plato-philosophy.leges 9.876
ἓν μὲν γὰρ κατὰ πάντων ἀναγκαῖον ἐπιτρέπειν κρῖναι , τὸ πότερον ἐγένετο ἢ οὐκ ἐγένετο ἕκαστον τούτων · τὸ δὲ μηδὲν ἐπιτρέπειν αὖ περὶ τοῦ τί δεῖ ζημιοῦσθαι καὶ πάσχειν τί χρεὼν τὸν ἀδικήσαντα τούτων τι , ἀλλʼ αὐτὸν περὶ πάντων νομοθετῆσαι σμικρῶν καὶ μεγάλων , σχεδὸν ἀδύνατον . τίς οὖν ὁ μετὰ τοῦτον λόγος ; ὅδε , ὅτι τὰ μὲν ἐπιτρεπτέον δικαστηρίοις , τὰ δὲ οὐκ ἐπιτρεπτέον , ἀλλʼ αὐτῷ νομοθετητέον . ποῖα δὴ νομοθετητέον τε καὶ ποῖα ἀποδοτέον κρίνειν τοῖς δικαστηρίοις ; τάδε δὴ μετὰ ταῦτα ὀρθότατʼ ἂν εἰπεῖν εἴη , ὡς ἐν πόλει ἐν ᾗ δικαστήρια φαῦλα καὶ ἄφωνα , κλέπτοντα τὰς αὑτῶν δόξας , κρύβδην τὰς κρίσεις διαδικάζει καί , ὃ τούτου δεινότερον , ὅταν μηδὲ σιγῶντα ἀλλὰ θορύβου μεστὰ καθάπερ θέατρα ἐπαινοῦντά τε βοῇ καὶ ψέγοντα τῶν ῥητόρων ἑκάτερον ἐν μέρει κρίνῃ , χαλεπὸν τότε πάθος ὅλῃ τῇ πόλει γίγνεσθαι φιλεῖ . τοῖς οὖν δὴ τοιούτοις δικαστηρίοις νομοθετεῖν ὑπό τινος ἀνάγκης ληφθέντα οὐκ εὐτυχὲς μέν , ὅμως δὲ ἐξ ἀνάγκης εἰλημμένον ὅτι περὶ σμικρότατα ἐπιτρεπτέον αὐτοῖς τάττειν τὰς ζημίας , τὰ δὲ πλεῖστα αὐτὸν νομοθετεῖν διαρρήδην , ἄν τις ἄρα τοιαύτῃ πολιτείᾳ νομοθετῇ ποτε · ἐν ᾗ δὲ ἂν πόλει δικαστήρια εἰς δύναμιν ὀρθῶς καθεστῶτα ᾖ , τραφέντων τε εὖ τῶν μελλόντων δικάζειν δοκιμασθέντων τε διὰ πάσης ἀκριβείας , ἐνταῦθα ὀρθὸν καὶ ἔχον εὖ καὶ καλῶς τὸ πολλὰ ἐπιτρέπειν κρίνειν τοῖς τοιούτοις δικασταῖς τῶν ὀφλόντων πέρι , τί χρὴ πάσχειν αὐτοὺς ἢ ἀποτίνειν . ἡμῖν δὴ τὰ νῦν ἀνεμέσητον τὸ μὴ νομοθετεῖν αὐτοῖς τὰ μέγιστα καὶ πλεῖστα , ἃ καὶ φαυλοτέρως ἂν πεπαιδευμένοι δικασταὶ δύναιντο κατιδεῖν καὶ προσάπτειν ἑκάστῳ τῶν ἁμαρτημάτων τὴν ἀξίαν τοῦ πάθους τε καὶ πράξεως · ἐπειδὴ δὲ οἷς ἡμεῖς νομοθετοῦμεν , οὐχ ἥκιστα ἐμμελεῖς αὐτοὺς οἰόμεθʼ ἂν τῶν τοιούτων γίγνεσθαι κριτάς , ἐπιτρεπτέον δὴ τὰ πλεῖστα . οὐ μὴν ἀλλʼ ὅπερ πολλάκις εἴπομέν τε καὶ ἐδράσαμεν ἐν τῇ τῶν ἔμπροσθεν νομοθετήσει νόμων , τὸ περιγραφήν τε καὶ τοὺς τύπους τῶν τιμωριῶν εἰπόντας , δοῦναι τὰ παραδείγματα τοῖσι δικασταῖς τοῦ μήποτε βαίνειν ἔξω τῆς δίκης , τότε τε ἦν ὀρθότατα ἔχον καὶ δὴ καὶ νῦν τοῦτο αὐτὸ ποιητέον , ἐπανελθόντα ἤδη πάλιν ἐπὶ τοὺς νόμους .
Lemmas: εἷς μέν γάρ κατά πᾶς ἀναγκαῖος ἐπιτρέπω κρίνω , ὁ πότερος γίγνομαι ἤ οὐ γίγνομαι ἕκαστος οὗτος · ὁ δέ μηδείς ἐπιτρέπω αὖ περί ὁ τίς δέω ζημιόω καί πάσχω τίς χρεών ὁ ἀδικέω οὗτος τις , ἀλλά αὐτός περί πᾶς νομοθετέω μικρός καί μέγας , σχεδόν ἀδύνατος . τίς οὖν ὁ μετά οὗτος λόγος ; ὅδε , ὅτι ὁ μέν ἐπιτρεπτέον δικαστήριον , ὁ δέ οὐ ἐπιτρεπτέον , ἀλλά αὐτός νομοθετητέος . ποῖος δή νομοθετητέος τε καί ποῖος ἀποδοτέος κρίνω ὁ δικαστήριον ; ὅδε δή μετά οὗτος ὀρθός ἄν λέγω εἰμί , ὡς ἐν πόλις ἐν ὅς δικαστήριον φαῦλος καί ἄφωνος , κλέπτω ὁ ἑαυτοῦ δόξα , κρύβδην ὁ κρίσις διαδικάζω καί , ὅς οὗτος δεινός , ὅταν μηδέ σιγάω ἀλλά θόρυβος μεστός καθά θέατρον ἐπαινέω τε βοή καί ψέγω ὁ ῥήτωρ ἑκάτερος ἐν μέρος κρίνω , χαλεπός τότε πάθος ὅλος ὁ πόλις γίγνομαι φιλέω . ὁ οὖν δή τοιοῦτος δικαστήριον νομοθετέω ὑπό τις ἀνάγκη λαμβάνω οὐ εὐτυχής μέν , ὅμως δέ ἐκ ἀνάγκη λαμβάνω ὅτι περί μικρός ἐπιτρεπτέον αὐτός τάσσω ὁ ζημία , ὁ δέ πολύς αὐτός νομοθετέω διαρρήδην , ἐάν τις ἄρα τοιοῦτος πολιτεία νομοθετέω ποτέ · ἐν ὅς δέ ἄν πόλις δικαστήριον εἰς δύναμις ὀρθός καθίστημι εἰμί , τρέφω τε εὖ ὁ μέλλω δικάζω δοκιμάζω τε διά πᾶς ἀκρίβεια , ἐνταῦθα ὀρθός καί ἔχω εὖ καί καλός ὁ πολύς ἐπιτρέπω κρίνω ὁ τοιοῦτος δικαστής ὁ ὀφλισκάνω περί , τίς χρή πάσχω αὐτός ἤ ἀποτίνω . ἐγώ δή ὁ νῦν ἀνεμέσητος ὁ μή νομοθετέω αὐτός ὁ μέγας καί πολύς , ὅς καί φαῦλος ἄν παιδεύω δικαστής δύναμαι κατοράω καί προσάπτω ἕκαστος ὁ ἁμάρτημα ὁ ἀξία ὁ πάθος τε καί πρᾶξις · ἐπειδή δέ ὅς ἐγώ νομοθετέω , οὐ ἦκα ἐμμελής αὐτός οἴομαι ἄν ὁ τοιοῦτος γίγνομαι κριτής , ἐπιτρεπτέον δή ὁ πολύς . οὐ μήν ἀλλά ὅς πολλάκις λέγω τε καί δράω ἐν ὁ ὁ ἔμπροσθεν νομοθέτησις νόμος , ὁ περιγραφή τε καί ὁ τύπος ὁ τιμωρία λέγω , δίδωμι ὁ παράδειγμα ὁ δικαστής ὁ μήποτε βαίνω ἔξω ὁ δίκη , τότε τε εἰμί ὀρθός ἔχω καί δή καί νῦν οὗτος αὐτός ποιέω , ἐπανέρχομαι ἤδη πάλιν ἐπί ὁ νόμος .