plato-philosophy.leges 7.812
καὶ πρῶτον μὲν τοὺς διδασκάλους αὐτοὺς ἀναγκάζειν μανθάνειν καὶ ἐπαινεῖν , οὓς δʼ ἂν μὴ ἀρέσκῃ τῶν διδασκάλων , μὴ χρῆσθαι τούτοις συνεργοῖς , οὓς δʼ ἂν τῷ ἐπαίνῳ συμψήφους ἔχῃ , τούτοις χρώμενον , τοὺς νέους αὐτοῖς παραδιδόναι διδάσκειν τε καὶ παιδεύειν . οὗτός μοι μῦθος ἐνταῦθα καὶ οὕτω τελευτάτω , περὶ γραμματιστῶν τε εἰρημένος ἅμα καὶ γραμμάτων . κατὰ μὲν τὴν ὑπόθεσιν , ὦ ξένε , ἔμοιγε οὐ φαινόμεθα ἐκτὸς πορεύεσθαι τῶν ὑποτεθέντων λόγων · εἰ δὲ τὸ ὅλον κατορθοῦμεν ἢ μή , χαλεπὸν ἴσως διισχυρίζεσθαι . τότε γάρ , ὦ Κλεινία , τοῦτό γʼ αὐτὸ ἔσται καταφανέστερον , ὡς εἰκός , ὅταν , ὃ πολλάκις εἰρήκαμεν , ἐπὶ τέλος ἀφικώμεθα πάσης τῆς διεξόδου περὶ νόμων . ὀρθῶς . ἆρʼ οὖν οὐ μετὰ τὸν γραμματιστὴν ὁ κιθαριστὴς ἡμῖν προσρητέος ; τί μήν ; τοῖς κιθαρισταῖς μὲν τοίνυν ἡμᾶς δοκῶ τῶν ἔμπροσθεν λόγων ἀναμνησθέντας τὸ προσῆκον νεῖμαι τῆς τε διδασκαλίας ἅμα καὶ πάσης τῆς περὶ τὰ τοιαῦτα παιδεύσεως . ποίων δὴ πέρι λέγεις ; ἔφαμεν , οἶμαι , τοὺς τοῦ Διονύσου τοὺς ἑξηκοντούτας ᾠδοὺς διαφερόντως εὐαισθήτους δεῖν γεγονέναι περί τε τοὺς ῥυθμοὺς καὶ τὰς τῶν ἁρμονιῶν συστάσεις , ἵνα τὴν τῶν μελῶν μίμησιν τὴν εὖ καὶ τὴν κακῶς μεμιμημένην , ἐν τοῖς παθήμασιν ὅταν ψυχὴ γίγνηται , τά τε τῆς ἀγαθῆς ὁμοιώματα καὶ τὰ τῆς ἐναντίας ἐκλέξασθαι δυνατὸς ὤν τις , τὰ μὲν ἀποβάλλῃ , τὰ δὲ προφέρων εἰς μέσον ὑμνῇ καὶ ἐπᾴδῃ ταῖς τῶν νέων ψυχαῖς , προκαλούμενος ἑκάστους εἰς ἀρετῆς ἕπεσθαι κτῆσιν συνακολουθοῦντας διὰ τῶν μιμήσεων . ἀληθέστατα λέγεις . τούτων τοίνυν δεῖ χάριν τοῖς φθόγγοις τῆς λύρας προσχρῆσθαι , σαφηνείας ἕνεκα τῶν χορδῶν , τόν τε κιθαριστὴν καὶ τὸν παιδευόμενον , ἀποδιδόντας πρόσχορδα τὰ φθέγματα τοῖς φθέγμασι · τὴν δʼ ἑτεροφωνίαν καὶ ποικιλίαν τῆς λύρας , ἄλλα μὲν μέλη τῶν χορδῶν ἱεισῶν , ἄλλα δὲ τοῦ τὴν μελῳδίαν συνθέντος ποιητοῦ , καὶ δὴ καὶ πυκνότητα μανότητι καὶ τάχος βραδυτῆτι καὶ ὀξύτητα βαρύτητι σύμφωνον καὶ ἀντίφωνον παρεχομένους , καὶ τῶν ῥυθμῶν ὡσαύτως παντοδαπὰ ποικίλματα προσαρμόττοντας τοῖσι φθόγγοις τῆς λύρας , πάντα οὖν τὰ τοιαῦτα μὴ προσφέρειν τοῖς μέλλουσιν ἐν τρισὶν ἔτεσιν τὸ τῆς μουσικῆς χρήσιμον ἐκλήψεσθαι διὰ τάχους . τὰ γὰρ ἐναντία ἄλληλα ταράττοντα δυσμάθειαν παρέχει , δεῖ δὲ ὅτι μάλιστα εὐμαθεῖς εἶναι τοὺς νέους · τὰ γὰρ ἀναγκαῖα οὐ σμικρὰ οὐδʼ ὀλίγα αὐτοῖς ἐστι προστεταγμένα μαθήματα , δείξει δὲ αὐτὰ προϊὼν ὁ λόγος ἅμα τῷ χρόνῳ .
Lemmas: καί πρῶτος μέν ὁ διδάσκαλος αὐτός ἀναγκάζω μανθάνω καί ἐπαινέω , ὅς δέ ἄν μή ἀρέσκω ὁ διδάσκαλος , μή χράω οὗτος συνεργός , ὅς δέ ἄν ὁ ἔπαινος σύμψηφος ἔχω , οὗτος χράω , ὁ νέος αὐτός παραδίδωμι διδάσκω τε καί παιδεύω . οὗτος ἐγώ μῦθος ἐνταῦθα καί οὕτως τελευτάω , περί γραμματιστής τε λέγω ἅμα καί γράμμα . κατά μέν ὁ ὑπόθεσις , ὦ ξένος , ἐγώ οὐ φαίνω ἐκτός πορεύω ὁ ὑποτίθημι λόγος · εἰ δέ ὁ ὅλος κατορθόω ἤ μή , χαλεπός ἴσως διϊσχυρίζομαι . τότε γάρ , ὦ Κλεινίας , οὗτος γε αὐτός εἰμί καταφανής , ὡς ἔοικα , ὅταν , ὅς πολλάκις λέγω , ἐπί τέλος ἀφικνέομαι πᾶς ὁ διέξοδος περί νόμος . ὀρθός . ἆρα οὖν οὐ μετά ὁ γραμματιστής ὁ κιθαριστής ἐγώ προσρητέος ; τίς μήν ; ὁ κιθαριστής μέν τοίνυν ἐγώ δοκέω ὁ ἔμπροσθεν λόγος ἀναμιμνῄσκω ὁ προσήκω νέμω ὁ τε διδασκαλία ἅμα καί πᾶς ὁ περί ὁ τοιοῦτος παίδευσις . ποῖος δή περί λέγω ; φημί , οἴομαι , ὁ ὁ Διόνυσος ὁ ἑξηκοντούτης ᾠδός διαφερόντως εὐαίσθητος δέω γίγνομαι περί τε ὁ ῥυθμός καί ὁ ὁ ἁρμονία σύστασις , ἵνα ὁ ὁ μέλος μίμησις ὁ εὖ καί ὁ κακός μιμέομαι , ἐν ὁ πάθημα ὅταν ψυχή γίγνομαι , ὁ τε ὁ ἀγαθός ὁμοίωμα καί ὁ ὁ ἐναντίος ἐκλέγω δυνατός εἰμί τις , ὁ μέν ἀποβάλλω , ὁ δέ προφέρω εἰς μέσος ὑμνέω καί ἐπαείδω ὁ ὁ νέος ψυχή , προκαλέω ἕκαστος εἰς ἀρετή ἕπομαι κτῆσις συνακολουθέω διά ὁ μίμησις . ἀληθής λέγω . οὗτος τοίνυν δέω χάριν ὁ φθόγγος ὁ λύρα προσχράομαι , σαφήνεια ἕνεκα ὁ χορδή , ὁ τε κιθαριστής καί ὁ παιδεύω , ἀποδίδωμι πρόσχορδος ὁ φθέγμα ὁ φθέγμα · ὁ δέ ἑτεροφωνία καί ποικιλία ὁ λύρα , ἄλλος μέν μέλος ὁ χορδή ἵημι , ἄλλος δέ ὁ ὁ μελῳδία συντίθημι ποιητής , καί δή καί πυκνότης μανότης καί τάχος βραδυτής καί ὀξύτης βαρύτης σύμφωνος καί ἀντίφωνος παρέχω , καί ὁ ῥυθμός ὡσαύτως παντοδαπός ποίκιλμα προσαρμόζω ὁ φθόγγος ὁ λύρα , πᾶς οὖν ὁ τοιοῦτος μή προσφέρω ὁ μέλλω ἐν τρεῖς ἔτος ὁ ὁ μουσική χρήσιμος ἐκλαμβάνω διά τάχος . ὁ γάρ ἐναντίος ἀλλήλων ταράσσω δυσμάθεια παρέχω , δέω δέ ὅτι μάλα εὐμαθής εἰμί ὁ νέος · ὁ γάρ ἀναγκαῖος οὐ μικρός οὐδέ ὀλίγος αὐτός εἰμί προστάσσω μάθημα , δείκνυμι δέ αὐτός προέρχομαι ὁ λόγος ἅμα ὁ χρόνος .