plato-philosophy.laches 181
περιφέρει δέ τίς με καὶ μνήμη ἄρτι τῶνδε λεγόντων · τὰ γὰρ μειράκια τάδε πρὸς ἀλλήλους οἴκοι διαλεγόμενοι θαμὰ ἐπιμέμνηνται Σωκράτους καὶ σφόδρα ἐπαινοῦσιν · οὐ μέντοι πώποτε αὐτοὺς ἀνηρώτησα εἰ τὸν Σωφρονίσκου λέγοιεν . ἀλλʼ , ὦ παῖδες , λέγετέ μοι , ὅδʼ ἐστὶ Σωκράτης , περὶ οὗ ἑκάστοτε ἐμέμνησθε ; πάνυ μὲν οὖν , ὦ πάτερ , οὗτος . εὖ γε νὴ τὴν Ἥραν , ὦ Σώκρατες , ὅτι ὀρθοῖς τὸν πατέρα , ἄριστον ἀνδρῶν ὄντα , καὶ ἄλλως καὶ δὴ καὶ ὅτι οἰκεῖα τά τε σὰ ἡμῖν ὑπάρξει καὶ σοὶ τὰ ἡμέτερα . καὶ μήν , ὦ Λυσίμαχε , μὴ ἀφίεσό γε τἀνδρός · ὡς ἐγὼ καὶ ἄλλοθί γε αὐτὸν ἐθεασάμην οὐ μόνον τὸν πατέρα ἀλλὰ καὶ τὴν πατρίδα ὀρθοῦντα · ἐν γὰρ τῇ ἀπὸ Δηλίου φυγῇ μετʼ ἐμοῦ συνανεχώρει , κἀγώ σοι λέγω ὅτι εἰ οἱ ἄλλοι ἤθελον τοιοῦτοι εἶναι , ὀρθὴ ἂν ἡμῶν ἡ πόλις ἦν καὶ οὐκ ἂν ἔπεσε τότε τοιοῦτον πτῶμα . ὦ Σώκρατες , οὗτος μέντοι ὁ ἔπαινός ἐστιν καλός , ὃν σὺ νῦν ἐπαινῇ ὑπʼ ἀνδρῶν ἀξίων πιστεύεσθαι καὶ εἰς ταῦτα εἰς ἃ οὗτοι ἐπαινοῦσιν . εὖ οὖν ἴσθι ὅτι ἐγὼ ταῦτα ἀκούων χαίρω ὅτι εὐδοκιμεῖς , καὶ σὺ δὲ ἡγοῦ με ἐν τοῖς εὐνούστατόν σοι εἶναι . χρῆν μὲν οὖν καὶ πρότερόν γε φοιτᾶν αὐτὸν παρʼ ἡμᾶς καὶ οἰκείους ἡγεῖσθαι , ὥσπερ τὸ δίκαιον · νῦν δʼ οὖν ἀπὸ τῆσδε τῆς ἡμέρας , ἐπειδὴ ἀνεγνωρίσαμεν ἀλλήλους , μὴ ἄλλως ποίει , ἀλλὰ σύνισθί τε καὶ γνώριζε καὶ ἡμᾶς καὶ τούσδε τοὺς νεωτέρους , ὅπως ἂν διασῴζητε καὶ ὑμεῖς τὴν ἡμετέραν φιλίαν . ταῦτα μὲν οὖν καὶ σὺ ποιήσεις καὶ ἡμεῖς σε καὶ αὖθις ὑπομνήσομεν · περὶ δὲ ὧν ἠρξάμεθα τί φατε ; τί δοκεῖ ; τὸ μάθημα τοῖς μειρακίοις ἐπιτήδειον εἶναι ἢ οὔ , τὸ μαθεῖν ἐν ὅπλοις μάχεσθαι ; ἀλλὰ καὶ τούτων πέρι , ὦ Λυσίμαχε , ἔγωγε πειράσομαι συμβουλεύειν ἄν τι δύνωμαι , καὶ αὖ ἃ προκαλῇ πάντα ποιεῖν . δικαιότατον μέντοι μοι δοκεῖ εἶναι ἐμὲ νεώτερον ὄντα τῶνδε καὶ ἀπειρότερον τούτων ἀκούειν πρότερον τί λέγουσιν καὶ μανθάνειν παρʼ αὐτῶν · ἐὰν δʼ ἔχω τι ἄλλο παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων λεγόμενα , τότʼ ἤδη διδάσκειν καὶ πείθειν καὶ σὲ καὶ τούτους . ἀλλʼ , ὦ Νικία , τί οὐ λέγει πότερος ὑμῶν ; ἀλλʼ οὐδὲν κωλύει , ὦ Σώκρατες . δοκεῖ γὰρ καὶ ἐμοὶ τοῦτο τὸ μάθημα τοῖς νέοις ὠφέλιμον εἶναι ἐπίστασθαι πολλαχῇ .
Lemmas: περιφέρω δέ τίς ἐγώ καί μνήμη ἄρτι ὅδε λέγω · ὁ γάρ μειράκιον ὅδε πρός ἀλλήλων οἴκοι διαλέγω θαμά ἐπιμιμνήσκομαι Σωκράτης καί σφόδρα ἐπαινέω · οὐ μέντοι πώποτε αὐτός ἀνερωτάω εἰ ὁ Σωφρονίσκος λέγω . ἀλλά , ὦ παῖς , λέγω ἐγώ , ὅδε εἰμί Σωκράτης , περί ὅς ἑκάστοτε μιμνῄσκω ; πάνυ μέν οὖν , ὦ πατήρ , οὗτος . εὖ γε νή ὁ Ἥρα , ὦ Σωκράτης , ὅτι ὀρθόω ὁ πατήρ , ἀγαθός ἀνήρ εἰμί , καί ἄλλος καί δή καί ὅτι οἰκεῖος ὁ τε σός ἐγώ ὑπάρχω καί σύ ὁ ἡμέτερος . καί μήν , ὦ Λυσίμαχος , μή ἀφίημι γε ἀνήρ · ὡς ἐγώ καί ἄλλοθι γε αὐτός θεάομαι οὐ μόνος ὁ πατήρ ἀλλά καί ὁ πατρίς ὀρθόω · ἐν γάρ ὁ ἀπό Δήλιος φυγή μετά ἐγώ συναναχωρέω , ἐγώ σύ λέγω ὅτι εἰ ὁ ἄλλος ἐθέλω τοιοῦτος εἰμί , ὀρθός ἄν ἐγώ ὁ πόλις εἰμί καί οὐ ἄν πίπτω τότε τοιοῦτος πτῶμα . ὦ Σωκράτης , οὗτος μέντοι ὁ ἔπαινος εἰμί καλός , ὅς σύ νῦν ἐπαινέω ὑπό ἀνήρ ἄξιος πιστεύω καί εἰς οὗτος εἰς ὅς οὗτος ἐπαινέω . εὖ οὖν οἶδα ὅτι ἐγώ οὗτος ἀκούω χαίρω ὅτι εὐδοκιμέω , καί σύ δέ ἡγέομαι ἐγώ ἐν ὁ εὔνους σύ εἰμί . χρή μέν οὖν καί πρότερος γε φοιτάω αὐτός παρά ἐγώ καί οἰκεῖος ἡγέομαι , ὥσπερ ὁ δίκαιος · νῦν δέ οὖν ἀπό ὅδε ὁ ἡμέρα , ἐπειδή ἀναγνωρίζω ἀλλήλων , μή ἄλλος ποιέω , ἀλλά σύνοιδα τε καί γνωρίζω καί ἐγώ καί ὅδε ὁ νέος , ὅπως ἄν διασῴζω καί σύ ὁ ἡμέτερος φιλία . οὗτος μέν οὖν καί σύ ποιέω καί ἐγώ σύ καί αὖθις ὑπομιμνῄσκω · περί δέ ὅς ἄρχω τίς φημί ; τίς δοκέω ; ὁ μάθημα ὁ μειράκιον ἐπιτήδειος εἰμί ἤ οὐ , ὁ μανθάνω ἐν ὅπλον μάχομαι ; ἀλλά καί οὗτος περί , ὦ Λυσίμαχος , ἐγώ πειράω συμβουλεύω ἐάν τις δύναμαι , καί αὖ ὅς προκαλέω πᾶς ποιέω . δίκαιος μέντοι ἐγώ δοκέω εἰμί ἐγώ νέος εἰμί ὅδε καί ἄπειρος οὗτος ἀκούω πρότερος τίς λέγω καί μανθάνω παρά αὐτός · ἐάν δέ ἔχω τις ἄλλος παρά ὁ ὑπό οὗτος λέγω , τότε ἤδη διδάσκω καί πείθω καί σύ καί οὗτος . ἀλλά , ὦ Νικίας , τίς οὐ λέγω πότερος σύ ; ἀλλά οὐδείς κωλύω , ὦ Σωκράτης . δοκέω γάρ καί ἐγώ οὗτος ὁ μάθημα ὁ νέος ὠφέλιμος εἰμί ἐπίσταμαι πολλαχῆ .