plato-philosophy.leges 12.944
ῥᾴδιον μὲν οὖν οὐδαμῶς διορίσαι τούτων θάτερον , ὅμως δὲ χρὴ τὸν νόμον ἁμῶς γέ πως ὁρίζειν πειρᾶσθαι κατὰ μέρη . μύθῳ δὴ προσχρώμενοι ἅμʼ εἴπωμεν , εἰ κομισθεὶς ἐπὶ σκηνὴν ἄνευ τῶν ὅπλων Πάτροκλος ἔμπνους ἐγένεθʼ , οἷον δὴ μυρίοις συνέπεσεν , τὰ δὲ πρότερα ἐκεῖνα ὅπλα , ἃ Πηλεῖ φησιν ὁ ποιητὴς παρὰ θεῶν προῖκα ἐν τοῖς γάμοις ἐπιδοθῆναι Θέτιδι , ταῦτα δὲ Ἕκτωρ εἶχεν , ἐξῆν ἂν τῶν τότε ὅσοι κακοὶ ὀνειδίζειν ὅπλων ἀποβολὴν τῷ τοῦ Μενοιτίου . ἔτι δὲ ὁπόσοι κατὰ κρημνῶν ῥιφέντες ἀπώλεσαν ὅπλα , ἢ κατὰ θάλατταν , ἢ χειμώνων ἐν κόποις ὑποδεξαμένης αὐτοὺς ἐξαίφνης πολλῆς ῥύσεως ὕδατος , ἢ μυρίʼ ἂν ἔχοι τις τοιαῦτα παραμυθούμενος ἐπᾴδειν , εὐδιάβολον κακὸν καλλύνων · τεμεῖν δὴ χρεὼν κατὰ δύναμιν τὸ μεῖζον καὶ τὸ δυσχερέστερον κακὸν ἀπὸ τοῦ ἐναντίου . σχεδὸν οὖν ἐν τοῖς ὀνείδεσιν ἔχει τινὰ τομὴν ἡ τούτων τῶν ὀνομάτων ἐπιφορά · ῥίψασπις μὲν γὰρ οὐκ ἐν πᾶσιν ὀνομάζοιτʼ ἂν δικαίως , ἀποβολεὺς δὲ ὅπλων . οὐχ ὁμοίως γὰρ ὅ τε ἀφαιρεθεὶς μετʼ εἰκυίας βίας γίγνοιτʼ ἂν ῥίψασπις ὅ τε ἀφεὶς ἑκών , διαφέρει δὲ ὅλον που καὶ τὸ πᾶν . ὧδʼ οὖν δὴ λεγέσθω νόμῳ · ἐὰν καταλαμβανόμενός τις ὑπὸ πολεμίων καὶ ἔχων ὅπλα μὴ ἀναστρέφῃ καὶ ἀμύνηται , ἀφῇ δὲ ἑκὼν ἢ ῥίψῃ , ζωὴν αἰσχρὰν ἀρνύμενος μετὰ κάκης μᾶλλον ἢ μετʼ ἀνδρείας καλὸν καὶ εὐδαίμονα θάνατον , τοιαύτης μὲν ὅπλων ἀποβολῆς ἔστω δίκη ῥιφθέντων , τῆς δὲ εἰρημένης ἔμπροσθεν ὁ δικάζων μὴ ἀμελείτω σκοπεῖν . τὸν γὰρ κακὸν ἀεὶ δεῖ κολάζειν , ἵνʼ ἀμείνων ᾖ , οὐ τὸν δυστυχῆ · οὐδὲν γὰρ πλέον . ζημία δὴ τῷ τὴν τοιαύτην ἀμυντηρίων ὅπλων εἰς τοὐναντίον ἀφέντι δύναμιν τίς ἄρα γίγνοιτʼ ἂν πρόσφορος ; οὐ γὰρ δυνατὸν ἀνθρώπῳ δρᾶν τοὐναντίον ὥς ποτε θεόν φασι δρᾶσαι , Καινέα τὸν Θετταλὸν ἐκ γυναικὸς μεταβαλόντα εἰς ἀνδρὸς φύσιν · ἦν γὰρ ἀνδρὶ ῥιψάσπιδι τρόπον τινὰ πρέπουσα πασῶν μάλιστα ἡ ʼκείνῃ τῇ γενέσει ἐναντία γένεσις , εἰς γυναῖκα ἐξ ἀνδρὸς μεταβαλοῦσα , τιμωρία τούτῳ γενομένη .
Lemmas: ῥᾴδιος μέν οὖν οὐδαμῶς διορίζω οὗτος ἕτερος , ὅμως δέ χρή ὁ νόμος ἀμῶς γε πως ὁρίζω πειράω κατά μέρος . μῦθος δή προσχράομαι ἅμα λέγω , εἰ κομίζω ἐπί σκηνή ἄνευ ὁ ὅπλον Πάτροκλος ἔμπνους γίγνομαι , οἷος δή μυρίος συμπίπτω , ὁ δέ πρότερος ἐκεῖνος ὅπλον , ὅς Πηλεύς φημί ὁ ποιητής παρά θεός προίξ ἐν ὁ γάμος ἐπιδίδωμι Θέτις , οὗτος δέ Ἕκτωρ ἔχω , ἔξεστι ἄν ὁ τότε ὅσος κακός ὀνειδίζω ὅπλον ἀποβολή ὁ ὁ Μενοίτιος . ἔτι δέ ὁπόσος κατά κρημνός ῥίπτω ἀπόλλυμι ὅπλον , ἤ κατά θάλασσα , ἤ χειμών ἐν κόπος ὑποδέχομαι αὐτός ἐξαίφνης πολύς ῥῦσις ὕδωρ , ἤ μυρίος ἄν ἔχω τις τοιοῦτος παραμυθέομαι ἐπαείδω , εὐδιάβολος κακός καλλύνω · τέμνω δή χρεών κατά δύναμις ὁ μέγας καί ὁ δυσχερής κακός ἀπό ὁ ἐναντίος . σχεδόν οὖν ἐν ὁ ὄνειδος ἔχω τις τομή ὁ οὗτος ὁ ὄνομα ἐπιφορά · ῥίψασπις μέν γάρ οὐ ἐν πᾶς ὀνομάζω ἄν δίκαιος , ἀποβολεύς δέ ὅπλον . οὐ ὅμοιος γάρ ὁ τε ἀφαιρέω μετά ἔοικα βία γίγνομαι ἄν ῥίψασπις ὁ τε ἀφίημι ἑκών , διαφέρω δέ ὅλος που καί ὁ πᾶς . ὧδε οὖν δή λέγω νόμος · ἐάν καταλαμβάνω τις ὑπό πολέμιος καί ἔχω ὅπλον μή ἀναστρέφω καί ἀμύνω , ἀφίημι δέ ἑκών ἤ ῥίπτω , ζωή αἰσχρός ἄρνυμαι μετά κάκη μάλα ἤ μετά ἀνδρεία καλός καί εὐδαίμων θάνατος , τοιοῦτος μέν ὅπλον ἀποβολή εἰμί δίκη ῥίπτω , ὁ δέ λέγω ἔμπροσθεν ὁ δικάζω μή ἀμελέω σκοπέω . ὁ γάρ κακός ἀεί δέω κολάζω , ἵνα ἀγαθός εἰμί , οὐ ὁ δυστυχής · οὐδείς γάρ πολύς . ζημία δή ὁ ὁ τοιοῦτος ἀμυντήριος ὅπλον εἰς ἐναντίος ἀφίημι δύναμις τίς ἄρα γίγνομαι ἄν πρόσφορος ; οὐ γάρ δυνατός ἄνθρωπος δράω ἐναντίος ὡς ποτέ θεός φημί δράω , Καινεύς ὁ Θεσσαλός ἐκ γυνή μεταβάλλω εἰς ἀνήρ φύσις · εἰμί γάρ ἀνήρ ῥίψασπις τρόπος τις πρέπω πᾶς μάλα ὁ ’κ́ες ὁ γένεσις ἐναντίος γένεσις , εἰς γυνή ἐκ ἀνήρ μεταβάλλω , τιμωρία οὗτος γίγνομαι .