plato-philosophy.hippias-major-dub 283
καλόν γε , ὦ Ἱππία , λέγεις καὶ μέγα τεκμήριον σοφίας τῆς τε σεαυτοῦ καὶ τῶν νῦν ἀνθρώπων πρὸς τοὺς ἀρχαίους ὅσον διαφέρουσι . τῶν γὰρ προτέρων πολλὴ ἀμαθία κατὰ τὸν σὸν λόγον . τοὐναντίον γὰρ Ἀναξαγόρᾳ φασὶ συμβῆναι ἢ ὑμῖν · καταλειφθέντων γὰρ αὐτῷ πολλῶν χρημάτων καταμελῆσαι καὶ ἀπολέσαι πάντα—οὕτως αὐτὸν ἀνόητα σοφίζεσθαι—λέγουσι δὲ καὶ περὶ ἄλλων τῶν παλαιῶν ἕτερα τοιαῦτα . τοῦτο μὲν οὖν μοι δοκεῖς καλὸν τεκμήριον ἀποφαίνειν περὶ σοφίας τῶν νῦν πρὸς τοὺς προτέρους , καὶ πολλοῖς συνδοκεῖ ὅτι τὸν σοφὸν αὐτὸν αὑτῷ μάλιστα δεῖ σοφὸν εἶναι · τούτου δʼ ὅρος ἐστὶν ἄρα , ὃς ἂν πλεῖστον ἀργύριον ἐργάσηται . καὶ ταῦτα μὲν ἱκανῶς ἐχέτω · τόδε δέ μοι εἰπέ , σὺ αὐτὸς πόθεν πλεῖστον ἀργύριον ἠργάσω τῶν πόλεων εἰς ἃς ἀφικνῇ ; ἢ δῆλον ὅτι ἐκ Λακεδαίμονος , οἷπερ καὶ πλειστάκις ἀφῖξαι ; οὐ μὰ τὸν Δία , ὦ Σώκρατες . πῶς φῄς ; ἀλλʼ ἐλάχιστον ; οὐδὲν μὲν οὖν τὸ παράπαν πώποτε . τέρας λέγεις καὶ θαυμαστόν , ὦ Ἱππία . καί μοι εἰπέ · πότερον ἡ σοφία ἡ σὴ οὐχ οἵα τοὺς συνόντας αὐτῇ καὶ μανθάνοντας εἰς ἀρετὴν βελτίους ποιεῖν ; καὶ πολύ γε , ὦ Σώκρατες . ἀλλὰ τοὺς μὲν Ἰνυκίνων ὑεῖς οἷός τε ἦσθα ἀμείνους ποιῆσαι , τοὺς δὲ Σπαρτιατῶν ἠδυνάτεις ; πολλοῦ γε δέω . ἀλλὰ δῆτα Σικελιῶται μὲν ἐπιθυμοῦσιν ἀμείνους γίγνεσθαι , Λακεδαιμόνιοι δʼ οὔ ; πάντως γέ που , ὦ Σώκρατες , καὶ Λακεδαιμόνιοι . ἆρʼ οὖν χρημάτων ἐνδείᾳ ἔφευγον τὴν σὴν ὁμιλίαν ; οὐ δῆτα , ἐπεὶ ἱκανὰ αὐτοῖς ἐστιν . τί δῆτʼ ἂν εἴη ὅτι ἐπιθυμοῦντες καὶ ἔχοντες χρήματα , καὶ σοῦ δυναμένου τὰ μέγιστα αὐτοὺς ὠφελεῖν , οὐ πλήρη σε ἀργυρίου ἀπέπεμψαν ; ἀλλʼ ἐκεῖνο , μῶν μὴ Λακεδαιμόνιοι σοῦ βέλτιον ἂν παιδεύσειαν τοὺς αὑτῶν παῖδας ; ἢ τοῦτο φῶμεν οὕτω , καὶ σὺ συγχωρεῖς ; οὐδʼ ὁπωστιοῦν . πότερον οὖν τοὺς νέους οὐχ οἷός τʼ ἦσθα πείθειν ἐν Λακεδαίμονι ὡς σοὶ συνόντες πλέον ἂν εἰς ἀρετὴν ἐπιδιδοῖεν ἢ τοῖς ἑαυτῶν , ἢ τοὺς ἐκείνων πατέρας ἠδυνάτεις πείθειν ὅτι σοὶ χρὴ παραδιδόναι μᾶλλον ἢ αὐτοὺς ἐπιμελεῖσθαι , εἴπερ τι τῶν ὑέων κήδονται ; οὐ γάρ που ἐφθόνουν γε τοῖς ἑαυτῶν παισὶν ὡς βελτίστοις γενέσθαι . οὐκ οἶμαι ἔγωγε φθονεῖν . ἀλλὰ μὴν εὔνομός γʼ ἡ Λακεδαίμων .
Lemmas: καλός γε , ὦ Ἱππίας , λέγω καί μέγας τεκμήριον σοφία ὁ τε σεαυτοῦ καί ὁ νῦν ἄνθρωπος πρός ὁ ἀρχαῖος ὅσος διαφέρω . ὁ γάρ πρότερος πολύς ἀμαθία κατά ὁ σός λόγος . ἐναντίος γάρ Ἀναξαγόρας φημί συμβαίνω ἤ σύ · καταλείπω γάρ αὐτός πολύς χρῆμα καταμελέω καί ἀπόλλυμι παντα—ουος αὐτός ἀνόητος σοφίζω δέ καί περί ἄλλος ὁ παλαιός ἕτερος τοιοῦτος . οὗτος μέν οὖν ἐγώ δοκέω καλός τεκμήριον ἀποφαίνω περί σοφία ὁ νῦν πρός ὁ πρότερος , καί πολύς συνδοκέω ὅτι ὁ σοφός αὐτός ἑαυτοῦ μάλα δέω σοφός εἰμί · οὗτος δέ ὅρος εἰμί ἄρα , ὅς ἄν πολύς ἀργύριον ἐργάζομαι . καί οὗτος μέν ἱκανός ἔχω · ὅδε δέ ἐγώ λέγω , σύ αὐτός πόθεν πολύς ἀργύριον ἐργάζομαι ὁ πόλις εἰς ὅς ἀφικνέομαι ; ἤ δῆλος ὅτι ἐκ Λακεδαίμων , οἷπερ καί πλειστάκις ἀφικνέομαι ; οὐ μά ὁ Ζεύς , ὦ Σωκράτης . πῶς φημί ; ἀλλά ἐλαχύς ; οὐδείς μέν οὖν ὁ παράπαν πώποτε . τέρας λέγω καί θαυμαστός , ὦ Ἱππίας . καί ἐγώ λέγω · πότερος ὁ σοφία ὁ σός οὐ οἷος ὁ σύνειμι αὐτός καί μανθάνω εἰς ἀρετή ἀγαθός ποιέω ; καί πολύς γε , ὦ Σωκράτης . ἀλλά ὁ μέν Ἰνυκῖνος υἱός οἷος τε εἰμί ἀγαθός ποιέω , ὁ δέ Σπαρτιάτης ἀδυνατέω ; πολύς γε δέω . ἀλλά δῆτα Σικελιώτης μέν ἐπιθυμέω ἀγαθός γίγνομαι , Λακεδαιμόνιος δέ οὐ ; πάντως γε που , ὦ Σωκράτης , καί Λακεδαιμόνιος . ἆρα οὖν χρῆμα ἔνδεια φεύγω ὁ σός ὁμιλία ; οὐ δῆτα , ἐπεί ἱκανός αὐτός εἰμί . τίς δῆτα ἄν εἰμί ὅτι ἐπιθυμέω καί ἔχω χρῆμα , καί σύ δύναμαι ὁ μέγας αὐτός ὠφελέω , οὐ πλήρης σύ ἀργύριον ἀποπέμπω ; ἀλλά ἐκεῖνος , μῶν μή Λακεδαιμόνιος σύ ἀγαθός ἄν παιδεύω ὁ ἑαυτοῦ παῖς ; ἤ οὗτος φημί οὕτως , καί σύ συγχωρέω ; οὐδέ ὁπωσοῦν . πότερος οὖν ὁ νέος οὐ οἷος τε εἰμί πείθω ἐν Λακεδαίμων ὡς σύ σύνειμι πολύς ἄν εἰς ἀρετή ἐπιδίδωμι ἤ ὁ ἑαυτοῦ , ἤ ὁ ἐκεῖνος πατήρ ἀδυνατέω πείθω ὅτι σύ χρή παραδίδωμι μάλα ἤ αὐτός ἐπιμελέομαι , εἴπερ τις ὁ υἱός κήδω ; οὐ γάρ που φθονέω γε ὁ ἑαυτοῦ παῖς ὡς ἀγαθός γίγνομαι . οὐ οἴομαι ἐγώ φθονέω . ἀλλά μήν εὔνομος γε ὁ Λακεδαίμων .