plato-philosophy.leges 3.678
οὐκοῦν οὕτω δὴ λέγωμεν ἔχειν τότε , ὅτʼ ἐγένετο ἡ φθορά , τὰ περὶ τοὺς ἀνθρώπους πράγματα , μυρίαν μέν τινα φοβερὰν ἐρημίαν , γῆς δʼ ἀφθόνου πλῆθος πάμπολυ , ζῴων δὲ τῶν ἄλλων ἐρρόντων , βουκόλιʼ ἄττα , καὶ εἴ τί που αἰγῶν περιλειφθὲν ἐτύγχανεν γένος , σπάνια καὶ ταῦτα νέμουσιν εἶναι ζῆν τότε κατʼ ἀρχάς ; τί μήν ; πόλεως δὲ καὶ πολιτείας πέρι καὶ νομοθεσίας , ὧν νῦν ὁ λόγος ἡμῖν παρέστηκεν , ἆρʼ ὡς ἔπος εἰπεῖν οἰόμεθα καὶ μνήμην εἶναι τὸ παράπαν ; οὐδαμῶς . οὐκοῦν ἐξ ἐκείνων τῶν διακειμένων οὕτω τὰ νῦν γέγονεν ἡμῖν σύμπαντα , πόλεις τε καὶ πολιτεῖαι καὶ τέχναι καὶ νόμοι , καὶ πολλὴ μὲν πονηρία , πολλὴ δὲ καὶ ἀρετή ; πῶς λέγεις ; ἆρʼ οἰόμεθα , ὦ θαυμάσιε , τοὺς τότε , ἀπείρους ὄντας πολλῶν μὲν καλῶν τῶν κατὰ τὰ ἄστη , πολλῶν δὲ καὶ τῶν ἐναντίων , τελέους πρὸς ἀρετὴν ἢ πρὸς κακίαν γεγονέναι ; καλῶς εἶπες , καὶ μανθάνομεν ὃ λέγεις . οὐκοῦν προϊόντος μὲν τοῦ χρόνου , πληθύοντος δʼ ἡμῶν τοῦ γένους , εἰς πάντα τὰ νῦν καθεστηκότα προελήλυθεν πάντα ; ὀρθότατα . οὐκ ἐξαίφνης γε , ὡς εἰκός , κατὰ σμικρὸν δὲ ἐν παμπόλλῳ τινὶ χρόνῳ . καὶ μάλα πρέπει τοῦθʼ οὕτως . ἐκ γὰρ τῶν ὑψηλῶν εἰς τὰ πεδία καταβαίνειν , οἶμαι , πᾶσιν φόβος ἔναυλος ἐγεγόνει . πῶς δʼ οὔ ; ἆρʼ οὐχ ἅσμενοι μὲν ἑαυτοὺς ἑώρων διʼ ὀλιγότητα ἐν τοῖς περὶ ἐκεῖνον τὸν χρόνον , πορεῖα δέ , ὥστʼ ἐπʼ ἀλλήλους τότε πορεύεσθαι κατὰ γῆν ἢ κατὰ θάλατταν , σὺν ταῖς τέχναις ὡς ἔπος εἰπεῖν πάντα σχεδὸν ἀπωλώλει ; συμμίσγειν οὖν ἀλλήλοις οὐκ ἦν οἶμαι σφόδρα δυνατόν · σίδηρος γὰρ καὶ χαλκὸς καὶ πάντα τὰ μεταλλεῖα συγκεχυμένα ἠφάνιστο , ὥστε ἀπορία πᾶσα ἦν τοῦ ἀνακαθαίρεσθαι τὰ τοιαῦτα , δρυοτομίας τε εἶχον σπάνιν . εἰ γάρ πού τι καὶ περιγεγονὸς ἦν ὄργανον ἐν ὄρεσι , ταῦτα μὲν ταχὺ κατατριβέντα ἠφάνιστο , ἄλλα δὲ οὐκ ἔμελλεν γενήσεσθαι , πρὶν πάλιν ἡ τῶν μεταλλέων ἀφίκοιτο εἰς ἀνθρώπους τέχνη . πῶς γὰρ ἄν ; γενεαῖς δὴ πόσαις ὕστερον οἰόμεθα τοῦθʼ οὕτως γεγονέναι ; δῆλον ὅτι παμπόλλαις τισίν . οὐκοῦν καὶ τέχναι , ὅσαιπερ σιδήρου δέονται καὶ χαλκοῦ καὶ τῶν τοιούτων ἁπάντων , τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ ἔτι πλείονα ἠφανισμέναι ἂν εἶεν ἐν τῷ τότε ; τί μήν ; καὶ τοίνυν στάσις ἅμα καὶ πόλεμος ἀπωλώλει κατὰ τὸν τότε χρόνον πολλαχῇ . πῶς ;
Lemmas: οὐκοῦν οὕτως δή λέγω ἔχω τότε , ὅτε γίγνομαι ὁ φθορά , ὁ περί ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα , μυρίος μέν τις φοβερός ἐρημία , γῆ δέ ἄφθονος πλῆθος πάμπολυς , ζῷον δέ ὁ ἄλλος ἔρρω , βουκόλιον τις , καί εἰ τις που αἴξ περιλείπομαι τυγχάνω γένος , σπάνιος καί οὗτος νέμω εἰμί ζάω τότε κατά ἀρχή ; τίς μήν ; πόλις δέ καί πολιτεία περί καί νομοθεσία , ὅς νῦν ὁ λόγος ἐγώ παρίστημι , ἆρα ὡς ἔπος λέγω οἴομαι καί μνήμη εἰμί ὁ παράπαν ; οὐδαμῶς . οὐκοῦν ἐκ ἐκεῖνος ὁ διάκειμαι οὕτως ὁ νῦν γίγνομαι ἐγώ σύμπας , πόλις τε καί πολιτεία καί τέχνη καί νόμος , καί πολύς μέν πονηρία , πολύς δέ καί ἀρετή ; πῶς λέγω ; ἆρα οἴομαι , ὦ θαυμάσιος , ὁ τότε , ἄπειρος εἰμί πολύς μέν καλός ὁ κατά ὁ ἄστυ , πολύς δέ καί ὁ ἐναντίος , τέλειος πρός ἀρετή ἤ πρός κακία γίγνομαι ; καλός λέγω , καί μανθάνω ὅς λέγω . οὐκοῦν προέρχομαι μέν ὁ χρόνος , πληθύω δέ ἐγώ ὁ γένος , εἰς πᾶς ὁ νῦν καθίστημι προέρχομαι πᾶς ; ὀρθός . οὐ ἐξαίφνης γε , ὡς ἔοικα , κατά μικρός δέ ἐν πάμπολυς τις χρόνος . καί μάλα πρέπω οὗτος οὕτως . ἐκ γάρ ὁ ὑψηλός εἰς ὁ πεδίον καταβαίνω , οἴομαι , πᾶς φόβος ἔναυλος γίγνομαι . πῶς δέ οὐ ; ἆρα οὐ ἄσμενος μέν ἑαυτοῦ ὁράω διά ὀλιγότης ἐν ὁ περί ἐκεῖνος ὁ χρόνος , πορεῖον δέ , ὥστε ἐπί ἀλλήλων τότε πορεύω κατά γῆ ἤ κατά θάλασσα , σύν ὁ τέχνη ὡς ἔπος λέγω πᾶς σχεδόν ἀπόλλυμι ; συμμείγνυμι οὖν ἀλλήλων οὐ εἰμί οἴομαι σφόδρα δυνατός · σίδηρος γάρ καί χαλκός καί πᾶς ὁ μεταλλεῖον συγχέω ἀφανίζω , ὥστε ἀπορία πᾶς εἰμί ὁ ἀνακαθαίρω ὁ τοιοῦτος , δρυοτομία τε ἔχω σπάνις . εἰ γάρ που τις καί περιγίγνομαι εἰμί ὄργανον ἐν ὄρος , οὗτος μέν ταχύς κατατρίβω ἀφανίζω , ἄλλος δέ οὐ μέλλω γίγνομαι , πρίν πάλιν ὁ ὁ μεταλλεύς ἀφικνέομαι εἰς ἄνθρωπος τέχνη . πῶς γάρ ἄν ; γενεά δή πόσος ὕστερον οἴομαι οὗτος οὕτως γίγνομαι ; δῆλος ὅτι πάμπολυς τις . οὐκοῦν καί τέχνη , ὅσος σίδηρος δέω καί χαλκός καί ὁ τοιοῦτος ἅπας , ὁ αὐτός χρόνος καί ἔτι πολύς ἀφανίζω ἄν εἰμί ἐν ὁ τότε ; τίς μήν ; καί τοίνυν στάσις ἅμα καί πόλεμος ἀπόλλυμι κατά ὁ τότε χρόνος πολλαχῆ . πῶς ;