plato-philosophy.hippias-minor 364
μακάριόν γε , ὦ Ἱππία , πάθος πέπονθας , εἰ ἑκάστης Ὀλυμπιάδος οὕτως εὔελπις ὢν περὶ τῆς ψυχῆς εἰς σοφίαν ἀφικνῇ εἰς τὸ ἱερόν · καὶ θαυμάσαιμʼ ἂν εἴ τις τῶν περὶ τὸ σῶμα ἀθλητῶν οὕτως ἀφόβως τε καὶ πιστευτικῶς ἔχων τῷ σώματι ἔρχεται αὐτόσε ἀγωνιούμενος , ὥσπερ σὺ φῂς τῇ διανοίᾳ . εἰκότως , ὦ Σώκρατες , ἐγὼ τοῦτο πέπονθα · ἐξ οὗ γὰρ ἦργμαι Ὀλυμπίασιν ἀγωνίζεσθαι , οὐδενὶ πώποτε κρείττονι εἰς οὐδὲν ἐμαυτοῦ ἐνέτυχον . καλόν γε λέγεις , ὦ Ἱππία , καὶ τῇ Ἠλείων πόλει τῆς σοφίας ἀνάθημα τὴν δόξαν εἶναι τὴν σὴν καὶ τοῖς γονεῦσι τοῖς σοῖς . ἀτὰρ τί δὴ λέγεις ἡμῖν περὶ τοῦ Ἀχιλλέως τε καὶ τοῦ Ὀδυσσέως ; πότερον ἀμείνω καὶ κατὰ τί φῂς εἶναι ; ἡνίκα μὲν γὰρ πολλοὶ ἔνδον ἦμεν καὶ σὺ τὴν ἐπίδειξιν ἐποιοῦ , ἀπελείφθην σου τῶν λεγομένων—ὤκνουν γὰρ ἐπανερέσθαι , διότι ὄχλος τε πολὺς ἔνδον ἦν , καὶ μή σοι ἐμποδὼν εἴην ἐρωτῶν τῇ ἐπιδείξει—νυνὶ δὲ ἐπειδὴ ἐλάττους τέ ἐσμεν καὶ Εὔδικος ὅδε κελεύει ἐρέσθαι , εἰπέ τε καὶ δίδαξον ἡμᾶς σαφῶς , τί ἔλεγες περὶ τούτοιν τοῖν ἀνδροῖν ; πῶς διέκρινες αὐτούς ; ἀλλʼ ἐγώ σοι , ὦ Σώκρατες , ἐθέλω ἔτι σαφέστερον ἢ τότε διελθεῖν ἃ λέγω καὶ περὶ τούτων καὶ ἄλλων . φημὶ γὰρ Ὅμηρον πεποιηκέναι ἄριστον μὲν ἄνδρα Ἀχιλλέα τῶν εἰς Τροίαν ἀφικομένων , σοφώτατον δὲ Νέστορα , πολυτροπώτατον δὲ Ὀδυσσέα . βαβαῖ , ὦ Ἱππία · ἆρʼ ἄν τί μοι χαρίσαιο τοιόνδε , μή μου καταγελᾶν , ἐὰν μόγις μανθάνω τὰ λεγόμενα καὶ πολλάκις ἀνερωτῶ ; ἀλλά μοι πειρῶ πρᾴως τε καὶ εὐκόλως ἀποκρίνεσθαι . αἰσχρὸν γὰρ ἂν εἴη , ὦ Σώκρατες , εἰ ἄλλους μὲν αὐτὰ ταῦτα παιδεύω καὶ ἀξιῶ διὰ ταῦτα χρήματα λαμβάνειν , αὐτὸς δὲ ὑπὸ σοῦ ἐρωτώμενος μὴ συγγνώμην τʼ ἔχοιμι καὶ πρᾴως ἀποκρινοίμην . πάνυ καλῶς λέγεις . ἐγὼ γάρ τοι , ἡνίκα μὲν ἄριστον τὸν Ἀχιλλέα ἔφησθα πεποιῆσθαι , ἐδόκουν σου μανθάνειν ὅτι ἔλεγες , καὶ ἡνίκα τὸν Νέστορα σοφώτατον · ἐπειδὴ δὲ τὸν Ὀδυσσέα εἶπες ὅτι πεποιηκὼς εἴη ὁ ποιητὴς πολυτροπώτατον , τοῦτο δʼ , ὥς γε πρὸς σὲ τἀληθῆ εἰρῆσθαι , παντάπασιν οὐκ οἶδʼ ὅτι λέγεις . καί μοι εἰπέ , ἄν τι ἐνθένδε μᾶλλον μάθω · ὁ Ἀχιλλεὺς οὐ πολύτροπος τῷ Ὁμήρῳ πεποίηται ;
Lemmas: μακάριος γε , ὦ Ἱππίας , πάθος πάσχω , εἰ ἕκαστος Ὀλυμπιάς οὕτως εὔελπις εἰμί περί ὁ ψυχή εἰς σοφία ἀφικνέομαι εἰς ὁ ἱερός · καί θαυμάζω ἄν εἰ τις ὁ περί ὁ σῶμα ἀθλητής οὕτως ἄφοβος τε καί πιστευτικός ἔχω ὁ σῶμα ἔρχομαι αὐτόσε ἀγωνίζομαι , ὥσπερ σύ φημί ὁ διάνοια . ἔοικα , ὦ Σωκράτης , ἐγώ οὗτος πάσχω · ἐκ ὅς γάρ ἄρχω Ὀλυμπίασι ἀγωνίζομαι , οὐδείς πώποτε κρατύς εἰς οὐδείς ἐμαυτοῦ ἐντυγχάνω . καλός γε λέγω , ὦ Ἱππίας , καί ὁ Ἠλεῖος πόλις ὁ σοφία ἀνάθημα ὁ δόξα εἰμί ὁ σός καί ὁ γονεύς ὁ σός . ἀτάρ τίς δή λέγω ἐγώ περί ὁ Ἀχιλλεύς τε καί ὁ Ὀδυσσεύς ; πότερος ἀγαθός καί κατά τίς φημί εἰμί ; ἡνίκα μέν γάρ πολύς ἔνδον εἰμί καί σύ ὁ ἐπίδειξις ποιέω , ἀπολείπω σύ ὁ λεγομένων—ὤκνουν γάρ ἐπανέρομαι , διότι ὄχλος τε πολύς ἔνδον εἰμί , καί μή σύ ἐμποδών εἰμί ἐρωτάω ὁ ἐπιδείκνυμι δέ ἐπειδή ἐλαχύς τε εἰμί καί Εὔδικος ὅδε κελεύω ἔρομαι , λέγω τε καί διδάσκω ἐγώ σαφής , τίς λέγω περί οὗτος ὁ ἀνήρ ; πῶς διακρίνω αὐτός ; ἀλλά ἐγώ σύ , ὦ Σωκράτης , ἐθέλω ἔτι σαφής ἤ τότε διέρχομαι ὅς λέγω καί περί οὗτος καί ἄλλος . φημί γάρ Ὅμηρος ποιέω ἀγαθός μέν ἀνήρ Ἀχιλλεύς ὁ εἰς Τροία ἀφικνέομαι , σοφός δέ Νέστωρ , πολύτροπος δέ Ὀδυσσεύς . βαβαῖ , ὦ Ἱππίας · ἆρα ἄν τις ἐγώ χαρίζω τοιόσδε , μή ἐγώ καταγελάω , ἐάν μόγις μανθάνω ὁ λέγω καί πολλάκις ἀνερωτάω ; ἀλλά ἐγώ πειράω πρᾶος τε καί εὔκολος ἀποκρίνω . αἰσχρός γάρ ἄν εἰμί , ὦ Σωκράτης , εἰ ἄλλος μέν αὐτός οὗτος παιδεύω καί ἀξιόω διά οὗτος χρῆμα λαμβάνω , αὐτός δέ ὑπό σύ ἐρωτάω μή συγγνώμη τε ἔχω καί πρᾶος ἀποκρίνω . πάνυ καλός λέγω . ἐγώ γάρ τοι , ἡνίκα μέν ἀγαθός ὁ Ἀχιλλεύς φημί ποιέω , δοκέω σύ μανθάνω ὅτι λέγω , καί ἡνίκα ὁ Νέστωρ σοφός · ἐπειδή δέ ὁ Ὀδυσσεύς λέγω ὅτι ποιέω εἰμί ὁ ποιητής πολύτροπος , οὗτος δέ , ὡς γε πρός σύ ἀληθής λέγω , παντάπασι οὐ οἶδα ὅτι λέγω . καί ἐγώ λέγω , ἐάν τις ἐνθένδε μάλα μανθάνω · ὁ Ἀχιλλεύς οὐ πολύτροπος ὁ Ὅμηρος ποιέω ;