plato-philosophy.laches 197
νὴ τοὺς θεούς , καὶ εὖ γε λέγεις , ὦ Σώκρατες . καὶ ἡμῖν ὡς ἀληθῶς τοῦτο ἀπόκριναι , ὦ Νικία , πότερον σοφώτερα φῂς ἡμῶν ταῦτα εἶναι τὰ θηρία , ἃ πάντες ὁμολογοῦμεν ἀνδρεῖα εἶναι , ἢ πᾶσιν ἐναντιούμενος τολμᾷς μηδὲ ἀνδρεῖα αὐτὰ καλεῖν ; οὐ γάρ τι , ὦ Λάχης , ἔγωγε ἀνδρεῖα καλῶ οὔτε θηρία οὔτε ἄλλο οὐδὲν τὸ τὰ δεινὰ ὑπὸ ἀνοίας μὴ φοβούμενον , ἀλλʼ ἄφοβον καὶ μῶρον · ἢ καὶ τὰ παιδία πάντα οἴει με ἀνδρεῖα καλεῖν , ἃ διʼ ἄνοιαν οὐδὲν δέδοικεν ; ἀλλʼ οἶμαι τὸ ἄφοβον καὶ τὸ ἀνδρεῖον οὐ ταὐτόν ἐστιν . ἐγὼ δὲ ἀνδρείας μὲν καὶ προμηθίας πάνυ τισὶν ὀλίγοις οἶμαι μετεῖναι , θρασύτητος δὲ καὶ τόλμης καὶ τοῦ ἀφόβου μετὰ ἀπρομηθίας πάνυ πολλοῖς καὶ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παίδων καὶ θηρίων . ταῦτʼ οὖν ἃ σὺ καλεῖς ἀνδρεῖα καὶ οἱ πολλοί , ἐγὼ θρασέα καλῶ , ἀνδρεῖα δὲ τὰ φρόνιμα περὶ ὧν λέγω . θέασαι , ὦ Σώκρατες , ὡς εὖ ὅδε ἑαυτὸν δή , ὡς οἴεται , κοσμεῖ τῷ λόγῳ · οὓς δὲ πάντες ὁμολογοῦσιν ἀνδρείους εἶναι , τούτους ἀποστερεῖν ἐπιχειρεῖ ταύτης τῆς τιμῆς . οὔκουν σέ γε , ὦ Λάχης , ἀλλὰ θάρρει · φημὶ γάρ σε εἶναι σοφόν , καὶ Λάμαχόν γε , εἴπερ ἐστὲ ἀνδρεῖοι , καὶ ἄλλους γε συχνοὺς Ἀθηναίων . οὐδὲν ἐρῶ πρὸς ταῦτα , ἔχων εἰπεῖν , ἵνα μή με φῇς ὡς ἀληθῶς Αἰξωνέα εἶναι . μηδέ γε εἴπῃς , ὦ Λάχης · καὶ γάρ μοι δοκεῖς οὐδὲ ᾐσθῆσθαι ὅτι ταύτην τὴν σοφίαν παρὰ Δάμωνος τοῦ ἡμετέρου ἑταίρου παρείληφεν , ὁ δὲ Δάμων τῷ προδίκῳ πολλὰ πλησιάζει , ὃς δὴ δοκεῖ τῶν σοφιστῶν κάλλιστα τὰ τοιαῦτα ὀνόματα διαιρεῖν . καὶ γὰρ πρέπει , ὦ Σώκρατες , σοφιστῇ τὰ τοιαῦτα μᾶλλον κομψεύεσθαι ἢ ἀνδρὶ ὃν ἡ πόλις ἀξιοῖ αὑτῆς προεστάναι . πρέπει μέν που , ὦ μακάριε , τῶν μεγίστων προστατοῦντι μεγίστης φρονήσεως μετέχειν · δοκεῖ δέ μοι Νικίας ἄξιος εἶναι ἐπισκέψεως , ὅποι ποτὲ βλέπων τοὔνομα τοῦτο τίθησι τὴν ἀνδρείαν . αὐτὸς τοίνυν σκόπει , ὦ Σώκρατες . τοῦτο μέλλω ποιεῖν , ὦ ἄριστε · μὴ μέντοι οἴου με ἀφήσειν σε τῆς κοινωνίας τοῦ λόγου , ἀλλὰ πρόσεχε τὸν νοῦν καὶ συσκόπει τὰ λεγόμενα . ταῦτα δὴ ἔστω , εἰ δοκεῖ χρῆναι .
Lemmas: νή ὁ θεός , καί εὖ γε λέγω , ὦ Σωκράτης . καί ἐγώ ὡς ἀληθής οὗτος ἀποκρίνω , ὦ Νικίας , πότερος σοφός φημί ἐγώ οὗτος εἰμί ὁ θηρίον , ὅς πᾶς ὁμολογέω ἀνδρεῖος εἰμί , ἤ πᾶς ἐναντιόομαι τολμάω μηδέ ἀνδρεῖος αὐτός καλέω ; οὐ γάρ τις , ὦ Λάχης , ἐγώ ἀνδρεῖος καλέω οὔτε θηρίον οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ ὁ δεινός ὑπό ἄνοια μή φοβέω , ἀλλά ἄφοβος καί μωρός · ἤ καί ὁ παιδίον πᾶς οἴομαι ἐγώ ἀνδρεῖος καλέω , ὅς διά ἄνοια οὐδείς δείδω ; ἀλλά οἴομαι ὁ ἄφοβος καί ὁ ἀνδρεῖος οὐ αὐτός εἰμί . ἐγώ δέ ἀνδρεία μέν καί προμήθεια πάνυ τις ὀλίγος οἴομαι μέτειμι , θρασύτης δέ καί τόλμα καί ὁ ἄφοβος μετά ἀπρομηθία πάνυ πολύς καί ἀνήρ καί γυνή καί παῖς καί θηρίον . οὗτος οὖν ὅς σύ καλέω ἀνδρεῖος καί ὁ πολύς , ἐγώ θρασύς καλέω , ἀνδρεῖος δέ ὁ φρόνιμος περί ὅς λέγω . θεάομαι , ὦ Σωκράτης , ὡς εὖ ὅδε ἑαυτοῦ δή , ὡς οἴομαι , κοσμέω ὁ λόγος · ὅς δέ πᾶς ὁμολογέω ἀνδρεῖος εἰμί , οὗτος ἀποστερέω ἐπιχειρέω οὗτος ὁ τιμή . οὔκουν σύ γε , ὦ Λάχης , ἀλλά θαρσέω · φημί γάρ σύ εἰμί σοφός , καί Λάμαχος γε , εἴπερ εἰμί ἀνδρεῖος , καί ἄλλος γε συχνός Ἀθηναῖος . οὐδείς λέγω πρός οὗτος , ἔχω λέγω , ἵνα μή ἐγώ φημί ὡς ἀληθής Αἰξωνεύς εἰμί . μηδέ γε λέγω , ὦ Λάχης · καί γάρ ἐγώ δοκέω οὐδέ αἰσθάνομαι ὅτι οὗτος ὁ σοφία παρά Δάμων ὁ ἡμέτερος ἑταῖρος παραλαμβάνω , ὁ δέ Δάμων ὁ πρόδικος πολύς πλησιάζω , ὅς δή δοκέω ὁ σοφιστής καλός ὁ τοιοῦτος ὄνομα διαιρέω . καί γάρ πρέπω , ὦ Σωκράτης , σοφιστής ὁ τοιοῦτος μάλα κομψεύω ἤ ἀνήρ ὅς ὁ πόλις ἀξιόω ἑαυτοῦ προΐστημι . πρέπω μέν που , ὦ μακάριος , ὁ μέγας προστατέω μέγας φρόνησις μετέχω · δοκέω δέ ἐγώ Νικίας ἄξιος εἰμί ἐπίσκεψις , ὅποι ποτέ βλέπω ὄνομα οὗτος τίθημι ὁ ἀνδρεία . αὐτός τοίνυν σκοπέω , ὦ Σωκράτης . οὗτος μέλλω ποιέω , ὦ ἀγαθός · μή μέντοι οἴομαι ἐγώ ἀφίημι σύ ὁ κοινωνία ὁ λόγος , ἀλλά προσέχω ὁ νόος καί συσκοπέω ὁ λέγω . οὗτος δή εἰμί , εἰ δοκέω χρή .