plato-philosophy.leges 11.924
ἐὰν δὲ ὑός τῳ τελευτήσῃ παῖς ὤν , πρὶν εἰς ἄνδρας δυνατὸς εἶναι τελεῖν , εἴτε γεννητὸς ὢν εἴτε ποιητός , γραφέτω καὶ περὶ τῆς τοιαύτης τύχης ὁ τὴν διαθήκην γράφων τίνα χρὴ παῖδα αὐτῷ δεύτερον ἐπὶ τύχαις ἀμείνοσιν γίγνεσθαι . ἐὰν δέ τις ἄπαις ὢν τὸ παράπαν διαθήκην γράφῃ , τὸ τῆς ἐπικτήτου δεκατημόριον ἐξελόμενος , ἐὰν ἐθέλῃ τῳ δωρεῖσθαι , δωρείσθω · τὰ δὲ ἄλλα παραδιδοὺς πάντα τῷ ποιηθέντι ἄμεμπτος ἵλεων ὑὸν αὐτὸν ποιείσθω σὺν νόμῳ . ᾧ δʼ ἂν ἐπιτρόπων οἱ παῖδες δέωνται , ἐὰν μὲν διαθέμενος τελευτᾷ καὶ γράψας ἐπιτρόπους τοῖς παισὶν ἑκόντας τε καὶ ὁμολογοῦντας ἐπιτροπεύσειν οὑστινασοῦν καὶ ὁπόσους ἂν ἐθέλῃ , κατὰ ταῦτα τὰ γραφέντα ἡ τῶν ἐπιτρόπων αἵρεσις γιγνέσθω κυρία · ἐὰν δὲ ἢ τὸ παράπαν μὴ διαθέμενος τελευτήσῃ τις ἢ τῆς τῶν ἐπιτρόπων αἱρέσεως ἐλλιπής , ἐπιτρόπους εἶναι τοὺς ἐγγύτατα γένει πρὸς πατρὸς καὶ μητρὸς κυρίους , δύο μὲν πρὸς πατρός , δύο δὲ πρὸς μητρός , ἕνα δʼ ἐκ τῶν τοῦ τελευτήσαντος φίλων , τούτους δʼ οἱ νομοφύλακες καθιστάντων τῷ δεομένῳ τῶν ὀρφανῶν . καὶ πάσης τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τῶν ὀρφανῶν πεντεκαίδεκα τῶν νομοφυλάκων οἱ πρεσβύτατοι πάντων ἐπιμελείσθων ἀεὶ κατὰ πρέσβιν καὶ κατὰ τρεῖς διελόμενοι σφᾶς αὐτούς , κατʼ ἐνιαυτὸν τρεῖς καὶ κατʼ ἐνιαυτὸν ἄλλον ἕτεροι τρεῖς , ἕως ἂν αἱ πέντε περίοδοι γίγνωνται κύκλῳ · καὶ τοῦτο ἐκλιπέτω μηδέποτε κατὰ δύναμιν.ὃς δʼ ἂν μηδὲν τὸ παράπαν διαθέμενος ἀποθάνῃ , παῖδας μὲν καταλιπὼν δεομένους ἐπιτροπῆς , τῶν αὐτῶν νόμων τούτων ἡ χρεία τῶν παίδων αὐτοῦ μετεχέτω · θηλείας δὲ ἂν καταλείπῃ τις ἀπροσδοκήτῳ τύχῃ χρησάμενος , συγγνώμην τῷ τιθέντι τὸν νόμον ἐχέτω , ἐὰν τῶν τριῶν αὐτοῦ πρὸς τὰ δύο ἐπισκοπῶν τὴν ἔκδοσιν τῶν θυγατέρων ποιῆται , πρός τε τὴν τοῦ γένους ἀγχιστείαν καὶ τὴν τοῦ κλήρου σωτηρίαν , τὸ δὲ τρίτον , ὅπερ ἂν πατὴρ διασκέψαιτο , ἐξ ἁπάντων τῶν πολιτῶν βλέπων εἰς ἤθη τε καὶ τρόπους τὸν ἐπιτήδειον αὑτῷ μὲν ὑόν , νυμφίον δʼ εἶναι τῇ θυγατρί , τοῦτο δὲ παραλείπῃ διὰ τὴν ἀδύνατον σκέψιν . νόμος τοίνυν εἰς δύναμιν ὅδε περὶ τῶν τοιούτων κείσθω · ἐὰν ὁ μὴ διαθέμενος θυγατέρας λείπῃ , τοῦδε ἀποθανόντος , ἀδελφὸς ὁμοπάτωρ ἢ ἄκληρος ὁμομήτριος ἐχέτω τὴν θυγατέρα καὶ τὸν κλῆρον τοῦ τελευτήσαντος · ἐὰν δὲ μὴ ᾖ ἀδελφός , ἀδελφοῦ δὲ παῖς , ὡσαύτως , ἐὰν ἐν ἡλικίᾳ πρὸς ἀλλήλους ὦσιν · ἐὰν δὲ μηδὲ εἷς τούτων , ἀδελφῆς δὲ παῖς ᾖ , κατὰ ταὐτά · τέταρτος δὲ πατρὸς ἀδελφός , πέμπτος δὲ τούτου παῖς , ἕκτος δὲ ἀδελφῆς πατρὸς ἔκγονος .
Lemmas: ἐάν δέ ὗς τις τελευτάω παῖς εἰμί , πρίν εἰς ἀνήρ δυνατός εἰμί τελέω , εἴτε γεννητός εἰμί εἴτε ποιητός , γράφω καί περί ὁ τοιοῦτος τύχη ὁ ὁ διαθήκη γράφω τίς χρή παῖς αὐτός δεύτερος ἐπί τύχη ἀγαθός γίγνομαι . ἐάν δέ τις ἄπαις εἰμί ὁ παράπαν διαθήκη γράφω , ὁ ὁ ἐπίκτητος δεκατημόριον ἐξαιρέω , ἐάν ἐθέλω τις δωρέω , δωρέω · ὁ δέ ἄλλος παραδίδωμι πᾶς ὁ ποιέω ἄμεμπτος ἵλαος υἱός αὐτός ποιέω σύν νόμος . ὅς δέ ἄν ἐπίτροπος ὁ παῖς δέω , ἐάν μέν διατίθημι τελευτάω καί γράφω ἐπίτροπος ὁ παῖς ἑκών τε καί ὁμολογέω ἐπιτροπεύω ὅστις καί ὁπόσος ἄν ἐθέλω , κατά οὗτος ὁ γράφω ὁ ὁ ἐπίτροπος αἵρεσις γίγνομαι κύριος · ἐάν δέ ἤ ὁ παράπαν μή διατίθημι τελευτάω τις ἤ ὁ ὁ ἐπίτροπος αἵρεσις ἐλλιπής , ἐπίτροπος εἰμί ὁ ἐγγύς γένος πρός πατήρ καί μήτηρ κύριος , δύο μέν πρός πατήρ , δύο δέ πρός μήτηρ , εἷς δέ ἐκ ὁ ὁ τελευτάω φίλος , οὗτος δέ ὁ νομοφύλαξ καθίστημι ὁ δέω ὁ ὀρφανός . καί πᾶς ὁ ἐπιτροπή καί ὁ ὀρφανός πεντεκαίδεκα ὁ νομοφύλαξ ὁ πρέσβυς πᾶς ἐπιμελέομαι ἀεί κατά πρέσβις καί κατά τρεῖς διαιρέω σφεῖς αὐτός , κατά ἐνιαυτός τρεῖς καί κατά ἐνιαυτός ἄλλος ἕτερος τρεῖς , ἕως ἄν ὁ πέντε περίοδος γίγνομαι κύκλος · καί οὗτος ἐκλείπω μηδέποτε κατά δύναμιν.ὃς δέ ἄν μηδείς ὁ παράπαν διατίθημι ἀποθνῄσκω , παῖς μέν καταλείπω δέω ἐπιτροπή , ὁ αὐτός νόμος οὗτος ὁ χρεία ὁ παῖς αὐτός μετέχω · θῆλυς δέ ἐάν καταλείπω τις ἀπροσδόκητος τύχη χράω , συγγνώμη ὁ τίθημι ὁ νόμος ἔχω , ἐάν ὁ τρεῖς αὐτός πρός ὁ δύο ἐπισκοπέω ὁ ἔκδοσις ὁ θυγάτηρ ποιέω , πρός τε ὁ ὁ γένος ἀγχιστεία καί ὁ ὁ κλῆρος σωτηρία , ὁ δέ τρίτος , ὅς ἄν πατήρ διασκοπέω , ἐκ ἅπας ὁ πολίτης βλέπω εἰς ἦθος τε καί τρόπος ὁ ἐπιτήδειος ἑαυτοῦ μέν υἱός , νυμφίος δέ εἰμί ὁ θυγάτηρ , οὗτος δέ παραλείπω διά ὁ ἀδύνατος σκέψις . νόμος τοίνυν εἰς δύναμις ὅδε περί ὁ τοιοῦτος κεῖμαι · ἐάν ὁ μή διατίθημι θυγάτηρ λείπω , ὅδε ἀποθνῄσκω , ἀδελφός ὁμοπάτωρ ἤ ἄκληρος ὁμομήτριος ἔχω ὁ θυγάτηρ καί ὁ κλῆρος ὁ τελευτάω · ἐάν δέ μή εἰμί ἀδελφός , ἀδελφός δέ παῖς , ὡσαύτως , ἐάν ἐν ἡλικία πρός ἀλλήλων εἰμί · ἐάν δέ μηδέ εἷς οὗτος , ἀδελφή δέ παῖς εἰμί , κατά αὐτός · τέταρτος δέ πατήρ ἀδελφός , πέμπτος δέ οὗτος παῖς , ἕκτος δέ ἀδελφή πατήρ ἔκγονος .