plato-philosophy.hippias-major-dub 300
οὐδέ γʼ αὖ ἡ διʼ ἀκοῆς ἡδονή , ὅτι διʼ ἀκοῆς ἐστι , διὰ ταῦτα τυγχάνει καλή · οὐ γὰρ ἄν ποτε αὖ ἡ διὰ τῆς ὄψεως καλὴ ἦν · οὔκουν ἔστι γε διʼ ἀκοῆς ἡδονή . ἀληθῆ φήσομεν , ὦ Ἱππία , λέγειν τὸν ἄνδρα ταῦτα λέγοντα ; ἀληθῆ . ἀλλὰ μέντοι ἀμφότεραί γʼ εἰσὶ καλαί , ὡς φατέ . φαμὲν γάρ ; φαμέν . ἔχουσιν ἄρα τι τὸ αὐτὸ ὃ ποιεῖ αὐτὰς καλὰς εἶναι , τὸ κοινὸν τοῦτο , ὃ καὶ ἀμφοτέραις αὐταῖς ἔπεστι κοινῇ καὶ ἑκατέρᾳ ἰδίᾳ · οὐ γὰρ ἄν που ἄλλως ἀμφότεραί γε καλαὶ ἦσαν καὶ ἑκατέρα . ἀποκρίνου ἐμοὶ ὡς ἐκείνῳ . ἀποκρίνομαι , καὶ ἐμοὶ δοκεῖ ἔχειν ὡς λέγεις . εἰ ἄρα τι αὗται αἱ ἡδοναὶ ἀμφότεραι πεπόνθασιν , ἑκατέρα δὲ μή , οὐκ ἂν τούτῳ γε τῷ παθήματι εἶεν καλαί . καὶ πῶς ἂν εἴη τοῦτο , ὦ Σώκρατες , μηδετέρας πεπονθυίας τι τῶν ὄντων ὁτιοῦν , ἔπειτα τοῦτο τὸ πάθος , ὃ μηδετέρα πέπονθεν , ἀμφοτέρας πεπονθέναι ; οὐ δοκεῖ σοι ; πολλὴ γὰρ ἄν μʼ ἔχοι ἀπειρία καὶ τῆς τούτων φύσεως καὶ τῆς τῶν παρόντων λέξεως λόγων . ἡδέως γε , ὦ Ἱππία . ἀλλὰ γὰρ ἐγὼ ἴσως κινδυνεύω δοκεῖν μέν τι ὁρᾶν οὕτως ἔχον ὡς σὺ φῂς ἀδύνατον εἶναι , ὁρῶ δʼ οὐδέν . οὐ κινδυνεύεις , ὦ Σώκρατες , ἀλλὰ πάνυ ἑτοίμως παρορᾷς . καὶ μὴν πολλά γέ μοι προφαίνεται τοιαῦτα πρὸ τῆς ψυχῆς , ἀλλὰ ἀπιστῶ αὐτοῖς , ὅτι σοὶ μὲν οὐ φαντάζεται , ἀνδρὶ πλεῖστον ἀργύριον εἰργασμένῳ τῶν νῦν ἐπὶ σοφίᾳ , ἐμοὶ δέ , ὃς οὐδὲν πώποτε ἠργασάμην . καὶ ἐνθυμοῦμαι , ὦ ἑταῖρε , μὴ παίζῃς πρός με καὶ ἑκὼν ἐξαπατᾷς · οὕτως μοι σφόδρα καὶ πολλὰ φαίνεται . οὐδεὶς σοῦ , ὦ Σώκρατες , κάλλιον εἴσεται εἴτε παίζω εἴτε μή , ἐὰν ἐπιχειρήσῃς λέγειν τὰ προφαινόμενά σοι ταῦτα · φανήσῃ γὰρ οὐδὲν λέγων . οὐ γὰρ μήποτε εὕρῃς , ὃ μήτʼ ἐγὼ πέπονθα μήτε σύ , τοῦτʼ ἀμφοτέρους ἡμᾶς πεπονθότας . πῶς λέγεις , ὦ Ἱππία ; ἴσως μὲν τὶ λέγεις , ἐγὼ δʼ οὐ μανθάνω · ἀλλά μου σαφέστερον ἄκουσον ὃ βούλομαι λέγειν . ἐμοὶ γὰρ φαίνεται , ὃ μήτʼ ἐγὼ πέπονθα εἶναι μήτʼ εἰμὶ μηδʼ αὖ σὺ εἶ , τοῦτο ἀμφοτέρους πεπονθέναι ἡμᾶς οἷόν τʼ εἶναι · ἕτερα δʼ αὖ , ἃ ἀμφότεροι πεπόνθαμεν εἶναι , ταῦτα οὐδέτερον εἶναι ἡμῶν .
Lemmas: οὐδέ γε αὖ ὁ διά ἀκοή ἡδονή , ὅτι διά ἀκοή εἰμί , διά οὗτος τυγχάνω καλός · οὐ γάρ ἄν ποτέ αὖ ὁ διά ὁ ὄψις καλός εἰμί · οὔκουν εἰμί γε διά ἀκοή ἡδονή . ἀληθής φημί , ὦ Ἱππίας , λέγω ὁ ἀνήρ οὗτος λέγω ; ἀληθής . ἀλλά μέντοι ἀμφότερος γε εἰμί καλός , ὡς φημί . φημί γάρ ; φημί . ἔχω ἄρα τις ὁ αὐτός ὅς ποιέω αὐτός καλός εἰμί , ὁ κοινός οὗτος , ὅς καί ἀμφότερος αὐτός ἔπειμι κοινός καί ἑκάτερος ἴδιος · οὐ γάρ ἄν που ἄλλος ἀμφότερος γε καλός εἰμί καί ἑκάτερος . ἀποκρίνω ἐγώ ὡς ἐκεῖνος . ἀποκρίνω , καί ἐγώ δοκέω ἔχω ὡς λέγω . εἰ ἄρα τις οὗτος ὁ ἡδονή ἀμφότερος πάσχω , ἑκάτερος δέ μή , οὐ ἄν οὗτος γε ὁ πάθημα εἰμί καλός . καί πῶς ἄν εἰμί οὗτος , ὦ Σωκράτης , μηδέτερος πάσχω τις ὁ εἰμί ὁστισοῦν , ἔπειτα οὗτος ὁ πάθος , ὅς μηδέτερος πάσχω , ἀμφότερος πάσχω ; οὐ δοκέω σύ ; πολύς γάρ ἄν ἐγώ ἔχω ἀπειρία καί ὁ οὗτος φύσις καί ὁ ὁ πάρειμι λέξις λόγος . ἡδύς γε , ὦ Ἱππίας . ἀλλά γάρ ἐγώ ἴσως κινδυνεύω δοκέω μέν τις ὁράω οὕτως ἔχω ὡς σύ φημί ἀδύνατος εἰμί , ὁράω δέ οὐδείς . οὐ κινδυνεύω , ὦ Σωκράτης , ἀλλά πάνυ ἑτοῖμος παροράω . καί μήν πολύς γε ἐγώ προφαίνω τοιοῦτος πρό ὁ ψυχή , ἀλλά ἀπιστέω αὐτός , ὅτι σύ μέν οὐ φαντάζω , ἀνήρ πολύς ἀργύριον ἐργάζομαι ὁ νῦν ἐπί σοφία , ἐγώ δέ , ὅς οὐδείς πώποτε ἐργάζομαι . καί ἐνθυμέομαι , ὦ ἑταῖρος , μή παίζω πρός ἐγώ καί ἑκών ἐξαπατάω · οὕτως ἐγώ σφόδρα καί πολύς φαίνω . οὐδείς σύ , ὦ Σωκράτης , καλός οἶδα εἴτε παίζω εἴτε μή , ἐάν ἐπιχειρέω λέγω ὁ προφαίνω σύ οὗτος · φαίνω γάρ οὐδείς λέγω . οὐ γάρ μήποτε εὑρίσκω , ὅς μήτε ἐγώ πάσχω μήτε σύ , οὗτος ἀμφότερος ἐγώ πάσχω . πῶς λέγω , ὦ Ἱππίας ; ἴσως μέν τίς λέγω , ἐγώ δέ οὐ μανθάνω · ἀλλά ἐγώ σαφής ἀκούω ὅς βούλομαι λέγω . ἐγώ γάρ φαίνω , ὅς μήτε ἐγώ πάσχω εἰμί μήτε εἰμί μηδέ αὖ σύ εἰμί , οὗτος ἀμφότερος πάσχω ἐγώ οἷος τε εἰμί · ἕτερος δέ αὖ , ὅς ἀμφότερος πάσχω εἰμί , οὗτος οὐδέτερος εἰμί ἐγώ .