plato-philosophy.leges 1.625
λέγεται γὰρ οὕτω παρʼ ἡμῖν · καὶ δὴ καὶ τὸν ἀδελφόν γε αὐτοῦ Ῥαδάμανθυν—ἀκούετε γὰρ τὸ ὄνομα—δικαιότατον γεγονέναι . τοῦτον οὖν φαῖμεν ἂν ἡμεῖς γε οἱ Κρῆτες , ἐκ τοῦ τότε διανέμειν τὰ περὶ τὰς δίκας , ὀρθῶς τοῦτον τὸν ἔπαινον αὐτὸν εἰληφέναι . καὶ καλόν γε τὸ κλέος ὑεῖ τε Διὸς μάλα πρέπον . ἐπειδὴ δὲ ἐν τοιούτοις ἤθεσι τέθραφθε νομικοῖς σύ τε καὶ ὅδε , προσδοκῶ οὐκ ἂν ἀηδῶς περί τε πολιτείας τὰ νῦν καὶ νόμων τὴν διατριβήν , λέγοντάς τε καὶ ἀκούοντας ἅμα κατὰ τὴν πορείαν , ποιήσασθαι . πάντως δʼ ἥ γε ἐκ Κνωσοῦ ὁδὸς εἰς τὸ τοῦ Διὸς ἄντρον καὶ ἱερόν , ὡς ἀκούομεν , ἱκανή , καὶ ἀνάπαυλαι κατὰ τὴν ὁδόν , ὡς εἰκός , πνίγους ὄντος τὰ νῦν , ἐν τοῖς ὑψηλοῖς δένδρεσίν εἰσι σκιαραί , καὶ ταῖς ἡλικίαις πρέπον ἂν ἡμῶν εἴη τὸ διαναπαύεσθαι πυκνὰ ἐν αὐταῖς , λόγοις τε ἀλλήλους παραμυθουμένους τὴν ὁδὸν ἅπασαν οὕτω μετὰ ῥᾳστώνης διαπερᾶναι . καὶ μὴν ἔστιν γε , ὦ ξένε , προϊόντι κυπαρίττων τε ἐν τοῖς ἄλσεσιν ὕψη καὶ κάλλη θαυμάσια , καὶ λειμῶνες ἐν οἷσιν ἀναπαυόμενοι διατρίβοιμεν ἄν . ὀρθῶς λέγεις . πάνυ μὲν οὖν · ἰδόντες δὲ μᾶλλον φήσομεν . ἀλλʼ ἴωμεν ἀγαθῇ τύχῃ . ταῦτʼ εἴη . καί μοι λέγε · κατὰ τί τὰ συσσίτιά τε ὑμῖν συντέταχεν ὁ νόμος καὶ τὰ γυμνάσια καὶ τὴν τῶν ὅπλων ἕξιν ; οἶμαι μέν , ὦ ξένε , καὶ παντὶ ῥᾴδιον ὑπολαβεῖν εἶναι τά γε ἡμέτερα . τὴν γὰρ τῆς χώρας πάσης Κρήτης φύσιν ὁρᾶτε ὡς οὐκ ἔστι , καθάπερ ἡ τῶν Θετταλῶν , πεδιάς , διὸ δὴ καὶ τοῖς μὲν ἵπποις ἐκεῖνοι χρῶνται μᾶλλον , δρόμοισιν δὲ ἡμεῖς · ἥδε γὰρ ἀνώμαλος αὖ καὶ πρὸς τὴν τῶν πεζῇ δρόμων ἄσκησιν μᾶλλον σύμμετρος . ἐλαφρὰ δὴ τὰ ὅπλα ἀναγκαῖον ἐν τῷ τοιούτῳ κεκτῆσθαι καὶ μὴ βάρος ἔχοντα θεῖν · τῶν δὴ τόξων καὶ τοξευμάτων ἡ κουφότης ἁρμόττειν δοκεῖ . ταῦτʼ οὖν πρὸς τὸν πόλεμον ἡμῖν ἅπαντα ἐξήρτυται , καὶ πάνθʼ ὁ νομοθέτης , ὥς γʼ ἐμοὶ φαίνεται , πρὸς τοῦτο βλέπων συνετάττετο · ἐπεὶ καὶ τὰ συσσίτια κινδυνεύει συναγαγεῖν , ὁρῶν ὡς πάντες ὁπόταν στρατεύωνται , τόθʼ ὑπʼ αὐτοῦ τοῦ πράγματος ἀναγκάζονται φυλακῆς αὑτῶν ἕνεκα συσσιτεῖν τοῦτον τὸν χρόνον . ἄνοιαν δή μοι δοκεῖ καταγνῶναι τῶν πολλῶν ὡς οὐ μανθανόντων ὅτι πόλεμος ἀεὶ πᾶσιν διὰ βίου συνεχής ἐστι πρὸς ἁπάσας τὰς πόλεις ·
Lemmas: λέγω γάρ οὕτως παρά ἐγώ · καί δή καί ὁ ἀδελφός γε αὐτός Ῥαδάμανθυς γάρ ὁ ὄνομα—δικαιότατον γίγνομαι . οὗτος οὖν φημί ἄν ἐγώ γε ὁ Κρής , ἐκ ὁ τότε διανέμω ὁ περί ὁ δίκη , ὀρθός οὗτος ὁ ἔπαινος αὐτός λαμβάνω . καί καλός γε ὁ κλέος υἱός τε Ζεύς μάλα πρέπω . ἐπειδή δέ ἐν τοιοῦτος ἦθος τρέφω νομικός σύ τε καί ὅδε , προσδοκάω οὐ ἄν ἀηδής περί τε πολιτεία ὁ νῦν καί νόμος ὁ διατριβή , λέγω τε καί ἀκούω ἅμα κατά ὁ πορεία , ποιέω . πάντως δέ ὁ γε ἐκ Κνωσσός ὁδός εἰς ὁ ὁ Ζεύς ἄντρον καί ἱερός , ὡς ἀκούω , ἱκανός , καί ἀνάπαυλα κατά ὁ ὁδός , ὡς ἔοικα , πνῖγος εἰμί ὁ νῦν , ἐν ὁ ὑψηλός δένδρον εἰμί σκιαρός , καί ὁ ἡλικία πρέπω ἄν ἐγώ εἰμί ὁ διαναπαύω πυκνός ἐν αὐτός , λόγος τε ἀλλήλων παραμυθέομαι ὁ ὁδός ἅπας οὕτως μετά ῥᾳστώνη διαπεραίνω . καί μήν εἰμί γε , ὦ ξένος , προέρχομαι κυπάρισσος τε ἐν ὁ ἄλσος ὕψος καί κάλλος θαυμάσιος , καί λειμών ἐν ὅς ἀναπαύω διατρίβω ἄν . ὀρθός λέγω . πάνυ μέν οὖν · ὁράω δέ μάλα φημί . ἀλλά ἔρχομαι ἀγαθός τύχη . οὗτος εἰμί . καί ἐγώ λέγω · κατά τίς ὁ συσσίτιον τε σύ συντάσσω ὁ νόμος καί ὁ γυμνάσιον καί ὁ ὁ ὅπλον ἕξις ; οἴομαι μέν , ὦ ξένος , καί πᾶς ῥᾴδιος ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ γε ἡμέτερος . ὁ γάρ ὁ χώρα πᾶς Κρήτη φύσις ὁράω ὡς οὐ εἰμί , καθά ὁ ὁ Θεσσαλός , πεδιάς , διό δή καί ὁ μέν ἵππος ἐκεῖνος χράω μάλα , δρόμος δέ ἐγώ · ὅδε γάρ ἀνώμαλος αὖ καί πρός ὁ ὁ πεζός δρόμος ἄσκησις μάλα σύμμετρος . ἐλαφρός δή ὁ ὅπλον ἀναγκαῖος ἐν ὁ τοιοῦτος κτάομαι καί μή βάρος ἔχω θέω · ὁ δή τόξον καί τόξευμα ὁ κουφότης ἁρμόζω δοκέω . οὗτος οὖν πρός ὁ πόλεμος ἐγώ ἅπας ἐξαρτύω , καί πᾶς ὁ νομοθέτης , ὡς γε ἐγώ φαίνω , πρός οὗτος βλέπω συντάσσω · ἐπεί καί ὁ συσσίτιον κινδυνεύω συνάγω , ὁράω ὡς πᾶς ὁπόταν στρατεύω , τότε ὑπό αὐτός ὁ πρᾶγμα ἀναγκάζω φυλακή ἑαυτοῦ ἕνεκα συσσιτέω οὗτος ὁ χρόνος . ἄνοια δή ἐγώ δοκέω καταγιγνώσκω ὁ πολύς ὡς οὐ μανθάνω ὅτι πόλεμος ἀεί πᾶς διά βίος συνεχής εἰμί πρός ἅπας ὁ πόλις ·