plato-philosophy.leges 1.645
μιᾷ γάρ φησιν ὁ λόγος δεῖν τῶν ἕλξεων συνεπόμενον ἀεὶ καὶ μηδαμῇ ἀπολειπόμενον ἐκείνης , ἀνθέλκειν τοῖς ἄλλοις νεύροις ἕκαστον , ταύτην δʼ εἶναι τὴν τοῦ λογισμοῦ ἀγωγὴν χρυσῆν καὶ ἱεράν , τῆς πόλεως κοινὸν νόμον ἐπικαλουμένην , ἄλλας δὲ σκληρὰς καὶ σιδηρᾶς , τὴν δὲ μαλακὴν ἅτε χρυσῆν οὖσαν , τὰς δὲ ἄλλας παντοδαποῖς εἴδεσιν ὁμοίας . δεῖν δὴ τῇ καλλίστῃ ἀγωγῇ τῇ τοῦ νόμου ἀεὶ συλλαμβάνειν · ἅτε γὰρ τοῦ λογισμοῦ καλοῦ μὲν ὄντος , πρᾴου δὲ καὶ οὐ βιαίου , δεῖσθαι ὑπηρετῶν αὐτοῦ τὴν ἀγωγήν , ὅπως ἂν ἐν ἡμῖν τὸ χρυσοῦν γένος νικᾷ τὰ ἄλλα γένη . καὶ οὕτω δὴ περὶ θαυμάτων ὡς ὄντων ἡμῶν ὁ μῦθος ἀρετῆς σεσωμένος ἂν εἴη , καὶ τὸ κρείττω ἑαυτοῦ καὶ ἥττω εἶναι τρόπον τινὰ φανερὸν ἂν γίγνοιτο μᾶλλον ὃ νοεῖ , καὶ ὅτι πόλιν καὶ ἰδιώτην , τὸν μὲν λόγον ἀληθῆ λαβόντα ἐν ἑαυτῷ περὶ τῶν ἕλξεων τούτων , τούτῳ ἑπόμενον δεῖ ζῆν , πόλιν δὲ ἢ παρὰ θεῶν τινος ἢ παρὰ τούτου τοῦ γνόντος ταῦτα λόγον παραλαβοῦσαν , νόμον θεμένην , αὑτῇ τε ὁμιλεῖν καὶ ταῖς ἄλλαις πόλεσιν . οὕτω καὶ κακία δὴ καὶ ἀρετὴ σαφέστερον ἡμῖν διηρθρωμένον ἂν εἴη · ἐναργεστέρου δʼ αὐτοῦ γενομένου καὶ παιδεία καὶ τἆλλα ἐπιτηδεύματα ἴσως ἔσται μᾶλλον καταφανῆ , καὶ δὴ καὶ τὸ περὶ τῆς ἐν τοῖς οἴνοις διατριβῆς , ὃ δοξασθείη μὲν ἂν εἶναι φαύλου πέρι μῆκος πολὺ λόγων περιττὸν εἰρημένον , φανείη δὲ τάχʼ ἂν ἴσως τοῦ μήκους γʼ αὐτῶν οὐκ ἀπάξιον . εὖ λέγεις , καὶ περαίνωμεν ὅτιπερ ἂν τῆς γε νῦν διατριβῆς ἄξιον γίγνηται . λέγε δή · προσφέροντες τῷ θαύματι τούτῳ τὴν μέθην , ποῖόν τί ποτε αὐτὸ ἀπεργαζόμεθα ; πρὸς τί δὲ σκοπούμενος αὐτὸ ἐπανερωτᾷς ; οὐδέν πω πρὸς ὅτι , τοῦτο δὲ ὅλως κοινωνῆσαν τούτῳ ποῖόν τι συμπίπτει γίγνεσθαι . ἔτι δὲ σαφέστερον ὃ βούλομαι πειράσομαι φράζειν . ἐρωτῶ γὰρ τὸ τοιόνδε · ἆρα σφοδροτέρας τὰς ἡδονὰς καὶ λύπας καὶ θυμοὺς καὶ ἔρωτας ἡ τῶν οἴνων πόσις ἐπιτείνει ; πολύ γε . τί δʼ αὖ τὰς αἰσθήσεις καὶ μνήμας καὶ δόξας καὶ φρονήσεις ; πότερον ὡσαύτως σφοδροτέρας ; ἢ πάμπαν ἀπολείπει ταῦτα αὐτόν , ἂν κατακορής τις τῇ μέθῃ γίγνηται ; ναί , πάμπαν ἀπολείπει . οὐκοῦν εἰς ταὐτὸν ἀφικνεῖται τὴν τῆς ψυχῆς ἕξιν τῇ τότε ὅτε νέος ἦν παῖς ; τί μήν ; ἥκιστα δὴ τότʼ ἂν αὐτὸς αὑτοῦ γίγνοιτο ἐγκρατής .
Lemmas: εἷς γάρ φημί ὁ λόγος δέω ὁ ἕλξις συνέπομαι ἀεί καί μηδαμῇ ἀπολείπω ἐκεῖνος , ἀνθέλκω ὁ ἄλλος νεῦρον ἕκαστος , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ λογισμός ἀγωγή χρύσεος καί ἱερός , ὁ πόλις κοινός νόμος ἐπικαλέω , ἄλλος δέ σκληρός καί σιδήρεος , ὁ δέ μαλακός ἅτε χρύσεος εἰμί , ὁ δέ ἄλλος παντοδαπός εἶδος ὅμοιος . δέω δή ὁ καλός ἀγωγή ὁ ὁ νόμος ἀεί συλλαμβάνω · ἅτε γάρ ὁ λογισμός καλός μέν εἰμί , πρᾶος δέ καί οὐ βίαιος , δέω ὑπηρετέω αὐτός ὁ ἀγωγή , ὅπως ἄν ἐν ἐγώ ὁ χρύσεος γένος νικάω ὁ ἄλλος γένος . καί οὕτως δή περί θαῦμα ὡς εἰμί ἐγώ ὁ μῦθος ἀρετή σῴζω ἄν εἰμί , καί ὁ κρατύς ἑαυτοῦ καί ἥσσων εἰμί τρόπος τις φανερός ἄν γίγνομαι μάλα ὅς νοέω , καί ὅτι πόλις καί ἰδιώτης , ὁ μέν λόγος ἀληθής λαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ περί ὁ ἕλξις οὗτος , οὗτος ἕπομαι δέω ζάω , πόλις δέ ἤ παρά θεός τις ἤ παρά οὗτος ὁ γιγνώσκω οὗτος λόγος παραλαμβάνω , νόμος τίθημι , ἑαυτοῦ τε ὁμιλέω καί ὁ ἄλλος πόλις . οὕτως καί κακία δή καί ἀρετή σαφής ἐγώ διαρθρόω ἄν εἰμί · ἐναργής δέ αὐτός γίγνομαι καί παιδεία καί ἄλλος ἐπιτήδευμα ἴσως εἰμί μάλα καταφανής , καί δή καί ὁ περί ὁ ἐν ὁ οἶνος διατριβή , ὅς δοξάζω μέν ἄν εἰμί φαῦλος περί μῆκος πολύς λόγος περισσός λέγω , φαίνω δέ τάχα ἄν ἴσως ὁ μῆκος γε αὐτός οὐ ἀπάξιος . εὖ λέγω , καί περαίνω ὅστις ἄν ὁ γε νῦν διατριβή ἄξιος γίγνομαι . λέγω δή · προσφέρω ὁ θαῦμα οὗτος ὁ μέθη , ποῖος τίς ποτέ αὐτός ἀπεργάζομαι ; πρός τίς δέ σκοπέω αὐτός ἐπανερωτάω ; οὐδείς πω πρός ὅστις , οὗτος δέ ὅλος κοινωνέω οὗτος ποῖος τις συμπίπτω γίγνομαι . ἔτι δέ σαφής ὅς βούλομαι πειράω φράζω . ἐρωτάω γάρ ὁ τοιόσδε · ἆρα σφοδρός ὁ ἡδονή καί λύπη καί θυμός καί ἔρως ὁ ὁ οἶνος πόσις ἐπιτείνω ; πολύς γε . τίς δέ αὖ ὁ αἴσθησις καί μνήμη καί δόξα καί φρόνησις ; πότερος ὡσαύτως σφοδρός ; ἤ πάμπαν ἀπολείπω οὗτος αὐτός , ἐάν κατακορής τις ὁ μέθη γίγνομαι ; ναί , πάμπαν ἀπολείπω . οὐκοῦν εἰς αὐτός ἀφικνέομαι ὁ ὁ ψυχή ἕξις ὁ τότε ὅτε νέος εἰμί παῖς ; τίς μήν ; ἦκα δή τότε ἄν αὐτός ἑαυτοῦ γίγνομαι ἐγκρατής .