plato-philosophy.leges 8.832
αὕτη μὲν τοίνυν , ἣν λέγω , μία κείσθω διακωλύουσα αἰτία τοῦ μήτε ἄλλο καλὸν μήτε τὰ πρὸς τὸν πόλεμον ἱκανῶς ἐῶσα ἀσκεῖν τὰς πόλεις , ἀλλʼ ἐμπόρους τε καὶ ναυκλήρους καὶ διακόνους πάντως τοὺς φύσει κοσμίους τῶν ἀνθρώπων ἀπεργαζομένη , τοὺς δὲ ἀνδρείους λῃστὰς καὶ τοιχωρύχους καὶ ἱεροσύλους καὶ πολεμικοὺς καὶ τυραννικοὺς ποιοῦσα , καὶ μάλʼ ἐνίοτε οὐκ ἀφυεῖς ὄντας , δυστυχοῦντάς γε μήν . πῶς λέγεις ; πῶς μὲν οὖν αὐτοὺς οὐ λέγοιμʼ ἂν τὸ παράπαν δυστυχεῖς , οἷς γε ἀνάγκη διὰ βίου πεινῶσιν τὴν ψυχὴν ἀεὶ τὴν αὑτῶν διεξελθεῖν ; αὕτη μὲν τοίνυν μία · τὴν δὲ δὴ δευτέραν αἰτίαν τίνα λέγεις , ὦ ξένε ; καλῶς ὑπέμνησας . αὕτη μὲν δή , φῂς σύ , μία , ἡ διὰ βίου ἄπληστος ζήτησις , παρέχουσα ἄσχολον ἕκαστον , ἐμπόδιος γίγνεται τοῦ μὴ καλῶς ἀσκεῖν τὰ περὶ τὸν πόλεμον ἑκάστους . ἔστω · τὴν δὲ δὴ δευτέραν λέγε . μῶν οὐ λέγειν ἀλλὰ διατρίβειν δοκῶ διʼ ἀπορίαν ; οὔκ , ἀλλὰ οἷον μισῶν δοκεῖς ἡμῖν κολάζειν τὸ τοιοῦτον ἦθος μᾶλλον τοῦ δέοντος τῷ παραπεπτωκότι λόγῳ . κάλλιστα , ὦ ξένοι , ἐπεπλήξατε · καὶ τὸ μετὰ τοῦτο ἀκούοιτʼ ἄν , ὡς ἔοικε . λέγε μόνον . τὰς οὐ πολιτείας ἔγωγε αἰτίας εἶναί φημι ἃς πολλάκις εἴρηκα ἐν τοῖς πρόσθεν λόγοις , δημοκρατίαν καὶ ὀλιγαρχίαν καὶ τυραννίδα . τούτων γὰρ δὴ πολιτεία μὲν οὐδεμία , στασιωτεῖαι δὲ πᾶσαι λέγοιντʼ ἂν ὀρθότατα · ἑκόντων γὰρ ἑκοῦσα οὐδεμία , ἀλλʼ ἀκόντων ἑκοῦσα ἄρχει σὺν ἀεί τινι βίᾳ , φοβούμενος δὲ ἄρχων ἀρχόμενον οὔτε καλὸν οὔτε πλούσιον οὔτε ἰσχυρὸν οὔτʼ ἀνδρεῖον οὔτε τὸ παράπαν πολεμικὸν ἑκὼν ἐάσει γίγνεσθαί ποτε . ταῦτʼ οὖν ἐστι τὰ δύο πάντων μὲν σμικροῦ διαφερόντως αἴτια , τούτων δʼ οὖν ὄντως διαφέρει . τὸ δὲ τῆς νῦν πολιτείας , ἣν νομοθετούμενοι λέγομεν , ἐκπέφευγεν ἀμφότερα · σχολήν τε γὰρ ἄγει που μεγίστην , ἐλεύθεροί τε ἀπʼ ἀλλήλων εἰσί , φιλοχρήματοι δὲ ἥκιστʼ ἄν , οἶμαι , γίγνοιντʼ ἂν ἐκ τούτων τῶν νόμων , ὥστʼ εἰκότως ἅμα καὶ κατὰ λόγον ἡ τοιαύτη κατάστασις πολιτείας μόνη δέξαιτʼ ἂν τῶν νῦν τὴν διαπερανθεῖσαν παιδείαν τε ἅμα καὶ παιδιὰν πολεμικήν , ἀποτελεσθεῖσαν ὀρθῶς τῷ λόγῳ . καλῶς . ἆρʼ οὖν οὐ τούτοις ἐφεξῆς ἐστιν μνησθῆναί ποτε περὶ ἁπάντων τῶν ἀγώνων τῶν γυμνικῶν , ὡς ὅσα μὲν αὐτῶν πρὸς πόλεμόν ἐστιν ἀγωνίσματα ἐπιτηδευτέον καὶ θετέον ἆθλα νικητήρια , ὅσα δὲ μή , χαίρειν ἐατέον ; ἃ δʼ ἔστιν , ἐξ ἀρχῆς ἄμεινον ῥηθῆναί τε καὶ νομοθετηθῆναι . καὶ πρῶτον μὲν τὰ περὶ δρόμον καὶ τάχος ὅλως ἆρʼ οὐ θετέον ; θετέον .
Lemmas: οὗτος μέν τοίνυν , ὅς λέγω , εἷς κεῖμαι διακωλύω αἰτία ὁ μήτε ἄλλος καλός μήτε ὁ πρός ὁ πόλεμος ἱκανός ἐάω ἀσκέω ὁ πόλις , ἀλλά ἔμπορος τε καί ναύκληρος καί διάκονος πάντως ὁ φύσις κόσμιος ὁ ἄνθρωπος ἀπεργάζομαι , ὁ δέ ἀνδρεῖος λῃστής καί τοιχώρυχος καί ἱερόσυλος καί πολεμικός καί τυραννικός ποιέω , καί μάλα ἐνίοτε οὐ ἀφυής εἰμί , δυστυχέω γε μήν . πῶς λέγω ; πῶς μέν οὖν αὐτός οὐ λέγω ἄν ὁ παράπαν δυστυχής , ὅς γε ἀνάγκη διά βίος πεινάω ὁ ψυχή ἀεί ὁ ἑαυτοῦ διεξέρχομαι ; οὗτος μέν τοίνυν εἷς · ὁ δέ δή δεύτερος αἰτία τίς λέγω , ὦ ξένος ; καλός ὑπομιμνῄσκω . οὗτος μέν δή , φημί σύ , εἷς , ὁ διά βίος ἄπληστος ζήτησις , παρέχω ἄσχολος ἕκαστος , ἐμπόδιος γίγνομαι ὁ μή καλός ἀσκέω ὁ περί ὁ πόλεμος ἕκαστος . εἰμί · ὁ δέ δή δεύτερος λέγω . μῶν οὐ λέγω ἀλλά διατρίβω δοκέω διά ἀπορία ; οὐ , ἀλλά οἷος μισέω δοκέω ἐγώ κολάζω ὁ τοιοῦτος ἦθος μάλα ὁ δέω ὁ παραπίπτω λόγος . καλός , ὦ ξένος , ἐπιπλήσσω · καί ὁ μετά οὗτος ἀκούω ἄν , ὡς ἔοικα . λέγω μόνος . ὁ οὐ πολιτεία ἐγώ αἰτία εἰμί φημί ὅς πολλάκις λέγω ἐν ὁ πρόσθεν λόγος , δημοκρατία καί ὀλιγαρχία καί τυραννίς . οὗτος γάρ δή πολιτεία μέν οὐδείς , στασιωτεία δέ πᾶς λέγω ἄν ὀρθός · ἑκών γάρ ἑκών οὐδείς , ἀλλά ἄκων ἑκών ἄρχω σύν ἀεί τις βία , φοβέω δέ ἄρχω ἄρχω οὔτε καλός οὔτε πλούσιος οὔτε ἰσχυρός οὔτε ἀνδρεῖος οὔτε ὁ παράπαν πολεμικός ἑκών ἐάω γίγνομαι ποτέ . οὗτος οὖν εἰμί ὁ δύο πᾶς μέν μικρός διαφερόντως αἴτιος , οὗτος δέ οὖν ὄντως διαφέρω . ὁ δέ ὁ νῦν πολιτεία , ὅς νομοθετέω λέγω , ἐκφεύγω ἀμφότερος · σχολή τε γάρ ἄγω που μέγας , ἐλεύθερος τε ἀπό ἀλλήλων εἰμί , φιλοχρήματος δέ ἦκα ἄν , οἴομαι , γίγνομαι ἄν ἐκ οὗτος ὁ νόμος , ὥστε ἔοικα ἅμα καί κατά λόγος ὁ τοιοῦτος κατάστασις πολιτεία μόνος δέχομαι ἄν ὁ νῦν ὁ διαπεραίνω παιδεία τε ἅμα καί παιδιά πολεμικός , ἀποτελέω ὀρθός ὁ λόγος . καλός . ἆρα οὖν οὐ οὗτος ἐφεξῆς εἰμί μιμνῄσκω ποτέ περί ἅπας ὁ ἀγών ὁ γυμνικός , ὡς ὅσος μέν αὐτός πρός πόλεμος εἰμί ἀγώνισμα ἐπιτηδευτέος καί τίθημι ἆθλον νικητήριος , ὅσος δέ μή , χαίρω ἐάω ; ὅς δέ εἰμί , ἐκ ἀρχή ἀγαθός λέγω τε καί νομοθετέω . καί πρῶτος μέν ὁ περί δρόμος καί τάχος ὅλος ἆρα οὐ τίθημι ; τίθημι .