plato-philosophy.hippias-minor 375
ἀληθῆ λέγεις . τί δέ ; ψυχὴν κεκτῆσθαι ἵππου , ᾗ ἑκών τις κακῶς ἱππεύσει , ἄμεινον ἢ ᾗ ἄκων ; ἧι ἑκών . ἀμείνων ἄρα ἐστίν . ναί . τῇ ἀμείνονι ἄρα ψυχῇ ἵππου τὰ τῆς ψυχῆς ἔργα ταύτης τὰ πονηρὰ ἑκουσίως ἂν ποιοῖ , τῇ δὲ τῆς πονηρᾶς ἀκουσίως ; πάνυ γε . οὐκοῦν καὶ κυνὸς καὶ τῶν ἄλλων ζῴων πάντων ; ναί . τί δὲ δή ; ἀνθρώπου ψυχὴν ἐκτῆσθαι τοξότου ἄμεινόν ἐστιν , ἥτις ἑκουσίως ἁμαρτάνει τοῦ σκοποῦ , ἢ ἥτις ἀκουσίως ; ἥτις ἑκουσίως . οὐκοῦν καὶ αὕτη ἀμείνων εἰς τοξικήν ἐστιν ; ναί . καὶ ψυχὴ ἄρα ἀκουσίως ἁμαρτάνουσα πονηροτέρα ἢ ἑκουσίως ; ἐν τοξικῇ γε . τί δʼ ἐν ἰατρικῇ ; οὐχὶ ἡ ἑκοῦσα κακὰ ἐργαζομένη περὶ τὰ σώματα ἰατρικωτέρα ; ναί . ἀμείνων ἄρα αὕτη ἐν ταύτῃ τῇ τέχνῃ τῆς μὴ . ἀμείνων . τί δέ ; ἡ κιθαριστικωτέρα καὶ αὐλητικωτέρα καὶ τἆλλα πάντα τὰ κατὰ τὰς τέχνας τε καὶ τὰς ἐπιστήμας , οὐχὶ ἡ ἀμείνων ἑκοῦσα τὰ κακὰ ἐργάζεται καὶ τὰ αἰσχρὰ καὶ ἐξαμαρτάνει , ἡ δὲ πονηροτέρα ἄκουσα ; φαίνεται . ἀλλὰ μήν που τάς γε τῶν δούλων ψυχὰς κεκτῆσθαι δεξαίμεθʼ ἂν μᾶλλον τὰς ἑκουσίως ἢ τὰς ἀκουσίως ἁμαρτανούσας τε καὶ κακουργούσας , ὡς ἀμείνους οὔσας εἰς ταῦτα . ναί . τί δέ ; τὴν ἡμετέραν αὐτῶν οὐ βουλοίμεθʼ ἂν ὡς βελτίστην ἐκτῆσθαι ; ναί . οὐκοῦν βελτίων ἔσται , ἐὰν ἑκοῦσα κακουργῇ τε καὶ ἐξαμαρτάνῃ , ἢ ἐὰν ἄκουσα ; δεινὸν μεντἂν εἴη , ὦ Σώκρατες , εἰ οἱ ἑκόντες ἀδικοῦντες βελτίους ἔσονται ἢ οἱ ἄκοντες . ἀλλὰ μὴν φαίνονταί γε ἐκ τῶν εἰρημένων . οὔκουν ἔμοιγε . ἐγὼ δʼ ᾤμην , ὦ Ἱππία , καὶ σοὶ φανῆναι . πάλιν δʼ ἀπόκριναι · ἡ δικαιοσύνη οὐχὶ ἢ δύναμίς τίς ἐστιν ἢ ἐπιστήμη ἢ ἀμφότερα ; ἢ οὐκ ἀνάγκη ἕν γέ τι τούτων εἶναι τὴν δικαιοσύνην ; ναί . οὐκοῦν εἰ μὲν δύναμίς ἐστι τῆς ψυχῆς ἡ δικαιοσύνη , ἡ δυνατωτέρα ψυχὴ δικαιοτέρα ἐστί ; βελτίων γάρ που ἡμῖν ἐφάνη , ὦ ἄριστε , ἡ τοιαύτη . ἐφάνη γάρ . τί δʼ εἰ ἐπιστήμη ; οὐχ ἡ σοφωτέρα ψυχὴ δικαιοτέρα , ἡ δὲ ἀμαθεστέρα ἀδικωτέρα ; ναί . τί δʼ εἰ ἀμφότερα ; οὐχ ἡ ἀμφοτέρας ἔχουσα , ἐπιστήμην καὶ δύναμιν , δικαιοτέρα , ἡ δʼ ἀμαθεστέρα ἀδικωτέρα ; οὐχ οὕτως ἀνάγκη ἔχειν ; φαίνεται .
Lemmas: ἀληθής λέγω . τίς δέ ; ψυχή κτάομαι ἵππος , ὅς ἑκών τις κακός ἱππεύω , ἀγαθός ἤ ᾗ ἄκων ; ᾗ ἑκών . ἀγαθός ἄρα εἰμί . ναί . ὁ ἀγαθός ἄρα ψυχή ἵππος ὁ ὁ ψυχή ἔργον οὗτος ὁ πονηρός ἑκούσιος ἄν ποιέω , ὁ δέ ὁ πονηρός ἀκούσιος ; πάνυ γε . οὐκοῦν καί κύων καί ὁ ἄλλος ζῷον πᾶς ; ναί . τίς δέ δή ; ἄνθρωπος ψυχή κτάομαι τοξότης ἀγαθός εἰμί , ὅστις ἑκούσιος ἁμαρτάνω ὁ σκοπός , ἤ ὅστις ἀκούσιος ; ὅστις ἑκούσιος . οὐκοῦν καί οὗτος ἀγαθός εἰς τοξικός εἰμί ; ναί . καί ψυχή ἄρα ἀκούσιος ἁμαρτάνω πονηρός ἤ ἑκούσιος ; ἐν τοξικός γε . τίς δέ ἐν ἰατρικός ; οὐ ὁ ἑκών κακός ἐργάζομαι περί ὁ σῶμα ἰατρικός ; ναί . ἀγαθός ἄρα οὗτος ἐν οὗτος ὁ τέχνη ὁ μή . ἀγαθός . τίς δέ ; ὁ κιθαριστικός καί αὐλητικός καί ἄλλος πᾶς ὁ κατά ὁ τέχνη τε καί ὁ ἐπιστήμη , οὐ ὁ ἀγαθός ἑκών ὁ κακός ἐργάζομαι καί ὁ αἰσχρός καί ἐξαμαρτάνω , ὁ δέ πονηρός ἄκων ; φαίνω . ἀλλά μήν που ὁ γε ὁ δοῦλος ψυχή κτάομαι δέχομαι ἄν μάλα ὁ ἑκούσιος ἤ ὁ ἀκούσιος ἁμαρτάνω τε καί κακουργέω , ὡς ἀγαθός εἰμί εἰς οὗτος . ναί . τίς δέ ; ὁ ἡμέτερος αὐτός οὐ βούλομαι ἄν ὡς ἀγαθός κτάομαι ; ναί . οὐκοῦν ἀγαθός εἰμί , ἐάν ἑκών κακουργέω τε καί ἐξαμαρτάνω , ἤ ἐάν ἄκων ; δεινός ἄν εἰμί , ὦ Σωκράτης , εἰ ὁ ἑκών ἀδικέω ἀγαθός εἰμί ἤ ὁ ἄκων . ἀλλά μήν φαίνω γε ἐκ ὁ λέγω . οὔκουν ἐγώ . ἐγώ δέ οἴομαι , ὦ Ἱππίας , καί σύ φαίνω . πάλιν δέ ἀποκρίνω · ὁ δικαιοσύνη οὐ ἤ δύναμις τίς εἰμί ἤ ἐπιστήμη ἤ ἀμφότερος ; ἤ οὐ ἀνάγκη εἷς γε τις οὗτος εἰμί ὁ δικαιοσύνη ; ναί . οὐκοῦν εἰ μέν δύναμις εἰμί ὁ ψυχή ὁ δικαιοσύνη , ὁ δυνατός ψυχή δίκαιος εἰμί ; ἀγαθός γάρ που ἐγώ φαίνω , ὦ ἀγαθός , ὁ τοιοῦτος . φαίνω γάρ . τίς δέ εἰ ἐπιστήμη ; οὐ ὁ σοφός ψυχή δίκαιος , ὁ δέ ἀμαθής ἄδικος ; ναί . τίς δέ εἰ ἀμφότερος ; οὐ ὁ ἀμφότερος ἔχω , ἐπιστήμη καί δύναμις , δίκαιος , ὁ δέ ἀμαθής ἄδικος ; οὐ οὕτως ἀνάγκη ἔχω ; φαίνω .