plato-philosophy.leges 6.767
ὧν ἕνεκα πρῶτον μὲν εἰς γείτονας ἰέναι χρὴ τοὺς ἐπικαλοῦντας ἀλλήλοις καὶ τοὺς φίλους τε καὶ συνειδότας ὅτι μάλιστα τὰς ἀμφισβητουμένας πράξεις , ἐὰν δʼ ἄρα μὴ ἐν τούτοις τις ἱκανὴν κρίσιν λαμβάνῃ , πρὸς ἄλλο δικαστήριον ἴτω · τὸ δὲ τρίτον , ἂν τὰ δύο δικαστήρια μὴ δύνηται διαλλάξαι , τέλος ἐπιθέτω τῇ δίκῃ.τρόπον δή τινα καὶ τῶν δικαστηρίων αἱ καταστάσεις ἀρχόντων εἰσὶν αἱρέσεις · πάντα μὲν γὰρ ἄρχοντα ἀναγκαῖον καὶ δικαστὴν εἶναί τινων , δικαστὴς δὲ οὐκ ἄρχων καί τινα τρόπον ἄρχων οὐ πάνυ φαῦλος γίγνεται τὴν τόθʼ ἡμέραν ᾗπερ ἂν κρίνων τὴν δίκην ἀποτελῇ . θέντες δὴ καὶ τοὺς δικαστὰς ὡς ἄρχοντας , λέγωμεν τίνες ἂν εἶεν πρέποντες καὶ τίνων ἄρα δικασταὶ καὶ πόσοι ἐφʼ ἕκαστον . κυριώτατον μὲν τοίνυν ἔστω δικαστήριον ὅπερ ἂν αὐτοὶ ἑαυτοῖς ἀποφήνωσιν ἕκαστοι , κοινῇ τινας ἑλόμενοι · δύο δὴ τῶν λοιπῶν ἔστω κριτήρια , τὸ μὲν ὅταν τίς τινα ἰδιώτην ἰδιώτης , ἐπαιτιώμενος ἀδικεῖν αὐτόν , ἄγων εἰς δίκην βούληται διακριθῆναι , τὸ δʼ ὁπόταν τὸ δημόσιον ὑπό τινος τῶν πολιτῶν ἡγῆταί τις ἀδικεῖσθαι καὶ βουληθῇ τῷ κοινῷ βοηθεῖν , λεκτέον ὁποῖοί τʼ εἰσὶν καὶ τίνες οἱ κριταί . πρῶτον δὴ δικαστήριον ἡμῖν γιγνέσθω κοινὸν ἅπασι τοῖς τὸ τρίτον ἀμφισβητοῦσιν ἰδιώταις πρὸς ἀλλήλους , γενόμενον τῇδέ πῃ . πάσας δὴ τὰς ἀρχάς , ὁπόσαι τε κατʼ ἐνιαυτὸν καὶ ὁπόσαι πλείω χρόνον ἄρχουσιν , ἐπειδὰν μέλλῃ νέος ἐνιαυτὸς μετὰ θερινὰς τροπὰς τῷ ἐπιόντι μηνὶ γίγνεσθαι , ταύτης τῆς ἡμέρας τῇ πρόσθεν πάντας χρὴ τοὺς ἄρχοντας συνελθεῖν εἰς ἓν ἱερὸν καὶ τὸν θεὸν ὀμόσαντας οἷον ἀπάρξασθαι πάσης ἀρχῆς ἕνα δικαστήν , ὃς ἂν ἐν ἀρχῇ ἑκάστῃ ἄριστός τε εἶναι δόξῃ καὶ ἄριστʼ ἂν καὶ ὁσιώτατα τὰς δίκας τοῖς πολίταις αὐτῷ τὸν ἐπιόντα ἐνιαυτὸν φαίνηται διακρίνειν . τούτων δὲ αἱρεθέντων γίγνεσθαι μὲν δοκιμασίαν ἐν τοῖς ἑλομένοις αὐτοῖς , ἐὰν δὲ ἀποδοκιμασθῇ τις , ἕτερον ἀνθαιρεῖσθαι κατὰ ταὐτά , τοὺς δὲ δοκιμασθέντας δικάζειν μὲν τοῖς τἆλλα δικαστήρια φυγοῦσι , τὴν δὲ ψῆφον φανερὰν φέρειν · ἐπηκόους δʼ εἶναι καὶ θεατὰς τούτων τῶν δικῶν ἐξ ἀνάγκης μὲν βουλευτὰς καὶ τοὺς ἄλλους ἄρχοντας τοὺς ἑλομένους αὐτούς , τῶν δὲ ἄλλων τὸν βουλόμενον . ἐὰν δέ τις ἐπαιτιᾶταί τινα ἑκόντα ἀδίκως κρῖναι τὴν δίκην , εἰς τοὺς νομοφύλακας ἰὼν κατηγορείτω · ὁ δὲ ὀφλὼν τὴν τοιαύτην δίκην ὑπεχέτω μὲν τοῦ βλάβους τῷ βλαφθέντι τὸ ἥμισυ τίνειν , ἐὰν δὲ μείζονος ἄξιος εἶναι δόξῃ ζημίας , προστιμᾶν τοὺς κρίναντας τὴν δίκην ὅτι χρὴ πρὸς τούτῳ παθεῖν αὐτὸν ἢ ἀποτίνειν τῷ κοινῷ καὶ τῷ τὴν δίκην δικασαμένῳ .
Lemmas: ὅς ἕνεκα πρῶτος μέν εἰς γείτων ἔρχομαι χρή ὁ ἐπικαλέω ἀλλήλων καί ὁ φίλος τε καί σύνοιδα ὅτι μάλα ὁ ἀμφισβητέω πρᾶξις , ἐάν δέ ἄρα μή ἐν οὗτος τις ἱκανός κρίσις λαμβάνω , πρός ἄλλος δικαστήριον ἔρχομαι · ὁ δέ τρίτος , ἐάν ὁ δύο δικαστήριον μή δύναμαι διαλλάσσω , τέλος ἐπιτίθημι ὁ δικη.τροπως δή τις καί ὁ δικαστήριον ὁ κατάστασις ἄρχων εἰμί αἵρεσις · πᾶς μέν γάρ ἄρχω ἀναγκαῖος καί δικαστής εἰμί τις , δικαστής δέ οὐ ἄρχω καί τις τρόπος ἄρχω οὐ πάνυ φαῦλος γίγνομαι ὁ τότε ἡμέρα ὅς ἄν κρίνω ὁ δίκη ἀποτελέω . τίθημι δή καί ὁ δικαστής ὡς ἄρχω , λέγω τίς ἄν εἰμί πρέπω καί τίς ἄρα δικαστής καί πόσος ἐπί ἕκαστος . κύριος μέν τοίνυν εἰμί δικαστήριον ὅς ἄν αὐτός ἑαυτοῦ ἀποφαίνω ἕκαστος , κοινῇ τις αἱρέω · δύο δή ὁ λοιπός εἰμί κριτήριον , ὁ μέν ὅταν τις τις ἰδιώτης ἰδιώτης , ἐπαιτιάομαι ἀδικέω αὐτός , ἄγω εἰς δίκη βούλομαι διακρίνω , ὁ δέ ὁπόταν ὁ δημόσιος ὑπό τις ὁ πολίτης ἡγέομαι τις ἀδικέω καί βούλομαι ὁ κοινός βοηθέω , λεκτέος ὁποῖος τε εἰμί καί τίς ὁ κριτής . πρῶτος δή δικαστήριον ἐγώ γίγνομαι κοινός ἅπας ὁ ὁ τρίτος ἀμφισβητέω ἰδιώτης πρός ἀλλήλων , γίγνομαι τῇδε πη . πᾶς δή ὁ ἀρχή , ὁπόσος τε κατά ἐνιαυτός καί ὁπόσος πολύς χρόνος ἄρχω , ἐπειδάν μέλλω νέος ἐνιαυτός μετά θερινός τροπή ὁ ἐπέρχομαι μείς γίγνομαι , οὗτος ὁ ἡμέρα ὁ πρόσθεν πᾶς χρή ὁ ἄρχων συνέρχομαι εἰς εἷς ἱερός καί ὁ θεός ὄμνυμι οἷος ἀπάρχομαι πᾶς ἀρχή εἷς δικαστής , ὅς ἄν ἐν ἀρχή ἕκαστος ἀγαθός τε εἰμί δοκέω καί ἀγαθός ἄν καί ὅσιος ὁ δίκη ὁ πολίτης αὐτός ὁ ἐπέρχομαι ἐνιαυτός φαίνω διακρίνω . οὗτος δέ αἱρέω γίγνομαι μέν δοκιμασία ἐν ὁ αἱρέω αὐτός , ἐάν δέ ἀποδοκιμάζω τις , ἕτερος ἀνθαιρέομαι κατά αὐτός , ὁ δέ δοκιμάζω δικάζω μέν ὁ ἄλλος δικαστήριον φεύγω , ὁ δέ ψῆφος φανερός φέρω · ἐπήκοος δέ εἰμί καί θεατής οὗτος ὁ δίκη ἐκ ἀνάγκη μέν βουλευτής καί ὁ ἄλλος ἄρχων ὁ αἱρέω αὐτός , ὁ δέ ἄλλος ὁ βούλομαι . ἐάν δέ τις ἐπαιτιάομαι τις ἑκών ἄδικος κρίνω ὁ δίκη , εἰς ὁ νομοφύλαξ ἔρχομαι κατηγορέω · ὁ δέ ὀφλισκάνω ὁ τοιοῦτος δίκη ὑπέχω μέν ὁ βλάβος ὁ βλάπτω ὁ ἥμισυς τίνω , ἐάν δέ μέγας ἄξιος εἰμί δοκέω ζημία , προστιμάω ὁ κρίνω ὁ δίκη ὅτι χρή πρός οὗτος πάσχω αὐτός ἤ ἀποτίνω ὁ κοινός καί ὁ ὁ δίκη δικάζω .