plato-philosophy.leges 1.626
εἰ δὴ πολέμου γε ὄντος φυλακῆς ἕνεκα δεῖ συσσιτεῖν καί τινας ἄρχοντας καὶ ἀρχομένους διακεκοσμημένους εἶναι φύλακας αὐτῶν , τοῦτο καὶ ἐν εἰρήνῃ δραστέον . ἣν γὰρ καλοῦσιν οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων εἰρήνην , τοῦτʼ εἶναι μόνον ὄνομα , τῷ δʼ ἔργῳ πάσαις πρὸς πάσας τὰς πόλεις ἀεὶ πόλεμον ἀκήρυκτον κατὰ φύσιν εἶναι . καὶ σχεδὸν ἀνευρήσεις , οὕτω σκοπῶν , τὸν Κρητῶν νομοθέτην ὡς εἰς τὸν πόλεμον ἅπαντα δημοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ τὰ νόμιμα ἡμῖν ἀποβλέπων συνετάξατο , καὶ κατὰ ταῦτα οὕτω φυλάττειν παρέδωκε τοὺς νόμους , ὡς τῶν ἄλλων οὐδενὸς οὐδὲν ὄφελος ὂν οὔτε κτημάτων οὔτʼ ἐπιτηδευμάτων , ἂν μὴ τῷ πολέμῳ ἄρα κρατῇ τις , πάντα δὲ τὰ τῶν νικωμένων ἀγαθὰ τῶν νικώντων γίγνεσθαι . καλῶς γε , ὦ ξένε , φαίνῃ μοι γεγυμνάσθαι πρὸς τὸ διειδέναι τὰ Κρητῶν νόμιμα . τόδε δέ μοι φράζε ἔτι σαφέστερον · ὃν γὰρ ὅρον ἔθου τῆς εὖ πολιτευομένης πόλεως , δοκεῖς μοι λέγειν οὕτω κεκοσμημένην οἰκεῖν δεῖν , ὥστε πολέμῳ νικᾶν τὰς ἄλλας πόλεις . ἦ γάρ ; πάνυ μὲν οὖν · οἶμαι δὲ καὶ τῷδε οὕτω συνδοκεῖν . πῶς γὰρ ἂν ἄλλως ἀποκρίναιτο , ὦ θεῖε , Λακεδαιμονίων γε ὁστισοῦν ; πότερʼ οὖν δὴ πόλεσι μὲν πρὸς πόλεις ὀρθὸν τοῦτʼ ἐστί , κώμῃ δὲ πρὸς κώμην ἕτερον ; οὐδαμῶς . ἀλλὰ ταὐτόν ; ναί . τί δέ ; πρὸς οἰκίαν οἰκίᾳ τῶν ἐν τῇ κώμῃ , καὶ πρὸς ἄνδρα ἀνδρὶ ἑνὶ πρὸς ἕνα , ταὐτὸν ἔτι ; ταὐτόν . αὐτῷ δὲ πρὸς αὑτὸν πότερον ὡς πολεμίῳ πρὸς πολέμιον διανοητέον ; ἢ πῶς ἔτι λέγομεν ; ὦ ξένε Ἀθηναῖε—οὐ γάρ σε Ἀττικὸν ἐθέλοιμʼ ἂν προσαγορεύειν · δοκεῖς γάρ μοι τῆς θεοῦ ἐπωνυμίας ἄξιος εἶναι μᾶλλον ἐπονομάζεσθαι · τὸν γὰρ λόγον ἐπʼ ἀρχὴν ὀρθῶς ἀναγαγὼν σαφέστερον ἐποίησας , ὥστε ῥᾷον ἀνευρήσεις ὅτι νυνδὴ ὑφʼ ἡμῶν ὀρθῶς ἐρρήθη τὸ πολεμίους εἶναι πάντας πᾶσιν δημοσίᾳ τε , καὶ ἰδίᾳ ἑκάστους αὐτοὺς σφίσιν αὐτοῖς . πῶς εἴρηκας , ὦ θαυμάσιε ; κἀνταῦθα , ὦ ξένε , τὸ νικᾶν αὐτὸν αὑτὸν πασῶν νικῶν πρώτη τε καὶ ἀρίστη , τὸ δὲ ἡττᾶσθαι αὐτὸν ὑφʼ ἑαυτοῦ πάντων αἴσχιστόν τε ἅμα καὶ κάκιστον . ταῦτα γὰρ ὡς πολέμου ἐν ἑκάστοις ἡμῶν ὄντος πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς σημαίνει .
Lemmas: εἰ δή πόλεμος γε εἰμί φυλακή ἕνεκα δέω συσσιτέω καί τις ἄρχω καί ἄρχω διακοσμέω εἰμί φύλαξ αὐτός , οὗτος καί ἐν εἰρήνη δράω . ὅς γάρ καλέω ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος εἰρήνη , οὗτος εἰμί μόνος ὄνομα , ὁ δέ ἔργον πᾶς πρός πᾶς ὁ πόλις ἀεί πόλεμος ἀκήρυκτος κατά φύσις εἰμί . καί σχεδόν ἀνευρίσκω , οὕτως σκοπέω , ὁ Κρής νομοθέτης ὡς εἰς ὁ πόλεμος ἅπας δημοσίᾳ καί ἴδιος ὁ νόμιμος ἐγώ ἀποβλέπω συντάσσω , καί κατά οὗτος οὕτως φυλάσσω παραδίδωμι ὁ νόμος , ὡς ὁ ἄλλος οὐδείς οὐδείς ὄφελος εἰμί οὔτε κτῆμα οὔτε ἐπιτήδευμα , ἐάν μή ὁ πόλεμος ἄρα κρατέω τις , πᾶς δέ ὁ ὁ νικάω ἀγαθός ὁ νικάω γίγνομαι . καλός γε , ὦ ξένος , φαίνω ἐγώ γυμνάζω πρός ὁ διαείδω ὁ Κρής νόμιμος . ὅδε δέ ἐγώ φράζω ἔτι σαφής · ὅς γάρ ὅρος τίθημι ὁ εὖ πολιτεύω πόλις , δοκέω ἐγώ λέγω οὕτως κοσμέω οἰκέω δέω , ὥστε πόλεμος νικάω ὁ ἄλλος πόλις . ἦ γάρ ; πάνυ μέν οὖν · οἴομαι δέ καί ὅδε οὕτως συνδοκέω . πῶς γάρ ἄν ἄλλος ἀποκρίνω , ὦ θεῖος , Λακεδαιμόνιος γε ὅστις ; πότερος οὖν δή πόλις μέν πρός πόλις ὀρθός οὗτος εἰμί , κώμη δέ πρός κώμη ἕτερος ; οὐδαμῶς . ἀλλά αὐτός ; ναί . τίς δέ ; πρός οἰκία οἰκία ὁ ἐν ὁ κώμη , καί πρός ἀνήρ ἀνήρ εἷς πρός εἷς , αὐτός ἔτι ; αὐτός . αὐτός δέ πρός ἑαυτοῦ πότερος ὡς πολέμιος πρός πολέμιος διανοητέον ; ἤ πῶς ἔτι λέγω ; ὦ ξένος Ἀθηναῖος γάρ σύ Ἀττικός ἐθέλω ἄν προσαγορεύω · δοκέω γάρ ἐγώ ὁ θεός ἐπωνυμία ἄξιος εἰμί μάλα ἐπονομάζω · ὁ γάρ λόγος ἐπί ἀρχή ὀρθός ἀνάγω σαφής ποιέω , ὥστε ῥᾴδιος ἀνευρίσκω ὅτι νυνδί ὑπό ἐγώ ὀρθός λέγω ὁ πολέμιος εἰμί πᾶς πᾶς δημόσιος τε , καί ἴδιος ἕκαστος αὐτός σφεῖς αὐτός . πῶς λέγω , ὦ θαυμάσιος ; ἐνταῦθα , ὦ ξένος , ὁ νικάω αὐτός ἑαυτοῦ πᾶς νικάω πρῶτος τε καί ἀγαθός , ὁ δέ ἡσσάομαι αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ πᾶς αἰσχρός τε ἅμα καί κακός . οὗτος γάρ ὡς πόλεμος ἐν ἕκαστος ἐγώ εἰμί πρός ἐγώ αὐτός σημαίνω .