plato-philosophy.leges 10.897
εἶεν . ἄγει μὲν δὴ ψυχὴ πάντα τὰ κατʼ οὐρανὸν καὶ γῆν καὶ θάλατταν ταῖς αὑτῆς κινήσεσιν , αἷς ὀνόματά ἐστιν βούλεσθαι , σκοπεῖσθαι , ἐπιμελεῖσθαι , βουλεύεσθαι , δοξάζειν ὀρθῶς ἐψευσμένως , χαίρουσαν λυπουμένην , θαρροῦσαν φοβουμένην , μισοῦσαν στέργουσαν , καὶ πάσαις ὅσαι τούτων συγγενεῖς ἢ πρωτουργοὶ κινήσεις τὰς δευτερουργοὺς αὖ παραλαμβάνουσαι κινήσεις σωμάτων ἄγουσι πάντα εἰς αὔξησιν καὶ φθίσιν καὶ διάκρισιν καὶ σύγκρισιν καὶ τούτοις ἑπομένας θερμότητας ψύξεις , βαρύτητας κουφότητας , σκληρὸν καὶ μαλακόν , λευκὸν καὶ μέλαν , αὐστηρὸν καὶ γλυκύ , καὶ πᾶσιν οἷς ψυχὴ χρωμένη , νοῦν μὲν προσλαβοῦσα ἀεὶ θεὸν ὀρθῶς θεοῖς , ὀρθὰ καὶ εὐδαίμονα παιδαγωγεῖ πάντα , ἀνοίᾳ δὲ συγγενομένη πάντα αὖ τἀναντία τούτοις ἀπεργάζεται . τιθῶμεν ταῦτα οὕτως ἔχειν , ἢ ἔτι διστάζομεν εἰ ἑτέρως πως ἔχει ; οὐδαμῶς . πότερον οὖν δὴ ψυχῆς γένος ἐγκρατὲς οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ πάσης τῆς περιόδου γεγονέναι φῶμεν ; τὸ φρόνιμον καὶ ἀρετῆς πλῆρες , ἢ τὸ μηδέτερα κεκτημένον ; βούλεσθε οὖν πρὸς ταῦτα ὧδε ἀποκρινώμεθα ; πῶς ; εἰ μέν , ὦ θαυμάσιε , φῶμεν , ἡ σύμπασα οὐρανοῦ ὁδὸς ἅμα καὶ φορὰ καὶ τῶν ἐν αὐτῷ ὄντων ἁπάντων νοῦ κινήσει καὶ περιφορᾷ καὶ λογισμοῖς ὁμοίαν φύσιν ἔχει καὶ συγγενῶς ἔρχεται , δῆλον ὡς τὴν ἀρίστην ψυχὴν φατέον ἐπιμελεῖσθαι τοῦ κόσμου παντὸς καὶ ἄγειν αὐτὸν τὴν τοιαύτην ὁδὸν ἐκείνην . ὀρθῶς . εἰ δὲ μανικῶς τε καὶ ἀτάκτως ἔρχεται , τὴν κακήν . καὶ ταῦτα ὀρθῶς . τίνα οὖν δὴ νοῦ κίνησις φύσιν ἔχει ; τοῦτο ἤδη χαλεπόν , ὦ φίλοι , ἐρώτημα ἀποκρινόμενον εἰπεῖν ἐμφρόνως · διὸ δὴ καὶ ἐμὲ τῆς ἀποκρίσεως ὑμῖν δίκαιον τὰ νῦν προσλαμβάνειν . εὖ λέγεις . μὴ τοίνυν ἐξ ἐναντίας οἷον εἰς ἥλιον ἀποβλέποντες , νύκτα ἐν μεσημβρίᾳ ἐπαγόμενοι , ποιησώμεθα τὴν ἀπόκρισιν , ὡς νοῦν ποτε θνητοῖς ὄμμασιν ὀψόμενοί τε καὶ γνωσόμενοι ἱκανῶς · πρὸς δὲ εἰκόνα τοῦ ἐρωτωμένου βλέποντας ἀσφαλέστερον ὁρᾶν . πῶς λέγεις ; ἧι προσέοικεν κινήσει νοῦς τῶν δέκα ἐκείνων κινήσεων , τὴν εἰκόνα λάβωμεν · ἣν συναναμνησθεὶς ὑμῖν ἐγὼ κοινῇ τὴν ἀπόκρισιν ποιήσομαι . κάλλιστα ἂν λέγοις . μεμνήμεθα τοίνυν τῶν τότε ἔτι τοῦτό γε , ὅτι τῶν πάντων τὰ μὲν κινεῖσθαι , τὰ δὲ μένειν ἔθεμεν ; ναί .
Lemmas: εἶεν . ἄγω μέν δή ψυχή πᾶς ὁ κατά οὐρανός καί γῆ καί θάλασσα ὁ ἑαυτοῦ κίνησις , ὅς ὄνομα εἰμί βούλομαι , σκοπέω , ἐπιμελέομαι , βουλεύω , δοξάζω ὀρθός ἐψευσμένως , χαίρω λυπέω , θαρσέω φοβέω , μισέω στέργω , καί πᾶς ὅσος οὗτος συγγενής ἤ πρωτουργός κίνησις ὁ δευτερουργός αὖ παραλαμβάνω κίνησις σῶμα ἄγω πᾶς εἰς αὔξησις καί φθίσις καί διάκρισις καί σύγκρισις καί οὗτος ἕπομαι θερμότης ψῦξις , βαρύτης κουφότης , σκληρός καί μαλακός , λευκός καί μέλας , αὐστηρός καί γλυκύς , καί πᾶς ὅς ψυχή χράω , νόος μέν προσλαμβάνω ἀεί θεός ὀρθός θεός , ὀρθός καί εὐδαίμων παιδαγωγέω πᾶς , ἄνοια δέ συγγίγνομαι πᾶς αὖ ἐναντίος οὗτος ἀπεργάζομαι . τίθημι οὗτος οὕτως ἔχω , ἤ ἔτι διστάζω εἰ ἕτερος πως ἔχω ; οὐδαμῶς . πότερος οὖν δή ψυχή γένος ἐγκρατής οὐρανός καί γῆ καί πᾶς ὁ περίοδος γίγνομαι φημί ; ὁ φρόνιμος καί ἀρετή πλήρης , ἤ ὁ μηδέτερος κτάομαι ; βούλομαι οὖν πρός οὗτος ὧδε ἀποκρίνω ; πῶς ; εἰ μέν , ὦ θαυμάσιος , φημί , ὁ σύμπας οὐρανός ὁδός ἅμα καί φορά καί ὁ ἐν αὐτός εἰμί ἅπας νόος κίνησις καί περιφορά καί λογισμός ὅμοιος φύσις ἔχω καί συγγενής ἔρχομαι , δῆλος ὡς ὁ ἀγαθός ψυχή φημί ἐπιμελέομαι ὁ κόσμος πᾶς καί ἄγω αὐτός ὁ τοιοῦτος ὁδός ἐκεῖνος . ὀρθός . εἰ δέ μανικός τε καί ἄτακτος ἔρχομαι , ὁ κακός . καί οὗτος ὀρθός . τίς οὖν δή νόος κίνησις φύσις ἔχω ; οὗτος ἤδη χαλεπός , ὦ φίλος , ἐρώτημα ἀποκρίνω λέγω ἔμφρων · διό δή καί ἐγώ ὁ ἀπόκρισις σύ δίκαιος ὁ νῦν προσλαμβάνω . εὖ λέγω . μή τοίνυν ἐκ ἐναντίος οἷος εἰς ἥλιος ἀποβλέπω , νύξ ἐν μεσημβρία ἐπάγω , ποιέω ὁ ἀπόκρισις , ὡς νόος ποτέ θνητός ὄμμα ὁράω τε καί γιγνώσκω ἱκανός · πρός δέ εἰκών ὁ ἐρωτάω βλέπω ἀσφαλής ὁράω . πῶς λέγω ; ὅς προσέοικα κίνησις νόος ὁ δέκα ἐκεῖνος κίνησις , ὁ εἰκών λαμβάνω · ὅς συναναμιμνήσκω σύ ἐγώ κοινῇ ὁ ἀπόκρισις ποιέω . καλός ἄν λέγω . μιμνῄσκω τοίνυν ὁ τότε ἔτι οὗτος γε , ὅτι ὁ πᾶς ὁ μέν κινέω , ὁ δέ μένω τίθημι ; ναί .