plato-philosophy.leges 10.909
ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ θεοὺς νομίζον ἀμελεῖν δύʼ ἕτερα γεννᾷ , καὶ τὸ παραιτητοὺς ἄλλα δύο . τούτων δὴ ταύτῃ διεστηκότων , τοὺς μὲν ὑπʼ ἀνοίας ἄνευ κάκης ὀργῆς τε καὶ ἤθους γεγενημένους εἰς τὸ σωφρονιστήριον ὁ δικαστὴς τιθέμενος νόμῳ τιθέσθω μηδὲν ἔλαττον ἐτῶν πέντε , ἐν τούτῳ δὲ τῷ χρόνῳ μηδεὶς τῶν πολιτῶν αὐτοῖς ἄλλος συγγιγνέσθω πλὴν οἱ τοῦ νυκτερινοῦ συλλόγου κοινωνοῦντες , ἐπὶ νουθετήσει τε καὶ τῇ τῆς ψυχῆς σωτηρίᾳ ὁμιλοῦντες · ὅταν δʼ ὁ χρόνος αὐτοῖς ἐξέλθῃ τῶν δεσμῶν , ἐὰν μὲν δοκῇ τις σωφρονεῖν αὐτῶν , οἰκείτω μετὰ τῶν σωφρόνων , ἐὰν δὲ μή , ὀφείλῃ δʼ αὖθις τὴν τοιαύτην δίκην , θανάτῳ ζημιούσθω . ὅσοι δʼ ἂν θηριώδεις γένωνται πρὸς τῷ θεοὺς μὴ νομίζειν ἢ ἀμελεῖς ἢ παραιτητοὺς εἶναι , καταφρονοῦντες δὲ τῶν ἀνθρώπων ψυχαγωγῶσι μὲν πολλοὺς τῶν ζώντων , τοὺς δὲ τεθνεῶτας φάσκοντες ψυχαγωγεῖν καὶ θεοὺς ὑπισχνούμενοι πείθειν , ὡς θυσίαις τε καὶ εὐχαῖς καὶ ἐπῳδαῖς γοητεύοντες , ἰδιώτας τε καὶ ὅλας οἰκίας καὶ πόλεις χρημάτων χάριν ἐπιχειρῶσιν κατʼ ἄκρας ἐξαιρεῖν , τούτων δὲ ὃς ἂν ὀφλὼν εἶναι δόξῃ , τιμάτω τὸ δικαστήριον αὐτῷ κατὰ νόμον δεδέσθαι μὲν ἐν τῷ τῶν μεσογέων δεσμωτηρίῳ , προσιέναι δὲ αὐτοῖς μηδένα ἐλεύθερον μηδέποτε , τακτὴν δὲ ὑπὸ τῶν νομοφυλάκων αὐτοὺς τροφὴν παρὰ τῶν οἰκετῶν λαμβάνειν . ἀποθανόντα δὲ ἔξω τῶν ὁρίων ἐκβάλλειν ἄταφον · ἐὰν δέ τις ἐλεύθερος συνθάπτῃ , δίκας ἀσεβείας τῷ ἐθέλοντι λαγχάνειν ὑπεχέτω . παῖδας δὲ ἂν μὲν καταλείπῃ τῇ πόλει ἱκανούς , οἱ τῶν ὀρφανῶν ἐπιμελούμενοι καὶ τούτων ὡς ὄντων ὀρφανῶν ἐπιμελείσθων μηδὲν χεῖρον τῶν ἄλλων ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἂν ὁ πατὴρ αὐτῶν ὄφλῃ τὴν δίκην.κοινὸν δʼ ἐπὶ τούτοις πᾶσιν νόμον κεῖσθαι χρεών , ὃς ἐλάττω τε εἰς θεοὺς αὐτῶν τοὺς πολλοὺς ἔργῳ καὶ λόγῳ πλημμελεῖν ἂν ποιοῖ , καὶ δὴ καὶ ἀνοήτους ἧττον γίγνεσθαι , διὰ τὸ μὴ ἐξεῖναι θεοπολεῖν παρὰ νόμον . ἔστω γὰρ νόμος ὅδε τοῖς σύμπασιν κείμενος ἁπλῶς · Ἱερὰ μηδὲ εἷς ἐν ἰδίαις οἰκίαις ἐκτήσθω · θύειν δʼ ὅταν ἐπὶ νοῦν ἴῃ τινί , πρὸς τὰ δημόσια ἴτω θύσων , καὶ τοῖς ἱερεῦσί τε καὶ ἱερείαις ἐγχειριζέτω τὰ θύματα , οἷς ἁγνεῖαι τούτων ἐπιμελεῖς . συνευξάσθω δὲ αὐτός τε καὶ ὃν ἂν ἐθέλῃ μετʼ αὐτοῦ συνεύχεσθαι .
Lemmas: ὡσαύτως δέ καί ὁ θεός νομίζω ἀμελέω δύο ἕτερος γεννάω , καί ὁ παραιτητός ἄλλος δύο . οὗτος δή οὗτος διΐστημι , ὁ μέν ὑπό ἄνοια ἄνευ κάκη ὀργή τε καί ἦθος γίγνομαι εἰς ὁ σωφρονιστήριον ὁ δικαστής τίθημι νόμος τίθημι μηδείς ἐλαχύς ἔτος πέντε , ἐν οὗτος δέ ὁ χρόνος μηδείς ὁ πολίτης αὐτός ἄλλος συγγίγνομαι πλήν ὁ ὁ νυκτερινός σύλλογος κοινωνέω , ἐπί νουθέτησις τε καί ὁ ὁ ψυχή σωτηρία ὁμιλέω · ὅταν δέ ὁ χρόνος αὐτός ἐξέρχομαι ὁ δεσμός , ἐάν μέν δοκέω τις σωφρονέω αὐτός , οἰκέω μετά ὁ σώφρων , ἐάν δέ μή , ὀφείλω δέ αὖθις ὁ τοιοῦτος δίκη , θάνατος ζημιόω . ὅσος δέ ἄν θηριώδης γίγνομαι πρός ὁ θεός μή νομίζω ἤ ἀμελής ἤ παραιτητός εἰμί , καταφρονέω δέ ὁ ἄνθρωπος ψυχαγωγέω μέν πολύς ὁ ζάω , ὁ δέ θνῄσκω φάσκω ψυχαγωγέω καί θεός ὑπισχνέομαι πείθω , ὡς θυσία τε καί εὐχή καί ἐπῳδή γοητεύω , ἰδιώτης τε καί ὅλος οἰκία καί πόλις χρῆμα χάριν ἐπιχειρέω κατά ἄκρα ἐξαιρέω , οὗτος δέ ὅς ἄν ὀφλισκάνω εἰμί δοκέω , τιμάω ὁ δικαστήριον αὐτός κατά νόμος δέω μέν ἐν ὁ ὁ μεσόγεως δεσμωτήριον , προσέρχομαι δέ αὐτός μηδείς ἐλεύθερος μηδέποτε , τακτός δέ ὑπό ὁ νομοφύλαξ αὐτός τροφή παρά ὁ οἰκέτης λαμβάνω . ἀποθνῄσκω δέ ἔξω ὁ ὅριον ἐκβάλλω ἄταφος · ἐάν δέ τις ἐλεύθερος συνθάπτω , δίκη ἀσέβεια ὁ ἐθέλω λαγχάνω ὑπέχω . παῖς δέ ἐάν μέν καταλείπω ὁ πόλις ἱκανός , ὁ ὁ ὀρφανός ἐπιμελέομαι καί οὗτος ὡς εἰμί ὀρφανός ἐπιμελέομαι μηδείς κακός ὁ ἄλλος ἀπό ὁ ἡμέρα ὅς ἄν ὁ πατήρ αὐτός ὀφλισκάνω ὁ δικην.κοινος δέ ἐπί οὗτος πᾶς νόμος κεῖμαι χρεών , ὅς ἐλαχύς τε εἰς θεός αὐτός ὁ πολύς ἔργον καί λόγος πλημμελέω ἄν ποιέω , καί δή καί ἀνόητος ἥσσων γίγνομαι , διά ὁ μή ἔξεστι θεοπολέω παρά νόμος . εἰμί γάρ νόμος ὅδε ὁ σύμπας κεῖμαι ἁπλῶς · ἱερός μηδέ εἷς ἐν ἴδιος οἰκία κτάομαι · θύω δέ ὅταν ἐπί νόος ἔρχομαι τις , πρός ὁ δημόσιος ἔρχομαι θύω , καί ὁ ἱερεύς τε καί ἱερεία ἐγχειρίζω ὁ θῦμα , ὅς ἁγνεία οὗτος ἐπιμελής . συνεύχομαι δέ αὐτός τε καί ὅς ἄν ἐθέλω μετά αὐτός συνεύχομαι .