plato-philosophy.leges 1.648
φόβου φάρμακον ἔσθʼ ὅστις θεὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις , ὥστε ὁπόσῳ πλέον ἂν ἐθέλῃ τις πίνειν αὐτοῦ , τοσούτῳ μᾶλλον αὐτὸν νομίζειν καθʼ ἑκάστην πόσιν δυστυχῆ γίγνεσθαι , καὶ φοβεῖσθαι τὰ παρόντα καὶ τὰ μέλλοντα αὑτῷ πάντα , καὶ τελευτῶντα εἰς πᾶν δέος ἰέναι τὸν ἀνδρειότατον ἀνθρώπων , ἐκκοιμηθέντα δὲ καὶ τοῦ πώματος ἀπαλλαγέντα πάλιν ἑκάστοτε τὸν αὐτὸν γίγνεσθαι . καὶ τί τοιοῦτον φαῖμεν ἄν , ὦ ξένε , ἐν ἀνθρώποις γεγονέναι πῶμα ; οὐδέν · εἰ δʼ οὖν ἐγένετό ποθεν , ἔσθʼ ὅτι πρὸς ἀνδρείαν ἦν ἂν νομοθέτῃ χρήσιμον ; οἷον τὸ τοιόνδε περὶ αὐτοῦ καὶ μάλα εἴχομεν ἂν αὐτῷ διαλέγεσθαι · φέρε , ὦ νομοθέτα , εἴτε Κρησὶν εἴθʼ οἱστισινοῦν νομοθετεῖς , πρῶτον μὲν τῶν πολιτῶν ἆρʼ ἂν δέξαιο βάσανον δυνατὸς εἶναι λαμβάνειν ἀνδρείας τε πέρι καὶ δειλίας ; φαίη που πᾶς ἂν δῆλον ὅτι . τί δέ ; μετʼ ἀσφαλείας καὶ ἄνευ κινδύνων μεγάλων ἢ μετὰ τῶν ἐναντίων ; καὶ τοῦτο μετὰ τῆς ἀσφαλείας συνομολογήσει πᾶς . χρῷο δʼ ἂν εἰς τοὺς φόβους τούτους ἄγων καὶ ἐλέγχων ἐν τοῖς παθήμασιν , ὥστε ἀναγκάζειν ἄφοβον γίγνεσθαι , παρακελευόμενος καὶ νουθετῶν καὶ τιμῶν , τὸν δὲ ἀτιμάζων , ὅστις σοι μὴ πείθοιτο εἶναι τοιοῦτος οἷον σὺ τάττοις ἐν πᾶσιν ; καὶ γυμνασάμενον μὲν εὖ καὶ ἀνδρείως ἀζήμιον ἀπαλλάττοις ἄν , κακῶς δέ , ζημίαν ἐπιτιθείς ; ἢ τὸ παράπαν οὐκ ἂν χρῷο , μηδὲν ἄλλο ἐγκαλῶν τῷ πώματι ; καὶ πῶς οὐκ ἂν χρῷτο , ὦ ξένε ; γυμνασία γοῦν , ὦ φίλε , παρὰ τὰ νῦν θαυμαστὴ ῥᾳστώνης ἂν εἴη καθʼ ἕνα καὶ κατʼ ὀλίγους καὶ καθʼ ὁπόσους τις ἀεὶ βούλοιτο · καὶ εἴτε τις ἄρα μόνος ἐν ἐρημίᾳ , τὸ τῆς αἰσχύνης ἐπίπροσθεν ποιούμενος , πρὶν εὖ σχεῖν ἡγούμενος ὁρᾶσθαι μὴ δεῖν , οὕτω πρὸς τοὺς φόβους γυμνάζοιτο , πῶμα μόνον ἀντὶ μυρίων πραγμάτων παρασκευαζόμενος , ὀρθῶς ἄν τι πράττοι , εἴτε τις ἑαυτῷ πιστεύων φύσει καὶ μελέτῃ καλῶς παρεσκευάσθαι , μηδὲν ὀκνοῖ μετὰ συμποτῶν πλειόνων γυμναζόμενος ἐπιδείκνυσθαι τὴν ἐν τῇ τοῦ πώματος ἀναγκαίᾳ διαφορᾷ δύναμιν ὑπερθέων καὶ κρατῶν , ὥστε ὑπʼ ἀσχημοσύνης μηδὲ ἓν σφάλλεσθαι μέγα μηδʼ ἀλλοιοῦσθαι διʼ ἀρετήν , πρὸς δὲ τὴν ἐσχάτην πόσιν ἀπαλλάττοιτο πρὶν ἀφικνεῖσθαι , τὴν πάντων ἧτταν φοβούμενος ἀνθρώπων τοῦ πώματος .
Lemmas: φόβος φάρμακον εἰμί ὅστις θεός δίδωμι ἄνθρωπος , ὥστε ὁπόσος πολύς ἄν ἐθέλω τις πίνω αὐτός , τοσοῦτος μάλα αὐτός νομίζω κατά ἕκαστος πόσις δυστυχής γίγνομαι , καί φοβέω ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω ἑαυτοῦ πᾶς , καί τελευτάω εἰς πᾶς δέος ἔρχομαι ὁ ἀνδρεῖος ἄνθρωπος , ἐκκοιμάω δέ καί ὁ πῶμα ἀπαλλάσσω πάλιν ἑκάστοτε ὁ αὐτός γίγνομαι . καί τίς τοιοῦτος φημί ἄν , ὦ ξένος , ἐν ἄνθρωπος γίγνομαι πῶμα ; οὐδείς · εἰ δέ οὖν γίγνομαι ποθεν , εἰμί ὅτι πρός ἀνδρεία εἰμί ἄν νομοθέτης χρήσιμος ; οἷος ὁ τοιόσδε περί αὐτός καί μάλα ἔχω ἄν αὐτός διαλέγω · φέρω , ὦ νομοθέτης , εἴτε Κρής εἴτε ὅστις νομοθετέω , πρῶτος μέν ὁ πολίτης ἆρα ἄν δέχομαι βάσανος δυνατός εἰμί λαμβάνω ἀνδρεία τε περί καί δειλία ; φημί που πᾶς ἄν δῆλος ὅτι . τίς δέ ; μετά ἀσφάλεια καί ἄνευ κίνδυνος μέγας ἤ μετά ὁ ἐναντίος ; καί οὗτος μετά ὁ ἀσφάλεια συνομολογέω πᾶς . χράω δέ ἄν εἰς ὁ φόβος οὗτος ἄγω καί ἐλέγχω ἐν ὁ πάθημα , ὥστε ἀναγκάζω ἄφοβος γίγνομαι , παρακελεύομαι καί νουθετέω καί τιμάω , ὁ δέ ἀτιμάζω , ὅστις σύ μή πείθω εἰμί τοιοῦτος οἷος σύ τάσσω ἐν πᾶς ; καί γυμνάζω μέν εὖ καί ἀνδρεῖος ἀζήμιος ἀπαλλάσσω ἄν , κακός δέ , ζημία ἐπιτίθημι ; ἤ ὁ παράπαν οὐ ἄν χράω , μηδείς ἄλλος ἐγκαλέω ὁ πῶμα ; καί πῶς οὐ ἄν χράω , ὦ ξένος ; γυμνασία γοῦν , ὦ φίλος , παρά ὁ νῦν θαυμαστός ῥᾳστώνη ἄν εἰμί κατά εἷς καί κατά ὀλίγος καί κατά ὁπόσος τις ἀεί βούλομαι · καί εἴτε τις ἄρα μόνος ἐν ἐρημία , ὁ ὁ αἰσχύνη ἐπίπροσθεν ποιέω , πρίν εὖ ἔχω ἡγέομαι ὁράω μή δέω , οὕτως πρός ὁ φόβος γυμνάζω , πῶμα μόνος ἀντί μυρίος πρᾶγμα παρασκευάζω , ὀρθός ἄν τις πράσσω , εἴτε τις ἑαυτοῦ πιστεύω φύσις καί μελέτη καλός παρασκευάζω , μηδείς ὀκνέω μετά συμπότης πολύς γυμνάζω ἐπιδείκνυμι ὁ ἐν ὁ ὁ πῶμα ἀναγκαῖος διαφορά δύναμις ὑπερθέω καί κρατέω , ὥστε ὑπό ἀσχημοσύνη μηδέ εἷς σφάλλω μέγας μηδέ ἀλλοιόω διά ἀρετή , πρός δέ ὁ ἔσχατος πόσις ἀπαλλάσσω πρίν ἀφικνέομαι , ὁ πᾶς ἧσσα φοβέω ἄνθρωπος ὁ πῶμα .