plato-philosophy.gorgias 510
ἔστω σοι τοῦτο , ὦ Σώκρατες , οὕτως , ἵνα διαπεράνῃς τὸν λόγον . καὶ ἐπὶ τοῦτο ἄρα , ὡς ἔοικεν , παρασκευαστέον ἐστὶ δύναμίν τινα καὶ τέχνην , ὅπως μὴ ἀδικήσωμεν . πάνυ γε . τίς οὖν ποτʼ ἐστὶν τέχνη τῆς παρασκευῆς τοῦ μηδὲν ἀδικεῖσθαι ἢ ὡς ὀλίγιστα ; σκέψαι εἰ σοὶ δοκεῖ ἥπερ ἐμοί . ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ ἥδε · ἢ αὐτὸν ἄρχειν δεῖν ἐν τῇ πόλει ἢ καὶ τυραννεῖν , ἢ τῆς ὑπαρχούσης πολιτείας ἑταῖρον εἶναι . ὁρᾷς , ὦ Σώκρατες , ὡς ἐγὼ ἕτοιμός εἰμι ἐπαινεῖν , ἄν τι καλῶς λέγῃς ; τοῦτό μοι δοκεῖς πάνυ καλῶς εἰρηκέναι . σκόπει δὴ καὶ τόδε ἐάν σοι δοκῶ εὖ λέγειν . φίλος μοι δοκεῖ ἕκαστος ἑκάστῳ εἶναι ὡς οἷόν τε μάλιστα , ὅνπερ οἱ παλαιοί τε καὶ σοφοὶ λέγουσιν , ὁ ὅμοιος τῷ ὁμοίῳ . οὐ καὶ σοί ; ἔμοιγε . οὐκοῦν ὅπου τύραννός ἐστιν ἄρχων ἄγριος καὶ ἀπαίδευτος , εἴ τις τούτου ἐν τῇ πόλει πολὺ βελτίων εἴη , φοβοῖτο δήπου ἂν αὐτὸν ὁ τύραννος καὶ τούτῳ ἐξ ἅπαντος τοῦ νοῦ οὐκ ἄν ποτε δύναιτο φίλος γενέσθαι ; ἔστι ταῦτα . οὐδέ γε εἴ τις πολὺ φαυλότερος εἴη , οὐδʼ ἂν οὗτος · καταφρονοῖ γὰρ ἂν αὐτοῦ ὁ τύραννος καὶ οὐκ ἄν ποτε ὡς πρὸς φίλον σπουδάσειεν . καὶ ταῦτʼ ἀληθῆ . λείπεται δὴ ἐκεῖνος μόνος ἄξιος λόγου φίλος τῷ τοιούτῳ , ὃς ἂν ὁμοήθης ὤν , ταὐτὰ ψέγων καὶ ἐπαινῶν , ἐθέλῃ ἄρχεσθαι καὶ ὑποκεῖσθαι τῷ ἄρχοντι . οὗτος μέγα ἐν ταύτῃ τῇ πόλει δυνήσεται , τοῦτον οὐδεὶς χαίρων ἀδικήσει . οὐχ οὕτως ἔχει ; ναί . εἰ ἄρα τις ἐννοήσειεν ἐν ταύτῃ τῇ πόλει τῶν νέων , τίνα ἂν τρόπον ἐγὼ μέγα δυναίμην καὶ μηδείς με ἀδικοῖ ; αὕτη , ὡς ἔοικεν , αὐτῷ ὁδός ἐστιν , εὐθὺς ἐκ νέου ἐθίζειν αὑτὸν τοῖς αὐτοῖς χαίρειν καὶ ἄχθεσθαι τῷ δεσπότῃ , καὶ παρασκευάζειν ὅπως ὅτι μάλιστα ὅμοιος ἔσται ἐκείνῳ . οὐχ οὕτως ; ναί . οὐκοῦν τούτῳ τὸ μὲν μὴ ἀδικεῖσθαι καὶ μέγα δύνασθαι , ὡς ὁ ὑμέτερος λόγος , ἐν τῇ πόλει διαπεπράξεται . πάνυ γε . ἆρʼ οὖν καὶ τὸ μὴ ἀδικεῖν ; ἢ πολλοῦ δεῖ , εἴπερ ὅμοιος ἔσται τῷ ἄρχοντι ὄντι ἀδίκῳ καὶ παρὰ τούτῳ μέγα δυνήσεται ; ἀλλʼ οἶμαι ἔγωγε , πᾶν τοὐναντίον οὑτωσὶ ἡ παρασκευὴ ἔσται αὐτῷ ἐπὶ τὸ οἵῳ τε εἶναι ὡς πλεῖστα ἀδικεῖν καὶ ἀδικοῦντα μὴ διδόναι δίκην . ἦ γάρ ; φαίνεται .
Lemmas: εἰμί σύ οὗτος , ὦ Σωκράτης , οὕτως , ἵνα διαπεραίνω ὁ λόγος . καί ἐπί οὗτος ἄρα , ὡς ἔοικα , παρασκευάζω εἰμί δύναμις τις καί τέχνη , ὅπως μή ἀδικέω . πάνυ γε . τίς οὖν ποτέ εἰμί τέχνη ὁ παρασκευή ὁ μηδείς ἀδικέω ἤ ὡς ὀλίγιστος ; σκοπέω εἰ σύ δοκέω ὅς ἐγώ . ἐγώ μέν γάρ δοκέω ὅδε · ἤ αὐτός ἄρχω δέω ἐν ὁ πόλις ἤ καί τυραννεύω , ἤ ὁ ὑπάρχω πολιτεία ἑταῖρος εἰμί . ὁράω , ὦ Σωκράτης , ὡς ἐγώ ἑτοῖμος εἰμί ἐπαινέω , ἐάν τις καλός λέγω ; οὗτος ἐγώ δοκέω πάνυ καλός λέγω . σκοπέω δή καί ὅδε ἐάν σύ δοκέω εὖ λέγω . φίλος ἐγώ δοκέω ἕκαστος ἕκαστος εἰμί ὡς οἷος τε μάλα , ὅς ὁ παλαιός τε καί σοφός λέγω , ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος . οὐ καί σύ ; ἐγώ . οὐκοῦν ὅπου τύραννος εἰμί ἄρχω ἄγριος καί ἀπαίδευτος , εἰ τις οὗτος ἐν ὁ πόλις πολύς ἀγαθός εἰμί , φοβέω δήπου ἄν αὐτός ὁ τύραννος καί οὗτος ἐκ ἅπας ὁ νόος οὐ ἄν ποτέ δύναμαι φίλος γίγνομαι ; εἰμί οὗτος . οὐδέ γε εἰ τις πολύς φαῦλος εἰμί , οὐδέ ἄν οὗτος · καταφρονέω γάρ ἄν αὐτός ὁ τύραννος καί οὐ ἄν ποτέ ὡς πρός φίλος σπουδάζω . καί οὗτος ἀληθής . λείπω δή ἐκεῖνος μόνος ἄξιος λόγος φίλος ὁ τοιοῦτος , ὅς ἄν ὁμοήθης εἰμί , αὐτός ψέγω καί ἐπαινέω , ἐθέλω ἄρχω καί ὑπόκειμαι ὁ ἄρχων . οὗτος μέγας ἐν οὗτος ὁ πόλις δύναμαι , οὗτος οὐδείς χαίρω ἀδικέω . οὐ οὕτως ἔχω ; ναί . εἰ ἄρα τις ἐννοέω ἐν οὗτος ὁ πόλις ὁ νέος , τίς ἄν τρόπος ἐγώ μέγας δύναμαι καί μηδείς ἐγώ ἀδικέω ; οὗτος , ὡς ἔοικα , αὐτός ὁδός εἰμί , εὐθύς ἐκ νέος ἐθίζω ἑαυτοῦ ὁ αὐτός χαίρω καί ἄχθομαι ὁ δεσπότης , καί παρασκευάζω ὅπως ὅτι μάλα ὅμοιος εἰμί ἐκεῖνος . οὐ οὕτως ; ναί . οὐκοῦν οὗτος ὁ μέν μή ἀδικέω καί μέγας δύναμαι , ὡς ὁ ὑμέτερος λόγος , ἐν ὁ πόλις διαπράσσω . πάνυ γε . ἆρα οὖν καί ὁ μή ἀδικέω ; ἤ πολύς δέω , εἴπερ ὅμοιος εἰμί ὁ ἄρχων εἰμί ἄδικος καί παρά οὗτος μέγας δύναμαι ; ἀλλά οἴομαι ἐγώ , πᾶς ἐναντίος οὕτως ὁ παρασκευή εἰμί αὐτός ἐπί ὁ οἷος τε εἰμί ὡς πολύς ἀδικέω καί ἀδικέω μή δίδωμι δίκη . ἦ γάρ ; φαίνω .