plato-philosophy.leges 8.838
τέχνην δή τινʼ αὖ τούτου τοῦ νόμου τῆς θέσεως ἐν τῷ νῦν παρόντι τὴν μὲν ῥᾳδίαν ἔχω , τὴν δʼ αὖ τινα τρόπον παντάπασιν ὡς οἷόν τε χαλεπωτάτην . πῶς δὴ λέγεις ; ἴσμεν που καὶ τὰ νῦν τοὺς πλείστους τῶν ἀνθρώπων , καίπερ παρανόμους ὄντας , ὡς εὖ τε καὶ ἀκριβῶς εἴργονται τῆς τῶν καλῶν συνουσίας οὐκ ἄκοντες , ὡς οἷόν τε δὲ μάλιστα ἑκόντες . πότε λέγεις ; ὅταν ἀδελφὸς ἢ ἀδελφή τῳ γένωνται καλοί . καὶ περὶ ὑέος ἢ θυγατρὸς ὁ αὐτὸς νόμος ἄγραφος ὢν ὡς οἷόν τε ἱκανώτατα φυλάττει μήτε φανερῶς μήτε λάθρᾳ συγκαθεύδοντα ἤ πως ἄλλως ἀσπαζόμενον ἅπτεσθαι τούτων · ἀλλʼ οὐδʼ ἐπιθυμία ταύτης τῆς συνουσίας τὸ παράπαν εἰσέρχεται τοὺς πολλούς . ἀληθῆ λέγεις . οὐκοῦν σμικρὸν ῥῆμα κατασβέννυσι πάσας τὰς τοιαύτας ἡδονάς ; τὸ ποῖον δὴ λέγεις ; τὸ ταῦτα εἶναι φάναι μηδαμῶς ὅσια , θεομισῆ δὲ καὶ αἰσχρῶν αἴσχιστα . τὸ δʼ αἴτιον ἆρʼ οὐ τοῦτʼ ἐστί , τὸ μηδένα ἄλλως λέγειν αὐτά , ἀλλʼ εὐθὺς γενόμενον ἡμῶν ἕκαστον ἀκούειν τε λεγόντων ἀεὶ καὶ πανταχοῦ ταῦτα , ἐν γελοίοις τε ἅμα ἐν πάσῃ τε σπουδῇ τραγικῇ λεγομένῃ πολλάκις , ὅταν ἢ Θυέστας ἤ τινας Οἰδίποδας εἰσάγωσιν , ἢ Μακαρέας τινὰς ἀδελφαῖς μειχθέντας λαθραίως , ὀφθέντας δὲ ἑτοίμως θάνατον αὑτοῖς ἐπιτιθέντας δίκην τῆς ἁμαρτίας ; ὀρθότατα λέγεις τό γε τοσοῦτον , ὅτι τὸ τῆς φήμης θαυμαστήν τινα δύναμιν εἴληχεν , ὅταν μηδεὶς μηδαμῶς ἄλλως ἀναπνεῖν ἐπιχειρήσῃ ποτὲ παρὰ τὸν νόμον . οὐκοῦν ὀρθὸν τὸ νυνδὴ ῥηθέν , ὅτι νομοθέτῃ , βουλομένῳ τινὰ ἐπιθυμίαν δουλώσασθαι τῶν διαφερόντως τοὺς ἀνθρώπους δουλουμένων , ῥᾴδιον γνῶναί γε ὅντινα τρόπον χειρώσαιτο ἄν · ὅτι καθιερώσας ταύτην τὴν φήμην παρὰ πᾶσι , δούλοις τε καὶ ἐλευθέροις καὶ παισὶ καὶ γυναιξὶ καὶ ὅλῃ τῇ πόλει κατὰ τὰ αὐτά , οὕτω τὸ βεβαιότατον ἀπειργασμένος ἔσται περὶ τοῦτον τὸν νόμον . πάνυ μὲν οὖν · ὅπως δὲ αὖ τὸ τοιοῦτον ἐθέλοντας λέγειν πάντας δυνατὸν ἔσται ποτὲ παρασχεῖν —
Lemmas: τέχνη δή τις αὖ οὗτος ὁ νόμος ὁ θέσις ἐν ὁ νῦν πάρειμι ὁ μέν ῥᾴδιος ἔχω , ὁ δέ αὖ τις τρόπος παντάπασι ὡς οἷος τε χαλεπός . πῶς δή λέγω ; οἶδα που καί ὁ νῦν ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος , καίπερ παράνομος εἰμί , ὡς εὖ τε καί ἀκριβής ἔργω ὁ ὁ καλός συνουσία οὐ ἄκων , ὡς οἷος τε δέ μάλα ἑκών . πότε λέγω ; ὅταν ἀδελφός ἤ ἀδελφή τις γίγνομαι καλός . καί περί υἱός ἤ θυγάτηρ ὁ αὐτός νόμος ἄγραφος εἰμί ὡς οἷος τε ἱκανός φυλάσσω μήτε φανερός μήτε λάθρῃ συγκαθεύδω ἤ πως ἄλλος ἀσπάζομαι ἅπτω οὗτος · ἀλλά οὐδέ ἐπιθυμία οὗτος ὁ συνουσία ὁ παράπαν εἰσέρχομαι ὁ πολύς . ἀληθής λέγω . οὐκοῦν μικρός ῥῆμα κατασβέννυμι πᾶς ὁ τοιοῦτος ἡδονή ; ὁ ποῖος δή λέγω ; ὁ οὗτος εἰμί φημί μηδαμῶς ὅσιος , θεομισής δέ καί αἰσχρός αἰσχρός . ὁ δέ αἴτιος ἆρα οὐ οὗτος εἰμί , ὁ μηδείς ἄλλος λέγω αὐτός , ἀλλά εὐθύς γίγνομαι ἐγώ ἕκαστος ἀκούω τε λέγω ἀεί καί πανταχοῦ οὗτος , ἐν γέλοιος τε ἅμα ἐν πᾶς τε σπουδή τραγικός λέγω πολλάκις , ὅταν ἤ Θυέστης ἤ τις Οἰδίπους εἰσάγω , ἤ Μακαρεύς τις ἀδελφή μείγνυμι λαθραῖος , ὁράω δέ ἑτοῖμος θάνατος ἑαυτοῦ ἐπιτίθημι δίκη ὁ ἁμαρτία ; ὀρθός λέγω ὁ γε τοσοῦτος , ὅτι ὁ ὁ φήμη θαυμαστός τις δύναμις λαγχάνω , ὅταν μηδείς μηδαμῶς ἄλλος ἀναπνέω ἐπιχειρέω ποτέ παρά ὁ νόμος . οὐκοῦν ὀρθός ὁ νυνδί λέγω , ὅτι νομοθέτης , βούλομαι τις ἐπιθυμία δουλόω ὁ διαφερόντως ὁ ἄνθρωπος δουλόω , ῥᾴδιος γιγνώσκω γε ὅστις τρόπος χειρόω ἄν · ὅτι καθιερόω οὗτος ὁ φήμη παρά πᾶς , δοῦλος τε καί ἐλεύθερος καί παῖς καί γυνή καί ὅλος ὁ πόλις κατά ὁ αὐτός , οὕτως ὁ βέβαιος ἀπεργάζομαι εἰμί περί οὗτος ὁ νόμος . πάνυ μέν οὖν · ὅπως δέ αὖ ὁ τοιοῦτος ἐθέλω λέγω πᾶς δυνατός εἰμί ποτέ παρέχω —