plato-philosophy.hippias-major-dub 296
σφόδρα γε . τά τε γοῦν ἄλλα , ὦ Σώκρατες , μαρτυρεῖ ἡμῖν ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει , ἀτὰρ οὖν καὶ τὰ πολιτικά · ἐν γὰρ τοῖς πολιτικοῖς τε καὶ τῇ ἑαυτοῦ πόλει τὸ μὲν δυνατὸν εἶναι πάντων κάλλιστον , τὸ δὲ ἀδύνατον πάντων αἴσχιστον . εὖ λέγεις . ἆρʼ οὖν πρὸς θεῶν , Ἱππία , διὰ ταῦτα καὶ ἡ σοφία πάντων κάλλιστον , ἡ δὲ ἀμαθία πάντων αἴσχιστον ; ἀλλὰ τί οἴει , ὦ Σώκρατες ; ἔχε δὴ ἠρέμα , ὦ φίλε ἑταῖρε · ὡς φοβοῦμαι τί ποτʼ αὖ λέγομεν . τί δʼ αὖ φοβῇ , ὦ Σώκρατες , ἐπεὶ νῦν γέ σοι ὁ λόγος παγκάλως προβέβηκε ; βουλοίμην ἄν , ἀλλά μοι τόδε συνεπίσκεψαι · ἆρʼ ἄν τίς τι ποιήσειεν ὃ μήτʼ ἐπίσταιτο μήτε τὸ παράπαν δύναιτο ; οὐδαμῶς · πῶς γὰρ ἂν ὅ γε μὴ δύναιτο ; οἱ οὖν ἐξαμαρτάνοντες καὶ κακὰ ἐργαζόμενοί τε καὶ ποιοῦντες ἄκοντες , ἄλλο τι οὗτοι , εἰ μὴ ἐδύναντο ταῦτα ποιεῖν , οὐκ ἄν ποτε ἐποίουν ; δῆλον δή . ἀλλὰ μέντοι δυνάμει γε δύνανται οἱ δυνάμενοι · οὐ γάρ που ἀδυναμίᾳ γε . οὐ δῆτα . δύνανται δέ γε πάντες ποιεῖν οἱ ποιοῦντες ἃ ποιοῦσιν ; ναί . κακὰ δέ γε πολὺ πλείω ποιοῦσιν ἢ ἀγαθὰ πάντες ἄνθρωποι , ἀρξάμενοι ἐκ παίδων , καὶ ἐξαμαρτάνουσιν ἄκοντες . ἔστι ταῦτα . τί οὖν ; ταύτην τὴν δύναμιν καὶ ταῦτα τὰ χρήσιμα , ἃ ἂν ᾖ ἐπὶ τὸ κακόν τι ἐργάζεσθαι χρήσιμα , ἆρα φήσομεν ταῦτα εἶναι καλά , ἢ πολλοῦ δεῖ ; πολλοῦ , ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ Σώκρατες . οὐκ ἄρα , ὦ Ἱππία , τὸ δυνατόν τε καὶ τὸ χρήσιμον ἡμῖν , ὡς ἔοικεν , ἐστὶ τὸ καλόν . ἐάν γε , ὦ Σώκρατες , ἀγαθὰ δύνηται καὶ ἐπὶ τοιαῦτα χρήσιμον ᾖ . ἐκεῖνο μὲν τοίνυν οἴχεται , τὸ δυνατόν τε καὶ χρήσιμον ἁπλῶς εἶναι καλόν · ἀλλʼ ἄρα τοῦτʼ ἦν ἐκεῖνο , ὦ Ἱππία , ὃ ἐβούλετο ἡμῶν ἡ ψυχὴ εἰπεῖν , ὅτι τὸ χρήσιμόν τε καὶ τὸ δυνατὸν ἐπὶ τὸ ἀγαθόν τι ποιῆσαι , τοῦτʼ ἐστὶ τὸ καλόν ; ἔμοιγε δοκεῖ . ἀλλὰ μὴν τοῦτό γε ὠφέλιμόν ἐστιν . ἢ οὔ ; πάνυ γε . οὕτω δὴ καὶ τὰ καλὰ σώματα καὶ τὰ καλὰ νόμιμα καὶ ἡ σοφία καὶ ἃ νυνδὴ ἐλέγομεν πάντα καλά ἐστιν , ὅτι ὠφέλιμα . δῆλον ὅτι . τὸ ὠφέλιμον ἄρα ἔοικεν ἡμῖν εἶναι τὸ καλόν , ὦ Ἱππία . πάντως δήπου , ὦ Σώκρατες . ἀλλὰ μὴν τό γε ὠφέλιμον τὸ ποιοῦν ἀγαθόν ἐστιν . ἔστι γάρ . τὸ ποιοῦν δέ γʼ ἐστὶν οὐκ ἄλλο τι ἢ τὸ αἴτιον · ἦ γάρ ; οὕτως .
Lemmas: σφόδρα γε . ὁ τε γοῦν ἄλλος , ὦ Σωκράτης , μαρτυρέω ἐγώ ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , ἀτάρ οὖν καί ὁ πολιτικός · ἐν γάρ ὁ πολιτικός τε καί ὁ ἑαυτοῦ πόλις ὁ μέν δυνατός εἰμί πᾶς καλός , ὁ δέ ἀδύνατος πᾶς αἰσχρός . εὖ λέγω . ἆρα οὖν πρός θεός , Ἱππίας , διά οὗτος καί ὁ σοφία πᾶς καλός , ὁ δέ ἀμαθία πᾶς αἰσχρός ; ἀλλά τίς οἴομαι , ὦ Σωκράτης ; ἔχω δή ἠρέμα , ὦ φίλος ἑταῖρος · ὡς φοβέω τίς ποτέ αὖ λέγω . τίς δέ αὖ φοβέω , ὦ Σωκράτης , ἐπεί νῦν γε σύ ὁ λόγος πάγκαλος προβαίνω ; βούλομαι ἄν , ἀλλά ἐγώ ὅδε συνεπισκέπτομαι · ἆρα ἄν τις τις ποιέω ὅς μήτε ἐπίσταμαι μήτε ὁ παράπαν δύναμαι ; οὐδαμῶς · πῶς γάρ ἄν ὅς γε μή δύναμαι ; ὁ οὖν ἐξαμαρτάνω καί κακός ἐργάζομαι τε καί ποιέω ἄκων , ἄλλος τις οὗτος , εἰ μή δύναμαι οὗτος ποιέω , οὐ ἄν ποτέ ποιέω ; δῆλος δή . ἀλλά μέντοι δύναμις γε δύναμαι ὁ δύναμαι · οὐ γάρ που ἀδυναμία γε . οὐ δῆτα . δύναμαι δέ γε πᾶς ποιέω ὁ ποιέω ὅς ποιέω ; ναί . κακός δέ γε πολύς πολύς ποιέω ἤ ἀγαθός πᾶς ἄνθρωπος , ἄρχω ἐκ παῖς , καί ἐξαμαρτάνω ἄκων . εἰμί οὗτος . τίς οὖν ; οὗτος ὁ δύναμις καί οὗτος ὁ χρήσιμος , ὅς ἄν εἰμί ἐπί ὁ κακός τις ἐργάζομαι χρήσιμος , ἆρα φημί οὗτος εἰμί καλός , ἤ πολύς δέω ; πολύς , ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης . οὐ ἄρα , ὦ Ἱππίας , ὁ δυνατός τε καί ὁ χρήσιμος ἐγώ , ὡς ἔοικα , εἰμί ὁ καλός . ἐάν γε , ὦ Σωκράτης , ἀγαθός δύναμαι καί ἐπί τοιοῦτος χρήσιμος εἰμί . ἐκεῖνος μέν τοίνυν οἴχομαι , ὁ δυνατός τε καί χρήσιμος ἁπλῶς εἰμί καλός · ἀλλά ἄρα οὗτος εἰμί ἐκεῖνος , ὦ Ἱππίας , ὅς βούλομαι ἐγώ ὁ ψυχή λέγω , ὅτι ὁ χρήσιμος τε καί ὁ δυνατός ἐπί ὁ ἀγαθός τις ποιέω , οὗτος εἰμί ὁ καλός ; ἐγώ δοκέω . ἀλλά μήν οὗτος γε ὠφέλιμος εἰμί . ἤ οὐ ; πάνυ γε . οὕτως δή καί ὁ καλός σῶμα καί ὁ καλός νόμιμος καί ὁ σοφία καί ὅς νυνδί λέγω πᾶς καλός εἰμί , ὅτι ὠφέλιμος . δῆλος ὅτι . ὁ ὠφέλιμος ἄρα ἔοικα ἐγώ εἰμί ὁ καλός , ὦ Ἱππίας . πάντως δήπου , ὦ Σωκράτης . ἀλλά μήν ὁ γε ὠφέλιμος ὁ ποιέω ἀγαθός εἰμί . εἰμί γάρ . ὁ ποιέω δέ γε εἰμί οὐ ἄλλος τις ἤ ὁ αἴτιος · ἦ γάρ ; οὕτως .