plato-philosophy.leges 2.666
ἀναγκαιότατα μέντοι λέγεις . πῶς οὖν αὐτοὺς παραμυθησόμεθα προθύμους εἶναι πρὸς τὰς ᾠδάς ; ἆρʼ οὐ νομοθετήσομεν πρῶτον μὲν τοὺς παῖδας μέχρι ἐτῶν ὀκτωκαίδεκα τὸ παράπαν οἴνου μὴ γεύεσθαι , διδάσκοντες ὡς οὐ χρὴ πῦρ ἐπὶ πῦρ ὀχετεύειν εἴς τε τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν , πρὶν ἐπὶ τοὺς πόνους ἐγχειρεῖν πορεύεσθαι , τὴν ἐμμανῆ εὐλαβουμένους ἕξιν τῶν νέων · μετὰ δὲ τοῦτο οἴνου μὲν δὴ γεύεσθαι τοῦ μετρίου μέχρι τριάκοντα ἐτῶν , μέθης δὲ καὶ πολυοινίας τὸ παράπαν τὸν νέον ἀπέχεσθαι · τετταράκοντα δὲ ἐπιβαίνοντα ἐτῶν , ἐν τοῖς συσσιτίοις εὐωχηθέντα , καλεῖν τούς τε ἄλλους θεοὺς καὶ δὴ καὶ Διόνυσον παρακαλεῖν εἰς τὴν τῶν πρεσβυτέρων τελετὴν ἅμα καὶ παιδιάν , ἣν τοῖς ἀνθρώποις ἐπίκουρον τῆς τοῦ γήρως αὐστηρότητος ἐδωρήσατο τὸν οἶνον φάρμακον , ὥστε ἀνηβᾶν ἡμᾶς , καὶ δυσθυμίας λήθῃ γίγνεσθαι μαλακώτερον ἐκ σκληροτέρου τὸ τῆς ψυχῆς ἦθος , καθάπερ εἰς πῦρ σίδηρον ἐντεθέντα γιγνόμενον , καὶ οὕτως εὐπλαστότερον εἶναι ; πρῶτον μὲν δὴ διατεθεὶς οὕτως ἕκαστος ἆρʼ οὐκ ἂν ἐθέλοι προθυμότερόν γε , ἧττον αἰσχυνόμενος , οὐκ ἐν πολλοῖς ἀλλὰ ἐν μετρίοις , καὶ οὐκ ἐν ἀλλοτρίοις ἀλλʼ ἐν οἰκείοις , ᾄδειν τε καὶ ὃ πολλάκις εἰρήκαμεν ἐπᾴδειν ; καὶ πολύ γε . εἰς μέν γε τὸ προάγειν τοίνυν αὐτοὺς μετέχειν ἡμῖν ᾠδῆς οὗτος ὁ τρόπος οὐκ ἂν παντάπασιν ἀσχήμων γίγνοιτο . οὐδαμῶς . ποίαν δὲ ἥσουσιν οἱ ἄνδρες φωνήν ; ἢ μοῦσαν δῆλον ὅτι πρέπουσαν αὑτοῖς δεῖ γέ τινα ; πῶς γὰρ οὔ ; τίς ἂν οὖν πρέποι θείοις ἀνδράσιν ; ἆρʼ ἂν ἡ τῶν χορῶν ; ἡμεῖς γοῦν , ὦ ξένε , καὶ οἵδε οὐκ ἄλλην ἄν τινα δυναίμεθα ᾠδὴν ἢ ἣν ἐν τοῖς χοροῖς ἐμάθομεν συνήθεις ᾄδειν γενόμενοι . εἰκότως γε · ὄντως γὰρ οὐκ ἐπήβολοι γεγόνατε τῆς καλλίστης ᾠδῆς . στρατοπέδου γὰρ πολιτείαν ἔχετε ἀλλʼ οὐκ ἐν ἄστεσι κατῳκηκότων , ἀλλʼ οἷον ἁθρόους πώλους ἐν ἀγέλῃ νεμομένους φορβάδας τοὺς νέους κέκτησθε ·
Lemmas: ἀναγκαῖος μέντοι λέγω . πῶς οὖν αὐτός παραμυθέομαι πρόθυμος εἰμί πρός ὁ ἀοιδή ; ἆρα οὐ νομοθετέω πρῶτος μέν ὁ παῖς μέχρι ἔτος ὀκτωκαίδεκα ὁ παράπαν οἶνος μή γεύω , διδάσκω ὡς οὐ χρή πῦρ ἐπί πῦρ ὀχετεύω εἰς τε ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή , πρίν ἐπί ὁ πόνος ἐγχειρέω πορεύω , ὁ ἐμμανής εὐλαβέομαι ἕξις ὁ νέος · μετά δέ οὗτος οἶνος μέν δή γεύω ὁ μέτριος μέχρι τριάκοντα ἔτος , μέθη δέ καί πολυοινία ὁ παράπαν ὁ νέος ἀπέχω · τεσσαράκοντα δέ ἐπιβαίνω ἔτος , ἐν ὁ συσσίτιον εὐωχέω , καλέω ὁ τε ἄλλος θεός καί δή καί Διόνυσος παρακαλέω εἰς ὁ ὁ πρέσβυς τελετή ἅμα καί παιδιά , ὅς ὁ ἄνθρωπος ἐπίκουρος ὁ ὁ γῆρας αὐστηρότης δωρέω ὁ οἶνος φάρμακον , ὥστε ἀνηβάω ἐγώ , καί δυσθυμία λήθη γίγνομαι μαλακός ἐκ σκληρός ὁ ὁ ψυχή ἦθος , καθά εἰς πῦρ σίδηρος ἐντίθημι γίγνομαι , καί οὕτως εὔπλαστος εἰμί ; πρῶτος μέν δή διατίθημι οὕτως ἕκαστος ἆρα οὐ ἄν ἐθέλω πρόθυμος γε , ἥσσων αἰσχύνω , οὐ ἐν πολύς ἀλλά ἐν μέτριος , καί οὐ ἐν ἀλλότριος ἀλλά ἐν οἰκεῖος , ἀείδω τε καί ὅς πολλάκις λέγω ἐπαείδω ; καί πολύς γε . εἰς μέν γε ὁ προάγω τοίνυν αὐτός μετέχω ἐγώ ἀοιδή οὗτος ὁ τρόπος οὐ ἄν παντάπασι ἀσχήμων γίγνομαι . οὐδαμῶς . ποῖος δέ ἵημι ὁ ἀνήρ φωνή ; ἤ μοῦσα δῆλος ὅτι πρέπω ἑαυτοῦ δέω γε τις ; πῶς γάρ οὐ ; τίς ἄν οὖν πρέπω θεῖος ἀνήρ ; ἆρα ἄν ὁ ὁ χορός ; ἐγώ γοῦν , ὦ ξένος , καί ὅδε οὐ ἄλλος ἄν τις δύναμαι ἀοιδή ἤ ὅς ἐν ὁ χορός μανθάνω συνήθης ἀείδω γίγνομαι . ἔοικα γε · ὄντως γάρ οὐ ἐπήβολος γίγνομαι ὁ καλός ἀοιδή . στρατόπεδον γάρ πολιτεία ἔχω ἀλλά οὐ ἐν ἄστυ κατοικέω , ἀλλά οἷος ἀθρόος πῶλος ἐν ἀγέλη νέμω φορβάς ὁ νέος κτάομαι ·