plato-philosophy.leges 9.881
πατρὸς γὰρ ἢ μητρὸς ἢ τούτων ἔτι προγόνων ὅστις τολμήσει ἅψασθαί ποτε βιαζόμενος αἰκίᾳ τινί , μήτε τῶν ἄνω δείσας θεῶν μῆνιν μήτε τῶν ὑπὸ γῆς τιμωριῶν λεγομένων , ἀλλὰ ὡς εἰδὼς ἃ μηδαμῶς οἶδεν , καταφρονῶν τῶν παλαιῶν καὶ ὑπὸ πάντων εἰρημένων , παρανομεῖ , τούτῳ δεῖ τινος ἀποτροπῆς ἐσχάτης . θάνατος μὲν οὖν οὐκ ἔστιν ἔσχατον , οἱ δὲ ἐν Ἅιδου τούτοισι λεγόμενοι πόνοι ἔτι τε τούτων εἰσὶ μᾶλλον ἐν ἐσχάτοις , καὶ ἀληθέστατα λέγοντες οὐδὲν ἀνύτουσιν ταῖς τοιαύταις ψυχαῖς ἀποτροπῆς—οὐ γὰρ ἂν ἐγίγνοντό ποτε μητραλοῖαί τε καὶ τῶν ἄλλων γεννητόρων ἀνόσιοι πληγῶν τόλμαι—δεῖ δὴ τὰς ἐνθάδε κολάσεις περὶ τὰ τοιαῦτα τούτοισι τὰς ἐν τῷ ζῆν μηδὲν τῶν ἐν Ἅιδου λείπεσθαι κατὰ δύναμιν . ἔστω δὴ λεγόμενον τὸ μετὰ τοῦτο τῇδε · ὃς ἂν τολμήσῃ πατέρα ἢ μητέρα ἢ τούτων πατέρας ἢ μητέρας τύπτειν μὴ μανίαις ἐχόμενος , πρῶτον μὲν ὁ προστυγχάνων καθάπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν βοηθείτω , καὶ ὁ μὲν μέτοικος ἢ ξένος εἰς προεδρίαν τῶν ἀγώνων καλείσθω βοηθῶν , μὴ βοηθήσας δὲ ἀειφυγίαν ἐκ τῆς χώρας φευγέτω · ὁ δὲ μὴ μέτοικος βοηθῶν μὲν ἔπαινον ἐχέτω , μὴ βοηθῶν δέ , ψόγον · δοῦλος δὲ βοηθήσας μὲν ἐλεύθερος γιγνέσθω , μὴ βοηθήσας δὲ πληγὰς ἑκατὸν τῇ μάστιγι τυπτέσθω , ἐν ἀγορᾷ μὲν ἂν γίγνηται τὸ γενόμενον , ὑπʼ ἀγορανόμων , ἐὰν δʼ ἐκτὸς ἀγορᾶς ἐν ἄστει , τῶν ἀστυνόμων κολάζειν τὸν ἐπιδημοῦντα , ἐὰν δὲ κατʼ ἀγροὺς τῆς χώρας που , τοὺς τῶν ἀγρονόμων ἄρχοντας . ἐὰν δʼ ἐπιχώριος ὁ παρατυγχάνων ᾖ τις , ἐάντε παῖς ἐάντε ἀνὴρ ἐάντʼ οὖν γυνή , ἀμυνέτω πᾶς τὸν ἀνόσιον ἐπονομάζων · ὁ δὲ μὴ ἀμύνων ἀρᾷ ἐνεχέσθω Διὸς ὁμογνίου καὶ πατρῴου κατὰ νόμον . ἐὰν δέ τις ὄφλῃ δίκην αἰκίας γονέων , πρῶτον μὲν φευγέτω ἀειφυγίαν ἐξ ἄστεος εἰς τὴν ἄλλην χώραν καὶ πάντων ἱερῶν εἰργέσθω · μὴ δὲ εἰργόμενον κολαζόντων αὐτὸν ἀγρονόμοι πληγαῖς καὶ πάντως ὡς ἂν ἐθέλωσιν , κατελθὼν δὲ θανάτῳ ζημιούσθω . ἐὰν δέ τις τῷ τοιούτῳ , ὅσοι ἐλεύθεροι , συμφάγῃ ἢ συμπίῃ ἤ τινα τοιαύτην ἄλλην κοινωνίαν κοινωνήσῃ , ἢ καὶ μόνον ἐντυγχάνων που προσάπτηται ἑκών , μήτε εἰς ἱερὸν ἔλθῃ μηδὲν μήτʼ εἰς ἀγορὰν μήτʼ εἰς πόλιν ὅλως πρότερον ἢ καθήρηται , νομίζων κεκοινωνηκέναι ἀλιτηριώδους τύχης ·
Lemmas: πατήρ γάρ ἤ μήτηρ ἤ οὗτος ἔτι πρόγονος ὅστις τολμάω ἅπτω ποτέ βιάζω αἰκία τις , μήτε ὁ ἄνω δείδω θεός μῆνις μήτε ὁ ὑπό γῆ τιμωρία λέγω , ἀλλά ὡς οἶδα ὅς μηδαμῶς οἶδα , καταφρονέω ὁ παλαιός καί ὑπό πᾶς λέγω , παρανομέω , οὗτος δέω τις ἀποτροπή ἔσχατος . θάνατος μέν οὖν οὐ εἰμί ἔσχατος , ὁ δέ ἐν ᾍδης οὗτος λέγω πόνος ἔτι τε οὗτος εἰμί μάλα ἐν ἔσχατος , καί ἀληθής λέγω οὐδείς ἀνύω ὁ τοιοῦτος ψυχή ἀποτροπή γάρ ἄν γίγνομαι ποτέ μητραλοίας τε καί ὁ ἄλλος γεννήτωρ ἀνόσιος πληγή τόλμαι—δεῖ δή ὁ ἐνθάδε κόλασις περί ὁ τοιοῦτος οὗτος ὁ ἐν ὁ ζάω μηδείς ὁ ἐν ᾍδης λείπω κατά δύναμις . εἰμί δή λέγω ὁ μετά οὗτος τῇδε · ὅς ἄν τολμάω πατήρ ἤ μήτηρ ἤ οὗτος πατήρ ἤ μήτηρ τύπτω μή μανία ἔχω , πρῶτος μέν ὁ προστυγχάνω καθά ἐν ὁ ἔμπροσθεν βοηθέω , καί ὁ μέν μέτοικος ἤ ξένος εἰς προεδρία ὁ ἀγών καλέω βοηθέω , μή βοηθέω δέ ἀειφυγία ἐκ ὁ χώρα φεύγω · ὁ δέ μή μέτοικος βοηθέω μέν ἔπαινος ἔχω , μή βοηθέω δέ , ψόγος · δοῦλος δέ βοηθέω μέν ἐλεύθερος γίγνομαι , μή βοηθέω δέ πληγή ἑκατόν ὁ μάστιξ τύπτω , ἐν ἀγορά μέν ἐάν γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ὑπό ἀγορανόμος , ἐάν δέ ἐκτός ἀγορά ἐν ἄστυ , ὁ ἀστυνόμος κολάζω ὁ ἐπιδημέω , ἐάν δέ κατά ἀγρός ὁ χώρα που , ὁ ὁ ἀγρονόμος ἄρχων . ἐάν δέ ἐπιχώριος ὁ παρατυγχάνω εἰμί τις , ἐάν παῖς ἐάν ἀνήρ ἐάν οὖν γυνή , ἀμύνω πᾶς ὁ ἀνόσιος ἐπονομάζω · ὁ δέ μή ἀμύνω ἀρά ἐνέχω Ζεύς ὁμόγνιος καί πατρῷος κατά νόμος . ἐάν δέ τις ὀφλισκάνω δίκη αἰκία γονεύς , πρῶτος μέν φεύγω ἀειφυγία ἐκ ἄστυ εἰς ὁ ἄλλος χώρα καί πᾶς ἱερός ἔργω · μή δέ ἔργω κολάζω αὐτός ἀγρονόμος πληγή καί πάντως ὡς ἄν ἐθέλω , κατέρχομαι δέ θάνατος ζημιόω . ἐάν δέ τις ὁ τοιοῦτος , ὅσος ἐλεύθερος , συνεσθίω ἤ συμπίνω ἤ τις τοιοῦτος ἄλλος κοινωνία κοινωνέω , ἤ καί μόνος ἐντυγχάνω που προσάπτω ἑκών , μήτε εἰς ἱερός ἔρχομαι μηδείς μήτε εἰς ἀγορά μήτε εἰς πόλις ὅλος πρότερος ἤ καθαίρω , νομίζω κοινωνέω ἀλιτηριώδης τύχη ·