plato-philosophy.leges 9.871
πειθομένῳ μὲν δὴ καὶ πάντως φοβουμένῳ ἐξ αὐτοῦ τοῦ προοιμίου τὴν τοιαύτην δίκην οὐδὲν δεῖ τὸν ἐπὶ τούτῳ νόμον ὑμνεῖν , ἀπειθοῦντι δὲ νόμος ὅδε εἰρήσθω τῇ γραφῇ · ὃς ἂν ἐκ προνοίας τε καὶ ἀδίκως ὁντιναοῦν τῶν ἐμφυλίων αὐτόχειρ κτείνῃ , πρῶτον μὲν τῶν νομίμων εἰργέσθω , μήτε ἱερὰ μήτε ἀγορὰν μήτε λιμένας μήτε ἄλλον κοινὸν σύλλογον μηδένα μιαίνων , ἐάντε τις ἀπαγορεύῃ τῷ δράσαντι ταῦτα ἀνθρώπων καὶ ἐὰν μή—ὁ γὰρ νόμος ἀπαγορεύει καὶ ἀπαγορεύων ὑπὲρ πάσης τῆς πόλεως ἀεὶ φαίνεταί τε καὶ φανεῖται — ὁ δὲ μὴ ἐπεξιὼν δέον , ἢ μὴ προαγορεύων εἴργεσθαι , τῶν ἐντὸς ἀνεψιότητος , πρὸς ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν προσήκων τῷ τελευτήσαντι , πρῶτον μὲν τὸ μίασμα εἰς αὑτὸν καὶ τὴν τῶν θεῶν ἔχθραν δέχοιτο , ὡς ἡ τοῦ νόμου ἀρὰ τὴν φήμην προτρέπεται , τὸ δὲ δεύτερον ὑπόδικος τῷ ἐθέλοντι τιμωρεῖν ὑπὲρ τοῦ τελευτήσαντος γιγνέσθω . ὁ δὲ ἐθέλων τιμωρεῖν , τῶν τε ἐπὶ τούτοις λουτρῶν φυλακῆς πέρι καὶ ὅσων ἂν ἑτέρων ὁ θεὸς περὶ ταῦτα νόμιμα παραδῷ , πάντα ἀποτελῶν , καὶ τὴν πρόρρησιν προαγορεύων , ἴτω ἀναγκάζων τὸν δράσαντα ὑπέχειν τὴν τῆς δίκης πρᾶξιν κατὰ νόμον . ταῦτα δὲ ὅτι μὲν γίγνεσθαι χρεών ἐστι διά τινων ἐπευχῶν καὶ θυσιῶν θεοῖς τισιν οἷς τῶν τοιούτων μέλει , φόνους μὴ γίγνεσθαι κατὰ πόλεις , ῥᾴδιον ἀποφαίνεσθαι νομοθέτῃ · τίνες δʼ εἰσὶν οἱ θεοὶ καὶ τίς ὁ τρόπος τῶν τοιούτων δικῶν τῆς εἰσαγωγῆς ὀρθότατα πρὸς τὸ θεῖον ἂν γιγνόμενος εἴη , νομοφύλακες μετʼ ἐξηγητῶν καὶ μάντεων καὶ τοῦ θεοῦ νομοθετησάμενοι , τὰς δίκας εἰσαγόντων ταύτας . δικαστὰς δὲ αὐτῶν εἶναι τοὺς αὐτοὺς οὕσπερ τοῖς τὰ ἱερὰ συλῶσιν διαδικάζειν ἐρρήθη κυρίως · ὁ δὲ ὀφλὼν θανάτῳ ζημιούσθω καὶ μὴ ἐν τῇ τοῦ παθόντος χώρᾳ θαπτέσθω , ἀναιδείας ἕνεκα πρὸς τῷ ἀσεβεῖν . φυγὼν δὲ καὶ μὴ ʼθελήσας κρίσιν ὑποσχεῖν φευγέτω ἀειφυγίαν · ἐὰν δέ τις ἐπιβῇ που τῶν τῆς τοῦ φονευθέντος χώρας , ὁ προστυχὼν πρῶτος τῶν οἰκείων τοῦ ἀποθανόντος ἢ καὶ τῶν πολιτῶν ἀνατὶ κτεινέτω , ἢ δήσας τοῖς ἄρχουσι τῶν τὴν δίκην κρινάντων κτεῖναι παραδότω . ὁ δὲ ἐπισκηπτόμενος ἅμα καὶ κατεγγυάτω τὸν ᾧ ἂν ἐπισκήπτηται · ὁ δὲ παρεχέτω τοὺς ἐγγυητάς , ἀξιόχρεως οὓς ἂν ἡ τῶν περὶ ταῦτα δικαστῶν ἀρχὴ κρίνῃ , τρεῖς ἐγγυητὰς ἀξιόχρεως παρέξειν ἐγγυωμένους εἰς δίκην · ἐὰν δὲ ἢ μὴ ἐθέλῃ ἢ ἀδυνατῇ τις καθιστάναι , τὴν ἀρχὴν παραλαβοῦσαν δήσασαν φυλάττειν καὶ παρέχειν εἰς τὴν κρίσιν τῆς δίκης .
Lemmas: πείθω μέν δή καί πάντως φοβέω ἐκ αὐτός ὁ προοίμιον ὁ τοιοῦτος δίκη οὐδείς δέω ὁ ἐπί οὗτος νόμος ὑμνέω , ἀπειθέω δέ νόμος ὅδε λέγω ὁ γραφή · ὅς ἄν ἐκ πρόνοια τε καί ἄδικος ὅστις ὁ ἐμφύλιος αὐτόχειρ κτείνω , πρῶτος μέν ὁ νόμιμος ἔργω , μήτε ἱερόν μήτε ἀγορά μήτε λιμήν μήτε ἄλλος κοινός σύλλογος μηδείς μιαίνω , ἐάν τις ἀπαγορεύω ὁ δράω οὗτος ἄνθρωπος καί ἐάν μή—ὁ γάρ νόμος ἀπαγορεύω καί ἀπαγορεύω ὑπέρ πᾶς ὁ πόλις ἀεί φαίνω τε καί φαίνω — ὁ δέ μή ἐπεξέρχομαι δέω , ἤ μή προαγορεύω ἔργω , ὁ ἐντός ἀνεψιότης , πρός ἀνήρ τε καί γυνή προσήκω ὁ τελευτάω , πρῶτος μέν ὁ μίασμα εἰς ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ θεός ἔχθρα δέχομαι , ὡς ὁ ὁ νόμος ἀρά ὁ φήμη προτρέπω , ὁ δέ δεύτερος ὑπόδικος ὁ ἐθέλω τιμωρέω ὑπέρ ὁ τελευτάω γίγνομαι . ὁ δέ ἐθέλω τιμωρέω , ὁ τε ἐπί οὗτος λουτρόν φυλακή περί καί ὅσος ἄν ἕτερος ὁ θεός περί οὗτος νόμιμος παραδίδωμι , πᾶς ἀποτελέω , καί ὁ πρόρρησις προαγορεύω , ἔρχομαι ἀναγκάζω ὁ δράω ὑπέχω ὁ ὁ δίκη πρᾶξις κατά νόμος . οὗτος δέ ὅτι μέν γίγνομαι χρεών εἰμί διά τις ἐπευχή καί θυσία θεός τις ὅς ὁ τοιοῦτος μέλω , φόνος μή γίγνομαι κατά πόλις , ῥᾴδιος ἀποφαίνω νομοθέτης · τίς δέ εἰμί ὁ θεός καί τίς ὁ τρόπος ὁ τοιοῦτος δίκη ὁ εἰσαγωγή ὀρθός πρός ὁ θεῖος ἄν γίγνομαι εἰμί , νομοφύλαξ μετά ἐξηγητής καί μάντις καί ὁ θεός νομοθετέω , ὁ δίκη εἰσάγω οὗτος . δικαστής δέ αὐτός εἰμί ὁ αὐτός ὅς ὁ ὁ ἱερόν συλάω διαδικάζω λέγω κύριος · ὁ δέ ὀφλισκάνω θάνατος ζημιόω καί μή ἐν ὁ ὁ πάσχω χώρα θάπτω , ἀναίδεια ἕνεκα πρός ὁ ἀσεβέω . φεύγω δέ καί μή ἐθέλω κρίσις ὑπέχω φεύγω ἀειφυγία · ἐάν δέ τις ἐπιβαίνω που ὁ ὁ ὁ φονεύω χώρα , ὁ προστυγχάνω πρῶτος ὁ οἰκεῖος ὁ ἀποθνῄσκω ἤ καί ὁ πολίτης ἀνατί κτείνω , ἤ δέω ὁ ἄρχων ὁ ὁ δίκη κρίνω κτείνω παραδίδωμι . ὁ δέ ἐπισκήπτω ἅμα καί κατεγγυάω ὁ ὅς ἄν ἐπισκήπτω · ὁ δέ παρέχω ὁ ἐγγυητής , ἀξιόχρεως ὅς ἄν ὁ ὁ περί οὗτος δικαστής ἀρχή κρίνω , τρεῖς ἐγγυητής ἀξιόχρεως παρέχω ἐγγυάω εἰς δίκη · ἐάν δέ ἤ μή ἐθέλω ἤ ἀδυνατέω τις καθίστημι , ὁ ἀρχή παραλαμβάνω δέω φυλάσσω καί παρέχω εἰς ὁ κρίσις ὁ δίκη .