plato-philosophy.leges 12.966
μήπω τὸ πῶς ἂν μηχανησαίμεθα λέγωμεν · εἰ δεῖ δὲ ἢ μή , πρῶτον βεβαιωσώμεθα τῇ συνομολογίᾳ πρὸς ἡμᾶς αὐτούς . ἀλλὰ μὴν δεῖ γε , εἴπερ δυνατόν . τί δὲ δή ; περὶ καλοῦ τε καὶ ἀγαθοῦ ταὐτὸν τοῦτο διανοούμεθα ; ὡς πόλλʼ ἔστιν μόνον ἕκαστον τούτων τοὺς φύλακας ἡμῖν γνωστέον , ἢ καὶ ὅπως ἕν τε καὶ ὅπῃ ; σχεδὸν ἔοικʼ ἐξ ἀνάγκης δεῖν καὶ ὅπως ἓν διανοεῖσθαι . τί δʼ , ἐννοεῖν μέν , τὴν δὲ ἔνδειξιν τῷ λόγῳ ἀδυνατεῖν ἐνδείκνυσθαι ; καὶ πῶς ; ἀνδραπόδου γάρ τινα σὺ λέγεις ἕξιν . τί δέ ; περὶ πάντων τῶν σπουδαίων ἆρʼ ἡμῖν αὑτὸς λόγος , ὅτι δεῖ τοὺς ὄντως φύλακας ἐσομένους τῶν νόμων ὄντως εἰδέναι τὰ περὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτῶν , καὶ λόγῳ τε ἱκανοὺς ἑρμηνεύειν εἶναι καὶ τοῖς ἔργοις συνακολουθεῖν , κρίνοντας τά τε καλῶς γιγνόμενα καὶ τὰ μὴ κατὰ φύσιν ; πῶς γὰρ οὔ ; μῶν οὖν οὐχ ἓν τῶν καλλίστων ἐστὶν τὸ περὶ τοὺς θεούς , ὃ δὴ σπουδῇ διεπερανάμεθα , ὡς εἰσίν τε καὶ ὅσης φαίνονται κύριοι δυνάμεως , εἰδέναι τε εἰς ὅσον δυνατόν ἐστιν ταῦτʼ ἄνθρωπον γιγνώσκειν , καὶ τοῖς μὲν πλείστοις τῶν κατὰ πόλιν συγγιγνώσκειν τῇ φήμῃ μόνον τῶν νόμων συνακολουθοῦσιν , τοῖς δὲ φυλακῆς μεθέξουσιν μηδὲ ἐπιτρέπειν , ὃς ἂν μὴ διαπονήσηται τὸ πᾶσαν πίστιν λαβεῖν τῶν οὐσῶν περὶ θεῶν ; τὴν δὲ μὴ ἐπιτροπὴν εἶναι τὸ μηδέποτε τῶν νομοφυλάκων αἱρεῖσθαι τὸν μὴ θεῖον καὶ διαπεπονηκότα πρὸς αὐτά , μηδʼ αὖ τῶν πρὸς ἀρετὴν ἔγκριτον γίγνεσθαι ; δίκαιον γοῦν , ὡς λέγεις , τὸν περὶ τὰ τοιαῦτα ἀργὸν ἢ ἀδύνατον ἀποκρίνεσθαι πόρρω τῶν καλῶν . ἆρα οὖν ἴσμεν ὅτι δύʼ ἐστὸν τὼ περὶ θεῶν ἄγοντε εἰς πίστιν , ὅσα διήλθομεν ἐν τοῖς πρόσθεν ; ποῖα ; ἓν μὲν ὃ περὶ τὴν ψυχὴν ἐλέγομεν , ὡς πρεσβύτατόν τε καὶ θειότατόν ἐστιν πάντων ὧν κίνησις γένεσιν παραλαβοῦσα ἀέναον οὐσίαν ἐπόρισεν · ἓν δὲ τὸ περὶ τὴν φοράν , ὡς ἔχει τάξεως , ἄστρων τε καὶ ὅσων ἄλλων ἐγκρατὴς νοῦς ἐστιν τὸ πᾶν διακεκοσμηκώς .
Lemmas: μήπω ὁ πῶς ἄν μηχανάομαι λέγω · εἰ δέω δέ ἤ μή , πρῶτος βεβαιόω ὁ συνομολογία πρός ἐγώ αὐτός . ἀλλά μήν δέω γε , εἴπερ δυνατός . τίς δέ δή ; περί καλός τε καί ἀγαθός αὐτός οὗτος διανοέω ; ὡς πολύς εἰμί μόνος ἕκαστος οὗτος ὁ φύλαξ ἐγώ γνωστέος , ἤ καί ὅπως εἷς τε καί ὅπῃ ; σχεδόν ἔοικα ἐκ ἀνάγκη δέω καί ὅπως εἷς διανοέω . τίς δέ , ἐννοέω μέν , ὁ δέ ἔνδειξις ὁ λόγος ἀδυνατέω ἐνδείκνυμι ; καί πῶς ; ἀνδράποδον γάρ τις σύ λέγω ἕξις . τίς δέ ; περί πᾶς ὁ σπουδαῖος ἆρα ἐγώ αὐτός λόγος , ὅτι δέω ὁ ὄντως φύλαξ εἰμί ὁ νόμος ὄντως οἶδα ὁ περί ὁ ἀλήθεια αὐτός , καί λόγος τε ἱκανός ἑρμηνεύω εἰμί καί ὁ ἔργον συνακολουθέω , κρίνω ὁ τε καλός γίγνομαι καί ὁ μή κατά φύσις ; πῶς γάρ οὐ ; μῶν οὖν οὐ εἷς ὁ καλός εἰμί ὁ περί ὁ θεός , ὅς δή σπουδή διαπεραίνω , ὡς εἰμί τε καί ὅσος φαίνω κύριος δύναμις , οἶδα τε εἰς ὅσος δυνατός εἰμί οὗτος ἄνθρωπος γιγνώσκω , καί ὁ μέν πολύς ὁ κατά πόλις συγγιγνώσκω ὁ φήμη μόνος ὁ νόμος συνακολουθέω , ὁ δέ φυλακή μετέχω μηδέ ἐπιτρέπω , ὅς ἄν μή διαπονέω ὁ πᾶς πίστις λαμβάνω ὁ εἰμί περί θεός ; ὁ δέ μή ἐπιτροπή εἰμί ὁ μηδέποτε ὁ νομοφύλαξ αἱρέω ὁ μή θεῖος καί διαπονέω πρός αὐτός , μηδέ αὖ ὁ πρός ἀρετή ἔγκριτος γίγνομαι ; δίκαιος γοῦν , ὡς λέγω , ὁ περί ὁ τοιοῦτος ἀργός ἤ ἀδύνατος ἀποκρίνω πρόσω ὁ καλός . ἆρα οὖν οἶδα ὅτι δύο εἰμί ὁ περί θεός ἄγω εἰς πίστις , ὅσος διέρχομαι ἐν ὁ πρόσθεν ; ποῖος ; εἷς μέν ὅς περί ὁ ψυχή λέγω , ὡς πρέσβυς τε καί θεῖος εἰμί πᾶς ὅς κίνησις γένεσις παραλαμβάνω ἀέναος οὐσία πορίζω · εἷς δέ ὁ περί ὁ φορά , ὡς ἔχω τάξις , ἄστρον τε καί ὅσος ἄλλος ἐγκρατής νόος εἰμί ὁ πᾶς διακοσμέω .