plato-philosophy.leges 7.792
οὐκοῦν αἱ τροφοὶ σκοποῦσαι τίνος ἐπιθυμεῖ , τούτοις αὐτοῖς ἐν τῇ προσφορᾷ τεκμαίρονται · οὗ μὲν γὰρ ἂν προσφερομένου σιγᾷ , καλῶς οἴονται προσφέρειν , οὗ δʼ ἂν κλάῃ καὶ βοᾷ , οὐ καλῶς . τοῖς δὴ παιδίοις τὸ δήλωμα ὧν ἐρᾷ καὶ μισεῖ κλαυμοναὶ καὶ βοαί , σημεῖα οὐδαμῶς εὐτυχῆ · ἔστιν δὲ ὁ χρόνος οὗτος τριῶν οὐκ ἐλάττων ἐτῶν , μόριον οὐ σμικρὸν τοῦ βίου διαγαγεῖν χεῖρον ἢ μὴ χεῖρον . ὀρθῶς λέγεις . ὁ δὴ δύσκολος οὐδαμῶς τε ἵλεως ἆρʼ οὐ δοκεῖ σφῷν θρηνώδης τε εἶναι καὶ ὀδυρμῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ πλήρης μᾶλλον ἢ χρεών ἐστιν τὸν ἀγαθόν ; ἐμοὶ γοῦν δοκεῖ . τί οὖν ; εἴ τις τὰ τρίʼ ἔτη πειρῷτο πᾶσαν μηχανὴν προσφέρων ὅπως τὸ τρεφόμενον ἡμῖν ὡς ὀλιγίστῃ προσχρήσεται ἀλγηδόνι καὶ φόβοις καὶ λύπῃ πάσῃ κατὰ δύναμιν , ἆρʼ οὐκ οἰόμεθα εὔθυμον μᾶλλόν τε καὶ ἵλεων ἀπεργάζεσθαι τηνικαῦτα τὴν ψυχὴν τοῦ τρεφομένου ; δῆλον δή , καὶ μάλιστά γʼ ἄν , ὦ ξένε , εἴ τις πολλὰς ἡδονὰς αὐτῷ παρασκευάζοι . τοῦτʼ οὐκέτʼ ἂν ἐγὼ Κλεινίᾳ συνακολουθήσαιμʼ ἄν , ὦ θαυμάσιε . ἔστιν γὰρ οὖν ἡμῖν ἡ τοιαύτη πρᾶξις διαφθορὰ μεγίστη πασῶν · ἐν ἀρχῇ γὰρ γίγνεται ἑκάστοτε τροφῆς . ὁρῶμεν δὲ εἴ τι λέγομεν . λέγε τί φῄς . οὐ σμικροῦ πέρι νῦν εἶναι νῷν τὸν λόγον . ὅρα δὲ καὶ σύ , συνεπίκρινέ τε ἡμᾶς , ὦ Μέγιλλε . ὁ μὲν γὰρ ἐμὸς δὴ λόγος οὔθʼ ἡδονάς φησι δεῖν διώκειν τὸν ὀρθὸν βίον οὔτʼ αὖ τὸ παράπαν φεύγειν τὰς λύπας , ἀλλʼ αὐτὸ ἀσπάζεσθαι τὸ μέσον , ὃ νυνδὴ προσεῖπον ὡς ἵλεων ὀνομάσας , ἣν δὴ διάθεσιν καὶ θεοῦ κατά τινα μαντείας φήμην εὐστόχως πάντες προσαγορεύομεν . ταύτην τὴν ἕξιν διώκειν φημὶ δεῖν ἡμῶν καὶ τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι θεῖον , μήτʼ οὖν αὐτὸν προπετῆ πρὸς τὰς ἡδονὰς γιγνόμενον ὅλως , ὡς οὐδʼ ἐκτὸς λυπῶν ἐσόμενον , μήτε ἄλλον , γέροντα ἢ νέον , ἐᾶν πάσχειν ταὐτὸν τοῦθʼ ἡμῖν , ἄρρενα ἢ θῆλυν , ἁπάντων δὲ ἥκιστα εἰς δύναμιν τὸν ἀρτίως νεογενῆ · κυριώτατον γὰρ οὖν ἐμφύεται πᾶσι τότε τὸ πᾶν ἦθος διὰ ἔθος . ἔτι δʼ ἔγωγʼ , εἰ μὴ μέλλοιμι δόξειν παίζειν , φαίην ἂν δεῖν καὶ τὰς φερούσας ἐν γαστρὶ πασῶν τῶν γυναικῶν μάλιστα θεραπεύειν ἐκεῖνον τὸν ἐνιαυτόν , ὅπως μήτε ἡδοναῖς τισι πολλαῖς ἅμα καὶ μάργοις προσχρήσεται ἡ κύουσα μήτε αὖ λύπαις , τὸ δὲ ἵλεων καὶ εὐμενὲς πρᾷόν τε τιμῶσα διαζήσει τὸν τότε χρόνον .
Lemmas: οὐκοῦν ὁ τροφός σκοπέω τίς ἐπιθυμέω , οὗτος αὐτός ἐν ὁ προσφορά τεκμαίρομαι · ὅς μέν γάρ ἄν προσφέρω σιγάω , καλός οἴομαι προσφέρω , ὅς δέ ἄν κλαίω καί βοάω , οὐ καλός . ὁ δή παιδίον ὁ δήλωμα ὅς ἐράω καί μισέω κλαυθμονή καί βοή , σημεῖον οὐδαμῶς εὐτυχής · εἰμί δέ ὁ χρόνος οὗτος τρεῖς οὐ ἐλαχύς ἔτος , μόριον οὐ μικρός ὁ βίος διάγω κακός ἤ μή κακός . ὀρθός λέγω . ὁ δή δύσκολος οὐδαμῶς τε ἵλαος ἆρα οὐ δοκέω σύ θρηνώδης τε εἰμί καί ὀδυρμός ὡς ἐπί ὁ πολύς πλήρης μάλα ἤ χρεών εἰμί ὁ ἀγαθός ; ἐγώ γοῦν δοκέω . τίς οὖν ; εἰ τις ὁ τρεῖς ἔτος πειράω πᾶς μηχανή προσφέρω ὅπως ὁ τρέφω ἐγώ ὡς ὀλίγιστος προσχράομαι ἀλγηδών καί φόβος καί λύπη πᾶς κατά δύναμις , ἆρα οὐ οἴομαι εὔθυμος μάλα τε καί ἵλαος ἀπεργάζομαι τηνικαῦτα ὁ ψυχή ὁ τρέφω ; δῆλος δή , καί μάλα γε ἄν , ὦ ξένος , εἰ τις πολύς ἡδονή αὐτός παρασκευάζω . οὗτος οὐκέτι ἄν ἐγώ Κλεινίας συνακολουθέω ἄν , ὦ θαυμάσιος . εἰμί γάρ οὖν ἐγώ ὁ τοιοῦτος πρᾶξις διαφθορά μέγας πᾶς · ἐν ἀρχή γάρ γίγνομαι ἑκάστοτε τροφή . ὁράω δέ εἰ τις λέγω . λέγω τίς φημί . οὐ μικρός περί νῦν εἰμί ἐγώ ὁ λόγος . ὁράω δέ καί σύ , συνεπικρίνω τε ἐγώ , ὦ Μέγιλλος . ὁ μέν γάρ ἐμός δή λόγος οὔτε ἡδονή φημί δέω διώκω ὁ ὀρθός βίος οὔτε αὖ ὁ παράπαν φεύγω ὁ λύπη , ἀλλά αὐτός ἀσπάζομαι ὁ μέσος , ὅς νυνδί προσλέγω ὡς ἵλαος ὀνομάζω , ὅς δή διάθεσις καί θεός κατά τις μαντεία φήμη εὔστοχος πᾶς προσαγορεύω . οὗτος ὁ ἕξις διώκω φημί δέω ἐγώ καί ὁ μέλλω εἰμί θεῖος , μήτε οὖν αὐτός προπετής πρός ὁ ἡδονή γίγνομαι ὅλος , ὡς οὐδέ ἐκτός λύπη εἰμί , μήτε ἄλλος , γέρων ἤ νέος , ἐάω πάσχω αὐτός οὗτος ἐγώ , ἄρσην ἤ θῆλυς , ἅπας δέ ἦκα εἰς δύναμις ὁ ἄρτιος νεογενής · κύριος γάρ οὖν ἐμφύω πᾶς τότε ὁ πᾶς ἦθος διά ἔθος . ἔτι δέ ἐγώ , εἰ μή μέλλω δοκέω παίζω , φημί ἄν δέω καί ὁ φέρω ἐν γαστήρ πᾶς ὁ γυνή μάλα θεραπεύω ἐκεῖνος ὁ ἐνιαυτός , ὅπως μήτε ἡδονή τις πολύς ἅμα καί μάργος προσχράομαι ὁ κύω μήτε αὖ λύπη , ὁ δέ ἵλαος καί εὐμενής πρᾶος τε τιμάω διαζέω ὁ τότε χρόνος .