plato-philosophy.leges 11.921
οἷς δὴ περὶ τὰ τοιαῦτα οὐ πρέπον ἂν εἴη ψεύδεσθαι , θεοὺς προγόνους αὑτῶν αἰδουμένους . ἂν δή τις δημιουργῶν εἰς χρόνον εἰρημένον ἔργον μὴ ἀποτελέσῃ διὰ κάκην , μηδὲν τὸν βιοδότην θεὸν ἐπαιδεσθείς , ἡγούμενος ὡς οἰκεῖον συγγνώμονα εἶναι θεόν , οὐδὲν τῷ νῷ βλέπων , πρῶτον μὲν δίκην τῷ θεῷ ὑφέξει , δεύτερον δὲ ἑπόμενος αὐτῷ νόμος κείσθω · τὴν τιμὴν τῶν ἔργων ὀφειλέτω ὧν ἂν τὸν ἐκδόντα ψεύσηται καὶ πάλιν ἐξ ἀρχῆς ἐν τῷ ῥηθέντι χρόνῳ προῖκα ἐξεργαζέσθω . καὶ ἀναιρουμένῳ δʼ ἔργον συμβουλευτὴς νόμος , ἅπερ τῷ πωλοῦντι συνεβούλευεν , μὴ πλέονος τιμᾶν διαπειρώμενον ἀλλʼ ὡς ἁπλούστατα τῆς ἀξίας , ταὐτὸν δὴ προστάττει καὶ τῷ ἀναιρουμένῳ—γιγνώσκει γὰρ ὅ γε δημιουργὸς τὴν ἀξίαν — ἐν ἐλευθέρων οὖν πόλεσιν οὐ δή ποτε χρὴ τέχνῃ , σαφεῖ τε καὶ ἀψευδεῖ φύσει πράγματι , διαπειρᾶσθαι τῶν ἰδιωτῶν τεχνάζοντα αὐτὸν τὸν δημιουργόν , δίκας δὲ εἶναι τούτων τῷ ἀδικουμένῳ πρὸς τὸν ἀδικοῦντα . ἐὰν δέ τις ἐκδοὺς αὖ δημιουργῷ μὴ ἀποδῷ τοὺς μισθοὺς ὀρθῶς κατὰ τὴν ἔννομον ὁμολογίαν γενομένην , Δία δὲ πολιοῦχον καὶ Ἀθηνᾶν κοινωνοὺς πολιτείας ἀτιμάζων , βραχὺ κέρδος ἀγαπῶν , λύῃ μεγάλας κοινωνίας , νόμος ὁ βοηθῶν ἔστω τῷ τῆς πόλεως συνδέσμῳ μετὰ θεῶν · ὃς γὰρ ἂν προαμειψάμενος ἔργον μισθοὺς μὴ ἀποδιδῷ ἐν χρόνοις τοῖς ὁμολογηθεῖσιν , διπλοῦν πραττέσθω · ἐὰν δὲ ἐνιαυτὸς ἐξέλθῃ , τῶν ἄλλων ἀτόκων ὄντων χρημάτων , ὁπόσα δανεισμῷ συμβάλλει τις , οὗτος τῇ δραχμῇ ἑκάστου μηνὸς ἐπωβελίαν κατατιθέτω , δίκας δὲ εἶναι τούτων ἐν τοῖς κατὰ φυλὰς δικαστηρίοις.ὡς δὲ ἐν παρέργῳ περὶ τῶν κατὰ πόλεμον δημιουργῶν ὄντων σωτηρίας , στρατηγῶν τε καὶ ὅσοι περὶ ταῦτα τεχνικοί , δίκαιον εἰπεῖν , ὅτι τὸ παράπαν ἐμνήσθημεν δημιουργῶν · ὃς τούτοις αὖ , καθάπερ ἐκείνοις , οἷον ἑτέροις οὖσιν δημιουργοῖς . ἐάν τις ἄρα καὶ τούτων ἀνελόμενος δημόσιον ἔργον εἴθʼ ἑκὼν εἴτε προσταχθὲν καλῶς ἐξεργάσηται , τὰς τιμάς , οἳ δὴ μισθοὶ πολεμικοῖς ἀνδράσιν εἰσίν , ἀποδιδῷ δικαίως , ὁ νόμος αὐτὸν ἐπαινῶν οὔποτε καμεῖται ·
Lemmas: ὅς δή περί ὁ τοιοῦτος οὐ πρέπω ἄν εἰμί ψεύδω , θεός πρόγονος ἑαυτοῦ αἰδέομαι . ἐάν δή τις δημιουργέω εἰς χρόνος λέγω ἔργον μή ἀποτελέω διά κάκη , μηδείς ὁ βιοδότης θεός ἐπαιδέομαι , ἡγέομαι ὡς οἰκεῖος συγγνώμων εἰμί θεός , οὐδείς ὁ νόος βλέπω , πρῶτος μέν δίκη ὁ θεός ὑπέχω , δεύτερος δέ ἕπομαι αὐτός νόμος κεῖμαι · ὁ τιμή ὁ ἔργον ὀφείλω ὅς ἄν ὁ ἐκδίδωμι ψεύδω καί πάλιν ἐκ ἀρχή ἐν ὁ λέγω χρόνος προίξ ἐξεργάζομαι . καί ἀναιρέω δέ ἔργον συμβουλευτής νόμος , ὅς ὁ πωλέω συμβουλεύω , μή πολύς τιμάω διαπειράομαι ἀλλά ὡς ἁπλόος ὁ ἀξία , αὐτός δή προστάσσω καί ὁ ἀναιρουμένῳ—γιγνώσκει γάρ ὁ γε δημιουργός ὁ ἀξία — ἐν ἐλεύθερος οὖν πόλις οὐ δή ποτέ χρή τέχνη , σαφής τε καί ἀψευδής φύσις πρᾶγμα , διαπειράομαι ὁ ἰδιώτης τεχνάζω αὐτός ὁ δημιουργός , δίκη δέ εἰμί οὗτος ὁ ἀδικέω πρός ὁ ἀδικέω . ἐάν δέ τις ἐκδίδωμι αὖ δημιουργός μή ἀποδίδωμι ὁ μισθός ὀρθός κατά ὁ ἔννομος ὁμολογία γίγνομαι , Ζεύς δέ πολιοῦχος καί Ἀθήνη κοινωνός πολιτεία ἀτιμάζω , βραχύς κέρδος ἀγαπάω , λύω μέγας κοινωνία , νόμος ὁ βοηθέω εἰμί ὁ ὁ πόλις σύνδεσμος μετά θεός · ὅς γάρ ἄν προαμείβω ἔργον μισθός μή ἀποδίδωμι ἐν χρόνος ὁ ὁμολογέω , διπλόος πράσσω · ἐάν δέ ἐνιαυτός ἐξέρχομαι , ὁ ἄλλος ἄτοκος εἰμί χρῆμα , ὁπόσος δανεισμός συμβάλλω τις , οὗτος ὁ δραχμή ἕκαστος μείς ἐπωβελία κατατίθημι , δίκη δέ εἰμί οὗτος ἐν ὁ κατά φυλή δικαστηρίοις.ὡς δέ ἐν πάρεργος περί ὁ κατά πόλεμος δημιουργός εἰμί σωτηρία , στρατηγός τε καί ὅσος περί οὗτος τεχνικός , δίκαιος λέγω , ὅτι ὁ παράπαν μιμνῄσκω δημιουργός · ὅς οὗτος αὖ , καθά ἐκεῖνος , οἷος ἕτερος εἰμί δημιουργός . ἐάν τις ἄρα καί οὗτος ἀναιρέω δημόσιος ἔργον εἴτε ἑκών εἴτε προστάσσω καλός ἐξεργάζομαι , ὁ τιμή , ὅς δή μισθός πολεμικός ἀνήρ εἰμί , ἀποδίδωμι δίκαιος , ὁ νόμος αὐτός ἐπαινέω οὔποτε κάμνω ·