plato-philosophy.leges 11.922
ἐὰν δὲ προαμειψάμενος ἔργον τι τῶν κατὰ πόλεμον καλῶν ἔργων μὴ ἀποδιδῷ , μέμψεται . νόμος οὖν οὗτος ἐπαίνῳ περὶ τούτων ἡμῖν μεμειγμένος κείσθω , συμβουλευτικός , οὐ βιαστικός , τῷ πλήθει τῶν πολιτῶν , τιμᾶν τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας , ὅσοι σωτῆρες τῆς πόλεώς εἰσι συμπάσης εἴτε ἀνδρείαις εἴτε πολεμικαῖς μηχαναῖς , δευτέρους · πρώτοις γὰρ τὸ μέγιστον γέρας δεδόσθω τοῖς τὰ τῶν ἀγαθῶν νομοθετῶν γράμματα τιμᾶν διαφερόντως δυνηθεῖσιν.τὰ μὲν δὴ μέγιστα τῶν συμβολαίων , ὅσα πρὸς ἀλλήλους ἄνθρωποι συμβάλλουσιν , πλήν γε ὀρφανικῶν καὶ τῆς τῶν ἐπιτρόπων ἐπιμελείας τῶν ὀρφανῶν , σχεδὸν ἡμῖν διατέτακται · ταῦτα δὲ δὴ μετὰ τὰ νῦν εἰρημένα ἀναγκαῖον ἁμῶς γέ πως τάξασθαι . τούτων δὲ ἀρχαὶ πάντων αἵ τε τῶν τελευτᾶν μελλόντων ἐπιθυμίαι τῆς διαθέσεως αἵ τε τῶν μηδὲν τὸ παράπαν διαθεμένων τύχαι · ἀναγκαῖον δὲ εἶπον , ὦ Κλεινία , βλέψας αὐτῶν πέρι πρός τε τὸ δύσκολον καὶ χαλεπόν . οὐδὲ γὰρ ἄτακτον δυνατόν ἐστʼ αὐτὸ ἐᾶν · πολλὰ γὰρ ἕκαστοι καὶ διάφορα ἀλλήλων καὶ ἐναντία τιθεῖντʼ ἂν τοῖς τε νόμοις καὶ τοῖς τῶν ζώντων ἤθεσιν καὶ τοῖς αὑτῶν τοῖς ἔμπροσθεν πρὶν διατίθεσθαι μέλλειν , εἴ τις ἐξουσίαν δώσει ἁπλῶς οὕτως κυρίαν εἶναι διαθήκην ἣν ἄν τις διαθῆται ὁπωσοῦν ἔχων πρὸς τῷ τοῦ βίου τέλει . ἀνοήτως γὰρ δὴ καὶ διατεθρυμμένως τινὰ τρόπον ἔχομεν οἱ πλεῖστοι , ὅταν ἤδη μέλλειν ἡγώμεθα τελευτᾶν . πῶς τοῦτο , ὦ ξένε , λέγεις ; χαλεπόν ἐστʼ , ὦ Κλεινία , μέλλων ἄνθρωπος τελευτήσειν , καὶ μεστὸν λόγου τοῖς νομοθέταις εὖ μάλα φοβεροῦ καὶ δυσχεροῦς . πῇ ; ζητῶν εἶναι κύριος ἁπάντων , εἴωθε μετʼ ὀργῆς λέγειν . ποῖα δή ; δεινόν γε , ὦ θεοί , φησίν , εἰ τὰ ἐμὰ ἐμοὶ μηδαμῶς ἐξέσται δοῦναί τε ὅτῳ ἂν ἐθέλω καὶ μή , καὶ τῷ μὲν πλείω , τῷ δʼ ἐλάττονα , τῶν ὁπόσοι περὶ ἐμὲ φαῦλοι καὶ ὅσοι ἀγαθοὶ γεγόνασιν φανερῶς , βασανισθέντες ἱκανῶς ἐν νόσοις , οἱ δʼ ἐν γήρᾳ καὶ ἄλλαις παντοίαισι τύχαις . οὐκοῦν , ὦ ξένε , καλῶς δοκοῦσίν σοι λέγειν ; μαλθακοὶ ἔμοιγʼ , ὦ Κλεινία , δοκοῦσιν οἱ πάλαι νομοθετοῦντες γεγονέναι καὶ ἐπὶ σμικρὸν τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων βλέποντές τε καὶ διανοούμενοι νομοθετεῖν . πῶς λέγεις ;
Lemmas: ἐάν δέ προαμείβω ἔργον τις ὁ κατά πόλεμος καλός ἔργον μή ἀποδίδωμι , μέμφομαι . νόμος οὖν οὗτος ἔπαινος περί οὗτος ἐγώ μείγνυμι κεῖμαι , συμβουλευτικός , οὐ βιαστικός , ὁ πλῆθος ὁ πολίτης , τιμάω ὁ ἀγαθός ἀνήρ , ὅσος σωτήρ ὁ πόλις εἰμί σύμπας εἴτε ἀνδρεία εἴτε πολεμικός μηχανή , δεύτερος · πρῶτος γάρ ὁ μέγας γέρας δίδωμι ὁ ὁ ὁ ἀγαθός νομοθέτης γράμμα τιμάω διαφερόντως δυνηθεῖσιν.τὰ μέν δή μέγας ὁ συμβόλαιον , ὅσος πρός ἀλλήλων ἄνθρωπος συμβάλλω , πλήν γε ὀρφανικός καί ὁ ὁ ἐπίτροπος ἐπιμέλεια ὁ ὀρφανός , σχεδόν ἐγώ διατάσσω · οὗτος δέ δή μετά ὁ νῦν λέγω ἀναγκαῖος ἀμῶς γε πως τάσσω . οὗτος δέ ἀρχή πᾶς ὁ τε ὁ τελευτάω μέλλω ἐπιθυμία ὁ διάθεσις ὁ τε ὁ μηδείς ὁ παράπαν διατίθημι τύχη · ἀναγκαῖος δέ λέγω , ὦ Κλεινίας , βλέπω αὐτός περί πρός τε ὁ δύσκολος καί χαλεπός . οὐδέ γάρ ἄτακτος δυνατός εἰμί αὐτός ἐάω · πολύς γάρ ἕκαστος καί διάφορος ἀλλήλων καί ἐναντίος τιθεάι ἄν ὁ τε νόμος καί ὁ ὁ ζάω ἦθος καί ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἔμπροσθεν πρίν διατίθημι μέλλω , εἰ τις ἐξουσία δίδωμι ἁπλῶς οὕτως κύριος εἰμί διαθήκη ὅς ἄν τις διατίθημι ὁπωσοῦν ἔχω πρός ὁ ὁ βίος τέλος . ἀνόητος γάρ δή καί διατεθρυμμένως τις τρόπος ἔχω ὁ πολύς , ὅταν ἤδη μέλλω ἡγέομαι τελευτάω . πῶς οὗτος , ὦ ξένος , λέγω ; χαλεπός εἰμί , ὦ Κλεινίας , μέλλω ἄνθρωπος τελευτάω , καί μεστός λόγος ὁ νομοθέτης εὖ μάλα φοβερός καί δυσχερής . πῇ ; ζητέω εἰμί κύριος ἅπας , εἴωθα μετά ὀργή λέγω . ποῖος δή ; δεινός γε , ὦ θεός , φημί , εἰ ὁ ἐμός ἐγώ μηδαμῶς ἔξεστι δίδωμι τε ὅστις ἄν ἐθέλω καί μή , καί ὁ μέν πολύς , ὁ δέ ἐλαχύς , ὁ ὁπόσος περί ἐγώ φαῦλος καί ὅσος ἀγαθός γίγνομαι φανερός , βασανίζω ἱκανός ἐν νόσος , ὁ δέ ἐν γῆρας καί ἄλλος παντοῖος τύχη . οὐκοῦν , ὦ ξένος , καλός δοκέω σύ λέγω ; μαλθακός ἐγώ , ὦ Κλεινίας , δοκέω ὁ πάλαι νομοθετέω γίγνομαι καί ἐπί μικρός ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα βλέπω τε καί διανοέω νομοθετέω . πῶς λέγω ;