plato-philosophy.gorgias 521
ἔστιν . ἐπὶ ποτέραν οὖν με παρακαλεῖς τὴν θεραπείαν τῆς πόλεως , διόρισόν μοι · τὴν τοῦ διαμάχεσθαι Ἀθηναίοις ὅπως ὡς βέλτιστοι ἔσονται , ὡς ἰατρόν , ἢ ὡς διακονήσοντα καὶ πρὸς χάριν ὁμιλήσοντα ; τἀληθῆ μοι εἰπέ , ὦ Καλλίκλεις · δίκαιος γὰρ εἶ , ὥσπερ ἤρξω παρρησιάζεσθαι πρὸς ἐμέ , διατελεῖν ἃ νοεῖς λέγων . καὶ νῦν εὖ καὶ γενναίως εἰπέ . λέγω τοίνυν ὅτι ὡς διακονήσοντα . κολακεύσοντα ἄρα με , ὦ γενναιότατε , παρακαλεῖς . εἴ σοι Μυσόν γε ἥδιον καλεῖν , ὦ Σώκρατες · ὡς εἰ μὴ ταῦτά γε ποιήσεις — μὴ εἴπῃς ὃ πολλάκις εἴρηκας , ὅτι ἀποκτενεῖ με ὁ βουλόμενος , ἵνα μὴ αὖ καὶ ἐγὼ εἴπω , ὅτι Πονηρός γε ὢν ἀγαθὸν ὄντα · μηδʼ ὅτι ἀφαιρήσεται ἐάν τι ἔχω , ἵνα μὴ αὖ ἐγὼ εἴπω ὅτι ἀλλʼ ἀφελόμενος οὐχ ἕξει ὅτι χρήσεται αὐτοῖς , ἀλλʼ ὥσπερ με ἀδίκως ἀφείλετο , οὕτως καὶ λαβὼν ἀδίκως χρήσεται , εἰ δὲ ἀδίκως , αἰσχρῶς , εἰ δὲ αἰσχρῶς , κακῶς . ὥς μοι δοκεῖς , ὦ Σώκρατες , πιστεύειν μηδʼ ἂν ἓν τούτων παθεῖν , ὡς οἰκῶν ἐκποδὼν καὶ οὐκ ἂν εἰσαχθεὶς εἰς δικαστήριον ὑπὸ πάνυ ἴσως μοχθηροῦ ἀνθρώπου καὶ φαύλου . ἀνόητος ἄρα εἰμί , ὦ Καλλίκλεις , ὡς ἀληθῶς , εἰ μὴ οἴομαι ἐν τῇδε τῇ πόλει ὁντινοῦν ἂν ὅτι τύχοι , τοῦτο παθεῖν . τόδε μέντοι εὖ οἶδʼ ὅτι , ἐάνπερ εἰσίω εἰς δικαστήριον περὶ τούτων τινὸς κινδυνεύων , ὃ σὺ λέγεις , πονηρός τίς μʼ ἔσται ὁ εἰσάγων—οὐδεὶς γὰρ ἂν χρηστὸς μὴ ἀδικοῦντʼ ἄνθρωπον εἰσαγάγοι—καὶ οὐδέν γε ἄτοπον εἰ ἀποθάνοιμι . βούλει σοι εἴπω διʼ ὅτι ταῦτα προσδοκῶ ; πάνυ γε . οἶμαι μετʼ ὀλίγων Ἀθηναίων , ἵνα μὴ εἴπω μόνος , ἐπιχειρεῖν τῇ ὡς ἀληθῶς πολιτικῇ τέχνῃ καὶ πράττειν τὰ πολιτικὰ μόνος τῶν νῦν · ἅτε οὖν οὐ πρὸς χάριν λέγων τοὺς λόγους οὓς λέγω ἑκάστοτε , ἀλλὰ πρὸς τὸ βέλτιστον , οὐ πρὸς τὸ ἥδιστον , καὶ οὐκ ἐθέλων ποιεῖν ἃ σὺ παραινεῖς , τὰ κομψὰ ταῦτα , οὐχ ἕξω ὅτι λέγω ἐν τῷ δικαστηρίῳ . ὁ αὐτὸς δέ μοι ἥκει λόγος ὅνπερ πρὸς Πῶλον ἔλεγον · κρινοῦμαι γὰρ ὡς ἐν παιδίοις ἰατρὸς ἂν κρίνοιτο κατηγοροῦντος ὀψοποιοῦ .
Lemmas: εἰμί . ἐπί πότερος οὖν ἐγώ παρακαλέω ὁ θεραπεία ὁ πόλις , διορίζω ἐγώ · ὁ ὁ διαμάχομαι Ἀθηναῖος ὅπως ὡς ἀγαθός εἰμί , ὡς ἰατρός , ἤ ὡς διακονέω καί πρός χάρις ὁμιλέω ; ἀληθής ἐγώ λέγω , ὦ Καλλικλῆς · δίκαιος γάρ εἰμί , ὥσπερ ἄρχω παρρησιάζομαι πρός ἐγώ , διατελέω ὅς νοέω λέγω . καί νῦν εὖ καί γενναῖος λέγω . λέγω τοίνυν ὅτι ὡς διακονέω . κολακεύω ἄρα ἐγώ , ὦ γενναῖος , παρακαλέω . εἰ σύ Μυσός γε ἡδύς καλέω , ὦ Σωκράτης · ὡς εἰ μή οὗτος γε ποιέω — μή λέγω ὅς πολλάκις λέγω , ὅτι ἀποκτείνω ἐγώ ὁ βούλομαι , ἵνα μή αὖ καί ἐγώ λέγω , ὅτι Πονηρός γε εἰμί ἀγαθός εἰμί · μηδέ ὅτι ἀφαιρέω ἐάν τις ἔχω , ἵνα μή αὖ ἐγώ λέγω ὅτι ἀλλά ἀφαιρέω οὐ ἔχω ὅστις χράω αὐτός , ἀλλά ὥσπερ ἐγώ ἄδικος ἀφαιρέω , οὕτως καί λαμβάνω ἄδικος χράω , εἰ δέ ἄδικος , αἰσχρός , εἰ δέ αἰσχρός , κακός . ὡς ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης , πιστεύω μηδέ ἄν εἷς οὗτος πάσχω , ὡς οἰκέω ἐκποδών καί οὐ ἄν εἰσάγω εἰς δικαστήριον ὑπό πάνυ ἴσως μοχθηρός ἄνθρωπος καί φαῦλος . ἀνόητος ἄρα εἰμί , ὦ Καλλικλῆς , ὡς ἀληθής , εἰ μή οἴομαι ἐν ὅδε ὁ πόλις ὅστις ἄν ὅστις τυγχάνω , οὗτος πάσχω . ὅδε μέντοι εὖ οἶδα ὅτι , ἐάν εἰσέρχομαι εἰς δικαστήριον περί οὗτος τις κινδυνεύω , ὅς σύ λέγω , πονηρός τίς ἐγώ εἰμί ὁ εισαγων—ουδεω γάρ ἄν χρηστός μή ἀδικέω ἄνθρωπος εἰσαγάγοι—καὶ οὐδείς γε ἄτοπος εἰ ἀποθνῄσκω . βούλομαι σύ λέγω διά ὅστις οὗτος προσδοκάω ; πάνυ γε . οἴομαι μετά ὀλίγος Ἀθηναῖος , ἵνα μή λέγω μόνος , ἐπιχειρέω ὁ ὡς ἀληθής πολιτικός τέχνη καί πράσσω ὁ πολιτικός μόνος ὁ νῦν · ἅτε οὖν οὐ πρός χάρις λέγω ὁ λόγος ὅς λέγω ἑκάστοτε , ἀλλά πρός ὁ ἀγαθός , οὐ πρός ὁ ἡδύς , καί οὐ ἐθέλω ποιέω ὅς σύ παραινέω , ὁ κομψός οὗτος , οὐ ἔχω ὅτι λέγω ἐν ὁ δικαστήριον . ὁ αὐτός δέ ἐγώ ἥκω λόγος ὅς πρός Πῶλος λέγω · κρίνω γάρ ὡς ἐν παιδίον ἰατρός ἄν κρίνω κατηγορέω ὀψοποιός .