plato-philosophy.leges 5.729
ὡς δʼ αὕτως ἡ τῶν χρημάτων καὶ κτημάτων κτῆσις , καὶ τιμήσεως κατὰ τὸν αὐτὸν ῥυθμὸν ἔχει · τὰ μὲν ὑπέρογκα γὰρ ἑκάστων τούτων ἔχθρας καὶ στάσεις ἀπεργάζεται ταῖς πόλεσιν καὶ ἰδίᾳ , τὰ δʼ ἐλλείποντα δουλείας ὡς τὸ πολύ . μὴ δή τις φιλοχρημονείτω παίδων γʼ ἕνεκα , ἵνα ὅτι πλουσιωτάτους καταλίπῃ · οὔτε γὰρ ἐκείνοις οὔτε αὖ τῇ πόλει ἄμεινον . ἡ γὰρ τῶν νέων ἀκολάκευτος οὐσία , τῶν δʼ ἀναγκαίων μὴ ἐνδεής , αὕτη πασῶν μουσικωτάτη τε καὶ ἀρίστη · συμφωνοῦσα γὰρ ἡμῖν καὶ συναρμόττουσα εἰς ἅπαντα ἄλυπον τὸν βίον ἀπεργάζεται . παισὶν δὲ αἰδῶ χρὴ πολλήν , οὐ χρυσὸν καταλείπειν . οἰόμεθα δὲ ἐπιπλήττοντες τοῖς νέοις ἀναισχυντοῦσιν τοῦτο καταλείψειν · τὸ δʼ ἔστιν οὐκ ἐκ τοῦ νῦν παρακελεύματος τοῖς νέοις γιγνόμενον , ὃ παρακελεύονται λέγοντες ὡς δεῖ πάντα αἰσχύνεσθαι τὸν νέον . ὁ δὲ ἔμφρων νομοθέτης τοῖς πρεσβυτέροις ἂν μᾶλλον παρακελεύοιτο αἰσχύνεσθαι τοὺς νέους , καὶ πάντων μάλιστα εὐλαβεῖσθαι μή ποτέ τις αὐτὸν ἴδῃ τῶν νέων ἢ καὶ ἐπακούσῃ δρῶντα ἢ λέγοντά τι τῶν αἰσχρῶν , ὡς ὅπου ἀναισχυντοῦσι γέροντες , ἀνάγκη καὶ νέους ἐνταῦθα εἶναι ἀναιδεστάτους · παιδεία γὰρ νέων διαφέρουσά ἐστιν ἅμα καὶ αὐτῶν οὐ τὸ νουθετεῖν , ἀλλʼ ἅπερ ἂν ἄλλον νουθετῶν εἴποι τις , φαίνεσθαι ταῦτα αὐτὸν δρῶντα διὰ βίου . συγγένειαν δὲ καὶ ὁμογνίων θεῶν κοινωνίαν πᾶσαν ταὐτοῦ φύσιν αἵματος ἔχουσαν τιμῶν τις καὶ σεβόμενος , εὔνους ἂν γενεθλίους θεοὺς εἰς παίδων αὑτοῦ σπορὰν ἴσχοι κατὰ λόγον . καὶ μὴν τό γε φίλων καὶ ἑταίρων πρὸς τὰς ἐν βίῳ ὁμιλίας εὐμενεῖς ἄν τις κτῷτο , μείζους μὲν καὶ σεμνοτέρας τὰς ἐκείνων ὑπηρεσίας εἰς αὑτὸν ἡγούμενος ἢ ʼκεῖνοι , ἐλάττους δʼ αὖ τὰς αὑτοῦ διανοούμενος εἰς τοὺς φίλους χάριτας αὐτῶν τῶν φίλων τε καὶ ἑταίρων . εἰς μὴν πόλιν καὶ πολίτας μακρῷ ἄριστος ὅστις πρὸ τοῦ Ὀλυμπίασιν καὶ ἁπάντων ἀγώνων πολεμικῶν τε καὶ εἰρηνικῶν νικᾶν δέξαιτʼ ἂν δόξῃ ὑπηρεσίας τῶν οἴκοι νόμων , ὡς ὑπηρετηκὼς πάντων κάλλιστʼ ἀνθρώπων αὐτοῖς ἐν τῷ βίῳ . πρὸς δʼ αὖ τοὺς ξένους διανοητέον ὡς ἁγιώτατα συμβόλαια ὄντα · σχεδὸν γὰρ πάντʼ ἐστὶ τὰ τῶν ξένων καὶ εἰς τοὺς ξένους ἁμαρτήματα παρὰ τὰ τῶν πολιτῶν εἰς θεὸν ἀνηρτημένα τιμωρὸν μᾶλλον .
Lemmas: ὡς δέ αὔτως ὁ ὁ χρῆμα καί κτῆμα κτῆσις , καί τίμησις κατά ὁ αὐτός ῥυθμός ἔχω · ὁ μέν ὑπέρογκος γάρ ἕκαστος οὗτος ἔχθρα καί στάσις ἀπεργάζομαι ὁ πόλις καί ἴδιος , ὁ δέ ἐλλείπω δουλεία ὡς ὁ πολύς . μή δή τις φιλοχρημονέω παῖς γε ἕνεκα , ἵνα ὅτι πλούσιος καταλείπω · οὔτε γάρ ἐκεῖνος οὔτε αὖ ὁ πόλις ἀγαθός . ὁ γάρ ὁ νέος ἀκολάκευτος οὐσία , ὁ δέ ἀναγκαῖος μή ἐνδεής , οὗτος πᾶς μουσικός τε καί ἀγαθός · συμφωνέω γάρ ἐγώ καί συναρμόζω εἰς ἅπας ἄλυπος ὁ βίος ἀπεργάζομαι . παῖς δέ αἰδώς χρή πολύς , οὐ χρυσός καταλείπω . οἴομαι δέ ἐπιπλήσσω ὁ νέος ἀναισχυντέω οὗτος καταλείπω · ὁ δέ εἰμί οὐ ἐκ ὁ νῦν παρακέλευμα ὁ νέος γίγνομαι , ὅς παρακελεύομαι λέγω ὡς δέω πᾶς αἰσχύνω ὁ νέος . ὁ δέ ἔμφρων νομοθέτης ὁ πρέσβυς ἄν μάλα παρακελεύομαι αἰσχύνω ὁ νέος , καί πᾶς μάλα εὐλαβέομαι μή ποτέ τις αὐτός ὁράω ὁ νέος ἤ καί ἐπακούω δράω ἤ λέγω τις ὁ αἰσχρός , ὡς ὅπου ἀναισχυντέω γέρων , ἀνάγκη καί νέος ἐνταῦθα εἰμί ἀναιδής · παιδεία γάρ νέος διαφέρω εἰμί ἅμα καί αὐτός οὐ ὁ νουθετέω , ἀλλά ὅς ἄν ἄλλος νουθετέω λέγω τις , φαίνω οὗτος αὐτός δράω διά βίος . συγγένεια δέ καί ὁμόγνιος θεός κοινωνία πᾶς αὐτός φύσις αἷμα ἔχω τιμάω τις καί σέβω , εὔνους ἄν γενέθλιος θεός εἰς παῖς ἑαυτοῦ σπορά ἴσχω κατά λόγος . καί μήν ὁ γε φίλος καί ἑταῖρος πρός ὁ ἐν βίος ὁμιλία εὐμενής ἄν τις κτάομαι , μέγας μέν καί σεμνός ὁ ἐκεῖνος ὑπηρεσία εἰς ἑαυτοῦ ἡγέομαι ἤ ἐκεῖνος , ἐλαχύς δέ αὖ ὁ ἑαυτοῦ διανοέω εἰς ὁ φίλος χάρις αὐτός ὁ φίλος τε καί ἑταῖρος . εἰς μήν πόλις καί πολίτης μακρός ἀγαθός ὅστις πρό ὁ Ὀλυμπίασι καί ἅπας ἀγών πολεμικός τε καί εἰρηνικός νικάω δέχομαι ἄν δόξα ὑπηρεσία ὁ οἴκοι νόμος , ὡς ὑπηρετέω πᾶς καλός ἄνθρωπος αὐτός ἐν ὁ βίος . πρός δέ αὖ ὁ ξένος διανοητέον ὡς ἅγιος συμβόλαιον εἰμί · σχεδόν γάρ πᾶς εἰμί ὁ ὁ ξένος καί εἰς ὁ ξένος ἁμάρτημα παρά ὁ ὁ πολίτης εἰς θεός ἀναρτάω τιμωρός μάλα .