plato-philosophy.leges 9.864
νῦν δή σοι τό τε δίκαιον καὶ τὸ ἄδικον , ὅ γε ἐγὼ λέγω , σαφῶς ἂν διορισαίμην οὐδὲν ποικίλλων . τὴν γὰρ τοῦ θυμοῦ καὶ φόβου καὶ ἡδονῆς καὶ λύπης καὶ φθόνων καὶ ἐπιθυμιῶν ἐν ψυχῇ τυραννίδα , ἐάντε τι βλάπτῃ καὶ ἐὰν μή , πάντως ἀδικίαν προσαγορεύω · τὴν δὲ τοῦ ἀρίστου δόξαν , ὅπῃπερ ἂν ἔσεσθαι τούτων ἡγήσωνται πόλις εἴτε ἰδιῶταί τινες , ἐὰν αὕτη κρατοῦσα ἐν ψυχαῖς διακοσμῇ πάντα ἄνδρα , κἂν σφάλληταί τι , δίκαιον μὲν πᾶν εἶναι φατέον τὸ ταύτῃ πραχθὲν καὶ τὸ τῆς τοιαύτης ἀρχῆς γιγνόμενον ὑπήκοον ἑκάστων , καὶ ἐπὶ τὸν ἅπαντα ἀνθρώπων βίον ἄριστον , δοξάζεσθαι δὲ ὑπὸ πολλῶν ἀκούσιον ἀδικίαν εἶναι τὴν τοιαύτην βλάβην . ἡμῖν δὲ οὐκ ἔστιν τὰ νῦν ὀνομάτων πέρι δύσερις λόγος , ἀλλʼ ἐπειδὴ τῶν ἁμαρτανομένων τρία εἴδη δεδήλωται γιγνόμενα , ταῦτα εἰς μνήμην πρῶτον ἔτι μᾶλλον ἀναληπτέον . λύπης μὲν οὖν , ἣν θυμὸν καὶ φόβον ἐπονομάζομεν , ἓν εἶδος ἡμῖν ἐστιν . πάνυ μὲν οὖν . ἡδονῆς δʼ αὖ καὶ ἐπιθυμιῶν δεύτερον , ἐλπίδων δὲ καὶ δόξης τῆς ἀληθοῦς περὶ τὸ ἄριστον ἔφεσις τρίτον ἕτερον . τούτου δὲ αὐτοῦ τρία διχῇ τμηθέντος πέντε εἴδη γέγονεν , ὡς νῦν φαμεν · οἷς νόμους διαφέροντας ἀλλήλων πέντε εἴδεσιν θετέον ἐν δυοῖν γένεσιν . τίσιν τούτοις ; τὸ μὲν διὰ βιαίων καὶ συμφανῶν πράξεων πραττόμενον ἑκάστοτε , τὸ δὲ μετὰ σκότους καὶ ἀπάτης λαθραίως γιγνόμενον , ἔστιν δʼ ὅτε καὶ διʼ ἀμφοῖν τούτοιν πραχθέν · ᾧ δὴ καὶ νόμοι τραχύτατοι γίγνοιντο ἄν , εἰ τὸ προσῆκον μέρος ἔχοιεν . εἰκὸς γοῦν . ἴωμεν δὴ τὰ μετὰ ταῦτα ἐκεῖσε ὁπόθεν ἐξέβημεν δεῦρο , περαίνοντες τὴν θέσιν τῶν νόμων . ἦν δὲ ἡμῖν κείμενα περί τε τῶν συλώντων , οἶμαι , τοὺς θεοὺς καὶ τὰ περὶ προδοτῶν , ἔτι δὲ τῶν τοὺς νόμους διαφθειρόντων ἐπὶ καταλύσει τῆς παρούσης πολιτείας . τούτων δή τις ἂν ἴσως πράξειέν τι μανείς , ἢ νόσοις ἢ γήρᾳ ὑπερμέτρῳ συνεχόμενος , ἢ παιδίᾳ χρώμενος , οὐδέν πω τῶν τοιούτων διαφέρων · ὧν ἂν γίγνηταί τι φανερὸν τοῖς ἐκλεχθεῖσιν ἑκάστοτε δικασταῖς , ἀναφέροντος τοῦ δράσαντος ἢ τοῦ σκηπτομένου ὑπὲρ τοῦ ποιήσαντος , κριθῇ δὲ οὕτω διατεθεὶς παρανομῆσαι , τὴν μὲν βλάβην ἣν ἄν τινα καταβλάψῃ πάντως ἁπλῆν ἀποτινέτω , τῶν δὲ ἄλλων δικαιωμάτων ἀφείσθω , πλὴν ἂν ἄρα τινὰ ἀποκτείνας μὴ καθαρὸς ᾖ τὰς χεῖρας φόνου · οὕτω δʼ εἰς ἄλλην χώραν καὶ τόπον ἀπελθὼν οἰκείτω τὸν ἐνιαυτὸν ἐκδημῶν , πρότερον δὲ ἐλθὼν τοῦ χρόνου ὃν ὁ νόμος ὥρισεν , ἢ καὶ πάσης ἐπιβὰς τῆς οἰκείας χώρας , ἐν δημοσίῳ δεσμῷ δεθεὶς ὑπὸ τῶν νομοφυλάκων δύο ἐνιαυτούς , οὕτως ἀπαλλαττέσθω τῶν δεσμῶν .
Lemmas: νῦν δή σύ ὁ τε δίκαιος καί ὁ ἄδικος , ὅς γε ἐγώ λέγω , σαφής ἄν διορίζω οὐδείς ποικίλλω . ὁ γάρ ὁ θυμός καί φόβος καί ἡδονή καί λύπη καί φθόνος καί ἐπιθυμία ἐν ψυχή τυραννίς , ἐάν τις βλάπτω καί ἐάν μή , πάντως ἀδικία προσαγορεύω · ὁ δέ ὁ ἀγαθός δόξα , ὅπῃ ἄν εἰμί οὗτος ἡγέομαι πόλις εἴτε ἰδιώτης τις , ἐάν οὗτος κρατέω ἐν ψυχή διακοσμέω πᾶς ἀνήρ , ἐάν σφάλλω τις , δίκαιος μέν πᾶς εἰμί φημί ὁ ταύτῃ πράσσω καί ὁ ὁ τοιοῦτος ἀρχή γίγνομαι ὑπήκοος ἕκαστος , καί ἐπί ὁ ἅπας ἄνθρωπος βίος ἀγαθός , δοξάζω δέ ὑπό πολύς ἀκούσιος ἀδικία εἰμί ὁ τοιοῦτος βλάβη . ἐγώ δέ οὐ εἰμί ὁ νῦν ὄνομα περί δύσερις λόγος , ἀλλά ἐπειδή ὁ ἁμαρτάνω τρεῖς εἶδος δηλόω γίγνομαι , οὗτος εἰς μνήμη πρῶτος ἔτι μάλα ἀναληπτέον . λύπη μέν οὖν , ὅς θυμός καί φόβος ἐπονομάζω , εἷς εἶδος ἐγώ εἰμί . πάνυ μέν οὖν . ἡδονή δέ αὖ καί ἐπιθυμία δεύτερος , ἐλπίς δέ καί δόξα ὁ ἀληθής περί ὁ ἄριστον ἔφεσις τρίτος ἕτερος . οὗτος δέ αὐτός τρεῖς διχή τέμνω πέντε εἶδος γίγνομαι , ὡς νῦν φημί · ὅς νόμος διαφέρω ἀλλήλων πέντε εἶδος τίθημι ἐν δύο γένεσις . τίς οὗτος ; ὁ μέν διά βίαιος καί συμφανής πρᾶξις πράσσω ἑκάστοτε , ὁ δέ μετά σκότος καί ἀπάτη λαθραῖος γίγνομαι , εἰμί δέ ὅτε καί διά ἄμφω οὗτος πράσσω · ὅς δή καί νόμος τραχύς γίγνομαι ἄν , εἰ ὁ προσήκω μέρος ἔχω . ἔοικα γοῦν . ἔρχομαι δή ὁ μετά οὗτος ἐκεῖσε ὁπόθεν ἐκβαίνω δεῦρο , περαίνω ὁ θέσις ὁ νόμος . εἰμί δέ ἐγώ κεῖμαι περί τε ὁ συλάω , οἴομαι , ὁ θεός καί ὁ περί προδότης , ἔτι δέ ὁ ὁ νόμος διαφθείρω ἐπί κατάλυσις ὁ πάρειμι πολιτεία . οὗτος δή τις ἄν ἴσως πράσσω τις μαίνομαι , ἤ νόσος ἤ γῆρας ὑπέρμετρος συνέχω , ἤ παιδία χράω , οὐδείς πω ὁ τοιοῦτος διαφέρω · ὅς ἄν γίγνομαι τις φανερός ὁ ἐκλέγω ἑκάστοτε δικαστής , ἀναφέρω ὁ δράω ἤ ὁ σκήπτω ὑπέρ ὁ ποιέω , κρίνω δέ οὕτως διατίθημι παρανομέω , ὁ μέν βλάβη ὅς ἄν τις καταβλάπτω πάντως ἁπλόος ἀποτίνω , ὁ δέ ἄλλος δικαίωμα ἀφίημι , πλήν ἐάν ἄρα τις ἀποκτείνω μή καθαρός εἰμί ὁ χείρ φόνος · οὕτως δέ εἰς ἄλλος χώρα καί τόπος ἀπέρχομαι οἰκέω ὁ ἐνιαυτός ἐκδημέω , πρότερος δέ ἔρχομαι ὁ χρόνος ὅς ὁ νόμος ὁρίζω , ἤ καί πᾶς ἐπιβαίνω ὁ οἰκεῖος χώρα , ἐν δημόσιος δεσμός δέω ὑπό ὁ νομοφύλαξ δύο ἐνιαυτός , οὕτως ἀπαλλάσσω ὁ δεσμός .