plato-philosophy.gorgias 481
τοὐναντίον δέ γε αὖ μεταβαλόντα , εἰ ἄρα δεῖ τινα κακῶς ποιεῖν , εἴτʼ ἐχθρὸν εἴτε ὁντινοῦν , ἐὰν μόνον μὴ αὐτὸς ἀδικῆται ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ—τοῦτο μὲν γὰρ εὐλαβητέον—ἐὰν δὲ ἄλλον ἀδικῇ ὁ ἐχθρός , παντὶ τρόπῳ παρασκευαστέον , καὶ πράττοντα καὶ λέγοντα , ὅπως μὴ δῷ δίκην μηδὲ ἔλθῃ παρὰ τὸν δικαστήν · ἐὰν δὲ ἔλθῃ , μηχανητέον ὅπως ἂν διαφύγῃ καὶ μὴ δῷ δίκην ὁ ἐχθρός , ἀλλʼ ἐάντε χρυσίον ᾖ ἡρπακὼς πολύ , μὴ ἀποδιδῷ τοῦτο ἀλλʼ ἔχων ἀναλίσκῃ καὶ εἰς ἑαυτὸν καὶ εἰς τοὺς ἑαυτοῦ ἀδίκως καὶ ἀθέως , ἐάντε αὖ θανάτου ἄξια ἠδικηκὼς ᾖ , ὅπως μὴ ἀποθανεῖται , μάλιστα μὲν μηδέποτε , ἀλλʼ ἀθάνατος ἔσται πονηρὸς ὤν , εἰ δὲ μή , ὅπως ὡς πλεῖστον χρόνον βιώσεται τοιοῦτος ὤν . ἐπὶ τὰ τοιαῦτα ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ Πῶλε , ἡ ῥητορικὴ χρήσιμος εἶναι , ἐπεὶ τῷ γε μὴ μέλλοντι ἀδικεῖν οὐ μεγάλη τίς μοι δοκεῖ ἡ χρεία αὐτῆς εἶναι , εἰ δὴ καὶ ἔστιν τις χρεία , ὡς ἔν γε τοῖς πρόσθεν οὐδαμῇ ἐφάνη οὖσα . εἰπέ μοι , ὦ Χαιρεφῶν , σπουδάζει ταῦτα Σωκράτης ἢ παίζει ; ἐμοὶ μὲν δοκεῖ , ὦ Καλλίκλεις , ὑπερφυῶς σπουδάζειν · οὐδὲν μέντοι οἷον τὸ αὐτὸν ἐρωτᾶν . νὴ τοὺς θεοὺς ἀλλʼ ἐπιθυμῶ . εἰπέ μοι , ὦ Σώκρατες , πότερόν σε θῶμεν νυνὶ σπουδάζοντα ἢ παίζοντα ; εἰ μὲν γὰρ σπουδάζεις τε καὶ τυγχάνει ταῦτα ἀληθῆ ὄντα ἃ λέγεις , ἄλλο τι ἢ ἡμῶν ὁ βίος ἀνατετραμμένος ἂν εἴη τῶν ἀνθρώπων καὶ πάντα τὰ ἐναντία πράττομεν , ὡς ἔοικεν , ἢ ἃ δεῖ ; ὦ Καλλίκλεις , εἰ μή τι ἦν τοῖς ἀνθρώποις πάθος , τοῖς μὲν ἄλλο τι , τοῖς δὲ ἄλλο τι τὸ αὐτό , ἀλλά τις ἡμῶν ἴδιόν τι ἔπασχεν πάθος ἢ οἱ ἄλλοι , οὐκ ἂν ἦν ῥᾴδιον ἐνδείξασθαι τῷ ἑτέρῳ τὸ ἑαυτοῦ πάθημα . λέγω δʼ ἐννοήσας ὅτι ἐγώ τε καὶ σὺ νῦν τυγχάνομεν ταὐτόν τι πεπονθότες , ἐρῶντε δύο ὄντε δυοῖν ἑκάτερος , ἐγὼ μὲν Ἀλκιβιάδου τε τοῦ Κλεινίου καὶ φιλοσοφίας , σὺ δὲ δυοῖν , τοῦ τε Ἀθηναίων δήμου καὶ τοῦ Πυριλάμπους . αἰσθάνομαι οὖν σου ἑκάστοτε , καίπερ ὄντος δεινοῦ , ὅτι ἂν φῇ σου τὰ παιδικὰ καὶ ὅπως ἂν φῇ ἔχειν , οὐ δυναμένου ἀντιλέγειν , ἀλλʼ ἄνω καὶ κάτω μεταβαλλομένου · ἔν τε τῇ ἐκκλησίᾳ , ἐάν τι σοῦ λέγοντος ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων μὴ φῇ οὕτως ἔχειν , μεταβαλλόμενος λέγεις ἃ ἐκεῖνος βούλεται , καὶ πρὸς τὸν Πυριλάμπους νεανίαν τὸν καλὸν τοῦτον τοιαῦτα ἕτερα πέπονθας .
Lemmas: ἐναντίος δέ γε αὖ μεταβάλλω , εἰ ἄρα δέω τις κακός ποιέω , εἴτε ἐχθρός εἴτε ὅστις , ἐάν μόνος μή αὐτός ἀδικέω ὑπό ὁ ἐχθροῦ—τοῦτο μέν γάρ εὐλαβητέον δέ ἄλλος ἀδικέω ὁ ἐχθρός , πᾶς τρόπος παρασκευάζω , καί πράσσω καί λέγω , ὅπως μή δίδωμι δίκη μηδέ ἔρχομαι παρά ὁ δικαστής · ἐάν δέ ἔρχομαι , μηχανητέον ὅπως ἄν διαφεύγω καί μή δίδωμι δίκη ὁ ἐχθρός , ἀλλά ἐάν χρυσίον εἰμί ἁρπάζω πολύς , μή ἀποδίδωμι οὗτος ἀλλά ἔχω ἀναλίσκω καί εἰς ἑαυτοῦ καί εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἄδικος καί ἄθεος , ἐάν αὖ θάνατος ἄξιος ἀδικέω εἰμί , ὅπως μή ἀποθνῄσκω , μάλα μέν μηδέποτε , ἀλλά ἀθάνατος εἰμί πονηρός εἰμί , εἰ δέ μή , ὅπως ὡς πολύς χρόνος βιόω τοιοῦτος εἰμί . ἐπί ὁ τοιοῦτος ἐγώ δοκέω , ὦ Πῶλος , ὁ ῥητορικός χρήσιμος εἰμί , ἐπεί ὁ γε μή μέλλω ἀδικέω οὐ μέγας τις ἐγώ δοκέω ὁ χρεία αὐτός εἰμί , εἰ δή καί εἰμί τις χρεία , ὡς ἐν γε ὁ πρόσθεν οὐδαμῇ φαίνω εἰμί . λέγω ἐγώ , ὦ Χαιρεφῶν , σπουδάζω οὗτος Σωκράτης ἤ παίζω ; ἐγώ μέν δοκέω , ὦ Καλλικλῆς , ὑπερφυής σπουδάζω · οὐδείς μέντοι οἷος ὁ αὐτός ἐρωτάω . νή ὁ θεός ἀλλά ἐπιθυμέω . λέγω ἐγώ , ὦ Σωκράτης , πότερος σύ τίθημι νυνί σπουδάζω ἤ παίζω ; εἰ μέν γάρ σπουδάζω τε καί τυγχάνω οὗτος ἀληθής εἰμί ὅς λέγω , ἄλλος τις ἤ ἐγώ ὁ βίος ἀνατρέπω ἄν εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί πᾶς ὁ ἐναντίος πράσσω , ὡς ἔοικα , ἤ ὅς δέω ; ὦ Καλλικλῆς , εἰ μή τις εἰμί ὁ ἄνθρωπος πάθος , ὁ μέν ἄλλος τις , ὁ δέ ἄλλος τις ὁ αὐτός , ἀλλά τις ἐγώ ἴδιος τις πάσχω πάθος ἤ ὁ ἄλλος , οὐ ἄν εἰμί ῥᾴδιος ἐνδείκνυμι ὁ ἕτερος ὁ ἑαυτοῦ πάθημα . λέγω δέ ἐννοέω ὅτι ἐγώ τε καί σύ νῦν τυγχάνω αὐτός τις πάσχω , ἐράω δύο εἰμί δύο ἑκάτερος , ἐγώ μέν Ἀλκιβιάδης τε ὁ Κλείνιος καί φιλοσοφία , σύ δέ δύο , ὁ τε Ἀθηναῖος δῆμος καί ὁ Πυριλάμπης . αἰσθάνομαι οὖν σύ ἑκάστοτε , καίπερ εἰμί δεινός , ὅστις ἄν φημί σύ ὁ παιδικός καί ὅπως ἄν φημί ἔχω , οὐ δύναμαι ἀντιλέγω , ἀλλά ἄνω καί κάτω μεταβάλλω · ἐν τε ὁ ἐκκλησία , ἐάν τις σύ λέγω ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος μή φημί οὕτως ἔχω , μεταβάλλω λέγω ὅς ἐκεῖνος βούλομαι , καί πρός ὁ Πυριλάμπης νεανίας ὁ καλός οὗτος τοιοῦτος ἕτερος πάσχω .