plato-philosophy.leges 11.923
τὸν λόγον τοῦτον , ὠγαθέ , φοβούμενοι , τὸν νόμον ἐτίθεσαν τὸν ἐξεῖναι τὰ ἑαυτοῦ διατίθεσθαι ἁπλῶς ὅπως ἄν τις ἐθέλῃ τὸ παράπαν , ἐγὼ δὲ καὶ σὺ τοῖς ἐν τῇ σῇ πόλει μέλλουσι τελευτᾶν ἀποκρινούμεθα ἐμμελέστερόν πως . ὦ φίλοι , φήσομεν , καὶ ἀτεχνῶς ἐφήμεροι , χαλεπὸν ὑμῖν ἐστιν γιγνώσκειν τὰ ὑμέτερʼ αὐτῶν χρήματα καὶ πρός γε ὑμᾶς αὐτούς , ὥσπερ καὶ τὸ τῆς Πυθίας γράμμα φράζει , τὰ νῦν . ἔγωγʼ οὖν νομοθέτης ὢν οὔθʼ ὑμᾶς ὑμῶν αὐτῶν εἶναι τίθημι οὔτε τὴν οὐσίαν ταύτην , σύμπαντος δὲ τοῦ γένους ὑμῶν τοῦ τε ἔμπροσθεν καὶ τοῦ ἔπειτα ἐσομένου , καὶ ἔτι μᾶλλον τῆς πόλεως εἶναι τό τε γένος πᾶν καὶ τὴν οὐσίαν · καὶ οὕτω τούτων ἐχόντων , οὐκ , ἐάν τις ὑμᾶς θωπείαις ὑποδραμὼν ἐν νόσοις ἢ γήρᾳ σαλεύοντας παρὰ τὸ βέλτιστον διατίθεσθαι πείθῃ , συγχωρήσομαι ἑκών , ὅτι δὲ τῇ πόλει τε ἄριστον πάσῃ καὶ γένει , πρὸς πᾶν τοῦτο βλέπων νομοθετήσω , τὸ ἑνὸς ἑκάστου κατατιθεὶς ἐν μοίραις ἐλάττοσι δικαίως . ὑμεῖς δὲ ἡμῖν ἵλεῴ τε καὶ εὐμενεῖς ὄντες πορεύοισθε ᾗπερ κατὰ φύσιν νῦν πορεύεσθε τὴν ἀνθρωπίνην · ἡμῖν δὲ περὶ τῶν ἄλλων τῶν ὑμετέρων μελήσει , κηδομένοις ὅτι μάλιστα εἰς δύναμιν , οὐ τῶν μέν , τῶν δὲ οὔ . ταῦτα μὲν οὖν παραμύθιά τε καὶ προοίμια τῶν τε ζώντων , ὦ Κλεινία , καὶ τῶν τελευτώντων ἔστω , νόμος δὲ ὅδε · ὃς ἂν διαθήκην γράφῃ τὰ αὑτοῦ διατιθέμενος , παίδων ὢν πατήρ , πρῶτον μὲν τῶν ὑέων κληρονόμον ὃν ἂν ἀξιώσῃ γίγνεσθαι γραφέτω , τῶν δὲ ἄλλων παίδων , ὃν ἂν μὲν ἑτέρῳ ποιεῖσθαι διδῷ δεχομένῳ , γραφέσθω τοῦτο αὐτό · ἐὰν δὲ περιγίγνηταί τις τῶν ὑέων αὐτῷ μὴ ἐπί τινι κλήρῳ πεποιημένος , ὃν κατὰ νόμον ἐλπὶς εἰς ἀποικίαν ἐκπεμφθήσεσθαι , τούτῳ τῶν ἄλλων χρημάτων ἐξέστω τῷ πατρὶ διδόναι ὅσα ἂν ἐθέλῃ , πλὴν τοῦ πατρῴου κλήρου καὶ τῆς περὶ τὸν κλῆρον κατασκευῆς πάσης , καὶ ἐὰν πλείους ὦσιν , πρὸς μέρος ὁ πατὴρ ὅπῃ ἂν ἐθέλῃ νεμέτω τὰ περιόντα τοῦ κλήρου . ὅτῳ δʼ ἂν τῶν ὑέων ὑπάρχων οἶκος ᾖ , μὴ νέμειν τούτῳ τῶν χρημάτων , θυγατρί τε ὡσαύτως , ᾗ μὲν ἂν ἐγγεγυημένος ὡς ἀνὴρ ἐσόμενος ᾖ , μὴ νέμειν , ᾗ δʼ ἂν μή , νέμειν · ἐὰν δέ τῳ τῶν ὑέων ἢ καὶ τῶν θυγατέρων φανῇ κλῆρος ἐπιχώριος τῆς διαθήκης γενόμενος ὕστερον , τῷ κληρονόμῳ τοῦ τὴν διαθήκην διαθεμένου καταλειπέτω . ἐὰν δὲ ἄρρενας μὲν μὴ λείπῃ , θηλείας δέ , ὁ διατιθέμενος , ἄνδρα μὲν τῶν θυγατέρων ᾗτινι ἂν ἐθέλῃ , ὑὸν δὲ αὑτῷ καταλειπέτω , γράψας κληρονόμον ·
Lemmas: ὁ λόγος οὗτος , ἀγαθός , φοβέω , ὁ νόμος τίθημι ὁ ἔξεστι ὁ ἑαυτοῦ διατίθημι ἁπλῶς ὅπως ἄν τις ἐθέλω ὁ παράπαν , ἐγώ δέ καί σύ ὁ ἐν ὁ σός πόλις μέλλω τελευτάω ἀποκρίνω ἐμμελής πως . ὦ φίλος , φημί , καί ἄτεχνος ἐφήμερος , χαλεπός σύ εἰμί γιγνώσκω ὁ ὑμέτερος αὐτός χρῆμα καί πρός γε σύ αὐτός , ὥσπερ καί ὁ ὁ Πυθία γράμμα φράζω , ὁ νῦν . ἐγώ οὖν νομοθέτης εἰμί οὔτε σύ σύ αὐτός εἰμί τίθημι οὔτε ὁ οὐσία οὗτος , σύμπας δέ ὁ γένος σύ ὁ τε ἔμπροσθεν καί ὁ ἔπειτα εἰμί , καί ἔτι μάλα ὁ πόλις εἰμί ὁ τε γένος πᾶς καί ὁ οὐσία · καί οὕτως οὗτος ἔχω , οὐ , ἐάν τις σύ θωπεία ὑποτρέχω ἐν νόσος ἤ γῆρας σαλεύω παρά ὁ ἀγαθός διατίθημι πείθω , συγχωρέω ἑκών , ὅτι δέ ὁ πόλις τε ἀγαθός πᾶς καί γένος , πρός πᾶς οὗτος βλέπω νομοθετέω , ὁ εἷς ἕκαστος κατατίθημι ἐν μοῖρα ἐλαχύς δίκαιος . σύ δέ ἐγώ ἵλαος τε καί εὐμενής εἰμί πορεύω ᾗ κατά φύσις νῦν πορεύω ὁ ἀνθρώπινος · ἐγώ δέ περί ὁ ἄλλος ὁ ὑμέτερος μέλω , κήδω ὅτι μάλα εἰς δύναμις , οὐ ὁ μέν , ὁ δέ οὐ . οὗτος μέν οὖν παραμύθιον τε καί προοίμιον ὁ τε ζάω , ὦ Κλεινίας , καί ὁ τελευτάω εἰμί , νόμος δέ ὅδε · ὅς ἄν διαθήκη γράφω ὁ ἑαυτοῦ διατίθημι , παῖς εἰμί πατήρ , πρῶτος μέν ὁ υἱός κληρονόμος ὅς ἄν ἀξιόω γίγνομαι γράφω , ὁ δέ ἄλλος παῖς , ὅς ἄν μέν ἕτερος ποιέω δίδωμι δέχομαι , γράφω οὗτος αὐτός · ἐάν δέ περιγίγνομαι τις ὁ υἱός αὐτός μή ἐπί τις κλῆρος ποιέω , ὅς κατά νόμος ἐλπίς εἰς ἀποικία ἐκπέμπω , οὗτος ὁ ἄλλος χρῆμα ἔξεστι ὁ πατήρ δίδωμι ὅσος ἄν ἐθέλω , πλήν ὁ πατρῷος κλῆρος καί ὁ περί ὁ κλῆρος κατασκευή πᾶς , καί ἐάν πολύς εἰμί , πρός μέρος ὁ πατήρ ὅπῃ ἄν ἐθέλω νέμω ὁ περίειμι ὁ κλῆρος . ὅστις δέ ἄν ὁ υἱός ὑπάρχω οἶκος εἰμί , μή νέμω οὗτος ὁ χρῆμα , θυγάτηρ τε ὡσαύτως , ὅς μέν ἄν ἐνεγγυάω ὡς ἀνήρ εἰμί εἰμί , μή νέμω , ᾗ δέ ἄν μή , νέμω · ἐάν δέ τις ὁ υἱός ἤ καί ὁ θυγάτηρ φαίνω κλῆρος ἐπιχώριος ὁ διαθήκη γίγνομαι ὕστερον , ὁ κληρόνομος ὁ ὁ διαθήκη διατίθημι καταλείπω . ἐάν δέ ἄρσην μέν μή λείπω , θῆλυς δέ , ὁ διατίθημι , ἀνήρ μέν ὁ θυγάτηρ ὅστις ἄν ἐθέλω , υἱός δέ ἑαυτοῦ καταλείπω , γράφω κληρονόμος ·