plato-philosophy.leges 9.870
πάλιν δὴ πρῶτον περὶ τῶν τοιούτων εἰς δύναμιν εἴπωμεν ὁπόσα ἂν εἴη . τὸ μὲν δὴ μέγιστον ἐπιθυμία κρατοῦσα ψυχῆς ἐξηγριωμένης ὑπὸ πόθων · τοῦτο δʼ ἐστὶν μάλιστα ἐνταῦθα οὗ πλεῖστός τε καὶ ἰσχυρότατος ἵμερος ὢν τυγχάνει τοῖς πολλοῖς , ἡ τῶν χρημάτων τῆς ἀπλήστου καὶ ἀπείρου κτήσεως ἔρωτας μυρίους ἐντίκτουσα δύναμις διὰ φύσιν τε καὶ ἀπαιδευσίαν τὴν κακήν . τῆς δὲ ἀπαιδευσίας ἡ τοῦ κακῶς ἐπαινεῖσθαι πλοῦτον αἰτία φήμη πρὸς τῶν Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων · πρῶτον γὰρ τῶν ἀγαθῶν αὐτὸ προκρίνοντες , τρίτον ὄν , τούς τʼ ἐπιγιγνομένους λωβῶνται καὶ ἑαυτούς . τὸ γὰρ ἀληθὲς λέγεσθαι περὶ τοῦ πλούτου κατὰ πόλεις πάσας πάντων κάλλιστον καὶ ἄριστον , ὡς ἕνεκα σώματός ἐστι , καὶ σῶμα ψυχῆς ἕνεκα · ἀγαθῶν μὲν οὖν ὄντων ὧν ἕνεκα ὁ πλοῦτος εἶναι πέφυκε , τρίτον ἂν εἴη μετὰ σώματος ἀρετὴν καὶ ψυχῆς . διδάσκαλος οὖν ἂν ὁ λόγος οὗτος γίγνοιτο ὡς οὐ χρὴ πλουτεῖν ζητεῖν τὸν εὐδαίμονα ἐσόμενον , ἀλλὰ δικαίως πλουτεῖν καὶ σωφρόνως · καὶ φόνοι οὕτως οὐκ ἂν γίγνοιντο ἐν πόλεσιν φόνοις δεόμενοι καθαίρεσθαι . νῦν δέ , ὅπερ ἀρχόμενοι τούτων εἴπομεν , ἓν μὲν τοῦτʼ ἐστὶ καὶ μέγιστον ὃ ποιεῖ φόνου ἑκουσίου τὰς μεγίστας δίκας . δεύτερον δὲ φιλοτίμου ψυχῆς ἕξις , φθόνους ἐντίκτουσα , χαλεποὺς συνοίκους μάλιστα μὲν αὐτῷ τῷ κεκτημένῳ τὸν φθόνον , δευτέροις δὲ τοῖς ἀρίστοις τῶν ἐν τῇ πόλει . τρίτον δὲ οἱ δειλοὶ καὶ ἄδικοι φόβοι πολλοὺς δὴ φόνους εἰσὶν ἐξειργασμένοι , ὅταν ᾖ τῳ πραττόμενα ἢ πεπραγμένα ἃ μηδένα βούλονταί σφισιν συνειδέναι γιγνόμενα ἢ γεγονότα · τοὺς οὖν τούτων μηνυτὰς ἀναιροῦσι θανάτοις , ὅταν ἄλλῳ μηδενὶ δύνωνται τρόπῳ . τούτων δὴ πάντων πέρι προοίμια μὲν εἰρημένα ταῦτʼ ἔστω , καὶ πρὸς τούτοις , ὃν καὶ πολλοὶ λόγον τῶν ἐν ταῖς τελεταῖς περὶ τὰ τοιαῦτα ἐσπουδακότων ἀκούοντες σφόδρα πείθονται , τὸ τῶν τοιούτων τίσιν ἐν Ἅιδου γίγνεσθαι , καὶ πάλιν ἀφικομένοις δεῦρο ἀναγκαῖον εἶναι τὴν κατὰ φύσιν δίκην ἐκτεῖσαι , τὴν τοῦ παθόντος ἅπερ αὐτὸς ἔδρασεν , ὑπʼ ἄλλου τοιαύτῃ μοίρᾳ τελευτῆσαι τὸν τότε βίον .
Lemmas: πάλιν δή πρῶτος περί ὁ τοιοῦτος εἰς δύναμις λέγω ὁπόσος ἄν εἰμί . ὁ μέν δή μέγας ἐπιθυμία κρατέω ψυχή ἐξαγριόω ὑπό πόθος · οὗτος δέ εἰμί μάλα ἐνταῦθα ὅς πολύς τε καί ἰσχυρός ἵμερος εἰμί τυγχάνω ὁ πολύς , ὁ ὁ χρῆμα ὁ ἄπληστος καί ἄπειρος κτῆσις ἔρως μυρίος ἐντίκτω δύναμις διά φύσις τε καί ἀπαιδευσία ὁ κακός . ὁ δέ ἀπαιδευσία ὁ ὁ κακός ἐπαινέω πλοῦτος αἰτία φήμη πρός ὁ Ἕλλην τε καί βάρβαρος · πρῶτος γάρ ὁ ἀγαθός αὐτός προκρίνω , τρίτος εἰμί , ὁ τε ἐπιγίγνομαι λωβάομαι καί ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ἀληθής λέγω περί ὁ πλοῦτος κατά πόλις πᾶς πᾶς καλός καί ἀγαθός , ὡς ἕνεκα σῶμα εἰμί , καί σῶμα ψυχή ἕνεκα · ἀγαθός μέν οὖν εἰμί ὅς ἕνεκα ὁ πλοῦτος εἰμί φύω , τρίτος ἄν εἰμί μετά σῶμα ἀρετή καί ψυχή . διδάσκαλος οὖν ἄν ὁ λόγος οὗτος γίγνομαι ὡς οὐ χρή πλουτέω ζητέω ὁ εὐδαίμων εἰμί , ἀλλά δίκαιος πλουτέω καί σώφρων · καί φόνος οὕτως οὐ ἄν γίγνομαι ἐν πόλις φόνος δέω καθαίρω . νῦν δέ , ὅς ἄρχω οὗτος λέγω , εἷς μέν οὗτος εἰμί καί μέγας ὅς ποιέω φόνος ἑκούσιος ὁ μέγας δίκη . δεύτερος δέ φιλότιμος ψυχή ἕξις , φθόνος ἐντίκτω , χαλεπός σύνοικος μάλα μέν αὐτός ὁ κτάομαι ὁ φθόνος , δεύτερος δέ ὁ ἀγαθός ὁ ἐν ὁ πόλις . τρίτος δέ ὁ δειλός καί ἄδικος φόβος πολύς δή φόνος εἰμί ἐξεργάζομαι , ὅταν εἰμί τις πράσσω ἤ πράσσω ὅς μηδείς βούλομαι σφεῖς σύνοιδα γίγνομαι ἤ γίγνομαι · ὁ οὖν οὗτος μηνυτής ἀναιρέω θάνατος , ὅταν ἄλλος μηδείς δύναμαι τρόπος . οὗτος δή πᾶς περί προοίμιον μέν λέγω οὗτος εἰμί , καί πρός οὗτος , ὅς καί πολύς λόγος ὁ ἐν ὁ τελετή περί ὁ τοιοῦτος σπουδάζω ἀκούω σφόδρα πείθω , ὁ ὁ τοιοῦτος τίς ἐν ᾍδης γίγνομαι , καί πάλιν ἀφικνέομαι δεῦρο ἀναγκαῖος εἰμί ὁ κατά φύσις δίκη ἐκτίνω , ὁ ὁ πάσχω ὅς αὐτός δράω , ὑπό ἄλλος τοιοῦτος μοῖρα τελευτάω ὁ τότε βίος .