plato-philosophy.leges 10.904
ἧιπερ ἂν ἔχοι ῥᾳστώνης ἐπιμελείας θεοῖς τῶν πάντων , ταύτῃ μοι δοκῶ φράζειν . εἰ μὲν γὰρ πρὸς τὸ ὅλον ἀεὶ βλέπων πλάττοι τις μετασχηματίζων τὰ πάντα , οἷον ἐκ πυρὸς ὕδωρ ἔμψυχον , καὶ μὴ σύμπολλα ἐξ ἑνὸς ἢ ἐκ πολλῶν ἕν , πρώτης ἢ δευτέρας ἢ καὶ τρίτης γενέσεως μετειληφότα πλήθεσιν ἄπειρʼ ἂν εἴη τῆς μετατιθεμένης κοσμήσεως · νῦν δʼ ἔστι θαυμαστὴ ῥᾳστώνη τῷ τοῦ παντὸς ἐπιμελουμένῳ . πῶς αὖ λέγεις ; ὧδε . ἐπειδὴ κατεῖδεν ἡμῶν ὁ βασιλεὺς ἐμψύχους οὔσας τὰς πράξεις ἁπάσας καὶ πολλὴν μὲν ἀρετὴν ἐν αὐταῖς οὖσαν , πολλὴν δὲ κακίαν , ἀνώλεθρον δὲ ὂν γενόμενον , ἀλλʼ οὐκ αἰώνιον , ψυχὴν καὶ σῶμα , καθάπερ οἱ κατὰ νόμον ὄντες θεοί—γένεσις γὰρ οὐκ ἄν ποτε ἦν ζῴων ἀπολομένου τούτοιν θατέρου—καὶ τὸ μὲν ὠφελεῖν ἀεὶ πεφυκός , ὅσον ἀγαθὸν ψυχῆς , διενοήθη , τὸ δὲ κακὸν βλάπτειν · ταῦτα πάντα συνιδών , ἐμηχανήσατο ποῦ κείμενον ἕκαστον τῶν μερῶν νικῶσαν ἀρετήν , ἡττωμένην δὲ κακίαν , ἐν τῷ παντὶ παρέχοι μάλιστʼ ἂν καὶ ῥᾷστα καὶ ἄριστα . μεμηχάνηται δὴ πρὸς πᾶν τοῦτο τὸ ποῖόν τι γιγνόμενον ἀεὶ ποίαν ἕδραν δεῖ μεταλαμβάνον οἰκίζεσθαι καὶ τίνας ποτὲ τόπους · τῆς δὲ γενέσεως τοῦ ποίου τινὸς ἀφῆκε ταῖς βουλήσεσιν ἑκάστων ἡμῶν τὰς αἰτίας . ὅπῃ γὰρ ἂν ἐπιθυμῇ καὶ ὁποῖός τις ὢν τὴν ψυχήν , ταύτῃ σχεδὸν ἑκάστοτε καὶ τοιοῦτος γίγνεται ἅπας ἡμῶν ὡς τὸ πολύ . τὸ γοῦν εἰκός . μεταβάλλει μὲν τοίνυν πάνθʼ ὅσα μέτοχά ἐστιν ψυχῆς , ἐν ἑαυτοῖς κεκτημένα τὴν τῆς μεταβολῆς αἰτίαν , μεταβάλλοντα δὲ φέρεται κατὰ τὴν τῆς εἱμαρμένης τάξιν καὶ νόμον · σμικρότερα μὲν τῶν ἠθῶν μεταβάλλοντα ἐλάττω κατὰ τὸ τῆς χώρας ἐπίπεδον μεταπορεύεται , πλείω δὲ καὶ ἀδικώτερα μεταπεσόντα , εἰς βάθος τά τε κάτω λεγόμενα τῶν τόπων , ὅσα Ἅιδην τε καὶ τὰ τούτων ἐχόμενα τῶν ὀνομάτων ἐπονομάζοντες σφόδρα φοβοῦνται καὶ ὀνειροπολοῦσιν ζῶντες διαλυθέντες τε τῶν σωμάτων . μείζω δὲ δὴ ψυχὴ κακίας ἢ ἀρετῆς ὁπόταν μεταλάβῃ διὰ τὴν αὑτῆς βούλησίν τε καὶ ὁμιλίαν γενομένην ἰσχυράν , ὁπόταν μὲν ἀρετῇ θείᾳ προσμείξασα γίγνηται διαφερόντως τοιαύτη , διαφέροντα καὶ μετέβαλεν τόπον ἅγιον ὅλον , μετακομισθεῖσα εἰς ἀμείνω τινὰ τόπον ἕτερον · ὅταν δὲ τἀναντία , ἐπὶ τἀναντία μεθιδρύσασα τὸν αὑτῆς βίον .
Lemmas: ᾗπερ ἄν ἔχω ῥᾳστώνη ἐπιμέλεια θεός ὁ πᾶς , οὗτος ἐγώ δοκέω φράζω . εἰ μέν γάρ πρός ὁ ὅλος ἀεί βλέπω πλήσσω τις μετασχηματίζω ὁ πᾶς , οἷος ἐκ πῦρ ὕδωρ ἔμψυχος , καί μή σύμπολλοι ἐκ εἷς ἤ ἐκ πολύς εἷς , πρῶτος ἤ δεύτερος ἤ καί τρίτος γένεσις μεταλαμβάνω πλῆθος ἄπειρος ἄν εἰμί ὁ μετατίθημι κόσμησις · νῦν δέ εἰμί θαυμαστός ῥᾳστώνη ὁ ὁ πᾶς ἐπιμελέομαι . πῶς αὖ λέγω ; ὧδε . ἐπειδή κατοράω ἐγώ ὁ βασιλεύς ἔμψυχος εἰμί ὁ πρᾶξις ἅπας καί πολύς μέν ἀρετή ἐν αὐτός εἰμί , πολύς δέ κακία , ἀνώλεθρος δέ εἰμί γίγνομαι , ἀλλά οὐ αἰώνιος , ψυχή καί σῶμα , καθά ὁ κατά νόμος εἰμί θεοί—γένεσις γάρ οὐ ἄν ποτέ εἰμί ζῷον ἀπόλλυμι οὗτος θατέρου—καὶ ὁ μέν ὠφελέω ἀεί φύω , ὅσος ἀγαθός ψυχή , διανοέω , ὁ δέ κακός βλάπτω · οὗτος πᾶς συνοράω , μηχανάομαι ποῦ κεῖμαι ἕκαστος ὁ μέρος νικάω ἀρετή , ἡσσάομαι δέ κακία , ἐν ὁ πᾶς παρέχω μάλα ἄν καί ῥᾴδιος καί ἀγαθός . μηχανάομαι δή πρός πᾶς οὗτος ὁ ποῖος τις γίγνομαι ἀεί ποῖος ἕδρα δέω μεταλαμβάνω οἰκίζω καί τίς ποτέ τόπος · ὁ δέ γένεσις ὁ ποῖος τις ἀφίημι ὁ βούλησις ἕκαστος ἐγώ ὁ αἰτία . ὅπῃ γάρ ἄν ἐπιθυμέω καί ὁποῖος τις εἰμί ὁ ψυχή , ταύτῃ σχεδόν ἑκάστοτε καί τοιοῦτος γίγνομαι ἅπας ἐγώ ὡς ὁ πολύς . ὁ γοῦν ἔοικα . μεταβάλλω μέν τοίνυν πᾶς ὅσος μέτοχος εἰμί ψυχή , ἐν ἑαυτοῦ κτάομαι ὁ ὁ μεταβολή αἰτία , μεταβάλλω δέ φέρω κατά ὁ ὁ μείρομαι τάξις καί νόμος · μικρός μέν ὁ ἦθος μεταβάλλω ἐλαχύς κατά ὁ ὁ χώρα ἐπίπεδος μεταπορεύομαι , πολύς δέ καί ἄδικος μεταπίπτω , εἰς βάθος ὁ τε κάτω λέγω ὁ τόπος , ὅσος ᾍδης τε καί ὁ οὗτος ἔχω ὁ ὄνομα ἐπονομάζω σφόδρα φοβέω καί ὀνειροπολέω ζάω διαλύω τε ὁ σῶμα . μέγας δέ δή ψυχή κακία ἤ ἀρετή ὁπόταν μεταλαμβάνω διά ὁ ἑαυτοῦ βούλησις τε καί ὁμιλία γίγνομαι ἰσχυρός , ὁπόταν μέν ἀρετή θεῖος προσμείγνυμι γίγνομαι διαφερόντως τοιοῦτος , διαφέρω καί μεταβάλλω τόπος ἅγιος ὅλος , μετακομίζω εἰς ἀγαθός τις τόπος ἕτερος · ὅταν δέ ἐναντίος , ἐπί ἐναντίος μεθιδρύω ὁ ἑαυτοῦ βίος .