plato-philosophy.leges 8.829
πρὸς τούτοις δὲ διάνοιαν χρὴ σχεῖν τοὺς διαιρήσοντας ἱκανῶς ταῦτα τοιάνδε , ὡς ἔσθʼ ἡμῖν ἡ πόλις οἵαν οὐκ ἄν τις ἑτέραν εὕροι τῶν νῦν περὶ χρόνου σχολῆς καὶ τῶν ἀναγκαίων ἐξουσίας , δεῖ δὲ αὐτήν , καθάπερ ἕνα ἄνθρωπον , ζῆν εὖ · τοῖς δὲ εὐδαιμόνως ζῶσιν ὑπάρχειν ἀνάγκη πρῶτον τὸ μήθʼ ἑαυτοὺς ἀδικεῖν μήτε ὑφʼ ἑτέρων αὐτοὺς ἀδικεῖσθαι . τούτοιν δὲ τὸ μὲν οὐ πάνυ χαλεπόν , τοῦ δὲ μὴ ἀδικεῖσθαι κτήσασθαι δύναμιν παγχάλεπον , καὶ οὐκ ἔστιν αὐτὸ τελέως σχεῖν ἄλλως ἢ τελέως γενόμενον ἀγαθόν · ταὐτὸν δὴ τοῦτο ἔστι καὶ πόλει ὑπάρχειν , γενομένῃ μὲν ἀγαθῇ βίος εἰρηνικός , πολεμικὸς δὲ ἔξωθέν τε καὶ ἔνδοθεν , ἂν ᾖ κακή . τούτων δὲ ταύτῃ σχεδὸν ἐχόντων , οὐκ ἐν πολέμῳ τὸν πόλεμον ἑκάστοις γυμναστέον , ἀλλʼ ἐν τῷ τῆς εἰρήνης βίῳ . δεῖ τοίνυν πόλιν ἑκάστου μηνὸς νοῦν κεκτημένην στρατεύεσθαι μὴ ἔλαττον μιᾶς ἡμέρας , πλείους δέ , ὡς ἂν καὶ τοῖς ἄρχουσιν συνδοκῇ , μηδὲν χειμῶνας ἢ καύματα διευλαβουμένους , αὐτούς τε ἅμα καὶ γυναῖκας καὶ παῖδας , ὅταν ὡς πανδημίαν ἐξάγειν δόξῃ τοῖς ἄρχουσιν , τοτὲ δὲ καὶ κατὰ μέρη · καί τινας ἀεὶ παιδιὰς μηχανᾶσθαι καλὰς ἅμα θυσίαις , ὅπως ἂν γίγνωνται μάχαι τινὲς ἑορταστικαί , μιμούμεναι τὰς πολεμικὰς ὅτι μάλιστα ἐναργῶς μάχας . νικητήρια δὲ καὶ ἀριστεῖα ἑκάστοισι τούτων δεῖ διανέμειν ἐγκώμιά τε καὶ ψόγους ποιεῖν ἀλλήλοις , ὁποῖός τις ἂν ἕκαστος γίγνηται κατά τε τοὺς ἀγῶνας ἐν παντί τε αὖ τῷ βίῳ , τόν τε ἄριστον δοκοῦντα εἶναι κοσμοῦντας καὶ τὸν μὴ ψέγοντας . ποιητὴς δὲ ἔστω τῶν τοιούτων μὴ ἅπας , ἀλλὰ γεγονὼς πρῶτον μὲν μὴ ἔλαττον πεντήκοντα ἐτῶν , μηδʼ αὖ τῶν ὁπόσοι ποίησιν μὲν καὶ μοῦσαν ἱκανῶς κεκτημένοι ἐν αὑτοῖς εἰσιν , καλὸν δὲ ἔργον καὶ ἐπιφανὲς μηδὲν δράσαντες πώποτε · ὅσοι δὲ ἀγαθοί τε αὐτοὶ καὶ τίμιοι ἐν τῇ πόλει , ἔργων ὄντες δημιουργοὶ καλῶν , τὰ τῶν τοιούτων ᾀδέσθω ποιήματα , ἐὰν καὶ μὴ μουσικὰ πεφύκῃ . κρίσις δὲ αὐτῶν ἔστω παρά τε τῷ παιδευτῇ καὶ τοῖς ἄλλοις νομοφύλαξι , τοῦτο ἀποδιδόντων αὐτοῖς γέρας , παρρησίαν ἐν μούσαις εἶναι μόνοις , τοῖς δὲ ἄλλοις μηδεμίαν ἐξουσίαν γίγνεσθαι , μηδέ τινα τολμᾶν ᾄδειν ἀδόκιμον μοῦσαν μὴ κρινάντων τῶν νομοφυλάκων , μηδʼ ἂν ἡδίων ᾖ τῶν Θαμύρου τε καὶ Ὀρφείων ὕμνων , ἀλλʼ ὅσα τε ἱερὰ κριθέντα ποιήματα ἐδόθη τοῖς θεοῖς , καὶ ὅσα ἀγαθῶν ὄντων ἀνδρῶν ψέγοντα ἢ ἐπαινοῦντά τινας ἐκρίθη μετρίως δρᾶν τὸ τοιοῦτον . τὰ αὐτὰ δὲ λέγω στρατείας τε πέρι καὶ τῆς ἐν ποιήσεσι παρρησίας γυναιξί τε καὶ ἀνδράσιν ὁμοίως γίγνεσθαι δεῖν .
Lemmas: πρός οὗτος δέ διάνοια χρή ἔχω ὁ διαιρέω ἱκανός οὗτος τοιόσδε , ὡς εἰμί ἐγώ ὁ πόλις οἷος οὐ ἄν τις ἕτερος εὑρίσκω ὁ νῦν περί χρόνος σχολή καί ὁ ἀναγκαῖος ἐξουσία , δέω δέ αὐτός , καθά εἷς ἄνθρωπος , ζάω εὖ · ὁ δέ εὐδαίμων ζάω ὑπάρχω ἀνάγκη πρῶτος ὁ μήτε ἑαυτοῦ ἀδικέω μήτε ὑπό ἕτερος αὐτός ἀδικέω . οὗτος δέ ὁ μέν οὐ πάνυ χαλεπός , ὁ δέ μή ἀδικέω κτάομαι δύναμις παγχάλεπος , καί οὐ εἰμί αὐτός τέλειος ἔχω ἄλλος ἤ τέλειος γίγνομαι ἀγαθός · αὐτός δή οὗτος εἰμί καί πόλις ὑπάρχω , γίγνομαι μέν ἀγαθός βίος εἰρηνικός , πολεμικός δέ ἔξωθεν τε καί ἔνδοθεν , ἐάν εἰμί κακός . οὗτος δέ ταύτῃ σχεδόν ἔχω , οὐ ἐν πόλεμος ὁ πόλεμος ἕκαστος γυμνάζω , ἀλλά ἐν ὁ ὁ εἰρήνη βίος . δέω τοίνυν πόλις ἕκαστος μείς νόος κτάομαι στρατεύω μή ἐλαχύς εἷς ἡμέρα , πολύς δέ , ὡς ἄν καί ὁ ἄρχω συνδοκέω , μηδείς χειμών ἤ καῦμα διευλαβέομαι , αὐτός τε ἅμα καί γυνή καί παῖς , ὅταν ὡς πανδημία ἐξάγω δοκέω ὁ ἄρχω , τότε δέ καί κατά μέρος · καί τις ἀεί παιδιά μηχανάομαι καλός ἅμα θυσία , ὅπως ἄν γίγνομαι μάχη τις ἑορταστικός , μιμέομαι ὁ πολεμικός ὅτι μάλα ἐναργής μάχη . νικητήριος δέ καί ἀριστεῖα ἕκαστος οὗτος δέω διανέμω ἐγκώμιον τε καί ψόγος ποιέω ἀλλήλων , ὁποῖος τις ἄν ἕκαστος γίγνομαι κατά τε ὁ ἀγών ἐν πᾶς τε αὖ ὁ βίος , ὁ τε ἀγαθός δοκέω εἰμί κοσμέω καί ὁ μή ψέγω . ποιητής δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος μή ἅπας , ἀλλά γίγνομαι πρῶτος μέν μή ἐλαχύς πεντήκοντα ἔτος , μηδέ αὖ ὁ ὁπόσος ποίησις μέν καί μοῦσα ἱκανός κτάομαι ἐν ἑαυτοῦ εἰμί , καλός δέ ἔργον καί ἐπιφανής μηδείς δράω πώποτε · ὅσος δέ ἀγαθός τε αὐτός καί τίμιος ἐν ὁ πόλις , ἔργον εἰμί δημιουργός καλός , ὁ ὁ τοιοῦτος ἀείδω ποίημα , ἐάν καί μή μουσικός φύζω . κρίσις δέ αὐτός εἰμί παρά τε ὁ παιδευτής καί ὁ ἄλλος νομοφύλαξ , οὗτος ἀποδίδωμι αὐτός γέρας , παρρησία ἐν μοῦσα εἰμί μόνος , ὁ δέ ἄλλος μηδείς ἐξουσία γίγνομαι , μηδέ τις τολμάω ἀείδω ἀδόκιμος μοῦσα μή κρίνω ὁ νομοφύλαξ , μηδέ ἐάν ἡδύς εἰμί ὁ Θαμύρας τε καί Ὀρφεῖος ὕμνος , ἀλλά ὅσος τε ἱερός κρίνω ποίημα δίδωμι ὁ θεός , καί ὅσος ἀγαθός εἰμί ἀνήρ ψέγω ἤ ἐπαινέω τις κρίνω μέτριος δράω ὁ τοιοῦτος . ὁ αὐτός δέ λέγω στρατεία τε περί καί ὁ ἐν ποίησις παρρησία γυνή τε καί ἀνήρ ὅμοιος γίγνομαι δέω .