plato-philosophy.hippias-minor 365
ἥκιστά γε , ὦ Σώκρατες , ἀλλʼ ἁπλούστατος καὶ ἀληθέστατος , ἐπεὶ καὶ ἐν Λιταῖς , ἡνίκα πρὸς ἀλλήλους ποιεῖ αὐτοὺς διαλεγομένους , λέγει αὐτῷ ὁ Ἀχιλλεὺς πρὸς τὸν Ὀδυσσέα — διογενὲς Λαερτιάδη , πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ , χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν , ὥσπερ δὴ κρανέω τε καὶ ὡς τελέεσθαι ὀίω·ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν , ὅς χʼ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν , ἄλλο δὲ εἴπῃ . αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω , ὡς καὶ τετελεσμένον ἔσται . ἐν τούτοις δηλοῖ τοῖς ἔπεσιν τὸν πρότον ἑκατέρου τοῦ ἀνδρός , ὡς ὁ μὲν Ἀχιλλεὺς εἴη ἀληθής τε καὶ ἁπλοῦς , ὁ δὲ Ὀδυσσεὺς πολύτροπός τε καὶ ψευδής · ποιεῖ γὰρ τὸν Ἀχιλλέα εἰς τὸν Ὀδυσσέα λέγοντα ταῦτα τὰ ἔπη . νῦν ἤδη , ὦ Ἱππία , κινδυνεύω μανθάνειν ὃ λέγεις · τὸν πολύτροπον ψευδῆ λέγεις , ὥς γε φαίνεται . μάλιστα , ὦ Σώκρατες · τοιοῦτον γὰρ πεποίηκεν τὸν Ὀδυσσέα Ὅμηρος πολλαχοῦ καὶ ἐν Ἰλιάδι καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ . ἐδόκει ἄρα , ὡς ἔοικεν , Ὁμήρῳ ἕτερος μὲν εἶναι ἀνὴρ ἀληθής , ἕτερος δὲ ψευδής , ἀλλʼ οὐχ ὁ αὐτός . πῶς γὰρ οὐ μέλλει , ὦ Σώκρατες ; ἦ καὶ σοὶ δοκεῖ αὐτῷ , ὦ Ἱππία ; πάντων μάλιστα · καὶ γὰρ ἂν δεινὸν εἴη εἰ μή . τὸν μὲν Ὅμηρον τοίνυν ἐάσωμεν , ἐπειδὴ καὶ ἀδύνατον ἐπανερέσθαι τί ποτε νοῶν ταῦτα ἐποίησεν τὰ ἔπη · σὺ δʼ ἐπειδὴ φαίνῃ ἀναδεχόμενος τὴν αἰτίαν , καὶ σοὶ συνδοκεῖ ταῦτα ἅπερ φῂς Ὅμηρον λέγειν , ἀπόκριναι κοινῇ ὑπὲρ Ὁμήρου τε καὶ σαυτοῦ . ἔσται ταῦτα · ἀλλʼ ἐρώτα ἔμβραχυ ὅτι βούλει . τοὺς ψευδεῖς λέγεις οἷον ἀδυνάτους τι ποιεῖν , ὥσπερ τοὺς κάμνοντας , ἢ δυνατούς τι ποιεῖν ; δυνατοὺς ἔγωγε καὶ μάλα σφόδρα ἄλλα τε πολλὰ καὶ ἐξαπατᾶν ἀνθρώπους . δυνατοὶ μὲν δή , ὡς ἔοικεν , εἰσὶ κατὰ τὸν σὸν λόγον καὶ πολύτροποι · ἦ γάρ ; ναί . πολύτροποι δʼ εἰσὶ καὶ ἀπατεῶνες ὑπὸ ἠλιθιότητος καὶ ἀφροσύνης , ἢ ὑπὸ πανουργίας καὶ φρονήσεώς τινος ; ὑπὸ πανουργίας πάντων μάλιστα καὶ φρονήσεως . φρόνιμοι μὲν ἄρα εἰσίν , ὡς ἔοικεν . ναὶ μὰ Δία , λίαν γε . φρόνιμοι δὲ ὄντες οὐκ ἐπίστανται ὅτι ποιοῦσιν , ἢ ἐπίστανται ; καὶ μάλα σφόδρα ἐπίστανται · διὰ ταῦτα καὶ κακουργοῦσιν . ἐπιστάμενοι δὲ ταῦτα ἃ ἐπίστανται πότερον ἀμαθεῖς εἰσιν ἢ σοφοί ;
Lemmas: ἦκα γε , ὦ Σωκράτης , ἀλλά ἁπλόος καί ἀληθής , ἐπεί καί ἐν Λιτή , ἡνίκα πρός ἀλλήλων ποιέω αὐτός διαλέγω , λέγω αὐτός ὁ Ἀχιλλεύς πρός ὁ Ὀδυσσεύς — διογενής Λαερτιάδης , πολυμήχανος Ὀδυσσεύς , χρή μέν δή ὁ μῦθος ἀπηλεγέως ἀπολέγω , ὥσπερ δή κραίνω τε καί ὡς τελέω ὁρίζω γάρ ἐγώ ἐκεῖνος ὁμῶς ᾍδης πύλη , ὅς ἄν ἕτερος μέν κεύθω ἐν φρήν , ἄλλος δέ λέγω . ἀτάρ ἐγώ λέγω , ὡς καί τελέω εἰμί . ἐν οὗτος δηλόω ὁ ἔπος ὁ πρότος ἑκάτερος ὁ ἀνήρ , ὡς ὁ μέν Ἀχιλλεύς εἰμί ἀληθής τε καί ἁπλόος , ὁ δέ Ὀδυσσεύς πολύτροπος τε καί ψευδής · ποιέω γάρ ὁ Ἀχιλλεύς εἰς ὁ Ὀδυσσεύς λέγω οὗτος ὁ ἔπος . νῦν ἤδη , ὦ Ἱππίας , κινδυνεύω μανθάνω ὅς λέγω · ὁ πολύτροπος ψευδής λέγω , ὡς γε φαίνω . μάλα , ὦ Σωκράτης · τοιοῦτος γάρ ποιέω ὁ Ὀδυσσεύς Ὅμηρος πολλαχοῦ καί ἐν Ἰλιάς καί ἐν Ὀδύσσεια . δοκέω ἄρα , ὡς ἔοικα , Ὅμηρος ἕτερος μέν εἰμί ἀνήρ ἀληθής , ἕτερος δέ ψευδής , ἀλλά οὐ ὁ αὐτός . πῶς γάρ οὐ μέλλω , ὦ Σωκράτης ; ἦ καί σύ δοκέω αὐτός , ὦ Ἱππίας ; πᾶς μάλα · καί γάρ ἄν δεινός εἰμί εἰ μή . ὁ μέν Ὅμηρος τοίνυν ἐάω , ἐπειδή καί ἀδύνατος ἐπανέρομαι τίς ποτέ νοέω οὗτος ποιέω ὁ ἔπος · σύ δέ ἐπειδή φαίνω ἀναδέχομαι ὁ αἰτία , καί σύ συνδοκέω οὗτος ὅς φημί Ὅμηρος λέγω , ἀποκρίνω κοινῇ ὑπέρ Ὅμηρος τε καί σεαυτοῦ . εἰμί οὗτος · ἀλλά ἐρωτάω ἔμβραχυ ὅστις βούλομαι . ὁ ψευδής λέγω οἷος ἀδύνατος τις ποιέω , ὥσπερ ὁ κάμνω , ἤ δυνατός τις ποιέω ; δυνατός ἐγώ καί μάλα σφόδρα ἄλλος τε πολύς καί ἐξαπατάω ἄνθρωπος . δυνατός μέν δή , ὡς ἔοικα , εἰμί κατά ὁ σός λόγος καί πολύτροπος · ἦ γάρ ; ναί . πολύτροπος δέ εἰμί καί ἀπατεών ὑπό ἠλιθιότης καί ἀφροσύνη , ἤ ὑπό πανουργία καί φρόνησις τις ; ὑπό πανουργία πᾶς μάλα καί φρόνησις . φρόνιμος μέν ἄρα εἰμί , ὡς ἔοικα . ναί μά Ζεύς , λίαν γε . φρόνιμος δέ εἰμί οὐ ἐπίσταμαι ὅτι ποιέω , ἤ ἐπίσταμαι ; καί μάλα σφόδρα ἐπίσταμαι · διά οὗτος καί κακουργέω . ἐπίσταμαι δέ οὗτος ὅς ἐπίσταμαι πότερος ἀμαθής εἰμί ἤ σοφός ;