plato-philosophy.gorgias 507
ἡ δέ γε κοσμία σώφρων;—πολλὴ ἀνάγκη.—ἡ ἄρα σώφρων ψυχὴ ἀγαθή . ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλα φάναι , ὦ φίλε Καλλίκλεις · σὺ δʼ εἰ ἔχεις , δίδασκε . λέγʼ , ὠγαθέ . λέγω δὴ ὅτι , εἰ ἡ σώφρων ἀγαθή ἐστιν , ἡ τοὐναντίον τῇ σώφρονι πεπονθυῖα κακή ἐστιν · ἦν δὲ αὕτη ἡ ἄφρων τε καὶ ἀκόλαστος.—πάνυ γε.—καὶ μὴν ὅ γε σώφρων τὰ προσήκοντα πράττοι ἂν καὶ περὶ θεοὺς καὶ περὶ ἀνθρώπους · οὐ γὰρ ἂν σωφρονοῖ τὰ μὴ προσήκοντα πράττων;—ἀνάγκη ταῦτʼ εἶναι οὕτω.—καὶ μὴν περὶ μὲν ἀνθρώπους τὰ προσήκοντα πράττων δίκαιʼ ἂν πράττοι , περὶ δὲ θεοὺς ὅσια · τὸν δὲ τὰ δίκαια καὶ ὅσια πράττοντα ἀνάγκη δίκαιον καὶ ὅσιον εἶναι.—ἔστι ταῦτα.—καὶ μὲν δὴ καὶ ἀνδρεῖόν γε ἀνάγκη · οὐ γὰρ δὴ σώφρονος ἀνδρός ἐστιν οὔτε διώκειν οὔτε φεύγειν ἃ μὴ προσήκει , ἀλλʼ ἃ δεῖ καὶ πράγματα καὶ ἀνθρώπους καὶ ἡδονὰς καὶ λύπας φεύγειν καὶ διώκειν , καὶ ὑπομένοντα καρτερεῖν ὅπου δεῖ · ὥστε πολλὴ ἀνάγκη , ὦ Καλλίκλεις , τὸν σώφρονα , ὥσπερ διήλθομεν , δίκαιον ὄντα καὶ ἀνδρεῖον καὶ ὅσιον ἀγαθὸν ἄνδρα εἶναι τελέως , τὸν δὲ ἀγαθὸν εὖ τε καὶ καλῶς πράττειν ἃ ἂν πράττῃ , τὸν δʼ εὖ πράττοντα μακάριόν τε καὶ εὐδαίμονα εἶναι , τὸν δὲ πονηρὸν καὶ κακῶς πράττοντα ἄθλιον · οὗτος δʼ ἂν εἴη ὁ ἐναντίως ἔχων τῷ σώφρονι , ὁ ἀκόλαστος , ὃν σὺ ἐπῄνεις . ἐγὼ μὲν οὖν ταῦτα οὕτω τίθεμαι καί φημι ταῦτα ἀληθῆ εἶναι · εἰ δὲ ἔστιν ἀληθῆ , τὸν βουλόμενον , ὡς ἔοικεν , εὐδαίμονα εἶναι σωφροσύνην μὲν διωκτέον καὶ ἀσκητέον , ἀκολασίαν δὲ φευκτέον ὡς ἔχει ποδῶν ἕκαστος ἡμῶν , καὶ παρασκευαστέον μάλιστα μὲν μηδὲν δεῖσθαι τοῦ κολάζεσθαι , ἐὰν δὲ δεηθῇ ἢ αὐτὸς ἢ ἄλλος τις τῶν οἰκείων , ἢ ἰδιώτης ἢ πόλις , ἐπιθετέον δίκην καὶ κολαστέον , εἰ μέλλει εὐδαίμων εἶναι . οὗτος ἔμοιγε δοκεῖ ὁ σκοπὸς εἶναι πρὸς ὃν βλέποντα δεῖ ζῆν , καὶ πάντα εἰς τοῦτο τὰ αὑτοῦ συντείνοντα καὶ τὰ τῆς πόλεως , ὅπως δικαιοσύνη παρέσται καὶ σωφροσύνη τῷ μακαρίῳ μέλλοντι ἔσεσθαι , οὕτω πράττειν , οὐκ ἐπιθυμίας ἐῶντα ἀκολάστους εἶναι καὶ ταύτας ἐπιχειροῦντα πληροῦν , ἀνήνυτον κακόν , λῃστοῦ βίον ζῶντα . οὔτε γὰρ ἂν ἄλλῳ ἀνθρώπῳ προσφιλὴς ἂν εἴη ὁ τοιοῦτος οὔτε θεῷ · κοινωνεῖν γὰρ ἀδύνατος , ὅτῳ δὲ μὴ ἔνι κοινωνία , φιλία οὐκ ἂν εἴη .
Lemmas: ὁ δέ γε κόσμιος σώφρων ἀνάγκη ἄρα σώφρων ψυχή ἀγαθός . ἐγώ μέν οὐ ἔχω παρά οὗτος ἄλλος φημί , ὦ φίλος Καλλικλῆς · σύ δέ εἰ ἔχω , διδάσκω . λέγω , ἀγαθός . λέγω δή ὅτι , εἰ ὁ σώφρων ἀγαθός εἰμί , ὁ ἐναντίος ὁ σώφρων πάσχω κακός εἰμί · εἰμί δέ οὗτος ὁ ἄφρων τε καί ἀκόλαστος γε.—καὶ μήν ὁ γε σώφρων ὁ προσήκω πράσσω ἄν καί περί θεός καί περί ἄνθρωπος · οὐ γάρ ἄν σωφρονέω ὁ μή προσήκω πράττων;—ἀνάγκη οὗτος εἰμί οὗτος μήν περί μέν ἄνθρωπος ὁ προσήκω πράσσω δίκαιος ἄν πράσσω , περί δέ θεός ὅσιος · ὁ δέ ὁ δίκαιος καί ὅσιος πράσσω ἀνάγκη δίκαιος καί ὅσιος εἶναι.—ἔστι ταῦτα.—καὶ μέν δή καί ἀνδρεῖος γε ἀνάγκη · οὐ γάρ δή σώφρων ἀνήρ εἰμί οὔτε διώκω οὔτε φεύγω ὅς μή προσήκω , ἀλλά ὅς δέω καί πρᾶγμα καί ἄνθρωπος καί ἡδονή καί λύπη φεύγω καί διώκω , καί ὑπομένω καρτερέω ὅπου δέω · ὥστε πολύς ἀνάγκη , ὦ Καλλικλῆς , ὁ σώφρων , ὥσπερ διέρχομαι , δίκαιος εἰμί καί ἀνδρεῖος καί ὅσιος ἀγαθός ἀνήρ εἰμί τέλειος , ὁ δέ ἀγαθός εὖ τε καί καλός πράσσω ὅς ἄν πράσσω , ὁ δέ εὖ πράσσω μακάριος τε καί εὐδαίμων εἰμί , ὁ δέ πονηρός καί κακός πράσσω ἄθλιος · οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ ἐναντίος ἔχω ὁ σώφρων , ὁ ἀκόλαστος , ὅς σύ ἐπαινέω . ἐγώ μέν οὖν οὗτος οὕτως τίθημι καί φημί οὗτος ἀληθής εἰμί · εἰ δέ εἰμί ἀληθής , ὁ βούλομαι , ὡς ἔοικα , εὐδαίμων εἰμί σωφροσύνη μέν διωκτέος καί ἀσκέω , ἀκολασία δέ φεύγω ὡς ἔχω πούς ἕκαστος ἐγώ , καί παρασκευάζω μάλα μέν μηδείς δέω ὁ κολάζω , ἐάν δέ δέω ἤ αὐτός ἤ ἄλλος τις ὁ οἰκεῖος , ἤ ἰδιώτης ἤ πόλις , ἐπιθετέον δίκη καί κολαστέος , εἰ μέλλω εὐδαίμων εἰμί . οὗτος ἐγώ δοκέω ὁ σκοπός εἰμί πρός ὅς βλέπω δέω ζάω , καί πᾶς εἰς οὗτος ὁ ἑαυτοῦ συντείνω καί ὁ ὁ πόλις , ὅπως δικαιοσύνη πάρειμι καί σωφροσύνη ὁ μακάριος μέλλω εἰμί , οὕτως πράσσω , οὐ ἐπιθυμία ἐάω ἀκόλαστος εἰμί καί οὗτος ἐπιχειρέω πληρόω , ἀνήνυτος κακός , λῃστής βίος ζάω . οὔτε γάρ ἄν ἄλλος ἄνθρωπος προσφιλής ἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος οὔτε θεός · κοινωνέω γάρ ἀδύνατος , ὅστις δέ μή ἔνειμι κοινωνία , φιλία οὐ ἄν εἰμί .