plato-philosophy.lysis 205
εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Ἱππόθαλες , ὡς γενναῖον καὶ νεανικὸν τοῦτον τὸν ἔρωτα πανταχῇ ἀνηῦρες · καί μοι ἴθι ἐπίδειξαι ἃ καὶ τοῖσδε ἐπιδείκνυσαι , ἵνα εἰδῶ εἰ ἐπίστασαι ἃ χρὴ ἐραστὴν περὶ παιδικῶν πρὸς αὐτὸν ἢ πρὸς ἄλλους λέγειν . τούτων δέ τι , ἔφη , σταθμᾷ , ὦ Σώκρατες , ὧν ὅδε λέγει ; πότερον , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ τὸ ἐρᾶν ἔξαρνος εἶ οὗ λέγει ὅδε ; οὐκ ἔγωγε , ἔφη , ἀλλὰ μὴ ποιεῖν εἰς τὰ παιδικὰ μηδὲ συγγράφειν . οὐχ ὑγιαίνει , ἔφη ὁ Κτήσιππος , ἀλλὰ ληρεῖ τε καὶ μαίνεται . καὶ ἐγὼ εἶπον · ὦ Ἱππόθαλες , οὔ τι τῶν μέτρων δέομαι ἀκοῦσαι οὐδὲ μέλος εἴ τι πεποίηκας εἰς τὸν νεανίσκον , ἀλλὰ τῆς διανοίας , ἵνα εἰδῶ τίνα τρόπον προσφέρῃ πρὸς τὰ παιδικά . ὅδε δήπου σοι , ἔφη , ἐρεῖ · ἀκριβῶς γὰρ ἐπίσταται καὶ μέμνηται , εἴπερ , ὡς λέγει , ὑπʼ ἐμοῦ ἀεὶ ἀκούων διατεθρύληται . νὴ τοὺς θεούς , ἔφη ὁ Κτήσιππος , πάνυ γε . καὶ γάρ ἐστι καταγέλαστα , ὦ Σώκρατες . τὸ γὰρ ἐραστὴν ὄντα καὶ διαφερόντως τῶν ἄλλων τὸν νοῦν προσέχοντα τῷ παιδὶ ἴδιον μὲν μηδὲν ἔχειν λέγειν ὃ οὐχὶ κἂν παῖς εἴποι , πῶς οὐχὶ καταγέλαστον ; ἃ δὲ ἡ πόλις ὅλη ᾁδει περὶ Δημοκράτους καὶ Λύσιδος τοῦ πάππου τοῦ παιδὸς καὶ πάντων πέρι τῶν προγόνων , πλούτους τε καὶ ἱπποτροφίας καὶ νίκας Πυθοῖ καὶ Ἰσθμοῖ καὶ Νεμέᾳ τεθρίπποις τε καὶ κέλησι , ταῦτα ποιεῖ τε καὶ λέγει , πρὸς δὲ τούτοις ἔτι τούτων κρονικώτερα . τὸν γὰρ τοῦ Ἡρακλέους ξενισμὸν πρῴην ἡμῖν ἐν ποιήματί τινι διῄει , ὡς διὰ τὴν τοῦ Ἡρακλέους συγγένειαν ὁ πρόγονος αὐτῶν ὑποδέξαιτο τὸν Ἡρακλέα , γεγονὼς αὐτὸς ἐκ Διός τε καὶ τῆς τοῦ δήμου ἀρχηγέτου θυγατρός , ἅπερ αἱ γραῖαι ᾁδουσι , καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα , ὦ Σώκρατες · ταῦτʼ ἐστὶν ἃ οὗτος λέγων τε καὶ ᾁδων ἀναγκάζει καὶ ἡμᾶς ἀκροᾶσθαι . καὶ ἐγὼ ἀκούσας εἶπον · ὦ καταγέλαστε Ἱππόθαλες , πρὶν νενικηκέναι ποιεῖς τε καὶ ᾁδεις εἰς σαυτὸν ἐγκώμιον ; ἀλλʼ οὐκ εἰς ἐμαυτόν , ἔφη , ὦ Σώκρατες , οὔτε ποιῶ οὔτε ᾁδω . οὐκ οἴει γε , ἦν δʼ ἐγώ . τὸ δὲ πῶς ἔχει ; ἔφη . πάντων μάλιστα , εἶπον , εἰς σὲ τείνουσιν αὗται αἱ ᾠδαί .
Lemmas: εἶεν , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Ἱππόθαλες , ὡς γενναῖος καί νεανικός οὗτος ὁ ἔρως πανταχῇ ἀνευρίσκω · καί ἐγώ ἔρχομαι ἐπιδείκνυμι ὅς καί ὅδε ἐπιδείκνυμι , ἵνα οἶδα εἰ ἐπίσταμαι ὅς χρή ἐραστής περί παιδικός πρός αὐτός ἤ πρός ἄλλος λέγω . οὗτος δέ τις , φημί , σταθμάω , ὦ Σωκράτης , ὅς ὅδε λέγω ; πότερος , εἰμί δέ ἐγώ , καί ὁ ἐράω ἔξαρνος εἰμί ὅς λέγω ὅδε ; οὐ ἐγώ , φημί , ἀλλά μή ποιέω εἰς ὁ παιδικός μηδέ συγγράφω . οὐ ὑγιαίνω , φημί ὁ Κτήσιππος , ἀλλά ληρέω τε καί μαίνομαι . καί ἐγώ λέγω · ὦ Ἱππόθάλης , οὐ τις ὁ μέτρον δέω ἀκούω οὐδέ μέλος εἰ τις ποιέω εἰς ὁ νεανίσκος , ἀλλά ὁ διάνοια , ἵνα οἶδα τίς τρόπος προσφέρω πρός ὁ παιδικός . ὅδε δήπου σύ , φημί , λέγω · ἀκριβής γάρ ἐπίσταμαι καί μιμνῄσκω , εἴπερ , ὡς λέγω , ὑπό ἐγώ ἀεί ἀκούω διαθρυλέω . νή ὁ θεός , φημί ὁ Κτήσιππος , πάνυ γε . καί γάρ εἰμί καταγέλαστος , ὦ Σωκράτης . ὁ γάρ ἐραστής εἰμί καί διαφερόντως ὁ ἄλλος ὁ νόος προσέχω ὁ παῖς ἴδιος μέν μηδείς ἔχω λέγω ὅς οὐ ἄν παῖς λέγω , πῶς οὐ καταγέλαστος ; ὅς δέ ὁ πόλις ὅλος ᾁδω περί Δημοκράτης καί Λύσις ὁ πάππης ὁ παῖς καί πᾶς περί ὁ πρόγονος , πλοῦτος τε καί ἱπποτροφία καί νίκη Πυθώ καί Ἰσθμοῖ καί Νεμέα τέθριππος τε καί κέλης , οὗτος ποιέω τε καί λέγω , πρός δέ οὗτος ἔτι οὗτος κρονικός . ὁ γάρ ὁ Ἡρακλῆς ξενισμός πρῴην ἐγώ ἐν ποίημα τις διέρχομαι , ὡς διά ὁ ὁ Ἡρακλῆς συγγένεια ὁ πρόγονος αὐτός ὑποδέχομαι ὁ Ἡρακλῆς , γίγνομαι αὐτός ἐκ Ζεύς τε καί ὁ ὁ δῆμος ἀρχηγέτης θυγάτηρ , ὅς ὁ γραῖα ᾁδω , καί ἄλλος πολύς τοιοῦτος , ὦ Σωκράτης · οὗτος εἰμί ὅς οὗτος λέγω τε καί ᾁδω ἀναγκάζω καί ἐγώ ἀκροάομαι . καί ἐγώ ἀκούω λέγω · ὦ καταγέλαστος Ἱππόθάλης , πρίν νικάω ποιέω τε καί ᾑδω εἰς σεαυτοῦ ἐγκώμιον ; ἀλλά οὐ εἰς ἐμαυτοῦ , φημί , ὦ Σωκράτης , οὔτε ποιέω οὔτε ἐͅδω . οὐ οἴομαι γε , εἰμί δέ ἐγώ . ὁ δέ πῶς ἔχω ; φημί . πᾶς μάλα , λέγω , εἰς σύ τείνω οὗτος ὁ ἀοιδή .