plato-philosophy.leges 7.791
δειμαίνειν ἐστίν που ταῦτʼ ἀμφότερα τὰ πάθη , καὶ ἔστι δείματα διʼ ἕξιν φαύλην τῆς ψυχῆς τινα . ὅταν οὖν ἔξωθέν τις προσφέρῃ τοῖς τοιούτοις πάθεσι σεισμόν , ἡ τῶν ἔξωθεν κρατεῖ κίνησις προσφερομένη τὴν ἐντὸς φοβερὰν οὖσαν καὶ μανικὴν κίνησιν , κρατήσασα δέ , γαλήνην ἡσυχίαν τε ἐν τῇ ψυχῇ φαίνεσθαι ἀπεργασαμένη τῆς περὶ τὰ τῆς καρδίας χαλεπῆς γενομένης ἑκάστων πηδήσεως , παντάπασιν ἀγαπητόν τι , τοὺς μὲν ὕπνου λαγχάνειν ποιεῖ , τοὺς δʼ ἐγρηγορότας ὀρχουμένους τε καὶ αὐλουμένους μετὰ θεῶν , οἷς ἂν καλλιεροῦντες ἕκαστοι θύωσι , κατηργάσατο ἀντὶ μανικῶν ἡμῖν διαθέσεων ἕξεις ἔμφρονας ἔχειν . καὶ ταῦτα , ὡς διὰ βραχέων γε οὕτως εἰπεῖν , πιθανὸν λόγον ἔχει τινά . πάνυ μὲν οὖν . εἰ δέ γε οὕτως τοιαύτην τινὰ δύναμιν ἔχει ταῦτα , ἐννοεῖν χρὴ τόδε παρʼ αὑτοῖς , ὡς ἅπασα ψυχὴ δείμασιν συνοῦσα ἐκ νέων μᾶλλον ἂν διὰ φόβων ἐθίζοιτο γίγνεσθαι · τοῦτο δέ που πᾶς ἂν φαίη δειλίας ἄσκησιν ἀλλʼ οὐκ ἀνδρείας γίγνεσθαι . πῶς γὰρ οὔ ; τὸ δέ γε ἐναντίον ἀνδρείας ἂν φαῖμεν ἐκ νέων εὐθὺς ἐπιτήδευμα εἶναι , τὸ νικᾶν τὰ προσπίπτονθʼ ἡμῖν δείματά τε καὶ φόβους . ὀρθῶς . ἓν δὴ καὶ τοῦτο εἰς ψυχῆς μόριον ἀρετῆς , τὴν τῶν παντελῶς παίδων γυμναστικὴν ἐν ταῖς κινήσεσιν , μέγα ἡμῖν φῶμεν συμβάλλεσθαι . πάνυ μὲν οὖν . καὶ μὴν τό γε μὴ δύσκολον ἐν ψυχῇ καὶ τὸ δύσκολον οὐ σμικρὸν μόριον εὐψυχίας καὶ κακοψυχίας ἑκάτερον γιγνόμενον γίγνοιτʼ ἄν . πῶς δʼ οὔ ; τίνα οὖν ἂν τρόπον εὐθὺς ἐμφύοιθʼ ἡμῖν ὁπότερον βουληθεῖμεν τῷ νεογενεῖ , φράζειν δὴ πειρατέον ὅπως τις καὶ καθʼ ὅσον εὐπορεῖ τούτων . πῶς γὰρ οὔ ; λέγω δὴ τό γε παρʼ ἡμῖν δόγμα , ὡς ἡ μὲν τρυφὴ δύσκολα καὶ ἀκράχολα καὶ σφόδρα ἀπὸ σμικρῶν κινούμενα τὰ τῶν νέων ἤθη ἀπεργάζεται , τὸ δὲ τούτων ἐναντίον , ἥ τε σφοδρὰ καὶ ἀγρία δούλωσις , ταπεινοὺς καὶ ἀνελευθέρους καὶ μισανθρώπους ποιοῦσα , ἀνεπιτηδείους συνοίκους ἀποτελεῖ . πῶς οὖν δὴ χρὴ τὰ μήπω φωνῆς συνιέντα , μηδὲ παιδείας τῆς ἄλλης δυνατὰ γεύεσθαί πω , τρέφειν τὴν πόλιν ἅπασαν ; ὧδέ πως · φθέγγεσθαί που μετὰ βοῆς εὐθὺς πᾶν εἴωθεν τὸ γενόμενον , καὶ οὐχ ἥκιστα τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος · καὶ δὴ καὶ τῷ κλάειν πρὸς τῇ βοῇ μᾶλλον τῶν ἄλλων συνέχεται . πάνυ μὲν οὖν .
Lemmas: δειμαίνω εἰμί που οὗτος ἀμφότερος ὁ πάθος , καί εἰμί δεῖμα διά ἕξις φαῦλος ὁ ψυχή τις . ὅταν οὖν ἔξωθεν τις προσφέρω ὁ τοιοῦτος πάθος σεισμός , ὁ ὁ ἔξωθεν κρατέω κίνησις προσφέρω ὁ ἐντός φοβερός εἰμί καί μανικός κίνησις , κρατέω δέ , γαλήνη ἡσυχία τε ἐν ὁ ψυχή φαίνω ἀπεργάζομαι ὁ περί ὁ ὁ καρδία χαλεπός γίγνομαι ἕκαστος πήδησις , παντάπασι ἀγαπητός τις , ὁ μέν ὕπνος λαγχάνω ποιέω , ὁ δέ ἐγείρω ὀρχέομαι τε καί αὐλέω μετά θεός , ὅς ἄν καλλιερέω ἕκαστος θύω , κατεργάζομαι ἀντί μανικός ἐγώ διάθεσις ἕξις ἔμφρων ἔχω . καί οὗτος , ὡς διά βραχύς γε οὕτως λέγω , πιθανός λόγος ἔχω τις . πάνυ μέν οὖν . εἰ δέ γε οὕτως τοιοῦτος τις δύναμις ἔχω οὗτος , ἐννοέω χρή ὅδε παρά ἑαυτοῦ , ὡς ἅπας ψυχή δεῖμα σύνειμι ἐκ νέος μάλα ἄν διά φόβος ἐθίζω γίγνομαι · οὗτος δέ που πᾶς ἄν φημί δειλία ἄσκησις ἀλλά οὐ ἀνδρεία γίγνομαι . πῶς γάρ οὐ ; ὁ δέ γε ἐναντίος ἀνδρεία ἄν φημί ἐκ νέος εὐθύς ἐπιτήδευμα εἰμί , ὁ νικάω ὁ προσπίπτω ἐγώ δεῖμα τε καί φόβος . ὀρθός . εἷς δή καί οὗτος εἰς ψυχή μόριον ἀρετή , ὁ ὁ παντελής παῖς γυμναστικός ἐν ὁ κίνησις , μέγας ἐγώ φημί συμβάλλω . πάνυ μέν οὖν . καί μήν ὁ γε μή δύσκολος ἐν ψυχή καί ὁ δύσκολος οὐ μικρός μόριον εὐψυχία καί κακοψυχία ἑκάτερος γίγνομαι γίγνομαι ἄν . πῶς δέ οὐ ; τίς οὖν ἄν τρόπος εὐθύς ἐμφύω ἐγώ ὁπότερος βούλομαι ὁ νεογενής , φράζω δή πειράω ὅπως τις καί κατά ὅσος εὐπορέω οὗτος . πῶς γάρ οὐ ; λέγω δή ὁ γε παρά ἐγώ δόγμα , ὡς ὁ μέν τρυφή δύσκολος καί ἀκράχολος καί σφόδρα ἀπό μικρός κινέω ὁ ὁ νέος ἦθος ἀπεργάζομαι , ὁ δέ οὗτος ἐναντίος , ὁ τε σφοδρός καί ἄγριος δούλωσις , ταπεινός καί ἀνελεύθερος καί μισάνθρωπος ποιέω , ἀνεπιτήδειος σύνοικος ἀποτελέω . πῶς οὖν δή χρή ὁ μήπω φωνή συνίημι , μηδέ παιδεία ὁ ἄλλος δυνατός γεύω πω , τρέφω ὁ πόλις ἅπας ; ὧδε πως · φθέγγομαι που μετά βοή εὐθύς πᾶς εἴωθα ὁ γίγνομαι , καί οὐ ἦκα ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος · καί δή καί ὁ κλαίω πρός ὁ βοή μάλα ὁ ἄλλος συνέχω . πάνυ μέν οὖν .