plato-philosophy.hippias-minor 374
ἐν δρόμῳ μὲν ἄρα πονηρότερος ὁ ἄκων κακὰ ἐργαζόμενος ἢ ὁ ἑκών ; ἐν δρόμῳ γε . τί δʼ ἐν πάλῃ ; πότερος παλαιστὴς ἀμείνων , ὁ ἑκὼν πίπτων ἢ ὁ ἄκων ; ὁ ἑκών , ὡς ἔοικεν . πονηρότερον δὲ καὶ αἴσχιον ἐν πάλῃ τὸ πίπτειν ἢ τὸ καταβάλλειν ; τὸ πίπτειν . καὶ ἐν πάλῃ ἄρα ὁ ἑκὼν τὰ πονηρὰ καὶ αἰσχρὰ ἐργαζόμενος βελτίων παλαιστὴς ἢ ὁ ἄκων . ἔοικεν . τί δὲ ἐν τῇ ἄλλῃ πάσῃ τῇ τοῦ σώματος χρείᾳ ; οὐχ ὁ βελτίων τὸ σῶμα δύναται ἀμφότερα ἐργάζεσθαι , καὶ τὰ ἰσχυρὰ καὶ τὰ ἀσθενῆ , καὶ τὰ αἰσχρὰ καὶ τὰ καλά · ὥστε ὅταν κατὰ τὸ σῶμα πονηρὰ ἐργάζηται , ἑκὼν ἐργάζεται ὁ βελτίων τὸ σῶμα , ὁ δὲ πονηρότερος ἄκων ; ἔοικεν καὶ τὰ κατὰ τὴν ἰσχὺν οὕτως ἔχειν . τί δὲ κατʼ εὐσχημοσύνην , ὦ Ἱππία ; οὐ τοῦ βελτίονος σώματός ἐστιν ἑκόντος τὰ αἰσχρὰ καὶ πονηρὰ σχήματα σχηματίζειν , τοῦ δὲ πονηροτέρου ἄκοντος ; ἢ πῶς σοι δοκεῖ ; οὕτως . καὶ ἀσχημοσύνη ἄρα ἡ μὲν ἑκούσιος πρὸς ἀρετῆς ἐστιν , ἡ δὲ ἀκούσιος πρὸς πονηρίας σώματος . φαίνεται . τί δὲ φωνῆς πέρι λέγεις ; ποτέραν φῂς εἶναι βελτίω , τὴν ἑκουσίως ἀπᾴδουσαν ἢ τὴν ἀκουσίως ; τὴν ἑκουσίως . μοχθηροτέραν δὲ τὴν ἀκουσίως ; ναί . δέξαιο δʼ ἂν πότερον τἀγαθὰ κεκτῆσθαι ἢ τὰ κακά ; τἀγαθά . πότερον οὖν ἂν δέξαιο πόδας κεκτῆσθαι ἑκουσίως χωλαίνοντας ἢ ἀκουσίως ; ἑκουσίως . χωλεία δὲ ποδῶν οὐχὶ πονηρία καὶ ἀσχημοσύνη ἐστίν ; ναί . τί δέ ; ἀμβλυωπία οὐ πονηρία ὀφθαλμῶν ; ναί . ποτέρους οὖν ἂν βούλοιο ὀφθαλμοὺς κεκτῆσθαι καὶ ποτέροις συνεῖναι ; οἷς ἑκὼν ἄν τις ἀμβλυώττοι καὶ παρορῴη ἢ οἷς ἄκων ; οἷς ἑκών . βελτίω ἄρα ἥγησαι τῶν σαυτοῦ τὰ ἑκουσίως πονηρὰ ἐργαζόμενα ἢ τὰ ἀκουσίως ; τὰ γοῦν τοιαῦτα . οὐκοῦν πάντα , οἷον καὶ ὦτα καὶ ῥῖνας καὶ στόμα καὶ πάσας τὰς αἰσθήσεις , εἷς λόγος συνέχει , τὰς μὲν ἀκόντως κακὰ ἐργαζομένας ἀκτήτους εἶναι ὡς πονηρὰς οὔσας , τὰς δὲ ἑκουσίως κτητὰς ὡς ἀγαθὰς οὔσας . ἔμοιγε δοκεῖ . τί δέ ; ὀργάνων ποτέρων βελτίων ἡ κοινωνία , οἷς ἑκών τις κακὰ ἐργάζεται ἢ οἷς ἄκων ; οἷον πηδάλιον ᾧ ἄκων κακῶς τις κυβερνήσει βέλτιον ἢ ᾧ ἑκών ; ὧι ἑκών . οὐ καὶ τόξον ὡσαύτως καὶ λύρα καὶ αὐλοὶ καὶ τἆλλα σύμπαντα ;
Lemmas: ἐν δρόμος μέν ἄρα πονηρός ὁ ἄκων κακός ἐργάζομαι ἤ ὁ ἑκών ; ἐν δρόμος γε . τίς δέ ἐν πάλη ; πότερος παλαιστής ἀγαθός , ὁ ἑκών πίπτω ἤ ὁ ἄκων ; ὁ ἑκών , ὡς ἔοικα . πονηρός δέ καί αἰσχρός ἐν πάλη ὁ πίπτω ἤ ὁ καταβάλλω ; ὁ πίπτω . καί ἐν πάλη ἄρα ὁ ἑκών ὁ πονηρός καί αἰσχρός ἐργάζομαι ἀγαθός παλαιστής ἤ ὁ ἄκων . ἔοικα . τίς δέ ἐν ὁ ἄλλος πᾶς ὁ ὁ σῶμα χρεία ; οὐ ὁ ἀγαθός ὁ σῶμα δύναμαι ἀμφότερος ἐργάζομαι , καί ὁ ἰσχυρός καί ὁ ἀσθενής , καί ὁ αἰσχρός καί ὁ καλός · ὥστε ὅταν κατά ὁ σῶμα πονηρός ἐργάζομαι , ἑκών ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός ὁ σῶμα , ὁ δέ πονηρός ἄκων ; ἔοικα καί ὁ κατά ὁ ἰσχύς οὕτως ἔχω . τίς δέ κατά εὐσχημοσύνη , ὦ Ἱππίας ; οὐ ὁ ἀγαθός σῶμα εἰμί ἑκών ὁ αἰσχρός καί πονηρός σχῆμα σχηματίζω , ὁ δέ πονηρός ἄκων ; ἤ πῶς σύ δοκέω ; οὕτως . καί ἀσχημοσύνη ἄρα ὁ μέν ἑκούσιος πρός ἀρετή εἰμί , ὁ δέ ἀκούσιος πρός πονηρία σῶμα . φαίνω . τίς δέ φωνή περί λέγω ; πότερος φημί εἰμί ἀγαθός , ὁ ἑκούσιος ἀπᾴδω ἤ ὁ ἀκούσιος ; ὁ ἑκούσιος . μοχθηρός δέ ὁ ἀκούσιος ; ναί . δέχομαι δέ ἄν πότερος ἀγαθός κτάομαι ἤ ὁ κακός ; ἀγαθός . πότερος οὖν ἄν δέχομαι πούς κτάομαι ἑκούσιος χωλαίνω ἤ ἀκούσιος ; ἑκούσιος . χωλεία δέ πούς οὐ πονηρία καί ἀσχημοσύνη εἰμί ; ναί . τίς δέ ; ἀμβλυωπία οὐ πονηρία ὀφθαλμός ; ναί . πότερος οὖν ἄν βούλομαι ὀφθαλμός κτάομαι καί πότερος σύνειμι ; ὅς ἑκών ἄν τις ἀμβλυώσσω καί παροράω ἤ ὅς ἄκων ; ὅς ἑκών . ἀγαθός ἄρα ἡγέομαι ὁ σεαυτοῦ ὁ ἑκούσιος πονηρός ἐργάζομαι ἤ ὁ ἀκούσιος ; ὁ γοῦν τοιοῦτος . οὐκοῦν πᾶς , οἷος καί οὖς καί ῥίς καί στόμα καί πᾶς ὁ αἴσθησις , εἷς λόγος συνέχω , ὁ μέν ἀέκων κακός ἐργάζομαι ἄκτητος εἰμί ὡς πονηρός εἰμί , ὁ δέ ἑκούσιος κτητός ὡς ἀγαθός εἰμί . ἐγώ δοκέω . τίς δέ ; ὄργανον πός ἀγαθός ὁ κοινωνία , ὅς ἑκών τις κακός ἐργάζομαι ἤ ὅς ἄκων ; οἷος πηδάλιον ὅς ἄκων κακός τις κυβερνάω ἀγαθός ἤ ὅς ἑκών ; ὅς ἑκών . οὐ καί τόξον ὡσαύτως καί λύρα καί αὐλός καί ἄλλος σύμπας ;