plato-philosophy.leges 3.690
εἶεν · ἀξιώματα δὲ δὴ τοῦ τε ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι ποῖά ἐστι καὶ πόσα , ἔν τε πόλεσιν μεγάλαις καὶ σμικραῖς ἔν τε οἰκίαις ὡσαύτως ; ἆρʼ οὐχὶ ἓν μὲν τό τε πατρὸς καὶ μητρός ; καὶ ὅλως γονέας ἐκγόνων ἄρχειν ἀξίωμα ὀρθὸν πανταχοῦ ἂν εἴη ; καὶ μάλα . τούτῳ δέ γε ἑπόμενον γενναίους ἀγεννῶν ἄρχειν · καὶ τρίτον ἔτι τούτοις συνέπεται τὸ πρεσβυτέρους μὲν ἄρχειν δεῖν , νεωτέρους δὲ ἄρχεσθαι . τί μήν ; τέταρτον δʼ αὖ δούλους μὲν ἄρχεσθαι , δεσπότας δὲ ἄρχειν . πῶς γὰρ οὔ ; πέμπτον γε οἶμαι τὸ κρείττονα μὲν ἄρχειν , τὸν ἥττω δὲ ἄρχεσθαι . μάλα γε ἀναγκαῖον ἀρχὴν εἴρηκας . καὶ πλείστην γε ἐν σύμπασιν τοῖς ζῴοις οὖσαν καὶ κατὰ φύσιν , ὡς ὁ Θηβαῖος ἔφη ποτὲ Πίνδαρος . τὸ δὲ μέγιστον , ὡς ἔοικεν , ἀξίωμα ἕκτον ἂν γίγνοιτο , ἕπεσθαι μὲν τὸν ἀνεπιστήμονα κελεῦον , τὸν δὲ φρονοῦντα ἡγεῖσθαί τε καὶ ἄρχειν . καίτοι τοῦτό γε , ὦ Πίνδαρε σοφώτατε , σχεδὸν οὐκ ἂν παρὰ φύσιν ἔγωγε φαίην γίγνεσθαι , κατὰ φύσιν δέ , τὴν τοῦ νόμου ἑκόντων ἀρχὴν ἀλλʼ οὐ βίαιον πεφυκυῖαν . ὀρθότατα λέγεις . θεοφιλῆ δέ γε καὶ εὐτυχῆ τινα λέγοντες ἑβδόμην ἀρχήν , εἰς κλῆρόν τινα προάγομεν , καὶ λαχόντα μὲν ἄρχειν , δυσκληροῦντα δὲ ἀπιόντα ἄρχεσθαι τὸ δικαιότατον εἶναί φαμεν . ἀληθέστατα λέγεις . ὁρᾷς δή , φαῖμεν ἄν , ὦ νομοθέτα , πρός τινα παίζοντες τῶν ἐπὶ νόμων θέσιν ἰόντων ῥᾳδίως , ὅσα ἐστὶ πρὸς ἄρχοντας ἀξιώματα , καὶ ὅτι πεφυκότα πρὸς ἄλληλα ἐναντίως ; νῦν γὰρ δὴ στάσεων πηγήν τινα ἀνηυρήκαμεν ἡμεῖς , ἣν δεῖ σε θεραπεύειν . πρῶτον δὲ μεθʼ ἡμῶν ἀνάσκεψαι πῶς τε καὶ τί παρὰ ταῦτα ἁμαρτόντες οἱ περί τε Ἄργος καὶ Μεσσήνην βασιλῆς αὑτοὺς ἅμα καὶ τὴν τῶν Ἑλλήνων δύναμιν , οὖσαν θαυμαστὴν ἐν τῷ τότε χρόνῳ , διέφθειραν . ἆρʼ οὐκ ἀγνοήσαντες τὸν Ἡσίοδον ὀρθότατα λέγοντα ὡς τὸ ἥμισυ τοῦ παντὸς πολλάκις ἐστὶ πλέον ; ὁπόταν ᾖ τὸ μὲν ὅλον λαμβάνειν ζημιῶδες , τὸ δʼ ἥμισυ μέτριον , τότε τὸ μέτριον τοῦ ἀμέτρου πλέον ἡγήσατο , ἄμεινον ὂν χείρονος . ὀρθότατά γε . πότερον οὖν οἰόμεθα περὶ βασιλέας τοῦτʼ ἐγγιγνόμενον ἑκάστοτε διαφθείρειν πρότερον , ἢ ἐν τοῖσιν δήμοις ;
Lemmas: εἶεν · ἀξίωμα δέ δή ὁ τε ἄρχω καί ἄρχω ποῖος εἰμί καί πόσος , ἐν τε πόλις μέγας καί μικρός ἐν τε οἰκία ὡσαύτως ; ἆρα οὐ εἷς μέν ὁ τε πατήρ καί μήτηρ ; καί ὅλος γονεύς ἔκγονος ἄρχω ἀξίωμα ὀρθός πανταχοῦ ἄν εἰμί ; καί μάλα . οὗτος δέ γε ἕπομαι γενναῖος ἀγεννής ἄρχω · καί τρίτος ἔτι οὗτος συνέπομαι ὁ πρέσβυς μέν ἄρχω δέω , νέος δέ ἄρχω . τίς μήν ; τέταρτος δέ αὖ δοῦλος μέν ἄρχω , δεσπότης δέ ἄρχω . πῶς γάρ οὐ ; πέμπτος γε οἴομαι ὁ κρατύς μέν ἄρχω , ὁ ἥσσων δέ ἄρχω . μάλα γε ἀναγκαῖος ἀρχή λέγω . καί πολύς γε ἐν σύμπας ὁ ζῷον εἰμί καί κατά φύσις , ὡς ὁ Θηβαῖος φημί ποτέ Πίνδαρος . ὁ δέ μέγας , ὡς ἔοικα , ἀξίωμα ἕκτος ἄν γίγνομαι , ἕπομαι μέν ὁ ἀνεπιστήμων κελεύω , ὁ δέ φρονέω ἡγέομαι τε καί ἄρχω . καίτοι οὗτος γε , ὦ Πίνδαρος σοφός , σχεδόν οὐ ἄν παρά φύσις ἐγώ φημί γίγνομαι , κατά φύσις δέ , ὁ ὁ νόμος ἑκών ἀρχή ἀλλά οὐ βίαιος φύω . ὀρθός λέγω . θεοφιλής δέ γε καί εὐτυχής τις λέγω ἕβδομος ἀρχή , εἰς κλῆρος τις προάγω , καί λαγχάνω μέν ἄρχω , δυσκληρέω δέ ἀπέρχομαι ἄρχω ὁ δίκαιος εἰμί φημί . ἀληθής λέγω . ὁράω δή , φημί ἄν , ὦ νομοθέτης , πρός τις παίζω ὁ ἐπί νόμος θέσις ἔρχομαι ῥᾴδιος , ὅσος εἰμί πρός ἄρχων ἀξίωμα , καί ὅτι φύω πρός ἀλλήλων ἐναντίος ; νῦν γάρ δή στάσις πηγή τις ἀνευρίσκω ἐγώ , ὅς δέω σύ θεραπεύω . πρῶτος δέ μετά ἐγώ ἀνασκέπτομαι πῶς τε καί τίς παρά οὗτος ἁμαρτάνω ὁ περί τε Ἄργος καί Μεσσήνη βασιλεύς ἑαυτοῦ ἅμα καί ὁ ὁ Ἕλλην δύναμις , εἰμί θαυμαστός ἐν ὁ τότε χρόνος , διαφθείρω . ἆρα οὐ ἀγνοέω ὁ Ἡσίοδος ὀρθός λέγω ὡς ὁ ἥμισυς ὁ πᾶς πολλάκις εἰμί πολύς ; ὁπόταν εἰμί ὁ μέν ὅλος λαμβάνω ζημιώδης , ὁ δέ ἥμισυς μέτριος , τότε ὁ μέτριος ὁ ἄμετρος πολύς ἡγέομαι , ἀγαθός εἰμί κακός . ὀρθός γε . πότερος οὖν οἴομαι περί βασιλεύς οὗτος ἐγγίγνομαι ἑκάστοτε διαφθείρω πρότερος , ἤ ἐν ὁ δῆμος ;