plato-philosophy.hippias-major-dub 295
ναὶ μὰ Δία , ὦ Σώκρατες , καὶ μάλα ἔμοιγε ἀτόπως . ἀλλὰ μέντοι , ὦ ἑταῖρε , μήπω γε ἀνῶμεν αὐτό · ἔτι γάρ τινα ἐλπίδα ἔχω ἐκφανήσεσθαι τί ποτʼ ἐστὶν τὸ καλόν . πάντως δήπου , ὦ Σώκρατες · οὐδὲ γὰρ χαλεπόν ἐστιν εὑρεῖν . ἐγὼ μὲν οὖν εὖ οἶδʼ ὅτι , εἰ ὀλίγον χρόνον εἰς ἐρημίαν ἐλθὼν σκεψαίμην πρὸς ἐμαυτόν , ἀκριβέστερον ἂν αὐτό σοι εἴποιμι τῆς ἁπάσης ἀκριβείας . ἆ μὴ μέγα , ὦ Ἱππία , λέγε . ὁρᾷς ὅσα πράγματα ἡμῖν ἤδη παρέσχηκε · μὴ καὶ ὀργισθὲν ἡμῖν ἔτι μᾶλλον ἀποδρᾷ . καίτοι οὐδὲν λέγω · σὺ μὲν γὰρ οἶμαι ῥᾳδίως αὐτὸ εὑρήσεις , ἐπειδὰν μόνος γένῃ . ἀλλὰ πρὸς θεῶν ἐμοῦ ἐναντίον αὐτὸ ἔξευρε , εἰ δὲ βούλει , ὥσπερ νῦν ἐμοὶ συζήτει · καὶ ἐὰν μὲν εὕρωμεν , κάλλιστα ἕξει , εἰ δὲ μή , στέρξω οἶμαι ἐγὼ τῇ ἐμῇ τύχῃ , σὺ δʼ ἀπελθὼν ῥᾳδίως εὑρήσεις · καὶ ἐὰν μὲν νῦν εὕρωμεν , ἀμέλει οὐκ ὀχληρὸς ἔσομαί σοι πυνθανόμενος ὅτι ἦν ἐκεῖνο ὃ κατὰ σαυτὸν ἐξηῦρες · νῦν δὲ θέασαι αὐτὸ ὅ σοι δοκεῖ εἶναι τὸ καλόν . λέγω δὴ αὐτὸ εἶναι—ἀλλὰ γὰρ ἐπισκόπει μοι πάνυ προσέχων τὸν νοῦν μὴ παραληρήσω—τοῦτο γὰρ δὴ ἔστω ἡμῖν καλόν , ὃ ἂν χρήσιμον ᾖ . εἶπον δὲ ἐκ τῶνδε ἐννοούμενος · καλοί , φαμέν , οἱ ὀφθαλμοί εἰσιν , οὐχ οἳ ἂν δοκῶσι τοιοῦτοι εἶναι οἷοι μὴ δυνατοὶ ὁρᾶν , ἀλλʼ οἳ ἂν δυνατοί τε καὶ χρήσιμοι πρὸς τὸ ἰδεῖν . ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν καὶ τὸ ὅλον σῶμα οὕτω λέγομεν καλὸν εἶναι , τὸ μὲν πρὸς δρόμον , τὸ δὲ πρὸς πάλην , καὶ αὖ τὰ ζῷα πάντα , ἵππον καλὸν καὶ ἀλεκτρυόνα καὶ ὄρτυγα , καὶ τὰ σκεύη πάντα καὶ τὰ ὀχήματα τά τε πεζὰ καὶ τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ πλοῖά τε καὶ τριήρεις , καὶ τά γε ὄργανα πάντα τά τε ὑπὸ τῇ μουσικῇ καὶ τὰ ὑπὸ ταῖς ἄλλαις τέχναις , εἰ δὲ βούλει , τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ τοὺς νόμους , σχεδόν τι πάντα ταῦτα καλὰ προσαγορεύομεν τῷ αὐτῷ τρόπῳ · ἀποβλέποντες πρὸς ἕκαστον αὐτῶν ᾗ πέφυκεν , ᾗ εἴργασται , ᾗ κεῖται , τὸ μὲν χρήσιμον καὶ ᾗ χρήσιμον καὶ πρὸς ὃ χρήσιμον καὶ ὁπότε χρήσιμον καλόν φαμεν εἶναι , τὸ δὲ ταύτῃ πάντῃ ἄχρηστον αἰσχρόν · ἆρʼ οὐ καὶ σοὶ δοκεῖ οὕτως , ὦ Ἱππία ; ἔμοιγε . ὀρθῶς ἄρα νῦν λέγομεν ὅτι τυγχάνει παντὸς ὂν μᾶλλον καλὸν τὸ χρήσιμον ; ὀρθῶς μέντοι , ὦ Σώκρατες . οὐκοῦν τὸ δυνατὸν ἕκαστον ἀπεργάζεσθαι , εἰς ὅπερ δυνατόν , εἰς τοῦτο καὶ χρήσιμον , τὸ δὲ ἀδύνατον ἄχρηστον ; πάνυ γε . δύναμις μὲν ἄρα καλόν , ἀδυναμία δὲ αἰσχρόν ;
Lemmas: ναί μά Ζεύς , ὦ Σωκράτης , καί μάλα ἐγώ ἄτοπος . ἀλλά μέντοι , ὦ ἑταῖρος , μήπω γε ἀνέω αὐτός · ἔτι γάρ τις ἐλπίς ἔχω ἐκφαίνω τίς ποτέ εἰμί ὁ καλός . πάντως δήπου , ὦ Σωκράτης · οὐδέ γάρ χαλεπός εἰμί εὑρίσκω . ἐγώ μέν οὖν εὖ οἶδα ὅτι , εἰ ὀλίγος χρόνος εἰς ἐρημία ἔρχομαι σκοπέω πρός ἐμαυτοῦ , ἀκριβής ἄν αὐτός σύ λέγω ὁ ἅπας ἀκρίβεια . ἆ μή μέγας , ὦ Ἱππίας , λέγω . ὁράω ὅσος πρᾶγμα ἐγώ ἤδη παρέχω · μή καί ὀργίζω ἐγώ ἔτι μάλα ἀποδιδράσκω . καίτοι οὐδείς λέγω · σύ μέν γάρ οἴομαι ῥᾴδιος αὐτός εὑρίσκω , ἐπειδάν μόνος γίγνομαι . ἀλλά πρός θεός ἐγώ ἐναντίον αὐτός ἐξευρίσκω , εἰ δέ βούλομαι , ὥσπερ νῦν ἐγώ συζητέω · καί ἐάν μέν εὑρίσκω , καλός ἔχω , εἰ δέ μή , στέργω οἴομαι ἐγώ ὁ ἐμός τύχη , σύ δέ ἀπέρχομαι ῥᾴδιος εὑρίσκω · καί ἐάν μέν νῦν εὑρίσκω , ἀμέλει οὐ ὀχληρός εἰμί σύ πυνθάνομαι ὅτι εἰμί ἐκεῖνος ὅς κατά σεαυτοῦ ἐξευρίσκω · νῦν δέ θεάομαι αὐτός ὅς σύ δοκέω εἰμί ὁ καλός . λέγω δή αὐτός εἶναι—ἀλλὰ γάρ ἐπισκοπέω ἐγώ πάνυ προσέχω ὁ νόος μή παραληρέω γάρ δή εἰμί ἐγώ καλός , ὅς ἄν χρήσιμος εἰμί . λέγω δέ ἐκ ὅδε ἐννοέω · καλός , φημί , ὁ ὀφθαλμός εἰμί , οὐ ὅς ἄν δοκέω τοιοῦτος εἰμί οἷος μή δυνατός ὁράω , ἀλλά ὅς ἄν δυνατός τε καί χρήσιμος πρός ὁ ὁράω . ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν καί ὁ ὅλος σῶμα οὕτως λέγω καλός εἰμί , ὁ μέν πρός δρόμος , ὁ δέ πρός πάλη , καί αὖ ὁ ζῷον πᾶς , ἵππος καλός καί ἀλεκτρυών καί ὄρτυξ , καί ὁ σκεῦος πᾶς καί ὁ ὄχημα ὁ τε πεζός καί ὁ ἐν ὁ θάλασσα πλοῖον τε καί τριήρης , καί ὁ γε ὄργανον πᾶς ὁ τε ὑπό ὁ μουσική καί ὁ ὑπό ὁ ἄλλος τέχνη , εἰ δέ βούλομαι , ὁ ἐπιτήδευμα καί ὁ νόμος , σχεδόν τις πᾶς οὗτος καλός προσαγορεύω ὁ αὐτός τρόπος · ἀποβλέπω πρός ἕκαστος αὐτός ᾗ φύω , ᾗ ἐργάζομαι , ᾗ κεῖμαι , ὁ μέν χρήσιμος καί ᾗ χρήσιμος καί πρός ὅς χρήσιμος καί ὁπότε χρήσιμος καλός φημί εἰμί , ὁ δέ ταύτῃ πάντῃ ἄχρηστος αἰσχρός · ἆρα οὐ καί σύ δοκέω οὕτως , ὦ Ἱππίας ; ἐγώ . ὀρθός ἄρα νῦν λέγω ὅτι τυγχάνω πᾶς εἰμί μάλα καλός ὁ χρήσιμος ; ὀρθός μέντοι , ὦ Σωκράτης . οὐκοῦν ὁ δυνατός ἕκαστος ἀπεργάζομαι , εἰς ὅς δυνατός , εἰς οὗτος καί χρήσιμος , ὁ δέ ἀδύνατος ἄχρηστος ; πάνυ γε . δύναμις μέν ἄρα καλός , ἀδυναμία δέ αἰσχρός ;