plato-philosophy.leges 1.637
λέγεται μὲν ταῦτα , ὦ ξένε , καλῶς πως · οὐ μὴν ἀλλʼ ἀφασία γʼ ἡμᾶς λαμβάνει τί ποτε χρὴ λέγειν πρὸς ταῦτα , ὅμως δʼ ἔμοιγε ὀρθῶς δοκεῖ τὸ τὰς ἡδονὰς φεύγειν διακελεύεσθαι τόν γε ἐν Λακεδαίμονι νομοθέτην , περὶ δὲ τῶν ἐν Κνωσῷ νόμων ὅδε , ἂν ἐθέλῃ , βοηθήσει . τὰ δʼ ἐν Σπάρτῃ κάλλιστʼ ἀνθρώπων δοκεῖ μοι κεῖσθαι τὰ περὶ τὰς ἡδονάς · οὗ γὰρ μάλιστʼ ἄνθρωποι καὶ μεγίσταις προσπίπτουσιν ἡδοναῖς καὶ ὕβρεσι καὶ ἀνοίᾳ πάσῃ , τοῦτʼ ἐξέβαλεν ὁ νόμος ἡμῶν ἐκ τῆς χώρας συμπάσης , καὶ οὔτʼ ἂν ἐπʼ ἀγρῶν ἴδοις , οὔτʼ ἐν ἄστεσιν ὅσων Σπαρτιάταις μέλει , συμπόσια οὐδʼ ὁπόσα τούτοις συνεπόμενα πάσας ἡδονὰς κινεῖ κατὰ δύναμιν , οὐδʼ ἔστιν ὅστις ἂν ἀπαντῶν κωμάζοντί τινι μετὰ μέθης οὐκ ἂν τὴν μεγίστην δίκην εὐθὺς ἐπιθείη , καὶ οὐδʼ ἂν Διονύσια πρόφασιν ἔχοντʼ αὐτὸν λύσαιτο , ὥσπερ ἐν ἁμάξαις εἶδόν ποτε παρʼ ὑμῖν ἐγώ , καὶ ἐν Τάραντι δὲ παρὰ τοῖς ἡμετέροις ἀποίκοις πᾶσαν ἐθεασάμην τὴν πόλιν περὶ τὰ Διονύσια μεθύουσαν · παρʼ ἡμῖν δʼ οὐκ ἔστʼ οὐδὲν τοιοῦτον . ὦ Λακεδαιμόνιε ξένε , ἐπαινετὰ μὲν πάντʼ ἐστὶν τὰ τοιαῦτα , ὅπου τινὲς ἔνεισιν καρτερήσεις , ὅπου δὲ ἀνεῖνται , βλακικώτερα · ταχὺ γάρ σου λάβοιτʼ ἄν τις τῶν παρʼ ἡμῶν ἀμυνόμενος , δεικνὺς τὴν τῶν γυναικῶν παρʼ ὑμῖν ἄνεσιν . ἅπασιν δὴ τοῖς τοιούτοις , καὶ ἐν Τάραντι καὶ παρʼ ἡμῖν καὶ παρʼ ὑμῖν δέ , μία ἀπόκρισις ἀπολύεσθαι δοκεῖ τοῦ μὴ κακῶς ἔχειν ἀλλʼ ὀρθῶς · πᾶς γὰρ ἀποκρινόμενος ἐρεῖ θαυμάζοντι ξένῳ , τὴν παρʼ αὐτοῖς ἀήθειαν ὁρῶντι , μὴ θαύμαζε , ὦ ξένε · νόμος ἔσθʼ ἡμῖν οὗτος , ἴσως δʼ ὑμῖν περὶ αὐτῶν τούτων ἕτερος . ἡμῖν δʼ ἐστὶ νῦν , ὦ φίλοι ἄνδρες , οὐ περὶ τῶν ἀνθρώπων τῶν ἄλλων ὁ λόγος , ἀλλὰ περὶ τῶν νομοθετῶν αὐτῶν κακίας τε καὶ ἀρετῆς . ἔτι γὰρ οὖν εἴπωμεν πλείω περὶ ἁπάσης μέθης · οὐ γὰρ σμικρόν ἐστιν τὸ ἐπιτήδευμα οὐδὲ φαύλου διαγνῶναι νομοθέτου . λέγω δʼ οὐκ οἴνου περὶ πόσεως τὸ παράπαν ἢ μή , μέθης δὲ αὐτῆς πέρι , πότερον ὥσπερ Σκύθαι χρῶνται καὶ Πέρσαι χρηστέον , καὶ ἔτι Καρχηδόνιοι καὶ Κελτοὶ καὶ Ἴβηρες καὶ Θρᾷκες , πολεμικὰ σύμπαντα ὄντα ταῦτα γένη , ἢ καθάπερ ὑμεῖς · ὑμεῖς μὲν γάρ , ὅπερ λέγεις , τὸ παράπαν ἀπέχεσθε , Σκύθαι δὲ καὶ Θρᾷκες ἀκράτῳ παντάπασι χρώμενοι , γυναῖκές τε καὶ αὐτοί , καὶ κατὰ τῶν ἱματίων καταχεόμενοι , καλὸν καὶ εὔδαιμον ἐπιτήδευμα ἐπιτηδεύειν νενομίκασι . Πέρσαι δὲ σφόδρα μὲν χρῶνται καὶ ταῖς ἄλλαις τρυφαῖς ἃς ὑμεῖς ἀποβάλλετε , ἐν τάξει δὲ μᾶλλον τούτων .
Lemmas: λέγω μέν οὗτος , ὦ ξένος , καλός πως · οὐ μήν ἀλλά ἀφασία γε ἐγώ λαμβάνω τίς ποτέ χρή λέγω πρός οὗτος , ὅμως δέ ἐγώ ὀρθός δοκέω ὁ ὁ ἡδονή φεύγω διακελεύομαι ὁ γε ἐν Λακεδαίμων νομοθέτης , περί δέ ὁ ἐν Κνωσός νόμος ὅδε , ἐάν ἐθέλω , βοηθέω . ὁ δέ ἐν Σπάρτη καλός ἄνθρωπος δοκέω ἐγώ κεῖμαι ὁ περί ὁ ἡδονή · οὗ γάρ μάλα ἄνθρωπος καί μέγας προσπίπτω ἡδονή καί ὕβρις καί ἄνοια πᾶς , οὗτος ἐκβάλλω ὁ νόμος ἐγώ ἐκ ὁ χώρα σύμπας , καί οὔτε ἄν ἐπί ἀγρός ὁράω , οὔτε ἐν ἄστυ ὅσος Σπαρτιάτης μέλω , συμπόσιον οὐδέ ὁπόσος οὗτος συνέπομαι πᾶς ἡδονή κινέω κατά δύναμις , οὐδέ εἰμί ὅστις ἄν ἀπαντάω κωμάζω τις μετά μέθη οὐ ἄν ὁ μέγας δίκη εὐθύς ἐπιτίθημι , καί οὐδέ ἄν Διονύσια πρόφασις ἔχω αὐτός λύω , ὥσπερ ἐν ἄμαξα ὁράω ποτέ παρά σύ ἐγώ , καί ἐν Τάρας δέ παρά ὁ ἡμέτερος ἄποικος πᾶς θεάομαι ὁ πόλις περί ὁ Διονύσιος μεθύω · παρά ἐγώ δέ οὐ εἰμί οὐδείς τοιοῦτος . ὦ Λακεδαιμόνιος ξένος , ἐπαινετός μέν πᾶς εἰμί ὁ τοιοῦτος , ὅπου τις ἔνειμι καρτέρησις , ὅπου δέ ἀνίημι , βλακικός · ταχύς γάρ σύ λαμβάνω ἄν τις ὁ παρά ἐγώ ἀμύνω , δείκνυμι ὁ ὁ γυνή παρά σύ ἄνεσις . ἅπας δή ὁ τοιοῦτος , καί ἐν Τάρας καί παρά ἐγώ καί παρά σύ δέ , εἷς ἀπόκρισις ἀπολύω δοκέω ὁ μή κακός ἔχω ἀλλά ὀρθός · πᾶς γάρ ἀποκρίνω λέγω θαυμάζω ξένος , ὁ παρά αὐτός ἀήθεια ὁράω , μή θαυμάζω , ὦ ξένος · νόμος εἰμί ἐγώ οὗτος , ἴσως δέ σύ περί αὐτός οὗτος ἕτερος . ἐγώ δέ εἰμί νῦν , ὦ φίλος ἀνήρ , οὐ περί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἄλλος ὁ λόγος , ἀλλά περί ὁ νομοθέτης αὐτός κακία τε καί ἀρετή . ἔτι γάρ οὖν λέγω πολύς περί ἅπας μέθη · οὐ γάρ μικρός εἰμί ὁ ἐπιτήδευμα οὐδέ φαῦλος διαγιγνώσκω νομοθέτης . λέγω δέ οὐ οἶνος περί πόσις ὁ παράπαν ἤ μή , μέθη δέ αὐτός περί , πότερος ὥσπερ Σκύθης χράω καί Πέρσης χράω , καί ἔτι Καρχηδόνιος καί Κελτοί καί Ἴβηρ καί Θρᾷξ , πολεμικός σύμπας εἰμί οὗτος γένος , ἤ καθά σύ · σύ μέν γάρ , ὅς λέγω , ὁ παράπαν ἀπέχω , Σκύθης δέ καί Θρᾷξ ἄκρατος παντάπασι χράω , γυνή τε καί αὐτός , καί κατά ὁ ἱμάτιον κατηχέω , καλός καί εὐδαίμων ἐπιτήδευμα ἐπιτηδεύω νομίζω . Πέρσης δέ σφόδρα μέν χράω καί ὁ ἄλλος τρυφή ὅς σύ ἀποβάλλω , ἐν τάξις δέ μάλα οὗτος .