plato-philosophy.lysis 208
πῶς λέγεις ; ἦν δʼ ἐγώ . βουλόμενοί σε μακάριον εἶναι διακωλύουσι τοῦτο ποιεῖν ὃ ἂν βούλῃ ; ὧδε δέ μοι λέγε . ἢν ἐπιθυμήσῃς ἐπί τινος τῶν τοῦ πατρὸς ἁρμάτων ὀχεῖσθαι λαβὼν τὰς ἡνίας , ὅταν ἁμιλλᾶται , οὐκ ἂν ἐῷέν σε ἀλλὰ διακωλύοιεν;—μὰ Δίʼ οὐ μέντοι ἄν , ἔφη , ἐῷεν.—ἀλλὰ τίνα μήν;—ἔστιν τις ἡνίοχος παρὰ τοῦ πατρὸς μισθὸν φέρων.—πῶς λέγεις ; μισθωτῷ μᾶλλον ἐπιτρέπουσιν ἢ σοὶ ποιεῖν ὅτι ἂν βούληται περὶ τοὺς ἵππους , καὶ προσέτι αὐτοῦ τούτου ἀργύριον τελοῦσιν;—ἀλλὰ τί μήν ; ἔφη.—ἀλλὰ τοῦ ὀρικοῦ ζεύγους οἶμαι ἐπιτρέπουσίν σοι ἄρχειν , κἂν εἰ βούλοιο λαβὼν τὴν μάστιγα τύπτειν , ἐῷεν ἄν.—πόθεν , ἦ δʼ ὅς , ἐῷεν;—τί δέ ; ἦν δʼ ἐγώ · οὐδενὶ ἔξεστιν αὐτοὺς τύπτειν;—καὶ μάλα , ἔφη , τῷ ὀρεοκόμῳ.—δούλῳ ὄντι ἢ ἐλευθέρῳ;—δούλῳ , ἔφη.—καὶ δοῦλον , ὡς ἔοικεν , ἡγοῦνται περὶ πλείονος ἢ σὲ τὸν ὑόν , καὶ ἐπιτρέπουσι τὰ ἑαυτῶν μᾶλλον ἢ σοί , καὶ ἐῶσιν ποιεῖν ὅτι βούλεται , σὲ δὲ διακωλύουσι ; καί μοι ἔτι τόδε εἰπέ . σὲ αὐτὸν ἐῶσιν ἄρχειν σεαυτοῦ , ἢ οὐδὲ τοῦτο ἐπιτρέπουσί σοι;—πῶς γάρ , ἔφη , ἐπιτρέπουσιν;—ἀλλʼ ἄρχει τίς σου;—ὅδε , παιδαγωγός , ἔφη.—μῶν δοῦλος ὤν;—ἀλλὰ τί μήν ; ἡμέτερός γε , ἔφη.—ἦ δεινόν , ἦν δʼ ἐγώ , ἐλεύθερον ὄντα ὑπὸ δούλου ἄρχεσθαι . τί δὲ ποιῶν αὖ οὗτος ὁ παιδαγωγός σου ἄρχει;—ἄγων δήπου , ἔφη , εἰς διδασκάλου.—μῶν μὴ καὶ οὗτοί σου ἄρχουσιν , οἱ διδάσκαλοι;—πάντως δήπου.—παμπόλλους ἄρα σοι δεσπότας καὶ ἄρχοντας ἑκὼν ὁ πατὴρ ἐφίστησιν . ἀλλʼ ἆρα ἐπειδὰν οἴκαδε ἔλθῃς παρὰ τὴν μητέρα , ἐκείνη σε ἐᾷ ποιεῖν ὅτι ἂν βούλῃ , ἵνʼ αὐτῇ μακάριος ᾖς , ἢ περὶ τὰ ἔρια ἢ περὶ τὸν ἱστόν , ὅταν ὑφαίνῃ ; οὔ τι γάρ που διακωλύει σε ἢ τῆς σπάθης ἢ τῆς κερκίδος ἢ ἄλλου του τῶν περὶ ταλασιουργίαν ὀργάνων ἅπτεσθαι.—καὶ ὃς γελάσας , μὰ Δία , ἔφη , ὦ Σώκρατες , οὐ μόνον γε διακωλύει , ἀλλὰ καὶ τυπτοίμην ἂν εἰ ἁπτοίμην.—Ἡράκλεις , ἦν δʼ ἐγώ , μῶν μή τι ἠδίκηκας τὸν πατέρα ἢ τὴν μητέρα;—μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε , ἔφη .
Lemmas: πῶς λέγω ; εἰμί δέ ἐγώ . βούλομαι σύ μακάριος εἰμί διακωλύω οὗτος ποιέω ὅς ἄν βούλομαι ; ὧδε δέ ἐγώ λέγω . ἐάν ἐπιθυμέω ἐπί τις ὁ ὁ πατήρ ἅρμα ὀχέω λαμβάνω ὁ ἡνία , ὅταν ἁμιλλάομαι , οὐ ἄν ἐάω σύ ἀλλά διακωλύω Ζεύς οὐ μέντοι ἄν , φημί , ἐάω τίς μιμνῄσκω τις ἡνίοχος παρά ὁ πατήρ μισθός φέρων λέγω ; μισθωτός μάλα ἐπιτρέπω ἤ σύ ποιέω ὅστις ἄν βούλομαι περί ὁ ἵππος , καί προσέτι αὐτός οὗτος ἀργύριον τελοῦσιν;—ἀλλὰ τίς μήν ; ἔφη.—ἀλλὰ ὁ ὀρικός ζεῦγος οἴομαι ἐπιτρέπω σύ ἄρχω , ἄν εἰ βούλομαι λαμβάνω ὁ μάστιξ τύπτω , ἐάω ἄν.—πόθεν , ἠμί δέ ὅς , ἐάω δέ ; εἰμί δέ ἐγώ · οὐδείς ἔξεστι αὐτός τύπτω μάλα , φημί , ὁ ορεοκομω.—δοιαλλω εἰμί ἤ ελευθερω;—δοιαλλω , ἐφίημι δοῦλος , ὡς ἔοικα , ἡγέομαι περί πολύς ἤ σύ ὁ υἱός , καί ἐπιτρέπω ὁ ἑαυτοῦ μάλα ἤ σύ , καί ἐάω ποιέω ὅστις βούλομαι , σύ δέ διακωλύω ; καί ἐγώ ἔτι ὅδε λέγω . σύ αὐτός ἐάω ἄρχω σεαυτοῦ , ἤ οὐδέ οὗτος ἐπιτρέπω σοι;—πῶς γάρ , φημί , ἐπιτρέπουσιν;—ἀλλʼ ἄρχω τίς σου;—ὅδε , παιδαγωγός , ἵημι δοῦλος ἀνάλλομαι τίς μήν ; ἡμέτερος γε , ἐφίημι δεινός , εἰμί δέ ἐγώ , ἐλεύθερος εἰμί ὑπό δοῦλος ἄρχω . τίς δέ ποιέω αὖ οὗτος ὁ παιδαγωγός σύ ἄρχει;—ἄγων δήπου , φημί , εἰς διδασκάλου.—μῶν μή καί οὗτος σύ ἄρχω , ὁ διδάσκαλος δήπου.—παμπόλλους ἄρα σύ δεσπότης καί ἄρχων ἑκών ὁ πατήρ ἐφίστημι . ἀλλά ἆρα ἐπειδάν οἴκαδε ἔρχομαι παρά ὁ μήτηρ , ἐκεῖνος σύ ἐάω ποιέω ὅστις ἄν βούλομαι , ἵνα αὐτός μακάριος εἰμί , ἤ περί ὁ ἔριον ἤ περί ὁ ἱστός , ὅταν ὑφαίνω ; οὐ τις γάρ που διακωλύω σύ ἤ ὁ σπάθη ἤ ὁ κερκίς ἤ ἄλλος τις ὁ περί ταλασιουργία ὄργανον ἅπτω ὅς γελάω , μά Ζεύς , φημί , ὦ Σωκράτης , οὐ μόνος γε διακωλύω , ἀλλά καί τύπτω ἄν εἰ ἁπτοίμην.—Ἡράκλεις , εἰμί δέ ἐγώ , μῶν μή τις ἀδικέω ὁ πατήρ ἤ ὁ μητέρα;—μὰ Ζεύς οὐ ἐγώ , φημί .