plato-philosophy.leges 9.862
μὴ τοίνυν τις τὰς βλάβας πάσας ἀδικίας τιθείς , οὕτως οἴηται καὶ τὰ ἄδικα ἐν αὐταῖσι ταύτῃ γίγνεσθαι διπλᾶ , τὰ μὲν ἑκούσια δή , τὰ δʼ ἀκούσια—βλάβαι γὰρ ἀκούσιοι τῶν πάντων οὔτʼ ἀριθμοῖς οὔτε μεγέθεσιν ἐλάττους εἰσὶ τῶν ἑκουσίων—σκοπεῖσθε δὲ εἴτε τι λέγω λέγων ἃ μέλλω λέγειν , εἴτε καὶ μηδὲν τὸ παράπαν . οὐ γάρ φημι ἔγωγε , ὦ Κλεινία καὶ Μέγιλλε , εἴ τίς τινά τι πημαίνει μὴ βουλόμενος ἀλλʼ ἄκων , ἀδικεῖν μέν , ἄκοντα μήν , καὶ ταύτῃ μὲν δὴ νομοθετήσω , τοῦτο ὡς ἀκούσιον ἀδίκημα νομοθετῶν , ἀλλʼ οὐδὲ ἀδικίαν τὸ παράπαν θήσω τὴν τοιαύτην βλάβην , οὔτε ἂν μείζων οὔτε ἂν ἐλάττων τῳ γίγνηται · πολλάκις δὲ ὠφελίαν οὐκ ὀρθὴν γενομένην τὸν τῆς ὠφελίας αἴτιον ἀδικεῖν φήσομεν , ἐὰν ἥ γʼ ἐμὴ νικᾷ . σχεδὸν γάρ , ὦ φίλοι , οὔτʼ εἴ τίς τῳ δίδωσίν τι τῶν ὄντων οὔτʼ εἰ τοὐναντίον ἀφαιρεῖται , δίκαιον ἁπλῶς ἢ ἄδικον χρὴ τὸ τοιοῦτον οὕτω λέγειν , ἀλλʼ ἐὰν ἤθει καὶ δικαίῳ τρόπῳ χρώμενός τις ὠφελῇ τινά τι καὶ βλάπτῃ , τοῦτό ἐστιν τῷ νομοθέτῃ θεατέον , καὶ πρὸς δύο ταῦτα δὴ βλεπτέον , πρός τε ἀδικίαν καὶ βλάβην , καὶ τὸ μὲν βλαβὲν ὑγιὲς τοῖς νόμοις εἰς τὸ δυνατὸν ποιητέον , τό τε ἀπολόμενον σῴζοντα καὶ τὸ πεσὸν ὑπό του πάλιν ἐξορθοῦντα , καὶ τὸ θανατωθὲν ἢ τρωθέν , ὑγιές , τὸ δὲ ἀποίνοις ἐξιλασθὲν τοῖς δρῶσι καὶ πάσχουσιν ἑκάστας τῶν βλάψεων , ἐκ διαφορᾶς εἰς φιλίαν πειρατέον ἀεὶ καθιστάναι τοῖς νόμοις . καλῶς ταῦτά γε . τὰς τοίνυν ἀδίκους αὖ βλάβας καὶ κέρδη δέ , ἐάν τις ἀδικῶν τινα κερδαίνειν ποιῇ , τούτων ὁπόσα μὲν ἰατά , ὡς οὐσῶν ἐν ψυχῇ νόσων , ἰᾶσθαι · τὸ δὲ τῆς ἰάσεως ἡμῖν τῆς ἀδικίας τῇδε ῥέπειν χρὴ φάναι . πῇ ; ὅπως ὅτι τις ἂν ἀδικήσῃ μέγα ἢ σμικρόν , ὁ νόμος αὐτὸν διδάξει καὶ ἀναγκάσει τὸ παράπαν εἰς αὖθις τὸ τοιοῦτον ἢ μηδέποτε ἑκόντα τολμῆσαι ποιεῖν ἢ διαφερόντως ἧττον πολύ , πρὸς τῇ τῆς βλάβης ἐκτίσει . ταῦτα εἴτε ἔργοις ἢ λόγοις , ἢ μεθʼ ἡδονῶν ἢ λυπῶν , ἢ τιμῶν ἢ ἀτιμιῶν , καὶ χρημάτων ζημίας ἢ καὶ δώρων , ἢ καὶ τὸ παράπαν ᾧτινι τρόπῳ ποιήσει τις μισῆσαι μὲν τὴν ἀδικίαν , στέρξαι δὲ ἢ μὴ μισεῖν τὴν τοῦ δικαίου φύσιν , αὐτό ἐστιν τοῦτο ἔργον τῶν καλλίστων νόμων . ὃν δʼ ἂν ἀνιάτως εἰς ταῦτα ἔχοντα αἴσθηται νομοθέτης , δίκην τούτοισι καὶ νόμον θήσει τίνα ;
Lemmas: μή τοίνυν τις ὁ βλάβη πᾶς ἀδικία τίθημι , οὕτως οἴομαι καί ὁ ἄδικος ἐν αὐτός οὗτος γίγνομαι διπλόος , ὁ μέν ἑκούσιος δή , ὁ δέ ἀκούσια—βλάβαι γάρ ἀκούσιος ὁ πᾶς οὔτε ἀριθμός οὔτε μέγεθος ἐλαχύς εἰμί ὁ ἑκουσίων—σκοπεῖσθε δέ εἴτε τις λέγω λέγω ὅς μέλλω λέγω , εἴτε καί μηδείς ὁ παράπαν . οὐ γάρ φημί ἐγώ , ὦ Κλεινίας καί Μέγιλλος , εἰ τις τις τις πημαίνω μή βούλομαι ἀλλά ἄκων , ἀδικέω μέν , ἄκων μήν , καί οὗτος μέν δή νομοθετέω , οὗτος ὡς ἀκούσιος ἀδίκημα νομοθετέω , ἀλλά οὐδέ ἀδικία ὁ παράπαν τίθημι ὁ τοιοῦτος βλάβη , οὔτε ἐάν μέγας οὔτε ἐάν ἐλαχύς τις γίγνομαι · πολλάκις δέ ὠφέλεια οὐ ὀρθός γίγνομαι ὁ ὁ ὠφέλεια αἴτιος ἀδικέω φημί , ἐάν ὁ γε ἐμός νικάω . σχεδόν γάρ , ὦ φίλος , οὔτε εἰ τις τις δίδωμι τις ὁ εἰμί οὔτε εἰ ἐναντίος ἀφαιρέω , δίκαιος ἁπλῶς ἤ ἄδικος χρή ὁ τοιοῦτος οὕτως λέγω , ἀλλά ἐάν ἦθος καί δίκαιος τρόπος χράω τις ὠφελέω τις τις καί βλάπτω , οὗτος εἰμί ὁ νομοθέτης θεατέον , καί πρός δύο οὗτος δή βλεπτέον , πρός τε ἀδικία καί βλάβη , καί ὁ μέν βλάπτω ὑγιής ὁ νόμος εἰς ὁ δυνατός ποιέω , ὁ τε ἀπόλλυμι σῴζω καί ὁ πίπτω ὑπό τις πάλιν ἐξορθόω , καί ὁ θανατόω ἤ τιτρώσκω , ὑγιής , ὁ δέ ἄποινος ἐξιλάσκομαι ὁ δράω καί πάσχω ἕκαστος ὁ βλάψις , ἐκ διαφορά εἰς φιλία πειράω ἀεί καθίστημι ὁ νόμος . καλός οὗτος γε . ὁ τοίνυν ἄδικος αὖ βλάβη καί κέρδος δέ , ἐάν τις ἀδικέω τις κερδαίνω ποιέω , οὗτος ὁπόσος μέν ἰατός , ὡς εἰμί ἐν ψυχή νόσος , ἰάομαι · ὁ δέ ὁ ἴασις ἐγώ ὁ ἀδικία τῇδε ῥέπω χρή φημί . πῇ ; ὅπως ὅστις τις ἄν ἀδικέω μέγας ἤ μικρός , ὁ νόμος αὐτός διδάσκω καί ἀναγκάζω ὁ παράπαν εἰς αὖθις ὁ τοιοῦτος ἤ μηδέποτε ἑκών τολμάω ποιέω ἤ διαφερόντως ἥσσων πολύς , πρός ὁ ὁ βλάβη ἔκτεισις . οὗτος εἴτε ἔργον ἤ λόγος , ἤ μετά ἡδονή ἤ λύπη , ἤ τιμή ἤ ἀτιμία , καί χρῆμα ζημία ἤ καί δῶρον , ἤ καί ὁ παράπαν ὅστις τρόπος ποιέω τις μισέω μέν ὁ ἀδικία , στέργω δέ ἤ μή μισέω ὁ ὁ δίκαιος φύσις , αὐτός εἰμί οὗτος ἔργον ὁ καλός νόμος . ὅς δέ ἄν ἀνίατος εἰς οὗτος ἔχω αἰσθάνομαι νομοθέτης , δίκη οὗτος καί νόμος τίθημι τίς ;