plato-philosophy.gorgias 498
τί δέ ; νοῦν ἔχοντα λυπούμενον καὶ χαίροντα ; φημί . πότεροι δὲ μᾶλλον χαίρουσι καὶ λυποῦνται , οἱ φρόνιμοι ἢ οἱ ἄφρονες ; οἶμαι ἔγωγε οὐ πολύ τι διαφέρειν . ἀλλʼ ἀρκεῖ καὶ τοῦτο . ἐν πολέμῳ δὲ ἤδη εἶδες ἄνδρα δειλόν ; πῶς γὰρ οὔ ; τί οὖν ; ἀπιόντων τῶν πολεμίων πότεροί σοι ἐδόκουν μᾶλλον χαίρειν , οἱ δειλοὶ ἢ οἱ ἀνδρεῖοι ; ἀμφότεροι ἔμοιγε · εἰ δὲ μή , παραπλησίως γε . οὐδὲν διαφέρει . χαίρουσιν δʼ οὖν καὶ οἱ δειλοί ; σφόδρα γε . καὶ οἱ ἄφρονες , ὡς ἔοικεν . ναί . προσιόντων δὲ οἱ δειλοὶ μόνον λυποῦνται ἢ καὶ οἱ ἀνδρεῖοι ; ἀμφότεροι . ἆρα ὁμοίως ; μᾶλλον ἴσως οἱ δειλοί . ἀπιόντων δʼ οὐ μᾶλλον χαίρουσιν ; ἴσως . οὐκοῦν λυποῦνται μὲν καὶ χαίρουσιν καὶ οἱ ἄφρονες καὶ οἱ φρόνιμοι καὶ οἱ δειλοὶ καὶ οἱ ἀνδρεῖοι παραπλησίως , ὡς σὺ φῄς , μᾶλλον δὲ οἱ δειλοὶ τῶν ἀνδρείων ; φημί . ἀλλὰ μὴν οἵ γε φρόνιμοι καὶ οἱ ἀνδρεῖοι ἀγαθοί , οἱ δὲ δειλοὶ καὶ ἄφρονες κακοί ; ναί . παραπλησίως ἄρα χαίρουσιν καὶ λυποῦνται οἱ ἀγαθοὶ καὶ οἱ κακοί ; φημί . ἆρʼ οὖν παραπλησίως εἰσὶν ἀγαθοὶ καὶ κακοὶ οἱ ἀγαθοί τε καὶ οἱ κακοί ; ἢ καὶ ἔτι μᾶλλον ἀγαθοὶ εἰσιν οἱ κακοί ; ἀλλὰ μὰ Δίʼ οὐκ οἶδʼ ὅτι λέγεις . οὐκ οἶσθʼ ὅτι τοὺς ἀγαθοὺς ἀγαθῶν φῂς παρουσίᾳ εἶναι ἀγαθούς , καὶ κακοὺς δὲ κακῶν ; τὰ δὲ ἀγαθὰ εἶναι τὰς ἡδονάς , κακὰ δὲ τὰς ἀνίας ; ἔγωγε . οὐκοῦν τοῖς χαίρουσιν πάρεστιν τἀγαθά , αἱ ἡδοναί , εἴπερ χαίρουσιν ; πῶς γὰρ οὔ ; οὐκοῦν ἀγαθῶν παρόντων ἀγαθοί εἰσιν οἱ χαίροντες ; ναί . τί δέ ; τοῖς ἀνιωμένοις οὐ πάρεστιν τὰ κακά , αἱ λῦπαι ; πάρεστιν . κακῶν δέ γε παρουσίᾳ φῂς σὺ εἶναι κακοὺς τοὺς κακούς · ἢ οὐκέτι φῄς ; ἔγωγε . ἀγαθοὶ ἄρα οἳ ἂν χαίρωσι , κακοὶ δὲ οἳ ἂν ἀνιῶνται ; πάνυ γε . οἳ μέν γε μᾶλλον μᾶλλον , οἳ δʼ ἧττον ἧττον , οἳ δὲ παραπλησίως παραπλησίως ; ναί . οὐκοῦν φῂς παραπλησίως χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι τοὺς φρονίμους καὶ τοὺς ἄφρονας καὶ τοὺς δειλοὺς καὶ τοὺς ἀνδρείους , ἢ καὶ μᾶλλον ἔτι τοὺς δειλούς ; ἔγωγε .
Lemmas: τίς δέ ; νόος ἔχω λυπέω καί χαίρω ; φημί . πότερος δέ μάλα χαίρω καί λυπέω , ὁ φρόνιμος ἤ ὁ ἄφρων ; οἴομαι ἐγώ οὐ πολύς τις διαφέρω . ἀλλά ἀρκέω καί οὗτος . ἐν πόλεμος δέ ἤδη ὁράω ἀνήρ δειλός ; πῶς γάρ οὐ ; τίς οὖν ; ἀπέρχομαι ὁ πολέμιος πότερος σύ δοκέω μάλα χαίρω , ὁ δειλός ἤ ὁ ἀνδρεῖος ; ἀμφότερος ἐγώ · εἰ δέ μή , παραπλήσιος γε . οὐδείς διαφέρω . χαίρω δέ οὖν καί ὁ δειλός ; σφόδρα γε . καί ὁ ἄφρων , ὡς ἔοικα . ναί . προσέρχομαι δέ ὁ δειλός μόνος λυπέω ἤ καί ὁ ἀνδρεῖος ; ἀμφότερος . ἆρα ὅμοιος ; μάλα ἴσως ὁ δειλός . ἀπέρχομαι δέ οὐ μάλα χαίρω ; ἴσως . οὐκοῦν λυπέω μέν καί χαίρω καί ὁ ἄφρων καί ὁ φρόνιμος καί ὁ δειλός καί ὁ ἀνδρεῖος παραπλήσιος , ὡς σύ φημί , μάλα δέ ὁ δειλός ὁ ἀνδρεῖος ; φημί . ἀλλά μήν ὁ γε φρόνιμος καί ὁ ἀνδρεῖος ἀγαθός , ὁ δέ δειλός καί ἄφρων κακός ; ναί . παραπλήσιος ἄρα χαίρω καί λυπέω ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός ; φημί . ἆρα οὖν παραπλήσιος εἰμί ἀγαθός καί κακός ὁ ἀγαθός τε καί ὁ κακός ; ἤ καί ἔτι μάλα ἀγαθός εἰμί ὁ κακός ; ἀλλά μά Ζεύς οὐ οἶδα ὅτι λέγω . οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἀγαθός ἀγαθός φημί παρουσία εἰμί ἀγαθός , καί κακός δέ κακός ; ὁ δέ ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή , κακός δέ ὁ ἀνία ; ἐγώ . οὐκοῦν ὁ χαίρω πάρειμι ἀγαθός , ὁ ἡδονή , εἴπερ χαίρω ; πῶς γάρ οὐ ; οὐκοῦν ἀγαθός πάρειμι ἀγαθός εἰμί ὁ χαίρω ; ναί . τίς δέ ; ὁ ἀνιάω οὐ πάρειμι ὁ κακός , ὁ λύπη ; πάρειμι . κακός δέ γε παρουσία φημί σύ εἰμί κακός ὁ κακός · ἤ οὐκέτι φημί ; ἐγώ . ἀγαθός ἄρα ὅς ἄν χαίρω , κακός δέ ὅς ἄν ἀνιάω ; πάνυ γε . ὁ μέν γε μάλα μάλα , ὁ δέ ἥσσων ἥσσων , ὁ δέ παραπλήσιος παραπλήσιος ; ναί . οὐκοῦν φημί παραπλήσιος χαίρω καί λυπέω ὁ φρόνιμος καί ὁ ἄφρων καί ὁ δειλός καί ὁ ἀνδρεῖος , ἤ καί μάλα ἔτι ὁ δειλός ; ἐγώ .