plato-philosophy.leges 10.910
ταῦτα δὲ γιγνόμενα τῶν τοιῶνδε χάριν ἔστω . ἱερὰ καὶ θεοὺς οὐ ῥᾴδιον ἱδρύεσθαι , μεγάλης δὲ διανοίας τινὸς ὀρθῶς δρᾶν τὸ τοιοῦτον , ἔθος τε γυναιξί τε δὴ διαφερόντως πάσαις καὶ τοῖς ἀσθενοῦσι πάντῃ καὶ κινδυνεύουσι καὶ ἀποροῦσιν , ὅπῃ τις ἂν ἀπορῇ , καὶ τοὐναντίον ὅταν εὐπορίας τινὸς λάβωνται , καθιεροῦν τε τὸ παρὸν ἀεὶ καὶ θυσίας εὔχεσθαι καὶ ἱδρύσεις ὑπισχνεῖσθαι θεοῖς καὶ δαίμοσιν καὶ παισὶν θεῶν , ἔν τε φάσμασιν ἐγρηγορότας διὰ φόβους καὶ ἐν ὀνείροις , ὡς δʼ αὕτως ὄψεις πολλὰς ἀπομνημονεύοντας ἑκάσταισί τε αὐτῶν ἄκη ποιουμένους , βωμοὺς καὶ ἱερὰ πάσας μὲν οἰκίας , πάσας δὲ κώμας ἔν τε καθαροῖς ἱδρυομένους ἐμπιμπλάναι καὶ ὅπῃ τις ἔτυχε τῶν τοιούτων . ὧν ἕνεκα χρὴ πάντων ποιεῖν κατὰ τὸν νῦν λεγόμενον νόμον · πρὸς τούτοις δὲ ἕνεκα τῶν ἀσεβούντων , ἵνα μὴ καὶ ταῦτα κλέπτοντες ταῖς πράξεσιν , ἱερά τε καὶ βωμοὺς ἐν ἰδίαις οἰκίαις ἱδρυόμενοι , λάθρᾳ τοὺς θεοὺς ἵλεως οἰόμενοι ποιεῖν θυσίαις τε καὶ εὐχαῖς , εἰς ἄπειρον τὴν ἀδικίαν αὐξάνοντες αὑτοῖς τε ἐγκλήματα πρὸς θεῶν ποιῶνται καὶ τοῖς ἐπιτρέπουσιν , οὖσιν αὐτῶν βελτίοσιν , καὶ πᾶσα οὕτως ἡ πόλις ἀπολαύῃ τῶν ἀσεβῶν τρόπον τινὰ δικαίως . τὸν μὲν δὴ νομοθέτην ὁ θεὸς οὐ μέμψεται · κείσθω γὰρ νόμος οὗτος · μὴ κεκτῆσθαι θεῶν ἐν ἰδίαις οἰκίαις ἱερά , τὸν δὲ φανέντα κεκτημένον ἕτερα καὶ ὀργιάζοντα πλὴν τὰ δημόσια , ἐὰν μὲν ἄδικον μηδὲν τῶν μεγάλων καὶ ἀνοσίων εἰργασμένος ἀνὴρ ἢ καὶ γυνὴ κεκτῆταί τις , ὁ μὲν αἰσθανόμενος καὶ εἰσαγγελλέτω τοῖς νομοφύλαξιν , οἱ δὲ προσταττόντων εἰς τὰ δημόσια ἀποφέρειν ἱερὰ τὰ ἴδια , μὴ πείθοντες δὲ ζημιούντων ἕως ἂν ἀπενεχθῇ · ἐὰν δέ τις ἀσεβήσας μὴ παιδίων ἀλλʼ ἀνδρῶν ἀσέβημα ἀνοσίων γένηται φανερός , εἴτε ἐν ἰδίοις ἱδρυσάμενος εἴτʼ ἐν δημοσίοις θύσας ἱερὰ θεοῖς οἱστισινοῦν , ὡς οὐ καθαρὸς ὢν θύων θανάτῳ ζημιούσθω . τὸ δὲ παίδειον ἢ μὴ κρίναντες οἱ νομοφύλακες , εἰς τὸ δικαστήριον οὕτως εἰσαγαγόντες , τὴν τῆς ἀσεβείας δίκην τούτοις ἐπιτελούντων .
Lemmas: οὗτος δέ γίγνομαι ὁ τοιόσδε χάριν εἰμί . ἱερός καί θεός οὐ ῥᾴδιος ἱδρύω , μέγας δέ διάνοια τις ὀρθός δράω ὁ τοιοῦτος , ἔθος τε γυνή τε δή διαφερόντως πᾶς καί ὁ ἀσθενέω πάντῃ καί κινδυνεύω καί ἀφοράω , ὅπῃ τις ἄν ἀφοράω , καί ἐναντίος ὅταν εὐπορία τις λαμβάνω , καθιερόω τε ὁ πάρειμι ἀεί καί θυσία εὔχομαι καί ἵδρυσις ὑπισχνέομαι θεός καί δαίμων καί παῖς θεός , ἐν τε φάσμα ἐγείρω διά φόβος καί ἐν ὄνειρος , ὡς δέ αὔτως ὄψις πολύς ἀπομνημονεύω ἕκαστας τε αὐτός ἄκος ποιέω , βωμός καί ἱερόν πᾶς μέν οἰκία , πᾶς δέ κώμη ἐν τε καθαρός ἱδρύω ἐμπίμπλημι καί ὅπῃ τις τυγχάνω ὁ τοιοῦτος . ὅς ἕνεκα χρή πᾶς ποιέω κατά ὁ νῦν λέγω νόμος · πρός οὗτος δέ ἕνεκα ὁ ἀσεβέω , ἵνα μή καί οὗτος κλέπτω ὁ πρᾶξις , ἱερόν τε καί βωμός ἐν ἴδιος οἰκία ἱδρύω , λάθρῃ ὁ θεός ἵλαος οἴομαι ποιέω θυσία τε καί εὐχή , εἰς ἄπειρος ὁ ἀδικία αὐξάνω ἑαυτοῦ τε ἔγκλημα πρός θεός ποιέω καί ὁ ἐπιτρέπω , εἰμί αὐτός ἀγαθός , καί πᾶς οὕτως ὁ πόλις ἀπολαύω ὁ ἀσεβής τρόπος τις δίκαιος . ὁ μέν δή νομοθέτης ὁ θεός οὐ μέμφομαι · κεῖμαι γάρ νόμος οὗτος · μή κτάομαι θεός ἐν ἴδιος οἰκία ἱερόν , ὁ δέ φαίνω κτάομαι ἕτερος καί ὀργιάζω πλήν ὁ δημόσιος , ἐάν μέν ἄδικος μηδείς ὁ μέγας καί ἀνόσιος ἐργάζομαι ἀνήρ ἤ καί γυνή κτάομαι τις , ὁ μέν αἰσθάνομαι καί εἰσαγγέλλω ὁ νομοφύλαξ , ὁ δέ προστάσσω εἰς ὁ δημόσιος ἀποφέρω ἱερόν ὁ ἴδιος , μή πείθω δέ ζημιόω ἕως ἄν ἀποφέρω · ἐάν δέ τις ἀσεβέω μή παιδίον ἀλλά ἀνήρ ἀσέβημα ἀνόσιος γίγνομαι φανερός , εἴτε ἐν ἴδιος ἱδρύω εἴτε ἐν δημόσιος θύω ἱερός θεός ὅστις , ὡς οὐ καθαρός εἰμί θύω θάνατος ζημιόω . ὁ δέ παίδειος ἤ μή κρίνω ὁ νομοφύλαξ , εἰς ὁ δικαστήριον οὕτως εἰσάγω , ὁ ὁ ἀσέβεια δίκη οὗτος ἐπιτελέω .