plato-philosophy.hippias-minor 369
ἀλλʼ οὐκ ἔχω , ὦ Σώκρατες , νῦν γε οὕτως . οὐδέ γε ἕξεις , ὡς ἐγὼ οἶμαι · εἰ δʼ ἐγὼ ἀληθῆ λέγω , μέμνησαι ὃ ἡμῖν συμβαίνει ἐκ τοῦ λόγου , ὦ Ἱππία . οὐ πάνυ τι ἐννοῶ , ὦ Σώκρατες , ὃ λέγεις . νυνὶ γὰρ ἴσως οὐ χρῇ τῷ μνημονικῷ τεχνήματι — δῆλον γὰρ ὅτι οὐκ οἴει δεῖν—ἀλλὰ ἐγώ σε ὑπομνήσω . οἶσθα ὅτι τὸν μὲν Ἀχιλλέα ἔφησθα ἀληθῆ εἶναι , τὸν δὲ Ὀδυσσέα ψευδῆ καὶ πολύτροπον ; ναί . νῦν οὖν αἰσθάνῃ ὅτι ἀναπέφανται ὁ αὐτὸς ὢν ψευδής τε καὶ ἀληθής , ὥστε εἰ ψευδὴς ὁ Ὀδυσσεὺς ἦν , καὶ ἀληθὴς γίγνεται , καὶ εἰ ἀληθὴς ὁ Ἀχιλλεύς , καὶ ψευδής , καὶ οὐ διάφοροι ἀλλήλων οἱ ἄνδρες οὐδʼ ἐναντίοι , ἀλλʼ ὅμοιοι ; ὦ Σώκρατες , ἀεὶ σύ τινας τοιούτους πλέκεις λόγους , καὶ ἀπολαμβάνων ὃ ἂν ᾖ δυσχερέστατον τοῦ λόγου , τούτου ἔχῃ κατὰ σμικρὸν ἐφαπτόμενος , καὶ οὐχ ὅλῳ ἀγωνίζῃ τῷ πράγματι περὶ ὅτου ἂν ὁ λόγος ᾖ · ἐπεὶ καὶ νῦν , ἐὰν βούλῃ , ἐπὶ πολλῶν τεκμηρίων ἀποδείξω σοι ἱκανῷ λόγῳ Ὅμηρον Ἀχιλλέα πεποιηκέναι ἀμείνω Ὀδυσσέως καὶ ἀψευδῆ , τὸν δὲ δολερόν τε καὶ πολλὰ ψευδόμενον καὶ χείρω Ἀχιλλέως . εἰ δὲ βούλει , σὺ αὖ ἀντιπαράβαλλε λόγον παρὰ λόγον , ὡς ὁ ἕτερος ἀμείνων ἐστί · καὶ μᾶλλον εἴσονται οὗτοι ὁπότερος ἄμεινον λέγει . ὦ Ἱππία , ἐγώ τοι οὐκ ἀμφισβητῶ μὴ οὐχὶ σὲ εἶναι σοφώτερον ἢ ἐμέ · ἀλλʼ ἀεὶ εἴωθα , ἐπειδάν τις λέγῃ τι , προσέχειν τὸν νοῦν , ἄλλως τε καὶ ἐπειδάν μοι δοκῇ σοφὸς εἶναι ὁ λέγων , καὶ ἐπιθυμῶν μαθεῖν ὅτι λέγει διαπυνθάνομαι καὶ ἐπανασκοπῶ καὶ συμβιβάζω τὰ λεγόμενα , ἵνα μάθω · ἐὰν δὲ φαῦλος δοκῇ μοι εἶναι ὁ λέγων , οὔτε ἐπανερωτῶ οὔτε μοι μέλει ὧν λέγει . καὶ γνώσῃ τούτῳ οὓς ἂν ἐγὼ ἡγῶμαι σοφοὺς εἶναι · εὑρήσεις γάρ με λιπαρῆ ὄντα περὶ τὰ λεγόμενα ὑπὸ τούτου καὶ πυνθανόμενον παρʼ αὐτοῦ , ἵνα μαθών τι ὠφεληθῶ .
Lemmas: ἀλλά οὐ ἔχω , ὦ Σωκράτης , νῦν γε οὕτως . οὐδέ γε ἔχω , ὡς ἐγώ οἴομαι · εἰ δέ ἐγώ ἀληθής λέγω , μιμνῄσκω ὅς ἐγώ συμβαίνω ἐκ ὁ λόγος , ὦ Ἱππίας . οὐ πάνυ τις ἐννοέω , ὦ Σωκράτης , ὅς λέγω . νυνί γάρ ἴσως οὐ χράω ὁ μνημονικός τέχνημα — δῆλος γάρ ὅτι οὐ οἴομαι δεῖν—ἀλλὰ ἐγώ σύ ὑπομιμνῄσκω . οἶδα ὅτι ὁ μέν Ἀχιλλεύς φημί ἀληθής εἰμί , ὁ δέ Ὀδυσσεύς ψευδής καί πολύτροπος ; ναί . νῦν οὖν αἰσθάνομαι ὅτι ἀναφαίνω ὁ αὐτός εἰμί ψευδής τε καί ἀληθής , ὥστε εἰ ψευδής ὁ Ὀδυσσεύς εἰμί , καί ἀληθής γίγνομαι , καί εἰ ἀληθής ὁ Ἀχιλλεύς , καί ψευδής , καί οὐ διάφορος ἀλλήλων ὁ ἀνήρ οὐδέ ἐναντίος , ἀλλά ὅμοιος ; ὦ Σωκράτης , ἀεί σύ τις τοιοῦτος πλέκω λόγος , καί ἀπολαμβάνω ὅς ἄν εἰμί δυσχερής ὁ λόγος , οὗτος ἔχω κατά μικρός ἐφάπτω , καί οὐ ὅλος ἀγωνίζομαι ὁ πρᾶγμα περί ὅστις ἄν ὁ λόγος εἰμί · ἐπεί καί νῦν , ἐάν βούλομαι , ἐπί πολύς τεκμήριον ἀποδείκνυμι σύ ἱκανός λόγος Ὅμηρος Ἀχιλλεύς ποιέω ἀγαθός Ὀδυσσεύς καί ἀψευδής , ὁ δέ δολερός τε καί πολύς ψεύδω καί κακός Ἀχιλλεύς . εἰ δέ βούλομαι , σύ αὖ ἀντιπαραβάλλω λόγος παρά λόγος , ὡς ὁ ἕτερος ἀγαθός εἰμί · καί μάλα οἶδα οὗτος ὁπότερος ἀγαθός λέγω . ὦ Ἱππίας , ἐγώ σύ οὐ ἀμφισβητέω μή οὐ σύ εἰμί σοφός ἤ ἐγώ · ἀλλά ἀεί εἴωθα , ἐπειδάν τις λέγω τις , προσέχω ὁ νόος , ἄλλος τε καί ἐπειδάν ἐγώ δοκέω σοφός εἰμί ὁ λέγω , καί ἐπιθυμέω μανθάνω ὅτι λέγω διαπυνθάνομαι καί ἐπανασκοπέω καί συμβιβάζω ὁ λέγω , ἵνα μανθάνω · ἐάν δέ φαῦλος δοκέω ἐγώ εἰμί ὁ λέγω , οὔτε ἐπανερωτάω οὔτε ἐγώ μέλω ὅς λέγω . καί γιγνώσκω οὗτος ὅς ἄν ἐγώ ἡγέομαι σοφός εἰμί · εὑρίσκω γάρ ἐγώ λιπαρής εἰμί περί ὁ λέγω ὑπό οὗτος καί πυνθάνομαι παρά αὐτός , ἵνα μανθάνω τις ὠφελέω .