plato-philosophy.leges 6.780
ὅστις δὴ διανοεῖται πόλεσιν ἀποφαίνεσθαι νόμους , πῇ τὰ δημόσια καὶ κοινὰ αὐτοὺς χρὴ ζῆν πράττοντας , τῶν δὲ ἰδίων ὅσον ἀνάγκη μηδὲ οἴεται δεῖν , ἐξουσίαν δὲ ἑκάστοις εἶναι τὴν ἡμέραν ζῆν ὅπως ἂν ἐθέλῃ , καὶ μὴ πάντα διὰ τάξεως δεῖν γίγνεσθαι , προέμενος δὲ τὰ ἴδια ἀνομοθέτητα , ἡγεῖται τά γε κοινὰ καὶ δημόσια ἐθελήσειν αὐτοὺς ζῆν διὰ νόμων , οὐκ ὀρθῶς διανοεῖται . τίνος δὴ χάριν ταῦτα εἴρηται ; τοῦδε , ὅτι φήσομεν δεῖν ἡμῖν τοὺς νυμφίους μηδὲν διαφερόντως μηδὲ ἧττον ἐν συσσιτίοις τὴν δίαιταν ποιεῖσθαι τοῦ πρὸ τῶν γάμων χρόνου γενομένου . καὶ τοῦτο μὲν δὴ θαυμαστὸν ὄν , ὅτε κατʼ ἀρχὰς πρῶτον ἐγένετο ἐν τοῖς παρʼ ὑμῖν τόποις , πολέμου τινὸς αὐτό , ὥς γʼ εἰκός , νομοθετήσαντος ἤ τινος ἑτέρου τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχοντος πράγματος ἐν ὀλιγανθρωπίαις ὑπὸ πολλῆς ἀπορίας ἐχομένοις , γευσαμένοις δὲ καὶ ἀναγκασθεῖσι χρήσασθαι τοῖς συσσιτίοις ἔδοξεν μέγα διαφέρειν εἰς σωτηρίαν τὸ νόμιμον , καὶ κατέστη δὴ τρόπῳ τινὶ τοιούτῳ τὸ ἐπιτήδευμα ὑμῖν τὸ τῶν συσσιτίων . ἔοικε γοῦν . ὃ δὴ ἔλεγον , ὅτι θαυμαστὸν ὂν τοῦτό ποτε καὶ φοβερὸν ἐπιτάξαι τισίν , νῦν οὐχ ὁμοίως τῷ προστάττοντι δυσχερὲς ἂν εἴη νομοθετεῖν αὐτό · τὸ δʼ ἑξῆς τούτῳ , πεφυκός τε ὀρθῶς ἂν γίγνεσθαι γιγνόμενον , νῦν τε οὐδαμῇ γιγνόμενον , ὀλίγου τε ποιοῦν τὸν νομοθέτην , τὸ τῶν παιζόντων , εἰς πῦρ ξαίνειν καὶ μυρία ἕτερα τοιαῦτα ἀνήνυτα ποιοῦντα δρᾶν , οὐ ῥᾴδιον οὔτʼ εἰπεῖν οὔτʼ εἰπόντα ἀποτελεῖν . τί δὴ τοῦτο , ὦ ξένε , ἐπιχειρῶν λέγειν ἔοικας σφόδρα ἀποκνεῖν ; ἀκούοιτʼ ἄν , ἵνα μὴ πολλὴ διατριβὴ γίγνηται περὶ τοῦτʼ αὐτὸ μάτην . πᾶν μὲν γάρ , ὅτιπερ ἂν τάξεως καὶ νόμου μετέχον ἐν πόλει γίγνηται , πάντα ἀγαθὰ ἀπεργάζεται , τῶν δὲ ἀτάκτων ἢ τῶν κακῶς ταχθέντων λύει τὰ πολλὰ τῶν εὖ τεταγμένων ἄλλα ἕτερα . οὗ δὴ καὶ νῦν ἐφέστηκεν πέρι τὸ λεγόμενον . ὑμῖν γάρ , ὦ Κλεινία καὶ Μέγιλλε , τὰ μὲν περὶ τοὺς ἄνδρας συσσίτια καλῶς ἅμα καί , ὅπερ εἶπον , θαυμαστῶς καθέστηκεν ἐκ θείας τινὸς ἀνάγκης , τὸ δὲ περὶ τὰς γυναῖκας οὐδαμῶς ὀρθῶς ἀνομοθέτητον μεθεῖται καὶ οὐκ εἰς τὸ φῶς ἦκται τὸ τῆς συσσιτίας αὐτῶν ἐπιτήδευμα ,
Lemmas: ὅστις δή διανοέω πόλις ἀποφαίνω νόμος , πῇ ὁ δημόσιος καί κοινός αὐτός χρή ζάω πράσσω , ὁ δέ ἴδιος ὅσος ἀνάγκη μηδέ οἴομαι δέω , ἐξουσία δέ ἕκαστος εἰμί ὁ ἡμέρα ζάω ὅπως ἄν ἐθέλω , καί μή πᾶς διά τάξις δέω γίγνομαι , προίημι δέ ὁ ἴδιος ἀνομοθέτητος , ἡγέομαι ὁ γε κοινός καί δημόσιος ἐθέλω αὐτός ζάω διά νόμος , οὐ ὀρθός διανοέω . τίς δή χάριν οὗτος λέγω ; ὅδε , ὅτι φημί δέω ἐγώ ὁ νυμφίος μηδείς διαφερόντως μηδέ ἥσσων ἐν συσσίτιον ὁ δίαιτα ποιέω ὁ πρό ὁ γάμος χρόνος γίγνομαι . καί οὗτος μέν δή θαυμαστός εἰμί , ὅτε κατά ἀρχή πρῶτος γίγνομαι ἐν ὁ παρά σύ τόπος , πόλεμος τις αὐτός , ὡς γε ἔοικα , νομοθετέω ἤ τις ἕτερος ὁ αὐτός δύναμις ἔχω πρᾶγμα ἐν ὀλιγανθρωπία ὑπό πολύς ἀπορία ἔχω , γεύω δέ καί ἀναγκάζω χράω ὁ συσσίτιον δοκέω μέγας διαφέρω εἰς σωτηρία ὁ νόμιμος , καί καθίστημι δή τρόπος τις τοιοῦτος ὁ ἐπιτήδευμα σύ ὁ ὁ συσσίτιον . ἔοικα γοῦν . ὅς δή λέγω , ὅτι θαυμαστός εἰμί οὗτος ποτέ καί φοβερός ἐπιτάσσω τις , νῦν οὐ ὅμοιος ὁ προστάσσω δυσχερής ἄν εἰμί νομοθετέω αὐτός · ὁ δέ ἑξῆς οὗτος , φύω τε ὀρθός ἄν γίγνομαι γίγνομαι , νῦν τε οὐδαμῇ γίγνομαι , ὀλίγος τε ποιέω ὁ νομοθέτης , ὁ ὁ παίζω , εἰς πῦρ ξαίνω καί μυρίος ἕτερος τοιοῦτος ἀνήνυτος ποιέω δράω , οὐ ῥᾴδιος οὔτε λέγω οὔτε λέγω ἀποτελέω . τίς δή οὗτος , ὦ ξένος , ἐπιχειρέω λέγω ἔοικα σφόδρα ἀποκνέω ; ἀκούω ἄν , ἵνα μή πολύς διατριβή γίγνομαι περί οὗτος αὐτός μάτην . πᾶς μέν γάρ , ὅστις ἄν τάξις καί νόμος μετέχω ἐν πόλις γίγνομαι , πᾶς ἀγαθός ἀπεργάζομαι , ὁ δέ ἄτακτος ἤ ὁ κακός τάσσω λύω ὁ πολύς ὁ εὖ τάσσω ἄλλος ἕτερος . ὅς δή καί νῦν ἐφίστημι περί ὁ λέγω . σύ γάρ , ὦ Κλεινίας καί Μέγιλλος , ὁ μέν περί ὁ ἀνήρ συσσίτιον καλός ἅμα καί , ὅς λέγω , θαυμαστός καθίστημι ἐκ θεῖος τις ἀνάγκη , ὁ δέ περί ὁ γυνή οὐδαμῶς ὀρθός ἀνομοθέτητος μεθίημι καί οὐ εἰς ὁ φάος ἄγω ὁ ὁ συσσιτία αὐτός ἐπιτήδευμα ,