plato-philosophy.menexenus 247
πᾶσά τε ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πανουργία , οὐ σοφία φαίνεται . ὧν ἕνεκα καὶ πρῶτον καὶ ὕστατον καὶ διὰ παντὸς πᾶσαν πάντως προθυμίαν πειρᾶσθε ἔχειν ὅπως μάλιστα μὲν ὑπερβαλεῖσθε καὶ ἡμᾶς καὶ τοὺς πρόσθεν εὐκλείᾳ · εἰ δὲ μή , ἴστε ὡς ἡμῖν , ἂν μὲν νικῶμεν ὑμᾶς ἀρετῇ , ἡ νίκη αἰσχύνην φέρει , ἡ δὲ ἧττα , ἐὰν ἡττώμεθα , εὐδαιμονίαν . μάλιστα δʼ ἂν νικῴμεθα καὶ ὑμεῖς νικῴητε , εἰ παρασκευάσαισθε τῇ τῶν προγόνων δόξῃ μὴ καταχρησόμενοι μηδʼ ἀναλώσοντες αὐτήν , γνόντες ὅτι ἀνδρὶ οἰομένῳ τὶ εἶναι οὐκ ἔστιν αἴσχιον οὐδὲν ἢ παρέχειν ἑαυτὸν τιμώμενον μὴ διʼ ἑαυτὸν ἀλλὰ διὰ δόξαν προγόνων . εἶναι μὲν γὰρ τιμὰς γονέων ἐκγόνοις καλὸς θησαυρὸς καὶ μεγαλοπρεπής · χρῆσθαι δὲ καὶ χρημάτων καὶ τιμῶν θησαυρῷ , καὶ μὴ τοῖς ἐκγόνοις παραδιδόναι , αἰσχρὸν καὶ ἄνανδρον , ἀπορίᾳ ἰδίων αὑτοῦ κτημάτων τε καὶ εὐδοξιῶν . καὶ ἐὰν μὲν ταῦτα ἐπιτηδεύσητε , φίλοι παρὰ φίλους ἡμᾶς ἀφίξεσθε , ὅταν ὑμᾶς ἡ προσήκουσα μοῖρα κομίσῃ · ἀμελήσαντας δὲ ὑμᾶς καὶ κακισθέντας οὐδεὶς εὐμενῶς ὑποδέξεται . τοῖς μὲν οὖν παισὶ ταῦτʼ εἰρήσθω . πατέρας δὲ ἡμῶν , οἷς εἰσί , καὶ μητέρας ἀεὶ χρὴ παραμυθεῖσθαι ὡς ῥᾷστα φέρειν τὴν συμφοράν , ἐὰν ἄρα συμβῇ γενέσθαι , καὶ μὴ συνοδύρεσθαι—οὐ γὰρ τοῦ λυπήσοντος προσδεήσονται · ἱκανὴ γὰρ ἔσται καὶ ἡ γενομένη τύχη τοῦτο πορίζειν—ἀλλʼ ἰωμένους καὶ πραΰνοντας ἀναμιμνῄσκειν αὐτοὺς ὅτι ὧν ηὔχοντο τὰ μέγιστα αὐτοῖς οἱ θεοὶ ἐπήκοοι γεγόνασιν . οὐ γὰρ ἀθανάτους σφίσι παῖδας ηὔχοντο γενέσθαι ἀλλʼ ἀγαθοὺς καὶ εὐκλεεῖς , ὧν ἔτυχον , μεγίστων ἀγαθῶν ὄντων · πάντα δὲ οὐ ῥᾴδιον θνητῷ ἀνδρὶ κατὰ νοῦν ἐν τῷ ἑαυτοῦ βίῳ ἐκβαίνειν . καὶ φέροντες μὲν ἀνδρείως τὰς συμφορὰς δόξουσι τῷ ὄντι ἀνδρείων παίδων πατέρες εἶναι καὶ αὐτοὶ τοιοῦτοι , ὑπείκοντες δὲ ὑποψίαν παρέξουσιν ἢ μὴ ἡμέτεροι εἶναι ἢ ἡμῶν τοὺς ἐπαινοῦντας καταψεύδεσθαι · χρὴ δὲ οὐδέτερα τούτων , ἀλλʼ ἐκείνους μάλιστα ἡμῶν ἐπαινέτας εἶναι ἔργῳ , παρέχοντας αὑτοὺς φαινομένους τῷ ὄντι πατέρας ὄντας ἄνδρας ἀνδρῶν . πάλαι γὰρ δὴ τὸ μηδὲν ἄγαν λεγόμενον καλῶς δοκεῖ λέγεσθαι · τῷ γὰρ ὄντι εὖ λέγεται .
Lemmas: πᾶς τε ἐπιστήμη χωρίζω δικαιοσύνη καί ὁ ἄλλος ἀρετή πανουργία , οὐ σοφία φαίνω . ὅς ἕνεκα καί πρῶτος καί ὕστερος καί διά πᾶς πᾶς πάντως προθυμία πειράω ἔχω ὅπως μάλα μέν ὑπερβάλλω καί ἐγώ καί ὁ πρόσθεν εὔκλεια · εἰ δέ μή , οἶδα ὡς ἐγώ , ἐάν μέν νικάω σύ ἀρετή , ὁ νίκη αἰσχύνη φέρω , ὁ δέ ἧσσα , ἐάν ἡσσάομαι , εὐδαιμονία . μάλα δέ ἄν νικάω καί σύ νικάω , εἰ παρασκευάζω ὁ ὁ πρόγονος δόξα μή καταχράω μηδέ ἀναλίσκω αὐτός , γιγνώσκω ὅτι ἀνήρ οἴομαι τίς εἰμί οὐ εἰμί αἰσχρός οὐδείς ἤ παρέχω ἑαυτοῦ τιμάω μή διά ἑαυτοῦ ἀλλά διά δόξα πρόγονος . εἰμί μέν γάρ τιμή γονεύς ἔκγονος καλός θησαυρός καί μεγαλοπρεπής · χράω δέ καί χρῆμα καί τιμή θησαυρός , καί μή ὁ ἔκγονος παραδίδωμι , αἰσχρός καί ἄνανδρος , ἀπορία ἴδιος ἑαυτοῦ κτῆμα τε καί εὐδοξία . καί ἐάν μέν οὗτος ἐπιτηδεύω , φίλος παρά φίλος ἐγώ ἀφικνέομαι , ὅταν σύ ὁ προσήκω μοῖρα κομίζω · ἀμελέω δέ σύ καί κακίζω οὐδείς εὐμενής ὑποδέχομαι . ὁ μέν οὖν παῖς οὗτος λέγω . πατήρ δέ ἐγώ , ὅς εἰμί , καί μήτηρ ἀεί χρή παραμυθέομαι ὡς ῥᾴδιος φέρω ὁ συμφορά , ἐάν ἄρα συμβαίνω γίγνομαι , καί μή συνοδύρομαι γάρ ὁ λυπέω προσδέομαι · ἱκανός γάρ εἰμί καί ὁ γίγνομαι τύχη οὗτος πορίζειν—ἀλλʼ ἰάομαι καί πραύνω ἀναμιμνῄσκω αὐτός ὅτι ὅς εὔχομαι ὁ μέγας αὐτός ὁ θεός ἐπήκοος γίγνομαι . οὐ γάρ ἀθάνατος σφεῖς παῖς εὔχομαι γίγνομαι ἀλλά ἀγαθός καί εὐκλεής , ὅς τυγχάνω , μέγας ἀγαθός εἰμί · πᾶς δέ οὐ ῥᾴδιος θνητός ἀνήρ κατά νόος ἐν ὁ ἑαυτοῦ βίος ἐκβαίνω . καί φέρω μέν ἀνδρεῖος ὁ συμφορά δοκέω ὁ εἰμί ἀνδρεῖος παῖς πατήρ εἰμί καί αὐτός τοιοῦτος , ὑπείκω δέ ὑποψία παρέχω ἤ μή ἡμέτερος εἰμί ἤ ἐγώ ὁ ἐπαινέω καταψεύδομαι · χρή δέ οὐδέτερος οὗτος , ἀλλά ἐκεῖνος μάλα ἐγώ ἐπαινέτης εἰμί ἔργον , παρέχω ἑαυτοῦ φαίνω ὁ εἰμί πατήρ εἰμί ἀνήρ ἀνήρ . πάλαι γάρ δή ὁ μηδείς ἄγαν λέγω καλός δοκέω λέγω · ὁ γάρ εἰμί εὖ λέγω .