plato-philosophy.leges 9.866
ἐὰν δὲ ξένος ὁ τελευτήσας ᾖ , καὶ τῆς τοῦ ξένου χώρας εἰργέσθω τοὺς αὐτοὺς χρόνους . τούτῳ δὴ τῷ νόμῳ ἐὰν μὲν ἑκὼν πείθηταί τις , ὁ τοῦ τελευτήσαντος γένει ἐγγύτατα , ἐπίσκοπος ὢν τούτων πάντων γενομένων , ἐχέτω συγγνώμην τε καὶ ἄγων πρὸς αὐτὸν εἰρήνην μέτριος ἂν εἴη πάντως · ἐὰν δέ τις ἀπειθῇ καὶ πρῶτον μὲν ἀκάθαρτος ὢν εἰς τὰ ἱερὰ τολμᾷ πορεύεσθαι καὶ θύειν , ἔτι δὲ τοὺς χρόνους μὴ ἐθέλῃ πληροῦν ἀποξενούμενος τοὺς εἰρημένους , ὁ τοῦ τελευτήσαντος γένει ἐγγύτατα ἐπεξίτω μὲν φόνου τῷ κτείναντι , διπλᾶ δὲ πάντα ἔστω τὰ τιμωρήματα τῷ ὀφλόντι . ἐὰν δʼ ὁ προσήκων ἐγγύτατα μὴ ἐπεξίῃ τῷ παθήματι , τὸ μίασμα ὡς εἰς αὐτὸν περιεληλυθός , τοῦ παθόντος προστρεπομένου τὴν πάθην , ὁ βουλόμενος ἐπεξελθὼν τούτῳ δίκην , πέντε ἔτη ἀποσχέσθαι τῆς αὑτοῦ πατρίδος ἀναγκαζέτω κατὰ νόμον . ἐὰν δὲ ξένος ἄκων ξένον κτείνῃ τῶν ἐν τῇ πόλει , ἐπεξίτω μὲν ὁ βουλόμενος ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς νόμοις , μέτοικος δὲ ὢν ἀπενιαυτησάτω , ξένος δὲ ἂν ᾖ παντάπασιν , πρὸς τῷ καθαρμῷ , ἐάντε ξένον ἐάντε μέτοικον ἐάντε ἀστὸν κτείνῃ , τὸν βίον ἅπαντα τῆς χώρας τῆς τῶν νόμων τῶνδε κυρίας εἰργέσθω · ἐὰν δʼ ἔλθῃ παρανόμως , οἱ νομοφύλακες θανάτῳ ζημιούντων αὐτόν , καὶ ἐὰν ἔχῃ οὐσίαν τινά , τῷ τοῦ παθόντος ἐγγύτατα γένει παραδιδόντων . ἐὰν δὲ ἄκων ἔλθῃ , ἂν μὲν κατὰ θάλατταν ἐκπίπτῃ πρὸς τὴν χώραν , σκηνησάμενος ἐν θαλάττῃ τέγγων τοὺς πόδας πλοῦν ἐπιφυλαττέτω , κατὰ γῆν δὲ ἂν βίᾳ ὑπό τινων ἀχθῇ , ἡ πρώτη προστυχοῦσα ἀρχὴ τῶν ἐν τῇ πόλει λύσασα , εἰς τὴν ὑπερορίαν ἐκπεμπέτω ἄσυλον . ἐὰν δʼ ἄρα τις αὐτόχειρ μὲν κτείνῃ ἐλεύθερον , θυμῷ δὲ ᾖ τὸ πεπραγμένον ἐκπραχθέν , διχῇ δεῖ πρῶτον τὸ τοιοῦτον διαλαβεῖν . θυμῷ γὰρ δὴ πέπρακται καὶ τοῖς ὅσοι ἂν ἐξαίφνης μὲν καὶ ἀπροβουλεύτως τοῦ ἀποκτεῖναι πληγαῖς ἤ τινι τοιούτῳ διαφθείρωσί τινα παραχρῆμα τῆς ὁρμῆς γενομένης , μεταμέλειά τε εὐθὺς τοῦ πεπραγμένου γίγνηται , θυμῷ δὲ καὶ ὅσοι προπηλακισθέντες λόγοις ἢ καὶ ἀτίμοις ἔργοις , μεταδιώκοντες τὴν τιμωρίαν , ὕστερον ἀποκτείνωσί τινα βουληθέντες κτεῖναι καὶ τὸ πεπραγμένον αὐτοῖς ἀμεταμέλητον γίγνηται .
Lemmas: ἐάν δέ ξένος ὁ τελευτάω εἰμί , καί ὁ ὁ ξένος χώρα ἔργω ὁ αὐτός χρόνος . οὗτος δή ὁ νόμος ἐάν μέν ἑκών πείθω τις , ὁ ὁ τελευτάω γένος ἐγγύς , ἐπίσκοπος εἰμί οὗτος πᾶς γίγνομαι , ἔχω συγγνώμη τε καί ἄγω πρός αὐτός εἰρήνη μέτριος ἄν εἰμί πάντως · ἐάν δέ τις ἀπειθέω καί πρῶτος μέν ἀκάθαρτος εἰμί εἰς ὁ ἱερόν τολμάω πορεύω καί θύω , ἔτι δέ ὁ χρόνος μή ἐθέλω πληρόω ἀποξενόω ὁ λέγω , ὁ ὁ τελευτάω γένος ἐγγύς ἐπεξέρχομαι μέν φόνος ὁ κτείνω , διπλόος δέ πᾶς εἰμί ὁ τιμώρημα ὁ ὀφλισκάνω . ἐάν δέ ὁ προσήκω ἐγγύς μή ἐπεξέρχομαι ὁ πάθημα , ὁ μίασμα ὡς εἰς αὐτός περιέρχομαι , ὁ πάσχω προστρέπω ὁ πάθη , ὁ βούλομαι ἐπεξέρχομαι οὗτος δίκη , πέντε ἔτος ἀπέχω ὁ ἑαυτοῦ πατρίς ἀναγκάζω κατά νόμος . ἐάν δέ ξένος ἄκων ξένος κτείνω ὁ ἐν ὁ πόλις , ἐπεξέρχομαι μέν ὁ βούλομαι ἐπί ὁ αὐτός νόμος , μέτοικος δέ εἰμί ἀπενιαυτέω , ξένος δέ ἐάν εἰμί παντάπασι , πρός ὁ καθαρμός , ἐάν ξένος ἐάν μέτοικος ἐάν ἀστός κτείνω , ὁ βίος ἅπας ὁ χώρα ὁ ὁ νόμος ὅδε κύριος ἔργω · ἐάν δέ ἔρχομαι παράνομος , ὁ νομοφύλαξ θάνατος ζημιόω αὐτός , καί ἐάν ἔχω οὐσία τις , ὁ ὁ πάσχω ἐγγύς γένος παραδίδωμι . ἐάν δέ ἄκων ἔρχομαι , ἐάν μέν κατά θάλασσα ἐκπίπτω πρός ὁ χώρα , σκηνέω ἐν θάλασσα τέγγω ὁ πούς πλόος ἐπιφυλάσσω , κατά γῆ δέ ἐάν βία ὑπό τις ἄγω , ὁ πρῶτος προστυγχάνω ἀρχή ὁ ἐν ὁ πόλις λύω , εἰς ὁ ὑπερορία ἐκπέμπω ἄσυλος . ἐάν δέ ἄρα τις αὐτόχειρ μέν κτείνω ἐλεύθερος , θυμός δέ εἰμί ὁ πράσσω ἐκπράσσω , διχή δέω πρῶτος ὁ τοιοῦτος διαλαμβάνω . θυμός γάρ δή πράσσω καί ὁ ὅσος ἄν ἐξαίφνης μέν καί ἀπροβούλευτος ὁ ἀποκτείνω πληγή ἤ τις τοιοῦτος διαφθείρω τις παραχρῆμα ὁ ὁρμή γίγνομαι , μεταμέλεια τε εὐθύς ὁ πράσσω γίγνομαι , θυμός δέ καί ὅσος προπηλακίζω λόγος ἤ καί ἄτιμος ἔργον , μεταδιώκω ὁ τιμωρία , ὕστερον ἀποκτείνω τις βούλομαι κτείνω καί ὁ πράσσω αὐτός ἀμεταμέλητος γίγνομαι .