plato-philosophy.leges 3.693
οὐδʼ αὖ ἀμύνασθαι τήν γε Ἑλλάδα λέγων ὀρθῶς ἂν λέγοι , ἀλλʼ εἰ μὴ τό τε Ἀθηναίων καὶ τὸ Λακεδαιμονίων κοινῇ διανόημα ἤμυνεν τὴν ἐπιοῦσαν δουλείαν , σχεδὸν ἂν ἤδη πάντʼ ἦν μεμειγμένα τὰ τῶν Ἑλλήνων γένη ἐν ἀλλήλοις , καὶ βάρβαρα ἐν Ἕλλησι καὶ Ἑλληνικὰ ἐν βαρβάροις , καθάπερ ὧν Πέρσαι τυραννοῦσι τὰ νῦν διαπεφορημένα καὶ συμπεφορημένα κακῶς ἐσπαρμένα κατοικεῖται . ταῦτʼ , ὦ Κλεινία καὶ Μέγιλλε , ἔχομεν ἐπιτιμᾶν τοῖς τε πάλαι πολιτικοῖς λεγομένοις καὶ νομοθέταις καὶ τοῖς νῦν , ἵνα τὰς αἰτίας αὐτῶν ἀναζητοῦντες , ἀνευρίσκωμεν τί παρὰ ταῦτα ἔδει πράττειν ἄλλο · οἷον δὴ καὶ τὸ παρὸν εἴπομεν , ὡς ἄρα οὐ δεῖ μεγάλας ἀρχὰς οὐδʼ αὖ ἀμείκτους νομοθετεῖν , διανοηθέντας τὸ τοιόνδε , ὅτι πόλιν ἐλευθέραν τε εἶναι δεῖ καὶ ἔμφρονα καὶ ἑαυτῇ φίλην , καὶ τὸν νομοθετοῦντα πρὸς ταῦτα βλέποντα δεῖ νομοθετεῖν . μὴ θαυμάσωμεν δὲ εἰ πολλάκις ἤδη προθέμενοι ἄττα , εἰρήκαμεν ὅτι πρὸς ταῦτα δεῖ νομοθετεῖν βλέποντα τὸν νομοθέτην , τὰ δὲ προτεθέντα οὐ ταὐτὰ ἡμῖν φαίνεται ἑκάστοτε · ἀλλὰ ἀναλογίζεσθαι χρή , ὅταν πρὸς τὸ σωφρονεῖν φῶμεν δεῖν βλέπειν , ἢ πρὸς φρόνησιν ἢ φιλίαν , ὡς ἔσθʼ οὗτος ὁ σκοπὸς οὐχ ἕτερος ἀλλʼ ὁ αὐτός , καὶ ἄλλα δὴ πολλὰ ἡμᾶς τοιαῦτα ἂν γίγνηται ῥήματα μὴ διαταραττέτω . πειρασόμεθα ποιεῖν οὕτως ἐπανιόντες τοὺς λόγους · καὶ νῦν δὴ τὸ περὶ τῆς φιλίας τε καὶ φρονήσεως καὶ ἐλευθερίας , πρὸς ὅτι βουλόμενος ἔμελλες λέγειν δεῖν στοχάζεσθαι τὸν νομοθέτην , λέγε . ἄκουσον δή νυν . εἰσὶν πολιτειῶν οἷον μητέρες δύο τινές , ἐξ ὧν τὰς ἄλλας γεγονέναι λέγων ἄν τις ὀρθῶς λέγοι , καὶ τὴν μὲν προσαγορεύειν μοναρχίαν ὀρθόν , τὴν δʼ αὖ δημοκρατίαν , καὶ τῆς μὲν τὸ Περσῶν γένος ἄκρον ἔχειν , τῆς δὲ ἡμᾶς · αἱ δʼ ἄλλαι σχεδὸν ἅπασαι , καθάπερ εἶπον , ἐκ τούτων εἰσὶ διαπεποικιλμέναι . δεῖ δὴ οὖν καὶ ἀναγκαῖον μεταλαβεῖν ἀμφοῖν τούτοιν , εἴπερ ἐλευθερία τʼ ἔσται καὶ φιλία μετὰ φρονήσεως · ὃ δὴ βούλεται ἡμῖν ὁ λόγος προστάττειν , λέγων ὡς οὐκ ἄν ποτε τούτων πόλις ἄμοιρος γενομένη πολιτευθῆναι δύναιτʼ ἂν καλῶς . πῶς γὰρ ἄν ;
Lemmas: οὐδέ αὖ ἀμύνω ὁ γε Ἑλλάς λέγω ὀρθός ἄν λέγω , ἀλλά εἰ μή ὁ τε Ἀθηναῖος καί ὁ Λακεδαιμόνιος κοινῇ διανόημα ἀμύνω ὁ ἐπέρχομαι δουλεία , σχεδόν ἄν ἤδη πᾶς εἰμί μείγνυμι ὁ ὁ Ἕλλην γένος ἐν ἀλλήλων , καί βάρβαρος ἐν Ἕλλην καί Ἑλληνικός ἐν βάρβαρος , καθά ὅς Πέρσης τυραννεύω ὁ νῦν διαφορέω καί συμφορέω κακός σπείρω κατοικέω . οὗτος , ὦ Κλεινίας καί Μέγιλλος , ἔχω ἐπιτιμάω ὁ τε πάλαι πολιτικός λέγω καί νομοθέτης καί ὁ νῦν , ἵνα ὁ αἰτία αὐτός ἀναζητέω , ἀνευρίσκω τίς παρά οὗτος δέω πράσσω ἄλλος · οἷος δή καί ὁ πάρειμι λέγω , ὡς ἄρα οὐ δέω μέγας ἀρχή οὐδέ αὖ ἄμεικτος νομοθετέω , διανοέω ὁ τοιόσδε , ὅτι πόλις ἐλεύθερος τε εἰμί δέω καί ἔμφρων καί ἑαυτοῦ φίλος , καί ὁ νομοθετέω πρός οὗτος βλέπω δέω νομοθετέω . μή θαυμάζω δέ εἰ πολλάκις ἤδη προτίθημι τις , λέγω ὅτι πρός οὗτος δέω νομοθετέω βλέπω ὁ νομοθέτης , ὁ δέ προτίθημι οὐ αὐτός ἐγώ φαίνω ἑκάστοτε · ἀλλά ἀναλογίζομαι χρή , ὅταν πρός ὁ σωφρονέω φημί δέω βλέπω , ἤ πρός φρόνησις ἤ φιλία , ὡς εἰμί οὗτος ὁ σκοπός οὐ ἕτερος ἀλλά ὁ αὐτός , καί ἄλλος δή πολύς ἐγώ τοιοῦτος ἄν γίγνομαι ῥῆμα μή διαταράσσω . πειράω ποιέω οὕτως ἐπανέρχομαι ὁ λόγος · καί νῦν δή ὁ περί ὁ φιλία τε καί φρόνησις καί ἐλευθερία , πρός ὅστις βούλομαι μέλλω λέγω δέω στοχάζομαι ὁ νομοθέτης , λέγω . ἀκούω δή νυν . εἰμί πολιτεία οἷος μήτηρ δύο τις , ἐκ ὅς ὁ ἄλλος γίγνομαι λέγω ἄν τις ὀρθός λέγω , καί ὁ μέν προσαγορεύω μοναρχία ὀρθός , ὁ δέ αὖ δημοκρατία , καί ὁ μέν ὁ Πέρσης γένος ἄκρος ἔχω , ὁ δέ ἐγώ · ὁ δέ ἄλλος σχεδόν ἅπας , καθά λέγω , ἐκ οὗτος εἰμί διαποικίλλω . δέω δή οὖν καί ἀναγκαῖος μεταλαμβάνω ἄμφω οὗτος , εἴπερ ἐλευθερία τε εἰμί καί φιλία μετά φρόνησις · ὅς δή βούλομαι ἐγώ ὁ λόγος προστάσσω , λέγω ὡς οὐ ἄν ποτέ οὗτος πόλις ἄμοιρος γίγνομαι πολιτεύω δύναμαι ἄν καλός . πῶς γάρ ἄν ;