plato-philosophy.leges 4.716
ἄνδρες τοίνυν φῶμεν πρὸς αὐτούς , ὁ μὲν δὴ θεός , ὥσπερ καὶ ὁ παλαιὸς λόγος , ἀρχήν τε καὶ τελευτὴν καὶ μέσα τῶν ὄντων ἁπάντων ἔχων , εὐθείᾳ περαίνει κατὰ φύσιν περιπορευόμενος · τῷ δὲ ἀεὶ συνέπεται δίκη τῶν ἀπολειπομένων τοῦ θείου νόμου τιμωρός , ἧς ὁ μὲν εὐδαιμονήσειν μέλλων ἐχόμενος συνέπεται ταπεινὸς καὶ κεκοσμημένος , ὁ δέ τις ἐξαρθεὶς ὑπὸ μεγαλαυχίας , ἢ χρήμασιν ἐπαιρόμενος ἢ τιμαῖς , ἢ καὶ σώματος εὐμορφίᾳ ἅμα νεότητι καὶ ἀνοίᾳ φλέγεται τὴν ψυχὴν μεθʼ ὕβρεως , ὡς οὔτε ἄρχοντος οὔτε τινὸς ἡγεμόνος δεόμενος , ἀλλὰ καὶ ἄλλοις ἱκανὸς ὢν ἡγεῖσθαι , καταλείπεται ἔρημος θεοῦ , καταλειφθεὶς δὲ καὶ ἔτι ἄλλους τοιούτους προσλαβὼν σκιρτᾷ ταράττων πάντα ἅμα , καὶ πολλοῖς τισιν ἔδοξεν εἶναί τις , μετὰ δὲ χρόνον οὐ πολὺν ὑποσχὼν τιμωρίαν οὐ μεμπτὴν τῇ δίκῃ ἑαυτόν τε καὶ οἶκον καὶ πόλιν ἄρδην ἀνάστατον ἐποίησεν . πρὸς ταῦτʼ οὖν οὕτω διατεταγμένα τί χρὴ δρᾶν ἢ διανοεῖσθαι καὶ τί μὴ τὸν ἔμφρονα ; δῆλον δὴ τοῦτό γε · ὡς τῶν συνακολουθησόντων ἐσόμενον τῷ θεῷ δεῖ διανοηθῆναι πάντα ἄνδρα . τίς οὖν δὴ πρᾶξις φίλη καὶ ἀκόλουθος θεῷ ; μία , καὶ ἕνα λόγον ἔχουσα ἀρχαῖον , ὅτι τῷ μὲν ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον ὄντι μετρίῳ φίλον ἂν εἴη , τὰ δʼ ἄμετρα οὔτε ἀλλήλοις οὔτε τοῖς ἐμμέτροις . ὁ δὴ θεὸς ἡμῖν πάντων χρημάτων μέτρον ἂν εἴη μάλιστα , καὶ πολὺ μᾶλλον ἤ πού τις , ὥς φασιν , ἄνθρωπος · τὸν οὖν τῷ τοιούτῳ προσφιλῆ γενησόμενον , εἰς δύναμιν ὅτι μάλιστα καὶ αὐτὸν τοιοῦτον ἀναγκαῖον γίγνεσθαι , καὶ κατὰ τοῦτον δὴ τὸν λόγον ὁ μὲν σώφρων ἡμῶν θεῷ φίλος , ὅμοιος γάρ , ὁ δὲ μὴ σώφρων ἀνόμοιός τε καὶ διάφορος καὶ ὁ ἄδικος , καὶ τὰ ἄλλʼ οὕτως κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἔχει . νοήσωμεν δὴ τούτοις ἑπόμενον εἶναι τὸν τοιόνδε λόγον , ἁπάντων κάλλιστον καὶ ἀληθέστατον οἶμαι λόγων , ὡς τῷ μὲν ἀγαθῷ θύειν καὶ προσομιλεῖν ἀεὶ τοῖς θεοῖς εὐχαῖς καὶ ἀναθήμασιν καὶ συμπάσῃ θεραπείᾳ θεῶν κάλλιστον καὶ ἄριστον καὶ ἀνυσιμώτατον πρὸς τὸν εὐδαίμονα βίον καὶ δὴ καὶ διαφερόντως πρέπον , τῷ δὲ κακῷ τούτων τἀναντία πέφυκεν .
Lemmas: ἀνήρ τοίνυν φημί πρός αὐτός , ὁ μέν δή θεός , ὥσπερ καί ὁ παλαιός λόγος , ἀρχή τε καί τελευτή καί μέσος ὁ εἰμί ἅπας ἔχω , εὔθεια περαίνω κατά φύσις περιπορεύομαι · ὁ δέ ἀεί συνέπομαι δίκη ὁ ἀπολείπω ὁ θεῖος νόμος τιμωρός , ὅς ὁ μέν εὐδαιμονέω μέλλω ἔχω συνέπομαι ταπεινός καί κοσμέω , ὁ δέ τις ἐξαίρω ὑπό μεγαλαυχία , ἤ χρῆμα ἐπαίρω ἤ τιμή , ἤ καί σῶμα εὐμορφία ἅμα νεότης καί ἄνοια φλέγω ὁ ψυχή μετά ὕβρις , ὡς οὔτε ἄρχω οὔτε τις ἡγεμών δέω , ἀλλά καί ἄλλος ἱκανός εἰμί ἡγέομαι , καταλείπω ἐρῆμος θεός , καταλείπω δέ καί ἔτι ἄλλος τοιοῦτος προσλαμβάνω σκιρτάω ταράσσω πᾶς ἅμα , καί πολύς τις δοκέω εἰμί τις , μετά δέ χρόνος οὐ πολύς ὑπέχω τιμωρία οὐ μεμπτός ὁ δίκη ἑαυτοῦ τε καί οἶκος καί πόλις ἄρδην ἀνάστατος ποιέω . πρός οὗτος οὖν οὕτως διατάσσω τίς χρή δράω ἤ διανοέω καί τίς μή ὁ ἔμφρων ; δῆλος δή οὗτος γε · ὡς ὁ συνακολουθέω εἰμί ὁ θεός δέω διανοέω πᾶς ἀνήρ . τίς οὖν δή πρᾶξις φίλος καί ἀκόλουθος θεός ; εἷς , καί εἷς λόγος ἔχω ἀρχαῖος , ὅτι ὁ μέν ὅμοιος ὁ ὅμοιος εἰμί μέτριος φίλος ἄν εἰμί , ὁ δέ ἄμετρος οὔτε ἀλλήλων οὔτε ὁ ἔμμετρος . ὁ δή θεός ἐγώ πᾶς χρῆμα μέτρον ἄν εἰμί μάλα , καί πολύς μάλα ἤ που τις , ὡς φημί , ἄνθρωπος · ὁ οὖν ὁ τοιοῦτος προσφιλής γίγνομαι , εἰς δύναμις ὅτι μάλα καί αὐτός τοιοῦτος ἀναγκαῖος γίγνομαι , καί κατά οὗτος δή ὁ λόγος ὁ μέν σώφρων ἐγώ θεός φίλος , ὅμοιος γάρ , ὁ δέ μή σώφρων ἀνόμοιος τε καί διάφορος καί ὁ ἄδικος , καί ὁ ἄλλος οὕτως κατά ὁ αὐτός λόγος ἔχω . νοέω δή οὗτος ἕπομαι εἰμί ὁ τοιόσδε λόγος , ἅπας καλός καί ἀληθής οἴομαι λόγος , ὡς ὁ μέν ἀγαθός θύω καί προσομιλέω ἀεί ὁ θεός εὐχή καί ἀνάθημα καί σύμπας θεραπεία θεός καλός καί ἀγαθός καί ἀνύσιμος πρός ὁ εὐδαίμων βίος καί δή καί διαφερόντως πρέπω , ὁ δέ κακός οὗτος ἐναντίος φύω .