plato-philosophy.leges 11.934
ὅσα τις ἂν ἕτερος ἄλλον πημήνῃ κλέπτων ἢ βιαζόμενος , ἂν μὲν μείζω , μείζονα τὴν ἔκτισιν τῷ πημανθέντι τινέτω , ἐλάττω δὲ ζημιώσας σμικροτέραν , παρὰ πάντα δὲ τοσαύτην ἡλίκα ἂν ἑκάστοτε ζημιώσῃ τίς τινα , μέχριπερ ἂν ἰάσηται τὸ βλαβέν · δίκην δὲ ἕκαστος πρὸς ἑκάστῳ τῷ κακουργήματι σωφρονιστύος ἕνεκα συνεπομένην προσεκτεισάτω , ὁ μὲν ἀνοίᾳ κακουργήσας ἀλλοτρίᾳ , πειθοῖ διὰ νεότητα ἤ τι τοιοῦτον χρησάμενος , ἐλαφροτέραν , ὁ δὲ διὰ οἰκείαν ἄνοιαν ἢ διʼ ἀκράτειαν ἡδονῶν ἢ λυπῶν , ἐν φόβοις δειλίας ἤ τισιν ἐπιθυμίαις ἢ φθόνοις ἢ θυμοῖς δυσιάτοις γιγνόμενος , βαρυτέραν , οὐχ ἕνεκα τοῦ κακουργῆσαι διδοὺς τὴν δίκην—οὐ γὰρ τὸ γεγονὸς ἀγένητον ἔσται ποτέ—τοῦ δʼ εἰς τὸν αὖθις ἕνεκα χρόνον ἢ τὸ παράπαν μισῆσαι τὴν ἀδικίαν αὐτόν τε καὶ τοὺς ἰδόντας αὐτὸν δικαιούμενον , ἢ λωφῆσαι μέρη πολλὰ τῆς τοιαύτης συμφορᾶς . ὧν δὴ πάντων ἕνεκα χρὴ καὶ πρὸς πάντα τὰ τοιαῦτα βλέποντας τοὺς νόμους τοξότου μὴ κακοῦ στοχάζεσθαι δίκην τοῦ τε μεγέθους τῆς κολάσεως ἑκάστων ἕνεκα καὶ παντελῶς τῆς ἀξίας · ταὐτὸν δʼ ἔργον δρῶντα συνυπηρετεῖν δεῖ τῷ νομοθέτῃ τὸν δικαστήν , ὅταν αὐτῷ τις νόμος ἐπιτρέπῃ τιμᾶν ὅτι χρὴ πάσχειν τὸν κρινόμενον ἢ ἀποτίνειν , τὸν δέ , καθάπερ ζωγράφον , ὑπογράφειν ἔργα ἑπόμενα τῇ γραφῇ . ὃ δὴ καὶ νῦν , ὦ Μέγιλλε καὶ Κλεινία , ποιητέον ἡμῖν ὅτι κάλλιστα καὶ ἄριστα · τῶν κλοπαίων τε καὶ βιαίων πάντων τὰς ζημίας λεγομένας οἵας δεῖ γίγνεσθαι , λεκτέον , ὅπως ἂν ἡμῖν παρείκωσιν θεοὶ καὶ θεῶν παῖδες νομοθετεῖν.μαινόμενος δὲ ἄν τις ᾖ , μὴ φανερὸς ἔστω κατὰ πόλιν · οἱ προσήκοντες δʼ ἑκάστων κατὰ τὰς οἰκίας φυλαττόντων αὐτούς , ὅτῳ ἂν ἐπίστωνται τρόπῳ , ἢ ζημίαν ἐκτινόντων , ὁ μὲν τοῦ μεγίστου τιμήματος ἑκατὸν δραχμάς , ἐάντʼ οὖν δοῦλον ἐάντʼ οὖν καὶ ἐλεύθερον περιορᾷ , δευτέρου δὲ τιμήματος τέτταρα μέρη τῆς μνᾶς τῶν πέντε , τρία δʼ ὁ τρίτος , καὶ δύο ὁ τέταρτος . μαίνονται μὲν οὖν πολλοὶ πολλοὺς τρόπους · οὓς μὲν νῦν εἴπομεν , ὑπὸ νόσων , εἰσὶν δὲ οἳ διὰ θυμοῦ κακὴν φύσιν ἅμα καὶ τροφὴν γενομένην , οἳ δὴ σμικρᾶς ἔχθρας γενομένης , πολλὴν φωνὴν ἱέντες κακῶς ἀλλήλους βλασφημοῦντες λέγουσιν , οὐ πρέπον ἐν εὐνόμων πόλει γίγνεσθαι τοιοῦτον οὐδὲν οὐδαμῇ οὐδαμῶς . εἷς δὴ περὶ κακηγορίας ἔστω νόμος περὶ πάντας ὅδε · Μηδένα κακηγορείτω μηδείς . ὁ δὲ ἀμφισβητῶν ἔν τισι λόγοις ἄλλος ἄλλῳ διδασκέτω καὶ μανθανέτω τόν τε ἀμφισβητοῦντα καὶ τοὺς παρόντας ἀπεχόμενος πάντως τοῦ κακηγορεῖν .
Lemmas: ὅσος τις ἄν ἕτερος ἄλλος πημαίνω κλέπτω ἤ βιάζω , ἐάν μέν μέγας , μέγας ὁ ἔκτεισις ὁ πημαίνω τίνω , ἐλαχύς δέ ζημιόω μικρός , παρά πᾶς δέ τοσοῦτος ἡλίκος ἄν ἑκάστοτε ζημιόω τις τις , μέχρι ἄν ἰάομαι ὁ βλάπτω · δίκη δέ ἕκαστος πρός ἕκαστος ὁ κακούργημα σωφρονιστύς ἕνεκα συνέπομαι προσεκτίνω , ὁ μέν ἄνοια κακουργέω ἀλλότριος , πειθώ διά νεότης ἤ τις τοιοῦτος χράω , ἐλαφρός , ὁ δέ διά οἰκεῖος ἄνοια ἤ διά ἀκράτεια ἡδονή ἤ λύπη , ἐν φόβος δειλία ἤ τις ἐπιθυμία ἤ φθόνος ἤ θυμός δυσίατος γίγνομαι , βαρύς , οὐ ἕνεκα ὁ κακουργέω δίδωμι ὁ δίκην—οὐ γάρ ὁ γίγνομαι ἀγένητος εἰμί ποτέω δέ εἰς ὁ αὖθις ἕνεκα χρόνος ἤ ὁ παράπαν μισέω ὁ ἀδικία αὐτός τε καί ὁ ὁράω αὐτός δικαιόω , ἤ λωφάω μέρος πολύς ὁ τοιοῦτος συμφορά . ὅς δή πᾶς ἕνεκα χρή καί πρός πᾶς ὁ τοιοῦτος βλέπω ὁ νόμος τοξότης μή κακός στοχάζομαι δίκη ὁ τε μέγεθος ὁ κόλασις ἕκαστος ἕνεκα καί παντελής ὁ ἀξία · αὐτός δέ ἔργον δράω συνυπηρετέω δέω ὁ νομοθέτης ὁ δικαστής , ὅταν αὐτός τις νόμος ἐπιτρέπω τιμάω ὅτι χρή πάσχω ὁ κρίνω ἤ ἀποτίνω , ὁ δέ , καθά ζωγράφος , ὑπογράφω ἔργον ἕπομαι ὁ γραφή . ὅς δή καί νῦν , ὦ Μέγιλλος καί Κλεινίας , ποιέω ἐγώ ὅτι καλός καί ἀγαθός · ὁ κλοπαῖος τε καί βίαιος πᾶς ὁ ζημία λέγω οἷος δέω γίγνομαι , λεκτέος , ὅπως ἄν ἐγώ παρείκω θεός καί θεός παῖς νομοθετεῖν.μαινόμενος δέ ἐάν τις εἰμί , μή φανερός εἰμί κατά πόλις · ὁ προσήκω δέ ἕκαστος κατά ὁ οἰκία φυλάσσω αὐτός , ὅστις ἄν ἐπίσταμαι τρόπος , ἤ ζημία ἐκτίνω , ὁ μέν ὁ μέγας τίμημα ἑκατόν δραχμή , ἐάν οὖν δοῦλος ἐάν οὖν καί ἐλεύθερος περιοράω , δεύτερος δέ τίμημα τέσσαρες μέρος ὁ μνᾶ ὁ πέντε , τρεῖς δέ ὁ τρίτος , καί δύο ὁ τέταρτος . μαίνομαι μέν οὖν πολύς πολύς τρόπος · ὅς μέν νῦν λέγω , ὑπό νόσος , εἰμί δέ ὅς διά θυμός κακός φύσις ἅμα καί τροφή γίγνομαι , ὅς δή μικρός ἔχθρα γίγνομαι , πολύς φωνή ἵημι κακός ἀλλήλων βλασφημέω λέγω , οὐ πρέπω ἐν εὔνομος πόλις γίγνομαι τοιοῦτος οὐδείς οὐδαμῇ οὐδαμῶς . εἷς δή περί κακηγορία εἰμί νόμος περί πᾶς ὅδε · μηδείς κακηγορέω μηδείς . ὁ δέ ἀμφισβητέω ἐν τις λόγος ἄλλος ἄλλος διδάσκω καί μανθάνω ὁ τε ἀμφισβητέω καί ὁ πάρειμι ἀπέχω πάντως ὁ κακηγορέω .