plato-philosophy.gorgias 494
ὁ μὲν οὖν ἕτερος πληρωσάμενος μήτʼ ἐποχετεύοι μήτε τι φροντίζοι , ἀλλʼ ἕνεκα τούτων ἡσυχίαν ἔχοι · τῷ δʼ ἑτέρῳ τὰ μὲν νάματα , ὥσπερ καὶ ἐκείνῳ , δυνατὰ μὲν πορίζεσθαι , χαλεπὰ δέ , τὰ δʼ ἀγγεῖα τετρημένα καὶ σαθρά , ἀναγκάζοιτο δʼ ἀεὶ καὶ νύκτα καὶ ἡμέραν πιμπλάναι αὐτά , ἢ τὰς ἐσχάτας λυποῖτο λύπας · ἆρα τοιούτου ἑκατέρου ὄντος τοῦ βίου , λέγεις τὸν τοῦ ἀκολάστου εὐδαιμονέστερον εἶναι ἢ τὸν τοῦ κοσμίου ; πείθω τί σε ταῦτα λέγων συγχωρῆσαι τὸν κόσμιον βίον τοῦ ἀκολάστου ἀμείνω εἶναι , ἢ οὐ πείθω ; οὐ πείθεις , ὦ Σώκρατες . τῷ μὲν γὰρ πληρωσαμένῳ ἐκείνῳ οὐκέτʼ ἔστιν ἡδονὴ οὐδεμία , ἀλλὰ τοῦτʼ ἔστιν , ὃ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον , τὸ ὥσπερ λίθον ζῆν , ἐπειδὰν πληρώσῃ , μήτε χαίροντα ἔτι μήτε λυπούμενον . ἀλλʼ ἐν τούτῳ ἐστὶν τὸ ἡδέως ζῆν , ἐν τῷ ὡς πλεῖστον ἐπιρρεῖν . οὐκοῦν ἀνάγκη γʼ , ἂν πολὺ ἐπιρρέῃ , πολὺ καὶ τὸ ἀπιὸν εἶναι , καὶ μεγάλʼ ἄττα τὰ τρήματα εἶναι ταῖς ἐκροαῖς ; πάνυ μὲν οὖν . χαραδριοῦ τινα αὖ σὺ βίον λέγεις , ἀλλʼ οὐ νεκροῦ οὐδὲ λίθου . καί μοι λέγε · τὸ τοιόνδε λέγεις οἷον πεινῆν καὶ πεινῶντα ἐσθίειν ; ἔγωγε . καὶ διψῆν γε καὶ διψῶντα πίνειν ; λέγω , καὶ τὰς ἄλλας ἐπιθυμίας ἁπάσας ἔχοντα καὶ δυνάμενον πληροῦντα χαίροντα εὐδαιμόνως ζῆν . εὖγε , ὦ βέλτιστε · διατέλει γὰρ ὥσπερ ἤρξω , καὶ ὅπως μὴ ἀπαισχυνῇ . δεῖ δέ , ὡς ἔοικε , μηδʼ ἐμὲ ἀπαισχυνθῆναι . καὶ πρῶτον μὲν εἰπὲ εἰ καὶ ψωρῶντα καὶ κνησιῶντα , ἀφθόνως ἔχοντα τοῦ κνῆσθαι , κνώμενον διατελοῦντα τὸν βίον εὐδαιμόνως ἔστι ζῆν . ὡς ἄτοπος εἶ , ὦ Σώκρατες , καὶ ἀτεχνῶς δημηγόρος . τοιγάρτοι , ὦ Καλλίκλεις , Πῶλον μὲν καὶ Γοργίαν καὶ ἐξέπληξα καὶ αἰσχύνεσθαι ἐποίησα , σὺ δὲ οὐ μὴ ἐκπλαγῇς οὐδὲ μὴ αἰσχυνθῇς · ἀνδρεῖος γὰρ εἶ . ἀλλʼ ἀποκρίνου μόνον . φημὶ τοίνυν καὶ τὸν κνώμενον ἡδέως ἂν βιῶναι . οὐκοῦν εἴπερ ἡδέως , καὶ εὐδαιμόνως ; πάνυ γε . πότερον εἰ τὴν κεφαλὴν μόνον κνησιῷ—ἢ ἔτι τί σε ἐρωτῶ ; ὅρα , ὦ Καλλίκλεις , τί ἀποκρινῇ , ἐάν τίς σε τὰ ἐχόμενα τούτοις ἐφεξῆς ἅπαντα ἐρωτᾷ . καὶ τούτων τοιούτων ὄντων κεφάλαιον , ὁ τῶν κιναίδων βίος , οὗτος οὐ δεινὸς καὶ αἰσχρὸς καὶ ἄθλιος ; ἢ τούτους τολμήσεις λέγειν εὐδαίμονας εἶναι , ἐὰν ἀφθόνως ἔχωσιν ὧν δέονται ; οὐκ αἰσχύνῃ εἰς τοιαῦτα ἄγων , ὦ Σώκρατες , τοὺς λόγους ;
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἕτερος πληρόω μήτε ἐποχετεύω μήτε τις φροντίζω , ἀλλά ἕνεκα οὗτος ἡσυχία ἔχω · ὁ δέ ἕτερος ὁ μέν νᾶμα , ὥσπερ καί ἐκεῖνος , δυνατός μέν πορίζω , χαλεπός δέ , ὁ δέ ἀγγεῖον τετραίνω καί σαθρός , ἀναγκάζω δέ ἀεί καί νύξ καί ἡμέρα πίμπλημι αὐτός , ἤ ὁ ἔσχατος λυπέω λύπη · ἆρα τοιοῦτος ἑκάτερος εἰμί ὁ βίος , λέγω ὁ ὁ ἀκόλαστος εὐδαίμων εἰμί ἤ ὁ ὁ κόσμιος ; πείθω τίς σύ οὗτος λέγω συγχωρέω ὁ κόσμιος βίος ὁ ἀκόλαστος ἀγαθός εἰμί , ἤ οὐ πείθω ; οὐ πείθω , ὦ Σωκράτης . ὁ μέν γάρ πληρόω ἐκεῖνος οὐκέτι εἰμί ἡδονή οὐδείς , ἀλλά οὗτος εἰμί , ὅς νυνδί ἐγώ λέγω , ὁ ὥσπερ λίθος ζάω , ἐπειδάν πληρόω , μήτε χαίρω ἔτι μήτε λυπέω . ἀλλά ἐν οὗτος εἰμί ὁ ἡδύς ζάω , ἐν ὁ ὡς πολύς ἐπιρρέω . οὐκοῦν ἀνάγκη γε , ἐάν πολύς ἐπιρρέω , πολύς καί ὁ ἀπέρχομαι εἰμί , καί μέγας τις ὁ τρῆμα εἰμί ὁ ἐκροή ; πάνυ μέν οὖν . χαραδριός τις αὖ σύ βίος λέγω , ἀλλά οὐ νεκρός οὐδέ λίθος . καί ἐγώ λέγω · ὁ τοιόσδε λέγω οἷος πεινάω καί πεινάω ἐσθίω ; ἐγώ . καί διψάω γε καί διψάω πίνω ; λέγω , καί ὁ ἄλλος ἐπιθυμία ἅπας ἔχω καί δύναμαι πληρόω χαίρω εὐδαίμων ζάω . εὖγε , ὦ ἀγαθός · διατελέω γάρ ὥσπερ ἄρχω , καί ὅπως μή ἀπαισχύνομαι . δέω δέ , ὡς ἔοικα , μηδέ ἐγώ ἀπαισχύνομαι . καί πρῶτος μέν λέγω εἰ καί ψωράω καί κνησιάω , ἄφθονος ἔχω ὁ κνάω , κνάω διατελέω ὁ βίος εὐδαίμων εἰμί ζάω . ὡς ἄτοπος εἰμί , ὦ Σωκράτης , καί ἄτεχνος δημηγόρος . τοιγάρ , ὦ Καλλικλῆς , Πῶλος μέν καί Γοργίας καί ἐκπλήσσω καί αἰσχύνω ποιέω , σύ δέ οὐ μή ἐκπλάσσω οὐδέ μή αἰσχύνω · ἀνδρεῖος γάρ εἰμί . ἀλλά ἀποκρίνω μόνος . φημί τοίνυν καί ὁ κνάω ἡδύς ἄν βιόω . οὐκοῦν εἴπερ ἡδύς , καί εὐδαίμων ; πάνυ γε . πότερος εἰ ὁ κεφαλή μόνος κνησιῷ—ἢ ἔτι τίς σύ ἐρωτάω ; ὁράω , ὦ Καλλικλῆς , τίς ἀποκρίνω , ἐάν τίς σύ ὁ ἔχω οὗτος ἐφεξῆς ἅπας ἐρωτάω . καί οὗτος τοιοῦτος εἰμί κεφάλαιος , ὁ ὁ κίναιδος βίος , οὗτος οὐ δεινός καί αἰσχρός καί ἄθλιος ; ἤ οὗτος τολμάω λέγω εὐδαίμων εἰμί , ἐάν ἄφθονος ἔχω ὅς δέω ; οὐ αἰσχύνω εἰς τοιοῦτος ἄγω , ὦ Σωκράτης , ὁ λόγος ;