plato-philosophy.leges 3.698
πρὸς δὲ τούτοις ἀμαθαίνειν ἀναγκάζονται , λέγοντες ἔργοις ὅτι λῆρος πρὸς χρυσόν τε καὶ ἄργυρόν ἐστιν ἑκάστοτε τὰ λεγόμενα τίμια καὶ καλὰ κατὰ πόλιν . πάνυ μὲν οὖν . τὰ μὲν δὴ περί γε Περσῶν , ὡς οὐκ ὀρθῶς τὰ νῦν διοικεῖται διὰ τὴν σφόδρα δουλείαν τε καὶ δεσποτείαν , τέλος ἐχέτω . πάνυ μὲν οὖν . τὰ δὲ περὶ τὴν τῆς Ἀττικῆς αὖ πολιτείας τὸ μετὰ τοῦτο ὡσαύτως ἡμᾶς διεξελθεῖν χρεών , ὡς ἡ παντελὴς καὶ ἀπὸ πασῶν ἀρχῶν ἐλευθερία τῆς μέτρον ἐχούσης ἀρχῆς ὑφʼ ἑτέρων οὐ σμικρῷ χείρων · ἡμῖν γὰρ κατʼ ἐκεῖνον τὸν χρόνον , ὅτε ἡ Περσῶν ἐπίθεσις τοῖς Ἕλλησιν , ἴσως δὲ σχεδὸν ἅπασιν τοῖς τὴν Εὐρώπην οἰκοῦσιν , ἐγίγνετο , πολιτεία τε ἦν παλαιὰ καὶ ἐκ τιμημάτων ἀρχαί τινες τεττάρων , καὶ δεσπότις ἐνῆν τις αἰδώς , διʼ ἣν δουλεύοντες τοῖς τότε νόμοις ζῆν ἠθέλομεν . καὶ πρὸς τούτοις δὴ τὸ μέγεθος τοῦ στόλου κατά τε γῆν καὶ κατὰ θάλατταν γενόμενον , φόβον ἄπορον ἐμβαλόν , δουλείαν ἔτι μείζονα ἐποίησεν ἡμᾶς τοῖς τε ἄρχουσιν καὶ τοῖς νόμοις δουλεῦσαι , καὶ διὰ πάντα ταῦθʼ ἡμῖν συνέπεσε πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς σφόδρα φιλία . σχεδὸν γὰρ δέκα ἔτεσιν πρὸ τῆς ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίας ἀφίκετο Δᾶτις Περσικὸν στόλον ἄγων , πέμψαντος Δαρείου διαρρήδην ἐπί τε Ἀθηναίους καὶ Ἐρετριᾶς , ἐξανδραποδισάμενον ἀγαγεῖν , θάνατον αὐτῷ προειπὼν μὴ πράξαντι ταῦτα . καὶ ὁ Δᾶτις τοὺς μὲν Ἐρετριᾶς ἔν τινι βραχεῖ χρόνῳ παντάπασιν κατὰ κράτος τε εἷλεν μυριάσι συχναῖς , καί τινα λόγον εἰς τὴν ἡμετέραν πόλιν ἀφῆκεν φοβερόν , ὡς οὐδεὶς Ἐρετριῶν αὐτὸν ἀποπεφευγὼς εἴη · συνάψαντες γὰρ ἄρα τὰς χεῖρας σαγηνεύσαιεν πᾶσαν τὴν Ἐρετρικὴν οἱ στρατιῶται τοῦ Δάτιδος . ὁ δὴ λόγος , εἴτʼ ἀληθὴς εἴτε καὶ ὅπῃ ἀφίκετο , τούς τε ἄλλους Ἕλληνας καὶ δὴ καὶ Ἀθηναίους ἐξέπληττεν , καὶ πρεσβευομένοις αὐτοῖς πανταχόσε βοηθεῖν οὐδεὶς ἤθελεν πλήν γε Λακεδαιμονίων · οὗτοι δὲ ὑπό τε τοῦ πρὸς Μεσσήνην ὄντος τότε πολέμου καὶ εἰ δή τι διεκώλυεν ἄλλο αὐτούς—οὐ γὰρ ἴσμεν λεγόμενον — ὕστεροι δʼ οὖν ἀφίκοντο τῆς ἐν Μαραθῶνι μάχης γενομένης μιᾷ ἡμέρᾳ . μετὰ δὲ τοῦτο παρασκευαί τε μεγάλαι λεγόμεναι καὶ ἀπειλαὶ ἐφοίτων μυρίαι παρὰ βασιλέως .
Lemmas: πρός δέ οὗτος ἀμαθαίνω ἀναγκάζω , λέγω ἔργον ὅτι λῆρος πρός χρυσός τε καί ἄργυρος εἰμί ἑκάστοτε ὁ λέγω τίμιος καί καλός κατά πόλις . πάνυ μέν οὖν . ὁ μέν δή περί γε Πέρσης , ὡς οὐ ὀρθός ὁ νῦν διοικέω διά ὁ σφόδρα δουλεία τε καί δεσποτεία , τέλος ἔχω . πάνυ μέν οὖν . ὁ δέ περί ὁ ὁ Ἀττική αὖ πολιτεία ὁ μετά οὗτος ὡσαύτως ἐγώ διεξέρχομαι χρεών , ὡς ὁ παντελής καί ἀπό πᾶς ἀρχή ἐλευθερία ὁ μέτρον ἔχω ἀρχή ὑπό ἕτερος οὐ μικρός κακός · ἐγώ γάρ κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος , ὅτε ὁ Πέρσης ἐπίθεσις ὁ Ἕλλην , ἴσως δέ σχεδόν ἅπας ὁ ὁ Εὐρώπη οἰκέω , γίγνομαι , πολιτεία τε εἰμί παλαιός καί ἐκ τίμημα ἀρχή τις τέσσαρες , καί δεσπότις ἔνειμι τις αἰδώς , διά ὅς δουλεύω ὁ τότε νόμος ζάω ἐθέλω . καί πρός οὗτος δή ὁ μέγεθος ὁ στόλος κατά τε γῆ καί κατά θάλασσα γίγνομαι , φόβος ἄπορος ἐμβάλλω , δουλεία ἔτι μέγας ποιέω ἐγώ ὁ τε ἄρχω καί ὁ νόμος δουλεύω , καί διά πᾶς οὗτος ἐγώ συμπίπτω πρός ἐγώ αὐτός σφόδρα φιλία . σχεδόν γάρ δέκα ἔτος πρό ὁ ἐν Σαλαμίς ναυμαχία ἀφικνέομαι Δᾶτις Περσικός στόλος ἄγω , πέμπω Δαρεῖος διαρρήδην ἐπί τε Ἀθηναῖος καί Ἐρετριεύς , ἐξανδραποδίζω ἄγω , θάνατος αὐτός προλέγω μή πράσσω οὗτος . καί ὁ Δᾶτις ὁ μέν Ἐρετριεύς ἐν τις βραχύς χρόνος παντάπασι κατά κράτος τε αἱρέω μυριάς συχνός , καί τις λόγος εἰς ὁ ἡμέτερος πόλις ἀφίημι φοβερός , ὡς οὐδείς Ἐρετριός αὐτός ἀποφεύγω εἰμί · συνάπτω γάρ ἄρα ὁ χείρ σαγηνεύω πᾶς ὁ Ἐρετρικός ὁ στρατιώτης ὁ Δάτις . ὁ δή λόγος , εἴτε ἀληθής εἴτε καί ὅπῃ ἀφικνέομαι , ὁ τε ἄλλος Ἕλλην καί δή καί Ἀθηναῖος ἐκπλήσσω , καί πρεσβεύω αὐτός πανταχοῦ βοηθέω οὐδείς ἐθέλω πλήν γε Λακεδαιμόνιος · οὗτος δέ ὑπό τε ὁ πρός Μεσσήνη εἰμί τότε πόλεμος καί εἰ δή τις διακωλύω ἄλλος αὐτός γάρ οἶδα λέγω — ὕστερος δέ οὖν ἀφικνέομαι ὁ ἐν Μαραθών μάχη γίγνομαι εἷς ἡμέρα . μετά δέ οὗτος παρασκευή τε μέγας λέγω καί ἀπειλή φοιτάω μυρίος παρά βασιλεύς .