plato-philosophy.lysis 212
ὑμᾶς οὖν ὁρῶν , σέ τε καὶ Λύσιν , ἐκπέπληγμαι καὶ εὐδαιμονίζω ὅτι οὕτω νέοι ὄντες οἷοι τʼ ἐστὸν τοῦτο τὸ κτῆμα ταχὺ καὶ ῥᾳδίως κτᾶσθαι , καὶ σύ τε τοῦτον οὕτω φίλον ἐκτήσω ταχύ τε καὶ σφόδρα , καὶ αὖ οὗτος σέ · ἐγὼ δὲ οὕτω πόρρω εἰμὶ τοῦ κτήματος , ὥστε οὐδʼ ὅντινα τρόπον γίγνεται φίλος ἕτερος ἑτέρου οἶδα , ἀλλὰ ταῦτα δὴ αὐτά σε βούλομαι ἐρέσθαι ἅτε ἔμπειρον . καί μοι εἰπέ · ἐπειδάν τίς τινα φιλῇ , πότερος ποτέρου φίλος γίγνεται , ὁ φιλῶν τοῦ φιλουμένου ἢ ὁ φιλούμενος τοῦ φιλοῦντος · ἢ οὐδὲν διαφέρει;—οὐδέν , ἔφη , ἔμοιγε δοκεῖ διαφέρειν.—πῶς λέγεις ; ἦν δʼ ἐγώ · ἀμφότεροι ἄρα ἀλλήλων φίλοι γίγνονται , ἐὰν μόνος ὁ ἕτερος τὸν ἕτερον φιλῇ;—ἔμοιγε , ἔφη , δοκεῖ.—τί δέ ; οὐκ ἔστιν φιλοῦντα μὴ ἀντιφιλεῖσθαι ὑπὸ τούτου ὃν ἂν φιλῇ;—ἔστιν.—τί δέ ; ἆρα ἔστιν καὶ μισεῖσθαι φιλοῦντα ; οἷόν που ἐνίοτε δοκοῦσι καὶ οἱ ἐρασταὶ πάσχειν πρὸς τὰ παιδικά · φιλοῦντες γὰρ ὡς οἷόν τε μάλιστα οἱ μὲν οἴονται οὐκ ἀντιφιλεῖσθαι , οἱ δὲ καὶ μισεῖσθαι . ἢ οὐκ ἀληθὲς δοκεῖ σοι τοῦτο;—σφόδρα γε , ἔφη , ἀληθές.—οὐκοῦν ἐν τῷ τοιούτῳ , ἦν δʼ ἐγώ , ὁ μὲν φιλεῖ , ὁ δὲ φιλεῖται;—ναί.—πότερος οὖν αὐτῶν ποτέρου φίλος ἐστίν ; ὁ φιλῶν τοῦ φιλουμένου , ἐάντε καὶ ἀντιφιλῆται ἐάντε καὶ μισῆται , ἢ ὁ φιλούμενος τοῦ φιλοῦντος ; ἢ οὐδέτερος αὖ ἐν τῷ τοιούτῳ οὐδετέρου φίλος ἐστίν , ἂν μὴ ἀμφότεροι ἀλλήλους φιλῶσιν;—ἔοικε γοῦν οὕτως ἔχειν.—ἀλλοίως ἄρα νῦν ἡμῖν δοκεῖ ἢ πρότερον ἔδοξεν . τότε μὲν γάρ , εἰ ὁ ἕτερος φιλοῖ , φίλω εἶναι ἄμφω · νῦν δέ , ἂν μὴ ἀμφότεροι φιλῶσιν , οὐδέτερος φίλος.—κινδυνεύει , ἔφη.—οὐκ ἄρα ἐστὶν φίλον τῷ φιλοῦντι οὐδὲν μὴ οὐκ ἀντιφιλοῦν.—οὐκ ἔοικεν.—οὐδʼ ἄρα φίλιπποί εἰσιν οὓς ἂν οἱ ἵπποι μὴ ἀντιφιλῶσιν , οὐδὲ φιλόρτυγες , οὐδʼ αὖ φιλόκυνές γε καὶ φίλοινοι καὶ φιλογυμνασταὶ καὶ φιλόσοφοι , ἂν μὴ ἡ σοφία αὐτοὺς ἀντιφιλῇ . ἢ φιλοῦσι μὲν ταῦτα ἕκαστοι , οὐ μέντοι φίλα ὄντα , ἀλλὰ ψεύδεθʼ ὁ ποιητής , ὃς ἔφη—ὄλβιος , ᾧ παῖδές τε φίλοι καὶ μώνυχες ἵπποικαὶ κύνες ἀγρευταὶ καὶ ξένος ἀλλοδαπός;—οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ , ἦ δʼ ὅς.—ἀλλʼ ἀληθῆ δοκεῖ λέγειν σοι;—ναί . —
Lemmas: σύ οὖν ὁράω , σύ τε καί Λύσις , ἐκπλήγνυμι καί εὐδαιμονίζω ὅτι οὕτως νέος εἰμί οἷος τε εἰμί οὗτος ὁ κτῆμα ταχύς καί ῥᾴδιος κτάομαι , καί σύ τε οὗτος οὕτως φίλος κτάομαι ταχύς τε καί σφόδρα , καί αὖ οὗτος σύ · ἐγώ δέ οὕτως πρόσω εἰμί ὁ κτῆμα , ὥστε οὐδέ ὅστις τρόπος γίγνομαι φίλος ἕτερος ἕτερος οἶδα , ἀλλά οὗτος δή αὐτός σύ βούλομαι ἔρομαι ἅτε ἔμπειρος . καί ἐγώ λέγω · ἐπειδάν τίς τις φιλέω , πότερος πότερος φίλος γίγνομαι , ὁ φιλέω ὁ φιλέω ἤ ὁ φιλέω ὁ φιλέω · ἤ οὐδείς διαφέρω , φημί , ἐγώ δοκέω διαφέρειν.—πῶς λέγω ; εἰμί δέ ἐγώ · ἀμφότερος ἄρα ἀλλήλων φίλος γίγνομαι , ἐάν μόνος ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος φιλῇ;—ἔμοιγε , φημί , δοκέω δέ ; οὐ εἰμί φιλέω μή ἀντιφιλέω ὑπό οὗτος ὅς ἄν φιλῇ;—ἔστιν.—τί δέ ; ἆρα εἰμί καί μισέω φιλέω ; οἷος που ἐνίοτε δοκέω καί ὁ ἐραστής πάσχω πρός ὁ παιδικός · φιλέω γάρ ὡς οἷος τε μάλα ὁ μέν οἴομαι οὐ ἀντιφιλέω , ὁ δέ καί μισέω . ἤ οὐ ἀληθής δοκέω σύ τοῦτος γε , φημί , ἀληθέω ἐν ὁ τοιοῦτος , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ μέν φιλέω , ὁ δέ φιλεῖται;—ναί.—πότερος οὖν αὐτός πότερος φίλος εἰμί ; ὁ φιλέω ὁ φιλέω , ἐάν καί ἀντιφιλέω ἐάν καί μισέω , ἤ ὁ φιλέω ὁ φιλέω ; ἤ οὐδέτερος αὖ ἐν ὁ τοιοῦτος οὐδέτερος φίλος εἰμί , ἐάν μή ἀμφότερος ἀλλήλων φιλωσιν;—εοικω γοῦν οὕτως εχειν.—αλλοιος ἄρα νῦν ἐγώ δοκέω ἤ πρότερος δοκέω . τότε μέν γάρ , εἰ ὁ ἕτερος φιλόω , φίλος εἰμί ἄμφω · νῦν δέ , ἐάν μή ἀμφότερος φιλέω , οὐδέτερος φιλος.—κινδυνευω , ἔφη.—οὐκ ἄρα εἰμί φίλος ὁ φιλέω οὐδείς μή οὐ ἀντιφιλέω ἔοικεν.—οὐδʼ ἄρα φίλιππος εἰμί ὅς ἄν ὁ ἵππος μή ἀντιφιλέω , οὐδέ φιλόρτυξ , οὐδέ αὖ φιλόκυνος γε καί φίλοινος καί φιλογυμναστής καί φιλόσοφος , ἐάν μή ὁ σοφία αὐτός ἀντιφιλέω . ἤ φιλέω μέν οὗτος ἕκαστος , οὐ μέντοι φίλος εἰμί , ἀλλά ψεύδω ὁ ποιητής , ὅς ἔφη—ὄλβιος , ὅς παῖς τε φίλος καί μῶνυξ ἵπποικαὶ κύων ἀγρευτής καί ξένος ἀλλοδαπός ἐγώ δοκέω , ἠμί δέ ὅς.—ἀλλʼ ἀληθής δοκέω λέγω σοι;—ναί . —