plato-philosophy.leges 10.905
αὕτη τοι δίκη ἐστὶ θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν , ὦ παῖ καὶ νεανίσκε ἀμελεῖσθαι δοκῶν ὑπὸ θεῶν , κακίω μὲν γιγνόμενον πρὸς τὰς κακίους ψυχάς , ἀμείνω δὲ πρὸς τὰς ἀμείνους πορευόμενον , ἔν τε ζωῇ καὶ ἐν πᾶσι θανάτοις πάσχειν τε ἃ προσῆκον δρᾶν ἐστι τοῖς προσφερέσι τοὺς προσφερεῖς καὶ ποιεῖν . ταύτης τῆς δίκης οὔτε σὺ μή ποτε οὔτε εἰ ἄλλος ἀτυχὴς γενόμενος ἐπεύξηται περιγενέσθαι θεῶν · ἣν πασῶν δικῶν διαφερόντως ἔταξάν τε οἱ τάξαντες χρεών τε ἐξευλαβεῖσθαι τὸ παράπαν . οὐ γὰρ ἀμεληθήσῃ ποτὲ ὑπʼ αὐτῆς · οὐχ οὕτω σμικρὸς ὢν δύσῃ κατὰ τὸ τῆς γῆς βάθος , οὐδʼ ὑψηλὸς γενόμενος εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναπτήσῃ , τείσεις δὲ αὐτῶν τὴν προσήκουσαν τιμωρίαν εἴτʼ ἐνθάδε μένων εἴτε καὶ ἐν Ἅιδου διαπορευθεὶς εἴτε καὶ τούτων εἰς ἀγριώτερον ἔτι διακομισθεὶς τόπον . ὁ αὐτὸς δὲ λόγος σοι καὶ περὶ ἐκείνων ἂν εἴη , τῶν οὓς σὺ κατιδὼν ἐκ σμικρῶν μεγάλους γεγονότας ἀνοσιουργήσαντας ἤ τι τοιοῦτον πράξαντας ᾠήθης ἐξ ἀθλίων εὐδαίμονας γεγονέναι , κᾆτα ὡς ἐν κατόπτροις αὐτῶν ταῖς πράξεσιν ἡγήσω καθεωρακέναι τὴν πάντων ἀμέλειαν θεῶν , οὐκ εἰδὼς αὐτῶν τὴν συντέλειαν ὅπῃ ποτὲ τῷ παντὶ συμβάλλεται . γιγνώσκειν δὲ αὐτήν , ὦ πάντων ἀνδρειότατε , πῶς οὐ δεῖν δοκεῖς ; ἥν τις μὴ γιγνώσκων οὐδʼ ἂν τύπον ἴδοι ποτέ , οὐδὲ λόγον συμβάλλεσθαι περὶ βίου δυνατὸς ἂν γένοιτο εἰς εὐδαιμονίαν τε καὶ δυσδαίμονα τύχην . ταῦτα εἰ μέν σε πείθει Κλεινίας ὅδε καὶ σύμπασα ἡμῶν ἥδε ἡ γερουσία , περὶ θεῶν ὡς οὐκ οἶσθα ὅτι λέγεις , καλῶς ἄν σοι θεὸς αὐτὸς συλλαμβάνοι · εἰ δʼ ἐπιδεὴς ἔτι λόγου τινὸς ἂν εἴης , λεγόντων ἡμῶν πρὸς τὸν τρίτον ἐπάκουε , εἰ νοῦν καὶ ὁπωσοῦν ἔχεις . ὅτι μὲν γὰρ θεοί τʼ εἰσὶν καὶ ἀνθρώπων ἐπιμελοῦνται , ἔγωγε οὐ παντάπασιν φαύλως ἂν φαίην ἡμῖν ἀποδεδεῖχθαι · τὸ δὲ παραιτητοὺς αὖ θεοὺς εἶναι τοῖσιν ἀδικοῦσι , δεχομένους δῶρα , οὔτε τινὶ συγχωρητέον παντί τʼ αὖ κατὰ δύναμιν τρόπῳ ἐλεγκτέον . κάλλιστʼ εἶπες , ποιῶμέν τε ὡς λέγεις . φέρε δὴ πρὸς θεῶν αὐτῶν , τίνα τρόπον παραιτητοὶ γίγνοιντʼ ἂν ἡμῖν , εἰ γίγνοιντο αὖ ; καὶ τίνες ἢ ποῖοί τινες ὄντες ; ἄρχοντας μὲν ἀναγκαῖόν που γίγνεσθαι τούς γε διοικήσοντας τὸν ἅπαντα ἐντελεχῶς οὐρανόν . οὕτως .
Lemmas: οὗτος τοι δίκη εἰμί θεός ὅς Ὄλυμπος ἔχω , ὦ παῖς καί νεανίσκος ἀμελέω δοκέω ὑπό θεός , κακός μέν γίγνομαι πρός ὁ κακός ψυχή , ἀγαθός δέ πρός ὁ ἀγαθός πορεύω , ἐν τε ζωή καί ἐν πᾶς θάνατος πάσχω τε ὅς προσήκω δράω εἰμί ὁ προσφερής ὁ προσφερής καί ποιέω . οὗτος ὁ δίκη οὔτε σύ μή ποτέ οὔτε εἰ ἄλλος ἀτυχής γίγνομαι ἐπεύχομαι περιγίγνομαι θεός · ὅς πᾶς δίκη διαφερόντως τάσσω τε ὁ τάσσω χρεών τε ἐξευλαβέομαι ὁ παράπαν . οὐ γάρ ἀμελέω ποτέ ὑπό αὐτός · οὐ οὕτως μικρός εἰμί δύω κατά ὁ ὁ γῆ βάθος , οὐδέ ὑψηλός γίγνομαι εἰς ὁ οὐρανός ἀναπέτομαι , τίνω δέ αὐτός ὁ προσήκω τιμωρία εἴτε ἐνθάδε μένω εἴτε καί ἐν ᾍδης διαπορεύω εἴτε καί οὗτος εἰς ἄγριος ἔτι διακομίζω τόπος . ὁ αὐτός δέ λόγος σύ καί περί ἐκεῖνος ἄν εἰμί , ὁ ὅς σύ κατοράω ἐκ μικρός μέγας γίγνομαι ἀνοσιουργέω ἤ τις τοιοῦτος πράσσω οἴομαι ἐκ ἄθλιος εὐδαίμων γίγνομαι , εἶτα ὡς ἐν κάτοπτρον αὐτός ὁ πρᾶξις ἡγέομαι καθοράω ὁ πᾶς ἀμέλεια θεός , οὐ οἶδα αὐτός ὁ συντέλεια ὅπῃ ποτέ ὁ πᾶς συμβάλλω . γιγνώσκω δέ αὐτός , ὦ πᾶς ἀνδρεῖος , πῶς οὐ δέω δοκέω ; ὅς τις μή γιγνώσκω οὐδέ ἄν τύπος ὁράω ποτέ , οὐδέ λόγος συμβάλλω περί βίος δυνατός ἄν γίγνομαι εἰς εὐδαιμονία τε καί δυσδαίμων τύχη . οὗτος εἰ μέν σύ πείθω Κλεινίας ὅδε καί σύμπας ἐγώ ὅδε ὁ γερουσία , περί θεός ὡς οὐ οἶδα ὅτι λέγω , καλός ἄν σύ θεός αὐτός συλλαμβάνω · εἰ δέ ἐπιδεής ἔτι λόγος τις ἄν εἰμί , λέγω ἐγώ πρός ὁ τρίτος ἐπακούω , εἰ νόος καί ὁπωσοῦν ἔχω . ὅτι μέν γάρ θεός τε εἰμί καί ἄνθρωπος ἐπιμελέομαι , ἐγώ οὐ παντάπασι φαῦλος ἄν φημί ἐγώ ἀποδείκνυμι · ὁ δέ παραιτητός αὖ θεός εἰμί ὁ ἀδικέω , δέχομαι δῶρον , οὔτε τις συγχωρέω πᾶς τε αὖ κατά δύναμις τρόπος ἐλεγκτέος . καλός λέγω , ποιέω τε ὡς λέγω . φέρω δή πρός θεός αὐτός , τίς τρόπος παραιτητός γίγνομαι ἄν ἐγώ , εἰ γίγνομαι αὖ ; καί τίς ἤ ποῖος τις εἰμί ; ἄρχων μέν ἀναγκαῖος που γίγνομαι ὁ γε διοικέω ὁ ἅπας ἐντελεχής οὐρανός . οὕτως .