plato-philosophy.meno 78
ἀνάγκη . ἀλλὰ τοὺς βλαπτομένους οὗτοι οὐκ οἴονται ἀθλίους εἶναι καθʼ ὅσον βλάπτονται ; καὶ τοῦτο ἀνάγκη . τοὺς δὲ ἀθλίους οὐ κακοδαίμονας ; οἶμαι ἔγωγε . ἔστιν οὖν ὅστις βούλεται ἄθλιος καὶ κακοδαίμων εἶναι ; οὔ μοι δοκεῖ , ὦ Σώκρατες . οὐκ ἄρα βούλεται , ὦ Μένων , τὰ κακὰ οὐδείς , εἴπερ μὴ βούλεται τοιοῦτος εἶναι . τί γὰρ ἄλλο ἐστὶν ἄθλιον εἶναι ἢ ἐπιθυμεῖν τε τῶν κακῶν καὶ κτᾶσθαι ; κινδυνεύεις ἀληθῆ λέγειν , ὦ Σώκρατες · καὶ οὐδεὶς βούλεσθαι τὰ κακά . οὐκοῦν νυνδὴ ἔλεγες ὅτι ἔστιν ἡ ἀρετὴ βούλεσθαί τε τἀγαθὰ καὶ δύνασθαι ; εἶπον γάρ . οὐκοῦν τοῦ λεχθέντος τὸ μὲν βούλεσθαι πᾶσιν ὑπάρχει , καὶ ταύτῃ γε οὐδὲν ὁ ἕτερος τοῦ ἑτέρου βελτίων ; φαίνεται . ἀλλὰ δῆλον ὅτι εἴπερ ἐστὶ βελτίων ἄλλος ἄλλου , κατὰ τὸ δύνασθαι ἂν εἴη ἀμείνων . πάνυ γε . τοῦτʼ ἔστιν ἄρα , ὡς ἔοικε , κατὰ τὸν σὸν λόγον ἀρετή , δύναμις τοῦ πορίζεσθαι τἀγαθά . παντάπασί μοι δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , οὕτως ἔχειν ὡς σὺ νῦν ὑπολαμβάνεις . ἴδωμεν δὴ καὶ τοῦτο εἰ ἀληθὲς λέγεις · ἴσως γὰρ ἂν εὖ λέγοις . τἀγαθὰ φῂς οἷόν τʼ εἶναι πορίζεσθαι ἀρετὴν εἶναι ; ἔγωγε . ἀγαθὰ δὲ καλεῖς οὐχὶ οἷον ὑγίειάν τε καὶ πλοῦτον ; καὶ χρυσίον λέγω καὶ ἀργύριον κτᾶσθαι καὶ τιμὰς ἐν πόλει καὶ ἀρχάς . μὴ ἄλλʼ ἄττα λέγεις τἀγαθὰ ἢ τὰ τοιαῦτα ; οὔκ , ἀλλὰ πάντα λέγω τὰ τοιαῦτα . εἶεν · χρυσίον δὲ δὴ καὶ ἀργύριον πορίζεσθαι ἀρετή ἐστιν , ὥς φησι Μένων ὁ τοῦ μεγάλου βασιλέως πατρικὸς ξένος . πότερον προστιθεῖς τούτῳ τῷ πόρῳ , ὦ Μένων , τὸ δικαίως καὶ ὁσίως , ἢ οὐδέν σοι διαφέρει , ἀλλὰ κἂν ἀδίκως τις αὐτὰ πορίζηται , ὁμοίως σὺ αὐτὰ ἀρετὴν καλεῖς ; οὐ δήπου , ὦ Σώκρατες . ἀλλὰ κακίαν . πάντως δήπου . δεῖ ἄρα , ὡς ἔοικε , τούτῳ τῷ πόρῳ δικαιοσύνην ἢ σωφροσύνην ἢ ὁσιότητα προσεῖναι , ἢ ἄλλο τι μόριον ἀρετῆς · εἰ δὲ μή , οὐκ ἔσται ἀρετή , καίπερ ἐκπορίζουσα τἀγαθά . πῶς γὰρ ἄνευ τούτων ἀρετὴ γένοιτʼ ἄν ; τὸ δὲ μὴ ἐκπορίζειν χρυσίον καὶ ἀργύριον , ὅταν μὴ δίκαιον ᾖ , μήτε αὑτῷ μήτε ἄλλῳ , οὐκ ἀρετὴ καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀπορία ; φαίνεται .
Lemmas: ἀνάγκη . ἀλλά ὁ βλάπτω οὗτος οὐ οἴομαι ἄθλιος εἰμί κατά ὅσος βλάπτω ; καί οὗτος ἀνάγκη . ὁ δέ ἄθλιος οὐ κακοδαίμων ; οἴομαι ἐγώ . εἰμί οὖν ὅστις βούλομαι ἄθλιος καί κακοδαίμων εἰμί ; οὐ ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης . οὐ ἄρα βούλομαι , ὦ Μένων , ὁ κακός οὐδείς , εἴπερ μή βούλομαι τοιοῦτος εἰμί . τίς γάρ ἄλλος εἰμί ἄθλιος εἰμί ἤ ἐπιθυμέω τε ὁ κακός καί κτάομαι ; κινδυνεύω ἀληθής λέγω , ὦ Σωκράτης · καί οὐδείς βούλομαι ὁ κακός . οὐκοῦν νυνδί λέγω ὅτι εἰμί ὁ ἀρετή βούλομαι τε ἀγαθός καί δύναμαι ; λέγω γάρ . οὐκοῦν ὁ λέγω ὁ μέν βούλομαι πᾶς ὑπάρχω , καί ταύτῃ γε οὐδείς ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἀγαθός ; φαίνω . ἀλλά δῆλος ὅτι εἴπερ εἰμί ἀγαθός ἄλλος ἄλλος , κατά ὁ δύναμαι ἄν εἰμί ἀγαθός . πάνυ γε . οὗτος εἰμί ἄρα , ὡς ἔοικα , κατά ὁ σός λόγος ἀρετή , δύναμις ὁ πορίζω ἀγαθός . παντάπασι ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης , οὕτως ἔχω ὡς σύ νῦν ὑπολαμβάνω . ὁράω δή καί οὗτος εἰ ἀληθής λέγω · ἴσως γάρ ἄν εὖ λέγω . ἀγαθός φημί οἷος τε εἰμί πορίζω ἀρετή εἰμί ; ἐγώ . ἀγαθός δέ καλέω οὐ οἷος ὑγίεια τε καί πλοῦτος ; καί χρυσίον λέγω καί ἀργύριον κτάομαι καί τιμή ἐν πόλις καί ἀρχή . μή ἄλλος τις λέγω ἀγαθός ἤ ὁ τοιοῦτος ; οὐ , ἀλλά πᾶς λέγω ὁ τοιοῦτος . εἶεν · χρυσίον δέ δή καί ἀργύριον πορίζω ἀρετή εἰμί , ὡς φημί Μένων ὁ ὁ μέγας βασιλεύς πατρικός ξένος . πότερος προστίθημι οὗτος ὁ πόρος , ὦ Μένων , ὁ δίκαιος καί ὅσιος , ἤ οὐδείς σύ διαφέρω , ἀλλά ἐάν ἄδικος τις αὐτός πορίζω , ὅμοιος σύ αὐτός ἀρετή καλέω ; οὐ δήπου , ὦ Σωκράτης . ἀλλά κακία . πάντως δήπου . δέω ἄρα , ὡς ἔοικα , οὗτος ὁ πόρος δικαιοσύνη ἤ σωφροσύνη ἤ ὁσιότης πρόσειμι , ἤ ἄλλος τις μόριον ἀρετή · εἰ δέ μή , οὐ εἰμί ἀρετή , καίπερ ἐκπορίζω ἀγαθός . πῶς γάρ ἄνευ οὗτος ἀρετή γίγνομαι ἄν ; ὁ δέ μή ἐκπορίζω χρυσίον καί ἀργύριον , ὅταν μή δίκαιος εἰμί , μήτε ἑαυτοῦ μήτε ἄλλος , οὐ ἀρετή καί οὗτος εἰμί ὁ ἀπορία ; φαίνω .