plato-philosophy.laches 187
σὺ δʼ , ὦ Λάχης καὶ Νικία , εἴπετον ἡμῖν ἑκάτερος τίνι δὴ δεινοτάτῳ συγγεγόνατον περὶ τῆς τῶν νέων τροφῆς , καὶ πότερα μαθόντε παρά του ἐπίστασθον ἢ αὐτὼ ἐξευρόντε , καὶ εἰ μὲν μαθόντε , τίς ὁ διδάσκαλος ἑκατέρῳ καὶ τίνες ἄλλοι ὁμότεχνοι αὐτοῖς , ἵνʼ , ἂν μὴ ὑμῖν σχολὴ ᾖ ὑπὸ τῶν τῆς πόλεως πραγμάτων , ἐπʼ ἐκείνους ἴωμεν καὶ πείθωμεν ἢ δώροις ἢ χάρισιν ἢ ἀμφότερα ἐπιμεληθῆναι καὶ τῶν ἡμετέρων καὶ τῶν ὑμετέρων παίδων , ὅπως μὴ καταισχύνωσι τοὺς αὑτῶν προγόνους φαῦλοι γενόμενοι · εἰ δʼ αὐτοὶ εὑρεταὶ γεγονότε τοῦ τοιούτου , δότε παράδειγμα τίνων ἤδη ἄλλων ἐπιμεληθέντες ἐκ φαύλων καλούς τε κἀγαθοὺς ἐποιήσατε . εἰ γὰρ νῦν πρῶτον ἄρξεσθε παιδεύειν , σκοπεῖν χρὴ μὴ οὐκ ἐν τῷ Καρὶ ὑμῖν ὁ κίνδυνος κινδυνεύηται , ἀλλʼ ἐν τοῖς ὑέσι τε καὶ ἐν τοῖς τῶν φίλων παισί , καὶ ἀτεχνῶς τὸ λεγόμενον κατὰ τὴν παροιμίαν ὑμῖν συμβαίνῃ ἐν πίθῳ ἡ κεραμεία γιγνομένη . λέγετε οὖν τί τούτων ἢ φατὲ ὑμῖν ὑπάρχειν τε καὶ προσήκειν ἢ οὔ φατε . ταῦτʼ , ὦ Λυσίμαχε , παρʼ αὐτῶν πυνθάνου τε καὶ μὴ μεθίει τοὺς ἄνδρας . καλῶς μὲν ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ ἄνδρες , Σωκράτης λέγειν · εἰ δὲ βουλομένοις ὑμῖν ἐστι περὶ τῶν τοιούτων ἐρωτᾶσθαί τε καὶ διδόναι λόγον , αὐτοὺς δὴ χρὴ γιγνώσκειν , ὦ Νικία τε καὶ Λάχης . ἐμοὶ μὲν γὰρ καὶ Μελησίᾳ τῷδε δῆλον ὅτι ἡδομένοις ἂν εἴη εἰ πάντα ἃ Σωκράτης ἐρωτᾷ ἐθέλοιτε λόγῳ διεξιέναι · καὶ γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἐντεῦθεν ἠρχόμην λέγων , ὅτι εἰς συμβουλὴν διὰ ταῦτα ὑμᾶς παρακαλέσαιμεν , ὅτι μεμεληκέναι ὑμῖν ἡγούμεθα , ὡς εἰκός , περὶ τῶν τοιούτων , καὶ ἄλλως καὶ ἐπειδὴ οἱ παῖδες ὑμῖν ὀλίγου ὥσπερ οἱ ἡμέτεροι ἡλικίαν ἔχουσι παιδεύεσθαι . εἰ οὖν ὑμῖν μή τι διαφέρει , εἴπατε καὶ κοινῇ μετὰ Σωκράτους σκέψασθε , διδόντες τε καὶ δεχόμενοι λόγον παρʼ ἀλλήλων · εὖ γὰρ καὶ τοῦτο λέγει ὅδε , ὅτι περὶ τοῦ μεγίστου νῦν βουλευόμεθα τῶν ἡμετέρων . ἀλλʼ ὁρᾶτε εἰ δοκεῖ χρῆναι οὕτω ποιεῖν . ὦ Λυσίμαχε , δοκεῖς μοι ὡς ἀληθῶς Σωκράτη πατρόθεν γιγνώσκειν μόνον , αὐτῷ δʼ οὐ συγγεγονέναι ἀλλʼ ἢ παιδὶ ὄντι , εἴ που ἐν τοῖς δημόταις μετὰ τοῦ πατρὸς ἀκολουθῶν ἐπλησίασέν σοι ἢ ἐν ἱερῷ ἢ ἐν ἄλλῳ τῳ συλλόγῳ τῶν δημοτῶν · ἐπειδὴ δὲ πρεσβύτερος γέγονεν , οὐκ ἐντετυχηκὼς τῷ ἀνδρὶ δῆλος ἔτι εἶ . τί μάλιστα , ὦ Νικία ;
Lemmas: σύ δέ , ὦ Λάχης καί Νικίας , λέγω ἐγώ ἑκάτερος τίς δή δεινός συγγίγνομαι περί ὁ ὁ νέος τροφή , καί πότερος μανθάνω παρά τις ἐφίστημι ἤ αὐτός ἐξευρίσκω , καί εἰ μέν μανθάνω , τίς ὁ διδάσκαλος ἑκάτερος καί τίς ἄλλος ὁμότεχνος αὐτός , ἵνα , ἄν μή σύ σχολή εἰμί ὑπό ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα , ἐπί ἐκεῖνος ἔρχομαι καί πείθω ἤ δῶρον ἤ χάρις ἤ ἀμφότερος ἐπιμελέομαι καί ὁ ἡμέτερος καί ὁ ὑμέτερος παῖς , ὅπως μή καταισχύνω ὁ ἑαυτοῦ πρόγονος φαῦλος γίγνομαι · εἰ δέ αὐτός εὑρετής γίγνομαι ὁ τοιοῦτος , δίδωμι παράδειγμα τίς ἤδη ἄλλος ἐπιμελέομαι ἐκ φαῦλος καλός τε ἀγαθός ποιέω . εἰ γάρ νῦν πρῶτος ἄρχω παιδεύω , σκοπέω χρή μή οὐ ἐν ὁ Κάρ σύ ὁ κίνδυνος κινδυνεύω , ἀλλά ἐν ὁ υἱός τε καί ἐν ὁ ὁ φίλος παῖς , καί ἄτεχνος ὁ λέγω κατά ὁ παροιμία σύ συμβαίνω ἐν πίθος ὁ κεραμεία γίγνομαι . λέγω οὖν τίς οὗτος ἤ φημί σύ ὑπάρχω τε καί προσήκω ἤ οὐ φημί . οὗτος , ὦ Λυσίμαχος , παρά αὐτός πυνθάνομαι τε καί μή μεθίημι ὁ ἀνήρ . καλός μέν ἐγώ δοκέω , ὦ ἀνήρ , Σωκράτης λέγω · εἰ δέ βούλομαι σύ εἰμί περί ὁ τοιοῦτος ἐρωτάω τε καί δίδωμι λόγος , αὐτός δή χρή γιγνώσκω , ὦ Νικίας τε καί Λάχης . ἐγώ μέν γάρ καί Μελησίας ὅδε δῆλος ὅτι ἥδομαι ἄν εἰμί εἰ πᾶς ὅς Σωκράτης ἐρωτάω ἐθέλω λόγος διεξέρχομαι · καί γάρ ἐκ ἀρχή ἐντεῦθεν ἄρχω λέγω , ὅτι εἰς συμβουλή διά οὗτος σύ παρακαλέω , ὅτι μέλω σύ ἡγέομαι , ὡς ἔοικα , περί ὁ τοιοῦτος , καί ἄλλος καί ἐπειδή ὁ παῖς σύ ὀλίγος ὥσπερ ὁ ἡμέτερος ἡλικία ἔχω παιδεύω . εἰ οὖν σύ μή τις διαφέρω , λέγω καί κοινῇ μετά Σωκράτης σκοπέω , δίδωμι τε καί δέχομαι λόγος παρά ἀλλήλων · εὖ γάρ καί οὗτος λέγω ὅδε , ὅτι περί ὁ μέγας νῦν βουλεύω ὁ ἡμέτερος . ἀλλά ὁράω εἰ δοκέω χρή οὕτως ποιέω . ὦ Λυσίμαχος , δοκέω ἐγώ ὡς ἀληθής Σωκράτης πατρόθεν γιγνώσκω μόνος , αὐτός δέ οὐ συγγίγνομαι ἀλλά ἤ παῖς εἰμί , εἰ που ἐν ὁ δημότης μετά ὁ πατήρ ἀκολουθέω πλησιάζω σύ ἤ ἐν ἱερόν ἤ ἐν ἄλλος τις σύλλογος ὁ δημότης · ἐπειδή δέ πρέσβυς γίγνομαι , οὐ ἐντυγχάνω ὁ ἀνήρ δῆλος ἔτι εἰμί . τίς μάλα , ὦ Νικίας ;