plato-philosophy.lysis 215
ἢ τί ἂν παθεῖν , ὃ μὴ καὶ ὑφʼ αὑτοῦ πάθοι ; τὰ δὴ τοιαῦτα πῶς ἂν ὑπʼ ἀλλήλων ἀγαπηθείη , μηδεμίαν ἐπικουρίαν ἀλλήλοις ἔχοντα ; ἔστιν ὅπως;—οὐκ ἔστιν.—ὃ δὲ μὴ ἀγαπῷτο , πῶς φίλον;—οὐδαμῶς.—ἀλλὰ δὴ ὁ μὲν ὅμοιος τῷ ὁμοίῳ οὐ φίλος · ὁ δὲ ἀγαθὸς τῷ ἀγαθῷ καθʼ ὅσον ἀγαθός , οὐ καθʼ ὅσον ὅμοιος , φίλος ἂν εἴη;—ἴσως.—τί δέ ; οὐχ ὁ ἀγαθός , καθʼ ὅσον ἀγαθός , κατὰ τοσοῦτον ἱκανὸς ἂν εἴη αὑτῷ;—ναί.—ὁ δέ γε ἱκανὸς οὐδενὸς δεόμενος κατὰ τὴν ἱκανότητα.—πῶς γὰρ οὔ;—ὁ δὲ μή του δεόμενος οὐδέ τι ἀγαπῴη ἄν.—οὐ γὰρ οὖν.—ὃ δὲ μὴ ἀγαπῴη , οὐδʼ ἂν φιλοῖ.—οὐ δῆτα.—ὁ δὲ μὴ φιλῶν γε οὐ φίλος.—οὐ φαίνεται.—πῶς οὖν οἱ ἀγαθοὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἡμῖν φίλοι ἔσονται τὴν ἀρχήν , οἳ μήτε ἀπόντες ποθεινοὶ ἀλλήλοις—ἱκανοὶ γὰρ ἑαυτοῖς καὶ χωρὶς ὄντες—μήτε παρόντες χρείαν αὑτῶν ἔχουσιν ; τοὺς δὴ τοιούτους τίς μηχανὴ περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι ἀλλήλους;—οὐδεμία , ἔφη.—φίλοι δέ γε οὐκ ἂν εἶεν μὴ περὶ πολλοῦ ποιούμενοι ἑαυτούς.—ἀληθῆ . ἄθρει δή , ὦ Λύσι , πῇ παρακρουόμεθα . ἆρά γε ὅλῳ τινὶ ἐξαπατώμεθα;—πῶς δή ; ἔφη.—ἤδη ποτέ του ἤκουσα λέγοντος , καὶ ἄρτι ἀναμιμνῄσκομαι , ὅτι τὸ μὲν ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ καὶ οἱ ἀγαθοὶ τοῖς ἀγαθοῖς πολεμιώτατοι εἶεν · καὶ δὴ καὶ τὸν Ἡσίοδον ἐπήγετο μάρτυρα , λέγων ὡς ἄρα—καὶ κεραμεὺς κεραμεῖ κοτέει καὶ ἀοιδὸς ἀοιδῷ καὶ πτωχὸς πτωχῷ , καὶ τἆλλα δὴ πάντα οὕτως ἔφη ἀναγκαῖον εἶναι μάλιστα τὰ ὁμοιότατα πρὸς ἄλληλα φθόνου τε καὶ φιλονικίας καὶ ἔχθρας ἐμπίμπλασθαι , τὰ δʼ ἀνομοιότατα φιλίας · τὸν γὰρ πένητα τῷ πλουσίῳ ἀναγκάζεσθαι φίλον εἶναι καὶ τὸν ἀσθενῆ τῷ ἰσχυρῷ τῆς ἐπικουρίας ἕνεκα , καὶ τὸν κάμνοντα τῷ ἰατρῷ , καὶ πάντα δὴ τὸν μὴ εἰδότα ἀγαπᾶν τὸν εἰδότα καὶ φιλεῖν . καὶ δὴ καὶ ἔτι ἐπεξῄει τῷ λόγῳ μεγαλοπρεπέστερον , λέγων ὡς ἄρα παντὸς δέοι τὸ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ φίλον εἶναι , ἀλλʼ αὐτὸ τὸ ἐναντίον εἴη τούτου · τὸ γὰρ ἐναντιώτατον τῷ ἐναντιωτάτῳ εἶναι μάλιστα φίλον . ἐπιθυμεῖν γὰρ τοῦ τοιούτου ἕκαστον , ἀλλʼ οὐ τοῦ ὁμοίου · τὸ μὲν γὰρ ξηρὸν ὑγροῦ , τὸ δὲ ψυχρὸν θερμοῦ , τὸ δὲ πικρὸν γλυκέος , τὸ δὲ ὀξὺ ἀμβλέος , τὸ δὲ κενὸν πληρώσεως , καὶ τὸ πλῆρες δὲ κενώσεως , καὶ τἆλλα οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον .
Lemmas: ἤ τίς ἄν πάσχω , ὅς μή καί ὑπό ἑαυτοῦ πάσχω ; ὁ δή τοιοῦτος πῶς ἄν ὑπό ἀλλήλων ἀγαπάω , μηδείς ἐπικουρία ἀλλήλων ἔχω ; εἰμί ὅπως;—οὐκ ὅστις δέ μή ἀγαπάω , πῶς φίλον;—οὐδαμῶς.—ἀλλὰ δή ὁ μέν ὅμοιος ὁ ὅμοιος οὐ φίλος · ὁ δέ ἀγαθός ὁ ἀγαθός κατά ὅσος ἀγαθός , οὐ κατά ὅσος ὅμοιος , φίλος ἄν εἶμι δέ ; οὐ ὁ ἀγαθός , κατά ὅσος ἀγαθός , κατά τοσοῦτος ἱκανός ἄν εἰμί αὐτός δέ γε ἱκανός οὐδείς δέω κατά ὁ ἱκανότης γάρ οὖ δέ μή τις δέω οὐδέ τις ἀγαπάω ἄν.—οὐ γάρ ὅς δέ μή ἀγαπάω , οὐδέ ἄν φιλέω ὅδε δέ μή φιλέω γε οὐ φίλος.—οὐ φαίνεται.—πῶς οὖν ὁ ἀγαθός ὁ ἀγαθός ἐγώ φίλος εἰμί ὁ ἀρχή , ὅς μήτε ἄπειμι ποθεινός αλληλοις—ικαινω γάρ ἑαυτοῦ καί χωρίς ὄντες—μήτε πάρειμι χρεία ἑαυτοῦ ἔχω ; ὁ δή τοιοῦτος τίς μηχανή περί πολύς ποιέω ἀλλήλους;—οὐδεμία , ἔφη.—φίλοι δέ γε οὐ ἄν εἰμί μή περί πολύς ποιέω ἑαυτούς.—ἀληθῆ . ἀθρέω δή , ὦ Λύσις , πῇ παρακρούω . ἆρα γε ὅλος τις ἐξαπατάω δή ; ἀφανδάνω ποτέ τις ἀκούω λέγω , καί ἄρτι ἀναμιμνῄσκω , ὅτι ὁ μέν ὅμοιος ὁ ὅμοιος καί ὁ ἀγαθός ὁ ἀγαθός πολέμιος εἰμί · καί δή καί ὁ Ἡσίοδος ἐπάγω μάρτυς , λέγω ὡς ἄραξ κεραμεύς κεραμεύς κοτέω καί ἀοιδός ἀοιδός καί πτωχός πτωχός , καί ἄλλος δή πᾶς οὕτως φημί ἀναγκαῖος εἰμί μάλα ὁ ὅμοιος πρός ἀλλήλων φθόνος τε καί φιλονικία καί ἔχθρα ἐμπίμπλημι , ὁ δέ ἀνόμοιος φιλία · ὁ γάρ πένης ὁ πλούσιος ἀναγκάζω φίλος εἰμί καί ὁ ἀσθενής ὁ ἰσχυρός ὁ ἐπικουρία ἕνεκα , καί ὁ κάμνω ὁ ἰατρός , καί πᾶς δή ὁ μή οἶδα ἀγαπάω ὁ οἶδα καί φιλέω . καί δή καί ἔτι ἐπεξέρχομαι ὁ λόγος μεγαλοπρεπής , λέγω ὡς ἄρα πᾶς δέω ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος φίλος εἰμί , ἀλλά αὐτός ὁ ἐναντίος εἰμί οὗτος · ὁ γάρ ἐναντίος ὁ ἐναντίος εἰμί μάλα φίλος . ἐπιθυμέω γάρ ὁ τοιοῦτος ἕκαστος , ἀλλά οὐ ὁ ὅμοιος · ὁ μέν γάρ ξηρός ὑγρός , ὁ δέ ψυχρός θερμός , ὁ δέ πικρός γλυκύς , ὁ δέ ὀξύς ἀμβλύς , ὁ δέ κενός πλήρωσις , καί ὁ πλήρης δέ κένωσις , καί ἄλλος οὕτως κατά ὁ αὐτός λόγος .