plato-philosophy.leges 10.893
μὴ δὴ σκοτοδινίαν ἴλιγγόν τε ὑμῖν ἐμποιήσῃ παραφερόμενός τε καὶ ἐρωτῶν ἀήθεις ὄντας ἀποκρίσεων , εἶτʼ ἀσχημοσύνην ἀπρέπειάν τε ἐντέκῃ ἀηδῆ , δοκεῖ δή μοι χρῆναι ποιεῖν οὑτωσὶ τὰ νῦν ἐμέ , ἀνερωτᾶν πρῶτον ἐμαυτόν , ἀκουόντων ὑμῶν ἐν ἀσφαλεῖ , καὶ μετὰ ταῦτα ἀποκρίνασθαι πάλιν ἐμέ , καὶ τὸν λόγον ἅπαντα οὕτω διεξελθεῖν , μέχριπερ ἂν ψυχῆς πέρι διαπεράνηται καὶ δείξῃ πρότερον ὂν ψυχὴν σώματος . ἄριστʼ , ὦ ξένε , δοκεῖς ἡμῖν εἰρηκέναι , ποίει τε ὡς λέγεις . ἄγε δή , θεὸν εἴ ποτε παρακλητέον ἡμῖν , νῦν ἔστω τοῦτο οὕτω γενόμενον—ἐπί γε ἀπόδειξιν ὡς εἰσὶν τὴν αὑτῶν σπουδῇ πάσῃ παρακεκλήσθων—ἐχόμενοι δὲ ὥς τινος ἀσφαλοῦς πείσματος ἐπεισβαίνωμεν εἰς τὸν νῦν λόγον . καί μοι ἐλεγχομένῳ περὶ τὰ τοιαῦτα ἐρωτήσεσιν τοιαῖσδε ἀσφαλέστατα ἀποκρίνεσθαι φαίνεται κατὰ τάδε · ὦ ξένε , ὁπόταν φῇ τις , ἆρα ἕστηκε μὲν πάντα , κινεῖται δὲ οὐδέν ; ἢ τούτῳ πᾶν τοὐναντίον ; ἢ τὰ μὲν αὐτῶν κινεῖται , τὰ δὲ μένει ; — τὰ μὲν κινεῖταί που , φήσω , τὰ δὲ μένει.—μῶν οὖν οὐκ ἐν χώρᾳ τινὶ τά τε ἑστῶτα ἕστηκεν καὶ τὰ κινούμενα κινεῖται;—πῶς γὰρ οὔ;—καὶ τὰ μέν γε ἐν μιᾷ ἕδρᾳ που τοῦτο ἂν δρῴη , τὰ δὲ ἐν πλείοσιν.—τὰ τὴν τῶν ἑστώτων ἐν μέσῳ λαμβάνοντα δύναμιν λέγεις , φήσομεν , ἐν ἑνὶ κινεῖσθαι , καθάπερ ἡ τῶν ἑστάναι λεγομένων κύκλων στρέφεται περιφορά;—ναί . μανθάνομεν δέ γε ὡς ἐν ταύτῃ τῇ περιφορᾷ τὸν μέγιστον καὶ τὸν σμικρότατον κύκλον ἅμα περιάγουσα , ἡ τοιαύτη κίνησις ἀνὰ λόγον ἑαυτὴν διανέμει σμικροῖς τε καὶ μείζοσιν , ἐλάττων τε οὖσα καὶ πλείων κατὰ λόγον · διὸ δὴ τῶν θαυμαστῶν ἁπάντων πηγὴ γέγονεν , ἅμα μεγάλοις καὶ σμικροῖς κύκλοις βραδυτῆτάς τε καὶ τάχη ὁμολογούμενα πορεύουσα , ἀδύνατον , ὡς ἄν τις ἐλπίσειε , γίγνεσθαι πάθος.—ἀληθέστατα λέγεις.—τὰ δέ γε κινούμενα ἐν πολλοῖς φαίνῃ μοι λέγειν ὅσα φορᾷ κινεῖται μεταβαίνοντα εἰς ἕτερον ἀεὶ τόπον , καὶ τοτὲ μὲν ἔστιν ὅτε βάσιν ἑνὸς κεκτημένα τινὸς κέντρου , τοτὲ δὲ πλείονα τῷ περικυλινδεῖσθαι . προστυγχάνοντα δʼ ἑκάστοτε ἑκάστοις , τοῖς ἑστῶσι μὲν διασχίζεται , τοῖς δʼ ἄλλοις ἐξ ἐναντίας ἀπαντῶσι καὶ φερομένοις εἰς ἓν γιγνόμενα μέσα τε καὶ μεταξὺ τῶν τοιούτων συγκρίνεται.—λέγω γὰρ οὖν ταῦτα οὕτως ἔχοντα , ὡς σὺ λέγεις . —
Lemmas: μή δή σκοτοδινία ἴλιγγος τε σύ ἐμποιέω παραφέρω τε καί ἐρωτάω ἀήθης εἰμί ἀπόκρισις , εἶτα ἀσχημοσύνη ἀπρέπεια τε ἐντίκτω ἀηδής , δοκέω δή ἐγώ χρή ποιέω οὕτως ὁ νῦν ἐγώ , ἀνερωτάω πρῶτος ἐμαυτοῦ , ἀκούω σύ ἐν ἀσφαλής , καί μετά οὗτος ἀποκρίνω πάλιν ἐγώ , καί ὁ λόγος ἅπας οὕτως διεξέρχομαι , μέχρι ἄν ψυχή περί διαπεριάνω καί δείκνυμι πρότερος εἰμί ψυχή σῶμα . ἀγαθός , ὦ ξένος , δοκέω ἐγώ λέγω , ποιέω τε ὡς λέγω . ἄγω δή , θεός εἰ ποτέ παρακλητέος ἐγώ , νῦν εἰμί οὗτος οὕτως γενόμενον—ἐπί γε ἀπόδειξις ὡς εἰμί ὁ ἑαυτοῦ σπουδή πᾶς παρακαλέω δέ ὡς τις ἀσφαλής πεῖσμα ἐπεισβαίνω εἰς ὁ νῦν λόγος . καί ἐγώ ἐλέγχω περί ὁ τοιοῦτος ἐρώτησις τοιόσδε ἀσφαλής ἀποκρίνω φαίνω κατά ὅδε · ὦ ξένος , ὁπόταν φημί τις , ἆρα ἵστημι μέν πᾶς , κινέω δέ οὐδείς ; ἤ οὗτος πᾶς ἐναντίος ; ἤ ὁ μέν αὐτός κινέω , ὁ δέ μένω ; — ὁ μέν κινέω που , φημί , ὁ δέ μένει.—μῶν οὖν οὐ ἐν χώρα τις ὁ τε ἵστημι ἵστημι καί ὁ κινέω κινεῖται;—πῶς γάρ οὔ;—καὶ ὁ μέν γε ἐν εἷς ἕδρα που οὗτος ἄν δράω , ὁ δέ ἐν πλείω ὁ ὁ ἵστημι ἐν μέσος λαμβάνω δύναμις λέγω , φημί , ἐν εἷς κινέω , καθά ὁ ὁ ἵστημι λέγω κύκλος στρέφω περιφορά . μανθάνω δέ γε ὡς ἐν οὗτος ὁ περιφορά ὁ μέγας καί ὁ μικρός κύκλος ἅμα περιάγω , ὁ τοιοῦτος κίνησις ἀνά λόγος ἑαυτοῦ διανέμω μικρός τε καί μέγας , ἐλαχύς τε εἰμί καί πολύς κατά λόγος · διό δή ὁ θαυμαστός ἅπας πηγή γίγνομαι , ἅμα μέγας καί μικρός κύκλος βραδυτής τε καί τάχος ὁμολογέω πορεύω , ἀδύνατος , ὡς ἄν τις ἐλπίζω , γίγνομαι πάθος.—ἀληθέστατα λέγεις.—τὰ δέ γε κινέω ἐν πολύς φαίνω ἐγώ λέγω ὅσος φορά κινέω μεταβαίνω εἰς ἕτερος ἀεί τόπος , καί τότε μέν εἰμί ὅτε βάσις εἷς κτάομαι τις κέντρον , τότε δέ πολύς ὁ περικυλινδέω . προστυγχάνω δέ ἑκάστοτε ἕκαστος , ὁ ἵστημι μέν διασχίζω , ὁ δέ ἄλλος ἐκ ἐναντίος ἀπαντάω καί φέρω εἰς εἷς γίγνομαι μέσος τε καί μεταξύ ὁ τοιοῦτος συγκρίνω γάρ οὖν οὗτος οὕτως ἔχω , ὡς σύ λέγω . —