plato-philosophy.gorgias 472
ὦ μακάριε , ῥητορικῶς γάρ με ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν , ὥσπερ οἱ ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἡγούμενοι ἐλέγχειν . καὶ γὰρ ἐκεῖ οἱ ἕτεροι τοὺς ἑτέρους δοκοῦσιν ἐλέγχειν , ἐπειδὰν τῶν λόγων ὧν ἂν λέγωσι μάρτυρας πολλοὺς παρέχωνται καὶ εὐδοκίμους , ὁ δὲ τἀναντία λέγων ἕνα τινὰ παρέχηται ἢ μηδένα . οὗτος δὲ ὁ ἔλεγχος οὐδενὸς ἄξιός ἐστιν πρὸς τὴν ἀλήθειαν · ἐνίοτε γὰρ ἂν καὶ καταψευδομαρτυρηθείη τις ὑπὸ πολλῶν καὶ δοκούντων εἶναί τι . καὶ νῦν περὶ ὧν σὺ λέγεις ὀλίγου σοι πάντες συμφήσουσιν ταὐτὰ Ἀθηναῖοι καὶ οἱ ξένοι , ἐὰν βούλῃ κατʼ ἐμοῦ μάρτυρας παρασχέσθαι ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγω · μαρτυρήσουσί σοι , ἐὰν μὲν βούλῃ , Νικίας ὁ Νικηράτου καὶ οἱ ἀδελφοὶ μετʼ αὐτοῦ , ὧν οἱ τρίποδες οἱ ἐφεξῆς ἑστῶτές εἰσιν ἐν τῷ Διονυσίῳ , ἐὰν δὲ βούλῃ , Ἀριστοκράτης ὁ Σκελλίου , οὗ αὖ ἐστιν ἐν Πυθίου τοῦτο τὸ καλὸν ἀνάθημα , ἐὰν δὲ βούλῃ , ἡ Περικλέους ὅλη οἰκία ἢ ἄλλη συγγένεια ἥντινα ἂν βούλῃ τῶν ἐνθάδε ἐκλέξασθαι . ἀλλʼ ἐγώ σοι εἷς ὢν οὐχ ὁμολογῶ · οὐ γάρ με σὺ ἀναγκάζεις , ἀλλὰ ψευδομάρτυρας πολλοὺς κατʼ ἐμοῦ παρασχόμενος ἐπιχειρεῖς ἐκβάλλειν με ἐκ τῆς οὐσίας καὶ τοῦ ἀληθοῦς . ἐγὼ δὲ ἂν μὴ σὲ αὐτὸν ἕνα ὄντα μάρτυρα παράσχωμαι ὁμολογοῦντα περὶ ὧν λέγω , οὐδὲν οἶμαι ἄξιον λόγου μοι πεπεράνθαι περὶ ὧν ἂν ἡμῖν ὁ λόγος ᾖ · οἶμαι δὲ οὐδὲ σοί , ἐὰν μὴ ἐγώ σοι μαρτυρῶ εἷς ὢν μόνος , τοὺς δʼ ἄλλους πάντας τούτους χαίρειν ἐᾷς . ἔστιν μὲν οὖν οὗτός τις τρόπος ἐλέγχου , ὡς σύ τε οἴει καὶ ἄλλοι πολλοί · ἔστιν δὲ καὶ ἄλλος , ὃν ἐγὼ αὖ οἶμαι . παραβαλόντες οὖν παρʼ ἀλλήλους σκεψώμεθα εἴ τι διοίσουσιν ἀλλήλων . καὶ γὰρ καὶ τυγχάνει περὶ ὧν ἀμφισβητοῦμεν οὐ πάνυ σμικρὰ ὄντα , ἀλλὰ σχεδόν τι ταῦτα περὶ ὧν εἰδέναι τε κάλλιστον μὴ εἰδέναι τε αἴσχιστον · τὸ γὰρ κεφάλαιον αὐτῶν ἐστιν ἢ γιγνώσκειν ἢ ἀγνοεῖν ὅστις τε εὐδαίμων ἐστὶν καὶ ὅστις μή . αὐτίκα πρῶτον , περὶ οὗ νῦν ὁ λόγος ἐστίν , σὺ ἡγῇ οἷόν τε εἶναι μακάριον ἄνδρα ἀδικοῦντά τε καὶ ἄδικον ὄντα , εἴπερ Ἀρχέλαον ἄδικον μὲν ἡγῇ εἶναι , εὐδαίμονα δέ . ἄλλο τι ὡς οὕτω σου νομίζοντος διανοώμεθα ; πάνυ γε . ἐγὼ δέ φημι ἀδύνατον . ἓν μὲν τουτὶ ἀμφισβητοῦμεν . εἶεν · ἀδικῶν δὲ δὴ εὐδαίμων ἔσται ἆρʼ , ἂν τυγχάνῃ δίκης τε καὶ τιμωρίας ; ἥκιστά γε , ἐπεὶ οὕτω γʼ ἂν ἀθλιώτατος εἴη . ἀλλʼ ἐὰν ἄρα μὴ τυγχάνῃ δίκης ὁ ἀδικῶν , κατὰ τὸν σὸν λόγον εὐδαίμων ἔσται ; φημί . κατὰ δέ γε τὴν ἐμὴν δόξαν , ὦ Πῶλε , ὁ ἀδικῶν τε καὶ ὁ ἄδικος πάντως μὲν ἄθλιος , ἀθλιώτερος μέντοι ἐὰν μὴ διδῷ δίκην μηδὲ τυγχάνῃ τιμωρίας ἀδικῶν , ἧττον δὲ ἄθλιος ἐὰν διδῷ δίκην καὶ τυγχάνῃ δίκης ὑπὸ θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων .
Lemmas: ὦ μακάριος , ῥητορικός γάρ ἐγώ ἐπιχειρέω ἐλέγχω , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ δικαστήριον ἡγέομαι ἐλέγχω . καί γάρ ἐκεῖ ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος δοκέω ἐλέγχω , ἐπειδάν ὁ λόγος ὅς ἄν λέγω μάρτυς πολύς παρέχω καί εὐδόκιμος , ὁ δέ ἐναντίος λέγω εἷς τις παρέχω ἤ μηδείς . οὗτος δέ ὁ ἔλεγχος οὐδείς ἄξιος εἰμί πρός ὁ ἀλήθεια · ἐνίοτε γάρ ἄν καί καταψευδομαρτυρέω τις ὑπό πολύς καί δοκέω εἰμί τις . καί νῦν περί ὅς σύ λέγω ὀλίγος σύ πᾶς σύμφημι αὐτός Ἀθηναῖος καί ὁ ξένος , ἐάν βούλομαι κατά ἐγώ μάρτυς παρέχω ὡς οὐ ἀληθής λέγω · μαρτυρέω σύ , ἐάν μέν βούλομαι , Νικίας ὁ Νικήρατος καί ὁ ἀδελφός μετά αὐτός , ὅς ὁ τρίπους ὁ ἐφεξῆς ἵστημι εἰμί ἐν ὁ Διονύσιος , ἐάν δέ βούλομαι , Ἀριστοκράτης ὁ Σκέλλιος , ὅς αὖ εἰμί ἐν Πύθιον οὗτος ὁ καλός ἀνάθημα , ἐάν δέ βούλομαι , ὁ Περικλῆς ὅλος οἰκίον ἤ ἄλλος συγγένεια ὅστις ἄν βούλομαι ὁ ἐνθάδε ἐκλέγω . ἀλλά ἐγώ σύ εἷς εἰμί οὐ ὁμολογέω · οὐ γάρ ἐγώ σύ ἀναγκάζω , ἀλλά ψευδομάρτυς πολύς κατά ἐγώ παρέχω ἐπιχειρέω ἐκβάλλω ἐγώ ἐκ ὁ οὐσία καί ὁ ἀληθής . ἐγώ δέ ἐάν μή σύ αὐτός εἷς εἰμί μάρτυς παρέχω ὁμολογέω περί ὅς λέγω , οὐδείς οἴομαι ἄξιος λόγος ἐγώ περαίνω περί ὅς ἄν ἐγώ ὁ λόγος εἰμί · οἴομαι δέ οὐδέ σύ , ἐάν μή ἐγώ σύ μαρτυρέω εἷς εἰμί μόνος , ὁ δέ ἄλλος πᾶς οὗτος χαίρω ἐάω . εἰμί μέν οὖν οὗτος τις τρόπος ἔλεγχος , ὡς σύ τε οἴομαι καί ἄλλος πολύς · εἰμί δέ καί ἄλλος , ὅς ἐγώ αὖ οἴομαι . παραβάλλω οὖν παρά ἀλλήλων σκοπέω εἰ τις διαφέρω ἀλλήλων . καί γάρ καί τυγχάνω περί ὅς ἀμφισβητέω οὐ πάνυ μικρός εἰμί , ἀλλά σχεδόν τις οὗτος περί ὅς οἶδα τε καλός μή οἶδα τε αἰσχρός · ὁ γάρ κεφάλαιος αὐτός εἰμί ἤ γιγνώσκω ἤ ἀγνοέω ὅστις τε εὐδαίμων εἰμί καί ὅστις μή . αὐτίκα πρῶτος , περί ὅς νῦν ὁ λόγος εἰμί , σύ ἡγέομαι οἷος τε εἰμί μακάριος ἀνήρ ἀδικέω τε καί ἄδικος εἰμί , εἴπερ Ἀρχέλαος ἄδικος μέν ἡγέομαι εἰμί , εὐδαίμων δέ . ἄλλος τις ὡς οὕτως σύ νομίζω διανάω ; πάνυ γε . ἐγώ δέ φημί ἀδύνατος . εἷς μέν οὗτος ἀμφισβητέω . εἶεν · ἀδικέω δέ δή εὐδαίμων εἰμί ἆρα , ἐάν τυγχάνω δίκη τε καί τιμωρία ; ἦκα γε , ἐπεί οὕτως γε ἄν ἄθλιος εἰμί . ἀλλά ἐάν ἄρα μή τυγχάνω δίκη ὁ ἀδικέω , κατά ὁ σός λόγος εὐδαίμων εἰμί ; φημί . κατά δέ γε ὁ ἐμός δόξα , ὦ Πῶλος , ὁ ἀδικέω τε καί ὁ ἄδικος πάντως μέν ἄθλιος , ἄθλιος μέντοι ἐάν μή δίδωμι δίκη μηδέ τυγχάνω τιμωρία ἀδικέω , ἥσσων δέ ἄθλιος ἐάν δίδωμι δίκη καί τυγχάνω δίκη ὑπό θεός τε καί ἄνθρωπος .