plato-philosophy.lysis 210
τί δʼ εἰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ ὑὸς αὐτοῦ ἀσθενοῖ , ἆρα ἐῴη ἂν αὐτὸν ἅπτεσθαι τῶν ἑαυτοῦ ὀφθαλμῶν , μὴ ἰατρὸν ἡγούμενος , ἢ κωλύοι ἄν;>—κωλύοι ἄν.—ἡμᾶς δέ γε εἰ ὑπολαμβάνοι ἰατρικοὺς εἶναι , κἂν εἰ βουλοίμεθα διανοίγοντες τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐμπάσαι τῆς τέφρας , οἶμαι οὐκ ἂν κωλύσειεν , ἡγούμενος ὀρθῶς φρονεῖν.—ἀληθῆ λέγεις.—ἆρʼ οὖν καὶ τἆλλα πάντα ἡμῖν ἐπιτρέποι ἂν μᾶλλον ἢ ἑαυτῷ καὶ τῷ ὑεῖ , περὶ ὅσων ἂν δόξωμεν αὐτῷ σοφώτεροι ἐκείνων εἶναι;—ἀνάγκη , ἔφη , ὦ Σώκρατες . οὕτως ἄρα ἔχει , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ φίλε Λύσι · εἰς μὲν ταῦτα , ἃ ἂν φρόνιμοι γενώμεθα , ἅπαντες ἡμῖν ἐπιτρέψουσιν , Ἕλληνές τε καὶ βάρβαροι καὶ ἄνδρες καὶ γυναῖκες , ποιήσομέν τε ἐν τούτοις ὅτι ἂν βουλώμεθα , καὶ οὐδεὶς ἡμᾶς ἑκὼν εἶναι ἐμποδιεῖ , ἀλλʼ αὐτοί τε ἐλεύθεροι ἐσόμεθα ἐν αὐτοῖς καὶ ἄλλων ἄρχοντες , ἡμέτερά τε ταῦτα ἔσται—ὀνησόμεθα γὰρ ἀπʼ αὐτῶν—εἰς ἃ δʼ ἂν νοῦν μὴ κτησώμεθα , οὔτε τις ἡμῖν ἐπιτρέψει περὶ αὐτὰ ποιεῖν τὰ ἡμῖν δοκοῦντα , ἀλλʼ ἐμποδιοῦσι πάντες καθʼ ὅτι ἂν δύνωνται , οὐ μόνον οἱ ἀλλότριοι , ἀλλὰ καὶ ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ καὶ εἴ τι τούτων οἰκειότερόν ἐστιν , αὐτοί τε ἐν αὐτοῖς ἐσόμεθα ἄλλων ὑπήκοοι , καὶ ἡμῖν ἔσται ἀλλότρια · οὐδὲν γὰρ ἀπʼ αὐτῶν ὀνησόμεθα . συγχωρεῖς οὕτως ἔχειν;—συγχωρῶ.—ἆρʼ οὖν τῳ φίλοι ἐσόμεθα καί τις ἡμᾶς φιλήσει ἐν τούτοις , ἐν οἷς ἂν ὦμεν ἀνωφελεῖς;—οὐ δῆτα , ἔφη.—νῦν ἄρα οὐδὲ σὲ ὁ πατὴρ οὐδὲ ἄλλος ἄλλον οὐδένα φιλεῖ , καθʼ ὅσον ἂν ᾖ ἄχρηστος.—οὐκ ἔοικεν , ἔφη.—ἐὰν μὲν ἄρα σοφὸς γένῃ , ὦ παῖ , πάντες σοι φίλοι καὶ πάντες σοι οἰκεῖοι ἔσονται—χρήσιμος γὰρ καὶ ἀγαθὸς ἔσῃ—εἰ δὲ μή , σοὶ οὔτε ἄλλος οὐδεὶς οὔτε ὁ πατὴρ φίλος ἔσται οὔτε ἡ μήτηρ οὔτε οἱ οἰκεῖοι . οἷόν τε οὖν ἐπὶ τούτοις , ὦ Λύσι , μέγα φρονεῖν , ἐν οἷς τις μήπω φρονεῖ;—καὶ πῶς ἄν ; ἔφη.—εἰ δʼ ἄρα σὺ διδασκάλου δέῃ , οὔπω φρονεῖς.—ἀληθῆ.—οὐδʼ ἄρα μεγαλόφρων εἶ , εἴπερ ἄφρων ἔτι.—μὰ Δία , ἔφη , ὦ Σώκρατες , οὔ μοι δοκεῖ . καὶ ἐγὼ ἀκούσας αὐτοῦ ἀπέβλεψα πρὸς τὸν Ἱπποθάλη , καὶ ὀλίγου ἐξήμαρτον · ἐπῆλθε γάρ μοι εἰπεῖν ὅτι οὕτω χρή , ὦ Ἱππόθαλες , τοῖς παιδικοῖς διαλέγεσθαι , ταπεινοῦντα καὶ συστέλλοντα , ἀλλὰ μὴ ὥσπερ σὺ χαυνοῦντα καὶ διαθρύπτοντα .
Lemmas: τίς δέ εἰ ὁ ὀφθαλμός ὁ ὗς αὐτός ἀσθενόω , ἆρα ἐάω ἄν αὐτός ἅπτω ὁ ἑαυτοῦ ὀφθαλμός , μή ἰατρός ἡγέομαι , ἤ κωλύω ἄν;>—κωλύοι ἄν.—ἡμᾶς δέ γε εἰ ὑπολαμβάνω ἰατρικός εἰμί , ἄν εἰ βούλομαι διανοίγω ὁ ὀφθαλμός ἐμπάσσω ὁ τέφρα , οἴομαι οὐ ἄν κωλύω , ἡγέομαι ὀρθός φρονεῖν.—ἀληθῆ λέγεις.—ἆρʼ οὖν καί ἄλλος πᾶς ἐγώ ἐπιτρέπω ἄν μάλα ἤ ἑαυτοῦ καί ὁ υἱός , περί ὅσος ἄν δοκέω αὐτός σοφός ἐκεῖνος εἶναι;—ἀνάγκη , φημί , ὦ Σωκράτης . οὕτως ἄρα ἔχω , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ φίλος Λύσις · εἰς μέν οὗτος , ὅς ἄν φρόνιμος γίγνομαι , ἅπας ἐγώ ἐπιτρέπω , Ἕλλην τε καί βάρβαρος καί ἀνήρ καί γυνή , ποιέω τε ἐν οὗτος ὅστις ἄν βούλομαι , καί οὐδείς ἐγώ ἑκών εἰμί ἐμποδίζω , ἀλλά αὐτός τε ἐλεύθερος εἰμί ἐν αὐτός καί ἄλλος ἄρχω , ἡμέτερος τε οὗτος εσται—ονεος γάρ ἀπό αὐτῶν—εἰς ὅς δέ ἄν νόος μή κτάομαι , οὔτε τις ἐγώ ἐπιτρέπω περί αὐτός ποιέω ὁ ἐγώ δοκέω , ἀλλά ἐμποδίζω πᾶς κατά ὅστις ἄν δύναμαι , οὐ μόνος ὁ ἀλλότριος , ἀλλά καί ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ καί εἰ τις οὗτος οἰκεῖος εἰμί , αὐτός τε ἐν αὐτός εἰμί ἄλλος ὑπήκοος , καί ἐγώ εἰμί ἀλλότριος · οὐδείς γάρ ἀπό αὐτός ὀνίνημι . συγχωρέω οὕτως ἔχειν;—συγχωρῶ.—ἆρʼ οὖν τις φίλος εἰμί καί τις ἐγώ φιλέω ἐν οὗτος , ἐν ὅς ἄν εἰμί ἀνωφελεῖς;—οὐ δῆτα , ἔφην ἄρα οὐδέ σύ ὁ πατήρ οὐδέ ἄλλος ἄλλος οὐδείς φιλέω , κατά ὅσος ἄν εἰμί ἄχρηστος.—οὐκ ἔοικα , ἔφη.—ἐὰν μέν ἄρα σοφός γίγνομαι , ὦ παῖς , πᾶς σύ φίλος καί πᾶς σύ οἰκεῖος ἔσονται—χρήσιμος γάρ καί ἀγαθός εἰμί δέ μή , σύ οὔτε ἄλλος οὐδείς οὔτε ὁ πατήρ φίλος εἰμί οὔτε ὁ μήτηρ οὔτε ὁ οἰκεῖος . οἷος τε οὖν ἐπί οὗτος , ὦ Λύσις , μέγας φρονέω , ἐν ὅς τις μήπω φρονέω πῶς ἄν ; ἐφίημι δέ ἄρα σύ διδάσκαλος δέω , οὔπω φρονεῖς.—ἀληθῆ.—οὐδʼ ἄρα μεγαλόφρων εἰμί , εἴπερ ἄφρων τιάμ Ζεύς , φημί , ὦ Σωκράτης , οὐ ἐγώ δοκέω . καί ἐγώ ἀκούω αὐτός ἀποβλέπω πρός ὁ Ἱπποθάλης , καί ὀλίγος ἐξαμαρτάνω · ἐπέρχομαι γάρ ἐγώ λέγω ὅτι οὕτως χρή , ὦ Ἱππόθαλες , ὁ παιδικός διαλέγω , ταπεινόω καί συστέλλω , ἀλλά μή ὥσπερ σύ χαυνόω καί διαθρύπτω .