plato-philosophy.leges 3.680
λελέχθω δὴ ταῦτα ἡμῖν καὶ τὰ τούτοις συνεπόμενα ἔτι πάντα εἰρήσθω τοῦδʼ ἕνεκα , ἵνα νοήσωμεν τοῖς τότε νόμων τίς ποτʼ ἦν χρεία καὶ τίς ἦν νομοθέτης αὐτοῖς . καὶ καλῶς γε εἴρηκας . ἆρʼ οὖν ἐκεῖνοι μὲν οὔτʼ ἐδέοντο νομοθετῶν οὔτε πω ἐφίλει κατὰ τούτους τοὺς χρόνους γίγνεσθαι τὸ τοιοῦτον ; οὐδὲ γὰρ γράμματα ἔστι πω τοῖς ἐν τούτῳ τῷ μέρει τῆς περιόδου γεγονόσιν , ἀλλʼ ἔθεσι καὶ τοῖς λεγομένοις πατρίοις νόμοις ἑπόμενοι ζῶσιν . εἰκὸς γοῦν . πολιτείας δέ γε ἤδη καὶ τρόπος ἐστίν τις οὗτος . τίς ; δοκοῦσί μοι πάντες τὴν ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ πολιτείαν δυναστείαν καλεῖν , ἣ καὶ νῦν ἔτι πολλαχοῦ καὶ ἐν Ἕλλησι καὶ κατὰ βαρβάρους ἐστίν · λέγει δʼ αὐτήν που καὶ Ὅμηρος γεγονέναι περὶ τὴν τῶν Κυκλώπων οἴκησιν , εἰπὼν — τοῖσιν δʼ οὔτʼ ἀγοραὶ βουληφόροι οὔτε θέμιστες , ἀλλʼ οἵ γʼ ὑψηλῶν ὀρέων ναίουσι κάρηνα ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι , θεμιστεύει δὲ ἕκαστος παίδων ἠδʼ ἀλόχων , οὐδʼ ἀλλήλων ἀλέγουσιν . ἔοικέν γε ὁ ποιητὴς ὑμῖν οὗτος γεγονέναι χαρίεις . καὶ γὰρ δὴ καὶ ἄλλα αὐτοῦ διεληλύθαμεν μάλʼ ἀστεῖα , οὐ μὴν πολλά γε · οὐ γὰρ σφόδρα χρώμεθα οἱ Κρῆτες τοῖς ξενικοῖς ποιήμασιν . ἡμεῖς δʼ αὖ χρώμεθα μέν , καὶ ἔοικέν γε κρατεῖν τῶν τοιούτων ποιητῶν , οὐ μέντοι Λακωνικόν γε ἀλλά τινα μᾶλλον Ἰωνικὸν βίον διεξέρχεται ἑκάστοτε . νῦν μὴν εὖ τῷ σῷ λόγῳ ἔοικε μαρτυρεῖν , τὸ ἀρχαῖον αὐτῶν ἐπὶ τὴν ἀγριότητα διὰ μυθολογίας ἐπανενεγκών . ναί · συμμαρτυρεῖ γάρ , καὶ λάβωμέν γε αὐτὸν μηνυτὴν ὅτι τοιαῦται πολιτεῖαι γίγνονταί ποτε . καλῶς . μῶν οὖν οὐκ ἐκ τούτων τῶν κατὰ μίαν οἴκησιν καὶ κατὰ γένος διεσπαρμένων ὑπὸ ἀπορίας τῆς ἐν ταῖς φθοραῖς , ἐν αἷς τὸ πρεσβύτατον ἄρχει διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν αὐτοῖς ἐκ πατρὸς καὶ μητρὸς γεγονέναι , οἷς ἑπόμενοι καθάπερ ὄρνιθες ἀγέλην μίαν ποιήσουσι , πατρονομούμενοι καὶ βασιλείαν πασῶν δικαιοτάτην βασιλευόμενοι ; πάνυ μὲν οὖν .
Lemmas: λέγω δή οὗτος ἐγώ καί ὁ οὗτος συνέπομαι ἔτι πᾶς λέγω ὅδε ἕνεκα , ἵνα νοέω ὁ τότε νόμος τίς ποτέ εἰμί χρεία καί τίς εἰμί νομοθέτης αὐτός . καί καλός γε λέγω . ἆρα οὖν ἐκεῖνος μέν οὔτε δέω νομοθέτης οὔτε πω φιλέω κατά οὗτος ὁ χρόνος γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ; οὐδέ γάρ γράμμα εἰμί πω ὁ ἐν οὗτος ὁ μέρος ὁ περίοδος γίγνομαι , ἀλλά ἔθος καί ὁ λέγω πάτριος νόμος ἕπομαι ζάω . ἔοικα γοῦν . πολιτεία δέ γε ἤδη καί τρόπος εἰμί τις οὗτος . τίς ; δοκέω ἐγώ πᾶς ὁ ἐν οὗτος ὁ χρόνος πολιτεία δυναστεία καλέω , ὅς καί νῦν ἔτι πολλαχοῦ καί ἐν Ἕλλην καί κατά βάρβαρος εἰμί · λέγω δέ αὐτός που καί Ὅμηρος γίγνομαι περί ὁ ὁ Κύκλωψ οἴκησις , λέγω — ὁ δέ οὔτε ἀγορά βουληφόρος οὔτε θέμις , ἀλλά ὁ γε ὑψηλός ὄρος ναίω κάρηνον ἐν σπέος γλαφυρός , θεμιστεύω δέ ἕκαστος παῖς ἠδέ ἄλοχος , οὐδέ ἀλλήλων ἀλέγω . ἔοικα γε ὁ ποιητής σύ οὗτος γίγνομαι χαρίεις . καί γάρ δή καί ἄλλος αὐτοῦ διέρχομαι μάλα ἀστεῖος , οὐ μήν πολύς γε · οὐ γάρ σφόδρα χράω ὁ Κρής ὁ ξενικός ποίημα . ἐγώ δέ αὖ χράω μέν , καί ἔοικα γε κρατέω ὁ τοιοῦτος ποιητής , οὐ μέντοι Λακωνικός γε ἀλλά τις μάλα Ἰωνικός βίος διεξέρχομαι ἑκάστοτε . νῦν μήν εὖ ὁ σός λόγος ἔοικα μαρτυρέω , ὁ ἀρχαῖος αὐτός ἐπί ὁ ἀγριότης διά μυθολογία ἐπαναφέρω . ναί · συμμαρτυρέω γάρ , καί λαμβάνω γε αὐτός μηνυτής ὅτι τοιοῦτος πολιτεία γίγνομαι ποτέ . καλός . μῶν οὖν οὐ ἐκ οὗτος ὁ κατά εἷς οἴκησις καί κατά γένος διασπείρω ὑπό ἀπορία ὁ ἐν ὁ φθορά , ἐν ὅς ὁ πρέσβυς ἄρχω διά ὁ ὁ ἀρχή αὐτός ἐκ πατήρ καί μήτηρ γίγνομαι , ὅς ἕπομαι καθά ὄρνις ἀγέλη εἷς ποιέω , πατρονομέω καί βασιλεία πᾶς δίκαιος βασιλεύω ; πάνυ μέν οὖν .