plato-philosophy.gorgias 496
οἷον περὶ ὅτου βούλει τοῦ σώματος ἀπολαβὼν σκόπει . νοσεῖ που ἄνθρωπος ὀφθαλμούς , ᾧ ὄνομα ὀφθαλμία ; πῶς γὰρ οὔ ; οὐ δήπου καὶ ὑγιαίνει γε ἅμα τοὺς αὐτούς ; οὐδʼ ὁπωστιοῦν . τί δὲ ὅταν τῆς ὀφθαλμίας ἀπαλλάττηται ; ἆρα τότε καὶ τῆς ὑγιείας ἀπαλλάττεται τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τελευτῶν ἅμα ἀμφοτέρων ἀπήλλακται ; ἥκιστά γε . θαυμάσιον γὰρ οἶμαι καὶ ἄλογον γίγνεται · ἦ γάρ ; σφόδρα γε . ἀλλʼ ἐν μέρει οἶμαι ἑκάτερον καὶ λαμβάνει καὶ ἀπολλύει ; φημί . οὐκοῦν καὶ ἰσχὺν καὶ ἀσθένειαν ὡσαύτως ; ναί . καὶ τάχος καὶ βραδυτῆτα ; πάνυ γε . ἦ καὶ τἀγαθὰ καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τἀναντία τούτων , κακά τε καὶ ἀθλιότητα , ἐν μέρει λαμβάνει καὶ ἐν μέρει ἀπαλλάττεται ἑκατέρου ; πάντως δήπου . ἐὰν εὕρωμεν ἄρα ἄττα ὧν ἅμα τε ἀπαλλάττεται ἄνθρωπος καὶ ἅμα ἔχει , δῆλον ὅτι ταῦτά γε οὐκ ἂν εἴη τό τε ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν . ὁμολογοῦμεν ταῦτα ; καὶ εὖ μάλα σκεψάμενος ἀποκρίνου . ἀλλʼ ὑπερφυῶς ὡς ὁμολογῶ . ἴθι δὴ ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὡμολογημένα . τὸ πεινῆν ἔλεγες πότερον ἡδὺ ἢ ἀνιαρὸν εἶναι ; αὐτὸ λέγω τὸ πεινῆν . ἀνιαρὸν ἔγωγε · τὸ μέντοι πεινῶντα ἐσθίειν ἡδὺ λέγω . μανθάνω · ἀλλʼ οὖν τό γε πεινῆν αὐτὸ ἀνιαρόν . ἢ οὐχί ; φημί . οὐκοῦν καὶ τὸ διψῆν ; σφόδρα γε . πότερον οὖν ἔτι πλείω ἐρωτῶ , ἢ ὁμολογεῖς ἅπασαν ἔνδειαν καὶ ἐπιθυμίαν ἀνιαρὸν εἶναι ; ὁμολογῶ , ἀλλὰ μὴ ἐρώτα . εἶεν · διψῶντα δὲ δὴ πίνειν ἄλλο τι ἢ ἡδὺ φῂς εἶναι ; ἔγωγε . οὐκοῦν τούτου οὗ λέγεις τὸ μὲν διψῶντα λυπούμενον δήπου ἐστίν ; ναί . τὸ δὲ πίνειν πλήρωσίς τε τῆς ἐνδείας καὶ ἡδονή ; ναί . οὐκοῦν κατὰ τὸ πίνειν χαίρειν λέγεις ; μάλιστα . διψῶντά γε . φημί . λυπούμενον ; ναί . αἰσθάνῃ οὖν τὸ συμβαῖνον , ὅτι λυπούμενον χαίρειν λέγεις ἅμα , ὅταν διψῶντα πίνειν λέγῃς ; ἢ οὐχ ἅμα τοῦτο γίγνεται κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον καὶ χρόνον εἴτε ψυχῆς εἴτε σώματος βούλει ; οὐδὲν γὰρ οἶμαι διαφέρει . ἔστι ταῦτα ἢ οὔ ; ἔστιν . ἀλλὰ μὴν εὖ γε πράττοντα κακῶς πράττειν ἅμα ἀδύνατον φῂς εἶναι .
Lemmas: οἷος περί ὅστις βούλομαι ὁ σῶμα ἀπολαμβάνω σκοπέω . νοσέω που ἄνθρωπος ὀφθαλμός , ὅς ὄνομα ὀφθαλμία ; πῶς γάρ οὐ ; οὐ δήπου καί ὑγιαίνω γε ἅμα ὁ αὐτός ; οὐδέ ὁπωσοῦν . τίς δέ ὅταν ὁ ὀφθαλμία ἀπαλλάσσω ; ἆρα τότε καί ὁ ὑγίεια ἀπαλλάσσω ὁ ὀφθαλμός καί τελευτάω ἅμα ἀμφότερος ἀπαλλάσσω ; ἦκα γε . θαυμάσιος γάρ οἴομαι καί ἄλογος γίγνομαι · ἦ γάρ ; σφόδρα γε . ἀλλά ἐν μέρος οἴομαι ἑκάτερος καί λαμβάνω καί ἀπόλλυμι ; φημί . οὐκοῦν καί ἰσχύς καί ἀσθένεια ὡσαύτως ; ναί . καί τάχος καί βραδυτής ; πάνυ γε . ἦ καί ἀγαθός καί ὁ εὐδαιμονία καί ἐναντίος οὗτος , κακός τε καί ἀθλιότης , ἐν μέρος λαμβάνω καί ἐν μέρος ἀπαλλάσσω ἑκάτερος ; πάντως δήπου . ἐάν εὑρίσκω ἄρα τις ὅς ἅμα τε ἀπαλλάσσω ἄνθρωπος καί ἅμα ἔχω , δῆλος ὅτι οὗτος γε οὐ ἄν εἰμί ὁ τε ἀγαθός καί ὁ κακός . ὁμολογέω οὗτος ; καί εὖ μάλα σκοπέω ἀποκρίνω . ἀλλά ὑπερφυής ὡς ὁμολογέω . ἔρχομαι δή ἐπί ὁ ἔμπροσθεν ὁμολογέω . ὁ πεινάω λέγω πότερος ἡδύς ἤ ἀνιαρός εἰμί ; αὐτός λέγω ὁ πεινάω . ἀνιαρός ἐγώ · ὁ μέντοι πεινάω ἐσθίω ἡδύς λέγω . μανθάνω · ἀλλά οὖν ὁ γε πεινάω αὐτός ἀνιαρός . ἤ οὐ ; φημί . οὐκοῦν καί ὁ διψάω ; σφόδρα γε . πότερος οὖν ἔτι πολύς ἐρωτάω , ἤ ὁμολογέω ἅπας ἔνδεια καί ἐπιθυμία ἀνιαρός εἰμί ; ὁμολογέω , ἀλλά μή ἐρωτάω . εἶεν · διψάω δέ δή πίνω ἄλλος τις ἤ ἡδύς φημί εἰμί ; ἐγώ . οὐκοῦν οὗτος ὅς λέγω ὁ μέν διψάω λυπέω δήπου εἰμί ; ναί . ὁ δέ πίνω πλήρωσις τε ὁ ἔνδεια καί ἡδονή ; ναί . οὐκοῦν κατά ὁ πίνω χαίρω λέγω ; μάλα . διψάω γε . φημί . λυπέω ; ναί . αἰσθάνομαι οὖν ὁ συμβαίνω , ὅτι λυπέω χαίρω λέγω ἅμα , ὅταν διψάω πίνω λέγω ; ἤ οὐ ἅμα οὗτος γίγνομαι κατά ὁ αὐτός τόπος καί χρόνος εἴτε ψυχή εἴτε σῶμα βούλομαι ; οὐδείς γάρ οἴομαι διαφέρω . εἰμί οὗτος ἤ οὐ ; εἰμί . ἀλλά μήν εὖ γε πράσσω κακός πράσσω ἅμα ἀδύνατος φημί εἰμί .