plato-philosophy.leges 9.863
γιγνώσκων που τοῖς τοιούτοις πᾶσιν ὡς οὔτε αὐτοῖς ἔτι ζῆν ἄμεινον , τούς τε ἄλλους ἂν διπλῇ ὠφελοῖεν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ βίου , παράδειγμα μὲν τοῦ μὴ ἀδικεῖν τοῖς ἄλλοις γενόμενοι , ποιοῦντες δὲ ἀνδρῶν κακῶν ἔρημον τὴν πόλιν , οὕτω δὴ τῶν τοιούτων πέρι νομοθέτῃ κολαστὴν τῶν ἁμαρτημάτων θάνατον ἀνάγκη νέμειν , ἄλλως δὲ οὐδαμῶς . ἔοικε μέν πως λέγεσθαι τὰ παρὰ σοῦ καὶ μάλα μετρίως , ἥδιον δʼ ἂν ἔτι σαφέστερον ἀκούσαιμεν ταῦτα ῥηθέντα , τὸ τῆς ἀδικίας τε καὶ βλάβης διάφορον καὶ τὸ τῶν ἑκουσίων καὶ ἀκουσίων ὡς ἐν τούτοις διαπεποίκιλται . πειρατέον τοίνυν ὡς κελεύετε δρᾶν , καὶ λέγειν . δῆλον γὰρ ὅτι τοσόνδε γε περὶ ψυχῆς καὶ λέγετε πρὸς ἀλλήλους καὶ ἀκούετε , ὡς ἓν μὲν ἐν αὐτῇ τῆς φύσεως εἴτε τι πάθος εἴτε τι μέρος ὢν ὁ θυμός , δύσερι καὶ δύσμαχον κτῆμα ἐμπεφυκός , ἀλογίστῳ βίᾳ πολλὰ ἀνατρέπει . πῶς δʼ οὔ ; καὶ μὴν ἡδονήν γε οὐ ταὐτὸν τῷ θυμῷ προσαγορεύομεν , ἐξ ἐναντίας δὲ αὐτῷ φαμεν ῥώμης δυναστεύουσαν , πειθοῖ μετὰ ἀπάτης βιαίου πράττειν πᾶν ὅτιπερ ἂν αὐτῆς ἡ βούλησις ἐθελήσῃ . καὶ μάλα . τρίτον μὴν ἄγνοιαν λέγων ἄν τις τῶν ἁμαρτημάτων αἰτίαν οὐκ ἂν ψεύδοιτο · διχῇ μὴν διελόμενος αὐτὸ ὁ νομοθέτης ἂν βελτίων εἴη , τὸ μὲν ἁπλοῦν αὐτοῦ κούφων ἁμαρτημάτων αἴτιον ἡγούμενος , τὸ δὲ διπλοῦν , ὅταν ἀμαθαίνῃ τις μὴ μόνον ἀγνοίᾳ συνεχόμενος ἀλλὰ καὶ δόξῃ σοφίας , ὡς εἰδὼς παντελῶς περὶ ἃ μηδαμῶς οἶδεν , μετὰ μὲν ἰσχύος καὶ ῥώμης ἑπομένης μεγάλων καὶ ἀμούσων ἁμαρτημάτων τιθεὶς αἴτια τὰ τοιαῦτα , ἀσθενείας δὲ ἑπομένης , παίδειά τε ἁμαρτήματα καὶ πρεσβυτέρων γιγνόμενα θήσει μὲν ἁμαρτήματα καὶ ὡς ἁμαρτάνουσιν νόμους τάξει , πρᾳοτάτους γε μὴν πάντων καὶ συγγνώμης πλείστης ἐχομένους . εἰκότα λέγεις . ἡδονῆς μὲν τοίνυν καὶ θυμοῦ λέγομεν σχεδὸν ἅπαντες ὡς ὁ μὲν κρείττων ἡμῶν , ὁ δὲ ἥττων ἐστίν · καὶ ἔχει ταύτῃ . παντάπασι μὲν οὖν . ἀγνοίας δέ γε ὡς ὁ μὲν ἡμῶν κρείττων , ὁ δὲ ἥττων , οὐκ ἠκούσαμεν πώποτε . ἀληθέστατα . πάντα δέ γε προτρέπειν ταῦτά φαμεν εἰς τὴν αὑτοῦ βούλησιν ἐπισπώμενον ἕκαστον εἰς τἀναντία πολλάκις ἅμα . πλειστάκις μὲν οὖν .
Lemmas: γιγνώσκω που ὁ τοιοῦτος πᾶς ὡς οὔτε αὐτός ἔτι ζάω ἀγαθός , ὁ τε ἄλλος ἄν διπλός ὠφελέω ἀπαλλάσσω ὁ βίος , παράδειγμα μέν ὁ μή ἀδικέω ὁ ἄλλος γίγνομαι , ποιέω δέ ἀνήρ κακός ἐρῆμος ὁ πόλις , οὕτως δή ὁ τοιοῦτος περί νομοθέτης κολαστής ὁ ἁμάρτημα θάνατος ἀνάγκη νέμω , ἄλλος δέ οὐδαμῶς . ἔοικα μέν πως λέγω ὁ παρά σύ καί μάλα μέτριος , ἡδύς δέ ἄν ἔτι σαφής ἀκούω οὗτος λέγω , ὁ ὁ ἀδικία τε καί βλάβη διάφορος καί ὁ ὁ ἑκούσιος καί ἀκούσιος ὡς ἐν οὗτος διαποικίλλω . πειράω τοίνυν ὡς κελεύω δράω , καί λέγω . δῆλος γάρ ὅτι τοσόσδε γε περί ψυχή καί λέγω πρός ἀλλήλων καί ἀκούω , ὡς εἷς μέν ἐν αὐτός ὁ φύσις εἴτε τις πάθος εἴτε τις μέρος εἰμί ὁ θυμός , δύσερις καί δύσμαχος κτῆμα ἐμφύω , ἀλόγιστος βία πολύς ἀνατρέπω . πῶς δέ οὐ ; καί μήν ἡδονή γε οὐ αὐτός ὁ θυμός προσαγορεύω , ἐκ ἐναντίος δέ αὐτός φημί ῥώμη δυναστεύω , πειθώ μετά ἀπάτη βίαιος πράσσω πᾶς ὅστις ἄν αὐτός ὁ βούλησις ἐθέλω . καί μάλα . τρίτος μήν ἄγνοια λέγω ἄν τις ὁ ἁμάρτημα αἰτία οὐ ἄν ψεύδω · διχή μήν διαιρέω αὐτός ὁ νομοθέτης ἄν ἀγαθός εἰμί , ὁ μέν ἁπλόος αὐτός κοῦφος ἁμάρτημα αἴτιος ἡγέομαι , ὁ δέ διπλόος , ὅταν ἀμαθαίνω τις μή μόνος ἄγνοια συνέχω ἀλλά καί δόξα σοφία , ὡς οἶδα παντελής περί ὅς μηδαμῶς οἶδα , μετά μέν ἰσχύς καί ῥώμη ἕπομαι μέγας καί ἄμουσος ἁμάρτημα τίθημι αἴτιος ὁ τοιοῦτος , ἀσθένεια δέ ἕπομαι , παίδειος τε ἁμάρτημα καί πρέσβυς γίγνομαι τίθημι μέν ἁμάρτημα καί ὡς ἁμαρτάνω νόμος τάξις , πρᾶος γε μήν πᾶς καί συγγνώμη πολύς ἔχω . ἔοικα λέγω . ἡδονή μέν τοίνυν καί θυμός λέγω σχεδόν ἅπας ὡς ὁ μέν κρατύς ἐγώ , ὁ δέ ἥσσων εἰμί · καί ἔχω ταύτῃ . παντάπασι μέν οὖν . ἄγνοια δέ γε ὡς ὁ μέν ἐγώ κρατύς , ὁ δέ ἥσσων , οὐ ἀκούω πώποτε . ἀληθής . πᾶς δέ γε προτρέπω οὗτος φημί εἰς ὁ ἑαυτοῦ βούλησις ἐπισπάω ἕκαστος εἰς ἐναντίος πολλάκις ἅμα . πλειστάκις μέν οὖν .