plato-philosophy.leges 1.630
τί μήν ; ἡμεῖς δέ γε ἀγαθῶν ὄντων τούτων ἔτι φαμὲν ἀμείνους εἶναι καὶ πολὺ τοὺς ἐν τῷ μεγίστῳ πολέμῳ γιγνομένους ἀρίστους διαφανῶς · ποιητὴν δὲ καὶ ἡμεῖς μάρτυρʼ ἔχομεν , Θέογνιν , πολίτην τῶν ἐν Σικελίᾳ Μεγαρέων , ὅς φησιν — πιστὸς ἀνὴρ χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου ἀντερύσασθαι ἄξιος ἐν χαλεπῇ , Κύρνε , διχοστασίῃ . τοῦτον δή φαμεν ἐν πολέμῳ χαλεπωτέρῳ ἀμείνονα ἐκείνου πάμπολυ γίγνεσθαι , σχεδὸν ὅσον ἀμείνων δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη καὶ φρόνησις εἰς ταὐτὸν ἐλθοῦσαι μετʼ ἀνδρείας , αὐτῆς μόνης ἀνδρείας . πιστὸς μὲν γὰρ καὶ ὑγιὴς ἐν στάσεσιν οὐκ ἄν ποτε γένοιτο ἄνευ συμπάσης ἀρετῆς · διαβάντες δʼ εὖ καὶ μαχόμενοι ἐθέλοντες ἀποθνῄσκειν ἐν ᾧ πολέμῳ φράζει Τύρταιος τῶν μισθοφόρων εἰσὶν πάμπολλοι , ὧν οἱ πλεῖστοι γίγνονται θρασεῖς καὶ ἄδικοι καὶ ὑβρισταὶ καὶ ἀφρονέστατοι σχεδὸν ἁπάντων , ἐκτὸς δή τινων εὖ μάλα ὀλίγων . ποῖ δὴ τελευτᾷ νῦν ἡμῖν οὗτος ὁ λόγος , καὶ τί φανερόν ποτε ποιῆσαι βουληθεὶς λέγει ταῦτα ; δῆλον ὅτι τόδε , ὡς παντὸς μᾶλλον καὶ ὁ τῇδε παρὰ Διὸς νομοθέτης , πᾶς τε οὗ καὶ σμικρὸν ὄφελος , οὐκ ἄλλο ἢ πρὸς τὴν μεγίστην ἀρετὴν μάλιστα βλέπων ἀεὶ θήσει τοὺς νόμους · ἔστι δέ , ὥς φησιν Θέογνις , αὕτη πιστότης ἐν τοῖς δεινοῖς , ἥν τις δικαιοσύνην ἂν τελέαν ὀνομάσειεν . ἣν δʼ αὖ Τύρταιος ἐπῄνεσεν μάλιστα , καλὴ μὲν καὶ κατὰ καιρὸν κεκοσμημένη τῷ ποιητῇ , τετάρτη μέντοι ὅμως ἀριθμῷ τε καὶ δυνάμει τοῦ τιμία εἶναι λέγοιτʼ ἂν ὀρθότατα . ὦ ξένε , τὸν νομοθέτην ἡμῶν ἀποβάλλομεν εἰς τοὺς πόρρω νομοθέτας . οὐχ ἡμεῖς γε , ὦ ἄριστε , ἀλλʼ ἡμᾶς αὐτούς , ὅταν οἰώμεθα πάντα τά τʼ ἐν Λακεδαίμονι καὶ τὰ τῇδε πρὸς τὸν πόλεμον μάλιστα βλέποντας Λυκοῦργόν τε καὶ Μίνω τίθεσθαι τὰ νόμιμα . τὸ δὲ πῶς χρῆν ἡμᾶς λέγειν ; ὥσπερ τό τε ἀληθὲς οἶμαι καὶ τὸ δίκαιον ὑπέρ γε θείας διαλεγομένους λέγειν , οὐχ ὡς πρὸς ἀρετῆς τι μόριον , καὶ ταῦτα τὸ φαυλότατον , ἐτίθει βλέπων , ἀλλὰ πρὸς πᾶσαν ἀρετήν , καὶ κατʼ εἴδη ζητεῖν αὐτῶν τοὺς νόμους οὐδʼ ἅπερ οἱ τῶν νῦν εἴδη προτιθέμενοι ζητοῦσιν .
Lemmas: τίς μήν ; ἐγώ δέ γε ἀγαθός εἰμί οὗτος ἔτι φημί ἀγαθός εἰμί καί πολύς ὁ ἐν ὁ μέγας πόλεμος γίγνομαι ἀγαθός διαφανής · ποιητής δέ καί ἐγώ μάρτυς ἔχω , Θέογνις , πολίτης ὁ ἐν Σικελία Μεγαρεύς , ὅς φημί — πιστός ἀνήρ χρυσός τε καί ἄργυρος ἀντερύομαι ἄξιος ἐν χαλεπός , Κύρνος , διχοστασία . οὗτος δή φημί ἐν πόλεμος χαλεπός ἀγαθός ἐκεῖνος πάμπολυς γίγνομαι , σχεδόν ὅσος ἀγαθός δικαιοσύνη καί σωφροσύνη καί φρόνησις εἰς αὐτός ἔρχομαι μετά ἀνδρεία , αὐτός μόνος ἀνδρεία . πιστός μέν γάρ καί ὑγιής ἐν στάσις οὐ ἄν ποτέ γίγνομαι ἄνευ σύμπας ἀρετή · διαβαίνω δέ εὖ καί μάχομαι ἐθέλω ἀποθνῄσκω ἐν ὅς πόλεμος φράζω Τύρταιος ὁ μισθοφόρος εἰμί πάμπολυς , ὅς ὁ πολύς γίγνομαι θρασύς καί ἄδικος καί ὑβριστής καί ἄφρων σχεδόν ἅπας , ἐκτός δή τις εὖ μάλα ὀλίγος . ποῖ δή τελευτάω νῦν ἐγώ οὗτος ὁ λόγος , καί τίς φανερός ποτέ ποιέω βούλομαι λέγω οὗτος ; δῆλος ὅτι ὅδε , ὡς πᾶς μάλα καί ὁ τῇδε παρά Ζεύς νομοθέτης , πᾶς τε ὅς καί μικρός ὄφελος , οὐ ἄλλος ἤ πρός ὁ μέγας ἀρετή μάλα βλέπω ἀεί τίθημι ὁ νόμος · εἰμί δέ , ὡς φημί Θέογνις , οὗτος πιστότης ἐν ὁ δεινός , ὅς τις δικαιοσύνη ἄν τέλειος ὀνομάζω . ὅς δέ αὖ Τύρταιος ἐπαινέω μάλα , καλός μέν καί κατά καιρός κοσμέω ὁ ποιητής , τέταρτος μέντοι ὅμως ἀριθμός τε καί δύναμις ὁ τίμιος εἰμί λέγω ἄν ὀρθός . ὦ ξένος , ὁ νομοθέτης ἐγώ ἀποβάλλω εἰς ὁ πρόσω νομοθέτης . οὐ ἐγώ γε , ὦ ἀγαθός , ἀλλά ἐγώ αὐτός , ὅταν οἴομαι πᾶς ὁ τε ἐν Λακεδαίμων καί ὁ τῇδε πρός ὁ πόλεμος μάλα βλέπω Λυκοῦργος τε καί Μίνως τίθημι ὁ νόμιμος . ὁ δέ πῶς χρή ἐγώ λέγω ; ὥσπερ ὁ τε ἀληθής οἴομαι καί ὁ δίκαιος ὑπέρ γε θεῖος διαλέγω λέγω , οὐ ὡς πρός ἀρετή τις μόριον , καί οὗτος ὁ φαῦλος , τίθημι βλέπω , ἀλλά πρός πᾶς ἀρετή , καί κατά εἶδος ζητέω αὐτός ὁ νόμος οὐδέ ὅς ὁ ὁ νῦν εἶδος προτίθημι ζητέω .