plato-philosophy.leges 6.751
ἀλλὰ μὴν μετά γε πάντα τὰ νῦν εἰρημένα σχεδὸν ἂν ἀρχῶν εἶέν σοι καταστάσεις τῇ πόλει . ἔχει γὰρ οὖν οὕτω . δύο εἴδη ταῦτα περὶ πολιτείας κόσμον γιγνόμενα τυγχάνει , πρῶτον μὲν καταστάσεις ἀρχῶν τε καὶ ἀρξόντων , ὅσας τε αὐτὰς εἶναι δεῖ καὶ τρόπον ὅντινα καθισταμένας · ἔπειτα οὕτω δὴ τοὺς νόμους ταῖς ἀρχαῖς ἑκάσταις ἀποδοτέον , οὕστινάς τε αὖ καὶ ὅσους καὶ οἵους προσῆκον ἂν ἑκάσταις εἴη . σμικρὸν δὲ ἐπισχόντες πρὸ τῆς αἱρέσεως , εἴπωμεν προσήκοντά τινα λόγον περὶ αὐτῆς ῥηθῆναι . τίνα δὴ τοῦτον ; τόνδε . παντί που δῆλον τὸ τοιοῦτον , ὅτι μεγάλου τῆς νομοθεσίας ὄντος ἔργου , τοῦ πόλιν εὖ παρεσκευασμένην ἀρχὰς ἀνεπιτηδείους ἐπιστῆσαι τοῖς εὖ κειμένοις νόμοις , οὐ μόνον οὐδὲν πλέον εὖ τεθέντων , οὐδʼ ὅτι γέλως ἂν πάμπολυς συμβαίνοι , σχεδὸν δὲ βλάβαι καὶ λῶβαι πολὺ μέγισται ταῖς πόλεσι γίγνοιντʼ ἂν ἐξ αὐτῶν . πῶς γὰρ οὔ ; τοῦτο τοίνυν νοήσωμέν σοι περὶ τῆς νῦν , ὦ φίλε , πολιτείας τε καὶ πόλεως συμβαῖνον . ὁρᾷς γὰρ ὅτι πρῶτον μὲν δεῖ τοὺς ὀρθῶς ἰόντας ἐπὶ τὰς τῶν ἀρχῶν δυνάμεις βάσανον ἱκανὴν αὐτούς τε καὶ γένος ἑκάστων ἐκ παίδων μέχρι τῆς αἱρέσεως εἶναι δεδωκότας , ἔπειτα αὖ τοὺς μέλλοντας αἱρήσεσθαι τεθράφθαι ἐν ἤθεσι νόμων εὖ πεπαιδευμένους πρὸς τὸ δυσχεραίνοντάς τε καὶ ἀποδεχομένους ὀρθῶς κρίνειν καὶ ἀποκρίνειν δυνατοὺς γίγνεσθαι τοὺς ἀξίους ἑκατέρων · ταῦτα δὲ οἱ νεωστὶ συνεληλυθότες ὄντες τε ἀλλήλων ἀγνῶτες , ἔτι δʼ ἀπαίδευτοι , πῶς ἄν ποτε δύναιντο ἀμέμπτως τὰς ἀρχὰς αἱρεῖσθαι ; σχεδὸν οὐκ ἄν ποτε . ἀλλὰ γὰρ ἀγῶνα προφάσεις φασὶν οὐ πάνυ δέχεσθαι · καὶ δὴ καὶ σοὶ τοῦτο νῦν καὶ ἐμοὶ ποιητέον , ἐπείπερ σὺ μὲν δὴ τὴν πόλιν ὑπέστης τῷ Κρητῶν ἔθνει προθύμως κατοικιεῖν δέκατος αὐτός , ὡς φῄς , τὰ νῦν , ἐγὼ δʼ αὖ σοὶ συλλήψεσθαι κατὰ τὴν παροῦσαν ἡμῖν τὰ νῦν μυθολογίαν .
Lemmas: ἀλλά μήν μετά γε πᾶς ὁ νῦν λέγω σχεδόν ἄν ἀρχή εἰμί σύ κατάστασις ὁ πόλις . ἔχω γάρ οὖν οὕτως . δύο εἶδος οὗτος περί πολιτεία κόσμος γίγνομαι τυγχάνω , πρῶτος μέν κατάστασις ἀρχή τε καί ἄρχω , ὅσος τε αὐτός εἰμί δέω καί τρόπος ὅστις καθίστημι · ἔπειτα οὕτως δή ὁ νόμος ὁ ἀρχή ἑκαστός ἀποδοτέος , ὅστις τε αὖ καί ὅσος καί οἷος προσήκω ἄν ἑκαστός εἰμί . μικρός δέ ἐπέχω πρό ὁ αἵρεσις , λέγω προσήκω τις λόγος περί αὐτός λέγω . τίς δή οὗτος ; ὅδε . πᾶς που δῆλος ὁ τοιοῦτος , ὅτι μέγας ὁ νομοθεσία εἰμί ἔργον , ὁ πόλις εὖ παρασκευάζω ἀρχή ἀνεπιτήδειος ἐφίστημι ὁ εὖ κεῖμαι νόμος , οὐ μόνος οὐδείς πολύς εὖ τίθημι , οὐδέ ὅτι γέλως ἄν πάμπολυς συμβαίνω , σχεδόν δέ βλάβη καί λώβη πολύς μέγας ὁ πόλις γίγνομαι ἄν ἐκ αὐτός . πῶς γάρ οὐ ; οὗτος τοίνυν νοέω σύ περί ὁ νῦν , ὦ φίλος , πολιτεία τε καί πόλις συμβαίνω . ὁράω γάρ ὅτι πρῶτος μέν δέω ὁ ὀρθός ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁ ἀρχή δύναμις βάσανος ἱκανός αὐτός τε καί γένος ἕκαστος ἐκ παῖς μέχρι ὁ αἵρεσις εἰμί δίδωμι , ἔπειτα αὖ ὁ μέλλω αἱρέω τρέφω ἐν ἦθος νόμος εὖ παιδεύω πρός ὁ δυσχεραίνω τε καί ἀποδέχομαι ὀρθός κρίνω καί ἀποκρίνω δυνατός γίγνομαι ὁ ἄξιος ἑκάτερος · οὗτος δέ ὁ νεωστί συνέρχομαι εἰμί τε ἀλλήλων ἀγνώς , ἔτι δέ ἀπαίδευτος , πῶς ἄν ποτέ δύναμαι ἄμεμπτος ὁ ἀρχή αἱρέω ; σχεδόν οὐ ἄν ποτέ . ἀλλά γάρ ἀγών πρόφασις φημί οὐ πάνυ δέχομαι · καί δή καί σύ οὗτος νῦν καί ἐγώ ποιέω , ἐπεί σύ μέν δή ὁ πόλις ὑφίστημι ὁ Κρής ἔθνος πρόθυμος κατοικίζω δέκατος αὐτός , ὡς φημί , ὁ νῦν , ἐγώ δέ αὖ σύ συλλαμβάνω κατά ὁ πάρειμι ἐγώ ὁ νῦν μυθολογία .