plato-philosophy.leges 10.902
οὐκοῦν τὸ λοιπόν , εἴπερ ἀμελοῦσι τῶν σμικρῶν καὶ ὀλίγων τῶν περὶ τὸ πᾶν , ἢ γιγνώσκοντες ὡς τὸ παράπαν οὐδενὸς τῶν τοιούτων ἐπιμελεῖσθαι δεῖ , δρῷεν ἂν τοῦτο , ἢ τί τὸ λοιπὸν πλὴν τῷ γιγνώσκειν τοὐναντίον ; οὐδέν . πότερον οὖν , ὦ ἄριστε καὶ βέλτιστε , θῶμέν σε λέγοντα ὡς ἀγνοοῦντάς τε καὶ δέον ἐπιμελεῖσθαι διʼ ἄγνοιαν ἀμελοῦντας , ἢ γιγνώσκοντας ὅτι δεῖ , καθάπερ οἱ φαυλότατοι τῶν ἀνθρώπων λέγονται ποιεῖν , εἰδότες ἄλλα εἶναι βελτίω πράττειν ὧν δὴ πράττουσιν , διά τινας ἥττας ἡδονῶν ἢ λυπῶν οὐ ποιεῖν ; πῶς γὰρ ἄν ; οὐκοῦν δὴ τά γε ἀνθρώπινα πράγματα τῆς τε ἐμψύχου μετέχει φύσεως ἅμα , καὶ θεοσεβέστατον αὐτό ἐστι πάντων ζῴων ἄνθρωπος ; ἔοικε γοῦν . θεῶν γε μὴν κτήματά φαμεν εἶναι πάντα ὁπόσα θνητὰ ζῷα , ὧνπερ καὶ τὸν οὐρανὸν ὅλον . πῶς γὰρ οὔ ; ἤδη τοίνυν σμικρὰ ἢ μεγάλα τις φάτω ταῦτα εἶναι τοῖς θεοῖς · οὐδετέρως γὰρ τοῖς κεκτημένοις ἡμᾶς ἀμελεῖν ἂν εἴη προσῆκον , ἐπιμελεστάτοις γε οὖσι καὶ ἀρίστοις . σκοπῶμεν γὰρ δὴ καὶ τόδε ἔτι πρὸς τούτοις . τὸ ποῖον ; τὸ περί τε αἰσθήσεως καὶ δυνάμεως , ἆρʼ οὐκ ἐναντίως ἀλλήλοιν πρὸς ῥᾳστώνην καὶ χαλεπότητά ἐστον πεφυκότε ; πῶς λέγεις ; ὁρᾶν μέν που καὶ ἀκούειν τὰ σμικρὰ χαλεπώτερον ἢ τὰ μεγάλα , φέρειν δὲ αὖ καὶ κρατεῖν καὶ ἐπιμελεῖσθαι τῶν σμικρῶν καὶ ὀλίγων παντὶ ῥᾷον ἢ τῶν ἐναντίων . καὶ πολύ γε . ἰατρῷ δὲ προστεταγμένον ὅλον τι θεραπεύειν , βουλομένῳ καὶ δυναμένῳ τῶν μὲν μεγάλων ἐπιμελεῖσθαι , τῶν μορίων δὲ καὶ σμικρῶν ἀμελοῦντι , ἕξει ποτὲ καλῶς αὐτῷ τὸ πᾶν ; οὐδαμῶς . οὐ μὴν οὐδὲ κυβερνήταις οὐδὲ στρατηγοῖς οὐδʼ οἰκονόμοις , οὐδʼ αὖ τισὶν πολιτικοῖς οὐδʼ ἄλλῳ τῶν τοιούτων οὐδενί , χωρὶς τῶν ὀλίγων καὶ σμικρῶν πολλὰ ἢ μεγάλα · οὐδὲ γὰρ ἄνευ σμικρῶν τοὺς μεγάλους φασὶν λιθολόγοι λίθους εὖ κεῖσθαι . πῶς γὰρ ἄν ;
Lemmas: οὐκοῦν ὁ λοιπός , εἴπερ ἀμελέω ὁ μικρός καί ὀλίγος ὁ περί ὁ πᾶς , ἤ γιγνώσκω ὡς ὁ παράπαν οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἐπιμελέομαι δέω , δράω ἄν οὗτος , ἤ τίς ὁ λοιπός πλήν ὁ γιγνώσκω ἐναντίος ; οὐδείς . πότερος οὖν , ὦ ἀγαθός καί ἀγαθός , τίθημι σύ λέγω ὡς ἀγνοέω τε καί δέω ἐπιμελέομαι διά ἄγνοια ἀμελέω , ἤ γιγνώσκω ὅτι δέω , καθά ὁ φαῦλος ὁ ἄνθρωπος λέγω ποιέω , οἶδα ἄλλος εἰμί ἀγαθός πράσσω ὅς δή πράσσω , διά τις ἧσσα ἡδονή ἤ λύπη οὐ ποιέω ; πῶς γάρ ἄν ; οὐκοῦν δή ὁ γε ἀνθρώπινος πρᾶγμα ὁ τε ἔμψυχος μετέχω φύσις ἅμα , καί θεοσεβής αὐτός εἰμί πᾶς ζῷον ἄνθρωπος ; ἔοικα γοῦν . θεός γε μήν κτῆμα φημί εἰμί πᾶς ὁπόσος θνητός ζῷον , ὅς καί ὁ οὐρανός ὅλος . πῶς γάρ οὐ ; ἤδη τοίνυν μικρός ἤ μέγας τις φημί οὗτος εἰμί ὁ θεός · οὐδέτερος γάρ ὁ κτάομαι ἐγώ ἀμελέω ἄν εἰμί προσήκω , ἐπιμελής γε εἰμί καί ἀγαθός . σκοπέω γάρ δή καί ὅδε ἔτι πρός οὗτος . ὁ ποῖος ; ὁ περί τε αἴσθησις καί δύναμις , ἆρα οὐ ἐναντίος ἀλλήλων πρός ῥᾳστώνη καί χαλεπότης εἰμί φύω ; πῶς λέγω ; ὁράω μέν που καί ἀκούω ὁ μικρός χαλεπός ἤ ὁ μέγας , φέρω δέ αὖ καί κρατέω καί ἐπιμελέομαι ὁ μικρός καί ὀλίγος πᾶς ῥᾴδιος ἤ ὁ ἐναντίος . καί πολύς γε . ἰατρός δέ προστάσσω ὅλος τις θεραπεύω , βούλομαι καί δύναμαι ὁ μέν μέγας ἐπιμελέομαι , ὁ μόριον δέ καί μικρός ἀμελέω , ἔχω ποτέ καλός αὐτός ὁ πᾶς ; οὐδαμῶς . οὐ μήν οὐδέ κυβερνήτης οὐδέ στρατηγός οὐδέ οἰκονόμος , οὐδέ αὖ τις πολιτικός οὐδέ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς , χωρίς ὁ ὀλίγος καί μικρός πολύς ἤ μέγας · οὐδέ γάρ ἄνευ μικρός ὁ μέγας φημί λιθολόγος λίθος εὖ κεῖμαι . πῶς γάρ ἄν ;