plato-philosophy.leges 6.762
καὶ δὴ καὶ τοὺς ἀγρονόμους τούτους , ἐὰν ὑβρίζωσί τι περὶ τοὺς ὧν ἐπιμελοῦνται , προστάξεις τε προστάττοντες ἀνίσους , καὶ ἐπιχειροῦντες λαμβάνειν τε καὶ φέρειν τῶν ἐν ταῖς γεωργίαις μὴ πείσαντες , καὶ ἐὰν δέχωνταί τι κολακείας ἕνεκα διδόντων , ἢ καὶ δίκας ἀδίκως διανέμωσι , ταῖς μὲν θωπείαις ὑπείκοντες ὀνείδη φερέσθωσαν ἐν πάσῃ τῇ πόλει , τῶν δὲ ἄλλων ἀδικημάτων ὅτι ἂν ἀδικῶσι τοὺς ἐν τῷ τόπῳ , τῶν μέχρι μνᾶς ἐν τοῖς κωμήταις καὶ γείτοσιν ὑπεχέτωσαν ἑκόντες δίκας , τῶν δὲ μειζόνων ἑκάστοτε ἀδικημάτων ἢ καὶ τῶν ἐλαττόνων , ἐὰν μὴ ʼθέλωσιν ὑπέχειν , πιστεύοντες τῷ μεθίστασθαι κατὰ μῆνας εἰς ἕτερον ἀεὶ τόπον φεύγοντες ἀποφευξεῖσθαι , τούτων πέρι λαγχάνειν μὲν ἐν ταῖς κοιναῖς δίκαις τὸν ἀδικούμενον , ἐὰν δʼ ἕλῃ , τὴν διπλασίαν πραττέσθω τὸν ὑποφεύγοντα καὶ μὴ ἐθελήσαντα ὑποσχεῖν ἑκόντα τιμωρίαν . διαιτάσθων δὲ οἵ τε ἄρχοντες οἵ τʼ ἀγρονόμοι τὰ δύο ἔτη τοιόνδε τινὰ τρόπον · πρῶτον μὲν δὴ καθʼ ἑκάστους τοὺς τόπους εἶναι συσσίτια , ἐν οἷς κοινῇ τὴν δίαιταν ποιητέον ἅπασιν · ὁ δὲ ἀποσυσσιτήσας κἂν ἡντιναοῦν ἡμέραν , ἢ νύκτα ἀποκοιμηθείς , μὴ τῶν ἀρχόντων ταξάντων ἢ πάσης τινὸς ἀνάγκης ἐπιπεσούσης , ἐὰν ἀποφήνωσιν αὐτὸν οἱ πέντε , καὶ γράψαντες θῶσιν ἐν ἀγορᾷ καταλελυκότα τὴν φρουράν , ὀνείδη τε ἐχέτω τὴν πολιτείαν ὡς προδιδοὺς τὸ ἑαυτοῦ μέρος , κολαζέσθω τε πληγαῖς ὑπὸ τοῦ συντυγχάνοντος καὶ ἐθέλοντος κολάζειν ἀτιμωρήτως . τῶν δὲ ἀρχόντων αὐτῶν ἐάν τίς τι δρᾷ τοιοῦτον αὐτός , ἐπιμελεῖσθαι μὲν τοῦ τοιούτου πάντας τοὺς ἑξήκοντα χρεών , ὁ δὲ αἰσθόμενός τε καὶ πυθόμενος μὴ ἐπεξιὼν ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐνεχέσθω νόμοις καὶ πλείονι τῶν νέων ζημιούσθω · περὶ τὰς τῶν νέων ἀρχὰς ἠτιμάσθω πάσας . τούτων δὲ οἱ νομοφύλακες ἐπίσκοποι ἀκριβεῖς ἔστωσαν , ὅπως ἢ μὴ γίγνηται τὴν ἀρχὴν ἢ γιγνόμενα τῆς ἀξίας δίκης τυγχάνῃ . δεῖ δὴ πάντʼ ἄνδρα διανοεῖσθαι περὶ ἁπάντων ἀνθρώπων ὡς ὁ μὴ δουλεύσας οὐδʼ ἂν δεσπότης γένοιτο ἄξιος ἐπαίνου , καὶ καλλωπίζεσθαι χρὴ τῷ καλῶς δουλεῦσαι μᾶλλον ἢ τῷ καλῶς ἄρξαι , πρῶτον μὲν τοῖς νόμοις , ὡς ταύτην τοῖς θεοῖς οὖσαν δουλείαν , ἔπειτʼ ἀεὶ τοῖς πρεσβυτέροις τε καὶ ἐντίμως βεβιωκόσι τοὺς νέους . μετὰ δὲ ταῦτα τῆς καθʼ ἡμέραν διαίτης δεῖ τῆς ταπεινῆς καὶ ἀπόρου γεγευμένον εἶναι τὰ δύο ἔτη ταῦτα τὸν τῶν ἀγρονόμων γεγονότα .
Lemmas: καί δή καί ὁ ἀγρονόμος οὗτος , ἐάν ὑβρίζω τις περί ὁ ὅς ἐπιμελέομαι , πρόσταξις τε προστάσσω ἄνισος , καί ἐπιχειρέω λαμβάνω τε καί φέρω ὁ ἐν ὁ γεωργία μή πείθω , καί ἐάν δέχομαι τις κολακεία ἕνεκα δίδωμι , ἤ καί δίκη ἄδικος διανέμω , ὁ μέν θωπεία ὑπείκω ὄνειδος φέρω ἐν πᾶς ὁ πόλις , ὁ δέ ἄλλος ἀδίκημα ὅστις ἄν ἀδικέω ὁ ἐν ὁ τόπος , ὁ μέχρι μνᾶ ἐν ὁ κωμήτης καί γείτων ὑπέχω ἑκών δίκη , ὁ δέ μέγας ἑκάστοτε ἀδίκημα ἤ καί ὁ ἐλαχύς , ἐάν μή ἐθέλω ὑπέχω , πιστεύω ὁ μεθίστημι κατά μείς εἰς ἕτερος ἀεί τόπος φεύγω ἀποφεύγω , οὗτος περί λαγχάνω μέν ἐν ὁ κοινός δίκη ὁ ἀδικέω , ἐάν δέ ἕλη , ὁ διπλάσιος πράσσω ὁ ὑποφεύγω καί μή ἐθέλω ὑπέχω ἑκών τιμωρία . διαιτάω δέ ὁ τε ἄρχων ὁ τε ἀγρονόμος ὁ δύο ἔτος τοιόσδε τις τρόπος · πρῶτος μέν δή κατά ἕκαστος ὁ τόπος εἰμί συσσίτιον , ἐν ὅς κοινῇ ὁ δίαιτα ποιέω ἅπας · ὁ δέ ἀποσυσσιτέω ἐάν ὁστισοῦν ἡμέρα , ἤ νύξ ἀποκοιμάομαι , μή ὁ ἄρχων τάσσω ἤ πᾶς τις ἀνάγκη ἐπιπίπτω , ἐάν ἀποφαίνω αὐτός ὁ πέντε , καί γράφω τίθημι ἐν ἀγορά καταλύω ὁ φρουρά , ὄνειδος τε ἔχω ὁ πολιτεία ὡς προδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ μέρος , κολάζω τε πληγή ὑπό ὁ συντυγχάνω καί ἐθέλω κολάζω ἀτιμώρητος . ὁ δέ ἄρχων αὐτός ἐάν τις τις δράω τοιοῦτος αὐτός , ἐπιμελέομαι μέν ὁ τοιοῦτος πᾶς ὁ ἑξήκοντα χρεών , ὁ δέ αἰσθάνομαι τε καί πυνθάνομαι μή ἐπεξέρχομαι ἐν ὁ αὐτός ἐνέχω νόμος καί πολύς ὁ νέος ζημιόω · περί ὁ ὁ νέος ἀρχή ἀτιμάζω πᾶς . οὗτος δέ ὁ νομοφύλαξ ἐπίσκοπος ἀκριβής εἰμί , ὅπως ἤ μή γίγνομαι ὁ ἀρχή ἤ γίγνομαι ὁ ἄξιος δίκη τυγχάνω . δέω δή πᾶς ἀνήρ διανοέω περί ἅπας ἄνθρωπος ὡς ὁ μή δουλεύω οὐδέ ἄν δεσπότης γίγνομαι ἄξιος ἔπαινος , καί καλλωπίζω χρή ὁ καλός δουλεύω μάλα ἤ ὁ καλός ἄρχω , πρῶτος μέν ὁ νόμος , ὡς οὗτος ὁ θεός εἰμί δουλεία , ἔπειτα ἀεί ὁ πρέσβυς τε καί ἔντιμος βιόω ὁ νέος . μετά δέ οὗτος ὁ κατά ἡμέρα δίαιτα δέω ὁ ταπεινός καί ἄπορος γεύω εἰμί ὁ δύο ἔτος οὗτος ὁ ὁ ἀγρονόμος γίγνομαι .