ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plato-philosophy.leges 1.624
θεὸς ἤ τις ἀνθρώπων ὑμῖν , ὦ ξένοι , εἴληφε τὴν αἰτίαν τῆς τῶν νόμων διαθέσεως ; θεός , ὦ ξένε , θεός , ὥς γε τὸ δικαιότατον εἰπεῖν · παρὰ μὲν ἡμῖν Ζεύς , παρὰ δὲ Λακεδαιμονίοις , ὅθεν ὅδε ἐστίν , οἶμαι φάναι τούτους Ἀπόλλωνα . ἦ γάρ ; ναί . μῶν οὖν καθʼ Ὅμηρον λέγεις ὡς τοῦ Μίνω φοιτῶντος πρὸς τὴν τοῦ πατρὸς ἑκάστοτε συνουσίαν διʼ ἐνάτου ἔτους καὶ κατὰ τὰς παρʼ ἐκείνου φήμας ταῖς πόλεσιν ὑμῖν θέντος τοὺς νόμους ;
Lemmas: θεός ἤ τις ἄνθρωπος σύ , ὦ ξένος , λαμβάνω ὁ αἰτία ὁ ὁ νόμος διάθεσις ; θεός , ὦ ξένος , θεός , ὡς γε ὁ δίκαιος λέγω · παρά μέν ἐγώ Ζεύς , παρά δέ Λακεδαιμόνιος , ὅθεν ὅδε εἰμί , οἴομαι φημί οὗτος Ἀπόλλων . ἦ γάρ ; ναί . μῶν οὖν κατά Ὅμηρος λέγω ὡς ὁ Μίνως φοιτάω πρός ὁ ὁ πατήρ ἑκάστοτε συνουσία διά ἔνατος ἔτος καί κατά ὁ παρά ἐκεῖνος φήμη ὁ πόλις σύ τίθημι ὁ νόμος ;
plato-philosophy.leges 1.650
σκοπῶμεν γὰρ δή · δυσκόλου ψυχῆς καὶ ἀγρίας , ἐξ ἧς ἀδικίαι μυρίαι γίγνονται , πότερον ἰόντα εἰς τὰ συμβόλαια πεῖραν λαμβάνειν , κινδυνεύοντα περὶ αὐτῶν , σφαλερώτερον , ἢ συγγενόμενον μετὰ τῆς τοῦ Διονύσου θεωρίας ; ἢ πρὸς τἀφροδίσια ἡττημένης τινὸς ψυχῆς βάσανον λαμβάνειν , ἐπιτρέποντα αὑτοῦ θυγατέρας τε καὶ ὑεῖς καὶ γυναῖκας , οὕτως , ἐν τοῖς φιλτάτοις κινδυνεύσαντες , ἦθος ψυχῆς θεάσασθαι ; καὶ μυρία δὴ λέγων οὐκ ἄν τίς ποτε ἀνύσειεν ὅσῳ διαφέρει τὸ μετὰ παιδιᾶς τὴν ἄλλως ἄνευ μισθοῦ ζημιώδους θεωρεῖν . καὶ δὴ καὶ τοῦτο μὲν αὐτὸ περί γε τούτων οὔτʼ ἂν Κρῆτας οὔτʼ ἄλλους ἀνθρώπους οὐδένας οἰόμεθα ἀμφισβητῆσαι , μὴ οὐ πεῖράν τε ἀλλήλων ἐπιεικῆ ταύτην εἶναι , τό τε τῆς εὐτελείας καὶ ἀσφαλείας καὶ τάχους διαφέρειν πρὸς τὰς ἄλλας βασάνους . ἀληθὲς τοῦτό γε . τοῦτο μὲν ἄρʼ ἂν τῶν χρησιμωτάτων ἓν εἴη , τὸ γνῶναι τὰς φύσεις τε καὶ ἕξεις τῶν ψυχῶν , τῇ τέχνῃ ἐκείνῃ ἧς ἐστιν ταῦτα θεραπεύειν · ἔστιν δέ που , φαμέν , ὡς οἶμαι , πολιτικῆς . ἦ γάρ ; πάνυ μὲν οὖν .
Lemmas: σκοπέω γάρ δή · δύσκολος ψυχή καί ἄγριος , ἐκ ὅς ἀδικία μυρίος γίγνομαι , πότερος ἔρχομαι εἰς ὁ συμβόλαιον πεῖρα λαμβάνω , κινδυνεύω περί αὐτός , σφαλερός , ἤ συγγίγνομαι μετά ὁ ὁ Διόνυσος θεωρία ; ἤ πρός ἀφροδίσιος ἡσσάομαι τις ψυχή βάσανος λαμβάνω , ἐπιτρέπω ἑαυτοῦ θυγάτηρ τε καί υἱός καί γυνή , οὕτως , ἐν ὁ φίλος κινδυνεύω , ἦθος ψυχή θεάομαι ; καί μυρίος δή λέγω οὐ ἄν τις ποτέ ἀνύω ὅσος διαφέρω ὁ μετά παιδιά ὁ ἄλλος ἄνευ μισθός ζημιώδης θεωρέω . καί δή καί οὗτος μέν αὐτός περί γε οὗτος οὔτε ἄν Κρής οὔτε ἄλλος ἄνθρωπος οὐδείς οἴομαι ἀμφισβητέω , μή οὐ πεῖρα τε ἀλλήλων ἐπιεικής οὗτος εἰμί , ὁ τε ὁ εὐτέλεια καί ἀσφάλεια καί τάχος διαφέρω πρός ὁ ἄλλος βάσανος . ἀληθής οὗτος γε . οὗτος μέν ἄρα ἄν ὁ χρήσιμος εἷς εἰμί , ὁ γιγνώσκω ὁ φύσις τε καί ἕξις ὁ ψυχή , ὁ τέχνη ἐκεῖνος ὅς εἰμί οὗτος θεραπεύω · εἰμί δέ που , φημί , ὡς οἴομαι , πολιτικός . ἦ γάρ ; πάνυ μέν οὖν .
plato-philosophy.leges 2.652
τὸ δὴ μετὰ τοῦτο , ὡς ἔοικε , σκεπτέον ἐκεῖνο περὶ αὐτῶν , πότερα τοῦτο μόνον ἀγαθὸν ἔχει , τὸ κατιδεῖν πῶς ἔχομεν τὰς φύσεις , ἢ καί τι μέγεθος ὠφελίας ἄξιον πολλῆς σπουδῆς ἔνεστʼ ἐν τῇ κατʼ ὀρθὸν χρείᾳ τῆς ἐν οἴνῳ συνουσίας . τί οὖν δὴ λέγομεν ; ἔνεσθʼ , ὡς ὁ λόγος ἔοικεν βούλεσθαι σημαίνειν · ὅπῃ δὲ καὶ ὅπως , ἀκούωμεν προσέχοντες τὸν νοῦν , μή πῃ παραποδισθῶμεν ὑπʼ αὐτοῦ . λέγʼ οὖν .
Lemmas: ὁ δή μετά οὗτος , ὡς ἔοικα , σκοπέω ἐκεῖνος περί αὐτός , πότερος οὗτος μόνος ἀγαθός ἔχω , ὁ κατοράω πῶς ἔχω ὁ φύσις , ἤ καί τις μέγεθος ὠφέλεια ἄξιος πολύς σπουδή ἔνειμι ἐν ὁ κατά ὀρθός χρεία ὁ ἐν οἶνος συνουσία . τίς οὖν δή λέγω ; ἐνίημι , ὡς ὁ λόγος ἔοικα βούλομαι σημαίνω · ὅπῃ δέ καί ὅπως , ἀκούω προσέχω ὁ νόος , μή πη παραποδίζω ὑπό αὐτός . λέγω οὖν .
plato-philosophy.leges 2.674
εἰ δʼ ὡς παιδιᾷ τε , καὶ ἐξέσται τῷ βουλομένῳ καὶ ὅταν βούληται καὶ μεθʼ ὧν ἂν βούληται πίνειν μετʼ ἐπιτηδευμάτων ὡντινωνοῦν ἄλλων , οὐκ ἂν τιθείμην ταύτην τὴν ψῆφον , ὡς δεῖ ποτε μέθῃ χρῆσθαι ταύτην τὴν πόλιν ἢ τοῦτον τὸν ἄνδρα , ἀλλʼ ἔτι μᾶλλον τῆς Κρητῶν καὶ Λακεδαιμονίων χρείας προσθείμην ἂν τῷ τῶν Καρχηδονίων νόμῳ , μηδέποτε μηδένα ἐπὶ στρατοπέδου γεύεσθαι τούτου τοῦ πώματος , ἀλλʼ ὑδροποσίαις συγγίγνεσθαι τοῦτον τὸν χρόνον ἅπαντα , καὶ κατὰ πόλιν μήτε δούλην μήτε δοῦλον γεύεσθαι μηδέποτε , μηδὲ ἄρχοντας τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν ὃν ἂν ἄρχωσιν , μηδʼ αὖ κυβερνήτας μηδὲ δικαστὰς ἐνεργοὺς ὄντας οἴνου γεύεσθαι τὸ παράπαν , μηδʼ ὅστις βουλευσόμενος εἰς βουλὴν ἀξίαν τινὰ λόγου συνέρχεται , μηδέ γε μεθʼ ἡμέραν μηδένα τὸ παράπαν εἰ μὴ σωμασκίας ἢ νόσων ἕνεκα , μηδʼ αὖ νύκτωρ ὅταν ἐπινοῇ τις παῖδας ποιεῖσθαι ἀνὴρ ἢ καὶ γυνή . καὶ ἄλλα δὲ πάμπολλα ἄν τις λέγοι ἐν οἷς τοῖς νοῦν τε καὶ νόμον ἔχουσιν ὀρθὸν οὐ ποτέος οἶνος · ὥστε κατὰ τὸν λόγον τοῦτον οὐδʼ ἀμπελώνων ἂν πολλῶν δέοι οὐδʼ ᾗτινι πόλει , τακτὰ δὲ τά τʼ ἄλλʼ ἂν εἴη γεωργήματα καὶ πᾶσα ἡ δίαιτα , καὶ δὴ τά γε περὶ οἶνον σχεδὸν ἁπάντων ἐμμετρότατα καὶ ὀλίγιστα γίγνοιτʼ ἄν . οὗτος , ὦ ξένοι , ἡμῖν , εἰ συνδοκεῖ , κολοφὼν ἐπὶ τῷ περὶ οἴνου λόγῳ ῥηθέντι εἰρήσθω . καλῶς , καὶ συνδοκεῖ .
Lemmas: εἰ δέ ὡς παιδιά τε , καί ἔξεστι ὁ βούλομαι καί ὅταν βούλομαι καί μετά ὅς ἄν βούλομαι πίνω μετά ἐπιτήδευμα ὅστις ἄλλος , οὐ ἄν τίθημι οὗτος ὁ ψῆφος , ὡς δέω ποτέ μέθη χράω οὗτος ὁ πόλις ἤ οὗτος ὁ ἀνήρ , ἀλλά ἔτι μάλα ὁ Κρής καί Λακεδαιμόνιος χρεία προστίθημι ἄν ὁ ὁ Καρχηδόνιος νόμος , μηδέποτε μηδείς ἐπί στρατόπεδον γεύω οὗτος ὁ πῶμα , ἀλλά ὑδροποσία συγγίγνομαι οὗτος ὁ χρόνος ἅπας , καί κατά πόλις μήτε δούλη μήτε δοῦλος γεύω μηδέποτε , μηδέ ἄρχω οὗτος ὁ ἐνιαυτός ὅς ἄν ἄρχω , μηδέ αὖ κυβερνήτης μηδέ δικαστής ἐνεργός εἰμί οἶνος γεύω ὁ παράπαν , μηδέ ὅστις βουλεύω εἰς βουλή ἄξιος τις λόγος συνέρχομαι , μηδέ γε μεταί ἡμέρα μηδείς ὁ παράπαν εἰ μή σωμασκία ἤ νόσος ἕνεκα , μηδέ αὖ νύκτωρ ὅταν ἐπινοέω τις παῖς ποιέω ἀνήρ ἤ καί γυνή . καί ἄλλος δέ πάμπολυς ἄν τις λέγω ἐν ὅς ὁ νόος τε καί νόμος ἔχω ὀρθός οὐ ποτέος οἶνος · ὥστε κατά ὁ λόγος οὗτος οὐδέ ἀμπελών ἄν πολύς δέω οὐδέ ὅστις πόλις , τακτός δέ ὁ τε ἄλλος ἄν εἰμί γεώργημα καί πᾶς ὁ δίαιτα , καί δή ὁ γε περί οἶνος σχεδόν ἅπας ἔμμετρος καί ὀλίγιστος γίγνομαι ἄν . οὗτος , ὦ ξένος , ἐγώ , εἰ συνδοκέω , κολοφών ἐπί ὁ περί οἶνος λόγος λέγω λέγω . καλός , καί συνδοκέω .
plato-philosophy.leges 3.676
ταῦτα μὲν οὖν δὴ ταύτῃ · πολιτείας δὲ ἀρχὴν τίνα ποτὲ φῶμεν γεγονέναι ; μῶν οὐκ ἐνθένδε τις ἂν αὐτὴν ῥᾷστά τε καὶ κάλλιστα κατίδοι ; πόθεν ; ὅθενπερ καὶ τὴν τῶν πόλεων ἐπίδοσιν εἰς ἀρετὴν μεταβαίνουσαν ἅμα καὶ κακίαν ἑκάστοτε θεατέον . λέγεις δὲ πόθεν ; οἶμαι μὲν ἀπὸ χρόνου μήκους τε καὶ ἀπειρίας καὶ τῶν μεταβολῶν ἐν τῷ τοιούτῳ . πῶς λέγεις ; φέρε , ἀφʼ οὗ πόλεις τʼ εἰσὶν καὶ ἄνθρωποι πολιτευόμενοι , δοκεῖς ἄν ποτε κατανοῆσαι χρόνου πλῆθος ὅσον γέγονεν ; οὔκουν ῥᾴδιόν γε οὐδαμῶς . τὸ δέ γε ὡς ἄπλετόν τι καὶ ἀμήχανον ἂν εἴη ; πάνυ μὲν οὖν τοῦτό γε . μῶν οὖν οὐ μυρίαι μὲν ἐπὶ μυρίαις ἡμῖν γεγόνασι πόλεις ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ , κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ τοῦ πλήθους λόγον οὐκ ἐλάττους ἐφθαρμέναι ; πεπολιτευμέναι δʼ αὖ πάσας πολιτείας πολλάκις ἑκασταχοῦ ; καὶ τοτὲ μὲν ἐξ ἐλαττόνων μείζους , τοτὲ δʼ ἐκ μειζόνων ἐλάττους , καὶ χείρους ἐκ βελτιόνων γεγόνασι καὶ βελτίους ἐκ χειρόνων ; ἀναγκαῖον . ταύτης δὴ πέρι λάβωμεν , εἰ δυναίμεθα , τῆς μεταβολῆς τὴν αἰτίαν · τάχα γὰρ ἂν ἴσως δείξειεν ἡμῖν τὴν πρώτην τῶν πολιτειῶν γένεσιν καὶ μετάβασιν . εὖ λέγεις , καὶ προθυμεῖσθαι δεῖ , σὲ μὲν ὃ διανοῇ περὶ αὐτῶν ἀποφαινόμενον , ἡμᾶς δὲ συνεπομένους .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν δή ταύτῃ · πολιτεία δέ ἀρχή τίς ποτέ φημί γίγνομαι ; μῶν οὐ ἐνθένδε τις ἄν αὐτός ῥᾴδιος τε καί καλός καθοράω ; πόθεν ; ὅθεν καί ὁ ὁ πόλις ἐπίδοσις εἰς ἀρετή μεταβαίνω ἅμα καί κακία ἑκάστοτε θεατέον . λέγω δέ πόθεν ; οἴομαι μέν ἀπό χρόνος μῆκος τε καί ἀπειρία καί ὁ μεταβολή ἐν ὁ τοιοῦτος . πῶς λέγω ; φέρω , ἀπό ὅς πόλις τε εἰμί καί ἄνθρωπος πολιτεύω , δοκέω ἄν ποτέ κατανοέω χρόνος πλῆθος ὅσος γίγνομαι ; οὔκουν ῥᾴδιος γε οὐδαμῶς . ὁ δέ γε ὡς ἄπλετος τις καί ἀμήχανος ἄν εἰμί ; πάνυ μέν οὖν οὗτος γε . μῶν οὖν οὐ μυρίος μέν ἐπί μυρίος ἐγώ γίγνομαι πόλις ἐν οὗτος ὁ χρόνος , κατά ὁ αὐτός δέ ὁ πλῆθος λόγος οὐ ἐλαχύς φθείρω ; πολιτεύω δέ αὖ πᾶς πολιτεία πολλάκις ἑκασταχοῦ ; καί τότε μέν ἐκ ἐλαχύς μέγας , τότε δέ ἐκ μέγας ἐλαχύς , καί κακός ἐκ ἀγαθός γίγνομαι καί ἀγαθός ἐκ κακός ; ἀναγκαῖος . οὗτος δή περί λαμβάνω , εἰ δύναμαι , ὁ μεταβολή ὁ αἰτία · τάχα γάρ ἄν ἴσως δείκνυμι ἐγώ ὁ πρῶτος ὁ πολιτεία γένεσις καί μετάβασις . εὖ λέγω , καί προθυμέομαι δέω , σύ μέν ὅς διανοέω περί αὐτός ἀποφαίνω , ἐγώ δέ συνέπομαι .
plato-philosophy.leges 3.691
τὸ μὲν εἰκὸς καὶ τὸ πολύ , βασιλέων τοῦτʼ εἶναι νόσημα ὑπερηφάνως ζώντων διὰ τρυφάς . οὐκοῦν δῆλον ὡς πρῶτον τοῦτο οἱ τότε βασιλῆς ἔσχον , τὸ πλεονεκτεῖν τῶν τεθέντων νόμων , καὶ ὃ λόγῳ τε καὶ ὅρκῳ ἐπῄνεσαν , οὐ συνεφώνησαν αὑτοῖς , ἀλλὰ ἡ διαφωνία , ὡς ἡμεῖς φαμεν , οὖσα ἀμαθία μεγίστη , δοκοῦσα δὲ σοφία , πάντʼ ἐκεῖνα διὰ πλημμέλειαν καὶ ἀμουσίαν τὴν πικρὰν διέφθειρεν ; ἔοικε γοῦν . εἶεν · τί δὴ τὸν νομοθέτην ἔδει τότε τιθέντα εὐλαβηθῆναι τούτου περὶ τοῦ πάθους τῆς γενέσεως ; ἆρʼ ὦ πρὸς θεῶν νῦν μὲν οὐδὲν σοφὸν γνῶναι τοῦτο οὐδʼ εἰπεῖν χαλεπόν , εἰ δὲ προϊδεῖν ἦν τότε , σοφώτερος ἂν ἦν ἡμῶν ὁ προϊδών ; τὸ ποῖον δὴ λέγεις ; εἰς τὸ γεγονὸς παρʼ ὑμῖν , ὦ Μέγιλλε , ἔστιν νῦν γε κατιδόντα γνῶναι , καὶ γνόντα εἰπεῖν ῥᾴδιον , ὃ τότε ἔδει γίγνεσθαι . σαφέστερον ἔτι λέγε . τὸ τοίνυν σαφέστατον ἂν εἴη τὸ τοιόνδε . τὸ ποῖον ; ἐάν τις μείζονα διδῷ τοῖς ἐλάττοσι παρεὶς τὸ μέτριον , πλοίοις τε ἱστία καὶ σώμασιν τροφὴν καὶ ψυχαῖς ἀρχάς , ἀνατρέπεταί που πάντα , καὶ ἐξυβρίζοντα τὰ μὲν εἰς νόσους θεῖ , τὰ δʼ εἰς ἔκγονον ὕβρεως ἀδικίαν . τί οὖν δή ποτε λέγομεν ; ἆρά γε τὸ τοιόνδε , ὡς οὐκ ἔστʼ , ὦ φίλοι ἄνδρες , θνητῆς ψυχῆς φύσις ἥτις ποτὲ δυνήσεται τὴν μεγίστην ἐν ἀνθρώποις ἀρχὴν φέρειν νέα καὶ ἀνυπεύθυνος , ὥστε μὴ τῆς μεγίστης νόσου ἀνοίας πληρωθεῖσα αὑτῆς τὴν διάνοιαν , μῖσος ἔχειν πρὸς τῶν ἐγγύτατα φίλων , ὃ γενόμενον ταχὺ διέφθειρεν αὐτὴν καὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν ἠφάνισεν αὐτῆς ; τοῦτʼ οὖν εὐλαβηθῆναι γνόντας τὸ μέτριον μεγάλων νομοθετῶν . ὡς οὖν δὴ τότε γενόμενον , νῦν ἔστιν μετριώτατα τοπάσαι · τὸ δʼ ἔοικεν εἶναι — τὸ ποῖον ;
Lemmas: ὁ μέν ἔοικα καί ὁ πολύς , βασιλεύς οὗτος εἰμί νόσημα ὑπερήφανος ζάω διά τρυφή . οὐκοῦν δῆλος ὡς πρῶτος οὗτος ὁ τότε βασιλεύς ἔχω , ὁ πλεονεκτέω ὁ τίθημι νόμος , καί ὅς λόγος τε καί ὅρκος ἐπαινέω , οὐ συμφωνέω ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ διαφωνία , ὡς ἐγώ φημί , εἰμί ἀμαθία μέγας , δοκέω δέ σοφία , πᾶς ἐκεῖνος διά πλημμέλεια καί ἀμουσία ὁ πικρός διαφθείρω ; ἔοικα γοῦν . εἶεν · τίς δή ὁ νομοθέτης δέω τότε τίθημι εὐλαβέομαι οὗτος περί ὁ πάθος ὁ γένεσις ; ἆρα ὦ πρός θεός νῦν μέν οὐδείς σοφός γιγνώσκω οὗτος οὐδέ λέγω χαλεπός , εἰ δέ προοράω εἰμί τότε , σοφός ἄν εἰμί ἐγώ ὁ προοράω ; ὁ ποῖος δή λέγω ; εἰς ὁ γίγνομαι παρά σύ , ὦ Μέγιλλος , εἰμί νῦν γε καθοράω γιγνώσκω , καί γιγνώσκω λέγω ῥᾴδιος , ὅς τότε δέω γίγνομαι . σαφής ἔτι λέγω . ὁ τοίνυν σαφής ἄν εἰμί ὁ τοιόσδε . ὁ ποῖος ; ἐάν τις μέγας δίδωμι ὁ ἐλαχύς παρίημι ὁ μέτριος , πλοῖον τε ἱστίον καί σῶμα τροφή καί ψυχή ἀρχή , ἀνατρέπω που πᾶς , καί ἐξυβρίζω ὁ μέν εἰς νόσος θέω , ὁ δέ εἰς ἔκγονος ὕβρις ἀδικία . τίς οὖν δή ποτέ λέγω ; ἆρα γε ὁ τοιόσδε , ὡς οὐ εἰμί , ὦ φίλος ἀνήρ , θνητός ψυχή φύσις ὅστις ποτέ δύναμαι ὁ μέγας ἐν ἄνθρωπος ἀρχή φέρω νέος καί ἀνυπεύθυνος , ὥστε μή ὁ μέγας νόσος ἄνοια πληρόω ἑαυτοῦ ὁ διάνοια , μῖσος ἔχω πρός ὁ ἐγγύς φίλος , ὅς γίγνομαι ταχύς διαφθείρω αὐτός καί πᾶς ὁ δύναμις ἀφανίζω αὐτός ; οὗτος οὖν εὐλαβέομαι γιγνώσκω ὁ μέτριος μέγας νομοθέτης . ὡς οὖν δή τότε γίγνομαι , νῦν εἰμί μέτριος τοπάζω · ὁ δέ ἔοικα εἰμί — ὁ ποῖος ;
plato-philosophy.leges 4.704
φέρε δή , τίνα δεῖ διανοηθῆναί ποτε τὴν πόλιν ἔσεσθαι ; λέγω δὲ οὔτι τοὔνομα αὐτῆς ἐρωτῶν ὅτι ποτʼ ἔστι τὰ νῦν , οὐδὲ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ὅτι δεήσει καλεῖν αὐτήν — τοῦτο μὲν γὰρ τάχʼ ἂν ἴσως καὶ ὁ κατοικισμὸς αὐτῆς ἤ τις τόπος , ἢ ποταμοῦ τινος ἢ κρήνης ἢ θεῶν ἐπωνυμία τῶν ἐν τῷ τόπῳ , προσθείη τὴν αὑτῶν φήμην καινῇ γενομένῃ τῇ πόλει — τόδε δὲ περὶ αὐτῆς ἐστιν ὃ βουλόμενος μᾶλλον ἐπερωτῶ , πότερον ἐπιθαλαττίδιος ἔσται τις ἢ χερσαία . σχεδόν , ὦ ξένε , ἀπέχει θαλάττης γε ἡ πόλις , ἧς πέρι τὰ νυνδὴ λεχθέντα ἡμῖν , εἴς τινας ὀγδοήκοντα σταδίους . τί δέ ; λιμένες ἆρʼ εἰσὶν κατὰ ταῦτα αὐτῆς , ἢ τὸ παράπαν ἀλίμενος ; εὐλίμενος μὲν οὖν ταύτῃ γε ὡς δυνατόν ἐστιν μάλιστα , ὦ ξένε . παπαί , οἷον λέγεις . τί δὲ περὶ αὐτὴν ἡ χώρα ; πότερα πάμφορος ἢ καί τινων ἐπιδεής ; σχεδὸν οὐδενὸς ἐπιδεής . γείτων δὲ αὐτῆς πόλις ἆρʼ ἔσται τις πλησίον ; οὐ πάνυ , διὸ καὶ κατοικίζεται · παλαιὰ γάρ τις ἐξοίκησις ἐν τῷ τόπῳ γενομένη τὴν χώραν ταύτην ἔρημον ἀπείργασται χρόνον ἀμήχανον ὅσον . τί δὲ πεδίων τε καὶ ὀρῶν καὶ ὕλης ; πῶς μέρος ἑκάστων ἡμῖν εἴληχεν ; προσέοικε τῇ τῆς ἄλλης Κρήτης φύσει ὅλῃ . τραχυτέραν αὐτὴν ἢ πεδιεινοτέραν ἂν λέγοις . πάνυ μὲν οὖν .
Lemmas: φέρω δή , τίς δέω διανοέω ποτέ ὁ πόλις εἰμί ; λέγω δέ οὔτι ὄνομα αὐτός ἐρωτάω ὅτι ποτέ εἰμί ὁ νῦν , οὐδέ εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος ὅτι δέω καλέω αὐτός — οὗτος μέν γάρ τάχα ἄν ἴσως καί ὁ κατοικισμός αὐτός ἤ τις τόπος , ἤ ποταμός τις ἤ κρήνη ἤ θεός ἐπωνυμία ὁ ἐν ὁ τόπος , προστίθημι ὁ ἑαυτοῦ φήμη καινός γίγνομαι ὁ πόλις — ὅδε δέ περί αὐτός εἰμί ὅς βούλομαι μάλα ἐπερωτάω , πότερος ἐπιθαλασσίδιος εἰμί τις ἤ χερσαῖος . σχεδόν , ὦ ξένος , ἀπέχω θάλασσα γε ὁ πόλις , ὅς περί ὁ νυνδί λέγω ἐγώ , εἰς τις ὀγδοήκοντα στάδιον . τίς δέ ; λιμήν ἆρα εἰμί κατά οὗτος αὐτός , ἤ ὁ παράπαν ἀλίμενος ; εὐλίμενος μέν οὖν ταύτῃ γε ὡς δυνατός εἰμί μάλα , ὦ ξένος . παπαί , οἷος λέγω . τίς δέ περί αὐτός ὁ χώρα ; πότερος πάμφορος ἤ καί τις ἐπιδεής ; σχεδόν οὐδείς ἐπιδεής . γείτων δέ αὐτός πόλις ἆρα εἰμί τις πλησίον ; οὐ πάνυ , διό καί κατοικίζω · παλαιός γάρ τις ἐξοίκησις ἐν ὁ τόπος γίγνομαι ὁ χώρα οὗτος ἐρῆμος ἀπεργάζομαι χρόνος ἀμήχανος ὅσος . τίς δέ πεδίον τε καί ὄρος καί ὕλη ; πῶς μέρος ἕκαστος ἐγώ λαγχάνω ; προσέοικα ὁ ὁ ἄλλος Κρήτη φύσις ὅλος . τραχύς αὐτός ἤ πεδιεινός ἄν λέγω . πάνυ μέν οὖν .
plato-philosophy.leges 4.724
οὐκοῦν περὶ θεῶν μὲν καὶ τῶν μετὰ θεοὺς καὶ γονέων ζώντων τε πέρι καὶ τελευτησάντων τότε ἱκανῶς προοιμιασάμεθα , ὡς νῦν λέγομεν · τὸ δὲ ἀπολειπόμενον ἔτι τοῦ τοιούτου φαίνῃ μοι σὺ διακελεύεσθαι τὰ νῦν οἷον πρὸς τὸ φῶς ἐπανάγειν . παντάπασι μὲν οὖν . ἀλλὰ μὴν μετά γε τὰ τοιαῦτα , ὡς χρὴ τὰ περὶ τὰς αὑτῶν ψυχὰς καὶ τὰ σώματα καὶ τὰς οὐσίας σπουδῆς τε πέρι καὶ ἀνέσεως ἴσχειν , προσῆκόν τʼ ἐστὶ καὶ κοινότατον ἀναπεμπαζομένους τόν τε λέγοντα καὶ τοὺς ἀκούοντας παιδείας γίγνεσθαι κατὰ δύναμιν ἐπηβόλους · ταῦτʼ οὖν ἡμῖν αὐτὰ μετʼ ἐκεῖνα ὄντως ἐστὶν ῥητέα τε καὶ ἀκουστέα . ὀρθότατα λέγεις .
Lemmas: οὐκοῦν περί θεός μέν καί ὁ μετά θεός καί γονεύς ζάω τε περί καί τελευτάω τότε ἱκανός προοιμιάζομαι , ὡς νῦν λέγω · ὁ δέ ἀπολείπω ἔτι ὁ τοιοῦτος φαίνω ἐγώ σύ διακελεύομαι ὁ νῦν οἷος πρός ὁ φάος ἐπανάγω . παντάπασι μέν οὖν . ἀλλά μήν μετά γε ὁ τοιοῦτος , ὡς χρή ὁ περί ὁ ἑαυτοῦ ψυχή καί ὁ σῶμα καί ὁ οὐσία σπουδή τε περί καί ἄνεσις ἴσχω , προσήκω τε εἰμί καί κοινός ἀναπεμπάζομαι ὁ τε λέγω καί ὁ ἀκούω παιδεία γίγνομαι κατά δύναμις ἐπήβολος · οὗτος οὖν ἐγώ αὐτός μετά ἐκεῖνος ὄντως εἰμί ῥητέος τε καί ἀκούω . ὀρθός λέγω .
plato-philosophy.leges 5.726
ἀκούοι δὴ πᾶς ὅσπερ νυνδὴ τὰ περὶ θεῶν τε ἤκουε καὶ τῶν φίλων προπατόρων · πάντων γὰρ τῶν αὑτοῦ κτημάτων μετὰ θεοὺς ψυχὴ θειότατον , οἰκειότατον ὄν . τὰ δʼ αὑτοῦ διττὰ πάντʼ ἐστὶ πᾶσιν . τὰ μὲν οὖν κρείττω καὶ ἀμείνω δεσπόζοντα , τὰ δὲ ἥττω καὶ χείρω δοῦλα · τῶν οὖν αὑτοῦ τὰ δεσπόζοντα ἀεὶ προτιμητέον τῶν δουλευόντων .
Lemmas: ἀκούω δή πᾶς ὅς νυνδί ὁ περί θεός τε ἀκούω καί ὁ φίλος προπάτωρ · πᾶς γάρ ὁ ἑαυτοῦ κτῆμα μετά θεός ψυχή θεῖος , οἰκεῖος εἰμί . ὁ δέ ἑαυτοῦ δισσός πᾶς εἰμί πᾶς . ὁ μέν οὖν κρατύς καί ἀγαθός δεσπόζω , ὁ δέ ἥσσων καί κακός δοῦλος · ὁ οὖν ἑαυτοῦ ὁ δεσπόζω ἀεί προτιμητέον ὁ δουλεύω .
plato-philosophy.leges 6.752
οὔκουν δήπου λέγων γε ἂν μῦθον ἀκέφαλον ἑκὼν καταλίποιμι · πλανώμενος γὰρ ἂν ἁπάντῃ τοιοῦτος ὢν ἄμορφος φαίνοιτο . ἄριστʼ εἴρηκας , ὦ ξένε . οὐ μόνον γε , ἀλλὰ καὶ δράσω κατὰ δύναμιν οὕτω . πάνυ μὲν οὖν ποιῶμεν ᾗπερ καὶ λέγομεν . ἔσται ταῦτʼ , ἂν θεὸς ἐθέλῃ καὶ γήρως ἐπικρατῶμεν τό γε τοσοῦτον . ἀλλʼ εἰκὸς ἐθέλειν . εἰκὸς γὰρ οὖν . ἑπόμενοι δὲ αὐτῷ λάβωμεν καὶ τόδε . τὸ ποῖον ; ὡς ἀνδρείως καὶ παρακεκινδυνευμένως ἐν τῷ νῦν ἡ πόλις ἡμῖν ἔσται κατωκισμένη . περὶ τί βλέπων καὶ ποῖ μάλιστα αὐτὸ εἴρηκας τὰ νῦν ; ὡς εὐκόλως καὶ ἀφόβως ἀπείροις ἀνδράσι νομοθετοῦμεν , ὅπως δέξονταί ποτε τοὺς νῦν τεθέντας νόμους . δῆλον δὲ τό γε τοσοῦτον , ὦ Κλεινία , παντὶ σχεδὸν καὶ τῷ μὴ πάνυ σοφῷ , τὸ μὴ ῥᾳδίως γε αὐτοὺς μηδένας προσδέξεσθαι κατʼ ἀρχάς , εἰ δὲ μείναιμέν πως τοσοῦτον χρόνον ἕως οἱ γευσάμενοι παῖδες τῶν νόμων καὶ συντραφέντες ἱκανῶς συνήθεις τε αὐτοῖς γενόμενοι τῶν ἀρχαιρεσιῶν τῇ πόλει πάσῃ κοινωνήσειαν · γενομένου γε μὴν οὗ λέγομεν , εἴπερ τινὶ τρόπῳ καὶ μηχανῇ γίγνοιτο ὀρθῶς , πολλὴν ἔγωγε ἀσφάλειαν οἶμαι καὶ μετὰ τὸν τότε παρόντα χρόνον ἂν γενέσθαι τοῦ μεῖναι τὴν παιδαγωγηθεῖσαν οὕτω πόλιν . ἔχει γοῦν λόγον . ἴδωμεν τοίνυν πρὸς τοῦτο εἴ πῄ τινα πόρον ἱκανὸν πορίζοιμεν ἂν κατὰ τάδε . φημὶ γάρ , ὦ Κλεινία , Κνωσίους χρῆναι τῶν ἄλλων διαφερόντως Κρητῶν μὴ μόνον ἀφοσιώσασθαι περὶ τῆς χώρας ἣν νῦν κατοικίζετε , συντόνως δʼ ἐπιμεληθῆναι τὰς πρώτας ἀρχὰς εἰς δύναμιν ὅπως ἂν ἱστῶσιν ὡς ἀσφαλέστατα καὶ ἄριστα . τὰς μὲν οὖν ἄλλας καὶ βραχύτερον ἔργον , νομοφύλακας δʼ ἡμῖν πρώτους αἱρεῖσθαι ἀναγκαιότατον ἁπάσῃ σπουδῇ . τίνα οὖν ἐπὶ τούτῳ πόρον καὶ λόγον ἀνευρίσκομεν ;
Lemmas: οὔκουν δήπου λέγω γε ἄν μῦθος ἀκέφαλος ἑκών καταλείπω · πλανάω γάρ ἄν ἁπάντῃ τοιοῦτος εἰμί ἄμορφος φαίνω . ἀγαθός λέγω , ὦ ξένος . οὐ μόνος γε , ἀλλά καί δράω κατά δύναμις οὕτως . πάνυ μέν οὖν ποιέω ᾗ καί λέγω . εἰμί οὗτος , ἐάν θεός ἐθέλω καί γῆρας ἐπικρατέω ὁ γε τοσοῦτος . ἀλλά ἔοικα ἐθέλω . ἔοικα γάρ οὖν . ἕπομαι δέ αὐτός λαμβάνω καί ὅδε . ὁ ποῖος ; ὡς ἀνδρεῖος καί παρακεκινδυνευμένως ἐν ὁ νῦν ὁ πόλις ἐγώ εἰμί κατωκίζομαι . περί τίς βλέπω καί ποῖ μάλα αὐτός λέγω ὁ νῦν ; ὡς εὔκολος καί ἄφοβος ἄπειρος ἀνήρ νομοθετέω , ὅπως δέχομαι ποτέ ὁ νῦν τίθημι νόμος . δῆλος δέ ὁ γε τοσοῦτος , ὦ Κλεινίας , πᾶς σχεδόν καί ὁ μή πάνυ σοφός , ὁ μή ῥᾴδιος γε αὐτός μηδείς προσδέχομαι κατά ἀρχή , εἰ δέ μένω πως τοσοῦτος χρόνος ἕως ὁ γεύω παῖς ὁ νόμος καί συντρέφω ἱκανός συνήθης τε αὐτός γίγνομαι ὁ ἀρχαιρεσία ὁ πόλις πᾶς κοινωνέω · γίγνομαι γε μήν ὅς λέγω , εἴπερ τις τρόπος καί μηχανή γίγνομαι ὀρθός , πολύς ἐγώ ἀσφάλεια οἴομαι καί μετά ὁ τότε πάρειμι χρόνος ἄν γίγνομαι ὁ μένω ὁ παιδαγωγέω οὕτως πόλις . ἔχω γοῦν λόγος . ὁράω τοίνυν πρός οὗτος εἰ πη τις πόρος ἱκανός πορίζω ἄν κατά ὅδε . φημί γάρ , ὦ Κλεινίας , Κνώσιος χρή ὁ ἄλλος διαφερόντως Κρής μή μόνος ἀφοσιόω περί ὁ χώρα ὅς νῦν κατοικίζω , σύντονος δέ ἐπιμελέομαι ὁ πρῶτος ἀρχή εἰς δύναμις ὅπως ἄν ἵστημι ὡς ἀσφαλής καί ἀγαθός . ὁ μέν οὖν ἄλλος καί βραχύς ἔργον , νομοφύλαξ δέ ἐγώ πρῶτος αἱρέω ἀναγκαῖος ἅπας σπουδή . τίς οὖν ἐπί οὗτος πόρος καί λόγος ἀνευρίσκω ;
plato-philosophy.leges 6.785
μετὰ δὲ ταῦτα ὁ μὲν σωφρονῶν καὶ σωφρονοῦσα εἰς τὰ τοιαῦτα ἔστω πάντα εὐδόκιμος , ὁ δὲ τοὐναντίον ἐναντίως τιμάσθω , μᾶλλον δὲ ἀτιμαζέσθω . καὶ μετριαζόντων μὲν περὶ τὰ τοιαῦτα τῶν πλειόνων ἀνομοθέτητα σιγῇ κείσθω , ἀκοσμούντων δὲ νομοθετηθέντα ταύτῃ πραττέσθω κατὰ τοὺς τότε τεθέντας νόμους . βίου μὲν ἀρχὴ τοῦ παντὸς ἑκάστοις ὁ πρῶτος ἐνιαυτός · ὃν γεγράφθαι χρεὼν ἐν ἱεροῖσι πατρῴοις ζωῆς ἀρχή . κόρῳ καὶ κόρῃ παραγεγράφθω δʼ ἐν τοίχῳ λελευκωμένῳ ἐν πάσῃ φρατρίᾳ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀρχόντων τῶν ἐπὶ τοῖς ἔτεσιν ἀριθμουμένων · τῆς δὲ φρατρίας ἀεὶ τοὺς ζῶντας μὲν γεγράφθαι πλησίον , τοὺς δʼ ὑπεκχωροῦντας τοῦ βίου ἐξαλείφειν . γάμου δὲ ὅρον εἶναι κόρῃ μὲν ἀπὸ ἑκκαίδεκα ἐτῶν εἰς εἴκοσι , τὸν μακρότατον χρόνον ἀφωρισμένον , κόρῳ δὲ ἀπὸ τριάκοντα μέχρι τῶν πέντε καὶ τριάκοντα · εἰς δὲ ἀρχὰς γυναικὶ μὲν τετταράκοντα , ἀνδρὶ δὲ τριάκοντα ἔτη · πρὸς πόλεμον δὲ ἀνδρὶ μὲν εἴκοσι μέχρι τῶν ἑξήκοντα ἐτῶν · γυναικὶ δέ , ἣν ἂν δοκῇ χρείαν δεῖν χρῆσθαι πρὸς τὰ πολεμικά , ἐπειδὰν παῖδας γεννήσῃ , τὸ δυνατὸν καὶ πρέπον ἑκάσταις προστάττειν μέχρι τῶν πεντήκοντα ἐτῶν .
Lemmas: μετά δέ οὗτος ὁ μέν σωφρονέω καί σωφρονέω εἰς ὁ τοιοῦτος εἰμί πᾶς εὐδόκιμος , ὁ δέ ἐναντίος ἐναντίος τιμάω , μάλα δέ ἀτιμάζω . καί μετριάζω μέν περί ὁ τοιοῦτος ὁ πολύς ἀνομοθέτητος σιγή κεῖμαι , ἀκοσμέω δέ νομοθετέω οὗτος πράσσω κατά ὁ τότε τίθημι νόμος . βίος μέν ἀρχή ὁ πᾶς ἕκαστος ὁ πρῶτος ἐνιαυτός · ὅς γράφω χρεών ἐν ἱερός πατρῷος ζωή ἀρχή . κόρος καί κόρη παραγράφω δέ ἐν τοῖχος λευκόω ἐν πᾶς φράτρα ὁ ἀριθμός ὁ ἄρχων ὁ ἐπί ὁ ἔτος ἀριθμέω · ὁ δέ φράτρα ἀεί ὁ ζάω μέν γράφω πλησίον , ὁ δέ ὑπεκχωρέω ὁ βίος ἐξαλείφω . γάμος δέ ὅρος εἰμί κόρη μέν ἀπό ἑκκαίδεκα ἔτος εἰς εἴκοσι , ὁ μακρός χρόνος ἀφορίζω , κόρος δέ ἀπό τριάκοντα μέχρι ὁ πέντε καί τριάκοντα · εἰς δέ ἀρχή γυνή μέν τεσσαράκοντα , ἀνήρ δέ τριάκοντα ἔτος · πρός πόλεμος δέ ἀνήρ μέν εἴκοσι μέχρι ὁ ἑξήκοντα ἔτος · γυνή δέ , ὅς ἄν δοκέω χρεία δέω χράω πρός ὁ πολεμικός , ἐπειδάν παῖς γεννάω , ὁ δυνατός καί πρέπω ἑκαστός προστάσσω μέχρι ὁ πεντήκοντα ἔτος .
plato-philosophy.leges 7.788
γενομένων δὲ παίδων ἀρρένων καὶ θηλειῶν , τροφὴν μέν που καὶ παιδείαν τὸ μετὰ ταῦτα λέγειν ὀρθότατʼ ἂν γίγνοιθʼ ἡμῖν , ἣν εἶναι μὲν ἄρρητον πάντως ἀδύνατον , λεγομένη δὲ διδαχῇ τινι καὶ νουθετήσει μᾶλλον ἢ νόμοις εἰκυῖʼ ἂν ἡμῖν φαίνοιτο . ἰδίᾳ γὰρ καὶ κατʼ οἰκίας πολλὰ καὶ σμικρὰ καὶ οὐκ ἐμφανῆ πᾶσι γιγνόμενα , ῥᾳδίως ὑπὸ τῆς ἑκάστων λύπης τε καὶ ἡδονῆς καὶ ἐπιθυμίας ἕτερα παρὰ τὰς τοῦ νομοθέτου συμβουλὰς παραγενόμενα , παντοδαπὰ καὶ οὐχ ὅμοια ἀλλήλοις ἀπεργάζοιτʼ ἂν τὰ τῶν πολιτῶν ἤθη . τοῦτο δὲ κακὸν ταῖς πόλεσιν · καὶ γὰρ διὰ σμικρότητα αὐτῶν καὶ πυκνότητα ἐπιζήμια τιθέντα ποιεῖν νόμους ἀπρεπὲς ἅμα καὶ ἄσχημον , διαφθείρει δὲ καὶ τοὺς γραφῇ τεθέντας νόμους , ἐν τοῖς σμικροῖς καὶ πυκνοῖς ἐθισθέντων τῶν ἀνθρώπων παρανομεῖν . ὥστε ἀπορία μὲν περὶ αὐτὰ νομοθετεῖν , σιγᾶν δὲ ἀδύνατον . ἃ δὲ λέγω , δηλῶσαι πειρατέον οἷον δείγματα ἐξενεγκόντα εἰς φῶς · νῦν γὰρ λεγομένοις ἔοικε κατά τι σκότος . ἀληθέστατα λέγεις . οὐκοῦν ὅτι μὲν σώματα καὶ ψυχὰς τήν γε ὀρθὴν πάντως δεῖ τροφὴν φαίνεσθαι δυναμένην ὡς κάλλιστα καὶ ἄριστα ἐξεργάζεσθαι , τοῦτο μὲν ὀρθῶς εἴρηταί που . τί μήν ; σώματα δὲ κάλλιστα , οἴομαι , τό γε ἁπλούστατον , ὡς ὀρθότατα δεῖ νέων ὄντων εὐθὺς φύεσθαι τῶν παίδων . πάνυ μὲν οὖν . τί δέ ; τόδε οὐκ ἐννοοῦμεν , ὡς ἡ πρώτη βλάστη παντὸς ζῴου πολὺ μεγίστη καὶ πλείστη φύεται , ὥστε καὶ ἔριν πολλοῖς παρέσχηκεν μὴ γίγνεσθαι τά γʼ ἀνθρώπινα μήκη διπλάσια ἀπὸ πέντε ἐτῶν ἐν τοῖς λοιποῖς εἴκοσιν ἔτεσιν αὐξανόμενα ; ἀληθῆ .
Lemmas: γίγνομαι δέ παῖς ἄρσην καί θῆλυς , τροφή μέν που καί παιδεία ὁ μετά οὗτος λέγω ὀρθός ἄν γίγνομαι ἐγώ , ὅς εἰμί μέν ἄρρητος πάντως ἀδύνατος , λέγω δέ διδαχή τις καί νουθέτησις μάλα ἤ νόμος ἔοικα ἄν ἐγώ φαίνω . ἴδιος γάρ καί κατά οἰκία πολύς καί μικρός καί οὐ ἐμφανής πᾶς γίγνομαι , ῥᾴδιος ὑπό ὁ ἕκαστος λύπη τε καί ἡδονή καί ἐπιθυμία ἕτερος παρά ὁ ὁ νομοθέτης συμβουλή παραγίγνομαι , παντοδαπός καί οὐ ὅμοιος ἀλλήλων ἀπεργάζομαι ἄν ὁ ὁ πολίτης ἦθος . οὗτος δέ κακός ὁ πόλις · καί γάρ διά μικρότης αὐτός καί πυκνότης ἐπιζήμιος τίθημι ποιέω νόμος ἀπρεπής ἅμα καί ἄσχημος , διαφθείρω δέ καί ὁ γραφή τίθημι νόμος , ἐν ὁ μικρός καί πυκνός ἐθίζω ὁ ἄνθρωπος παρανομέω . ὥστε ἀπορία μέν περί αὐτός νομοθετέω , σιγάω δέ ἀδύνατος . ὅς δέ λέγω , δηλόω πειράω οἷος δεῖγμα ἐκφέρω εἰς φάος · νῦν γάρ λέγω ἔοικα κατά τις σκότος . ἀληθής λέγω . οὐκοῦν ὅτι μέν σῶμα καί ψυχή ὁ γε ὀρθός πάντως δέω τροφή φαίνω δύναμαι ὡς καλός καί ἀγαθός ἐξεργάζομαι , οὗτος μέν ὀρθός λέγω που . τίς μήν ; σῶμα δέ καλός , οἴομαι , ὁ γε ἁπλόος , ὡς ὀρθός δέω νέος εἰμί εὐθύς φύω ὁ παῖς . πάνυ μέν οὖν . τίς δέ ; ὅδε οὐ ἐννοέω , ὡς ὁ πρῶτος βλάστη πᾶς ζῷον πολύς μέγας καί πολύς φύω , ὥστε καί ἔρις πολύς παρέχω μή γίγνομαι ὁ γε ἀνθρώπινος μῆκος διπλάσιος ἀπό πέντε ἔτος ἐν ὁ λοιπός εἴκοσι ἔτος αὐξάνω ; ἀληθής .
plato-philosophy.leges 7.824
μηδʼ αὖ ἄγρας ἀνθρώπων κατὰ θάλατταν λῃστείας τε ἵμερος ἐπελθὼν ὑμῖν θηρευτὰς ὠμοὺς καὶ ἀνόμους ἀποτελοῖ · κλωπείας δʼ ἐν χώρᾳ καὶ πόλει μηδὲ εἰς τὸν ἔσχατον ἐπέλθοι νοῦν ἅψασθαι . μηδʼ αὖ πτηνῶν θήρας αἱμύλος ἔρως οὐ σφόδρα ἐλευθέριος ἐπέλθοι τινὶ νέων . πεζῶν δὴ μόνον θήρευσίς τε καὶ ἄγρα λοιπὴ τοῖς παρʼ ἡμῖν ἀθληταῖς , ὧν ἡ μὲν τῶν εὑδόντων αὖ κατὰ μέρη , νυκτερεία κληθεῖσα , ἀργῶν ἀνδρῶν , οὐκ ἀξία ἐπαίνου , οὐδʼ ἧττον διαπαύματα πόνων ἔχουσα , ἄρκυσίν τε καὶ πάγαις ἀλλʼ οὐ φιλοπόνου ψυχῆς νίκῃ χειρουμένων τὴν ἄγριον τῶν θηρίων ῥώμην · μόνη δὴ πᾶσιν λοιπὴ καὶ ἀρίστη ἡ τῶν τετραπόδων ἵπποις καὶ κυσὶν καὶ τοῖς ἑαυτῶν θήρα σώμασιν , ὧν ἁπάντων κρατοῦσιν δρόμοις καὶ πληγαῖς καὶ βολαῖς αὐτόχειρες θηρεύοντες , ὅσοις ἀνδρείας τῆς θείας ἐπιμελές.τούτων δὴ πάντων ἔπαινος μὲν πέρι καὶ ψόγος ὁ διειρημένος ἂν εἴη λόγος , νόμος δὲ ὅδε · τούτους μηδεὶς τοὺς ἱεροὺς ὄντως θηρευτὰς κωλυέτω ὅπου καὶ ὅπῃπερ ἂν ἐθέλωσιν κυνηγετεῖν , νυκτερευτὴν δὲ ἄρκυσιν καὶ πλεκταῖς πιστὸν μηδεὶς μηδέποτε ἐάσῃ μηδαμοῦ θηρεῦσαι · τὸν ὀρνιθευτὴν δὲ ἐν ἀργοῖς μὲν καὶ ὄρεσιν μὴ κωλυέτω , ἐν ἐργασίμοις δὲ καὶ ἱεροῖς ἀγρίοις ἐξειργέτω ὁ προστυγχάνων , ἐνυγροθηρευτὴν δέ , πλὴν ἐν λιμέσιν καὶ ἱεροῖς ποταμοῖς τε καὶ ἕλεσι καὶ λίμναις , ἐν τοῖς ἄλλοις δὲ ἐξέστω θηρεύειν , μὴ χρώμενον ὀπῶν ἀναθολώσει μόνον.νῦν οὖν ἤδη πάντα χρὴ φάναι τέλος ἔχειν τά γε παιδείας πέρι νόμιμα . καλῶς ἂν λέγοις .
Lemmas: μηδέ αὖ ἄγρα ἄνθρωπος κατά θάλασσα λῃστεία τε ἵμερος ἐπέρχομαι σύ θηρευτής ὠμός καί ἄνομος ἀποτελέω · κλωπεία δέ ἐν χώρα καί πόλις μηδέ εἰς ὁ ἔσχατος ἐπέρχομαι νόος ἅπτω . μηδέ αὖ πτηνός θήρα αἱμύλος ἔρως οὐ σφόδρα ἐλευθέριος ἐπέρχομαι τις νέος . πεζός δή μόνος θήρευσις τε καί ἄγρα λοιπός ὁ παρά ἐγώ ἀθλητής , ὅς ὁ μέν ὁ εὕδω αὖ κατά μέρος , νυκτερεία καλέω , ἀργός ἀνήρ , οὐ ἄξιος ἔπαινος , οὐδέ ἥσσων διάπαυμα πόνος ἔχω , ἄρκυς τε καί πάγη ἀλλά οὐ φιλόπονος ψυχή νίκη χειρόω ὁ ἄγριος ὁ θηρίον ῥώμη · μόνος δή πᾶς λοιπός καί ἀγαθός ὁ ὁ τετράπους ἵππος καί κύων καί ὁ ἑαυτοῦ θήρα σῶμα , ὅς ἅπας κρατέω δρόμος καί πληγή καί βολή αὐτόχειρ θηρεύω , ὅσος ἀνδρεία ὁ θεῖος ἐπιμελέω δή πᾶς ἔπαινος μέν περί καί ψόγος ὁ διερῶ ἄν εἰμί λόγος , νόμος δέ ὅδε · οὗτος μηδείς ὁ ἱερός ὄντως θηρευτής κωλύω ὅπου καί ὅπῃ ἄν ἐθέλω κυνηγετέω , νυκτερευτής δέ ἄρκυς καί πλεκτός πιστός μηδείς μηδέποτε ἐάω μηδαμοῦ θηρεύω · ὁ ὀρνιθευτής δέ ἐν ἀργός μέν καί ὄρος μή κωλύω , ἐν ἐργάσιμος δέ καί ἱερόν ἄγριος ἐξέργω ὁ προστυγχάνω , ἐνυγροθηρευτής δέ , πλήν ἐν λιμήν καί ἱερός ποταμός τε καί ἕλος καί λίμνη , ἐν ὁ ἄλλος δέ ἔξεστι θηρεύω , μή χράω ὀπή ἀναθόλωσις μόνος οὖν ἤδη πᾶς χρή φημί τέλος ἔχω ὁ γε παιδεία περί νόμιμος . καλός ἄν λέγω .
plato-philosophy.leges 8.828
τούτων μὴν ἐχόμενά ἐστιν τάξασθαι μὲν καὶ νομοθετήσασθαι ἑορτὰς μετὰ τῶν ἐκ Δελφῶν μαντειῶν , αἵτινες θυσίαι καὶ θεοῖς οἷστισιν ἄμεινον καὶ λῷον θυούσῃ τῇ πόλει γίγνοιντʼ ἄν · πότε δὲ καὶ πόσαι τὸν ἀριθμόν , σχεδὸν ἴσως ἡμέτερον ἂν νομοθετεῖν ἔνιά γʼ αὐτῶν εἴη . τάχʼ ἂν τὸν ἀριθμόν . τὸν ἀριθμὸν δὴ λέγωμεν πρῶτον · ἔστωσαν γὰρ τῶν μὲν πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ τριακοσίων μηδὲν ἀπολείπουσαι , ὅπως ἂν μία γέ τις ἀρχὴ θύῃ θεῶν ἢ δαιμόνων τινὶ ἀεὶ ὑπὲρ πόλεώς τε καὶ αὐτῶν καὶ κτημάτων . ταῦτα δὲ συνελθόντες ἐξηγηταὶ καὶ ἱερεῖς ἱέρειαί τε καὶ μάντεις μετὰ νομοφυλάκων ταξάντων ἃ παραλείπειν ἀνάγκη τῷ νομοθέτῃ · καὶ δὴ καὶ αὐτοῦ τούτου χρὴ γίγνεσθαι ἐπιγνώμονας τοῦ παραλειπομένου τούτους τοὺς αὐτούς . ὁ μὲν γὰρ δὴ νόμος ἐρεῖ δώδεκα μὲν ἑορτὰς εἶναι τοῖς δώδεκα θεοῖς , ὧν ἂν ἡ φυλὴ ἑκάστη ἐπώνυμος ᾖ , θύοντας τούτων ἑκάστοις ἔμμηνα ἱερά , χορούς τε καὶ ἀγῶνας μουσικούς , τοὺς δὲ γυμνικούς , κατὰ τὸ πρέπον προσνέμοντας τοῖς θεοῖς τε αὐτοῖς ἅμα καὶ ταῖς ὥραις ἑκάσταις , γυναικείας τε ἑορτάς , ὅσαις χωρὶς ἀνδρῶν προσήκει καὶ ὅσαις μή , διανέμοντας . ἔτι δὲ καὶ τὸ τῶν χθονίων καὶ ὅσους αὖ θεοὺς οὐρανίους ἐπονομαστέον καὶ τὸ τῶν τούτοις ἑπομένων οὐ συμμεικτέον ἀλλὰ χωριστέον , ἐν τῷ τοῦ Πλούτωνος μηνὶ τῷ δωδεκάτῳ κατὰ τὸν νόμον ἀποδιδόντας , καὶ οὐ δυσχεραντέον πολεμικοῖς ἀνθρώποις τὸν τοιοῦτον θεόν , ἀλλὰ τιμητέον ὡς ὄντα ἀεὶ τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει ἄριστον · κοινωνία γὰρ ψυχῇ καὶ σώματι διαλύσεως οὐκ ἔστιν ᾗ κρεῖττον , ὡς ἐγὼ φαίην ἂν σπουδῇ λέγων .
Lemmas: οὗτος μήν ἔχω εἰμί τάσσω μέν καί νομοθετέω ἑορτή μετά ὁ ἐκ Δελφοί μαντεία , ὅστις θυσία καί θεός ὅστις ἀγαθός καί λωΐων θύω ὁ πόλις γίγνομαι ἄν · πότε δέ καί πόσος ὁ ἀριθμός , σχεδόν ἴσως ἡμέτερος ἄν νομοθετέω ἔνιοι γε αὐτός εἰμί . τάχα ἄν ὁ ἀριθμός . ὁ ἀριθμός δή λέγω πρῶτος · εἰμί γάρ ὁ μέν πέντε καί ἑξήκοντα καί τριακόσιοι μηδείς ἀπολείπω , ὅπως ἄν εἷς γε τις ἀρχή θύω θεός ἤ δαίμων τις ἀεί ὑπέρ πόλις τε καί αὐτός καί κτῆμα . οὗτος δέ συνέρχομαι ἐξηγητής καί ἱερεύς ἱέρεια τε καί μάντις μετά νομοφύλαξ τάσσω ὅς παραλείπω ἀνάγκη ὁ νομοθέτης · καί δή καί αὐτός οὗτος χρή γίγνομαι ἐπιγνώμων ὁ παραλείπω οὗτος ὁ αὐτός . ὁ μέν γάρ δή νόμος λέγω δώδεκα μέν ἑορτή εἰμί ὁ δώδεκα θεός , ὅς ἄν ὁ φυλή ἕκαστος ἐπώνυμος εἰμί , θύω οὗτος ἕκαστος ἔμμηνος ἱερός , χορός τε καί ἀγών μουσικός , ὁ δέ γυμνικός , κατά ὁ πρέπω προσνέμω ὁ θεός τε αὐτός ἅμα καί ὁ ὥρα ἑκαστός , γυναικεῖος τε ἑορτή , ὅσος χωρίς ἀνήρ προσήκω καί ὅσος μή , διανέμω . ἔτι δέ καί ὁ ὁ χθόνιος καί ὅσος αὖ θεός οὐράνιος ἐπονομαστέον καί ὁ ὁ οὗτος ἕπομαι οὐ συμμεικτέος ἀλλά χωριστέος , ἐν ὁ ὁ Πλούτων μείς ὁ δωδέκατος κατά ὁ νόμος ἀποδίδωμι , καί οὐ δυσχεραντέον πολεμικός ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος θεός , ἀλλά τιμάω ὡς εἰμί ἀεί ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ἀγαθός · κοινωνία γάρ ψυχή καί σῶμα διάλυσις οὐ εἰμί ᾗ κρατύς , ὡς ἐγώ φημί ἄν σπουδή λέγω .
plato-philosophy.leges 8.850
ὁ δὲ προέμενος ὡς πιστεύων , ἐάντε κομίσηται καὶ ἂν μή , στεργέτω ὡς οὐκέτι δίκης οὔσης τῶν τοιούτων περὶ συναλλάξεων . τὸ δὲ ὠνηθὲν ἢ πραθὲν ὅσῳ πλέον ἂν ᾖ καὶ πλέονος ἢ κατὰ τὸν νόμον , ὃς εἴρηκεν πόσου προσγενομένου καὶ ἀπογενομένου δεῖ μηδέτερα τούτων ποιεῖν , ἀναγραφήτω τότʼ ἤδη παρὰ τοῖς νομοφύλαξιν τὸ πλέον , ἐξαλειφέσθω δὲ τὸ ἐναντίον . τὰ αὐτὰ δὲ καὶ περὶ μετοίκων ἔστω τῆς ἀναγραφῆς πέρι τῆς οὐσίας . ἰέναι δὲ τὸν βουλόμενον εἰς τὴν μετοίκησιν ἐπὶ ῥητοῖς , ὡς οἰκήσεως οὔσης τῶν ξένων τῷ βουλομένῳ καὶ δυναμένῳ κατοικεῖν , τέχνην κεκτημένῳ καὶ ἐπιδημοῦντι μὴ πλέον ἐτῶν εἴκοσιν ἀφʼ ἧς ἂν γράψηται , μετοίκιον μηδὲ σμικρὸν τελοῦντι πλὴν τοῦ σωφρονεῖν , μηδὲ ἄλλο αὖ τέλος ἕνεκά τινος ὠνῆς ἢ καὶ πράσεως · ὅταν δʼ ἐξήκωσιν οἱ χρόνοι , τὴν αὑτοῦ λαβόντα οὐσίαν ἀπιέναι . ἐὰν δʼ ἐν τοῖς ἔτεσι τούτοις αὐτῷ συμβῇ λόγου ἀξίῳ πρὸς εὐεργεσίαν τῆς πόλεως γεγονέναι τινὰ ἱκανήν , καὶ πιστεύῃ πείσειν βουλὴν καὶ ἐκκλησίαν , ἤ τινα ἀναβολὴν τῆς ἐξοικήσεως ἀξιῶν αὑτῷ γίγνεσθαι κυρίως , ἢ καὶ τὸ παράπαν διὰ βίου τινὰ μονήν , ἐπελθὼν καὶ πείσας τὴν πόλιν , ἅπερ ἂν πείσῃ , ταῦτα αὐτῷ τέλεα γιγνέσθω . παισὶ δὲ μετοίκων , δημιουργοῖς οὖσι καὶ γενομένοις ἐτῶν πεντεκαίδεκα , τῆς μὲν μετοικίας ἀρχέτω χρόνος ὁ μετὰ τὸ πέμπτον καὶ δέκατον ἔτος , ἐπὶ τούτοις δὲ εἴκοσιν ἔτη μείνας , ἴτω ὅπῃ αὐτῷ φίλον , μένειν δὲ ἂν βούληται , κατὰ τὰ αὐτὰ μενέτω πείσας · ὁ δὲ ἀπιὼν ἐξαλειψάμενος ἴτω τὰς ἀπογραφάς , αἵτινες ἂν αὐτῷ παρὰ τοῖς ἄρχουσιν γεγραμμέναι πρότερον ὦσιν .
Lemmas: ὁ δέ προίημι ὡς πιστεύω , ἐάν κομίζω καί ἐάν μή , στέργω ὡς οὐκέτι δίκη εἰμί ὁ τοιοῦτος περί συνάλλαξις . ὁ δέ ὠνέομαι ἤ πιπράσκω ὅσος πολύς ἄν εἰμί καί πολύς ἤ κατά ὁ νόμος , ὅς λέγω πόσος προσγίγνομαι καί ἀπογίγνομαι δέω μηδέτερος οὗτος ποιέω , ἀναγράφω τότε ἤδη παρά ὁ νομοφύλαξ ὁ πολύς , ἐξαλείφω δέ ὁ ἐναντίος . ὁ αὐτός δέ καί περί μέτοικος εἰμί ὁ ἀναγραφή περί ὁ οὐσία . ἔρχομαι δέ ὁ βούλομαι εἰς ὁ μετοίκησις ἐπί ῥητός , ὡς οἴκησις εἰμί ὁ ξένος ὁ βούλομαι καί δύναμαι κατοικέω , τέχνη κτάομαι καί ἐπιδημέω μή πολύς ἔτος εἴκοσι ἀπό ὅς ἄν γράφω , μετοίκιον μηδέ μικρός τελέω πλήν ὁ σωφρονέω , μηδέ ἄλλος αὖ τέλος ἕνεκα τις ὠνή ἤ καί πρᾶσις · ὅταν δέ ἐξήκω ὁ χρόνος , ὁ ἑαυτοῦ λαμβάνω οὐσία ἀπέρχομαι . ἐάν δέ ἐν ὁ ἔτος οὗτος αὐτός συμβαίνω λόγος ἄξιος πρός εὐεργεσία ὁ πόλις γίγνομαι τις ἱκανός , καί πιστεύω πείθω βουλή καί ἐκκλησία , ἤ τις ἀναβολή ὁ ἐξοίκησις ἀξιόω ἑαυτοῦ γίγνομαι κύριος , ἤ καί ὁ παράπαν διά βίος τις μονή , ἐπέρχομαι καί πείθω ὁ πόλις , ὅς ἄν πείθω , οὗτος αὐτός τέλειος γίγνομαι . παῖς δέ μέτοικος , δημιουργός εἰμί καί γίγνομαι ἔτος πεντεκαίδεκα , ὁ μέν μετοικία ἄρχω χρόνος ὁ μετά ὁ πέμπτος καί δέκατος ἔτος , ἐπί οὗτος δέ εἴκοσι ἔτος μένω , ἔρχομαι ὅπῃ αὐτός φίλος , μένω δέ ἄν βούλομαι , κατά ὁ αὐτός μένω πείθω · ὁ δέ ἀπέρχομαι ἐξαλείφω ἔρχομαι ὁ ἀπογραφή , ὅστις ἄν αὐτός παρά ὁ ἄρχων γράφω πρότερος εἰμί .
plato-philosophy.leges 9.853
δίκαι δὴ τὰ μετὰ ταῦτα ἀκόλουθοι ταῖς ἔμπροσθεν πράξεσιν ἁπάσαις οὖσαι κατὰ φύσιν γίγνοιντο ἂν τὴν τῆς διακοσμήσεως τῶν νόμων . ὧντινων οὖν δὴ πέρι δεῖ γίγνεσθαι δίκας , τὰ μὲν εἴρηται , τὰ κατὰ γεωργίας τε καὶ ὅσα τούτοις εἵπετο , τὰ δὲ μέγιστα οὔτε εἴρηταί πω , καθʼ ἓν ἕκαστόν τε λεγόμενον , ῥηθὲν ἣν δεῖ λαμβάνειν αὐτὸ τιμωρίαν καὶ τίνων ποτὲ δικαστῶν τυγχάνειν , μετʼ ἐκεῖνʼ αὐτὰ ἑξῆς ταῦτα ῥητέον . ὀρθῶς . αἰσχρὸν μὲν δή τινα τρόπον καὶ νομοθετεῖν πάντα ὁπόσα νῦν μέλλομεν τοῦτο δρᾶν , ἐν τοιαύτῃ πόλει ἥν φαμεν οἰκήσεσθαί τε εὖ καὶ τεύξεσθαι πάσης ὀρθότητος πρὸς ἐπιτήδευσιν ἀρετῆς · ἐν δὲ τῇ τοιαύτῃ τὸ καὶ ἀξιοῦν τῆς τῶν ἄλλων μοχθηρίας τῶν μεγίστων ἐμφύεσθαί τινα μεθέξοντα , ὥστε δεῖν νομοθετεῖν προκαταλαμβάνοντα καὶ ἀπειλοῦντα ἐάν τις τοιοῦτος γίγνηται , καὶ τούτων ἀποτροπῆς τε ἕνεκα καὶ γενομένων κολάσεως τιθέναι ἐπʼ αὐτοῖς νόμους , ὡς ἐσομένους , ὅπερ εἶπον , αἰσχρὸν μέν τινα τρόπον . ἐπειδὴ δὲ οὐ , καθάπερ οἱ παλαιοὶ νομοθέται θεῶν παισὶν νομοθετούμενοι τοῖς ἥρωσιν , ὡς ὁ νῦν λόγος , αὐτοί τʼ ἐκ θεῶν ὄντες ἄλλοις τε ἐκ τοιούτων γεγονόσιν ἐνομοθέτουν , ἀλλʼ ἄνθρωποί τε καὶ ἀνθρώπων σπέρμασιν νομοθετοῦμεν τὰ νῦν , ἀνεμέσητον δὴ φοβεῖσθαι μή τις ἐγγίγνηται τῶν πολιτῶν ἡμῖν οἷον κερασβόλος , ὃς ἀτεράμων εἰς τοσοῦτον φύσει γίγνοιτʼ ἂν ὥστε μὴ τήκεσθαι · καθάπερ ἐκεῖνα τὰ σπέρματα πυρί , νόμοις οὗτοι καίπερ οὕτως ἰσχυροῖς οὖσιν ἄτηκτοι γίγνωνται . ὧν δὴ χάριν οὐκ ἐπίχαριν λέγοιμʼ ἂν πρῶτον νόμον ἱερῶν περὶ συλήσεων , ἄν τις τοῦτο δρᾶν τολμᾷ . καὶ πολίτην μὲν τῶν τεθραμμένων ὀρθῶς οὔτʼ ἂν βουλοίμεθα οὔτε ἐλπιστὸν πάνυ τι νοσῆσαί ποτε ἂν ταύτην τὴν νόσον , οἰκέται δὲ ἂν τούτων καὶ ξένοι καὶ ξένων δοῦλοι πολλὰ ἂν ἐπιχειρήσειαν τοιαῦτα ·
Lemmas: δίκη δή ὁ μετά οὗτος ἀκόλουθος ὁ ἔμπροσθεν πρᾶξις ἅπας εἰμί κατά φύσις γίγνομαι ἄν ὁ ὁ διακόσμησις ὁ νόμος . ὅστις οὖν δή περί δέω γίγνομαι δίκη , ὁ μέν λέγω , ὁ κατά γεωργία τε καί ὅσος οὗτος ἕπομαι , ὁ δέ μέγας οὔτε λέγω πω , κατά εἷς ἕκαστος τε λέγω , λέγω ὅς δέω λαμβάνω αὐτός τιμωρία καί τίς ποτέ δικαστής τυγχάνω , μετά ἐκεῖνος αὐτός ἑξῆς οὗτος λέγω . ὀρθός . αἰσχρός μέν δή τις τρόπος καί νομοθετέω πᾶς ὁπόσος νῦν μέλλω οὗτος δράω , ἐν τοιοῦτος πόλις ὅς φημί οἰκέω τε εὖ καί τυγχάνω πᾶς ὀρθότης πρός ἐπιτήδευσις ἀρετή · ἐν δέ ὁ τοιοῦτος ὁ καί ἀξιόω ὁ ὁ ἄλλος μοχθηρία ὁ μέγας ἐμφύω τις μετέχω , ὥστε δέω νομοθετέω προκαταλαμβάνω καί ἀπειλέω ἐάν τις τοιοῦτος γίγνομαι , καί οὗτος ἀποτροπή τε ἕνεκα καί γίγνομαι κόλασις τίθημι ἐπί αὐτός νόμος , ὡς εἰμί , ὅς λέγω , αἰσχρός μέν τις τρόπος . ἐπειδή δέ οὐ , καθά ὁ παλαιός νομοθέτης θεός παῖς νομοθετέω ὁ ἥρως , ὡς ὁ νῦν λόγος , αὐτός τε ἐκ θεός εἰμί ἄλλος τε ἐκ τοιοῦτος γίγνομαι νομοθετέω , ἀλλά ἄνθρωπος τε καί ἄνθρωπος σπέρμα νομοθετέω ὁ νῦν , ἀνεμέσητος δή φοβέω μή τις ἐγγίγνομαι ὁ πολίτης ἐγώ οἷος κερασβόλος , ὅς ἀτεράμων εἰς τοσοῦτος φύσις γίγνομαι ἄν ὥστε μή τήκω · καθά ἐκεῖνος ὁ σπέρμα πῦρ , νόμος οὗτος καίπερ οὕτως ἰσχυρός εἰμί ἄτηκτος γίγνομαι . ὅς δή χάριν οὐ ἐπίχαρις λέγω ἄν πρῶτος νόμος ἱερός περί σύλησις , ἐάν τις οὗτος δράω τολμάω . καί πολίτης μέν ὁ τρέφω ὀρθός οὔτε ἄν βούλομαι οὔτε ἐλπιστός πάνυ τις νοσέω ποτέ ἄν οὗτος ὁ νόσος , οἰκέτης δέ ἄν οὗτος καί ξένος καί ξένος δοῦλος πολύς ἄν ἐπιχειρέω τοιοῦτος ·
plato-philosophy.leges 9.882
ἐὰν δὲ ἀπειθῶν νόμῳ ἱερὰ καὶ πόλιν μιαίνῃ παρανόμως , ὃς ἂν τῶν ἀρχόντων αἰσθόμενος μὴ ἐπάγῃ δίκην τῷ τοιούτῳ , ἐν εὐθύναις ἔστω τῶν κατηγορημάτων τῶν μεγίστων ἓν τοῦτο αὐτῷ . ἐὰν δὲ αὖ δοῦλος τύπτῃ τὸν ἐλεύθερον , εἴτʼ οὖν ξένον εἴτε ἀστόν , βοηθείτω μὲν ὁ προστυγχάνων ἢ κατὰ τὸ τίμημα τὴν εἰρημένην ζημίαν ἀποτινέτω , συνδήσαντες δὲ οἱ προστυγχάνοντες μετὰ τοῦ πληγέντος παραδόντων τῷ ἀδικουμένῳ · ὁ δὲ παραλαβών , δήσας ἐν πέδαις καὶ μαστιγώσας ὁπόσας ἂν ἐθέλῃ , μηδὲν βλάπτων τὸν δεσπότην , παραδότω ἐκείνῳ κεκτῆσθαι κατὰ νόμον . ὁ δὲ νόμος ἔστω · ὃς ἂν ἐλεύθερον δοῦλος ὢν τύπτῃ μὴ τῶν ἀρχόντων κελευόντων , παραλαβὼν ὁ κεκτημένος παρὰ τοῦ πληγέντος δεδεμένον αὐτὸν μὴ λύσῃ , πρὶν ἂν ὁ δοῦλος πείσῃ τὸν πληγέντα ἄξιος εἶναι τοῦ λελυμένος ζῆν . τὰ αὐτὰ δὲ γυναιξίν τε ἔστω πρὸς ἀλλήλας περὶ πάντων τῶν τοιούτων νόμιμα , καὶ πρὸς ἄνδρας γυναιξὶ καὶ ἀνδράσι πρὸς γυναῖκας .
Lemmas: ἐάν δέ ἀπειθέω νόμος ἱερός καί πόλις μιαίνω παράνομος , ὅς ἄν ὁ ἄρχων αἰσθάνομαι μή ἐπάγω δίκη ὁ τοιοῦτος , ἐν εὔθυνα εἰμί ὁ κατηγόρημα ὁ μέγας εἷς οὗτος αὐτός . ἐάν δέ αὖ δοῦλος τύπτω ὁ ἐλεύθερος , εἴτε οὖν ξένος εἴτε ἀστός , βοηθέω μέν ὁ προστυγχάνω ἤ κατά ὁ τίμημα ὁ λέγω ζημία ἀποτίνω , συνδέω δέ ὁ προστυγχάνω μετά ὁ πλήσσω παραδίδωμι ὁ ἀδικέω · ὁ δέ παραλαμβάνω , δέω ἐν πέδη καί μαστιγόω ὁπόσος ἄν ἐθέλω , μηδείς βλάπτω ὁ δεσπότης , παραδίδωμι ἐκεῖνος κτάομαι κατά νόμος . ὁ δέ νόμος εἰμί · ὅς ἄν ἐλεύθερος δοῦλος εἰμί τύπτω μή ὁ ἄρχων κελεύω , παραλαμβάνω ὁ κτάομαι παρά ὁ πλήσσω δέω αὐτός μή λύω , πρίν ἄν ὁ δοῦλος πείθω ὁ πλήσσω ἄξιος εἰμί ὁ λύω ζάω . ὁ αὐτός δέ γυνή τε εἰμί πρός ἀλλήλων περί πᾶς ὁ τοιοῦτος νόμιμος , καί πρός ἀνήρ γυνή καί ἀνήρ πρός γυνή .
plato-philosophy.leges 10.884
μετὰ δὲ τὰς αἰκίας περὶ παντὸς ἓν εἰρήσθω τοιόνδε τι νόμιμον βιαίων πέρι · τῶν ἀλλοτρίων μηδένα μηδὲν φέρειν μηδὲ ἄγειν , μηδʼ αὖ χρῆσθαι μηδενὶ τῶν τοῦ πέλας , ἐὰν μὴ πείσῃ τὸν κεκτημένον · ἐκ γὰρ δὴ τοῦ τοιούτου πάντα ἠρτημένα τά τε εἰρημένα κακὰ γέγονε καὶ ἔστι καὶ ἔσται . μέγιστα δὲ δὴ τῶν λοιπῶν αἱ τῶν νέων ἀκολασίαι τε καὶ ὕβρεις , εἰς μέγιστα δέ , ὅταν εἰς ἱερὰ γίγνωνται , καὶ διαφερόντως αὖ μεγάλα , ὅταν εἰς δημόσια καὶ ἅγια ἢ κατὰ μέρη κοινὰ φυλετῶν ἤ τινων ἄλλων τοιούτων κεκοινωνηκότων ·
Lemmas: μετά δέ ὁ αἰκία περί πᾶς εἷς λέγω τοιόσδε τις νόμιμος βίαιος περί · ὁ ἀλλότριος μηδείς μηδείς φέρω μηδέ ἄγω , μηδέ αὖ χράω μηδείς ὁ ὁ πέλας , ἐάν μή πείθω ὁ κτάομαι · ἐκ γάρ δή ὁ τοιοῦτος πᾶς ἀρτάω ὁ τε λέγω κακός γίγνομαι καί εἰμί καί εἰμί . μέγας δέ δή ὁ λοιπός ὁ ὁ νέος ἀκολασία τε καί ὕβρις , εἰς μέγας δέ , ὅταν εἰς ἱερός γίγνομαι , καί διαφερόντως αὖ μέγας , ὅταν εἰς δημόσιος καί ἅγιος ἤ κατά μέρος κοινός φυλέτης ἤ τις ἄλλος τοιοῦτος κοινωνέω ·
plato-philosophy.leges 11.913
τὸ δὴ μετὰ ταῦτʼ εἴη συμβολαίων ἂν πρὸς ἀλλήλους ἡμῖν δεόμενα προσηκούσης τάξεως . ἁπλοῦν δέ γέ ἐστίν που τό γε τοιοῦτον · μήτε οὖν τις τῶν ἐμῶν χρημάτων ἅπτοιτο εἰς δύναμιν , μηδʼ αὖ κινήσειεν μηδὲ τὸ βραχύτατον ἐμὲ μηδαμῇ μηδαμῶς πείθων · κατὰ ταὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ περὶ τὰ τῶν ἄλλων ἐγὼ δρῴην , νοῦν ἔχων ἔμφρονα . θησαυρὸν δὴ λέγωμεν πρῶτον τῶν τοιούτων ὅν τις αὑτῷ καὶ τοῖς αὑτοῦ κειμήλιον ἔθετο , μὴ τῶν ἐμῶν ὢν πατέρων · μήθʼ εὑρεῖν ποτε θεοῖς εὐξαίμην μήθʼ εὑρὼν κινήσαιμι , μηδʼ αὖ τοῖς λεγομένοις μάντεσιν ἀνακοινώσαιμι τοῖς ἁμῶς γέ πώς μοι συμβουλεύουσιν ἀνελεῖν τὴν γῇ παρακαταθήκην . οὐ γάρ ποτε τοσοῦτον εἰς χρημάτων ὠφεληθείην ἂν κτῆσιν ἀνελών , ὅσον εἰς ὄγκον πρὸς ἀρετὴν ψυχῆς καὶ τὸ δίκαιον ἐπιδιδοίην μὴ ἀνελόμενος , κτῆμα ἀντὶ κτήματος ἄμεινον ἐν ἀμείνονι κτησάμενος , δίκην ἐν τῇ ψυχῇ πλούτου προτιμήσας ἐν οὐσίᾳ κεκτῆσθαι πρότερον · ἐπὶ πολλοῖς γὰρ δὴ λεγόμενον εὖ τὸ μὴ κινεῖν τὰ ἀκίνητα καὶ περὶ τούτου λέγοιτʼ ἂν ὡς ἑνὸς ἐκείνων ὄντος . πείθεσθαι δὲ χρὴ καὶ τοῖς περὶ ταῦτα λεγομένοις μύθοις , ὡς εἰς παίδων γενεὰν οὐ σύμφορα τὰ τοιαῦτα · ὃς δʼ ἂν παίδων τε ἀκηδὴς γένηται καί , τοῦ θέντος τὸν νόμον ἀμελήσας , ἃ μήτε αὐτὸς κατέθετο μήτε αὖ πατέρων τις πατήρ , μὴ πείσας τὸν θέμενον ἀνέληται , κάλλιστον νόμων διαφθείρων , ἁπλούστατον καὶ οὐδαμῇ ἀγεννοῦς ἀνδρὸς νομοθέτημα , ὃς εἶπεν · ἃ μὴ κατέθου , μὴ ἀνέλῃ—τούτοιν τοῖν δυοῖν νομοθέταιν καταφρονήσαντα καὶ ἀνελόμενον , οὔτι σμικρόν , ὃ μὴ κατέθετο αὐτός , πλῆθος δʼ ἔστιν ὅτε θησαυροῦ παμμέγεθες , τί χρὴ πάσχειν ;
Lemmas: ὁ δή μετά οὗτος εἰμί συμβόλαιον ἄν πρός ἀλλήλων ἐγώ δέω προσήκω τάξις . ἁπλόος δέ γε εἰμί που ὁ γε τοιοῦτος · μήτε οὖν τις ὁ ἐμός χρῆμα ἅπτω εἰς δύναμις , μηδέ αὖ κινέω μηδέ ὁ βραχύς ἐγώ μηδαμῇ μηδαμῶς πείθω · κατά αὐτός δέ οὗτος καί περί ὁ ὁ ἄλλος ἐγώ δράω , νόος ἔχω ἔμφρων . θησαυρός δή λέγω πρῶτος ὁ τοιοῦτος ὅς τις ἑαυτοῦ καί ὁ ἑαυτοῦ κειμήλιον τίθημι , μή ὁ ἐμός εἰμί πατήρ · μήτε εὑρίσκω ποτέ θεός εὔχομαι μήτε εὑρίσκω κινέω , μηδέ αὖ ὁ λέγω μάντις ἀνακοινόω ὁ ἀμῶς γε πως ἐγώ συμβουλεύω ἀναιρέω ὁ γῆ παρακαταθήκη . οὐ γάρ ποτέ τοσοῦτος εἰς χρῆμα ὠφελέω ἄν κτῆσις ἀναιρέω , ὅσος εἰς ὄγκος πρός ἀρετή ψυχή καί ὁ δίκαιος ἐπιδίδωμι μή ἀναιρέω , κτῆμα ἀντί κτῆμα ἀγαθός ἐν ἀγαθός κτάομαι , δίκη ἐν ὁ ψυχή πλοῦτος προτιμάω ἐν οὐσία κτάομαι πρότερος · ἐπί πολύς γάρ δή λέγω εὖ ὁ μή κινέω ὁ ἀκίνητος καί περί οὗτος λέγω ἄν ὡς εἷς ἐκεῖνος εἰμί . πείθω δέ χρή καί ὁ περί οὗτος λέγω μῦθος , ὡς εἰς παῖς γενεά οὐ σύμφορος ὁ τοιοῦτος · ὅς δέ ἄν παῖς τε ἀκηδής γίγνομαι καί , ὁ τίθημι ὁ νόμος ἀμελέω , ὅς μήτε αὐτός κατατίθημι μήτε αὖ πατήρ τις πατήρ , μή πείθω ὁ τίθημι ἀναιρέω , καλός νόμος διαφθείρω , ἁπλόος καί οὐδαμῇ ἀγεννής ἀνήρ νομοθέτημα , ὅς λέγω · ὅς μή κατατίθημι , μή ανελη—τουος ὁ δύο νομοθέτης καταφρονέω καί ἀναιρέω , οὔτι μικρός , ὅς μή κατατίθημι αὐτός , πλῆθος δέ εἰμί ὅτε θησαυρός παμμεγέθης , τίς χρή πάσχω ;
plato-philosophy.leges 11.938
δωρεὰν δʼ αὐτῆς εἶναι τῆς τέχνης καὶ τῶν λόγων τῶν ἐκ τῆς τέχνης , ἂν ἀντιδωρῆταί τις χρήματα . ταύτην οὖν ἐν τῇ παρʼ ἡμῖν πόλει , εἴτʼ οὖν τέχνη εἴτε ἄτεχνός ἐστίν τις ἐμπειρία καὶ τριβή , μάλιστα μὲν δὴ χρεών ἐστιν μὴ φῦναι · δεομένου δὲ τοῦ νομοθέτου πείθεσθαι καὶ μὴ ἐναντία δίκῃ φθέγγεσθαι , πρὸς ἄλλην δὲ ἀπαλλάττεσθαι χώραν , πειθομένοις μὲν σιγή , ἀπειθοῦσιν δὲ φωνὴ νόμου ἥδε · ἄν τις δοκῇ πειρᾶσθαι τὴν τῶν δικαίων δύναμιν ἐν ταῖς τῶν δικαστῶν ψυχαῖς ἐπὶ τἀναντία τρέπειν καὶ παρὰ καιρὸν πολυδικεῖν τῶν τοιούτων ἢ καὶ συνδικεῖν , γραφέσθω μὲν ὁ βουλόμενος αὐτὸν κακοδικίας ἢ καὶ συνδικίας κακῆς , κρινέσθω δὲ ἐν τῷ τῶν ἐκλεκτῶν δικαστηρίῳ , ὀφλόντος δέ , τιμάτω τὸ δικαστήριον εἴτε φιλοχρηματίᾳ δοκεῖ δρᾶν τὸ τοιοῦτον εἴτε φιλονικίᾳ , καὶ ἐὰν μὲν φιλονικίᾳ , τιμᾶν αὐτῷ τὸ δικαστήριον ὅσου χρὴ χρόνου τὸν τοιοῦτον μηδενὶ λαχεῖν δίκην μηδὲ συνδικῆσαι , ἐὰν δὲ φιλοχρηματίᾳ , τὸν μὲν ξένον ἀπιόντα ἐκ τῆς χώρας μήποτε πάλιν ἐλθεῖν ἢ θανάτῳ ζημιοῦσθαι , τὸν ἀστὸν δὲ τεθνάναι φιλοχρημοσύνης ἕνεκα τῆς ἐκ παντὸς τρόπου παρʼ αὐτῷ τιμωμένης · καὶ ἐάν τις φιλονικίᾳ κριθῇ δὶς τὸ τοιοῦτον δρᾶν , τεθνάτω .
Lemmas: δωρεά δέ αὐτός εἰμί ὁ τέχνη καί ὁ λόγος ὁ ἐκ ὁ τέχνη , ἐάν ἀντιδωρέομαι τις χρῆμα . οὗτος οὖν ἐν ὁ παρά ἐγώ πόλις , εἴτε οὖν τέχνη εἴτε ἄτεχνος εἰμί τις ἐμπειρία καί τριβή , μάλα μέν δή χρεών εἰμί μή φύω · δέω δέ ὁ νομοθέτης πείθω καί μή ἐναντίος δίκη φθέγγομαι , πρός ἄλλος δέ ἀπαλλάσσω χώρα , πείθω μέν σιγή , ἀπειθέω δέ φωνή νόμος ὅδε · ἐάν τις δοκέω πειράω ὁ ὁ δίκαιος δύναμις ἐν ὁ ὁ δικαστής ψυχή ἐπί ἐναντίος τρέπω καί παρά καιρός πολυδικέω ὁ τοιοῦτος ἤ καί συνδικέω , γράφω μέν ὁ βούλομαι αὐτός κακοδικία ἤ καί συνδικία κακός , κρίνω δέ ἐν ὁ ὁ ἐκλεκτός δικαστήριον , ὀφλισκάνω δέ , τιμάω ὁ δικαστήριον εἴτε φιλοχρηματία δοκέω δράω ὁ τοιοῦτος εἴτε φιλονικία , καί ἐάν μέν φιλονικία , τιμάω αὐτός ὁ δικαστήριον ὅσος χρή χρόνος ὁ τοιοῦτος μηδείς λαγχάνω δίκη μηδέ συνδικέω , ἐάν δέ φιλοχρηματία , ὁ μέν ξένος ἀπέρχομαι ἐκ ὁ χώρα μήποτε πάλιν ἔρχομαι ἤ θάνατος ζημιόω , ὁ ἀστός δέ θνῄσκω φιλοχρημοσύνη ἕνεκα ὁ ἐκ πᾶς τρόπος παρά αὐτός τιμάω · καί ἐάν τις φιλονικία κρίνω δίς ὁ τοιοῦτος δράω , θνῄσκω .
plato-philosophy.leges 12.941
ἐὰν ὡς πρεσβευτής τις ἢ κῆρυξ καταψευδόμενος τῆς πόλεως παραπρεσβεύηται πρός τινα πόλιν , ἢ πεμπόμενος μὴ τὰς οὔσας πρεσβείας ἐφʼ αἷς πέμπεται ἀπαγγέλλῃ , ἢ πάλιν αὖ παρὰ τῶν πολεμίων ἢ καὶ φίλων μὴ τὰ παρʼ ἐκείνων ὀρθῶς ἀποπρεσβεύσας γένηται φανερὸς ἢ κηρυκεύσας , γραφαὶ κατὰ τούτων ἔστων ὡς Ἑρμοῦ καὶ Διὸς ἀγγελίας καὶ ἐπιτάξεις παρὰ νόμον ἀσεβησάντων , τίμημα δὲ ὅτι χρὴ πάσχειν ἢ ἀποτίνειν , ἐὰν ὄφλῃ.κλοπὴ μὲν χρημάτων ἀνελεύθερον , ἁρπαγὴ δὲ ἀναίσχυντον · τῶν Διὸς δὲ ὑέων οὐδεὶς οὔτε δόλοις οὔτε βίᾳ χαίρων ἐπιτετήδευκεν τούτοιν οὐδέτερον . μηδεὶς οὖν ὑπὸ ποιητῶν μηδʼ ἄλλως ὑπό τινων μυθολόγων πλημμελῶν περὶ τὰ τοιαῦτα ἐξαπατώμενος ἀναπειθέσθω , καὶ κλέπτων ἢ βιαζόμενος οἰέσθω μηδὲν αἰσχρὸν ποιεῖν ἀλλʼ ἅπερ αὐτοὶ θεοὶ δρῶσιν · οὔτε γὰρ ἀληθὲς οὔτʼ εἰκός , ἀλλʼ ὅς τι δρᾷ τοιοῦτον παρανόμως , οὔτε θεὸς οὔτε παῖς ἐστίν ποτε θεῶν , ταῦτα δὲ νομοθέτῃ μᾶλλον προσήκει γιγνώσκειν ἢ ποιηταῖς σύμπασιν . ὁ μὲν οὖν πεισθεὶς ἡμῶν τῷ λόγῳ εὐτυχεῖ τε καὶ εἰς χρόνον ἅπαντα εὐτυχοῖ , ὁ δὲ ἀπιστήσας τὸ μετὰ ταῦτα τοιῷδέ τινι μαχέσθω νόμῳ · ἐάν τίς τι κλέπτῃ δημόσιον μέγα ἢ καὶ σμικρόν , τῆς αὐτῆς δίκης δεῖ . μικρόν τι γὰρ ὁ κλέπτων ἔρωτι μὲν ταὐτῷ , δυνάμει δὲ ἐλάττονι κέκλοφεν , ὅ τε τὸ μεῖζον κινῶν οὐ καταθέμενος ὅλον ἀδικεῖ · δίκης οὖν οὐδέτερον οὐδετέρου ἐλάττονος ἕνεκα μεγέθους τοῦ κλέμματος ὁ νόμος ἀξιοῖ ζημιοῦν , ἀλλὰ τῷ τὸν μὲν ἴσως ἂν ἰάσιμον ἔτʼ εἶναι , τὸν δʼ ἀνίατον .
Lemmas: ἐάν ὡς πρεσβευτής τις ἤ κῆρυξ καταψεύδομαι ὁ πόλις παραπρεσβεύω πρός τις πόλις , ἤ πέμπω μή ὁ εἰμί πρεσβεία ἐπί ὅς πέμπω ἀπαγγέλλω , ἤ πάλιν αὖ παρά ὁ πολέμιος ἤ καί φίλος μή ὁ παρά ἐκεῖνος ὀρθός ἀποπρεσβεύω γίγνομαι φανερός ἤ κηρυκεύω , γραφή κατά οὗτος εἰμί ὡς Ἑρμῆς καί Ζεύς ἀγγελία καί ἐπίταξις παρά νόμος ἀσεβέω , τίμημα δέ ὅτι χρή πάσχω ἤ ἀποτίνω , ἐάν ὄφλῃ.κλοπὴ μέν χρῆμα ἀνελεύθερος , ἁρπαγή δέ ἀναίσχυντος · ὁ Ζεύς δέ υἱός οὐδείς οὔτε δόλος οὔτε βία χαίρω ἐπιτηδεύω οὗτος οὐδέτερος . μηδείς οὖν ὑπό ποιητής μηδέ ἄλλος ὑπό τις μυθόλογος πλημμελέω περί ὁ τοιοῦτος ἐξαπατάω ἀναπείθω , καί κλέπτω ἤ βιάζω οἴομαι μηδείς αἰσχρός ποιέω ἀλλά ὅς αὐτός θεός δράω · οὔτε γάρ ἀληθής οὔτε ἔοικα , ἀλλά ὅς τις δράω τοιοῦτος παράνομος , οὔτε θεός οὔτε παῖς εἰμί ποτέ θεός , οὗτος δέ νομοθέτης μάλα προσήκω γιγνώσκω ἤ ποιητής σύμπας . ὁ μέν οὖν πείθω ἐγώ ὁ λόγος εὐτυχέω τε καί εἰς χρόνος ἅπας εὐτυχέω , ὁ δέ ἀπιστέω ὁ μετά οὗτος τοιόσδε τις μάχομαι νόμος · ἐάν τις τις κλέπτω δημόσιος μέγας ἤ καί μικρός , ὁ αὐτός δίκη δέω . μικρός τις γάρ ὁ κλέπτω ἔρως μέν αὐτός , δύναμις δέ ἐλαχύς κλέπτω , ὁ τε ὁ μέγας κινέω οὐ κατατίθημι ὅλος ἀδικέω · δίκη οὖν οὐδέτερος οὐδέτερος ἐλαχύς ἕνεκα μέγεθος ὁ κλέμμα ὁ νόμος ἀξιόω ζημιόω , ἀλλά ὁ ὁ μέν ἴσως ἄν ἰάσιμος ἔτι εἰμί , ὁ δέ ἀνίατος .
plato-philosophy.leges 12.969
τὸ λεγόμενον , ὦ φίλοι , ἐν κοινῷ καὶ μέσῳ ἔοικεν ἡμῖν κεῖσθαι , καὶ εἴπερ κινδυνεύειν περὶ τῆς πολιτείας ἐθέλομεν συμπάσης , ἢ τρὶς ἕξ , φασίν , ἢ τρεῖς κύβους βάλλοντες , ταῦτα ποιητέον , ἐγὼ δʼ ὑμῖν συγκινδυνεύσω τῷ φράζειν τε καὶ ἐξηγεῖσθαι τά γε δεδογμένα ἐμοὶ περὶ τῆς παιδείας τε καὶ τροφῆς τῆς νῦν αὖ κεκινημένης τοῖς λόγοις · τὸ μέντοι κινδύνευμα οὐ σμικρὸν οὐδʼ ἑτέροις τισὶν προσφερὲς ἂν εἴη . σοὶ δὴ τοῦτό γε , ὦ Κλεινία , μέλειν παρακελεύομαι · σὺ γὰρ τὴν Μαγνήτων πόλιν , ἢ ᾧ ἂν θεὸς ἐπώνυμον αὐτὴν ποιήσῃ , κλέος ἀρῇ μέγιστον κατασκευάσας αὐτὴν ὀρθῶς , ἢ τό γε ἀνδρειότατος εἶναι δοκεῖν τῶν ὕστερον ἐπιγιγνομένων οὐκ ἐκφεύξῃ ποτέ . ἐάν γε μὴν οὗτος ἡμῖν ὁ θεῖος γένηται σύλλογος , ὦ φίλοι ἑταῖροι , παραδοτέον τούτῳ τὴν πόλιν , ἀμφισβήτησίς τε οὐκ ἔστʼ οὐδεμία οὐδενὶ τῶν νῦν παρὰ ταῦθʼ ὡς ἔπος εἰπεῖν νομοθετῶν , ὄντως δὲ ἔσται σχεδὸν ὕπαρ ἀποτετελεσμένον οὗ σμικρῷ πρόσθεν ὀνείρατος ὣς τῷ λόγῳ ἐφηψάμεθα , κεφαλῆς νοῦ τε κοινωνίας εἰκόνα τινά πως συμμείξαντες , ἐὰν ἄρα ἡμῖν οἵ τε ἄνδρες ἀκριβῶς ἐκλεχθῶσι , παιδευθῶσί τε προσηκόντως , παιδευθέντες τε ἐν ἀκροπόλει τῆς χώρας κατοικήσαντες , φύλακες ἀποτελεσθῶσιν οἵους ἡμεῖς οὐκ εἴδομεν ἐν τῷ πρόσθεν βίῳ πρὸς ἀρετὴν σωτηρίας γενομένους . ὦ φίλε Κλεινία , ἐκ τῶν νῦν ἡμῖν εἰρημένων ἁπάντων ἢ τὴν πόλιν ἐατέον τῆς κατοικίσεως ἢ τὸν ξένον τόνδε οὐκ ἀφετέον , ἀλλὰ δεήσεσιν καὶ μηχαναῖς πάσαις κοινωνὸν ποιητέον ἐπὶ τὴν τῆς πόλεως κατοίκισιν . ἀληθέστατα λέγεις , ὦ Μέγιλλε , καὶ ἐγὼ ποιήσω ταῦθʼ οὕτως καὶ σὺ συλλάμβανε . συλλήψομαι .
Lemmas: ὁ λέγω , ὦ φίλος , ἐν κοινός καί μέσος ἔοικα ἐγώ κεῖμαι , καί εἴπερ κινδυνεύω περί ὁ πολιτεία ἐθέλω σύμπας , ἤ τρίς ἕξ , φημί , ἤ τρεῖς κύβος βάλλω , οὗτος ποιέω , ἐγώ δέ σύ συγκινδυνεύω ὁ φράζω τε καί ἐξηγέομαι ὁ γε δοκέω ἐγώ περί ὁ παιδεία τε καί τροφή ὁ νῦν αὖ κινέω ὁ λόγος · ὁ μέντοι κινδύνευμα οὐ μικρός οὐδέ ἕτερος τις προσφερής ἄν εἰμί . σύ δή οὗτος γε , ὦ Κλεινίας , μέλω παρακελεύομαι · σύ γάρ ὁ Μάγνης πόλις , ἤ ὅς ἄν θεός ἐπώνυμος αὐτός ποιέω , κλέος ἀείρω μέγας κατασκευάζω αὐτός ὀρθός , ἤ ὁ γε ἀνδρεῖος εἰμί δοκέω ὁ ὕστερον ἐπιγίγνομαι οὐ ἐκφεύγω ποτέ . ἐάν γε μήν οὗτος ἐγώ ὁ θεῖος γίγνομαι σύλλογος , ὦ φίλος ἑταῖρος , παραδοτέος οὗτος ὁ πόλις , ἀμφισβήτησις τε οὐ εἰμί οὐδείς οὐδείς ὁ νῦν παρά οὗτος ὡς ἔπος λέγω νομοθέτης , ὄντως δέ εἰμί σχεδόν ὕπαρ ἀποτελέω ὅς μικρός πρόσθεν ὄνειρος ὡς ὁ λόγος ἐφάπτω , κεφαλή νόος τε κοινωνία εἰκών τις πως συμμείγνυμι , ἐάν ἄρα ἐγώ ὁ τε ἀνήρ ἀκριβής ἐκλέγω , παιδεύω τε προσηκόντως , παιδεύω τε ἐν ἀκρόπολις ὁ χώρα κατοικέω , φύλαξ ἀποτελέω οἷος ἐγώ οὐ ὁράω ἐν ὁ πρόσθεν βίος πρός ἀρετή σωτηρία γίγνομαι . ὦ φίλος Κλεινίας , ἐκ ὁ νῦν ἐγώ λέγω ἅπας ἤ ὁ πόλις ἐάω ὁ κατοίκισις ἤ ὁ ξένος ὅδε οὐ ἀφετέος , ἀλλά δέησις καί μηχανή πᾶς κοινωνός ποιέω ἐπί ὁ ὁ πόλις κατοίκισις . ἀληθής λέγω , ὦ Μέγιλλος , καί ἐγώ ποιέω οὗτος οὕτως καί σύ συλλαμβάνω . συλλαμβάνω .