plato-philosophy.leges 8.836
καὶ τῶν μὲν πολλῶν οὐ θαυμαστὸν ἐπιθυμιῶν εἰ κρατοῖ τὰ πρόσθεν νόμιμα ταχθέντα—τὸ γὰρ μὴ πλουτεῖν τε ἐξεῖναι ὑπερβαλλόντως ἀγαθὸν πρὸς τὸ σωφρονεῖν οὐ σμικρόν , καὶ πᾶσα ἡ παιδεία μετρίους πρὸς τὰ τοιαῦτʼ εἴληφεν νόμους , καὶ πρὸς τούτοις ἡ τῶν ἀρχόντων ὄψις διηναγκασμένη μὴ ἀποβλέπειν ἄλλοσε , τηρεῖν δʼ ἀεί , τοὺς νέους τʼ αὐτούς , πρὸς μὲν τὰς ἄλλας ἐπιθυμίας , ὅσα γε ἀνθρώπινα , μέτρον ἔχει—τὰ δὲ δὴ τῶν ἐρώτων παίδων τε ἀρρένων καὶ θηλειῶν καὶ γυναικῶν ἀνδρῶν καὶ ἀνδρῶν γυναικῶν ὅθεν δὴ μυρία γέγονεν ἀνθρώποις ἰδίᾳ καὶ ὅλαις πόλεσιν , πῶς τις τοῦτο διευλαβοῖτʼ ἄν , καὶ τί τεμὼν φάρμακον τούτοις ἑκάστοις τοῦ τοιούτου κινδύνου διαφυγὴν εὑρήσει ; πάντως οὐ ῥᾴδιον , ὦ Κλεινία . καὶ γὰρ οὖν πρὸς μὲν ἄλλα οὐκ ὀλίγα ἡ Κρήτη τε ἡμῖν ὅλη καὶ ἡ Λακεδαίμων βοήθειαν ἐπιεικῶς οὐ σμικρὰν συμβάλλονται τιθεῖσι νόμους ἀλλοίους τῶν πολλῶν τρόπων , περὶ δὲ τῶν ἐρώτων—αὐτοὶ γάρ ἐσμεν—ἐναντιοῦνται παντάπασιν . εἰ γάρ τις ἀκολουθῶν τῇ φύσει θήσει τὸν πρὸ τοῦ Λαΐου νόμον , λέγων ὡς ὀρθῶς εἶχεν τὸ τῶν ἀρρένων καὶ νέων μὴ κοινωνεῖν καθάπερ θηλειῶν πρὸς μεῖξιν ἀφροδισίων , μάρτυρα παραγόμενος τὴν τῶν θηρίων φύσιν καὶ δεικνὺς πρὸς τὰ τοιαῦτα οὐχ ἁπτόμενον ἄρρενα ἄρρενος διὰ τὸ μὴ φύσει τοῦτο εἶναι , τάχʼ ἂν χρῷτο πιθανῷ λόγῳ , καὶ ταῖς ὑμετέραις πόλεσιν οὐδαμῶς συμφωνοῖ . πρὸς δὲ τούτοις , ὃ διὰ παντός φαμεν δεῖν τὸν νομοθέτην τηρεῖν , τοῦτο ἐν τούτοις οὐχ ὁμολογεῖ . ζητοῦμεν γὰρ ἀεὶ δὴ τί τῶν τιθεμένων πρὸς ἀρετὴν φέρει καὶ τί μή · φέρε δή , τοῦτο ἐὰν συγχωρῶμεν καλὸν ἢ μηδαμῶς αἰσχρὸν νομοθετεῖσθαι τὰ νῦν , τί μέρος ἡμῖν συμβάλλοιτʼ ἂν πρὸς ἀρετήν ; πότερον ἐν τῇ τοῦ πεισθέντος ψυχῇ γιγνόμενον ἐμφύσεται τὸ τῆς ἀνδρείας ἦθος , ἢ ἐν τῇ τοῦ πείσαντος τὸ τῆς σώφρονος ἰδέας γένος ; ἢ ταῦτα μὲν οὐδεὶς ἂν πεισθείη ποτέ , μᾶλλον δὲ ἅπαν τούτου τοὐναντίον , τοῦ μὲν ταῖς ἡδοναῖς ὑπείκοντος καὶ καρτερεῖν οὐ δυναμένου ψέξει πᾶς τὴν μαλακίαν , τοῦ δʼ εἰς μίμησιν τοῦ θήλεος ἰόντος τὴν τῆς εἰκόνος ὁμοιότητα ἆρʼ οὐ μέμψεται ; τίς οὖν ἀνθρώπων τοῦτο ὂν τοιοῦτον νομοθετήσει ; σχεδὸν οὐδείς , ἔχων γε ἐν τῷ νῷ νόμον ἀληθῆ . πῶς οὖν φαμεν ἀληθὲς τοῦτο εἶναι ;
Lemmas: καί ὁ μέν πολύς οὐ θαυμαστός ἐπιθυμία εἰ κρατέω ὁ πρόσθεν νόμιμος ταχθέντα—τὸ γάρ μή πλουτέω τε ἔξεστι ὑπερβαλλόντως ἀγαθός πρός ὁ σωφρονέω οὐ μικρός , καί πᾶς ὁ παιδεία μέτριος πρός ὁ τοιοῦτος λαμβάνω νόμος , καί πρός οὗτος ὁ ὁ ἄρχων ὄψις διαναγκάζω μή ἀποβλέπω ἄλλοτε , τηρέω δέ ἀεί , ὁ νέος τε αὐτός , πρός μέν ὁ ἄλλος ἐπιθυμία , ὅσος γε ἀνθρώπινος , μέτρον ἔχεια δέ δή ὁ ἔρως παῖς τε ἄρσην καί θῆλυς καί γυνή ἀνήρ καί ἀνήρ γυνή ὅθεν δή μυρίος γίγνομαι ἄνθρωπος ἴδιος καί ὅλος πόλις , πῶς τις οὗτος διευλαβέομαι ἄν , καί τίς τέμνω φάρμακον οὗτος ἕκαστος ὁ τοιοῦτος κίνδυνος διαφυγή εὑρίσκω ; πάντως οὐ ῥᾴδιος , ὦ Κλεινίας . καί γάρ οὖν πρός μέν ἄλλος οὐ ὀλίγος ὁ Κρήτη τε ἐγώ ὅλος καί ὁ Λακεδαίμων βοήθεια ἐπιεικής οὐ μικρός συμβάλλω τίθημι νόμος ἀλλοῖος ὁ πολύς τρόπος , περί δέ ὁ ερωτων—αυος γάρ εσμεν—εναντιουντ παντάπασι . εἰ γάρ τις ἀκολουθέω ὁ φύσις τίθημι ὁ πρό ὁ Λαιος νόμος , λέγω ὡς ὀρθός ἔχω ὁ ὁ ἄρσην καί νέος μή κοινωνέω καθά θῆλυς πρός μεῖξις ἀφροδίσιος , μάρτυς παράγω ὁ ὁ θηρίον φύσις καί δείκνυμι πρός ὁ τοιοῦτος οὐ ἅπτω ἄρσην ἄρσην διά ὁ μή φύσις οὗτος εἰμί , τάχα ἄν χράω πιθανός λόγος , καί ὁ ὑμέτερος πόλις οὐδαμῶς συμφωνέω . πρός δέ οὗτος , ὅς διά πᾶς φημί δέω ὁ νομοθέτης τηρέω , οὗτος ἐν οὗτος οὐ ὁμολογέω . ζητέω γάρ ἀεί δή τίς ὁ τίθημι πρός ἀρετή φέρω καί τίς μή · φέρω δή , οὗτος ἐάν συγχωρέω καλός ἤ μηδαμῶς αἰσχρός νομοθετέω ὁ νῦν , τίς μέρος ἐγώ συμβάλλω ἄν πρός ἀρετή ; πότερος ἐν ὁ ὁ πείθω ψυχή γίγνομαι ἐμφύω ὁ ὁ ἀνδρεία ἦθος , ἤ ἐν ὁ ὁ πείθω ὁ ὁ σώφρων ἰδέα γένος ; ἤ οὗτος μέν οὐδείς ἄν πείθω ποτέ , μάλα δέ ἅπας οὗτος ἐναντίος , ὁ μέν ὁ ἡδονή ὑπείκω καί καρτερέω οὐ δύναμαι ψέγω πᾶς ὁ μαλακία , ὁ δέ εἰς μίμησις ὁ θῆλυς ἔρχομαι ὁ ὁ εἰκών ὁμοιότης ἆρα οὐ μέμφομαι ; τίς οὖν ἄνθρωπος οὗτος εἰμί τοιοῦτος νομοθετέω ; σχεδόν οὐδείς , ἔχω γε ἐν ὁ νόος νόμος ἀληθής . πῶς οὖν φημί ἀληθής οὗτος εἰμί ;