plato-philosophy.leges 8.844
καὶ ἐὰν φυτεύων μὴ ἀπολείπῃ τὸ μέτρον τῶν τοῦ γείτονος χωρίων , καθάπερ εἴρηται καὶ πολλοῖς νομοθέταις ἱκανῶς , ὧν τοῖς νόμοις χρὴ προσχρῆσθαι καὶ μὴ πάντα ἀξιοῦν , πολλὰ καὶ σμικρὰ καὶ τοῦ ἐπιτυχόντος νομοθέτου γιγνόμενα , τὸν μείζω πόλεως κοσμητὴν νομοθετεῖν · ἐπεὶ καὶ τῶν ὑδάτων πέρι γεωργοῖσι παλαιοὶ καὶ καλοὶ νόμοι κείμενοι οὐκ ἄξιοι παροχετεύειν λόγοις , ἀλλʼ ὁ βουληθεὶς ἐπὶ τὸν αὑτοῦ τόπον ἄγειν ὕδωρ ἀγέτω μὲν ἀρχόμενος ἐκ τῶν κοινῶν ναμάτων , μὴ ὑποτέμνων πηγὰς φανερὰς ἰδιώτου μηδενός , ᾗ δʼ ἂν βούληται ἄγειν , πλὴν διʼ οἰκίας ἢ ἱερῶν τινων ἢ καὶ μνημάτων , ἀγέτω , μὴ βλάπτων πλὴν αὐτῆς τῆς ὀχεταγωγίας . ἀυδρία δὲ εἴ τισι τόποις σύμφυτος ἐκ γῆς τὰ ἐκ Διὸς ἰόντα ἀποστέγει νάματα , καὶ ἐλλείπει τῶν ἀναγκαίων πωμάτων , ὀρυττέτω μὲν ἐν τῷ αὑτοῦ χωρίῳ μέχρι τῆς κεραμίδος γῆς , ἐὰν δʼ ἐν τούτῳ τῷ βάθει μηδαμῶς ὕδατι προστυγχάνῃ , παρὰ τῶν γειτόνων ὑδρευέσθω μέχρι τοῦ ἀναγκαίου πώματος ἑκάστοις τῶν οἰκετῶν · ἐὰν δὲ διʼ ἀκριβείας ᾖ καὶ τοῖς γείτοσι , τάξιν τῆς ὑδρείας ταξάμενος παρὰ τοῖς ἀγρονόμοις , ταύτην ἡμέρας ἑκάστης κομιζόμενος , οὕτω κοινωνείτω τοῖς γείτοσιν ὕδατος . ἐὰν δὲ ἐκ Διὸς ὕδατα γιγνόμενα , τὸν ἐπάνω γεωργοῦντα ἢ καὶ ὁμότοιχον οἰκοῦντα τῶν ὑποκάτω βλάπτῃ τις μὴ διδοὺς ἐκροήν , ἢ τοὐναντίον ὁ ἐπάνω μεθιεὶς εἰκῇ τὰ ῥεύματα βλάπτῃ τὸν κάτω , καὶ περὶ ταῦτα μὴ ἐθέλωσιν διὰ ταῦτα κοινωνεῖν ἀλλήλοις , ἐν ἄστει μὲν ἀστυνόμον , ἐν ἀγρῷ δὲ ἀγρονόμον ἐπάγων ὁ βουλόμενος ταξάσθω τί χρὴ ποιεῖν ἑκάτερον · ὁ δὲ μὴ ἐμμένων ἐν τῇ τάξει φθόνου θʼ ἅμα καὶ δυσκόλου ψυχῆς ὑπεχέτω δίκην , καὶ ὀφλὼν διπλάσιον τὸ βλάβος ἀποτινέτω τῷ βλαφθέντι , μὴ ἐθελήσας τοῖς ἄρχουσιν πείθεσθαι.ὀπώρας δὲ δὴ χρὴ κοινωνίαν ποιεῖσθαι πάντας τοιάνδε τινά . διττὰς ἡμῖν δωρεὰς ἡ θεὸς ἔχει χάριτος αὕτη , τὴν μὲν παιδιὰν Διονυσιάδα ἀθησαύριστον , τὴν δʼ εἰς ἀπόθεσιν γενομένην κατὰ φύσιν . ἔστω δὴ περὶ ὀπώρας ὅδε νόμος ταχθείς · ὃς ἂν ἀγροίκου ὀπώρας γεύσηται , βοτρύων εἴτε καὶ σύκων , πρὶν ἐλθεῖν τὴν ὥραν τὴν τοῦ τρυγᾶν ἀρκτούρῳ σύνδρομον , εἴτʼ ἐν τοῖς αὑτοῦ χωρίοις εἴτε καὶ ἐν ἄλλων , ἱερὰς μὲν πεντήκοντα ὀφειλέτω τῷ Διονύσῳ δραχμάς , ἐὰν ἐκ τῶν ἑαυτοῦ δρέπῃ , ἐὰν δʼ ἐκ τῶν γειτόνων , μνᾶν , ἐὰν δʼ ἐξ ἄλλων , δύο μέρη τῆς μνᾶς .
Lemmas: καί ἐάν φυτεύω μή ἀπολείπω ὁ μέτρον ὁ ὁ γείτων χωρίον , καθά λέγω καί πολύς νομοθέτης ἱκανός , ὅς ὁ νόμος χρή προσχράομαι καί μή πᾶς ἀξιόω , πολύς καί μικρός καί ὁ ἐπιτυγχάνω νομοθέτης γίγνομαι , ὁ μέγας πόλις κοσμητής νομοθετέω · ἐπεί καί ὁ ὕδωρ περί γεωργός παλαιός καί καλός νόμος κεῖμαι οὐ ἄξιος παροχετεύω λόγος , ἀλλά ὁ βούλομαι ἐπί ὁ ἑαυτοῦ τόπος ἄγω ὕδωρ ἄγω μέν ἄρχω ἐκ ὁ κοινός νᾶμα , μή ὑποτέμνω πηγή φανερός ἰδιώτης μηδείς , ᾗ δέ ἄν βούλομαι ἄγω , πλήν διά οἰκία ἤ ἱερός τις ἤ καί μνῆμα , ἄγω , μή βλάπτω πλήν αὐτός ὁ ὀχεταγωγία . ἀυδρία δέ εἰ τις τόπος σύμφυτος ἐκ γῆ ὁ ἐκ Ζεύς ἔρχομαι ἀποστέγω νᾶμα , καί ἐλλείπω ὁ ἀναγκαῖος πῶμα , ὀρύσσω μέν ἐν ὁ ἑαυτοῦ χωρίον μέχρι ὁ κεραμίς γῆ , ἐάν δέ ἐν οὗτος ὁ βάθος μηδαμῶς ὕδωρ προστυγχάνω , παρά ὁ γείτων ὑδρεύω μέχρι ὁ ἀναγκαῖος πῶμα ἕκαστος ὁ οἰκέτης · ἐάν δέ διά ἀκρίβεια εἰμί καί ὁ γείτων , τάξις ὁ ὑδρεία τάσσω παρά ὁ ἀγρονόμος , οὗτος ἡμέρα ἕκαστος κομίζω , οὕτως κοινωνέω ὁ γείτων ὕδωρ . ἐάν δέ ἐκ Ζεύς ὕδωρ γίγνομαι , ὁ ἐπάνω γεωργέω ἤ καί ὁμότοιχος οἰκέω ὁ ὑποκάτω βλάπτω τις μή δίδωμι ἐκροή , ἤ ἐναντίος ὁ ἐπάνω μεθίημι εἰκῇ ὁ ῥεῦμα βλάπτω ὁ κάτω , καί περί οὗτος μή ἐθέλω διά οὗτος κοινωνέω ἀλλήλων , ἐν ἄστυ μέν ἀστυνόμος , ἐν ἀγρός δέ ἀγρονόμος ἐπάγω ὁ βούλομαι τάσσω τίς χρή ποιέω ἑκάτερος · ὁ δέ μή ἐμμένω ἐν ὁ τάξις φθόνος τε ἅμα καί δύσκολος ψυχή ὑπέχω δίκη , καί ὀφλισκάνω διπλάσιος ὁ βλάβος ἀποτίνω ὁ βλάπτω , μή ἐθέλω ὁ ἄρχω πειθεσθαι.οπωρος δέ δή χρή κοινωνία ποιέω πᾶς τοιόσδε τις . δισσός ἐγώ δωρεά ὁ θεός ἔχω χάρις οὗτος , ὁ μέν παιδιά Διονυσιάς ἀθησαύριστος , ὁ δέ εἰς ἀπόθεσις γίγνομαι κατά φύσις . εἰμί δή περί ὀπώρα ὅδε νόμος τάσσω · ὅς ἄν ἄγροικος ὀπώρα γεύω , βότρυς εἴτε καί σῦκον , πρίν ἔρχομαι ὁ ὥρα ὁ ὁ τρυγάω Ἀρκτοῦρος σύνδρομος , εἴτε ἐν ὁ ἑαυτοῦ χωρίον εἴτε καί ἐν ἄλλος , ἱερός μέν πεντήκοντα ὀφείλω ὁ Διόνυσος δραχμή , ἐάν ἐκ ὁ ἑαυτοῦ δρέπω , ἐάν δέ ἐκ ὁ γείτων , μνᾶ , ἐάν δέ ἐκ ἄλλος , δύο μέρος ὁ μνᾶ .