plato-philosophy.leges 6.770
πῶς γὰρ ἄν ; οὐκοῦν ἐν τῷ νῦν παρόντι ποιητέον ἐμοὶ καὶ σφῷν τοῦτο ; τὸ ποῖον δὴ λέγεις ; ἐπειδὴ νομοθετεῖν μὲν μέλλομεν , ᾕρηνται δὲ ἡμῖν νομοφύλακες , ἡμεῖς δʼ ἐν δυσμαῖς τοῦ βίου , οἱ δʼ ὡς πρὸς ἡμᾶς νέοι , ἅμα μέν , ὥς φαμεν , δεῖ νομοθετεῖν ἡμᾶς , ἅμα δὲ πειρᾶσθαι ποιεῖν καὶ τούτους αὐτοὺς νομοθέτας τε καὶ νομοφύλακας εἰς τὸ δυνατόν . τί μήν ; εἴπερ οἷοί τέ γʼ ἐσμὲν ἱκανῶς . ἀλλʼ οὖν πειρατέα γε καὶ προθυμητέα . πῶς γὰρ οὔ ; λέγωμεν δὴ πρὸς αὐτούς · ὦ φίλοι σωτῆρες νόμων , ἡμεῖς περὶ ἑκάστων ὧν τίθεμεν τοὺς νόμους πάμπολλα παραλείψομεν—ἀνάγκη γάρ—οὐ μὴν ἀλλʼ ὅσα γε μὴ σμικρὰ καὶ τὸ ὅλον εἰς δύναμιν οὐκ ἀνήσομεν ἀπεριήγητον καθάπερ τινὶ περιγραφῇ · τοῦτο δὲ δεήσει συμπληροῦν ὑμᾶς τὸ περιηγηθέν . ὅποι δὲ βλέποντες δράσετε τὸ τοιοῦτον , ἀκούειν χρή . Μέγιλλος μὲν γὰρ καὶ ἐγὼ καὶ Κλεινίας εἰρήκαμέν τε αὐτὰ ἀλλήλοις οὐκ ὀλιγάκις , ὁμολογοῦμέν τε λέγεσθαι καλῶς · ὑμᾶς δὲ ἡμῖν βουλόμεθα συγγνώμονάς τε ἅμα καὶ μαθητὰς γίγνεσθαι , βλέποντας πρὸς ταῦτα εἰς ἅπερ ἡμεῖς συνεχωρήσαμεν ἀλλήλοις τὸν νομοφύλακά τε καὶ νομοθέτην δεῖν βλέπειν . ἦν δὲ ἡ συγχώρησις ἓν ἔχουσα κεφάλαιον , ὅπως ποτὲ ἀνὴρ ἀγαθὸς γίγνοιτʼ ἄν , τὴν ἀνθρώπῳ προσήκουσαν ἀρετὴν τῆς ψυχῆς ἔχων ἔκ τινος ἐπιτηδεύματος ἤ τινος ἤθους ἢ ποιᾶς κτήσεως ἢ ἐπιθυμίας ἢ δόξης ἢ μαθημάτων ποτέ τινων , εἴτε ἄρρην τις τῶν συνοικούντων οὖσα ἡ φύσις εἴτε θήλεια , νέων ἢ γερόντων , ὅπως εἰς ταὐτὸν τοῦτο ὃ λέγομεν τεταμένη σπουδὴ πᾶσα ἔσται διὰ παντὸς τοῦ βίου , τῶν δʼ ἄλλων ὁπόσα ἐμπόδια τούτοις μηδὲν προτιμῶν φανεῖται μηδʼ ὁστισοῦν , τελευτῶν δὲ καὶ πόλεως , ἐὰν ἀνάστατον ἀνάγκη φαίνηται γίγνεσθαι πρὶν ἐθέλειν δούλειον ὑπομείνασα ζυγὸν ἄρχεσθαι ὑπὸ χειρόνων , ἢ λείπειν φυγῇ τὴν πόλιν · ὡς πάντα τὰ τοιαῦτα ἄρʼ ἔσθʼ ὑπομενετέον πάσχοντας πρὶν ἀλλάξασθαι πολιτείαν ἣ χείρους ἀνθρώπους πέφυκε ποιεῖν .
Lemmas: πῶς γάρ ἄν ; οὐκοῦν ἐν ὁ νῦν πάρειμι ποιέω ἐγώ καί σύ οὗτος ; ὁ ποῖος δή λέγω ; ἐπειδή νομοθετέω μέν μέλλω , αἱρέω δέ ἐγώ νομοφύλαξ , ἐγώ δέ ἐν δυσμή ὁ βίος , ὁ δέ ὡς πρός ἐγώ νέος , ἅμα μέν , ὡς φημί , δέω νομοθετέω ἐγώ , ἅμα δέ πειράω ποιέω καί οὗτος αὐτός νομοθέτης τε καί νομοφύλαξ εἰς ὁ δυνατός . τίς μήν ; εἴπερ οἷος τε γε εἰμί ἱκανός . ἀλλά οὖν πειρατέον γε καί προθυμητέον . πῶς γάρ οὐ ; λέγω δή πρός αὐτός · ὦ φίλος σωτήρ νόμος , ἐγώ περί ἕκαστος ὅς τίθημι ὁ νόμος πάμπολυς παραλείπω γάρος μήν ἀλλά ὅσος γε μή μικρός καί ὁ ὅλος εἰς δύναμις οὐ ἀνίημι ἀπεριήγητος καθά τις περιγραφή · οὗτος δέ δέω συμπληρόω σύ ὁ περιηγέομαι . ὅποι δέ βλέπω δράω ὁ τοιοῦτος , ἀκούω χρή . Μέγιλλος μέν γάρ καί ἐγώ καί Κλεινίας λέγω τε αὐτός ἀλλήλων οὐ ὀλιγάκις , ὁμολογέω τε λέγω καλός · σύ δέ ἐγώ βούλομαι συγγνώμων τε ἅμα καί μαθητής γίγνομαι , βλέπω πρός οὗτος εἰς ὅς ἐγώ συγχωρέω ἀλλήλων ὁ νομοφύλαξ τε καί νομοθέτης δέω βλέπω . εἰμί δέ ὁ συγχώρησις εἷς ἔχω κεφάλαιος , ὅπως ποτέ ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι ἄν , ὁ ἄνθρωπος προσήκω ἀρετή ὁ ψυχή ἔχω ἐκ τις ἐπιτήδευμα ἤ τις ἦθος ἤ ποιός κτῆσις ἤ ἐπιθυμία ἤ δόξα ἤ μάθημα ποτέ τις , εἴτε ἄρσην τις ὁ συνοικέω εἰμί ὁ φύσις εἴτε θῆλυς , νέος ἤ γέρων , ὅπως εἰς αὐτός οὗτος ὅς λέγω τείνω σπουδή πᾶς εἰμί διά πᾶς ὁ βίος , ὁ δέ ἄλλος ὁπόσος ἐμπόδιος οὗτος μηδείς προτιμάω φαίνω μηδέ ὅστις , τελευτάω δέ καί πόλις , ἐάν ἀνάστατος ἀνάγκη φαίνω γίγνομαι πρίν ἐθέλω δουλεία ὑπομένω ζυγόν ἄρχω ὑπό κακός , ἤ λείπω φυγή ὁ πόλις · ὡς πᾶς ὁ τοιοῦτος ἄρα εἰμί ὑπομενετέον πάσχω πρίν ἀλλάσσω πολιτεία ὅς κακός ἄνθρωπος φύω ποιέω .