plato-philosophy.leges 12.962
οὐδὲν δὴ πολλῶν δεῖ τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα παραδειγμάτων · ἀλλʼ οἷον περὶ στρατοπέδων νοήσωμεν τίνα θέμενοι στρατηγοὶ σκοπὸν καὶ ἰατρικὴ ὑπηρεσία πᾶσα στοχάζοιτʼ ἂν τῆς σωτηρίας ὀρθῶς . ἆρʼ οὐχ ἡ μὲν νίκην καὶ κράτος πολεμίων , ἡ δὲ ἰατρῶν τε καὶ ὑπηρετῶν ὑγιείας σώματι παρασκευήν ; πῶς γὰρ οὔ ; ἰατρὸς δὴ τὸ περὶ σῶμα ἀγνοῶν , ὃ προσείπομεν ὑγίειαν νῦν , ἢ νίκην στρατηγὸς ἢ τῶν ἄλλων ὅσα δὴ διήλθομεν , ἔσθʼ ὅπως ἂν νοῦν περί τι τούτων ἂν ἔχων φαίνοιτο ; καὶ πῶς ; τί δὲ δὴ περὶ πόλιν ; εἴ τις τὸν σκοπὸν οἷ βλέπειν δεῖ τὸν πολιτικὸν φαίνοιτο ἀγνοῶν , ἆρα ἄρχων μὲν πρῶτον δικαίως ἂν προσαγορεύοιτο , εἶτα σῴζειν ἂν δυνατὸς εἴη τοῦτο οὗ τὸν σκοπὸν τὸ παράπαν μηδʼ εἰδείη ; καὶ πῶς ; δεῖ δὴ καὶ τὰ νῦν , ὡς ἔοικεν , εἴπερ μέλλει τέλος ὁ κατοικισμὸς τῆς χώρας ἡμῖν ἕξειν , εἶναί τι τὸ γιγνῶσκον ἐν αὐτῷ πρῶτον μὲν τοῦτο ὃ λέγομεν , τὸν σκοπόν , ὅστις ποτὲ ὁ πολιτικὸς ὢν ἡμῖν τυγχάνει , ἔπειτα ὅντινα τρόπον δεῖ μετασχεῖν τούτου καὶ τίς αὐτῷ καλῶς ἢ μὴ συμβουλεύει , τῶν νόμων αὐτῶν πρῶτον , ἔπειτα ἀνθρώπων · εἰ δʼ ἔσται τοῦ τοιούτου κενή τις πόλις , οὐδὲν θαυμαστὸν ἄνους οὖσα καὶ ἀναίσθητος εἰ πράξει τὸ προστυχὸν ἑκάστοτε ἐν ἑκάσταις τῶν πράξεων . ἀληθῆ λέγεις . νῦν οὖν ἡμῖν ἐν τίνι ποτὲ τῶν τῆς πόλεως μερῶν ἢ ἐπιτηδευμάτων ἔστιν ἱκανὸν κατεσκευασμένον ὁτιοῦν τοιοῦτον φυλακτήριον ; ἔχομεν φράζειν ; οὐ δῆτα , ὦ ξένε , σαφῶς γε · εἰ δʼ οὖν τοπάζειν δεῖ , δοκεῖ μοι τείνειν ὁ λόγος οὗτος εἰς τὸν σύλλογον ὃν εἶπες νυνδὴ νύκτωρ δεῖν συνιέναι . κάλλισθʼ ὑπέλαβες , ὦ Κλεινία , καὶ δεῖ δὴ τοῦτον , ὡς ὁ νῦν παρεστηκὼς ἡμῖν λόγος μηνύει , πᾶσαν ἀρετὴν ἔχειν · ἧς ἄρχει τὸ μὴ πλανᾶσθαι πρὸς πολλὰ στοχαζόμενον , ἀλλʼ εἰς ἓν βλέποντα πρὸς τοῦτο ἀεὶ τὰ πάντα οἷον βέλη ἀφιέναι . παντάπασι μὲν οὖν . νῦν δὴ μαθησόμεθα ὅτι θαυμαστὸν οὐδὲν πλανᾶσθαι τὰ τῶν πόλεων νόμιμα , ὅτι πρὸς ἄλλο ἄλλη βλέπει τῶν νομοθεσιῶν ἐν τῇ πόλει ἑκάστῃ . καὶ τὰ μὲν πολλὰ οὐδὲν θαυμαστὸν τὸ τοῖς μὲν τὸν ὅρον εἶναι τῶν δικαίων ὅπως ἄρξουσί τινες ἐν τῇ πόλει , εἴτʼ οὖν βελτίους εἴτε χείρους τυγχάνουσιν ὄντες , τοῖς δʼ , ὅπως πλουτήσουσιν , εἴτʼ οὖν δοῦλοί τινων ὄντες εἴτε καὶ μή , τῶν δʼ ἡ προθυμία πρὸς τὸν ἐλεύθερον δὴ βίον ὡρμημένη · οἱ δὲ καὶ σύνδυο νομοθετοῦνται , πρὸς ἄμφω βλέποντες , ἐλεύθεροί τε ὅπως ἄλλων τε πόλεων ἔσονται δεσπόται , οἱ δὲ σοφώτατοι , ὡς οἴονται , πρὸς ταῦτά τε καὶ τὰ τοιαῦτα σύμπαντα , εἰς ἓν δὲ οὐδὲν διαφερόντως τετιμημένον ἔχοντες φράζειν εἰς ὃ τἆλλʼ αὐτοῖς δεῖ βλέπειν .
Lemmas: οὐδείς δή πολύς δέω ὁ περί ὁ τοιοῦτος παράδειγμα · ἀλλά οἷος περί στρατόπεδον νοέω τίς τίθημι στρατηγός σκοπός καί ἰατρικός ὑπηρεσία πᾶς στοχάζομαι ἄν ὁ σωτηρία ὀρθός . ἆρα οὐ ὁ μέν νίκη καί κράτος πολέμιος , ὁ δέ ἰατρός τε καί ὑπηρέτης ὑγίεια σῶμα παρασκευή ; πῶς γάρ οὐ ; ἰατρός δή ὁ περί σῶμα ἀγνοέω , ὅς προσλέγω ὑγίεια νῦν , ἤ νίκη στρατηγός ἤ ὁ ἄλλος ὅσος δή διέρχομαι , εἰμί ὅπως ἄν νόος περί τις οὗτος ἄν ἔχω φαίνω ; καί πῶς ; τίς δέ δή περί πόλις ; εἰ τις ὁ σκοπός οἷ βλέπω δέω ὁ πολιτικός φαίνω ἀγνοέω , ἆρα ἄρχων μέν πρῶτος δίκαιος ἄν προσαγορεύω , εἶτα σῴζω ἄν δυνατός εἰμί οὗτος ὅς ὁ σκοπός ὁ παράπαν μηδέ οἶδα ; καί πῶς ; δέω δή καί ὁ νῦν , ὡς ἔοικα , εἴπερ μέλλω τέλος ὁ κατοικισμός ὁ χώρα ἐγώ ἔχω , εἰμί τις ὁ γιγνώσκω ἐν αὐτός πρῶτος μέν οὗτος ὅς λέγω , ὁ σκοπός , ὅστις ποτέ ὁ πολιτικός εἰμί ἐγώ τυγχάνω , ἔπειτα ὅστις τρόπος δέω μετέχω οὗτος καί τίς αὐτός καλός ἤ μή συμβουλεύω , ὁ νόμος αὐτός πρῶτος , ἔπειτα ἄνθρωπος · εἰ δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος κενός τις πόλις , οὐδείς θαυμαστός ἄνοος εἰμί καί ἀναίσθητος εἰ πράσσω ὁ προστυγχάνω ἑκάστοτε ἐν ἑκαστός ὁ πρᾶξις . ἀληθής λέγω . νῦν οὖν ἐγώ ἐν τίς ποτέ ὁ ὁ πόλις μέρος ἤ ἐπιτήδευμα εἰμί ἱκανός κατασκευάζω ὁστισοῦν τοιοῦτος φυλακτήριον ; ἔχω φράζω ; οὐ δῆτα , ὦ ξένος , σαφής γε · εἰ δέ οὖν τοπάζω δέω , δοκέω ἐγώ τείνω ὁ λόγος οὗτος εἰς ὁ σύλλογος ὅς λέγω νυνδί νύκτωρ δέω συνίημι . καλός ὑπολαμβάνω , ὦ Κλεινίας , καί δέω δή οὗτος , ὡς ὁ νῦν παρίστημι ἐγώ λόγος μηνύω , πᾶς ἀρετή ἔχω · ὅς ἄρχω ὁ μή πλανάω πρός πολύς στοχάζομαι , ἀλλά εἰς εἷς βλέπω πρός οὗτος ἀεί ὁ πᾶς οἷος βέλος ἀφίημι . παντάπασι μέν οὖν . νῦν δή μανθάνω ὅτι θαυμαστός οὐδείς πλανάω ὁ ὁ πόλις νόμιμος , ὅτι πρός ἄλλος ἄλλος βλέπω ὁ νομοθεσία ἐν ὁ πόλις ἕκαστος . καί ὁ μέν πολύς οὐδείς θαυμαστός ὁ ὁ μέν ὁ ὅρος εἰμί ὁ δίκαιος ὅπως ἄρχω τις ἐν ὁ πόλις , εἴτε οὖν ἀγαθός εἴτε κακός τυγχάνω εἰμί , ὁ δέ , ὅπως πλουτέω , εἴτε οὖν δοῦλος τις εἰμί εἴτε καί μή , ὁ δέ ὁ προθυμία πρός ὁ ἐλεύθερος δή βίος ὁρμάω · ὁ δέ καί σύνδυο νομοθετέω , πρός ἄμφω βλέπω , ἐλεύθερος τε ὅπως ἄλλος τε πόλις εἰμί δεσπότης , ὁ δέ σοφός , ὡς οἴομαι , πρός οὗτος τε καί ὁ τοιοῦτος σύμπας , εἰς εἷς δέ οὐδείς διαφερόντως τιμάω ἔχω φράζω εἰς ὅς ἄλλος αὐτός δέω βλέπω .