plato-philosophy.leges 1.640
πῶς δὴ ταῦτα , ὦ ξένε , λέγεις ; εἰπὲ ἔτι σαφέστερον · ἡμεῖς μὲν γάρ , ὅπερ εἶπες , ἀπειρίᾳ τῶν τοιούτων , οὐδὲ ἐντυγχάνοντες ἂν ἴσως εὐθύς γε γνοῖμεν τό τε ὀρθὸν καὶ μὴ γιγνόμενον ἐν αὐτοῖς . εἰκὸς λέγεις · ἀλλʼ ἐμοῦ φράζοντος πειρῶ μανθάνειν . τὸ μὲν γὰρ ἐν πάσαις τε συνόδοις , καὶ κοινωνίαις πράξεων ὡντινωνοῦν , ὡς ὀρθὸν πανταχοῦ ἑκάστοις ἄρχοντα εἶναι , μανθάνεις ; πῶς γὰρ οὔ ; καὶ μὴν ἐλέγομεν νυνδὴ μαχομένων ὡς ἀνδρεῖον δεῖ τὸν ἄρχοντʼ εἶναι . πῶς δʼ οὔ ; ὁ μὴν ἀνδρεῖος τῶν δειλῶν ὑπὸ φόβων ἧττον τεθορύβηται . καὶ τοῦτο οὕτως . εἰ δʼ ἦν τις μηχανὴ μηδὲν τὸ παράπαν δεδιότα μηδὲ θορυβούμενον ἐπιστῆσαι στρατοπέδῳ στρατηγόν , ἆρʼ οὐ τοῦτʼ ἂν παντὶ τρόπῳ ἐπράττομεν ; σφόδρα μὲν οὖν . νῦν δέ γε οὐ στρατοπέδου περὶ λέγομεν ἄρξοντος ἐν ἀνδρῶν ὁμιλίαις ἐχθρῶν ἐχθροῖς μετὰ πολέμου , φίλων δʼ ἐν εἰρήνῃ πρὸς φίλους κοινωνησόντων φιλοφροσύνης . ὀρθῶς . ἔστιν δέ γε ἡ τοιαύτη συνουσία , εἴπερ ἔσται μετὰ μέθης , οὐκ ἀθόρυβος . ἦ γάρ ; πῶς γάρ ; ἀλλʼ οἶμαι πᾶν τοὐναντίον . οὐκοῦν πρῶτον μὲν καὶ τούτοις ἄρχοντος δεῖ ; τί μήν ; ὡς οὐδενί γε πράγματι . πότερον οὖν ἀθόρυβον , εἰ δυνατὸν εἴη , τὸν τοιοῦτον ἄρχοντα ἐκπορίζεσθαι δεῖ ; πῶς γὰρ οὔ ; καὶ μὴν περί γε συνουσίας , ὡς ἔοικεν , αὐτὸν φρόνιμον εἶναι δεῖ · γίγνεται γὰρ φύλαξ τῆς τε ὑπαρχούσης φιλίας αὐτοῖς , καὶ ἔτι πλείονος ἐπιμελητὴς ὅπως ἔσται διὰ τὴν τότε συνουσίαν . ἀληθέστατα . οὐκοῦν νήφοντά τε καὶ σοφὸν ἄρχοντα μεθυόντων δεῖ καθιστάναι , καὶ μὴ τοὐναντίον ; μεθυόντων γὰρ μεθύων καὶ νέος ἄρχων μὴ σοφός , εἰ μὴ κακὸν ἀπεργάσαιτό τι μέγα , πολλῇ χρῷτʼ ἂν ἀγαθῇ τύχῃ . παμπόλλῃ μὲν οὖν . οὐκοῦν εἰ μὲν γιγνομένων ὡς δυνατὸν ὀρθότατα τούτων ἐν ταῖς πόλεσι τῶν συνουσιῶν μέμφοιτό τις , ἐπικαλῶν αὐτῷ τῷ πράγματι , τάχʼ ἂν ὀρθῶς ἴσως μέμφοιτο · εἰ δὲ ἁμαρτανόμενον ὡς οἷόν τε μάλιστα ἐπιτήδευμά τις ὁρῶν λοιδορεῖ , πρῶτον μὲν δῆλον ὡς ἀγνοεῖ τοῦτʼ αὐτὸ γιγνόμενον οὐκ ὀρθῶς , εἶθʼ ὅτι πᾶν τούτῳ τῷ τρόπῳ φανεῖται πονηρόν , δεσπότου τε καὶ ἄρχοντος νήφοντος χωρὶς πραττόμενον .
Lemmas: πῶς δή οὗτος , ὦ ξένος , λέγω ; λέγω ἔτι σαφής · ἐγώ μέν γάρ , ὅς λέγω , ἀπειρία ὁ τοιοῦτος , οὐδέ ἐντυγχάνω ἄν ἴσως εὐθύς γε γιγνώσκω ὁ τε ὀρθός καί μή γίγνομαι ἐν αὐτός . ἔοικα λέγω · ἀλλά ἐγώ φράζω πειράω μανθάνω . ὁ μέν γάρ ἐν πᾶς τε σύνοδος , καί κοινωνία πρᾶξις ὅστις , ὡς ὀρθός πανταχοῦ ἕκαστος ἄρχω εἰμί , μανθάνω ; πῶς γάρ οὐ ; καί μήν λέγω νυνδί μάχομαι ὡς ἀνδρεῖος δέω ὁ ἄρχω εἰμί . πῶς δέ οὐ ; ὁ μήν ἀνδρεῖος ὁ δειλός ὑπό φόβος ἥσσων θορυβέω . καί οὗτος οὕτως . εἰ δέ εἰμί τις μηχανή μηδείς ὁ παράπαν δείδω μηδέ θορυβέω ἐφίστημι στρατόπεδον στρατηγός , ἆρα οὐ οὗτος ἄν πᾶς τρόπος πράσσω ; σφόδρα μέν οὖν . νῦν δέ γε οὐ στρατόπεδον περί λέγω ἄρχω ἐν ἀνήρ ὁμιλία ἐχθρός ἐχθρός μετά πόλεμος , φίλος δέ ἐν εἰρήνη πρός φίλος κοινωνέω φιλοφροσύνη . ὀρθός . εἰμί δέ γε ὁ τοιοῦτος συνουσία , εἴπερ εἰμί μετά μέθη , οὐ ἀθόρυβος . ἦ γάρ ; πῶς γάρ ; ἀλλά οἴομαι πᾶς ἐναντίος . οὐκοῦν πρῶτος μέν καί οὗτος ἄρχω δέω ; τίς μήν ; ὡς οὐδείς γε πρᾶγμα . πότερος οὖν ἀθόρυβος , εἰ δυνατός εἰμί , ὁ τοιοῦτος ἄρχω ἐκπορίζω δέω ; πῶς γάρ οὐ ; καί μήν περί γε συνουσία , ὡς ἔοικα , αὐτός φρόνιμος εἰμί δέω · γίγνομαι γάρ φύλαξ ὁ τε ὑπάρχω φιλία αὐτός , καί ἔτι πολύς ἐπιμελητής ὅπως εἰμί διά ὁ τότε συνουσία . ἀληθής . οὐκοῦν νήφω τε καί σοφός ἄρχω μεθύω δέω καθίστημι , καί μή ἐναντίος ; μεθύω γάρ μεθύω καί νέος ἄρχω μή σοφός , εἰ μή κακός ἀπεργάζομαι τις μέγας , πολύς χράω ἄν ἀγαθός τύχη . πάμπολυς μέν οὖν . οὐκοῦν εἰ μέν γίγνομαι ὡς δυνατός ὀρθός οὗτος ἐν ὁ πόλις ὁ συνουσία μέμφομαι τις , ἐπικαλέω αὐτός ὁ πρᾶγμα , τάχα ἄν ὀρθός ἴσως μέμφομαι · εἰ δέ ἁμαρτάνω ὡς οἷος τε μάλα ἐπιτήδευμα τις ὁράω λοιδορέω , πρῶτος μέν δῆλος ὡς ἀγνοέω οὗτος αὐτός γίγνομαι οὐ ὀρθός , εἶτα ὅτι πᾶς οὗτος ὁ τρόπος φαίνω πονηρός , δεσπότης τε καί ἄρχων νήφω χωρίς πράσσω .