plato-philosophy.leges 2.663
ταύτῃ μὲν οὖν ὁ τιθέμενος εἴτε νομοθέτης εἴτε καὶ πατὴρ ἄτοπος ἂν οἶμαι καὶ ἄπορος φαίνοιτο τοῦ συμφωνούντως ἑαυτῷ λέγειν · εἰ δʼ αὖ τὸν δικαιότατον εὐδαιμονέστατον ἀποφαίνοιτο βίον εἶναι , ζητοῖ που πᾶς ἂν ὁ ἀκούων , οἶμαι , τί ποτʼ ἐν αὐτῷ τὸ τῆς ἡδονῆς κρεῖττον ἀγαθόν τε καὶ καλὸν ὁ νόμος ἐνὸν ἐπαινεῖ . τί γὰρ δὴ δικαίῳ χωριζόμενον ἡδονῆς ἀγαθὸν ἂν γίγνοιτο ; φέρε , κλέος τε καὶ ἔπαινος πρὸς ἀνθρώπων τε καὶ θεῶν ἆρʼ ἐστὶν ἀγαθὸν μὲν καὶ καλόν , ἀηδὲς δέ , δύσκλεια δὲ τἀναντία ; ἥκιστα , ὦ φίλε νομοθέτα , φήσομεν . ἀλλὰ τὸ μήτε τινὰ ἀδικεῖν μήτε ὑπό τινος ἀδικεῖσθαι μῶν ἀηδὲς μέν , ἀγαθὸν δὲ ἢ καλόν , τὰ δʼ ἕτερα ἡδέα μέν , αἰσχρὰ δὲ καὶ κακά ; καὶ πῶς ; οὐκοῦν ὁ μὲν μὴ χωρίζων λόγος ἡδύ τε καὶ δίκαιον καὶ ἀγαθόν τε καὶ καλὸν πιθανός γʼ , εἰ μηδὲν ἕτερον , πρὸς τό τινα ἐθέλειν ζῆν τὸν ὅσιον καὶ δίκαιον βίον , ὥστε νομοθέτῃ γε αἴσχιστος λόγων καὶ ἐναντιώτατος ὃς ἂν μὴ φῇ ταῦτα οὕτως ἔχειν · οὐδεὶς γὰρ ἂν ἑκὼν ἐθέλοι πείθεσθαι πράττειν τοῦτο ὅτῳ μὴ τὸ χαίρειν τοῦ λυπεῖσθαι πλέον ἕπεται . σκοτοδινιᾶν δὲ τὸ πόρρωθεν ὁρώμενον πᾶσίν τε ὡς ἔπος εἰπεῖν καὶ δὴ καὶ τοῖς παισὶ παρέχει , νομοθέτης εἰ μὴ δόξαν εἰς τοὐναντίον τούτου καταστήσει , τὸ σκότος ἀφελών , καὶ πείσει ἁμῶς γέ πως ἔθεσι καὶ ἐπαίνοις καὶ λόγοις ὡς ἐσκιαγραφημένα τὰ δίκαιά ἐστι καὶ ἄδικα , τὰ μὲν ἄδικα τῷ τοῦ δικαίου ἐναντίως φαινόμενα , ἐκ μὲν ἀδίκου καὶ κακοῦ ἑαυτοῦ θεωρούμενα ἡδέα , τὰ δὲ δίκαια ἀηδέστατα , ἐκ δὲ δικαίου πάντα τἀναντία παντὶ πρὸς ἀμφότερα . φαίνεται . τὴν δʼ ἀλήθειαν τῆς κρίσεως ποτέραν κυριωτέραν εἶναι φῶμεν ; πότερα τὴν τῆς χείρονος ψυχῆς ἢ τὴν τῆς βελτίονος ; ἀναγκαῖόν που τὴν τῆς ἀμείνονος . ἀναγκαῖον ἄρα τὸν ἄδικον βίον οὐ μόνον αἰσχίω καὶ μοχθηρότερον , ἀλλὰ καὶ ἀηδέστερον τῇ ἀληθείᾳ τοῦ δικαίου τε εἶναι καὶ ὁσίου βίου . κινδυνεύει κατά γε τὸν νῦν λόγον , ὦ φίλοι . νομοθέτης δὲ οὗ τι καὶ σμικρὸν ὄφελος , εἰ καὶ μὴ τοῦτο ἦν οὕτως ἔχον , ὡς καὶ νῦν αὐτὸ ᾕρηχʼ ὁ λόγος ἔχειν , εἴπερ τι καὶ ἄλλο ἐτόλμησεν ἂν ἐπʼ ἀγαθῷ ψεύδεσθαι πρὸς τοὺς νέους , ἔστιν ὅτι τούτου ψεῦδος λυσιτελέστερον ἂν ἐψεύσατό ποτε καὶ δυνάμενον μᾶλλον ποιεῖν μὴ βίᾳ ἀλλʼ ἑκόντας πάντας πάντα τὰ δίκαια ; καλὸν μὲν ἡ ἀλήθεια , ὦ ξένε , καὶ μόνιμον · ἔοικε μὴν οὐ ῥᾴδιον εἶναι πείθειν . εἶεν · τὸ μὲν τοῦ Σιδωνίου μυθολόγημα ῥᾴδιον ἐγένετο πείθειν , οὕτως ἀπίθανον ὄν , καὶ ἄλλα μυρία ; ποῖα ;
Lemmas: ταύτῃ μέν οὖν ὁ τίθημι εἴτε νομοθέτης εἴτε καί πατήρ ἄτοπος ἄν οἴομαι καί ἄπορος φαίνω ὁ συμφωνούντως ἑαυτοῦ λέγω · εἰ δέ αὖ ὁ δίκαιος εὐδαίμων ἀποφαίνω βίος εἰμί , ζητέω που πᾶς ἄν ὁ ἀκούω , οἴομαι , τίς ποτέ ἐν αὐτός ὁ ὁ ἡδονή κρατύς ἀγαθός τε καί καλός ὁ νόμος ἔνειμι ἐπαινέω . τίς γάρ δή δίκαιος χωρίζω ἡδονή ἀγαθός ἄν γίγνομαι ; φέρω , κλέος τε καί ἔπαινος πρός ἄνθρωπος τε καί θεός ἆρα εἰμί ἀγαθός μέν καί καλός , ἀηδής δέ , δύσκλεια δέ ἐναντίος ; ἦκα , ὦ φίλος νομοθέτης , φημί . ἀλλά ὁ μήτε τις ἀδικέω μήτε ὑπό τις ἀδικέω μῶν ἀηδής μέν , ἀγαθός δέ ἤ καλός , ὁ δέ ἕτερος ἡδύς μέν , αἰσχρός δέ καί κακός ; καί πῶς ; οὐκοῦν ὁ μέν μή χωρίζω λόγος ἡδύς τε καί δίκαιος καί ἀγαθός τε καί καλός πιθανός γε , εἰ μηδείς ἕτερος , πρός ὁ τις ἐθέλω ζάω ὁ ὅσιος καί δίκαιος βίος , ὥστε νομοθέτης γε αἰσχρός λόγος καί ἐναντίος ὅς ἄν μή φημί οὗτος οὕτως ἔχω · οὐδείς γάρ ἄν ἑκών ἐθέλω πείθω πράσσω οὗτος ὅστις μή ὁ χαίρω ὁ λυπέω πολύς ἕπομαι . σκοτοδινιάω δέ ὁ πρόσωθεν ὁράω πᾶς τε ὡς ἔπος λέγω καί δή καί ὁ παῖς παρέχω , νομοθέτης εἰ μή δόξα εἰς ἐναντίος οὗτος καθίστημι , ὁ σκότος ἀφαιρέω , καί πείθω ἀμῶς γε πως ἔθος καί ἔπαινος καί λόγος ὡς σκιαγραφέω ὁ δίκαιος εἰμί καί ἄδικος , ὁ μέν ἄδικος ὁ ὁ δίκαιος ἐναντίος φαίνω , ἐκ μέν ἄδικος καί κακός ἑαυτοῦ θεωρέω ἡδύς , ὁ δέ δίκαιος ἀηδής , ἐκ δέ δίκαιος πᾶς ἐναντίος πᾶς πρός ἀμφότερος . φαίνω . ὁ δέ ἀλήθεια ὁ κρίσις πότερος κύριος εἰμί φημί ; πότερος ὁ ὁ κακός ψυχή ἤ ὁ ὁ ἀγαθός ; ἀναγκαῖος που ὁ ὁ ἀγαθός . ἀναγκαῖος ἄρα ὁ ἄδικος βίος οὐ μόνος αἰσχρός καί μοχθηρός , ἀλλά καί ἀηδής ὁ ἀλήθεια ὁ δίκαιος τε εἰμί καί ὅσιος βίος . κινδυνεύω κατά γε ὁ νῦν λόγος , ὦ φίλος . νομοθέτης δέ ὅς τις καί μικρός ὄφελος , εἰ καί μή οὗτος εἰμί οὕτως ἔχω , ὡς καί νῦν αὐτός αἱρέω ὁ λόγος ἔχω , εἴπερ τις καί ἄλλος τολμάω ἄν ἐπί ἀγαθός ψεύδω πρός ὁ νέος , εἰμί ὅτι οὗτος ψεῦδος λυσιτελής ἄν ψεύδω ποτέ καί δύναμαι μάλα ποιέω μή βία ἀλλά ἑκών πᾶς πᾶς ὁ δίκαιος ; καλός μέν ὁ ἀλήθεια , ὦ ξένος , καί μόνιμος · ἔοικα μήν οὐ ῥᾴδιος εἰμί πείθω . εἶεν · ὁ μέν ὁ Σιδώνιος μυθολόγημα ῥᾴδιος γίγνομαι πείθω , οὕτως ἀπίθανος εἰμί , καί ἄλλος μυρίος ; ποῖος ;