plato-philosophy.gorgias 468
τὰ δὲ μήτε ἀγαθὰ μήτε κακὰ ἆρα τοιάδε λέγεις , ἃ ἐνίοτε μὲν μετέχει τοῦ ἀγαθοῦ , ἐνίοτε δὲ τοῦ κακοῦ , ἐνίοτε δὲ οὐδετέρου , οἷον καθῆσθαι καὶ βαδίζειν καὶ τρέχειν καὶ πλεῖν , καὶ οἷον αὖ λίθους καὶ ξύλα καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα ; οὐ ταῦτα λέγεις ; ἢ ἄλλʼ ἄττα καλεῖς τὰ μήτε ἀγαθὰ μήτε κακά ; οὔκ , ἀλλὰ ταῦτα . πότερον οὖν τὰ μεταξὺ ταῦτα ἕνεκα τῶν ἀγαθῶν πράττουσιν ὅταν πράττωσιν , ἢ τἀγαθὰ τῶν μεταξύ ; τὰ μεταξὺ δήπου τῶν ἀγαθῶν . τὸ ἀγαθὸν ἄρα διώκοντες καὶ βαδίζομεν ὅταν βαδίζωμεν , οἰόμενοι βέλτιον εἶναι , καὶ τὸ ἐναντίον ἕσταμεν ὅταν ἑστῶμεν , τοῦ αὐτοῦ ἕνεκα , τοῦ ἀγαθοῦ · ἢ οὔ ; ναί . οὐκοῦν καὶ ἀποκτείνυμεν , εἴ τινʼ ἀποκτείνυμεν , καὶ ἐκβάλλομεν καὶ ἀφαιρούμεθα χρήματα , οἰόμενοι ἄμεινον εἶναι ἡμῖν ταῦτα ποιεῖν ἢ μή ; πάνυ γε . ἕνεκʼ ἄρα τοῦ ἀγαθοῦ ἅπαντα ταῦτα ποιοῦσιν οἱ ποιοῦντες . φημί . οὐκοῦν ὡμολογήσαμεν , ἃ ἕνεκά του ποιοῦμεν , μὴ ἐκεῖνα βούλεσθαι , ἀλλʼ ἐκεῖνο οὗ ἕνεκα ταῦτα ποιοῦμεν ; μάλιστα . οὐκ ἄρα σφάττειν βουλόμεθα οὐδʼ ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων οὐδὲ χρήματα ἀφαιρεῖσθαι ἁπλῶς οὕτως , ἀλλʼ ἐὰν μὲν ὠφέλιμα ᾖ ταῦτα , βουλόμεθα πράττειν αὐτά , βλαβερὰ δὲ ὄντα οὐ βουλόμεθα . τὰ γὰρ ἀγαθὰ βουλόμεθα , ὡς φῂς σύ , τὰ δὲ μήτε ἀγαθὰ μήτε κακὰ οὐ βουλόμεθα , οὐδὲ τὰ κακά . ἦ γάρ ; ἀληθῆ σοι δοκῶ λέγειν , ὦ Πῶλε , ἢ οὔ ; τί οὐκ ἀποκρίνῃ ; ἀληθῆ . οὐκοῦν εἴπερ ταῦτα ὁμολογοῦμεν , εἴ τις ἀποκτείνει τινὰ ἢ ἐκβάλλει ἐκ πόλεως ἢ ἀφαιρεῖται χρήματα , εἴτε τύραννος ὢν εἴτε ῥήτωρ , οἰόμενος ἄμεινον εἶναι αὐτῷ , τυγχάνει δὲ ὂν κάκιον , οὗτος δήπου ποιεῖ ἃ δοκεῖ αὐτῷ · ἦ γάρ ; ναί . ἆρʼ οὖν καὶ ἃ βούλεται , εἴπερ τυγχάνει ταῦτα κακὰ ὄντα ; τί οὐκ ἀποκρίνῃ ; ἀλλʼ οὔ μοι δοκεῖ ποιεῖν ἃ βούλεται . ἔστιν οὖν ὅπως ὁ τοιοῦτος μέγα δύναται ἐν τῇ πόλει ταύτῃ , εἴπερ ἐστὶ τὸ μέγα δύνασθαι ἀγαθόν τι κατὰ τὴν σὴν ὁμολογίαν ; οὐκ ἔστιν . ἀληθῆ ἄρα ἐγὼ ἔλεγον , λέγων ὅτι ἔστιν ἄνθρωπον ποιοῦντα ἐν πόλει ἃ δοκεῖ αὐτῷ μὴ μέγα δύνασθαι μηδὲ ποιεῖν ἃ βούλεται . ὡς δὴ σύ , ὦ Σώκρατες , οὐκ ἂν δέξαιο ἐξεῖναί σοι ποιεῖν ὅτι δοκεῖ σοι ἐν τῇ πόλει μᾶλλον ἢ μή , οὐδὲ ζηλοῖς ὅταν ἴδῃς τινὰ ἢ ἀποκτείναντα ὃν ἔδοξεν αὐτῷ ἢ ἀφελόμενον χρήματα ἢ δήσαντα . δικαίως λέγεις ἢ ἀδίκως ;
Lemmas: ὁ δέ μήτε ἀγαθός μήτε κακός ἆρα τοιόσδε λέγω , ὅς ἐνίοτε μέν μετέχω ὁ ἀγαθός , ἐνίοτε δέ ὁ κακός , ἐνίοτε δέ οὐδέτερος , οἷος κάθημαι καί βαδίζω καί τρέχω καί πλέω , καί οἷος αὖ λίθος καί ξύλον καί ἄλλος ὁ τοιοῦτος ; οὐ οὗτος λέγω ; ἤ ἄλλος τις καλέω ὁ μήτε ἀγαθός μήτε κακός ; οὐ , ἀλλά οὗτος . πότερος οὖν ὁ μεταξύ οὗτος ἕνεκα ὁ ἀγαθός πράσσω ὅταν πράσσω , ἤ ἀγαθός ὁ μεταξύ ; ὁ μεταξύ δήπου ὁ ἀγαθός . ὁ ἀγαθός ἄρα διώκω καί βαδίζω ὅταν βαδίζω , οἴομαι ἀγαθός εἰμί , καί ὁ ἐναντίος ἵστημι ὅταν ἵστημι , ὁ αὐτός ἕνεκα , ὁ ἀγαθός · ἤ οὐ ; ναί . οὐκοῦν καί ἀποκτείνω , εἰ τις ἀποκτείνω , καί ἐκβάλλω καί ἀφαιρέω χρῆμα , οἴομαι ἀγαθός εἰμί ἐγώ οὗτος ποιέω ἤ μή ; πάνυ γε . ἕνεκα ἄρα ὁ ἀγαθός ἅπας οὗτος ποιέω ὁ ποιέω . φημί . οὐκοῦν ὁμολογέω , ὅς ἕνεκα τις ποιέω , μή ἐκεῖνος βούλομαι , ἀλλά ἐκεῖνος ὅς ἕνεκα οὗτος ποιέω ; μάλα . οὐ ἄρα σφάζω βούλομαι οὐδέ ἐκβάλλω ἐκ ὁ πόλις οὐδέ χρῆμα ἀφαιρέω ἁπλῶς οὕτως , ἀλλά ἐάν μέν ὠφέλιμος εἰμί οὗτος , βούλομαι πράσσω αὐτός , βλαβερός δέ εἰμί οὐ βούλομαι . ὁ γάρ ἀγαθός βούλομαι , ὡς φημί σύ , ὁ δέ μήτε ἀγαθός μήτε κακός οὐ βούλομαι , οὐδέ ὁ κακός . ἦ γάρ ; ἀληθής σύ δοκέω λέγω , ὦ Πῶλος , ἤ οὐ ; τίς οὐ ἀποκρίνω ; ἀληθής . οὐκοῦν εἴπερ οὗτος ὁμολογέω , εἰ τις ἀποκτείνω τις ἤ ἐκβάλλω ἐκ πόλις ἤ ἀφαιρέω χρῆμα , εἴτε τύραννος εἰμί εἴτε ῥήτωρ , οἴομαι ἀγαθός εἰμί αὐτός , τυγχάνω δέ εἰμί κακός , οὗτος δήπου ποιέω ὅς δοκέω αὐτός · ἦ γάρ ; ναί . ἆρα οὖν καί ὅς βούλομαι , εἴπερ τυγχάνω οὗτος κακός εἰμί ; τίς οὐ ἀποκρίνω ; ἀλλά οὐ ἐγώ δοκέω ποιέω ὅς βούλομαι . εἰμί οὖν ὅπως ὁ τοιοῦτος μέγας δύναμαι ἐν ὁ πόλις οὗτος , εἴπερ εἰμί ὁ μέγας δύναμαι ἀγαθός τις κατά ὁ σός ὁμολογία ; οὐ εἰμί . ἀληθής ἄρα ἐγώ λέγω , λέγω ὅτι εἰμί ἄνθρωπος ποιέω ἐν πόλις ὅς δοκέω αὐτός μή μέγας δύναμαι μηδέ ποιέω ὅς βούλομαι . ὡς δή σύ , ὦ Σωκράτης , οὐ ἄν δέχομαι ἔξεστι σύ ποιέω ὅτι δοκέω σύ ἐν ὁ πόλις μάλα ἤ μή , οὐδέ ζηλόω ὅταν ὁράω τις ἤ ἀποκτείνω ὅς δοκέω αὐτός ἤ ἀφαιρέω χρῆμα ἤ δέω . δίκαιος λέγω ἤ ἄδικος ;