plato-philosophy.gorgias 471
ἄθλιος ἄρα οὗτός ἐστιν ὁ Ἀρχέλαος κατὰ τὸν σὸν λόγον ; εἴπερ γε , ὦ φίλε , ἄδικος . ἀλλὰ μὲν δὴ πῶς οὐκ ἄδικος ; ᾧ γε προσῆκε μὲν τῆς ἀρχῆς οὐδὲν ἣν νῦν ἔχει , ὄντι ἐκ γυναικὸς ἣ ἦν δούλη Ἀλκέτου τοῦ Περδίκκου ἀδελφοῦ , καὶ κατὰ μὲν τὸ δίκαιον δοῦλος ἦν Ἀλκέτου , καὶ εἰ ἐβούλετο τὰ δίκαια ποιεῖν , ἐδούλευεν ἂν Ἀλκέτῃ καὶ ἦν εὐδαίμων κατὰ τὸν σὸν λόγον . νῦν δὲ θαυμασίως ὡς ἄθλιος γέγονεν , ἐπεὶ τὰ μέγιστα ἠδίκηκεν · ὅς γε πρῶτον μὲν τοῦτον αὐτὸν τὸν δεσπότην καὶ θεῖον μεταπεμψάμενος ὡς ἀποδώσων τὴν ἀρχὴν ἣν Περδίκκας αὐτὸν ἀφείλετο , ξενίσας καὶ καταμεθύσας αὐτόν τε καὶ τὸν ὑὸν αὐτοῦ Ἀλέξανδρον , ἀνεψιὸν αὑτοῦ , σχεδὸν ἡλικιώτην , ἐμβαλὼν εἰς ἅμαξαν , νύκτωρ ἐξαγαγὼν ἀπέσφαξέν τε καὶ ἠφάνισεν ἀμφοτέρους . καὶ ταῦτα ἀδικήσας ἔλαθεν ἑαυτὸν ἀθλιώτατος γενόμενος καὶ οὐ μετεμέλησεν αὐτῷ , ἀλλʼ ὀλίγον ὕστερον τὸν ἀδελφόν , τὸν γνήσιον τοῦ Περδίκκου ὑόν , παῖδα ὡς ἑπτέτη , οὗ ἡ ἀρχὴ ἐγίγνετο κατὰ τὸ δίκαιον , οὐκ ἐβουλήθη εὐδαίμων γενέσθαι δικαίως ἐκθρέψας καὶ ἀποδοὺς τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ , ἀλλʼ εἰς φρέαρ ἐμβαλὼν καὶ ἀποπνίξας πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ Κλεοπάτραν χῆνα ἔφη διώκοντα ἐμπεσεῖν καὶ ἀποθανεῖν . τοιγάρτοι νῦν , ἅτε μέγιστα ἠδικηκὼς τῶν ἐν Μακεδονίᾳ , ἀθλιώτατός ἐστιν πάντων Μακεδόνων , ἀλλʼ οὐκ εὐδαιμονέστατος , καὶ ἴσως ἔστιν ὅστις Ἀθηναίων ἀπὸ σοῦ ἀρξάμενος δέξαιτʼ ἂν ἄλλος ὁστισοῦν Μακεδόνων γενέσθαι μᾶλλον ἢ Ἀρχέλαος . καὶ κατʼ ἀρχὰς τῶν λόγων , ὦ Πῶλε , ἔγωγέ σε ἐπῄνεσα ὅτι μοι δοκεῖς εὖ πρὸς τὴν ῥητορικὴν πεπαιδεῦσθαι , τοῦ δὲ διαλέγεσθαι ἠμεληκέναι · καὶ νῦν ἄλλο τι οὗτός ἐστιν ὁ λόγος , ᾧ με καὶ ἂν παῖς ἐξελέγξειε , καὶ ἐγὼ ὑπὸ σοῦ νῦν , ὡς σὺ οἴει , ἐξελήλεγμαι τούτῳ τῷ λόγῳ , φάσκων τὸν ἀδικοῦντα οὐκ εὐδαίμονα εἶναι ; πόθεν , ὠγαθέ ; καὶ μὴν οὐδέν γέ σοι τούτων ὁμολογῶ ὧν σὺ φῄς . οὐ γὰρ ἐθέλεις , ἐπεὶ δοκεῖ γέ σοι ὡς ἐγὼ λέγω .
Lemmas: ἄθλιος ἄρα οὗτος εἰμί ὁ Ἀρχέλαος κατά ὁ σός λόγος ; εἴπερ γε , ὦ φίλος , ἄδικος . ἀλλά μέν δή πῶς οὐ ἄδικος ; ὅς γε προσήκω μέν ὁ ἀρχή οὐδείς ὅς νῦν ἔχω , εἰμί ἐκ γυνή ὅς εἰμί δούλη Ἀλκέτης ὁ Περδίκκας ἀδελφός , καί κατά μέν ὁ δίκαιος δοῦλος εἰμί Ἀλκέτης , καί εἰ βούλομαι ὁ δίκαιος ποιέω , δουλεύω ἄν Ἀλκέτας καί εἰμί εὐδαίμων κατά ὁ σός λόγος . νῦν δέ θαυμάσιος ὡς ἄθλιος γίγνομαι , ἐπεί ὁ μέγας ἀδικέω · ὅς γε πρῶτος μέν οὗτος αὐτός ὁ δεσπότης καί θεῖος μεταπέμπω ὡς ἀποδίδωμι ὁ ἀρχή ὅς Περδίκκας αὐτός ἀφαιρέω , ξενίζω καί καταμεθύσκω αὐτός τε καί ὁ υἱός αὐτός Ἀλέξανδρος , ἀνεψιός ἑαυτοῦ , σχεδόν ἡλικιώτης , ἐμβάλλω εἰς ἄμαξα , νύκτωρ ἐξάγω ἀποσφάζω τε καί ἀφανίζω ἀμφότερος . καί οὗτος ἀδικέω λανθάνω ἑαυτοῦ ἄθλιος γίγνομαι καί οὐ μεταμέλομαι αὐτός , ἀλλά ὀλίγος ὕστερον ὁ ἀδελφός , ὁ γνήσιος ὁ Περδίκκας υἱός , παῖς ὡς ἑπτέτης , ὅς ὁ ἀρχή γίγνομαι κατά ὁ δίκαιος , οὐ βούλομαι εὐδαίμων γίγνομαι δίκαιος ἐκτρέφω καί ἀποδίδωμι ὁ ἀρχή ἐκεῖνος , ἀλλά εἰς φρέαρ ἐμβάλλω καί ἀποπνίγω πρός ὁ μήτηρ αὐτός Κλεοπάτρη χήν φημί διώκω ἐμπίπτω καί ἀποθνῄσκω . τοιγάρ νῦν , ἅτε μέγας ἀδικέω ὁ ἐν Μακεδονία , ἄθλιος εἰμί πᾶς Μακεδών , ἀλλά οὐ εὐδαίμων , καί ἴσως εἰμί ὅστις Ἀθηναῖος ἀπό σύ ἄρχω δέχομαι ἄν ἄλλος ὅστις Μακεδών γίγνομαι μάλα ἤ Ἀρχέλαος . καί κατά ἀρχή ὁ λόγος , ὦ Πῶλος , ἐγώ σύ ἐπαινέω ὅτι ἐγώ δοκέω εὖ πρός ὁ ῥητορική παιδεύω , ὁ δέ διαλέγω ἀμελέω · καί νῦν ἄλλος τις οὗτος εἰμί ὁ λόγος , ὅς ἐγώ καί ἄν παῖς ἐξελέγχω , καί ἐγώ ὑπό σύ νῦν , ὡς σύ οἴομαι , ἐξελέγχω οὗτος ὁ λόγος , φάσκω ὁ ἀδικέω οὐ εὐδαίμων εἰμί ; πόθεν , ἀγαθός ; καί μήν οὐδείς γε σύ οὗτος ὁμολογέω ὅς σύ φημί . οὐ γάρ ἐθέλω , ἐπεί δοκέω γε σύ ὡς ἐγώ λέγω .