plato-philosophy.laches 195
ταύτην ἔγωγε , ὦ Λάχης , τὴν τῶν δεινῶν καὶ θαρραλέων ἐπιστήμην καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν . ὡς ἄτοπα λέγει , ὦ Σώκρατες . πρὸς τί τοῦτʼ εἶπες βλέψας , ὦ Λάχης ; πρὸς ὅτι ; χωρὶς δήπου σοφία ἐστὶν ἀνδρείας . οὔκουν φησί γε Νικίας . οὐ μέντοι μὰ Δία · ταῦτά τοι καὶ ληρεῖ . οὐκοῦν διδάσκωμεν αὐτὸν ἀλλὰ μὴ λοιδορῶμεν . οὔκ , ἀλλά μοι δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , Λάχης ἐπιθυμεῖν κἀμὲ φανῆναι μηδὲν λέγοντα , ὅτι καὶ αὐτὸς ἄρτι τοιοῦτός τις ἐφάνη . πάνυ μὲν οὖν , ὦ Νικία , καὶ πειράσομαί γε ἀποφῆναι · οὐδὲν γὰρ λέγεις . ἐπεὶ αὐτίκα ἐν ταῖς νόσοις οὐχ οἱ ἰατροὶ τὰ δεινὰ ἐπίστανται ; ἢ οἱ ἀνδρεῖοι δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαι ; ἢ τοὺς ἰατροὺς σὺ ἀνδρείους καλεῖς ; οὐδʼ ὁπωστιοῦν . οὐδέ γε τοὺς γεωργοὺς οἶμαι . καίτοι τά γε ἐν τῇ γεωργίᾳ δεινὰ οὗτοι δήπου ἐπίστανται , καὶ οἱ ἄλλοι δημιουργοὶ ἅπαντες τὰ ἐν ταῖς αὑτῶν τέχναις δεινά τε καὶ θαρραλέα ἴσασιν · ἀλλʼ οὐδέν τι μᾶλλον οὗτοι ἀνδρεῖοί εἰσιν . τί δοκεῖ Λάχης λέγειν , ὦ Νικία ; ἔοικεν μέντοι λέγειν τι . καὶ γὰρ λέγει γέ τι , οὐ μέντοι ἀληθές γε . πῶς δή ; ὅτι οἴεται τοὺς ἰατροὺς πλέον τι εἰδέναι περὶ τοὺς κάμνοντας ἢ τὸ ὑγιεινὸν εἰπεῖν οἷόν τε καὶ νοσῶδες . οἱ δὲ δήπου τοσοῦτον μόνον ἴσασιν · εἰ δὲ δεινόν τῳ τοῦτό ἐστιν τὸ ὑγιαίνειν μᾶλλον ἢ τὸ κάμνειν , ἡγῇ σὺ τουτί , ὦ Λάχης , τοὺς ἰατροὺς ἐπίστασθαι ; ἢ οὐ πολλοῖς οἴει ἐκ τῆς νόσου ἄμεινον εἶναι μὴ ἀναστῆναι ἢ ἀναστῆναι ; τοῦτο γὰρ εἰπέ · σὺ πᾶσι φῂς ἄμεινον εἶναι ζῆν καὶ οὐ πολλοῖς κρεῖττον τεθνάναι ; οἶμαι ἔγωγε τοῦτό γε . οἷς οὖν τεθνάναι λυσιτελεῖ , ταὐτὰ οἴει δεινὰ εἶναι καὶ οἷς ζῆν ; οὐκ ἔγωγε . ἀλλὰ τοῦτο δὴ σὺ δίδως τοῖς ἰατροῖς γιγνώσκειν ἢ ἄλλῳ τινὶ δημιουργῷ πλὴν τῷ τῶν δεινῶν καὶ μὴ δεινῶν ἐπιστήμονι , ὃν ἐγὼ ἀνδρεῖον καλῶ ; κατανοεῖς , ὦ Λάχης , ὅτι λέγει ; ἔγωγε , ὅτι γε τοὺς μάντεις καλεῖ τοὺς ἀνδρείους · τίς γὰρ δὴ ἄλλος εἴσεται ὅτῳ ἄμεινον ζῆν ἢ τεθνάναι ; καίτοι σύ , ὦ Νικία , πότερον ὁμολογεῖς μάντις εἶναι ἢ οὔτε μάντις οὔτε ἀνδρεῖος ; τί δέ ; μάντει αὖ οἴει προσήκει τὰ δεινὰ γιγνώσκειν καὶ τὰ θαρραλέα ; ἔγωγε · τίνι γὰρ ἄλλῳ ;
Lemmas: οὗτος ἐγώ , ὦ Λάχης , ὁ ὁ δεινός καί θαρσαλέος ἐπιστήμη καί ἐν πόλεμος καί ἐν ὁ ἄλλος ἅπας . ὡς ἄτοπος λέγω , ὦ Σωκράτης . πρός τίς οὗτος λέγω βλέπω , ὦ Λάχης ; πρός ὅστις ; χωρίς δήπου σοφία εἰμί ἀνδρεία . οὔκουν φημί γε Νικίας . οὐ μέντοι μά Ζεύς · οὗτος τοι καί ληρέω . οὐκοῦν διδάσκω αὐτός ἀλλά μή λοιδορέω . οὐ , ἀλλά ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης , Λάχης ἐπιθυμέω ἐγώ φαίνω μηδείς λέγω , ὅτι καί αὐτός ἄρτι τοιοῦτος τις φαίνω . πάνυ μέν οὖν , ὦ Νικίας , καί πειράω γε ἀποφαίνω · οὐδείς γάρ λέγω . ἐπεί αὐτίκα ἐν ὁ νόσος οὐ ὁ ἰατρός ὁ δεινός ἐπίσταμαι ; ἤ ὁ ἀνδρεῖος δοκέω σύ ἐπίσταμαι ; ἤ ὁ ἰατρός σύ ἀνδρεῖος καλέω ; οὐδέ ὁπωσοῦν . οὐδέ γε ὁ γεωργός οἴομαι . καίτοι ὁ γε ἐν ὁ γεωργία δεινός οὗτος δήπου ἐπίσταμαι , καί ὁ ἄλλος δημιουργός ἅπας ὁ ἐν ὁ ἑαυτοῦ τέχνη δεινός τε καί θαρσαλέος οἶδα · ἀλλά οὐδείς τις μάλα οὗτος ἀνδρεῖος εἰμί . τίς δοκέω Λάχης λέγω , ὦ Νικίας ; ἔοικα μέντοι λέγω τις . καί γάρ λέγω γε τις , οὐ μέντοι ἀληθής γε . πῶς δή ; ὅτι οἴομαι ὁ ἰατρός πολύς τις οἶδα περί ὁ κάμνω ἤ ὁ ὑγιεινός λέγω οἷος τε καί νοσώδης . ὁ δέ δήπου τοσοῦτος μόνος οἶδα · εἰ δέ δεινός τις οὗτος εἰμί ὁ ὑγιαίνω μάλα ἤ ὁ κάμνω , ἡγέομαι σύ οὗτος , ὦ Λάχης , ὁ ἰατρός ἐπίσταμαι ; ἤ οὐ πολύς οἴομαι ἐκ ὁ νόσος ἀγαθός εἰμί μή ἀνίστημι ἤ ἀνίστημι ; οὗτος γάρ λέγω · σύ πᾶς φημί ἀγαθός εἰμί ζάω καί οὐ πολύς κρατύς θνῄσκω ; οἴομαι ἐγώ οὗτος γε . ὅς οὖν θνῄσκω λυσιτελέω , αὐτός οἴομαι δεινός εἰμί καί ὅς ζάω ; οὐ ἐγώ . ἀλλά οὗτος δή σύ δίδωμι ὁ ἰατρός γιγνώσκω ἤ ἄλλος τις δημιουργός πλήν ὁ ὁ δεινός καί μή δεινός ἐπιστήμων , ὅς ἐγώ ἀνδρεῖος καλέω ; κατανοέω , ὦ Λάχης , ὅτι λέγω ; ἐγώ , ὅτι γε ὁ μάντις καλέω ὁ ἀνδρεῖος · τίς γάρ δή ἄλλος οἶδα ὅστις ἀγαθός ζάω ἤ θνῄσκω ; καίτοι σύ , ὦ Νικίας , πότερος ὁμολογέω μάντις εἰμί ἤ οὔτε μάντις οὔτε ἀνδρεῖος ; τίς δέ ; μάντις αὖ οἴομαι προσήκω ὁ δεινός γιγνώσκω καί ὁ θαρσαλέος ; ἐγώ · τίς γάρ ἄλλος ;