plato-philosophy.leges 2.667
λαβὼν δʼ ὑμῶν οὐδεὶς τὸν αὑτοῦ , παρὰ τῶν συννόμων σπάσας σφόδρα ἀγριαίνοντα καὶ ἀγανακτοῦντα , ἱπποκόμον τε ἐπέστησεν ἰδίᾳ καὶ παιδεύει ψήχων τε καὶ ἡμερῶν , καὶ πάντα προσήκοντα ἀποδιδοὺς τῇ παιδοτροφίᾳ ὅθεν οὐ μόνον ἀγαθὸς ἂν στρατιώτης εἴη , πόλιν δὲ καὶ ἄστη δυνάμενος διοικεῖν , ὃν δὴ κατʼ ἀρχὰς εἴπομεν τῶν Τυρταίου πολεμικῶν εἶναι πολεμικώτερον , τέταρτον ἀρετῆς ἀλλʼ οὐ πρῶτον τὴν ἀνδρείαν κτῆμα τιμῶντα ἀεὶ καὶ πανταχοῦ , ἰδιώταις τε καὶ συμπάσῃ πόλει . οὐκ οἶδα ἡμῶν , ὦ ξένε , ὅπῃ πάλιν αὖ τοὺς νομοθέτας φαυλίζεις . οὐκ , ὠγαθέ , προσέχων τούτῳ τὸν νοῦν δρῶ τοῦτο , εἴπερ · ἀλλʼ ὁ λόγος ὅπῃ φέρει , ταύτῃ πορευώμεθα , εἰ βούλεσθε . εἰ γὰρ ἔχομεν μοῦσαν τῆς τῶν χορῶν καλλίω καὶ τῆς ἐν τοῖς κοινοῖς θεάτροις , πειρώμεθα ἀποδοῦναι τούτοις οὕς φαμεν ἐκείνην μὲν αἰσχύνεσθαι , ζητεῖν δέ , ἥτις καλλίστη , ταύτης κοινωνεῖν . πάνυ γε . οὐκοῦν πρῶτον μὲν δεῖ τόδε γε ὑπάρχειν ἅπασιν ὅσοις συμπαρέπεταί τις χάρις , ἢ τοῦτο αὐτὸ μόνον αὐτοῦ τὸ σπουδαιότατον εἶναι , ἤ τινα ὀρθότητα , ἢ τὸ τρίτον ὠφελίαν ; οἷον δὴ λέγω ἐδωδῇ μὲν καὶ πόσει καὶ συμπάσῃ τροφῇ παρέπεσθαι μὲν τὴν χάριν , ἣν ἡδονὴν ἂν προσείποιμεν · ἣν δὲ ὀρθότητά τε καὶ ὠφελίαν , ὅπερ ὑγιεινὸν τῶν προσφερομένων λέγομεν ἑκάστοτε , τοῦτʼ αὐτὸ εἶναι ἐν αὐτοῖς καὶ τὸ ὀρθότατον . πάνυ μὲν οὖν . καὶ μὴν καὶ τῇ μαθήσει παρακολουθεῖν μὲν τό γε τῆς χάριτος , τὴν ἡδονήν , τὴν δὲ ὀρθότητα καὶ τὴν ὠφελίαν καὶ τὸ εὖ καὶ τὸ καλῶς τὴν ἀλήθειαν εἶναι τὴν ἀποτελοῦσαν . ἔστιν οὕτως . τί δὲ τῇ τῶν ὁμοίων ἐργασίᾳ ὅσαι τέχναι εἰκαστικαί ; ἆρʼ οὐκ , ἂν τοῦτο ἐξεργάζωνται , τὸ μὲν ἡδονὴν ἐν αὐτοῖς γίγνεσθαι παρεπόμενον , ἐὰν γίγνηται , χάριν αὐτὸ δικαιότατον ἂν εἴη προσαγορεύειν ; ναί . τὴν δέ γε ὀρθότητά που τῶν τοιούτων ἡ ἰσότης ἄν , ὡς ἐπὶ τὸ πᾶν εἰπεῖν , ἐξεργάζοιτο τοῦ τε τοσούτου καὶ τοῦ τοιούτου πρότερον , ἀλλʼ οὐχ ἡδονή . καλῶς . οὐκοῦν ἡδονῇ κρίνοιτʼ ἂν μόνον ἐκεῖνο ὀρθῶς , ὃ μήτε τινὰ ὠφελίαν μήτε ἀλήθειαν μήτε ὁμοιότητα ἀπεργαζόμενον παρέχεται , μηδʼ αὖ γε βλάβην , ἀλλʼ αὐτοῦ τούτου μόνου ἕνεκα γίγνοιτο τοῦ συμπαρεπομένου τοῖς ἄλλοις , τῆς χάριτος , ἣν δὴ κάλλιστά τις ὀνομάσαι ἂν ἡδονήν , ὅταν μηδὲν αὐτῇ τούτων ἐπακολουθῇ ; ἀβλαβῆ λέγεις ἡδονὴν μόνον . ναί , καὶ παιδιάν γε εἶναι τὴν αὐτὴν ταύτην λέγω τότε , ὅταν μήτε τι βλάπτῃ μήτε ὠφελῇ σπουδῆς ἢ λόγου ἄξιον . ἀληθέστατα λέγεις .
Lemmas: λαμβάνω δέ σύ οὐδείς ὁ ἑαυτοῦ , παρά ὁ σύννομος σπάω σφόδρα ἀγριαίνω καί ἀγανακτέω , ἱπποκόμος τε ἐφίστημι ἴδιος καί παιδεύω ψήχω τε καί ἡμέρα , καί πᾶς προσήκω ἀποδίδωμι ὁ παιδοτροφία ὅθεν οὐ μόνος ἀγαθός ἄν στρατιώτης εἰμί , πόλις δέ καί ἄστυ δύναμαι διοικέω , ὅς δή κατά ἀρχή λέγω ὁ Τυρταῖος πολεμικός εἰμί πολεμικός , τέταρτος ἀρετή ἀλλά οὐ πρῶτος ὁ ἀνδρεία κτῆμα τιμάω ἀεί καί πανταχοῦ , ἰδιώτης τε καί σύμπας πόλις . οὐ οἶδα ἐγώ , ὦ ξένος , ὅπῃ πάλιν αὖ ὁ νομοθέτης φαυλίζω . οὐ , ἀγαθός , προσέχω οὗτος ὁ νόος δράω οὗτος , εἴπερ · ἀλλά ὁ λόγος ὅπῃ φέρω , ταύτῃ πορεύω , εἰ βούλομαι . εἰ γάρ ἔχω μοῦσα ὁ ὁ χορός καλός καί ὁ ἐν ὁ κοινός θέατρον , πειράω ἀποδίδωμι οὗτος ὅς φημί ἐκεῖνος μέν αἰσχύνω , ζητέω δέ , ὅστις καλός , οὗτος κοινωνέω . πάνυ γε . οὐκοῦν πρῶτος μέν δέω ὅδε γε ὑπάρχω ἅπας ὅσος συμπαρέπομαι τις χάρις , ἤ οὗτος αὐτός μόνος αὐτός ὁ σπουδαῖος εἰμί , ἤ τις ὀρθότης , ἤ ὁ τρίτος ὠφέλεια ; οἷος δή λέγω ἐδωδή μέν καί πόσις καί σύμπας τροφή παρέπομαι μέν ὁ χάρις , ὅς ἡδονή ἄν προσλέγω · ὅς δέ ὀρθότης τε καί ὠφέλεια , ὅς ὑγιεινός ὁ προσφέρω λέγω ἑκάστοτε , οὗτος αὐτός εἰμί ἐν αὐτός καί ὁ ὀρθός . πάνυ μέν οὖν . καί μήν καί ὁ μάθησις παρακολουθέω μέν ὁ γε ὁ χάρις , ὁ ἡδονή , ὁ δέ ὀρθότης καί ὁ ὠφέλεια καί ὁ εὖ καί ὁ καλός ὁ ἀλήθεια εἰμί ὁ ἀποτελέω . εἰμί οὕτως . τίς δέ ὁ ὁ ὅμοιος ἐργασία ὅσος τέχνη εἰκαστικός ; ἆρα οὐ , ἐάν οὗτος ἐξεργάζομαι , ὁ μέν ἡδονή ἐν αὐτός γίγνομαι παρέπομαι , ἐάν γίγνομαι , χάρις αὐτός δίκαιος ἄν εἰμί προσαγορεύω ; ναί . ὁ δέ γε ὀρθότης που ὁ τοιοῦτος ὁ ἰσότης ἄν , ὡς ἐπί ὁ πᾶς λέγω , ἐξεργάζομαι ὁ τε τοσοῦτος καί ὁ τοιοῦτος πρότερος , ἀλλά οὐ ἡδονή . καλός . οὐκοῦν ἡδονή κρίνω ἄν μόνος ἐκεῖνος ὀρθός , ὅς μήτε τις ὠφέλεια μήτε ἀλήθεια μήτε ὁμοιότης ἀπεργάζομαι παρέχω , μηδέ αὖ γε βλάβη , ἀλλά αὐτός οὗτος μόνος ἕνεκα γίγνομαι ὁ συμπαρέπομαι ὁ ἄλλος , ὁ χάρις , ὅς δή καλός τις ὀνομάζω ἄν ἡδονή , ὅταν μηδείς αὐτός οὗτος ἐπακολουθέω ; ἀβλαβής λέγω ἡδονή μόνος . ναί , καί παιδιά γε εἰμί ὁ αὐτός οὗτος λέγω τότε , ὅταν μήτε τις βλάπτω μήτε ὠφελέω σπουδή ἤ λόγος ἄξιος . ἀληθής λέγω .