plato-philosophy.leges 7.822
ἀληθῆ λέγεις . ἀλλὰ τί καὶ φῂς τοῦτο τὸ μάθημα ὃ θαυμαστὸν μὲν λέγεις , προσῆκον δʼ αὖ μαθεῖν τοῖς νέοις , οὐ γιγνώσκειν δὲ ἡμᾶς ; πειρῶ περὶ αὐτοῦ τό γε τοσοῦτον φράζειν ὡς σαφέστατα . πειρατέον . οὐ γάρ ἐστι τοῦτο , ὦ ἄριστοι , τὸ δόγμα ὀρθὸν περὶ σελήνης τε καὶ ἡλίου καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων , ὡς ἄρα πλανᾶταί ποτε , πᾶν δὲ τοὐναντίον ἔχει τούτου—τὴν αὐτὴν γὰρ αὐτῶν ὁδὸν ἕκαστον καὶ οὐ πολλὰς ἀλλὰ μίαν ἀεὶ κύκλῳ διεξέρχεται , φαίνεται δὲ πολλὰς φερόμενον—τὸ δὲ τάχιστον αὐτῶν ὂν βραδύτατον οὐκ ὀρθῶς αὖ δοξάζεται , τὸ δʼ ἐναντίον ἐναντίως . ταῦτʼ οὖν εἰ πέφυκεν μὲν οὕτως , ἡμεῖς δὲ μὴ ταύτῃ δόξομεν , εἰ μὲν ἐν Ὀλυμπίᾳ θεόντων ἵππων οὕτως ἢ δολιχοδρόμων ἀνδρῶν διενοούμεθα πέρι , καὶ προσηγορεύομεν τὸν τάχιστον μὲν ὡς βραδύτατον , τὸν δὲ βραδύτατον ὡς τάχιστον , ἐγκώμιά τε ποιοῦντες ᾔδομεν τὸν ἡττώμενον νενικηκότα , οὔτε ὀρθῶς ἂν οὔτʼ οἶμαι προσφιλῶς τοῖς δρομεῦσιν ἡμᾶς ἂν τὰ ἐγκώμια προσάπτειν ἀνθρώποις οὖσιν · νῦν δὲ δὴ περὶ θεοὺς τὰ αὐτὰ ταῦτα ἐξαμαρτανόντων ἡμῶν , ἆρʼ οὐκ οἰόμεθα ὃ γελοῖόν τε καὶ οὐκ ὀρθὸν ἐκεῖ γιγνόμενον ἦν ἂν τότε , νῦν ἐνταυθοῖ καὶ ἐν τούτοισι γίγνεσθαι γελοῖον μὲν οὐδαμῶς , οὐ μὴν οὐδὲ θεοφιλές γε , ψευδῆ φήμην ἡμῶν κατὰ θεῶν ὑμνούντων . ἀληθέστατα , εἴπερ γε οὕτω ταῦτʼ ἐστίν . οὐκοῦν ἂν μὲν δείξωμεν οὕτω ταῦτʼ ἔχοντα , μαθητέα μέχρι γε τούτου τὰ τοιαῦτα πάντα , μὴ δειχθέντων δὲ ἐατέον ; καὶ ταῦτα ἡμῖν οὕτω συγκείσθω ; πάνυ μὲν οὖν . ἤδη τοίνυν χρὴ φάναι τέλος ἔχειν τά γε παιδείας μαθημάτων πέρι νόμιμα · περὶ δὲ θήρας ὡσαύτως διανοηθῆναι χρὴ καὶ περὶ ἁπάντων ὁπόσα τοιαῦτα . κινδυνεύει γὰρ δὴ νομοθέτῃ τὸ προσταττόμενον ἐπὶ μεῖζον εἶναι τοῦ νόμους θέντα ἀπηλλάχθαι , ἕτερον δέ τι πρὸς τοῖς νόμοις εἶναι μεταξύ τι νουθετήσεώς τε πεφυκὸς ἅμα καὶ νόμων , ὃ δὴ πολλάκις ἡμῶν ἐμπέπτωκεν τοῖς λόγοις , οἷον περὶ τὴν τῶν σφόδρα νέων παίδων τροφήν · οὐ γὰρ ἄρρητά φαμεν εἶναι , λέγοντές τε αὐτά , ὡς νόμους οἴεσθαι τιθεμένους εἶναι πολλῆς ἀνοίας γέμειν . γεγραμμένων δὴ ταύτῃ τῶν νόμων τε καὶ ὅλης τῆς πολιτείας , οὐ τέλεος ὁ τοῦ διαφέροντος πολίτου πρὸς ἀρετὴν γίγνεται ἔπαινος , ὅταν αὐτόν τις φῇ τὸν ὑπηρετήσαντα τοῖς νόμοις ἄριστα καὶ πειθόμενον μάλιστα , τοῦτον εἶναι τὸν ἀγαθόν ·
Lemmas: ἀληθής λέγω . ἀλλά τίς καί φημί οὗτος ὁ μάθημα ὅς θαυμαστός μέν λέγω , προσήκω δέ αὖ μανθάνω ὁ νέος , οὐ γιγνώσκω δέ ἐγώ ; πειράω περί αὐτός ὁ γε τοσοῦτος φράζω ὡς σαφής . πειράω . οὐ γάρ εἰμί οὗτος , ὦ ἀγαθός , ὁ δόγμα ὀρθός περί σελήνη τε καί ἥλιος καί ὁ ἄλλος ἄστρον , ὡς ἄρα πλανάω ποτέ , πᾶς δέ ἐναντίος ἔχω τούτος αὐτός γάρ αὐτός ὁδός ἕκαστος καί οὐ πολύς ἀλλά εἷς ἀεί κύκλος διεξέρχομαι , φαίνω δέ πολύς φέρω δέ ταχύς αὐτός εἰμί βραδύς οὐ ὀρθός αὖ δοξάζω , ὁ δέ ἐναντίος ἐναντίος . οὗτος οὖν εἰ φύω μέν οὕτως , ἐγώ δέ μή ταύτῃ δοκέω , εἰ μέν ἐν Ὀλυμπία θέω ἵππος οὕτως ἤ δολιχοδρόμος ἀνήρ διανοόω περί , καί προσαγορεύω ὁ ταχύς μέν ὡς βραδύς , ὁ δέ βραδύς ὡς ταχύς , ἐγκώμιον τε ποιέω ἀείδω ὁ ἡσσάομαι νικάω , οὔτε ὀρθός ἄν οὔτε οἴομαι προσφιλής ὁ δρομεύς ἐγώ ἄν ὁ ἐγκώμιον προσάπτω ἄνθρωπος εἰμί · νῦν δέ δή περί θεός ὁ αὐτός οὗτος ἐξαμαρτάνω ἐγώ , ἆρα οὐ οἴομαι ὅς γέλοιος τε καί οὐ ὀρθός ἐκεῖ γίγνομαι εἰμί ἄν τότε , νῦν ἐνταυθοῖ καί ἐν οὗτος γίγνομαι γέλοιος μέν οὐδαμῶς , οὐ μήν οὐδέ θεοφιλής γε , ψευδής φήμη ἐγώ κατά θεός ὑμνέω . ἀληθής , εἴπερ γε οὕτως οὗτος εἰμί . οὐκοῦν ἐάν μέν δείκνυμι οὕτως οὗτος ἔχω , μαθητέος μέχρι γε οὗτος ὁ τοιοῦτος πᾶς , μή δείκνυμι δέ ἐάω ; καί οὗτος ἐγώ οὕτως σύγκειμαι ; πάνυ μέν οὖν . ἤδη τοίνυν χρή φημί τέλος ἔχω ὁ γε παιδεία μάθημα περί νόμιμος · περί δέ θήρα ὡσαύτως διανοέω χρή καί περί ἅπας ὁπόσος τοιοῦτος . κινδυνεύω γάρ δή νομοθέτης ὁ προστάσσω ἐπί μέγας εἰμί ὁ νόμος τίθημι ἀπαλλάσσω , ἕτερος δέ τις πρός ὁ νόμος εἰμί μεταξύ τις νουθέτησις τε φύω ἅμα καί νόμος , ὅς δή πολλάκις ἐγώ ἐμπίπτω ὁ λόγος , οἷος περί ὁ ὁ σφόδρα νέος παῖς τροφή · οὐ γάρ ἄρρητος φημί εἰμί , λέγω τε αὐτός , ὡς νόμος οἴομαι τίθημι εἰμί πολύς ἄνοια γέμω . γράφω δή οὗτος ὁ νόμος τε καί ὅλος ὁ πολιτεία , οὐ τέλειος ὁ ὁ διαφέρω πολίτης πρός ἀρετή γίγνομαι ἔπαινος , ὅταν αὐτός τις φημί ὁ ὑπηρετέω ὁ νόμος ἀγαθός καί πείθω μάλα , οὗτος εἰμί ὁ ἀγαθός ·