plato-philosophy.leges 12.968
ὁ δὲ μὴ ταῦθʼ οἷός τʼ ὢν πρὸς ταῖς δημοσίαις ἀρεταῖς κεκτῆσθαι σχεδὸν ἄρχων μὲν οὐκ ἄν ποτε γένοιτο ἱκανὸς ὅλης πόλεως , ὑπηρέτης δʼ ἂν ἄλλοις ἄρχουσιν . ὁρᾶν δὴ χρεὼν νῦν , ὦ Κλεινία καὶ Μέγιλλε , ἤδη πρὸς τοῖς εἰρημένοις νόμοις ἅπασιν ὅσους διεληλύθαμεν εἰ καὶ τοῦτον προσοίσομεν , ὡς φυλακὴν ἐσόμενον κατὰ νόμον χάριν σωτηρίας τὸν τῶν ἀρχόντων νυκτερινὸν σύλλογον , παιδείας ὁπόσης διεληλύθαμεν κοινωνὸν γενόμενον · ἢ πῶς ποιῶμεν ; ἀλλʼ , ὦ λῷστε , πῶς οὐ προσοίσομεν , ἄν πῃ καὶ κατὰ βραχὺ δυνηθῶμεν ; καὶ μὴν πρός γε τὸ τοιοῦτον ἁμιλληθῶμεν πάντες . συλλήπτωρ γὰρ τούτου γε ὑμῖν καὶ ἐγὼ γιγνοίμην ἂν προθύμως—πρὸς δʼ ἐμοὶ καὶ ἑτέρους ἴσως εὑρήσω—διὰ τὴν περὶ τὰ τοιαῦτʼ ἐμπειρίαν τε καὶ σκέψιν γεγονυῖάν μοι καὶ μάλα συχνήν . ἀλλʼ , ὦ ξένε , παντὸς μὲν μᾶλλον ταύτῃ πορευτέον ᾗπερ καὶ ὁ θεὸς ἡμᾶς σχεδὸν ἄγει · τίς δὲ ὁ τρόπος ἡμῖν γιγνόμενος ὀρθῶς γίγνοιτʼ ἄν , τοῦτο δὴ τὰ νῦν λέγωμέν τε καὶ ἐρευνῶμεν . οὐκέτι νόμους , ὦ Μέγιλλε καὶ Κλεινία , περὶ τῶν τοιούτων δυνατόν ἐστιν νομοθετεῖν , πρὶν ἂν κοσμηθῇ—τότε δὲ κυρίους ὧν αὐτοὺς δεῖ γίγνεσθαι νομοθετεῖν—ἀλλὰ ἤδη τὸ τὰ τοιαῦτα κατασκευάζον διδαχὴ μετὰ συνουσίας πολλῆς γίγνοιτʼ ἄν , εἰ γίγνοιτο ὀρθῶς . πῶς ; τί τοῦτο εἰρῆσθαι φῶμεν αὖ ; πρῶτον μὲν δήπου καταλεκτέος ἂν εἴη κατάλογος τῶν ὅσοι ἐπιτήδειοι πρὸς τὴν τῆς φυλακῆς φύσιν ἂν εἶεν ἡλικίαις τε καὶ μαθημάτων δυνάμεσιν καὶ τρόπων ἤθεσιν καὶ ἔθεσιν · μετὰ δὲ τοῦτο , ἃ δεῖ μανθάνειν οὔτε εὑρεῖν ῥᾴδιον οὔτε ηὑρηκότος ἄλλου μαθητὴν γενέσθαι . πρὸς τούτοις δὲ χρόνους , οὕς τε καὶ ἐν οἷς δεῖ παραλαμβάνειν ἕκαστα , μάταιον ταῦτʼ ἐν γράμμασιν λέγειν · οὐδὲ γὰρ αὐτοῖς τοῖς μανθάνουσι δῆλα γίγνοιτʼ ἂν ὅτι πρὸς καιρὸν μανθάνεται , πρὶν ἐντὸς τῆς ψυχῆς ἑκάστῳ που μαθήματος ἐπιστήμην γεγονέναι . οὕτω δὴ πάντα τὰ περὶ ταῦτα ἀπόρρητα μὲν λεχθέντα οὐκ ἂν ὀρθῶς λέγοιτο , ἀπρόρρητα δὲ διὰ τὸ μηδὲν προρρηθέντα δηλοῦν τῶν λεγομένων . τί οὖν δὴ ποιητέον ἐχόντων τούτων οὕτως , ὦ ξένε ;
Lemmas: ὁ δέ μή οὗτος οἷος τε εἰμί πρός ὁ δημόσιος ἀρετή κτάομαι σχεδόν ἄρχω μέν οὐ ἄν ποτέ γίγνομαι ἱκανός ὅλος πόλις , ὑπηρέτης δέ ἄν ἄλλος ἄρχω . ὁράω δή χρεών νῦν , ὦ Κλεινίας καί Μέγιλλος , ἤδη πρός ὁ λέγω νόμος ἅπας ὅσος διέρχομαι εἰ καί οὗτος προσφέρω , ὡς φυλακή εἰμί κατά νόμος χάριν σωτηρία ὁ ὁ ἄρχων νυκτερινός σύλλογος , παιδεία ὁπόσος διέρχομαι κοινωνός γίγνομαι · ἤ πῶς ποιέω ; ἀλλά , ὦ λωΐων , πῶς οὐ προσφέρω , ἐάν πη καί κατά βραχύς δύναμαι ; καί μήν πρός γε ὁ τοιοῦτος ἁμιλλάομαι πᾶς . συλλήπτωρ γάρ οὗτος γε σύ καί ἐγώ γίγνομαι ἄν προθύμως—πρὸς δέ ἐγώ καί ἕτερος ἴσως εὑρήσω—διὰ ὁ περί ὁ τοιοῦτος ἐμπειρία τε καί σκέψις γίγνομαι ἐγώ καί μάλα συχνός . ἀλλά , ὦ ξένος , πᾶς μέν μάλα ταύτῃ πορεύω ᾗ καί ὁ θεός ἐγώ σχεδόν ἄγω · τίς δέ ὁ τρόπος ἐγώ γίγνομαι ὀρθός γίγνομαι ἄν , οὗτος δή ὁ νῦν λέγω τε καί ἐρευνάω . οὐκέτι νόμος , ὦ Μέγιλλος καί Κλεινίας , περί ὁ τοιοῦτος δυνατός εἰμί νομοθετέω , πρίν ἄν κοσμέω δέ κύριος ὅς αὐτός δέω γίγνομαι νομοθετεῖν—ἀλλὰ ἤδη ὁ ὁ τοιοῦτος κατασκευάζω διδαχή μετά συνουσία πολύς γίγνομαι ἄν , εἰ γίγνομαι ὀρθός . πῶς ; τίς οὗτος λέγω φημί αὖ ; πρῶτος μέν δήπου καταλεκτέον ἄν εἰμί κατάλογος ὁ ὅσος ἐπιτήδειος πρός ὁ ὁ φυλακή φύσις ἄν εἰμί ἡλικία τε καί μάθημα δύναμις καί τρόπος ἦθος καί ἔθος · μετά δέ οὗτος , ὅς δέω μανθάνω οὔτε εὑρίσκω ῥᾴδιος οὔτε εὑρίσκω ἄλλος μαθητής γίγνομαι . πρός οὗτος δέ χρόνος , ὅς τε καί ἐν ὅς δέω παραλαμβάνω ἕκαστος , μάταιος οὗτος ἐν γράμμα λέγω · οὐδέ γάρ αὐτός ὁ μανθάνω δῆλος γίγνομαι ἄν ὅτι πρός καιρός μανθάνω , πρίν ἐντός ὁ ψυχή ἕκαστος που μάθημα ἐπιστήμη γίγνομαι . οὕτως δή πᾶς ὁ περί οὗτος ἀπόρρητος μέν λέγω οὐ ἄν ὀρθός λέγω , ἀπρόρρητος δέ διά ὁ μηδείς προλέγω δηλόω ὁ λέγω . τίς οὖν δή ποιέω ἔχω οὗτος οὕτως , ὦ ξένος ;