plato-philosophy.menexenus 249
τῆς δὲ πόλεως ἴστε που καὶ αὐτοὶ τὴν ἐπιμέλειαν , ὅτι νόμους θεμένη περὶ τοὺς τῶν ἐν τῷ πολέμῳ τελευτησάντων παῖδάς τε καὶ γεννήτορας ἐπιμελεῖται , καὶ διαφερόντως τῶν ἄλλων πολιτῶν προστέτακται φυλάττειν ἀρχῇ ἥπερ μεγίστη ἐστίν , ὅπως ἂν οἱ τούτων μὴ ἀδικῶνται πατέρες τε καὶ μητέρες · τοὺς δὲ παῖδας συνεκτρέφει αὐτή , προθυμουμένη ὅτι μάλιστʼ ἄδηλον αὐτοῖς τὴν ὀρφανίαν γενέσθαι , ἐν πατρὸς σχήματι καταστᾶσα αὐτοῖς αὐτὴ ἔτι τε παισὶν οὖσιν , καὶ ἐπειδὰν εἰς ἀνδρὸς τέλος ἴωσιν , ἀποπέμπει ἐπὶ τὰ σφέτερʼ αὐτῶν πανοπλίᾳ κοσμήσασα , ἐνδεικνυμένη καὶ ἀναμιμνῄσκουσα τὰ τοῦ πατρὸς ἐπιτηδεύματα ὄργανα τῆς πατρῴας ἀρετῆς διδοῦσα , καὶ ἅμα οἰωνοῦ χάριν ἄρχεσθαι ἰέναι ἐπὶ τὴν πατρῴαν ἑστίαν ἄρξοντα μετʼ ἰσχύος ὅπλοις κεκοσμημένον . αὐτοὺς δὲ τοὺς τελευτήσαντας τιμῶσα οὐδέποτε ἐκλείπει , καθʼ ἕκαστον ἐνιαυτὸν αὐτὴ τὰ νομιζόμενα ποιοῦσα κοινῇ πᾶσιν ἅπερ ἑκάστῳ ἰδίᾳ γίγνεται , πρὸς δὲ τούτοις ἀγῶνας γυμνικοὺς καὶ ἱππικοὺς τιθεῖσα καὶ μουσικῆς πάσης , καὶ ἀτεχνῶς τῶν μὲν τελευτησάντων ἐν κληρονόμου καὶ ὑέος μοίρᾳ καθεστηκυῖα , τῶν δὲ ὑέων ἐν πατρός , γονέων δὲ τῶν τούτων ἐν ἐπιτρόπου , πᾶσαν πάντων παρὰ πάντα τὸν χρόνον ἐπιμέλειαν ποιουμένη . ὧν χρὴ ἐνθυμουμένους πρᾳότερον φέρειν τὴν συμφοράν · τοῖς τε γὰρ τελευτήσασι καὶ τοῖς ζῶσιν οὕτως ἂν προσφιλέστατοι εἶτε καὶ ῥᾷστοι θεραπεύειν τε καὶ θεραπεύεσθαι . νῦν δὲ ἤδη ὑμεῖς τε καὶ οἱ ἄλλοι πάντες κοινῇ κατὰ τὸν νόμον τοὺς τετελευτηκότας ἀπολοφυράμενοι ἄπιτε . οὗτός σοι ὁ λόγος , ὦ Μενέξενε , Ἀσπασίας τῆς Μιλησίας ἐστίν . νὴ Δία , ὦ Σώκρατες , μακαρίαν γε λέγεις τὴν Ἀσπασίαν , εἰ γυνὴ οὖσα τοιούτους λόγους οἵα τʼ ἐστὶ συντιθέναι . ἀλλʼ εἰ μὴ πιστεύεις , ἀκολούθει μετʼ ἐμοῦ , καὶ ἀκούσῃ αὐτῆς λεγούσης . πολλάκις , ὦ Σώκρατες , ἐγὼ ἐντετύχηκα Ἀσπασίᾳ , καὶ οἶδα οἵα ἐστίν . τί οὖν ; οὐκ ἄγασαι αὐτὴν καὶ νῦν χάριν ἔχεις τοῦ λόγου αὐτῇ ; καὶ πολλήν γε , ὦ Σώκρατες , ἐγὼ χάριν ἔχω τούτου τοῦ λόγου ἐκείνῃ ἢ ἐκείνῳ ὅστις σοι ὁ εἰπών ἐστιν αὐτόν · καὶ πρός γε ἄλλων πολλῶν χάριν ἔχω τῷ εἰπόντι . εὖ ἂν ἔχοι · ἀλλʼ ὅπως μου μὴ κατερεῖς , ἵνα καὶ αὖθίς σοι πολλοὺς καὶ καλοὺς λόγους παρʼ αὐτῆς πολιτικοὺς ἀπαγγέλλω . θάρρει , οὐ κατερῶ · μόνον ἀπάγγελλε . ἀλλὰ ταῦτʼ ἔσται .
Lemmas: ὁ δέ πόλις οἶδα που καί αὐτός ὁ ἐπιμέλεια , ὅτι νόμος τίθημι περί ὁ ὁ ἐν ὁ πόλεμος τελευτάω παῖς τε καί γεννήτωρ ἐπιμελέομαι , καί διαφερόντως ὁ ἄλλος πολίτης προστάσσω φυλάσσω ἀρχή ὅς μέγας εἰμί , ὅπως ἄν ὁ οὗτος μή ἀδικέω πατήρ τε καί μήτηρ · ὁ δέ παῖς συνεκτρέφω αὐτός , προθυμέομαι ὅτι μάλα ἄδηλος αὐτός ὁ ὀρφανία γίγνομαι , ἐν πατήρ σχῆμα καθίστημι αὐτός αὐτός ἔτι τε παῖς εἰμί , καί ἐπειδάν εἰς ἀνήρ τέλος ἔρχομαι , ἀποπέμπω ἐπί ὁ σφέτερος αὐτός πανοπλία κοσμέω , ἐνδείκνυμι καί ἀναμιμνῄσκω ὁ ὁ πατήρ ἐπιτήδευμα ὄργανον ὁ πατρῷος ἀρετή δίδωμι , καί ἅμα οἰωνός χάριν ἄρχω ἔρχομαι ἐπί ὁ πατρῷος ἑστία ἄρχω μετά ἰσχύς ὅπλον κοσμέω . αὐτός δέ ὁ τελευτάω τιμάω οὐδέποτε ἐκλείπω , κατά ἕκαστος ἐνιαυτός αὐτός ὁ νομίζω ποιέω κοινῇ πᾶς ὅς ἕκαστος ἴδιος γίγνομαι , πρός δέ οὗτος ἀγών γυμνικός καί ἱππικός τίθημι καί μουσικός πᾶς , καί ἄτεχνος ὁ μέν τελευτάω ἐν κληρόνομος καί υἱός μοῖρα καθίστημι , ὁ δέ υἱός ἐν πατήρ , γονεύς δέ ὁ οὗτος ἐν ἐπίτροπος , πᾶς πᾶς παρά πᾶς ὁ χρόνος ἐπιμέλεια ποιέω . ὅς χρή ἐνθυμέομαι πρᾶος φέρω ὁ συμφορά · ὁ τε γάρ τελευτάω καί ὁ ζάω οὕτως ἄν προσφιλής εἰμί καί ῥᾴδιος θεραπεύω τε καί θεραπεύω . νῦν δέ ἤδη σύ τε καί ὁ ἄλλος πᾶς κοινῇ κατά ὁ νόμος ὁ τελευτάω ἀπολοφύρομαι ἀπέρχομαι . οὗτος σύ ὁ λόγος , ὦ Μενέξενος , Ἀσπασία ὁ Μιλήσιος εἰμί . νή Ζεύς , ὦ Σωκράτης , μακάριος γε λέγω ὁ Ἀσπασία , εἰ γυνή εἰμί τοιοῦτος λόγος οἷος τε εἰμί συντίθημι . ἀλλά εἰ μή πιστεύω , ἀκολουθέω μετά ἐγώ , καί ἀκούω αὐτός λέγω . πολλάκις , ὦ Σωκράτης , ἐγώ ἐντυγχάνω Ἀσπασία , καί οἶδα οἷος εἰμί . τίς οὖν ; οὐ ἄγαμαι αὐτός καί νῦν χάρις ἔχω ὁ λόγος αὐτός ; καί πολύς γε , ὦ Σωκράτης , ἐγώ χάρις ἔχω οὗτος ὁ λόγος ἐκεῖνος ἤ ἐκεῖνος ὅστις σύ ὁ λέγω εἰμί αὐτός · καί πρός γε ἄλλος πολύς χάρις ἔχω ὁ λέγω . εὖ ἄν ἔχω · ἀλλά ὅπως ἐγώ μή κατερῶ , ἵνα καί αὖθις σύ πολύς καί καλός λόγος παρά αὐτός πολιτικός ἀπαγγέλλω . θαρσέω , οὐ καταλέγω · μόνος ἀπαγγέλλω . ἀλλά οὗτος εἰμί .