plato-philosophy.gorgias 502
τί δὲ ἡ τῶν χορῶν διδασκαλία καὶ ἡ τῶν διθυράμβων ποίησις ; οὐ τοιαύτη τίς σοι καταφαίνεται ; ἢ ἡγῇ τι φροντίζειν Κινησίαν τὸν Μέλητος , ὅπως ἐρεῖ τι τοιοῦτον ὅθεν ἂν οἱ ἀκούοντες βελτίους γίγνοιντο , ἢ ὅτι μέλλει χαριεῖσθαι τῷ ὄχλῳ τῶν θεατῶν ; δῆλον δὴ τοῦτό γε , ὦ Σώκρατες , Κινησίου γε πέρι . τί δὲ ὁ πατὴρ αὐτοῦ Μέλης ; ἦ πρὸς τὸ βέλτιστον βλέπων ἐδόκει σοι κιθαρῳδεῖν ; ἢ ἐκεῖνος μὲν οὐδὲ πρὸς τὸ ἥδιστον ; ἠνία γὰρ ᾁδων τοὺς θεατάς . ἀλλὰ δὴ σκόπει · οὐχὶ ἥ τε κιθαρῳδικὴ δοκεῖ σοι πᾶσα καὶ ἡ τῶν διθυράμβων ποίησις ἡδονῆς χάριν ηὑρῆσθαι ; ἔμοιγε . τί δὲ δὴ ἡ σεμνὴ αὕτη καὶ θαυμαστή , ἡ τῆς τραγῳδίας ποίησις , ἐφʼ ᾧ ἐσπούδακεν ; πότερόν ἐστιν αὐτῆς τὸ ἐπιχείρημα καὶ ἡ σπουδή , ὡς σοὶ δοκεῖ , χαρίζεσθαι τοῖς θεαταῖς μόνον , ἢ καὶ διαμάχεσθαι , ἐάν τι αὐτοῖς ἡδὺ μὲν ᾖ καὶ κεχαρισμένον , πονηρὸν δέ , ὅπως τοῦτο μὲν μὴ ἐρεῖ , εἰ δέ τι τυγχάνει ἀηδὲς καὶ ὠφέλιμον , τοῦτο δὲ καὶ λέξει καὶ ᾁσεται , ἐάντε χαίρωσιν ἐάντε μή ; ποτέρως σοι δοκεῖ παρεσκευάσθαι ἡ τῶν τραγῳδιῶν ποίησις ; δῆλον δὴ τοῦτό γε , ὦ Σώκρατες , ὅτι πρὸς τὴν ἡδονὴν μᾶλλον ὥρμηται καὶ τὸ χαρίζεσθαι τοῖς θεαταῖς . οὐκοῦν τὸ τοιοῦτον , ὦ Καλλίκλεις , ἔφαμεν νυνδὴ κολακείαν εἶναι ; πάνυ γε . φέρε δή , εἴ τις περιέλοι τῆς ποιήσεως πάσης τό τε μέλος καὶ τὸν ῥυθμὸν καὶ τὸ μέτρον , ἄλλο τι ἢ λόγοι γίγνονται τὸ λειπόμενον ; ἀνάγκη . οὐκοῦν πρὸς πολὺν ὄχλον καὶ δῆμον οὗτοι λέγονται οἱ λόγοι ; φημί . δημηγορία ἄρα τίς ἐστιν ἡ ποιητική . φαίνεται . οὐκοῦν ῥητορικὴ δημηγορία ἂν εἴη · ἢ οὐ ῥητορεύειν δοκοῦσί σοι οἱ ποιηταὶ ἐν τοῖς θεάτροις ; ἔμοιγε . νῦν ἄρα ἡμεῖς ηὑρήκαμεν ῥητορικήν τινα πρὸς δῆμον τοιοῦτον οἷον παίδων τε ὁμοῦ καὶ γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν , καὶ δούλων καὶ ἐλευθέρων , ἣν οὐ πάνυ ἀγάμεθα · κολακικὴν γὰρ αὐτήν φαμεν εἶναι . πάνυ γε . εἶεν · τί δὲ ἡ πρὸς τὸν Ἀθηναίων δῆμον ῥητορικὴ καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἐν ταῖς πόλεσιν δήμους τοὺς τῶν ἐλευθέρων ἀνδρῶν , τί ποτε ἡμῖν αὕτη ἐστίν ; πότερόν σοι δοκοῦσιν πρὸς τὸ βέλτιστον ἀεὶ λέγειν οἱ ῥήτορες , τούτου στοχαζόμενοι , ὅπως οἱ πολῖται ὡς βέλτιστοι ἔσονται διὰ τοὺς αὑτῶν λόγους , ἢ καὶ οὗτοι πρὸς τὸ χαρίζεσθαι τοῖς πολίταις ὡρμημένοι , καὶ ἕνεκα τοῦ ἰδίου τοῦ αὑτῶν ὀλιγωροῦντες τοῦ κοινοῦ , ὥσπερ παισὶ προσομιλοῦσι τοῖς δήμοις , χαρίζεσθαι αὐτοῖς πειρώμενοι μόνον , εἰ δέ γε βελτίους ἔσονται ἢ χείρους διὰ ταῦτα , οὐδὲν φροντίζουσιν ;
Lemmas: τίς δέ ὁ ὁ χορός διδασκαλία καί ὁ ὁ διθύραμβος ποίησις ; οὐ τοιοῦτος τίς σύ καταφαίνω ; ἤ ἡγέομαι τις φροντίζω Κινησίας ὁ Μέλητος , ὅπως λέγω τις τοιοῦτος ὅθεν ἄν ὁ ἀκούω ἀγαθός γίγνομαι , ἤ ὅτι μέλλω χαρίζω ὁ ὄχλος ὁ θεατής ; δῆλος δή οὗτος γε , ὦ Σωκράτης , Κινησίας γε περί . τίς δέ ὁ πατήρ αὐτός Μέλης ; ἦ πρός ὁ ἀγαθός βλέπω δοκέω σύ κιθαρῳδέω ; ἤ ἐκεῖνος μέν οὐδέ πρός ὁ ἡδύς ; ἀνιάω γάρ ᾁδω ὁ θεατής . ἀλλά δή σκοπέω · οὐ ὁ τε κιθαρῳδικός δοκέω σύ πᾶς καί ὁ ὁ διθύραμβος ποίησις ἡδονή χάριν εὑρίσκω ; ἐγώ . τίς δέ δή ὁ σεμνός οὗτος καί θαυμαστός , ὁ ὁ τραγῳδία ποίησις , ἐπί ὅς σπουδάζω ; πότερος εἰμί αὐτός ὁ ἐπιχείρημα καί ὁ σπουδή , ὡς σύ δοκέω , χαρίζω ὁ θεατής μόνος , ἤ καί διαμάχομαι , ἐάν τις αὐτός ἡδύς μέν εἰμί καί χαρίζω , πονηρός δέ , ὅπως οὗτος μέν μή λέγω , εἰ δέ τις τυγχάνω ἀηδής καί ὠφέλιμος , οὗτος δέ καί λέγω καί ἀείδω , ἐάν χαίρω ἐάν μή ; ποτέρως σύ δοκέω παρασκευάζω ὁ ὁ τραγῳδία ποίησις ; δῆλος δή οὗτος γε , ὦ Σωκράτης , ὅτι πρός ὁ ἡδονή μάλα ὁρμάω καί ὁ χαρίζω ὁ θεατής . οὐκοῦν ὁ τοιοῦτος , ὦ Καλλικλῆς , φημί νυνδί κολακεία εἰμί ; πάνυ γε . φέρω δή , εἰ τις περιαιρέω ὁ ποίησις πᾶς ὁ τε μέλος καί ὁ ῥυθμός καί ὁ μέτρον , ἄλλος τις ἤ λόγος γίγνομαι ὁ λείπω ; ἀνάγκη . οὐκοῦν πρός πολύς ὄχλος καί δῆμος οὗτος λέγω ὁ λόγος ; φημί . δημηγορία ἄρα τίς εἰμί ὁ ποιητικός . φαίνω . οὐκοῦν ῥητορικός δημηγορία ἄν εἰμί · ἤ οὐ ῥητορεύω δοκέω σύ ὁ ποιητής ἐν ὁ θέατρον ; ἐγώ . νῦν ἄρα ἐγώ εὑρίσκω ῥητορική τις πρός δῆμος τοιοῦτος οἷος παῖς τε ὁμοῦ καί γυνή καί ἀνήρ , καί δοῦλος καί ἐλεύθερος , ὅς οὐ πάνυ ἄγαμαι · κολακικός γάρ αὐτός φημί εἰμί . πάνυ γε . εἶεν · τίς δέ ὁ πρός ὁ Ἀθηναῖος δῆμος ῥητορικός καί ὁ ἄλλος ὁ ἐν ὁ πόλις δῆμος ὁ ὁ ἐλεύθερος ἀνήρ , τίς ποτέ ἐγώ οὗτος εἰμί ; πότερος σύ δοκέω πρός ὁ ἀγαθός ἀεί λέγω ὁ ῥήτωρ , οὗτος στοχάζομαι , ὅπως ὁ πολίτης ὡς ἀγαθός εἰμί διά ὁ ἑαυτοῦ λόγος , ἤ καί οὗτος πρός ὁ χαρίζω ὁ πολίτης ὁρμάω , καί ἕνεκα ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτοῦ ὀλιγωρέω ὁ κοινός , ὥσπερ παῖς προσομιλέω ὁ δῆμος , χαρίζω αὐτός πειράω μόνος , εἰ δέ γε ἀγαθός εἰμί ἤ κακός διά οὗτος , οὐδείς φροντίζω ;