plato-philosophy.hippias-major-dub 298
ἀλλʼ ἐγώ μοι δοκῶ ὑπὸ ἐπιθυμίας τοῦ εἰδέναι οὐχ οἷός τε σὲ εἶναι περιμένειν μέλλοντα · καὶ γὰρ οὖν δή τι καὶ οἶμαι ἄρτι ηὐπορηκέναι . ὅρα γάρ · εἰ ὃ ἂν χαίρειν ἡμᾶς ποιῇ , μήτι πάσας τὰς ἡδονάς , ἀλλʼ ὃ ἂν διὰ τῆς ἀκοῆς καὶ τῆς ὄψεως , τοῦτο φαῖμεν εἶναι καλόν , πῶς τι ἄρʼ ἂν ἀγωνιζοίμεθα ; οἵ τέ γέ που καλοὶ ἄνθρωποι , ὦ Ἱππία , καὶ τὰ ποικίλματα πάντα καὶ τὰ ζωγραφήματα καὶ τὰ πλάσματα τέρπει ἡμᾶς ὁρῶντας , ἃ ἂν καλὰ ᾖ · καὶ οἱ φθόγγοι οἱ καλοὶ καὶ ἡ μουσικὴ σύμπασα καὶ οἱ λόγοι καὶ αἱ μυθολογίαι ταὐτὸν τοῦτο ἐργάζονται , ὥστʼ εἰ ἀποκριναίμεθα τῷ θρασεῖ ἐκείνῳ ἀνθρώπῳ ὅτι ὦ γενναῖε , τὸ καλόν ἐστι τὸ διʼ ἀκοῆς τε καὶ διʼ ὄψεως ἡδύ , οὐκ ἂν οἴει αὐτὸν τοῦ θράσους ἐπίσχοιμεν ; ἐμοὶ γοῦν δοκεῖ νῦν γε , ὦ Σώκρατες , εὖ λέγεσθαι τὸ καλὸν ὃ ἔστιν . τί δʼ ; ἆρα τὰ ἐπιτηδεύματα τὰ καλὰ καὶ τοὺς νόμους , ὦ Ἱππία , διʼ ἀκοῆς ἢ διʼ ὄψεως φήσομεν ἡδέα ὄντα καλὰ εἶναι , ἢ ἄλλο τι εἶδος ἔχειν ; ταῦτα δʼ ἴσως , ὦ Σώκρατες , κἂν παραλάθοι τὸν ἄνθρωπον . μὰ τὸν κύνα , ὦ Ἱππία , οὐχ ὅν γʼ ἂν ἐγὼ μάλιστα αἰσχυνοίμην ληρῶν καὶ προσποιούμενός τι λέγειν μηδὲν λέγων . τίνα τοῦτον ; τὸν Σωφρονίσκου , ὃς ἐμοὶ οὐδὲν ἂν μᾶλλον ταῦτα ἐπιτρέποι ἀνερεύνητα ὄντα ῥᾳδίως λέγειν ἢ ὡς εἰδότα ἃ μὴ οἶδα . ἀλλὰ μὴν ἔμοιγε καὶ αὐτῷ , ἐπειδὴ σὺ εἶπες , δοκεῖ τι ἄλλο εἶναι τοῦτο τὸ περὶ τοὺς νόμους . ἔχʼ ἡσυχῇ , ὦ Ἱππία · κινδυνεύομεν γάρ τοι , ἐν τῇ αὐτῇ ἐμπεπτωκότες ἀπορίᾳ περὶ τοῦ καλοῦ ἐν ᾗπερ νυνδή , οἴεσθαι ἐν ἄλλῃ τινὶ εὐπορίᾳ εἶναι . πῶς τοῦτο λέγεις , ὦ Σώκρατες ; ἐγώ σοι φράσω ὅ γʼ ἐμοὶ καταφαίνεται , εἰ ἄρα τὶ λέγω . ταῦτα μὲν γὰρ τὰ περὶ τοὺς νόμους τε καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα τάχʼ ἂν φανείη οὐκ ἐκτὸς ὄντα τῆς αἰσθήσεως ἣ διὰ τῆς ἀκοῆς τε καὶ ὄψεως ἡμῖν οὖσα τυγχάνει · ἀλλʼ ὑπομείνωμεν τοῦτον τὸν λόγον , τὸ διὰ τούτων ἡδὺ καλὸν εἶναι , μηδὲν τὸ τῶν νόμων εἰς μέσον παράγοντες . ἀλλʼ εἰ ἡμᾶς ἔροιτο εἴτε οὗτος ὃν λέγω , εἴτε ἄλλος ὁστισοῦν · τί δή , ὦ Ἱππία τε καὶ Σώκρατες , ἀφωρίσατε τοῦ ἡδέος τὸ ταύτῃ ἡδὺ ᾗ λέγετε καλὸν εἶναι , τὸ δὲ κατὰ τὰς ἄλλας αἰσθήσεις σίτων τε καὶ ποτῶν καὶ τῶν περὶ τἀφροδίσια καὶ τἆλλα πάντα τὰ τοιαῦτα οὔ φατε καλὰ εἶναι ; ἢ οὐδὲ ἡδέα , οὐδὲ ἡδονὰς τὸ παράπαν ἐν τοῖς τοιούτοις φατὲ εἶναι , οὐδʼ ἐν ἄλλῳ ἢ τῷ ἰδεῖν τε καὶ ἀκοῦσαι ; τί φήσομεν , ὦ Ἱππία ; πάντως δήπου φήσομεν , ὦ Σώκρατες , καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις μεγάλας πάνυ ἡδονὰς εἶναι .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ ἐγώ δοκέω ὑπό ἐπιθυμία ὁ οἶδα οὐ οἷος τε σύ εἰμί περιμένω μέλλω · καί γάρ οὖν δή τις καί οἴομαι ἄρτι εὐπορέω . ὁράω γάρ · εἰ ὅς ἄν χαίρω ἐγώ ποιέω , μήτι πᾶς ὁ ἡδονή , ἀλλά ὅς ἄν διά ὁ ἀκοή καί ὁ ὄψις , οὗτος φημί εἰμί καλός , πῶς τις ἄρα ἄν ἀγωνίζομαι ; ὁ τε γε που καλός ἄνθρωπος , ὦ Ἱππίας , καί ὁ ποίκιλμα πᾶς καί ὁ ζωγράφημα καί ὁ πλάσμα τέρπω ἐγώ ὁράω , ὅς ἄν καλός εἰμί · καί ὁ φθόγγος ὁ καλός καί ὁ μουσική σύμπας καί ὁ λόγος καί ὁ μυθολογία αὐτός οὗτος ἐργάζομαι , ὥστε εἰ ἀποκρίνω ὁ θρασύς ἐκεῖνος ἄνθρωπος ὅτι ὦ γενναῖος , ὁ καλός εἰμί ὁ διά ἀκοή τε καί διά ὄψις ἡδύς , οὐ ἄν οἴομαι αὐτός ὁ θράσος ἐπέχω ; ἐγώ γοῦν δοκέω νῦν γε , ὦ Σωκράτης , εὖ λέγω ὁ καλός ὅς εἰμί . τίς δέ ; ἆρα ὁ ἐπιτήδευμα ὁ καλός καί ὁ νόμος , ὦ Ἱππίας , διά ἀκοή ἤ διά ὄψις φημί ἡδύς εἰμί καλός εἰμί , ἤ ἄλλος τις εἶδος ἔχω ; οὗτος δέ ἴσως , ὦ Σωκράτης , ἄν παραλανθάνω ὁ ἄνθρωπος . μά ὁ κύων , ὦ Ἱππίας , οὐ ὅς γε ἄν ἐγώ μάλα αἰσχύνω ληρέω καί προσποιέω τις λέγω μηδείς λέγω . τίς οὗτος ; ὁ Σωφρονίσκος , ὅς ἐγώ οὐδείς ἄν μάλα οὗτος ἐπιτρέπω ἀνερεύνητος εἰμί ῥᾴδιος λέγω ἤ ὡς οἶδα ὅς μή οἶδα . ἀλλά μήν ἐγώ καί αὐτός , ἐπειδή σύ λέγω , δοκέω τις ἄλλος εἰμί οὗτος ὁ περί ὁ νόμος . ἔχω ἡσυχῇ , ὦ Ἱππίας · κινδυνεύω γάρ τοι , ἐν ὁ αὐτός ἐμπίπτω ἀπορία περί ὁ καλός ἐν ὅς νυνδί , οἴομαι ἐν ἄλλος τις εὐπορία εἰμί . πῶς οὗτος λέγω , ὦ Σωκράτης ; ἐγώ σύ φράζω ὅς γε ἐγώ καταφαίνω , εἰ ἄρα τίς λέγω . οὗτος μέν γάρ ὁ περί ὁ νόμος τε καί ὁ ἐπιτήδευμα τάχα ἄν φαίνω οὐ ἐκτός εἰμί ὁ αἴσθησις ὅς διά ὁ ἀκοή τε καί ὄψις ἐγώ εἰμί τυγχάνω · ἀλλά ὑπομένω οὗτος ὁ λόγος , ὁ διά οὗτος ἡδύς καλός εἰμί , μηδείς ὁ ὁ νόμος εἰς μέσος παράγω . ἀλλά εἰ ἐγώ ἔρομαι εἴτε οὗτος ὅς λέγω , εἴτε ἄλλος ὅστις · τίς δή , ὦ Ἱππίας τε καί Σωκράτης , ἀφορίζω ὁ ἡδύς ὁ ταύτῃ ἡδύς ᾗ λέγω καλός εἰμί , ὁ δέ κατά ὁ ἄλλος αἴσθησις σῖτος τε καί ποτόν καί ὁ περί ἀφροδίσιος καί ἄλλος πᾶς ὁ τοιοῦτος οὐ φημί καλός εἰμί ; ἤ οὐδέ ἡδύς , οὐδέ ἡδονή ὁ παράπαν ἐν ὁ τοιοῦτος φημί εἰμί , οὐδέ ἐν ἄλλος ἤ ὁ ὁράω τε καί ἀκούω ; τίς φημί , ὦ Ἱππίας ; πάντως δήπου φημί , ὦ Σωκράτης , καί ἐν ὁ ἄλλος μέγας πάνυ ἡδονή εἰμί .