plato-philosophy.leges 3.677
ἆρʼ οὖν ὑμῖν οἱ παλαιοὶ λόγοι ἀλήθειαν ἔχειν τινὰ δοκοῦσιν ; ποῖοι δή ; τὸ πολλὰς ἀνθρώπων φθορὰς γεγονέναι κατακλυσμοῖς τε καὶ νόσοις καὶ ἄλλοις πολλοῖς , ἐν οἷς βραχύ τι τῶν ἀνθρώπων λείπεσθαι γένος . πάνυ μὲν οὖν πιθανὸν τὸ τοιοῦτον πᾶν παντί . φέρε δή , νοήσωμεν μίαν τῶν πολλῶν ταύτην τὴν τῷ κατακλυσμῷ ποτε γενομένην . τὸ ποῖόν τι περὶ αὐτῆς διανοηθέντες ; ὡς οἱ τότε περιφυγόντες τὴν φθορὰν σχεδὸν ὄρειοί τινες ἂν εἶεν νομῆς , ἐν κορυφαῖς που σμικρὰ ζώπυρα τοῦ τῶν ἀνθρώπων διασεσωμένα γένους . δῆλον . καὶ δὴ τοὺς τοιούτους γε ἀνάγκη που τῶν ἄλλων ἀπείρους εἶναι τεχνῶν καὶ τῶν ἐν τοῖς ἄστεσι πρὸς ἀλλήλους μηχανῶν εἴς τε πλεονεξίας καὶ φιλονικίας καὶ ὁπόσʼ ἄλλα κακουργήματα πρὸς ἀλλήλους ἐπινοοῦσιν . εἰκὸς γοῦν . θῶμεν δὴ τὰς ἐν τοῖς πεδίοις πόλεις καὶ πρὸς θαλάττῃ κατοικούσας ἄρδην ἐν τῷ τότε χρόνῳ διαφθείρεσθαι ; θῶμεν . οὐκοῦν ὄργανά τε πάντα ἀπόλλυσθαι , καὶ εἴ τι τέχνης ἦν ἐχόμενον σπουδαίως ηὑρημένον ἢ πολιτικῆς ἢ καὶ σοφίας τινὸς ἑτέρας , πάντα ἔρρειν ταῦτα ἐν τῷ τότε χρόνῳ φήσομεν ; πῶς γὰρ ἄν , ὦ ἄριστε , εἴ γε ἔμενεν τάδε οὕτω τὸν πάντα χρόνον ὡς νῦν διακεκόσμηται , καινὸν ἀνηυρίσκετό ποτε καὶ ὁτιοῦν ; τοῦτο ὅτι μὲν μυριάκις μύρια ἔτη διελάνθανεν ἄρα τοὺς τότε , χίλια δὲ ἀφʼ οὗ γέγονεν ἢ δὶς τοσαῦτα ἔτη , τὰ μὲν Δαιδάλῳ καταφανῆ γέγονεν , τὰ δὲ Ὀρφεῖ , τὰ δὲ Παλαμήδει , τὰ δὲ περὶ μουσικὴν Μαρσύᾳ καὶ Ὀλύμπῳ , περὶ λύραν δὲ Ἀμφίονι , τὰ δὲ ἄλλα ἄλλοις πάμπολλα , ὡς ἔπος εἰπεῖν χθὲς καὶ πρῴην γεγονότα . ἄριστʼ , ὦ Κλεινία , τὸν φίλον ὅτι παρέλιπες , τὸν ἀτεχνῶς χθὲς γενόμενον . μῶν φράζεις Ἐπιμενίδην ; ναί , τοῦτον · πολὺ γὰρ ὑμῖν ὑπερεπήδησε τῷ μηχανήματι τοὺς σύμπαντας , ὦ φίλε , ὃ λόγῳ μὲν Ἡσίοδος ἐμαντεύετο πάλαι , τῷ δὲ ἔργῳ ἐκεῖνος ἀπετέλεσεν , ὡς ὑμεῖς φατε . φαμὲν γὰρ οὖν .
Lemmas: ἆρα οὖν σύ ὁ παλαιός λόγος ἀλήθεια ἔχω τις δοκέω ; ποῖος δή ; ὁ πολύς ἄνθρωπος φθορά γίγνομαι κατακλυσμός τε καί νόσος καί ἄλλος πολύς , ἐν ὅς βραχύς τις ὁ ἄνθρωπος λείπω γένος . πάνυ μέν οὖν πιθανός ὁ τοιοῦτος πᾶς πᾶς . φέρω δή , νοέω εἷς ὁ πολύς οὗτος ὁ ὁ κατακλυσμός ποτέ γίγνομαι . ὁ ποῖος τις περί αὐτός διανοέω ; ὡς ὁ τότε περιφεύγω ὁ φθορά σχεδόν ὄρειος τις ἄν εἰμί νομή , ἐν κορυφή που μικρός ζώπυρον ὁ ὁ ἄνθρωπος διασῴζω γένος . δῆλος . καί δή ὁ τοιοῦτος γε ἀνάγκη που ὁ ἄλλος ἄπειρος εἰμί τέχνη καί ὁ ἐν ὁ ἄστυ πρός ἀλλήλων μηχανή εἰς τε πλεονεξία καί φιλονικία καί ὁπόσος ἄλλος κακούργημα πρός ἀλλήλων ἐπινοέω . ἔοικα γοῦν . τίθημι δή ὁ ἐν ὁ πεδίον πόλις καί πρός θάλασσα κατοικέω ἄρδην ἐν ὁ τότε χρόνος διαφθείρω ; τίθημι . οὐκοῦν ὄργανον τε πᾶς ἀπόλλυμι , καί εἰ τις τέχνη εἰμί ἔχω σπουδαῖος εὑρίσκω ἤ πολιτικός ἤ καί σοφία τις ἕτερος , πᾶς ἔρρω οὗτος ἐν ὁ τότε χρόνος φημί ; πῶς γάρ ἄν , ὦ ἀγαθός , εἰ γε μένω ὅδε οὕτως ὁ πᾶς χρόνος ὡς νῦν διακοσμέω , καινός ἀνευρίσκω ποτέ καί ὁστισοῦν ; οὗτος ὅτι μέν μυριάκις μυρίος ἔτος διαλανθάνω ἄρα ὁ τότε , χίλιοι δέ ἀπό ὅς γίγνομαι ἤ δίς τοσοῦτος ἔτος , ὁ μέν Δαίδαλος καταφανής γίγνομαι , ὁ δέ Ὀρφεύς , ὁ δέ Παλαμήδης , ὁ δέ περί μουσική Μαρσύας καί Ὄλυμπος , περί λύρα δέ Ἀμφίων , ὁ δέ ἄλλος ἄλλος πάμπολυς , ὡς ἔπος λέγω χθές καί πρῴην γίγνομαι . ἀγαθός , ὦ Κλεινίας , ὁ φίλος ὅτι παραλείπω , ὁ ἄτεχνος χθές γίγνομαι . μῶν φράζω Ἐπιμενίδης ; ναί , οὗτος · πολύς γάρ σύ ὑπερπηδάω ὁ μηχάνημα ὁ σύμπας , ὦ φίλος , ὅς λόγος μέν Ἡσίοδος μαντεύομαι πάλαι , ὁ δέ ἔργον ἐκεῖνος ἀποτελέω , ὡς σύ φημί . φημί γάρ οὖν .