plato-philosophy.gorgias 482
τοῖς γὰρ τῶν παιδικῶν βουλεύμασίν τε καὶ λόγοις οὐχ οἷός τʼ εἶ ἐναντιοῦσθαι , ὥστε , εἴ τίς σου λέγοντος ἑκάστοτε ἃ διὰ τούτους λέγεις θαυμάζοι ὡς ἄτοπά ἐστιν , ἴσως εἴποις ἂν αὐτῷ , εἰ βούλοιο τἀληθῆ λέγειν , ὅτι εἰ μή τις παύσει τὰ σὰ παιδικὰ τούτων τῶν λόγων , οὐδὲ σὺ παύσῃ ποτὲ ταῦτα λέγων . νόμιζε τοίνυν καὶ παρʼ ἐμοῦ χρῆναι ἕτερα τοιαῦτα ἀκούειν , καὶ μὴ θαύμαζε ὅτι ἐγὼ ταῦτα λέγω , ἀλλὰ τὴν φιλοσοφίαν , τὰ ἐμὰ παιδικά , παῦσον ταῦτα λέγουσαν . λέγει γάρ , ὦ φίλε ἑταῖρε , ἃ νῦν ἐμοῦ ἀκούεις , καί μοί ἐστιν τῶν ἑτέρων παιδικῶν πολὺ ἧττον ἔμπληκτος · ὁ μὲν γὰρ Κλεινίειος οὗτος ἄλλοτε ἄλλων ἐστὶ λόγων , ἡ δὲ φιλοσοφία ἀεὶ τῶν αὐτῶν , λέγει δὲ ἃ σὺ νῦν θαυμάζεις , παρῆσθα δὲ καὶ αὐτὸς λεγομένοις . ἢ οὖν ἐκείνην ἐξέλεγξον , ὅπερ ἄρτι ἔλεγον , ὡς οὐ τὸ ἀδικεῖν ἐστιν καὶ ἀδικοῦντα δίκην μὴ διδόναι ἁπάντων ἔσχατον κακῶν · ἢ εἰ τοῦτο ἐάσεις ἀνέλεγκτον , μὰ τὸν κύνα τὸν Αἰγυπτίων θεόν , οὔ σοι ὁμολογήσει Καλλικλῆς , ὦ Καλλίκλεις , ἀλλὰ διαφωνήσει ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ . καίτοι ἔγωγε οἶμαι , ὦ βέλτιστε , καὶ τὴν λύραν μοι κρεῖττον εἶναι ἀνάρμοστόν τε καὶ διαφωνεῖν , καὶ χορὸν ᾧ χορηγοίην , καὶ πλείστους ἀνθρώπους μὴ ὁμολογεῖν μοι ἀλλʼ ἐναντία λέγειν μᾶλλον ἢ ἕνα ὄντα ἐμὲ ἐμαυτῷ ἀσύμφωνον εἶναι καὶ ἐναντία λέγειν . ὦ Σώκρατες , δοκεῖς νεανιεύεσθαι ἐν τοῖς λόγοις ὡς ἀληθῶς δημηγόρος ὤν · καὶ νῦν ταῦτα δημηγορεῖς ταὐτὸν παθόντος Πώλου πάθος ὅπερ Γοργίου κατηγόρει πρὸς σὲ παθεῖν . ἔφη γάρ που Γοργίαν ἐρωτώμενον ὑπὸ σοῦ , ἐὰν ἀφίκηται παρʼ αὐτὸν μὴ ἐπιστάμενος τὰ δίκαια ὁ τὴν ῥητορικὴν βουλόμενος μαθεῖν , εἰ διδάξοι αὐτὸν ὁ Γοργίας , αἰσχυνθῆναι αὐτὸν καὶ φάναι διδάξειν διὰ τὸ ἔθος τῶν ἀνθρώπων , ὅτι ἀγανακτοῖεν ἂν εἴ τις μὴ φαίη—διὰ δὴ ταύτην τὴν ὁμολογίαν ἀναγκασθῆναι ἐναντία αὐτὸν αὑτῷ εἰπεῖν , σὲ δὲ αὐτὸ τοῦτο ἀγαπᾶν—καί σου καταγελᾶν , ὥς γέ μοι δοκεῖν ὀρθῶς , τότε · νῦν δὲ πάλιν αὐτὸς ταὐτὸν τοῦτο ἔπαθεν . καὶ ἔγωγε κατʼ αὐτὸ τοῦτο οὐκ ἄγαμαι Πῶλον , ὅτι σοι συνεχώρησεν τὸ ἀδικεῖν αἴσχιον εἶναι τοῦ ἀδικεῖσθαι · ἐκ ταύτης γὰρ αὖ τῆς ὁμολογίας αὐτὸς ὑπὸ σοῦ συμποδισθεὶς ἐν τοῖς λόγοις ἐπεστομίσθη , αἰσχυνθεὶς ἃ ἐνόει εἰπεῖν . σὺ γὰρ τῷ ὄντι , ὦ Σώκρατες , εἰς τοιαῦτα ἄγεις φορτικὰ καὶ δημηγορικά , φάσκων τὴν ἀλήθειαν διώκειν , ἃ φύσει μὲν οὐκ ἔστιν καλά , νόμῳ δέ .
Lemmas: ὁ γάρ ὁ παιδικός βούλευμα τε καί λόγος οὐ οἷος τε εἰμί ἐναντιόομαι , ὥστε , εἰ τις σύ λέγω ἑκάστοτε ὅς διά οὗτος λέγω θαυμάζω ὡς ἄτοπος εἰμί , ἴσως λέγω ἄν αὐτός , εἰ βούλομαι ἀληθής λέγω , ὅτι εἰ μή τις παύω ὁ σός παιδικός οὗτος ὁ λόγος , οὐδέ σύ παύω ποτέ οὗτος λέγω . νομίζω τοίνυν καί παρά ἐγώ χρή ἕτερος τοιοῦτος ἀκούω , καί μή θαυμάζω ὅτι ἐγώ οὗτος λέγω , ἀλλά ὁ φιλοσοφία , ὁ ἐμός παιδικός , παύω οὗτος λέγω . λέγω γάρ , ὦ φίλος ἑταῖρος , ὅς νῦν ἐγώ ἀκούω , καί ἐγώ εἰμί ὁ ἕτερος παιδικός πολύς ἥσσων ἔμπληκτος · ὁ μέν γάρ Κλεινίειος οὗτος ἄλλοτε ἄλλος εἰμί λόγος , ὁ δέ φιλοσοφία ἀεί ὁ αὐτός , λέγω δέ ὅς σύ νῦν θαυμάζω , πάρειμι δέ καί αὐτός λέγω . ἤ οὖν ἐκεῖνος ἐξελέγχω , ὅς ἄρτι λέγω , ὡς οὐ ὁ ἀδικέω εἰμί καί ἀδικέω δίκη μή δίδωμι ἅπας ἔσχατος κακός · ἤ εἰ οὗτος ἐάω ἀνέλεγκτος , μά ὁ κύων ὁ Αἰγύπτιος θεός , οὐ σύ ὁμολογέω Καλλικλῆς , ὦ Καλλικλῆς , ἀλλά διαφωνέω ἐν ἅπας ὁ βίος . καίτοι ἐγώ οἴομαι , ὦ ἀγαθός , καί ὁ λύρα ἐγώ κρατύς εἰμί ἀνάρμοστος τε καί διαφωνέω , καί χορός ὅς χορηγέω , καί πολύς ἄνθρωπος μή ὁμολογέω ἐγώ ἀλλά ἐναντίος λέγω μάλα ἤ εἷς εἰμί ἐγώ ἐμαυτοῦ ἀσύμφωνος εἰμί καί ἐναντίος λέγω . ὦ Σωκράτης , δοκέω νεανιεύομαι ἐν ὁ λόγος ὡς ἀληθής δημηγόρος εἰμί · καί νῦν οὗτος δημηγορέω αὐτός πάσχω Πῶλος πάθος ὅς Γοργίας κατηγορέω πρός σύ πάσχω . φημί γάρ που Γοργίας ἐρωτάω ὑπό σύ , ἐάν ἀφικνέομαι παρά αὐτός μή ἐπίσταμαι ὁ δίκαιος ὁ ὁ ῥητορική βούλομαι μανθάνω , εἰ διδάσκω αὐτός ὁ Γοργίας , αἰσχύνω αὐτός καί φημί διδάσκω διά ὁ ἔθος ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ἀγανακτέω ἄν εἰ τις μή φαίη—διὰ δή οὗτος ὁ ὁμολογία ἀναγκάζω ἐναντίος αὐτός ἑαυτοῦ λέγω , σύ δέ αὐτός οὗτος ἀγαπάω σύ καταγελάω , ὡς γε ἐγώ δοκέω ὀρθός , τότε · νῦν δέ πάλιν αὐτός αὐτός οὗτος πάσχω . καί ἐγώ κατά αὐτός οὗτος οὐ ἄγαμαι Πῶλος , ὅτι σύ συγχωρέω ὁ ἀδικέω αἰσχρός εἰμί ὁ ἀδικέω · ἐκ οὗτος γάρ αὖ ὁ ὁμολογία αὐτός ὑπό σύ συμποδίζω ἐν ὁ λόγος ἐπιστομίζω , αἰσχύνω ὅς νοέω λέγω . σύ γάρ ὁ εἰμί , ὦ Σωκράτης , εἰς τοιοῦτος ἄγω φορτικός καί δημηγορικός , φάσκω ὁ ἀλήθεια διώκω , ὅς φύσις μέν οὐ εἰμί καλός , νόμος δέ .