plato-philosophy.leges 2.664
τὸ σπαρέντων ποτὲ ὀδόντων ὁπλίτας ἐξ αὐτῶν φῦναι . καίτοι μέγα γʼ ἐστὶ νομοθέτῃ παράδειγμα τοῦ πείσειν ὅτι ἂν ἐπιχειρῇ τις πείθειν τὰς τῶν νέων ψυχάς , ὥστε οὐδὲν ἄλλο αὐτὸν δεῖ σκοποῦντα ἀνευρίσκειν ἢ τί πείσας μέγιστον ἀγαθὸν ἐργάσαιτο ἂν πόλιν , τούτου δὲ πέρι πᾶσαν μηχανὴν εὑρίσκειν ὅντινά ποτε τρόπον ἡ τοιαύτη συνοικία πᾶσα περὶ τούτων ἓν καὶ ταὐτὸν ὅτι μάλιστα φθέγγοιτʼ ἀεὶ διὰ βίου παντὸς ἔν τε ᾠδαῖς καὶ μύθοις καὶ λόγοις . εἰ δʼ οὖν ἄλλῃ πῃ δοκεῖ ἢ ταύτῃ , πρὸς ταῦτα οὐδεὶς φθόνος ἀμφισβητῆσαι τῷ λόγῳ . ἀλλʼ οὔ μοι φαίνεται πρός γε ταῦτα δύνασθαι ἡμῶν ἀμφισβητῆσαί ποτʼ ἂν οὐδέτερος . τὸ μετὰ τοῦτο τοίνυν ἐμὸν ἂν εἴη λέγειν . φημὶ γὰρ ἅπαντας δεῖν ἐπᾴδειν τρεῖς ὄντας τοὺς χοροὺς ἔτι νέαις οὔσαις ταῖς ψυχαῖς καὶ ἁπαλαῖς τῶν παίδων , τά τε ἄλλα καλὰ λέγοντας πάντα ὅσα διεληλύθαμέν τε καὶ ἔτι διέλθοιμεν ἄν , τὸ δὲ κεφάλαιον αὐτῶν τοῦτο ἔστω · τὸν αὐτὸν ἥδιστόν τε καὶ ἄριστον ὑπὸ θεῶν βίον λέγεσθαι φάσκοντες , ἀληθέστατα ἐροῦμεν ἅμα , καὶ μᾶλλον πείσομεν οὓς δεῖ πείθειν ἢ ἐὰν ἄλλως πως φθεγγώμεθα λέγοντες . συγχωρητέον ἃ λέγεις . πρῶτον μὲν τοίνυν ὁ Μουσῶν χορὸς ὁ παιδικὸς ὀρθότατʼ ἂν εἰσίοι πρῶτος τὰ τοιαῦτα εἰς τὸ μέσον ᾀσόμενος ἁπάσῃ σπουδῇ καὶ ὅλῃ τῇ πόλει , δεύτερος δὲ ὁ μέχρι τριάκοντα ἐτῶν , τόν τε Παιᾶνα ἐπικαλούμενος μάρτυρα τῶν λεγομένων ἀληθείας πέρι καὶ τοῖς νέοις ἵλεων μετὰ πειθοῦς γίγνεσθαι ἐπευχόμενος . δεῖ δὲ δὴ καὶ ἔτι τρίτους τοὺς ὑπὲρ τριάκοντα ἔτη μέχρι τῶν ἑξήκοντα γεγονότας ᾄδειν · τοὺς δὲ μετὰ ταῦτα—οὐ γὰρ ἔτι δυνατοὶ φέρειν ᾠδάς—μυθολόγους περὶ τῶν αὐτῶν ἠθῶν διὰ θείας φήμης καταλελεῖφθαι . λέγεις δέ , ὦ ξένε , τίνας τούτους τοὺς χοροὺς τοὺς τρίτους ; οὐ γὰρ πάνυ συνίεμεν σαφῶς ὅτι ποτὲ βούλει φράζειν αὐτῶν πέρι . καὶ μὴν εἰσίν γε οὗτοι σχεδὸν ὧν χάριν οἱ πλεῖστοι τῶν ἔμπροσθεν ἐρρήθησαν λόγων . οὔπω μεμαθήκαμεν , ἀλλʼ ἔτι σαφέστερον πειρῶ φράζειν . εἴπομεν , εἰ μεμνήμεθα , κατʼ ἀρχὰς τῶν λόγων , ὡς ἡ φύσις ἁπάντων τῶν νέων διάπυρος οὖσα ἡσυχίαν οὐχ οἵα τε ἄγειν οὔτε κατὰ τὸ σῶμα οὔτε κατὰ τὴν φωνὴν εἴη , φθέγγοιτο δʼ ἀεὶ ἀτάκτως καὶ πηδῷ , τάξεως δʼ αἴσθησιν τούτων ἀμφοτέρων , τῶν ἄλλων μὲν ζῴων οὐδὲν ἐφάπτοιτο , ἡ δὲ ἀνθρώπου φύσις ἔχοι μόνη τοῦτο ·
Lemmas: ὁ σπείρω ποτέ ὀδούς ὁπλίτης ἐκ αὐτός φύω . καίτοι μέγας γε εἰμί νομοθέτης παράδειγμα ὁ πείθω ὅστις ἄν ἐπιχειρέω τις πείθω ὁ ὁ νέος ψυχή , ὥστε οὐδείς ἄλλος αὐτός δέω σκοπέω ἀνευρίσκω ἤ τίς πείθω μέγας ἀγαθός ἐργάζομαι ἄν πόλις , οὗτος δέ περί πᾶς μηχανή εὑρίσκω ὅστις ποτέ τρόπος ὁ τοιοῦτος συνοικία πᾶς περί οὗτος εἷς καί αὐτός ὅτι μάλα φθέγγομαι ἀεί διά βίος πᾶς ἐν τε ἀοιδή καί μῦθος καί λόγος . εἰ δέ οὖν ἄλλῃ πη δοκέω ἤ οὗτος , πρός οὗτος οὐδείς φθόνος ἀμφισβητέω ὁ λόγος . ἀλλά οὐ ἐγώ φαίνω πρός γε οὗτος δύναμαι ἐγώ ἀμφισβητέω ποτέ ἄν οὐδέτερος . ὁ μετά οὗτος τοίνυν ἐμός ἄν εἰμί λέγω . φημί γάρ ἅπας δέω ἐπαείδω τρεῖς εἰμί ὁ χορός ἔτι νέος εἰμί ὁ ψυχή καί ἁπαλός ὁ παῖς , ὁ τε ἄλλος καλός λέγω πᾶς ὅσος διέρχομαι τε καί ἔτι διέρχομαι ἄν , ὁ δέ κεφάλαιος αὐτός οὗτος εἰμί · ὁ αὐτός ἡδύς τε καί ἀγαθός ὑπό θεός βίος λέγω φάσκω , ἀληθής λέγω ἅμα , καί μάλα πείθω ὅς δέω πείθω ἤ ἐάν ἄλλος πως φθέγγομαι λέγω . συγχωρέω ὅς λέγω . πρῶτος μέν τοίνυν ὁ Μοῦσα χορός ὁ παιδικός ὀρθός ἄν εἰσέρχομαι πρῶτος ὁ τοιοῦτος εἰς ὁ μέσος ἀείδω ἅπας σπουδή καί ὅλος ὁ πόλις , δεύτερος δέ ὁ μέχρι τριάκοντα ἔτος , ὁ τε Παιάν ἐπικαλέω μάρτυς ὁ λέγω ἀλήθεια περί καί ὁ νέος ἵλαος μετά πειθώ γίγνομαι ἐπεύχομαι . δέω δέ δή καί ἔτι τρίτος ὁ ὑπέρ τριάκοντα ἔτος μέχρι ὁ ἑξήκοντα γίγνομαι ἀείδω · ὁ δέ μετά ταὐτός γάρ ἔτι δυνατός φέρω ωδας—μυθολογος περί ὁ αὐτός ἦθος διά θεῖος φήμη καταλείπω . λέγω δέ , ὦ ξένος , τίς οὗτος ὁ χορός ὁ τρίτος ; οὐ γάρ πάνυ συνίημι σαφής ὅστις ποτέ βούλομαι φράζω αὐτός περί . καί μήν εἰμί γε οὗτος σχεδόν ὅς χάριν ὁ πολύς ὁ ἔμπροσθεν λέγω λόγος . οὔπω μανθάνω , ἀλλά ἔτι σαφής πειράω φράζω . λέγω , εἰ μιμνῄσκω , κατά ἀρχή ὁ λόγος , ὡς ὁ φύσις ἅπας ὁ νέος διάπυρος εἰμί ἡσυχία οὐ οἷος τε ἄγω οὔτε κατά ὁ σῶμα οὔτε κατά ὁ φωνή εἰμί , φθέγγομαι δέ ἀεί ἄτακτος καί πηδάω , τάξις δέ αἴσθησις οὗτος ἀμφότερος , ὁ ἄλλος μέν ζῷον οὐδείς ἐφάπτω , ὁ δέ ἄνθρωπος φύσις ἔχω μόνος οὗτος ·