plato-philosophy.hippias-major-dub 290
τί οὖν τοῦτο , ὦ Σώκρατες ; τὸ γὰρ ὀρθῶς λεγόμενον ἀνάγκη αὐτῷ ἀποδέχεσθαι , ἢ μὴ ἀποδεχομένῳ καταγελάστῳ εἶναι . καὶ μὲν δὴ ταύτην γε τὴν ἀπόκρισιν , ὦ ἄριστε , οὐ μόνον οὐκ ἀποδέξεται , ἀλλὰ πάνυ με καὶ τωθάσεται , καὶ ἐρεῖ · ὦ τετυφωμένε σύ , Φειδίαν οἴει κακὸν εἶναι δημιουργόν ; καὶ ἐγὼ οἶμαι ἐρῶ ὅτι οὐδʼ ὁπωστιοῦν . καὶ ὀρθῶς γʼ ἐρεῖς , ὦ Σώκρατες . ὀρθῶς μέντοι . τοιγάρτοι ἐκεῖνος , ἐπειδὰν ἐγὼ ὁμολογῶ ἀγαθὸν εἶναι δημιουργὸν τὸν Φειδίαν , εἶτα , φήσει , οἴει τοῦτο τὸ καλὸν ὃ σὺ λέγεις ἠγνόει Φειδίας ; καὶ ἐγώ · τί μάλιστα ; φήσω . ὅτι , ἐρεῖ , τῆς Ἀθηνᾶς τοὺς ὀφθαλμοὺς οὐ χρυσοῦς ἐποίησεν , οὐδὲ τὸ ἄλλο πρόσωπον οὐδὲ τοὺς πόδας οὐδὲ τὰς χεῖρας , εἴπερ χρυσοῦν γε δὴ ὂν κάλλιστον ἔμελλε φαίνεσθαι , ἀλλʼ ἐλεφάντινον · δῆλον ὅτι τοῦτο ὑπὸ ἀμαθίας ἐξήμαρτεν , ἀγνοῶν ὅτι χρυσὸς ἄρʼ ἐστὶν ὁ πάντα καλὰ ποιῶν , ὅπου ἂν προσγένηται . ταῦτα οὖν λέγοντι τί ἀποκρινώμεθα , ὦ Ἱππία ; οὐδὲν χαλεπόν · ἐροῦμεν γὰρ ὅτι ὀρθῶς ἐποίησε . καὶ γὰρ τὸ ἐλεφάντινον οἶμαι καλόν ἐστιν . τοῦ οὖν ἕνεκα , φήσει , οὐ καὶ τὰ μέσα τῶν ὀφθαλμῶν ἐλεφάντινα ἠργάσατο , ἀλλὰ λίθινα , ὡς οἷόν τʼ ἦν ὁμοιότητα τοῦ λίθου τῷ ἐλέφαντι ἐξευρών ; ἢ καὶ ὁ λίθος ὁ καλὸς καλόν ἐστι ; φήσομεν , ὦ Ἱππία ; φήσομεν μέντοι , ὅταν γε πρέπων ᾖ . ὅταν δὲ μὴ πρέπων , αἰσχρόν ; ὁμολογῶ ἢ μή ; ὁμολόγει , ὅταν γε μὴ πρέπῃ . τί δὲ δή ; ὁ ἐλέφας καὶ ὁ χρυσός , φήσει , ὦ σοφὲ σύ , οὐχ ὅταν μὲν πρέπῃ , καλὰ ποιεῖ φαίνεσθαι , ὅταν δὲ μή , αἰσχρά ; ἔξαρνοι ἐσόμεθα ἢ ὁμολογήσομεν αὐτῷ ὀρθῶς λέγειν αὐτόν ; ὁμολογήσομεν τοῦτό γε , ὅτι ὃ ἂν πρέπῃ ἑκάστῳ , τοῦτο καλὸν ποιεῖ ἕκαστον . πότερον οὖν πρέπει , φήσει , ὅταν τις τὴν χύτραν ἣν ἄρτι ἐλέγομεν , τὴν καλήν , ἕψῃ ἔτνους καλοῦ μεστήν , χρυσῆ τορύνη αὐτῇ ἢ συκίνη ; Ἡράκλεις , οἷον λέγεις ἄνθρωπον , ὦ Σώκρατες . οὐ βούλει μοι εἰπεῖν τίς ἐστιν ; οὐ γὰρ ἂν γνοίης , εἴ σοι εἴποιμι τοὔνομα . ἀλλὰ καὶ νῦν ἔγωγε γιγνώσκω , ὅτι ἀμαθής τίς ἐστιν .
Lemmas: τίς οὖν οὗτος , ὦ Σωκράτης ; ὁ γάρ ὀρθός λέγω ἀνάγκη αὐτός ἀποδέχομαι , ἤ μή ἀποδέχομαι καταγέλαστος εἰμί . καί μέν δή οὗτος γε ὁ ἀπόκρισις , ὦ ἀγαθός , οὐ μόνος οὐ ἀποδείκνυμι , ἀλλά πάνυ ἐγώ καί τωθάζω , καί λέγω · ὦ τυφόω σύ , Φειδίας οἴομαι κακός εἰμί δημιουργός ; καί ἐγώ οἴομαι λέγω ὅτι οὐδέ ὁπωσοῦν . καί ὀρθός γε λέγω , ὦ Σωκράτης . ὀρθός μέντοι . τοιγάρ ἐκεῖνος , ἐπειδάν ἐγώ ὁμολογέω ἀγαθός εἰμί δημιουργός ὁ Φειδίας , εἶτα , φημί , οἴομαι οὗτος ὁ καλός ὅς σύ λέγω ἀγνοέω Φειδίας ; καί ἐγώ · τίς μάλα ; φημί . ὅτι , λέγω , ὁ Ἀθήνη ὁ ὀφθαλμός οὐ χρύσεος ποιέω , οὐδέ ὁ ἄλλος πρόσωπον οὐδέ ὁ πούς οὐδέ ὁ χείρ , εἴπερ χρύσεος γε δή εἰμί καλός μέλλω φαίνω , ἀλλά ἐλεφάντινος · δῆλος ὅτι οὗτος ὑπό ἀμαθία ἐξαμαρτάνω , ἀγνοέω ὅτι χρυσός ἄρα εἰμί ὁ πᾶς καλός ποιέω , ὅπου ἄν προσγίγνομαι . οὗτος οὖν λέγω τίς ἀποκρίνω , ὦ Ἱππίας ; οὐδείς χαλεπός · λέγω γάρ ὅτι ὀρθός ποιέω . καί γάρ ὁ ἐλεφάντινος οἴομαι καλός εἰμί . ὁ οὖν ἕνεκα , φημί , οὐ καί ὁ μέσος ὁ ὀφθαλμός ἐλεφάντινος ἐργάζομαι , ἀλλά λίθινος , ὡς οἷος τε εἰμί ὁμοιότης ὁ λίθος ὁ ἐλέφας ἐξευρίσκω ; ἤ καί ὁ λίθος ὁ καλός καλός εἰμί ; φημί , ὦ Ἱππίας ; φημί μέντοι , ὅταν γε πρέπω εἰμί . ὅταν δέ μή πρέπω , αἰσχρός ; ὁμολογέω ἤ μή ; ὁμολογέω , ὅταν γε μή πρέπω . τίς δέ δή ; ὁ ἐλέφας καί ὁ χρυσός , φημί , ὦ σοφός σύ , οὐ ὅταν μέν πρέπω , καλός ποιέω φαίνω , ὅταν δέ μή , αἰσχρός ; ἔξαρνος εἰμί ἤ ὁμολογέω αὐτός ὀρθός λέγω αὐτός ; ὁμολογέω οὗτος γε , ὅτι ὅς ἄν πρέπω ἕκαστος , οὗτος καλός ποιέω ἕκαστος . πότερος οὖν πρέπω , φημί , ὅταν τις ὁ χύτρα ὅς ἄρτι λέγω , ὁ καλός , ἕψω ἔτνος καλός μεστός , χρύσεος τορύνη αὐτός ἤ σύκινος ; Ἡρακλῆς , οἷος λέγω ἄνθρωπος , ὦ Σωκράτης . οὐ βούλομαι ἐγώ λέγω τίς εἰμί ; οὐ γάρ ἄν γιγνώσκω , εἰ σύ λέγω ὄνομα . ἀλλά καί νῦν ἐγώ γιγνώσκω , ὅτι ἀμαθής τις εἰμί .