plato-philosophy.leges 3.688
ναί , καὶ δὴ καὶ πολιτικόν γε ἄνδρα νομοθέτην ὡς ἀεὶ δεῖ πρὸς τοῦτο βλέποντα τιθέναι τὰς τάξεις τῶν νόμων , αὐτός τε ἐμνήσθην καὶ ὑμᾶς ἐπαναμιμνῄσκω , κατʼ ἀρχὰς εἰ μεμνήμεθα τὰ λεχθέντα , ὅτι τὸ μὲν σφῷν ἦν παρακέλευμα ὡς χρεὼν εἴη τὸν ἀγαθὸν νομοθέτην πάντα πολέμου χάριν τὰ νόμιμα τιθέναι , τὸ δὲ ἐμὸν ἔλεγον ὅτι τοῦτο μὲν πρὸς μίαν ἀρετὴν οὐσῶν τεττάρων κελεύοι τίθεσθαι τοὺς νόμους , δέοι δὲ δὴ πρὸς πᾶσαν μὲν βλέπειν , μάλιστα δὲ καὶ πρὸς πρώτην τὴν τῆς συμπάσης ἡγεμόνα ἀρετῆς , φρόνησις δʼ εἴη τοῦτο καὶ νοῦς καὶ δόξα μετʼ ἔρωτός τε καὶ ἐπιθυμίας τούτοις ἑπομένης . ἥκει δὴ πάλιν ὁ λόγος εἰς ταὐτόν , καὶ ὁ λέγων ἐγὼ νῦν λέγω πάλιν ἅπερ τότε , εἰ μὲν βούλεσθε , ὡς παίζων , εἰ δʼ , ὡς σπουδάζων , ὅτι δή φημι εὐχῇ χρῆσθαι σφαλερὸν εἶναι νοῦν μὴ κεκτημένον , ἀλλὰ τἀναντία ταῖς βουλήσεσίν οἱ γίγνεσθαι . σπουδάζοντα δʼ εἴ με τιθέναι βούλεσθε , τίθετε · πάνυ γὰρ οὖν προσδοκῶ νῦν ὑμᾶς εὑρήσειν , τῷ λόγῳ ἑπομένους ὃν ὀλίγον ἔμπροσθε προυθέμεθα , τῆς τῶν βασιλέων τε φθορᾶς καὶ ὅλου τοῦ διανοήματος οὐ δειλίαν οὖσαν τὴν αἰτίαν , οὐδʼ ὅτι τὰ περὶ τὸν πόλεμον οὐκ ἠπίσταντο ἄρχοντές τε καὶ οὓς προσῆκεν ἄρχεσθαι , τῇ λοιπῇ δὲ πάσῃ κακίᾳ διεφθαρμένα , καὶ μάλιστα τῇ περὶ τὰ μέγιστα τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἀμαθίᾳ . ταῦτʼ οὖν ὡς οὕτω γέγονε περὶ τὰ τότε , καὶ νῦν , εἴ που , γίγνεται , καὶ ἐς τὸν ἔπειτα χρόνον οὐκ ἄλλως συμβήσεται , ἐὰν βούλησθε , πειράσομαι ἰὼν κατὰ τὸν ἑξῆς λόγον ἀνευρίσκειν τε καὶ ὑμῖν δηλοῦν κατὰ δύναμιν ὡς οὖσιν φίλοις . λόγῳ μὲν τοίνυν σε , ὦ ξένε , ἐπαινεῖν ἐπαχθέστερον , ἔργῳ δὲ σφόδρα ἐπαινεσόμεθα · προθύμως γὰρ τοῖς λεγομένοις ἐπακολουθήσομεν , ἐν οἷς ὅ γε ἐλεύθερος ἐπαινῶν καὶ μὴ μάλιστʼ ἐστὶν καταφανής . ἄριστʼ , ὦ Κλεινία , καὶ ποιῶμεν ἃ λέγεις . ἔσται ταῦτα , ἐὰν θεὸς ἐθέλῃ . λέγε μόνον . φαμὲν δή νυν , καθʼ ὁδὸν ἰόντες τὴν λοιπὴν τοῦ λόγου , τὴν μεγίστην ἀμαθίαν τότε ἐκείνην τὴν δύναμιν ἀπολέσαι καὶ νῦν ταὐτὸν τοῦτο πεφυκέναι ποιεῖν , ὥστε τόν γε νομοθέτην , εἰ τοῦθʼ οὕτως ἔχει , πειρατέον ταῖς πόλεσιν φρόνησιν μὲν ὅσην δυνατὸν ἐμποιεῖν , τὴν δʼ ἄνοιαν ὅτι μάλιστα ἐξαιρεῖν . δῆλον .
Lemmas: ναί , καί δή καί πολιτικός γε ἀνήρ νομοθέτης ὡς ἀεί δέω πρός οὗτος βλέπω τίθημι ὁ τάξις ὁ νόμος , αὐτός τε μιμνῄσκω καί σύ ἐπαναμιμνῄσκω , κατά ἀρχή εἰ μιμνῄσκω ὁ λέγω , ὅτι ὁ μέν σύ εἰμί παρακέλευμα ὡς χρεών εἰμί ὁ ἀγαθός νομοθέτης πᾶς πόλεμος χάριν ὁ νόμιμος τίθημι , ὁ δέ ἐμός λέγω ὅτι οὗτος μέν πρός εἷς ἀρετή εἰμί τέσσαρες κελεύω τίθημι ὁ νόμος , δέω δέ δή πρός πᾶς μέν βλέπω , μάλα δέ καί πρός πρῶτος ὁ ὁ σύμπας ἡγεμών ἀρετή , φρόνησις δέ εἰμί οὗτος καί νόος καί δόξα μετά ἔρως τε καί ἐπιθυμία οὗτος ἕπομαι . ἥκω δή πάλιν ὁ λόγος εἰς αὐτός , καί ὁ λέγω ἐγώ νῦν λέγω πάλιν ὅς τότε , εἰ μέν βούλομαι , ὡς παίζω , εἰ δέ , ὡς σπουδάζω , ὅτι δή φημί εὐχή χράω σφαλερός εἰμί νόος μή κτάομαι , ἀλλά ἐναντίος ὁ βούλησις ἕ γίγνομαι . σπουδάζω δέ εἰ ἐγώ τίθημι βούλομαι , τίθημι · πάνυ γάρ οὖν προσδοκάω νῦν σύ εὑρίσκω , ὁ λόγος ἕπομαι ὅς ὀλίγος ἔμπροσθεν προτίθημι , ὁ ὁ βασιλεύς τε φθορά καί ὅλος ὁ διανόημα οὐ δειλία εἰμί ὁ αἰτία , οὐδέ ὅτι ὁ περί ὁ πόλεμος οὐ ἐπίσταμαι ἄρχω τε καί ὅς προσήκω ἄρχω , ὁ λοιπός δέ πᾶς κακία διαφθείρω , καί μάλα ὁ περί ὁ μέγας ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ἀμαθία . οὗτος οὖν ὡς οὕτως γίγνομαι περί ὁ τότε , καί νῦν , εἰ που , γίγνομαι , καί εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος οὐ ἄλλος συμβαίνω , ἐάν βούλομαι , πειράω ἔρχομαι κατά ὁ ἑξῆς λόγος ἀνευρίσκω τε καί σύ δηλόω κατά δύναμις ὡς εἰμί φίλος . λόγος μέν τοίνυν σύ , ὦ ξένος , ἐπαινέω ἐπαχθής , ἔργον δέ σφόδρα ἐπαινέω · πρόθυμος γάρ ὁ λέγω ἐπακολουθέω , ἐν ὅς ὁ γε ἐλεύθερος ἐπαινέω καί μή μάλα εἰμί καταφανής . ἀγαθός , ὦ Κλεινίας , καί ποιέω ὅς λέγω . εἰμί οὗτος , ἐάν θεός ἐθέλω . λέγω μόνος . φημί δή νυν , κατά ὁδός ἔρχομαι ὁ λοιπός ὁ λόγος , ὁ μέγας ἀμαθία τότε ἐκεῖνος ὁ δύναμις ἀπόλλυμι καί νῦν αὐτός οὗτος φύω ποιέω , ὥστε ὁ γε νομοθέτης , εἰ οὗτος οὕτως ἔχω , πειράω ὁ πόλις φρόνησις μέν ὅσος δυνατός ἐμποιέω , ὁ δέ ἄνοια ὅτι μάλα ἐξαιρέω . δῆλος .