plato-philosophy.gorgias 513
ἆρα ἐξομοιῶν αὑτὸν τῇ πολιτείᾳ ταύτῃ ἐν ᾗ ἂν οἰκῇ , καὶ νῦν δὲ ἄρα δεῖ σὲ ὡς ὁμοιότατον γίγνεσθαι τῷ δήμῳ τῷ Ἀθηναίων , εἰ μέλλεις τούτῳ προσφιλὴς εἶναι καὶ μέγα δύνασθαι ἐν τῇ πόλει · τοῦθʼ ὅρα εἰ σοὶ λυσιτελεῖ καὶ ἐμοί , ὅπως μή , ὦ δαιμόνιε , πεισόμεθα ὅπερ φασὶ τὰς τὴν σελήνην καθαιρούσας , τὰς Θετταλίδας · σὺν τοῖς φιλτάτοις ἡ αἵρεσις ἡμῖν ἔσται ταύτης τῆς δυνάμεως τῆς ἐν τῇ πόλει . εἰ δέ σοι οἴει ὁντινοῦν ἀνθρώπων παραδώσειν τέχνην τινὰ τοιαύτην , ἥτις σε ποιήσει μέγα δύνασθαι ἐν τῇ πόλει τῇδε ἀνόμοιον ὄντα τῇ πολιτείᾳ εἴτʼ ἐπὶ τὸ βέλτιον εἴτʼ ἐπὶ τὸ χεῖρον , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , οὐκ ὀρθῶς βουλεύῃ , ὦ Καλλίκλεις · οὐ γὰρ μιμητὴν δεῖ εἶναι ἀλλʼ αὐτοφυῶς ὅμοιον τούτοις , εἰ μέλλεις τι γνήσιον ἀπεργάζεσθαι εἰς φιλίαν τῷ Ἀθηναίων δήμῳ καὶ ναὶ μὰ Δία τῷ Πυριλάμπους γε πρός . ὅστις οὖν σε τούτοις ὁμοιότατον ἀπεργάσεται , οὗτός σε ποιήσει , ὡς ἐπιθυμεῖς πολιτικὸς εἶναι , πολιτικὸν καὶ ῥητορικόν · τῷ αὑτῶν γὰρ ἤθει λεγομένων τῶν λόγων ἕκαστοι χαίρουσι , τῷ δὲ ἀλλοτρίῳ ἄχθονται , εἰ μή τι σὺ ἄλλο λέγεις , ὦ φίλη κεφαλή . λέγομέν τι πρὸς ταῦτα , ὦ Καλλίκλεις ; οὐκ οἶδʼ ὅντινά μοι τρόπον δοκεῖς εὖ λέγειν , ὦ Σώκρατες , πέπονθα δὲ τὸ τῶν πολλῶν πάθος · οὐ πάνυ σοι πείθομαι . ὁ δήμου γὰρ ἔρως , ὦ Καλλίκλεις , ἐνὼν ἐν τῇ ψυχῇ τῇ σῇ ἀντιστατεῖ μοι · ἀλλʼ ἐὰν πολλάκις βέλτιον ταὐτὰ ταῦτα διασκοπώμεθα , πεισθήσῃ . ἀναμνήσθητι δʼ οὖν ὅτι δύʼ ἔφαμεν εἶναι τὰς παρασκευὰς ἐπὶ τὸ ἕκαστον θεραπεύειν , καὶ σῶμα καὶ ψυχήν , μίαν μὲν πρὸς ἡδονὴν ὁμιλεῖν , τὴν ἑτέραν δὲ πρὸς τὸ βέλτιστον , μὴ καταχαριζόμενον ἀλλὰ διαμαχόμενον . οὐ ταῦτα ἦν ἃ τότε ὡριζόμεθα ; πάνυ γε . οὐκοῦν ἡ μὲν ἑτέρα , ἡ πρὸς ἡδονήν , ἀγεννὴς καὶ οὐδὲν ἄλλο ἢ κολακεία τυγχάνει οὖσα · ἦ γάρ ; ἔστω , εἰ βούλει , σοὶ οὕτως . ἡ δέ γε ἑτέρα , ὅπως ὡς βέλτιστον ἔσται τοῦτο , εἴτε σῶμα τυγχάνει ὂν εἴτε ψυχή , ὃ θεραπεύομεν ; πάνυ γε .
Lemmas: ἆρα ἐξομοιόω ἑαυτοῦ ὁ πολιτεία οὗτος ἐν ὅς ἄν οἰκέω , καί νῦν δέ ἄρα δέω σύ ὡς ὅμοιος γίγνομαι ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος , εἰ μέλλω οὗτος προσφιλής εἰμί καί μέγας δύναμαι ἐν ὁ πόλις · οὗτος ὁράω εἰ σύ λυσιτελέω καί ἐγώ , ὅπως μή , ὦ δαιμόνιος , πείθω ὅς φημί ὁ ὁ σελήνη καθαιρέω , ὁ Θεσσαλός · σύν ὁ φίλος ὁ αἵρεσις ἐγώ εἰμί οὗτος ὁ δύναμις ὁ ἐν ὁ πόλις . εἰ δέ σύ οἴομαι ὅστις ἄνθρωπος παραδίδωμι τέχνη τις τοιοῦτος , ὅστις σύ ποιέω μέγας δύναμαι ἐν ὁ πόλις ὅδε ἀνόμοιος εἰμί ὁ πολιτεία εἴτε ἐπί ὁ ἀγαθός εἴτε ἐπί ὁ κακός , ὡς ἐγώ δοκέω , οὐ ὀρθός βουλεύω , ὦ Καλλικλῆς · οὐ γάρ μιμητής δέω εἰμί ἀλλά αὐτοφυής ὅμοιος οὗτος , εἰ μέλλω τις γνήσιος ἀπεργάζομαι εἰς φιλία ὁ Ἀθηναῖος δῆμος καί ναί μά Ζεύς ὁ Πυριλάμπης γε πρός . ὅστις οὖν σύ οὗτος ὅμοιος ἀπεργάζομαι , οὗτος σύ ποιέω , ὡς ἐπιθυμέω πολιτικός εἰμί , πολιτικός καί ῥητορικός · ὁ ἑαυτοῦ γάρ ἦθος λέγω ὁ λόγος ἕκαστος χαίρω , ὁ δέ ἀλλότριος ἄχθομαι , εἰ μή τις σύ ἄλλος λέγω , ὦ φίλος κεφαλή . λέγω τις πρός οὗτος , ὦ Καλλικλῆς ; οὐ οἶδα ὅστις ἐγώ τρόπος δοκέω εὖ λέγω , ὦ Σωκράτης , πάσχω δέ ὁ ὁ πολύς πάθος · οὐ πάνυ σύ πείθω . ὁ δῆμος γάρ ἔρως , ὦ Καλλικλῆς , ἔνειμι ἐν ὁ ψυχή ὁ σός ἀντιστατέω ἐγώ · ἀλλά ἐάν πολλάκις ἀγαθός αὐτός οὗτος διασκοπέω , πείθω . ἀναμιμνῄσκω δέ οὖν ὅτι δύο φημί εἰμί ὁ παρασκευή ἐπί ὁ ἕκαστος θεραπεύω , καί σῶμα καί ψυχή , εἷς μέν πρός ἡδονή ὁμιλέω , ὁ ἕτερος δέ πρός ὁ ἀγαθός , μή καταχαρίζομαι ἀλλά διαμάχομαι . οὐ οὗτος εἰμί ὅς τότε ὁρίζω ; πάνυ γε . οὐκοῦν ὁ μέν ἕτερος , ὁ πρός ἡδονή , ἀγεννής καί οὐδείς ἄλλος ἤ κολακεία τυγχάνω εἰμί · ἦ γάρ ; εἰμί , εἰ βούλομαι , σύ οὕτως . ὁ δέ γε ἕτερος , ὅπως ὡς ἀγαθός εἰμί οὗτος , εἴτε σῶμα τυγχάνω εἰμί εἴτε ψυχή , ὅς θεραπεύω ; πάνυ γε .