plato-philosophy.meno 82
καὶ ἄρτι εἶπον , ὦ Μένων , ὅτι πανοῦργος εἶ , καὶ νῦν ἐρωτᾷς εἰ ἔχω σε διδάξαι , ὃς οὔ φημι διδαχὴν εἶναι ἀλλʼ ἀνάμνησιν , ἵνα δὴ εὐθὺς φαίνωμαι αὐτὸς ἐμαυτῷ τἀναντία λέγων . οὐ μὰ τὸν Δία , ὦ Σώκρατες , οὐ πρὸς τοῦτο βλέψας εἶπον , ἀλλʼ ὑπὸ τοῦ ἔθους · ἀλλʼ εἴ πώς μοι ἔχεις ἐνδείξασθαι ὅτι ἔχει ὥσπερ λέγεις , ἔνδειξαι . ἀλλʼ ἔστι μὲν οὐ ῥᾴδιον , ὅμως δὲ ἐθέλω προθυμηθῆναι σοῦ ἕνεκα . ἀλλά μοι προσκάλεσον τῶν πολλῶν ἀκολούθων τουτωνὶ τῶν σαυτοῦ ἕνα , ὅντινα βούλει , ἵνα ἐν τούτῳ σοι ἐπιδείξωμαι . πάνυ γε . δεῦρο πρόσελθε . Ἕλλην μέν ἐστι καὶ ἑλληνίζει ; πάνυ γε σφόδρα , οἰκογενής γε . πρόσεχε δὴ τὸν νοῦν ὁπότερʼ ἄν σοι φαίνηται , ἢ ἀναμιμνῃσκόμενος ἢ μανθάνων παρʼ ἐμοῦ . ἀλλὰ προσέξω . εἰπὲ δή μοι , ὦ παῖ , γιγνώσκεις τετράγωνον χωρίον ὅτι τοιοῦτόν ἐστιν ; ἔγωγε . ἔστιν οὖν τετράγωνον χωρίον ἴσας ἔχον τὰς γραμμὰς ταύτας πάσας , τέτταρας οὔσας ; πάνυ γε . οὐ καὶ ταυτασὶ τὰς διὰ μέσου ἐστὶν ἴσας ἔχον ; ναί . οὐκοῦν εἴη ἂν τοιοῦτον χωρίον καὶ μεῖζον καὶ ἔλαττον ; πάνυ γε . εἰ οὖν εἴη αὕτη ἡ πλευρὰ δυοῖν ποδοῖν καὶ αὕτη δυοῖν , πόσων ἂν εἴη ποδῶν τὸ ὅλον ; ὧδε δὲ σκόπει · εἰ ἦν ταύτῃ δυοῖν ποδοῖν , ταύτῃ δὲ ἑνὸς ποδὸς μόνον , ἄλλο τι ἅπαξ ἂν ἦν δυοῖν ποδοῖν τὸ χωρίον ; ναί . ἐπειδὴ δὲ δυοῖν ποδοῖν καὶ ταύτῃ , ἄλλο τι ἢ δὶς δυοῖν γίγνεται ; γίγνεται . δυοῖν ἄρα δὶς γίγνεται ποδῶν ; ναί . πόσοι οὖν εἰσιν οἱ δύο δὶς πόδες ; λογισάμενος εἰπέ . τέτταρες , ὦ Σώκρατες . οὐκοῦν γένοιτʼ ἂν τούτου τοῦ χωρίου ἕτερον διπλάσιον , τοιοῦτον δέ , ἴσας ἔχον πάσας τὰς γραμμὰς ὥσπερ τοῦτο ; ναί . πόσων οὖν ἔσται ποδῶν ; ὀκτώ . φέρε δή , πειρῶ μοι εἰπεῖν πηλίκη τις ἔσται ἐκείνου ἡ γραμμὴ ἑκάστη . ἡ μὲν γὰρ τοῦδε δυοῖν ποδοῖν · τί δὲ ἡ ἐκείνου τοῦ διπλασίου ; δῆλον δή , ὦ Σώκρατες , ὅτι διπλασία . ὁρᾷς , ὦ Μένων , ὡς ἐγὼ τοῦτον οὐδὲν διδάσκω , ἀλλʼ ἐρωτῶ πάντα ; καὶ νῦν οὗτος οἴεται εἰδέναι ὁποία ἐστὶν ἀφʼ ἧς τὸ ὀκτώπουν χωρίον γενήσεται · ἢ οὐ δοκεῖ σοι ; ἔμοιγε . οἶδεν οὖν ; οὐ δῆτα . οἴεται δέ γε ἀπὸ τῆς διπλασίας ; ναί .
Lemmas: καί ἄρτι λέγω , ὦ Μένων , ὅτι πάνουργος εἰμί , καί νῦν ἐρωτάω εἰ ἔχω σύ διδάσκω , ὅς οὐ φημί διδαχή εἰμί ἀλλά ἀνάμνησις , ἵνα δή εὐθύς φαίνω αὐτός ἐμαυτοῦ ἐναντίος λέγω . οὐ μά ὁ Ζεύς , ὦ Σωκράτης , οὐ πρός οὗτος βλέπω λέγω , ἀλλά ὑπό ὁ ἔθος · ἀλλά εἰ πως ἐγώ ἔχω ἐνδείκνυμι ὅτι ἔχω ὥσπερ λέγω , ἐνδείκνυμι . ἀλλά εἰμί μέν οὐ ῥᾴδιος , ὅμως δέ ἐθέλω προθυμέομαι σύ ἕνεκα . ἀλλά ἐγώ προσκαλέω ὁ πολύς ἀκόλουθος οὗτος ὁ σεαυτοῦ εἷς , ὅστις βούλομαι , ἵνα ἐν οὗτος σύ ἐπιδείκνυμι . πάνυ γε . δεῦρο προσέρχομαι . Ἕλλην μέν εἰμί καί ἑλληνίζω ; πάνυ γε σφόδρα , οἰκογενής γε . προσέχω δή ὁ νόος ὁπότερος ἄν σύ φαίνω , ἤ ἀναμιμνῄσκω ἤ μανθάνω παρά ἐγώ . ἀλλά προσέχω . λέγω δή ἐγώ , ὦ παῖς , γιγνώσκω τετράγωνος χωρίον ὅτι τοιοῦτος εἰμί ; ἐγώ . εἰμί οὖν τετράγωνος χωρίον ἴσος ἔχω ὁ γραμμή οὗτος πᾶς , τέσσαρες εἰμί ; πάνυ γε . οὐ καί οὗτος ὁ διά μέσος εἰμί ἴσος ἔχω ; ναί . οὐκοῦν εἰμί ἄν τοιοῦτος χωρίον καί μέγας καί ἐλαχύς ; πάνυ γε . εἰ οὖν εἰμί οὗτος ὁ πλευρόν δύο πούς καί οὗτος δύο , πόσος ἄν εἰμί πούς ὁ ὅλος ; ὧδε δέ σκοπέω · εἰ εἰμί ταύτῃ δύο πούς , ταύτῃ δέ εἷς πούς μόνος , ἄλλος τις ἅπαξ ἄν εἰμί δύο πούς ὁ χωρίον ; ναί . ἐπειδή δέ δύο πούς καί οὗτος , ἄλλος τις ἤ δίς δύο γίγνομαι ; γίγνομαι . δύο ἄρα δίς γίγνομαι πούς ; ναί . πόσος οὖν εἰμί ὁ δύο δίς πούς ; λογίζομαι λέγω . τέσσαρες , ὦ Σωκράτης . οὐκοῦν γίγνομαι ἄν οὗτος ὁ χωρίον ἕτερος διπλάσιος , τοιοῦτος δέ , ἴσος ἔχω πᾶς ὁ γραμμή ὥσπερ οὗτος ; ναί . πόσος οὖν εἰμί πούς ; ὀκτώ . φέρω δή , πειράω ἐγώ λέγω πηλίκος τις εἰμί ἐκεῖνος ὁ γραμμή ἕκαστος . ὁ μέν γάρ ὅδε δύο πούς · τίς δέ ὁ ἐκεῖνος ὁ διπλάσιος ; δῆλος δή , ὦ Σωκράτης , ὅτι διπλάσιος . ὁράω , ὦ Μένων , ὡς ἐγώ οὗτος οὐδείς διδάσκω , ἀλλά ἐρωτάω πᾶς ; καί νῦν οὗτος οἴομαι οἶδα ὁποῖος εἰμί ἀπό ὅς ὁ ὀκτώπους χωρίον γίγνομαι · ἤ οὐ δοκέω σύ ; ἐγώ . οἶδα οὖν ; οὐ δῆτα . οἴομαι δέ γε ἀπό ὁ διπλάσιος ; ναί .