plato-philosophy.leges 3.702
ἀληθέστατα λέγεις . καὶ μὴν αὐτῶν γʼ ἕνεκα καὶ τὸ Δωρικὸν ἐθεασάμεθα κατοικιζόμενον στρατόπεδον καὶ τὰς τοῦ Δαρδάνου ὑπωρείας τε καὶ τὴν ἐπὶ θαλάττῃ κατοίκισιν , καὶ τοὺς πρώτους δὴ τοὺς περιλιπεῖς γενομένους τῆς φθορᾶς , ἔτι δὲ τοὺς ἔμπροσθεν τούτων γενομένους ἡμῖν λόγους περί τε μουσικῆς καὶ μέθης καὶ τὰ τούτων ἔτι πρότερα . ταῦτα γὰρ πάντα εἴρηται τοῦ κατιδεῖν ἕνεκα πῶς ποτʼ ἂν πόλις ἄριστα οἰκοίη , καὶ ἰδίᾳ πῶς ἄν τις βέλτιστα τὸν αὑτοῦ βίον διαγάγοι · εἰ δὲ δή τι πεποιήκαμεν προὔργου , τίς ποτʼ ἂν ἔλεγχος γίγνοιτο ἡμῖν πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς λεχθείς , ὦ Μέγιλλέ τε καὶ Κλεινία ; ἐγώ τινα , ὦ ξένε , μοι δοκῶ κατανοεῖν . ἔοικεν κατὰ τύχην τινὰ ἡμῖν τὰ τῶν λόγων τούτων πάντων ὧν διεξήλθομεν γεγονέναι · σχεδὸν γὰρ εἰς χρείαν αὐτῶν ἔγωγʼ ἐλήλυθα τὰ νῦν , καὶ κατά τινα αὖ καιρὸν σύ τε παραγέγονας ἅμα καὶ Μέγιλλος ὅδε . οὐ γὰρ ἀποκρύψομαι σφὼ τὸ νῦν ἐμοὶ συμβαῖνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς οἰωνόν τινα ποιοῦμαι . ἡ γὰρ πλείστη τῆς Κρήτης ἐπιχειρεῖ τινα ἀποικίαν ποιήσασθαι , καὶ προστάττει τοῖς Κνωσίοις ἐπιμεληθῆναι τοῦ πράγματος , ἡ δὲ τῶν Κνωσίων πόλις ἐμοί τε καὶ ἄλλοις ἐννέα · ἅμα δὲ καὶ νόμους τῶν τε αὐτόθι , εἴ τινες ἡμᾶς ἀρέσκουσιν , τίθεσθαι κελεύει , καὶ εἴ τινες ἑτέρωθεν , μηδὲν ὑπολογιζομένους τὸ ξενικὸν αὐτῶν , ἂν βελτίους φαίνωνται . νῦν οὖν ἐμοί τε καὶ ὑμῖν ταύτην δῶμεν χάριν · ἐκ τῶν εἰρημένων ἐκλέξαντες , τῷ λόγῳ συστησώμεθα πόλιν , οἷον ἐξ ἀρχῆς κατοικίζοντες , καὶ ἅμα μὲν ἡμῖν οὗ ζητοῦμεν ἐπίσκεψις γενήσεται , ἅμα δὲ ἐγὼ τάχʼ ἂν χρησαίμην εἰς τὴν μέλλουσαν πόλιν ταύτῃ τῇ συστάσει . οὐ πόλεμόν γε ἐπαγγέλλεις , ὦ Κλεινία · ἀλλʼ εἰ μή τι Μεγίλλῳ πρόσαντες , τὰ παρʼ ἐμοῦ γε ἡγοῦ σοι πάντα κατὰ νοῦν ὑπάρχειν εἰς δύναμιν . εὖ λέγεις . καὶ μὴν καὶ τὰ παρʼ ἐμοῦ . κάλλιστʼ εἰρήκατον . ἀτὰρ πειρώμεθα λόγῳ πρῶτον κατοικίζειν τὴν πόλιν .
Lemmas: ἀληθής λέγω . καί μήν αὐτός γε ἕνεκα καί ὁ Δωρικός θεάομαι κατοικίζω στρατόπεδον καί ὁ ὁ Δάρδανος ὑπώρεια τε καί ὁ ἐπί θάλασσα κατοίκισις , καί ὁ πρῶτος δή ὁ περιλιπής γίγνομαι ὁ φθορά , ἔτι δέ ὁ ἔμπροσθεν οὗτος γίγνομαι ἐγώ λόγος περί τε μουσική καί μέθη καί ὁ οὗτος ἔτι πρότερος . οὗτος γάρ πᾶς λέγω ὁ κατοράω ἕνεκα πῶς ποτέ ἄν πόλις ἀγαθός οἰκέω , καί ἴδιος πῶς ἄν τις ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ βίος διάγω · εἰ δέ δή τις ποιέω ἔργον , τίς ποτέ ἄν ἔλεγχος γίγνομαι ἐγώ πρός ἐγώ αὐτός λέγω , ὦ Μέγιλλος τε καί Κλεινίας ; ἐγώ τις , ὦ ξένος , ἐγώ δοκέω κατανοέω . ἔοικα κατά τύχη τις ἐγώ ὁ ὁ λόγος οὗτος πᾶς ὅς διεξέρχομαι γίγνομαι · σχεδόν γάρ εἰς χρεία αὐτός ἐγώ ἔρχομαι ὁ νῦν , καί κατά τις αὖ καιρός σύ τε παραγίγνομαι ἅμα καί Μέγιλλος ὅδε . οὐ γάρ ἀποκρύπτω σύ ὁ νῦν ἐγώ συμβαίνω , ἀλλά καί πρός οἰωνός τις ποιέω . ὁ γάρ πολύς ὁ Κρήτη ἐπιχειρέω τις ἀποικία ποιέω , καί προστάσσω ὁ Κνώσιος ἐπιμελέομαι ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ ὁ Κνώσιος πόλις ἐγώ τε καί ἄλλος ἐννέα · ἅμα δέ καί νόμος ὁ τε αὐτόθι , εἰ τις ἐγώ ἀρέσκω , τίθημι κελεύω , καί εἰ τις ἑτέρωθεν , μηδείς ὑπολογίζομαι ὁ ξενικός αὐτός , ἐάν ἀγαθός φαίνω . νῦν οὖν ἐγώ τε καί σύ οὗτος δίδωμι χάρις · ἐκ ὁ λέγω ἐκλέγω , ὁ λόγος συνίστημι πόλις , οἷος ἐκ ἀρχή κατοικίζω , καί ἅμα μέν ἐγώ ὅς ζητέω ἐπίσκεψις γίγνομαι , ἅμα δέ ἐγώ τάχα ἄν χράω εἰς ὁ μέλλω πόλις οὗτος ὁ σύστασις . οὐ πόλεμος γε ἐπαγγέλλω , ὦ Κλεινίας · ἀλλά εἰ μή τις Μέγιλλος προσάντης , ὁ παρά ἐγώ γε ἡγέομαι σύ πᾶς κατά νόος ὑπάρχω εἰς δύναμις . εὖ λέγω . καί μήν καί ὁ παρά ἐγώ . καλός λέγω . ἀτάρ πειράω λόγος πρῶτος κατοικίζω ὁ πόλις .