plato-philosophy.leges 10.898
τῶν δʼ αὖ κινουμένων τὰ μὲν ἐν ἑνὶ τόπῳ κινεῖσθαι , τὰ δʼ ἐν πλείοσιν φερόμενα . ἔστι ταῦτα . τούτοιν δὴ τοῖν κινησέοιν τὴν ἐν ἑνὶ φερομένην ἀεὶ περί γέ τι μέσον ἀνάγκη κινεῖσθαι , τῶν ἐντόρνων οὖσαν μίμημά τι κύκλων , εἶναί τε αὐτὴν τῇ τοῦ νοῦ περιόδῳ πάντως ὡς δυνατὸν οἰκειοτάτην τε καὶ ὁμοίαν . πῶς λέγεις ; τὸ κατὰ ταὐτὰ δήπου καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ καὶ περὶ τὰ αὐτὰ καὶ πρὸς τὰ αὐτὰ καὶ ἕνα λόγον καὶ τάξιν μίαν ἄμφω κινεῖσθαι λέγοντες , νοῦν τήν τε ἐν ἑνὶ φερομένην κίνησιν , σφαίρας ἐντόρνου ἀπεικασμένα φοραῖς , οὐκ ἄν ποτε φανεῖμεν φαῦλοι δημιουργοὶ λόγῳ καλῶν εἰκόνων . ὀρθότατα λέγεις . οὐκοῦν αὖ ἥ γε μηδέποτε ὡσαύτως μηδὲ κατὰ τὰ αὐτὰ μηδὲ ἐν ταὐτῷ μηδὲ περὶ ταὐτὰ μηδὲ πρὸς ταὐτὰ μηδʼ ἐν ἑνὶ φερομένη μηδʼ ἐν κόσμῳ μηδʼ ἐν τάξει μηδὲ ἔν τινι λόγῳ κίνησις ἀνοίας ἂν ἁπάσης εἴη συγγενής ; εἴη γὰρ ἂν ἀληθέστατα . νῦν δὴ χαλεπὸν οὐδὲν ἔτι διαρρήδην εἰπεῖν ὡς , ἐπειδὴ ψυχὴ μέν ἐστιν ἡ περιάγουσα ἡμῖν πάντα , τὴν δὲ οὐρανοῦ περιφορὰν ἐξ ἀνάγκης περιάγειν φατέον ἐπιμελουμένην καὶ κοσμοῦσαν ἤτοι τὴν ἀρίστην ψυχὴν ἢ τὴν ἐναντίαν . ὦ ξένε , ἀλλὰ ἔκ γε τῶν νῦν εἰρημένων οὐδʼ ὅσιον ἄλλως λέγειν ἢ πᾶσαν ἀρετὴν ἔχουσαν ψυχὴν μίαν ἢ πλείους περιάγειν αὐτά . κάλλιστα , ὦ Κλεινία , ὑπήκουσας τοῖς λόγοις · τόδε δὲ προσυπάκουσον ἔτι . τὸ ποῖον ; Ἥλιον καὶ σελήνην καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα , εἴπερ ψυχὴ περιάγει πάντα , ἆρʼ οὐ καὶ ἓν ἕκαστον ; τί μήν ; περὶ ἑνὸς δὴ ποιησώμεθα λόγους , οἳ καὶ ἐπὶ πάντα ἡμῖν ἄστρα ἁρμόττοντες φανοῦνται . τίνος ; Ἡλίου πᾶς ἄνθρωπος σῶμα μὲν ὁρᾷ , ψυχὴν δὲ οὐδείς · οὐδὲ γὰρ ἄλλου σώματος οὐδενὸς οὔτε ζῶντος οὔτε ἀποθνῄσκοντος τῶν ζῴων , ἀλλὰ ἐλπὶς πολλὴ τὸ παράπαν τὸ γένος ἡμῖν τοῦτο ἀναίσθητον πάσαις ταῖς τοῦ σώματος αἰσθήσεσι περιπεφυκέναι , νοητὸν δʼ εἶναι . νῷ μόνῳ δὴ καὶ διανοήματι λάβωμεν αὐτοῦ πέρι τὸ τοιόνδε . ποῖον ; Ἥλιον εἴπερ ἄγει ψυχή , τριῶν αὐτὴν ἓν λέγοντες δρᾶν σχεδὸν οὐκ ἀποτευξόμεθα . τίνων ;
Lemmas: ὁ δέ αὖ κινέω ὁ μέν ἐν εἷς τόπος κινέω , ὁ δέ ἐν πολύς φέρω . εἰμί οὗτος . οὗτος δή ὁ κίνησις ὁ ἐν εἷς φέρω ἀεί περί γε τις μέσος ἀνάγκη κινέω , ὁ ἔντορνος εἰμί μίμημα τις κύκλος , εἰμί τε αὐτός ὁ ὁ νόος περίοδος πάντως ὡς δυνατός οἰκεῖος τε καί ὅμοιος . πῶς λέγω ; ὁ κατά αὐτός δήπου καί ὡσαύτως καί ἐν ὁ αὐτός καί περί ὁ αὐτός καί πρός ὁ αὐτός καί εἷς λόγος καί τάξις εἷς ἄμφω κινέω λέγω , νόος ὁ τε ἐν εἷς φέρω κίνησις , σφαῖρα ἔντορνος ἀπεικάζω φορά , οὐ ἄν ποτέ φαίνω φαῦλος δημιουργός λόγος καλός εἰκών . ὀρθός λέγω . οὐκοῦν αὖ ὁ γε μηδέποτε ὡσαύτως μηδέ κατά ὁ αὐτός μηδέ ἐν αὐτός μηδέ περί αὐτός μηδέ πρός αὐτός μηδέ ἐν εἷς φέρω μηδέ ἐν κόσμος μηδέ ἐν τάξις μηδέ ἐν τις λόγος κίνησις ἄνοια ἄν ἅπας εἰμί συγγενής ; εἰμί γάρ ἄν ἀληθής . νῦν δή χαλεπός οὐδείς ἔτι διαρρήδην λέγω ὡς , ἐπειδή ψυχή μέν εἰμί ὁ περιάγω ἐγώ πᾶς , ὁ δέ οὐρανός περιφορά ἐκ ἀνάγκη περιάγω φημί ἐπιμελέομαι καί κοσμέω ἤτοι ὁ ἀγαθός ψυχή ἤ ὁ ἐναντίος . ὦ ξένος , ἀλλά ἐκ γε ὁ νῦν λέγω οὐδέ ὅσιος ἄλλος λέγω ἤ πᾶς ἀρετή ἔχω ψυχή εἷς ἤ πολύς περιάγω αὐτός . καλός , ὦ Κλεινίας , ὑπακούω ὁ λόγος · ὅδε δέ προσυπακούω ἔτι . ὁ ποῖος ; ἥλιος καί σελήνη καί ὁ ἄλλος ἄστρον , εἴπερ ψυχή περιάγω πᾶς , ἆρα οὐ καί εἷς ἕκαστος ; τίς μήν ; περί εἷς δή ποιέω λόγος , ὅς καί ἐπί πᾶς ἐγώ ἄστρον ἁρμόζω φαίνω . τίς ; ἥλιος πᾶς ἄνθρωπος σῶμα μέν ὁράω , ψυχή δέ οὐδείς · οὐδέ γάρ ἄλλος σῶμα οὐδείς οὔτε ζάω οὔτε ἀποθνῄσκω ὁ ζῷον , ἀλλά ἐλπίς πολύς ὁ παράπαν ὁ γένος ἐγώ οὗτος ἀναίσθητος πᾶς ὁ ὁ σῶμα αἴσθησις περιφύζω , νοητός δέ εἰμί . νόος μόνος δή καί διανόημα λαμβάνω αὐτός περί ὁ τοιόσδε . ποῖος ; ἥλιος εἴπερ ἄγω ψυχή , τρεῖς αὐτός εἷς λέγω δράω σχεδόν οὐ ἀποτυγχάνω . τίς ;