plato-philosophy.leges 6.783
τρίτη δὲ ἡμῖν καὶ μεγίστη χρεία καὶ ἔρως ὀξύτατος ὕστατος μὲν ὁρμᾶται , διαπυρωτάτους δὲ τοὺς ἀνθρώπους μανίαις ἀπεργάζεται πάντως , ὁ περὶ τὴν τοῦ γένους σπορὰν ὕβρει πλείστῃ καόμενος . ἃ δὴ δεῖ τρία νοσήματα , τρέποντα εἰς τὸ βέλτιστον παρὰ τὸ λεγόμενον ἥδιστον , τρισὶ μὲν τοῖς μεγίστοις πειρᾶσθαι κατέχειν , φόβῳ καὶ νόμῳ καὶ τῷ ἀληθεῖ λόγῳ , προσχρωμένους μέντοι Μούσαις τε καὶ ἀγωνίοισι θεοῖς , σβεννύντων τὴν αὔξην τε καὶ ἐπιρροήν.παίδων δὲ δὴ γένεσιν μετὰ τοὺς γάμους θῶμεν , καὶ μετὰ γένεσιν τροφὴν καὶ παιδείαν · καὶ τάχʼ ἂν οὕτω προϊόντων τῶν λόγων ὅ τε νόμος ἡμῖν ἕκαστος περαίνοιτο εἰς τοὔμπροσθεν ἐπὶ συσσίτια ἡνίκα ἀφικόμεθα—τὰς τοιαύτας κοινωνίας εἴτε ἄρα γυναικῶν εἴτε ἀνδρῶν δεῖ μόνων γίγνεσθαι , προσμείξαντες αὐτοῖς ἐγγύθεν ἴσως μᾶλλον κατοψόμεθα—τά τε ἐπίπροσθεν αὐτῶν , ἔτι νῦν ὄντα ἀνομοθέτητα , τάξαντες αὐτὰ ἐπίπροσθεν ποιησόμεθα , καὶ ὅπερ ἐρρήθη νυνδή , κατοψόμεθά τε αὐτὰ ἀκριβέστερον , μᾶλλόν τε τοὺς προσήκοντας αὐτοῖς καὶ πρέποντας νόμους ἂν θείημεν . ὀρθότατα λέγεις . φυλάξωμεν τοίνυν τῇ μνήμῃ τὰ νυνδὴ λεχθέντα · ἴσως γὰρ χρείαν ποτʼ αὐτῶν πάντων ἕξομεν . τὰ ποῖα δὴ διακελεύῃ ; ἃ τοῖς τρισὶ διωριζόμεθα ῥήμασι · βρῶσιν μὲν ἐλέγομέν που , καὶ δεύτερον πόσιν , καὶ ἀφροδισίων δέ τινα διαπτόησιν τρίτον . πάντως , ὦ ξένε , μεμνησόμεθά που ὧν τὰ νῦν διακελεύῃ . καλῶς . ἔλθωμεν δʼ ἐπὶ τὰ νυμφικά , διδάξοντές τε αὐτοὺς πῶς χρὴ καὶ τίνα τρόπον τοὺς παῖδας ποιεῖσθαι , καὶ ἐὰν ἄρα μὴ πείθωμεν , ἀπειλήσοντές τισιν νόμοις . πῶς ; νύμφην χρὴ διανοεῖσθαι καὶ νυμφίον ὡς ὅτι καλλίστους καὶ ἀρίστους εἰς δύναμιν ἀποδειξομένους παῖδας τῇ πόλει . πάντες δʼ ἄνθρωποι κοινωνοὶ πάσης πράξεως , ἡνίκα μὲν ἂν προσέχωσιν αὑτοῖς τε καὶ τῇ πράξει τὸν νοῦν , πάντα καλὰ καὶ ἀγαθὰ ἀπεργάζονται , μὴ προσέχοντες δὲ ἢ μὴ ἔχοντες νοῦν , τἀναντία .
Lemmas: τρίτος δέ ἐγώ καί μέγας χρεία καί ἔρως ὀξύς ὕστερος μέν ὁρμάω , διάπυρος δέ ὁ ἄνθρωπος μανία ἀπεργάζομαι πάντως , ὁ περί ὁ ὁ γένος σπορά ὕβρις πολύς καίω . ὅς δή δέω τρεῖς νόσημα , τρέπω εἰς ὁ ἀγαθός παρά ὁ λέγω ἡδύς , τρεῖς μέν ὁ μέγας πειράω κατέχω , φόβος καί νόμος καί ὁ ἀληθής λόγος , προσχράομαι μέντοι Μοῦσα τε καί ἀγώνιος θεός , σβέννυμι ὁ αὔξη τε καί επιρροην.παιδηω δέ δή γένεσις μετά ὁ γάμος τίθημι , καί μετά γένεσις τροφή καί παιδεία · καί τάχα ἄν οὕτως προέρχομαι ὁ λόγος ὁ τε νόμος ἐγώ ἕκαστος περαίνω εἰς ἔμπροσθεν ἐπί συσσίτιον ἡνίκα ἀφικόμεθα—τὰς τοιοῦτος κοινωνία εἴτε ἄρα γυνή εἴτε ἀνήρ δέω μόνος γίγνομαι , προσμείγνυμι αὐτός ἐγγύθεν ἴσως μάλα κατόψομαι τε ἐπίπροσθεν αὐτός , ἔτι νῦν εἰμί ἀνομοθέτητος , τάσσω αὐτός ἐπίπροσθεν ποιέω , καί ὅς λέγω νυνδί , καθοράω τε αὐτός ἀκριβής , μάλα τε ὁ προσήκω αὐτός καί πρέπω νόμος ἄν τίθημι . ὀρθός λέγω . φυλάσσω τοίνυν ὁ μνήμη ὁ νυνδί λέγω · ἴσως γάρ χρεία ποτέ αὐτός πᾶς ἔχω . ὁ ποῖος δή διακελεύομαι ; ὅς ὁ τρεῖς διορίζω ῥῆμα · βρῶσις μέν λέγω που , καί δεύτερος πόσις , καί ἀφροδίσιος δέ τις διαπτόησις τρίτος . πάντως , ὦ ξένος , μιμνῄσκω που ὅς ὁ νῦν διακελεύομαι . καλός . ἔρχομαι δέ ἐπί ὁ νυμφικός , διδάσκω τε αὐτός πῶς χρή καί τίς τρόπος ὁ παῖς ποιέω , καί ἐάν ἄρα μή πείθω , ἀπειλέω τις νόμος . πῶς ; νύμφη χρή διανοέω καί νυμφίος ὡς ὅτι καλός καί ἀγαθός εἰς δύναμις ἀποδείκνυμι παῖς ὁ πόλις . πᾶς δέ ἄνθρωπος κοινωνός πᾶς πρᾶξις , ἡνίκα μέν ἄν προσέχω ἑαυτοῦ τε καί ὁ πρᾶξις ὁ νόος , πᾶς καλός καί ἀγαθός ἀπεργάζομαι , μή προσέχω δέ ἤ μή ἔχω νόος , ἐναντίος .