσύνῃ καὶ σωφροσύνῃ διοικήσουσιν ; ἀνάγκη . τῶν αὐτῶν ἄρα ἀμφότεροι δέονται , εἴπερ μέλλουσιν ἀγαθοὶ εἶναι , καὶ ἡ γυνὴ καὶ ὁ ἀνήρ , δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης . φαίνονται . τί δὲ παῖς καὶ πρεσβύτης ; μῶν ἀκόλαστοι ὄντες καὶ ἄδικοι ἀγαθοὶ ἄν ποτε γένοιντο ; οὐ δῆτα . ἀλλὰ σώφρονες καὶ δίκαιοι ; ναί . πάντες ἄρʼ ἄνθρωποι τῷ αὐτῷ τρόπῳ ἀγαθοί εἰσιν · τῶν αὐτῶν γὰρ τυχόντες ἀγαθοὶ γίγνονται . ἔοικε . οὐκ ἂν δήπου , εἴ γε μὴ ἡ αὐτὴ ἀρετὴ ἦν αὐτῶν , τῷ αὐτῷ ἂν τρόπῳ ἀγαθοὶ ἦσαν . οὐ δῆτα . ἐπειδὴ τοίνυν ἡ αὐτὴ ἀρετὴ πάντων ἐστίν , πειρῶ εἰπεῖν καὶ ἀναμνησθῆναι τί αὐτό φησι Γοργίας εἶναι καὶ σὺ μετʼ ἐκείνου . τί ἄλλο γʼ ἢ ἄρχειν οἷόν τʼ εἶναι τῶν ἀνθρώπων ; εἴπερ ἕν γέ τι ζητεῖς κατὰ πάντων . ἀλλὰ μὴν ζητῶ γε . ἀλλʼ ἆρα καὶ παιδὸς ἡ αὐτὴ ἀρετή , ὦ Μένων , καὶ δούλου , ἄρχειν οἵω τε εἶναι τοῦ δεσπότου , καὶ δοκεῖ σοι ἔτι ἂν δοῦλος εἶναι ὁ ἄρχων ; οὐ πάνυ μοι δοκεῖ , ὦ Σώκρατες . οὐ γὰρ εἰκός , ὦ ἄριστε · ἔτι γὰρ καὶ τόδε σκόπει . ἄρχειν φῂς οἷόν τʼ εἶναι . οὐ προσθήσομεν αὐτόσε τὸ δικαίως , ἀδίκως δὲ μή ; οἶμαι ἔγωγε · ἡ γὰρ δικαιοσύνη , ὦ Σώκρατες , ἀρετή ἐστιν . πότερον ἀρετή , ὦ Μένων , ἢ ἀρετή τις ; πῶς τοῦτο λέγεις ; ὡς περὶ ἄλλου ὁτουοῦν . οἷον , εἰ βούλει , στρογγυλότητος πέρι εἴποιμʼ ἂν ἔγωγε ὅτι σχῆμά τί ἐστιν , οὐχ οὕτως ἁπλῶς ὅτι σχῆμα . διὰ ταῦτα δὲ οὕτως ἂν εἴποιμι , ὅτι καὶ ἄλλα ἔστι σχήματα . ὀρθῶς γε λέγων σύ , ἐπεὶ καὶ ἐγὼ λέγω οὐ μόνον δικαιοσύνην ἀλλὰ καὶ ἄλλας εἶναι ἀρετάς .
Lemmas: ὁ δέ ἀρετή πρός ὁ ἀρετή εἰμί διαφέρω τις , ἐάν ἐν παῖς εἰμί ἐάν ἐν πρεσβύτης , ἐάν ἐν γυνή ἐάν ἐν ἀνήρ ; ἐγώ πως δοκέω , ὦ Σωκράτης , οὗτος οὐκέτι ὅμοιος εἰμί ὁ ἄλλος οὗτος . τίς δέ ; οὐ ἀνήρ μέν ἀρετή λέγω πόλις εὖ διοικέω , γυνή δέ οἰκία ; ἐγώ . ἆρα οὖν οἷος τε εὖ διοικέω ἤ πόλις ἤ οἰκία ἤ ἄλλος ὁστισοῦν , μή σώφρων καί δίκαιος διοικέω ; οὐ δῆτα . οὐκοῦν ἐάν δίκαιος καί σώφρων διοικέω , δικαιοσύνη καί σωφροσύνη διοικέω ; ἀνάγκη . ὁ αὐτός ἄρα ἀμφότερος δέω , εἴπερ μέλλω ἀγαθός εἰμί , καί ὁ γυνή καί ὁ ἀνήρ , δικαιοσύνη καί σωφροσύνη . φαίνω . τίς δέ παῖς καί πρεσβύτης ; μῶν ἀκόλαστος εἰμί καί ἄδικος ἀγαθός ἄν ποτέ γίγνομαι ; οὐ δῆτα . ἀλλά σώφρων καί δίκαιος ; ναί . πᾶς ἄρα ἄνθρωπος ὁ αὐτός τρόπος ἀγαθός εἰμί · ὁ αὐτός γάρ τυγχάνω ἀγαθός γίγνομαι . ἔοικα . οὐ ἄν δήπου , εἰ γε μή ὁ αὐτός ἀρετή εἰμί αὐτός , ὁ αὐτός ἄν τρόπος ἀγαθός εἰμί . οὐ δῆτα . ἐπειδή τοίνυν ὁ αὐτός ἀρετή πᾶς εἰμί , πειράω λέγω καί ἀναμιμνῄσκω τίς αὐτός φημί Γοργίας εἰμί καί σύ μετά ἐκεῖνος . τίς ἄλλος γε ἤ ἄρχω οἷος τε εἰμί ὁ ἄνθρωπος ; εἴπερ εἷς γε τις ζητέω κατά πᾶς . ἀλλά μήν ζητέω γε . ἀλλά ἆρα καί παῖς ὁ αὐτός ἀρετή , ὦ Μένων , καί δοῦλος , ἄρχω οἷος τε εἰμί ὁ δεσπότης , καί δοκέω σύ ἔτι ἄν δοῦλος εἰμί ὁ ἄρχω ; οὐ πάνυ ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης . οὐ γάρ ἔοικα , ὦ ἀγαθός · ἔτι γάρ καί ὅδε σκοπέω . ἄρχω φημί οἷος τε εἰμί . οὐ προστίθημι αὐτόσε ὁ δίκαιος , ἄδικος δέ μή ; οἴομαι ἐγώ · ὁ γάρ δικαιοσύνη , ὦ Σωκράτης , ἀρετή εἰμί . πότερος ἀρετή , ὦ Μένων , ἤ ἀρετή τις ; πῶς οὗτος λέγω ; ὡς περί ἄλλος ὅστις . οἷος , εἰ βούλομαι , στρογγυλότης περί λέγω ἄν ἐγώ ὅτι σχῆμα τίς εἰμί , οὐ οὕτως ἁπλῶς ὅτι σχῆμα . διά οὗτος δέ οὕτως ἄν λέγω , ὅτι καί ἄλλος εἰμί σχῆμα . ὀρθός γε λέγω σύ , ἐπεί καί ἐγώ λέγω οὐ μόνος δικαιοσύνη ἀλλά καί ἄλλος εἰμί ἀρετή .