plato-philosophy.leges 7.793
οὐδὲν δεῖ σε , ὦ ξένε , Μέγιλλον ἀνερωτᾶν πότερος ἡμῶν ὀρθότερον εἴρηκεν · ἐγὼ γὰρ αὐτός σοι συγχωρῶ τὸν λύπης τε καὶ ἡδονῆς ἀκράτου βίον φεύγειν δεῖν πάντας , μέσον δέ τινα τέμνειν ἀεί . καλῶς τοίνυν εἴρηκάς τε καὶ ἀκήκοας ἅμα . μάλα μὲν οὖν ὀρθῶς , ὦ Κλεινία . τόδε τοίνυν ἐπὶ τούτοις τρεῖς ὄντες διανοηθῶμεν . τὸ ποῖον ; ὅτι ταῦτʼ ἔστιν πάντα , ὅσα νῦν διεξερχόμεθα , τὰ καλούμενα ὑπὸ τῶν πολλῶν ἄγραφα νόμιμα · καὶ οὓς πατρίους νόμους ἐπονομάζουσιν , οὐκ ἄλλα ἐστὶν ἢ τὰ τοιαῦτα σύμπαντα . καὶ ἔτι γε ὁ νυνδὴ λόγος ἡμῖν ἐπιχυθείς , ὡς οὔτε νόμους δεῖ προσαγορεύειν αὐτὰ οὔτε ἄρρητα ἐᾶν , εἴρηται καλῶς · δεσμοὶ γὰρ οὗτοι πάσης εἰσὶν πολιτείας , μεταξὺ πάντων ὄντες τῶν ἐν γράμμασιν τεθέντων τε καὶ κειμένων καὶ τῶν ἔτι θησομένων , ἀτεχνῶς οἷον πάτρια καὶ παντάπασιν ἀρχαῖα νόμιμα , ἃ καλῶς μὲν τεθέντα καὶ ἐθισθέντα πάσῃ σωτηρίᾳ περικαλύψαντα ἔχει τοὺς τότε γραφέντας νόμους , ἂν δʼ ἐκτὸς τοῦ καλοῦ βαίνῃ πλημμελῶς , οἷον τεκτόνων ἐν οἰκοδομήμασιν ἐρείσματα ἐκ μέσου ὑπορρέοντα , συμπίπτειν εἰς ταὐτὸν ποιεῖ τὰ σύμπαντα , κεῖσθαί τε ἄλλα ὑφʼ ἑτέρων , αὐτά τε καὶ τὰ καλῶς ὕστερον ἐποικοδομηθέντα , τῶν ἀρχαίων ὑποπεσόντων . ἃ δὴ διανοουμένους ἡμᾶς , ὦ Κλεινία , σοὶ δεῖ τὴν πόλιν καινὴν οὖσαν πάντῃ συνδεῖν , μήτε μέγα μήτε σμικρὸν παραλιπόντας εἰς δύναμιν ὅσα νόμους ἢ ἔθη τις ἢ ἐπιτηδεύματα καλεῖ · πᾶσι γὰρ τοῖς τοιούτοις πόλις συνδεῖται , ἄνευ δὲ ἀλλήλων ἑκάτερα τούτων οὐκ ἔστιν μόνιμα , ὥστε οὐ χρὴ θαυμάζειν ἐὰν ἡμῖν πολλὰ ἅμα καὶ σμικρὰ δοκούντων εἶναι νόμιμα ἢ καὶ ἐθίσματα ἐπιρρέοντα μακροτέρους ποιῇ τοὺς νόμους . ἀλλʼ ὀρθῶς σύ γε λέγεις , ἡμεῖς τε οὕτω διανοησόμεθα . εἰς μὲν τοίνυν τὴν τοῦ τρίʼ ἔτη γεγονότος ἡλικίαν , κόρου καὶ κόρης , ταῦτα εἴ τις ἀκριβῶς ἀποτελοῖ καὶ μὴ παρέργως τοῖς εἰρημένοις χρῷτο , οὐ σμικρὰ εἰς ὠφελίαν γίγνοιτʼ ἂν τοῖς νεωστὶ τρεφομένοις ·
Lemmas: οὐδείς δέω σύ , ὦ ξένος , Μέγιλλος ἀνερωτάω πότερος ἐγώ ὀρθός λέγω · ἐγώ γάρ αὐτός σύ συγχωρέω ὁ λύπη τε καί ἡδονή ἄκρατος βίος φεύγω δέω πᾶς , μέσος δέ τις τέμνω ἀεί . καλός τοίνυν λέγω τε καί ἀκούω ἅμα . μάλα μέν οὖν ὀρθός , ὦ Κλεινίας . ὅδε τοίνυν ἐπί οὗτος τρεῖς εἰμί διανοέω . ὁ ποῖος ; ὅτι οὗτος εἰμί πᾶς , ὅσος νῦν διεξέρχομαι , ὁ καλέω ὑπό ὁ πολύς ἄγραφος νόμιμος · καί ὅς πάτριος νόμος ἐπονομάζω , οὐ ἄλλος εἰμί ἤ ὁ τοιοῦτος σύμπας . καί ἔτι γε ὁ νυνδί λόγος ἐγώ ἐπιχέω , ὡς οὔτε νόμος δέω προσαγορεύω αὐτός οὔτε ἄρρητος ἐάω , λέγω καλός · δεσμός γάρ οὗτος πᾶς εἰμί πολιτεία , μεταξύ πᾶς εἰμί ὁ ἐν γράμμα τίθημι τε καί κεῖμαι καί ὁ ἔτι τίθημι , ἄτεχνος οἷος πάτριος καί παντάπασι ἀρχαῖος νόμιμος , ὅς καλός μέν τίθημι καί ἐθίζω πᾶς σωτηρία περικαλύπτω ἔχω ὁ τότε γράφω νόμος , ἐάν δέ ἐκτός ὁ καλός βαίνω πλημμελής , οἷος τέκτων ἐν οἰκοδόμημα ἔρεισμα ἐκ μέσος ὑπορρέω , συμπίπτω εἰς αὐτός ποιέω ὁ σύμπας , κεῖμαι τε ἄλλος ὑπό ἕτερος , αὐτός τε καί ὁ καλός ὕστερον ἐποικοδομέω , ὁ ἀρχαῖος ὑποπίπτω . ὅς δή διανοέω ἐγώ , ὦ Κλεινίας , σύ δέω ὁ πόλις καινός εἰμί πάντῃ συνδέω , μήτε μέγας μήτε μικρός παραλείπω εἰς δύναμις ὅσος νόμος ἤ ἔθος τις ἤ ἐπιτήδευμα καλέω · πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος πόλις συνδέω , ἄνευ δέ ἀλλήλων ἑκάτερος οὗτος οὐ εἰμί μόνιμος , ὥστε οὐ χρή θαυμάζω ἐάν ἐγώ πολύς ἅμα καί μικρός δοκέω εἰμί νόμιμος ἤ καί ἔθισμα ἐπιρρέω μακρός ποιέω ὁ νόμος . ἀλλά ὀρθός σύ γε λέγω , ἐγώ τε οὕτως διανοέω . εἰς μέν τοίνυν ὁ ὁ τρεῖς ἔτος γίγνομαι ἡλικία , κόρος καί κόρη , οὗτος εἰ τις ἀκριβής ἀποτελέω καί μή πάρεργος ὁ λέγω χράω , οὐ μικρός εἰς ὠφέλεια γίγνομαι ἄν ὁ νεωστί τρέφω ·