plato-philosophy.leges 6.768
περὶ δὲ τῶν δημοσίων ἐγκλημάτων ἀναγκαῖον πρῶτον μὲν τῷ πλήθει μεταδιδόναι τῆς κρίσεως—οἱ γὰρ ἀδικούμενοι πάντες εἰσίν , ὁπόταν τις τὴν πόλιν ἀδικῇ , καὶ χαλεπῶς ἂν ἐν δίκῃ φέροιεν ἄμοιροι γιγνόμενοι τῶν τοιούτων διακρίσεων—ἀλλʼ ἀρχήν τε εἶναι χρὴ τῆς τοιαύτης δίκης καὶ τελευτὴν εἰς τὸν δῆμον ἀποδιδομένην , τὴν δὲ βάσανον ἐν ταῖς μεγίσταις ἀρχαῖς τρισίν , ἃς ἂν ὅ τε φεύγων καὶ ὁ διώκων συνομολογῆτον · ἐὰν δὲ μὴ δύνησθον κοινωνῆσαι τῆς ὁμολογίας αὐτοί , τὴν βουλὴν ἐπικρίνειν αὐτῶν τὴν αἵρεσιν ἑκατέρου . δεῖ δὲ δὴ καὶ τῶν ἰδίων δικῶν κοινωνεῖν κατὰ δύναμιν ἅπαντας · ὁ γὰρ ἀκοινώνητος ὢν ἐξουσίας τοῦ συνδικάζειν ἡγεῖται τὸ παράπαν τῆς πόλεως οὐ μέτοχος εἶναι . διὰ ταῦτʼ οὖν δὴ καὶ κατὰ φυλὰς ἀναγκαῖον δικαστήριά τε γίγνεσθαι καὶ κλήρῳ δικαστὰς ἐκ τοῦ παραχρῆμα ἀδιαφθόρους ταῖς δεήσεσι δικάζειν , τὸ δὲ τέλος κρίνειν πάντων τῶν τοιούτων ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον , ὅ φαμεν εἴς γε ἀνθρωπίνην δύναμιν ὡς οἷόν τε ἀδιαφθορώτατα παρεσκευάσθαι τοῖς μὴ δυναμένοις μήτε ἐν τοῖς γείτοσι μήτε ἐν τοῖς φυλετικοῖς δικαστηρίοις ἀπαλλάττεσθαι.νῦν δὴ περὶ μὲν δικαστήρια ἡμῖν—ἃ δή φαμεν οὔθʼ ὡς ἀρχὰς οὔτε ὡς μὴ ῥᾴδιον εἰπόντα ἀναμφισβητήτως εἰρηκέναι—περὶ μὲν ταῦτα οἷον περιγραφή τις ἔξωθεν περιγεγραμμένη τὰ μὲν εἴρηκεν , τὰ δʼ ἀπολείπει σχεδόν · πρὸς γὰρ τέλει νομοθεσίας ἡ δικῶν ἀκριβὴς νόμων θέσις ἅμα καὶ διαίρεσις ὀρθότατα γίγνοιτʼ ἂν μακρῷ . ταύταις μὲν οὖν εἰρήσθω πρὸς τῷ τέλει περιμένειν ἡμᾶς , αἱ δὲ περὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς καταστάσεις σχεδὸν τὴν πλείστην εἰλήφασιν νομοθεσίαν · τὸ δὲ ὅλον καὶ ἀκριβὲς περὶ ἑνός τε καὶ πάντων τῶν κατὰ πόλιν καὶ πολιτικὴν πᾶσαν διοικήσεων οὐκ ἔστιν γενέσθαι σαφές , πρὶν ἂν ἡ διέξοδος ἀπʼ ἀρχῆς τά τε δεύτερα καὶ τὰ μέσα καὶ πάντα μέρη τὰ ἑαυτῆς ἀπολαβοῦσα πρὸς τέλος ἀφίκηται . νῦν μὴν ἐν τῷ παρόντι μέχρι τῆς τῶν ἀρχόντων αἱρέσεως γενομένης τελευτὴ μὲν τῶν ἔμπροσθεν αὕτη γίγνοιτʼ ἂν ἱκανή , νόμων δὲ θέσεως ἀρχὴ καὶ ἀναβολῶν ἅμα καὶ ὄκνων οὐδὲν ἔτι δεομένη . πάντως μοι κατὰ νοῦν , ὦ ξένε , τὰ ἔμπροσθεν εἰρηκώς , τὴν ἀρχὴν νῦν τελευτῇ προσάψας περὶ τῶν τε εἰρημένων καὶ τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι , ταῦτα ἔτι μᾶλλον ἐκείνων εἴρηκας φιλίως .
Lemmas: περί δέ ὁ δημόσιος ἔγκλημα ἀναγκαῖος πρῶτος μέν ὁ πλῆθος μεταδίδωμι ὁ κρίσις γάρ ἀδικέω πᾶς εἰμί , ὁπόταν τις ὁ πόλις ἀδικέω , καί χαλεπός ἄν ἐν δίκη φέρω ἄμοιρος γίγνομαι ὁ τοιοῦτος διακρίσεων—ἀλλʼ ἀρχή τε εἰμί χρή ὁ τοιοῦτος δίκη καί τελευτή εἰς ὁ δῆμος ἀποδίδωμι , ὁ δέ βάσανος ἐν ὁ μέγας ἀρχή τρεῖς , ὅς ἄν ὁ τε φεύγω καί ὁ διώκω συνομολογέω · ἐάν δέ μή δύναμαι κοινωνέω ὁ ὁμολογία αὐτός , ὁ βουλή ἐπικρίνω αὐτός ὁ αἵρεσις ἑκάτερος . δέω δέ δή καί ὁ ἴδιος δίκη κοινωνέω κατά δύναμις ἅπας · ὁ γάρ ἀκοινώνητος εἰμί ἐξουσία ὁ συνδικάζω ἡγέομαι ὁ παράπαν ὁ πόλις οὐ μέτοχος εἰμί . διά οὗτος οὖν δή καί κατά φυλή ἀναγκαῖος δικαστήριον τε γίγνομαι καί κλῆρος δικαστής ἐκ ὁ παραχρῆμα ἀδιάφθορος ὁ δέησις δικάζω , ὁ δέ τέλος κρίνω πᾶς ὁ τοιοῦτος ἐκεῖνος ὁ δικαστήριον , ὅς φημί εἰς γε ἀνθρώπινος δύναμις ὡς οἷος τε ἀδιάφθορος παρασκευάζω ὁ μή δύναμαι μήτε ἐν ὁ γείτων μήτε ἐν ὁ φυλετικός δικαστήριον ἀπαλλάσσω δή περί μέν δικαστήριον ἡμῖν—ἃ δή φημί οὔτε ὡς ἀρχή οὔτε ὡς μή ῥᾴδιος λέγω ἀναμφισβήτητος εἰρηκέναι—περὶ μέν οὗτος οἷος περιγραφή τις ἔξωθεν περιγράφω ὁ μέν λέγω , ὁ δέ ἀπολείπω σχεδόν · πρός γάρ τέλος νομοθεσία ὁ δίκη ἀκριβής νόμος θέσις ἅμα καί διαίρεσις ὀρθός γίγνομαι ἄν μακρός . οὗτος μέν οὖν λέγω πρός ὁ τέλος περιμένω ἐγώ , ὁ δέ περί ὁ ἄλλος ἀρχή κατάστασις σχεδόν ὁ πολύς λαμβάνω νομοθεσία · ὁ δέ ὅλος καί ἀκριβής περί εἷς τε καί πᾶς ὁ κατά πόλις καί πολιτικός πᾶς διοίκησις οὐ εἰμί γίγνομαι σαφής , πρίν ἄν ὁ διέξοδος ἀπό ἀρχή ὁ τε δεύτερος καί ὁ μέσος καί πᾶς μέρος ὁ ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνω πρός τέλος ἀφικνέομαι . νῦν μήν ἐν ὁ πάρειμι μέχρι ὁ ὁ ἄρχων αἵρεσις γίγνομαι τελευτή μέν ὁ ἔμπροσθεν οὗτος γίγνομαι ἄν ἱκανός , νόμος δέ θέσις ἀρχή καί ἀναβολή ἅμα καί ὄκνος οὐδείς ἔτι δέω . πάντως ἐγώ κατά νόος , ὦ ξένος , ὁ ἔμπροσθεν λέγω , ὁ ἀρχή νῦν τελευτή προσάπτω περί ὁ τε λέγω καί ὁ μέλλω λέγω , οὗτος ἔτι μάλα ἐκεῖνος λέγω φίλιος .