plato-philosophy.laches 193
ἀλλʼ οἷον εἴ τις ἰατρὸς ὤν , περιπλευμονίᾳ τοῦ ὑέος ἐχομένου ἢ ἄλλου τινὸς καὶ δεομένου πιεῖν ἢ φαγεῖν δοῦναι , μὴ κάμπτοιτο ἀλλὰ καρτεροῖ ; οὐδʼ ὁπωστιοῦν οὐδʼ αὕτη . ἀλλʼ ἐν πολέμῳ καρτεροῦντα ἄνδρα καὶ ἐθέλοντα μάχεσθαι , φρονίμως λογιζόμενον , εἰδότα μὲν ὅτι βοηθήσουσιν ἄλλοι αὐτῷ , πρὸς ἐλάττους δὲ καὶ φαυλοτέρους μαχεῖται ἢ μεθʼ ὧν αὐτός ἐστιν , ἔτι δὲ χωρία ἔχει κρείττω , τοῦτον τὸν μετὰ τῆς τοιαύτης φρονήσεως καὶ παρασκευῆς καρτεροῦντα ἀνδρειότερον ἂν φαίης ἢ τὸν ἐν τῷ ἐναντίῳ στρατοπέδῳ ἐθέλοντα ὑπομένειν τε καὶ καρτερεῖν ; τὸν ἐν τῷ ἐναντίῳ , ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ Σώκρατες . ἀλλὰ μὴν ἀφρονεστέρα γε ἡ τούτου ἢ ἡ τοῦ ἑτέρου καρτερία . ἀληθῆ λέγεις . καὶ τὸν μετʼ ἐπιστήμης ἄρα ἱππικῆς καρτεροῦντα ἐν ἱππομαχίᾳ ἧττον φήσεις ἀνδρεῖον εἶναι ἢ τὸν ἄνευ ἐπιστήμης . ἔμοιγε δοκεῖ . καὶ τὸν μετὰ σφενδονητικῆς ἢ τοξικῆς ἢ ἄλλης τινὸς τέχνης καρτεροῦντα . πάνυ γε . καὶ ὅσοι ἂν ἐθέλωσιν εἰς φρέαρ καταβαίνοντες καὶ κολυμβῶντες καρτερεῖν ἐν τούτῳ τῷ ἔργῳ , μὴ ὄντες δεινοί , ἢ ἔν τινι ἄλλῳ τοιούτῳ , ἀνδρειοτέρους φήσεις τῶν ταῦτα δεινῶν . τί γὰρ ἄν τις ἄλλο φαίη , ὦ Σώκρατες ; οὐδέν , εἴπερ οἴοιτό γε οὕτως . ἀλλὰ μὴν οἶμαί γε . καὶ μήν που ἀφρονεστέρως γε , ὦ Λάχης , οἱ τοιοῦτοι κινδυνεύουσίν τε καὶ καρτεροῦσιν ἢ οἱ μετὰ τέχνης αὐτὸ πράττοντες . φαίνονται . οὐκοῦν αἰσχρὰ ἡ ἄφρων τόλμα τε καὶ καρτέρησις ἐν τῷ πρόσθεν ἐφάνη ἡμῖν οὖσα καὶ βλαβερά ; πάνυ γε . ἡ δέ γε ἀνδρεία ὡμολογεῖτο καλόν τι εἶναι . ὡμολογεῖτο γάρ . νῦν δʼ αὖ πάλιν φαμὲν ἐκεῖνο τὸ αἰσχρόν , τὴν ἄφρονα καρτέρησιν , ἀνδρείαν εἶναι . ἐοίκαμεν . καλῶς οὖν σοι δοκοῦμεν λέγειν ; μὰ τὸν Δίʼ , ὦ Σώκρατες , ἐμοὶ μὲν οὔ . οὐκ ἄρα που κατὰ τὸν σὸν λόγον δωριστὶ ἡρμόσμεθα ἐγώ τε καὶ σύ , ὦ Λάχης · τὰ γὰρ ἔργα οὐ συμφωνεῖ ἡμῖν τοῖς λόγοις . ἔργῳ μὲν γάρ , ὡς ἔοικε , φαίη ἄν τις ἡμᾶς ἀνδρείας μετέχειν , λόγῳ δʼ , ὡς ἐγᾦμαι , οὐκ ἄν , εἰ νῦν ἡμῶν ἀκούσειε διαλεγομένων . ἀληθέστατα λέγεις . τί οὖν ; δοκεῖ καλὸν εἶναι οὕτως ἡμᾶς διακεῖσθαι ; οὐδʼ ὁπωστιοῦν . βούλει οὖν ᾧ λέγομεν πειθώμεθα τό γε τοσοῦτον ; τὸ ποῖον δὴ τοῦτο , καὶ τίνι τούτῳ ;
Lemmas: ἀλλά οἷος εἰ τις ἰατρός εἰμί , περιπλευμονία ὁ υἱός ἔχω ἤ ἄλλος τις καί δέω πίνω ἤ ἐσθίω δίδωμι , μή κάμπτω ἀλλά καρτερέω ; οὐδέ ὁπωσοῦν οὐδέ οὗτος . ἀλλά ἐν πόλεμος καρτερέω ἀνήρ καί ἐθέλω μάχομαι , φρόνιμος λογίζομαι , οἶδα μέν ὅτι βοηθέω ἄλλος αὐτός , πρός ἐλαχύς δέ καί φαῦλος μάχομαι ἤ μετά ὅς αὐτός εἰμί , ἔτι δέ χωρίον ἔχω κρατύς , οὗτος ὁ μετά ὁ τοιοῦτος φρόνησις καί παρασκευή καρτερέω ἀνδρεῖος ἄν φημί ἤ ὁ ἐν ὁ ἐναντίος στρατόπεδον ἐθέλω ὑπομένω τε καί καρτερέω ; ὁ ἐν ὁ ἐναντίος , ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης . ἀλλά μήν ἄφρων γε ὁ οὗτος ἤ ὁ ὁ ἕτερος καρτερία . ἀληθής λέγω . καί ὁ μετά ἐπιστήμη ἄρα ἱππικός καρτερέω ἐν ἱππομαχία ἥσσων φημί ἀνδρεῖος εἰμί ἤ ὁ ἄνευ ἐπιστήμη . ἐγώ δοκέω . καί ὁ μετά σφενδονητικός ἤ τοξικός ἤ ἄλλος τις τέχνη καρτερέω . πάνυ γε . καί ὅσος ἄν ἐθέλω εἰς φρέαρ καταβαίνω καί κολυμβάω καρτερέω ἐν οὗτος ὁ ἔργον , μή εἰμί δεινός , ἤ ἐν τις ἄλλος τοιοῦτος , ἀνδρεῖος φημί ὁ οὗτος δεινός . τίς γάρ ἄν τις ἄλλος φημί , ὦ Σωκράτης ; οὐδείς , εἴπερ οἴομαι γε οὕτως . ἀλλά μήν οἴομαι γε . καί μήν που ἄφρων γε , ὦ Λάχης , ὁ τοιοῦτος κινδυνεύω τε καί καρτερέω ἤ ὁ μετά τέχνη αὐτός πράσσω . φαίνω . οὐκοῦν αἰσχρός ὁ ἄφρων τόλμα τε καί καρτέρησις ἐν ὁ πρόσθεν φαίνω ἐγώ εἰμί καί βλαβερός ; πάνυ γε . ὁ δέ γε ἀνδρεία ὁμολογέω καλός τις εἰμί . ὁμολογέω γάρ . νῦν δέ αὖ πάλιν φημί ἐκεῖνος ὁ αἰσχρός , ὁ ἄφρων καρτέρησις , ἀνδρεῖος εἰμί . ἔοικα . καλός οὖν σύ δοκέω λέγω ; μά ὁ Ζεύς , ὦ Σωκράτης , ἐγώ μέν οὐ . οὐ ἄρα που κατά ὁ σός λόγος Δωριστί ἁρμόζω ἐγώ τε καί σύ , ὦ Λάχης · ὁ γάρ ἔργον οὐ συμφωνέω ἐγώ ὁ λόγος . ἔργον μέν γάρ , ὡς ἔοικα , φημί ἄν τις ἐγώ ἀνδρεία μετέχω , λόγος δέ , ὡς οἴομαι , οὐ ἄν , εἰ νῦν ἐγώ ἀκούω διαλέγω . ἀληθής λέγω . τίς οὖν ; δοκέω καλός εἰμί οὕτως ἐγώ διάκειμαι ; οὐδέ ὁπωσοῦν . βούλομαι οὖν ὅς λέγω πείθω ὁ γε τοσοῦτος ; ὁ ποῖος δή οὗτος , καί τίς οὗτος ;