ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plato-philosophy.hippias-minor 363
σὺ δὲ δὴ τί σιγᾷς , ὦ Σώκρατες , Ἱππίου τοσαῦτα ἐπιδειξαμένου , καὶ οὐχὶ ἢ συνεπαινεῖς τι τῶν εἰρημένων ἢ καὶ ἐλέγχεις , εἴ τί σοι μὴ καλῶς δοκεῖ εἰρηκέναι ; ἄλλως τε ἐπειδὴ καὶ αὐτοὶ λελείμμεθα , οἳ μάλιστʼ ἂν ἀντιποιησαίμεθα μετεῖναι ἡμῖν τῆς ἐν φιλοσοφίᾳ διατριβῆς . καὶ μήν , ὦ Εὔδικε , ἔστι γε ἃ ἡδέως ἂν πυθοίμην Ἱππίου ὧν νυνδὴ ἔλεγεν περὶ Ὁμήρου . καὶ γὰρ τοῦ σοῦ πατρὸς Ἀπημάντου ἤκουον ὅτι ἡ Ἰλιὰς κάλλιον εἴη ποίημα τῷ Ὁμήρῳ ἢ ἡ Ὀδύσσεια , τοσούτῳ δὲ κάλλιον , ὅσῳ ἀμείνων Ἀχιλλεὺς Ὀδυσσέως εἴη · ἑκάτερον γὰρ τούτων τὸ μὲν εἰς Ὀδυσσέα ἔφη πεποιῆσθαι , τὸ δʼ εἰς Ἀχιλλέα . περὶ ἐκείνου οὖν ἡδέως ἄν , εἰ βουλομένῳ ἐστὶν Ἱππίᾳ , ἀναπυθοίμην ὅπως αὐτῷ δοκεῖ περὶ τοῖν ἀνδροῖν τούτοιν , πότερον ἀμείνω φησὶν εἶναι , ἐπειδὴ καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ παντοδαπὰ ἡμῖν ἐπιδέδεικται καὶ περὶ ποιητῶν τε ἄλλων καὶ περὶ Ὁμήρου . ἀλλὰ δῆλον ὅτι οὐ φθονήσει Ἱππίας , ἐάν τι αὐτὸν ἐρωτᾷς , ἀποκρίνεσθαι . ἦ γάρ , ὦ Ἱππία , ἐάν τι ἐρωτᾷ σε Σωκράτης , ἀποκρινῇ ; ἢ πῶς ποιήσεις ; καὶ γὰρ ἂν δεινὰ ποιοίην , ὦ Εὔδικε , εἰ Ὀλυμπίαζε μὲν εἰς τὴν τῶν Ἑλλήνων πανήγυριν , ὅταν τὰ Ὀλύμπια ᾖ , ἀεὶ ἐπανιὼν οἴκοθεν ἐξ Ἤλιδος εἰς τὸ ἱερὸν παρέχω ἐμαυτὸν καὶ λέγοντα ὅτι ἄν τις βούληται ὧν ἄν μοι εἰς ἐπίδειξιν παρεσκευασμένον ᾖ , καὶ ἀποκρινόμενον τῷ βουλομένῳ ὅτι ἄν τις ἐρωτᾷ , νῦν δὲ τὴν Σωκράτους ἐρώτησιν φύγοιμι .
Lemmas: σύ δέ δή τίς σιγάω , ὦ Σωκράτης , Ἵππιος τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι , καί οὐ ἤ συνεπαινέω τις ὁ λέγω ἤ καί ἐλέγχω , εἰ τις σύ μή καλός δοκέω λέγω ; ἄλλος τε ἐπειδή καί αὐτός λείπω , ὅς μάλα ἄν ἀντιποιέω μέτειμι ἐγώ ὁ ἐν φιλοσοφία διατριβή . καί μήν , ὦ Εὔδικος , εἰμί γε ὅς ἡδύς ἄν πυνθάνομαι Ἵππιος ὅς νυνδί λέγω περί Ὅμηρος . καί γάρ ὁ σός πατήρ Ἀπήμαντος ἀκούω ὅτι ὁ Ἰλιάς καλός εἰμί ποίημα ὁ Ὅμηρος ἤ ὁ Ὀδύσσεια , τοσοῦτος δέ καλός , ὅσος ἀγαθός Ἀχιλλεύς Ὀδυσσεύς εἰμί · ἑκάτερος γάρ οὗτος ὁ μέν εἰς Ὀδυσσεύς φημί ποιέω , ὁ δέ εἰς Ἀχιλλεύς . περί ἐκεῖνος οὖν ἡδύς ἄν , εἰ βούλομαι εἰμί Ἱππίας , ἀναπυνθάνομαι ὅπως αὐτός δοκέω περί ὁ ἀνήρ οὗτος , πότερος ἀγαθός φημί εἰμί , ἐπειδή καί ἄλλος πολύς καί παντοδαπός ἐγώ ἐπιδείκνυμι καί περί ποιητής τε ἄλλος καί περί Ὅμηρος . ἀλλά δῆλος ὅτι οὐ φθονέω Ἱππίας , ἐάν τις αὐτός ἐρωτάω , ἀποκρίνω . ἦ γάρ , ὦ Ἱππίας , ἐάν τις ἐρωτάω σύ Σωκράτης , ἀποκρίνω ; ἤ πῶς ποιέω ; καί γάρ ἄν δεινός ποιέω , ὦ Εὔδικος , εἰ Ὀλυμπία μέν εἰς ὁ ὁ Ἕλλην πανήγυρις , ὅταν ὁ Ὀλύμπιος εἰμί , ἀεί ἐπανέρχομαι οἴκοθεν ἐκ Ἦλις εἰς ὁ ἱερός παραχώννυμι ἐμαυτοῦ καί λέγω ὅστις ἄν τις βούλομαι ὅς ἄν ἐγώ εἰς ἐπίδειξις παρασκευάζω εἰμί , καί ἀποκρίνω ὁ βούλομαι ὅστις ἄν τις ἐρωτάω , νῦν δέ ὁ Σωκράτης ἐρώτησις φεύγω .
plato-philosophy.hippias-minor 366
σοφοὶ μὲν οὖν αὐτά γε ταῦτα , ἐξαπατᾶν . ἔχε δή · ἀναμνησθῶμεν τί ἐστιν ὃ λέγεις . τοὺς ψευδεῖς φῂς εἶναι δυνατοὺς καὶ φρονίμους καὶ ἐπιστήμονας καὶ σοφοὺς εἰς ἅπερ ψευδεῖς ; φημὶ γὰρ οὖν . ἄλλους δὲ τοὺς ἀληθεῖς τε καὶ ψευδεῖς , καὶ ἐναντιωτάτους ἀλλήλοις ; λέγω ταῦτα . φέρε δή · τῶν μὲν δυνατῶν τινες καὶ σοφῶν , ὡς ἔοικεν , εἰσὶν οἱ ψευδεῖς κατὰ τὸν σὸν λόγον . μάλιστά γε . ὅταν δὲ λέγῃς δυνατοὺς καὶ σοφοὺς εἶναι τοὺς ψευδεῖς εἰς αὐτὰ ταῦτα , πότερον λέγεις δυνατοὺς εἶναι ψεύδεσθαι ἐὰν βούλωνται , ἢ ἀδυνάτους εἰς ταῦτα ἅπερ ψεύδονται ; δυνατοὺς ἔγωγε . ὡς ἐν κεφαλαίῳ ἄρα εἰρῆσθαι , οἱ ψευδεῖς εἰσιν οἱ σοφοί τε καὶ δυνατοὶ ψεύδεσθαι . ναί . ἀδύνατος ἄρα ψεύδεσθαι ἀνὴρ καὶ ἀμαθὴς οὐκ ἂν εἴη ψευδής . ἔχει οὕτως . δυνατὸς δέ γʼ ἐστὶν ἕκαστος ἄρα , ὃς ἂν ποιῇ τότε ὃ ἂν βούληται , ὅταν βούληται · οὐχ ὑπὸ νόσου λέγω ἐξειργόμενον οὐδὲ τῶν τοιούτων , ἀλλὰ ὥσπερ σὺ δυνατὸς εἶ γράψαι τοὐμὸν ὄνομα ὅταν βούλῃ , οὕτω λέγω . ἢ οὐχ , ὃς ἂν οὕτως ἔχῃ , καλεῖς σὺ δυνατόν ; ναί . λέγε δή μοι , ὦ Ἱππία , οὐ σὺ μέντοι ἔμπειρος εἶ λογισμῶν καὶ λογιστικῆς ; πάντων μάλιστα , ὦ Σώκρατες . οὐκοῦν εἰ καί τίς σε ἔροιτο τὰ τρὶς ἑπτακόσια ὁπόσος ἐστὶν ἀριθμός , εἰ βούλοιο , πάντων τάχιστα καὶ μάλιστʼ ἂν εἴποις τἀληθῆ περὶ τούτου ; πάνυ γε . ἆρα ὅτι δυνατώτατός τε εἶ καὶ σοφώτατος κατὰ ταῦτα ; ναί . πότερον οὖν σοφώτατός τε εἶ καὶ δυνατώτατος μόνον , ἢ καὶ ἄριστος ταῦτα ἅπερ δυνατώτατός τε καὶ σοφώτατος , τὰ λογιστικά ; καὶ ἄριστος δήπου , ὦ Σώκρατες . τὰ μὲν δὴ ἀληθῆ σὺ ἂν δυνατώτατα εἴποις περὶ τούτων · ἦ γάρ ; οἶμαι ἔγωγε .
Lemmas: σοφός μέν οὖν αὐτός γε οὗτος , ἐξαπατάω . ἔχω δή · ἀναμιμνῄσκω τίς εἰμί ὅς λέγω . ὁ ψευδής φημί εἰμί δυνατός καί φρόνιμος καί ἐπιστήμων καί σοφός εἰς ὅς ψευδής ; φημί γάρ οὖν . ἄλλος δέ ὁ ἀληθής τε καί ψευδής , καί ἐναντίος ἀλλήλων ; λέγω οὗτος . φέρω δή · ὁ μέν δυνατός τις καί σοφός , ὡς ἔοικα , εἰμί ὁ ψευδής κατά ὁ σός λόγος . μάλα γε . ὅταν δέ λέγω δυνατός καί σοφός εἰμί ὁ ψευδής εἰς αὐτός οὗτος , πότερος λέγω δυνατός εἰμί ψεύδω ἐάν βούλομαι , ἤ ἀδύνατος εἰς οὗτος ὅς ψεύδω ; δυνατός ἐγώ . ὡς ἐν κεφάλαιος ἄρα λέγω , ὁ ψευδής εἰμί ὁ σοφός τε καί δυνατός ψεύδω . ναί . ἀδύνατος ἄρα ψεύδω ἀνήρ καί ἀμαθής οὐ ἄν εἰμί ψευδής . ἔχω οὕτως . δυνατός δέ γε εἰμί ἕκαστος ἄρα , ὅς ἄν ποιέω τότε ὅς ἄν βούλομαι , ὅταν βούλομαι · οὐ ὑπό νόσος λέγω ἐξέργω οὐδέ ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ὥσπερ σύ δυνατός εἰμί γράφω ἐμός ὄνομα ὅταν βούλομαι , οὕτως λέγω . ἤ οὐ , ὅς ἄν οὕτως ἔχω , καλέω σύ δυνατός ; ναί . λέγω δή ἐγώ , ὦ Ἱππίας , οὐ σύ μέντοι ἔμπειρος εἰμί λογισμός καί λογιστικός ; πᾶς μάλα , ὦ Σωκράτης . οὐκοῦν εἰ καί τίς σύ ἔρομαι ὁ τρίς ἑπτακόσιοι ὁπόσος εἰμί ἀριθμός , εἰ βούλομαι , πᾶς ταχύς καί μάλα ἄν λέγω ἀληθής περί οὗτος ; πάνυ γε . ἆρα ὅτι δυνατός τε εἰμί καί σοφός κατά οὗτος ; ναί . πότερος οὖν σοφός τε εἰμί καί δυνατός μόνος , ἤ καί ἀγαθός οὗτος ὅς δυνατός τε καί σοφός , ὁ λογιστικός ; καί ἀγαθός δήπου , ὦ Σωκράτης . ὁ μέν δή ἀληθής σύ ἄν δυνατός λέγω περί οὗτος · ἦ γάρ ; οἴομαι ἐγώ .
plato-philosophy.hippias-minor 376
οὐκοῦν ἡ δυνατωτέρα καὶ σοφωτέρα αὕτη ἀμείνων οὖσα ἐφάνη καὶ ἀμφότερα μᾶλλον δυναμένη ποιεῖν , καὶ τὰ καλὰ καὶ τὰ αἰσχρά , περὶ πᾶσαν ἐργασίαν ; ναί . ὅταν ἄρα τὰ αἰσχρὰ ἐργάζηται , ἑκοῦσα ἐργάζεται διὰ δύναμιν καὶ τέχνην · ταῦτα δὲ δικαιοσύνης φαίνεται , ἤτοι ἀμφότερα ἢ τὸ ἕτερον . ἔοικεν . καὶ τὸ μέν γε ἀδικεῖν κακὰ ποιεῖν ἐστιν , τὸ δὲ μὴ ἀδικεῖν καλά . ναί . οὐκοῦν ἡ δυνατωτέρα καὶ ἀμείνων ψυχή , ὅτανπερ ἀδικῇ , ἑκοῦσα ἀδικήσει , ἡ δὲ πονηρὰ ἄκουσα ; φαίνεται . οὐκοῦν ἀγαθὸς ἀνὴρ ὁ τὴν ἀγαθὴν ψυχὴν ἔχων , κακὸς δὲ ὁ τὴν κακήν ; ναί . ἀγαθοῦ μὲν ἄρα ἀνδρός ἐστιν ἑκόντα ἀδικεῖν , κακοῦ δὲ ἄκοντα , εἴπερ ὁ ἀγαθὸς ἀγαθὴν ψυχὴν ἔχει . ἀλλὰ μὴν ἔχει γε . ὁ ἄρα ἑκὼν ἁμαρτάνων καὶ αἰσχρὰ καὶ ἄδικα ποιῶν , ὦ Ἱππία , εἴπερ τίς ἐστιν οὗτος , οὐκ ἂν ἄλλος εἴη ἢ ὁ ἀγαθός . οὐκ ἔχω ὅπως σοι συγχωρήσω , ὦ Σώκρατες , ταῦτα . οὐδὲ γὰρ ἐγὼ ἐμοί , ὦ Ἱππία · ἀλλʼ ἀναγκαῖον οὕτω φαίνεσθαι νῦν γε ἡμῖν ἐκ τοῦ λόγου . ὅπερ μέντοι πάλαι ἔλεγον , ἐγὼ περὶ ταῦτα ἄνω καὶ κάτω πλανῶμαι καὶ οὐδέποτε ταὐτά μοι δοκεῖ . καὶ ἐμὲ μὲν οὐδὲν θαυμαστὸν πλανᾶσθαι οὐδὲ ἄλλον ἰδιώτην · εἰ δὲ καὶ ὑμεῖς πλανήσεσθε οἱ σοφοί , τοῦτο ἤδη καὶ ἡμῖν δεινὸν εἰ μηδὲ παρʼ ὑμᾶς ἀφικόμενοι παυσόμεθα τῆς πλάνης .
Lemmas: οὐκοῦν ὁ δυνατός καί σοφός οὗτος ἀγαθός εἰμί φαίνω καί ἀμφότερος μάλα δύναμαι ποιέω , καί ὁ καλός καί ὁ αἰσχρός , περί πᾶς ἐργασία ; ναί . ὅταν ἄρα ὁ αἰσχρός ἐργάζομαι , ἑκών ἐργάζομαι διά δύναμις καί τέχνη · οὗτος δέ δικαιοσύνη φαίνω , ἤτοι ἀμφότερος ἤ ὁ ἕτερος . ἔοικα . καί ὁ μέν γε ἀδικέω κακός ποιέω εἰμί , ὁ δέ μή ἀδικέω καλός . ναί . οὐκοῦν ὁ δυνατός καί ἀγαθός ψυχή , ὅταν ἀδικέω , ἑκών ἀδικέω , ὁ δέ πονηρός ἄκων ; φαίνω . οὐκοῦν ἀγαθός ἀνήρ ὁ ὁ ἀγαθός ψυχή ἔχω , κακός δέ ὁ ὁ κακός ; ναί . ἀγαθός μέν ἄρα ἀνήρ εἰμί ἑκών ἀδικέω , κακός δέ ἄκων , εἴπερ ὁ ἀγαθός ἀγαθός ψυχή ἔχω . ἀλλά μήν ἔχω γε . ὁ ἄρα ἑκών ἁμαρτάνω καί αἰσχρός καί ἄδικος ποιέω , ὦ Ἱππίας , εἴπερ τίς εἰμί οὗτος , οὐ ἄν ἄλλος εἰμί ἤ ὁ ἀγαθός . οὐ ἔχω ὅπως σύ συγχωρέω , ὦ Σωκράτης , οὗτος . οὐδέ γάρ ἐγώ ἐγώ , ὦ Ἱππίας · ἀλλά ἀναγκαῖος οὕτως φαίνω νῦν γε ἐγώ ἐκ ὁ λόγος . ὅς μέντοι πάλαι λέγω , ἐγώ περί οὗτος ἄνω καί κάτω πλανάω καί οὐδέποτε αὐτός ἐγώ δοκέω . καί ἐγώ μέν οὐδείς θαυμαστός πλανάω οὐδέ ἄλλος ἰδιώτης · εἰ δέ καί σύ πλανάω ὁ σοφός , οὗτος ἤδη καί ἐγώ δεινός εἰ μηδέ παρά σύ ἀφικνέομαι παύω ὁ πλάνη .