plato-philosophy.leges 1.635
ὀρθότατά γε , ὦ ξένε , λέγεις , καὶ καθάπερ μάντις , ἀπὼν τῆς τότε διανοίας τοῦ τιθέντος αὐτά , νῦν ἐπιεικῶς μοι δοκεῖς ἐστοχάσθαι καὶ σφόδρα ἀληθῆ λέγειν . οὐκοῦν ἡμῖν τὰ νῦν ἐρημία μὲν νέων , αὐτοὶ δʼ ἕνεκα γήρως ἀφείμεθʼ ὑπὸ τοῦ νομοθέτου διαλεγόμενοι περὶ αὐτῶν τούτων μόνοι πρὸς μόνους μηδὲν ἂν πλημμελεῖν ; ἔστι ταῦτα οὕτως , εἰς ἃ καὶ μηδέν γε ἀνῇς ἐπιτιμῶν τοῖς νόμοις ἡμῶν · οὐ γὰρ τό γε γνῶναί τι τῶν μὴ καλῶν ἄτιμον , ἀλλὰ ἴασιν ἐξ αὐτοῦ συμβαίνει γίγνεσθαι τῷ μὴ φθόνῳ τὰ λεγόμενα ἀλλʼ εὐνοίᾳ δεχομένῳ . καλῶς · οὐ μὴν ἐπιτιμῶν γε ἐρῶ τοῖς νόμοις πω , πρὶν βεβαίως εἰς δύναμιν διασκέψασθαι , μᾶλλον δὲ ἀπορῶν . ὑμῖν γὰρ ὁ νομοθέτης μόνοις Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων , ὧν ἡμεῖς πυνθανόμεθα , τῶν μεγίστων ἡδονῶν καὶ παιδιῶν ἐπέταξεν ἀπέχεσθαι καὶ μὴ γεύεσθαι , τὸ δὲ τῶν λυπῶν καὶ φόβων , ὅπερ ἄρτι διεληλύθαμεν , ἡγήσατο εἴ τις ἐκ παίδων φευξεῖται διὰ τέλους , ὁπόταν εἰς ἀναγκαίους ἔλθῃ πόνους καὶ φόβους καὶ λύπας , φευξεῖσθαι τοὺς ἐν ἐκείνοις γεγυμνασμένους καὶ δουλεύσειν αὐτοῖς . ταὐτὸν δὴ τοῦτʼ , οἶμαι , καὶ πρὸς τὰς ἡδονὰς ἔδει διανοεῖσθαι τὸν αὐτὸν νομοθέτην , λέγοντα αὐτὸν πρὸς ἑαυτὸν ὡς ἡμῖν ἐκ νέων εἰ ἄπειροι τῶν μεγίστων ἡδονῶν οἱ πολῖται γενήσονται , καὶ ἀμελέτητοι γιγνόμενοι ἐν ταῖς ἡδοναῖς καρτερεῖν καὶ μηδὲν τῶν αἰσχρῶν ἀναγκάζεσθαι ποιεῖν , ἕνεκα τῆς γλυκυθυμίας τῆς πρὸς τὰς ἡδονὰς ταὐτὸν πείσονται τοῖς ἡττωμένοις τῶν φόβων · δουλεύσουσι τρόπον ἕτερον καὶ ἔτʼ αἰσχίω τοῖς γε δυναμένοις καρτερεῖν ἐν ταῖς ἡδοναῖς καὶ τοῖς κεκτημένοις τὰ περὶ τὰς ἡδονάς , ἀνθρώποις ἐνίοτε παντάπασι κακοῖς , καὶ τὴν ψυχὴν τῇ μὲν δούλην τῇ δὲ ἐλευθέραν ἕξουσιν , καὶ οὐκ ἄξιοι ἁπλῶς ἀνδρεῖοι καὶ ἐλευθέριοι ἔσονται προσαγορεύεσθαι . σκοπεῖτε οὖν εἴ τι τῶν νῦν λεγομένων ὑμῖν κατὰ τρόπον δοκεῖ λέγεσθαι . δοκεῖ μὲν ἡμῖν γέ πως λεγομένου τοῦ λόγου · περὶ δὲ τηλικούτων εὐθὺς πεπιστευκέναι ῥᾳδίως μὴ νέων τε ᾖ μᾶλλον καὶ ἀνοήτων .
Lemmas: ὀρθός γε , ὦ ξένος , λέγω , καί καθά μάντις , ἄπειμι ὁ τότε διάνοια ὁ τίθημι αὐτός , νῦν ἐπιεικής ἐγώ δοκέω στοχάζομαι καί σφόδρα ἀληθής λέγω . οὐκοῦν ἐγώ ὁ νῦν ἐρημία μέν νέος , αὐτός δέ ἕνεκα γῆρας ἀφίημι ὑπό ὁ νομοθέτης διαλέγω περί αὐτός οὗτος μόνος πρός μόνος μηδείς ἄν πλημμελέω ; εἰμί οὗτος οὕτως , εἰς ὅς καί μηδείς γε ἀνίημι ἐπιτιμάω ὁ νόμος ἐγώ · οὐ γάρ ὁ γε γιγνώσκω τις ὁ μή καλός ἄτιμος , ἀλλά ἴασις ἐκ αὐτός συμβαίνω γίγνομαι ὁ μή φθόνος ὁ λέγω ἀλλά εὔνοια δέχομαι . καλός · οὐ μήν ἐπιτιμάω γε λέγω ὁ νόμος πω , πρίν βέβαιος εἰς δύναμις διασκοπέω , μάλα δέ ἀπορέω . σύ γάρ ὁ νομοθέτης μόνος Ἕλλην καί βάρβαρος , ὅς ἐγώ πυνθάνομαι , ὁ μέγας ἡδονή καί παιδιά ἐπιτάσσω ἀπέχω καί μή γεύω , ὁ δέ ὁ λύπη καί φόβος , ὅς ἄρτι διέρχομαι , ἡγέομαι εἰ τις ἐκ παῖς φεύγω διά τέλος , ὁπόταν εἰς ἀναγκαῖος ἔρχομαι πόνος καί φόβος καί λύπη , φεύγω ὁ ἐν ἐκεῖνος γυμνάζω καί δουλεύω αὐτός . αὐτός δή οὗτος , οἴομαι , καί πρός ὁ ἡδονή δέω διανοέω ὁ αὐτός νομοθέτης , λέγω αὐτός πρός ἑαυτοῦ ὡς ἐγώ ἐκ νέος εἰ ἄπειρος ὁ μέγας ἡδονή ὁ πολίτης γίγνομαι , καί ἀμελέτητος γίγνομαι ἐν ὁ ἡδονή καρτερέω καί μηδείς ὁ αἰσχρός ἀναγκάζω ποιέω , ἕνεκα ὁ γλυκυθυμία ὁ πρός ὁ ἡδονή αὐτός πάσχω ὁ ἡσσάομαι ὁ φόβος · δουλεύω τρόπος ἕτερος καί ἔτι αἰσχρός ὁ γε δύναμαι καρτερέω ἐν ὁ ἡδονή καί ὁ κτάομαι ὁ περί ὁ ἡδονή , ἄνθρωπος ἐνίοτε παντάπασι κακός , καί ὁ ψυχή ὁ μέν δοῦλος ὁ δέ ἐλεύθερος ἔχω , καί οὐ ἄξιος ἁπλῶς ἀνδρεῖος καί ἐλευθέριος εἰμί προσαγορεύω . σκοπέω οὖν εἰ τις ὁ νῦν λέγω σύ κατά τρόπος δοκέω λέγω . δοκέω μέν ἐγώ γε πως λέγω ὁ λόγος · περί δέ τηλικοῦτος εὐθύς πιστεύω ῥᾴδιος μή νέος τε εἰμί μάλα καί ἀνόητος .