plato-philosophy.leges 10.908
δεσμὸς μὲν οὖν ὑπαρχέτω πᾶσιν · δεσμωτηρίων δὲ ὄντων ἐν τῇ πόλει τριῶν , ἑνὸς μὲν κοινοῦ τοῖς πλείστοις περὶ ἀγοράν , σωτηρίας ἕνεκα τοῖς πολλοῖς τῶν σωμάτων , ἑνὸς δὲ περὶ τὸν τῶν νύκτωρ συλλεγομένων σύλλογον , σωφρονιστήριον ἐπονομαζόμενον , ἑνὸς δὲ αὖ κατὰ μέσην τὴν χώραν , ὅπῃπερ ἂν ἔρημός τε καὶ ὡς ὅτι μάλιστα ἀγριώτατος ᾖ τόπος , τιμωρίας ἔχων ἐπωνυμίαν φήμην τινά · περὶ ἀσέβειαν δὲ ὄντων αἰτίαις μὲν τρισίν , αἷσπερ καὶ διήλθομεν , δύο δὲ ἐξ ἑκάστης τῆς τοιαύτης αἰτίας γενομένων , ἓξ ἂν γίγνοιντο ἃ καὶ διακρίσεως ἄξια γένη τῶν περὶ τὰ θεῖα ἐξαμαρτανόντων , οὐκ ἴσης οὐδʼ ὁμοίας δίκης δεόμενα . ᾧ γὰρ ἂν μὴ νομίζοντι θεοὺς εἶναι τὸ παράπαν ἦθος φύσει προσγένηται δίκαιον , μισοῦντές τε γίγνονται τοὺς κακούς , καὶ τῷ δυσχεραίνειν τὴν ἀδικίαν οὔτε τὰς τοιαύτας πράξεις προσίενται πράττειν , τούς τε μὴ δικαίους τῶν ἀνθρώπων φεύγουσι καὶ τοὺς δικαίους στέργουσιν · οἷς δʼ ἂν πρὸς τῇ δόξῃ τῇ θεῶν ἔρημα εἶναι πάντα ἀκράτειαί τε ἡδονῶν καὶ λυπῶν προσπέσωσι , μνῆμαί τε ἰσχυραὶ καὶ μαθήσεις ὀξεῖαι παρῶσι , τὸ μὲν μὴ νομίζειν θεοὺς ἀμφοῖν ἂν ἐνυπάρχοι κοινὸν πάθος , τῇ δὲ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων λώβῃ τὸ μὲν ἐλάττω , τὸ δὲ πλείω κακὰ ἐργάζοιτʼ ἄν . ὁ μὲν γὰρ λόγῳ τε ἂν περὶ θεοὺς παρρησίας εἴη μεστὸς καὶ περὶ θυσίας τε καὶ ὅρκους , καὶ ὡς τῶν ἄλλων καταγελῶν τάχʼ ἂν ἑτέρους τοιούτους ἀπεργάζοιτο , δίκης μὴ τυγχάνων · ὁ δὲ δὴ δοξάζων μὲν καθάπερ ἅτερος , εὐφυὴς δὲ ἐπικαλούμενος , δόλου δὲ καὶ ἐνέδρας πλήρης , ἐξ ὧν μάντεις τε κατασκευάζονται πολλοὶ καὶ περὶ πᾶσαν τὴν μαγγανείαν κεκινημένοι , γίγνονται δὲ ἐξ αὐτῶν ἔστιν ὅτε καὶ τύραννοι καὶ δημηγόροι καὶ στρατηγοί , καὶ τελεταῖς δὲ ἰδίαις ἐπιβεβουλευκότες , σοφιστῶν τε ἐπικαλουμένων μηχαναί . τούτων δὴ πολλὰ μὲν εἴδη γένοιτʼ ἄν , τὰ δὲ νόμων ἄξια θέσεως δύο , ὧν τὸ μὲν εἰρωνικὸν οὐχ ἑνὸς οὐδὲ δυοῖν ἄξια θανάτοιν ἁμαρτάνον , τὸ δὲ νουθετήσεως ἅμα καὶ δεσμῶν δεόμενον .
Lemmas: δεσμός μέν οὖν ὑπάρχω πᾶς · δεσμωτήριον δέ εἰμί ἐν ὁ πόλις τρεῖς , εἷς μέν κοινός ὁ πολύς περί ἀγορά , σωτηρία ἕνεκα ὁ πολύς ὁ σῶμα , εἷς δέ περί ὁ ὁ νύκτωρ συλλέγω σύλλογος , σωφρονιστήριον ἐπονομάζω , εἷς δέ αὖ κατά μέσος ὁ χώρα , ὅπῃ ἄν ἐρῆμος τε καί ὡς ὅτι μάλα ἄγριος εἰμί τόπος , τιμωρία ἔχω ἐπωνυμία φήμη τις · περί ἀσέβεια δέ εἰμί αἰτία μέν τρεῖς , ὅς καί διέρχομαι , δύο δέ ἐκ ἕκαστος ὁ τοιοῦτος αἰτία γίγνομαι , ἕξ ἄν γίγνομαι ὅς καί διάκρισις ἄξιος γένος ὁ περί ὁ θεῖος ἐξαμαρτάνω , οὐ ἴσος οὐδέ ὅμοιος δίκη δέω . ὅς γάρ ἄν μή νομίζω θεός εἰμί ὁ παράπαν ἦθος φύσις προσγίγνομαι δίκαιος , μισέω τε γίγνομαι ὁ κακός , καί ὁ δυσχεραίνω ὁ ἀδικία οὔτε ὁ τοιοῦτος πρᾶξις προσίημι πράσσω , ὁ τε μή δίκαιος ὁ ἄνθρωπος φεύγω καί ὁ δίκαιος στέργω · ὅς δέ ἄν πρός ὁ δόξα ὁ θεός ἐρῆμος εἰμί πᾶς ἀκράτεια τε ἡδονή καί λύπη προσπίπτω , μνήμη τε ἰσχυρός καί μάθησις ὀξύς πάρειμι , ὁ μέν μή νομίζω θεός ἄμφω ἄν ἐνυπάρχω κοινός πάθος , ὁ δέ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος λώβη ὁ μέν ἐλαχύς , ὁ δέ πολύς κακός ἐργάζομαι ἄν . ὁ μέν γάρ λόγος τε ἄν περί θεός παρρησία εἰμί μεστός καί περί θυσία τε καί ὅρκος , καί ὡς ὁ ἄλλος καταγελάω τάχα ἄν ἕτερος τοιοῦτος ἀπεργάζομαι , δίκη μή τυγχάνω · ὁ δέ δή δοξάζω μέν καθά ἕτερος , εὐφυής δέ ἐπικαλέω , δόλος δέ καί ἐνέδρα πλήρης , ἐκ ὅς μάντις τε κατασκευάζω πολύς καί περί πᾶς ὁ μαγγανεία κινέω , γίγνομαι δέ ἐκ αὐτός εἰμί ὅτε καί τύραννος καί δημηγόρος καί στρατηγός , καί τελετή δέ ἴδιος ἐπιβουλεύω , σοφιστής τε ἐπικαλέω μηχανή . οὗτος δή πολύς μέν εἶδος γίγνομαι ἄν , ὁ δέ νόμος ἄξιος θέσις δύο , ὅς ὁ μέν εἰρωνικός οὐ εἷς οὐδέ δύο ἄξιος θάνατος ἁμαρτάνω , ὁ δέ νουθέτησις ἅμα καί δεσμός δέω .