plato-philosophy.meno 96
ἐν ἄλλοις δέ γε ὀλίγον μεταβάς , — εἰ δʼ ἦν ποιητόν , φησί , καὶ ἔνθετον ἀνδρὶ νόημα , λέγει πως ὅτι — πολλοὺς ἂν μισθοὺς καὶ μεγάλους ἔφερον οἱ δυνάμενοι τοῦτο ποιεῖν , καὶ — οὔ ποτʼ ἂν ἐξ ἀγαθοῦ πατρὸς ἔγεντο κακός , πειθόμενος μύθοισι σαόφροσιν . ἀλλὰ διδάσκων οὔ ποτε ποιήσεις τὸν κακὸν ἄνδρʼ ἀγαθόν . ἐννοεῖς ὅτι αὐτὸς αὑτῳ πάλιν περὶ τῶν αὐτῶν τἀναντία λέγει ; φαίνεται . ἔχεις οὖν εἰπεῖν ἄλλου ὁτουοῦν πράγματος , οὗ οἱ μὲν φάσκοντες διδάσκαλοι εἶναι οὐχ ὅπως ἄλλων διδάσκαλοι ὁμολογοῦνται , ἀλλʼ οὐδὲ αὐτοὶ ἐπίστασθαι , ἀλλὰ πονηροὶ εἶναι περὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ πρᾶγμα οὗ φασι διδάσκαλοι εἶναι , οἱ δὲ ὁμολογούμενοι αὐτοὶ καλοὶ κἀγαθοὶ τοτὲ μέν φασιν αὐτὸ διδακτὸν εἶναι , τοτὲ δὲ οὔ ; τοὺς οὖν οὕτω τεταραγμένους περὶ ὁτουοῦν φαίης ἂν σὺ κυρίως διδασκάλους εἶναι ; μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε . οὐκοῦν εἰ μήτε οἱ σοφισταὶ μήτε οἱ αὐτοὶ καλοὶ κἀγαθοὶ ὄντες διδάσκαλοί εἰσι τοῦ πράγματος , δῆλον ὅτι οὐκ ἂν ἄλλοι γε ; οὔ μοι δοκεῖ . εἰ δέ γε μὴ διδάσκαλοι , οὐδὲ μαθηταί ; δοκεῖ μοι ἔχειν ὡς λέγεις . ὡμολογήκαμεν δέ γε , πράγματος οὗ μήτε διδάσκαλοι μήτε μαθηταὶ εἶεν , τοῦτο μηδὲ διδακτὸν εἶναι ; ὡμολογήκαΜΕΝ . οὐκοῦν ἀρετῆς οὐδαμοῦ φαίνονται διδάσκαλοι ; ἔστι ταῦτα . εἰ δέ γε μὴ διδάσκαλοι , οὐδὲ μαθηταί ; φαίνεται οὕτως . ἀρετὴ ἄρα οὐκ ἂν εἴη διδακτόν ; οὐκ ἔοικεν , εἴπερ ὀρθῶς ἡμεῖς ἐσκέμμεθα . ὥστε καὶ θαυμάζω δή , ὦ Σώκρατες , πότερόν ποτε οὐδʼ εἰσὶν ἀγαθοὶ ἄνδρες , ἢ τίς ἂν εἴη τρόπος τῆς γενέσεως τῶν ἀγαθῶν γιγνομένων . κινδυνεύομεν , ὦ Μένων , ἐγώ τε καὶ σὺ φαῦλοί τινες εἶναι ἄνδρες , καὶ σέ τε Γοργίας οὐχ ἱκανῶς πεπαιδευκέναι καὶ ἐμὲ Πρόδικος . παντὸς μᾶλλον οὖν προσεκτέον τὸν νοῦν ἡμῖν αὐτοῖς , καὶ ζητητέον ὅστις ἡμᾶς ἑνί γέ τῳ τρόπῳ βελτίους ποιήσει · λέγω δὲ ταῦτα ἀποβλέψας πρὸς τὴν ἄρτι ζήτησιν , ὡς ἡμᾶς ἔλαθεν καταγελάστως ὅτι οὐ μόνον ἐπιστήμης ἡγουμένης ὀρθῶς τε καὶ εὖ τοῖς ἀνθρώποις πράττεται τὰ πράγματα , ᾗ ἴσως καὶ διαφεύγει ἡμᾶς τὸ γνῶναι τίνα ποτὲ τρόπον γίγνονται οἱ ἀγαθοὶ ἄνδρες . πῶς τοῦτο λέγεις , ὦ Σώκρατες ;
Lemmas: ἐν ἄλλος δέ γε ὀλίγος μεταβαίνω , — εἰ δέ εἰμί ποιητός , φημί , καί ἔνθετος ἀνήρ νόημα , λέγω πως ὅτι — πολύς ἄν μισθός καί μέγας φέρω ὁ δύναμαι οὗτος ποιέω , καί — οὐ ποτέ ἄν ἐκ ἀγαθός πατήρ γίγνομαι κακός , πείθω μῦθος σώφρων . ἀλλά διδάσκω οὐ ποτέ ποιέω ὁ κακός ἀνήρ ἀγαθός . ἐννοέω ὅτι αὐτός ἑαυτῳ πάλιν περί ὁ αὐτός ἐναντίος λέγω ; φαίνω . ἔχω οὖν λέγω ἄλλος ὅστις πρᾶγμα , ὅς ὁ μέν φάσκω διδάσκαλος εἰμί οὐ ὅπως ἄλλος διδάσκαλος ὁμολογέω , ἀλλά οὐδέ αὐτός ἐπίσταμαι , ἀλλά πονηρός εἰμί περί αὐτός οὗτος ὁ πρᾶγμα ὅς φημί διδάσκαλος εἰμί , ὁ δέ ὁμολογέω αὐτός καλός ἀγαθός τότε μέν φημί αὐτός διδακτός εἰμί , τότε δέ οὐ ; ὁ οὖν οὕτως ταράσσω περί ὅστις φημί ἄν σύ κύριος διδάσκαλος εἰμί ; μά Ζεύς οὐ ἐγώ . οὐκοῦν εἰ μήτε ὁ σοφιστής μήτε ὁ αὐτός καλός ἀγαθός εἰμί διδάσκαλος εἰμί ὁ πρᾶγμα , δῆλος ὅτι οὐ ἄν ἄλλος γε ; οὐ ἐγώ δοκέω . εἰ δέ γε μή διδάσκαλος , οὐδέ μαθητής ; δοκέω ἐγώ ἔχω ὡς λέγω . ὁμολογέω δέ γε , πρᾶγμα ὅς μήτε διδάσκαλος μήτε μαθητής εἰμί , οὗτος μηδέ διδακτός εἰμί ; ὁμολογέω . οὐκοῦν ἀρετή οὐδαμοῦ φαίνω διδάσκαλος ; εἰμί οὗτος . εἰ δέ γε μή διδάσκαλος , οὐδέ μαθητής ; φαίνω οὕτως . ἀρετή ἄρα οὐ ἄν εἰμί διδακτός ; οὐ ἔοικα , εἴπερ ὀρθός ἐγώ σκοπέω . ὥστε καί θαυμάζω δή , ὦ Σωκράτης , πότερος ποτέ οὐδέ εἰμί ἀγαθός ἀνήρ , ἤ τίς ἄν εἰμί τρόπος ὁ γένεσις ὁ ἀγαθός γίγνομαι . κινδυνεύω , ὦ Μένων , ἐγώ τε καί σύ φαῦλος τις εἰμί ἀνήρ , καί σύ τε Γοργίας οὐ ἱκανός παιδεύω καί ἐγώ Πρόδικος . πᾶς μάλα οὖν προσέχω ὁ νόος ἐγώ αὐτός , καί ζητέω ὅστις ἐγώ εἷς γε τις τρόπος ἀγαθός ποιέω · λέγω δέ οὗτος ἀποβλέπω πρός ὁ ἄρτι ζήτησις , ὡς ἐγώ λανθάνω καταγέλαστος ὅτι οὐ μόνος ἐπιστήμη ἡγέομαι ὀρθός τε καί εὖ ὁ ἄνθρωπος πράσσω ὁ πρᾶγμα , ᾗ ἴσως καί διαφεύγω ἐγώ ὁ γιγνώσκω τίς ποτέ τρόπος γίγνομαι ὁ ἀγαθός ἀνήρ . πῶς οὗτος λέγω , ὦ Σωκράτης ;