plato-philosophy.leges 7.790
εἰς δύναμιν δὲ ἰσχυρὰς αὐτὰς εἶναι χρεὼν καὶ μὴ μίαν ; ἐπὶ δὲ τούτοις ἑκάστοις , ἂν μὴ γίγνηται , ζημίαν τοῖς μὴ ποιοῦσι γράφωμεν ; ἢ πολλοῦ γε δεῖ ; τὸ γὰρ ἄρτι ῥηθὲν γίγνοιτʼ ἂν πολὺ καὶ ἄφθονον . τὸ ποῖον ; τὸ γέλωτα ἂν πολὺν ὀφλεῖν ἡμᾶς πρὸς τῷ μὴ ἐθέλειν ἂν πείθεσθαι γυναικεῖά τε καὶ δούλεια ἤθη τροφῶν . ἀλλὰ τίνος δὴ χάριν ἔφαμεν αὐτὰ δεῖν ῥηθῆναι ; τοῦδε · τὰ τῶν δεσποτῶν τε καὶ ἐλευθέρων ἐν ταῖς πόλεσιν ἤθη τάχʼ ἂν ἀκούσαντα εἰς σύννοιαν ἀφίκοιτʼ ἂν τὴν ὀρθήν , ὅτι χωρὶς τῆς ἰδίας διοικήσεως ἐν ταῖς πόλεσιν ὀρθῆς γιγνομένης μάτην ἂν τὰ κοινά τις οἴοιτο ἕξειν τινὰ βεβαιότητα θέσεως νόμων , καὶ ταῦτα ἐννοῶν , αὐτὸς νόμοις ἂν τοῖς νῦν ῥηθεῖσιν χρῷτο , καὶ χρώμενος , εὖ τήν τε οἰκίαν καὶ πόλιν ἅμα τὴν αὑτοῦ διοικῶν , εὐδαιμονοῖ . καὶ μάλʼ εἰκότως εἴρηκας . τοιγαροῦν μήπω λήξωμεν τῆς τοιαύτης νομοθεσίας , πρὶν ἂν καὶ τὰ περὶ τὰς ψυχὰς τῶν πάνυ νέων παίδων ἐπιτηδεύματα ἀποδῶμεν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ ἤργμεθα τῶν περὶ τὰ σώματα μύθων λεχθέντων διαπεραίνειν . πάνυ μὲν οὖν ὀρθῶς . λάβωμεν τοίνυν τοῦτο οἷον στοιχεῖον ἐπʼ ἀμφότερα , σώματός τε καὶ ψυχῆς τῶν πάνυ νέων τὴν τιθήνησιν καὶ κίνησιν γιγνομένην ὅτι μάλιστα διὰ πάσης τε νυκτὸς καὶ ἡμέρας , ὡς ἔστι σύμφορος ἅπασι μέν , οὐχ ἥκιστα δὲ τοῖς ὅτι νεωτάτοισι , καὶ οἰκεῖν , εἰ δυνατὸν ἦν , οἷον ἀεὶ πλέοντας · νῦν δʼ ὡς ἐγγύτατα τούτου ποιεῖν δεῖ περὶ τὰ νεογενῆ παίδων θρέμματα . τεκμαίρεσθαι δὲ χρὴ καὶ ἀπὸ τῶνδε , ὡς ἐξ ἐμπειρίας αὐτὸ εἰλήφασι καὶ ἐγνώκασιν ὂν χρήσιμον αἵ τε τροφοὶ τῶν σμικρῶν καὶ αἱ περὶ τὰ τῶν Κορυβάντων ἰάματα τελοῦσαι · ἡνίκα γὰρ ἄν που βουληθῶσιν κατακοιμίζειν τὰ δυσυπνοῦντα τῶν παιδίων αἱ μητέρες , οὐχ ἡσυχίαν αὐτοῖς προσφέρουσιν ἀλλὰ τοὐναντίον κίνησιν , ἐν ταῖς ἀγκάλαις ἀεὶ σείουσαι , καὶ οὐ σιγὴν ἀλλά τινα μελῳδίαν , καὶ ἀτεχνῶς οἷον καταυλοῦσι τῶν παιδίων , καθάπερ ἡ τῶν ἐκφρόνων βακχειῶν ἰάσεις , ταύτῃ τῇ τῆς κινήσεως ἅμα χορείᾳ καὶ μούσῃ χρώμεναι . τίς οὖν αἰτία τούτων , ὦ ξένε , μάλιστʼ ἔσθʼ ἡμῖν ; οὐ πάνυ χαλεπὴ γιγνώσκειν . πῶς δή ;
Lemmas: εἰς δύναμις δέ ἰσχυρός αὐτός εἰμί χρεών καί μή εἷς ; ἐπί δέ οὗτος ἕκαστος , ἐάν μή γίγνομαι , ζημία ὁ μή ποιέω γράφω ; ἤ πολύς γε δέω ; ὁ γάρ ἄρτι λέγω γίγνομαι ἄν πολύς καί ἄφθονος . ὁ ποῖος ; ὁ γέλως ἄν πολύς ὀφλισκάνω ἐγώ πρός ὁ μή ἐθέλω ἄν πείθω γυναικεῖος τε καί δούλειος ἦθος τροφή . ἀλλά τίς δή χάριν φημί αὐτός δέω λέγω ; ὅδε · ὁ ὁ δεσπότης τε καί ἐλεύθερος ἐν ὁ πόλις ἦθος τάχα ἄν ἀκούω εἰς σύννοια ἀφικνέομαι ἄν ὁ ὀρθός , ὅτι χωρίς ὁ ἴδιος διοίκησις ἐν ὁ πόλις ὀρθός γίγνομαι μάτην ἄν ὁ κοινός τις οἴομαι ἔχω τις βεβαιότης θέσις νόμος , καί οὗτος ἐννοέω , αὐτός νόμος ἄν ὁ νῦν λέγω χράω , καί χράω , εὖ ὁ τε οἰκία καί πόλις ἅμα ὁ ἑαυτοῦ διοικέω , εὐδαιμονέω . καί μάλα ἔοικα λέγω . τοιγαροῦν μήπω λήγω ὁ τοιοῦτος νομοθεσία , πρίν ἄν καί ὁ περί ὁ ψυχή ὁ πάνυ νέος παῖς ἐπιτήδευμα ἀποδίδωμι κατά ὁ αὐτός τρόπος ὅς ἄρχω ὁ περί ὁ σῶμα μῦθος λέγω διαπεραίνω . πάνυ μέν οὖν ὀρθός . λαμβάνω τοίνυν οὗτος οἷος στοιχεῖον ἐπί ἀμφότερος , σῶμα τε καί ψυχή ὁ πάνυ νέος ὁ τιθήνησις καί κίνησις γίγνομαι ὅτι μάλα διά πᾶς τε νύξ καί ἡμέρα , ὡς εἰμί σύμφορος ἅπας μέν , οὐ ἦκα δέ ὁ ὅτι νεώτατος , καί οἰκέω , εἰ δυνατός εἰμί , οἷος ἀεί πλέω · νῦν δέ ὡς ἐγγύς οὗτος ποιέω δέω περί ὁ νεογενής παῖς θρέμμα . τεκμαίρομαι δέ χρή καί ἀπό ὅδε , ὡς ἐκ ἐμπειρία αὐτός λαμβάνω καί γιγνώσκω εἰμί χρήσιμος ὁ τε τροφός ὁ μικρός καί ὁ περί ὁ ὁ Κορύβας ἴαμα τελέω · ἡνίκα γάρ ἄν που βούλομαι κατακοιμίζω ὁ δυσυπνέω ὁ παιδίον ὁ μήτηρ , οὐ ἡσυχία αὐτός προσφέρω ἀλλά ἐναντίος κίνησις , ἐν ὁ ἀγκάλη ἀεί σείω , καί οὐ σιγή ἀλλά τις μελῳδία , καί ἄτεχνος οἷος καταυλέω ὁ παιδίον , καθά ὁ ὁ ἔκφρων Βακχεία ἴασις , οὗτος ὁ ὁ κίνησις ἅμα χορεία καί μοῦσα χράω . τίς οὖν αἰτία οὗτος , ὦ ξένος , μάλα εἰμί ἐγώ ; οὐ πάνυ χαλεπός γιγνώσκω . πῶς δή ;