plato-philosophy.leges 3.694
ἡ μὲν τοίνυν τὸ μοναρχικόν , ἡ δὲ τὸ ἐλεύθερον ἀγαπήσασα μειζόνως ἢ ἔδει μόνον , οὐδετέρα τὰ μέτρια κέκτηται τούτων , αἱ δὲ ὑμέτεραι , ἥ τε Λακωνικὴ καὶ Κρητική , μᾶλλον · Ἀθηναῖοι δὲ καὶ Πέρσαι τὸ μὲν πάλαι οὕτω πως , τὸ νῦν δὲ ἧττον . τὰ δʼ αἴτια διέλθωμεν · ἦ γάρ ; πάντως , εἴ γέ που μέλλομεν ὃ προυθέμεθα περαίνειν . ἀκούωμεν δή . Πέρσαι γάρ , ὅτε μὲν τὸ μέτριον μᾶλλον δουλείας τε καὶ ἐλευθερίας ἦγον ἐπὶ Κύρου , πρῶτον μὲν ἐλεύθεροι ἐγένοντο , ἔπειτα δὲ ἄλλων πολλῶν δεσπόται . ἐλευθερίας γὰρ ἄρχοντες μεταδιδόντες ἀρχομένοις καὶ ἐπὶ τὸ ἴσον ἄγοντες , μᾶλλον φίλοι τε ἦσαν στρατιῶται στρατηγοῖς καὶ προθύμους αὑτοὺς ἐν τοῖς κινδύνοις παρείχοντο · καὶ εἴ τις αὖ φρόνιμος ἦν ἐν αὐτοῖς καὶ βουλεύειν δυνατός , οὐ φθονεροῦ τοῦ βασιλέως ὄντος , διδόντος δὲ παρρησίαν καὶ τιμῶντος τοὺς εἴς τι δυναμένους συμβουλεύειν , κοινὴν τὴν τοῦ φρονεῖν εἰς τὸ μέσον παρείχετο δύναμιν , καὶ πάντα δὴ τότε ἐπέδωκεν αὐτοῖς διʼ ἐλευθερίαν τε καὶ φιλίαν καὶ νοῦ κοινωνίαν . ἔοικέν γέ πως τὰ λεγόμενα οὕτω γεγονέναι . πῇ δὴ οὖν ποτε ἀπώλετο ἐπὶ Καμβύσου καὶ πάλιν ἐπὶ Δαρείου σχεδὸν ἐσώθη ; βούλεσθε οἷον μαντείᾳ διανοηθέντες χρώμεθα ; φέρει γοῦν ἡμῖν σκέψιν τοῦτο ἐφʼ ὅπερ ὡρμήκαμεν . μαντεύομαι δὴ νῦν περί γε Κύρου , τὰ μὲν ἄλλʼ αὐτὸν στρατηγόν τε ἀγαθὸν εἶναι καὶ φιλόπολιν , παιδείας δὲ ὀρθῆς οὐχ ἧφθαι τὸ παράπαν , οἰκονομίᾳ τε οὐδὲν τὸν νοῦν προσεσχηκέναι . πῶς δὴ τὸ τοιοῦτον φῶμεν ; ἔοικεν ἐκ νέου στρατεύεσθαι διὰ βίου , ταῖς γυναιξὶν παραδοὺς τοὺς παῖδας τρέφειν . αἱ δὲ ὡς εὐδαίμονας αὐτοὺς ἐκ τῶν παίδων εὐθὺς καὶ μακαρίους ἤδη γεγονότας καὶ ἐπιδεεῖς ὄντας τούτων οὐδενὸς ἔτρεφον · κωλύουσαι δὲ ὡς οὖσιν ἱκανῶς εὐδαίμοσιν μήτε αὐτοῖς ἐναντιοῦσθαι μηδένα εἰς μηδέν , ἐπαινεῖν τε ἀναγκάζουσαι πάντας τὸ λεγόμενον ἢ πραττόμενον ὑπʼ αὐτῶν , ἔθρεψαν τοιούτους τινάς . καλήν , ὡς ἔοικας , τροφὴν εἴρηκας . γυναικείαν μὲν οὖν βασιλίδων γυναικῶν νεωστὶ γεγονυιῶν πλουσίων , καὶ ἐν ἀνδρῶν ἐρημίᾳ , διὰ τὸ μὴ σχολάζειν ὑπὸ πολέμων καὶ πολλῶν κινδύνων , τοὺς παῖδας τρεφουσῶν . ἔχει γὰρ λόγον .
Lemmas: ὁ μέν τοίνυν ὁ μοναρχικός , ὁ δέ ὁ ἐλεύθερος ἀγαπάω μέγας ἤ δέω μόνος , οὐδέτερος ὁ μέτριος κτάομαι οὗτος , ὁ δέ ὑμέτερος , ὁ τε Λακωνικός καί Κρητικός , μάλα · Ἀθηναῖος δέ καί Πέρσης ὁ μέν πάλαι οὕτως πως , ὁ νῦν δέ ἥσσων . ὁ δέ αἴτιος διέρχομαι · ἦ γάρ ; πάντως , εἰ γε που μέλλω ὅς προτίθημι περαίνω . ἀκούω δή . Πέρσης γάρ , ὅτε μέν ὁ μέτριος μάλα δουλεία τε καί ἐλευθερία ἄγω ἐπί Κῦρος , πρῶτος μέν ἐλεύθερος γίγνομαι , ἔπειτα δέ ἄλλος πολύς δεσπότης . ἐλευθερία γάρ ἄρχω μεταδίδωμι ἄρχω καί ἐπί ὁ ἴσος ἄγω , μάλα φίλος τε εἰμί στρατιώτης στρατηγός καί πρόθυμος ἑαυτοῦ ἐν ὁ κίνδυνος παρέχω · καί εἰ τις αὖ φρόνιμος εἰμί ἐν αὐτός καί βουλεύω δυνατός , οὐ φθονερός ὁ βασιλεύς εἰμί , δίδωμι δέ παρρησία καί τιμάω ὁ εἰς τις δύναμαι συμβουλεύω , κοινός ὁ ὁ φρονέω εἰς ὁ μέσος παρέχω δύναμις , καί πᾶς δή τότε ἐπιδίδωμι αὐτός διά ἐλευθερία τε καί φιλία καί νόος κοινωνία . ἔοικα γε πως ὁ λέγω οὕτως γίγνομαι . πῇ δή οὖν ποτέ ἀπόλλυμι ἐπί Καμβύσης καί πάλιν ἐπί Δαρεῖος σχεδόν σῴζω ; βούλομαι οἷος μαντεία διανοέω χράω ; φέρω γοῦν ἐγώ σκέψις οὗτος ἐπί ὅς ὁρμάω . μαντεύομαι δή νῦν περί γε Κῦρος , ὁ μέν ἄλλος αὐτός στρατηγός τε ἀγαθός εἰμί καί φιλόπολις , παιδεία δέ ὀρθός οὐ ἅπτω ὁ παράπαν , οἰκονομία τε οὐδείς ὁ νόος προσέχω . πῶς δή ὁ τοιοῦτος φημί ; ἔοικα ἐκ νέος στρατεύω διά βίος , ὁ γυνή παραδίδωμι ὁ παῖς τρέφω . ὁ δέ ὡς εὐδαίμων αὐτός ἐκ ὁ παῖς εὐθύς καί μακάριος ἤδη γίγνομαι καί ἐπιδεής εἰμί οὗτος οὐδείς τρέφω · κωλύω δέ ὡς εἰμί ἱκανός εὐδαίμων μήτε αὐτός ἐναντιόομαι μηδείς εἰς μηδείς , ἐπαινέω τε ἀναγκάζω πᾶς ὁ λέγω ἤ πράσσω ὑπό αὐτός , τρέφω τοιοῦτος τις . καλός , ὡς ἔοικα , τροφή λέγω . γυναικεῖος μέν οὖν βασιλίς γυνή νεωστί γίγνομαι πλούσιος , καί ἐν ἀνήρ ἐρημία , διά ὁ μή σχολάζω ὑπό πόλεμος καί πολύς κίνδυνος , ὁ παῖς τρέφω . ἔχω γάρ λόγος .