plato-philosophy.leges 3.686
οὐκοῦν καὶ τὸ βεβαίως οἴεσθαι ταῦθʼ ἕξειν εἰκὸς αὐτοὺς καὶ χρόνον τινʼ ἂν πολὺν μένειν , ἅτε κεκοινωνηκότας μὲν πολλῶν πόνων καὶ κινδύνων ἀλλήλοις , ὑπὸ γένους δὲ ἑνὸς τῶν βασιλέων ἀδελφῶν ὄντων διακεκοσμῆσθαι , πρὸς τούτοις δʼ ἔτι καὶ πολλοῖς μάντεσι κεχρημένους εἶναι τοῖς τε ἄλλοις καὶ τῷ Δελφικῷ Ἀπόλλωνι ; πῶς δʼ οὐκ εἰκός ; ταῦτα δὴ τὰ μεγάλα οὕτως προσδοκώμενα διέπτατο , ὡς ἔοικε , τότε ταχύ , πλὴν ὅπερ εἴπομεν νυνδὴ σμικροῦ μέρους τοῦ περὶ τὸν ὑμέτερον τόπον , καὶ τοῦτο δὴ πρὸς τὰ δύο μέρη πολεμοῦν οὐ πώποτε πέπαυται μέχρι τὰ νῦν · ἐπεὶ γενομένη γε ἡ τότε διάνοια καὶ συμφωνήσασα εἰς ἕν , ἀνυπόστατον ἄν τινα δύναμιν ἔσχε κατὰ πόλεμον . πῶς γὰρ οὔ ; πῶς οὖν καὶ πῇ διώλετο ; ἆρʼ οὐκ ἄξιον ἐπισκοπεῖν τηλικοῦτον καὶ τοιοῦτον σύστημα ἥτις ποτὲ τύχη διέφθειρε ; σχολῇ γὰρ οὖν δή τις ἂν ἄλλο σκοπῶν , ἢ νόμους ἢ πολιτείας ἄλλας θεάσαιτο σῳζούσας καλὰ καὶ μεγάλα πράγματα ἢ καὶ τοὐναντίον διαφθειρούσας τὸ παράπαν , εἰ ἀμελήσειε τούτων . τοῦτο μὲν ἄρα , ὡς ἔοικεν , εὐτυχῶς πως ἐμβεβήκαμέν γε εἴς τινα σκέψιν ἱκανήν . πάνυ μὲν οὖν . ἆρʼ οὖν , ὦ θαυμάσιε , λελήθαμεν ἄνθρωποι πάντες , καὶ τὰ νῦν δὴ ἡμεῖς , οἰόμενοι μὲν ἑκάστοτέ τι καλὸν ὁρᾶν πρᾶγμα γενόμενον καὶ θαυμαστὰ ἂν ἐργασάμενον , εἴ τις ἄρα ἠπιστήθη καλῶς αὐτῷ χρῆσθαι κατά τινα τρόπον , τὸ δὲ νῦν γε ἡμεῖς τάχʼ ἂν ἴσως περὶ τοῦτο αὐτὸ οὔτʼ ὀρθῶς διανοοίμεθα οὔτε κατὰ φύσιν , καὶ δὴ καὶ περὶ τὰ ἄλλα πάντες πάντα , περὶ ὧν ἂν οὕτω διανοηθῶσιν ; λέγεις δὲ δὴ τί , καὶ περὶ τίνος σοι φῶμεν μάλιστʼ εἰρῆσθαι τοῦτον τὸν λόγον ; ὠγαθέ , καὶ αὐτὸς ἐμαυτοῦ νυνδὴ κατεγέλασα . ἀποβλέψας γὰρ πρὸς τοῦτον τὸν στόλον οὗ πέρι διαλεγόμεθα , ἔδοξέ μοι πάγκαλός τε εἶναι καὶ θαυμαστὸν κτῆμα παραπεσεῖν τοῖς Ἕλλησιν , ὅπερ εἶπον , εἴ τις ἄρα αὐτῷ τότε καλῶς ἐχρήσατο . οὐκοῦν εὖ καὶ ἐχόντως νοῦν σύ τε πάντα εἶπες καὶ ἐπῃνέσαμεν ἡμεῖς ; ἴσως · ἐννοῶ γε μὴν ὡς πᾶς , ὃς ἂν ἴδῃ τι μέγα καὶ δύναμιν ἔχον πολλὴν καὶ ῥώμην , εὐθὺς ἔπαθε τοῦτο , ὡς εἴπερ ἐπίσταιτο ὁ κεκτημένος αὐτῷ χρῆσθαι τοιούτῳ τε ὄντι καὶ τηλικούτῳ , θαυμάστʼ ἂν καὶ πολλὰ κατεργασάμενος εὐδαιμονοῖ .
Lemmas: οὐκοῦν καί ὁ βέβαιος οἴομαι οὗτος ἔχω ἔοικα αὐτός καί χρόνος τις ἄν πολύς μένω , ἅτε κοινωνέω μέν πολύς πόνος καί κίνδυνος ἀλλήλων , ὑπό γένος δέ εἷς ὁ βασιλεύς ἀδελφός εἰμί διακοσμέω , πρός οὗτος δέ ἔτι καί πολύς μάντις χράω εἰμί ὁ τε ἄλλος καί ὁ Δελφικός Ἀπόλλων ; πῶς δέ οὐ ἔοικα ; οὗτος δή ὁ μέγας οὕτως προσδοκάω διαπέταμαι , ὡς ἔοικα , τότε ταχύς , πλήν ὅς λέγω νυνδί μικρός μέρος ὁ περί ὁ ὑμέτερος τόπος , καί οὗτος δή πρός ὁ δύο μέρος πολεμέω οὐ πώποτε παύω μέχρι ὁ νῦν · ἐπεί γίγνομαι γε ὁ τότε διάνοια καί συμφωνέω εἰς εἷς , ἀνυπόστατος ἄν τις δύναμις ἔχω κατά πόλεμος . πῶς γάρ οὐ ; πῶς οὖν καί πῇ διόλλυμι ; ἆρα οὐ ἄξιος ἐπισκοπέω τηλικοῦτος καί τοιοῦτος σύστημα ὅστις ποτέ τύχη διαφθείρω ; σχολή γάρ οὖν δή τις ἄν ἄλλος σκοπέω , ἤ νόμος ἤ πολιτεία ἄλλος θεάομαι σῴζω καλός καί μέγας πρᾶγμα ἤ καί ἐναντίος διαφθείρω ὁ παράπαν , εἰ ἀμελέω οὗτος . οὗτος μέν ἄρα , ὡς ἔοικα , εὐτυχής πως ἐμβαίνω γε εἰς τις σκέψις ἱκανός . πάνυ μέν οὖν . ἆρα οὖν , ὦ θαυμάσιος , λανθάνω ἄνθρωπος πᾶς , καί ὁ νῦν δή ἐγώ , οἴομαι μέν ἑκάστοτε τις καλός ὁράω πρᾶγμα γίγνομαι καί θαυμαστός ἄν ἐργάζομαι , εἰ τις ἄρα ἐπίσταμαι καλός αὐτός χράω κατά τις τρόπος , ὁ δέ νῦν γε ἐγώ τάχα ἄν ἴσως περί οὗτος αὐτός οὔτε ὀρθός διανοέω οὔτε κατά φύσις , καί δή καί περί ὁ ἄλλος πᾶς πᾶς , περί ὅς ἄν οὕτως διανοέω ; λέγω δέ δή τίς , καί περί τίς σύ φημί μάλα λέγω οὗτος ὁ λόγος ; ἀγαθός , καί αὐτός ἐμαυτοῦ νυνδί καταγελάω . ἀποβλέπω γάρ πρός οὗτος ὁ στόλος ὅς περί διαλέγω , δοκέω ἐγώ πάγκαλος τε εἰμί καί θαυμαστός κτῆμα παραπίπτω ὁ Ἕλλην , ὅς λέγω , εἰ τις ἄρα αὐτός τότε καλός χράω . οὐκοῦν εὖ καί ἐχόντως νόος σύ τε πᾶς λέγω καί ἐπαινέω ἐγώ ; ἴσως · ἐννοέω γε μήν ὡς πᾶς , ὅς ἄν ὁράω τις μέγας καί δύναμις ἔχω πολύς καί ῥώμη , εὐθύς πάσχω οὗτος , ὡς εἴπερ ἐπίσταμαι ὁ κτάομαι αὐτός χράω τοιοῦτος τε εἰμί καί τηλικοῦτος , θαυμαστός ἄν καί πολύς κατεργάζομαι εὐδαιμονέω .