plato-philosophy.lysis 211
κατιδὼν οὖν αὐτὸν ἀγωνιῶντα καὶ τεθορυβημένον ὑπὸ τῶν λεγομένων , ἀνεμνήσθην ὅτι καὶ προσεστὼς λανθάνειν τὸν λύσιν ἐβούλετο · ἀνέλαβον οὖν ἐμαυτὸν καὶ ἐπέσχον τοῦ λόγου . καὶ ἐν τούτῳ ὁ Μενέξενος πάλιν ἧκεν , καὶ ἐκαθέζετο παρὰ τὸν λύσιν , ὅθεν καὶ ἐξανέστη . ὁ οὖν Λύσις μάλα παιδικῶς καὶ φιλικῶς , λάθρᾳ τοῦ Μενεξένου , σμικρὸν πρός με λέγων ἔφη · ὦ Σώκρατες , ἅπερ καὶ ἐμοὶ λέγεις , εἰπὲ καὶ Μενεξένῳ . καὶ ἐγὼ εἶπον , ταῦτα μὲν σὺ αὐτῷ ἐρεῖς , ὦ Λύσι · πάντως γὰρ προσεῖχες τὸν νοῦν . πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . πειρῶ τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , ἀπομνημονεῦσαι αὐτὰ ὅτι μάλιστα , ἵνα τούτῳ σαφῶς πάντα εἴπῃς · ἐὰν δέ τι αὐτῶν ἐπιλάθῃ , αὖθίς με ἀνερέσθαι ὅταν ἐντύχῃς πρῶτον . ἀλλὰ ποιήσω , ἔφη , ταῦτα , ὦ Σώκρατες , πάνυ σφόδρα , εὖ ἴσθι . ἀλλά τι ἄλλο αὐτῷ λέγε , ἵνα καὶ ἐγὼ ἀκούω , ἕως ἂν οἴκαδε ὥρα ᾖ ἀπιέναι . ἀλλὰ χρὴ ποιεῖν ταῦτα , ἦν δʼ ἐγώ , ἐπειδή γε καὶ σὺ κελεύεις . ἀλλὰ ὅρα ὅπως ἐπικουρήσεις μοι , ἐάν με ἐλέγχειν ἐπιχειρῇ ὁ Μενέξενος · ἢ οὐκ οἶσθα ὅτι ἐριστικός ἐστιν ; ναὶ μὰ Δία , ἔφη , σφόδρα γε · διὰ ταῦτά τοι καὶ βούλομαί σε αὐτῷ διαλέγεσθαι . ἵνα , ἦν δʼ ἐγώ , καταγέλαστος γένωμαι ; οὐ μὰ Δία , ἔφη , ἀλλʼ ἵνα αὐτὸν κολάσῃς . πόθεν ; ἦν δʼ ἐγώ . οὐ ῥᾴδιον · δεινὸς γὰρ ὁ ἄνθρωπος , Κτησίππου μαθητής . πάρεστι δέ τοι αὐτός—οὐχ ὁρᾷς ; — Κτήσιππος . μηδενός σοι , ἔφη , μελέτω , ὦ Σώκρατες , ἀλλʼ ἴθι διαλέγου αὐτῷ . διαλεκτέον , ἦν δʼ ἐγώ . ταῦτα οὖν ἡμῶν λεγόντων πρὸς ἡμᾶς αὐτούς , τί ὑμεῖς , ἔφη ὁ Κτήσιππος , αὐτὼ μόνω ἑστιᾶσθον , ἡμῖν δὲ οὐ μεταδίδοτον τῶν λόγων ; ἀλλὰ μήν , ἦν δʼ ἐγώ , μεταδοτέον . ὅδε γάρ τι ὧν λέγω οὐ μανθάνει , ἀλλά φησιν οἴεσθαι Μενέξενον εἰδέναι , καὶ κελεύει τοῦτον ἐρωτᾶν . τί οὖν , ἦ δʼ ὅς , οὐκ ἐρωτᾷς ; ἀλλʼ ἐρήσομαι , ἦν δʼ ἐγώ . καί μοι εἰπέ , ὦ Μενέξενε , ὃ ἄν σε ἔρωμαι . τυγχάνω γὰρ ἐκ παιδὸς ἐπιθυμῶν κτήματός του , ὥσπερ ἄλλος ἄλλου . ὁ μὲν γάρ τις ἵππους ἐπιθυμεῖ κτᾶσθαι , ὁ δὲ κύνας , ὁ δὲ χρυσίον , ὁ δὲ τιμάς · ἐγὼ δὲ πρὸς μὲν ταῦτα πρᾴως ἔχω , πρὸς δὲ τὴν τῶν φίλων κτῆσιν πάνυ ἐρωτικῶς , καὶ βουλοίμην ἄν μοι φίλον ἀγαθὸν γενέσθαι μᾶλλον ἢ τὸν ἄριστον ἐν ἀνθρώποις ὄρτυγα ἢ ἀλεκτρυόνα , καὶ ναὶ μὰ Δία ἔγωγε μᾶλλον ἢ ἵππον τε καὶ κύνα—οἶμαι δέ , νὴ τὸν κύνα , μᾶλλον ἢ τὸ Δαρείου χρυσίον κτήσασθαι δεξαίμην πολὺ πρότερον ἑταῖρον , μᾶλλον δὲ ἢ αὐτὸν Δαρεῖον—οὕτως ἐγὼ φιλέταιρός τίς εἰμι .
Lemmas: κατοράω οὖν αὐτός ἀγωνιάω καί θορυβέω ὑπό ὁ λέγω , ἀναμιμνῄσκω ὅτι καί προσίστημι λανθάνω ὁ λύσις βούλομαι · ἀναλαμβάνω οὖν ἐμαυτοῦ καί ἐπέχω ὁ λόγος . καί ἐν οὗτος ὁ Μενέξενος πάλιν ἥκω , καί καθέζομαι παρά ὁ λύσις , ὅθεν καί ἐξανίστημι . ὁ οὖν Λύσις μάλα παιδικός καί φιλικός , λάθρῃ ὁ Μενέξενος , μικρός πρός ἐγώ λέγω φημί · ὦ Σωκράτης , ὅς καί ἐγώ λέγω , λέγω καί Μενέξενος . καί ἐγώ λέγω , οὗτος μέν σύ αὐτός λέγω , ὦ Λύσις · πάντως γάρ προσέχω ὁ νόος . πάνυ μέν οὖν , φημί . πειράω τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , ἀπομνημονεύω αὐτός ὅτι μάλα , ἵνα οὗτος σαφής πᾶς λέγω · ἐάν δέ τις αὐτός ἐπιλανθάνω , αὖθις ἐγώ ἀνέρομαι ὅταν ἐντυγχάνω πρῶτος . ἀλλά ποιέω , φημί , οὗτος , ὦ Σωκράτης , πάνυ σφόδρα , εὖ οἶδα . ἀλλά τις ἄλλος αὐτός λέγω , ἵνα καί ἐγώ ἀκούω , ἕως ἄν οἴκαδε ὥρα εἰμί ἀπέρχομαι . ἀλλά χρή ποιέω οὗτος , εἰμί δέ ἐγώ , ἐπειδή γε καί σύ κελεύω . ἀλλά ὁράω ὅπως ἐπικουρέω ἐγώ , ἐάν ἐγώ ἐλέγχω ἐπιχειρέω ὁ Μενέξενος · ἤ οὐ οἶδα ὅτι ἐριστικός εἰμί ; ναί μά Ζεύς , φημί , σφόδρα γε · διά οὗτος τοι καί βούλομαι σύ αὐτός διαλέγω . ἵνα , εἰμί δέ ἐγώ , καταγέλαστος γίγνομαι ; οὐ μά Ζεύς , φημί , ἀλλά ἵνα αὐτός κολάζω . πόθεν ; εἰμί δέ ἐγώ . οὐ ῥᾴδιος · δεινός γάρ ὁ ἄνθρωπος , Κτήσιππος μαθητής . πάρειμι δέ τοι αὐτός—οὐχ ὁράω ; — Κτήσιππος . μηδείς σύ , φημί , μέλω , ὦ Σωκράτης , ἀλλά ἔρχομαι διαλέγω αὐτός . διαλέγω , εἰμί δέ ἐγώ . οὗτος οὖν ἐγώ λέγω πρός ἐγώ αὐτός , τίς σύ , φημί ὁ Κτήσιππος , αὐτός μόνος ἑστιάω , ἐγώ δέ οὐ μεταδίδωμι ὁ λόγος ; ἀλλά μήν , εἰμί δέ ἐγώ , μεταδοτέον . ὅδε γάρ τις ὅς λέγω οὐ μανθάνω , ἀλλά φημί οἴομαι Μενέξενος οἶδα , καί κελεύω οὗτος ἐρωτάω . τίς οὖν , ἠμί δέ ὅς , οὐ ἐρωτάω ; ἀλλά ἔρομαι , εἰμί δέ ἐγώ . καί ἐγώ λέγω , ὦ Μενέξενος , ὅς ἄν σύ ἔρομαι . τυγχάνω γάρ ἐκ παῖς ἐπιθυμέω κτῆμα τις , ὥσπερ ἄλλος ἄλλος . ὁ μέν γάρ τις ἵππος ἐπιθυμέω κτάομαι , ὁ δέ κύων , ὁ δέ χρυσίον , ὁ δέ τιμή · ἐγώ δέ πρός μέν οὗτος πρᾶος ἔχω , πρός δέ ὁ ὁ φίλος κτῆσις πάνυ ἐρωτικός , καί βούλομαι ἄν ἐγώ φίλος ἀγαθός γίγνομαι μάλα ἤ ὁ ἀγαθός ἐν ἄνθρωπος ὄρτυξ ἤ ἀλεκτρυών , καί ναί μά Ζεύς ἐγώ μάλα ἤ ἵππος τε καί κυνάω δέ , νή ὁ κύων , μάλα ἤ ὁ Δαρεῖος χρυσίον κτάομαι δέχομαι πολύς πρότερος ἑταῖρος , μάλα δέ ἤ αὐτός Δαρεῖος ἐγώ φιλέταιρος τίς εἰμί .