plato-philosophy.gorgias 483
ὡς τὰ πολλὰ δὲ ταῦτα ἐναντίʼ ἀλλήλοις ἐστίν , ἥ τε φύσις καὶ ὁ νόμος · ἐὰν οὖν τις αἰσχύνηται καὶ μὴ τολμᾷ λέγειν ἅπερ νοεῖ , ἀναγκάζεται ἐναντία λέγειν . ὃ δὴ καὶ σὺ τοῦτο τὸ σοφὸν κατανενοηκὼς κακουργεῖς ἐν τοῖς λόγοις , ἐὰν μέν τις κατὰ νόμον λέγῃ , κατὰ φύσιν ὑπερωτῶν , ἐὰν δὲ τὰ τῆς φύσεως , τὰ τοῦ νόμου . ὥσπερ αὐτίκα ἐν τούτοις , τῷ ἀδικεῖν τε καὶ τῷ ἀδικεῖσθαι , Πώλου τὸ κατὰ νόμον αἴσχιον λέγοντος , σὺ τὸν λόγον ἐδιώκαθες κατὰ φύσιν . φύσει μὲν γὰρ πᾶν αἴσχιόν ἐστιν ὅπερ καὶ κάκιον , τὸ ἀδικεῖσθαι , νόμῳ δὲ τὸ ἀδικεῖν . οὐδὲ γὰρ ἀνδρὸς τοῦτό γʼ ἐστὶν τὸ πάθημα , τὸ ἀδικεῖσθαι , ἀλλʼ ἀνδραπόδου τινὸς ᾧ κρεῖττόν ἐστιν τεθνάναι ἢ ζῆν , ὅστις ἀδικούμενος καὶ προπηλακιζόμενος μὴ οἷός τέ ἐστιν αὐτὸς αὑτῷ βοηθεῖν μηδὲ ἄλλῳ οὗ ἂν κήδηται . ἀλλʼ οἶμαι οἱ τιθέμενοι τοὺς νόμους οἱ ἀσθενεῖς ἄνθρωποί εἰσιν καὶ οἱ πολλοί . πρὸς αὑτοὺς οὖν καὶ τὸ αὑτοῖς συμφέρον τούς τε νόμους τίθενται καὶ τοὺς ἐπαίνους ἐπαινοῦσιν καὶ τοὺς ψόγους ψέγουσιν · ἐκφοβοῦντες τοὺς ἐρρωμενεστέρους τῶν ἀνθρώπων καὶ δυνατοὺς ὄντας πλέον ἔχειν , ἵνα μὴ αὐτῶν πλέον ἔχωσιν , λέγουσιν ὡς αἰσχρὸν καὶ ἄδικον τὸ πλεονεκτεῖν , καὶ τοῦτό ἐστιν τὸ ἀδικεῖν , τὸ πλέον τῶν ἄλλων ζητεῖν ἔχειν · ἀγαπῶσι γὰρ οἶμαι αὐτοὶ ἂν τὸ ἴσον ἔχωσιν φαυλότεροι ὄντες . διὰ ταῦτα δὴ νόμῳ μὲν τοῦτο ἄδικον καὶ αἰσχρὸν λέγεται , τὸ πλέον ζητεῖν ἔχειν τῶν πολλῶν , καὶ ἀδικεῖν αὐτὸ καλοῦσιν · ἡ δέ γε οἶμαι φύσις αὐτὴ ἀποφαίνει αὐτό , ὅτι δίκαιόν ἐστιν τὸν ἀμείνω τοῦ χείρονος πλέον ἔχειν καὶ τὸν δυνατώτερον τοῦ ἀδυνατωτέρου . δηλοῖ δὲ ταῦτα πολλαχοῦ ὅτι οὕτως ἔχει , καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις καὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν ὅλαις ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς γένεσιν , ὅτι οὕτω τὸ δίκαιον κέκριται , τὸν κρείττω τοῦ ἥττονος ἄρχειν καὶ πλέον ἔχειν . ἐπεὶ ποίῳ δικαίῳ χρώμενος Ξέρξης ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐστράτευσεν ἢ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐπὶ Σκύθας ; ἢ ἄλλα μυρία ἄν τις ἔχοι τοιαῦτα λέγειν . ἀλλʼ οἶμαι οὗτοι κατὰ φύσιν τὴν τοῦ δικαίου ταῦτα πράττουσιν , καὶ ναὶ μὰ Δία κατὰ νόμον γε τὸν τῆς φύσεως , οὐ μέντοι ἴσως κατὰ τοῦτον ὃν ἡμεῖς τιθέμεθα ·
Lemmas: ὡς ὁ πολύς δέ οὗτος ἐναντίος ἀλλήλων εἰμί , ὁ τε φύσις καί ὁ νόμος · ἐάν οὖν τις αἰσχύνω καί μή τολμάω λέγω ὅς νοέω , ἀναγκάζω ἐναντίος λέγω . ὅς δή καί σύ οὗτος ὁ σοφός κατανοέω κακουργέω ἐν ὁ λόγος , ἐάν μέν τις κατά νόμος λέγω , κατά φύσις ὑπερωτάω , ἐάν δέ ὁ ὁ φύσις , ὁ ὁ νόμος . ὥσπερ αὐτίκα ἐν οὗτος , ὁ ἀδικέω τε καί ὁ ἀδικέω , Πῶλος ὁ κατά νόμος αἰσχρός λέγω , σύ ὁ λόγος διώκω κατά φύσις . φύσις μέν γάρ πᾶς αἰσχρός εἰμί ὅς καί κακός , ὁ ἀδικέω , νόμος δέ ὁ ἀδικέω . οὐδέ γάρ ἀνήρ οὗτος γε εἰμί ὁ πάθημα , ὁ ἀδικέω , ἀλλά ἀνδράποδον τις ὅς κρατύς εἰμί θνῄσκω ἤ ζάω , ὅστις ἀδικέω καί προπηλακίζω μή οἷος τε εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ βοηθέω μηδέ ἄλλος ὅς ἄν κήδω . ἀλλά οἴομαι ὁ τίθημι ὁ νόμος ὁ ἀσθενής ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ πολύς . πρός ἑαυτοῦ οὖν καί ὁ ἑαυτοῦ συμφέρω ὁ τε νόμος τίθημι καί ὁ ἔπαινος ἐπαινέω καί ὁ ψόγος ψέγω · ἐκφοβέω ὁ ἐρρωμένος ὁ ἄνθρωπος καί δυνατός εἰμί πολύς ἔχω , ἵνα μή αὐτός πολύς ἔχω , λέγω ὡς αἰσχρός καί ἄδικος ὁ πλεονεκτέω , καί οὗτος εἰμί ὁ ἀδικέω , ὁ πολύς ὁ ἄλλος ζητέω ἔχω · ἀγαπάω γάρ οἴομαι αὐτός ἐάν ὁ ἴσος ἔχω φαῦλος εἰμί . διά οὗτος δή νόμος μέν οὗτος ἄδικος καί αἰσχρός λέγω , ὁ πολύς ζητέω ἔχω ὁ πολύς , καί ἀδικέω αὐτός καλέω · ὁ δέ γε οἴομαι φύσις αὐτός ἀποφαίνω αὐτός , ὅτι δίκαιος εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ κακός πολύς ἔχω καί ὁ δυνατός ὁ ἀδύνατος . δηλόω δέ οὗτος πολλαχοῦ ὅτι οὕτως ἔχω , καί ἐν ὁ ἄλλος ζῷον καί ὁ ἄνθρωπος ἐν ὅλος ὁ πόλις καί ὁ γένεσις , ὅτι οὕτως ὁ δίκαιος κρίνω , ὁ κρατύς ὁ ἥσσων ἄρχω καί πολύς ἔχω . ἐπεί ποῖος δίκαιος χράω Ξέρξης ἐπί ὁ Ἑλλάς στρατεύω ἤ ὁ πατήρ αὐτός ἐπί Σκύθης ; ἤ ἄλλος μυρίος ἄν τις ἔχω τοιοῦτος λέγω . ἀλλά οἴομαι οὗτος κατά φύσις ὁ ὁ δίκαιος οὗτος πράσσω , καί ναί μά Ζεύς κατά νόμος γε ὁ ὁ φύσις , οὐ μέντοι ἴσως κατά οὗτος ὅς ἐγώ τίθημι ·