plato-philosophy.leges 12.959
χῶμα δὲ μὴ χοῦν ὑψηλότερον πέντε ἀνδρῶν ἔργον , ἐν πένθʼ ἡμέραις ἀποτελούμενον · λίθινα δὲ ἐπιστήματα μὴ μείζω ποιεῖν ἢ ὅσα δέχεσθαι τῶν τοῦ τετελευτηκότος ἐγκώμια βίου μὴ πλείω τεττάρων ἡρωικῶν στίχων . τὰς δὲ προθέσεις πρῶτον μὲν μὴ μακρότερον χρόνον ἔνδον γίγνεσθαι τοῦ δηλοῦντος τόν τε ἐκτεθνεῶτα καὶ τὸν ὄντως τεθνηκότα , εἴη δʼ ἂν σχεδόν , ὡς τἀνθρώπινα , μέτρον ἔχουσα τριταία πρὸς τὸ μνῆμα ἐκφορά . πείθεσθαι δʼ ἐστὶ τῷ νομοθέτῃ χρεὼν τά τε ἄλλα καὶ λέγοντι ψυχὴν σώματος εἶναι τὸ πᾶν διαφέρουσαν , ἐν αὐτῷ τε τῷ βίῳ τὸ παρεχόμενον ἡμῶν ἕκαστον τοῦτʼ εἶναι μηδὲν ἀλλʼ ἢ τὴν ψυχήν , τὸ δὲ σῶμα ἰνδαλλόμενον ἡμῶν ἑκάστοις ἕπεσθαι , καὶ τελευτησάντων λέγεσθαι καλῶς εἴδωλα εἶναι τὰ τῶν νεκρῶν σώματα , τὸν δὲ ὄντα ἡμῶν ἕκαστον ὄντως , ἀθάνατον εἶναι ψυχὴν ἐπονομαζόμενον , παρὰ θεοὺς ἄλλους ἀπιέναι δώσοντα λόγον , καθάπερ ὁ νόμος ὁ πάτριος λέγει—τῷ μὲν γὰρ ἀγαθῷ θαρραλέον , τῷ δὲ κακῷ μάλα φοβερόν—βοήθειάν τε αὐτῷ μήτινα μεγάλην εἶναι τετελευτηκότι · ζῶντι γὰρ ἔδει βοηθεῖν πάντας τοὺς προσήκοντας , ὅπως ὅτι δικαιότατος ὢν καὶ ὁσιώτατος ἔζη τε ζῶν καὶ τελευτήσας ἀτιμώρητος ἂν κακῶν ἁμαρτημάτων ἐγίγνετο τὸν μετὰ τὸν ἐνθάδε βίον . ἐκ δὲ τούτων οὕτως ἐχόντων οὐδέποτε οἰκοφθορεῖν χρή , διαφερόντως νομίζοντα τὸν αὑτοῦ τοῦτον εἶναι τὸν τῶν σαρκῶν ὄγκον θαπτόμενον , ἀλλʼ ἐκεῖνον τὸν ὑὸν ἢ ἀδελφόν , ἢ ὅντινά τις μάλισθʼ ἡγεῖται ποθῶν θάπτειν , οἴχεσθαι περαίνοντα καὶ ἐμπιμπλάντα τὴν αὑτοῦ μοῖραν , τὸ δὲ παρὸν δεῖν εὖ ποιεῖν , τὰ μέτρια ἀναλίσκοντα ὡς εἰς ἄψυχον χθονίων βωμόν · τὸ δὲ μέτριον νομοθέτης ἂν μαντεύσαιτο οὐκ ἀσχημονέστατα . ἔστω δὴ νόμος οὗτος · τῷ μὲν δὴ τοῦ μεγίστου τιμήματος εἰς τὴν πᾶσαν ταφὴν ἀναλισκόμενα μὴ πλέον πέντε μνῶν , τῷ δὲ τοῦ δευτέρου τρεῖς μναῖ , καὶ δύο τῷ τοῦ τρίτου , μνᾶ δὲ τῷ τοῦ τετάρτου μέτρον ἂν ἔχοι τῶν ἀναλωμάτων . νομοφύλαξι δὲ πολλά τε ἄλλα ἀνάγκη πράττειν καὶ πολλῶν ἐπιμελεῖσθαι , τούτων δʼ οὐχ ἥκιστα , ὅπως ἂν παίδων τε καὶ ἀνδρῶν καὶ πάσης ἡλικίας ἐπιμελούμενοι ζῶσι , καὶ δὴ καὶ πρὸς τὸ τέλος ἁπάντων νομοφύλαξ εἷς γέ τις ἐπιστατῇ , ὃν ἂν οἱ τοῦ τετελευτηκότος ἐπίσκοπον οἰκεῖοι παραλάβωσιν , ᾧ καλόν τʼ ἔστω καλῶς καὶ μετρίως τὰ περὶ τὸν τετελευτηκότα γιγνόμενα καὶ μὴ καλῶς αἰσχρόν .
Lemmas: χῶμα δέ μή χοῦς ὑψηλός πέντε ἀνήρ ἔργον , ἐν πέντε ἡμέρα ἀποτελέω · λίθινος δέ ἐπίστημα μή μέγας ποιέω ἤ ὅσος δέχομαι ὁ ὁ τελευτάω ἐγκώμιον βίος μή πολύς τέσσαρες ἡρωϊκός στίχος . ὁ δέ πρόθεσις πρῶτος μέν μή μακρός χρόνος ἔνδον γίγνομαι ὁ δηλόω ὁ τε ἐκθνῄσκω καί ὁ ὄντως θνῄσκω , εἰμί δέ ἄν σχεδόν , ὡς ἀνθρώπινος , μέτρον ἔχω τριταῖος πρός ὁ μνῆμα ἐκφορά . πείθω δέ εἰμί ὁ νομοθέτης χρεών ὁ τε ἄλλος καί λέγω ψυχή σῶμα εἰμί ὁ πᾶς διαφέρω , ἐν αὐτός τε ὁ βίος ὁ παρέχω ἐγώ ἕκαστος οὗτος εἰμί μηδείς ἀλλά ἤ ὁ ψυχή , ὁ δέ σῶμα ἰνδάλλομαι ἐγώ ἕκαστος ἕπομαι , καί τελευτάω λέγω καλός εἴδωλον εἰμί ὁ ὁ νεκρός σῶμα , ὁ δέ εἰμί ἐγώ ἕκαστος ὄντως , ἀθάνατος εἰμί ψυχή ἐπονομάζω , παρά θεός ἄλλος ἀπέρχομαι δίδωμι λόγος , καθά ὁ νόμος ὁ πάτριος λέγω μέν γάρ ἀγαθός θαρσαλέος , ὁ δέ κακός μάλα φοβερόν—βοήθειάν τε αὐτός μήτις μέγας εἰμί τελευτάω · ζάω γάρ δέω βοηθέω πᾶς ὁ προσήκω , ὅπως ὅτι δίκαιος εἰμί καί ὅσιος ζάω τε ζάω καί τελευτάω ἀτιμώρητος ἄν κακός ἁμάρτημα γίγνομαι ὁ μετά ὁ ἐνθάδε βίος . ἐκ δέ οὗτος οὕτως ἔχω οὐδέποτε οἰκοφθορέω χρή , διαφερόντως νομίζω ὁ ἑαυτοῦ οὗτος εἰμί ὁ ὁ σάρξ ὄγκος θάπτω , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ υἱός ἤ ἀδελφός , ἤ ὅστις τις μάλα ἡγέομαι ποθέω θάπτω , οἴχομαι περαίνω καί ἐμπίμπλημι ὁ ἑαυτοῦ μοῖρα , ὁ δέ πάρειμι δέω εὖ ποιέω , ὁ μέτριος ἀναλίσκω ὡς εἰς ἄψυχος χθόνιος βωμός · ὁ δέ μέτριος νομοθέτης ἄν μαντεύομαι οὐ ἀσχήμων . εἰμί δή νόμος οὗτος · ὁ μέν δή ὁ μέγας τίμημα εἰς ὁ πᾶς ταφή ἀναλίσκω μή πολύς πέντε μνᾶ , ὁ δέ ὁ δεύτερος τρεῖς μνᾶ , καί δύο ὁ ὁ τρίτος , μνᾶ δέ ὁ ὁ τέταρτος μέτρον ἄν ἔχω ὁ ἀνάλωμα . νομοφύλαξ δέ πολύς τε ἄλλος ἀνάγκη πράσσω καί πολύς ἐπιμελέομαι , οὗτος δέ οὐ ἦκα , ὅπως ἄν παῖς τε καί ἀνήρ καί πᾶς ἡλικία ἐπιμελέομαι ζάω , καί δή καί πρός ὁ τέλος ἅπας νομοφύλαξ εἷς γε τις ἐπιστατέω , ὅς ἄν ὁ ὁ τελευτάω ἐπίσκοπος οἰκεῖος παραλαμβάνω , ὅς καλός τε εἰμί καλός καί μέτριος ὁ περί ὁ τελευτάω γίγνομαι καί μή καλός αἰσχρός .