plato-philosophy.menexenus 243
τρίτος δὲ πόλεμος μετὰ ταύτην τὴν εἰρήνην ἀνέλπιστός τε καὶ δεινὸς ἐγένετο , ἐν ᾧ πολλοὶ καὶ ἀγαθοὶ τελευτήσαντες ἐνθάδε κεῖνται , πολλοὶ μὲν ἀμφὶ Σικελίαν πλεῖστα τρόπαια στήσαντες ὑπὲρ τῆς Λεοντίνων ἐλευθερίας , οἷς βοηθοῦντες διὰ τοὺς ὅρκους ἔπλευσαν εἰς ἐκείνους τοὺς τόπους , διὰ δὲ μῆκος τοῦ πλοῦ εἰς ἀπορίαν τῆς πόλεως καταστάσης καὶ οὐ δυναμένης αὐτοῖς ὑπηρετεῖν , τούτῳ ἀπειπόντες ἐδυστύχησαν · ὧν οἱ ἐχθροὶ καὶ προσπολεμήσαντες πλείω ἔπαινον ἔχουσι σωφροσύνης καὶ ἀρετῆς ἢ τῶν ἄλλων οἱ φίλοι · πολλοὶ δʼ ἐν ταῖς ναυμαχίαις ταῖς καθʼ Ἑλλήσποντον , μιᾷ μὲν ἡμέρᾳ πάσας τὰς τῶν πολεμίων ἑλόντες ναῦς , πολλὰς δὲ καὶ ἄλλας νικήσαντες · ὃ δʼ εἶπον δεινὸν καὶ ἀνέλπιστον τοῦ πολέμου γενέσθαι , τόδε λέγω τὸ εἰς τοσοῦτον φιλονικίας ἐλθεῖν πρὸς τὴν πόλιν τοὺς ἄλλους Ἕλληνας , ὥστε τολμῆσαι τῷ ἐχθίστῳ ἐπικηρυκεύσασθαι βασιλεῖ , ὃν κοινῇ ἐξέβαλον μεθʼ ἡμῶν , ἰδίᾳ τοῦτον πάλιν ἐπάγεσθαι , βάρβαρον ἐφʼ Ἕλληνας , καὶ συναθροῖσαι ἐπὶ τὴν πόλιν πάντας Ἕλληνάς τε καὶ βαρβάρους . οὗ δὴ καὶ ἐκφανὴς ἐγένετο ἡ τῆς πόλεως ῥώμη τε καὶ ἀρετή . οἰομένων γὰρ ἤδη αὐτὴν καταπεπολεμῆσθαι καὶ ἀπειλημμένων ἐν Μυτιλήνῃ τῶν νεῶν , βοηθήσαντες ἑξήκοντα ναυσίν , αὐτοὶ ἐμβάντες εἰς τὰς ναῦς , καὶ ἄνδρες γενόμενοι ὁμολογουμένως ἄριστοι , νικήσαντες μὲν τοὺς πολεμίους , λυσάμενοι δὲ τοὺς φιλίους , ἀναξίου τύχης τυχόντες , οὐκ ἀναιρεθέντες ἐκ τῆς θαλάττης κεῖνται ἐνθάδε . ὧν χρὴ ἀεὶ μεμνῆσθαί τε καὶ ἐπαινεῖν · τῇ μὲν γὰρ ἐκείνων ἀρετῇ ἐνικήσαμεν οὐ μόνον τὴν τότε ναυμαχίαν , ἀλλὰ καὶ τὸν ἄλλον πόλεμον · δόξαν γὰρ διʼ αὐτοὺς ἡ πόλις ἔσχεν μή ποτʼ ἂν καταπολεμηθῆναι μηδʼ ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων—καὶ ἀληθῆ ἔδοξεν—τῇ δὲ ἡμετέρᾳ αὐτῶν διαφορᾷ ἐκρατήθημεν , οὐχ ὑπὸ τῶν ἄλλων · ἀήττητοι γὰρ ἔτι καὶ νῦν ὑπό γε ἐκείνων ἐσμέν , ἡμεῖς δὲ αὐτοὶ ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ἐνικήσαμεν καὶ ἡττήθημεν . μετὰ δὲ ταῦτα ἡσυχίας γενομένης καὶ εἰρήνης πρὸς τοὺς ἄλλους , ὁ οἰκεῖος ἡμῖν πόλεμος οὕτως ἐπολεμήθη , ὥστε εἴπερ εἱμαρμένον εἴη ἀνθρώποις στασιάσαι , μὴ ἂν ἄλλως εὔξασθαι μηδένα πόλιν ἑαυτοῦ νοσῆσαι .
Lemmas: τρίτος δέ πόλεμος μετά οὗτος ὁ εἰρήνη ἀνέλπιστος τε καί δεινός γίγνομαι , ἐν ὅς πολύς καί ἀγαθός τελευτάω ἐνθάδε κεῖμαι , πολύς μέν ἀμφί Σικελία πολύς τρόπαιον ἵστημι ὑπέρ ὁ Λεοντῖνος ἐλευθερία , ὅς βοηθέω διά ὁ ὅρκος πλέω εἰς ἐκεῖνος ὁ τόπος , διά δέ μῆκος ὁ πλόος εἰς ἀπορία ὁ πόλις καθίστημι καί οὐ δύναμαι αὐτός ὑπηρετέω , οὗτος ἀπολέγω δυστυχέω · ὅς ὁ ἐχθρός καί προσπολεμέω πολύς ἔπαινος ἔχω σωφροσύνη καί ἀρετή ἤ ὁ ἄλλος ὁ φίλος · πολύς δέ ἐν ὁ ναυμαχία ὁ κατά Ἑλλήσποντος , εἷς μέν ἡμέρα πᾶς ὁ ὁ πολέμιος αἱρέω ναῦς , πολύς δέ καί ἄλλος νικάω · ὅς δέ λέγω δεινός καί ἀνέλπιστος ὁ πόλεμος γίγνομαι , ὅδε λέγω ὁ εἰς τοσοῦτος φιλονικία ἔρχομαι πρός ὁ πόλις ὁ ἄλλος Ἕλλην , ὥστε τολμάω ὁ ἐχθρός ἐπικηρυκεύομαι βασιλεύς , ὅς κοινῇ ἐκβάλλω μετά ἐγώ , ἴδιος οὗτος πάλιν ἐπάγω , βάρβαρος ἐπί Ἕλλην , καί συναθροίζω ἐπί ὁ πόλις πᾶς Ἕλλην τε καί βάρβαρος . οὗ δή καί ἐκφανής γίγνομαι ὁ ὁ πόλις ῥώμη τε καί ἀρετή . οἴομαι γάρ ἤδη αὐτός καταπολεμέω καί ἀπολαμβάνω ἐν Μυτιλήνη ὁ ναῦς , βοηθέω ἑξήκοντα ναῦς , αὐτός ἐμβαίνω εἰς ὁ ναῦς , καί ἀνήρ γίγνομαι ὁμολογουμένως ἀγαθός , νικάω μέν ὁ πολέμιος , λύω δέ ὁ φίλιος , ἀνάξιος τύχη τυγχάνω , οὐ ἀναιρέω ἐκ ὁ θάλασσα κεῖμαι ἐνθάδε . ὅς χρή ἀεί μιμνῄσκω τε καί ἐπαινέω · ὁ μέν γάρ ἐκεῖνος ἀρετή νικάω οὐ μόνος ὁ τότε ναυμαχία , ἀλλά καί ὁ ἄλλος πόλεμος · δόξα γάρ διά αὐτός ὁ πόλις ἔχω μή ποτέ ἄν καταπολεμέω μηδέ ὑπό πᾶς ἀνθρώπων—καὶ ἀληθής ἐσθίω δέ ἡμέτερος αὐτός διαφορά κρατέω , οὐ ὑπό ὁ ἄλλος · ἀήσσητος γάρ ἔτι καί νῦν ὑπό γε ἐκεῖνος εἰμί , ἐγώ δέ αὐτός ἐγώ αὐτός καί νικάω καί ἡσσάομαι . μετά δέ οὗτος ἡσυχία γίγνομαι καί εἰρήνη πρός ὁ ἄλλος , ὁ οἰκεῖος ἐγώ πόλεμος οὕτως πολεμέω , ὥστε εἴπερ μείρομαι εἰμί ἄνθρωπος στασιάζω , μή ἄν ἄλλος εὔχομαι μηδείς πόλις ἑαυτοῦ νοσέω .