plato-philosophy.menexenus 246
ἀνδρῶν μέντοι ἀγαθῶν καὶ ἐν τούτῳ τῷ πολέμῳ ἐστερήθημεν , τῶν τε ἐν Κορίνθῳ χρησαμένων δυσχωρίᾳ καὶ ἐν Λεχαίῳ προδοσίᾳ · ἀγαθοὶ δὲ καὶ οἱ βασιλέα ἐλευθερώσαντες καὶ ἐκβαλόντες ἐκ τῆς θαλάττης Λακεδαιμονίους · ὧν ἐγὼ μὲν ὑμᾶς ἀναμιμνῄσκω , ὑμᾶς δὲ πρέπει συνεπαινεῖν τε καὶ κοσμεῖν τοιούτους ἄνδρας . καὶ τὰ μὲν δὴ ἔργα ταῦτα τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐνθάδε κειμένων καὶ τῶν ἄλλων ὅσοι ὑπὲρ τῆς πόλεως τετελευτήκασι , πολλὰ μὲν τὰ εἰρημένα καὶ καλά , πολὺ δʼ ἔτι πλείω καὶ καλλίω τὰ ὑπολειπόμενα · πολλαὶ γὰρ ἂν ἡμέραι καὶ νύκτες οὐχ ἱκαναὶ γένοιντο τῷ τὰ πάντα μέλλοντι περαίνειν . τούτων οὖν χρὴ μεμνημένους τοῖς τούτων ἐκγόνοις πάντʼ ἄνδρα παρακελεύεσθαι , ὥσπερ ἐν πολέμῳ , μὴ λείπειν τὴν τάξιν τὴν τῶν προγόνων μηδʼ εἰς τοὐπίσω ἀναχωρεῖν εἴκοντας κάκῃ . ἐγὼ μὲν οὖν καὶ αὐτός , ὦ παῖδες ἀνδρῶν ἀγαθῶν , νῦν τε παρακελεύομαι καὶ ἐν τῷ λοιπῷ χρόνῳ , ὅπου ἄν τῳ ἐντυγχάνω ὑμῶν , καὶ ἀναμνήσω καὶ διακελεύσομαι προθυμεῖσθαι εἶναι ὡς ἀρίστους · ἐν δὲ τῷ παρόντι δίκαιός εἰμι εἰπεῖν ἃ οἱ πατέρες ἡμῖν ἐπέσκηπτον ἀπαγγέλλειν τοῖς ἀεὶ λειπομένοις , εἴ τι πάσχοιεν , ἡνίκα κινδυνεύσειν ἔμελλον . φράσω δὲ ὑμῖν ἅ τε αὐτῶν ἤκουσα ἐκείνων καὶ οἷα νῦν ἡδέως ἂν εἴποιεν ὑμῖν λαβόντες δύναμιν , τεκμαιρόμενος ἐξ ὧν τότε ἔλεγον . ἀλλὰ νομίζειν χρὴ αὐτῶν ἀκούειν ἐκείνων ἃ ἂν ἀπαγγέλλω · ἔλεγον δὲ τάδε — ὦ παῖδες , ὅτι μέν ἐστε πατέρων ἀγαθῶν , αὐτὸ μηνύει τὸ νῦν παρόν · ἡμῖν δὲ ἐξὸν ζῆν μὴ καλῶς , καλῶς αἱρούμεθα μᾶλλον τελευτᾶν , πρὶν ὑμᾶς τε καὶ τοὺς ἔπειτα εἰς ὀνείδη καταστῆσαι καὶ πρὶν τοὺς ἡμετέρους πατέρας καὶ πᾶν τὸ πρόσθεν γένος αἰσχῦναι , ἡγούμενοι τῷ τοὺς αὑτοῦ αἰσχύναντι ἀβίωτον εἶναι , καὶ τῷ τοιούτῳ οὔτε τινὰ ἀνθρώπων οὔτε θεῶν φίλον εἶναι οὔτʼ ἐπὶ γῆς οὔθʼ ὑπὸ γῆς τελευτήσαντι . χρὴ οὖν μεμνημένους τῶν ἡμετέρων λόγων , ἐάν τι καὶ ἄλλο ἀσκῆτε , ἀσκεῖν μετʼ ἀρετῆς , εἰδότας ὅτι τούτου λειπόμενα πάντα καὶ κτήματα καὶ ἐπιτηδεύματα αἰσχρὰ καὶ κακά . οὔτε γὰρ πλοῦτος κάλλος φέρει τῷ κεκτημένῳ μετʼ ἀνανδρίας — ἄλλῳ γὰρ ὁ τοιοῦτος πλουτεῖ καὶ οὐχ ἑαυτῷ—οὔτε σώματος κάλλος καὶ ἰσχὺς δειλῷ καὶ κακῷ συνοικοῦντα πρέποντα φαίνεται ἀλλʼ ἀπρεπῆ , καὶ ἐπιφανέστερον ποιεῖ τὸν ἔχοντα καὶ ἐκφαίνει τὴν δειλίαν ·
Lemmas: ἀνήρ μέντοι ἀγαθός καί ἐν οὗτος ὁ πόλεμος στερέω , ὁ τε ἐν Κόρινθος χράω δυσχωρία καί ἐν Λέχαιον προδοσία · ἀγαθός δέ καί ὁ βασιλεύς ἐλευθερόω καί ἐκβάλλω ἐκ ὁ θάλασσα Λακεδαιμόνιος · ὅς ἐγώ μέν σύ ἀναμιμνῄσκω , σύ δέ πρέπω συνεπαινέω τε καί κοσμέω τοιοῦτος ἀνήρ . καί ὁ μέν δή ἔργον οὗτος ὁ ἀνήρ ὁ ἐνθάδε κεῖμαι καί ὁ ἄλλος ὅσος ὑπέρ ὁ πόλις τελευτάω , πολύς μέν ὁ λέγω καί καλός , πολύς δέ ἔτι πολύς καί καλός ὁ ὑπολείπω · πολύς γάρ ἄν ἡμέρα καί νύξ οὐ ἱκανός γίγνομαι ὁ ὁ πᾶς μέλλω περαίνω . οὗτος οὖν χρή μιμνῄσκω ὁ οὗτος ἔκγονος πᾶς ἀνήρ παρακελεύομαι , ὥσπερ ἐν πόλεμος , μή λείπω ὁ τάξις ὁ ὁ πρόγονος μηδέ εἰς ὀπίσω ἀναχωρέω εἴκω κάκη . ἐγώ μέν οὖν καί αὐτός , ὦ παῖς ἀνήρ ἀγαθός , νῦν τε παρακελεύομαι καί ἐν ὁ λοιπός χρόνος , ὅπου ἄν τις ἐντυγχάνω σύ , καί ἀναμιμνῄσκω καί διακελεύομαι προθυμέομαι εἰμί ὡς ἀγαθός · ἐν δέ ὁ πάρειμι δίκαιος εἰμί λέγω ὅς ὁ πατήρ ἐγώ ἐπισκήπτω ἀπαγγέλλω ὁ ἀεί λείπω , εἰ τις πάσχω , ἡνίκα κινδυνεύω μέλλω . φράζω δέ σύ ὅς τε αὐτός ἀκούω ἐκεῖνος καί οἷος νῦν ἡδύς ἄν λέγω σύ λαμβάνω δύναμις , τεκμαίρομαι ἐκ ὅς τότε λέγω . ἀλλά νομίζω χρή αὐτός ἀκούω ἐκεῖνος ὅς ἄν ἀπαγγέλλω · λέγω δέ ὅδε — ὦ παῖς , ὅτι μέν εἰμί πατήρ ἀγαθός , αὐτός μηνύω ὁ νῦν πάρειμι · ἐγώ δέ ἔξεστι ζάω μή καλός , καλός αἱρέω μάλα τελευτάω , πρίν σύ τε καί ὁ ἔπειτα εἰς ὄνειδος καθίστημι καί πρίν ὁ ἡμέτερος πατήρ καί πᾶς ὁ πρόσθεν γένος αἰσχύνω , ἡγέομαι ὁ ὁ ἑαυτοῦ αἰσχύνω ἀβίωτος εἰμί , καί ὁ τοιοῦτος οὔτε τις ἄνθρωπος οὔτε θεός φίλος εἰμί οὔτε ἐπί γῆ οὔτε ὑπό γῆ τελευτάω . χρή οὖν μιμνῄσκω ὁ ἡμέτερος λόγος , ἐάν τις καί ἄλλος ἀσκέω , ἀσκέω μετά ἀρετή , οἶδα ὅτι οὗτος λείπω πᾶς καί κτῆμα καί ἐπιτήδευμα αἰσχρός καί κακός . οὔτε γάρ πλοῦτος κάλλος φέρω ὁ κτάομαι μετά ἀνανδρία — ἄλλος γάρ ὁ τοιοῦτος πλουτέω καί οὐ ἑαυτῷ—οὔτε σῶμα κάλλος καί ἰσχύς δειλός καί κακός συνοικέω πρέπω φαίνω ἀλλά ἀπρεπής , καί ἐπιφανής ποιέω ὁ ἔχω καί ἐκφαίνω ὁ δειλία ·