plato-philosophy.leges 9.869
καὶ ἐὰν ἀδελφὸς ἀδελφὸν ἢ ἀδελφήν , ἢ ἀδελφὴ ἀδελφὸν ἢ ἀδελφὴν θυμῷ κτείνῃ , τὰ μὲν τῶν καθαρμῶν καὶ ἀπενιαυτήσεων ὡσαύτως , καθάπερ εἴρηται τοῖς γονεῦσι καὶ τοῖς ἐκγόνοις , εἰρήσθω δεῖν γίγνεσθαι καὶ τούτοις—ὧν ἀδελφούς τε ἀδελφῶν καὶ γονέας ἐστέρηκε παίδων , τούτοις δὲ συνέστιος αὐτοῖς μηδέποτε γιγνέσθω μηδὲ κοινωνὸς ἱερῶν—ἐὰν δέ τις ἀπειθῇ , τῷ τῆς περὶ ταῦτα ἀσεβείας εἰρημένῳ νόμῳ ὑπόδικος ὀρθῶς ἂν γίγνοιτο μετὰ δίκης . ἐὰν δʼ ἄρα τις εἰς τοσοῦτον ἀκρατὴς θυμοῦ γίγνηται πρὸς τοὺς γεννήσαντας , ὥστε μανίαις ὀργῆς τῶν γεννητόρων τολμῆσαι κτεῖναί τινα , ἐὰν μὲν ὁ τελευτήσας πρὶν τελευτῆσαι τὸν δράσαντα φόνου ἀφιῇ ἑκών , καθάπερ οἱ τὸν ἀκούσιον φόνον ἐξεργασάμενοι καθαρθείς , καὶ τἆλλα ὅσαπερ ἐκεῖνοι πράξας , καθαρὸς ἔστω , ἐὰν δὲ μὴ ἀφῇ , πολλοῖς ἔνοχος ἔστω νόμοις ὁ δράσας τι τοιοῦτον · καὶ γὰρ αἰκίας δίκαις ταῖς ἐσχάταις ἔνοχος ἂν γίγνοιτο καὶ ἀσεβείας ὡσαύτως καὶ ἱεροσυλίας , τὴν τοῦ γεννητοῦ ψυχὴν συλήσας , ὥστʼ εἴπερ οἷόν τʼ ἦν τὸ πολλάκις ἀποθνῄσκειν τὸν αὐτόν , καὶ τὸν πατροφόνον ἢ μητροκτόνον , ἐξεργασάμενον θυμῷ τοῦτο , δικαιότατον θανάτων πολλῶν ἦν τυγχάνειν . ᾧ γὰρ μόνῳ οὐδʼ ἀμυνομένῳ θάνατον , μέλλοντι ὑπὸ τῶν γονέων τελευτήσεσθαι , παρέξει νόμος οὐδεὶς κτεῖναι τὸν πατέρα ἢ μητέρα , τοὺς εἰς φῶς τὴν ἐκείνου φύσιν ἀγαγόντας , ἀλλʼ ὑπομείναντα τὰ πάντα πάσχειν πρίν τι δρᾶν τοιοῦτον νομοθετήσει , πῶς τούτῳ δίκης γε ἄλλως προσῆκον τυγχάνειν ἂν γίγνοιτο ἐν νόμῳ ; κείσθω δὴ τῷ πατέρα ἢ μητέρα ἀποκτείναντι θυμῷ θάνατος ἡ ζημία . ἀδελφὸς δὲ ἂν ἀδελφὸν κτείνῃ ἐν στάσεσι μάχης γενομένης ἤ τινι τρόπῳ τοιούτῳ , ἀμυνόμενος ἄρχοντα χειρῶν πρότερον , καθάπερ πολέμιον ἀποκτείνας ἔστω καθαρός , καὶ ἐὰν πολίτης πολίτην , ὡσαύτως , ἢ ξένος ξένον . ἐὰν δὲ ἀστὸς ξένον ἢ ξένος ἀστὸν ἀμυνόμενος κτείνῃ , κατὰ ταὐτὰ ἔστω τοῦ καθαρὸς εἶναι . καὶ ἐὰν δοῦλος δοῦλον , ὡσαύτως · ἐὰν δὲ αὖ δοῦλος ἐλεύθερον ἀμυνόμενος ἀποκτείνῃ , καθάπερ ὁ κτείνας πατέρα , τοῖς αὐτοῖς ἔνοχος ἔστω νόμοις . ὃ δὲ περὶ τῆς ἀφέσεως εἴρηται φόνου πατρί , ταὐτὸν τοῦτο ἔστω περὶ ἁπάσης τῶν τοιούτων ἀφέσεως , ἐὰν ὁστισοῦν ὁτῳοῦν ἀφιῇ τοῦτο ἑκών , ὡς ἀκουσίου γεγονότος τοῦ φόνου , οἵ τε καθαρμοὶ γιγνέσθωσαν τῷ δράσαντι καὶ ἐνιαυτὸς εἷς ἔστω τῆς ἐκδημίας ἐν νόμῳ . καὶ τὰ μὲν δὴ βίαιά τε καὶ ἀκούσια καὶ κατὰ τὸν θυμὸν γιγνόμενα περὶ φόνους μετρίως εἰρήσθω · τὰ δὲ περὶ τὰ ἑκούσια καὶ κατʼ ἀδικίαν πᾶσαν γιγνόμενα τούτων πέρι καὶ ἐπιβουλῆς διʼ ἥττας ἡδονῶν τε καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ φθόνων , ταῦτα μετʼ ἐκεῖνα ἡμῖν λεκτέον . ὀρθῶς λέγεις .
Lemmas: καί ἐάν ἀδελφός ἀδελφός ἤ ἀδελφή , ἤ ἀδελφή ἀδελφός ἤ ἀδελφή θυμός κτείνω , ὁ μέν ὁ καθαρμός καί ἀπενιαύτησις ὡσαύτως , καθά λέγω ὁ γονεύς καί ὁ ἔκγονος , λέγω δέω γίγνομαι καί τοῦτος ἀδελφός τε ἀδελφός καί γονεύς στερέω παῖς , οὗτος δέ συνέστιος αὐτός μηδέποτε γίγνομαι μηδέ κοινωνός ἱερῶν—ἐὰν δέ τις ἀπειθέω , ὁ ὁ περί οὗτος ἀσέβεια λέγω νόμος ὑπόδικος ὀρθός ἄν γίγνομαι μετά δίκη . ἐάν δέ ἄρα τις εἰς τοσοῦτος ἀκρατής θυμός γίγνομαι πρός ὁ γεννάω , ὥστε μανία ὀργή ὁ γεννήτωρ τολμάω κτείνω τις , ἐάν μέν ὁ τελευτάω πρίν τελευτάω ὁ δράω φόνος ἀφιέω ἑκών , καθά ὁ ὁ ἀκούσιος φόνος ἐξεργάζομαι καθαίρω , καί ἄλλος ὅσος ἐκεῖνος πράσσω , καθαρός εἰμί , ἐάν δέ μή ἀφίημι , πολύς ἔνοχος εἰμί νόμος ὁ δράω τις τοιοῦτος · καί γάρ αἰκία δίκη ὁ ἔσχατος ἔνοχος ἄν γίγνομαι καί ἀσέβεια ὡσαύτως καί ἱεροσυλία , ὁ ὁ γεννητός ψυχή συλάω , ὥστε εἴπερ οἷος τε εἰμί ὁ πολλάκις ἀποθνῄσκω ὁ αὐτός , καί ὁ πατροφόνος ἤ μητροκτόνος , ἐξεργάζομαι θυμός οὗτος , δίκαιος θάνατος πολύς εἰμί τυγχάνω . ὅς γάρ μόνος οὐδέ ἀμύνω θάνατος , μέλλω ὑπό ὁ γονεύς τελευτάω , παρέχω νόμος οὐδείς κτείνω ὁ πατήρ ἤ μήτηρ , ὁ εἰς φάος ὁ ἐκεῖνος φύσις ἄγω , ἀλλά ὑπομένω ὁ πᾶς πάσχω πρίν τις δράω τοιοῦτος νομοθετέω , πῶς οὗτος δίκη γε ἄλλος προσήκω τυγχάνω ἄν γίγνομαι ἐν νόμος ; κεῖμαι δή ὁ πατήρ ἤ μήτηρ ἀποκτείνω θυμός θάνατος ὁ ζημία . ἀδελφός δέ ἐάν ἀδελφός κτείνω ἐν στάσις μάχη γίγνομαι ἤ τις τρόπος τοιοῦτος , ἀμύνω ἄρχω χείρ πρότερος , καθά πολέμιος ἀποκτείνω εἰμί καθαρός , καί ἐάν πολίτης πολίτης , ὡσαύτως , ἤ ξένος ξένος . ἐάν δέ ἀστός ξένος ἤ ξένος ἀστός ἀμύνω κτείνω , κατά αὐτός εἰμί ὁ καθαρός εἰμί . καί ἐάν δοῦλος δοῦλος , ὡσαύτως · ἐάν δέ αὖ δοῦλος ἐλεύθερος ἀμύνω ἀποκτείνω , καθά ὁ κτείνω πατήρ , ὁ αὐτός ἔνοχος εἰμί νόμος . ὅς δέ περί ὁ ἄφεσις λέγω φόνος πατήρ , αὐτός οὗτος εἰμί περί ἅπας ὁ τοιοῦτος ἄφεσις , ἐάν ὅστις ὅστις ἀφιέω οὗτος ἑκών , ὡς ἀκούσιος γίγνομαι ὁ φόνος , ὁ τε καθαρμός γίγνομαι ὁ δράω καί ἐνιαυτός εἷς εἰμί ὁ ἐκδημία ἐν νόμος . καί ὁ μέν δή βίαιος τε καί ἀκούσιος καί κατά ὁ θυμός γίγνομαι περί φόνος μέτριος λέγω · ὁ δέ περί ὁ ἑκούσιος καί κατά ἀδικία πᾶς γίγνομαι οὗτος περί καί ἐπιβουλή διά ἧσσα ἡδονή τε καί ἐπιθυμία καί φθόνος , οὗτος μετά ἐκεῖνος ἐγώ λεκτέος . ὀρθός λέγω .