plato-philosophy.leges 10.899
ὡς ἢ ἐνοῦσα ἐντὸς τῷ περιφερεῖ τούτῳ φαινομένῳ σώματι πάντῃ διακομίζει τὸ τοιοῦτον , καθάπερ ἡμᾶς ἡ παρʼ ἡμῖν ψυχὴ πάντῃ περιφέρει · ἤ ποθεν ἔξωθεν σῶμα αὑτῇ πορισαμένη πυρὸς ἤ τινος ἀέρος , ὡς λόγος ἐστί τινων , ὠθεῖ βίᾳ σώματι σῶμα · ἢ τρίτον αὐτὴ ψιλὴ σώματος οὖσα , ἔχουσα δὲ δυνάμεις ἄλλας τινὰς ὑπερβαλλούσας θαύματι , ποδηγεῖ . ναί , τοῦτο μὲν ἀνάγκη , τούτων ἕν γέ τι δρῶσαν ψυχὴν πάντα διάγειν . αὐτοῦ δὴ ἄμεινον ταύτην τὴν ψυχήν , εἴτε ἐν ἅρμασιν ἔχουσα ἡμῖν ἥλιον ἄγει φῶς τοῖς ἅπασιν , εἴτε ἔξωθεν , εἴθʼ ὅπως εἴθʼ ὅπῃ , θεὸν ἡγεῖσθαι χρεὼν πάντα ἄνδρα . ἢ πῶς ; ναί , τόν γέ που μὴ ἐπὶ τὸ ἔσχατον ἀφιγμένον ἀνοίας . ἄστρων δὴ πέρι πάντων καὶ σελήνης , ἐνιαυτῶν τε καὶ μηνῶν καὶ πασῶν ὡρῶν πέρι , τίνα ἄλλον λόγον ἐροῦμεν ἢ τὸν αὐτὸν τοῦτον , ὡς ἐπειδὴ ψυχὴ μὲν ἢ ψυχαὶ πάντων τούτων αἴτιαι ἐφάνησαν , ἀγαθαὶ δὲ πᾶσαν ἀρετήν , θεοὺς αὐτὰς εἶναι φήσομεν , εἴτε ἐν σώμασιν ἐνοῦσαι , ζῷα ὄντα , κοσμοῦσιν πάντα οὐρανόν , εἴτε ὅπῃ τε καὶ ὅπως ; ἔσθʼ ὅστις ταῦτα ὁμολογῶν ὑπομενεῖ μὴ θεῶν εἶναι πλήρη πάντα ; οὐκ ἔστιν οὕτως , ὦ ξένε , παραφρονῶν οὐδείς . τῷ μὲν τοίνυν μὴ νομίζοντι θεοὺς ἐν τῷ πρόσθεν χρόνῳ , ὦ Μέγιλλέ τε καὶ Κλεινία , εἰπόντες ὅρους ἀπαλλαττώμεθα . τίνας ; ἢ διδάσκειν ἡμᾶς ὡς οὐκ ὀρθῶς λέγομεν τιθέμενοι ψυχὴν γένεσιν ἁπάντων εἶναι πρώτην , καὶ τἆλλα ὁπόσα τούτων συνεπόμενα εἴπομεν , ἢ μὴ δυνάμενον βέλτιον λέγειν ἡμῶν , ἡμῖν πείθεσθαι καὶ ζῆν θεοὺς ἡγούμενον εἰς τὸν ἐπίλοιπον βίον . ὁρῶμεν οὖν εἴτε ἱκανῶς ἤδη τοῖς οὐχ ἡγουμένοις θεοὺς εἰρήκαμεν ὡς εἰσὶν θεοί , εἴτε ἐπιδεῶς . ἥκιστά γε , ὦ ξένε , πάντων ἐπιδεῶς . τούτοις μὲν τοίνυν ἡμῖν τὸ λόγων τέλος ἐχέτω · τὸν δὲ ἡγούμενον μὲν θεοὺς εἶναι , μὴ φροντίζειν δὲ αὐτοὺς τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων , παραμυθητέον . ὦ ἄριστε δὴ φῶμεν , ὅτι μὲν ἡγῇ θεούς , συγγένειά τις ἴσως σε θεία πρὸς τὸ σύμφυτον ἄγει τιμᾶν καὶ νομίζειν εἶναι · κακῶν δὲ ἀνθρώπων καὶ ἀδίκων τύχαι ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ , ἀληθείᾳ μὲν οὐκ εὐδαίμονες , δόξαις δὲ εὐδαιμονιζόμεναι σφόδρα ἀλλʼ οὐκ ἐμμελῶς , ἄγουσί σε πρὸς ἀσέβειαν , ἔν τε μούσαις οὐκ ὀρθῶς ὑμνούμεναι ἅμα καὶ ἐν παντοίοις λόγοις .
Lemmas: ὡς ἤ ἔνειμι ἐντός ὁ περιφερής οὗτος φαίνω σῶμα πάντῃ διακομίζω ὁ τοιοῦτος , καθά ἐγώ ὁ παρά ἐγώ ψυχή πάντῃ περιφέρω · ἤ ποθεν ἔξωθεν σῶμα ἑαυτοῦ πορίζω πῦρ ἤ τις ἀήρ , ὡς λόγος εἰμί τις , ὠθέω βία σῶμα σῶμα · ἤ τρίτος αὐτός ψιλός σῶμα εἰμί , ἔχω δέ δύναμις ἄλλος τις ὑπερβάλλω θαῦμα , ποδηγέω . ναί , οὗτος μέν ἀνάγκη , οὗτος εἷς γε τις δράω ψυχή πᾶς διάγω . αὐτοῦ δή ἀγαθός οὗτος ὁ ψυχή , εἴτε ἐν ἅρμα ἔχω ἐγώ ἥλιος ἄγω φάος ὁ ἅπας , εἴτε ἔξωθεν , εἴτε ὅπως εἴτε ὅπῃ , θεός ἡγέομαι χρεών πᾶς ἀνήρ . ἤ πῶς ; ναί , ὁ γε που μή ἐπί ὁ ἔσχατος ἀφικνέομαι ἄνοια . ἄστρον δή περί πᾶς καί σελήνη , ἐνιαυτός τε καί μείς καί πᾶς ὥρα περί , τίς ἄλλος λόγος λέγω ἤ ὁ αὐτός οὗτος , ὡς ἐπειδή ψυχή μέν ἤ ψυχή πᾶς οὗτος αἴτιος φαίνω , ἀγαθός δέ πᾶς ἀρετή , θεός αὐτός εἰμί φημί , εἴτε ἐν σῶμα ἔνειμι , ζῷον εἰμί , κοσμέω πᾶς οὐρανός , εἴτε ὅπῃ τε καί ὅπως ; εἰμί ὅστις οὗτος ὁμολογέω ὑπομένω μή θεός εἰμί πλήρης πᾶς ; οὐ εἰμί οὕτως , ὦ ξένος , παραφρονέω οὐδείς . ὁ μέν τοίνυν μή νομίζω θεός ἐν ὁ πρόσθεν χρόνος , ὦ Μέγιλλος τε καί Κλεινίας , λέγω ὅρος ἀπαλλάσσω . τίς ; ἤ διδάσκω ἐγώ ὡς οὐ ὀρθός λέγω τίθημι ψυχή γένεσις ἅπας εἰμί πρῶτος , καί ἄλλος ὁπόσος οὗτος συνέπομαι λέγω , ἤ μή δύναμαι ἀγαθός λέγω ἐγώ , ἐγώ πείθω καί ζάω θεός ἡγέομαι εἰς ὁ ἐπίλοιπος βίος . ὁράω οὖν εἴτε ἱκανός ἤδη ὁ οὐ ἡγέομαι θεός λέγω ὡς εἰμί θεός , εἴτε ἐπιδεής . ἦκα γε , ὦ ξένος , πᾶς ἐπιδεής . οὗτος μέν τοίνυν ἐγώ ὁ λόγος τέλος ἔχω · ὁ δέ ἡγέομαι μέν θεός εἰμί , μή φροντίζω δέ αὐτός ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα , παραμυθητέον . ὦ ἀγαθός δή φημί , ὅτι μέν ἡγέομαι θεός , συγγένεια τις ἴσως σύ θεῖος πρός ὁ σύμφυτος ἄγω τιμάω καί νομίζω εἰμί · κακός δέ ἄνθρωπος καί ἄδικος τύχη ἴδιος καί δημοσίᾳ , ἀλήθεια μέν οὐ εὐδαίμων , δόξα δέ εὐδαιμονίζω σφόδρα ἀλλά οὐ ἐμμελής , ἄγω σύ πρός ἀσέβεια , ἐν τε μοῦσα οὐ ὀρθός ὑμνέω ἅμα καί ἐν παντοῖος λόγος .