plato-philosophy.leges 10.901
τἀναντία ἄρα τούτοις εἰς τοὐναντίον ; τοὐναντίον . τί οὖν δή ; τρυφῶν καὶ ἀμελὴς ἀργός τε , ὃν ὁ ποιητὴς κηφῆσι κοθούροισι μάλιστα εἴκελον ἔφασκεν εἶναι , γίγνοιτʼ ἂν τοιοῦτος πᾶς ἡμῖν ; ὀρθότατά γε εἰπών . οὐκοῦν τόν γε θεὸν οὐ ῥητέον ἔχειν ἦθος τοιοῦτον , ὅ γέ τοι αὐτὸς μισεῖ , τῷ τέ τι τοιοῦτον φθέγγεσθαι πειρωμένῳ οὐκ ἐπιτρεπτέον . οὐ μὲν δή · πῶς γὰρ ἄν ; ὧι δὴ προσήκει μὲν πράττειν καὶ ἐπιμελεῖσθαι διαφερόντως τινός , ὁ δὲ τούτου γε νοῦς τῶν μὲν μεγάλων ἐπιμελεῖται , τῶν σμικρῶν δὲ ἀμελεῖ , κατὰ τίνα ἐπαινοῦντες τὸν τοιοῦτον λόγον οὐκ ἂν παντάπασι πλημμελοῖμεν ; σκοπῶμεν δὲ ὧδε . ἆρʼ οὐ κατὰ δύο εἴδη τὸ τοιοῦτον πράττει ὁ πράττων , εἴτε θεὸς εἴτʼ ἄνθρωπος ; ποίω δὴ λέγομεν ; ἢ διαφέρον οὐδὲν οἰόμενος εἶναι τῷ ὅλῳ ἀμελουμένων τῶν σμικρῶν , ἢ ῥᾳθυμίᾳ καὶ τρυφῇ , εἰ διαφέρει , ὁ δὲ ἀμελεῖ . ἢ ἔστιν ἄλλως πως γιγνομένη ἀμέλεια ; οὐ γάρ που ὅταν γε ἀδύνατον ᾖ τῶν ἁπάντων ἐπιμελεῖσθαι , τότε ἀμέλεια ἔσται τῶν σμικρῶν ἢ μεγάλων , μὴ ἐπιμελουμένῳ ὧν ἂν δυνάμει θεὸς ἢ φαῦλός τις ὢν ἐλλιπὴς καὶ μὴ δυνατὸς ἐπιμελεῖσθαι γίγνηται . πῶς γὰρ ἄν ; νῦν δὴ δύʼ ὄντες τρισὶν ἡμῖν οὖσιν ἀποκρινάσθωσαν οἱ θεοὺς μὲν ἀμφότεροι ὁμολογοῦντες εἶναι , παραιτητοὺς δὲ ἅτερος , ὁ δὲ ἀμελεῖς τῶν σμικρῶν . πρῶτον μὲν θεοὺς ἀμφότεροί φατε γιγνώσκειν καὶ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν πάντα , λαθεῖν δὲ αὐτοὺς οὐδὲν δυνατὸν εἶναι τῶν ὁπόσων εἰσὶν αἱ αἰσθήσεις τε καὶ ἐπιστῆμαι · ταύτῃ λέγετε ἔχειν ταῦτα , ἢ πῶς ; οὕτως . τί δέ ; δύνασθαι πάντα ὁπόσων αὖ δύναμίς ἐστιν θνητοῖς τε καὶ ἀθανάτοις ; πῶς γὰρ οὐ συγχωρήσονται καὶ ταῦτα οὕτως ἔχειν ; καὶ μὴν ἀγαθούς γε καὶ ἀρίστους ὡμολογήκαμεν αὐτοὺς εἶναι πέντε ὄντες . σφόδρα γε . ἆρʼ οὖν οὐ ῥᾳθυμίᾳ μὲν καὶ τρυφῇ ἀδύνατον αὐτοὺς ὁμολογεῖν πράττειν ὁτιοῦν τὸ παράπαν , ὄντας γε οἵους ὁμολογοῦμεν ; δειλίας γὰρ ἔκγονος ἔν γε ἡμῖν ἀργία , ῥᾳθυμία δὲ ἀργίας καὶ τρυφῆς . ἀληθέστατα λέγεις . ἀργίᾳ μὲν δὴ καὶ ῥᾳθυμίᾳ οὐδεὶς ἀμελεῖ θεῶν · οὐ γὰρ μέτεστιν αὐτῷ που δειλίας . ὀρθότατα λέγεις .
Lemmas: ἐναντίος ἄρα οὗτος εἰς ἐναντίος ; ἐναντίος . τίς οὖν δή ; τρυφάω καί ἀμελής ἀργός τε , ὅς ὁ ποιητής κηφήν κόθουρος μάλα εἴκελος φάσκω εἰμί , γίγνομαι ἄν τοιοῦτος πᾶς ἐγώ ; ὀρθός γε λέγω . οὐκοῦν ὁ γε θεός οὐ λέγω ἔχω ἦθος τοιοῦτος , ὅς γε τοι αὐτός μισέω , ὁ τε τις τοιοῦτος φθέγγομαι πειράω οὐ ἐπιτρεπτέον . οὐ μέν δή · πῶς γάρ ἄν ; ὅς δή προσήκω μέν πράσσω καί ἐπιμελέομαι διαφερόντως τις , ὁ δέ οὗτος γε νόος ὁ μέν μέγας ἐπιμελέομαι , ὁ μικρός δέ ἀμελέω , κατά τίς ἐπαινέω ὁ τοιοῦτος λόγος οὐ ἄν παντάπασι πλημμελέω ; σκοπέω δέ ὧδε . ἆρα οὐ κατά δύο εἶδος ὁ τοιοῦτος πράσσω ὁ πράσσω , εἴτε θεός εἴτε ἄνθρωπος ; ποῖος δή λέγω ; ἤ διαφέρω οὐδείς οἴομαι εἰμί ὁ ὅλος ἀμελέω ὁ μικρός , ἤ ῥαθυμία καί τρυφή , εἰ διαφέρω , ὁ δέ ἀμελέω . ἤ εἰμί ἄλλος πως γίγνομαι ἀμέλεια ; οὐ γάρ που ὅταν γε ἀδύνατος εἰμί ὁ ἅπας ἐπιμελέομαι , τότε ἀμέλεια εἰμί ὁ μικρός ἤ μέγας , μή ἐπιμελέομαι ὅς ἄν δύναμις θεός ἤ φαῦλος τις εἰμί ἐλλιπής καί μή δυνατός ἐπιμελέομαι γίγνομαι . πῶς γάρ ἄν ; νῦν δή δύο εἰμί τρεῖς ἐγώ εἰμί ἀποκρίνω ὁ θεός μέν ἀμφότερος ὁμολογέω εἰμί , παραιτητός δέ ἕτερος , ὁ δέ ἀμελής ὁ μικρός . πρῶτος μέν θεός ἀμφότερος φημί γιγνώσκω καί ὁράω καί ἀκούω πᾶς , λανθάνω δέ αὐτός οὐδείς δυνατός εἰμί ὁ ὁπόσος εἰμί ὁ αἴσθησις τε καί ἐπιστήμη · ταύτῃ λέγω ἔχω οὗτος , ἤ πῶς ; οὕτως . τίς δέ ; δύναμαι πᾶς ὁπόσος αὖ δύναμις εἰμί θνητός τε καί ἀθάνατος ; πῶς γάρ οὐ συγχωρέω καί οὗτος οὕτως ἔχω ; καί μήν ἀγαθός γε καί ἀγαθός ὁμολογέω αὐτός εἰμί πέντε εἰμί . σφόδρα γε . ἆρα οὖν οὐ ῥαθυμία μέν καί τρυφή ἀδύνατος αὐτός ὁμολογέω πράσσω ὁστισοῦν ὁ παράπαν , εἰμί γε οἷος ὁμολογέω ; δειλία γάρ ἔκγονος ἐν γε ἐγώ ἀργία , ῥαθυμία δέ ἀργία καί τρυφή . ἀληθής λέγω . ἀργία μέν δή καί ῥαθυμία οὐδείς ἀμελέω θεός · οὐ γάρ μέτειμι αὐτός που δειλία . ὀρθός λέγω .