plato-philosophy.hippias-major-dub 287
οὐδεὶς μέντοι · φαῦλον γὰρ ἂν εἴη τὸ ἐμὸν πρᾶγμα καὶ ἰδιωτικόν . εὖ γε νὴ τὴν Ἥραν λέγεις , ὦ Ἱππία , εἰ χειρωσόμεθα τὸν ἄνδρα . ἀτὰρ μή τι κωλύω μιμούμενος ἐγὼ ἐκεῖνον , ἐὰν σοῦ ἀποκρινομένου ἀντιλαμβάνωμαι τῶν λόγων , ἵνα ὅτι μάλιστά με ἐκμελετήσῃς ; σχεδὸν γάρ τι ἔμπειρός εἰμι τῶν ἀντιλήψεων . εἰ οὖν μή τί σοι διαφέρει , βούλομαι ἀντιλαμβάνεσθαι , ἵνʼ ἐρρωμενέστερον μάθω . ἀλλʼ ἀντιλαμβάνου . καὶ γάρ , ὃ νυνδὴ εἶπον , οὐ μέγα ἐστὶ τὸ ἐρώτημα , ἀλλὰ καὶ πολὺ τούτου χαλεπώτερα ἂν ἀποκρίνασθαι ἐγώ σε διδάξαιμι , ὥστε μηδένα ἀνθρώπων δύνασθαί σε ἐξελέγχειν . φεῦ ὡς εὖ λέγεις · ἀλλʼ ἄγʼ , ἐπειδὴ καὶ σὺ κελεύεις , φέρε ὅτι μάλιστα ἐκεῖνος γενόμενος πειρῶμαί σε ἐρωτᾶν . εἰ γὰρ δὴ αὐτῷ τὸν λόγον τοῦτον ἐπιδείξαις ὃν φῄς , τὸν περὶ τῶν καλῶν ἐπιτηδευμάτων , ἀκούσας , ἐπειδὴ παύσαιο λέγων , ἔροιτʼ ἂν οὐ περὶ ἄλλου πρότερον ἢ περὶ τοῦ καλοῦ—ἔθος γάρ τι τοῦτʼ ἔχει—καὶ εἴποι ἄν · ὦ ξένε Ἠλεῖε , ἆρʼ οὐ δικαιοσύνῃ δίκαιοί εἰσιν οἱ δίκαιοι ; ἀπόκριναι δή , ὦ Ἱππία , ὡς ἐκείνου ἐρωτῶντος . ἀποκρινοῦμαι ὅτι δικαιοσύνῃ . οὐκοῦν ἔστι τι τοῦτο , ἡ δικαιοσύνη ; πάνυ γε . οὐκοῦν καὶ σοφίᾳ οἱ σοφοί εἰσι σοφοὶ καὶ τῷ ἀγαθῷ πάντα τἀγαθὰ ἀγαθά ; πῶς δʼ οὔ ; οὖσί γέ τισι τούτοις · οὐ γὰρ δήπου μὴ οὖσί γε . οὖσι μέντοι . ἆρʼ οὖν οὐ καὶ τὰ καλὰ πάντα τῷ καλῷ ἐστι καλά ; ναί , τῷ καλῷ . ὄντι γέ τινι τούτῳ ; ὄντι · ἀλλὰ τί γὰρ μέλλει ; εἰπὲ δή , ὦ ξένε , φήσει , τί ἐστι τοῦτο τὸ καλόν ; ἄλλο τι οὖν , ὦ Σώκρατες , ὁ τοῦτο ἐρωτῶν δεῖται πυθέσθαι τί ἐστι καλόν ; οὔ μοι δοκεῖ , ἀλλʼ ὅτι ἐστὶ τὸ καλόν , ὦ Ἱππία . καὶ τί διαφέρει τοῦτʼ ἐκείνου ; οὐδέν σοι δοκεῖ ; οὐδὲν γὰρ διαφέρει . ἀλλὰ μέντοι δῆλον ὅτι σὺ κάλλιον οἶσθα . ὅμως δέ , ὠγαθέ , ἄθρει · ἐρωτᾷ γάρ σε οὐ τί ἐστι καλόν , ἀλλʼ ὅτι ἐστὶ τὸ καλόν . μανθάνω , ὠγαθέ , καὶ ἀποκρινοῦμαί γε αὐτῷ ὅτι ἐστι τὸ καλόν , καὶ οὐ μή ποτε ἐλεγχθῶ . ἔστι γάρ , ὦ Σώκρατες , εὖ ἴσθι , εἰ δεῖ τὸ ἀληθὲς λέγειν , παρθένος καλὴ καλόν .
Lemmas: οὐδείς μέντοι · φαῦλος γάρ ἄν εἰμί ὁ ἐμός πρᾶγμα καί ἰδιωτικός . εὖ γε νή ὁ Ἥρα λέγω , ὦ Ἱππίας , εἰ χειρόω ὁ ἀνήρ . ἀτάρ μή τις κωλύω μιμέομαι ἐγώ ἐκεῖνος , ἐάν σύ ἀποκρίνω ἀντιλαμβάνω ὁ λόγος , ἵνα ὅτι μάλα ἐγώ ἐκμελετάω ; σχεδόν γάρ τις ἔμπειρος εἰμί ὁ ἀντίληψις . εἰ οὖν μή τις σύ διαφέρω , βούλομαι ἀντιλαμβάνω , ἵνα ἐρρωμένος μανθάνω . ἀλλά ἀντιλαμβάνω . καί γάρ , ὅς νυνδί λέγω , οὐ μέγας εἰμί ὁ ἐρώτημα , ἀλλά καί πολύς οὗτος χαλεπός ἄν ἀποκρίνω ἐγώ σύ διδάσκω , ὥστε μηδείς ἄνθρωπος δύναμαι σύ ἐξελέγχω . φεῦ ὡς εὖ λέγω · ἀλλά ἄγε , ἐπειδή καί σύ κελεύω , φέρω ὅτι μάλα ἐκεῖνος γίγνομαι πειράω σύ ἐρωτάω . εἰ γάρ δή αὐτός ὁ λόγος οὗτος ἐπιδείκνυμι ὅς φημί , ὁ περί ὁ καλός ἐπιτήδευμα , ἀκούω , ἐπειδή παύω λέγω , ἔρομαι ἄν οὐ περί ἄλλος πρότερος ἤ περί ὁ καλέω γάρ τις οὗτος ἔχω λέγω ἄν · ὦ ξένος Ἠλεῖος , ἆρα οὐ δικαιοσύνη δίκαιος εἰμί ὁ δίκαιος ; ἀποκρίνω δή , ὦ Ἱππίας , ὡς ἐκεῖνος ἐρωτάω . ἀποκρίνω ὅτι δικαιοσύνη . οὐκοῦν εἰμί τις οὗτος , ὁ δικαιοσύνη ; πάνυ γε . οὐκοῦν καί σοφία ὁ σοφός εἰμί σοφός καί ὁ ἀγαθός πᾶς ἀγαθός ἀγαθός ; πῶς δέ οὐ ; εἰμί γε τις οὗτος · οὐ γάρ δήπου μή εἰμί γε . εἰμί μέντοι . ἆρα οὖν οὐ καί ὁ καλός πᾶς ὁ καλός εἰμί καλός ; ναί , ὁ καλός . εἰμί γε τις οὗτος ; εἰμί · ἀλλά τίς γάρ μέλλω ; λέγω δή , ὦ ξένος , φημί , τίς εἰμί οὗτος ὁ καλός ; ἄλλος τις οὖν , ὦ Σωκράτης , ὁ οὗτος ἐρωτάω δέω πυνθάνομαι τίς εἰμί καλός ; οὐ ἐγώ δοκέω , ἀλλά ὅτι εἰμί ὁ καλός , ὦ Ἱππίας . καί τίς διαφέρω οὗτος ἐκεῖνος ; οὐδείς σύ δοκέω ; οὐδείς γάρ διαφέρω . ἀλλά μέντοι δῆλος ὅτι σύ καλός οἶδα . ὅμως δέ , ἀγαθός , ἀθρέω · ἐρωτάω γάρ σύ οὐ τίς εἰμί καλός , ἀλλά ὅτι εἰμί ὁ καλός . μανθάνω , ἀγαθός , καί ἀποκρίνω γε αὐτός ὅτι εἰμί ὁ καλός , καί οὐ μή ποτέ ἐλέγχω . εἰμί γάρ , ὦ Σωκράτης , εὖ οἶδα , εἰ δέω ὁ ἀληθής λέγω , παρθένος καλός καλός .