plato-philosophy.gorgias 506
δίειμι μὲν οὖν τῷ λόγῳ ἐγὼ ὡς ἄν μοι δοκῇ ἔχειν · ἐὰν δέ τῳ ὑμῶν μὴ τὰ ὄντα δοκῶ ὁμολογεῖν ἐμαυτῷ , χρὴ ἀντιλαμβάνεσθαι καὶ ἐλέγχειν . οὐδὲ γάρ τοι ἔγωγε εἰδὼς λέγω ἃ λέγω , ἀλλὰ ζητῶ κοινῇ μεθʼ ὑμῶν , ὥστε , ἂν τὶ φαίνηται λέγων ὁ ἀμφισβητῶν ἐμοί , ἐγὼ πρῶτος συγχωρήσομαι . λέγω μέντοι ταῦτα , εἰ δοκεῖ χρῆναι διαπερανθῆναι τὸν λόγον · εἰ δὲ μὴ βούλεσθε , ἐῶμεν ἤδη χαίρειν καὶ ἀπίωμεν . ἀλλʼ ἐμοὶ μὲν οὐ δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , χρῆναί πω ἀπιέναι , ἀλλὰ διεξελθεῖν σε τὸν λόγον · φαίνεται δέ μοι καὶ τοῖς ἄλλοις δοκεῖν . βούλομαι γὰρ ἔγωγε καὶ αὐτὸς ἀκοῦσαί σου αὐτοῦ διιόντος τὰ ἐπίλοιπα . ἀλλὰ μὲν δή , ὦ Γοργία , καὶ αὐτὸς ἡδέως μὲν ἂν Καλλικλεῖ τούτῳ ἔτι διελεγόμην , ἕως αὐτῷ τὴν τοῦ Ἀμφίονος ἀπέδωκα ῥῆσιν ἀντὶ τῆς τοῦ Ζήθου · ἐπειδὴ δὲ σύ , ὦ Καλλίκλεις , οὐκ ἐθέλεις συνδιαπερᾶναι τὸν λόγον , ἀλλʼ οὖν ἐμοῦ γε ἀκούων ἐπιλαμβάνου , ἐάν τί σοι δοκῶ μὴ καλῶς λέγειν . καί με ἐὰν ἐξελέγχῃς , οὐκ ἀχθεσθήσομαί σοι ὥσπερ σὺ ἐμοί , ἀλλὰ μέγιστος εὐεργέτης παρʼ ἐμοὶ ἀναγεγράψῃ . λέγε , ὠγαθέ , αὐτὸς καὶ πέραινε . ἄκουε δὴ ἐξ ἀρχῆς ἐμοῦ ἀναλαβόντος τὸν λόγον . ἆρα τὸ ἡδὺ καὶ τὸ ἀγαθὸν τὸ αὐτό ἐστιν;—οὐ ταὐτόν , ὡς ἐγὼ καὶ Καλλικλῆς ὡμολογήσαμεν.—πότερον δὲ τὸ ἡδὺ ἕνεκα τοῦ ἀγαθοῦ πρακτέον , ἢ τὸ ἀγαθὸν ἕνεκα τοῦ ἡδέος;—τὸ ἡδὺ ἕνεκα τοῦ ἀγαθοῦ.—ἡδὺ δέ ἐστιν τοῦτο οὗ παραγενομένου ἡδόμεθα , ἀγαθὸν δὲ οὗ παρόντος ἀγαθοί ἐσμεν;—πάνυ γε.—ἀλλὰ μὴν ἀγαθοί γέ ἐσμεν καὶ ἡμεῖς καὶ τἆλλα πάντα ὅσʼ ἀγαθά ἐστιν , ἀρετῆς τινος παραγενομένης;—ἔμοιγε δοκεῖ ἀναγκαῖον εἶναι , ὦ Καλλίκλεις.—ἀλλὰ μὲν δὴ ἥ γε ἀρετὴ ἑκάστου , καὶ σκεύους καὶ σώματος καὶ ψυχῆς αὖ καὶ ζῴου παντός , οὐ τῷ εἰκῇ κάλλιστα παραγίγνεται , ἀλλὰ τάξει καὶ ὀρθότητι καὶ τέχνῃ , ἥτις ἑκάστῳ ἀποδέδοται αὐτῶν · ἆρα ἔστιν ταῦτα;—ἐγὼ μὲν γάρ φημι.—τάξει ἆρα τεταγμένον καὶ κεκοσμημένον ἐστὶν ἡ ἀρετὴ ἑκάστου;—φαίην ἂν ἔγωγε.—κόσμος τις ἄρα ἐγγενόμενος ἐν ἑκάστῳ ὁ ἑκάστου οἰκεῖος ἀγαθὸν παρέχει ἕκαστον τῶν ὄντων;—ἔμοιγε δοκεῖ.—καὶ ψυχὴ ἄρα κόσμον ἔχουσα τὸν ἑαυτῆς ἀμείνων τῆς ἀκοσμήτου;—ἀνάγκη.—ἀλλὰ μὴν ἥ γε κόσμον ἔχουσα κοσμία;—πῶς γὰρ οὐ μέλλει ; —
Lemmas: διέρχομαι μέν οὖν ὁ λόγος ἐγώ ὡς ἄν ἐγώ δοκέω ἔχω · ἐάν δέ τις σύ μή ὁ εἰμί δοκέω ὁμολογέω ἐμαυτοῦ , χρή ἀντιλαμβάνω καί ἐλέγχω . οὐδέ γάρ τοι ἐγώ οἶδα λέγω ὅς λέγω , ἀλλά ζητέω κοινῇ μετά σύ , ὥστε , ἐάν τίς φαίνω λέγω ὁ ἀμφισβητέω ἐγώ , ἐγώ πρῶτος συγχωρέω . λέγω μέντοι οὗτος , εἰ δοκέω χρή διαπεραίνω ὁ λόγος · εἰ δέ μή βούλομαι , ἐάω ἤδη χαίρω καί ἀπέρχομαι . ἀλλά ἐγώ μέν οὐ δοκέω , ὦ Σωκράτης , χρή πω ἀπέρχομαι , ἀλλά διεξέρχομαι σύ ὁ λόγος · φαίνω δέ ἐγώ καί ὁ ἄλλος δοκέω . βούλομαι γάρ ἐγώ καί αὐτός ἀκούω σύ αὐτός δίειμι ὁ ἐπίλοιπος . ἀλλά μέν δή , ὦ Γοργίας , καί αὐτός ἡδύς μέν ἄν Καλλικλῆς οὗτος ἔτι διαλέγω , ἕως αὐτός ὁ ὁ Ἀμφίων ἀποδίδωμι ῥῆσις ἀντί ὁ ὁ Ζῆθος · ἐπειδή δέ σύ , ὦ Καλλικλῆς , οὐ ἐθέλω συνδιαπεραίνω ὁ λόγος , ἀλλά οὖν ἐγώ γε ἀκούω ἐπιλαμβάνω , ἐάν τις σύ δοκέω μή καλός λέγω . καί ἐγώ ἐάν ἐξελέγχω , οὐ ἄχθομαι σύ ὥσπερ σύ ἐγώ , ἀλλά μέγας εὐεργέτης παρά ἐγώ ἀναγράφω . λέγω , ἀγαθός , αὐτός καί περαίνω . ἀκούω δή ἐκ ἀρχή ἐγώ ἀναλαμβάνω ὁ λόγος . ἆρα ὁ ἡδύς καί ὁ ἀγαθός ὁ αὐτός ἐστιν;—οὐ αὐτός , ὡς ἐγώ καί Καλλικλῆς ὁμολογέω δέ ὁ ἡδύς ἕνεκα ὁ ἀγαθός πράσσω , ἤ ὁ ἀγαθός ἕνεκα ὁ ἁνδάνω ἡδύς ἕνεκα ὁ ἀγαθός δέ εἰμί οὗτος ὅς παραγίγνομαι ἥδομαι , ἀγαθός δέ ὅς πάρειμι ἀγαθός ἐσμεν;—πάνυ γε.—ἀλλὰ μήν ἀγαθός γε εἰμί καί ἐγώ καί ἄλλος πᾶς ὅσος ἀγαθός εἰμί , ἀρετή τις παραγίγνομαι δοκέω ἀναγκαῖος εἰμί , ὦ Καλλίκλεις.—ἀλλὰ μέν δή ὁ γε ἀρετή ἕκαστος , καί σκεῦος καί σῶμα καί ψυχή αὖ καί ζῷον πᾶς , οὐ ὁ εἰκῇ καλός παραγίγνομαι , ἀλλά τάξις καί ὀρθότης καί τέχνη , ὅστις ἕκαστος ἀποδίδωμι αὐτός · ἆρα εἰμί ταῦτα;—ἐγὼ μέν γάρ φημι.—τάξει ἆρα τάσσω καί κοσμέω εἰμί ὁ ἀρετή ἑκάστου;—φαίην ἄν ἔγωγε.—κόσμος τις ἄρα ἐγγίγνομαι ἐν ἕκαστος ὁ ἕκαστος οἰκεῖος ἀγαθός παρέχω ἕκαστος ὁ ὄντων;—ἔμοιγε δοκέω ψυχή ἄρα κόσμος ἔχω ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός ὁ ἀκοσμήτου;—ἀνάγκη.—ἀλλὰ μήν ὁ γε κόσμος ἔχω κοσμία;—πῶς γάρ οὐ μέλλω ; —