plato-philosophy.gorgias 508
φασὶ δʼ οἱ σοφοί , ὦ Καλλίκλεις , καὶ οὐρανὸν καὶ γῆν καὶ θεοὺς καὶ ἀνθρώπους τὴν κοινωνίαν συνέχειν καὶ φιλίαν καὶ κοσμιότητα καὶ σωφροσύνην καὶ δικαιότητα , καὶ τὸ ὅλον τοῦτο διὰ ταῦτα κόσμον καλοῦσιν , ὦ ἑταῖρε , οὐκ ἀκοσμίαν οὐδὲ ἀκολασίαν . σὺ δέ μοι δοκεῖς οὐ προσέχειν τὸν νοῦν τούτοις , καὶ ταῦτα σοφὸς ὤν , ἀλλὰ λέληθέν σε ὅτι ἡ ἰσότης ἡ γεωμετρικὴ καὶ ἐν θεοῖς καὶ ἐν ἀνθρώποις μέγα δύναται , σὺ δὲ πλεονεξίαν οἴει δεῖν ἀσκεῖν · γεωμετρίας γὰρ ἀμελεῖς . εἶεν · ἢ ἐξελεγκτέος δὴ οὗτος ὁ λόγος ἡμῖν ἐστιν , ὡς οὐ δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης κτήσει εὐδαίμονες οἱ εὐδαίμονες , κακίας δὲ οἱ ἄθλιοι , ἢ εἰ οὗτος ἀληθής ἐστιν , σκεπτέον τί τὰ συμβαίνοντα . τὰ πρόσθεν ἐκεῖνα , ὦ Καλλίκλεις , συμβαίνει πάντα , ἐφʼ οἷς σύ με ἤρου εἰ σπουδάζων λέγοιμι , λέγοντα ὅτι κατηγορητέον εἴη καὶ αὑτοῦ καὶ ὑέος καὶ ἑταίρου , ἐάν τι ἀδικῇ , καὶ τῇ ῥητορικῇ ἐπὶ τοῦτο χρηστέον · καὶ ἃ Πῶλον αἰσχύνῃ ᾤου συγχωρεῖν , ἀληθῆ ἄρα ἦν , τὸ εἶναι τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι ὅσῳπερ αἴσχιον τοσούτῳ κάκιον · καὶ τὸν μέλλοντα ὀρθῶς ῥητορικὸν ἔσεσθαι δίκαιον ἄρα δεῖ εἶναι καὶ ἐπιστήμονα τῶν δικαίων , ὃ αὖ Γοργίαν ἔφη πῶλος διʼ αἰσχύνην ὁμολογῆσαι.τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων σκεψώμεθα τί ποτʼ ἐστὶν ἃ σὺ ἐμοὶ ὀνειδίζεις , ἆρα καλῶς λέγεται ἢ οὔ , ὡς ἄρα ἐγὼ οὐχ οἷός τʼ εἰμὶ βοηθῆσαι οὔτε ἐμαυτῷ οὔτε τῶν φίλων οὐδενὶ οὐδὲ τῶν οἰκείων , οὐδʼ ἐκσῶσαι ἐκ τῶν μεγίστων κινδύνων , εἰμὶ δὲ ἐπὶ τῷ βουλομένῳ ὥσπερ οἱ ἄτιμοι τοῦ ἐθέλοντος , ἄντε τύπτειν βούληται , τὸ νεανικὸν δὴ τοῦτο τὸ τοῦ σοῦ λόγου , ἐπὶ κόρρης , ἐάντε χρήματα ἀφαιρεῖσθαι , ἐάντε ἐκβάλλειν ἐκ τῆς πόλεως , ἐάντε , τὸ ἔσχατον , ἀποκτεῖναι · καὶ οὕτω διακεῖσθαι πάντων δὴ αἴσχιστόν ἐστιν , ὡς ὁ σὸς λόγος . ὁ δὲ δὴ ἐμὸς ὅστις , πολλάκις μὲν ἤδη εἴρηται , οὐδὲν δὲ κωλύει καὶ ἔτι λέγεσθαι · οὔ φημι , ὦ Καλλίκλεις , τὸ τύπτεσθαι ἐπὶ κόρρης ἀδίκως αἴσχιστον εἶναι , οὐδέ γε τὸ τέμνεσθαι οὔτε τὸ σῶμα τὸ ἐμὸν οὔτε τὸ βαλλάντιον , ἀλλὰ τὸ τύπτειν καὶ ἐμὲ καὶ τὰ ἐμὰ ἀδίκως καὶ τέμνειν καὶ αἴσχιον καὶ κάκιον , καὶ κλέπτειν γε ἅμα καὶ ἀνδραποδίζεσθαι καὶ τοιχωρυχεῖν καὶ συλλήβδην ὁτιοῦν ἀδικεῖν καὶ ἐμὲ καὶ τὰ ἐμὰ τῷ ἀδικοῦντι καὶ κάκιον καὶ αἴσχιον εἶναι ἢ ἐμοὶ τῷ ἀδικουμένῳ .
Lemmas: φημί δέ ὁ σοφός , ὦ Καλλικλῆς , καί οὐρανός καί γῆ καί θεός καί ἄνθρωπος ὁ κοινωνία συνέχω καί φιλία καί κοσμιότης καί σωφροσύνη καί δικαιότης , καί ὁ ὅλος οὗτος διά οὗτος κόσμος καλέω , ὦ ἑταῖρος , οὐ ἀκοσμία οὐδέ ἀκολασία . σύ δέ ἐγώ δοκέω οὐ προσέχω ὁ νόος οὗτος , καί οὗτος σοφός εἰμί , ἀλλά λανθάνω σύ ὅτι ὁ ἰσότης ὁ γεωμετρικός καί ἐν θεός καί ἐν ἄνθρωπος μέγας δύναμαι , σύ δέ πλεονεξία οἴομαι δέω ἀσκέω · γεωμετρία γάρ ἀμελέω . εἶεν · ἤ ἐξελεγκτέος δή οὗτος ὁ λόγος ἐγώ εἰμί , ὡς οὐ δικαιοσύνη καί σωφροσύνη κτῆσις εὐδαίμων ὁ εὐδαίμων , κακία δέ ὁ ἄθλιος , ἤ εἰ οὗτος ἀληθής εἰμί , σκοπέω τίς ὁ συμβαίνω . ὁ πρόσθεν ἐκεῖνος , ὦ Καλλικλῆς , συμβαίνω πᾶς , ἐπί ὅς σύ ἐγώ ἔρομαι εἰ σπουδάζω λέγω , λέγω ὅτι κατηγορητέον εἰμί καί ἑαυτοῦ καί υἱός καί ἑταῖρος , ἐάν τις ἀδικέω , καί ὁ ῥητορικός ἐπί οὗτος χράω · καί ὅς Πῶλος αἰσχύνη οἴομαι συγχωρέω , ἀληθής ἄρα εἰμί , ὁ εἰμί ὁ ἀδικέω ὁ ἀδικέω ὅσος αἰσχρός τοσοῦτος κακός · καί ὁ μέλλω ὀρθός ῥητορικός εἰμί δίκαιος ἄρα δέω εἰμί καί ἐπιστήμων ὁ δίκαιος , ὅς αὖ Γοργίας φημί πῶλος διά αἰσχύνη ὁμολογέω δέ οὕτως ἔχω σκοπέω τίς ποτέ εἰμί ὅς σύ ἐγώ ὀνειδίζω , ἆρα καλός λέγω ἤ οὐ , ὡς ἄρα ἐγώ οὐ οἷος τε εἰμί βοηθέω οὔτε ἐμαυτοῦ οὔτε ὁ φίλος οὐδείς οὐδέ ὁ οἰκεῖος , οὐδέ ἐκσῴζω ἐκ ὁ μέγας κίνδυνος , εἰμί δέ ἐπί ὁ βούλομαι ὥσπερ ὁ ἄτιμος ὁ ἐθέλω , ἄντομαι τύπτω βούλομαι , ὁ νεανικός δή οὗτος ὁ ὁ σός λόγος , ἐπί κόρση , ἐάν χρῆμα ἀφαιρέω , ἐάν ἐκβάλλω ἐκ ὁ πόλις , ἐάν , ὁ ἔσχατος , ἀποκτείνω · καί οὕτως διάκειμαι πᾶς δή αἰσχρός εἰμί , ὡς ὁ σός λόγος . ὁ δέ δή ἐμός ὅστις , πολλάκις μέν ἤδη λέγω , οὐδείς δέ κωλύω καί ἔτι λέγω · οὐ φημί , ὦ Καλλικλῆς , ὁ τύπτω ἐπί κόρση ἄδικος αἰσχρός εἰμί , οὐδέ γε ὁ τέμνω οὔτε ὁ σῶμα ὁ ἐμός οὔτε ὁ βαλλάντιον , ἀλλά ὁ τύπτω καί ἐγώ καί ὁ ἐμός ἄδικος καί τέμνω καί αἰσχρός καί κακός , καί κλέπτω γε ἅμα καί ἀνδραποδίζω καί τοιχωρυχέω καί συλλήβδην ὁστισοῦν ἀδικέω καί ἐγώ καί ὁ ἐμός ὁ ἀδικέω καί κακός καί αἰσχρός εἰμί ἤ ἐγώ ὁ ἀδικέω .