plato-philosophy.ion 538
ὃ τοίνυν ἄρτι ἔμελλον ἐρήσεσθαί σε , νυνὶ εἰπέ , εἰ κατὰ πασῶν τῶν τεχνῶν οὕτω σοι δοκεῖ , τῇ μὲν αὐτῇ τέχνῃ τὰ αὐτὰ ἀναγκαῖον εἶναι γιγνώσκειν , τῇ δʼ ἑτέρᾳ μὴ τὰ αὐτά , ἀλλʼ εἴπερ ἄλλη ἐστίν , ἀναγκαῖον καὶ ἕτερα γιγνώσκειν . οὕτω μοι δοκεῖ , ὦ Σώκρατες . οὐκοῦν ὅστις ἂν μὴ ἔχῃ τινὰ τέχνην , ταύτης τῆς τέχνης τὰ λεγόμενα ἢ πραττόμενα καλῶς γιγνώσκειν οὐχ οἷός τʼ ἔσται ; ἀληθῆ λέγεις . πότερον οὖν περὶ τῶν ἐπῶν ὧν εἶπες , εἴτε καλῶς λέγει Ὅμηρος εἴτε μή , σὺ κάλλιον γνώσῃ ἢ ἡνίοχος ; Ἡνίοχος . Ῥαψῳδὸς γάρ που εἶ ἀλλʼ οὐχ ἡνίοχος . ναί . ἡ δὲ ῥαψῳδικὴ τέχνη ἑτέρα ἐστὶ τῆς ἡνιοχικῆς ; ναί . εἰ ἄρα ἑτέρα , περὶ ἑτέρων καὶ ἐπιστήμη πραγμάτων ἐστίν . ναί . τί δὲ δὴ ὅταν Ὅμηρος λέγῃ ὡς τετρωμένῳ τῷ Μαχάονι Ἑκαμήδη ἡ Νέστορος παλλακὴ κυκεῶνα πίνειν δίδωσι ; καὶ λέγει πως οὕτως — οἴνῳ πραμνείῳ , φησίν , ἐπὶ δʼ αἴγειον κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ · παρὰ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον · ταῦτα εἴτε ὀρθῶς λέγει Ὅμηρος εἴτε μή , πότερον ἰατρικῆς ἐστι διαγνῶναι καλῶς ἢ ῥαψῳδικῆς ; Ἰατρικῆς . τί δέ , ὅταν λέγῃ Ὅμηρος — ἡ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ἵκανεν , ἥ τε κατʼ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμμεμαυῖα ἔρχεται ὠμηστῇσι μετʼ ἰχθύσι πῆμα φέρουσα · ταῦτα πότερον φῶμεν ἁλιευτικῆς εἶναι τέχνης μᾶλλον κρῖναι ἢ ῥαψῳδικῆς , ἅττα λέγει καὶ εἴτε καλῶς εἴτε μή ; δῆλον δή , ὦ Σώκρατες , ὅτι ἁλιευτικῆς . σκέψαι δή , σοῦ ἐρομένου , εἰ ἔροιό με · ἐπειδὴ τοίνυν , ὦ Σώκρατες , τούτων τῶν τεχνῶν ἐν Ὁμήρῳ εὑρίσκεις ἃ προσήκει ἑκάστῃ διακρίνειν , ἴθι μοι ἔξευρε καὶ τὰ τοῦ μάντεώς τε καὶ μαντικῆς , ποῖά ἐστιν ἃ προσήκει αὐτῷ οἵῳ τʼ εἶναι διαγιγνώσκειν , εἴτε εὖ εἴτε κακῶς πεποίηται — σκέψαι ὡς ῥᾳδίως τε καὶ ἀληθῆ ἐγώ σοι ἀποκρινοῦμαι . πολλαχοῦ μὲν γὰρ καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ λέγει , οἷον καὶ ἃ ὁ τῶν Μελαμποδιδῶν λέγει μάντις πρὸς τοὺς μνηστῆρας , Θεοκλύμενος —
Lemmas: ὅς τοίνυν ἄρτι μέλλω ἔρομαι σύ , νυνί λέγω , εἰ κατά πᾶς ὁ τέχνη οὕτως σύ δοκέω , ὁ μέν αὐτός τέχνη ὁ αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί γιγνώσκω , ὁ δέ ἕτερος μή ὁ αὐτός , ἀλλά εἴπερ ἄλλος εἰμί , ἀναγκαῖος καί ἕτερος γιγνώσκω . οὕτως ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης . οὐκοῦν ὅστις ἄν μή ἔχω τις τέχνη , οὗτος ὁ τέχνη ὁ λέγω ἤ πράσσω καλός γιγνώσκω οὐ οἷος τε εἰμί ; ἀληθής λέγω . πότερος οὖν περί ὁ ἔπος ὅς λέγω , εἴτε καλός λέγω Ὅμηρος εἴτε μή , σύ καλός γιγνώσκω ἤ ἡνίοχος ; ἡνίοχος . ῥαψῳδός γάρ που εἰμί ἀλλά οὐ ἡνίοχος . ναί . ὁ δέ ῥαψῳδικός τέχνη ἕτερος εἰμί ὁ ἡνιοχικός ; ναί . εἰ ἄρα ἕτερος , περί ἕτερος καί ἐπιστήμη πρᾶγμα εἰμί . ναί . τίς δέ δή ὅταν Ὅμηρος λέγω ὡς τιτρώσκω ὁ Μαχάων Ἑκαμήδη ὁ Νέστωρ παλλακή κυκεών πίνω δίδωμι ; καί λέγω πως οὕτως — οἶνος πράμνειος , φημί , ἐπί δέ αἴγειος κνάω τυρός κνῆστις χάλκειος · παρά δέ κρόμυον ποτός ὄψον · οὗτος εἴτε ὀρθός λέγω Ὅμηρος εἴτε μή , πότερος ἰατρικός εἰμί διαγιγνώσκω καλός ἤ ῥαψῳδικός ; ἰατρικός . τίς δέ , ὅταν λέγω Ὅμηρος — ὁ δέ μολύβδαινα ἴκελος εἰς βυσσός ἱκάνω , ὅς τε κατά ἄγραυλος βοῦς κέρας ἐμμεμαώς ἔρχομαι ὠμηστής μετά ἰχθῦς πῆμα φέρω · οὗτος πότερος φημί ἁλιευτικός εἰμί τέχνη μάλα κρίνω ἤ ῥαψῳδικός , ὅστις λέγω καί εἴτε καλός εἴτε μή ; δῆλος δή , ὦ Σωκράτης , ὅτι ἁλιευτικός . σκοπέω δή , σύ ἔρομαι , εἰ ἔρομαι ἐγώ · ἐπειδή τοίνυν , ὦ Σωκράτης , οὗτος ὁ τέχνη ἐν Ὅμηρος εὑρίσκω ὅς προσήκω ἕκαστος διακρίνω , ἔρχομαι ἐγώ ἐξευρίσκω καί ὁ ὁ μάντις τε καί μαντικός , ποῖος εἰμί ὅς προσήκω αὐτός οἷος τε εἰμί διαγιγνώσκω , εἴτε εὖ εἴτε κακός ποιέω — σκοπέω ὡς ῥᾴδιος τε καί ἀληθής ἐγώ σύ ἀποκρίνω . πολλαχοῦ μέν γάρ καί ἐν Ὀδύσσεια λέγω , οἷος καί ὅς ὁ ὁ Μελαμποδίδης λέγω μάντις πρός ὁ μνηστήρ , Θεοκλύμενος —