plato-philosophy.leges 7.810
εἰς μὲν γράμματα παιδὶ δεκετεῖ σχεδὸν ἐνιαυτοὶ τρεῖς , λύρας δὲ ἅψασθαι τρία μὲν ἔτη καὶ δέκα γεγονόσιν ἄρχεσθαι μέτριος ὁ χρόνος , ἐμμεῖναι δὲ ἕτερα τρία . καὶ μήτε πλείω τούτων μήτʼ ἐλάττω πατρὶ μηδʼ αὐτῷ , φιλομαθοῦντι μηδὲ μισοῦντι , περὶ ταῦτα ἐξέστω μείζω μηδὲ ἐλάττω διατριβὴν ποιεῖσθαι παράνομον · ὁ δὲ μὴ πειθόμενος ἄτιμος τῶν παιδείων ἔστω τιμῶν , ἃς ὀλίγον ὕστερον ῥητέον . μανθάνειν δὲ ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις δὴ τί ποτε δεῖ τοὺς νέους καὶ διδάσκειν αὖ τοὺς διδασκάλους , τοῦτο αὐτὸ πρῶτον μάνθανε . γράμματα μὲν τοίνυν χρὴ τὸ μέχρι τοῦ γράψαι τε καὶ ἀναγνῶναι δυνατὸν εἶναι διαπονεῖν · πρὸς τάχος δὲ ἢ κάλλος ἀπηκριβῶσθαί τισιν , οἷς μὴ φύσις ἐπέσπευσεν ἐν τοῖς τεταγμένοις ἔτεσιν , χαίρειν ἐᾶν . πρὸς δὲ δὴ μαθήματα ἄλυρα ποιητῶν κείμενα ἐν γράμμασι , τοῖς μὲν μετὰ μέτρων , τοῖς δʼ ἄνευ ῥυθμῶν τμημάτων , ἃ δὴ συγγράμματα κατὰ λόγον εἰρημένα μόνον , τητώμενα ῥυθμοῦ τε καὶ ἁρμονίας , σφαλερὰ γράμμαθʼ ἡμῖν ἐστιν παρά τινων τῶν πολλῶν τοιούτων ἀνθρώπων καταλελειμμένα · οἷς , ὦ πάντων βέλτιστοι νομοφύλακες , τί χρήσεσθε ; ἢ τί ποθʼ ὑμῖν ὁ νομοθέτης χρῆσθαι προστάξας ὀρθῶς ἂν τάξειε ; καὶ μάλα ἀπορήσειν αὐτὸν προσδοκῶ . τί ποτε τοῦτο , ὦ ξένε , φαίνῃ πρὸς σαυτὸν ὄντως ἠπορηκὼς λέγειν ; ὀρθῶς ὑπέλαβες , ὦ Κλεινία . πρὸς δὲ δὴ κοινωνοὺς ὑμᾶς ὄντας περὶ νόμων ἀνάγκη τό τε φαινόμενον εὔπορον καὶ τὸ μὴ φράζειν . τί οὖν ; τί περὶ τούτων νῦν καὶ ποῖόν τι πεπονθὼς λέγεις ; ἐρῶ δή · στόμασι γὰρ πολλάκις μυρίοις ἐναντία λέγειν οὐδαμῶς εὔπορον . τί δέ ; σμικρὰ καὶ ὀλίγα δοκεῖ σοι τὰ ἔμπροσθεν ἡμῖν εἰρημένα περὶ νόμων κεῖσθαι τοῖς πολλοῖς ὑπεναντία ; καὶ μάλα ἀληθὲς τοῦτό γε λέγεις · κελεύεις γὰρ δή με , ὡς ἐμοὶ φαίνεται , τῆς αὐτῆς ὁδοῦ ἐχθοδοποῦ γεγονυίας πολλοῖς—ἴσως δʼ οὐκ ἐλάττοσιν ἑτέροις προσφιλοῦς · εἰ δὲ ἐλάττοσιν , οὔκουν χείροσί γε—μεθʼ ὧν διακελεύῃ με παρακινδυνεύοντά τε καὶ θαρροῦντα τὴν νῦν ἐκ τῶν παρόντων λόγων τετμημένην ὁδὸν τῆς νομοθεσίας πορεύεσθαι μηδὲν ἀνιέντα . τί μήν ;
Lemmas: εἰς μέν γράμμα παῖς δεκέτης σχεδόν ἐνιαυτός τρεῖς , λύρα δέ ἅπτω τρεῖς μέν ἔτος καί δέκα γίγνομαι ἄρχω μέτριος ὁ χρόνος , ἐμμένω δέ ἕτερος τρεῖς . καί μήτε πολύς οὗτος μήτε ἐλαχύς πατήρ μηδέ αὐτός , φιλομαθέω μηδέ μισέω , περί οὗτος ἔξεστι μέγας μηδέ ἐλαχύς διατριβή ποιέω παράνομος · ὁ δέ μή πείθω ἄτιμος ὁ παίδειος εἰμί τιμή , ὅς ὀλίγος ὕστερον λέγω . μανθάνω δέ ἐν οὗτος ὁ χρόνος δή τίς ποτέ δέω ὁ νέος καί διδάσκω αὖ ὁ διδάσκαλος , οὗτος αὐτός πρῶτος μανθάνω . γράμμα μέν τοίνυν χρή ὁ μέχρι ὁ γράφω τε καί ἀναγιγνώσκω δυνατός εἰμί διαπονέω · πρός τάχος δέ ἤ κάλλος ἀπακριβόομαι τις , ὅς μή φύσις ἐπισπεύδω ἐν ὁ τάσσω ἔτος , χαίρω ἐάω . πρός δέ δή μάθημα ἄλυρος ποιητής κεῖμαι ἐν γράμμα , ὁ μέν μετά μέτρον , ὁ δέ ἄνευ ῥυθμός τμῆμα , ὅς δή σύγγραμμα κατά λόγος λέγω μόνος , τητάομαι ῥυθμός τε καί ἁρμονία , σφαλερός γράμμα ἐγώ εἰμί παρά τις ὁ πολύς τοιοῦτος ἄνθρωπος καταλείπω · ὅς , ὦ πᾶς ἀγαθός νομοφύλαξ , τίς χράω ; ἤ τίς ποτέ σύ ὁ νομοθέτης χράω προστάσσω ὀρθός ἄν τάσσω ; καί μάλα ἀπορέω αὐτός προσδοκάω . τίς ποτέ οὗτος , ὦ ξένος , φαίνω πρός σεαυτοῦ ὄντως ἀπορέω λέγω ; ὀρθός ὑπολαμβάνω , ὦ Κλεινίας . πρός δέ δή κοινωνός σύ εἰμί περί νόμος ἀνάγκη ὁ τε φαίνω εὔπορος καί ὁ μή φράζω . τίς οὖν ; τίς περί οὗτος νῦν καί ποῖος τις πάσχω λέγω ; λέγω δή · στόμα γάρ πολλάκις μυρίος ἐναντίος λέγω οὐδαμῶς εὔπορος . τίς δέ ; μικρός καί ὀλίγος δοκέω σύ ὁ ἔμπροσθεν ἐγώ λέγω περί νόμος κεῖμαι ὁ πολύς ὑπεναντίος ; καί μάλα ἀληθής οὗτος γε λέγω · κελεύω γάρ δή ἐγώ , ὡς ἐγώ φαίνω , ὁ αὐτός ὁδός ἐχθοδοπός γίγνομαι πολλοῖς—ἴσως δέ οὐ ἐλαχύς ἕτερος προσφιλής · εἰ δέ ἐλαχύς , οὔκουν κακός γε—μεθʼ ὅς διακελεύομαι ἐγώ παρακινδυνεύω τε καί θαρσέω ὁ νῦν ἐκ ὁ πάρειμι λόγος τέμνω ὁδός ὁ νομοθεσία πορεύω μηδείς ἀνίημι . τίς μήν ;