plato-philosophy.leges 10.892
οὔπω μανθάνω . ψυχήν , ὦ ἑταῖρε , ἠγνοηκέναι κινδυνεύουσι μὲν ὀλίγου σύμπαντες οἷόν τε ὂν τυγχάνει καὶ δύναμιν ἣν ἔχει , τῶν τε ἄλλων αὐτῆς πέρι καὶ δὴ καὶ γενέσεως , ὡς ἐν πρώτοις ἐστί , σωμάτων ἔμπροσθεν πάντων γενομένη , καὶ μεταβολῆς τε αὐτῶν καὶ μετακοσμήσεως ἁπάσης ἄρχει παντὸς μᾶλλον · εἰ δὲ ἔστιν ταῦτα οὕτως , ἆρʼ οὐκ ἐξ ἀνάγκης τὰ ψυχῆς συγγενῆ πρότερα ἂν εἴη γεγονότα τῶν σώματι προσηκόντων , οὔσης γʼ αὐτῆς πρεσβυτέρας ἢ σώματος ; ἀνάγκη . δόξα δὴ καὶ ἐπιμέλεια καὶ νοῦς καὶ τέχνη καὶ νόμος σκληρῶν καὶ μαλακῶν καὶ βαρέων καὶ κούφων πρότερα ἂν εἴη · καὶ δὴ καὶ τὰ μεγάλα καὶ πρῶτα ἔργα καὶ πράξεις τέχνης ἂν γίγνοιτο , ὄντα ἐν πρώτοις , τὰ δὲ φύσει καὶ φύσις , ἣν οὐκ ὀρθῶς ἐπονομάζουσιν αὐτὸ τοῦτο , ὕστερα καὶ ἀρχόμενα ἂν ἐκ τέχνης εἴη καὶ νοῦ . πῶς οὐκ ὀρθῶς ; φύσιν βούλονται λέγειν γένεσιν τὴν περὶ τὰ πρῶτα · εἰ δὲ φανήσεται ψυχὴ πρῶτον , οὐ πῦρ οὐδὲ ἀήρ , ψυχὴ δʼ ἐν πρώτοις γεγενημένη , σχεδὸν ὀρθότατα λέγοιτʼ ἂν εἶναι διαφερόντως φύσει . ταῦτʼ ἔσθʼ οὕτως ἔχοντα , ἂν ψυχήν τις ἐπιδείξῃ πρεσβυτέραν οὖσαν σώματος , ἄλλως δὲ οὐδαμῶς . ἀληθέστατα λέγεις . οὐκοῦν τὰ μετὰ ταῦτα ἐπʼ αὐτὸ δὴ τοῦτο στελλώμεθα ; τί μήν ; φυλάττωμεν δὴ παντάπασιν ἀπατηλὸν λόγον , μή πῃ πρεσβύτας ἡμᾶς ὄντας νεοπρεπὴς ὢν παραπείσῃ καὶ διαφυγὼν καταγελάστους ποιήσῃ , καὶ δόξωμεν μείζονα ἐπιβαλλόμενοι καὶ τῶν σμικρῶν ἀποτυχεῖν . σκοπεῖτε οὖν . εἰ καθάπερ ποταμὸν ἡμᾶς ἔδει τρεῖς ὄντας διαβαίνειν ῥέοντα σφόδρα , νεώτατος δʼ ἐγὼ τυγχάνων ἡμῶν καὶ πολλῶν ἔμπειρος ῥευμάτων , εἶπον ὅτι πρῶτον ἐμὲ χρῆναι πειραθῆναι κατʼ ἐμαυτόν , καταλιπόντα ὑμᾶς ἐν ἀσφαλεῖ , σκέψασθαι εἰ διαβατός ἐστι πρεσβυτέροις οὖσι καὶ ὑμῖν , ἢ πῶς ἔχει , καὶ φανέντος μὲν ταύτῃ , καλεῖν ὑμᾶς τότε καὶ συνδιαβιβάζειν ἐμπειρίᾳ , εἰ δὲ ἄβατος ἦν ὡς ὑμῖν , ἐν ἐμοὶ τὸν κίνδυνον γεγονέναι , μετρίως ἂν ἐδόκουν λέγειν , καὶ δὴ καὶ νῦν ὁ μέλλων ἐστὶ λόγος σφοδρότερος καὶ σχεδὸν ἴσως ἄβατος ὡς τῇ σφῷν ῥώμῃ ·
Lemmas: οὔπω μανθάνω . ψυχή , ὦ ἑταῖρος , ἀγνοέω κινδυνεύω μέν ὀλίγος σύμπας οἷος τε εἰμί τυγχάνω καί δύναμις ὅς ἔχω , ὁ τε ἄλλος αὐτός περί καί δή καί γένεσις , ὡς ἐν πρῶτος εἰμί , σῶμα ἔμπροσθεν πᾶς γίγνομαι , καί μεταβολή τε αὐτός καί μετακόσμησις ἅπας ἄρχω πᾶς μάλα · εἰ δέ εἰμί οὗτος οὕτως , ἆρα οὐ ἐκ ἀνάγκη ὁ ψυχή συγγενής πρότερος ἄν εἰμί γίγνομαι ὁ σῶμα προσήκω , εἰμί γε αὐτός πρέσβυς ἤ σῶμα ; ἀνάγκη . δόξα δή καί ἐπιμέλεια καί νόος καί τέχνη καί νόμος σκληρός καί μαλακός καί βαρύς καί κοῦφος πρότερος ἄν εἰμί · καί δή καί ὁ μέγας καί πρῶτος ἔργον καί πρᾶξις τέχνη ἄν γίγνομαι , εἰμί ἐν πρῶτος , ὁ δέ φύσις καί φύσις , ὅς οὐ ὀρθός ἐπονομάζω αὐτός οὗτος , ὕστερος καί ἄρχω ἄν ἐκ τέχνη εἰμί καί νόος . πῶς οὐ ὀρθός ; φύσις βούλομαι λέγω γένεσις ὁ περί ὁ πρῶτος · εἰ δέ φαίνω ψυχή πρῶτος , οὐ πῦρ οὐδέ ἀήρ , ψυχή δέ ἐν πρῶτος γίγνομαι , σχεδόν ὀρθός λέγω ἄν εἰμί διαφερόντως φύσις . οὗτος εἰμί οὕτως ἔχω , ἐάν ψυχή τις ἐπιδείκνυμι πρέσβυς εἰμί σῶμα , ἄλλος δέ οὐδαμῶς . ἀληθής λέγω . οὐκοῦν ὁ μετά οὗτος ἐπί αὐτός δή οὗτος στέλλω ; τίς μήν ; φυλάσσω δή παντάπασι ἀπατηλός λόγος , μή πη πρεσβύτης ἐγώ εἰμί νεοπρεπής εἰμί παραπείθω καί διαφεύγω καταγέλαστος ποιέω , καί δοκέω μέγας ἐπιβάλλω καί ὁ μικρός ἀποτυγχάνω . σκοπέω οὖν . εἰ καθά ποταμός ἐγώ δέω τρεῖς εἰμί διαβαίνω ῥέω σφόδρα , νέος δέ ἐγώ τυγχάνω ἐγώ καί πολύς ἔμπειρος ῥεῦμα , λέγω ὅτι πρῶτος ἐγώ χρή πειράω κατά ἐμαυτοῦ , καταλείπω σύ ἐν ἀσφαλής , σκοπέω εἰ διαβατός εἰμί πρέσβυς εἰμί καί σύ , ἤ πῶς ἔχω , καί φαίνω μέν οὗτος , καλέω σύ τότε καί συνδιαβιβάζω ἐμπειρία , εἰ δέ ἄβατος εἰμί ὡς σύ , ἐν ἐγώ ὁ κίνδυνος γίγνομαι , μέτριος ἄν δοκέω λέγω , καί δή καί νῦν ὁ μέλλω εἰμί λόγος σφοδρός καί σχεδόν ἴσως ἄβατος ὡς ὁ σύ ῥώμη ·