plato-philosophy.gorgias 522
σκόπει γάρ , τί ἂν ἀπολογοῖτο ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ἐν τούτοις ληφθείς , εἰ αὐτοῦ κατηγοροῖ τις λέγων ὅτι ὦ παῖδες , πολλὰ ὑμᾶς καὶ κακὰ ὅδε εἴργασται ἀνὴρ καὶ αὐτούς , καὶ τοὺς νεωτάτους ὑμῶν διαφθείρει τέμνων τε καὶ κάων , καὶ ἰσχναίνων καὶ πνίγων ἀπορεῖν ποιεῖ , πικρότατα πώματα διδοὺς καὶ πεινῆν καὶ διψῆν ἀναγκάζων , οὐχ ὥσπερ ἐγὼ πολλὰ καὶ ἡδέα καὶ παντοδαπὰ ηὐώχουν ὑμᾶς · τί ἂν οἴει ἐν τούτῳ τῷ κακῷ ἀποληφθέντα ἰατρὸν ἔχειν εἰπεῖν ; ἢ εἰ εἴποι τὴν ἀλήθειαν , ὅτι ταῦτα πάντα ἐγὼ ἐποίουν , ὦ παῖδες , ὑγιεινῶς , πόσον τι οἴει ἂν ἀναβοῆσαι τοὺς τοιούτους δικαστάς ; οὐ μέγα ; ἴσως · οἴεσθαί γε χρή . οὐκοῦν οἴει ἐν πάσῃ ἀπορίᾳ ἂν αὐτὸν ἔχεσθαι ὅτι χρὴ εἰπεῖν ; πάνυ γε . τοιοῦτον μέντοι καὶ ἐγὼ οἶδα ὅτι πάθος πάθοιμι ἂν εἰσελθὼν εἰς δικαστήριον . οὔτε γὰρ ἡδονὰς ἃς ἐκπεπόρικα ἕξω αὐτοῖς λέγειν , ἃς οὗτοι εὐεργεσίας καὶ ὠφελίας νομίζουσιν , ἐγὼ δὲ οὔτε τοὺς πορίζοντας ζηλῶ οὔτε οἷς πορίζεται · ἐάν τέ τίς με ἢ νεωτέρους φῇ διαφθείρειν ἀπορεῖν ποιοῦντα , ἢ τοὺς πρεσβυτέρους κακηγορεῖν λέγοντα πικροὺς λόγους ἢ ἰδίᾳ ἢ δημοσίᾳ , οὔτε τὸ ἀληθὲς ἕξω εἰπεῖν , ὅτι δικαίως πάντα ταῦτα ἐγὼ λέγω , καὶ πράττω τὸ ὑμέτερον δὴ τοῦτο , ὦ ἄνδρες δικασταί , οὔτε ἄλλο οὐδέν · ὥστε ἴσως , ὅτι ἂν τύχω , τοῦτο πείσομαι . δοκεῖ οὖν σοι , ὦ Σώκρατες , καλῶς ἔχειν ἄνθρωπος ἐν πόλει οὕτως διακείμενος καὶ ἀδύνατος ὢν ἑαυτῷ βοηθεῖν ; εἰ ἐκεῖνό γε ἓν αὐτῷ ὑπάρχοι , ὦ Καλλίκλεις , ὃ σὺ πολλάκις ὡμολόγησας · εἰ βεβοηθηκὼς εἴη αὑτῷ , μήτε περὶ ἀνθρώπους μήτε περὶ θεοὺς ἄδικον μηδὲν μήτε εἰρηκὼς μήτε εἰργασμένος . αὕτη γὰρ τῆς βοηθείας ἑαυτῷ πολλάκις ἡμῖν ὡμολόγηται κρατίστη εἶναι . εἰ μὲν οὖν ἐμέ τις ἐξελέγχοι ταύτην τὴν βοήθειαν ἀδύνατον ὄντα ἐμαυτῷ καὶ ἄλλῳ βοηθεῖν , αἰσχυνοίμην ἂν καὶ ἐν πολλοῖς καὶ ἐν ὀλίγοις ἐξελεγχόμενος καὶ μόνος ὑπὸ μόνου , καὶ εἰ διὰ ταύτην τὴν ἀδυναμίαν ἀποθνῄσκοιμι , ἀγανακτοίην ἄν · εἰ δὲ κολακικῆς ῥητορικῆς ἐνδείᾳ τελευτῴην ἔγωγε , εὖ οἶδα ὅτι ῥᾳδίως ἴδοις ἄν με φέροντα τὸν θάνατον . αὐτὸ μὲν γὰρ τὸ ἀποθνῄσκειν οὐδεὶς φοβεῖται , ὅστις μὴ παντάπασιν ἀλόγιστός τε καὶ ἄνανδρός ἐστιν , τὸ δὲ ἀδικεῖν φοβεῖται · πολλῶν γὰρ ἀδικημάτων γέμοντα τὴν ψυχὴν εἰς Ἅιδου ἀφικέσθαι πάντων ἔσχατον κακῶν ἐστιν . εἰ δὲ βούλει , σοὶ ἐγώ , ὡς τοῦτο οὕτως ἔχει , ἐθέλω λόγον λέξαι . ἀλλʼ ἐπείπερ γε καὶ τἆλλα ἐπέρανας , καὶ τοῦτο πέρανον .
Lemmas: σκοπέω γάρ , τίς ἄν ἀπολογέομαι ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ἐν οὗτος λαμβάνω , εἰ αὐτός κατηγορέω τις λέγω ὅτι ὦ παῖς , πολύς σύ καί κακός ὅδε ἐργάζομαι ἀνήρ καί αὐτός , καί ὁ νέος σύ διαφθείρω τέμνω τε καί καίω , καί ἰσχναίνω καί πνίγω ἀπορέω ποιέω , πικρός πῶμα δίδωμι καί πεινάω καί διψάω ἀναγκάζω , οὐ ὥσπερ ἐγώ πολύς καί ἡδύς καί παντοδαπός εὐωχέω σύ · τίς ἄν οἴομαι ἐν οὗτος ὁ κακός ἀπολαμβάνω ἰατρός ἔχω λέγω ; ἤ εἰ λέγω ὁ ἀλήθεια , ὅτι οὗτος πᾶς ἐγώ ποιέω , ὦ παῖς , ὑγιεινός , πόσος τις οἴομαι ἄν ἀναβοάω ὁ τοιοῦτος δικαστής ; οὐ μέγας ; ἴσως · οἴομαι γε χρή . οὐκοῦν οἴομαι ἐν πᾶς ἀπορία ἄν αὐτός ἔχω ὅστις χρή λέγω ; πάνυ γε . τοιοῦτος μέντοι καί ἐγώ οἶδα ὅτι πάθος πάσχω ἄν εἰσέρχομαι εἰς δικαστήριον . οὔτε γάρ ἡδονή ὅς ἐκπορίζω ἔχω αὐτός λέγω , ὅς οὗτος εὐεργεσία καί ὠφέλεια νομίζω , ἐγώ δέ οὔτε ὁ πορίζω ζηλόω οὔτε ὅς πορίζω · ἐάν τε τις ἐγώ ἤ νέος φημί διαφθείρω ἀπορέω ποιέω , ἤ ὁ πρέσβυς κακηγορέω λέγω πικρός λόγος ἤ ἴδιος ἤ δημόσιος , οὔτε ὁ ἀληθής ἔχω λέγω , ὅτι δίκαιος πᾶς οὗτος ἐγώ λέγω , καί πράσσω ὁ ὑμέτερος δή οὗτος , ὦ ἀνήρ δικαστής , οὔτε ἄλλος οὐδείς · ὥστε ἴσως , ὅστις ἄν τυγχάνω , οὗτος πείθω . δοκέω οὖν σύ , ὦ Σωκράτης , καλός ἔχω ἄνθρωπος ἐν πόλις οὕτως διάκειμαι καί ἀδύνατος εἰμί ἑαυτοῦ βοηθέω ; εἰ ἐκεῖνος γε εἷς αὐτός ὑπάρχω , ὦ Καλλικλῆς , ὅς σύ πολλάκις ὁμολογέω · εἰ βοηθέω εἰμί ἑαυτοῦ , μήτε περί ἄνθρωπος μήτε περί θεός ἄδικος μηδείς μήτε λέγω μήτε ἐργάζομαι . οὗτος γάρ ὁ βοήθεια ἑαυτοῦ πολλάκις ἐγώ ὁμολογέω κρατύς εἰμί . εἰ μέν οὖν ἐγώ τις ἐξελέγχω οὗτος ὁ βοήθεια ἀδύνατος εἰμί ἐμαυτοῦ καί ἄλλος βοηθέω , αἰσχύνω ἄν καί ἐν πολύς καί ἐν ὀλίγος ἐξελέγχω καί μόνος ὑπό μόνος , καί εἰ διά οὗτος ὁ ἀδυναμία ἀποθνῄσκω , ἀγανακτέω ἄν · εἰ δέ κολακικός ῥητορική ἔνδεια τελευτάω ἐγώ , εὖ οἶδα ὅτι ῥᾴδιος ὁράω ἄν ἐγώ φέρω ὁ θάνατος . αὐτός μέν γάρ ὁ ἀποθνῄσκω οὐδείς φοβέω , ὅστις μή παντάπασι ἀλόγιστος τε καί ἄνανδρος εἰμί , ὁ δέ ἀδικέω φοβέω · πολύς γάρ ἀδίκημα γέμω ὁ ψυχή εἰς ᾍδης ἀφικνέομαι πᾶς ἔσχατος κακός εἰμί . εἰ δέ βούλομαι , σύ ἐγώ , ὡς οὗτος οὕτως ἔχω , ἐθέλω λόγος λέγω . ἀλλά ἐπεί γε καί ἄλλος ἐπιρραίνω , καί οὗτος περιάνω .