plato-philosophy.leges 7.799
ἔχει τις οὖν ἡμῶν ἐπὶ τὰ τοιαῦτα βελτίω τινα τέχνην τῆς τῶν Αἰγυπτίων ; ποίας δὴ λέγεις ; τοῦ καθιερῶσαι πᾶσαν μὲν ὄρχησιν , πάντα δὲ μέλη , τάξαντας πρῶτον μὲν τὰς ἑορτάς , συλλογισαμένους εἰς τὸν ἐνιαυτὸν ἅστινας ἐν οἷς χρόνοις καὶ οἷστισιν ἑκάστοις τῶν θεῶν καὶ παισὶ τούτων καὶ δαίμοσι γίγνεσθαι χρεών , μετὰ δὲ τοῦτο , ἐπὶ τοῖς τῶν θεῶν θύμασιν ἑκάστοις ἣν ᾠδὴν δεῖ ἐφυμνεῖσθαι , καὶ χορείαις ποίαισιν γεραίρειν τὴν τότε θυσίαν , τάξαι μὲν πρῶτόν τινας , ἃ δʼ ἂν ταχθῇ , Μοίραις καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσι θεοῖς θύσαντας κοινῇ πάντας τοὺς πολίτας , σπένδοντας καθιεροῦν ἑκάστας τὰς ᾠδὰς ἑκάστοις τῶν θεῶν καὶ τῶν ἄλλων · ἂν δὲ παρʼ αὐτά τίς τῳ θεῶν ἄλλους ὕμνους ἢ χορείας προσάγῃ , τοὺς ἱερέας τε καὶ τὰς ἱερείας μετὰ νομοφυλάκων ἐξείργοντας ὁσίως ἐξείργειν καὶ κατὰ νόμον , τὸν δὲ ἐξειργόμενον , ἂν μὴ ἑκὼν ἐξείργηται , δίκας ἀσεβείας διὰ βίου παντὸς τῷ ἐθελήσαντι παρέχειν . ὀρθῶς . πρὸς τούτῳ δὴ νῦν γενόμενοι τῷ λόγῳ , πάθωμεν τὸ πρέπον ἡμῖν αὐτοῖς . τοῦ πέρι λέγεις ; πᾶς που νέος , μὴ ὅτι πρεσβύτης , ἰδὼν ἂν ἢ καὶ ἀκούσας ὁτιοῦν τῶν ἐκτόπων καὶ μηδαμῇ πως συνήθων , οὐκ ἄν ποτέ που τὸ ἀπορηθὲν περὶ αὐτῶν συγχωρήσειεν ἐπιδραμὼν οὕτως εὐθύς , στὰς δʼ ἄν , καθάπερ ἐν τριόδῳ γενόμενος καὶ μὴ σφόδρα κατειδὼς ὁδόν , εἴτε μόνος εἴτε μετʼ ἄλλων τύχοι πορευόμενος , ἀνέροιτʼ ἂν αὑτὸν καὶ τοὺς ἄλλους τὸ ἀπορούμενον , καὶ οὐκ ἂν πρότερον ὁρμήσειεν , πρίν πῃ βεβαιώσαιτο τὴν σκέψιν τῆς πορείας ὅπῃ ποτὲ φέρει . καὶ δὴ καὶ τὸ παρὸν ἡμῖν ὡσαύτως ποιητέον · ἀτόπου γὰρ τὰ νῦν ἐμπεπτωκότος λόγου περὶ νόμων , ἀνάγκη που σκέψιν πᾶσαν ποιήσασθαι , καὶ μὴ ῥᾳδίως οὕτως περὶ τοσούτων τηλικούτους ὄντας φάναι διισχυριζομένους ἐν τῷ παραχρῆμά τι σαφὲς ἂν εἰπεῖν ἔχειν . ἀληθέστατα λέγεις . οὐκοῦν τούτῳ μὲν χρόνον δώσομεν , βεβαιώσομεν δὲ τότε αὐτό , ὁπόταν σκεψώμεθα ἱκανῶς · ἵνα δὲ μὴ τὴν ἑπομένην τάξιν τοῖς νόμοις τοῖς νῦν ἡμῖν παροῦσι διαπεράνασθαι κωλυθῶμεν μάτην , ἴωμεν πρὸς τὸ τέλος αὐτῶν . τάχα γὰρ ἴσως , εἰ θεὸς ἐθέλοι , κἂν ἡ διέξοδος αὕτη ὅλη σχοῦσα τέλος ἱκανῶς ἂν μηνύσειε καὶ τὸ νῦν διαπορούμενον . ἄριστʼ , ὦ ξένε , λέγεις , καὶ ποιῶμεν οὕτως ὡς εἴρηκας .
Lemmas: ἔχω τις οὖν ἐγώ ἐπί ὁ τοιοῦτος ἀγαθός τις τέχνη ὁ ὁ Αἰγύπτιος ; ποῖος δή λέγω ; ὁ καθιερόω πᾶς μέν ὄρχησις , πᾶς δέ μέλος , τάσσω πρῶτος μέν ὁ ἑορτή , συλλογίζομαι εἰς ὁ ἐνιαυτός ὅστις ἐν ὅς χρόνος καί ὅστις ἕκαστος ὁ θεός καί παῖς οὗτος καί δαίμων γίγνομαι χρεών , μετά δέ οὗτος , ἐπί ὁ ὁ θεός θῦμα ἕκαστος ὅς ἀοιδή δέω ἐφυμνέω , καί χορεία ποῖος γεραίρω ὁ τότε θυσία , τάσσω μέν πρῶτος τις , ὅς δέ ἄν τάσσω , Μοῖρα καί ὁ ἄλλος πᾶς θεός θύω κοινῇ πᾶς ὁ πολίτης , σπένδω καθιερόω ἕκαστος ὁ ἀοιδή ἕκαστος ὁ θεός καί ὁ ἄλλος · ἐάν δέ παρά αὐτός τις τις θεός ἄλλος ὕμνος ἤ χορεία προσάγω , ὁ ἱερεύς τε καί ὁ ἱερεία μετά νομοφύλαξ ἐξέργω ὅσιος ἐξέργω καί κατά νόμος , ὁ δέ ἐξέργω , ἐάν μή ἑκών ἐξέργω , δίκη ἀσέβεια διά βίος πᾶς ὁ ἐθέλω παρέχω . ὀρθός . πρός οὗτος δή νῦν γίγνομαι ὁ λόγος , πάσχω ὁ πρέπω ἐγώ αὐτός . τίς περί λέγω ; πᾶς που νέος , μή ὅτι πρεσβύτης , ὁράω ἄν ἤ καί ἀκούω ὁστισοῦν ὁ ἔκτοπος καί μηδαμῇ πως συνήθης , οὐ ἄν ποτέ που ὁ ἀπολέγω περί αὐτός συγχωρέω ἐπιτρέχω οὕτως εὐθύς , ἵστημι δέ ἄν , καθά ἐν τρίοδος γίγνομαι καί μή σφόδρα κάτοιδα ὁδός , εἴτε μόνος εἴτε μετά ἄλλος τυγχάνω πορεύω , ἀνέρομαι ἄν ἑαυτοῦ καί ὁ ἄλλος ὁ ἀφοράω , καί οὐ ἄν πρότερος ὁρμάω , πρίν πη βεβαιόω ὁ σκέψις ὁ πορεία ὅπῃ ποτέ φέρω . καί δή καί ὁ πάρειμι ἐγώ ὡσαύτως ποιέω · ἄτοπος γάρ ὁ νῦν ἐμπίπτω λόγος περί νόμος , ἀνάγκη που σκέψις πᾶς ποιέω , καί μή ῥᾴδιος οὕτως περί τοσοῦτος τηλικοῦτος εἰμί φημί διισχυρίζομαι ἐν ὁ παραχρῆμα τις σαφής ἄν λέγω ἔχω . ἀληθής λέγω . οὐκοῦν οὗτος μέν χρόνος δίδωμι , βεβαιόω δέ τότε αὐτός , ὁπόταν σκοπέω ἱκανός · ἵνα δέ μή ὁ ἕπομαι τάξις ὁ νόμος ὁ νῦν ἐγώ πάρειμι διαπεραίνω κωλύω μάτην , ἔρχομαι πρός ὁ τέλος αὐτός . τάχα γάρ ἴσως , εἰ θεός ἐθέλω , ἄν ὁ διέξοδος οὗτος ὅλος ἔχω τέλος ἱκανός ἄν μηνύω καί ὁ νῦν διαπορέω . ἀγαθός , ὦ ξένος , λέγω , καί ποιέω οὕτως ὡς λέγω .