plato-philosophy.gorgias 484
πλάττοντες τοὺς βελτίστους καὶ ἐρρωμενεστάτους ἡμῶν αὐτῶν , ἐκ νέων λαμβάνοντες , ὥσπερ λέοντας , κατεπᾴδοντές τε καὶ γοητεύοντες καταδουλούμεθα λέγοντες ὡς τὸ ἴσον χρὴ ἔχειν καὶ τοῦτό ἐστιν τὸ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον . ἐὰν δέ γε οἶμαι φύσιν ἱκανὴν γένηται ἔχων ἀνήρ , πάντα ταῦτα ἀποσεισάμενος καὶ διαρρήξας καὶ διαφυγών , καταπατήσας τὰ ἡμέτερα γράμματα καὶ μαγγανεύματα καὶ ἐπῳδὰς καὶ νόμους τοὺς παρὰ φύσιν ἅπαντας , ἐπαναστὰς ἀνεφάνη δεσπότης ἡμέτερος ὁ δοῦλος , καὶ ἐνταῦθα ἐξέλαμψεν τὸ τῆς φύσεως δίκαιον . δοκεῖ δέ μοι καὶ Πίνδαρος ἅπερ ἐγὼ λέγω ἐνδείκνυσθαι ἐν τῷ ᾁσματι ἐν ᾧ λέγει ὅτι—νόμος ὁ πάντων βασιλεὺςθνατῶν τε καὶ ἀθανάτων · οὗτος δὲ δή , φησίν,—ἄγει δικαιῶν τὸ βιαιότατονὑπερτάτᾳ χειρί · τεκμαίρομαιἔργοισιν Ἡρακλέος , ἐπεὶ—ἀπριάτας — λέγει οὕτω πως—τὸ γὰρ ᾆσμα οὐκ ἐπίσταμαι—λέγει δʼ ὅτι οὔτε πριάμενος οὔτε δόντος τοῦ Γηρυόνου ἠλάσατο τὰς βοῦς , ὡς τούτου ὄντος τοῦ δικαίου φύσει , καὶ βοῦς καὶ τἆλλα κτήματα εἶναι πάντα τοῦ βελτίονός τε καὶ κρείττονος τὰ τῶν χειρόνων τε καὶ ἡττόνων.τὸ μὲν οὖν ἀληθὲς οὕτως ἔχει , γνώσῃ δέ , ἂν ἐπὶ τὰ μείζω ἔλθῃς ἐάσας ἤδη φιλοσοφίαν . φιλοσοφία γάρ τοί ἐστιν , ὦ Σώκρατες , χαρίεν , ἄν τις αὐτοῦ μετρίως ἅψηται ἐν τῇ ἡλικίᾳ · ἐὰν δὲ περαιτέρω τοῦ δέοντος ἐνδιατρίψῃ , διαφθορὰ τῶν ἀνθρώπων . ἐὰν γὰρ καὶ πάνυ εὐφυὴς ᾖ καὶ πόρρω τῆς ἡλικίας φιλοσοφῇ , ἀνάγκη πάντων ἄπειρον γεγονέναι ἐστὶν ὧν χρὴ ἔμπειρον εἶναι τὸν μέλλοντα καλὸν κἀγαθὸν καὶ εὐδόκιμον ἔσεσθαι ἄνδρα . καὶ γὰρ τῶν νόμων ἄπειροι γίγνονται τῶν κατὰ τὴν πόλιν , καὶ τῶν λόγων οἷς δεῖ χρώμενον ὁμιλεῖν ἐν τοῖς συμβολαίοις τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ , καὶ τῶν ἡδονῶν τε καὶ ἐπιθυμιῶν τῶν ἀνθρωπείων , καὶ συλλήβδην τῶν ἠθῶν παντάπασιν ἄπειροι γίγνονται . ἐπειδὰν οὖν ἔλθωσιν εἴς τινα ἰδίαν ἢ πολιτικὴν πρᾶξιν , καταγέλαστοι γίγνονται , ὥσπερ γε οἶμαι οἱ πολιτικοί , ἐπειδὰν αὖ εἰς τὰς ὑμετέρας διατριβὰς ἔλθωσιν καὶ τοὺς λόγους , καταγέλαστοί εἰσιν .
Lemmas: πλάσσω ὁ ἀγαθός καί ἐρρωμένος ἐγώ αὐτός , ἐκ νέος λαμβάνω , ὥσπερ λέων , κατεπᾴδω τε καί γοητεύω καταδουλόω λέγω ὡς ὁ ἴσος χρή ἔχω καί οὗτος εἰμί ὁ καλός καί ὁ δίκαιος . ἐάν δέ γε οἴομαι φύσις ἱκανός γίγνομαι ἔχω ἀνήρ , πᾶς οὗτος ἀποσείω καί διαρρήγνυμι καί διαφεύγω , καταπατέω ὁ ἡμέτερος γράμμα καί μαγγάνευμα καί ἐπῳδή καί νόμος ὁ παρά φύσις ἅπας , ἐπανίστημι ἀναφαίνω δεσπότης ἡμέτερος ὁ δοῦλος , καί ἐνταῦθα ἐκλάμπω ὁ ὁ φύσις δίκαιος . δοκέω δέ ἐγώ καί Πίνδαρος ὅς ἐγώ λέγω ἐνδείκνυμι ἐν ὁ ᾁσμα ἐν ὅς λέγω ὅτινος ὁ πᾶς βασιλεύω τε καί ἀθάνατος · οὗτος δέ δή , φησίν,—ἄγει δικαιόω ὁ βιαιότατονὑπερτάτᾳ χείρ · τεκμαίρω Ἡρακλέης , επει—απριατη — λέγω οὕτως πως—τὸ γάρ ᾆσμα οὐ ἐπίσταμαι—λέγει δέ ὅτι οὔτε πρίαμαι οὔτε δίδωμι ὁ Γηρυόνης ἐλαύνω ὁ βοῦς , ὡς οὗτος εἰμί ὁ δίκαιος φύσις , καί βοῦς καί ἄλλος κτῆμα εἰμί πᾶς ὁ ἀγαθός τε καί κρατύς ὁ ὁ κακός τε καί ἡττόνων.τὸ μέν οὖν ἀληθής οὕτως ἔχω , γιγνώσκω δέ , ἐάν ἐπί ὁ μέγας ἔρχομαι ἐάω ἤδη φιλοσοφία . φιλοσοφία γάρ τοι εἰμί , ὦ Σωκράτης , χαρίεις , ἐάν τις αὐτός μέτριος ἅπτω ἐν ὁ ἡλικία · ἐάν δέ πέρα ὁ δέω ἐνδιατρίβω , διαφθορά ὁ ἄνθρωπος . ἐάν γάρ καί πάνυ εὐφυής εἰμί καί πρόσω ὁ ἡλικία φιλοσοφέω , ἀνάγκη πᾶς ἄπειρος γίγνομαι εἰμί ὅς χρή ἔμπειρος εἰμί ὁ μέλλω καλός ἀγαθός καί εὐδόκιμος εἰμί ἀνήρ . καί γάρ ὁ νόμος ἄπειρος γίγνομαι ὁ κατά ὁ πόλις , καί ὁ λόγος ὅς δέω χράω ὁμιλέω ἐν ὁ συμβόλαιον ὁ ἄνθρωπος καί ἴδιος καί δημοσίᾳ , καί ὁ ἡδονή τε καί ἐπιθυμία ὁ ἀνθρώπειος , καί συλλήβδην ὁ ἦθος παντάπασι ἄπειρος γίγνομαι . ἐπειδάν οὖν ἔρχομαι εἰς τις ἴδιος ἤ πολιτικός πρᾶξις , καταγέλαστος γίγνομαι , ὥσπερ γε οἴομαι ὁ πολιτικός , ἐπειδάν αὖ εἰς ὁ ὑμέτερος διατριβή ἔρχομαι καί ὁ λόγος , καταγέλαστος εἰμί .