plato-philosophy.leges 6.766
παντὸς γὰρ δὴ φυτοῦ ἡ πρώτη βλάστη καλῶς ὁρμηθεῖσα , πρὸς ἀρετὴν τῆς αὑτοῦ φύσεως κυριωτάτη τέλος ἐπιθεῖναι τὸ πρόσφορον , τῶν τε ἄλλων φυτῶν καὶ τῶν ζῴων ἡμέρων καὶ ἀγρίων καὶ ἀνθρώπων · ἄνθρωπος δέ , ὥς φαμεν , ἥμερον , ὅμως μὴν παιδείας μὲν ὀρθῆς τυχὸν καὶ φύσεως εὐτυχοῦς , θειότατον ἡμερώτατόν τε ζῷον γίγνεσθαι φιλεῖ , μὴ ἱκανῶς δὲ ἢ μὴ καλῶς τραφὲν ἀγριώτατον , ὁπόσα φύει γῆ . ὧν ἕνεκα οὐ δεύτερον οὐδὲ πάρεργον δεῖ τὴν παίδων τροφὴν τὸν νομοθέτην ἐᾶν γίγνεσθαι , πρῶτον δὲ ἄρξασθαι χρεὼν τὸν μέλλοντα αὐτῶν ἐπιμελήσεσθαι καλῶς αἱρεθῆναι , τῶν ἐν τῇ πόλει ὃς ἂν ἄριστος εἰς πάντα ᾖ , τοῦτον κατὰ δύναμιν ὅτι μάλιστα αὐτοῖς καθιστάντα προστάττειν ἐπιμελητήν . αἱ πᾶσαι τοίνυν ἀρχαὶ πλὴν βουλῆς καὶ πρυτάνεων εἰς τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἱερὸν ἐλθοῦσαι φερόντων ψῆφον κρύβδην , τῶν νομοφυλάκων ὅντινʼ ἂν ἕκαστος ἡγῆται κάλλιστʼ ἂν τῶν περὶ παιδείαν ἄρξαι γενομένων · ᾧ δʼ ἂν πλεῖσται ψῆφοι συμβῶσιν , δοκιμασθεὶς ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀρχόντων τῶν ἑλομένων , πλὴν νομοφυλάκων , ἀρχέτω ἔτη πέντε , ἕκτῳ δὲ κατὰ ταὐτὰ ἄλλον ἐπὶ ταύτην τὴν ἀρχὴν αἱρεῖσθαι.ἐὰν δέ τις δημοσίαν ἀρχὴν ἄρχων ἀποθάνῃ πρὶν ἐξήκειν αὐτῷ τὴν ἀρχὴν πλεῖον ἢ τριάκοντα ἐπιδεομένην ἡμερῶν , τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ἄλλον καθιστάναι οἷς ἦν τοῦτο προσηκόντως μέλον . καὶ ἐὰν ὀρφανῶν ἐπίτροπος τελευτήσῃ τις , οἱ προσήκοντες καὶ ἐπιδημοῦντες πρὸς πατρὸς καὶ μητρὸς μέχρι ἀνεψιῶν παίδων ἄλλον καθιστάντων ἐντὸς δέκα ἡμερῶν , ἢ ζημιούσθων ἕκαστος δραχμῇ τῆς ἡμέρας , μέχριπερ ἂν τοῖς παισὶν καταστήσωσι τὸν ἐπίτροπον.πᾶσα δὲ δήπου πόλις ἄπολις ἂν γίγνοιτο , ἐν ᾗ δικαστήρια μὴ καθεστῶτα εἴη κατὰ τρόπον · ἄφωνος δʼ αὖ δικαστὴς ἡμῖν καὶ μὴ πλείω τῶν ἀντιδίκων ἐν ταῖς ἀνακρίσεσι φθεγγόμενος , καθάπερ ἐν ταῖς διαίταις , οὐκ ἄν ποτε ἱκανὸς γένοιτο περὶ τὴν τῶν δικαίων κρίσιν · ὧν ἕνεκα οὔτε πολλοὺς ὄντας ῥᾴδιον εὖ δικάζειν οὔτε ὀλίγους φαύλους . σαφὲς δὲ ἀεὶ τὸ ἀμφισβητούμενον χρεὼν γίγνεσθαι παρʼ ἑκατέρων , ὁ δὲ χρόνος ἅμα καὶ τὸ βραδὺ τό τε πολλάκις ἀνακρίνειν πρὸς τὸ φανερὰν γίγνεσθαι τὴν ἀμφισβήτησιν σύμφορον .
Lemmas: πᾶς γάρ δή φυτόν ὁ πρῶτος βλάστη καλός ὁρμάω , πρός ἀρετή ὁ ἑαυτοῦ φύσις κύριος τέλος ἐπιτίθημι ὁ πρόσφορος , ὁ τε ἄλλος φυτόν καί ὁ ζῷον ἥμερος καί ἄγριος καί ἄνθρωπος · ἄνθρωπος δέ , ὡς φημί , ἥμερος , ὅμως μήν παιδεία μέν ὀρθός τυγχάνω καί φύσις εὐτυχής , θεῖος ἥμερος τε ζῷον γίγνομαι φιλέω , μή ἱκανός δέ ἤ μή καλός τρέφω ἄγριος , ὁπόσος φύω γῆ . ὅς ἕνεκα οὐ δεύτερος οὐδέ πάρεργον δέω ὁ παῖς τροφή ὁ νομοθέτης ἐάω γίγνομαι , πρῶτος δέ ἄρχω χρεών ὁ μέλλω αὐτός ἐπιμελέομαι καλός αἱρέω , ὁ ἐν ὁ πόλις ὅς ἄν ἀγαθός εἰς πᾶς εἰμί , οὗτος κατά δύναμις ὅτι μάλα αὐτός καθίστημι προστάσσω ἐπιμελητής . ὁ πᾶς τοίνυν ἀρχή πλήν βουλή καί πρύτανις εἰς ὁ ὁ Ἀπόλλων ἱερός ἔρχομαι φέρω ψῆφος κρύβδην , ὁ νομοφύλαξ ὅστις ἄν ἕκαστος ἡγέομαι καλός ἄν ὁ περί παιδεία ἄρχω γίγνομαι · ὅς δέ ἄν πολύς ψῆφος συμβαίνω , δοκιμάζω ὑπό ὁ ἄλλος ἄρχων ὁ αἱρέω , πλήν νομοφύλαξ , ἄρχω ἔτος πέντε , ἕκτος δέ κατά αὐτός ἄλλος ἐπί οὗτος ὁ ἀρχή αἱρέω δέ τις δημόσιος ἀρχή ἄρχω ἀποθνῄσκω πρίν ἐξήκω αὐτός ὁ ἀρχή πολύς ἤ τριάκοντα ἐπιδέω ἡμέρα , ὁ αὐτός τρόπος ἐπί ὁ ἀρχή ἄλλος καθίστημι ὅς εἰμί οὗτος προσηκόντως μέλω . καί ἐάν ὀρφανός ἐπίτροπος τελευτάω τις , ὁ προσήκω καί ἐπιδημέω πρός πατήρ καί μήτηρ μέχρι ἀνεψιός παῖς ἄλλος καθίστημι ἐντός δέκα ἡμέρα , ἤ ζημιόω ἕκαστος δραχμή ὁ ἡμέρα , μέχρι ἄν ὁ παῖς καθίστημι ὁ ἐπίτροπον.πᾶσα δέ δήπου πόλις ἄπολις ἄν γίγνομαι , ἐν ὅς δικαστήριον μή καθίστημι εἰμί κατά τρόπος · ἄφωνος δέ αὖ δικαστής ἐγώ καί μή πολύς ὁ ἀντίδικος ἐν ὁ ἀνάκρισις φθέγγομαι , καθά ἐν ὁ δίαιτα , οὐ ἄν ποτέ ἱκανός γίγνομαι περί ὁ ὁ δίκαιος κρίσις · ὅς ἕνεκα οὔτε πολύς εἰμί ῥᾴδιος εὖ δικάζω οὔτε ὀλίγος φαῦλος . σαφής δέ ἀεί ὁ ἀμφισβητέω χρεών γίγνομαι παρά ἑκάτερος , ὁ δέ χρόνος ἅμα καί ὁ βραδύς ὁ τε πολλάκις ἀνακρίνω πρός ὁ φανερός γίγνομαι ὁ ἀμφισβήτησις σύμφορος .