plato-philosophy.hippias-major-dub 292
πονηρόν γʼ , ὦ Σώκρατες , γέλωτα · ὅταν γὰρ πρὸς ταῦτα ἔχῃ μὲν μηδὲν ὅτι λέγῃ , γελᾷ δέ , αὑτοῦ καταγελάσεται καὶ ὑπὸ τῶν παρόντων αὐτὸς ἔσται καταγέλαστος . ἴσως οὕτως ἔχει · ἴσως μέντοι ἐπί γε ταύτῃ τῇ ἀποκρίσει , ὡς ἐγὼ μαντεύομαι , κινδυνεύσει οὐ μόνον μου καταγελᾶν . ἀλλὰ τί μήν ; ὅτι , ἂν τύχῃ βακτηρίαν ἔχων , ἂν μὴ ἐκφύγω φεύγων αὐτόν , εὖ μάλα μου ἐφικέσθαι πειράσεται . πῶς λέγεις ; δεσπότης τίς σου ὁ ἄνθρωπός ἐστιν , καὶ τοῦτο ποιήσας οὐκ ἀχθήσεται καὶ δίκας ὀφλήσει ; ἢ οὐκ ἔνδικος ὑμῖν ἡ πόλις ἐστίν , ἀλλʼ ἐᾷ ἀδίκως τύπτειν ἀλλήλους τοὺς πολίτας ; οὐδʼ ὁπωστιοῦν ἐᾷ . οὐκοῦν δώσει δίκην ἀδίκως γέ σε τύπτων . οὔ μοι δοκεῖ , ὦ Ἱππία , οὔκ , εἰ ταῦτά γε ἀποκριναίμην , ἀλλὰ δικαίως , ἔμοιγε δοκεῖ . καὶ ἐμοὶ τοίνυν δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , ἐπειδήπερ γε αὐτὸς ταῦτα οἴει . οὐκοῦν εἴπω σοι καὶ ᾗ αὐτὸς οἴομαι δικαίως ἂν τύπτεσθαι ταῦτα ἀποκρινόμενος ; ἢ καὶ σύ με ἄκριτον τυπτήσεις ; ἢ δέξῃ λόγον ; δεινὸν γὰρ ἂν εἴη , ὦ Σώκρατες , εἰ μὴ δεχοίμην · ἀλλὰ πῶς λέγεις ; ἐγώ σοι ἐρῶ , τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ νυνδή , μιμούμενος ἐκεῖνον , ἵνα μὴ πρὸς σὲ λέγω ῥήματα , οἷα ἐκεῖνος εἰς ἐμὲ ἐρεῖ , χαλεπά τε καὶ ἀλλόκοτα . εὖ γὰρ ἴσθι , εἰπέ μοι , φήσει , ὦ Σώκρατες , οἴει ἂν ἀδίκως πληγὰς λαβεῖν , ὅστις διθύραμβον τοσουτονὶ ᾁσας οὕτως ἀμούσως πολὺ ἀπῇσας ἀπὸ τοῦ ἐρωτήματος ; πῶς δή ; φήσω ἐγώ . ὅπως ; φήσει · οὐχ οἷός τʼ εἶ μεμνῆσθαι ὅτι τὸ καλὸν αὐτὸ ἠρώτων , ὃ παντὶ ᾧ ἂν προσγένηται , ὑπάρχει ἐκείνῳ καλῷ εἶναι , καὶ λίθῳ καὶ ξύλῳ καὶ ἀνθρώπῳ καὶ θεῷ καὶ πάσῃ πράξει καὶ παντὶ μαθήματι ; αὐτὸ γὰρ ἔγωγε , ὤνθρωπε , κάλλος ἐρωτῶ ὅτι ἐστίν , καὶ οὐδέν σοι μᾶλλον γεγωνεῖν δύναμαι ἢ εἴ μοι παρεκάθησο λίθος , καὶ οὗτος μυλίας , μήτε ὦτα μήτε ἐγκέφαλον ἔχων . εἰ οὖν φοβηθεὶς εἴποιμι ἐγὼ ἐπὶ τούτοις τάδε , ἆρα οὐκ ἂν ἄχθοιο , ὦ Ἱππία ; ἀλλὰ μέντοι τόδε τὸ καλὸν εἶναι Ἱππίας ἔφη · καίτοι ἐγὼ αὐτὸν ἠρώτων οὕτως ὥσπερ σὺ ἐμέ , ὃ πᾶσι καλὸν καὶ ἀεί ἐστι . πῶς οὖν φῄς ; οὐκ ἀχθέσῃ , ἂν εἴπω ταῦτα ; εὖ γʼ οὖν οἶδα , ὦ Σώκρατες , ὅτι πᾶσι καλὸν τοῦτʼ ἐστίν , ὃ ἐγὼ εἶπον , καὶ δόξει . ἦ καὶ ἔσται ; φήσει · ἀεὶ γάρ που τό γε καλὸν καλόν . πάνυ γε . οὐκοῦν καὶ ἦν ; φήσει . καὶ ἦν .
Lemmas: πονηρός γε , ὦ Σωκράτης , γέλως · ὅταν γάρ πρός οὗτος ἔχω μέν μηδείς ὅτι λέγω , γελάω δέ , ἑαυτοῦ καταγελάω καί ὑπό ὁ πάρειμι αὐτός εἰμί καταγέλαστος . ἴσως οὕτως ἔχω · ἴσως μέντοι ἐπί γε οὗτος ὁ ἀπόκρισις , ὡς ἐγώ μαντεύομαι , κινδυνεύω οὐ μόνος ἐγώ καταγελάω . ἀλλά τίς μήν ; ὅτι , ἐάν τυγχάνω βακτηρία ἔχω , ἐάν μή ἐκφεύγω φεύγω αὐτός , εὖ μάλα ἐγώ ἐφικνέομαι πειράω . πῶς λέγω ; δεσπότης τίς σύ ὁ ἄνθρωπος εἰμί , καί οὗτος ποιέω οὐ ἄγω καί δίκη ὀφλισκάνω ; ἤ οὐ ἔνδικος σύ ὁ πόλις εἰμί , ἀλλά ἐάω ἄδικος τύπτω ἀλλήλων ὁ πολίτης ; οὐδέ ὁπωσοῦν ἐάω . οὐκοῦν δίδωμι δίκη ἄδικος γε σύ τύπτω . οὐ ἐγώ δοκέω , ὦ Ἱππίας , οὐ , εἰ οὗτος γε ἀποκρίνω , ἀλλά δίκαιος , ἐγώ δοκέω . καί ἐγώ τοίνυν δοκέω , ὦ Σωκράτης , ἐπειδή γε αὐτός οὗτος οἴομαι . οὐκοῦν λέγω σύ καί ὅς αὐτός οἴομαι δίκαιος ἄν τύπτω οὗτος ἀποκρίνω ; ἤ καί σύ ἐγώ ἄκριτος τύπτω ; ἤ δέχομαι λόγος ; δεινός γάρ ἄν εἰμί , ὦ Σωκράτης , εἰ μή δέχομαι · ἀλλά πῶς λέγω ; ἐγώ σύ λέγω , ὁ αὐτός τρόπος ὅς νυνδί , μιμέομαι ἐκεῖνος , ἵνα μή πρός σύ λέγω ῥῆμα , οἷος ἐκεῖνος εἰς ἐγώ λέγω , χαλεπός τε καί ἀλλόκοτος . εὖ γάρ οἶδα , λέγω ἐγώ , φημί , ὦ Σωκράτης , οἴομαι ἄν ἄδικος πληγή λαμβάνω , ὅστις διθύραμβος τοσουτον́ς αἱζω οὕτως ἄμουσος πολύς ἀπᾴδω ἀπό ὁ ἐρώτημα ; πῶς δή ; φημί ἐγώ . ὅπως ; φημί · οὐ οἷος τε εἰμί μιμνῄσκω ὅτι ὁ καλός αὐτός ἐρωτάω , ὅς πᾶς ὅς ἄν προσγίγνομαι , ὑπάρχω ἐκεῖνος καλός εἰμί , καί λίθος καί ξύλον καί ἄνθρωπος καί θεός καί πᾶς πρᾶξις καί πᾶς μάθημα ; αὐτός γάρ ἐγώ , ἄνθρωπος , κάλλος ἐρωτάω ὅτι εἰμί , καί οὐδείς σύ μάλα γεγωνέω δύναμαι ἤ εἰ ἐγώ πάρημαι λίθος , καί οὗτος μυλίας , μήτε οὖς μήτε ἐγκέφαλος ἔχω . εἰ οὖν φοβέω λέγω ἐγώ ἐπί οὗτος ὅδε , ἆρα οὐ ἄν ἄχθομαι , ὦ Ἱππίας ; ἀλλά μέντοι ὅδε ὁ καλός εἰμί Ἱππίας φημί · καίτοι ἐγώ αὐτός ἐρωτάω οὕτως ὥσπερ σύ ἐγώ , ὅς πᾶς καλός καί ἀεί εἰμί . πῶς οὖν φημί ; οὐ ἄχθομαι , ἐάν λέγω οὗτος ; εὖ γε οὖν οἶδα , ὦ Σωκράτης , ὅτι πᾶς καλός οὗτος εἰμί , ὅς ἐγώ λέγω , καί δοκέω . ἦ καί εἰμί ; φημί · ἀεί γάρ που ὁ γε καλός καλός . πάνυ γε . οὐκοῦν καί εἰμί ; φημί . καί εἰμί .