plato-philosophy.hippias-major-dub 288
καλῶς γε , ὦ Ἱππία , νὴ τὸν κύνα καὶ εὐδόξως ἀπεκρίνω . ἄλλο τι οὖν , ἂν ἐγὼ τοῦτο ἀποκρίνωμαι , τὸ ἐρωτώμενόν τε ἀποκεκριμένος ἔσομαι καὶ ὀρθῶς , καὶ οὐ μή ποτε ἐλεγχθῶ ; πῶς γὰρ ἄν , ὦ Σώκρατες , ἐλεγχθείης , ὅ γε πᾶσιν δοκεῖ καὶ πάντες σοι μαρτυρήσουσιν οἱ ἀκούοντες ὅτι ὀρθῶς λέγεις ; εἶεν · πάνυ μὲν οὖν . φέρε δή , ὦ Ἱππία , πρὸς ἐμαυτὸν ἀναλάβω ὃ λέγεις . ὁ μὲν ἐρήσεταί με οὑτωσί πως · ἴθι μοι , ὦ Σώκρατες , ἀπόκριναι · ταῦτα πάντα ἃ φῂς καλὰ εἶναι , εἰ τί ἐστιν αὐτὸ τὸ καλόν , ταῦτʼ ἂν εἴη καλά ; ἐγὼ δὲ δὴ ἐρῶ ὅτι εἰ παρθένος καλὴ καλόν , ἔστι διʼ ὃ ταῦτʼ ἂν εἴη καλά ; οἴει οὖν ἔτι αὐτὸν ἐπιχειρήσειν σε ἐλέγχειν ὡς οὐ καλόν ἐστιν ὃ λέγεις , ἢ ἐὰν ἐπιχειρήσῃ , οὐ καταγέλαστον ἔσεσθαι ; ὅτι μὲν ἐπιχειρήσει , ὦ θαυμάσιε , εὖ οἶδα · εἰ δὲ ἐπιχειρήσας ἔσται καταγέλαστος , αὐτὸ δείξει . ἃ μέντοι ἐρεῖ , ἐθέλω σοι λέγειν . λέγε δή . ὡς γλυκὺς εἶ , φήσει , ὦ Σώκρατες . θήλεια δὲ ἵππος καλὴ οὐ καλόν , ἣν καὶ ὁ θεὸς ἐν τῷ χρησμῷ ἐπῄνεσεν ; τί φήσομεν , ὦ Ἱππία ; ἄλλο τι ἢ φῶμεν καὶ τὴν ἵππον καλὸν εἶναι , τήν γε καλήν ; πῶς γὰρ ἂν τολμῷμεν ἔξαρνοι εἶναι τὸ καλὸν μὴ καλὸν εἶναι ; ἀληθῆ λέγεις , ὦ Σώκρατες · ἐπεί τοι καὶ ὀρθῶς αὐτὸ ὁ θεὸς εἶπεν · πάγκαλαι γὰρ παρʼ ἡμῖν ἵπποι γίγνονται . εἶεν , φήσει δή · τί δὲ λύρα καλή ; οὐ καλόν ; φῶμεν , ὦ Ἱππία ; ναί . ἐρεῖ τοίνυν μετὰ τοῦτʼ ἐκεῖνος , σχεδόν τι εὖ οἶδα ἐκ τοῦ τρόπου τεκμαιρόμενος · ὦ βέλτιστε σύ , τί δὲ χύτρα καλή ; οὐ καλὸν ἄρα ; ὦ Σώκρατες , τίς δʼ ἐστὶν ὁ ἄνθρωπος ; ὡς ἀπαίδευτός τις ὃς οὕτω φαῦλα ὀνόματα ὀνομάζειν τολμᾷ ἐν σεμνῷ πράγματι . τοιοῦτός τις , ὦ Ἱππία , οὐ κομψὸς ἀλλὰ συρφετός , οὐδὲν ἄλλο φροντίζων ἢ τὸ ἀληθές . ἀλλʼ ὅμως ἀποκριτέον τῷ ἀνδρί , καὶ ἔγωγε προαποφαίνομαι · εἴπερ ἡ χύτρα κεκεραμευμένη εἴη ὑπὸ ἀγαθοῦ κεραμέως λεία καὶ στρογγύλη καὶ καλῶς ὠπτημένη , οἷαι τῶν καλῶν χυτρῶν εἰσί τινες δίωτοι , τῶν ἓξ χοᾶς χωρουσῶν , πάγκαλαι , εἰ τοιαύτην ἐρωτῴη χύτραν , καλὴν ὁμολογητέον εἶναι . πῶς γὰρ ἂν φαῖμεν καλὸν ὂν μὴ καλὸν εἶναι ; οὐδαμῶς , ὦ Σώκρατες . οὐκοῦν καὶ χύτρα , φήσει , καλὴ καλόν ; ἀποκρίνου . ἀλλʼ οὕτως , ὦ Σώκρατες , ἔχει , οἶμαι · καλὸν μὲν καὶ τοῦτο τὸ σκεῦός ἐστι καλῶς εἰργασμένον , ἀλλὰ τὸ ὅλον τοῦτο οὐκ ἔστιν ἄξιον κρίνειν ὡς ὂν καλὸν πρὸς ἵππον τε καὶ παρθένον καὶ τἆλλα πάντα τὰ καλά .
Lemmas: καλός γε , ὦ Ἱππίας , νή ὁ κύων καί εὔδοξος ἀποκρίνω . ἄλλος τις οὖν , ἐάν ἐγώ οὗτος ἀποκρίνω , ὁ ἐρωτάω τε ἀποκρίνω εἰμί καί ὀρθός , καί οὐ μή ποτέ ἐλέγχω ; πῶς γάρ ἄν , ὦ Σωκράτης , ἐλέγχω , ὅς γε πᾶς δοκέω καί πᾶς σύ μαρτυρέω ὁ ἀκούω ὅτι ὀρθός λέγω ; εἶεν · πάνυ μέν οὖν . φέρω δή , ὦ Ἱππίας , πρός ἐμαυτοῦ ἀναλαμβάνω ὅς λέγω . ὁ μέν ἔρομαι ἐγώ οὕτως πως · ἔρχομαι ἐγώ , ὦ Σωκράτης , ἀποκρίνω · οὗτος πᾶς ὅς φημί καλός εἰμί , εἰ τίς εἰμί αὐτός ὁ καλός , οὗτος ἄν εἰμί καλός ; ἐγώ δέ δή λέγω ὅτι εἰ παρθένος καλός καλός , εἰμί διά ὅς οὗτος ἄν εἰμί καλός ; οἴομαι οὖν ἔτι αὐτός ἐπιχειρέω σύ ἐλέγχω ὡς οὐ καλός εἰμί ὅς λέγω , ἤ ἐάν ἐπιχειρέω , οὐ καταγέλαστος εἰμί ; ὅτι μέν ἐπιχειρέω , ὦ θαυμάσιος , εὖ οἶδα · εἰ δέ ἐπιχειρέω εἰμί καταγέλαστος , αὐτός δείκνυμι . ὅς μέντοι λέγω , ἐθέλω σύ λέγω . λέγω δή . ὡς γλυκύς εἰμί , φημί , ὦ Σωκράτης . θῆλυς δέ ἵππος καλός οὐ καλός , ὅς καί ὁ θεός ἐν ὁ χρησμός ἐπαινέω ; τίς φημί , ὦ Ἱππίας ; ἄλλος τις ἤ φημί καί ὁ ἵππος καλός εἰμί , ὁ γε καλός ; πῶς γάρ ἄν τολμάω ἔξαρνος εἰμί ὁ καλός μή καλός εἰμί ; ἀληθής λέγω , ὦ Σωκράτης · ἐπεί τοι καί ὀρθός αὐτός ὁ θεός λέγω · πάγκαλος γάρ παρά ἐγώ ἵππος γίγνομαι . εἰμί , φημί δή · τίς δέ λύρα καλός ; οὐ καλός ; φημί , ὦ Ἱππίας ; ναί . λέγω τοίνυν μετά οὗτος ἐκεῖνος , σχεδόν τις εὖ οἶδα ἐκ ὁ τρόπος τεκμαίρομαι · ὦ ἀγαθός σύ , τίς δέ χύτρα καλός ; οὐ καλός ἄρα ; ὦ Σωκράτης , τίς δέ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ; ὡς ἀπαίδευτος τις ὅς οὕτως φαῦλος ὄνομα ὀνομάζω τολμάω ἐν σεμνός πρᾶγμα . τοιοῦτος τις , ὦ Ἱππίας , οὐ κομψός ἀλλά συρφετός , οὐδείς ἄλλος φροντίζω ἤ ὁ ἀληθής . ἀλλά ὅμως ἀποκριτέον ὁ ἀνήρ , καί ἐγώ προαποφαίνω · εἴπερ ὁ χύτρα κεραμεύω εἰμί ὑπό ἀγαθός κεραμεύς λεῖος καί στρογγύλος καί καλός ὀπτάω , οἷος ὁ καλός χύτρα εἰμί τις δίωτος , ὁ ἕξ χοοῦς χωρέω , πάγκαλος , εἰ τοιοῦτος ἐρωτάω χύτρα , καλός ὁμολογητέον εἰμί . πῶς γάρ ἄν φημί καλός εἰμί μή καλός εἰμί ; οὐδαμῶς , ὦ Σωκράτης . οὐκοῦν καί χύτρα , φημί , καλός καλός ; ἀποκρίνω . ἀλλά οὕτως , ὦ Σωκράτης , ἔχω , οἴομαι · καλός μέν καί οὗτος ὁ σκεῦος εἰμί καλός ἐργάζομαι , ἀλλά ὁ ὅλος οὗτος οὐ εἰμί ἄξιος κρίνω ὡς εἰμί καλός πρός ἵππος τε καί παρθένος καί ἄλλος πᾶς ὁ καλός .