plato-philosophy.hipparchus-sp 228
οὐκοῦν ὡμολογήσαμεν ὀλίγον πρότερον τὸ κέρδος τῇ ζημίᾳ κακῷ ὄντι ἐναντίον εἶναι ; φημί . ἐναντίον δὲ ὂν κακῷ ἀγαθὸν εἶναι ; ὡμολογήσαμεν γάρ . ὁρᾷς οὖν , ἐπιχειρεῖς με ἐξαπατᾶν , ἐπίτηδες ἐναντία λέγων οἷς ἄρτι ὡμολογήσαμεν . οὐ μὰ Δία , ὦ Σώκρατες , ἀλλὰ τοὐναντίον σύ με ἐξαπατᾷς καὶ οὐκ οἶδα ὅπῃ ἐν τοῖς λόγοις ἄνω καὶ κάτω στρέφεις . εὐφήμει · οὐ μεντἂν καλῶς ποιοίην οὐ πειθόμενος ἀνδρὶ ἀγαθῷ καὶ σοφῷ . τίνι τούτῳ ; καὶ τί μάλιστα ; πολίτῃ μὲν ἐμῷ τε καὶ σῷ , Πεισιστράτου δὲ ὑεῖ τοῦ ἐκ Φιλαϊδῶν , Ἱππάρχῳ , ὃς τῶν Πεισιστράτου παίδων ἦν πρεσβύτατος καὶ σοφώτατος , ὃς ἄλλα τε πολλὰ καὶ καλὰ ἔργα σοφίας ἀπεδείξατο , καὶ τὰ Ὁμήρου ἔπη πρῶτος ἐκόμισεν εἰς τὴν γῆν ταυτηνί , καὶ ἠνάγκασε τοὺς ῥαψῳδοὺς Παναθηναίοις ἐξ ὑπολήψεως ἐφεξῆς αὐτὰ διιέναι , ὥσπερ νῦν ἔτι οἵδε ποιοῦσιν , καὶ ἐπʼ Ἀνακρέοντα τὸν Τήιον πεντηκόντορον στείλας ἐκόμισεν εἰς τὴν πόλιν , Σιμωνίδην δὲ τὸν Κεῖον ἀεὶ περὶ αὑτὸν εἶχεν , μεγάλοις μισθοῖς καὶ δώροις πείθων · ταῦτα δʼ ἐποίει βουλόμενος παιδεύειν τοὺς πολίτας , ἵνʼ ὡς βελτίστων ὄντων αὐτῶν ἄρχοι , οὐκ οἰόμενος δεῖν οὐδενὶ σοφίας φθονεῖν , ἅτε ὢν καλός τε κἀγαθός . ἐπειδὴ δὲ αὐτῷ οἱ περὶ τὸ ἄστυ τῶν πολιτῶν πεπαιδευμένοι ἦσαν καὶ ἐθαύμαζον αὐτὸν ἐπὶ σοφίᾳ , ἐπιβουλεύων αὖ τοὺς ἐν τοῖς ἀγροῖς παιδεῦσαι ἔστησεν αὐτοῖς Ἑρμᾶς κατὰ τὰς ὁδοὺς ἐν μέσῳ τοῦ ἄστεος καὶ τῶν δήμων ἑκάστων , κἄπειτα τῆς σοφίας τῆς αὑτοῦ , ἥν τʼ ἔμαθεν καὶ ἣν αὐτὸς ἐξηῦρεν , ἐκλεξάμενος ἃ ἡγεῖτο σοφώτατα εἶναι , ταῦτα αὐτὸς ἐντείνας εἰς ἐλεγεῖον αὑτοῦ ποιήματα καὶ ἐπιδείγματα τῆς σοφίας ἐπέγραψεν , ἵνα πρῶτον μὲν τὰ ἐν Δελφοῖς γράμματα τὰ σοφὰ ταῦτα μὴ θαυμάζοιεν οἱ πολῖται αὐτοῦ , τό τε γνῶθι σαυτόν καὶ τὸ μηδὲν ἄγαν καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα , ἀλλὰ τὰ Ἱππάρχου ῥήματα μᾶλλον σοφὰ ἡγοῖντο , ἔπειτα παριόντες ἄνω καὶ κάτω καὶ ἀναγιγνώσκοντες καὶ γεῦμα λαμβάνοντες αὐτοῦ τῆς σοφίας φοιτῷεν ἐκ τῶν ἀγρῶν καὶ ἐπὶ τὰ λοιπὰ παιδευθησόμενοι .
Lemmas: οὐκοῦν ὁμολογέω ὀλίγος πρότερος ὁ κέρδος ὁ ζημία κακός εἰμί ἐναντίος εἰμί ; φημί . ἐναντίος δέ εἰμί κακός ἀγαθός εἰμί ; ὁμολογέω γάρ . ὁράω οὖν , ἐπιχειρέω ἐγώ ἐξαπατάω , ἐπίτηδες ἐναντίος λέγω ὅς ἄρτι ὁμολογέω . οὐ μά Ζεύς , ὦ Σωκράτης , ἀλλά ἐναντίος σύ ἐγώ ἐξαπατάω καί οὐ οἶδα ὅπῃ ἐν ὁ λόγος ἄνω καί κάτω στρέφω . εὐφημέω · οὐ ἄν καλός ποιέω οὐ πείθω ἀνήρ ἀγαθός καί σοφός . τίς οὗτος ; καί τίς μάλα ; πολίτης μέν ἐμός τε καί σός , Πεισίστρατος δέ υἱός ὁ ἐκ Φιλαιδός , Ἵππαρχος , ὅς ὁ Πεισίστρατος παῖς εἰμί πρέσβυς καί σοφός , ὅς ἄλλος τε πολύς καί καλός ἔργον σοφία ἀποδείκνυμι , καί ὁ Ὅμηρος ἔπος πρῶτος κομίζω εἰς ὁ γῆ οὗτος , καί ἀναγκάζω ὁ ῥαψῳδός Παναθήναια ἐκ ὑπόληψις ἐφεξῆς αὐτός διΐημι , ὥσπερ νῦν ἔτι ὅδε ποιέω , καί ἐπί Ἀνακρέων ὁ Τήϊος πεντηκόντορος στέλλω κομίζω εἰς ὁ πόλις , Σιμωνίδης δέ ὁ Κέως ἀεί περί ἑαυτοῦ ἔχω , μέγας μισθός καί δῶρον πείθω · οὗτος δέ ποιέω βούλομαι παιδεύω ὁ πολίτης , ἵνα ὡς ἀγαθός εἰμί αὐτός ἄρχω , οὐ οἴομαι δέω οὐδείς σοφία φθονέω , ἅτε εἰμί καλός τε ἀγαθός . ἐπειδή δέ αὐτός ὁ περί ὁ ἄστυ ὁ πολίτης παιδεύω εἰμί καί θαυμάζω αὐτός ἐπί σοφία , ἐπιβουλεύω αὖ ὁ ἐν ὁ ἀγρός παιδεύω ἵστημι αὐτός Ἑρμῆς κατά ὁ ὁδός ἐν μέσος ὁ ἄστυ καί ὁ δῆμος ἕκαστος , ἔπειτα ὁ σοφία ὁ ἑαυτοῦ , ὅς τε μανθάνω καί ὅς αὐτός ἐξευρίσκω , ἐκλέγω ὅς ἡγέομαι σοφός εἰμί , οὗτος αὐτός ἐντείνω εἰς ἐλεγεῖον ἑαυτοῦ ποίημα καί ἐπίδειγμα ὁ σοφία ἐπιγράφω , ἵνα πρῶτος μέν ὁ ἐν Δελφοί γράμμα ὁ σοφός οὗτος μή θαυμάζω ὁ πολίτης αὐτός , ὁ τε γιγνώσκω σεαυτοῦ καί ὁ μηδείς ἄγαν καί ἄλλος ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ὁ Ἵππαρχος ῥῆμα μάλα σοφός ἡγέομαι , ἔπειτα παρέρχομαι ἄνω καί κάτω καί ἀναγιγνώσκω καί γεῦμα λαμβάνω αὐτός ὁ σοφία φοιτάω ἐκ ὁ ἀγρός καί ἐπί ὁ λοιπός παιδεύω .