plato-philosophy.leges 7.800
δεδόχθω μὲν δή , φαμέν , τὸ ἄτοπον τοῦτο , νόμους τὰς ᾠδὰς ἡμῖν γεγονέναι , καὶ καθάπερ οἱ παλαιοὶ τότε περὶ κιθαρῳδίαν οὕτω πως , ὡς ἔοικεν , ὠνόμασαν—ὥστε τάχʼ ἂν οὐδʼ ἐκεῖνοι παντάπασί γʼ ἂν ἀφεστῶτες εἶεν τοῦ νῦν λεγομένου , καθʼ ὕπνον δὲ οἷόν πού τις ἢ καὶ ὕπαρ ἐγρηγορὼς ὠνείρωξεν μαντευόμενος αὐτό—τὸ δʼ οὖν δόγμα περὶ αὐτοῦ τοῦτʼ ἔστω · παρὰ τὰ δημόσια μέλη τε καὶ ἱερὰ καὶ τὴν τῶν νέων σύμπασαν χορείαν μηδεὶς μᾶλλον ἢ παρʼ ὁντινοῦν ἄλλον τῶν νόμων φθεγγέσθω μηδʼ ἐν ὀρχήσει κινείσθω . καὶ ὁ μὲν τοιοῦτος ἀζήμιος ἀπαλλαττέσθω , τὸν δὲ μὴ πειθόμενον , καθάπερ ἐρρήθη νυνδή , νομοφύλακές τε καὶ ἱέρειαι καὶ ἱερῆς κολαζόντων . κείσθω δὲ νῦν ἡμῖν ταῦτα τῷ λόγῳ ; κείσθω . τίνα δὴ τρόπον αὐτὰ νομοθετῶν τις μὴ παντάπασιν καταγέλαστος γίγνοιτʼ ἄν ; ἴδωμεν δὴ τὸ τοιόνδʼ ἔτι περὶ αὐτά . ἀσφαλέστατον καθάπερ ἐκμαγεῖʼ ἄττʼ αὐτοῖσιν πρῶτον πλάσασθαι τῷ λόγῳ , λέγω δὲ ἓν μὲν τῶν ἐκμαγείων εἶναι τοιόνδε τι · θυσίας γενομένης καὶ ἱερῶν καυθέντων κατὰ νόμον , εἴ τῴ τις , φαμέν , ἰδίᾳ παραστὰς τοῖς βωμοῖς τε καὶ ἱεροῖς , ὑὸς ἢ καὶ ἀδελφός , βλασφημοῖ πᾶσαν βλασφημίαν , ἆρʼ οὐκ , ἂν φαῖμεν , ἀθυμίαν καὶ κακὴν ὄτταν καὶ μαντείαν πατρὶ καὶ τοῖς ἄλλοις ἂν οἰκείοις φθέγγοιτο ἐντιθείς ; τί μήν ; ἐν τοίνυν τοῖς παρʼ ἡμῖν τόποις τοῦτʼ ἐστὶν ταῖς πόλεσι γιγνόμενον ὡς ἔπος εἰπεῖν σχεδὸν ὀλίγου πάσαις · δημοσίᾳ γάρ τινα θυσίαν ὅταν ἀρχή τις θύσῃ , μετὰ ταῦτα χορὸς οὐχ εἷς ἀλλὰ πλῆθος χορῶν ἥκει , καὶ στάντες οὐ πόρρω τῶν βωμῶν ἀλλὰ παρʼ αὐτοὺς ἐνίοτε , πᾶσαν βλασφημίαν τῶν ἱερῶν καταχέουσιν , ῥήμασί τε καὶ ῥυθμοῖς καὶ γοωδεστάταις ἁρμονίαις συντείνοντες τὰς τῶν ἀκροωμένων ψυχάς , καὶ ὃς ἂν δακρῦσαι μάλιστα τὴν θύσασαν παραχρῆμα ποιήσῃ πόλιν , οὗτος τὰ νικητήρια φέρει . τοῦτον δὴ τὸν νόμον ἆρʼ οὐκ ἀποψηφιζόμεθα ; καὶ εἴ ποτʼ ἄρα δεῖ τοιούτων οἴκτων γίγνεσθαι τοὺς πολίτας ἐπηκόους , ὁπόταν ἡμέραι μὴ καθαραί τινες ἀλλὰ ἀποφράδες ὦσιν , τόθʼ ἥκειν δέον ἂν εἴη μᾶλλον χορούς τινας ἔξωθεν μεμισθωμένους ᾠδούς , οἷον οἱ περὶ τοὺς τελευτήσαντας μισθούμενοι Καρικῇ τινι μούσῃ προπέμπουσι τοὺς τελευτήσαντας ; τοιοῦτόν που πρέπον ἂν εἴη καὶ περὶ τὰς τοιαύτας ᾠδὰς γιγνόμενον , καὶ δὴ καὶ στολή γέ που ταῖς ἐπικηδείοις ᾠδαῖς οὐ στέφανοι πρέποιεν ἂν οὐδʼ ἐπίχρυσοι κόσμοι , πᾶν δὲ τοὐναντίον , ἵνʼ ὅτι τάχιστα περὶ αὐτῶν λέγων ἀπαλλάττωμαι . τὸ δὲ τοσοῦτον ἡμᾶς αὐτοὺς ἐπανερωτῶ πάλιν , τῶν ἐκμαγείων ταῖς ᾠδαῖς εἰ πρῶτον ἓν τοῦθʼ ἡμῖν ἀρέσκον κείσθω . τὸ ποῖον ;
Lemmas: δοκέω μέν δή , φημί , ὁ ἄτοπος οὗτος , νόμος ὁ ἀοιδή ἐγώ γίγνομαι , καί καθά ὁ παλαιός τότε περί κιθαρῳδία οὕτως πως , ὡς ἔοικα , ὁνομάζω τάχα ἄν οὐδέ ἐκεῖνος παντάπασι γε ἄν ἀφίστημι εἰμί ὁ νῦν λέγω , κατά ὕπνος δέ οἷος που τις ἤ καί ὕπαρ ἐγείρω ὀνειρώσσω μαντεύομαι αὐτός δέ οὖν δόγμα περί αὐτός οὗτος εἰμί · παρά ὁ δημόσιος μέλος τε καί ἱερός καί ὁ ὁ νέος σύμπας χορεία μηδείς μάλα ἤ παρά ὅστις ἄλλος ὁ νόμος φθέγγομαι μηδέ ἐν ὄρχησις κινέω . καί ὁ μέν τοιοῦτος ἀζήμιος ἀπαλλάσσω , ὁ δέ μή πείθω , καθά λέγω νυνδί , νομοφύλαξ τε καί ἱέρεια καί ἱερός κολάζω . κεῖμαι δέ νῦν ἐγώ οὗτος ὁ λόγος ; κεῖμαι . τίς δή τρόπος αὐτός νομοθετέω τις μή παντάπασι καταγέλαστος γίγνομαι ἄν ; ὁράω δή ὁ τοιόσδε ἔτι περί αὐτός . ἀσφαλής καθά ἐκμαγεῖον ἄττα αὐτός πρῶτος πλάσσω ὁ λόγος , λέγω δέ εἷς μέν ὁ ἐκμαγεῖον εἰμί τοιόσδε τις · θυσία γίγνομαι καί ἱερός καίω κατά νόμος , εἰ τις τις , φημί , ἴδιος παρίστημι ὁ βωμός τε καί ἱερόν , ὗς ἤ καί ἀδελφός , βλασφημέω πᾶς βλασφημία , ἆρα οὐ , ἐάν φημί , ἀθυμία καί κακός ὄσσα καί μαντεία πατήρ καί ὁ ἄλλος ἄν οἰκεῖος φθέγγομαι ἐντίθημι ; τίς μήν ; ἐν τοίνυν ὁ παρά ἐγώ τόπος οὗτος εἰμί ὁ πόλις γίγνομαι ὡς ἔπος λέγω σχεδόν ὀλίγος πᾶς · δημοσίᾳ γάρ τις θυσία ὅταν ἀρχή τις θύω , μετά οὗτος χορός οὐ εἷς ἀλλά πλῆθος χορός ἥκω , καί ἵστημι οὐ πρόσω ὁ βωμός ἀλλά παρά αὐτός ἐνίοτε , πᾶς βλασφημία ὁ ἱερός κατηχέω , ῥῆμα τε καί ῥυθμός καί γοώδης ἁρμονία συντείνω ὁ ὁ ἀκροάομαι ψυχή , καί ὅς ἄν δακρύω μάλα ὁ θύω παραχρῆμα ποιέω πόλις , οὗτος ὁ νικητήριος φέρω . οὗτος δή ὁ νόμος ἆρα οὐ ἀποψηφίζομαι ; καί εἰ ποτέ ἄρα δέω τοιοῦτος οἶκτος γίγνομαι ὁ πολίτης ἐπήκοος , ὁπόταν ἡμέρα μή καθαρός τις ἀλλά ἀποφράς εἰμί , τότε ἥκω δέω ἄν εἰμί μάλα χορός τις ἔξωθεν μισθόω ᾠδός , οἷος ὁ περί ὁ τελευτάω μισθόω Καρικός τις μοῦσα προπέμπω ὁ τελευτάω ; τοιοῦτος που πρέπω ἄν εἰμί καί περί ὁ τοιοῦτος ἀοιδή γίγνομαι , καί δή καί στολή γε που ὁ ἐπικήδειος ἀοιδή οὐ στέφανος πρέπω ἄν οὐδέ ἐπίχρυσος κόσμος , πᾶς δέ ἐναντίος , ἵνα ὅτι ταχύς περί αὐτός λέγω ἀπαλλάσσω . ὁ δέ τοσοῦτος ἐγώ αὐτός ἐπανερωτάω πάλιν , ὁ ἐκμαγεῖον ὁ ἀοιδή εἰ πρῶτος εἷς οὗτος ἐγώ ἀρέσκω κεῖμαι . ὁ ποῖος ;