plato-philosophy.leges 5.747
πρὸς δὲ τούτοις οὐδʼ ἐκεῖνα φοβητέα , δείσαντα τὴν δόξασαν ἂν γίγνεσθαι σμικρολογίαν , ἄν τις προστάττῃ πάντα ὁπόσʼ ἂν σκεύη κτῶνται , μηδὲν ἄμετρον αὐτῶν ἐᾶν εἶναι , καὶ κοινῷ λόγῳ νομίσαντα πρὸς πάντα εἶναι χρησίμους τὰς τῶν ἀριθμῶν διανομὰς καὶ ποικίλσεις , ὅσα τε αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς ποικίλλονται καὶ ὅσα ἐν μήκεσι καὶ ἐν βάθεσι ποικίλματα , καὶ δὴ καὶ ἐν φθόγγοις καὶ κινήσεσι ταῖς τε κατὰ τὴν εὐθυπορίαν τῆς ἄνω καὶ κάτω φορᾶς καὶ τῆς κύκλῳ περιφορᾶς · πρὸς γὰρ ταῦτα πάντα δεῖ βλέψαντα τόν γε νομοθέτην προστάττειν τοῖς πολίταις πᾶσιν εἰς δύναμιν τούτων μὴ ἀπολείπεσθαι τῆς συντάξεως . πρός τε γὰρ οἰκονομίαν καὶ πρὸς πολιτείαν καὶ πρὸς τὰς τέχνας πάσας ἓν οὐδὲν οὕτω δύναμιν ἔχει παίδειον μάθημα μεγάλην , ὡς ἡ περὶ τοὺς ἀριθμοὺς διατριβή · τὸ δὲ μέγιστον , ὅτι τὸν νυστάζοντα καὶ ἀμαθῆ φύσει ἐγείρει καὶ εὐμαθῆ καὶ μνήμονα καὶ ἀγχίνουν ἀπεργάζεται , παρὰ τὴν αὑτοῦ φύσιν ἐπιδιδόντα θείᾳ τέχνῃ . ταῦτα δὴ πάντα , ἐὰν μὲν ἄλλοις νόμοις τε καὶ ἐπιτηδεύμασιν ἀφαιρῆταί τις τὴν ἀνελευθερίαν καὶ φιλοχρηματίαν ἐκ τῶν ψυχῶν τῶν μελλόντων αὐτὰ ἱκανῶς τε καὶ ὀνησίμως κτήσεσθαι , καλὰ τὰ παιδεύματα καὶ προσήκοντα γίγνοιτʼ ἄν · εἰ δὲ μή , τὴν καλουμένην ἄν τις πανουργίαν ἀντὶ σοφίας ἀπεργασάμενος λάθοι , καθάπερ Αἰγυπτίους καὶ Φοίνικας καὶ πολλὰ ἕτερα ἀπειργασμένα γένη νῦν ἔστιν ἰδεῖν ὑπὸ τῆς τῶν ἄλλων ἐπιτηδευμάτων καὶ κτημάτων ἀνελευθερίας , εἴτε τις νομοθέτης αὐτοῖς φαῦλος ἂν γενόμενος ἐξηργάσατο τὰ τοιαῦτα εἴτε χαλεπὴ τύχη προσπεσοῦσα εἴτε καὶ φύσις ἄλλη τις τοιαύτη . καὶ γάρ , ὦ Μέγιλλέ τε καὶ Κλεινία , μηδὲ τοῦθʼ ἡμᾶς λανθανέτω περὶ τόπων ὡς οὐκ εἰσὶν ἄλλοι τινὲς διαφέροντες ἄλλων τόπων πρὸς τὸ γεννᾶν ἀνθρώπους ἀμείνους καὶ χείρους , οἷς οὐκ ἐναντία νομοθετητέον · οἱ μέν γέ που διὰ πνεύματα παντοῖα καὶ διʼ εἱλήσεις ἀλλόκοτοί τέ εἰσιν καὶ ἐναίσιοι αὐτῶν , οἱ δὲ διʼ ὕδατα , οἱ δὲ καὶ διʼ αὐτὴν τὴν ἐκ τῆς γῆς τροφήν , ἀναδιδοῦσαν οὐ μόνον τοῖς σώμασιν ἀμείνω καὶ χείρω , ταῖς δὲ ψυχαῖς οὐχ ἧττον δυναμένην πάντα τὰ τοιαῦτα ἐμποιεῖν , τούτων δʼ αὖ πάντων μέγιστον διαφέροιεν ἂν τόποι χώρας ἐν οἷς θεία τις ἐπίπνοια καὶ δαιμόνων λήξεις εἶεν , τοὺς ἀεὶ κατοικιζομένους ἵλεῳ δεχόμενοι καὶ τοὐναντίον . οἷς ὅ γε νοῦν ἔχων νομοθέτης , ἐπισκεψάμενος ὡς ἄνθρωπον οἷόν τʼ ἐστὶν σκοπεῖν τὰ τοιαῦτα , οὕτω πειρῷτʼ ἂν τιθέναι τοὺς νόμους . ὃ δὴ καὶ σοὶ ποιητέον , ὦ Κλεινία · πρῶτον τρεπτέον ἐπὶ τὰ τοιαῦτα μέλλοντί γε κατοικίζειν χώραν . ἀλλʼ , ὦ ξένε Ἀθηναῖε , λέγεις τε παγκάλως ἐμοί τε οὕτως ποιητέον .
Lemmas: πρός δέ οὗτος οὐδέ ἐκεῖνος φοβητέος , δείδω ὁ δοκέω ἄν γίγνομαι μικρολογία , ἐάν τις προστάσσω πᾶς ὁπόσος ἄν σκεῦος κτάομαι , μηδείς ἄμετρος αὐτός ἐάω εἰμί , καί κοινός λόγος νομίζω πρός πᾶς εἰμί χρήσιμος ὁ ὁ ἀριθμός διανομή καί ποίκιλσις , ὅσος τε αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ποικίλλω καί ὅσος ἐν μῆκος καί ἐν βάθος ποίκιλμα , καί δή καί ἐν φθόγγος καί κίνησις ὁ τε κατά ὁ εὐθυπορία ὁ ἄνω καί κάτω φορά καί ὁ κύκλος περιφορά · πρός γάρ οὗτος πᾶς δέω βλέπω ὁ γε νομοθέτης προστάσσω ὁ πολίτης πᾶς εἰς δύναμις οὗτος μή ἀπολείπω ὁ σύνταξις . πρός τε γάρ οἰκονομία καί πρός πολιτεία καί πρός ὁ τέχνη πᾶς εἷς οὐδείς οὕτως δύναμις ἔχω παίδειος μάθημα μέγας , ὡς ὁ περί ὁ ἀριθμός διατριβή · ὁ δέ μέγας , ὅτι ὁ νυστάζω καί ἀμαθής φύσις ἐγείρω καί εὐμαθής καί μνήμων καί ἀγχίνοος ἀπεργάζομαι , παρά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἐπιδίδωμι θεῖος τέχνη . οὗτος δή πᾶς , ἐάν μέν ἄλλος νόμος τε καί ἐπιτήδευμα ἀφαιρέω τις ὁ ἀνελευθερία καί φιλοχρηματία ἐκ ὁ ψυχή ὁ μέλλω αὐτός ἱκανός τε καί ὀνήσιμος κτάομαι , καλός ὁ παίδευμα καί προσήκω γίγνομαι ἄν · εἰ δέ μή , ὁ καλέω ἄν τις πανουργία ἀντί σοφία ἀπεργάζομαι λανθάνω , καθά Αἰγύπτιος καί Φοῖνιξ καί πολύς ἕτερος ἀπεργάζομαι γένος νῦν εἰμί ὁράω ὑπό ὁ ὁ ἄλλος ἐπιτήδευμα καί κτῆμα ἀνελευθερία , εἴτε τις νομοθέτης αὐτός φαῦλος ἄν γίγνομαι ἐξεργάζομαι ὁ τοιοῦτος εἴτε χαλεπός τύχη προσπίπτω εἴτε καί φύσις ἄλλος τις τοιοῦτος . καί γάρ , ὦ Μέγιλλος τε καί Κλεινίας , μηδέ οὗτος ἐγώ λανθάνω περί τόπος ὡς οὐ εἰμί ἄλλος τις διαφέρω ἄλλος τόπος πρός ὁ γεννάω ἄνθρωπος ἀγαθός καί κακός , ὅς οὐ ἐναντίος νομοθετητέος · ὁ μέν γε που διά πνεῦμα παντοῖος καί διά εἵλησις ἀλλόκοτος τε εἰμί καί ἐναίσιος αὐτός , ὁ δέ διά ὕδωρ , ὁ δέ καί διά αὐτός ὁ ἐκ ὁ γῆ τροφή , ἀναδίδωμι οὐ μόνος ὁ σῶμα ἀγαθός καί κακός , ὁ δέ ψυχή οὐ ἥσσων δύναμαι πᾶς ὁ τοιοῦτος ἐμποιέω , οὗτος δέ αὖ πᾶς μέγας διαφέρω ἄν τόπος χώρα ἐν ὅς θεῖος τις ἐπίπνοια καί δαίμων λῆξις εἰμί , ὁ ἀεί κατοικίζω ἵλαος δέχομαι καί ἐναντίος . ὅς ὁ γε νόος ἔχω νομοθέτης , ἐπισκοπέω ὡς ἄνθρωπος οἷος τε εἰμί σκοπέω ὁ τοιοῦτος , οὕτως πειράω ἄν τίθημι ὁ νόμος . ὅς δή καί σύ ποιέω , ὦ Κλεινίας · πρῶτος τρεπτέον ἐπί ὁ τοιοῦτος μέλλω γε κατοικίζω χώρα . ἀλλά , ὦ ξένος Ἀθηναῖος , λέγω τε πάγκαλος ἐγώ τε οὕτως ποιέω .