plato-philosophy.gorgias 477
οὐκοῦν εἴπερ καλά , ἀγαθά ; ἢ γὰρ ἡδέα ἢ ὠφέλιμα . ἀνάγκη . ἀγαθὰ ἄρα πάσχει ὁ δίκην διδούς ; ἔοικεν . ὠφελεῖται ἄρα ; ναί . ἆρα ἥνπερ ἐγὼ ὑπολαμβάνω τὴν ὠφελίαν ; βελτίων τὴν ψυχὴν γίγνεται , εἴπερ δικαίως κολάζεται ; εἰκός γε . κακίας ἄρα ψυχῆς ἀπαλλάττεται ὁ δίκην διδούς ; ναί . ἆρα οὖν τοῦ μεγίστου ἀπαλλάττεται κακοῦ ; ὧδε δὲ σκόπει · ἐν χρημάτων κατασκευῇ ἀνθρώπου κακίαν ἄλλην τινὰ ἐνορᾷς ἢ πενίαν ; οὔκ , ἀλλὰ πενίαν . τί δʼ ἐν σώματος κατασκευῇ ; κακίαν ἂν φήσαις ἀσθένειαν εἶναι καὶ νόσον καὶ αἶσχος καὶ τὰ τοιαῦτα ; ἔγωγε . οὐκοῦν καὶ ἐν ψυχῇ πονηρίαν ἡγῇ τινα εἶναι ; πῶς γὰρ οὔ ; ταύτην οὖν οὐκ ἀδικίαν καλεῖς καὶ ἀμαθίαν καὶ δειλίαν καὶ τὰ τοιαῦτα ; πάνυ μὲν οὖν . οὐκοῦν χρημάτων καὶ σώματος καὶ ψυχῆς , τριῶν ὄντων , τριττὰς εἴρηκας πονηρίας , πενίαν , νόσον , ἀδικίαν ; ναί . τίς οὖν τούτων τῶν πονηριῶν αἰσχίστη ; οὐχ ἡ ἀδικία καὶ συλλήβδην ἡ τῆς ψυχῆς πονηρία ; πολύ γε . εἰ δὴ αἰσχίστη , καὶ κακίστη ; πῶς , ὦ Σώκρατες , λέγεις ; ὡδί · ἀεὶ τὸ αἴσχιστον ἤτοι λύπην μεγίστην παρέχον ἢ βλάβην ἢ ἀμφότερα αἴσχιστόν ἐστιν ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἐν τῷ ἔμπροσθεν . μάλιστα . αἴσχιστον δὲ ἀδικία καὶ σύμπασα ψυχῆς πονηρία νυνδὴ ὡμολόγηται ἡμῖν ; ὡμολόγηται γάρ . οὐκοῦν ἢ ἀνιαρότατόν ἐστι καὶ ἀνίᾳ ὑπερβάλλον αἴσχιστον τούτων ἐστὶν ἢ βλάβῃ ἢ ἀμφότερα ; ἀνάγκη . ἆρʼ οὖν ἀλγεινότερόν ἐστιν τοῦ πένεσθαι καὶ κάμνειν τὸ ἄδικον εἶναι καὶ ἀκόλαστον καὶ δειλὸν καὶ ἀμαθῆ ; οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , ἀπὸ τούτων γε . ὑπερφυεῖ τινι ἄρα ὡς μεγάλῃ βλάβῃ καὶ κακῷ θαυμασίῳ ὑπερβάλλουσα τἆλλα ἡ τῆς ψυχῆς πονηρία αἴσχιστόν ἐστι πάντων , ἐπειδὴ οὐκ ἀλγηδόνι γε , ὡς ὁ σὸς λόγος . φαίνεται . ἀλλὰ μήν που τό γε μεγίστῃ βλάβῃ ὑπερβάλλον μέγιστον ἂν κακὸν εἴη τῶν ὄντων . ναί . ἡ ἀδικία ἄρα καὶ ἡ ἀκολασία καὶ ἡ ἄλλη ψυχῆς πονηρία μέγιστον τῶν ὄντων κακόν ἐστιν ; φαίνεται . τίς οὖν τέχνη πενίας ἀπαλλάττει ; οὐ χρηματιστική ; ναί . τίς δὲ νόσου ; οὐκ ἰατρική ;
Lemmas: οὐκοῦν εἴπερ καλός , ἀγαθός ; ἤ γάρ ἡδύς ἤ ὠφέλιμος . ἀνάγκη . ἀγαθός ἄρα πάσχω ὁ δίκη δίδωμι ; ἔοικα . ὠφελέω ἄρα ; ναί . ἆρα ὅς ἐγώ ὑπολαμβάνω ὁ ὠφέλεια ; ἀγαθός ὁ ψυχή γίγνομαι , εἴπερ δίκαιος κολάζω ; ἔοικα γε . κακία ἄρα ψυχή ἀπαλλάσσω ὁ δίκη δίδωμι ; ναί . ἆρα οὖν ὁ μέγας ἀπαλλάσσω κακός ; ὧδε δέ σκοπέω · ἐν χρῆμα κατασκευή ἄνθρωπος κακία ἄλλος τις ἐνοράω ἤ πενία ; οὐ , ἀλλά πενία . τίς δέ ἐν σῶμα κατασκευή ; κακία ἄν φημί ἀσθένεια εἰμί καί νόσος καί αἶσχος καί ὁ τοιοῦτος ; ἐγώ . οὐκοῦν καί ἐν ψυχή πονηρία ἡγέομαι τις εἰμί ; πῶς γάρ οὐ ; οὗτος οὖν οὐ ἀδικία καλέω καί ἀμαθία καί δειλία καί ὁ τοιοῦτος ; πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν χρῆμα καί σῶμα καί ψυχή , τρεῖς εἰμί , τρισσός λέγω πονηρία , πενία , νόσος , ἀδικία ; ναί . τίς οὖν οὗτος ὁ πονηρία αἰσχρός ; οὐ ὁ ἀδικία καί συλλήβδην ὁ ὁ ψυχή πονηρία ; πολύς γε . εἰ δή αἰσχρός , καί κακός ; πῶς , ὦ Σωκράτης , λέγω ; ὡδί · ἀεί ὁ αἰσχρός ἤτοι λύπη μέγας παρέχω ἤ βλάβη ἤ ἀμφότερος αἰσχρός εἰμί ἐκ ὁ ὁμολογέω ἐν ὁ ἔμπροσθεν . μάλα . αἰσχρός δέ ἀδικία καί σύμπας ψυχή πονηρία νυνδί ὁμολογέω ἐγώ ; ὁμολογέω γάρ . οὐκοῦν ἤ ἀνιαρός εἰμί καί ἀνία ὑπερβάλλω αἰσχρός οὗτος εἰμί ἤ βλάβη ἤ ἀμφότερος ; ἀνάγκη . ἆρα οὖν ἀλγεινός εἰμί ὁ πένομαι καί κάμνω ὁ ἄδικος εἰμί καί ἀκόλαστος καί δειλός καί ἀμαθής ; οὐ ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης , ἀπό οὗτος γε . ὑπερφυής τις ἄρα ὡς μέγας βλάβη καί κακός θαυμάσιος ὑπερβάλλω ἄλλος ὁ ὁ ψυχή πονηρία αἰσχρός εἰμί πᾶς , ἐπειδή οὐ ἀλγηδών γε , ὡς ὁ σός λόγος . φαίνω . ἀλλά μήν που ὁ γε μέγας βλάβη ὑπερβάλλω μέγας ἄν κακός εἰμί ὁ εἰμί . ναί . ὁ ἀδικία ἄρα καί ὁ ἀκολασία καί ὁ ἄλλος ψυχή πονηρία μέγας ὁ εἰμί κακός εἰμί ; φαίνω . τίς οὖν τέχνη πενία ἀπαλλάσσω ; οὐ χρηματιστικός ; ναί . τίς δέ νόσος ; οὐ ἰατρικός ;