plato-philosophy.leges 11.935
ἐκ γὰρ τοῦ κατεύχεσθαί τε ἀλλήλοις ἐπαρωμένους καὶ διʼ αἰσχρῶν ὀνομάτων ἐπιφέρειν γυναικείους ἑαυτοῖς φήμας , πρῶτον μὲν ἐκ λόγων , κούφου πράγματος , ἔργῳ μίση τε καὶ ἔχθραι βαρύταται γίγνονται · πράγματι γὰρ ἀχαρίστῳ , θυμῷ , χαριζόμενος ὁ λέγων , ἐμπιμπλὰς ὀργὴν κακῶν ἑστιαμάτων , ὅσον ὑπὸ παιδείας ἡμερώθη ποτέ , πάλιν ἐξαγριῶν τῆς ψυχῆς τὸ τοιοῦτον , θηριούμενος ἐν δυσκολίᾳ ζῶν γίγνεται , πικρὰν τοῦ θυμοῦ χάριν ἀποδεχόμενος . μετεκβαίνειν δὲ αὖ πως εἰώθασιν πάντες θαμὰ ἐν τοῖς τοιούτοις εἰς τό τι γελοῖον περὶ τοῦ ἐναντίου φθέγγεσθαι · ὅ τις ἐθιζόμενος οὐδεὶς πώποτε ὃς οὐ τοῦ σπουδαίου τρόπου ἤτοι τὸ παράπαν διήμαρτεν ἢ μεγαλονοίας ἀπώλεσεν μέρη πολλά . ὧν δὴ χάριν ἐν μὲν ἱερῷ τὸ παράπαν μηδεὶς τοιοῦτον φθέγξηται μηδέποτε μηδὲν μηδʼ ἔν τισι δημοτελέσι θυσίαις , μηδʼ αὖ ἐν ἄθλοις μηδʼ ἐν ἀγορᾷ μηδʼ ἐν δικαστηρίῳ μηδʼ ἐν συλλόγῳ κοινῷ μηδενί · κολαζέτω δὲ ὁ τούτων ἄρχων ἕκαστος ἀνατί , ἢ μηδέποτʼ ἀριστείων πέρι φιλονικήσῃ , νόμων ὡς οὐ κηδόμενος οὐδὲ ποιῶν τὰ προσταχθέντα ὑπὸ τοῦ νομοθέτου . ἐὰν δέ τις ἐν ἄλλοις τόποις λοιδορίας ἄρχων ἢ ἀμυνόμενος ὁστισοῦν μὴ ἀπέχηται τῶν τοιούτων λόγων , ὁ προστυγχάνων πρεσβύτερος ὢν τῷ νόμῳ ἀμυνέτω , πληγαῖς ἐξείργων τοὺς θυμῷ , ἑτέρῳ κακῷ , φιλοφρονουμένους , ἢ ἐνεχέσθω τῇ τεταγμένῃ ζημίᾳ . λέγομεν δὴ τὰ νῦν ὡς λοιδορίαις συμπλεκόμενος ἄνευ τοῦ γελοῖα ζητεῖν λέγειν οὐ δυνατός ἐστιν χρῆσθαι , καὶ τοῦτο λοιδοροῦμεν , ὁπόταν θυμῷ γιγνόμενον ᾖ · τί δὲ δή ; τὴν τῶν κωμῳδῶν προθυμίαν τοῦ γελοῖα εἰς τοὺς ἀνθρώπους λέγειν ἦ παραδεχόμεθα , ἐὰν ἄνευ θυμοῦ τὸ τοιοῦτον ἡμῖν τοὺς πολίτας ἐπιχειρῶσιν κωμῳδοῦντες λέγειν ; ἢ διαλάβωμεν δίχα τῷ παίζειν καὶ μή , καὶ παίζοντι μὲν ἐξέστω τινὶ περί του λέγειν γελοῖον ἄνευ θυμοῦ , συντεταμένῳ δὲ καὶ μετὰ θυμοῦ , καθάπερ εἴπομεν , μὴ ἐξέστω μηδενί ; τοῦτο μὲν οὖν οὐδαμῶς ἀναθετέον , ᾧ ἐξέστω καὶ μὴ δέ , τοῦτο νομοθετησώμεθα .
Lemmas: ἐκ γάρ ὁ κατεύχομαι τε ἀλλήλων ἐπαράομαι καί διά αἰσχρός ὄνομα ἐπιφέρω γυναικεῖος ἑαυτοῦ φήμη , πρῶτος μέν ἐκ λόγος , κοῦφος πρᾶγμα , ἔργον μῖσος τε καί ἔχθρα βαρύς γίγνομαι · πρᾶγμα γάρ ἀχάριστος , θυμός , χαρίζω ὁ λέγω , ἐμπίμπλημι ὀργή κακός ἑστίαμα , ὅσος ὑπό παιδεία ἡμερόω ποτέ , πάλιν ἐξαγριόω ὁ ψυχή ὁ τοιοῦτος , θηριόω ἐν δυσκολία ζάω γίγνομαι , πικρός ὁ θυμός χάρις ἀποδέχομαι . μετεκβαίνω δέ αὖ πως εἴωθα πᾶς θαμά ἐν ὁ τοιοῦτος εἰς ὁ τις γέλοιος περί ὁ ἐναντίος φθέγγομαι · ὅς τις ἐθίζω οὐδείς πώποτε ὅς οὐ ὁ σπουδαῖος τρόπος ἤτοι ὁ παράπαν διαμαρτάνω ἤ μεγαλόνοια ἀπόλλυμι μέρος πολύς . ὅς δή χάριν ἐν μέν ἱερόν ὁ παράπαν μηδείς τοιοῦτος φθέγγομαι μηδέποτε μηδείς μηδέ ἐν τις δημοτελής θυσία , μηδέ αὖ ἐν ἆθλον μηδέ ἐν ἀγορά μηδέ ἐν δικαστήριον μηδέ ἐν σύλλογος κοινός μηδείς · κολάζω δέ ὁ οὗτος ἄρχων ἕκαστος ἀνατί , ἤ μηδέποτε ἀριστεῖα περί φιλονικέω , νόμος ὡς οὐ κήδω οὐδέ ποιέω ὁ προστάσσω ὑπό ὁ νομοθέτης . ἐάν δέ τις ἐν ἄλλος τόπος λοιδορία ἄρχω ἤ ἀμύνω ὅστις μή ἀπέχω ὁ τοιοῦτος λόγος , ὁ προστυγχάνω πρέσβυς εἰμί ὁ νόμος ἀμύνω , πληγή ἐξέργω ὁ θυμός , ἕτερος κακός , φιλοφρονέομαι , ἤ ἐνέχω ὁ τάσσω ζημία . λέγω δή ὁ νῦν ὡς λοιδορία συμπλέκω ἄνευ ὁ γέλοιος ζητέω λέγω οὐ δυνατός εἰμί χράω , καί οὗτος λοιδορέω , ὁπόταν θυμός γίγνομαι εἰμί · τίς δέ δή ; ὁ ὁ κωμῳδός προθυμία ὁ γέλοιος εἰς ὁ ἄνθρωπος λέγω ἦ παραδέχομαι , ἐάν ἄνευ θυμός ὁ τοιοῦτος ἐγώ ὁ πολίτης ἐπιχειρέω κωμῳδέω λέγω ; ἤ διαλαμβάνω δίχα ὁ παίζω καί μή , καί παίζω μέν ἔξεστι τις περί τις λέγω γέλοιος ἄνευ θυμός , συντείνω δέ καί μετά θυμός , καθά λέγω , μή ἔξεστι μηδείς ; οὗτος μέν οὖν οὐδαμῶς ἀναθετέω , ὅς ἔξεστι καί μή δέ , οὗτος νομοθετέω .