plato-philosophy.gorgias 458
ἐγὼ οὖν , εἰ μὲν καὶ σὺ εἶ τῶν ἀνθρώπων ὧνπερ καὶ ἐγώ , ἡδέως ἄν σε διερωτῴην · εἰ δὲ μή , ἐῴην ἄν . ἐγὼ δὲ τίνων εἰμί ; τῶν ἡδέως μὲν ἂν ἐλεγχθέντων εἴ τι μὴ ἀληθὲς λέγω , ἡδέως δʼ ἂν ἐλεγξάντων εἴ τίς τι μὴ ἀληθὲς λέγοι , οὐκ ἀηδέστερον μεντἂν ἐλεγχθέντων ἢ ἐλεγξάντων · μεῖζον γὰρ αὐτὸ ἀγαθὸν ἡγοῦμαι , ὅσῳπερ μεῖζον ἀγαθόν ἐστιν αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι κακοῦ τοῦ μεγίστου ἢ ἄλλον ἀπαλλάξαι . οὐδὲν γὰρ οἶμαι τοσοῦτον κακὸν εἶναι ἀνθρώπῳ , ὅσον δόξα ψευδὴς περὶ ὧν τυγχάνει νῦν ἡμῖν ὁ λόγος ὤν . εἰ μὲν οὖν καὶ σὺ φῂς τοιοῦτος εἶναι , διαλεγώμεθα · εἰ δὲ καὶ δοκεῖ χρῆναι ἐᾶν , ἐῶμεν ἤδη χαίρειν καὶ διαλύωμεν τὸν λόγον . ἀλλὰ φημὶ μὲν ἔγωγε , ὦ Σώκρατες , καὶ αὐτὸς τοιοῦτος εἶναι οἷον σὺ ὑφηγῇ · ἴσως μέντοι χρῆν ἐννοεῖν καὶ τὸ τῶν παρόντων . πάλαι γάρ τοι , πρὶν καὶ ὑμᾶς ἐλθεῖν , ἐγὼ τοῖς παροῦσι πολλὰ ἐπεδειξάμην , καὶ νῦν ἴσως πόρρω ἀποτενοῦμεν , ἢν διαλεγώμεθα . σκοπεῖν οὖν χρὴ καὶ τὸ τούτων , μή τινας αὐτῶν κατέχομεν βουλομένους τι καὶ ἄλλο πράττειν . τοῦ μὲν θορύβου , ὦ Γοργία τε καὶ Σώκρατες , αὐτοὶ ἀκούετε τούτων τῶν ἀνδρῶν βουλομένων ἀκούειν ἐάν τι λέγητε · ἐμοὶ δʼ οὖν καὶ αὐτῷ μὴ γένοιτο τοσαύτη ἀσχολία , ὥστε τοιούτων λόγων καὶ οὕτω λεγομένων ἀφεμένῳ προὐργιαίτερόν τι γενέσθαι ἄλλο πράττειν . νὴ τοὺς θεούς , ὦ Χαιρεφῶν , καὶ μὲν δὴ καὶ αὐτὸς πολλοῖς ἤδη λόγοις παραγενόμενος οὐκ οἶδʼ εἰ πώποτε ἥσθην οὕτως ὥσπερ νυνί · ὥστʼ ἔμοιγε , κἂν τὴν ἡμέραν ὅλην ἐθέλητε διαλέγεσθαι , χαριεῖσθε . ἀλλὰ μήν , ὦ Καλλίκλεις , τό γʼ ἐμὸν οὐδὲν κωλύει , εἴπερ ἐθέλει Γοργίας . αἰσχρὸν δὴ τὸ λοιπόν , ὦ Σώκρατες , γίγνεται ἐμέ γε μὴ ἐθέλειν , αὐτὸν ἐπαγγειλάμενον ἐρωτᾶν ὅτι τις βούλεται . ἀλλʼ εἰ δοκεῖ τουτοισί , διαλέγου τε καὶ ἐρώτα ὅτι βούλει . ἄκουε δή , ὦ Γοργία , ἃ θαυμάζω ἐν τοῖς λεγομένοις ὑπὸ σοῦ · ἴσως γάρ τοι σοῦ ὀρθῶς λέγοντος ἐγὼ οὐκ ὀρθῶς ὑπολαμβάνω . ῥητορικὸν φῂς ποιεῖν οἷός τʼ εἶναι , ἐάν τις βούληται παρὰ σοῦ μανθάνειν ; ναί .
Lemmas: ἐγώ οὖν , εἰ μέν καί σύ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὅς καί ἐγώ , ἡδύς ἄν σύ διερωτάω · εἰ δέ μή , ἐάω ἄν . ἐγώ δέ τίς εἰμί ; ὁ ἡδύς μέν ἄν ἐλέγχω εἰ τις μή ἀληθής λέγω , ἡδύς δέ ἄν ἐλέγχω εἰ τις τις μή ἀληθής λέγω , οὐ ἀηδής ἄν ἐλέγχω ἤ ἐλέγχω · μέγας γάρ αὐτός ἀγαθός ἡγέομαι , ὅσος μέγας ἀγαθός εἰμί αὐτός ἀπαλλάσσω κακός ὁ μέγας ἤ ἄλλος ἀπαλλάσσω . οὐδείς γάρ οἴομαι τοσοῦτος κακός εἰμί ἄνθρωπος , ὅσος δόξα ψευδής περί ὅς τυγχάνω νῦν ἐγώ ὁ λόγος εἰμί . εἰ μέν οὖν καί σύ φημί τοιοῦτος εἰμί , διαλέγω · εἰ δέ καί δοκέω χρή ἐάω , ἐάω ἤδη χαίρω καί διαλύω ὁ λόγος . ἀλλά φημί μέν ἐγώ , ὦ Σωκράτης , καί αὐτός τοιοῦτος εἰμί οἷος σύ ὑφηγέομαι · ἴσως μέντοι χρή ἐννοέω καί ὁ ὁ πάρειμι . πάλαι γάρ τοι , πρίν καί σύ ἔρχομαι , ἐγώ ὁ πάρειμι πολύς ἐπιδείκνυμι , καί νῦν ἴσως πρόσω ἀποτείνω , ἐάν διαλέγω . σκοπέω οὖν χρή καί ὁ οὗτος , μή τις αὐτός κατέχω βούλομαι τις καί ἄλλος πράσσω . ὁ μέν θόρυβος , ὦ Γοργίας τε καί Σωκράτης , αὐτός ἀκούω οὗτος ὁ ἀνήρ βούλομαι ἀκούω ἐάν τις λέγω · ἐγώ δέ οὖν καί αὐτός μή γίγνομαι τοσοῦτος ἀσχολία , ὥστε τοιοῦτος λόγος καί οὕτως λέγω ἀφίημι προὔργου τις γίγνομαι ἄλλος πράσσω . νή ὁ θεός , ὦ Χαιρεφῶν , καί μέν δή καί αὐτός πολύς ἤδη λόγος παραγίγνομαι οὐ οἶδα εἰ πώποτε ἥδομαι οὕτως ὥσπερ νυνί · ὥστε ἐγώ , ἐάν ὁ ἡμέρα ὅλος ἐθέλω διαλέγω , χαρίζω . ἀλλά μήν , ὦ Καλλικλῆς , ὁ γε ἐμός οὐδείς κωλύω , εἴπερ ἐθέλω Γοργίας . αἰσχρός δή ὁ λοιπός , ὦ Σωκράτης , γίγνομαι ἐγώ γε μή ἐθέλω , αὐτός ἐπαγγέλλω ἐρωτάω ὅστις τις βούλομαι . ἀλλά εἰ δοκέω οὗτος , διαλέγω τε καί ἐρωτάω ὅστις βούλομαι . ἀκούω δή , ὦ Γοργίας , ὅς θαυμάζω ἐν ὁ λέγω ὑπό σύ · ἴσως γάρ τοι σύ ὀρθός λέγω ἐγώ οὐ ὀρθός ὑπολαμβάνω . ῥητορικός φημί ποιέω οἷος τε εἰμί , ἐάν τις βούλομαι παρά σύ μανθάνω ; ναί .