plato-philosophy.leges 10.903
μὴ τοίνυν τόν γε θεὸν ἀξιώσωμέν ποτε θνητῶν δημιουργῶν φαυλότερον , οἳ τὰ προσήκοντα αὑτοῖς ἔργα , ὅσῳπερ ἂν ἀμείνους ὦσιν , τόσῳ ἀκριβέστερα καὶ τελεώτερα μιᾷ τέχνῃ σμικρὰ καὶ μεγάλα ἀπεργάζονται · τὸν δὲ θεὸν ὄντα τε σοφώτατον βουλόμενόν τʼ ἐπιμελεῖσθαι καὶ δυνάμενον , ὧν μὲν ῥᾷον ἦν ἐπιμεληθῆναι σμικρῶν ὄντων , μηδαμῇ ἐπιμελεῖσθαι καθάπερ ἀργὸν ἢ δειλόν τινα διὰ πόνους ῥᾳθυμοῦντα , τῶν δὲ μεγάλων . μηδαμῶς δόξαν τοιαύτην περὶ θεῶν , ὦ ξένε , ἀποδεχώμεθα · οὐδαμῇ γὰρ οὔτε ὅσιον οὔτʼ ἀληθὲς τὸ διανόημα διανοοίμεθʼ ἄν . δοκοῦμεν δέ μοι νῦν ἤδη μάλιστα μετρίως διειλέχθαι τῷ φιλαιτίῳ τῆς ἀμελείας πέρι θεῶν . ναί . τῷ γε βιάζεσθαι τοῖς λόγοις ὁμολογεῖν αὐτὸν μὴ λέγειν ὀρθῶς · ἐπῳδῶν γε μὴν προσδεῖσθαί μοι δοκεῖ μύθων ἔτι τινῶν . ποίων , ὠγαθέ ; πείθωμεν τὸν νεανίαν τοῖς λόγοις ὡς τῷ τοῦ παντὸς ἐπιμελουμένῳ πρὸς τὴν σωτηρίαν καὶ ἀρετὴν τοῦ ὅλου πάντʼ ἐστὶ συντεταγμένα , ὧν καὶ τὸ μέρος εἰς δύναμιν ἕκαστον τὸ προσῆκον πάσχει καὶ ποιεῖ . τούτοις δʼ εἰσὶν ἄρχοντες προστεταγμένοι ἑκάστοις ἐπὶ τὸ σμικρότατον ἀεὶ πάθης καὶ πράξεως , εἰς μερισμὸν τὸν ἔσχατον τέλος ἀπειργασμένοι · ὧν ἓν καὶ τὸ σόν , ὦ σχέτλιε , μόριον εἰς τὸ πᾶν συντείνει βλέπον ἀεί , καίπερ πάνσμικρον ὄν , σὲ δὲ λέληθεν περὶ τοῦτο αὐτὸ ὡς γένεσις ἕνεκα ἐκείνου γίγνεται πᾶσα , ὅπως ᾖ τῷ τοῦ παντὸς βίῳ ὑπάρχουσα εὐδαίμων οὐσία , οὐχ ἕνεκα σοῦ γιγνομένη , σὺ δʼ ἕνεκα ἐκείνου . πᾶς γὰρ ἰατρὸς καὶ πᾶς ἔντεχνος δημιουργὸς παντὸς μὲν ἕνεκα πάντα ἐργάζεται , πρὸς τὸ κοινῇ συντεῖνον βέλτιστον μέρος μὴν ἕνεκα ὅλου καὶ οὐχ ὅλον μέρους ἕνεκα ἀπεργάζεται · σὺ δὲ ἀγανακτεῖς , ἀγνοῶν ὅπῃ τὸ περὶ σὲ ἄριστον τῷ παντὶ συμβαίνει καὶ σοὶ κατὰ δύναμιν τὴν τῆς κοινῆς γενέσεως . ἐπεὶ δὲ ἀεὶ ψυχὴ συντεταγμένη σώματι τοτὲ μὲν ἄλλῳ , τοτὲ δὲ ἄλλῳ , μεταβάλλει παντοίας μεταβολὰς διʼ ἑαυτὴν ἢ διʼ ἑτέραν ψυχήν , οὐδὲν ἄλλο ἔργον τῷ πεττευτῇ λείπεται πλὴν μετατιθέναι τὸ μὲν ἄμεινον γιγνόμενον ἦθος εἰς βελτίω τόπον , χεῖρον δὲ εἰς τὸν χείρονα , κατὰ τὸ πρέπον αὐτῶν ἕκαστον , ἵνα τῆς προσηκούσης μοίρας λαγχάνῃ . πῇ λέγεις ;
Lemmas: μή τοίνυν ὁ γε θεός ἀξιόω ποτέ θνητός δημιουργός φαῦλος , ὅς ὁ προσήκω ἑαυτοῦ ἔργον , ὅσος ἄν ἀγαθός εἰμί , τόσος ἀκριβής καί τέλειος εἷς τέχνη μικρός καί μέγας ἀπεργάζομαι · ὁ δέ θεός εἰμί τε σοφός βούλομαι τε ἐπιμελέομαι καί δύναμαι , ὅς μέν ῥᾴδιος εἰμί ἐπιμελέομαι μικρός εἰμί , μηδαμῇ ἐπιμελέομαι καθά ἀργός ἤ δειλός τις διά πόνος ῥᾳθυμέω , ὁ δέ μέγας . μηδαμῶς δόξα τοιοῦτος περί θεός , ὦ ξένος , ἀποδέχομαι · οὐδαμῇ γάρ οὔτε ὅσιος οὔτε ἀληθής ὁ διανόημα διανοέω ἄν . δοκέω δέ ἐγώ νῦν ἤδη μάλα μέτριος διαλέγω ὁ φιλαίτιος ὁ ἀμέλεια περί θεός . ναί . ὁ γε βιάζω ὁ λόγος ὁμολογέω αὐτός μή λέγω ὀρθός · ἐπῳδή γε μήν προσδέω ἐγώ δοκέω μῦθος ἔτι τις . ποῖος , ἀγαθός ; πείθω ὁ νεανίας ὁ λόγος ὡς ὁ ὁ πᾶς ἐπιμελέομαι πρός ὁ σωτηρία καί ἀρετή ὁ ὅλος πᾶς εἰμί συντάσσω , ὅς καί ὁ μέρος εἰς δύναμις ἕκαστος ὁ προσήκω πάσχω καί ποιέω . οὗτος δέ εἰμί ἄρχων προστάσσω ἕκαστος ἐπί ὁ μικρός ἀεί πάθη καί πρᾶξις , εἰς μερισμός ὁ ἔσχατος τέλος ἀπεργάζομαι · ὅς εἷς καί ὁ σός , ὦ σχέτλιος , μόριον εἰς ὁ πᾶς συντείνω βλέπω ἀεί , καίπερ πάνσμικρος εἰμί , σύ δέ λανθάνω περί οὗτος αὐτός ὡς γένεσις ἕνεκα ἐκεῖνος γίγνομαι πᾶς , ὅπως εἰμί ὁ ὁ πᾶς βίος ὑπάρχω εὐδαίμων οὐσία , οὐ ἕνεκα σύ γίγνομαι , σύ δέ ἕνεκα ἐκεῖνος . πᾶς γάρ ἰατρός καί πᾶς ἔντεχνος δημιουργός πᾶς μέν ἕνεκα πᾶς ἐργάζομαι , πρός ὁ κοινῇ συντείνω ἀγαθός μέρος μήν ἕνεκα ὅλος καί οὐ ὅλος μέρος ἕνεκα ἀπεργάζομαι · σύ δέ ἀγανακτέω , ἀγνοέω ὅπῃ ὁ περί σύ ἀγαθός ὁ πᾶς συμβαίνω καί σύ κατά δύναμις ὁ ὁ κοινός γένεσις . ἐπεί δέ ἀεί ψυχή συντάσσω σῶμα τότε μέν ἄλλος , τότε δέ ἄλλος , μεταβάλλω παντοῖος μεταβολή διά ἑαυτοῦ ἤ διά ἕτερος ψυχή , οὐδείς ἄλλος ἔργον ὁ πεσσευτής λείπω πλήν μετατίθημι ὁ μέν ἀγαθός γίγνομαι ἦθος εἰς ἀγαθός τόπος , κακός δέ εἰς ὁ κακός , κατά ὁ πρέπω αὐτός ἕκαστος , ἵνα ὁ προσήκω μοῖρα λαγχάνω . πῇ λέγω ;