plato-philosophy.leges 3.697
ἔχει ταύτῃ . τί οὖν ; οὐ νομοθέτου καὶ ταῦτα αὖ φήσομεν εἶναι διανέμειν ; καὶ μάλα . βούλει δὴ τὰ μὲν ἅπαντα καὶ ἐφʼ ἕκαστον ἔργον καὶ κατὰ σμικρὰ ἐκείνῳ δῶμεν νεῖμαι , τὸ δὲ τριχῇ διελεῖν , ἐπειδὴ νόμων ἐσμὲν καὶ αὐτοί πως ἐπιθυμηταί , πειραθῶμεν , διατεμεῖν χωρὶς τά τε μέγιστα καὶ δεύτερα καὶ τρίτα ; πάνυ μὲν οὖν . λέγομεν τοίνυν ὅτι πόλιν , ὡς ἔοικεν , τὴν μέλλουσαν σῴζεσθαί τε καὶ εὐδαιμονήσειν εἰς δύναμιν ἀνθρωπίνην δεῖ καὶ ἀναγκαῖον τιμάς τε καὶ ἀτιμίας διανέμειν ὀρθῶς . ἔστιν δὲ ὀρθῶς ἄρα τιμιώτατα μὲν καὶ πρῶτα τὰ περὶ τὴν ψυχὴν ἀγαθὰ κεῖσθαι , σωφροσύνης ὑπαρχούσης αὐτῇ , δεύτερα δὲ τὰ περὶ τὸ σῶμα καλὰ καὶ ἀγαθά , καὶ τρίτα τὰ περὶ τὴν οὐσίαν καὶ χρήματα λεγόμενα · τούτων δὲ ἂν ἐκτός τις βαίνῃ νομοθέτης ἢ πόλις , εἰς τιμὰς ἢ χρήματα προάγουσα ἤ τι τῶν ὑστέρων εἰς τὸ πρόσθεν τιμαῖς τάττουσα , οὔθʼ ὅσιον οὔτε πολιτικὸν ἂν δρῴη πρᾶγμα . εἰρήσθω ταῦτα ἢ πῶς ἡμῖν ; πάνυ μὲν οὖν εἰρήσθω σαφῶς . ταῦτα μὲν τοίνυν ἡμᾶς ἐπὶ πλέον ἐποίησεν εἰπεῖν ἡ Περσῶν πέρι διάσκεψις τῆς πολιτείας · ἀνευρίσκομεν δὲ ἐπὶ ἔτι χείρους αὐτοὺς γεγονότας , τὴν δὲ αἰτίαν φαμέν , ὅτι τὸ ἐλεύθερον λίαν ἀφελόμενοι τοῦ δήμου , τὸ δεσποτικὸν δʼ ἐπαγαγόντες μᾶλλον τοῦ προσήκοντος , τὸ φίλον ἀπώλεσαν καὶ τὸ κοινὸν ἐν τῇ πόλει . τούτου δὲ φθαρέντος , οὔθʼ ἡ τῶν ἀρχόντων βουλὴ ὑπὲρ ἀρχομένων καὶ τοῦ δήμου βουλεύεται , ἀλλʼ ἕνεκα τῆς αὑτῶν ἀρχῆς , ἄν τι καὶ σμικρὸν πλέον ἑκάστοτε ἡγῶνται ἔσεσθαί σφισιν , ἀναστάτους μὲν πόλεις , ἀνάστατα δὲ ἔθνη φίλια πυρὶ καταφθείραντες , ἐχθρῶς τε καὶ ἀνηλεήτως μισοῦντες μισοῦνται · ὅταν τε εἰς χρείαν τοῦ μάχεσθαι περὶ ἑαυτῶν τοὺς δήμους ἀφικνῶνται , οὐδὲν κοινὸν ἐν αὐτοῖς αὖ μετὰ προθυμίας τοῦ ἐθέλειν κινδυνεύειν καὶ μάχεσθαι ἀνευρίσκουσιν , ἀλλὰ κεκτημένοι μυριάδας ἀπεράντους λογισμῷ , ἀχρήστους εἰς πόλεμον πάσας κέκτηνται , καὶ καθάπερ ἐνδεεῖς ἀνθρώπων μισθούμενοι , ὑπὸ μισθωτῶν καὶ ὀθνείων ἀνθρώπων ἡγοῦνταί ποτε σωθήσεσθαι .
Lemmas: ἔχω ταύτῃ . τίς οὖν ; οὐ νομοθέτης καί οὗτος αὖ φημί εἰμί διανέμω ; καί μάλα . βούλομαι δή ὁ μέν ἅπας καί ἐπί ἕκαστος ἔργον καί κατά μικρός ἐκεῖνος δίδωμι νέμω , ὁ δέ τριχῆ διαιρέω , ἐπειδή νόμος εἰμί καί αὐτός πως ἐπιθυμητής , πειράω , διατέμνω χωρίς ὁ τε μέγας καί δεύτερος καί τρίτος ; πάνυ μέν οὖν . λέγω τοίνυν ὅτι πόλις , ὡς ἔοικα , ὁ μέλλω σῴζω τε καί εὐδαιμονέω εἰς δύναμις ἀνθρώπινος δέω καί ἀναγκαῖος τιμή τε καί ἀτιμία διανέμω ὀρθός . εἰμί δέ ὀρθός ἄρα τίμιος μέν καί πρῶτος ὁ περί ὁ ψυχή ἀγαθός κεῖμαι , σωφροσύνη ὑπάρχω αὐτός , δεύτερος δέ ὁ περί ὁ σῶμα καλός καί ἀγαθός , καί τρίτος ὁ περί ὁ οὐσία καί χρῆμα λέγω · οὗτος δέ ἐάν ἐκτός τις βαίνω νομοθέτης ἤ πόλις , εἰς τιμή ἤ χρῆμα προάγω ἤ τις ὁ ὕστερος εἰς ὁ πρόσθεν τιμή τάσσω , οὔτε ὅσιος οὔτε πολιτικός ἄν δράω πρᾶγμα . λέγω οὗτος ἤ πῶς ἐγώ ; πάνυ μέν οὖν λέγω σαφής . οὗτος μέν τοίνυν ἐγώ ἐπί πολύς ποιέω λέγω ὁ Πέρσης περί διάσκεψις ὁ πολιτεία · ἀνευρίσκω δέ ἐπί ἔτι κακός αὐτός γίγνομαι , ὁ δέ αἰτία φημί , ὅτι ὁ ἐλεύθερος λίαν ἀφαιρέω ὁ δῆμος , ὁ δεσποτικός δέ ἐπάγω μάλα ὁ προσήκω , ὁ φίλος ἀπόλλυμι καί ὁ κοινός ἐν ὁ πόλις . οὗτος δέ φθείρω , οὔτε ὁ ὁ ἄρχων βουλή ὑπέρ ἄρχω καί ὁ δῆμος βουλεύω , ἀλλά ἕνεκα ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή , ἐάν τις καί μικρός πολύς ἑκάστοτε ἡγέομαι εἰμί σφεῖς , ἀνάστατος μέν πόλις , ἀνάστατος δέ ἔθνος φίλιος πῦρ καταφθείρω , ἐχθρός τε καί ἀνηλέητος μισέω μισέω · ὅταν τε εἰς χρεία ὁ μάχομαι περί ἑαυτοῦ ὁ δῆμος ἀφικνέομαι , οὐδείς κοινός ἐν αὐτός αὖ μετά προθυμία ὁ ἐθέλω κινδυνεύω καί μάχομαι ἀνευρίσκω , ἀλλά κτάομαι μυριάς ἀπέραντος λογισμός , ἄχρηστος εἰς πόλεμος πᾶς κτάομαι , καί καθά ἐνδεής ἄνθρωπος μισθόω , ὑπό μισθωτός καί ὀθνεῖος ἄνθρωπος ἡγέομαι ποτέ σῴζω .