plato-philosophy.gorgias 470
ἔχεις οὖν εἰπεῖν διʼ ὅτι μέμφῃ τὴν τοιαύτην δύναμιν ; ἔγωγε . τί δή ; λέγε . ὅτι ἀναγκαῖον τὸν οὕτω πράττοντα ζημιοῦσθαί ἐστιν . τὸ δὲ ζημιοῦσθαι οὐ κακόν ; πάνυ γε . οὐκοῦν , ὦ θαυμάσιε , πάλιν αὖ σοι φαίνεται , ἐὰν μὲν πράττοντι ἃ δοκεῖ ἕπηται τὸ ὠφελίμως πράττειν , ἀγαθόν τε εἶναι , καὶ τοῦτο , ὡς ἔοικεν , ἐστὶν τὸ μέγα δύνασθαι · εἰ δὲ μή , κακὸν καὶ σμικρὸν δύνασθαι . σκεψώμεθα δὲ καὶ τόδε · ἄλλο τι ὁμολογοῦμεν ἐνίοτε μὲν ἄμεινον εἶναι ταῦτα ποιεῖν ἃ νυνδὴ ἐλέγομεν , ἀποκτεινύναι τε καὶ ἐξελαύνειν ἀνθρώπους καὶ ἀφαιρεῖσθαι χρήματα , ἐνίοτε δὲ οὔ ; πάνυ γε . τοῦτο μὲν δή , ὡς ἔοικε , καὶ παρὰ σοῦ καὶ παρʼ ἐμοῦ ὁμολογεῖται . ναί . πότε οὖν σὺ φῂς ἄμεινον εἶναι ταῦτα ποιεῖν ; εἰπὲ τίνα ὅρον ὁρίζῃ . σὺ μὲν οὖν , ὦ Σώκρατες , ἀπόκριναι τοῦτο . ἐγὼ μὲν τοίνυν φημί , ὦ Πῶλε , εἴ σοι παρʼ ἐμοῦ ἥδιόν ἐστιν ἀκούειν , ὅταν μὲν δικαίως τις ταῦτα ποιῇ , ἄμεινον εἶναι , ὅταν δὲ ἀδίκως , κάκιον . χαλεπόν γέ σε ἐλέγξαι , ὦ Σώκρατες · ἀλλʼ οὐχὶ κἂν παῖς σε ἐλέγξειεν ὅτι οὐκ ἀληθῆ λέγεις ; πολλὴν ἄρα ἐγὼ τῷ παιδὶ χάριν ἕξω , ἴσην δὲ καὶ σοί , ἐάν με ἐλέγξῃς καὶ ἀπαλλάξῃς φλυαρίας . ἀλλὰ μὴ κάμῃς φίλον ἄνδρα εὐεργετῶν , ἀλλʼ ἔλεγχε . ἀλλὰ μήν , ὦ Σώκρατες , οὐδέν γέ σε δεῖ παλαιοῖς πράγμασιν ἐλέγχειν · τὰ γὰρ ἐχθὲς καὶ πρώην γεγονότα ταῦτα ἱκανά σε ἐξελέγξαι ἐστὶν καὶ ἀποδεῖξαι ὡς πολλοὶ ἀδικοῦντες ἄνθρωποι εὐδαίμονές εἰσιν . τὰ ποῖα ταῦτα ; Ἀρχέλαον δήπου τοῦτον τὸν Περδίκκου ὁρᾷς ἄρχοντα Μακεδονίας ; εἰ δὲ μή , ἀλλʼ ἀκούω γε . εὐδαίμων οὖν σοι δοκεῖ εἶναι ἢ ἄθλιος ; οὐκ οἶδα , ὦ Πῶλε · οὐ γάρ πω συγγέγονα τῷ ἀνδρί . τί δέ ; συγγενόμενος ἂν γνοίης , ἄλλως δὲ αὐτόθεν οὐ γιγνώσκεις ὅτι εὐδαιμονεῖ ; μὰ Δίʼ οὐ δῆτα . δῆλον δή , ὦ Σώκρατες , ὅτι οὐδὲ τὸν μέγαν βασιλέα γιγνώσκειν φήσεις εὐδαίμονα ὄντα . καὶ ἀληθῆ γε ἐρῶ · οὐ γὰρ οἶδα παιδείας ὅπως ἔχει καὶ δικαιοσύνης . τί δέ ; ἐν τούτῳ ἡ πᾶσα εὐδαιμονία ἐστίν ; ὥς γε ἐγὼ λέγω , ὦ Πῶλε · τὸν μὲν γὰρ καλὸν καὶ ἀγαθὸν ἄνδρα καὶ γυναῖκα εὐδαίμονα εἶναί φημι , τὸν δὲ ἄδικον καὶ πονηρὸν ἄθλιον .
Lemmas: ἔχω οὖν λέγω διά ὅστις μέμφομαι ὁ τοιοῦτος δύναμις ; ἐγώ . τίς δή ; λέγω . ὅτι ἀναγκαῖος ὁ οὕτως πράσσω ζημιόω εἰμί . ὁ δέ ζημιόω οὐ κακός ; πάνυ γε . οὐκοῦν , ὦ θαυμάσιος , πάλιν αὖ σύ φαίνω , ἐάν μέν πράσσω ὅς δοκέω ἕπομαι ὁ ὠφέλιμος πράσσω , ἀγαθός τε εἰμί , καί οὗτος , ὡς ἔοικα , εἰμί ὁ μέγας δύναμαι · εἰ δέ μή , κακός καί μικρός δύναμαι . σκοπέω δέ καί ὅδε · ἄλλος τις ὁμολογέω ἐνίοτε μέν ἀγαθός εἰμί οὗτος ποιέω ὅς νυνδί λέγω , ἀποκτείνω τε καί ἐξελαύνω ἄνθρωπος καί ἀφαιρέω χρῆμα , ἐνίοτε δέ οὐ ; πάνυ γε . οὗτος μέν δή , ὡς ἔοικα , καί παρά σύ καί παρά ἐγώ ὁμολογέω . ναί . πότε οὖν σύ φημί ἀγαθός εἰμί οὗτος ποιέω ; λέγω τίς ὅρος ὁρίζω . σύ μέν οὖν , ὦ Σωκράτης , ἀποκρίνω οὗτος . ἐγώ μέν τοίνυν φημί , ὦ Πῶλος , εἰ σύ παρά ἐγώ ἡδύς εἰμί ἀκούω , ὅταν μέν δίκαιος τις οὗτος ποιέω , ἀγαθός εἰμί , ὅταν δέ ἄδικος , κακός . χαλεπός γε σύ ἐλέγχω , ὦ Σωκράτης · ἀλλά οὐ ἄν παῖς σύ ἐλέγχω ὅτι οὐ ἀληθής λέγω ; πολύς ἄρα ἐγώ ὁ παῖς χάρις ἔχω , ἴσος δέ καί σύ , ἐάν ἐγώ ἐλέγχω καί ἀπαλλάσσω φλυαρία . ἀλλά μή κάμνω φίλος ἀνήρ εὐεργετέω , ἀλλά ἐλέγχω . ἀλλά μήν , ὦ Σωκράτης , οὐδείς γε σύ δέω παλαιός πρᾶγμα ἐλέγχω · ὁ γάρ χθές καί πρῴην γίγνομαι οὗτος ἱκανός σύ ἐξελέγχω εἰμί καί ἀποδείκνυμι ὡς πολύς ἀδικέω ἄνθρωπος εὐδαίμων εἰμί . ὁ ποῖος οὗτος ; Ἀρχέλαος δήπου οὗτος ὁ Περδίκκας ὁράω ἄρχω Μακεδονία ; εἰ δέ μή , ἀλλά ἀκούω γε . εὐδαίμων οὖν σύ δοκέω εἰμί ἤ ἄθλιος ; οὐ οἶδα , ὦ Πῶλος · οὐ γάρ πω συγγίγνομαι ὁ ἀνήρ . τίς δέ ; συγγίγνομαι ἄν γιγνώσκω , ἄλλος δέ αὐτόθεν οὐ γιγνώσκω ὅτι εὐδαιμονέω ; μά Ζεύς οὐ δῆτα . δῆλος δή , ὦ Σωκράτης , ὅτι οὐδέ ὁ μέγας βασιλεύς γιγνώσκω φημί εὐδαίμων εἰμί . καί ἀληθής γε λέγω · οὐ γάρ οἶδα παιδεία ὅπως ἔχω καί δικαιοσύνη . τίς δέ ; ἐν οὗτος ὁ πᾶς εὐδαιμονία εἰμί ; ὡς γε ἐγώ λέγω , ὦ Πῶλος · ὁ μέν γάρ καλός καί ἀγαθός ἀνήρ καί γυνή εὐδαίμων εἰμί φημί , ὁ δέ ἄδικος καί πονηρός ἄθλιος .