plato-philosophy.leges 4.719
καὶ καλῶς γʼ ἔοικεν λέγοντι . πάνυ μὲν οὖν . ὁ δὲ προάγων λόγος ὅ γέ μοι ἀπείργασται , βούλομαι ὑμῖν εἰς τὸ μέσον αὐτὸ θεῖναι . τίθει δή . λέγωμεν δὴ τῷ νομοθέτῃ διαλεγόμενοι τόδε · εἰπὲ ἡμῖν , ὦ νομοθέτα · εἴπερ ὅτι χρὴ πράττειν ἡμᾶς καὶ λέγειν εἰδείης , ἆρα οὐ δῆλον ὅτι καὶ ἂν εἴποις ; ἀναγκαῖον . σμικρῷ μὲν δὴ πρόσθεν ἆρα οὐκ ἠκούσαμέν σου λέγοντος ὡς τὸν νομοθέτην οὐ δεῖ τοῖς ποιηταῖς ἐπιτρέπειν ποιεῖν ὃ ἂν αὐτοῖς ᾖ φίλον ; οὐ γὰρ ἂν εἰδεῖεν τί ποτʼ ἐναντίον τοῖς νόμοις ἂν λέγοντες βλάπτοιεν τὴν πόλιν . ἀληθῆ μέντοι λέγεις . ὑπὲρ δὴ τῶν ποιητῶν εἰ τάδε λέγοιμεν πρὸς αὐτόν , ἆρʼ ἂν τὰ λεχθέντα εἴη μέτρια ; ποῖα ; τάδε · παλαιὸς μῦθος , ὦ νομοθέτα , ὑπό τε αὐτῶν ἡμῶν ἀεὶ λεγόμενός ἐστιν καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν συνδεδογμένος , ὅτι ποιητής , ὁπόταν ἐν τῷ τρίποδι τῆς Μούσης καθίζηται , τότε οὐκ ἔμφρων ἐστίν , οἷον δὲ κρήνη τις τὸ ἐπιὸν ῥεῖν ἑτοίμως ἐᾷ , καὶ τῆς τέχνης οὔσης μιμήσεως ἀναγκάζεται , ἐναντίως ἀλλήλοις ἀνθρώπους ποιῶν διατιθεμένους , ἐναντία λέγειν αὑτῷ πολλάκις , οἶδεν δὲ οὔτʼ εἰ ταῦτα οὔτʼ εἰ θάτερα ἀληθῆ τῶν λεγομένων . τῷ δὲ νομοθέτῃ τοῦτο οὐκ ἔστι ποιεῖν ἐν τῷ νόμῳ , δύο περὶ ἑνός , ἀλλὰ ἕνα περὶ ἑνὸς ἀεὶ δεῖ λόγον ἀποφαίνεσθαι . σκέψαι δʼ ἐξ αὐτῶν τῶν ὑπὸ σοῦ νυνδὴ λεχθέντων . οὔσης γὰρ ταφῆς τῆς μὲν ὑπερβεβλημένης , τῆς δὲ ἐλλειπούσης , τῆς δὲ μετρίας , τὴν μίαν ἑλόμενος σύ , τὴν μέσην , ταύτην προστάττεις καὶ ἐπῄνεσας ἁπλῶς · ἐγὼ δέ , εἰ μὲν γυνή μοι διαφέρουσα εἴη πλούτῳ καὶ θάπτειν αὑτὴν διακελεύοιτο ἐν τῷ ποιήματι , τὸν ὑπερβάλλοντα ἂν τάφον ἐπαινοίην , φειδωλὸς δʼ αὖ τις καὶ πένης ἀνὴρ τὸν καταδεᾶ , μέτρον δὲ οὐσίας κεκτημένος καὶ μέτριος αὐτὸς ὢν τὸν αὐτὸν ἂν ἐπαινέσαι . σοὶ δὲ οὐχ οὕτω ῥητέον ὡς νῦν εἶπες μέτριον εἰπών , ἀλλὰ τί τὸ μέτριον καὶ ὁπόσον ῥητέον , ἢ τὸν τοιοῦτον λόγον μήπω σοι διανοοῦ γίγνεσθαι νόμον . ἀληθέστατα λέγεις .
Lemmas: καί καλός γε ἔοικα λέγω . πάνυ μέν οὖν . ὁ δέ προάγω λόγος ὅς γε ἐγώ ἀπεργάζομαι , βούλομαι σύ εἰς ὁ μέσος αὐτός τίθημι . τίθημι δή . λέγω δή ὁ νομοθέτης διαλέγω ὅδε · λέγω ἐγώ , ὦ νομοθέτης · εἴπερ ὅτι χρή πράσσω ἐγώ καί λέγω οἶδα , ἆρα οὐ δῆλος ὅτι καί ἄν λέγω ; ἀναγκαῖος . μικρός μέν δή πρόσθεν ἆρα οὐ ἀκούω σύ λέγω ὡς ὁ νομοθέτης οὐ δέω ὁ ποιητής ἐπιτρέπω ποιέω ὅς ἄν αὐτός εἰμί φίλος ; οὐ γάρ ἄν οἶδα τίς ποτέ ἐναντίος ὁ νόμος ἄν λέγω βλάπτω ὁ πόλις . ἀληθής μέντοι λέγω . ὑπέρ δή ὁ ποιητής εἰ ὅδε λέγω πρός αὐτός , ἆρα ἄν ὁ λέγω εἰμί μέτριος ; ποῖος ; ὅδε · παλαιός μῦθος , ὦ νομοθέτης , ὑπό τε αὐτός ἐγώ ἀεί λέγω εἰμί καί ὁ ἄλλος πᾶς συνδοκέω , ὅτι ποιητής , ὁπόταν ἐν ὁ τρίπους ὁ Μοῦσα καθίζω , τότε οὐ ἔμφρων εἰμί , οἷος δέ κρήνη τις ὁ ἐπέρχομαι ῥέω ἑτοῖμος ἐάω , καί ὁ τέχνη εἰμί μίμησις ἀναγκάζω , ἐναντίος ἀλλήλων ἄνθρωπος ποιέω διατίθημι , ἐναντίος λέγω ἑαυτοῦ πολλάκις , οἶδα δέ οὔτε εἰ οὗτος οὔτε εἰ ἕτερος ἀληθής ὁ λέγω . ὁ δέ νομοθέτης οὗτος οὐ εἰμί ποιέω ἐν ὁ νόμος , δύο περί εἷς , ἀλλά εἷς περί εἷς ἀεί δέω λόγος ἀποφαίνω . σκοπέω δέ ἐκ αὐτός ὁ ὑπό σύ νυνδί λέγω . εἰμί γάρ ταφή ὁ μέν ὑπερβάλλω , ὁ δέ ἐλλείπω , ὁ δέ μέτριος , ὁ εἷς αἱρέω σύ , ὁ μέσος , οὗτος προστάσσω καί ἐπαινέω ἁπλῶς · ἐγώ δέ , εἰ μέν γυνή ἐγώ διαφέρω εἰμί πλοῦτος καί θάπτω ἑαυτοῦ διακελεύομαι ἐν ὁ ποίημα , ὁ ὑπερβάλλω ἄν τάφος ἐπαινέω , φειδωλός δέ αὖ τις καί πένης ἀνήρ ὁ καταδεής , μέτρον δέ οὐσία κτάομαι καί μέτριος αὐτός εἰμί ὁ αὐτός ἄν ἐπαινέω . σύ δέ οὐ οὕτως λέγω ὡς νῦν λέγω μέτριος λέγω , ἀλλά τίς ὁ μέτριος καί ὁπόσος λέγω , ἤ ὁ τοιοῦτος λόγος μήπω σύ διανοόω γίγνομαι νόμος . ἀληθής λέγω .