plato-philosophy.lysis 207
ὧν δὴ καὶ ὁ Λύσις ἦν , καὶ εἱστήκει ἐν τοῖς παισί τε καὶ νεανίσκοις ἐστεφανωμένος καὶ τὴν ὄψιν διαφέρων , οὐ τὸ καλὸς εἶναι μόνον ἄξιος ἀκοῦσαι , ἀλλʼ ὅτι καλός τε κἀγαθός . καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ καταντικρὺ ἀποχωρήσαντες ἐκαθεζόμεθα—ἦν γὰρ αὐτόθι ἡσυχία—καί τι ἀλλήλοις διελεγόμεθα . περιστρεφόμενος οὖν ὁ Λύσις θαμὰ ἐπεσκοπεῖτο ἡμᾶς , καὶ δῆλος ἦν ἐπιθυμῶν προσελθεῖν . τέως μὲν οὖν ἠπόρει τε καὶ ὤκνει μόνος προσιέναι , ἔπειτα ὁ Μενέξενος ἐκ τῆς αὐλῆς μεταξὺ παίζων εἰσέρχεται , καὶ ὡς εἶδεν ἐμέ τε καὶ τὸν Κτήσιππον , ᾔει παρακαθιζησόμενος · ἰδὼν οὖν αὐτὸν ὁ Λύσις εἵπετο καὶ συμπαρεκαθέζετο μετὰ τοῦ Μενεξένου . προσῆλθον δὴ καὶ οἱ ἄλλοι , καὶ δὴ καὶ ὁ Ἱπποθάλης , ἐπειδὴ πλείους ἑώρα ἐφισταμένους , τούτους ἐπηλυγισάμενος προσέστη ᾗ μὴ ᾤετο κατόψεσθαι τὸν λύσιν , δεδιὼς μὴ αὐτῷ ἀπεχθάνοιτο · καὶ οὕτω προσεστὼς ἠκροᾶτο . καὶ ἐγὼ πρὸς τὸν Μενέξενον ἀποβλέψας , ὦ παῖ Δημοφῶντος , ἦν δʼ ἐγώ , πότερος ὑμῶν πρεσβύτερος ; ἀμφισβητοῦμεν , ἔφη . οὐκοῦν καὶ ὁπότερος γενναιότερος , ἐρίζοιτʼ ἄν , ἦν δʼ ἐγώ . πάνυ γε , ἔφη . καὶ μὴν ὁπότερός γε καλλίων , ὡσαύτως . ἐγελασάτην οὖν ἄμφω . οὐ μὴν ὁπότερός γε , ἔφην , πλουσιώτερος ὑμῶν , οὐκ ἐρήσομαι · φίλω γάρ ἐστον . ἦ γάρ ; πάνυ γʼ , ἐφάτην . οὐκοῦν κοινὰ τά γε φίλων λέγεται , ὥστε τούτῳ γε οὐδὲν διοίσετον , εἴπερ ἀληθῆ περὶ τῆς φιλίας λέγετον . συνεφάτην . ἐπεχείρουν δὴ μετὰ τοῦτο ἐρωτᾶν ὁπότερος δικαιότερος καὶ σοφώτερος αὐτῶν εἴη . μεταξὺ οὖν τις προσελθὼν ἀνέστησε τὸν Μενέξενον , φάσκων καλεῖν τὸν παιδοτρίβην · ἐδόκει γάρ μοι ἱεροποιῶν τυγχάνειν . ἐκεῖνος μὲν οὖν ᾤχετο · ἐγὼ δὲ τὸν λύσιν ἠρόμην , ἦ που , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Λύσι , σφόδρα φιλεῖ σε ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ;—πάνυ γε , ἦ δʼ ὅς.—οὐκοῦν βούλοιντο ἄν σε ὡς εὐδαιμονέστατον εἶναι ; — πῶς γὰρ οὔ;—δοκεῖ δέ σοι εὐδαίμων εἶναι ἄνθρωπος δουλεύων τε καὶ ᾧ μηδὲν ἐξείη ποιεῖν ὧν ἐπιθυμοῖ;—μὰ Δίʼ οὐκ ἔμοιγε , ἔφη.—οὐκοῦν εἴ σε φιλεῖ ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ καὶ εὐδαίμονά σε ἐπιθυμοῦσι γενέσθαι , τοῦτο παντὶ τρόπῳ δῆλον ὅτι προθυμοῦνται ὅπως ἂν εὐδαιμονοίης.—πῶς γὰρ οὐχί ; ἔφη.—ἐῶσιν ἄρα σε ἃ βούλει ποιεῖν , καὶ οὐδὲν ἐπιπλήττουσιν οὐδὲ διακωλύουσι ποιεῖν ὧν ἂν ἐπιθυμῇς;—ναὶ μὰ Δία ἐμέ γε , ὦ Σώκρατες , καὶ μάλα γε πολλὰ κωλύουσιν . —
Lemmas: ὅς δή καί ὁ Λύσις εἰμί , καί ἵστημι ἐν ὁ παῖς τε καί νεανίσκος στεφανόω καί ὁ ὄψις διαφέρω , οὐ ὁ καλός εἰμί μόνος ἄξιος ἀκούω , ἀλλά ὅτι καλός τε ἀγαθός . καί ἐγώ εἰς ὁ καταντικρύ ἀποχωρέω καθέζομαι γάρ αὐτόθι ἡσυχία—καί τις ἀλλήλων διαλέγω . περιστρέφω οὖν ὁ Λύσις θαμά ἐπισκοπέω ἐγώ , καί δῆλος εἰμί ἐπιθυμέω προσέρχομαι . τέως μέν οὖν ἀπορέω τε καί ὀκνέω μόνος προσέρχομαι , ἔπειτα ὁ Μενέξενος ἐκ ὁ αὐλή μεταξύ παίζω εἰσέρχομαι , καί ὡς ὁράω ἐγώ τε καί ὁ Κτήσιππος , ἔρχομαι παρακαθιζάνω · ὁράω οὖν αὐτός ὁ Λύσις ἕπομαι καί συμπαρακαθέζομαι μετά ὁ Μενέξενος . προσέρχομαι δή καί ὁ ἄλλος , καί δή καί ὁ Ἱπποθάλης , ἐπειδή πολύς ὁράω ἐφίστημι , οὗτος ἐπηλυγάζω προσίστημι ᾗ μή οἴομαι καθοράω ὁ λύσις , δείδω μή αὐτός ἀπεχθάνομαι · καί οὕτως προσίστημι ἀκροάομαι . καί ἐγώ πρός ὁ Μενέξενος ἀποβλέπω , ὦ παῖς Δημοφῶν , εἰμί δέ ἐγώ , πότερος σύ πρέσβυς ; ἀμφισβητέω , φημί . οὐκοῦν καί ὁπότερος γενναῖος , ἐρίζω ἄν , εἰμί δέ ἐγώ . πάνυ γε , φημί . καί μήν ὁπότερος γε καλός , ὡσαύτως . γελάω οὖν ἄμφω . οὐ μήν ὁπότερος γε , φημί , πλούσιος σύ , οὐ ἔρομαι · φίλος γάρ εἰμί . ἦ γάρ ; πάνυ γε , φημί . οὐκοῦν κοινός ὁ γε φίλος λέγω , ὥστε οὗτος γε οὐδείς διαφέρω , εἴπερ ἀληθής περί ὁ φιλία λέγω . σύμφημι . ἐπιχειρέω δή μετά οὗτος ἐρωτάω ὁπότερος δίκαιος καί σοφός αὐτός εἰμί . μεταξύ οὖν τις προσέρχομαι ἀνίστημι ὁ Μενέξενος , φάσκω καλέω ὁ παιδοτρίβης · δοκέω γάρ ἐγώ ἱεροποιός τυγχάνω . ἐκεῖνος μέν οὖν οἴχομαι · ἐγώ δέ ὁ λύσις ἔρομαι , ἦ που , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Λύσις , σφόδρα φιλέω σύ ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ;—πάνυ γε , ἠμί δέ ος.—ουκεω βούλομαι ἄν σύ ὡς εὐδαίμων εἰμί ; — πῶς γάρ ου;—δοκεω δέ σύ εὐδαίμων εἰμί ἄνθρωπος δουλεύω τε καί ὅς μηδείς ἔξεστι ποιέω ὅς ἐπιθυμέω Ζεύς οὐ ἐγώ , εφη.—ουκεω εἰ σύ φιλέω ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ καί εὐδαίμων σύ ἐπιθυμέω γίγνομαι , οὗτος πᾶς τρόπος δῆλος ὅτι προθυμέομαι ὅπως ἄν εὐδαιμονία γάρ οὐ ; ἔφη.—ἐῶσιν ἄρα σύ ὅς βούλομαι ποιέω , καί οὐδείς ἐπιπλήσσω οὐδέ διακωλύω ποιέω ὅς ἄν ἐπιθυμέω μά Ζεύς ἐγώ γε , ὦ Σωκράτης , καί μάλα γε πολύς κωλύω . —