plato-philosophy.gorgias 523
ἄκουε δή , φασί , μάλα καλοῦ λόγου , ὃν σὺ μὲν ἡγήσῃ μῦθον , ὡς ἐγὼ οἶμαι , ἐγὼ δὲ λόγον · ὡς ἀληθῆ γὰρ ὄντα σοι λέξω ἃ μέλλω λέγειν . ὥσπερ γὰρ Ὅμηρος λέγει , διενείμαντο τὴν ἀρχὴν ὁ Ζεὺς καὶ ὁ Ποσειδῶν καὶ ὁ Πλούτων , ἐπειδὴ παρὰ τοῦ πατρὸς παρέλαβον . ἦν οὖν νόμος ὅδε περὶ ἀνθρώπων ἐπὶ Κρόνου , καὶ ἀεὶ καὶ νῦν ἔτι ἔστιν ἐν θεοῖς , τῶν ἀνθρώπων τὸν μὲν δικαίως τὸν βίον διελθόντα καὶ ὁσίως , ἐπειδὰν τελευτήσῃ , εἰς μακάρων νήσους ἀπιόντα οἰκεῖν ἐν πάσῃ εὐδαιμονίᾳ ἐκτὸς κακῶν , τὸν δὲ ἀδίκως καὶ ἀθέως εἰς τὸ τῆς τίσεώς τε καὶ δίκης δεσμωτήριον , ὃ δὴ Τάρταρον καλοῦσιν , ἰέναι . τούτων δὲ δικασταὶ ἐπὶ Κρόνου καὶ ἔτι νεωστὶ τοῦ Διὸς τὴν ἀρχὴν ἔχοντος ζῶντες ἦσαν ζώντων , ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ δικάζοντες ᾗ μέλλοιεν τελευτᾶν · κακῶς οὖν αἱ δίκαι ἐκρίνοντο . ὅ τε οὖν Πλούτων καὶ οἱ ἐπιμεληταὶ οἱ ἐκ μακάρων νήσων ἰόντες ἔλεγον πρὸς τὸν Δία ὅτι φοιτῷέν σφιν ἄνθρωποι ἑκατέρωσε ἀνάξιοι . εἶπεν οὖν ὁ Ζεύς · ἀλλʼ ἐγώ , ἔφη , παύσω τοῦτο γιγνόμενον . νῦν μὲν γὰρ κακῶς αἱ δίκαι δικάζονται . ἀμπεχόμενοι γάρ , ἔφη , οἱ κρινόμενοι κρίνονται · ζῶντες γὰρ κρίνονται . πολλοὶ οὖν , ἦ δʼ ὅς , ψυχὰς πονηρὰς ἔχοντες ἠμφιεσμένοι εἰσὶ σώματά τε καλὰ καὶ γένη καὶ πλούτους , καί , ἐπειδὰν ἡ κρίσις ᾖ , ἔρχονται αὐτοῖς πολλοὶ μάρτυρες , μαρτυρήσοντες ὡς δικαίως βεβιώκασιν · οἱ οὖν δικασταὶ ὑπό τε τούτων ἐκπλήττονται , καὶ ἅμα καὶ αὐτοὶ ἀμπεχόμενοι δικάζουσι , πρὸ τῆς ψυχῆς τῆς αὑτῶν ὀφθαλμοὺς καὶ ὦτα καὶ ὅλον τὸ σῶμα προκεκαλυμμένοι . ταῦτα δὴ αὐτοῖς πάντα ἐπίπροσθεν γίγνεται , καὶ τὰ αὑτῶν ἀμφιέσματα καὶ τὰ τῶν κρινομένων . πρῶτον μὲν οὖν , ἔφη , παυστέον ἐστὶν προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον · νῦν γὰρ προΐσασι . τοῦτο μὲν οὖν καὶ δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτῶν . ἔπειτα γυμνοὺς κριτέον ἁπάντων τούτων · τεθνεῶτας γὰρ δεῖ κρίνεσθαι . καὶ τὸν κριτὴν δεῖ γυμνὸν εἶναι , τεθνεῶτα , αὐτῇ τῇ ψυχῇ αὐτὴν τὴν ψυχὴν θεωροῦντα ἐξαίφνης ἀποθανόντος ἑκάστου , ἔρημον πάντων τῶν συγγενῶν καὶ καταλιπόντα ἐπὶ τῆς γῆς πάντα ἐκεῖνον τὸν κόσμον , ἵνα δικαία ἡ κρίσις ᾖ .
Lemmas: ἀκούω δή , φημί , μάλα καλός λόγος , ὅς σύ μέν ἡγέομαι μῦθος , ὡς ἐγώ οἴομαι , ἐγώ δέ λόγος · ὡς ἀληθής γάρ εἰμί σύ λέγω ὅς μέλλω λέγω . ὥσπερ γάρ Ὅμηρος λέγω , διανέμω ὁ ἀρχή ὁ Ζεύς καί ὁ Ποσειδῶν καί ὁ Πλούτων , ἐπειδή παρά ὁ πατήρ παραλαμβάνω . εἰμί οὖν νόμος ὅδε περί ἄνθρωπος ἐπί Κρόνος , καί ἀεί καί νῦν ἔτι εἰμί ἐν θεός , ὁ ἄνθρωπος ὁ μέν δίκαιος ὁ βίος διέρχομαι καί ὅσιος , ἐπειδάν τελευτάω , εἰς μάκαρ νῆσος ἀπέρχομαι οἰκέω ἐν πᾶς εὐδαιμονία ἐκτός κακός , ὁ δέ ἄδικος καί ἄθεος εἰς ὁ ὁ τίσις τε καί δίκη δεσμωτήριον , ὅς δή Τάρταρος καλέω , ἔρχομαι . οὗτος δέ δικαστής ἐπί Κρόνος καί ἔτι νεωστί ὁ Ζεύς ὁ ἀρχή ἔχω ζάω εἰμί ζάω , ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα δικάζω ὅς μέλλω τελευτάω · κακός οὖν ὁ δίκη κρίνω . ὁ τε οὖν Πλούτων καί ὁ ἐπιμελητής ὁ ἐκ μάκαρ νῆσος ἔρχομαι λέγω πρός ὁ Ζεύς ὅτι φοιτάω σφεῖς ἄνθρωπος ἑκατέρωσε ἀνάξιος . λέγω οὖν ὁ Ζεύς · ἀλλά ἐγώ , φημί , παύω οὗτος γίγνομαι . νῦν μέν γάρ κακός ὁ δίκη δικάζω . ἀμπέχω γάρ , φημί , ὁ κρίνω κρίνω · ζάω γάρ κρίνω . πολύς οὖν , ἠμί δέ ὅς , ψυχή πονηρός ἔχω ἀμφιέννυμι εἰμί σῶμα τε καλός καί γένος καί πλοῦτος , καί , ἐπειδάν ὁ κρίσις εἰμί , ἔρχομαι αὐτός πολύς μάρτυς , μαρτυρέω ὡς δίκαιος βιόω · ὁ οὖν δικαστής ὑπό τε οὗτος ἐκπλήσσω , καί ἅμα καί αὐτός ἀμπέχω δικάζω , πρό ὁ ψυχή ὁ ἑαυτοῦ ὀφθαλμός καί οὖς καί ὅλος ὁ σῶμα προκαλύπτω . οὗτος δή αὐτός πᾶς ἐπίπροσθεν γίγνομαι , καί ὁ ἑαυτοῦ ἀμφίεσμα καί ὁ ὁ κρίνω . πρῶτος μέν οὖν , φημί , παυστέον εἰμί πρόοιδα αὐτός ὁ θάνατος · νῦν γάρ οπροῗδα . οὗτος μέν οὖν καί δή λέγω ὁ Προμηθεύς ὅπως ἄν παύω αὐτός . ἔπειτα γυμνός κρίνω ἅπας οὗτος · θνῄσκω γάρ δέω κρίνω . καί ὁ κριτής δέω γυμνός εἰμί , θνῄσκω , αὐτός ὁ ψυχή αὐτός ὁ ψυχή θεωρέω ἐξαίφνης ἀποθνῄσκω ἕκαστος , ἐρῆμος πᾶς ὁ συγγενής καί καταλείπω ἐπί ὁ γῆ πᾶς ἐκεῖνος ὁ κόσμος , ἵνα δίκαιος ὁ κρίσις εἰμί .