plato-philosophy.laches 198
ἀλλὰ δοκεῖ . σὺ δέ , Νικία , λέγε ἡμῖν πάλιν ἐξ ἀρχῆς · οἶσθʼ ὅτι τὴν ἀνδρείαν κατʼ ἀρχὰς τοῦ λόγου ἐσκοποῦμεν ὡς μέρος ἀρετῆς σκοποῦντες ; πάνυ γε . οὐκοῦν καὶ σὺ τοῦτο ἀπεκρίνω ὡς μόριον , ὄντων δὴ καὶ ἄλλων μερῶν , ἃ σύμπαντα ἀρετὴ κέκληται ; πῶς γὰρ οὔ ; ἆρʼ οὖν ἅπερ ἐγὼ καὶ σὺ ταῦτα λέγεις ; ἐγὼ δὲ καλῶ πρὸς ἀνδρείᾳ σωφροσύνην καὶ δικαιοσύνην καὶ ἄλλʼ ἄττα τοιαῦτα . οὐ καὶ σύ ; πάνυ μὲν οὖν . ἔχε δή . ταῦτα μὲν γὰρ ὁμολογοῦμεν , περὶ δὲ τῶν δεινῶν καὶ θαρραλέων σκεψώμεθα , ὅπως μὴ σὺ μὲν ἄλλʼ ἄττα ἡγῇ , ἡμεῖς δὲ ἄλλα . ἃ μὲν οὖν ἡμεῖς ἡγούμεθα , φράσομέν σοι · σὺ δὲ ἂν μὴ ὁμολογῇς , διδάξεις . ἡγούμεθα δʼ ἡμεῖς δεινὰ μὲν εἶναι ἃ καὶ δέος παρέχει , θαρραλέα δὲ ἃ μὴ δέος παρέχει—δέος δὲ παρέχει οὐ τὰ γεγονότα οὐδὲ τὰ παρόντα τῶν κακῶν , ἀλλὰ τὰ προσδοκώμενα · δέος γὰρ εἶναι προσδοκίαν μέλλοντος κακοῦ—ἢ οὐχ οὕτω καὶ συνδοκεῖ , ὦ Λάχης ; πάνυ γε σφόδρα , ὦ Σώκρατες . τὰ μὲν ἡμέτερα τοίνυν , ὦ Νικία , ἀκούεις , ὅτι δεινὰ μὲν τὰ μέλλοντα κακά φαμεν εἶναι , θαρραλέα δὲ τὰ μὴ κακὰ ἢ ἀγαθὰ μέλλοντα · σὺ δὲ ταύτῃ ἢ ἄλλῃ περὶ τούτων λέγεις ; ταύτῃ ἔγωγε . τούτων δέ γε τὴν ἐπιστήμην ἀνδρείαν προσαγορεύεις ; κομιδῇ γε . ἔτι δὴ τὸ τρίτον σκεψώμεθα εἰ συνδοκεῖ σοί τε καὶ ἡμῖν . τὸ ποῖον δὴ τοῦτο ; ἐγὼ δὴ φράσω . δοκεῖ γὰρ δὴ ἐμοί τε καὶ τῷδε , περὶ ὅσων ἐστὶν ἐπιστήμη , οὐκ ἄλλη μὲν εἶναι περὶ γεγονότος εἰδέναι ὅπῃ γέγονεν , ἄλλη δὲ περὶ γιγνομένων ὅπῃ γίγνεται , ἄλλη δὲ ὅπῃ ἂν κάλλιστα γένοιτο καὶ γενήσεται τὸ μήπω γεγονός , ἀλλʼ ἡ αὐτή . οἷον περὶ τὸ ὑγιεινὸν εἰς ἅπαντας τοὺς χρόνους οὐκ ἄλλη τις ἢ ἰατρική , μία οὖσα , ἐφορᾷ καὶ γιγνόμενα καὶ γεγονότα καὶ γενησόμενα ὅπῃ γενήσεται · καὶ περὶ τὰ ἐκ τῆς γῆς αὖ φυόμενα ἡ γεωργία ὡσαύτως ἔχει ·
Lemmas: ἀλλά δοκέω . σύ δέ , Νικίας , λέγω ἐγώ πάλιν ἐκ ἀρχή · οἶδα ὅτι ὁ ἀνδρεία κατά ἀρχή ὁ λόγος εἰσκοπόω ὡς μέρος ἀρετή σκοπέω ; πάνυ γε . οὐκοῦν καί σύ οὗτος ἀποκρίνω ὡς μόριον , εἰμί δή καί ἄλλος μέρος , ὅς σύμπας ἀρετή καλέω ; πῶς γάρ οὐ ; ἆρα οὖν ὅς ἐγώ καί σύ οὗτος λέγω ; ἐγώ δέ καλέω πρός ἀνδρεία σωφροσύνη καί δικαιοσύνη καί ἄλλος τις τοιοῦτος . οὐ καί σύ ; πάνυ μέν οὖν . ἔχω δή . οὗτος μέν γάρ ὁμολογέω , περί δέ ὁ δεινός καί θαρσαλέος σκοπέω , ὅπως μή σύ μέν ἄλλος τις ἡγέομαι , ἐγώ δέ ἄλλος . ὅς μέν οὖν ἐγώ ἡγέομαι , φράζω σύ · σύ δέ ἐάν μή ὁμολογέω , διδάσκω . ἡγέομαι δέ ἐγώ δεινός μέν εἰμί ὅς καί δέος παρέχω , θαρσαλέος δέ ὅς μή δέος παρέχει—δέος δέ παρέχω οὐ ὁ γίγνομαι οὐδέ ὁ πάρειμι ὁ κακός , ἀλλά ὁ προσδοκάω · δέος γάρ εἰμί προσδοκία μέλλω κακός οὐ οὕτως καί συνδοκέω , ὦ Λάχης ; πάνυ γε σφόδρα , ὦ Σωκράτης . ὁ μέν ἡμέτερος τοίνυν , ὦ Νικίας , ἀκούω , ὅτι δεινός μέν ὁ μέλλω κακός φημί εἰμί , θαρσαλέος δέ ὁ μή κακός ἤ ἀγαθός μέλλω · σύ δέ οὗτος ἤ ἄλλος περί οὗτος λέγω ; οὗτος ἐγώ . οὗτος δέ γε ὁ ἐπιστήμη ἀνδρεία προσαγορεύω ; κομιδῇ γε . ἔτι δή ὁ τρίτος σκοπέω εἰ συνδοκέω σύ τε καί ἐγώ . ὁ ποῖος δή οὗτος ; ἐγώ δή φράζω . δοκέω γάρ δή ἐγώ τε καί ὅδε , περί ὅσος εἰμί ἐπιστήμη , οὐ ἄλλος μέν εἰμί περί γίγνομαι οἶδα ὅπῃ γίγνομαι , ἄλλος δέ περί γίγνομαι ὅπῃ γίγνομαι , ἄλλος δέ ὅπῃ ἄν καλός γίγνομαι καί γίγνομαι ὁ μήπω γίγνομαι , ἀλλά ὁ αὐτός . οἷος περί ὁ ὑγιεινός εἰς ἅπας ὁ χρόνος οὐ ἄλλος τις ἤ ἰατρικός , εἷς εἰμί , ἐφοράω καί γίγνομαι καί γίγνομαι καί γίγνομαι ὅπῃ γίγνομαι · καί περί ὁ ἐκ ὁ γῆ αὖ φύω ὁ γεωργία ὡσαύτως ἔχω ·