plato-philosophy.leges 4.714
λέγει δὴ καὶ νῦν οὗτος ὁ λόγος , ἀληθείᾳ χρώμενος , ὡς ὅσων ἂν πόλεων μὴ θεὸς ἀλλά τις ἄρχῃ θνητός , οὐκ ἔστιν κακῶν αὐτοῖς οὐδὲ πόνων ἀνάφυξις · ἀλλὰ μιμεῖσθαι δεῖν ἡμᾶς οἴεται πάσῃ μηχανῇ τὸν ἐπὶ τοῦ Κρόνου λεγόμενον βίον , καὶ ὅσον ἐν ἡμῖν ἀθανασίας ἔνεστι , τούτῳ πειθομένους δημοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ τάς τʼ οἰκήσεις καὶ τὰς πόλεις διοικεῖν , τὴν τοῦ νοῦ διανομὴν ἐπονομάζοντας νόμον . εἰ δʼ ἄνθρωπος εἷς ἢ ὀλιγαρχία τις , ἢ καὶ δημοκρατία ψυχὴν ἔχουσα ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν ὀρεγομένην καὶ πληροῦσθαι τούτων δεομένην , στέγουσαν δὲ οὐδὲν ἀλλʼ ἀνηνύτῳ καὶ ἀπλήστῳ κακῷ νοσήματι συνεχομένην , ἄρξει δὴ πόλεως ἤ τινος ἰδιώτου καταπατήσας ὁ τοιοῦτος τοὺς νόμους , ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν , οὐκ ἔστι σωτηρίας μηχανή . σκοπεῖν δὴ δεῖ τοῦτον τὸν λόγον ἡμᾶς , ὦ Κλεινία , πότερον αὐτῷ πεισόμεθα ἢ πῶς δράσομεν . ἀνάγκη δήπου πείθεσθαι . ἐννοεῖς οὖν ὅτι νόμων εἴδη τινές φασιν εἶναι τοσαῦτα ὅσαπερ πολιτειῶν , πολιτειῶν δὲ ἄρτι διεληλύθαμεν ὅσα λέγουσιν οἱ πολλοί ; μὴ δὴ φαύλου πέρι νομίσῃς εἶναι τὴν νῦν ἀμφισβήτησιν , περὶ δὲ τοῦ μεγίστου · τὸ γὰρ δίκαιον καὶ ἄδικον οἷ χρὴ βλέπειν , πάλιν ἡμῖν ἀμφισβητούμενον ἐλήλυθεν . οὔτε γὰρ πρὸς τὸν πόλεμον οὔτε πρὸς ἀρετὴν ὅλην βλέπειν δεῖν φασι τοὺς νόμους , ἀλλʼ ἥτις ἂν καθεστηκυῖα ᾖ πολιτεία , ταύτῃ ἰδεῖν τὸ συμφέρον , ὅπως ἄρξει τε ἀεὶ καὶ μὴ καταλυθήσεται , καὶ τὸν φύσει ὅρον τοῦ δικαίου λέγεσθαι κάλλισθʼ οὕτω . πῶς ; ὅτι τὸ τοῦ κρείττονος συμφέρον ἐστίν . λέγʼ ἔτι σαφέστερον . ὧδε . τίθεται δήπου , φασίν , τοὺς νόμους ἐν τῇ πόλει ἑκάστοτε τὸ κρατοῦν . ἦ γάρ ; ἀληθῆ λέγεις . ἆρʼ οὖν οἴει , φασίν , ποτὲ δῆμον νικήσαντα , ἤ τινα πολιτείαν ἄλλην , ἢ καὶ τύραννον , θήσεσθαι ἑκόντα πρὸς ἄλλο τι πρῶτον νόμους ἢ τὸ συμφέρον ἑαυτῷ τῆς ἀρχῆς τοῦ μένειν ; πῶς γὰρ ἄν ; οὐκοῦν καὶ ὃς ἂν ταῦτα τὰ τεθέντα παραβαίνῃ , κολάσει ὁ θέμενος ὡς ἀδικοῦντα , δίκαια εἶναι ταῦτʼ ἐπονομάζων ; ἔοικε γοῦν . ταῦτʼ ἄρʼ ἀεὶ καὶ οὕτω καὶ ταύτῃ τὸ δίκαιον ἂν ἔχοι . φησὶ γοῦν οὗτος ὁ λόγος . ἔστι γὰρ τοῦτο ἓν ἐκείνων τῶν ἀξιωμάτων ἀρχῆς πέρι . ποίων δή ;
Lemmas: λέγω δή καί νῦν οὗτος ὁ λόγος , ἀλήθεια χράω , ὡς ὅσος ἄν πόλις μή θεός ἀλλά τις ἄρχω θνητός , οὐ εἰμί κακός αὐτός οὐδέ πόνος ἀνάφυξις · ἀλλά μιμέομαι δέω ἐγώ οἴομαι πᾶς μηχανή ὁ ἐπί ὁ Κρόνος λέγω βίος , καί ὅσος ἐν ἐγώ ἀθανασία ἔνειμι , οὗτος πείθω δημόσιος καί ἴδιος ὁ τε οἴκησις καί ὁ πόλις διοικέω , ὁ ὁ νόος διανομή ἐπονομάζω νόμος . εἰ δέ ἄνθρωπος εἷς ἤ ὀλιγαρχία τις , ἤ καί δημοκρατία ψυχή ἔχω ἡδονή καί ἐπιθυμία ὀρέγω καί πληρόω οὗτος δέω , στέγω δέ οὐδείς ἀλλά ἀνήνυτος καί ἄπληστος κακός νόσημα συνέχω , ἄρχω δή πόλις ἤ τις ἰδιώτης καταπατέω ὁ τοιοῦτος ὁ νόμος , ὅς νυνδί λέγω , οὐ εἰμί σωτηρία μηχανή . σκοπέω δή δέω οὗτος ὁ λόγος ἐγώ , ὦ Κλεινίας , πότερος αὐτός πείθω ἤ πῶς δράω . ἀνάγκη δήπου πείθω . ἐννοέω οὖν ὅτι νόμος εἶδος τις φημί εἰμί τοσοῦτος ὅσος πολιτεία , πολιτεία δέ ἄρτι διέρχομαι ὅσος λέγω ὁ πολύς ; μή δή φαῦλος περί νομίζω εἰμί ὁ νῦν ἀμφισβήτησις , περί δέ ὁ μέγας · ὁ γάρ δίκαιος καί ἄδικος οἷ χρή βλέπω , πάλιν ἐγώ ἀμφισβητέω ἔρχομαι . οὔτε γάρ πρός ὁ πόλεμος οὔτε πρός ἀρετή ὅλος βλέπω δέω φημί ὁ νόμος , ἀλλά ὅστις ἄν καθίστημι εἰμί πολιτεία , οὗτος ὁράω ὁ συμφέρω , ὅπως ἄρχω τε ἀεί καί μή καταλύω , καί ὁ φύσις ὅρος ὁ δίκαιος λέγω καλός οὕτως . πῶς ; ὅτι ὁ ὁ κρατύς συμφέρω εἰμί . λέγω ἔτι σαφής . ὧδε . τίθημι δήπου , φημί , ὁ νόμος ἐν ὁ πόλις ἑκάστοτε ὁ κρατέω . ἦ γάρ ; ἀληθής λέγω . ἆρα οὖν οἴομαι , φημί , ποτέ δῆμος νικάω , ἤ τις πολιτεία ἄλλος , ἤ καί τύραννος , τίθημι ἑκών πρός ἄλλος τις πρῶτος νόμος ἤ ὁ συμφέρω ἑαυτοῦ ὁ ἀρχή ὁ μένω ; πῶς γάρ ἄν ; οὐκοῦν καί ὅς ἄν οὗτος ὁ τίθημι παραβαίνω , κολάζω ὁ τίθημι ὡς ἀδικέω , δίκαιος εἰμί οὗτος ἐπονομάζω ; ἔοικα γοῦν . οὗτος ἄρα ἀεί καί οὕτως καί ταύτῃ ὁ δίκαιος ἄν ἔχω . φημί γοῦν οὗτος ὁ λόγος . εἰμί γάρ οὗτος εἷς ἐκεῖνος ὁ ἀξίωμα ἀρχή περί . ποῖος δή ;