plato-philosophy.hippias-major-dub 299
τί οὖν , φήσει , ἡδονὰς οὔσας οὐδὲν ἧττον ἢ καὶ ἐκείνας ἀφαιρεῖσθε τοῦτο τοὔνομα καὶ ἀποστερεῖτε τοῦ καλὰς εἶναι ; ὅτι , φήσομεν , καταγελῴη ἂν ἡμῶν οὐδεὶς ὅστις οὔ , εἰ φαῖμεν μὴ ἡδὺ εἶναι φαγεῖν , ἀλλὰ καλόν , καὶ ὄζειν ἡδὺ μὴ ἡδὺ ἀλλὰ καλόν · τὰ δέ που περὶ τὰ ἀφροδίσια πάντες ἂν ἡμῖν μάχοιντο ὡς ἥδιστον ὄν , δεῖν δὲ αὐτό , ἐάν τις καὶ πράττῃ , οὕτω πράττειν ὥστε μηδένα ὁρᾶν , ὡς αἴσχιστον ὂν ὁρᾶσθαι . ταῦτα ἡμῶν λεγόντων , ὦ Ἱππία , μανθάνω , ἂν ἴσως φαίη , καὶ ἐγὼ ὅτι πάλαι αἰσχύνεσθε ταύτας τὰς ἡδονὰς φάναι καλὰς εἶναι , ὅτι οὐ δοκεῖ τοῖς ἀνθρώποις · ἀλλʼ ἐγὼ οὐ τοῦτο ἠρώτων , ὃ δοκεῖ τοῖς πολλοῖς καλὸν εἶναι , ἀλλʼ ὅτι ἔστιν . ἐροῦμεν δὴ οἶμαι ὅπερ ὑπεθέμεθα , ὅτι τοῦθʼ ἡμεῖς γέ φαμεν τὸ μέρος τοῦ ἡδέος , τὸ ἐπὶ τῇ ὄψει τε καὶ ἀκοῇ γιγνόμενον , καλὸν εἶναι . ἀλλὰ ἔχεις ἔτι τι χρῆσθαι τῷ λόγῳ , ἤ τι καὶ ἄλλο ἐροῦμεν , ὦ Ἱππία ; ἀνάγκη πρός γε τὰ εἰρημένα , ὦ Σώκρατες , μὴ ἄλλʼ ἄττα ἢ ταῦτα λέγειν . καλῶς δὴ λέγετε , φήσει . οὐκοῦν εἴπερ τὸ διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς ἡδὺ καλόν ἐστιν , ὃ μὴ τοῦτο τυγχάνει ὂν τῶν ἡδέων , δῆλον ὅτι οὐκ ἂν καλὸν εἴη ; ὁμολογήσομεν ; ναί . ἦ οὖν τὸ διʼ ὄψεως ἡδύ , φήσει , διʼ ὄψεως καὶ ἀκοῆς ἐστιν ἡδύ , ἢ τὸ διʼ ἀκοῆς ἡδὺ διʼ ἀκοῆς καὶ διʼ ὄψεώς ἐστιν ἡδύ ; οὐδαμῶς , φήσομεν , τὸ διὰ τοῦ ἑτέρου ὂν τοῦτο διʼ ἀμφοτέρων εἴη ἄν—τοῦτο γὰρ δοκεῖς ἡμῖν λέγειν—ἀλλʼ ἡμεῖς ἐλέγομεν ὅτι καὶ ἑκάτερον τούτων αὐτὸ καθʼ αὑτὸ τῶν ἡδέων καλὸν εἴη , καὶ ἀμφότερα . οὐχ οὕτως ἀποκρινούμεθα ; πάνυ μὲν οὖν . ἆρʼ οὖν , φήσει , ἡδὺ ἡδέος ὁτιοῦν ὁτουοῦν διαφέρει τούτῳ , τῷ ἡδὺ εἶναι ; μὴ γὰρ εἰ μείζων τις ἡδονὴ ἢ ἐλάττων ἢ μᾶλλον ἢ ἧττόν ἐστιν , ἀλλʼ εἴ τις αὐτῷ τούτῳ διαφέρει , τῷ ἡ μὲν ἡδονὴ εἶναι , ἡ δὲ μὴ ἡδονή , τῶν ἡδονῶν ; οὐχ ἡμῖν γε δοκεῖ · οὐ γάρ ; οὐ γὰρ οὖν δοκεῖ . οὐκοῦν , φήσει , διʼ ἄλλο τι ἢ ὅτι ἡδοναί εἰσι προείλεσθε ταύτας τὰς ἡδονὰς ἐκ τῶν ἄλλων ἡδονῶν , τοιοῦτόν τι ὁρῶντες ἐπʼ ἀμφοῖν , ὅτι ἔχουσί τι διάφορον τῶν ἄλλων , εἰς ὃ ἀποβλέποντες καλάς φατε αὐτὰς εἶναι ; οὐ γάρ που διὰ τοῦτο καλή ἐστιν ἡδονὴ ἡ διὰ τῆς ὄψεως , ὅτι διʼ ὄψεώς ἐστιν · εἰ γὰρ τοῦτο αὐτῇ ἦν τὸ αἴτιον καλῇ εἶναι , οὐκ ἄν ποτε ἦν ἡ ἑτέρα , ἡ διὰ τῆς ἀκοῆς , καλή · οὔκουν ἔστι γε διʼ ὄψεως ἡδονή . ἀληθῆ λέγεις , φήσομεν ; φήσομεν γάρ .
Lemmas: τίς οὖν , φημί , ἡδονή εἰμί οὐδείς ἥσσων ἤ καί ἐκεῖνος ἀφαιρέω οὗτος ὄνομα καί ἀποστερέω ὁ καλός εἰμί ; ὅτι , φημί , καταγελάω ἄν ἐγώ οὐδείς ὅστις οὐ , εἰ φημί μή ἡδύς εἰμί ἐσθίω , ἀλλά καλός , καί ὄζω ἡδύς μή ἡδύς ἀλλά καλός · ὁ δέ που περί ὁ ἀφροδίσιος πᾶς ἄν ἐγώ μάχομαι ὡς ἡδύς εἰμί , δέω δέ αὐτός , ἐάν τις καί πράσσω , οὕτως πράσσω ὥστε μηδείς ὁράω , ὡς αἰσχρός εἰμί ὁράω . οὗτος ἐγώ λέγω , ὦ Ἱππίας , μανθάνω , ἄν ἴσως φημί , καί ἐγώ ὅτι πάλαι αἰσχύνω οὗτος ὁ ἡδονή φημί καλός εἰμί , ὅτι οὐ δοκέω ὁ ἄνθρωπος · ἀλλά ἐγώ οὐ οὗτος ἐρωτάω , ὅς δοκέω ὁ πολύς καλός εἰμί , ἀλλά ὅτι εἰμί . λέγω δή οἴομαι ὅς ὑποτίθημι , ὅτι οὗτος ἐγώ γε φημί ὁ μέρος ὁ ἡδύς , ὁ ἐπί ὁ ὄψις τε καί ἀκοή γίγνομαι , καλός εἰμί . ἀλλά ἔχω ἔτι τις χράω ὁ λόγος , ἤ τις καί ἄλλος λέγω , ὦ Ἱππίας ; ἀνάγκη πρός γε ὁ λέγω , ὦ Σωκράτης , μή ἄλλος τις ἤ οὗτος λέγω . καλός δή λέγω , φημί . οὐκοῦν εἴπερ ὁ διά ὄψις καί ἀκοή ἡδύς καλός εἰμί , ὅς μή οὗτος τυγχάνω εἰμί ὁ ἡδύς , δῆλος ὅτι οὐ ἄν καλός εἰμί ; ὁμολογέω ; ναί . ἦ οὖν ὁ διά ὄψις ἡδύς , φημί , διά ὄψις καί ἀκοή εἰμί ἡδύς , ἤ ὁ διά ἀκοή ἡδύς διά ἀκοή καί διά ὄψις εἰμί ἡδύς ; οὐδαμῶς , φημί , ὁ διά ὁ ἕτερος εἰμί οὗτος διά ἀμφότερος εἰμί ἄντος γάρ δοκέω ἐγώ λέγειν—ἀλλʼ ἐγώ λέγω ὅτι καί ἑκάτερος οὗτος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ἡδύς καλός εἰμί , καί ἀμφότερος . οὐ οὕτως ἀποκρίνω ; πάνυ μέν οὖν . ἆρα οὖν , φημί , ἡδύς ἡδύς ὁστισοῦν ὅστις διαφέρω οὗτος , ὁ ἡδύς εἰμί ; μή γάρ εἰ μέγας τις ἡδονή ἤ ἐλαχύς ἤ μάλα ἤ ἥσσων εἰμί , ἀλλά εἰ τις αὐτός οὗτος διαφέρω , ὁ ὁ μέν ἡδονή εἰμί , ὁ δέ μή ἡδονή , ὁ ἡδονή ; οὐ ἐγώ γε δοκέω · οὐ γάρ ; οὐ γάρ οὖν δοκέω . οὐκοῦν , φημί , διά ἄλλος τις ἤ ὅτι ἡδονή εἰμί προαιρέω οὗτος ὁ ἡδονή ἐκ ὁ ἄλλος ἡδονή , τοιοῦτος τις ὁράω ἐπί ἄμφω , ὅτι ἔχω τις διάφορος ὁ ἄλλος , εἰς ὅς ἀποβλέπω καλός φημί αὐτός εἰμί ; οὐ γάρ που διά οὗτος καλός εἰμί ἡδονή ὁ διά ὁ ὄψις , ὅτι διά ὄψις εἰμί · εἰ γάρ οὗτος αὐτός εἰμί ὁ αἴτιος καλός εἰμί , οὐ ἄν ποτέ εἰμί ὁ ἕτερος , ὁ διά ὁ ἀκοή , καλός · οὔκουν εἰμί γε διά ὄψις ἡδονή . ἀληθής λέγω , φημί ; φημί γάρ .