plato-philosophy.leges 4.722
πρὸς μὲν τοῦ Λακωνικοῦ τρόπου , ὦ ξένε , τὸ τὰ βραχύτερα ἀεὶ προτιμᾶν · τούτων μὴν τῶν γραμμάτων εἴ τις κριτὴν ἐμὲ κελεύοι γίγνεσθαι πότερα βουλοίμην ἂν ἐν τῇ πόλει μοι γεγραμμένα τεθῆναι , τὰ μακρότερʼ ἂν ἑλοίμην , καὶ δὴ καὶ περὶ παντὸς νόμου κατὰ τοῦτο τὸ παράδειγμα , εἰ γίγνοιτο ἑκάτερα , ταὐτὸν τοῦτʼ ἂν αἱροίμην . οὐ μὴν ἀλλά που καὶ Κλεινίᾳ τῷδʼ ἀρέσκειν δεῖ τὰ νῦν νομοθετούμενα · τούτου γὰρ ἡ πόλις ἡ νῦν τοῖς τοιούτοις νόμοις χρῆσθαι διανοουμένη . καλῶς γʼ , ὦ Μέγιλλε , εἶπες . τὸ μὲν οὖν περὶ πολλῶν ἢ ὀλίγων γραμμάτων ποιήσασθαι τὸν λόγον λίαν εὔηθες—τὰ γὰρ οἶμαι βέλτιστα , ἀλλʼ οὐ τὰ βραχύτατα οὐδὲ τὰ μήκη τιμητέον—τὰ δʼ ἐν τοῖς νυνδὴ νόμοις ῥηθεῖσιν οὐ διπλῷ θάτερα τῶν ἑτέρων διάφορα μόνον εἰς ἀρετὴν τῆς χρείας , ἀλλʼ ὅπερ ἐρρήθη νυνδή , τὸ τῶν διττῶν ἰατρῶν γένος ὀρθότατα παρετέθη . πρὸς τοῦτο δὲ οὐδεὶς ἔοικε διανοηθῆναι πώποτε τῶν νομοθετῶν , ὡς ἐξὸν δυοῖν χρῆσθαι πρὸς τὰς νομοθεσίας , πειθοῖ καὶ βίᾳ , καθʼ ὅσον οἷόν τε ἐπὶ τὸν ἄπειρον παιδείας ὄχλον , τῷ ἑτέρῳ χρῶνται μόνον · οὐ γὰρ πειθοῖ κεραννύντες τὴν μάχην νομοθετοῦσιν , ἀλλʼ ἀκράτῳ μόνον τῇ βίᾳ . ἐγὼ δʼ , ὦ μακάριοι , καὶ τρίτον ἔτι περὶ τοὺς νόμους ὁρῶ γίγνεσθαι δέον , οὐδαμῇ τὰ νῦν γιγνόμενον . τὸ ποῖον δὴ λέγεις ; ἐξ αὐτῶν ὧν νυνδὴ διειλέγμεθα ἡμεῖς κατὰ θεόν τινα γεγονός . σχεδὸν γὰρ ἐξ ὅσου περὶ τῶν νόμων ἤργμεθα λέγειν , ἐξ ἑωθινοῦ μεσημβρία τε γέγονε καὶ ἐν ταύτῃ παγκάλῃ ἀναπαύλῃ τινὶ γεγόναμεν , οὐδὲν ἀλλʼ ἢ περὶ νόμων διαλεγόμενοι , νόμους δὲ ἄρτι μοι δοκοῦμεν λέγειν ἄρχεσθαι , τὰ δʼ ἔμπροσθεν ἦν πάντα ἡμῖν προοίμια νόμων . τί δὲ ταῦτʼ εἴρηκα ; τόδε εἰπεῖν βουληθείς , ὅτι λόγων πάντων καὶ ὅσων φωνὴ κεκοινώνηκεν προοίμιά τέ ἐστιν καὶ σχεδὸν οἷόν τινες ἀνακινήσεις , ἔχουσαί τινα ἔντεχνον ἐπιχείρησιν χρήσιμον πρὸς τὸ μέλλον περαίνεσθαι . καὶ δή που κιθαρῳδικῆς ᾠδῆς λεγομένων νόμων καὶ πάσης μούσης προοίμια θαυμαστῶς ἐσπουδασμένα πρόκειται · τῶν δὲ ὄντως νόμων ὄντων , οὓς δὴ πολιτικοὺς εἶναί φαμεν , οὐδεὶς πώποτε οὔτʼ εἶπέ τι προοίμιον οὔτε συνθέτης γενόμενος ἐξήνεγκεν εἰς τὸ φῶς , ὡς οὐκ ὄντος φύσει . ἡμῖν δὲ ἡ νῦν διατριβὴ γεγονυῖα , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , σημαίνει ὡς ὄντος , οἵ τέ γε δὴ διπλοῖ ἔδοξαν νυνδή μοι λεχθέντες νόμοι οὐκ εἶναι ἁπλῶς οὕτω πως διπλοῖ , ἀλλὰ δύο μέν τινε , νόμος τε καὶ προοίμιον τοῦ νόμου ·
Lemmas: πρός μέν ὁ Λακωνικός τρόπος , ὦ ξένος , ὁ ὁ βραχύς ἀεί προτιμάω · οὗτος μήν ὁ γράμμα εἰ τις κριτής ἐγώ κελεύω γίγνομαι πότερος βούλομαι ἄν ἐν ὁ πόλις ἐγώ γράφω τίθημι , ὁ μακρός ἄν αἱρέω , καί δή καί περί πᾶς νόμος κατά οὗτος ὁ παράδειγμα , εἰ γίγνομαι ἑκάτερος , αὐτός οὗτος ἄν αἱρέω . οὐ μήν ἀλλά που καί Κλεινίας ὅδε ἀρέσκω δέω ὁ νῦν νομοθετέω · οὗτος γάρ ὁ πόλις ὁ νῦν ὁ τοιοῦτος νόμος χράω διανοέω . καλός γε , ὦ Μέγιλλος , λέγω . ὁ μέν οὖν περί πολύς ἤ ὀλίγος γράμμα ποιέω ὁ λόγος λίαν εὐήθης γάρ οἴομαι ἀγαθός , ἀλλά οὐ ὁ βραχύς οὐδέ ὁ μῆκος τιμητέον—τὰ δέ ἐν ὁ νυνδί νόμος λέγω οὐ διπλόος ἕτερος ὁ ἕτερος διάφορος μόνος εἰς ἀρετή ὁ χρεία , ἀλλά ὅς λέγω νυνδί , ὁ ὁ δισσός ἰατρός γένος ὀρθός παρατίθημι . πρός οὗτος δέ οὐδείς ἔοικα διανοέω πώποτε ὁ νομοθέτης , ὡς ἔξεστι δύο χράω πρός ὁ νομοθεσία , πειθώ καί βία , κατά ὅσος οἷος τε ἐπί ὁ ἄπειρος παιδεία ὄχλος , ὁ ἕτερος χράω μόνος · οὐ γάρ πειθώ κεράννυμι ὁ μάχη νομοθετέω , ἀλλά ἄκρατος μόνος ὁ βία . ἐγώ δέ , ὦ μακάριος , καί τρίτος ἔτι περί ὁ νόμος ὁράω γίγνομαι δέω , οὐδαμῇ ὁ νῦν γίγνομαι . ὁ ποῖος δή λέγω ; ἐκ αὐτός ὅς νυνδί διαλέγω ἐγώ κατά θεός τις γίγνομαι . σχεδόν γάρ ἐκ ὅσος περί ὁ νόμος ἄρχω λέγω , ἐκ ἑωθινός μεσημβρία τε γίγνομαι καί ἐν οὗτος πάγκαλος ἀνάπαυλα τις γίγνομαι , οὐδείς ἀλλά ἤ περί νόμος διαλέγω , νόμος δέ ἄρτι ἐγώ δοκέω λέγω ἄρχω , ὁ δέ ἔμπροσθεν εἰμί πᾶς ἐγώ προοίμιον νόμος . τίς δέ οὗτος λέγω ; ὅδε λέγω βούλομαι , ὅτι λόγος πᾶς καί ὅσος φωνή κοινωνέω προοίμιον τε εἰμί καί σχεδόν οἷος τις ἀνακίνησις , ἔχω τις ἔντεχνος ἐπιχείρησις χρήσιμος πρός ὁ μέλλω περαίνω . καί δή που κιθαρῳδικός ἀοιδή λέγω νόμος καί πᾶς μοῦσαι προοίμιον θαυμαστός σπουδάζω πρόκειμαι · ὁ δέ ὄντως νόμος εἰμί , ὅς δή πολιτικός εἰμί φημί , οὐδείς πώποτε οὔτε λέγω τις προοίμιον οὔτε συνθέτης γίγνομαι ἐκφέρω εἰς ὁ φάος , ὡς οὐ εἰμί φύσις . ἐγώ δέ ὁ νῦν διατριβή γίγνομαι , ὡς ἐγώ δοκέω , σημαίνω ὡς εἰμί , ὁ τε γε δή διπλόος δοκέω νυνδί ἐγώ λέγω νόμος οὐ εἰμί ἁπλῶς οὕτως πως διπλόος , ἀλλά δύο μέν τις , νόμος τε καί προοίμιον ὁ νόμος ·