plato-philosophy.hipparchus-sp 227
ἔγωγε . ἔστιν οὖν ὅτῳ ἀγαθόν ἐστι ζημιοῦσθαι ; οὐδενί . ἀλλὰ κακόν ; ναί . βλάπτονται ὑπὸ τῆς ζημίας ἄρα ἄνθρωποι . βλάπτονται . κακὸν ἄρα ἡ ζημία . ναί . ἐναντίον δὲ τῇ ζημίᾳ τὸ κέρδος . ἐναντίον . ἀγαθὸν ἄρα τὸ κέρδος . ναί . τοὺς οὖν τὸ ἀγαθὸν φιλοῦντας φιλοκερδεῖς καλεῖς . ἔοικεν . οὐ μανικούς γε , ὦ ἑταῖρε , λέγεις τοὺς φιλοκερδεῖς . ἀλλὰ σὺ αὐτὸς πότερον φιλεῖς ὃ ἂν ἀγαθὸν ᾖ , ἢ οὐ φιλεῖς ; ἔγωγε . ἔστι δέ τι ἀγαθόν , ὃ οὐ φιλεῖς , ἀλλὰ κακόν ; μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε . ἀλλὰ πάντα τὰ ἀγαθὰ ἴσως φιλεῖς . ναί . ἐροῦ δὴ καὶ ἐμὲ εἰ οὐ καὶ ἐγώ · ὁμολογήσω γὰρ καὶ ἐγώ σοι φιλεῖν τἀγαθά . ἀλλὰ πρὸς ἐμοὶ καὶ σοὶ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι ἅπαντες οὐ δοκοῦσί σοι τἀγαθὰ φιλεῖν , τὰ δὲ κακὰ μισεῖν ; ἔμοιγε φαίνεται . τὸ δὲ κέρδος ἀγαθὸν ὡμολογήσαμεν ; ναί . πάντες αὖ φιλοκερδεῖς φαίνονται τοῦτον τὸν τρόπον · ὃν δὲ τὸ πρότερον ἐλέγομεν , οὐδεὶς ἦν φιλοκερδής . ποτέρῳ οὖν ἄν τις τῷ λόγῳ χρώμενος οὐκ ἂν ἐξαμαρτάνοι ; εἴ τις , ὦ Σώκρατες οἶμαι ὀρθῶς λαμβάνοι τὸν φιλοκερδῆ . ὀρθῶς δʼ ἐστὶ τοῦτον ἡγεῖσθαι φιλοκερδῆ , ὃς ἂν σπουδάζῃ ἐπὶ τούτοις καὶ ἀξιοῖ κερδαίνειν ἀπʼ αὐτῶν , ἀφʼ ὧν οἱ χρηστοὶ οὐ τολμῶσι κερδαίνειν . ἀλλʼ ὁρᾷς , ὦ γλυκύτατε , τὸ κερδαίνειν ἄρτι ὡμολογήσαμεν εἶναι ὠφελεῖσθαι . τί οὖν δὴ τοῦτο ; ὅτι καὶ τόδε αὐτῷ προσωμολογήσαμεν , βούλεσθαι τὰ ἀγαθὰ πάντας καὶ ἀεί . ναί . οὐκοῦν καὶ οἱ ἀγαθοὶ πάντα τὰ κέρδη βούλονται ἔχειν , εἴπερ ἀγαθά γέ ἐστιν . οὐκ ἀφʼ ὧν γε μέλλουσιν , ὦ Σώκρατες , βλαβήσεσθαι τῶν κερδῶν . βλαβήσεσθαι δὲ λέγεις ζημιώσεσθαι ἢ ἄλλο τι ; οὔκ , ἀλλὰ ζημιώσεσθαι λέγω . ὑπὸ τοῦ κέρδους οὖν ζημιοῦνται ἢ ὑπὸ τῆς ζημίας ἄνθρωποι ; ὑπὸ ἀμφοτέρων · καὶ γὰρ ὑπὸ τῆς ζημίας ζημιοῦνται καὶ ὑπὸ τοῦ κέρδους τοῦ πονηροῦ . ἦ δοκεῖ οὖν τί σοι χρηστὸν καὶ ἀγαθὸν πρᾶγμα πονηρὸν εἶναι ; οὐκ ἔμοιγε .
Lemmas: ἐγώ . εἰμί οὖν ὅστις ἀγαθός εἰμί ζημιόω ; οὐδείς . ἀλλά κακός ; ναί . βλάπτω ὑπό ὁ ζημία ἄρα ἄνθρωπος . βλάπτω . κακός ἄρα ὁ ζημία . ναί . ἐναντίος δέ ὁ ζημία ὁ κέρδος . ἐναντίον . ἀγαθός ἄρα ὁ κέρδος . ναί . ὁ οὖν ὁ ἀγαθός φιλέω φιλοκερδής καλέω . ἔοικα . οὐ μανικός γε , ὦ ἑταῖρος , λέγω ὁ φιλοκερδής . ἀλλά σύ αὐτός πότερος φιλέω ὅς ἄν ἀγαθός εἰμί , ἤ οὐ φιλέω ; ἐγώ . εἰμί δέ τις ἀγαθός , ὅς οὐ φιλέω , ἀλλά κακός ; μά Ζεύς οὐ ἐγώ . ἀλλά πᾶς ὁ ἀγαθός ἴσως φιλέω . ναί . ἔρομαι δή καί ἐγώ εἰ οὐ καί ἐγώ · ὁμολογέω γάρ καί ἐγώ σύ φιλέω ἀγαθός . ἀλλά πρός ἐγώ καί σύ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ἅπας οὐ δοκέω σύ ἀγαθός φιλέω , ὁ δέ κακός μισέω ; ἐγώ φαίνω . ὁ δέ κέρδος ἀγαθός ὁμολογέω ; ναί . πᾶς αὖ φιλοκερδής φαίνω οὗτος ὁ τρόπος · ὅς δέ ὁ πρότερος λέγω , οὐδείς εἰμί φιλοκερδής . πότερος οὖν ἄν τις ὁ λόγος χράω οὐ ἄν ἐξαμαρτάνω ; εἰ τις , ὦ Σωκράτης οἴομαι ὀρθός λαμβάνω ὁ φιλοκερδής . ὀρθός δέ εἰμί οὗτος ἡγέομαι φιλοκερδής , ὅς ἄν σπουδάζω ἐπί οὗτος καί ἀξιόω κερδαίνω ἀπό αὐτός , ἀπό ὅς ὁ χρηστός οὐ τολμάω κερδαίνω . ἀλλά ὁράω , ὦ γλυκύς , ὁ κερδαίνω ἄρτι ὁμολογέω εἰμί ὠφελέω . τίς οὖν δή οὗτος ; ὅτι καί ὅδε αὐτός προσομολογέω , βούλομαι ὁ ἀγαθός πᾶς καί ἀεί . ναί . οὐκοῦν καί ὁ ἀγαθός πᾶς ὁ κέρδος βούλομαι ἔχω , εἴπερ ἀγαθός γε εἰμί . οὐ ἀπό ὅς γε μέλλω , ὦ Σωκράτης , βλάπτω ὁ κέρδος . βλάπτω δέ λέγω ζημιόω ἤ ἄλλος τις ; οὐ , ἀλλά ζημιόω λέγω . ὑπό ὁ κέρδος οὖν ζημιόω ἤ ὑπό ὁ ζημία ἄνθρωπος ; ὑπό ἀμφότερος · καί γάρ ὑπό ὁ ζημία ζημιόω καί ὑπό ὁ κέρδος ὁ πονηρός . ἦ δοκέω οὖν τίς σύ χρηστός καί ἀγαθός πρᾶγμα πονηρός εἰμί ; οὐ ἐγώ .