plato-philosophy.leges 6.778
κολάζειν γε μὴν ἐν δίκῃ δούλους δεῖ , καὶ μὴ νουθετοῦντας ὡς ἐλευθέρους θρύπτεσθαι ποιεῖν · τὴν δὲ οἰκέτου πρόσρησιν χρὴ σχεδὸν ἐπίταξιν πᾶσαν γίγνεσθαι , μὴ προσπαίζοντας μηδαμῇ μηδαμῶς οἰκέταις , μήτʼ οὖν θηλείαις μήτε ἄρρεσιν , ἃ δὴ πρὸς δούλους φιλοῦσι πολλοὶ σφόδρα ἀνοήτως θρύπτοντες χαλεπώτερον ἀπεργάζεσθαι τὸν βίον ἐκείνοις τε ἄρχεσθαι καὶ ἑαυτοῖς ἄρχειν . ὀρθῶς λέγεις . οὐκοῦν ὅτε τις οἰκέταις κατεσκευασμένος εἰς δύναμιν εἴη πλήθει καὶ ἐπιτηδειότητι πρὸς ἑκάστας τὰς τῶν ἔργων παραβοηθείας , τὸ δὴ μετὰ τοῦτο οἰκήσεις χρὴ διαγράφειν τῷ λόγῳ ; πάνυ μὲν οὖν . καὶ συμπάσης γε ὡς ἔπος εἰπεῖν ἔοικεν τῆς οἰκοδομικῆς πέρι τήν γε δὴ νέαν καὶ ἀοίκητον ἐν τῷ πρόσθεν πόλιν ἐπιμελητέον εἶναι , τίνα τρόπον ἕκαστα ἕξει τούτων περί τε ἱερὰ καὶ τείχη . γάμων δʼ ἦν ἔμπροσθεν ταῦτα , ὦ Κλεινία , νῦν δʼ ἔπειπερ λόγῳ γίγνεται , καὶ μάλʼ ἐγχωρεῖ ταύτῃ γίγνεσθαι τὰ νῦν · ἔργῳ μὴν ὅταν γίγνηται , ταῦτʼ ἔμπροσθεν τῶν γάμων , ἐὰν θεὸς ἐθέλῃ , ποιήσαντες , ἐκεῖνα ἤδη τότε ἐπὶ πᾶσιν τοῖς τοιούτοις ἀποτελοῦμεν . νῦν δὲ μόνον ὅσον τινὰ τύπον αὐτῶν διʼ ὀλίγων ἐπεξέλθωμεν . πάνυ μὲν οὖν . τὰ μὲν τοίνυν ἱερὰ πᾶσαν πέριξ τήν τε ἀγορὰν χρὴ κατασκευάζειν , καὶ τὴν πόλιν ὅλην ἐν κύκλῳ πρὸς τοῖς ὑψηλοῖς τῶν τόπων , εὐερκείας τε καὶ καθαρότητος χάριν · πρὸς δὲ αὐτοῖς οἰκήσεις τε ἀρχόντων καὶ δικαστηρίων , ἐν οἷς τὰς δίκας ὡς ἱερωτάτοις οὖσιν λήψονταί τε καὶ δώσουσι , τὰ μὲν ὡς ὁσίων πέρι , τὰ δὲ καὶ τοιούτων θεῶν ἱδρύματα , καὶ ἐν τούτοις δικαστήρια , ἐν οἷς αἵ τε τῶν φόνων πρέπουσαι δίκαι γίγνοιντʼ ἂν καὶ ὅσα θανάτων ἄξια ἀδικήματα . περὶ δὲ τειχῶν , ὦ Μέγιλλε , ἔγωγʼ ἂν τῇ Σπάρτῃ συμφεροίμην τὸ καθεύδειν ἐᾶν ἐν τῇ γῇ κατακείμενα τὰ τείχη καὶ μὴ ἐπανιστάναι , τῶνδε εἵνεκα . καλῶς μὲν καὶ ὁ ποιητικὸς ὑπὲρ αὐτῶν λόγος ὑμνεῖται , τὸ χαλκᾶ καὶ σιδηρᾶ δεῖν εἶναι τὰ τείχη μᾶλλον ἢ γήινα ·
Lemmas: κολάζω γε μήν ἐν δίκη δοῦλος δέω , καί μή νουθετέω ὡς ἐλεύθερος θρύπτω ποιέω · ὁ δέ οἰκέτης πρόσρησις χρή σχεδόν ἐπίταξις πᾶς γίγνομαι , μή προσπαίζω μηδαμῇ μηδαμῶς οἰκέτης , μήτε οὖν θῆλυς μήτε ἄρσην , ὅς δή πρός δοῦλος φιλέω πολύς σφόδρα ἀνόητος θρύπτω χαλεπός ἀπεργάζομαι ὁ βίος ἐκεῖνος τε ἄρχω καί ἑαυτοῦ ἄρχω . ὀρθός λέγω . οὐκοῦν ὅτε τις οἰκέτης κατασκευάζω εἰς δύναμις εἰμί πλῆθος καί ἐπιτηδειότης πρός ἕκαστος ὁ ὁ ἔργον παραβοήθεια , ὁ δή μετά οὗτος οἴκησις χρή διαγράφω ὁ λόγος ; πάνυ μέν οὖν . καί σύμπας γε ὡς ἔπος λέγω ἔοικα ὁ οἰκοδομικός περί ὁ γε δή νέος καί ἀοίκητος ἐν ὁ πρόσθεν πόλις ἐπιμέλω εἰμί , τίς τρόπος ἕκαστος ἔχω οὗτος περί τε ἱερόν καί τεῖχος . γάμος δέ εἰμί ἔμπροσθεν οὗτος , ὦ Κλεινίας , νῦν δέ ἔπος λόγος γίγνομαι , καί μάλα ἐγχωρέω οὗτος γίγνομαι ὁ νῦν · ἔργον μήν ὅταν γίγνομαι , οὗτος ἔμπροσθεν ὁ γάμος , ἐάν θεός ἐθέλω , ποιέω , ἐκεῖνος ἤδη τότε ἐπί πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀποτελέω . νῦν δέ μόνος ὅσος τις τύπος αὐτός διά ὀλίγος ἐπεξέρχομαι . πάνυ μέν οὖν . ὁ μέν τοίνυν ἱερόν πᾶς πέριξ ὁ τε ἀγορά χρή κατασκευάζω , καί ὁ πόλις ὅλος ἐν κύκλος πρός ὁ ὑψηλός ὁ τόπος , εὐέρκεια τε καί καθαρότης χάριν · πρός δέ αὐτός οἴκησις τε ἄρχων καί δικαστήριον , ἐν ὅς ὁ δίκη ὡς ἱερός εἰμί λαμβάνω τε καί δίδωμι , ὁ μέν ὡς ὅσιος περί , ὁ δέ καί τοιοῦτος θεός ἵδρυμα , καί ἐν οὗτος δικαστήριον , ἐν ὅς ὁ τε ὁ φόνος πρέπω δίκη γίγνομαι ἄν καί ὅσος θάνατος ἄξιος ἀδίκημα . περί δέ τεῖχος , ὦ Μέγιλλος , ἐγώ ἄν ὁ Σπάρτη συμφέρω ὁ καθεύδω ἐάω ἐν ὁ γῆ κατάκειμαι ὁ τεῖχος καί μή ἐπανίστημι , ὅδε ἕνεκα . καλός μέν καί ὁ ποιητικός ὑπέρ αὐτός λόγος ὑμνέω , ὁ χάλκεος καί σιδήρεος δέω εἰμί ὁ τεῖχος μάλα ἤ γήϊνος ·