plato-philosophy.leges 3.687
οὐκοῦν ὀρθὸν καὶ τοῦτο ; ἢ πῶς λέγεις ; σκόπει δὴ ποῖ βλέπων ὁ τὸν ἔπαινον τοῦτον περὶ ἑκάστου τιθέμενος ὀρθῶς λέγει · πρῶτον δὲ περὶ αὐτοῦ τοῦ νῦν λεγομένου , πῶς , εἰ κατὰ τρόπον ἠπιστήθησαν τάξαι τὸ στρατόπεδον οἱ τότε διακοσμοῦντες , τοῦ καιροῦ πως ἂν ἔτυχον ; ἆρʼ οὐκ εἰ συνέστησάν τε ἀσφαλῶς αὐτὸ διέσῳζόν τε εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον , ὥστε αὐτούς τε ἐλευθέρους εἶναι καὶ ἄλλων ἄρχοντας ὧν βουληθεῖεν , καὶ ὅλως ἐν ἀνθρώποις πᾶσι καὶ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις πράττειν ὅτι ἐπιθυμοῖεν αὐτοί τε καὶ οἱ ἔκγονοι ; μῶν οὐ τούτων χάριν ἐπαινοῖεν ἄν ; πάνυ μὲν οὖν . ἆρʼ οὖν καὶ ὃς ἂν ἰδὼν πλοῦτον μέγαν ἢ τιμὰς διαφερούσας γένους , ἢ καὶ ὁτιοῦν τῶν τοιούτων , εἴπῃ ταὐτὰ ταῦτα , πρὸς τοῦτο βλέπων εἶπεν , ὡς διὰ τοῦτο αὐτῷ γενησόμενα ὧν ἂν ἐπιθυμῇ πάντα ἢ τὰ πλεῖστα καὶ ὅσα ἀξιώτατα λόγου ; ἔοικε γοῦν . φέρε δή , πάντων ἀνθρώπων ἐστὶ κοινὸν ἐπιθύμημα ἕν τι τὸ νῦν ὑπὸ τοῦ λόγου δηλούμενον , ὡς αὐτός φησιν ὁ λόγος ; τὸ ποῖον ; τὸ κατὰ τὴν τῆς αὑτοῦ ψυχῆς ἐπίταξιν τὰ γιγνόμενα γίγνεσθαι , μάλιστα μὲν ἅπαντα , εἰ δὲ μή , τά γε ἀνθρώπινα . τί μήν ; οὐκοῦν ἐπείπερ βουλόμεθα πάντες τὸ τοιοῦτον ἀεί , παῖδές τε ὄντες καὶ ἄνδρες πρεσβῦται , τοῦτʼ αὐτὸ καὶ εὐχοίμεθʼ ἂν ἀναγκαίως διὰ τέλους ; πῶς δʼ οὔ ; καὶ μὴν τοῖς γε φίλοις που συνευχοίμεθʼ ἂν ταῦτα ἅπερ ἐκεῖνοι ἑαυτοῖσιν . τί μήν ; φίλος μὲν ὑὸς πατρί , παῖς ὢν ἀνδρί . πῶς δʼ οὔ ; καὶ μὴν ὧν γʼ ὁ παῖς εὔχεται ἑαυτῷ γίγνεσθαι , πολλὰ ὁ πατὴρ ἀπεύξαιτʼ ἂν τοῖς θεοῖς μηδαμῶς κατὰ τὰς τοῦ ὑέος εὐχὰς γίγνεσθαι . ὅταν ἀνόητος ὢν καὶ ἔτι νέος εὔχηται , λέγεις ; καὶ ὅταν γε ὁ πατὴρ ὢν γέρων ἢ καὶ σφόδρα νεανίας , μηδὲν τῶν καλῶν καὶ τῶν δικαίων γιγνώσκων , εὔχηται μάλα προθύμως ἐν παθήμασιν ἀδελφοῖς ὢν τοῖς γενομένοις Θησεῖ πρὸς τὸν δυστυχῶς τελευτήσαντα Ἱππόλυτον , ὁ δὲ παῖς γιγνώσκῃ , τότε , δοκεῖς , παῖς πατρὶ συνεύξεται ; μανθάνω ὃ λέγεις . λέγειν γάρ μοι δοκεῖς ὡς οὐ τοῦτο εὐκτέον οὐδὲ ἐπεικτέον , ἕπεσθαι πάντα τῇ ἑαυτοῦ βουλήσει , τὴν βούλησιν δὲ πολὺ μᾶλλον τῇ ἑαυτοῦ φρονήσει · τοῦτο δὲ καὶ πόλιν καὶ ἕνα ἡμῶν ἕκαστον καὶ εὔχεσθαι δεῖν καὶ σπεύδειν , ὅπως νοῦν ἕξει .
Lemmas: οὐκοῦν ὀρθός καί οὗτος ; ἤ πῶς λέγω ; σκοπέω δή ποῖ βλέπω ὁ ὁ ἔπαινος οὗτος περί ἕκαστος τίθημι ὀρθός λέγω · πρῶτος δέ περί αὐτός ὁ νῦν λέγω , πῶς , εἰ κατά τρόπος ἐπίσταμαι τάσσω ὁ στρατόπεδον ὁ τότε διακοσμέω , ὁ καιρός πως ἄν τυγχάνω ; ἆρα οὐ εἰ συνίστημι τε ἀσφαλής αὐτός διασῴζω τε εἰς ὁ ἀεί χρόνος , ὥστε αὐτός τε ἐλεύθερος εἰμί καί ἄλλος ἄρχω ὅς βούλομαι , καί ὅλος ἐν ἄνθρωπος πᾶς καί Ἕλλην καί βάρβαρος πράσσω ὅτι ἐπιθυμέω αὐτός τε καί ὁ ἔκγονος ; μῶν οὐ οὗτος χάριν ἐπαινέω ἄν ; πάνυ μέν οὖν . ἆρα οὖν καί ὅς ἄν ὁράω πλοῦτος μέγας ἤ τιμή διαφέρω γένος , ἤ καί ὁστισοῦν ὁ τοιοῦτος , λέγω αὐτός οὗτος , πρός οὗτος βλέπω λέγω , ὡς διά οὗτος αὐτός γίγνομαι ὅς ἄν ἐπιθυμέω πᾶς ἤ ὁ πολύς καί ὅσος ἄξιος λόγος ; ἔοικα γοῦν . φέρω δή , πᾶς ἄνθρωπος εἰμί κοινός ἐπιθύμημα εἷς τις ὁ νῦν ὑπό ὁ λόγος δηλέομαι , ὡς αὐτός φημί ὁ λόγος ; ὁ ποῖος ; ὁ κατά ὁ ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἐπίταξις ὁ γίγνομαι γίγνομαι , μάλα μέν ἅπας , εἰ δέ μή , ὁ γε ἀνθρώπινος . τίς μήν ; οὐκοῦν ἐπεί βούλομαι πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀεί , παῖς τε εἰμί καί ἀνήρ πρεσβύτης , οὗτος αὐτός καί εὔχομαι ἄν ἀναγκαῖος διά τέλος ; πῶς δέ οὐ ; καί μήν ὁ γε φίλος που συνεύχομαι ἄν οὗτος ὅς ἐκεῖνος ἑαυτοῦ . τίς μήν ; φίλος μέν ὗς πατήρ , παῖς εἰμί ἀνήρ . πῶς δέ οὐ ; καί μήν ὅς γε ὁ παῖς εὔχομαι ἑαυτοῦ γίγνομαι , πολύς ὁ πατήρ ἀπεύχομαι ἄν ὁ θεός μηδαμῶς κατά ὁ ὁ υἱός εὐχή γίγνομαι . ὅταν ἀνόητος εἰμί καί ἔτι νέος εὔχομαι , λέγω ; καί ὅταν γε ὁ πατήρ εἰμί γέρων ἤ καί σφόδρα νεανίας , μηδείς ὁ καλός καί ὁ δίκαιος γιγνώσκω , εὔχομαι μάλα πρόθυμος ἐν πάθημα ἀδελφός εἰμί ὁ γίγνομαι Θησεύς πρός ὁ δυστυχής τελευτάω Ἱππόλυτος , ὁ δέ παῖς γιγνώσκω , τότε , δοκέω , παῖς πατήρ συνεύχομαι ; μανθάνω ὅς λέγω . λέγω γάρ ἐγώ δοκέω ὡς οὐ οὗτος εὐκτέον οὐδέ ἐπεικτέον , ἕπομαι πᾶς ὁ ἑαυτοῦ βούλησις , ὁ βούλησις δέ πολύς μάλα ὁ ἑαυτοῦ φρόνησις · οὗτος δέ καί πόλις καί εἷς ἐγώ ἕκαστος καί εὔχομαι δέω καί σπεύδω , ὅπως νόος ἔχω .