plato-philosophy.leges 2.662
εἶεν · τί οὖν τὸ μετὰ τοῦτʼ εἰπεῖν ἡμᾶς χρεών ; ἀνδρεῖος γὰρ δὴ καὶ ἰσχυρὸς καὶ καλὸς καὶ πλούσιος , καὶ ποιῶν ὅτιπερ ἐπιθυμοῖ τὸν βίον ἅπαντα , οὐχ ὑμῖν δοκεῖ , εἴπερ ἄδικος εἴη καὶ ὑβριστής , ἐξ ἀνάγκης αἰσχρῶς ἂν ζῆν ; ἢ τοῦτο μὲν ἴσως ἂν συγχωρήσαιτε , τό γε αἰσχρῶς ; πάνυ μὲν οὖν . τί δέ ; τὸ καὶ κακῶς ; οὐκ ἂν ἔτι τοῦθʼ ὁμοίως . τί δέ ; τὸ καὶ ἀηδῶς καὶ μὴ συμφερόντως αὑτῷ ; καὶ πῶς ἂν ταῦτά γʼ ἔτι συγχωροῖμεν ; ὅπως ; εἰ θεὸς ἡμῖν , ὡς ἔοικεν , ὦ φίλοι , δοίη τις συμφωνίαν , ὡς νῦν γε σχεδὸν ἀπᾴδομεν ἀπʼ ἀλλήλων . ἐμοὶ γὰρ δὴ φαίνεται ταῦτα οὕτως ἀναγκαῖα , ὡς οὐδέ , ὦ φίλε Κλεινία , Κρήτη νῆσος σαφῶς · καὶ νομοθέτης ὢν ταύτῃ πειρῴμην ἂν τούς τε ποιητὰς ἀναγκάζειν φθέγγεσθαι καὶ πάντας τοὺς ἐν τῇ πόλει , ζημίαν τε ὀλίγου μεγίστην ἐπιτιθείην ἄν , εἴ τις ἐν τῇ χώρᾳ φθέγξαιτο ὡς εἰσίν τινες ἄνθρωποί ποτε πονηροὶ μέν , ἡδέως δὲ ζῶντες , ἢ λυσιτελοῦντα μὲν ἄλλα ἐστὶ καὶ κερδαλέα , δικαιότερα δὲ ἄλλα , καὶ πόλλʼ ἄττʼ ἂν παρὰ τὰ νῦν λεγόμενα ὑπό τε Κρητῶν καὶ Λακεδαιμονίων , ὡς ἔοικε , καὶ δήπου καὶ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων , διάφορα πείθοιμʼ ἂν τοὺς πολίτας μοι φθέγγεσθαι . φέρε γάρ , ὦ πρὸς Διός τε καὶ Ἀπόλλωνος , ὦ ἄριστοι τῶν ἀνδρῶν , εἰ τοὺς νομοθετήσαντας ὑμῖν αὐτοὺς τούτους ἐροίμεθα θεούς · ἆρʼ ὁ δικαιότατός ἐστιν βίος ἥδιστος , ἢ δύʼ ἐστόν τινε βίω , οἷν ὁ μὲν ἥδιστος ὢν τυγχάνει , δικαιότατος δʼ ἕτερος ; εἰ δὴ δύο φαῖεν , ἐροίμεθʼ ἂν ἴσως αὐτοὺς πάλιν , εἴπερ ὀρθῶς ἐπανερωτῷμεν · ποτέρους δὲ εὐδαιμονεστέρους χρὴ λέγειν , τοὺς τὸν δικαιότατον ἢ τοὺς τὸν ἥδιστον διαβιοῦντας βίον ; εἰ μὲν δὴ φαῖεν τοὺς τὸν ἥδιστον , ἄτοπος αὐτῶν ὁ λόγος ἂν γίγνοιτο . βούλομαι δέ μοι μὴ ἐπὶ θεῶν λέγεσθαι τὸ τοιοῦτον , ἀλλʼ ἐπὶ πατέρων καὶ νομοθετῶν μᾶλλον , καί μοι τὰ ἔμπροσθεν ἠρωτημένα πατέρα τε καὶ νομοθέτην ἠρωτήσθω , ὁ δʼ εἰπέτω ὡς ὁ ζῶν τὸν ἥδιστον βίον ἐστὶν μακαριώτατος · εἶτα μετὰ ταῦτα ἔγωγʼ ἂν φαίην · ὦ πάτερ , οὐχ ὡς εὐδαιμονέστατά με ἐβούλου ζῆν ; ἀλλʼ ἀεὶ διακελευόμενος οὐδὲν ἐπαύου ζῆν με ὡς δικαιότατα .
Lemmas: εἶεν · τίς οὖν ὁ μετά οὗτος λέγω ἐγώ χρεών ; ἀνδρεῖος γάρ δή καί ἰσχυρός καί καλός καί πλούσιος , καί ποιέω ὅστις ἐπιθυμέω ὁ βίος ἅπας , οὐ σύ δοκέω , εἴπερ ἄδικος εἰμί καί ὑβριστής , ἐκ ἀνάγκη αἰσχρός ἄν ζάω ; ἤ οὗτος μέν ἴσως ἄν συγχωρέω , ὁ γε αἰσχρός ; πάνυ μέν οὖν . τίς δέ ; ὁ καί κακός ; οὐ ἄν ἔτι οὗτος ὅμοιος . τίς δέ ; ὁ καί ἀηδής καί μή συμφερόντως ἑαυτοῦ ; καί πῶς ἄν οὗτος γε ἔτι συγχωρέω ; ὅπως ; εἰ θεός ἐγώ , ὡς ἔοικα , ὦ φίλος , δίδωμι τις συμφωνία , ὡς νῦν γε σχεδόν ἀπᾴδω ἀπό ἀλλήλων . ἐγώ γάρ δή φαίνω οὗτος οὕτως ἀναγκαῖος , ὡς οὐδέ , ὦ φίλος Κλεινίας , Κρήτη νῆσος σαφής · καί νομοθέτης εἰμί οὗτος πειράω ἄν ὁ τε ποιητής ἀναγκάζω φθέγγομαι καί πᾶς ὁ ἐν ὁ πόλις , ζημία τε ὀλίγος μέγας ἐπιτίθημι ἄν , εἰ τις ἐν ὁ χώρα φθέγγομαι ὡς εἰμί τις ἄνθρωπος ποτέ πονηρός μέν , ἡδύς δέ ζάω , ἤ λυσιτελέω μέν ἄλλος εἰμί καί κερδαλέος , δίκαιος δέ ἄλλος , καί πολύς ἄττα ἄν παρά ὁ νῦν λέγω ὑπό τε Κρής καί Λακεδαιμόνιος , ὡς ἔοικα , καί δήπου καί ὁ ἄλλος ἄνθρωπος , διάφορος πείθω ἄν ὁ πολίτης ἐγώ φθέγγομαι . φέρω γάρ , ὦ πρός Ζεύς τε καί Ἀπόλλων , ὦ ἀγαθός ὁ ἀνήρ , εἰ ὁ νομοθετέω σύ αὐτός οὗτος ἐρέω θεός · ἆρα ὁ δίκαιος εἰμί βίος ἡδύς , ἤ δύο εἰμί τις βίος , ὅς ὁ μέν ἡδύς εἰμί τυγχάνω , δίκαιος δέ ἕτερος ; εἰ δή δύο φημί , ἐρέω ἄν ἴσως αὐτός πάλιν , εἴπερ ὀρθός ἐπανερωτάω · πότερος δέ εὐδαίμων χρή λέγω , ὁ ὁ δίκαιος ἤ ὁ ὁ ἡδύς διαβιόω βίος ; εἰ μέν δή φημί ὁ ὁ ἡδύς , ἄτοπος αὐτός ὁ λόγος ἄν γίγνομαι . βούλομαι δέ ἐγώ μή ἐπί θεός λέγω ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ἐπί πατήρ καί νομοθέτης μάλα , καί ἐγώ ὁ ἔμπροσθεν ἐρωτάω πατήρ τε καί νομοθέτης ἐρωτάω , ὁ δέ λέγω ὡς ὁ ζάω ὁ ἡδύς βίος εἰμί μακάριος · εἶτα μετά οὗτος ἐγώ ἄν φημί · ὦ πατήρ , οὐ ὡς εὐδαίμων ἐγώ βούλομαι ζάω ; ἀλλά ἀεί διακελεύομαι οὐδείς παύω ζάω ἐγώ ὡς δίκαιος .