plato-philosophy.laches 200
καὶ μὴν ἔγωγε , ὦ φίλε Νικία , ᾤμην σε εὑρήσειν , ἐπειδὴ ἐμοῦ κατεφρόνησας Σωκράτει ἀποκριναμένου · πάνυ δὴ μεγάλην ἐλπίδα εἶχον , ὡς τῇ παρὰ τοῦ Δάμωνος σοφίᾳ αὐτὴν ἀνευρήσεις . εὖ γε , ὦ Λάχης , ὅτι οὐδὲν οἴει σὺ ἔτι πρᾶγμα εἶναι ὅτι αὐτὸς ἄρτι ἐφάνης ἀνδρείας πέρι οὐδὲν εἰδώς , ἀλλʼ εἰ καὶ ἐγὼ ἕτερος τοιοῦτος ἀναφανήσομαι , πρὸς τοῦτο βλέπεις , καὶ οὐδὲν ἔτι διοίσει , ὡς ἔοικε , σοὶ μετʼ ἐμοῦ μηδὲν εἰδέναι ὧν προσήκει ἐπιστήμην ἔχειν ἀνδρὶ οἰομένῳ τὶ εἶναι . σὺ μὲν οὖν μοι δοκεῖς ὡς ἀληθῶς ἀνθρώπειον πρᾶγμα ἐργάζεσθαι οὐδὲ πρὸς σαυτὸν βλέπειν ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἄλλους · ἐγὼ δʼ οἶμαι ἐμοὶ περὶ ὧν ἐλέγομεν νῦν τε ἐπιεικῶς εἰρῆσθαι , καὶ εἴ τι αὐτῶν μὴ ἱκανῶς εἴρηται , ὕστερον ἐπανορθώσεσθαι καὶ μετὰ Δάμωνος—οὗ σύ που οἴει καταγελᾶν , καὶ ταῦτα οὐδʼ ἰδὼν πώποτε τὸν Δάμωνα—καὶ μετʼ ἄλλων · καὶ ἐπειδὰν βεβαιώσωμαι αὐτά , διδάξω καὶ σέ , καὶ οὐ φθονήσω · δοκεῖς γάρ μοι καὶ μάλα σφόδρα δεῖσθαι μαθεῖν . σοφὸς γάρ τοι σὺ εἶ , ὦ Νικία . ἀλλʼ ὅμως ἐγὼ Λυσιμάχῳ τῷδε καὶ Μελησίᾳ συμβουλεύω σὲ μὲν καὶ ἐμὲ περὶ τῆς παιδείας τῶν νεανίσκων χαίρειν ἐᾶν , Σωκράτη δὲ τουτονί , ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἔλεγον , μὴ ἀφιέναι · εἰ δὲ καὶ ἐμοὶ ἐν ἡλικίᾳ ἦσαν οἱ παῖδες , ταὐτὰ ἂν ταῦτʼ ἐποίουν . ταῦτα μὲν κἀγὼ συγχωρῶ · ἐάνπερ ἐθέλῃ Σωκράτης τῶν μειρακίων ἐπιμελεῖσθαι , μηδένα ἄλλον ζητεῖν . ἐπεὶ κἂν ἐγὼ τὸν Νικήρατον τούτῳ ἥδιστα ἐπιτρέποιμι , εἰ ἐθέλοι οὗτος · ἀλλὰ γὰρ ἄλλους μοι ἑκάστοτε συνίστησιν , ὅταν τι αὐτῷ περὶ τούτου μνησθῶ , αὐτὸς δὲ οὐκ ἐθέλει . ἀλλʼ ὅρα , ὦ Λυσίμαχε , εἴ τι σοῦ ἂν μᾶλλον ὑπακούοι Σωκράτης . δίκαιόν γέ τοι , ὦ Νικία , ἐπεὶ καὶ ἐγὼ τούτῳ πολλὰ ἂν ἐθελήσαιμι ποιεῖν , ἃ οὐκ ἂν ἄλλοις πάνυ πολλοῖς ἐθέλοιμι . πῶς οὖν φῄς , ὦ Σώκρατες ; ὑπακούσῃ τι καὶ συμπροθυμήσῃ ὡς βελτίστοις γενέσθαι τοῖς μειρακίοις ; καὶ γὰρ ἂν δεινὸν εἴη , ὦ Λυσίμαχε , τοῦτό γε , μὴ ἐθέλειν τῳ συμπροθυμεῖσθαι ὡς βελτίστῳ γενέσθαι . εἰ μὲν οὖν ἐν τοῖς διαλόγοις τοῖς ἄρτι ἐγὼ μὲν ἐφάνην εἰδώς , τώδε δὲ μὴ εἰδότε , δίκαιον ἂν ἦν ἐμὲ μάλιστα ἐπὶ τοῦτο τὸ ἔργον παρακαλεῖν , νῦν δʼ ὁμοίως γὰρ πάντες ἐν ἀπορίᾳ ἐγενόμεθα · τί οὖν ἄν τις ἡμῶν τίνα προαιροῖτο ;
Lemmas: καί μήν ἐγώ , ὦ φίλος Νικίας , οἴομαι σύ εὑρίσκω , ἐπειδή ἐγώ καταφρονέω Σωκράτης ἀποκρίνω · πάνυ δή μέγας ἐλπίς ἔχω , ὡς ὁ παρά ὁ Δάμων σοφία αὐτός ἀνευρίσκω . εὖ γε , ὦ Λάχης , ὅτι οὐδείς οἴομαι σύ ἔτι πρᾶγμα εἰμί ὅτι αὐτός ἄρτι φαίνω ἀνδρεία περί οὐδείς οἶδα , ἀλλά εἰ καί ἐγώ ἕτερος τοιοῦτος ἀναφαίνω , πρός οὗτος βλέπω , καί οὐδείς ἔτι διαφέρω , ὡς ἔοικα , σύ μετά ἐγώ μηδείς οἶδα ὅς προσήκω ἐπιστήμη ἔχω ἀνήρ οἴομαι τίς εἰμί . σύ μέν οὖν ἐγώ δοκέω ὡς ἀληθής ἀνθρώπειος πρᾶγμα ἐργάζομαι οὐδέ πρός σεαυτοῦ βλέπω ἀλλά πρός ὁ ἄλλος · ἐγώ δέ οἴομαι ἐγώ περί ὅς λέγω νῦν τε ἐπιεικής λέγω , καί εἰ τις αὐτός μή ἱκανός λέγω , ὕστερον ἐπανορθόω καί μετά Δάμων σύ που οἴομαι καταγελάω , καί οὗτος οὐδέ ὁράω πώποτε ὁ Δάμωνα—καὶ μετά ἄλλος · καί ἐπειδάν βεβαιόω αὐτός , διδάσκω καί σύ , καί οὐ φθονέω · δοκέω γάρ ἐγώ καί μάλα σφόδρα δέω μανθάνω . σοφός γάρ τοι σύ εἰμί , ὦ Νικίας . ἀλλά ὅμως ἐγώ Λυσίμαχος ὅδε καί Μελησίας συμβουλεύω σύ μέν καί ἐγώ περί ὁ παιδεία ὁ νεανίσκος χαίρω ἐάω , Σωκράτης δέ οὗτος , ὅς ἐκ ἀρχή λέγω , μή ἀφίημι · εἰ δέ καί ἐγώ ἐν ἡλικία εἰμί ὁ παῖς , αὐτός ἄν οὗτος ποιέω . οὗτος μέν ἐγώ συγχωρέω · ἐάν ἐθέλω Σωκράτης ὁ μειράκιον ἐπιμελέομαι , μηδείς ἄλλος ζητέω . ἐπεί ἄν ἐγώ ὁ Νικήρατος οὗτος ἡδύς ἐπιτρέπω , εἰ ἐθέλω οὗτος · ἀλλά γάρ ἄλλος ἐγώ ἑκάστοτε συνίστημι , ὅταν τις αὐτός περί οὗτος μιμνῄσκω , αὐτός δέ οὐ ἐθέλω . ἀλλά ὁράω , ὦ Λυσίμαχος , εἰ τις σύ ἄν μάλα ὑπακούω Σωκράτης . δίκαιος γε τοι , ὦ Νικίας , ἐπεί καί ἐγώ οὗτος πολύς ἄν ἐθέλω ποιέω , ὅς οὐ ἄν ἄλλος πάνυ πολύς ἐθέλω . πῶς οὖν φημί , ὦ Σωκράτης ; ὑπακούω τις καί συμπροθυμέομαι ὡς ἀγαθός γίγνομαι ὁ μειράκιον ; καί γάρ ἄν δεινός εἰμί , ὦ Λυσίμαχος , οὗτος γε , μή ἐθέλω τις συμπροθυμέομαι ὡς ἀγαθός γίγνομαι . εἰ μέν οὖν ἐν ὁ διάλογος ὁ ἄρτι ἐγώ μέν φαίνω οἶδα , ὅδε δέ μή οἶδα , δίκαιος ἄν εἰμί ἐγώ μάλα ἐπί οὗτος ὁ ἔργον παρακαλέω , νῦν δέ ὅμοιος γάρ πᾶς ἐν ἀπορία γίγνομαι · τίς οὖν ἄν τις ἐγώ τίς προαιρέω ;