plato-philosophy.leges 6.761
ἐν δὲ δὴ ταῖς διατριβαῖς τῷ τόπῳ ἑκάστῳ τὴν ἐπιμέλειαν εἶναι τοιάνδε τινά · πρῶτον μὲν ὅπως εὐερκὴς ἡ χώρα πρὸς τοὺς πολεμίους ὅτι μάλιστα ἔσται , ταφρεύοντάς τε ὅσα ἂν τούτου δέῃ καὶ ἀποσκάπτοντας καὶ ἐνοικοδομήμασιν εἰς δύναμιν εἴργοντας τοὺς ἐπιχειροῦντας ὁτιοῦν τὴν χώραν καὶ τὰ κτήματα κακουργεῖν , χρωμένους δʼ ὑποζυγίοις καὶ τοῖς οἰκέταις τοῖς ἐν τῷ τόπῳ ἑκάστῳ πρὸς ταῦτα , διʼ ἐκείνων ποιοῦντας , ἐκείνοις ἐπιστατοῦντας , τῶν οἰκείων ἔργων αὐτῶν ἀργίας ὅτι μάλιστα ἐκλεγομένους . δύσβατα δὲ δὴ πάντα ποιεῖν μὲν τοῖς ἐχθροῖς , τοῖς δὲ φίλοις ὅτι μάλιστα εὔβατα , ἀνθρώποις τε καὶ ὑποζυγίοις καὶ βοσκήμασιν , ὁδῶν τε ἐπιμελουμένους ὅπως ὡς ἡμερώταται ἕκασται γίγνωνται , καὶ τῶν ἐκ Διὸς ὑδάτων , ἵνα τὴν χώραν μὴ κακουργῇ , μᾶλλον δʼ ὠφελῇ ῥέοντα ἐκ τῶν ὑψηλῶν εἰς τὰς ἐν τοῖς ὄρεσι νάπας ὅσαι κοῖλαι , τὰς ἐκροὰς αὐτῶν εἴργοντας οἰκοδομήμασί τε καὶ ταφρεύμασιν , ὅπως ἂν τὰ παρὰ τοῦ Διὸς ὕδατα καταδεχόμεναι καὶ πίνουσαι , τοῖς ὑποκάτωθεν ἀγροῖς τε καὶ τόποις πᾶσιν νάματα καὶ κρήνας ποιοῦσαι , καὶ τοὺς αὐχμηροτάτους τόπους πολυύδρους τε καὶ εὐύδρους ἀπεργάζωνται · τά τε πηγαῖα ὕδατα , ἐάντε τὶς ποταμὸς ἐάντε καὶ κρήνη ᾖ , κοσμοῦντες φυτεύμασί τε καὶ οἰκοδομήμασιν εὐπρεπέστερα , καὶ συνάγοντες μεταλλείαις νάματα , πάντα ἄφθονα ποιῶσιν , ὑδρείαις τε καθʼ ἑκάστας τὰς ὥρας , εἴ τί που ἄλσος ἢ τέμενος περὶ ταῦτα ἀφειμένον ᾖ , τὰ ῥεύματα ἀφιέντες εἰς αὐτὰ τὰ τῶν θεῶν ἱερά , κοσμῶσι . πανταχῇ δὲ ἐν τοῖς τοιούτοις γυμνάσια χρὴ κατασκευάζειν τοὺς νέους αὑτοῖς τε καὶ τοῖς γέρουσι γεροντικὰ λουτρὰ θερμὰ παρέχοντας , ὕλην παρατιθέντας αὔην καὶ ξηρὰν ἄφθονον , ἐπʼ ὀνήσει καμνόντων τε νόσοις καὶ πόνοις τετρυμένα γεωργικοῖς σώματα δεχομένους εὐμενῶς , ἰατροῦ δέξιν μὴ πάνυ σοφοῦ βελτίονα συχνῷ.ταῦτα μὲν οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα κόσμος τε καὶ ὠφελία τοῖς τόποις γίγνοιτʼ ἂν μετὰ παιδιᾶς οὐδαμῇ ἀχαρίτου · σπουδὴ δὲ περὶ ταῦτα ἥδε ἔστω . τοὺς ἑξήκοντα ἑκάστους τὸν αὑτῶν τόπον φυλάττειν , μὴ μόνον πολεμίων ἕνεκα ἀλλὰ καὶ τῶν φίλων φασκόντων εἶναι · γειτόνων δὲ καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν ἢν ἄλλος ἄλλον ἀδικῇ , δοῦλος ἢ ἐλεύθερος , δικάζοντας τῷ ἀδικεῖσθαι φάσκοντι , τὰ μὲν σμικρὰ αὐτοὺς τοὺς πέντε ἄρχοντας , τὰ δὲ μείζονα μετὰ τῶν δώδεκα τοὺς ἑπτακαίδεκα δικάζειν μέχρι τριῶν μνῶν , ὅσα ἂν ἕτερος ἑτέρῳ ἐπικαλῇ . δικαστὴν δὲ καὶ ἄρχοντα ἀνυπεύθυνον οὐδένα δικάζειν καὶ ἄρχειν δεῖ πλὴν τῶν τὸ τέλος ἐπιτιθέντων οἷον βασιλέων ·
Lemmas: ἐν δέ δή ὁ διατριβή ὁ τόπος ἕκαστος ὁ ἐπιμέλεια εἰμί τοιόσδε τις · πρῶτος μέν ὅπως εὐερκής ὁ χώρα πρός ὁ πολέμιος ὅτι μάλα εἰμί , ταφρεύω τε ὅσος ἄν οὗτος δέω καί ἀποσκάπτω καί ἐνοικοδόμημα εἰς δύναμις ἔργω ὁ ἐπιχειρέω ὁστισοῦν ὁ χώρα καί ὁ κτῆμα κακουργέω , χράω δέ ὑποζύγιον καί ὁ οἰκέτης ὁ ἐν ὁ τόπος ἕκαστος πρός οὗτος , διά ἐκεῖνος ποιέω , ἐκεῖνος ἐπιστατέω , ὁ οἰκεῖος ἔργον αὐτός ἀργία ὅτι μάλα ἐκλέγω . δύσβατος δέ δή πᾶς ποιέω μέν ὁ ἐχθρός , ὁ δέ φίλος ὅτι μάλα εὔβατος , ἄνθρωπος τε καί ὑποζύγιον καί βόσκημα , ὁδός τε ἐπιμελέομαι ὅπως ὡς ἥμερος ἕκαστος γίγνομαι , καί ὁ ἐκ Ζεύς ὕδωρ , ἵνα ὁ χώρα μή κακουργέω , μάλα δέ ὠφελέω ῥέω ἐκ ὁ ὑψηλός εἰς ὁ ἐν ὁ ὄρος νάπη ὅσος κοῖλος , ὁ ἐκροή αὐτός ἔργω οἰκοδόμημα τε καί τάφρευμα , ὅπως ἄν ὁ παρά ὁ Ζεύς ὕδωρ καταδέχομαι καί πίνω , ὁ ὑποκάτωθεν ἀγρός τε καί τόπος πᾶς νᾶμα καί κρήνη ποιέω , καί ὁ αὐχμηρός τόπος πολύυδρος τε καί εὔυδρος ἀπεργάζομαι · ὁ τε πηγαῖος ὕδωρ , ἐάν τίς ποταμός ἐάν καί κρήνη εἰμί , κοσμέω φύτευμα τε καί οἰκοδόμημα εὐπρεπής , καί συνάγω μεταλλεία νᾶμα , πᾶς ἄφθονος ποιέω , ὑδρεία τε κατά ἕκαστος ὁ ὥρα , εἰ τις που ἄλσος ἤ τέμενος περί οὗτος ἀφίημι εἰμί , ὁ ῥεῦμα ἀφίημι εἰς αὐτός ὁ ὁ θεός ἱερός , κοσμέω . πανταχῇ δέ ἐν ὁ τοιοῦτος γυμνάσιον χρή κατασκευάζω ὁ νέος ἑαυτοῦ τε καί ὁ γέρων γεροντικός λουτρόν θερμός παρέχω , ὕλη παρατίθημι αὖος καί ξηρός ἄφθονος , ἐπί ὄνησις κάμνω τε νόσος καί πόνος τρύω γεωργικός σῶμα δέχομαι εὐμενής , ἰατρός δέξις μή πάνυ σοφός ἀγαθός συχνός μέν οὖν καί ὁ τοιοῦτος πᾶς κόσμος τε καί ὠφέλεια ὁ τόπος γίγνομαι ἄν μετά παιδιά οὐδαμῇ ἀχάριτος · σπουδή δέ περί οὗτος ὅδε εἰμί . ὁ ἑξήκοντα ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ τόπος φυλάσσω , μή μόνος πολέμιος ἕνεκα ἀλλά καί ὁ φίλος φάσκω εἰμί · γείτων δέ καί ὁ ἄλλος πολίτης ἐάν ἄλλος ἄλλος ἀδικέω , δοῦλος ἤ ἐλεύθερος , δικάζω ὁ ἀδικέω φάσκω , ὁ μέν μικρός αὐτός ὁ πέντε ἄρχων , ὁ δέ μέγας μετά ὁ δώδεκα ὁ ἑπτακαίδεκα δικάζω μέχρι τρεῖς μνᾶ , ὅσος ἄν ἕτερος ἕτερος ἐπικαλέω . δικαστής δέ καί ἄρχω ἀνυπεύθυνος οὐδείς δικάζω καί ἄρχω δέω πλήν ὁ ὁ τέλος ἐπιτίθημι οἷος βασιλεύς ·