plato-philosophy.gorgias 469
ὁπότερʼ ἂν ποιῇ , οὐκ ἀμφοτέρως ζηλωτόν ἐστιν ; εὐφήμει , ὦ Πῶλε . τί δή ; ὅτι οὐ χρὴ οὔτε τοὺς ἀζηλώτους ζηλοῦν οὔτε τοὺς ἀθλίους , ἀλλʼ ἐλεεῖν . τί δέ ; οὕτω σοι δοκεῖ ἔχειν περὶ ὧν ἐγὼ λέγω τῶν ἀνθρώπων ; πῶς γὰρ οὔ ; ὅστις οὖν ἀποκτείνυσιν ὃν ἂν δόξῃ αὐτῷ , δικαίως ἀποκτεινύς , ἄθλιος δοκεῖ σοι εἶναι καὶ ἐλεινός ; οὐκ ἔμοιγε , οὐδὲ μέντοι ζηλωτός . οὐκ ἄρτι ἄθλιον ἔφησθα εἶναι ; τὸν ἀδίκως γε , ὦ ἑταῖρε , ἀποκτείναντα , καὶ ἐλεινόν γε πρός · τὸν δὲ δικαίως ἀζήλωτον . ἦ που ὅ γε ἀποθνῄσκων ἀδίκως ἐλεινός τε καὶ ἄθλιός ἐστιν . ἧττον ἢ ὁ ἀποκτεινύς , ὦ Πῶλε , καὶ ἧττον ἢ ὁ δικαίως ἀποθνῄσκων . πῶς δῆτα , ὦ Σώκρατες ; οὕτως , ὡς μέγιστον τῶν κακῶν τυγχάνει ὂν τὸ ἀδικεῖν . ἦ γὰρ τοῦτο μέγιστον ; οὐ τὸ ἀδικεῖσθαι μεῖζον ; ἥκιστά γε . σὺ ἄρα βούλοιο ἂν ἀδικεῖσθαι μᾶλλον ἢ ἀδικεῖν ; βουλοίμην μὲν ἂν ἔγωγε οὐδέτερα · εἰ δʼ ἀναγκαῖον εἴη ἀδικεῖν ἢ ἀδικεῖσθαι , ἑλοίμην ἂν μᾶλλον ἀδικεῖσθαι ἢ ἀδικεῖν . σὺ ἄρα τυραννεῖν οὐκ ἂν δέξαιο ; οὔκ , εἰ τὸ τυραννεῖν γε λέγεις ὅπερ ἐγώ . ἀλλʼ ἔγωγε τοῦτο λέγω ὅπερ ἄρτι , ἐξεῖναι ἐν τῇ πόλει , ὃ ἂν δοκῇ αὐτῷ , ποιεῖν τοῦτο , καὶ ἀποκτεινύντι καὶ ἐκβάλλοντι καὶ πάντα πράττοντι κατὰ τὴν αὐτοῦ δόξαν . ὦ μακάριε , ἐμοῦ δὴ λέγοντος τῷ λόγῳ ἐπιλαβοῦ . εἰ γὰρ ἐγὼ ἐν ἀγορᾷ πληθούσῃ λαβὼν ὑπὸ μάλης ἐγχειρίδιον λέγοιμι πρὸς σὲ ὅτι ὦ Πῶλε , ἐμοὶ δύναμίς τις καὶ τυραννὶς θαυμασία ἄρτι προσγέγονεν · ἐὰν γὰρ ἄρα ἐμοὶ δόξῃ τινὰ τουτωνὶ τῶν ἀνθρώπων ὧν σὺ ὁρᾷς αὐτίκα μάλα δεῖν τεθνάναι , τεθνήξει οὗτος ὃν ἂν δόξῃ · κἄν τινα δόξῃ μοι τῆς κεφαλῆς αὐτῶν καταγῆναι δεῖν , κατεαγὼς ἔσται αὐτίκα μάλα , κἂν θοἰμάτιον διεσχίσθαι , διεσχισμένον ἔσται—οὕτω μέγα ἐγὼ δύναμαι ἐν τῇδε τῇ πόλει , εἰ οὖν ἀπιστοῦντί σοι δείξαιμι τὸ ἐγχειρίδιον , ἴσως ἂν εἴποις ἰδὼν ὅτι ὦ Σώκρατες , οὕτω μὲν πάντες ἂν μέγα δύναιντο , ἐπεὶ κἂν ἐμπρησθείη οἰκία τούτῳ τῷ τρόπῳ ἥντινά σοι δοκοῖ , καὶ τά γε Ἀθηναίων νεώρια καὶ αἱ τριήρεις καὶ τὰ πλοῖα πάντα καὶ τὰ δημόσια καὶ τὰ ἴδια · ἀλλʼ οὐκ ἄρα τοῦτʼ ἔστιν τὸ μέγα δύνασθαι , τὸ ποιεῖν ἃ δοκεῖ αὐτῷ · ἢ δοκεῖ σοι ; οὐ δῆτα οὕτω γε .
Lemmas: ὁπότερος ἄν ποιέω , οὐ ἀμφοτέρως ζηλωτός εἰμί ; εὐφημέω , ὦ Πῶλος . τίς δή ; ὅτι οὐ χρή οὔτε ὁ ἀζήλωτος ζηλόω οὔτε ὁ ἄθλιος , ἀλλά ἐλεέω . τίς δέ ; οὕτως σύ δοκέω ἔχω περί ὅς ἐγώ λέγω ὁ ἄνθρωπος ; πῶς γάρ οὐ ; ὅστις οὖν ἀποκτείνω ὅς ἄν δοκέω αὐτός , δίκαιος ἀποκτείνω , ἄθλιος δοκέω σύ εἰμί καί ἐλεεινός ; οὐ ἐγώ , οὐδέ μέντοι ζηλωτός . οὐ ἄρτι ἄθλιος φημί εἰμί ; ὁ ἄδικος γε , ὦ ἑταῖρος , ἀποκτείνω , καί ἐλεεινός γε πρός · ὁ δέ δίκαιος ἀζήλωτος . ἦ που ὁ γε ἀποθνῄσκω ἄδικος ἐλεεινός τε καί ἄθλιος εἰμί . ἥσσων ἤ ὁ ἀποκτείνω , ὦ Πῶλος , καί ἥσσων ἤ ὁ δίκαιος ἀποθνῄσκω . πῶς δῆτα , ὦ Σωκράτης ; οὕτως , ὡς μέγας ὁ κακός τυγχάνω εἰμί ὁ ἀδικέω . ἦ γάρ οὗτος μέγας ; οὐ ὁ ἀδικέω μέγας ; ἦκα γε . σύ ἄρα βούλομαι ἄν ἀδικέω μάλα ἤ ἀδικέω ; βούλομαι μέν ἄν ἐγώ οὐδέτερος · εἰ δέ ἀναγκαῖος εἰμί ἀδικέω ἤ ἀδικέω , αἱρέω ἄν μάλα ἀδικέω ἤ ἀδικέω . σύ ἄρα τυραννεύω οὐ ἄν δέχομαι ; οὐ , εἰ ὁ τυραννεύω γε λέγω ὅς ἐγώ . ἀλλά ἐγώ οὗτος λέγω ὅς ἄρτι , ἔξεστι ἐν ὁ πόλις , ὅς ἄν δοκέω αὐτός , ποιέω οὗτος , καί ἀποκτείνω καί ἐκβάλλω καί πᾶς πράσσω κατά ὁ αὐτός δόξα . ὦ μακάριος , ἐγώ δή λέγω ὁ λόγος ἐπιλαμβάνω . εἰ γάρ ἐγώ ἐν ἀγορά πλήθω λαμβάνω ὑπό μάλη ἐγχειρίδιον λέγω πρός σύ ὅτι ὦ Πῶλος , ἐγώ δύναμις τις καί τυραννίς θαυμάσιος ἄρτι προσγίγνομαι · ἐάν γάρ ἄρα ἐγώ δοκέω τις οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὅς σύ ὁράω αὐτίκα μάλα δέω θνῄσκω , θνῄσκω οὗτος ὅς ἄν δοκέω · ἐάν τις δοκέω ἐγώ ὁ κεφαλή αὐτός κατάσσω δέω , κατάγνυμι εἰμί αὐτίκα μάλα , ἐάν ἱμάτιον διασχίζω , διασχίζω σταίω μέγας ἐγώ δύναμαι ἐν ὅδε ὁ πόλις , εἰ οὖν ἀπιστέω σύ δείκνυμι ὁ ἐγχειρίδιον , ἴσως ἄν λέγω ὁράω ὅτι ὦ Σωκράτης , οὕτως μέν πᾶς ἄν μέγας δύναμαι , ἐπεί ἄν ἐμπίμπρημι οἰκίον οὗτος ὁ τρόπος ὅστις σύ δοκέω , καί ὁ γε Ἀθηναῖος νεώριον καί ὁ τριήρης καί ὁ πλοῖον πᾶς καί ὁ δημόσιος καί ὁ ἴδιος · ἀλλά οὐ ἄρα οὗτος εἰμί ὁ μέγας δύναμαι , ὁ ποιέω ὅς δοκέω αὐτός · ἤ δοκέω σύ ; οὐ δῆτα οὕτως γε .