plato-philosophy.leges 9.861
διοριεῖς οὖν αὐτοῖς ἀκούσιά τε καὶ ἑκούσια ἀδικήματα , καὶ τῶν μὲν ἑκουσίων ἁμαρτημάτων τε καὶ ἀδικημάτων μείζους τὰς ζημίας θήσομεν , τῶν δʼ ἐλάττους ; ἢ πάντων ἐξ ἴσης , ὡς οὐκ ὄντων ἀδικημάτων τὸ παράπαν ἑκουσίων ; ὀρθῶς μέντοι λέγεις , ὦ ξένε · καὶ τούτοις δὴ τί χρησόμεθα τοῖς νῦν λεγομένοις ; καλῶς ἤρου . πρῶτον μὲν τοίνυν αὐτοῖς τόδε χρησώμεθα . τὸ ποῖον ; ἀναμνησθῶμεν ὡς ἔμπροσθεν νυνδὴ καλῶς ἐλέγομεν ὅτι περὶ τὰ δίκαια εἴη παμπόλλη τις ἡμῶν ταραχή τε καὶ ἀσυμφωνία . τοῦτο δὲ λαβόντες πάλιν ἐρωτῶμεν ἡμᾶς αὐτούς · ἆρʼ οὖν περὶ τὴν τούτων ἀπορίαν οὔτʼ ἐξευπορήσαντες οὔτε διορισάμενοι τί ποτʼ ἐστὶν ταῦτα ἀλλήλων διαφέροντα , ἃ δὴ κατὰ πάσας τὰς πόλεις ὑπὸ νομοθετῶν πάντων τῶν πώποτε γενομένων ὡς δύο εἴδη τῶν ἀδικημάτων ὄντα , τὰ μὲν ἑκούσια , τὰ δὲ ἀκούσια , ταύτῃ καὶ νομοθετεῖται · ὁ δὲ παρʼ ἡμῶν νυνδὴ ῥηθεὶς λόγος , ὥσπερ παρὰ θεοῦ λεχθείς , τοσοῦτον μόνον εἰπὼν ἀπαλλάξεται , δοὺς δὲ οὐδένα λόγον ὡς ὀρθῶς εἴρηκεν , κατανομοθετήσει τινὰ τρόπον ; οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ ἀνάγκη πως ταῦτα ἔμπροσθεν τοῦ νομοθετεῖν δηλῶσαι δύο τε ὄντα καὶ τὴν διαφορὰν ἄλλην , ἵνα , ὅταν ἑκατέρῳ τις τὴν δίκην ἐπιτιθῇ , πᾶς ἐπακολουθῇ τοῖς λεγομένοις καὶ δυνατὸς ᾖ τό τε πρεπόντως τεθὲν ἁμῇ γέ πῃ κρῖναι καὶ τὸ μή . καλῶς ἡμῖν φαίνῃ λέγειν , ὦ ξένε · δυοῖν γὰρ θάτερον ἡμᾶς χρεών , ἢ μὴ λέγειν ὡς πάντα ἀκούσια τὰ ἀδικήματα , ἢ τοῦτο ὡς ὀρθῶς εἴρηται πρῶτον διορίσαντας δηλῶσαι . τούτοιν τοίνυν τοῖν δυοῖν τὸ μὲν οὐκ ἀνεκτὸν ἐμοὶ πάντως που γίγνεσθαι , τό γε δὴ μὴ λέγειν , οὕτως οἰόμενον ἔχειν τἀληθές—οὐ γὰρ ἂν νόμιμον οὐδʼ ὅσιον ἂν εἴη—κατὰ τίνα δὲ τρόπον ἐστὸν δύο , εἰ μὴ τῷ τε ἀκουσίῳ καὶ τῷ ἑκουσίῳ διαφέρετον ἑκάτερον ; ἀλλὰ ἄλλῳ τινὶ δή ποτε πειρατέον ἁμῶς γέ πως δηλοῦν . παντάπασι μὲν οὖν , ὦ ξένε , τοῦτό γε οὐχ οἷόν τε ἄλλως πως ἡμᾶς διανοηθῆναι . ταῦτα ἔσται . φέρε δή , βλάβαι μέν , ὡς ἔοικεν , ἀλλήλων τῶν πολιτῶν ἐν ταῖς κοινωνίαις τε καὶ ὁμιλίαις πολλαὶ γίγνονται , καὶ τό γε ἑκούσιόν τε καὶ ἀκούσιον ἐν αὐταῖς ἄφθονόν ἐστι . πῶς γὰρ οὔ ;
Lemmas: διορίζω οὖν αὐτός ἀκούσιος τε καί ἑκούσιος ἀδίκημα , καί ὁ μέν ἑκούσιος ἁμάρτημα τε καί ἀδίκημα μέγας ὁ ζημία τίθημι , ὁ δέ ἐλαχύς ; ἤ πᾶς ἐκ ἴσος , ὡς οὐ εἰμί ἀδίκημα ὁ παράπαν ἑκούσιος ; ὀρθός μέντοι λέγω , ὦ ξένος · καί οὗτος δή τίς χράω ὁ νῦν λέγω ; καλός ἔρομαι . πρῶτος μέν τοίνυν αὐτός ὅδε χράω . ὁ ποῖος ; ἀναμιμνῄσκω ὡς ἔμπροσθεν νυνδί καλός λέγω ὅτι περί ὁ δίκαιος εἰμί πάμπολυς τις ἐγώ ταραχή τε καί ἀσυμφωνία . οὗτος δέ λαμβάνω πάλιν ἐρωτάω ἐγώ αὐτός · ἆρα οὖν περί ὁ οὗτος ἀπορία οὔτε ἐξευπορέω οὔτε διορίζω τίς ποτέ εἰμί οὗτος ἀλλήλων διαφέρω , ὅς δή κατά πᾶς ὁ πόλις ὑπό νομοθέτης πᾶς ὁ πώποτε γίγνομαι ὡς δύο εἶδος ὁ ἀδίκημα εἰμί , ὁ μέν ἑκούσιος , ὁ δέ ἀκούσιος , ταύτῃ καί νομοθετέω · ὁ δέ παρά ἐγώ νυνδί λέγω λόγος , ὥσπερ παρά θεός λέγω , τοσοῦτος μόνος λέγω ἀπαλλάσσω , δίδωμι δέ οὐδείς λόγος ὡς ὀρθός λέγω , κατανομοθετέω τις τρόπος ; οὐ εἰμί , ἀλλά ἀνάγκη πως οὗτος ἔμπροσθεν ὁ νομοθετέω δηλόω δύο τε εἰμί καί ὁ διαφορά ἄλλος , ἵνα , ὅταν ἑκάτερος τις ὁ δίκη ἐπιτίθημι , πᾶς ἐπακολουθέω ὁ λέγω καί δυνατός εἰμί ὁ τε πρεπόντως τίθημι ἁμός γε πη κρίνω καί ὁ μή . καλός ἐγώ φαίνω λέγω , ὦ ξένος · δύο γάρ ἕτερος ἐγώ χρεών , ἤ μή λέγω ὡς πᾶς ἀκούσιος ὁ ἀδίκημα , ἤ οὗτος ὡς ὀρθός λέγω πρῶτος διορίζω δηλόω . οὗτος τοίνυν ὁ δύο ὁ μέν οὐ ἀνεκτός ἐγώ πάντως που γίγνομαι , ὁ γε δή μή λέγω , οὕτως οἴομαι ἔχω αὐλέω γάρ ἄν νόμιμος οὐδέ ὅσιος ἄν ἐάω τίς δέ τρόπος εἰμί δύο , εἰ μή ὁ τε ἀκούσιος καί ὁ ἑκούσιος διαφέρω ἑκάτερος ; ἀλλά ἄλλος τις δή ποτέ πειράω ἀμῶς γε πως δηλόω . παντάπασι μέν οὖν , ὦ ξένος , οὗτος γε οὐ οἷος τε ἄλλος πως ἐγώ διανοέω . οὗτος εἰμί . φέρω δή , βλάβη μέν , ὡς ἔοικα , ἀλλήλων ὁ πολίτης ἐν ὁ κοινωνία τε καί ὁμιλία πολύς γίγνομαι , καί ὁ γε ἑκούσιος τε καί ἀκούσιος ἐν αὐτός ἄφθονος εἰμί . πῶς γάρ οὐ ;