plato-philosophy.meno 71
ἐνθάδε δέ , ὦ φίλε Μένων , τὸ ἐναντίον περιέστηκεν · ὥσπερ αὐχμός τις τῆς σοφίας γέγονεν , καὶ κινδυνεύει ἐκ τῶνδε τῶν τόπων παρʼ ὑμᾶς οἴχεσθαι ἡ σοφία . εἰ γοῦν τινα ἐθέλεις οὕτως ἐρέσθαι τῶν ἐνθάδε , οὐδεὶς ὅστις οὐ γελάσεται καὶ ἐρεῖ · ὦ ξένε , κινδυνεύω σοι δοκεῖν μακάριός τις εἶναι—ἀρετὴν γοῦν εἴτε διδακτὸν εἴθʼ ὅτῳ τρόπῳ παραγίγνεται εἰδέναι—ἐγὼ δὲ τοσοῦτον δέω εἴτε διδακτὸν εἴτε μὴ διδακτὸν εἰδέναι , ὥστʼ οὐδὲ αὐτὸ ὅτι ποτʼ ἐστὶ τὸ παράπαν ἀρετὴ τυγχάνω εἰδώς . ἐγὼ οὖν καὶ αὐτός , ὦ Μένων , οὕτως ἔχω · συμπένομαι τοῖς πολίταις τούτου τοῦ πράγματος , καὶ ἐμαυτὸν καταμέμφομαι ὡς οὐκ εἰδὼς περὶ ἀρετῆς τὸ παράπαν · ὃ δὲ μὴ οἶδα τί ἐστιν , πῶς ἂν ὁποῖόν γέ τι εἰδείην ; ἢ δοκεῖ σοι οἷόν τε εἶναι , ὅστις Μένωνα μὴ γιγνώσκει τὸ παράπαν ὅστις ἐστίν , τοῦτον εἰδέναι εἴτε καλὸς εἴτε πλούσιος εἴτε καὶ γενναῖός ἐστιν , εἴτε καὶ τἀναντία τούτων ; δοκεῖ σοι οἷόν τʼ εἶναι ; οὐκ ἔμοιγε . ἀλλὰ σύ , ὦ Σώκρατες , ἀληθῶς οὐδʼ ὅτι ἀρετή ἐστιν οἶσθα , ἀλλὰ ταῦτα περὶ σοῦ καὶ οἴκαδε ἀπαγγέλλωμεν ; μὴ μόνον γε , ὦ ἑταῖρε , ἀλλὰ καὶ ὅτι οὐδʼ ἄλλῳ πω ἐνέτυχον εἰδότι , ὡς ἐμοὶ δοκῶ . τί δέ ; Γοργίᾳ οὐκ ἐνέτυχες ὅτε ἐνθάδε ἦν ; ἔγωγε . εἶτα οὐκ ἐδόκει σοι εἰδέναι ; οὐ πάνυ εἰμὶ μνήμων , ὦ Μένων , ὥστε οὐκ ἔχω εἰπεῖν ἐν τῷ παρόντι πῶς μοι τότε ἔδοξεν . ἀλλʼ ἴσως ἐκεῖνός τε οἶδε , καὶ σὺ ἃ ἐκεῖνος ἔλεγε · ἀνάμνησον οὖν με πῶς ἔλεγεν . εἰ δὲ βούλει , αὐτὸς εἰπέ · δοκεῖ γὰρ δήπου σοὶ ἅπερ ἐκείνῳ . ἔμοιγε . ἐκεῖνον μὲν τοίνυν ἐῶμεν , ἐπειδὴ καὶ ἄπεστιν · σὺ δὲ αὐτός , ὦ πρὸς θεῶν , Μένων , τί φῂς ἀρετὴν εἶναι ; εἶπον καὶ μὴ φθονήσῃς , ἵνα εὐτυχέστατον ψεῦσμα ἐψευσμένος ὦ , ἂν φανῇς σὺ μὲν εἰδὼς καὶ Γοργίας , ἐγὼ δὲ εἰρηκὼς μηδενὶ πώποτε εἰδότι ἐντετυχηκέναι . ἀλλʼ οὐ χαλεπόν , ὦ Σώκρατες , εἰπεῖν . πρῶτον μέν , εἰ βούλει ἀνδρὸς ἀρετήν , ῥᾴδιον , ὅτι αὕτη ἐστὶν ἀνδρὸς ἀρετή , ἱκανὸν εἶναι τὰ τῆς πόλεως πράττειν , καὶ πράττοντα τοὺς μὲν φίλους εὖ ποιεῖν , τοὺς δʼ ἐχθροὺς κακῶς , καὶ αὐτὸν εὐλαβεῖσθαι μηδὲν τοιοῦτον παθεῖν . εἰ δὲ βούλει γυναικὸς ἀρετήν , οὐ χαλεπὸν διελθεῖν , ὅτι δεῖ αὐτὴν τὴν οἰκίαν εὖ οἰκεῖν , σῴζουσάν τε τὰ ἔνδον καὶ κατήκοον οὖσαν τοῦ ἀνδρός . καὶ ἄλλη ἐστὶν παιδὸς ἀρετή , καὶ θηλείας καὶ ἄρρενος , καὶ πρεσβυτέρου ἀνδρός , εἰ μὲν βούλει , ἐλευθέρου , εἰ δὲ βούλει , δούλου .
Lemmas: ἐνθάδε δέ , ὦ φίλος Μένων , ὁ ἐναντίος περιίστημι · ὥσπερ αὐχμός τις ὁ σοφία γίγνομαι , καί κινδυνεύω ἐκ ὅδε ὁ τόπος παρά σύ οἴχομαι ὁ σοφία . εἰ γοῦν τις ἐθέλω οὕτως ἔρομαι ὁ ἐνθάδε , οὐδείς ὅστις οὐ γελάω καί λέγω · ὦ ξένος , κινδυνεύω σύ δοκέω μακάριος τις ἀναιρέω γοῦν εἴτε διδακτός εἴτε ὅστις τρόπος παραγίγνομαι εἰδέναι—ἐγὼ δέ τοσοῦτος δέω εἴτε διδακτός εἴτε μή διδακτός οἶδα , ὥστε οὐδέ αὐτός ὅστις ποτέ εἰμί ὁ παράπαν ἀρετή τυγχάνω οἶδα . ἐγώ οὖν καί αὐτός , ὦ Μένων , οὕτως ἔχω · συμπένομαι ὁ πολίτης οὗτος ὁ πρᾶγμα , καί ἐμαυτοῦ καταμέμφομαι ὡς οὐ οἶδα περί ἀρετή ὁ παράπαν · ὅς δέ μή οἶδα τίς εἰμί , πῶς ἄν ὁποῖος γε τις οἶδα ; ἤ δοκέω σύ οἷος τε εἰμί , ὅστις Μένων μή γιγνώσκω ὁ παράπαν ὅστις εἰμί , οὗτος οἶδα εἴτε καλός εἴτε πλούσιος εἴτε καί γενναῖος εἰμί , εἴτε καί ἐναντίος οὗτος ; δοκέω σύ οἷος τε εἰμί ; οὐ ἐγώ . ἀλλά σύ , ὦ Σωκράτης , ἀληθής οὐδέ ὅτι ἀρετή εἰμί οἶδα , ἀλλά οὗτος περί σύ καί οἴκαδε ἀπαγγέλλω ; μή μόνος γε , ὦ ἑταῖρος , ἀλλά καί ὅτι οὐδέ ἄλλος πω ἐντυγχάνω οἶδα , ὡς ἐγώ δοκέω . τίς δέ ; Γοργίας οὐ ἐντυγχάνω ὅτε ἐνθάδε εἰμί ; ἐγώ . εἶτα οὐ δοκέω σύ οἶδα ; οὐ πάνυ εἰμί μνήμων , ὦ Μένων , ὥστε οὐ ἔχω λέγω ἐν ὁ πάρειμι πῶς ἐγώ τότε δοκέω . ἀλλά ἴσως ἐκεῖνος τε οἶδα , καί σύ ὅς ἐκεῖνος λέγω · ἀναμιμνῄσκω οὖν ἐγώ πῶς λέγω . εἰ δέ βούλομαι , αὐτός λέγω · δοκέω γάρ δήπου σύ ὅς ἐκεῖνος . ἐγώ . ἐκεῖνος μέν τοίνυν ἐάω , ἐπειδή καί ἄπειμι · σύ δέ αὐτός , ὦ πρός θεός , Μένων , τίς φημί ἀρετή εἰμί ; λέγω καί μή φθονέω , ἵνα εὐτυχής ψεῦσμα ψεύδω εἰμί , ἐάν φαίνω σύ μέν οἶδα καί Γοργίας , ἐγώ δέ λέγω μηδείς πώποτε οἶδα ἐντυγχάνω . ἀλλά οὐ χαλεπός , ὦ Σωκράτης , λέγω . πρῶτος μέν , εἰ βούλομαι ἀνήρ ἀρετή , ῥᾴδιος , ὅτι οὗτος εἰμί ἀνήρ ἀρετή , ἱκανός εἰμί ὁ ὁ πόλις πράσσω , καί πράσσω ὁ μέν φίλος εὖ ποιέω , ὁ δέ ἐχθρός κακός , καί αὐτός εὐλαβέομαι μηδείς τοιοῦτος πάσχω . εἰ δέ βούλομαι γυνή ἀρετή , οὐ χαλεπός διέρχομαι , ὅτι δέω αὐτός ὁ οἰκία εὖ οἰκέω , σῴζω τε ὁ ἔνδον καί κατήκοος εἰμί ὁ ἀνήρ . καί ἄλλος εἰμί παῖς ἀρετή , καί θῆλυς καί ἄρσην , καί πρέσβυς ἀνήρ , εἰ μέν βούλομαι , ἐλεύθερος , εἰ δέ βούλομαι , δοῦλος .