plato-philosophy.leges 7.816
ἐν δὲ δὴ τοῖς τοιούτοις που πᾶς ἄνθρωπος τὰς κινήσεις τοῦ σώματος μειζόνων μὲν τῶν ἡδονῶν οὐσῶν μείζους , ἐλαττόνων δὲ ἐλάττους κινεῖται , καὶ κοσμιώτερος μὲν ὢν πρός τε ἀνδρείαν μᾶλλον γεγυμνασμένος ἐλάττους αὖ , δειλὸς δὲ καὶ ἀγύμναστος γεγονὼς πρὸς τὸ σωφρονεῖν μείζους καὶ σφοδροτέρας παρέχεται μεταβολὰς τῆς κινήσεως · ὅλως δὲ φθεγγόμενος , εἴτʼ ἐν ᾠδαῖς εἴτʼ ἐν λόγοις , ἡσυχίαν οὐ πάνυ δυνατὸς τῷ σώματι παρέχεσθαι πᾶς . διὸ μίμησις τῶν λεγομένων σχήμασι γενομένη τὴν ὀρχηστικὴν ἐξηργάσατο τέχνην σύμπασαν . ὁ μὲν οὖν ἐμμελῶς ἡμῶν , ὁ δὲ πλημμελῶς ἐν τούτοις πᾶσι κινεῖται . πολλὰ μὲν δὴ τοίνυν ἄλλα ἡμῖν τῶν παλαιῶν ὀνομάτων ὡς εὖ καὶ κατὰ φύσιν κείμενα δεῖ διανοούμενον ἐπαινεῖν , τούτων δὲ ἓν καὶ τὸ περὶ τὰς ὀρχήσεις τὰς τῶν εὖ πραττόντων , ὄντων δὲ μετρίων αὐτῶν πρὸς τὰς ἡδονάς , ὡς ὀρθῶς ἅμα καὶ μουσικῶς ὠνόμασεν ὅστις ποτʼ ἦν , καὶ κατὰ λόγον αὐταῖς θέμενος ὄνομα συμπάσαις ἐμμελείας ἐπωνόμασε , καὶ δύο δὴ τῶν ὀρχήσεων τῶν καλῶν εἴδη κατεστήσατο , τὸ μὲν πολεμικὸν πυρρίχην , τὸ δὲ εἰρηνικὸν ἐμμέλειαν , ἑκατέρῳ τὸ πρέπον τε καὶ ἁρμόττον ἐπιθεὶς ὄνομα . ἃ δὴ δεῖ τὸν μὲν νομοθέτην ἐξηγεῖσθαι τύποις , τὸν δὲ νομοφύλακα ζητεῖν τε , καὶ ἀνερευνησάμενον , μετὰ τῆς ἄλλης μουσικῆς τὴν ὄρχησιν συνθέντα καὶ νείμαντα ἐπὶ πάσας ἑορτὰς τῶν θυσιῶν ἑκάστῃ τὸ πρόσφορον , οὕτω καθιερώσαντα αὐτὰ πάντα ἐν τάξει , τοῦ λοιποῦ μὴ κινεῖν μηδὲν μήτε ὀρχήσεως ἐχόμενον μήτε ᾠδῆς , ἐν ταῖς δʼ αὐταῖς ἡδοναῖς ὡσαύτως τὴν αὐτὴν πόλιν καὶ πολίτας διάγοντας , ὁμοίους εἰς δύναμιν ὄντας , ζῆν εὖ τε καὶ εὐδαιμόνως.τὰ μὲν οὖν τῶν καλῶν σωμάτων καὶ γενναίων ψυχῶν εἰς τὰς χορείας , οἵας εἴρηται δεῖν αὐτὰς εἶναι , διαπεπέρανται , τὰ δὲ τῶν αἰσχρῶν σωμάτων καὶ διανοημάτων καὶ τῶν ἐπὶ τὰ τοῦ γέλωτος κωμῳδήματα τετραμμένων , κατὰ λέξιν τε καὶ ᾠδὴν καὶ κατὰ ὄρχησιν καὶ κατὰ τὰ τούτων πάντων μιμήματα κεκωμῳδημένα , ἀνάγκη μὲν θεάσασθαι καὶ γνωρίζειν · ἄνευ γὰρ γελοίων τὰ σπουδαῖα καὶ πάντων τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία μαθεῖν μὲν οὐ δυνατόν , εἰ μέλλει τις φρόνιμος ἔσεσθαι , ποιεῖν δὲ οὐκ αὖ δυνατὸν ἀμφότερα , εἴ τις αὖ μέλλει καὶ σμικρὸν ἀρετῆς μεθέξειν , ἀλλὰ αὐτῶν ἕνεκα τούτων καὶ μανθάνειν αὐτὰ δεῖ , τοῦ μή ποτε διʼ ἄγνοιαν δρᾶν ἢ λέγειν ὅσα γελοῖα , μηδὲν δέον , δούλοις δὲ τὰ τοιαῦτα καὶ ξένοις ἐμμίσθοις προστάττειν μιμεῖσθαι , σπουδὴν δὲ περὶ αὐτὰ εἶναι μηδέποτε μηδʼ ἡντινοῦν , μηδέ τινα μανθάνοντα αὐτὰ γίγνεσθαι φανερὸν τῶν ἐλευθέρων , μήτε γυναῖκα μήτε ἄνδρα , καινὸν δὲ ἀεί τι περὶ αὐτὰ φαίνεσθαι τῶν μιμημάτων .
Lemmas: ἐν δέ δή ὁ τοιοῦτος που πᾶς ἄνθρωπος ὁ κίνησις ὁ σῶμα μέγας μέν ὁ ἡδονή εἰμί μέγας , ἐλαχύς δέ ἐλαχύς κινέω , καί κόσμιος μέν εἰμί πρός τε ἀνδρεία μάλα γυμνάζω ἐλαχύς αὖ , δειλός δέ καί ἀγύμναστος γίγνομαι πρός ὁ σωφρονέω μέγας καί σφοδρός παρέχω μεταβολή ὁ κίνησις · ὅλος δέ φθέγγομαι , εἴτε ἐν ἀοιδή εἴτε ἐν λόγος , ἡσυχία οὐ πάνυ δυνατός ὁ σῶμα παρέχω πᾶς . διό μίμησις ὁ λέγω σχῆμα γίγνομαι ὁ ὀρχηστικός ἐξεργάζομαι τέχνη σύμπας . ὁ μέν οὖν ἐμμελής ἐγώ , ὁ δέ πλημμελής ἐν οὗτος πᾶς κινέω . πολύς μέν δή τοίνυν ἄλλος ἐγώ ὁ παλαιός ὄνομα ὡς εὖ καί κατά φύσις κεῖμαι δέω διανοέω ἐπαινέω , οὗτος δέ εἷς καί ὁ περί ὁ ὄρχησις ὁ ὁ εὖ πράσσω , εἰμί δέ μέτριος αὐτός πρός ὁ ἡδονή , ὡς ὀρθός ἅμα καί μουσικός ὀνομάζω ὅστις ποτέ εἰμί , καί κατά λόγος αὐτός τίθημι ὄνομα σύμπας ἐμμέλεια ἐπονομάζω , καί δύο δή ὁ ὄρχησις ὁ καλός εἶδος καθίστημι , ὁ μέν πολεμικός πυρρίχη , ὁ δέ εἰρηνικός ἐμμέλεια , ἑκάτερος ὁ πρέπω τε καί ἁρμόζω ἐπιτίθημι ὄνομα . ὅς δή δέω ὁ μέν νομοθέτης ἐξηγέομαι τύπος , ὁ δέ νομοφύλαξ ζητέω τε , καί ἀνερευνάω , μετά ὁ ἄλλος μουσική ὁ ὄρχησις συντίθημι καί νέμω ἐπί πᾶς ἑορτή ὁ θυσία ἕκαστος ὁ πρόσφορος , οὕτως καθιερόω αὐτός πᾶς ἐν τάξις , ὁ λοιπός μή κινέω μηδείς μήτε ὄρχησις ἔχω μήτε ἀοιδή , ἐν ὁ δέ αὐτός ἡδονή ὡσαύτως ὁ αὐτός πόλις καί πολίτης διάγω , ὅμοιος εἰς δύναμις εἰμί , ζάω εὖ τε καί εὐδαίμων μέν οὖν ὁ καλός σῶμα καί γενναῖος ψυχή εἰς ὁ χορεία , οἷος λέγω δέω αὐτός εἰμί , διαπεράω , ὁ δέ ὁ αἰσχρός σῶμα καί διανόημα καί ὁ ἐπί ὁ ὁ γέλως κωμῴδημα τρέπω , κατά λέξις τε καί ἀοιδή καί κατά ὄρχησις καί κατά ὁ οὗτος πᾶς μίμημα κωμῳδέω , ἀνάγκη μέν θεάομαι καί γνωρίζω · ἄνευ γάρ γέλοιος ὁ σπουδαῖος καί πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος μανθάνω μέν οὐ δυνατός , εἰ μέλλω τις φρόνιμος εἰμί , ποιέω δέ οὐ αὖ δυνατός ἀμφότερος , εἰ τις αὖ μέλλω καί μικρός ἀρετή μετέχω , ἀλλά αὐτός ἕνεκα οὗτος καί μανθάνω αὐτός δέω , ὁ μή ποτέ διά ἄγνοια δράω ἤ λέγω ὅσος γέλοιος , μηδείς δέω , δοῦλος δέ ὁ τοιοῦτος καί ξένος ἔμμισθος προστάσσω μιμέομαι , σπουδή δέ περί αὐτός εἰμί μηδέποτε μηδέ ὅστις , μηδέ τις μανθάνω αὐτός γίγνομαι φανερός ὁ ἐλεύθερος , μήτε γυνή μήτε ἀνήρ , καινός δέ ἀεί τις περί αὐτός φαίνω ὁ μίμημα .