plato-philosophy.leges 4.706
τοῦτον γὰρ δὴ τίθεσθαι τὸν νόμον ὀρθῶς ὑποτίθεμαι μόνον , ὃς ἂν δίκην τοξότου ἑκάστοτε στοχάζηται τούτου ὅτῳ ἂν συνεχῶς τούτων ἀεὶ καλόν τι συνέπηται μόνῳ , τὰ δὲ ἄλλα σύμπαντα παραλείπῃ , ἐάντε τις πλοῦτος ἐάντε ἄρα τι τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων ὂν τυγχάνῃ ἄνευ τῶν προειρημένων . τὴν δὲ δὴ μίμησιν ἔλεγον τὴν τῶν πολεμίων τὴν κακὴν τοιάνδε γίγνεσθαι , ὅταν οἰκῇ μέν τις πρὸς θαλάττῃ , λυπῆται δʼ ὑπὸ πολεμίων , οἷον—φράσω γὰρ οὔτι μνησικακεῖν βουλόμενος ὑμῖν—Μίνως γὰρ δή ποτε τοὺς οἰκοῦντας τὴν Ἀττικὴν παρεστήσατο εἰς χαλεπήν τινα φορὰν δασμοῦ , δύναμιν πολλὴν κατὰ θάλατταν κεκτημένος , οἱ δʼ οὔτε πω πλοῖα ἐκέκτηντο , καθάπερ νῦν , πολεμικά , οὔτʼ αὖ τὴν χώραν πλήρη ναυπηγησίμων ξύλων ὥστʼ εὐμαρῶς ναυτικὴν παρασχέσθαι δύναμιν · οὔκουν οἷοί τʼ ἐγένοντο διὰ μιμήσεως ναυτικῆς αὐτοὶ ναῦται γενόμενοι εὐθὺς τότε τοὺς πολεμίους ἀμύνασθαι . ἔτι γὰρ ἂν πλεονάκις ἑπτὰ ἀπολέσαι παῖδας αὐτοῖς συνήνεγκεν , πρὶν ἀντὶ πεζῶν ὁπλιτῶν μονίμων ναυτικοὺς γενομένους ἐθισθῆναι , πυκνὰ ἀποπηδῶντας , δρομικῶς εἰς τὰς ναῦς ταχὺ πάλιν ἀποχωρεῖν , καὶ δοκεῖν μηδὲν αἰσχρὸν ποιεῖν μὴ τολμῶντας ἀποθνῄσκειν μένοντας ἐπιφερομένων πολεμίων , ἀλλʼ εἰκυίας αὐτοῖς γίγνεσθαι προφάσεις καὶ σφόδρα ἑτοίμας ὅπλα τε ἀπολλῦσιν καὶ φεύγουσι δή τινας οὐκ αἰσχράς , ὥς φασιν , φυγάς . ταῦτα γὰρ ἐκ ναυτικῆς ὁπλιτείας ῥήματα φιλεῖ συμβαίνειν , οὐκ ἄξια ἐπαίνων πολλάκις μυρίων , ἀλλὰ τοὐναντίον · ἔθη γὰρ πονηρὰ οὐδέποτε ἐθίζειν δεῖ , καὶ ταῦτα τὸ τῶν πολιτῶν βέλτιστον μέρος . ἦν δέ που τοῦτό γε καὶ παρʼ Ὁμήρου λαβεῖν , ὅτι τὸ ἐπιτήδευμα ἦν τὸ τοιοῦτον οὐ καλόν . Ὀδυσσεὺς γὰρ αὐτῷ λοιδορεῖ τὸν Ἀγαμέμνονα , τῶν Ἀχαιῶν τότε ὑπὸ τῶν Τρώων κατεχομένων τῇ μάχῃ , κελεύοντα τὰς ναῦς εἰς τὴν θάλατταν καθέλκειν , ὁ δὲ χαλεπαίνει τε αὐτῷ καὶ λέγει — ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀυτῆς νῆας ἐυσέλμους ἅλαδʼ ἕλκειν , ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον Τρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐελδομένοισί περ ἔμπης , ἡμῖν δʼ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ · οὐ γὰρ Ἀχαιοί σχήσουσιν πολέμου νηῶν ἅλαδʼ ἑλκομενάων , ἀλλʼ ἀποπαπτανέουσιν , ἐρωήσουσι δὲ χάρμης · ἔνθα κε σὴ βουλὴ δηλήσεται , οἷʼ ἀγορεύεις .
Lemmas: οὗτος γάρ δή τίθημι ὁ νόμος ὀρθός ὑποτίθημι μόνος , ὅς ἄν δίκη τοξότης ἑκάστοτε στοχάζομαι οὗτος ὅστις ἄν συνεχής οὗτος ἀεί καλός τις συνέπομαι μόνος , ὁ δέ ἄλλος σύμπας παραλείπω , ἐάν τις πλοῦτος ἐάν ἄρα τις ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος εἰμί τυγχάνω ἄνευ ὁ προλέγω . ὁ δέ δή μίμησις λέγω ὁ ὁ πολέμιος ὁ κακός τοιόσδε γίγνομαι , ὅταν οἰκέω μέν τις πρός θάλασσα , λυπέω δέ ὑπό πολέμιος , οἷον—φράσω γάρ οὔτι μνησικακέω βούλομαι Μῖνις γάρ δή ποτέ ὁ οἰκέω ὁ Ἀττική παρίστημι εἰς χαλεπός τις φορά δασμός , δύναμις πολύς κατά θάλασσα κτάομαι , ὁ δέ οὔτε πω πλοῖον κτάομαι , καθά νῦν , πολεμικός , οὔτε αὖ ὁ χώρα πλήρης ναυπηγήσιμος ξύλον ὥστε εὐμαρής ναυτικός παρέχω δύναμις · οὔκουν οἷος τε γίγνομαι διά μίμησις ναυτικός αὐτός ναύτης γίγνομαι εὐθύς τότε ὁ πολέμιος ἀμύνω . ἔτι γάρ ἄν πλεονάκις ἑπτά ἀπόλλυμι παῖς αὐτός συμφέρω , πρίν ἀντί πεζός ὁπλίτης μόνιμος ναυτικός γίγνομαι ἐθίζω , πυκνός ἀποπηδάω , δρομικός εἰς ὁ ναῦς ταχύς πάλιν ἀποχωρέω , καί δοκέω μηδείς αἰσχρός ποιέω μή τολμάω ἀποθνῄσκω μένω ἐπιφέρω πολέμιος , ἀλλά ἔοικα αὐτός γίγνομαι πρόφασις καί σφόδρα ἑτοῖμος ὅπλον τε ἀπόλλυμι καί φεύγω δή τις οὐ αἰσχρός , ὡς φημί , φυγάς . οὗτος γάρ ἐκ ναυτικός ὁπλιτεία ῥῆμα φιλέω συμβαίνω , οὐ ἄξιος ἔπαινος πολλάκις μυρίος , ἀλλά ἐναντίος · ἔθος γάρ πονηρός οὐδέποτε ἐθίζω δέω , καί οὗτος ὁ ὁ πολίτης ἀγαθός μέρος . εἰμί δέ που οὗτος γε καί παρά Ὅμηρος λαμβάνω , ὅτι ὁ ἐπιτήδευμα εἰμί ὁ τοιοῦτος οὐ καλός . Ὀδυσσεύς γάρ αὐτός λοιδορέω ὁ Ἀγαμέμνων , ὁ Ἀχαιός τότε ὑπό ὁ Τρώς κατέχω ὁ μάχη , κελεύω ὁ ναῦς εἰς ὁ θάλασσα καθέλκω , ὁ δέ χαλεπαίνω τε αὐτός καί λέγω — ὅς κέλομαι πόλεμος συνίστημι καί ἀυτή ναῦς εὔσελμος ἅλαδε ἕλκω , ὄφρα ἔτι μάλα Τρώς μέν εὐκτός γίγνομαι ἔλδομαι περ ἔμπας , ἐγώ δέ αἰπύς ὄλεθρος ἐπιρρέπω · οὐ γάρ Ἀχαιός ἔχω πόλεμος ναῦς ἅλαδε ἕλκω , ἀλλά ἀποπαπταίνω , ἐρωέω δέ χάρμη · ἔνθα ἄν σός βουλή δηλέομαι , οἷος ἀγορεύω .