plato-philosophy.leges 4.708
καίτοι τινὰς ὑμῖν ἔκ τε Ἄργους ὁρῶ καὶ Αἰγίνης καὶ ἄλλοθεν τῶν Ἑλλήνων εἰς τὴν χώραν κατῳκισμένους . τὸ δὲ δὴ παρὸν ἡμῖν λέγε πόθεν ἔσεσθαι φῂς στρατόπεδον τῶν πολιτῶν τὰ νῦν ; ἔκ τε Κρήτης συμπάσης ἔοικεν γενήσεσθαι , καὶ τῶν ἄλλων δὲ Ἑλλήνων μάλιστά μοι φαίνονται τοὺς ἀπὸ Πελοποννήσου προσδέξασθαι συνοίκους . καὶ γὰρ ὃ νῦν δὴ λέγεις , ἀληθὲς φράζεις , ὡς ἐξ Ἄργους εἰσίν , καὶ τό γε μάλιστʼ εὐδοκιμοῦν τὰ νῦν ἐνθάδε γένος , τὸ Γορτυνικόν · ἐκ Γόρτυνος γὰρ τυγχάνει ἀπῳκηκὸς ταύτης τῆς Πελοποννησιακῆς . οὐ τοίνυν εὔκολος ὁμοίως γίγνοιτʼ ἂν ὁ κατοικισμὸς ταῖς πόλεσιν , ὅταν μὴ τὸν τῶν ἐσμῶν γίγνηται τρόπον , ἓν γένος ἀπὸ μιᾶς ἰὸν χώρας οἰκίζηται , φίλον παρὰ φίλων , στενοχωρίᾳ τινὶ πολιορκηθὲν γῆς ἤ τισιν ἄλλοις τοιούτοις παθήμασιν ἀναγκασθέν . ἔστιν δʼ ὅτε καὶ στάσεσιν βιαζόμενον ἀναγκάζοιτʼ ἂν ἑτέρωσε ἀποξενοῦσθαι πόλεώς τι μόριον · ἤδη δέ ποτε καὶ συνάπασα πόλις τινῶν ἔφυγεν , ἄρδην κρείττονι κρατηθεῖσα πολέμῳ . ταῦτʼ οὖν πάντʼ ἐστὶ τῇ μὲν ῥᾴω κατοικίζεσθαί τε καὶ νομοθετεῖσθαι , τῇ δὲ χαλεπώτερα . τὸ μὲν γὰρ ἕν τι εἶναι γένος ὁμόφωνον καὶ ὁμόνομον ἔχει τινὰ φιλίαν , κοινωνὸν ἱερῶν ὂν καὶ τῶν τοιούτων πάντων , νόμους δʼ ἑτέρους καὶ πολιτείας ἄλλας τῶν οἴκοθεν οὐκ εὐπετῶς ἀνέχεται , τὸ δʼ ἐνίοτε πονηρίᾳ νόμων ἐστασιακὸς καὶ διὰ συνήθειαν ζητοῦν ἔτι χρῆσθαι τοῖς αὐτοῖς ἤθεσιν διʼ ἃ καὶ πρότερον ἐφθάρη , χαλεπὸν τῷ κατοικίζοντι καὶ νομοθετοῦντι καὶ δυσπειθὲς γίγνεται · τὸ δʼ αὖ παντοδαπὸν ἐς ταὐτὸν συνερρυηκὸς γένος ὑπακοῦσαι μέν τινων νόμων καινῶν τάχα ἂν ἐθελήσειε μᾶλλον , τὸ δὲ συμπνεῦσαι , καὶ καθάπερ ἵππων ζεῦγος καθʼ ἕνα εἰς ταὐτόν , τὸ λεγόμενον , συμφυσῆσαι , χρόνου πολλοῦ καὶ παγχάλεπον . ἀλλʼ ὄντως ἐστὶν νομοθεσία καὶ πόλεων οἰκισμοὶ πάντων τελεώτατον πρὸς ἀρετὴν ἀνδρῶν . εἰκός · ὅπῃ δʼ αὖ βλέπων τοῦτʼ εἴρηκας , φράζʼ ἔτι σαφέστερον . ὠγαθέ , ἔοικα περὶ νομοθετῶν ἐπανιὼν καὶ σκοπῶν ἅμα ἐρεῖν τι καὶ φαῦλον · ἀλλʼ ἐὰν πρὸς καιρόν τινα λέγωμεν , πρᾶγμʼ οὐδὲν γίγνοιτʼ ἂν ἔτι . καίτοι τί ποτε δυσχεραίνω ; σχεδὸν γάρ τοι πάντα οὕτως ἔοικʼ ἔχειν τὰ ἀνθρώπινα . τοῦ δὴ πέρι λέγεις ;
Lemmas: καίτοι τις σύ ἐκ τε Ἄργος ὁράω καί Αἰγίνη καί ἄλλοθεν ὁ Ἕλλην εἰς ὁ χώρα κατοικίζω . ὁ δέ δή πάρειμι ἐγώ λέγω πόθεν εἰμί φημί στρατόπεδον ὁ πολίτης ὁ νῦν ; ἐκ τε Κρήτη σύμπας ἔοικα γίγνομαι , καί ὁ ἄλλος δέ Ἕλλην μάλα ἐγώ φαίνω ὁ ἀπό Πελοπόννησος προσδέχομαι σύνοικος . καί γάρ ὅς νῦν δή λέγω , ἀληθής φράζω , ὡς ἐκ Ἄργος εἰμί , καί ὁ γε μάλα εὐδοκιμέω ὁ νῦν ἐνθάδε γένος , ὁ Γορτυνικός · ἐκ Γόρτυς γάρ τυγχάνω ἀποικέω οὗτος ὁ Πελοποννησιακός . οὐ τοίνυν εὔκολος ὅμοιος γίγνομαι ἄν ὁ κατοικισμός ὁ πόλις , ὅταν μή ὁ ὁ ἑσμός γίγνομαι τρόπος , εἷς γένος ἀπό εἷς ἔρχομαι χώρα οἰκίζω , φίλος παρά φίλος , στενοχωρία τις πολιορκέω γῆ ἤ τις ἄλλος τοιοῦτος πάθημα ἀναγκάζω . εἰμί δέ ὅτε καί στάσις βιάζω ἀναγκάζω ἄν ἑτέρωσε ἀποξενόω πόλις τις μόριον · ἤδη δέ ποτέ καί συνάπας πόλις τις φεύγω , ἄρδην κρατύς κρατέω πόλεμος . οὗτος οὖν πᾶς εἰμί ὁ μέν ῥᾴδιος κατοικίζω τε καί νομοθετέω , ὁ δέ χαλεπός . ὁ μέν γάρ εἷς τις εἰμί γένος ὁμόφωνος καί ὁμόνομος ἔχω τις φιλία , κοινωνός ἱερός εἰμί καί ὁ τοιοῦτος πᾶς , νόμος δέ ἕτερος καί πολιτεία ἄλλος ὁ οἴκοθεν οὐ εὐπετής ἀνέχω , ὁ δέ ἐνίοτε πονηρία νόμος στασιάζω καί διά συνήθεια ζητέω ἔτι χράω ὁ αὐτός ἦθος διά ὅς καί πρότερος φθείρω , χαλεπός ὁ κατοικίζω καί νομοθετέω καί δυσπειθής γίγνομαι · ὁ δέ αὖ παντοδαπός εἰς αὐτός συρρέω γένος ὑπακούω μέν τις νόμος καινός τάχα ἄν ἐθέλω μάλα , ὁ δέ συμπνέω , καί καθά ἵππος ζεῦγος κατά εἷς εἰς αὐτός , ὁ λέγω , συμφυσάω , χρόνος πολύς καί παγχάλεπος . ἀλλά ὄντως εἰμί νομοθεσία καί πόλις οἰκισμός πᾶς τέλειος πρός ἀρετή ἀνήρ . ἔοικα · ὅπῃ δέ αὖ βλέπω οὗτος λέγω , φράζω ἔτι σαφής . ἀγαθός , ἔοικα περί νομοθέτης ἐπανέρχομαι καί σκοπέω ἅμα λέγω τις καί φαῦλος · ἀλλά ἐάν πρός καιρός τις λέγω , πρᾶγμα οὐδείς γίγνομαι ἄν ἔτι . καίτοι τίς ποτέ δυσχεραίνω ; σχεδόν γάρ τοι πᾶς οὕτως ἔοικα ἔχω ὁ ἀνθρώπινος . τίς δή περί λέγω ;