plato-philosophy.leges 3.700
λέγεις εὖ · πειρῶ δʼ ἔτι σαφέστερον ἡμῖν σημῆναι τὸ νῦν λεγόμενον . ἔσται ταῦτα . οὐκ ἦν , ὦ φίλοι , ἡμῖν ἐπὶ τῶν παλαιῶν νόμων ὁ δῆμός τινων κύριος , ἀλλὰ τρόπον τινὰ ἑκὼν ἐδούλευε τοῖς νόμοις . ποίοις δὴ λέγεις ; τοῖς περὶ τὴν μουσικὴν πρῶτον τὴν τότε , ἵνα ἐξ ἀρχῆς διέλθωμεν τὴν τοῦ ἐλευθέρου λίαν ἐπίδοσιν βίου . διῃρημένη γὰρ δὴ τότε ἦν ἡμῖν ἡ μουσικὴ κατὰ εἴδη τε ἑαυτῆς ἄττα καὶ σχήματα , καί τι ἦν εἶδος ᾠδῆς εὐχαὶ πρὸς θεούς , ὄνομα δὲ ὕμνοι ἐπεκαλοῦντο · καὶ τούτῳ δὴ τὸ ἐναντίον ἦν ᾠδῆς ἕτερον εἶδος—θρήνους δέ τις ἂν αὐτοὺς μάλιστα ἐκάλεσεν—καὶ παίωνες ἕτερον , καὶ ἄλλο , Διονύσου γένεσις οἶμαι , διθύραμβος λεγόμενος . νόμους τε αὐτὸ τοῦτο τοὔνομα ἐκάλουν , ᾠδὴν ὥς τινα ἑτέραν · ἐπέλεγον δὲ κιθαρῳδικούς . τούτων δὴ διατεταγμένων καὶ ἄλλων τινῶν , οὐκ ἐξῆν ἄλλο εἰς ἄλλο καταχρῆσθαι μέλους εἶδος · τὸ δὲ κῦρος τούτων γνῶναί τε καὶ ἅμα γνόντα δικάσαι , ζημιοῦν τε αὖ τὸν μὴ πειθόμενον , οὐ σῦριγξ ἦν οὐδέ τινες ἄμουσοι βοαὶ πλήθους , καθάπερ τὰ νῦν , οὐδʼ αὖ κρότοι ἐπαίνους ἀποδιδόντες , ἀλλὰ τοῖς μὲν γεγονόσι περὶ παίδευσιν δεδογμένον ἀκούειν ἦν αὐτοῖς μετὰ σιγῆς διὰ τέλους , παισὶ δὲ καὶ παιδαγωγοῖς καὶ τῷ πλείστῳ ὄχλῳ ῥάβδου κοσμούσης ἡ νουθέτησις ἐγίγνετο . ταῦτʼ οὖν οὕτω τεταγμένως ἤθελεν ἄρχεσθαι τῶν πολιτῶν τὸ πλῆθος , καὶ μὴ τολμᾶν κρίνειν διὰ θορύβου · μετὰ δὲ ταῦτα , προϊόντος τοῦ χρόνου , ἄρχοντες μὲν τῆς ἀμούσου παρανομίας ποιηταὶ ἐγίγνοντο φύσει μὲν ποιητικοί , ἀγνώμονες δὲ περὶ τὸ δίκαιον τῆς Μούσης καὶ τὸ νόμιμον , βακχεύοντες καὶ μᾶλλον τοῦ δέοντος κατεχόμενοι ὑφʼ ἡδονῆς , κεραννύντες δὲ θρήνους τε ὕμνοις καὶ παίωνας διθυράμβοις , καὶ αὐλῳδίας δὴ ταῖς κιθαρῳδίαις μιμούμενοι , καὶ πάντα εἰς πάντα συνάγοντες , μουσικῆς ἄκοντες ὑπʼ ἀνοίας καταψευδόμενοι ὡς ὀρθότητα μὲν οὐκ ἔχοι οὐδʼ ἡντινοῦν μουσική , ἡδονῇ δὲ τῇ τοῦ χαίροντος , εἴτε βελτίων εἴτε χείρων ἂν εἴη τις , κρίνοιτο ὀρθότατα .
Lemmas: λέγω εὖ · πειράω δέ ἔτι σαφής ἐγώ σημαίνω ὁ νῦν λέγω . εἰμί οὗτος . οὐ εἰμί , ὦ φίλος , ἐγώ ἐπί ὁ παλαιός νόμος ὁ δῆμος τις κύριος , ἀλλά τρόπος τις ἑκών δουλεύω ὁ νόμος . ποῖος δή λέγω ; ὁ περί ὁ μουσική πρῶτος ὁ τότε , ἵνα ἐκ ἀρχή διέρχομαι ὁ ὁ ἐλεύθερος λίαν ἐπίδοσις βίος . διαιρέω γάρ δή τότε εἰμί ἐγώ ὁ μουσική κατά εἶδος τε ἑαυτοῦ τις καί σχῆμα , καί τις εἰμί εἶδος ἀοιδή εὐχή πρός θεός , ὄνομα δέ ὕμνος ἐπικαλέω · καί οὗτος δή ὁ ἐναντίος εἰμί ἀοιδή ἕτερος εἶδος δέ τις ἄν αὐτός μάλα ἐκάλεσεν—καὶ παίων ἕτερος , καί ἄλλος , Διόνυσος γένεσις οἴομαι , διθύραμβος λέγω . νόμος τε αὐτός οὗτος ὄνομα καλέω , ἀοιδή ὡς τις ἕτερος · ἐπιλέγω δέ κιθαρῳδικός . οὗτος δή διατάσσω καί ἄλλος τις , οὐ ἔξεστι ἄλλος εἰς ἄλλος καταχράομαι μέλος εἶδος · ὁ δέ κῦρος οὗτος γιγνώσκω τε καί ἅμα γιγνώσκω δικάζω , ζημιόω τε αὖ ὁ μή πείθω , οὐ σῦριγξ εἰμί οὐδέ τις ἄμουσος βοή πλῆθος , καθά ὁ νῦν , οὐδέ αὖ κρότος ἔπαινος ἀποδίδωμι , ἀλλά ὁ μέν γίγνομαι περί παίδευσις δοκέω ἀκούω εἰμί αὐτός μετά σιγή διά τέλος , παῖς δέ καί παιδαγωγός καί ὁ πολύς ὄχλος ῥάβδος κοσμέω ὁ νουθέτησις γίγνομαι . οὗτος οὖν οὕτως τεταγμένως ἐθέλω ἄρχω ὁ πολίτης ὁ πλῆθος , καί μή τολμάω κρίνω διά θόρυβος · μετά δέ οὗτος , προέρχομαι ὁ χρόνος , ἄρχων μέν ὁ ἄμουσος παρανομία ποιητής γίγνομαι φύσις μέν ποιητικός , ἀγνώμων δέ περί ὁ δίκαιος ὁ Μοῦσα καί ὁ νόμιμος , Βακχεύω καί μάλα ὁ δέω κατέχω ὑπό ἡδονή , κεράννυμι δέ θρῆνος τε ὕμνος καί παίων διθύραμβος , καί αὐλῳδία δή ὁ κιθαρῳδία μιμέομαι , καί πᾶς εἰς πᾶς συνάγω , μουσική ἄκων ὑπό ἄνοια καταψεύδομαι ὡς ὀρθότης μέν οὐ ἔχω οὐδέ ὅστις μουσική , ἡδονή δέ ὁ ὁ χαίρω , εἴτε ἀγαθός εἴτε κακός ἄν εἰμί τις , κρίνω ὀρθός .