plato-philosophy.leges 10.907
εὐφήμει · πῶς γὰρ ἄν ; ἀλλʼ οὐ πάντων φυλάκων εἰσὶ μέγιστοι καὶ περὶ τὰ μέγιστα ἡμῖν οἱ πάντες θεοί ; πολύ γε . τοὺς δὴ κάλλιστά τε πράγματα φυλάττοντας , διαφέροντάς τε αὐτοὺς φυλακῇ πρὸς ἀρετήν , κυνῶν χείρους καὶ ἀνθρώπων μέσων εἶναι φήσομεν , οἳ τὸ δίκαιον οὐκ ἄν ποτε προδοῖεν ἕνεκα δώρων παρὰ ἀδίκων ἀνδρῶν ἀνοσίως διδομένων ; οὐδαμῶς · οὔτε ἀνεκτὸς λόγων , τῶν τε περὶ πᾶσαν ἀσέβειαν ὄντων κινδυνεύει πᾶς ὁ ταύτης τῆς δόξης ἀντεχόμενος πάντων ἂν τῶν ἀσεβῶν κεκρίσθαι δικαιότατα κάκιστός τε εἶναι καὶ ἀσεβέστατος . τὰ μὲν δὴ προτεθέντα τρία , θεοί τε ὡς εἰσίν , καὶ ὡς ἐπιμελεῖς , καὶ παρὰ τὸ δίκαιον ὡς παντάπασιν ἀπαραίτητοι , φῶμεν ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαί που ; πῶς γὰρ οὔ ; καὶ σύμψηφοί γε τούτοις τοῖς λόγοις ἐσμέν . καὶ μὴν εἴρηνταί γέ πως σφοδρότερον διὰ φιλονικίαν τῶν κακῶν ἀνθρώπων · τούτου γε μὴν ἕνεκα , ὦ φίλε Κλεινία , πεφιλονίκηνται , μή ποτε λόγοις ἡγῶνται κρατοῦντες ἐξουσίαν εἶναι σφίσιν ἃ βούλονται πράττειν οἱ κακοί , ἃ δὴ καὶ ὅσα καὶ οἷα περὶ θεοὺς διανοοῦνται . προθυμία μὲν δὴ διὰ ταῦτα νεωτέρως εἰπεῖν ἡμῖν γέγονεν · εἰ δέ τι καὶ βραχὺ προὔργου πεποιήκαμεν εἰς τὸ πείθειν πῃ τοὺς ἄνδρας ἑαυτοὺς μὲν μισῆσαι , τὰ δʼ ἐναντία πως ἤθη στέρξαι , καλῶς ἡμῖν εἰρημένον ἂν εἴη τὸ προοίμιον ἀσεβείας πέρι νόμων . ἀλλὰ ἐλπίς · εἰ δὲ μή , τό γε τοῦ λόγου γένος οὐκ αἰτιάσεται τὸν νομοθέτην . μετὰ τὸ προοίμιον τοίνυν λόγος οἷος ἂν τῶν νόμων ἑρμηνεὺς ὀρθῶς γίγνοιτο ἡμῖν , προαγορεύων ἐξίστασθαι πᾶσι τοῖς ἀσεβέσι τρόπων τῶν αὑτῶν εἰς τοὺς εὐσεβεῖς . τοῖς δὲ μὴ πειθομένοις ἀσεβείας ὅδε ἔστω πέρι νόμος · ἐάν τις ἀσεβῇ λόγοις εἴτʼ ἔργοις , ὁ παρατυγχάνων ἀμυνέτω σημαίνων πρὸς ἄρχοντας , τῶν δὲ ἀρχόντων οἱ πρῶτοι πυθόμενοι πρὸς τὸ περὶ τούτων ἀποδεδειγμένον κρίνειν δικαστήριον εἰσαγαγόντων κατὰ τοὺς νόμους · ἐὰν δέ τις ἀκούσασα ἀρχὴ μὴ δρᾷ ταῦτα , αὐτὴ ἀσεβείας ὑπόδικος γιγνέσθω τῷ ἐθέλοντι τιμωρεῖν ὑπὲρ τῶν νόμων . ἐὰν δέ τις ὄφλῃ , τιμάτω τὸ δικαστήριον ἓν ἑκάστῳ τῶν καθʼ ἓν ἀσεβούντων τίμημα .
Lemmas: εὐφημέω · πῶς γάρ ἄν ; ἀλλά οὐ πᾶς φύλαξ εἰμί μέγας καί περί ὁ μέγας ἐγώ ὁ πᾶς θεός ; πολύς γε . ὁ δή καλός τε πρᾶγμα φυλάσσω , διαφέρω τε αὐτός φυλακή πρός ἀρετή , κύων κακός καί ἄνθρωπος μέσος εἰμί φημί , ὅς ὁ δίκαιος οὐ ἄν ποτέ προδίδωμι ἕνεκα δῶρον παρά ἄδικος ἀνήρ ἀνόσιος δίδωμι ; οὐδαμῶς · οὔτε ἀνεκτός λόγος , ὁ τε περί πᾶς ἀσέβεια εἰμί κινδυνεύω πᾶς ὁ οὗτος ὁ δόξα ἀντέχω πᾶς ἄν ὁ ἀσεβής κρίνω δίκαιος κακός τε εἰμί καί ἀσεβής . ὁ μέν δή προτίθημι τρεῖς , θεός τε ὡς εἰμί , καί ὡς ἐπιμελής , καί παρά ὁ δίκαιος ὡς παντάπασι ἀπαραίτητος , φημί ἱκανός ἀποδείκνυμι που ; πῶς γάρ οὐ ; καί σύμψηφος γε οὗτος ὁ λόγος εἰμί . καί μήν λέγω γε πως σφοδρός διά φιλονικία ὁ κακός ἄνθρωπος · οὗτος γε μήν ἕνεκα , ὦ φίλος Κλεινίας , φιλονεικέω , μή ποτέ λόγος ἡγέομαι κρατέω ἐξουσία εἰμί σφεῖς ὅς βούλομαι πράσσω ὁ κακός , ὅς δή καί ὅσος καί οἷος περί θεός διανοέω . προθυμία μέν δή διά οὗτος νεώτερος λέγω ἐγώ γίγνομαι · εἰ δέ τις καί βραχύς προὔργου ποιέω εἰς ὁ πείθω πη ὁ ἀνήρ ἑαυτοῦ μέν μισέω , ὁ δέ ἐναντίος πως ἦθος στέργω , καλός ἐγώ λέγω ἄν εἰμί ὁ προοίμιον ἀσέβεια περί νόμος . ἀλλά ἐλπίς · εἰ δέ μή , ὁ γε ὁ λόγος γένος οὐ αἰτιάομαι ὁ νομοθέτης . μετά ὁ προοίμιον τοίνυν λόγος οἷος ἄν ὁ νόμος ἑρμηνεύς ὀρθός γίγνομαι ἐγώ , προαγορεύω ἐξίστημι πᾶς ὁ ἀσεβής τρόπος ὁ ἑαυτοῦ εἰς ὁ εὐσεβής . ὁ δέ μή πείθω ἀσέβεια ὅδε εἰμί περί νόμος · ἐάν τις ἀσεβέω λόγος εἴτε ἔργον , ὁ παρατυγχάνω ἀμύνω σημαίνω πρός ἄρχων , ὁ δέ ἄρχων ὁ πρῶτος πυνθάνομαι πρός ὁ περί οὗτος ἀποδείκνυμι κρίνω δικαστήριον εἰσάγω κατά ὁ νόμος · ἐάν δέ τις ἀκούω ἀρχή μή δράω οὗτος , αὐτός ἀσέβεια ὑπόδικος γίγνομαι ὁ ἐθέλω τιμωρέω ὑπέρ ὁ νόμος . ἐάν δέ τις ὀφλισκάνω , τιμάω ὁ δικαστήριον εἷς ἕκαστος ὁ κατά εἷς ἀσεβέω τίμημα .