plato-philosophy.hippias-major-dub 294
ὅρα τοίνυν · τὸ πρέπον ἆρα τοῦτο λέγομεν , ὃ παραγενόμενον ποιεῖ ἕκαστα φαίνεσθαι καλὰ τούτων οἷς ἂν παρῇ , ἢ ὃ εἶναι ποιεῖ , ἢ οὐδέτερα τούτων ; ἔμοιγε δοκεῖ ὃ ποιεῖ φαίνεσθαι καλά · ὥσπερ γε ἐπειδὰν ἱμάτιά τις λάβῃ ἢ ὑποδήματα ἁρμόττοντα , κἂν ᾖ γελοῖος , καλλίων φαίνεται . οὐκοῦν εἴπερ καλλίω ποιεῖ φαίνεσθαι ἢ ἔστι τὸ πρέπον , ἀπάτη τις ἂν εἴη περὶ τὸ καλὸν τὸ πρέπον , καὶ οὐκ ἂν εἴη τοῦτο ὃ ἡμεῖς ζητοῦμεν , ὦ Ἱππία ; ἡμεῖς μὲν γάρ που ἐκεῖνο ἐζητοῦμεν , ᾧ πάντα τὰ καλὰ πράγματα καλά ἐστιν — ὥσπερ ᾧ πάντα τὰ μεγάλα ἐστὶ μεγάλα , τῷ ὑπερέχοντι · τούτῳ γὰρ πάντα μεγάλα ἐστί , καὶ ἐὰν μὴ φαίνηται , ὑπερέχῃ δέ , ἀνάγκη αὐτοῖς μεγάλοις εἶναι—οὕτω δή , φαμέν , καὶ τὸ καλόν , ᾧ καλὰ πάντα ἐστίν , ἄντʼ οὖν φαίνηται ἄντε μή , τί ἂν εἴη ; τὸ μὲν γὰρ πρέπον οὐκ ἂν εἴη · καλλίω γὰρ ποιεῖ φαίνεσθαι ἢ ἔστιν , ὡς ὁ σὸς λόγος , οἷα δʼ ἔστιν οὐκ ἐᾷ φαίνεσθαι . τὸ δὲ ποιοῦν εἶναι καλά , ὅπερ νυνδὴ εἶπον , ἐάντε φαίνηται ἐάντε μή , πειρατέον λέγειν τί ἐστι · τοῦτο γὰρ ζητοῦμεν , εἴπερ τὸ καλὸν ζητοῦμεν . ἀλλὰ τὸ πρέπον , ὦ Σώκρατες , καὶ εἶναι καὶ φαίνεσθαι ποιεῖ καλὰ παρόν . ἀδύνατον ἄρα τῷ ὄντι καλὰ ὄντα μὴ φαίνεσθαι καλὰ εἶναι , παρόντος γε τοῦ ποιοῦντος φαίνεσθαι ; ἀδύνατον . ὁμολογήσομεν οὖν τοῦτο , ὦ Ἱππία , πάντα τὰ τῷ ὄντι καλὰ καὶ νόμιμα καὶ ἐπιτηδεύματα καὶ δοξάζεσθαι καλὰ εἶναι καὶ φαίνεσθαι ἀεὶ πᾶσιν , ἢ πᾶν τοὐναντίον ἀγνοεῖσθαι καὶ πάντων μάλιστα ἔριν καὶ μάχην περὶ αὐτῶν εἶναι καὶ ἰδίᾳ ἑκάστοις καὶ δημοσίᾳ ταῖς πόλεσιν ; οὕτω μᾶλλον , ὦ Σώκρατες · ἀγνοεῖσθαι . οὐκ ἄν , εἴ γέ που τὸ φαίνεσθαι αὐτοῖς προσῆν · προσῆν δʼ ἄν , εἴπερ τὸ πρέπον καλὸν ἦν καὶ μὴ μόνον καλὰ ἐποίει εἶναι ἀλλὰ καὶ φαίνεσθαι . ὥστε τὸ πρέπον , εἰ μὲν τὸ καλὰ ποιοῦν ἐστιν εἶναι , τὸ μὲν καλὸν ἂν εἴη , ὃ ἡμεῖς ζητοῦμεν , οὐ μέντοι τό γε ποιοῦν φαίνεσθαι · εἰ δʼ αὖ τὸ φαίνεσθαι ποιοῦν ἐστιν τὸ πρέπον , οὐκ ἂν εἴη τὸ καλόν , ὃ ἡμεῖς ζητοῦμεν . εἶναι γὰρ ἐκεῖνό γε ποιεῖ , φαίνεσθαι δὲ καὶ εἶναι οὐ μόνον καλὰ οὐκ ἄν ποτε δύναιτο τὸ αὐτό , ἀλλʼ οὐδὲ ἄλλο ὁτιοῦν . ἑλώμεθα δὴ πότερα δοκεῖ τὸ πρέπον εἶναι τὸ φαίνεσθαι καλὰ ποιοῦν , ἢ τὸ εἶναι . τὸ φαίνεσθαι , ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ Σώκρατες . βαβαῖ , οἴχεται ἄρʼ ἡμᾶς διαπεφευγός , ὦ Ἱππία , τὸ καλὸν γνῶναι ὅτι ποτέ ἐστιν , ἐπειδή γε τὸ πρέπον ἄλλο τι ἐφάνη ὂν ἢ καλόν .
Lemmas: ὁράω τοίνυν · ὁ πρέπω ἆρα οὗτος λέγω , ὅς παραγίγνομαι ποιέω ἕκαστος φαίνω καλός οὗτος ὅς ἄν παρέρχομαι , ἤ ὅς εἰμί ποιέω , ἤ οὐδέτερος οὗτος ; ἐγώ δοκέω ὅς ποιέω φαίνω καλός · ὥσπερ γε ἐπειδάν ἱμάτιον τις λαμβάνω ἤ ὑπόδημα ἁρμόζω , ἐάν εἰμί γέλοιος , καλός φαίνω . οὐκοῦν εἴπερ καλός ποιέω φαίνω ἤ εἰμί ὁ πρέπω , ἀπάτη τις ἄν εἰμί περί ὁ καλός ὁ πρέπω , καί οὐ ἄν εἰμί οὗτος ὅς ἐγώ ζητέω , ὦ Ἱππίας ; ἐγώ μέν γάρ που ἐκεῖνος ζητέω , ὅς πᾶς ὁ καλός πρᾶγμα καλός εἰμί — ὥσπερ ὅς πᾶς ὁ μέγας εἰμί μέγας , ὁ ὑπερέχω · οὗτος γάρ πᾶς μέγας εἰμί , καί ἐάν μή φαίνω , ὑπερέχω δέ , ἀνάγκη αὐτός μέγας εἶναι—οὕτω δή , φημί , καί ὁ καλός , ὅς καλός πᾶς εἰμί , ἄντα οὖν φαίνω ἄντομαι μή , τίς ἄν εἰμί ; ὁ μέν γάρ πρέπω οὐ ἄν εἰμί · καλός γάρ ποιέω φαίνω ἤ εἰμί , ὡς ὁ σός λόγος , οἷος δέ εἰμί οὐ ἐάω φαίνω . ὁ δέ ποιέω εἰμί καλός , ὅς νυνδί λέγω , ἐάν φαίνω ἐάν μή , πειράω λέγω τίς εἰμί · οὗτος γάρ ζητέω , εἴπερ ὁ καλός ζητέω . ἀλλά ὁ πρέπω , ὦ Σωκράτης , καί εἰμί καί φαίνω ποιέω καλός πάρειμι . ἀδύνατος ἄρα ὁ εἰμί καλός εἰμί μή φαίνω καλός εἰμί , πάρειμι γε ὁ ποιέω φαίνω ; ἀδύνατος . ὁμολογέω οὖν οὗτος , ὦ Ἱππίας , πᾶς ὁ ὁ εἰμί καλός καί νόμιμος καί ἐπιτήδευμα καί δοξάζω καλός εἰμί καί φαίνω ἀεί πᾶς , ἤ πᾶς ἐναντίος ἀγνοέω καί πᾶς μάλα ἔρις καί μάχη περί αὐτός εἰμί καί ἴδιος ἕκαστος καί δημοσίᾳ ὁ πόλις ; οὕτως μάλα , ὦ Σωκράτης · ἀγνοέω . οὐ ἄν , εἰ γε που ὁ φαίνω αὐτός πρόσειμι · πρόσειμι δέ ἄν , εἴπερ ὁ πρέπω καλός εἰμί καί μή μόνος καλός ποιέω εἰμί ἀλλά καί φαίνω . ὥστε ὁ πρέπω , εἰ μέν ὁ καλός ποιέω εἰμί εἰμί , ὁ μέν καλός ἄν εἰμί , ὅς ἐγώ ζητέω , οὐ μέντοι ὁ γε ποιέω φαίνω · εἰ δέ αὖ ὁ φαίνω ποιέω εἰμί ὁ πρέπω , οὐ ἄν εἰμί ὁ καλός , ὅς ἐγώ ζητέω . εἰμί γάρ ἐκεῖνος γε ποιέω , φαίνω δέ καί εἰμί οὐ μόνος καλός οὐ ἄν ποτέ δύναμαι ὁ αὐτός , ἀλλά οὐδέ ἄλλος ὁστισοῦν . αἱρέω δή πότερος δοκέω ὁ πρέπω εἰμί ὁ φαίνω καλός ποιέω , ἤ ὁ εἰμί . ὁ φαίνω , ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης . βαβαῖ , οἴχομαι ἄρα ἐγώ διαφεύγω , ὦ Ἱππίας , ὁ καλός γιγνώσκω ὅστις ποτέ εἰμί , ἐπειδή γε ὁ πρέπω ἄλλος τις φαίνω εἰμί ἤ καλός .