plato-philosophy.gorgias 465
κολακείαν μὲν οὖν αὐτὸ καλῶ , καὶ αἰσχρόν φημι εἶναι τὸ τοιοῦτον , ὦ Πῶλε—τοῦτο γὰρ πρὸς σὲ λέγω—ὅτι τοῦ ἡδέος στοχάζεται ἄνευ τοῦ βελτίστου · τέχνην δὲ αὐτὴν οὔ φημι εἶναι ἀλλʼ ἐμπειρίαν , ὅτι οὐκ ἔχει λόγον οὐδένα ᾧ προσφέρει ἃ προσφέρει ὁποῖʼ ἄττα τὴν φύσιν ἐστίν , ὥστε τὴν αἰτίαν ἑκάστου μὴ ἔχειν εἰπεῖν . ἐγὼ δὲ τέχνην οὐ καλῶ ὃ ἂν ᾖ ἄλογον πρᾶγμα · τούτων δὲ πέρι εἰ ἀμφισβητεῖς , ἐθέλω ὑποσχεῖν λόγον . τῇ μὲν οὖν ἰατρικῇ , ὥσπερ λέγω , ἡ ὀψοποιικὴ κολακεία ὑπόκειται · τῇ δὲ γυμναστικῇ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον τοῦτον ἡ κομμωτική , κακοῦργός τε καὶ ἀπατηλὴ καὶ ἀγεννὴς καὶ ἀνελεύθερος , σχήμασιν καὶ χρώμασιν καὶ λειότητι καὶ ἐσθῆσιν ἀπατῶσα , ὥστε ποιεῖν ἀλλότριον κάλλος ἐφελκομένους τοῦ οἰκείου τοῦ διὰ τῆς γυμναστικῆς ἀμελεῖν . ἵνʼ οὖν μὴ μακρολογῶ , ἐθέλω σοι εἰπεῖν ὥσπερ οἱ γεωμέτραι—ἤδη γὰρ ἂν ἴσως ἀκολουθήσαις—ὅτι ὃ κομμωτικὴ πρὸς γυμναστικήν , τοῦτο σοφιστικὴ πρὸς νομοθετικήν , καὶ ὅτι ὃ ὀψοποιικὴ πρὸς ἰατρικήν , τοῦτο ῥητορικὴ πρὸς δικαιοσύνην . ὅπερ μέντοι λέγω , διέστηκε μὲν οὕτω φύσει , ἅτε δʼ ἐγγὺς ὄντων φύρονται ἐν τῷ αὐτῷ καὶ περὶ ταὐτὰ σοφισταὶ καὶ ῥήτορες , καὶ οὐκ ἔχουσιν ὅτι χρήσονται οὔτε αὐτοὶ ἑαυτοῖς οὔτε οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι τούτοις . καὶ γὰρ ἄν , εἰ μὴ ἡ ψυχὴ τῷ σώματι ἐπεστάτει , ἀλλʼ αὐτὸ αὑτῷ , καὶ μὴ ὑπὸ ταύτης κατεθεωρεῖτο καὶ διεκρίνετο ἥ τε ὀψοποιικὴ καὶ ἡ ἰατρική , ἀλλʼ αὐτὸ τὸ σῶμα ἔκρινε σταθμώμενον ταῖς χάρισι ταῖς πρὸς αὑτό , τὸ τοῦ Ἀναξαγόρου ἂν πολὺ ἦν , ὦ φίλε Πῶλε—σὺ γὰρ τούτων ἔμπειρος—ὁμοῦ ἂν πάντα χρήματα ἐφύρετο ἐν τῷ αὐτῷ , ἀκρίτων ὄντων τῶν τε ἰατρικῶν καὶ ὑγιεινῶν καὶ ὀψοποιικῶν . ὃ μὲν οὖν ἐγώ φημι τὴν ῥητορικὴν εἶναι , ἀκήκοας · ἀντίστροφον ὀψοποιίας ἐν ψυχῇ , ὡς ἐκεῖνο ἐν σώματι . ἴσως μὲν οὖν ἄτοπον πεποίηκα , ὅτι σε οὐκ ἐῶν μακροὺς λόγους λέγειν αὐτὸς συχνὸν λόγον ἀποτέτακα . ἄξιον μὲν οὖν ἐμοὶ συγγνώμην ἔχειν ἐστίν · λέγοντος γάρ μου βραχέα οὐκ ἐμάνθανες , οὐδὲ χρῆσθαι τῇ ἀποκρίσει ἥν σοι ἀπεκρινάμην οὐδὲν οἷός τʼ ἦσθα , ἀλλʼ ἐδέου διηγήσεως .
Lemmas: κολακεία μέν οὖν αὐτός καλέω , καί αἰσχρός φημί εἰμί ὁ τοιοῦτος , ὦ Πῶλε—τοῦτο γάρ πρός σύ λέγω ὁ ἡδύς στοχάζομαι ἄνευ ὁ ἀγαθός · τέχνη δέ αὐτός οὐ φημί εἰμί ἀλλά ἐμπειρία , ὅτι οὐ ἔχω λόγος οὐδείς ὅς προσφέρω ὅς προσφέρω ὁποῖος ὅστις ὁ φύσις εἰμί , ὥστε ὁ αἰτία ἕκαστος μή ἔχω λέγω . ἐγώ δέ τέχνη οὐ καλέω ὅς ἄν εἰμί ἄλογος πρᾶγμα · οὗτος δέ περί εἰ ἀμφισβητέω , ἐθέλω ὑπέχω λόγος . ὁ μέν οὖν ἰατρικός , ὥσπερ λέγω , ὁ ὀψοποιϊκός κολακεία ὑπόκειμαι · ὁ δέ γυμναστικός κατά ὁ αὐτός τρόπος οὗτος ὁ κομμωτικός , κακοῦργος τε καί ἀπατηλός καί ἀγεννής καί ἀνελεύθερος , σχῆμα καί χρῶμα καί λειότης καί ἐσθής ἀπατάω , ὥστε ποιέω ἀλλότριος κάλλος ἐφέλκω ὁ οἰκεῖος ὁ διά ὁ γυμναστικός ἀμελέω . ἵνα οὖν μή μακρολογέω , ἐθέλω σύ λέγω ὥσπερ ὁ γεωμέτραι—ἤδη γάρ ἄν ἴσως ἀκολουθέω ὅς κομμωτικός πρός γυμναστικός , οὗτος σοφιστικός πρός νομοθετικός , καί ὅτι ὅς ὀψοποιϊκός πρός ἰατρικός , οὗτος ῥητορικός πρός δικαιοσύνη . ὅς μέντοι λέγω , διΐστημι μέν οὕτως φύσις , ἅτε δέ ἐγγύς εἰμί φύρω ἐν ὁ αὐτός καί περί αὐτός σοφιστής καί ῥήτωρ , καί οὐ ἔχω ὅτι χράω οὔτε αὐτός ἑαυτοῦ οὔτε ὁ ἄλλος ἄνθρωπος οὗτος . καί γάρ ἄν , εἰ μή ὁ ψυχή ὁ σῶμα ἐπιστατέω , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ , καί μή ὑπό οὗτος καταθεωρέω καί διακρίνω ὁ τε ὀψοποιϊκός καί ὁ ἰατρικός , ἀλλά αὐτός ὁ σῶμα κρίνω σταθμόομαι ὁ χάρις ὁ πρός ἑαυτοῦ , ὁ ὁ Ἀναξαγόρας ἄν πολύς εἰμί , ὦ φίλος Πῶλε—σὺ γάρ οὗτος ἔμπειρος—ὁμοῦ ἄν πᾶς χρῆμα φύρω ἐν ὁ αὐτός , ἄκριτος εἰμί ὁ τε ἰατρικός καί ὑγιεινός καί ὀψοποιικός . ὅς μέν οὖν ἐγώ φημί ὁ ῥητορική εἰμί , ἀκούω · ἀντίστροφος ὀψοποιία ἐν ψυχή , ὡς ἐκεῖνος ἐν σῶμα . ἴσως μέν οὖν ἄτοπος ποιέω , ὅτι σύ οὐ ἐάω μακρός λόγος λέγω αὐτός συχνός λόγος ἀποτείνω . ἄξιος μέν οὖν ἐγώ συγγνώμη ἔχω εἰμί · λέγω γάρ ἐγώ βραχύς οὐ μανθάνω , οὐδέ χράω ὁ ἀπόκρισις ὅς σύ ἀποκρίνω οὐδείς οἷος τε εἰμί , ἀλλά δέω διήγησις .