plato-philosophy.laches 194
τῷ λόγῳ ὃς καρτερεῖν κελεύει . εἰ οὖν βούλει , καὶ ἡμεῖς ἐπὶ τῇ ζητήσει ἐπιμείνωμέν τε καὶ καρτερήσωμεν , ἵνα καὶ μὴ ἡμῶν αὐτὴ ἡ ἀνδρεία καταγελάσῃ , ὅτι οὐκ ἀνδρείως αὐτὴν ζητοῦμεν , εἰ ἄρα πολλάκις αὐτὴ ἡ καρτέρησίς ἐστιν ἀνδρεία . ἐγὼ μὲν ἕτοιμος , ὦ Σώκρατες , μὴ προαφίστασθαι . καίτοι ἀήθης γʼ εἰμὶ τῶν τοιούτων λόγων · ἀλλά τίς με καὶ φιλονικία εἴληφεν πρὸς τὰ εἰρημένα , καὶ ὡς ἀληθῶς ἀγανακτῶ εἰ οὑτωσὶ ἃ νοῶ μὴ οἷός τʼ εἰμὶ εἰπεῖν . νοεῖν μὲν γὰρ ἔμοιγε δοκῶ περὶ ἀνδρείας ὅτι ἔστιν , οὐκ οἶδα δʼ ὅπῃ με ἄρτι διέφυγεν , ὥστε μὴ συλλαβεῖν τῷ λόγῳ αὐτὴν καὶ εἰπεῖν ὅτι ἔστιν . οὐκοῦν , ὦ φίλε , τὸν ἀγαθὸν κυνηγέτην μεταθεῖν χρὴ καὶ μὴ ἀνιέναι . παντάπασι μὲν οὖν . βούλει οὖν καὶ Νικίαν τόνδε παρακαλῶμεν ἐπὶ τὸ κυνηγέσιον , εἴ τι ἡμῶν εὐπορώτερός ἐστιν ; βούλομαι · πῶς γὰρ οὔ ; ἴθι δή , ὦ Νικία , ἀνδράσι φίλοις χειμαζομένοις ἐν λόγῳ καὶ ἀποροῦσιν βοήθησον , εἴ τινα ἔχεις δύναμιν . τὰ μὲν γὰρ δὴ ἡμέτερα ὁρᾷς ὡς ἄπορα · σὺ δʼ εἰπὼν ὅτι ἡγῇ ἀνδρείαν εἶναι , ἡμᾶς τε τῆς ἀπορίας ἔκλυσαι καὶ αὐτὸς ἃ νοεῖς τῷ λόγῳ βεβαίωσαι . δοκεῖτε τοίνυν μοι πάλαι οὐ καλῶς , ὦ Σώκρατες , ὁρίζεσθαι τὴν ἀνδρείαν · ὃ γὰρ ἐγὼ σοῦ ἤδη καλῶς λέγοντος ἀκήκοα , τούτῳ οὐ χρῆσθε . ποίῳ δή , ὦ Νικία ; πολλάκις ἀκήκοά σου λέγοντος ὅτι ταῦτα ἀγαθὸς ἕκαστος ἡμῶν ἅπερ σοφός , ἃ δὲ ἀμαθής , ταῦτα δὲ κακός . ἀληθῆ μέντοι νὴ Δία λέγεις , ὦ Νικία . οὐκοῦν εἴπερ ὁ ἀνδρεῖος ἀγαθός , δῆλον ὅτι σοφός ἐστιν . ἤκουσας , ὦ Λάχης ; ἔγωγε , καὶ οὐ σφόδρα γε μανθάνω ὃ λέγει . ἀλλʼ ἐγὼ δοκῶ μανθάνειν , καί μοι δοκεῖ ἁνὴρ σοφίαν τινὰ τὴν ἀνδρείαν λέγειν . ποίαν , ὦ Σώκρατες , σοφίαν ; οὐκοῦν τόνδε τοῦτο ἐρωτᾷς ; ἔγωγε . ἴθι δή , αὐτῷ εἰπέ , ὦ Νικία , ποία σοφία ἀνδρεία ἂν εἴη κατὰ τὸν σὸν λόγον . οὐ γάρ που ἥ γε αὐλητική . οὐδαμῶς . οὐδὲ μὴν ἡ κιθαριστική . οὐ δῆτα . ἀλλὰ τίς δὴ αὕτη ἢ τίνος ἐπιστήμη ; πάνυ μὲν οὖν ὀρθῶς αὐτὸν ἐρωτᾷς , ὦ Σώκρατες , καὶ εἰπέτω γε τίνα φησὶν αὐτὴν εἶναι .
Lemmas: ὁ λόγος ὅς καρτερέω κελεύω . εἰ οὖν βούλομαι , καί ἐγώ ἐπί ὁ ζήτησις ἐπιμένω τε καί καρτερέω , ἵνα καί μή ἐγώ αὐτός ὁ ἀνδρεία καταγελάω , ὅτι οὐ ἀνδρεῖος αὐτός ζητέω , εἰ ἄρα πολλάκις αὐτός ὁ καρτέρησις εἰμί ἀνδρεία . ἐγώ μέν ἑτοῖμος , ὦ Σωκράτης , μή προαφίσταμαι . καίτοι ἀήθης γε εἰμί ὁ τοιοῦτος λόγος · ἀλλά τίς ἐγώ καί φιλονικία λαμβάνω πρός ὁ λέγω , καί ὡς ἀληθής ἀγανακτέω εἰ οὕτως ὅς νοέω μή οἷος τε εἰμί λέγω . νοέω μέν γάρ ἐγώ δοκέω περί ἀνδρεία ὅτι εἰμί , οὐ οἶδα δέ ὅπῃ ἐγώ ἄρτι διαφεύγω , ὥστε μή συλλαμβάνω ὁ λόγος αὐτός καί λέγω ὅτι εἰμί . οὐκοῦν , ὦ φίλος , ὁ ἀγαθός κυνηγέτης μεταθέω χρή καί μή ἀνίημι . παντάπασι μέν οὖν . βούλομαι οὖν καί Νικίας ὅδε παρακαλέω ἐπί ὁ κυνηγέσιον , εἰ τις ἐγώ εὔπορος εἰμί ; βούλομαι · πῶς γάρ οὐ ; ἔρχομαι δή , ὦ Νικίας , ἀνήρ φίλος χειμάζω ἐν λόγος καί ἀφοράω βοηθέω , εἰ τις ἔχω δύναμις . ὁ μέν γάρ δή ἡμέτερος ὁράω ὡς ἄπορος · σύ δέ λέγω ὅτι ἡγέομαι ἀνδρεία εἰμί , ἐγώ τε ὁ ἀπορία κλύζω καί αὐτός ὅς νοέω ὁ λόγος βεβαιόω . δοκέω τοίνυν ἐγώ πάλαι οὐ καλός , ὦ Σωκράτης , ὁρίζω ὁ ἀνδρεία · ὅς γάρ ἐγώ σύ ἤδη καλός λέγω ἀκούω , οὗτος οὐ χράω . ποῖος δή , ὦ Νικίας ; πολλάκις ἀκούω σύ λέγω ὅτι οὗτος ἀγαθός ἕκαστος ἐγώ ὅς σοφός , ὅς δέ ἀμαθής , οὗτος δέ κακός . ἀληθής μέντοι νή Ζεύς λέγω , ὦ Νικίας . οὐκοῦν εἴπερ ὁ ἀνδρεῖος ἀγαθός , δῆλος ὅτι σοφός εἰμί . ἀκούω , ὦ Λάχης ; ἐγώ , καί οὐ σφόδρα γε μανθάνω ὅς λέγω . ἀλλά ἐγώ δοκέω μανθάνω , καί ἐγώ δοκέω ἀνήρ σοφία τις ὁ ἀνδρεῖος λέγω . ποῖος , ὦ Σωκράτης , σοφία ; οὐκοῦν ὅδε οὗτος ἐρωτάω ; ἐγώ . ἔρχομαι δή , αὐτός λέγω , ὦ Νικίας , ποῖος σοφία ἀνδρεία ἄν εἰμί κατά ὁ σός λόγος . οὐ γάρ που ὁ γε αὐλητικός . οὐδαμῶς . οὐδέ μήν ὁ κιθαριστικός . οὐ δῆτα . ἀλλά τίς δή οὗτος ἤ τίς ἐπιστήμη ; πάνυ μέν οὖν ὀρθός αὐτός ἐρωτάω , ὦ Σωκράτης , καί λέγω γε τίς φημί αὐτός εἰμί .