plato-philosophy.leges 7.804
ὁποῖα δὲ ᾄδων ἄν τις καὶ ὀρχούμενος ἀμφότερα ταῦτα πράττοι , τὸ μὲν τῶν τύπων εἴρηται καὶ καθάπερ ὁδοὶ τέτμηνται καθʼ ἃς ἰτέον , προσδοκῶντα καὶ τὸν ποιητὴν εὖ λέγειν τὸ — Τηλέμαχʼ , ἄλλα μὲν αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶ σῇσι νοήσεις , ἄλλα δὲ καὶ δαίμων ὑποθήσεται · οὐ γὰρ ὀίω οὔ σε θεῶν ἀέκητι γενέσθαι τε τραφέμεν τε . ταὐτὸν δὴ καὶ τοὺς ἡμετέρους τροφίμους δεῖ διανοουμένους τὰ μὲν εἰρημένα ἀποχρώντως νομίζειν εἰρῆσθαι , τὰ δὲ καὶ τὸν δαίμονά τε καὶ θεὸν αὐτοῖσιν ὑποθήσεσθαι θυσιῶν τε πέρι καὶ χορειῶν , οἷστισί τε καὶ ὁπότε ἕκαστα ἑκάστοις προσπαίζοντές τε καὶ ἱλεούμενοι κατὰ τὸν τρόπον τῆς φύσεως διαβιώσονται , θαύματα ὄντες τὸ πολύ , σμικρὰ δὲ ἀληθείας ἄττα μετέχοντες . παντάπασι τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος ἡμῖν , ὦ ξένε , διαφαυλίζεις . μὴ θαυμάσῃς , ὦ Μέγιλλε , ἀλλὰ σύγγνωθί μοι · πρὸς γὰρ τὸν θεὸν ἀπιδὼν καὶ παθὼν εἶπον ὅπερ εἴρηκα νῦν . ἔστω δʼ οὖν τὸ γένος ἡμῶν μὴ φαῦλον , εἴ σοι φίλον , σπουδῆς δέ τινος ἄξιον.τὸ δʼ ἑξῆς τούτοις , οἰκοδομίαι μὲν εἴρηνται γυμνασίων ἅμα καὶ διδασκαλείων κοινῶν τριχῇ κατὰ μέσην τὴν πόλιν , ἔξωθεν δὲ ἵππων αὖ τριχῇ περὶ τὸ ἄστυ γυμνάσιά τε καὶ εὐρυχώρια , τοξικῆς τε καὶ τῶν ἄλλων ἀκροβολισμῶν ἕνεκα διακεκοσμημένα , μαθήσεώς τε ἅμα καὶ μελέτης τῶν νέων · εἰ δʼ ἄρα μὴ τότε ἱκανῶς ἐρρήθησαν , νῦν εἰρήσθω τῷ λόγῳ μετὰ νόμων . ἐν δὲ τούτοις πᾶσιν διδασκάλους ἑκάστων πεπεισμένους μισθοῖς οἰκοῦντας ξένους διδάσκειν τε πάντα ὅσα πρὸς τὸν πόλεμόν ἐστιν μαθήματα τοὺς φοιτῶντας ὅσα τε πρὸς μουσικήν , οὐχ ὃν μὲν ἂν ὁ πατὴρ βούληται , φοιτῶντα , ὃν δʼ ἂν μή , ἐῶντα τὰς παιδείας , ἀλλὰ τὸ λεγόμενον πάντʼ ἄνδρα καὶ παῖδα κατὰ τὸ δυνατόν , ὡς τῆς πόλεως μᾶλλον ἢ τῶν γεννητόρων ὄντας , παιδευτέον ἐξ ἀνάγκης . τὰ αὐτὰ δὲ δὴ καὶ περὶ θηλειῶν ὁ μὲν ἐμὸς νόμος ἂν εἴποι πάντα ὅσαπερ καὶ περὶ τῶν ἀρρένων , ἴσα καὶ τὰς θηλείας ἀσκεῖν δεῖν · καὶ οὐδὲν φοβηθεὶς εἴποιμʼ ἂν τοῦτον τὸν λόγον οὔτε ἱππικῆς οὔτε γυμναστικῆς , ὡς ἀνδράσι μὲν πρέπον ἂν εἴη , γυναιξὶ δὲ οὐκ ἂν πρέπον .
Lemmas: ὁποῖος δέ ἀείδω ἄν τις καί ὀρχέομαι ἀμφότερος οὗτος πράσσω , ὁ μέν ὁ τύπος λέγω καί καθά ὁδός τέμνω κατά ὅς ἔρχομαι , προσδοκάω καί ὁ ποιητής εὖ λέγω ὁ — Τηλέμαχος , ἄλλος μέν αὐτός ἐν φρήν σός νοέω , ἄλλος δέ καί δαίμων ὑποτίθημι · οὐ γάρ οἴομαι οὐ σύ θεός ἀέκητι γίγνομαι τε τρέφω τε . αὐτός δή καί ὁ ἡμέτερος τρόφιμος δέω διανοέω ὁ μέν λέγω ἀποχρώντως νομίζω λέγω , ὁ δέ καί ὁ δαίμων τε καί θεός αὐτός ὑποτίθημι θυσία τε περί καί χορεία , ὅστις τε καί ὁπότε ἕκαστος ἕκαστος προσπαίζω τε καί ἱλάομαι κατά ὁ τρόπος ὁ φύσις διαβιόω , θαῦμα εἰμί ὁ πολύς , μικρός δέ ἀλήθεια τις μετέχω . παντάπασι ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ἐγώ , ὦ ξένος , διαφαυλίζω . μή θαυμάζω , ὦ Μέγιλλος , ἀλλά συγγιγνώσκω ἐγώ · πρός γάρ ὁ θεός ἀφοράω καί πάσχω λέγω ὅς λέγω νῦν . εἰμί δέ οὖν ὁ γένος ἐγώ μή φαῦλος , εἰ σύ φίλος , σπουδή δέ τις ἄγω δέ ἑξῆς οὗτος , οἰκοδομία μέν λέγω γυμνάσιον ἅμα καί διδασκαλεῖον κοινός τριχῆ κατά μέσος ὁ πόλις , ἔξωθεν δέ ἵππος αὖ τριχῆ περί ὁ ἄστυ γυμνάσιον τε καί εὐρυχώρια , τοξικός τε καί ὁ ἄλλος ἀκροβόλισις ἕνεκα διακοσμέω , μάθησις τε ἅμα καί μελέτη ὁ νέος · εἰ δέ ἄρα μή τότε ἱκανός λέγω , νῦν λέγω ὁ λόγος μετά νόμος . ἐν δέ οὗτος πᾶς διδάσκαλος ἕκαστος πείθω μισθός οἰκέω ξένος διδάσκω τε πᾶς ὅσος πρός ὁ πόλεμος εἰμί μάθημα ὁ φοιτάω ὅσος τε πρός μουσική , οὐ ὅς μέν ἄν ὁ πατήρ βούλομαι , φοιτάω , ὅς δέ ἄν μή , ἐάω ὁ παιδεία , ἀλλά ὁ λέγω πᾶς ἀνήρ καί παῖς κατά ὁ δυνατός , ὡς ὁ πόλις μάλα ἤ ὁ γεννήτωρ εἰμί , παιδευτέος ἐκ ἀνάγκη . ὁ αὐτός δέ δή καί περί θῆλυς ὁ μέν ἐμός νόμος ἄν λέγω πᾶς ὅσος καί περί ὁ ἄρσην , ἴσος καί ὁ θῆλυς ἀσκέω δέω · καί οὐδείς φοβέω λέγω ἄν οὗτος ὁ λόγος οὔτε ἱππικός οὔτε γυμναστικός , ὡς ἀνήρ μέν πρέπω ἄν εἰμί , γυνή δέ οὐ ἄν πρέπω .