plato-philosophy.leges 4.721
φέρε δὴ πρὸς θεῶν , τίνʼ ἄρα πρῶτον νόμον θεῖτʼ ἂν ὁ νομοθέτης ; ἆρʼ οὐ κατὰ φύσιν τὴν περὶ γενέσεως ἀρχὴν πρώτην πόλεων πέρι κατακοσμήσει ταῖς τάξεσιν ; τί μήν ; ἀρχὴ δʼ ἐστὶ τῶν γενέσεων πάσαις πόλεσιν ἆρʼ οὐχ ἡ τῶν γάμων σύμμειξις καὶ κοινωνία ; πῶς γὰρ οὔ ; γαμικοὶ δὴ νόμοι πρῶτοι κινδυνεύουσιν τιθέμενοι καλῶς ἂν τίθεσθαι πρὸς ὀρθότητα πάσῃ πόλει . παντάπασι μὲν οὖν . λέγωμεν δὴ πρῶτον τὸν ἁπλοῦν , ἔχοι δʼ ἄν πως ἴσως ὧδε — γαμεῖν δέ , ἐπειδὰν ἐτῶν ᾖ τις τριάκοντα , μέχρι ἐτῶν πέντε καὶ τριάκοντα , εἰ δὲ μή , ζημιοῦσθαι χρήμασίν τε καὶ ἀτιμίᾳ , χρήμασι μὲν τόσοις καὶ τόσοις , τῇ καὶ τῇ δὲ ἀτιμίᾳ.ὁ μὲν ἁπλοῦς ἔστω τις τοιοῦτος περὶ γάμων , ὁ δὲ διπλοῦς ὅδε—γαμεῖν δέ , ἐπειδὰν ἐτῶν ᾖ τις τριάκοντα , μέχρι τῶν πέντε καὶ τριάκοντα , διανοηθέντα ὡς ἔστιν ᾗ τὸ ἀνθρώπινον γένος φύσει τινὶ μετείληφεν ἀθανασίας , οὗ καὶ πέφυκεν ἐπιθυμίαν ἴσχειν πᾶς πᾶσαν · τὸ γὰρ γενέσθαι κλεινὸν καὶ μὴ ἀνώνυμον κεῖσθαι τετελευτηκότα τοῦ τοιούτου ἐστὶν ἐπιθυμία . γένος οὖν ἀνθρώπων ἐστίν τι συμφυὲς τοῦ παντὸς χρόνου , ὃ διὰ τέλους αὐτῷ συνέπεται καὶ συνέψεται , τούτῳ τῷ τρόπῳ ἀθάνατον ὄν , τῷ παῖδας παίδων καταλειπόμενον , ταὐτὸν καὶ ἓν ὂν ἀεί , γενέσει τῆς ἀθανασίας μετειληφέναι · τούτου δὴ ἀποστερεῖν ἑκόντα ἑαυτὸν οὐδέποτε ὅσιον , ἐκ προνοίας δὲ ἀποστερεῖ ὃς ἂν παίδων καὶ γυναικὸς ἀμελῇ . πειθόμενος μὲν οὖν τῷ νόμῳ ἀζήμιος ἀπαλλάττοιτο ἄν , μὴ πειθόμενος δὲ αὖ , μηδὲ γαμῶν ἔτη τριάκοντα γεγονὼς καὶ πέντε , ζημιούσθω μὲν κατʼ ἐνιαυτὸν τόσῳ καὶ τόσῳ , ἵνα μὴ δοκῇ τὴν μοναυλίαν οἱ κέρδος καὶ ῥᾳστώνην φέρειν , καὶ μὴ μετεχέτω δὲ τιμῶν ὧν ἂν οἱ νεώτεροι ἐν τῇ πόλει τοὺς πρεσβυτέρους αὑτῶν τιμῶσιν ἑκάστοτε.τοῦτον δὴ παρʼ ἐκεῖνον τὸν νόμον ἀκούσαντα ἔξεστιν περὶ ἑνὸς ἑκάστου διανοηθῆναι , πότερον αὐτοὺς διπλοῦς οὕτω δεῖ γίγνεσθαι τῷ μήκει τὸ σμικρότατον , διὰ τὸ πείθειν τε ἅμα καὶ ἀπειλεῖν , ἢ τῷ ἀπειλεῖν μόνον χρωμένους ἁπλοῦς γίγνεσθαι τοῖς μήκεσιν .
Lemmas: φέρω δή πρός θεός , τίς ἄρα πρῶτος νόμος τίθημι ἄν ὁ νομοθέτης ; ἆρα οὐ κατά φύσις ὁ περί γένεσις ἀρχή πρῶτος πόλις περί κατακοσμέω ὁ τάξις ; τίς μήν ; ἀρχή δέ εἰμί ὁ γένεσις πᾶς πόλις ἆρα οὐ ὁ ὁ γάμος σύμμειξις καί κοινωνία ; πῶς γάρ οὐ ; γαμικός δή νόμος πρῶτος κινδυνεύω τίθημι καλός ἄν τίθημι πρός ὀρθότης πᾶς πόλις . παντάπασι μέν οὖν . λέγω δή πρῶτος ὁ ἁπλόος , ἔχω δέ ἄν πως ἴσως ὧδε — γαμέω δέ , ἐπειδάν ἔτος εἰμί τις τριάκοντα , μέχρι ἔτος πέντε καί τριάκοντα , εἰ δέ μή , ζημιόω χρῆμα τε καί ἀτιμία , χρῆμα μέν τόσος καί τόσος , ὁ καί ὁ δέ ἀτιμία μέν ἁπλόος εἰμί τις τοιοῦτος περί γάμος , ὁ δέ διπλόος ὅδε—γαμεῖν δέ , ἐπειδάν ἔτος εἰμί τις τριάκοντα , μέχρι ὁ πέντε καί τριάκοντα , διανοέω ὡς εἰμί ὅς ὁ ἀνθρώπινος γένος φύσις τις μεταλαμβάνω ἀθανασία , ὅς καί φύω ἐπιθυμία ἴσχω πᾶς πᾶς · ὁ γάρ γίγνομαι κλεινός καί μή ἀνώνυμος κεῖμαι τελευτάω ὁ τοιοῦτος εἰμί ἐπιθυμία . γένος οὖν ἄνθρωπος εἰμί τις συμφυής ὁ πᾶς χρόνος , ὅς διά τέλος αὐτός συνέπομαι καί συνέπομαι , οὗτος ὁ τρόπος ἀθάνατος εἰμί , ὁ παῖς παῖς καταλείπω , αὐτός καί εἷς εἰμί ἀεί , γένεσις ὁ ἀθανασία μεταλαμβάνω · οὗτος δή ἀποστερέω ἑκών ἑαυτοῦ οὐδέποτε ὅσιος , ἐκ πρόνοια δέ ἀποστερέω ὅς ἄν παῖς καί γυνή ἀμελέω . πείθω μέν οὖν ὁ νόμος ἀζήμιος ἀπαλλάσσω ἄν , μή πείθω δέ αὖ , μηδέ γαμέω ἔτος τριάκοντα γίγνομαι καί πέντε , ζημιόω μέν κατά ἐνιαυτός τόσος καί τόσος , ἵνα μή δοκέω ὁ μοναυλία ἕ κέρδος καί ῥᾳστώνη φέρω , καί μή μετέχω δέ τιμή ὅς ἄν ὁ νέος ἐν ὁ πόλις ὁ πρέσβυς ἑαυτοῦ τιμάω ἑκάστοτε δή παρά ἐκεῖνος ὁ νόμος ἀκούω ἔξεστι περί εἷς ἕκαστος διανοέω , πότερος αὐτός διπλόος οὕτως δέω γίγνομαι ὁ μῆκος ὁ μικρός , διά ὁ πείθω τε ἅμα καί ἀπειλέω , ἤ ὁ ἀπειλέω μόνος χράω ἁπλόος γίγνομαι ὁ μῆκος .