plato-philosophy.lysis 213
τὸ φιλούμενον ἄρα τῷ φιλοῦντι φίλον ἐστίν , ὡς ἔοικεν , ὦ Μενέξενε , ἐάντε φιλῇ ἐάντε καὶ μισῇ · οἷον καὶ τὰ νεωστὶ γεγονότα παιδία , τὰ μὲν οὐδέπω φιλοῦντα , τὰ δὲ καὶ μισοῦντα , ὅταν κολάζηται ὑπὸ τῆς μητρὸς ἢ ὑπὸ τοῦ πατρός , ὅμως καὶ μισοῦντα ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ πάντων μάλιστά ἐστι τοῖς γονεῦσι φίλτατα.—ἔμοιγε δοκεῖ , ἔφη , οὕτως ἔχειν.—οὐκ ἄρα ὁ φιλῶν φίλος ἐκ τούτου τοῦ λόγου , ἀλλʼ ὁ φιλούμενος.—ἔοικεν.—καὶ ὁ μισούμενος ἐχθρὸς ἄρα , ἀλλʼ οὐχ ὁ μισῶν.—φαίνεται.—πολλοὶ ἄρα ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν φιλοῦνται , ὑπὸ δὲ τῶν φίλων μισοῦνται , καὶ τοῖς μὲν ἐχθροῖς φίλοι εἰσίν , τοῖς δὲ φίλοις ἐχθροί , εἰ τὸ φιλούμενον φίλον ἐστὶν ἀλλὰ μὴ τὸ φιλοῦν . καίτοι πολλὴ ἀλογία , ὦ φίλε ἑταῖρε , μᾶλλον δὲ οἶμαι καὶ ἀδύνατον , τῷ τε φίλῳ ἐχθρὸν καὶ τῷ ἐχθρῷ φίλον εἶναι.—ἀληθῆ , ἔφη , ἔοικας λέγειν , ὦ Σώκρατες.—οὐκοῦν εἰ τοῦτʼ ἀδύνατον , τὸ φιλοῦν ἂν εἴη φίλον τοῦ φιλουμένου.—φαίνεται.—τὸ μισοῦν ἄρα πάλιν ἐχθρὸν τοῦ μισουμένου.—ἀνάγκη.—οὐκοῦν ταὐτὰ ἡμῖν συμβήσεται ἀναγκαῖον εἶναι ὁμολογεῖν , ἅπερ ἐπὶ τῶν πρότερον , πολλάκις φίλον εἶναι μὴ φίλου , πολλάκις δὲ καὶ ἐχθροῦ , ὅταν ἢ μὴ φιλοῦν τις φιλῇ ἢ καὶ μισοῦν φιλῇ · πολλάκις δʼ ἐχθρὸν εἶναι μὴ ἐχθροῦ ἢ καὶ φίλου , ὅταν ἢ μὴ μισοῦν τις μισῇ ἢ καὶ φιλοῦν μισῇ.—κινδυνεύει , ἔφη.—τί οὖν δὴ χρησώμεθα , ἦν δʼ ἐγώ , εἰ μήτε οἱ φιλοῦντες φίλοι ἔσονται μήτε οἱ φιλούμενοι μήτε οἱ φιλοῦντές τε καὶ φιλούμενοι ; ἀλλὰ καὶ παρὰ ταῦτα ἄλλους τινὰς ἔτι φήσομεν εἶναι φίλους ἀλλήλοις γιγνομένους;—οὐ μὰ τὸν Δία , ἔφη , ὦ Σώκρατες , οὐ πάνυ εὐπορῶ ἔγωγε . — ἆρα μή , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Μενέξενε , τὸ παράπαν οὐκ ὀρθῶς ἐζητοῦμεν;—οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , ἔφη , ὁ Λύσις , καὶ ἅμα εἰπὼν ἠρυθρίασεν · ἐδόκει γάρ μοι ἄκοντʼ αὐτὸν ἐκφεύγειν τὸ λεχθὲν διὰ τὸ σφόδρα προσέχειν τὸν νοῦν τοῖς λεγομένοις , δῆλος δʼ ἦν καὶ ὅτε ἠκροᾶτο οὕτως ἔχων . ἐγὼ οὖν βουλόμενος τόν τε Μενέξενον ἀναπαῦσαι καὶ ἐκείνου ἡσθεὶς τῇ φιλοσοφίᾳ , οὕτω μεταβαλὼν πρὸς τὸν λύσιν ἐποιούμην τοὺς λόγους , καὶ εἶπον · ὦ Λύσι , ἀληθῆ μοι δοκεῖς λέγειν ὅτι εἰ ὀρθῶς ἡμεῖς ἐσκοποῦμεν , οὐκ ἄν ποτε οὕτως ἐπλανώμεθα .
Lemmas: ὁ φιλέω ἄρα ὁ φιλέω φίλος εἰμί , ὡς ἔοικα , ὦ Μενέξενος , ἐάν φιλέω ἐάν καί μισέω · οἷος καί ὁ νεωστί γίγνομαι παιδίον , ὁ μέν οὐδέπω φιλέω , ὁ δέ καί μισέω , ὅταν κολάζω ὑπό ὁ μήτηρ ἤ ὑπό ὁ πατήρ , ὅμως καί μισέω ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος πᾶς μάλα εἰμί ὁ γονεύς φίλτατος δοκέω , φημί , οὕτως ἔχειν.—οὐκ ἄρα ὁ φιλέω φίλος ἐκ οὗτος ὁ λόγος , ἀλλά ὁ φιλούμενος.—ἔοικεν.—καὶ ὁ μισέω ἐχθρός ἄρα , ἀλλά οὐ ὁ μισῶν.—φαίνεται.—πολλοὶ ἄρα ὑπό ὁ ἐχθρός φιλέω , ὑπό δέ ὁ φίλος μισέω , καί ὁ μέν ἐχθρός φίλος εἰμί , ὁ δέ φίλος ἐχθρός , εἰ ὁ φιλέω φίλος εἰμί ἀλλά μή ὁ φιλέω . καίτοι πολύς ἀλογία , ὦ φίλος ἑταῖρος , μάλα δέ οἴομαι καί ἀδύνατος , ὁ τε φίλος ἐχθρός καί ὁ ἐχθρός φίλος ἀναιρέω , φημί , ἔοικα λέγω , ὦ Σώκρατος εἰ οὗτος ἀδύνατος , ὁ φιλέω ἄν εἰμί φίλος ὁ φιλουμένου.—φαίνεται.—τὸ μισέω ἄρα πάλιν ἐχθρός ὁ μισουμενου.—αναγκη.—ουκεω αὐτός ἐγώ συμβαίνω ἀναγκαῖος εἰμί ὁμολογέω , ὅς ἐπί ὁ πρότερος , πολλάκις φίλος εἰμί μή φίλος , πολλάκις δέ καί ἐχθρός , ὅταν ἤ μή φιλέω τις φιλέω ἤ καί μισέω φιλέω · πολλάκις δέ ἐχθρός εἰμί μή ἐχθρός ἤ καί φίλος , ὅταν ἤ μή μισέω τις μισέω ἤ καί φιλέω μιση.—κινδυνευω , ἐφίημι οὖν δή χράω , εἰμί δέ ἐγώ , εἰ μήτε ὁ φιλέω φίλος εἰμί μήτε ὁ φιλέω μήτε ὁ φιλέω τε καί φιλέω ; ἀλλά καί παρά οὗτος ἄλλος τις ἔτι φημί εἰμί φίλος ἀλλήλων γιγνομένους;—οὐ μά ὁ Ζεύς , φημί , ὦ Σωκράτης , οὐ πάνυ εὐπορέω ἐγώ . — ἆρα μή , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Μενέξενος , ὁ παράπαν οὐ ὀρθός ἐζητοῦμεν;—οὐκ ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης , φημί , ὁ Λύσις , καί ἅμα λέγω ἐρυθριάω · δοκέω γάρ ἐγώ ἀέκων αὐτός ἐκφεύγω ὁ λέγω διά ὁ σφόδρα προσέχω ὁ νόος ὁ λέγω , δῆλος δέ εἰμί καί ὅτε ἀκροάομαι οὕτως ἔχω . ἐγώ οὖν βούλομαι ὁ τε Μενέξενος ἀναπαύω καί ἐκεῖνος ἥδομαι ὁ φιλοσοφία , οὕτως μεταβάλλω πρός ὁ λύσις ποιέω ὁ λόγος , καί λέγω · ὦ Λύσις , ἀληθής ἐγώ δοκέω λέγω ὅτι εἰ ὀρθός ἐγώ σκοπέω , οὐ ἄν ποτέ οὕτως πλανάω .