plato-philosophy.gorgias 505
ἔστω . οὐ γὰρ οἶμαι λυσιτελεῖ μετὰ μοχθηρίας σώματος ζῆν ἀνθρώπῳ · ἀνάγκη γὰρ οὕτω καὶ ζῆν μοχθηρῶς . ἢ οὐχ οὕτως ; ναί . οὐκοῦν καὶ τὰς ἐπιθυμίας ἀποπιμπλάναι , οἷον πεινῶντα φαγεῖν ὅσον βούλεται ἢ διψῶντα πιεῖν , ὑγιαίνοντα μὲν ἐῶσιν οἱ ἰατροὶ ὡς τὰ πολλά , κάμνοντα δὲ ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδέποτʼ ἐῶσιν ἐμπίμπλασθαι ὧν ἐπιθυμεῖ ; συγχωρεῖς τοῦτό γε καὶ σύ ; ἔγωγε . περὶ δὲ ψυχήν , ὦ ἄριστε , οὐχ ὁ αὐτὸς τρόπος ; ἕως μὲν ἂν πονηρὰ ᾖ , ἀνόητός τε οὖσα καὶ ἀκόλαστος καὶ ἄδικος καὶ ἀνόσιος , εἴργειν αὐτὴν δεῖ τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ μὴ ἐπιτρέπειν ἄλλʼ ἄττα ποιεῖν ἢ ἀφʼ ὧν βελτίων ἔσται · φῂς ἢ οὔ ; φημί . οὕτω γάρ που αὐτῇ ἄμεινον τῇ ψυχῇ ; πάνυ γε . οὐκοῦν τὸ εἴργειν ἐστὶν ἀφʼ ὧν ἐπιθυμεῖ κολάζειν ; ναί . τὸ κολάζεσθαι ἄρα τῇ ψυχῇ ἄμεινόν ἐστιν ἢ ἡ ἀκολασία , ὥσπερ σὺ νυνδὴ ᾤου . οὐκ οἶδʼ ἅττα λέγεις , ὦ Σώκρατες , ἀλλʼ ἄλλον τινὰ ἐρώτα . οὗτος ἀνὴρ οὐχ ὑπομένει ὠφελούμενος καὶ αὐτὸς τοῦτο πάσχων περὶ οὗ ὁ λόγος ἐστί , κολαζόμενος . οὐδέ γέ μοι μέλει οὐδὲν ὧν σὺ λέγεις , καὶ ταῦτά σοι Γοργίου χάριν ἀπεκρινάμην . εἶεν · τί οὖν δὴ ποιήσομεν ; μεταξὺ τὸν λόγον καταλύομεν ; αὐτὸς γνώσῃ . ἀλλʼ οὐδὲ τοὺς μύθους φασὶ μεταξὺ θέμις εἶναι καταλείπειν , ἀλλʼ ἐπιθέντας κεφαλήν , ἵνα μὴ ἄνευ κεφαλῆς περιίῃ . ἀπόκριναι οὖν καὶ τὰ λοιπά , ἵνα ἡμῖν ὁ λόγος κεφαλὴν λάβῃ . ὡς βίαιος εἶ , ὦ Σώκρατες . ἐὰν δὲ ἐμοὶ πείθῃ , ἐάσεις χαίρειν τοῦτον τὸν λόγον , ἢ καὶ ἄλλῳ τῳ διαλέξῃ . τίς οὖν ἄλλος ἐθέλει ; μὴ γάρ τοι ἀτελῆ γε τὸν λόγον καταλίπωμεν . αὐτὸς δὲ οὐκ ἂν δύναιο διελθεῖν τὸν λόγον , ἢ λέγων κατὰ σαυτὸν ἢ ἀποκρινόμενος σαυτῷ ; ἵνα μοι τὸ τοῦ Ἐπιχάρμου γένηται , ἃ πρὸ τοῦ δύο ἄνδρες ἔλεγον , εἷς ὢν ἱκανὸς γένωμαι . ἀτὰρ κινδυνεύει ἀναγκαιότατον εἶναι οὕτως . εἰ μέντοι ποιήσομεν , οἶμαι ἔγωγε χρῆναι πάντας ἡμᾶς φιλονίκως ἔχειν πρὸς τὸ εἰδέναι τὸ ἀληθὲς τί ἐστιν περὶ ὧν λέγομεν καὶ τί ψεῦδος · κοινὸν γὰρ ἀγαθὸν ἅπασι φανερὸν γενέσθαι αὐτό .
Lemmas: εἰμί . οὐ γάρ οἴομαι λυσιτελέω μετά μοχθηρία σῶμα ζάω ἄνθρωπος · ἀνάγκη γάρ οὕτως καί ζάω μοχθηρός . ἤ οὐ οὕτως ; ναί . οὐκοῦν καί ὁ ἐπιθυμία ἀποπίμπλημι , οἷος πεινάω ἐσθίω ὅσος βούλομαι ἤ διψάω πίνω , ὑγιαίνω μέν ἐάω ὁ ἰατρός ὡς ὁ πολύς , κάμνω δέ ὡς ἔπος λέγω οὐδέποτε ἐάω ἐμπίμπλημι ὅς ἐπιθυμέω ; συγχωρέω οὗτος γε καί σύ ; ἐγώ . περί δέ ψυχή , ὦ ἀγαθός , οὐ ὁ αὐτός τρόπος ; ἕως μέν ἄν πονηρός εἰμί , ἀνόητος τε εἰμί καί ἀκόλαστος καί ἄδικος καί ἀνόσιος , ἔργω αὐτός δέω ὁ ἐπιθυμία καί μή ἐπιτρέπω ἄλλος τις ποιέω ἤ ἀπό ὅς ἀγαθός εἰμί · φημί ἤ οὐ ; φημί . οὕτως γάρ που αὐτός ἀγαθός ὁ ψυχή ; πάνυ γε . οὐκοῦν ὁ ἔργω εἰμί ἀπό ὅς ἐπιθυμέω κολάζω ; ναί . ὁ κολάζω ἄρα ὁ ψυχή ἀγαθός εἰμί ἤ ὁ ἀκολασία , ὥσπερ σύ νυνδί οἴομαι . οὐ οἶδα ὅστις λέγω , ὦ Σωκράτης , ἀλλά ἄλλος τις ἐρωτάω . οὗτος ἀνήρ οὐ ὑπομένω ὠφελέω καί αὐτός οὗτος πάσχω περί ὅς ὁ λόγος εἰμί , κολάζω . οὐδέ γε ἐγώ μέλω οὐδείς ὅς σύ λέγω , καί οὗτος σύ Γοργίας χάριν ἀποκρίνω . εἶεν · τίς οὖν δή ποιέω ; μεταξύ ὁ λόγος καταλύω ; αὐτός γιγνώσκω . ἀλλά οὐδέ ὁ μῦθος φημί μεταξύ θέμις εἰμί καταλείπω , ἀλλά ἐπιτίθημι κεφαλή , ἵνα μή ἄνευ κεφαλή περίειμι . ἀποκρίνω οὖν καί ὁ λοιπός , ἵνα ἐγώ ὁ λόγος κεφαλή λαμβάνω . ὡς βίαιος εἰμί , ὦ Σωκράτης . ἐάν δέ ἐγώ πείθω , ἐάω χαίρω οὗτος ὁ λόγος , ἤ καί ἄλλος τις διαλέγω . τίς οὖν ἄλλος ἐθέλω ; μή γάρ τοι ἀτελής γε ὁ λόγος καταλείπω . αὐτός δέ οὐ ἄν δύναμαι διέρχομαι ὁ λόγος , ἤ λέγω κατά σεαυτοῦ ἤ ἀποκρίνω σεαυτοῦ ; ἵνα ἐγώ ὁ ὁ Ἐπίχαρμος γίγνομαι , ὅς πρό ὁ δύο ἀνήρ λέγω , εἷς εἰμί ἱκανός γίγνομαι . ἀτάρ κινδυνεύω ἀναγκαῖος εἰμί οὕτως . εἰ μέντοι ποιέω , οἴομαι ἐγώ χρή πᾶς ἐγώ φιλόνικος ἔχω πρός ὁ οἶδα ὁ ἀληθής τίς εἰμί περί ὅς λέγω καί τίς ψεῦδος · κοινός γάρ ἀγαθός ἅπας φανερός γίγνομαι αὐτός .