plato-philosophy.leges 1.629
τάχʼ ἂν ἴσως · δεῖ δὲ οὐδὲν σκληρῶς ἡμᾶς αὐτοῖς διαμάχεσθαι τὰ νῦν ἀλλʼ ἠρέμα ἀνερωτᾶν , ὡς μάλιστα περὶ ταῦτα ἡμῶν τε καὶ ἐκείνων σπουδαζόντων . καί μοι τῷ λόγῳ συνακολουθήσατε . προστησώμεθα γοῦν Τύρταιον , τὸν φύσει μὲν Ἀθηναῖον , τῶνδε δὲ πολίτην γενόμενον , ὃς δὴ μάλιστα ἀνθρώπων περὶ ταῦτα ἐσπούδακεν εἰπὼν ὅτι — οὔτʼ ἂν μνησαίμην οὔτʼ ἐν λόγῳ ἄνδρα τιθείμην οὔτʼ εἴ τις πλουσιώτατος ἀνθρώπων εἴη , φησίν , οὔτʼ εἰ πολλὰ ἀγαθὰ κεκτημένος , εἰπὼν σχεδὸν ἅπαντα , ὃς μὴ περὶ τὸν πόλεμον ἄριστος γίγνοιτʼ ἀεί . ταῦτα γὰρ ἀκήκοάς που καὶ σὺ τὰ ποιήματα · ὅδε μὲν γὰρ οἶμαι διακορὴς αὐτῶν ἐστι . πάνυ μὲν οὖν . καὶ μὴν καὶ παρʼ ἡμᾶς ἐλήλυθε κομισθέντα ἐκ Λακεδαίμονος . ἴθι νυν ἀνερώμεθα κοινῇ τουτονὶ τὸν ποιητὴν οὑτωσί πως · ὦ Τύρταιε , ποιητὰ θειότατε—δοκεῖς γὰρ δὴ σοφὸς ἡμῖν εἶναι καὶ ἀγαθός , ὅτι τοὺς μὲν ἐν τῷ πολέμῳ διαφέροντας διαφερόντως ἐγκεκωμίακας—ἤδη οὖν τυγχάνομεν ἐγώ τε καὶ ὅδε καὶ Κλεινίας ὁ Κνώσιος οὑτοσὶ συμφερόμενοί σοι περὶ τούτου σφόδρα , ὡς δοκοῦμεν · εἰ δὲ περὶ τῶν αὐτῶν λέγομεν ἀνδρῶν ἢ μή , βουλόμεθα σαφῶς εἰδέναι . λέγε οὖν ἡμῖν · ἆρα εἴδη δύο πολέμου καθάπερ ἡμεῖς ἡγῇ καὶ σὺ σαφῶς ; ἢ πῶς ; πρὸς ταῦτʼ οἶμαι κἂν πολὺ φαυλότερος εἴποι Τυρταίου τις τἀληθές , ὅτι δύο , τὸ μὲν ὃ καλοῦμεν ἅπαντες στάσιν , ὃς δὴ πάντων πολέμων χαλεπώτατος , ὡς ἔφαμεν ἡμεῖς νυνδή · τὸ δὲ ἄλλο πολέμου θήσομεν οἶμαι γένος ἅπαντες ᾧ πρὸς τοὺς ἐκτός τε καὶ ἀλλοφύλους χρώμεθα διαφερόμενοι , πολὺ πρᾳότερον ἐκείνου . πῶς γὰρ οὔ ; φέρε δή , ποτέρους , καὶ πρὸς πότερον ἐπαινῶν τὸν πόλεμον , οὕτως ὑπερεπῄνεσας , τοὺς δὲ ἔψεξας τῶν ἀνδρῶν ; ἔοικας μὲν γὰρ πρὸς τοὺς ἐκτός · εἴρηκας γοῦν ὧδε ἐν τοῖς ποιήμασιν , ὡς οὐδαμῶς τοὺς τοιούτους ἀνεχόμενος , οἳ μὴ τολμήσωσιν μὲν ὁρᾶν φόνον αἱματόεντα , καὶ δηίων ὀρέγοιντʼ ἐγγύθεν ἱστάμενοι . οὐκοῦν τὰ μετὰ ταῦτα εἴποιμεν ἂν ἡμεῖς ὅτι σὺ μὲν ἐπαινεῖς , ὡς ἔοικας , ὦ Τύρταιε , μάλιστα τοὺς πρὸς τὸν ὀθνεῖόν τε καὶ ἔξωθεν πόλεμον γιγνομένους ἐπιφανεῖς . φαίη ταῦτʼ ἄν που καὶ ὁμολογοῖ ;
Lemmas: τάχα ἄν ἴσως · δέω δέ οὐδείς σκληρός ἐγώ αὐτός διαμάχομαι ὁ νῦν ἀλλά ἠρέμα ἀνερωτάω , ὡς μάλα περί οὗτος ἐγώ τε καί ἐκεῖνος σπουδάζω . καί ἐγώ ὁ λόγος συνακολουθέω . προΐστημι γοῦν Τύρταιος , ὁ φύσις μέν Ἀθηναῖος , ὅδε δέ πολίτης γίγνομαι , ὅς δή μάλα ἄνθρωπος περί οὗτος σπουδάζω λέγω ὅτι — οὔτε ἄν μιμνῄσκω οὔτε ἐν λόγος ἀνήρ τίθημι οὔτε εἰ τις πλούσιος ἄνθρωπος εἰμί , φημί , οὔτε εἰ πολύς ἀγαθός κτάομαι , λέγω σχεδόν ἅπας , ὅς μή περί ὁ πόλεμος ἀγαθός γίγνομαι ἀεί . οὗτος γάρ ἀκούω που καί σύ ὁ ποίημα · ὅδε μέν γάρ οἴομαι διακορής αὐτός εἰμί . πάνυ μέν οὖν . καί μήν καί παρά ἐγώ ἔρχομαι κομίζω ἐκ Λακεδαίμων . ἔρχομαι νυν ἀνέρομαι κοινῇ οὗτος ὁ ποιητής οὕτως πως · ὦ Τύρταιος , ποιητής θειότατε—δοκεῖς γάρ δή σοφός ἐγώ εἰμί καί ἀγαθός , ὅτι ὁ μέν ἐν ὁ πόλεμος διαφέρω διαφερόντως ἐγκωμιάζω οὖν τυγχάνω ἐγώ τε καί ὅδε καί Κλεινίας ὁ Κνώσιος οὗτος συμφέρω σύ περί οὗτος σφόδρα , ὡς δοκέω · εἰ δέ περί ὁ αὐτός λέγω ἀνήρ ἤ μή , βούλομαι σαφής οἶδα . λέγω οὖν ἐγώ · ἆρα εἶδος δύο πόλεμος καθά ἐγώ ἡγέομαι καί σύ σαφής ; ἤ πῶς ; πρός οὗτος οἴομαι ἄν πολύς φαῦλος λέγω Τυρταῖος τις ἀληθής , ὅτι δύο , ὁ μέν ὅς καλέω ἅπας στάσις , ὅς δή πᾶς πόλεμος χαλεπός , ὡς φημί ἐγώ νυνδί · ὁ δέ ἄλλος πόλεμος τίθημι οἴομαι γένος ἅπας ὅς πρός ὁ ἐκτός τε καί ἀλλόφυλος χράω διαφέρω , πολύς πρᾶος ἐκεῖνος . πῶς γάρ οὐ ; φέρω δή , πότερος , καί πρός πότερος ἐπαινέω ὁ πόλεμος , οὕτως ὑπερεπαινέω , ὁ δέ ψέγω ὁ ἀνήρ ; ἔοικα μέν γάρ πρός ὁ ἐκτός · λέγω γοῦν ὧδε ἐν ὁ ποίημα , ὡς οὐδαμῶς ὁ τοιοῦτος ἀνέχω , ὅς μή τολμάω μέν ὁράω φόνος αἱματόεις , καί δάϊος ὀρέγω ἐγγύθεν ἵστημι . οὐκοῦν ὁ μετά οὗτος λέγω ἄν ἐγώ ὅτι σύ μέν ἐπαινέω , ὡς ἔοικα , ὦ Τύρταιος , μάλα ὁ πρός ὁ ὀθνεῖος τε καί ἔξωθεν πόλεμος γίγνομαι ἐπιφανής . φημί οὗτος ἄν που καί ὁμολογέω ;