plato-philosophy.leges 4.707
ταῦτʼ οὖν ἐγίγνωσκε καὶ ἐκεῖνος , ὅτι κακὸν ἐν θαλάττῃ τριήρεις ὁπλίταις παρεστῶσαι μαχομένοις · καὶ λέοντες ἂν ἐλάφους ἐθισθεῖεν φεύγειν τοιούτοις ἔθεσι χρώμενοι . πρὸς δὲ τούτοις αἱ διὰ τὰ ναυτικὰ πόλεων δυνάμεις ἅμα σωτηρίᾳ τιμὰς οὐ τῷ καλλίστῳ τῶν πολεμικῶν ἀποδιδόασιν · διὰ κυβερνητικῆς γὰρ καὶ πεντηκονταρχίας καὶ ἐρετικῆς , καὶ παντοδαπῶν καὶ οὐ πάνυ σπουδαίων ἀνθρώπων γιγνομένης , τὰς τιμὰς ἑκάστοις οὐκ ἂν δύναιτο ὀρθῶς ἀποδιδόναι τις . καίτοι πῶς ἂν ἔτι πολιτεία γίγνοιτο ὀρθὴ τούτου στερομένη ; σχεδὸν ἀδύνατον . ἀλλὰ μήν , ὦ ξένε , τήν γε περὶ Σαλαμῖνα ναυμαχίαν τῶν Ἑλλήνων πρὸς τοὺς βαρβάρους γενομένην ἡμεῖς γε οἱ Κρῆτες τὴν Ἑλλάδα φαμὲν σῶσαι . καὶ γὰρ οἱ πολλοὶ τῶν Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων λέγουσι ταῦτα . ἡμεῖς δέ , ὦ φίλε , ἐγώ τε καὶ ὅδε , Μέγιλλος , φαμὲν τὴν πεζὴν μάχην τὴν ἐν Μαραθῶνι γενομένην καὶ ἐν Πλαταιαῖς , τὴν μὲν ἄρξαι τῆς σωτηρίας τοῖς Ἕλλησι , τὴν δὲ τέλος ἐπιθεῖναι , καὶ τὰς μὲν βελτίους τοὺς Ἕλληνας ποιῆσαι , τὰς δὲ οὐ βελτίους , ἵνʼ οὕτως λέγωμεν περὶ τῶν τότε συσσωσασῶν ἡμᾶς μαχῶν · πρὸς γὰρ τῇ περὶ Σαλαμῖνα τὴν περὶ τὸ Ἀρτεμίσιόν σοι προσθήσω κατὰ θάλατταν μάχην . ἀλλὰ γὰρ ἀποβλέποντες νῦν πρὸς πολιτείας ἀρετήν , καὶ χώρας φύσιν σκοπούμεθα καὶ νόμων τάξιν , οὐ τὸ σῴζεσθαί τε καὶ εἶναι μόνον ἀνθρώποις τιμιώτατον ἡγούμενοι , καθάπερ οἱ πολλοί , τὸ δʼ ὡς βελτίστους γίγνεσθαί τε καὶ εἶναι τοσοῦτον χρόνον ὅσον ἂν ὦσιν · εἴρηται δʼ ἡμῖν οἶμαι καὶ τοῦτο ἐν τοῖς πρόσθεν . τί μήν ; τοῦτο τοίνυν σκοπώμεθα μόνον , εἰ κατὰ τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐρχόμεθα βελτίστην οὖσαν πόλεσι κατοικίσεων πέρι καὶ νομοθεσιῶν . καὶ πολύ γε . λέγε δὴ τοίνυν τὸ τούτοις ἑξῆς · τίς ὁ κατοικιζόμενος ὑμῖν λεὼς ἔσται ; πότερον ἐξ ἁπάσης Κρήτης ὁ ἐθέλων , ὡς ὄχλου τινὸς ἐν ταῖς πόλεσιν ἑκάσταις γεγενημένου πλείονος ἢ κατὰ τὴν ἐκ τῆς γῆς τροφήν ; οὐ γάρ που τὸν βουλόμενόν γε Ἑλλήνων συνάγετε .
Lemmas: οὗτος οὖν γιγνώσκω καί ἐκεῖνος , ὅτι κακός ἐν θάλασσα τριήρης ὁπλίτης παρίστημι μάχομαι · καί λέων ἄν ἔλαφος ἐθίζω φεύγω τοιοῦτος ἔθος χράω . πρός δέ οὗτος ὁ διά ὁ ναυτικός πόλις δύναμις ἅμα σωτηρία τιμή οὐ ὁ καλός ὁ πολεμικός ἀποδίδωμι · διά κυβερνητικός γάρ καί πεντηκονταρχία καί ἐρετικός , καί παντοδαπής καί οὐ πάνυ σπουδαῖος ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ τιμή ἕκαστος οὐ ἄν δύναμαι ὀρθός ἀποδίδωμι τις . καίτοι πῶς ἄν ἔτι πολιτεία γίγνομαι ὀρθός οὗτος στέρομαι ; σχεδόν ἀδύνατος . ἀλλά μήν , ὦ ξένος , ὁ γε περί Σαλαμίς ναυμαχία ὁ Ἕλλην πρός ὁ βάρβαρος γίγνομαι ἐγώ γε ὁ Κρής ὁ Ἑλλάς φημί σῴζω . καί γάρ ὁ πολύς ὁ Ἕλλην τε καί βάρβαρος λέγω οὗτος . ἐγώ δέ , ὦ φίλος , ἐγώ τε καί ὅδε , Μέγιλλος , φημί ὁ πεζός μάχη ὁ ἐν Μαραθών γίγνομαι καί ἐν Πλάταια , ὁ μέν ἄρχω ὁ σωτηρία ὁ Ἕλλην , ὁ δέ τέλος ἐπιτίθημι , καί ὁ μέν ἀγαθός ὁ Ἕλλην ποιέω , ὁ δέ οὐ ἀγαθός , ἵνα οὕτως λέγω περί ὁ τότε συσσῳ ́ζω ἐγώ μάχη · πρός γάρ ὁ περί Σαλαμίς ὁ περί ὁ Ἀρτεμίσιον σύ προστίθημι κατά θάλασσα μάχη . ἀλλά γάρ ἀποβλέπω νῦν πρός πολιτεία ἀρετή , καί χώρα φύσις σκοπέω καί νόμος τάξις , οὐ ὁ σῴζω τε καί εἰμί μόνος ἄνθρωπος τίμιος ἡγέομαι , καθά ὁ πολύς , ὁ δέ ὡς ἀγαθός γίγνομαι τε καί εἰμί τοσοῦτος χρόνος ὅσος ἄν εἰμί · λέγω δέ ἐγώ οἴομαι καί οὗτος ἐν ὁ πρόσθεν . τίς μήν ; οὗτος τοίνυν σκοπέω μόνος , εἰ κατά ὁ αὐτός ὁδός ἔρχομαι ἀγαθός εἰμί πόλις κατοίκισις περί καί νομοθεσία . καί πολύς γε . λέγω δή τοίνυν ὁ οὗτος ἑξῆς · τίς ὁ κατοικίζω σύ λαός εἰμί ; πότερος ἐκ ἅπας Κρήτη ὁ ἐθέλω , ὡς ὄχλος τις ἐν ὁ πόλις ἑκαστός γίγνομαι πολύς ἤ κατά ὁ ἐκ ὁ γῆ τροφή ; οὐ γάρ που ὁ βούλομαι γε Ἕλλην συνάγω .