plato-philosophy.leges 5.733
δεῖ δὴ τὸν κάλλιστον βίον ἐπαινεῖν , μὴ μόνον ὅτι τῷ σχήματι κρατεῖ πρὸς εὐδοξίαν , ἀλλὰ καὶ ὡς , ἄν τις ἐθέλῃ γεύεσθαι καὶ μὴ νέος ὢν φυγὰς ἀπʼ αὐτοῦ γένηται , κρατεῖ καὶ τούτῳ ὃ πάντες ζητοῦμεν , τῷ χαίρειν πλείω , ἐλάττω δὲ λυπεῖσθαι παρὰ τὸν βίον ἅπαντα . ὡς δὲ ἔσται τοῦτο σαφές , ἂν γεύηταί τις ὀρθῶς , ἑτοίμως καὶ σφόδρα φανήσεται . ἡ δὲ ὀρθότης τίς ; τοῦτο ἤδη παρὰ τοῦ λόγου χρὴ λαμβάνοντα σκοπεῖν · εἴτε οὕτως ἡμῖν κατὰ φύσιν πέφυκεν εἴτε ἄλλως παρὰ φύσιν , βίον χρὴ παρὰ βίον ἡδίω καὶ λυπηρότερον ὧδε σκοπεῖν . ἡδονὴν βουλόμεθα ἡμῖν εἶναι , λύπην δὲ οὔθʼ αἱρούμεθα οὔτε βουλόμεθα , τὸ δὲ μηδέτερον ἀντὶ μὲν ἡδονῆς οὐ βουλόμεθα , λύπης δὲ ἀλλάττεσθαι βουλόμεθα · λύπην δʼ ἐλάττω μετὰ μείζονος ἡδονῆς βουλόμεθα , ἡδονὴν δʼ ἐλάττω μετὰ μείζονος λύπης οὐ βουλόμεθα , ἴσα δὲ ἀντὶ ἴσων ἑκάτερα τούτων οὐχ ὡς βουλόμεθα ἔχοιμεν ἂν διασαφεῖν . ταῦτα δὲ πάντα ἐστὶν πλήθει καὶ μεγέθει καὶ σφοδρότησιν ἰσότησίν τε , καὶ ὅσα ἐναντία ἐστὶν πᾶσι τοῖς τοιούτοις πρὸς βούλησιν , διαφέροντά τε καὶ μηδὲν διαφέροντα πρὸς αἵρεσιν ἑκάστων . οὕτω δὴ τούτων ἐξ ἀνάγκης διακεκοσμημένων , ἐν ᾧ μὲν βίῳ ἔνεστι πολλὰ ἑκάτερα καὶ μεγάλα καὶ σφοδρά , ὑπερβάλλει δὲ τὰ τῶν ἡδονῶν , βουλόμεθα , ἐν ᾧ δὲ τὰ ἐναντία , οὐ βουλόμεθα · καὶ αὖ ἐν ᾧ ὀλίγα ἑκάτερα καὶ σμικρὰ καὶ ἠρεμαῖα , ὑπερβάλλει δὲ τὰ λυπηρά , οὐ βουλόμεθα , ἐν ᾧ δὲ τἀναντία , βουλόμεθα . ἐν ᾧ δʼ αὖ βίῳ ἰσορροπεῖ , καθάπερ ἐν τοῖς πρόσθεν δεῖ διανοεῖσθαι · τὸν ἰσόρροπον βίον ὡς τῶν μὲν ὑπερβαλλόντων τῷ φίλῳ ἡμῖν βουλόμεθα , τῶν δʼ αὖ τοῖς ἐχθροῖς οὐ βουλόμεθα . πάντας δὴ δεῖ διανοεῖσθαι τοὺς βίους ἡμῶν ὡς ἐν τούτοις ἐνδεδεμένοι πεφύκασιν , καὶ δεῖ διανοεῖσθαι ποίους φύσει βουλόμεθα · εἰ δέ τι παρὰ ταῦτα ἄρα φαμὲν βούλεσθαι , διά τινα ἄγνοιαν καὶ ἀπειρίαν τῶν ὄντων βίων αὐτὰ λέγομεν.τίνες δὴ καὶ πόσοι εἰσὶ βίοι , ὧν πέρι δεῖ προελόμενον τὸ βούλητόν τε καὶ ἀκούσιον ἰδόντα εἰς νόμον ἑαυτῷ ταξάμενον , τὸ φίλον ἅμα καὶ ἡδὺ καὶ ἄριστόν τε καὶ κάλλιστον ἑλόμενον , ζῆν ὡς οἷόν τʼ ἐστὶν ἄνθρωπον μακαριώτατα ; λέγωμεν δὴ σώφρονα βίον ἕνα εἶναι καὶ φρόνιμον ἕνα καὶ ἕνα τὸν ἀνδρεῖον , καὶ τὸν ὑγιεινὸν βίον ἕνα ταξώμεθα ·
Lemmas: δέω δή ὁ καλός βίος ἐπαινέω , μή μόνος ὅτι ὁ σχῆμα κρατέω πρός εὐδοξία , ἀλλά καί ὡς , ἐάν τις ἐθέλω γεύω καί μή νέος εἰμί φυγάς ἀπό αὐτός γίγνομαι , κρατέω καί οὗτος ὅς πᾶς ζητέω , ὁ χαίρω πολύς , ἐλαχύς δέ λυπέω παρά ὁ βίος ἅπας . ὡς δέ εἰμί οὗτος σαφής , ἐάν γεύω τις ὀρθός , ἑτοῖμος καί σφόδρα φαίνω . ὁ δέ ὀρθότης τίς ; οὗτος ἤδη παρά ὁ λόγος χρή λαμβάνω σκοπέω · εἴτε οὕτως ἐγώ κατά φύσις φύω εἴτε ἄλλος παρά φύσις , βίος χρή παρά βίος ἡδύς καί λυπηρός ὧδε σκοπέω . ἡδονή βούλομαι ἐγώ εἰμί , λύπη δέ οὔτε αἱρέω οὔτε βούλομαι , ὁ δέ μηδέτερος ἀντί μέν ἡδονή οὐ βούλομαι , λύπη δέ ἀλλάσσω βούλομαι · λύπη δέ ἐλαχύς μετά μέγας ἡδονή βούλομαι , ἡδονή δέ ἐλαχύς μετά μέγας λύπη οὐ βούλομαι , ἴσος δέ ἀντί ἴσος ἑκάτερος οὗτος οὐ ὡς βούλομαι ἔχω ἄν διασαφέω . οὗτος δέ πᾶς εἰμί πλῆθος καί μέγεθος καί σφοδρότης ἰσότης τε , καί ὅσος ἐναντίος εἰμί πᾶς ὁ τοιοῦτος πρός βούλησις , διαφέρω τε καί μηδείς διαφέρω πρός αἵρεσις ἕκαστος . οὕτως δή οὗτος ἐκ ἀνάγκη διακοσμέω , ἐν ὅς μέν βίος ἔνειμι πολύς ἑκάτερος καί μέγας καί σφοδρός , ὑπερβάλλω δέ ὁ ὁ ἡδονή , βούλομαι , ἐν ὅς δέ ὁ ἐναντίος , οὐ βούλομαι · καί αὖ ἐν ὅς ὀλίγος ἑκάτερος καί μικρός καί ἠρεμαῖος , ὑπερβάλλω δέ ὁ λυπηρός , οὐ βούλομαι , ἐν ὅς δέ ἐναντίος , βούλομαι . ἐν ὅς δέ αὖ βίος ἰσορροπέω , καθά ἐν ὁ πρόσθεν δέω διανοέω · ὁ ἰσόρροπος βίος ὡς ὁ μέν ὑπερβάλλω ὁ φίλος ἐγώ βούλομαι , ὁ δέ αὖ ὁ ἐχθρός οὐ βούλομαι . πᾶς δή δέω διανοέω ὁ βίος ἐγώ ὡς ἐν οὗτος ἐνδέω φύω , καί δέω διανοέω ποῖος φύσις βούλομαι · εἰ δέ τις παρά οὗτος ἄρα φημί βούλομαι , διά τις ἄγνοια καί ἀπειρία ὁ εἰμί βίος αὐτός λέγω δή καί πόσος εἰμί βίος , ὅς περί δέω προαιρέω ὁ βούλητος τε καί ἀκούσιος ὁράω εἰς νόμος ἑαυτοῦ τάσσω , ὁ φίλος ἅμα καί ἡδύς καί ἀγαθός τε καί καλός αἱρέω , ζάω ὡς οἷος τε εἰμί ἄνθρωπος μακάριος ; λέγω δή σώφρων βίος εἷς εἰμί καί φρόνιμος εἷς καί εἷς ὁ ἀνδρεῖος , καί ὁ ὑγιεινός βίος εἷς τάσσω ·