plato-philosophy.leges 5.735
καθάπερ οὖν δή τινα συνυφὴν ἢ καὶ πλέγμʼ ἄλλʼ ὁτιοῦν , οὐκ ἐκ τῶν αὐτῶν οἷόν τʼ ἐστὶν τήν τε ἐφυφὴν καὶ τὸν στήμονα ἀπεργάζεσθαι , διαφέρειν δʼ ἀναγκαῖον τὸ τῶν στημόνων πρὸς ἀρετὴν γένος—ἰσχυρόν τε γὰρ καί τινα βεβαιότητα ἐν τοῖς τρόποις εἰληφός , τὸ δὲ μαλακώτερον καὶ ἐπιεικείᾳ τινὶ δικαίᾳ χρώμενον—ὅθεν δὴ τοὺς τὰς ἀρχὰς ἐν ταῖς πόλεσιν ἄρξοντας δεῖ διακρίνεσθαί τινα τρόπον ταύτῃ καὶ τοὺς σμικρᾷ παιδείᾳ βασανισθέντας ἑκάστοτε κατὰ λόγον . ἐστὸν γὰρ δὴ δύο πολιτείας εἴδη , τὸ μὲν ἀρχῶν καταστάσεις ἑκάστοις , τὸ δὲ νόμοι ταῖς ἀρχαῖς ἀποδοθέντες.τὸ δὲ πρὸ τούτων ἁπάντων δεῖ διανοεῖσθαι τὰ τοιάδε . πᾶσαν ἀγέλην ποιμὴν καὶ βουκόλος τροφεύς τε ἵππων καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα παραλαβών , οὐκ ἄλλως μή ποτε ἐπιχειρήσει θεραπεύειν ἢ πρῶτον μὲν τὸν ἑκάστῃ προσήκοντα καθαρμὸν καθαρεῖ τῇ συνοικήσει , διαλέξας δὲ τά τε ὑγιῆ καὶ τὰ μὴ καὶ τὰ γενναῖα καὶ ἀγεννῆ , τὰ μὲν ἀποπέμψει πρὸς ἄλλας τινὰς ἀγέλας , τὰ δὲ θεραπεύσει , διανοούμενος ὡς μάταιος ἂν ὁ πόνος εἴη καὶ ἀνήνυτος περί τε σῶμα καὶ ψυχάς , ἃς φύσις καὶ πονηρὰ τροφὴ διεφθαρκυῖα προσαπόλλυσιν τὸ τῶν ὑγιῶν καὶ ἀκηράτων ἠθῶν τε καὶ σωμάτων γένος ἐν ἑκάστοις τῶν κτημάτων , ἄν τις τὰ ὑπάρχοντα μὴ διακαθαίρηται . τὰ μὲν δὴ τῶν ἄλλων ζῴων ἐλάττων τε σπουδὴ καὶ παραδείγματος ἕνεκα μόνον ἄξια παραθέσθαι τῷ λόγῳ , τὰ δὲ τῶν ἀνθρώπων σπουδῆς τῆς μεγίστης τῷ τε νομοθέτῃ διερευνᾶσθαι καὶ φράζειν τὸ προσῆκον ἑκάστοις καθαρμοῦ τε πέρι καὶ συμπασῶν τῶν ἄλλων πράξεων . αὐτίκα γὰρ τὸ περὶ καθαρμοὺς πόλεως ὧδʼ ἔχον ἂν εἴη · πολλῶν οὐσῶν τῶν διακαθάρσεων αἱ μὲν ῥᾴους εἰσίν , αἱ δὲ χαλεπώτεραι , καὶ τὰς μὲν τύραννος μὲν ὢν καὶ νομοθέτης ὁ αὐτός , ὅσαι χαλεπαί τʼ εἰσὶν καὶ ἄρισται , δύναιτʼ ἂν καθῆραι , νομοθέτης δὲ ἄνευ τυραννίδος καθιστὰς πολιτείαν καινὴν καὶ νόμους , εἰ καὶ τὸν πρᾳότατον τῶν καθαρμῶν καθήρειεν , ἀγαπώντως ἂν καὶ τὸ τοιοῦτον δράσειεν . ἔστι δʼ ὁ μὲν ἄριστος ἀλγεινός , καθάπερ ὅσα τῶν φαρμάκων τοιουτότροπα , ὁ τῇ δίκῃ μετὰ τιμωρίας εἰς τὸ κολάζειν ἄγων , θάνατον ἢ φυγὴν τῇ τιμωρίᾳ τὸ τέλος ἐπιτιθείς · τοὺς γὰρ μέγιστα ἐξημαρτηκότας , ἀνιάτους δὲ ὄντας , μεγίστην δὲ οὖσαν βλάβην πόλεως , ἀπαλλάττειν εἴωθεν .
Lemmas: καθά οὖν δή τις συνυφή ἤ καί πλέγμα ἄλλος ὁστισοῦν , οὐ ἐκ ὁ αὐτός οἷος τε εἰμί ὁ τε ἐφυφή καί ὁ στήμων ἀπεργάζομαι , διαφέρω δέ ἀναγκαῖος ὁ ὁ στήμων πρός ἀρετή γένος—ἰσχυρόν τε γάρ καί τις βεβαιότης ἐν ὁ τρόπος λαμβάνω , ὁ δέ μαλακός καί ἐπιείκεια τις δίκαιος ὁράω δή ὁ ὁ ἀρχή ἐν ὁ πόλις ἄρχω δέω διακρίνω τις τρόπος οὗτος καί ὁ μικρός παιδεία βασανίζω ἑκάστοτε κατά λόγος . εἰμί γάρ δή δύο πολιτεία εἶδος , ὁ μέν ἀρχή κατάστασις ἕκαστος , ὁ δέ νόμος ὁ ἀρχή ἀποδίδωμι δέ πρό οὗτος ἅπας δέω διανοέω ὁ τοιόσδε . πᾶς ἀγέλη ποιμήν καί βούκολος τροφεύς τε ἵππος καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος παραλαμβάνω , οὐ ἄλλος μή ποτέ ἐπιχειρέω θεραπεύω ἤ πρῶτος μέν ὁ ἕκαστος προσήκω καθαρμός καθαίρω ὁ συνοίκησις , διαλέγω δέ ὁ τε ὑγιής καί ὁ μή καί ὁ γενναῖος καί ἀγεννής , ὁ μέν ἀποπέμπω πρός ἄλλος τις ἀγέλη , ὁ δέ θεραπεύω , διανοέω ὡς μάταιος ἄν ὁ πόνος εἰμί καί ἀνήνυτος περί τε σῶμα καί ψυχή , ὅς φύσις καί πονηρός τροφή διαφθείρω προσαπόλλυμι ὁ ὁ ὑγιής καί ἀκήρατος ἦθος τε καί σῶμα γένος ἐν ἕκαστος ὁ κτῆμα , ἐάν τις ὁ ὑπάρχω μή διακαθαίρω . ὁ μέν δή ὁ ἄλλος ζῷον ἐλαχύς τε σπουδή καί παράδειγμα ἕνεκα μόνος ἄξιος παρατίθημι ὁ λόγος , ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος σπουδή ὁ μέγας ὁ τε νομοθέτης διερευνάω καί φράζω ὁ προσήκω ἕκαστος καθαρμός τε περί καί σύμπας ὁ ἄλλος πρᾶξις . αὐτίκα γάρ ὁ περί καθαρμός πόλις ὧδε ἔχω ἄν εἰμί · πολύς εἰμί ὁ διακάθαρσις ὁ μέν ῥᾴδιος εἰμί , ὁ δέ χαλεπός , καί ὁ μέν τύραννος μέν εἰμί καί νομοθέτης ὁ αὐτός , ὅσος χαλεπός τε εἰμί καί ἀγαθός , δύναμαι ἄν καθαίρω , νομοθέτης δέ ἄνευ τυραννίς καθίστημι πολιτεία καινός καί νόμος , εἰ καί ὁ πρᾶος ὁ καθαρμός καθαίρω , ἀγαπώντως ἄν καί ὁ τοιοῦτος δράω . εἰμί δέ ὁ μέν ἀγαθός ἀλγεινός , καθά ὅσος ὁ φάρμακον τοιουτότροπος , ὁ ὁ δίκη μετά τιμωρία εἰς ὁ κολάζω ἄγω , θάνατος ἤ φυγή ὁ τιμωρία ὁ τέλος ἐπιτίθημι · ὁ γάρ μέγας ἐξαμαρτάνω , ἀνίατος δέ εἰμί , μέγας δέ εἰμί βλάβη πόλις , ἀπαλλάσσω εἴωθα .