plato-philosophy.lysis 209
ἀλλʼ ἀντὶ τίνος μὴν οὕτω σε δεινῶς διακωλύουσιν εὐδαίμονα εἶναι καὶ ποιεῖν ὅτι ἂν βούλῃ , καὶ διʼ ἡμέρας ὅλης τρέφουσί σε ἀεί τῳ δουλεύοντα καὶ ἑνὶ λόγῳ ὀλίγου ὧν ἐπιθυμεῖς οὐδὲν ποιοῦντα ; ὥστε σοι , ὡς ἔοικεν , οὔτε τῶν χρημάτων τοσούτων ὄντων οὐδὲν ὄφελος , ἀλλὰ πάντες αὐτῶν μᾶλλον ἄρχουσιν ἢ σύ , οὔτε τοῦ σώματος οὕτω γενναίου ὄντος , ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἄλλος ποιμαίνει καὶ θεραπεύει · σὺ δὲ ἄρχεις οὐδενός , ὦ Λύσι , οὐδὲ ποιεῖς οὐδὲν ὧν ἐπιθυμεῖς.—οὐ γάρ πω , ἔφη , ἡλικίαν ἔχω , ὦ Σώκρατες.—μὴ οὐ τοῦτό σε , ὦ παῖ Δημοκράτους , κωλύῃ , ἐπεὶ τό γε τοσόνδε , ὡς ἐγᾦμαι , καὶ ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ σοι ἐπιτρέπουσιν καὶ οὐκ ἀναμένουσιν ἕως ἂν ἡλικίαν ἔχῃς . ὅταν γὰρ βούλωνται αὑτοῖς τινα ἀναγνωσθῆναι ἢ γραφῆναι , σέ , ὡς ἐγᾦμαι , πρῶτον τῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ ἐπὶ τοῦτο τάττουσιν . ἦ γάρ;—πάνυ γʼ , ἔφη.—οὐκοῦν ἔξεστί σοι ἐνταῦθʼ ὅτι ἂν βούλῃ πρῶτον τῶν γραμμάτων γράφειν καὶ ὅτι ἂν δεύτερον · καὶ ἀναγιγνώσκειν ὡσαύτως ἔξεστιν . καὶ ἐπειδάν , ὡς ἐγᾦμαι , τὴν λύραν λάβῃς , οὐ διακωλύουσί σε οὔτε ὁ πατὴρ οὔτε ἡ μήτηρ ἐπιτεῖναί τε καὶ ἀνεῖναι ἣν ἂν βούλῃ τῶν χορδῶν , καὶ ψῆλαι καὶ κρούειν τῷ πλήκτρῳ . ἢ διακωλύουσιν;—οὐ δῆτα.—τί ποτʼ ἂν οὖν εἴη , ὦ Λύσι , τὸ αἴτιον ὅτι ἐνταῦθα μὲν οὐ διακωλύουσιν , ἐν οἷς δὲ ἄρτι ἐλέγομεν κωλύουσι;—ὅτι οἶμαι , ἔφη , ταῦτα μὲν ἐπίσταμαι , ἐκεῖνα δʼ οὔ.—εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ ἄριστε · οὐκ ἄρα τὴν ἡλικίαν σου περιμένει ὁ πατὴρ ἐπιτρέπειν πάντα , ἀλλʼ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἡγήσηταί σε βέλτιον αὑτοῦ φρονεῖν , ταύτῃ ἐπιτρέψει σοι καὶ αὑτὸν καὶ τὰ αὑτοῦ.—οἶμαι ἔγωγε , ἔφη.—εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ · τί δέ ; τῷ γείτονι ἆρʼ οὐχ ὁ αὐτὸς ὅρος ὅσπερ τῷ πατρὶ περὶ σοῦ ; πότερον οἴει αὐτὸν ἐπιτρέψειν σοι τὴν αὑτοῦ οἰκίαν οἰκονομεῖν , ὅταν σε ἡγήσηται βέλτιον περὶ οἰκονομίας ἑαυτοῦ φρονεῖν , ἢ αὐτὸν ἐπιστατήσειν;—ἐμοὶ ἐπιτρέψειν οἶμαι.—τί δʼ ; Ἀθηναίους οἴει σοι οὐκ ἐπιτρέψειν τὰ αὑτῶν , ὅταν αἰσθάνωνται ὅτι ἱκανῶς φρονεῖς;—ἔγωγε.—πρὸς Διός , ἦν δʼ ἐγώ , τί ἄρα ὁ μέγας βασιλεύς ; πότερον τῷ πρεσβυτάτῳ ὑεῖ , οὗ ἡ τῆς Ἀσίας ἀρχὴ γίγνεται , μᾶλλον ἂν ἐπιτρέψειεν ἑψομένων κρεῶν ὅτι ἂν βούληται ἐμβαλεῖν εἰς τὸν ζωμόν , ἢ ἡμῖν , εἰ ἀφικόμενοι παρʼ ἐκεῖνον ἐνδειξαίμεθα αὐτῷ ὅτι ἡμεῖς κάλλιον φρονοῦμεν ἢ ὁ ὑὸς αὐτοῦ περὶ ὄψου σκευασίας;—ἡμῖν δῆλον ὅτι , ἔφη.—καὶ τὸν μέν γε οὐδʼ ἂν σμικρὸν ἐάσειεν ἐμβαλεῖν · ἡμᾶς δέ , κἂν εἰ βουλοίμεθα δραξάμενοι τῶν ἁλῶν , ἐῴη ἂν ἐμβαλεῖν.—πῶς γὰρ οὔ ; —
Lemmas: ἀλλά ἀντί τίς μήν οὕτως σύ δεινός διακωλύω εὐδαίμων εἰμί καί ποιέω ὅστις ἄν βούλομαι , καί διά ἡμέρα ὅλος τρέφω σύ ἀεί τις δουλεύω καί εἷς λόγος ὀλίγος ὅς ἐπιθυμέω οὐδείς ποιέω ; ὥστε σύ , ὡς ἔοικα , οὔτε ὁ χρῆμα τοσοῦτος εἰμί οὐδείς ὄφελος , ἀλλά πᾶς αὐτός μάλα ἄρχω ἤ σύ , οὔτε ὁ σῶμα οὕτως γενναῖος εἰμί , ἀλλά καί οὗτος ἄλλος ποιμαίνω καί θεραπεύω · σύ δέ ἄρχω οὐδείς , ὦ Λύσις , οὐδέ ποιέω οὐδείς ὅς ἐπιθυμέω γάρ πω , φημί , ἡλικία ἔχω , ὦ Σώκρατος οὐ οὗτος σύ , ὦ παῖς Δημοκράτης , κωλύω , ἐπεί ὁ γε τοσόσδε , ὡς οἴομαι , καί ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ σύ ἐπιτρέπω καί οὐ ἀναμένω ἕως ἄν ἡλικία ἔχω . ὅταν γάρ βούλομαι ἑαυτοῦ τις ἀναγιγνώσκω ἤ γράφω , σύ , ὡς οἴομαι , πρῶτος ὁ ἐν ὁ οἰκία ἐπί οὗτος τάσσω . ἦ γάρ;—πάνυ γε , εφη.—ουκεω ἔξεστι σύ ἐνταῦθα ὅστις ἄν βούλομαι πρῶτος ὁ γράμμα γράφω καί ὅστις ἄν δεύτερος · καί ἀναγιγνώσκω ὡσαύτως ἔξεστι . καί ἐπειδάν , ὡς οἴομαι , ὁ λύρα λαμβάνω , οὐ διακωλύω σύ οὔτε ὁ πατήρ οὔτε ὁ μήτηρ ἐπιτείνω τε καί ἀνίημι ὅς ἄν βούλομαι ὁ χορδή , καί ψάλλω καί κρούω ὁ πλῆκτρον . ἤ διακωλύω ἵστημι ποτέ ἄν οὖν εἰμί , ὦ Λύσις , ὁ αἴτιος ὅτι ἐνταῦθα μέν οὐ διακωλύω , ἐν ὅς δέ ἄρτι λέγω κωλύω οἴομαι , φημί , οὗτος μέν ἐπίσταμαι , ἐκεῖνος δέ οἶος , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ ἀγαθός · οὐ ἄρα ὁ ἡλικία σύ περιμένω ὁ πατήρ ἐπιτρέπω πᾶς , ἀλλά ὅς ἄν ἡμέρα ἡγέομαι σύ ἀγαθός ἑαυτοῦ φρονέω , οὗτος ἐπιτρέπω σύ καί ἑαυτοῦ καί ὁ αυτου.—οιμας ἐγώ , ἐφίημι , εἰμί δέ ἐγώ · τίς δέ ; ὁ γείτων ἆρα οὐ ὁ αὐτός ὅρος ὅς ὁ πατήρ περί σύ ; πότερος οἴομαι αὐτός ἐπιτρέπω σύ ὁ ἑαυτοῦ οἰκία οἰκονομέω , ὅταν σύ ἡγέομαι ἀγαθός περί οἰκονομία ἑαυτοῦ φρονέω , ἤ αὐτός ἐπιστατέω ἐπιτρέπω ὁρμαίνω δέ ; Ἀθηναῖος οἴομαι σύ οὐ ἐπιτρέπω ὁ ἑαυτοῦ , ὅταν αἰσθάνομαι ὅτι ἱκανός φρονεῖς;—ἔγωγε.—πρὸς Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ , τίς ἄρα ὁ μέγας βασιλεύς ; πότερος ὁ πρέσβυς υἱός , ὅς ὁ ὁ Ἀσία ἀρχή γίγνομαι , μάλα ἄν ἐπιτρέπω ἕψω κρέας ὅστις ἄν βούλομαι ἐμβάλλω εἰς ὁ ζωμός , ἤ ἐγώ , εἰ ἀφικνέομαι παρά ἐκεῖνος ἐνδείκνυμι αὐτός ὅτι ἐγώ καλός φρονέω ἤ ὁ ὗς αὐτός περί ὄψον σκευασία δῆλος ὅτι , ἐφίημι ὁ μέν γε οὐδέ ἄν μικρός ἐάω ἐμβάλλω · ἐγώ δέ , ἄν εἰ βούλομαι δράσσομαι ὁ ἅλς , ἐάω ἄν ἐμβαλεῖν.—πῶς γάρ οὐ ; —