plato-philosophy.leges 9.865
φόνου δὴ καθάπερ ἠρξάμεθα , πειρώμεθα διὰ τέλους παντὸς εἴδους πέρι φόνου θεῖναι τοὺς νόμους , καὶ πρῶτον μὲν τὰ βίαια καὶ ἀκούσια λέγωμεν . εἴ τις ἐν ἀγῶνι καὶ ἄθλοις δημοσίοις ἄκων , εἴτε παραχρῆμα εἴτε καὶ ἐν ὑστέροις χρόνοις ἐκ τῶν πληγῶν , ἀπέκτεινέν τινα φίλιον , ἢ κατὰ πόλεμον ὡσαύτως ἢ κατὰ μελέτην τὴν πρὸς πόλεμον , ποιουμένων ἄσκησιν ψιλοῖς σώμασιν ἢ μετά τινων ὅπλων ἀπομιμουμένων τὴν πολεμικὴν πρᾶξιν , καθαρθεὶς κατὰ τὸν ἐκ Δελφῶν κομισθέντα περὶ τούτων νόμον ἔστω καθαρός · ἰατρῶν δὲ πέρι πάντων , ἂν ὁ θεραπευόμενος ὑπʼ αὐτῶν ἀκόντων τελευτᾷ , καθαρὸς ἔστω κατὰ νόμον . ἐὰν δὲ αὐτόχειρ μέν , ἄκων δὲ ἀποκτείνῃ τις ἕτερος ἕτερον , εἴτε τῷ ἑαυτοῦ σώματι ψιλῷ εἴτε ὀργάνῳ ἢ βέλει ἢ πώματος ἢ σίτου δόσει ἢ πυρὸς ἢ χειμῶνος προσβολῇ ἢ στερήσει πνεύματος , αὐτὸς τῷ ἑαυτοῦ σώματι ἢ διʼ ἑτέρων σωμάτων , πάντως ἔστω μὲν ὡς αὐτόχειρ , δίκας δὲ τινέτω τὰς τοιάσδε · ἐὰν μὲν δοῦλον κτείνῃ , νομίζων τὸν ἑαυτοῦ διειργάσθαι τὸν τοῦ τελευτήσαντος δεσπότην ἀβλαβῆ παρεχέτω καὶ ἀζήμιον , ἢ δίκην εἰς τὴν ἀξίαν τοῦ τελευτήσαντος ὑπεχέτω διπλῆν , τῆς δὲ ἀξίας οἱ δικασταὶ διάγνωσιν ποιείσθωσαν , καθαρμοῖς δὲ χρήσασθαι μείζοσίν τε καὶ πλείοσι τῶν περὶ τὰ ἆθλα ἀποκτεινάντων , τούτων δʼ ἐξηγητὰς εἶναι κυρίους οὓς ἂν ὁ θεὸς ἀνέλῃ · ἐὰν δὲ αὑτοῦ δοῦλον , καθηράμενος ἀπαλλαττέσθω τοῦ φόνου κατὰ νόμον . ἐὰν δέ τις ἐλεύθερον ἄκων ἀποκτείνῃ , τοὺς μὲν καθαρμοὺς τοὺς αὐτοὺς καθαρθήτω τῷ τὸν δοῦλον ἀποκτείναντι , παλαιὸν δέ τινα τῶν ἀρχαίων μύθων λεγόμενον μὴ ἀτιμαζέτω . λέγεται δὲ ὡς ὁ θανατωθεὶς ἄρα βιαίως , ἐν ἐλευθέρῳ φρονήματι βεβιωκώς , θυμοῦταί τε τῷ δράσαντι νεοθνὴς ὤν , καὶ φόβου καὶ δείματος ἅμα διὰ τὴν βίαιον πάθην αὐτὸς πεπληρωμένος , ὁρῶν τε τὸν ἑαυτοῦ φονέα ἐν τοῖς ἤθεσι τοῖς τῆς ἑαυτοῦ συνηθείας ἀναστρεφόμενον , δειμαίνει , καὶ ταραττόμενος αὐτὸς ταράττει κατὰ δύναμιν πᾶσαν τὸν δράσαντα , μνήμην σύμμαχον ἔχων , αὐτόν τε καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ . διὸ δὴ χρεών ἐστιν ἄρα ὑπεξελθεῖν τῷ παθόντι τὸν δράσαντα τὰς ὥρας πάσας τοῦ ἐνιαυτοῦ καὶ ἐρημῶσαι πάντας τοὺς οἰκείους τόπους συμπάσης τῆς πατρίδος ·
Lemmas: φόνος δή καθά ἄρχω , πειράω διά τέλος πᾶς εἶδος περί φόνος τίθημι ὁ νόμος , καί πρῶτος μέν ὁ βίαιος καί ἀκούσιος λέγω . εἰ τις ἐν ἀγών καί ἆθλον δημόσιος ἄκων , εἴτε παραχρῆμα εἴτε καί ἐν ὕστερος χρόνος ἐκ ὁ πληγή , ἀποκτείνω τις φίλιος , ἤ κατά πόλεμος ὡσαύτως ἤ κατά μελέτη ὁ πρός πόλεμος , ποιέω ἄσκησις ψιλός σῶμα ἤ μετά τις ὅπλον ἀπομιμέομαι ὁ πολεμικός πρᾶξις , καθαίρω κατά ὁ ἐκ Δελφοί κομίζω περί οὗτος νόμος εἰμί καθαρός · ἰατρός δέ περί πᾶς , ἐάν ὁ θεραπεύω ὑπό αὐτός ἄκων τελευτάω , καθαρός εἰμί κατά νόμος . ἐάν δέ αὐτόχειρ μέν , ἄκων δέ ἀποκτείνω τις ἕτερος ἕτερος , εἴτε ὁ ἑαυτοῦ σῶμα ψιλός εἴτε ὄργανον ἤ βέλος ἤ πῶμα ἤ σῖτος δόσις ἤ πῦρ ἤ χειμών προσβολή ἤ στέρησις πνεῦμα , αὐτός ὁ ἑαυτοῦ σῶμα ἤ διά ἕτερος σῶμα , πάντως εἰμί μέν ὡς αὐτόχειρ , δίκη δέ τίνω ὁ τοιόσδε · ἐάν μέν δοῦλος κτείνω , νομίζω ὁ ἑαυτοῦ διεργάζομαι ὁ ὁ τελευτάω δεσπότης ἀβλαβής παρέχω καί ἀζήμιος , ἤ δίκη εἰς ὁ ἄξιος ὁ τελευτάω ὑπέχω διπλόος , ὁ δέ ἀξία ὁ δικαστής διάγνωσις ποιέω , καθαρμός δέ χράω μέγας τε καί πολύς ὁ περί ὁ ἆθλον ἀποκτείνω , οὗτος δέ ἐξηγητής εἰμί κύριος ὅς ἄν ὁ θεός ἀναιρέω · ἐάν δέ ἑαυτοῦ δοῦλος , καθαίρω ἀπαλλάσσω ὁ φόνος κατά νόμος . ἐάν δέ τις ἐλεύθερος ἄκων ἀποκτείνω , ὁ μέν καθαρμός ὁ αὐτός καθαίρω ὁ ὁ δοῦλος ἀποκτείνω , παλαιός δέ τις ὁ ἀρχαῖος μῦθος λέγω μή ἀτιμάζω . λέγω δέ ὡς ὁ θανατόω ἄρα βίαιος , ἐν ἐλεύθερος φρόνημα βιόω , θυμόω τε ὁ δράω νεοθνής εἰμί , καί φόβος καί δεῖμα ἅμα διά ὁ βίαιος πάθη αὐτός πληρόω , ὁράω τε ὁ ἑαυτοῦ φονεύς ἐν ὁ ἦθος ὁ ὁ ἑαυτοῦ συνήθεια ἀναστρέφω , δειμαίνω , καί ταράσσω αὐτός ταράσσω κατά δύναμις πᾶς ὁ δράω , μνήμη σύμμαχος ἔχω , αὐτός τε καί ὁ πρᾶξις αὐτός . διό δή χρεών εἰμί ἄρα ὑπεξέρχομαι ὁ πάσχω ὁ δράω ὁ ὥρα πᾶς ὁ ἐνιαυτός καί ἐρημόω πᾶς ὁ οἰκεῖος τόπος σύμπας ὁ πατρίς ·