plato-philosophy.leges 8.841
τίνα δὴ συμβουλεύεις αὐτοῖς τίθεσθαι νόμον , ἐὰν ὁ νῦν τιθέμενος αὐτοὺς ἐκφύγῃ ; δῆλον ὅτι τὸν ἐχόμενον τούτου δεύτερον , ὦ Κλεινία . τίνα λέγεις ; ἀγύμναστον ὅτι μάλιστα ποιεῖν τὴν τῶν ἡδονῶν ῥώμην ἦν , τὴν ἐπίχυσιν καὶ τροφὴν αὐτῆς διὰ πόνων ἄλλοσε τρέποντα τοῦ σώματος . εἴη δʼ ἂν τοῦτο , εἰ ἀναίδεια μὴ ἐνείη τῇ τῶν ἀφροδισίων χρήσει · σπανίῳ γὰρ αὖ τῷ τοιούτῳ διʼ αἰσχύνην χρώμενοι , ἀσθενεστέραν ἂν αὐτὴν δέσποιναν κτῷντο ὀλιγάκις χρώμενοι . τὸ δὴ λανθάνειν τούτων δρῶντά τι καλὸν παρʼ αὐτοῖς ἔστω , νόμιμον ἔθει καὶ ἀγράφῳ νομισθὲν νόμῳ , τὸ δὲ μὴ λανθάνειν αἰσχρόν , ἀλλʼ οὐ τὸ μὴ πάντως δρᾶν . οὕτω τοῦτο αἰσχρὸν αὖ καὶ καλὸν δευτέρως ἂν ἡμῖν ἐν νόμῳ γενόμενον κέοιτο , ὀρθότητα ἔχον δευτέραν , καὶ τοὺς τὰς φύσεις διεφθαρμένους , οὓς ἥττους αὑτῶν προσαγορεύομεν , ἓν γένος ὄν , περιλαβόντα τρία γένη βιάζοιτʼ ἂν μὴ παρανομεῖν . ποῖα δή ; τό τε θεοσεβὲς ἅμα καὶ φιλότιμον καὶ τὸ μὴ τῶν σωμάτων ἀλλὰ τῶν τρόπων τῆς ψυχῆς ὄντων καλῶν γεγονὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ . ταῦτα δὴ καθάπερ ἴσως ἐν μύθῳ τὰ νῦν λεγόμενʼ ἐστὶν εὐχαί , πολύ γε μὴν ἄριστα , εἴπερ γίγνοιτο , ἐν πάσαις πόλεσι γίγνοιτο ἄν . τάχα δʼ ἄν , εἰ θεὸς ἐθέλοι , κἂν δυοῖν θάτερα βιασαίμεθα περὶ ἐρωτικῶν , ἢ μηδένα τολμᾶν μηδενὸς ἅπτεσθαι τῶν γενναίων ἅμα καὶ ἐλευθέρων πλὴν γαμετῆς ἑαυτοῦ γυναικός , ἄθυτα δὲ παλλακῶν σπέρματα καὶ νόθα μὴ σπείρειν , μηδὲ ἄγονα ἀρρένων παρὰ φύσιν · ἢ τὸ μὲν τῶν ἀρρένων πάμπαν ἀφελοίμεθʼ ἄν , τὸ δὲ γυναικῶν , εἴ τις συγγίγνοιτό τινι πλὴν ταῖς μετὰ θεῶν καὶ ἱερῶν γάμων ἐλθούσαις εἰς τὴν οἰκίαν , ὠνηταῖς εἴτε ἄλλῳ ὁτῳοῦν τρόπῳ κτηταῖς , μὴ λανθάνων ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας πάσας , τάχʼ ἂν ἄτιμον αὐτὸν τῶν ἐν τῇ πόλει ἐπαίνων νομοθετοῦντες ὀρθῶς ἂν δόξαιμεν νομοθετεῖν , ὡς ὄντως ὄντα ξενικόν .
Lemmas: τίς δή συμβουλεύω αὐτός τίθημι νόμος , ἐάν ὁ νῦν τίθημι αὐτός ἐκφεύγω ; δῆλος ὅτι ὁ ἔχω οὗτος δεύτερος , ὦ Κλεινίας . τίς λέγω ; ἀγύμναστος ὅτι μάλα ποιέω ὁ ὁ ἡδονή ῥώμη εἰμί , ὁ ἐπίχυσις καί τροφή αὐτός διά πόνος ἄλλοτε τρέπω ὁ σῶμα . εἰμί δέ ἄν οὗτος , εἰ ἀναίδεια μή ἔνειμι ὁ ὁ ἀφροδίσιος χρῆσις · σπάνιος γάρ αὖ ὁ τοιοῦτος διά αἰσχύνη χράω , ἀσθενής ἄν αὐτός δέσποινα κτάομαι ὀλιγάκις χράω . ὁ δή λανθάνω οὗτος δράω τις καλός παρά αὐτός εἰμί , νόμιμος ἔθος καί ἄγραφος νομίζω νόμος , ὁ δέ μή λανθάνω αἰσχρός , ἀλλά οὐ ὁ μή πάντως δράω . οὕτως οὗτος αἰσχρός αὖ καί καλός δεύτερος ἄν ἐγώ ἐν νόμος γίγνομαι κεῖμαι , ὀρθότης ἔχω δεύτερος , καί ὁ ὁ φύσις διαφθείρω , ὅς ἥσσων ἑαυτοῦ προσαγορεύω , εἷς γένος εἰμί , περιλαμβάνω τρεῖς γένος βιάζω ἄν μή παρανομέω . ποῖος δή ; ὁ τε θεοσεβής ἅμα καί φιλότιμος καί ὁ μή ὁ σῶμα ἀλλά ὁ τρόπος ὁ ψυχή εἰμί καλός γίγνομαι ἐν ἐπιθυμία . οὗτος δή καθά ἴσως ἐν μῦθος ὁ νῦν λέγω εἰμί εὐχή , πολύς γε μήν ἀγαθός , εἴπερ γίγνομαι , ἐν πᾶς πόλις γίγνομαι ἄν . τάχα δέ ἄν , εἰ θεός ἐθέλω , ἄν δύο ἕτερος βιάζω περί ἐρωτικός , ἤ μηδείς τολμάω μηδείς ἅπτω ὁ γενναῖος ἅμα καί ἐλεύθερος πλήν γαμετή ἑαυτοῦ γυνή , ἄθυτος δέ παλλακή σπέρμα καί νόθος μή σπείρω , μηδέ ἄγονος ἄρσην παρά φύσις · ἤ ὁ μέν ὁ ἄρσην πάμπαν ἀφαιρέω ἄν , ὁ δέ γυνή , εἰ τις συγγίγνομαι τις πλήν ὁ μετά θεός καί ἱερός γάμος ἔρχομαι εἰς ὁ οἰκία , ὠνητός εἴτε ἄλλος ὅστις τρόπος κτητός , μή λανθάνω ἀνήρ τε καί γυνή πᾶς , τάχα ἄν ἄτιμος αὐτός ὁ ἐν ὁ πόλις ἔπαινος νομοθετέω ὀρθός ἄν δοκέω νομοθετέω , ὡς ὄντως εἰμί ξενικός .