plato-philosophy.leges 10.885
εἰς ἱερὰ δὲ ἴδια καὶ τάφους δεύτερα καὶ δευτέρως , εἰς δὲ γονέας τρίτα , χωρὶς τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένων , ὅταν ὑβρίζῃ τις . τέταρτον δὲ γένος ὕβρεως , ὅταν ἀφροντιστῶν τις ἀρχόντων ἄγῃ ἢ φέρῃ ἢ χρῆταί τινι τῶν ἐκείνων μὴ πείσας αὐτούς , πέμπτον δὲ τὸ πολιτικὸν ἂν εἴη ἑκάστου τῶν πολιτῶν ὑβρισθὲν δίκην ἐπικαλούμενον . οἷς δὴ δοτέον εἰς κοινὸν νόμον ἑκάστοις . ἱεροσυλία μὲν γὰρ εἴρηται συλλήβδην , βίαιός τε καὶ λάθρᾳ ἐὰν γίγνηται , τί χρὴ πάσχειν · ὅσα δὲ λόγῳ καὶ ὅσα ἔργῳ περὶ θεοὺς ὑβρίζει τις λέγων ἢ πράττων , τὸ παραμύθιον ὑποθεμένῳ ῥητέον ἃ δεῖ πάσχειν . ἔστω δὴ τόδε . θεοὺς ἡγούμενος εἶναι κατὰ νόμους οὐδεὶς πώποτε οὔτε ἔργον ἀσεβὲς ἠργάσατο ἑκὼν οὔτε λόγον ἀφῆκεν ἄνομον , ἀλλὰ ἓν δή τι τῶν τριῶν πάσχων , ἢ τοῦτο , ὅπερ εἶπον , οὐχ ἡγούμενος , ἢ τὸ δεύτερον ὄντας οὐ φροντίζειν ἀνθρώπων , ἢ τρίτον εὐπαραμυθήτους εἶναι θυσίαις τε καὶ εὐχαῖς παραγομένους . τί οὖν δὴ δρῷμεν ἂν ἢ καὶ λέγοιμεν πρὸς αὐτούς ; ὠγαθέ , ἐπακούσωμεν αὐτῶν πρῶτον ἃ τῷ καταφρονεῖν ἡμῶν προσπαίζοντας αὐτοὺς λέγειν μαντεύομαι . ποῖα δή ; ταῦτα τάχʼ ἂν ἐρεσχηλοῦντες εἴποιεν · ὦ ξένε Ἀθηναῖε καὶ Λακεδαιμόνιε καὶ Κνώσιε , ἀληθῆ λέγετε . ἡμῶν γὰρ οἱ μὲν τὸ παράπαν θεοὺς οὐδαμῶς νομίζομεν , οἱ δὲ οἵους ὑμεῖς λέγετε . ἀξιοῦμεν δή , καθάπερ ὑμεῖς ἠξιώκατε περὶ νόμων , πρὶν ἀπειλεῖν ἡμῖν σκληρῶς , ὑμᾶς πρότερον ἐπιχειρεῖν πείθειν καὶ διδάσκειν ὡς εἰσὶ θεοί , τεκμήρια λέγοντες ἱκανά , καὶ ὅτι βελτίους ἢ παρὰ τὸ δίκαιον ὑπό τινων δώρων παρατρέπεσθαι κηλούμενοι . νῦν μὲν γὰρ ταῦτα ἀκούοντές τε καὶ τοιαῦθʼ ἕτερα τῶν λεγομένων ἀρίστων εἶναι ποιητῶν τε καὶ ῥητόρων καὶ μάντεων καὶ ἱερέων καὶ ἄλλων μυριάκις μυρίων , οὐκ ἐπὶ τὸ μὴ δρᾶν τὰ ἄδικα τρεπόμεθα οἱ πλεῖστοι , δράσαντες δʼ ἐξακεῖσθαι πειρώμεθα . παρὰ δὲ δὴ νομοθετῶν , φασκόντων εἶναι μὴ ἀγρίων ἀλλὰ ἡμέρων , ἀξιοῦμεν πειθοῖ πρῶτον χρῆσθαι πρὸς ἡμᾶς , εἰ μὴ πολλῷ βελτίω τῶν ἄλλων λέγοντας περὶ θεῶν ὡς εἰσίν , ἀλλʼ οὖν βελτίω γε πρὸς ἀλήθειαν , καὶ τάχα πειθοίμεθʼ ἂν ἴσως ὑμῖν . ἀλλʼ ἐπιχειρεῖτε , εἴ τι μέτριον λέγομεν , εἰπεῖν ἃ προκαλούμεθα .
Lemmas: εἰς ἱερόν δέ ἴδιος καί τάφος δεύτερος καί δεύτερος , εἰς δέ γονεύς τρίτος , χωρίς ὁ ἔμπροσθεν λέγω , ὅταν ὑβρίζω τις . τέταρτος δέ γένος ὕβρις , ὅταν ἀφροντιστέω τις ἄρχων ἄγω ἤ φέρω ἤ χράω τις ὁ ἐκεῖνος μή πείθω αὐτός , πέμπτος δέ ὁ πολιτικός ἄν εἰμί ἕκαστος ὁ πολίτης ὑβρίζω δίκη ἐπικαλέω . ὅς δή δίδωμι εἰς κοινός νόμος ἕκαστος . ἱεροσυλία μέν γάρ λέγω συλλήβδην , βίαιος τε καί λάθρῃ ἐάν γίγνομαι , τίς χρή πάσχω · ὅσος δέ λόγος καί ὅσος ἔργον περί θεός ὑβρίζω τις λέγω ἤ πράσσω , ὁ παραμύθιον ὑποτίθημι λέγω ὅς δέω πάσχω . εἰμί δή ὅδε . θεός ἡγέομαι εἰμί κατά νόμος οὐδείς πώποτε οὔτε ἔργον ἀσεβής ἐργάζομαι ἑκών οὔτε λόγος ἀφίημι ἄνομος , ἀλλά εἷς δή τις ὁ τρεῖς πάσχω , ἤ οὗτος , ὅς λέγω , οὐ ἡγέομαι , ἤ ὁ δεύτερος εἰμί οὐ φροντίζω ἄνθρωπος , ἤ τρίτος εὐπαραμύθητος εἰμί θυσία τε καί εὐχή παράγω . τίς οὖν δή δράω ἄν ἤ καί λέγω πρός αὐτός ; ἀγαθός , ἐπακούω αὐτός πρῶτος ὅς ὁ καταφρονέω ἐγώ προσπαίζω αὐτός λέγω μαντεύομαι . ποῖος δή ; οὗτος τάχα ἄν ἐρεσχηλέω λέγω · ὦ ξένος Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος καί Κνώσιος , ἀληθής λέγω . ἐγώ γάρ ὁ μέν ὁ παράπαν θεός οὐδαμῶς νομίζω , ὁ δέ οἷος σύ λέγω . ἀξιόω δή , καθά σύ ἀξιόω περί νόμος , πρίν ἀπειλέω ἐγώ σκληρός , σύ πρότερος ἐπιχειρέω πείθω καί διδάσκω ὡς εἰμί θεός , τεκμήριον λέγω ἱκανός , καί ὅτι ἀγαθός ἤ παρά ὁ δίκαιος ὑπό τις δῶρον παρατρέπω κηλέω . νῦν μέν γάρ οὗτος ἀκούω τε καί τοιοῦτος ἕτερος ὁ λέγω ἀγαθός εἰμί ποιητής τε καί ῥήτωρ καί μάντις καί ἱερεύς καί ἄλλος μυριάκις μυρίος , οὐ ἐπί ὁ μή δράω ὁ ἄδικος τρέπω ὁ πολύς , δράω δέ ἐξακέομαι πειράω . παρά δέ δή νομοθέτης , φάσκω εἰμί μή ἄγριος ἀλλά ἥμερος , ἀξιόω πειθώ πρῶτος χράω πρός ἐγώ , εἰ μή πολύς ἀγαθός ὁ ἄλλος λέγω περί θεός ὡς εἰμί , ἀλλά οὖν ἀγαθός γε πρός ἀλήθεια , καί τάχα πείθω ἄν ἴσως σύ . ἀλλά ἐπιχειρέω , εἰ τις μέτριος λέγω , λέγω ὅς προκαλέω .