plato-philosophy.menexenus 237
τίς οὖν ἂν ἡμῖν τοιοῦτος λόγος φανείη ; ἢ πόθεν ἂν ὀρθῶς ἀρξαίμεθα ἄνδρας ἀγαθοὺς ἐπαινοῦντες , οἳ ζῶντές τε τοὺς ἑαυτῶν ηὔφραινον διʼ ἀρετήν , καὶ τὴν τελευτὴν ἀντὶ τῆς τῶν ζώντων σωτηρίας ἠλλάξαντο ; δοκεῖ μοι χρῆναι κατὰ φύσιν , ὥσπερ ἀγαθοὶ ἐγένοντο , οὕτω καὶ ἐπαινεῖν αὐτούς . ἀγαθοὶ δὲ ἐγένοντο διὰ τὸ φῦναι ἐξ ἀγαθῶν . τὴν εὐγένειαν οὖν πρῶτον αὐτῶν ἐγκωμιάζωμεν , δεύτερον δὲ τροφήν τε καὶ παιδείαν · ἐπὶ δὲ τούτοις τὴν τῶν ἔργων πρᾶξιν ἐπιδείξωμεν , ὡς καλὴν καὶ ἀξίαν τούτων ἀπεφήναντο . τῆς δʼ εὐγενείας πρῶτον ὑπῆρξε τοῖσδε ἡ τῶν προγόνων γένεσις οὐκ ἔπηλυς οὖσα , οὐδὲ τοὺς ἐκγόνους τούτους ἀποφηναμένη μετοικοῦντας ἐν τῇ χώρᾳ ἄλλοθεν σφῶν ἡκόντων , ἀλλʼ αὐτόχθονας καὶ τῷ ὄντι ἐν πατρίδι οἰκοῦντας καὶ ζῶντας , καὶ τρεφομένους οὐχ ὑπὸ μητρυιᾶς ὡς οἱ ἄλλοι , ἀλλʼ ὑπὸ μητρὸς τῆς χώρας ἐν ᾗ ᾤκουν , καὶ νῦν κεῖσθαι τελευτήσαντας ἐν οἰκείοις τόποις τῆς τεκούσης καὶ θρεψάσης καὶ ὑποδεξαμένης . δικαιότατον δὴ κοσμῆσαι πρῶτον τὴν μητέρα αὐτήν · οὕτω γὰρ συμβαίνει ἅμα καὶ ἡ τῶνδε εὐγένεια κοσμουμένη . ἔστι δὲ ἀξία ἡ χώρα καὶ ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων ἐπαινεῖσθαι , οὐ μόνον ὑφʼ ἡμῶν , πολλαχῇ μὲν καὶ ἄλλῃ , πρῶτον δὲ καὶ μέγιστον ὅτι τυγχάνει οὖσα θεοφιλής . μαρτυρεῖ δὲ ἡμῶν τῷ λόγῳ ἡ τῶν ἀμφισβητησάντων περὶ αὐτῆς θεῶν ἔρις τε καὶ κρίσις · ἣν δὴ θεοὶ ἐπῄνεσαν , πῶς οὐχ ὑπʼ ἀνθρώπων γε συμπάντων δικαία ἐπαινεῖσθαι ; δεύτερος δὲ ἔπαινος δικαίως ἂν αὐτῆς εἴη , ὅτι ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ , ἐν ᾧ ἡ πᾶσα γῆ ἀνεδίδου καὶ ἔφυε ζῷα παντοδαπά , θηρία τε καὶ βοτά , ἐν τούτῳ ἡ ἡμετέρα θηρίων μὲν ἀγρίων ἄγονος καὶ καθαρὰ ἐφάνη , ἐξελέξατο δὲ τῶν ζῴων καὶ ἐγέννησεν ἄνθρωπον , ὃ συνέσει τε ὑπερέχει τῶν ἄλλων καὶ δίκην καὶ θεοὺς μόνον νομίζει . μέγα δὲ τεκμήριον τούτῳ τῷ λόγῳ , ὅτι ἥδε ἔτεκεν ἡ γῆ τοὺς τῶνδέ τε καὶ ἡμετέρους προγόνους . πᾶν γὰρ τὸ τεκὸν τροφὴν ἔχει ἐπιτηδείαν ᾧ ἂν τέκῃ , ᾧ καὶ γυνὴ δήλη τεκοῦσά τε ἀληθῶς καὶ μή , ἀλλʼ ὑποβαλλομένη , ἐὰν μὴ ἔχῃ πηγὰς τροφῆς τῷ γεννωμένῳ .
Lemmas: τίς οὖν ἄν ἐγώ τοιοῦτος λόγος φαίνω ; ἤ πόθεν ἄν ὀρθός ἄρχω ἀνήρ ἀγαθός ἐπαινέω , ὅς ζάω τε ὁ ἑαυτοῦ εὐφραίνω διά ἀρετή , καί ὁ τελευτή ἀντί ὁ ὁ ζάω σωτηρία ἀλλάσσω ; δοκέω ἐγώ χρή κατά φύσις , ὥσπερ ἀγαθός γίγνομαι , οὕτως καί ἐπαινέω αὐτός . ἀγαθός δέ γίγνομαι διά ὁ φύω ἐκ ἀγαθός . ὁ εὐγένεια οὖν πρῶτος αὐτός ἐγκωμιάζω , δεύτερος δέ τροφή τε καί παιδεία · ἐπί δέ οὗτος ὁ ὁ ἔργον πρᾶξις ἐπιδείκνυμι , ὡς καλός καί ἄξιος οὗτος ἀποφαίνω . ὁ δέ εὐγένεια πρῶτος ὑπάρχω ὅδε ὁ ὁ πρόγονος γένεσις οὐ ἔπηλυς εἰμί , οὐδέ ὁ ἔκγονος οὗτος ἀποφαίνω μετοικέω ἐν ὁ χώρα ἄλλοθεν σφεῖς ἥκω , ἀλλά αὐτόχθων καί ὁ εἰμί ἐν πατρίς οἰκέω καί ζάω , καί τρέφω οὐ ὑπό μητρυιά ὡς ὁ ἄλλος , ἀλλά ὑπό μήτηρ ὁ χώρα ἐν ὅς οἰκέω , καί νῦν κεῖμαι τελευτάω ἐν οἰκεῖος τόπος ὁ τίκτω καί τρέφω καί ὑποδέχομαι . δίκαιος δή κοσμέω πρῶτος ὁ μήτηρ αὐτός · οὕτως γάρ συμβαίνω ἅμα καί ὁ ὅδε εὐγένεια κοσμέω . εἰμί δέ ἄξιος ὁ χώρα καί ὑπό πᾶς ἄνθρωπος ἐπαινέω , οὐ μόνος ὑπό ἐγώ , πολλαχῆ μέν καί ἄλλῃ , πρῶτος δέ καί μέγας ὅτι τυγχάνω εἰμί θεοφιλής . μαρτυρέω δέ ἐγώ ὁ λόγος ὁ ὁ ἀμφισβητέω περί αὐτός θεός ἔρις τε καί κρίσις · ὅς δή θεός ἐπαινέω , πῶς οὐ ὑπό ἄνθρωπος γε σύμπας δίκαιος ἐπαινέω ; δεύτερος δέ ἔπαινος δίκαιος ἄν αὐτός εἰμί , ὅτι ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος , ἐν ὅς ὁ πᾶς γῆ ἀναδίδωμι καί φύω ζῷον παντοδαπός , θηρίον τε καί βοτόν , ἐν οὗτος ὁ ἡμέτερος θηρίον μέν ἄγριος ἄγονος καί καθαρός φαίνω , ἐκλέγω δέ ὁ ζῷον καί γεννάω ἄνθρωπος , ὅς σύνεσις τε ὑπερέχω ὁ ἄλλος καί δίκη καί θεός μόνος νομίζω . μέγας δέ τεκμήριον οὗτος ὁ λόγος , ὅτι ὅδε τίκτω ὁ γῆ ὁ ὅδε τε καί ἡμέτερος πρόγονος . πᾶς γάρ ὁ τίκτω τροφή ἔχω ἐπιτήδειος ὅς ἄν τίκτω , ὅς καί γυνή δῆλος τίκτω τε ἀληθής καί μή , ἀλλά ὑποβάλλω , ἐάν μή ἔχω πηγή τροφή ὁ γεννάω .