plato-philosophy.leges 3.696
τὸ δʼ αἴτιον οὐ τύχης , ὡς ὁ ἐμὸς λόγος , ἀλλʼ ὁ κακὸς βίος ὃν οἱ τῶν διαφερόντως πλουσίων καὶ τυράννων παῖδες τὰ πολλὰ ζῶσιν · οὐ γὰρ μή ποτε γένηται παῖς καὶ ἀνὴρ καὶ γέρων ἐκ ταύτης τῆς τροφῆς διαφέρων πρὸς ἀρετήν . ἃ δή , φαμέν , τῷ νομοθέτῃ σκεπτέον , καὶ ἡμῖν δὲ ἐν τῷ νῦν παρόντι . δίκαιον μήν , ὦ Λακεδαιμόνιοι , τοῦτό γε τῇ πόλει ὑμῶν ἀποδιδόναι , ὅτι πενίᾳ καὶ πλούτῳ καὶ ἰδιωτείᾳ καὶ βασιλείᾳ διαφέρουσαν οὐδʼ ἡντινοῦν τιμὴν καὶ τροφὴν νέμετε , ἃς μὴ τὸ κατʼ ἀρχὰς ὑμῖν θεῖον παρὰ θεοῦ διεμαντεύσατό τινος . οὐ γὰρ δὴ δεῖ κατὰ πόλιν γε εἶναι τὰς τιμὰς ὑπερεχούσας , ὅτι τίς ἐστιν πλούτῳ διαφέρων , ἐπεὶ οὐδʼ ὅτι ταχὺς ἢ καλὸς ἢ ἰσχυρὸς ἄνευ τινὸς ἀρετῆς , οὐδʼ ἀρετῆς ἧς ἂν σωφροσύνη ἀπῇ . πῶς τοῦτο , ὦ ξένε , λέγεις ; ἀνδρεία που μόριον ἀρετῆς ἕν ; πῶς γὰρ οὔ ; δίκασον τοίνυν αὐτὸς τὸν λόγον ἀκούσας εἴ σοι δέξαιʼ ἂν σύνοικον ἢ γείτονα εἶναί τινα σφόδρα μὲν ἀνδρεῖον , μὴ σώφρονα δὲ ἀλλʼ ἀκόλαστον . εὐφήμει . τί δέ ; τεχνικὸν μὲν καὶ περὶ ταῦτα σοφόν , ἄδικον δέ ; οὐδαμῶς . ἀλλὰ μὴν τό γε δίκαιον οὐ φύεται χωρὶς τοῦ σωφρονεῖν . πῶς γὰρ ἄν ; οὐδὲ μὴν ὅν γε σοφὸν ἡμεῖς νυνδὴ προυθέμεθα , τὸν τὰς ἡδονὰς καὶ λύπας κεκτημένον συμφώνους τοῖς ὀρθοῖς λόγοις καὶ ἑπομένας . οὐ γὰρ οὖν . ἔτι δὴ καὶ τόδε ἐπισκεψώμεθα τῶν ἐν ταῖς πόλεσιν τιμήσεων ἕνεκα , ποῖαί τε ὀρθαὶ καὶ μὴ γίγνονται ἑκάστοτε . τὸ ποῖον ; σωφροσύνη ἄνευ πάσης τῆς ἄλλης ἀρετῆς ἐν ψυχῇ τινι μεμονωμένη τίμιον ἢ ἄτιμον γίγνοιτʼ ἂν κατὰ δίκην ; οὐκ ἔχω ὅπως εἴπω . καὶ μὴν εἴρηκάς γε μετρίως · εἰπὼν γὰρ δὴ ὧν ἠρόμην ὁποτερονοῦν , παρὰ μέλος ἔμοιγʼ ἂν δοκεῖς φθέγξασθαι . καλῶς τοίνυν γεγονὸς ἂν εἴη . εἶεν · τὸ μὲν δὴ πρόσθημα ὧν τιμαί τε καὶ ἀτιμίαι οὐ λόγου , ἀλλά τινος μᾶλλον ἀλόγου σιγῆς , ἄξιον ἂν εἴη . σωφροσύνην μοι φαίνῃ λέγειν . ναί . τὸ δέ γε τῶν ἄλλων πλεῖστα ἡμᾶς ὠφελοῦν μετὰ τῆς προσθήκης μάλιστʼ ἂν τιμώμενον ὀρθότατα τιμῷτο , καὶ τὸ δεύτερον δευτέρως · καὶ οὕτω δὴ κατὰ τὸν ἑξῆς λόγον τὰς ἐφεξῆς τιμὰς λαγχάνον ἕκαστον ὀρθῶς ἂν λαγχάνοι .
Lemmas: ὁ δέ αἴτιος οὐ τύχη , ὡς ὁ ἐμός λόγος , ἀλλά ὁ κακός βίος ὅς ὁ ὁ διαφερόντως πλούσιος καί τύραννος παῖς ὁ πολύς ζάω · οὐ γάρ μή ποτέ γίγνομαι παῖς καί ἀνήρ καί γέρων ἐκ οὗτος ὁ τροφή διαφέρω πρός ἀρετή . ὅς δή , φημί , ὁ νομοθέτης σκοπέω , καί ἐγώ δέ ἐν ὁ νῦν πάρειμι . δίκαιος μήν , ὦ Λακεδαιμόνιος , οὗτος γε ὁ πόλις σύ ἀποδίδωμι , ὅτι πενία καί πλοῦτος καί ἰδιωτεία καί βασιλεία διαφέρω οὐδέ ὅστις τιμή καί τροφή νέμω , ὅς μή ὁ κατά ἀρχή σύ θεῖος παρά θεός διαμαντεύομαι τις . οὐ γάρ δή δέω κατά πόλις γε εἰμί ὁ τιμή ὑπερέχω , ὅτι τις εἰμί πλοῦτος διαφέρω , ἐπεί οὐδέ ὅτι ταχύς ἤ καλός ἤ ἰσχυρός ἄνευ τις ἀρετή , οὐδέ ἀρετή ὅς ἄν σωφροσύνη ἀπέρχομαι . πῶς οὗτος , ὦ ξένος , λέγω ; ἀνδρεία που μόριον ἀρετή εἷς ; πῶς γάρ οὐ ; δικάζω τοίνυν αὐτός ὁ λόγος ἀκούω εἰ σύ δέχομαι ἄν σύνοικος ἤ γείτων εἰμί τις σφόδρα μέν ἀνδρεῖος , μή σώφρων δέ ἀλλά ἀκόλαστος . εὐφημέω . τίς δέ ; τεχνικός μέν καί περί οὗτος σοφός , ἄδικος δέ ; οὐδαμῶς . ἀλλά μήν ὁ γε δίκαιος οὐ φύω χωρίς ὁ σωφρονέω . πῶς γάρ ἄν ; οὐδέ μήν ὅς γε σοφός ἐγώ νυνδί προτίθημι , ὁ ὁ ἡδονή καί λύπη κτάομαι σύμφωνος ὁ ὀρθός λόγος καί ἕπομαι . οὐ γάρ οὖν . ἔτι δή καί ὅδε ἐπισκοπέω ὁ ἐν ὁ πόλις τίμησις ἕνεκα , ποῖος τε ὀρθός καί μή γίγνομαι ἑκάστοτε . ὁ ποῖος ; σωφροσύνη ἄνευ πᾶς ὁ ἄλλος ἀρετή ἐν ψυχή τις μονόω τίμιος ἤ ἄτιμος γίγνομαι ἄν κατά δίκη ; οὐ ἔχω ὅπως λέγω . καί μήν λέγω γε μέτριος · λέγω γάρ δή ὅς ἔρομαι ὁπότερος , παρά μέλος ἐγώ ἄν δοκέω φθέγγομαι . καλός τοίνυν γίγνομαι ἄν εἰμί . εἶεν · ὁ μέν δή πρόσθημα ὅς τιμή τε καί ἀτιμία οὐ λόγος , ἀλλά τις μάλα ἄλογος σιγή , ἄξιος ἄν εἰμί . σωφροσύνη ἐγώ φαίνω λέγω . ναί . ὁ δέ γε ὁ ἄλλος πολύς ἐγώ ὠφελέω μετά ὁ προσθήκη μάλα ἄν τιμάω ὀρθός τιμάω , καί ὁ δεύτερος δεύτερος · καί οὕτως δή κατά ὁ ἑξῆς λόγος ὁ ἐφεξῆς τιμή λαγχάνω ἕκαστος ὀρθός ἄν λαγχάνω .