plato-philosophy.gorgias 466
ἐὰν μὲν οὖν καὶ ἐγὼ σοῦ ἀποκρινομένου μὴ ἔχω ὅτι χρήσωμαι , ἀπότεινε καὶ σὺ λόγον , ἐὰν δὲ ἔχω , ἔα με χρῆσθαι · δίκαιον γάρ . καὶ νῦν ταύτῃ τῇ ἀποκρίσει εἴ τι ἔχεις χρῆσθαι , χρῶ . τί οὖν φῄς ; κολακεία δοκεῖ σοι εἶναι ἡ ῥητορική ; κολακείας μὲν οὖν ἔγωγε εἶπον μόριον . ἀλλʼ οὐ μνημονεύεις τηλικοῦτος ὤν , ὦ Πῶλε ; τί τάχα δράσεις ; ἆρʼ οὖν δοκοῦσί σοι ὡς κόλακες ἐν ταῖς πόλεσι φαῦλοι νομίζεσθαι οἱ ἀγαθοὶ ῥήτορες ; ἐρώτημα τοῦτʼ ἐρωτᾷς ἢ λόγου τινὸς ἀρχὴν λέγεις ; ἐρωτῶ ἔγωγε . οὐδὲ νομίζεσθαι ἔμοιγε δοκοῦσιν . πῶς οὐ νομίζεσθαι ; οὐ μέγιστον δύνανται ἐν ταῖς πόλεσιν ; οὔκ , εἰ τὸ δύνασθαί γε λέγεις ἀγαθόν τι εἶναι τῷ δυναμένῳ . ἀλλὰ μὴν λέγω γε . ἐλάχιστον τοίνυν μοι δοκοῦσι τῶν ἐν τῇ πόλει δύνασθαι οἱ ῥήτορες . τί δέ ; οὐχ , ὥσπερ οἱ τύραννοι , ἀποκτεινύασίν τε ὃν ἂν βούλωνται , καὶ ἀφαιροῦνται χρήματα καὶ ἐκβάλλουσιν ἐκ τῶν πόλεων ὃν ἂν δοκῇ αὐτοῖς ; νὴ τὸν κύνα , ἀμφιγνοῶ μέντοι , ὦ Πῶλε , ἐφʼ ἑκάστου ὧν λέγεις πότερον αὐτὸς ταῦτα λέγεις καὶ γνώμην σαυτοῦ ἀποφαίνῃ , ἢ ἐμὲ ἐρωτᾷς . ἀλλʼ ἔγωγε σὲ ἐρωτῶ . εἶεν , ὦ φίλε · ἔπειτα δύο ἅμα με ἐρωτᾷς ; πῶς δύο ; οὐκ ἄρτι οὕτω πως ἔλεγες · ἦ οὐχὶ ἀποκτεινύασιν οἱ ῥήτορες οὓς ἂν βούλωνται , ὥσπερ οἱ τύραννοι , καὶ χρήματα ἀφαιροῦνται καὶ ἐξελαύνουσιν ἐκ τῶν πόλεων ὃν ἂν δοκῇ αὐτοῖς ; ἔγωγε . λέγω τοίνυν σοι ὅτι δύο ταῦτʼ ἐστιν τὰ ἐρωτήματα , καὶ ἀποκρινοῦμαί γέ σοι πρὸς ἀμφότερα . φημὶ γάρ , ὦ Πῶλε , ἐγὼ καὶ τοὺς ῥήτορας καὶ τοὺς τυράννους δύνασθαι μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν σμικρότατον , ὥσπερ νυνδὴ ἔλεγον · οὐδὲν γὰρ ποιεῖν ὧν βούλονται ὡς ἔπος εἰπεῖν , ποιεῖν μέντοι ὅτι ἂν αὐτοῖς δόξῃ βέλτιστον εἶναι . οὐκοῦν τοῦτο ἔστιν τὸ μέγα δύνασθαι ; οὔχ , ὥς γέ φησιν πῶλος . ἐγὼ οὔ φημι ; φημὶ μὲν οὖν ἔγωγε . μὰ τὸν—οὐ σύ γε , ἐπεὶ τὸ μέγα δύνασθαι ἔφης ἀγαθὸν εἶναι τῷ δυναμένῳ . φημὶ γὰρ οὖν . ἀγαθὸν οὖν οἴει εἶναι , ἐάν τις ποιῇ ταῦτα ἃ ἂν δοκῇ αὐτῷ βέλτιστα εἶναι , νοῦν μὴ ἔχων ; καὶ τοῦτο καλεῖς σὺ μέγα δύνασθαι ; οὐκ ἔγωγε .
Lemmas: ἐάν μέν οὖν καί ἐγώ σύ ἀποκρίνω μή ἔχω ὅτι χράω , ἀποτείνω καί σύ λόγος , ἐάν δέ ἔχω , ἐάω ἐγώ χράω · δίκαιος γάρ . καί νῦν οὗτος ὁ ἀπόκρισις εἰ τις ἔχω χράω , χράω . τίς οὖν φημί ; κολακεία δοκέω σύ εἰμί ὁ ῥητορικός ; κολακεία μέν οὖν ἐγώ λέγω μόριον . ἀλλά οὐ μνημονεύω τηλικοῦτος εἰμί , ὦ Πῶλος ; τίς τάχα δράω ; ἆρα οὖν δοκέω σύ ὡς κόλαξ ἐν ὁ πόλις φαῦλος νομίζω ὁ ἀγαθός ῥήτωρ ; ἐρώτημα οὗτος ἐρωτάω ἤ λόγος τις ἀρχή λέγω ; ἐρωτάω ἐγώ . οὐδέ νομίζω ἐγώ δοκέω . πῶς οὐ νομίζω ; οὐ μέγας δύναμαι ἐν ὁ πόλις ; οὐ , εἰ ὁ δύναμαι γε λέγω ἀγαθός τις εἰμί ὁ δύναμαι . ἀλλά μήν λέγω γε . ἐλαχύς τοίνυν ἐγώ δοκέω ὁ ἐν ὁ πόλις δύναμαι ὁ ῥήτωρ . τίς δέ ; οὐ , ὥσπερ ὁ τύραννος , ἀποκτείνω τε ὅς ἄν βούλομαι , καί ἀφαιρέω χρῆμα καί ἐκβάλλω ἐκ ὁ πόλις ὅς ἄν δοκέω αὐτός ; νή ὁ κύων , ἀμφιγνοέω μέντοι , ὦ Πῶλος , ἐπί ἕκαστος ὅς λέγω πότερος αὐτός οὗτος λέγω καί γνώμη σεαυτοῦ ἀποφαίνω , ἤ ἐγώ ἐρωτάω . ἀλλά ἐγώ σύ ἐρωτάω . εἰμί , ὦ φίλος · ἔπειτα δύο ἅμα ἐγώ ἐρωτάω ; πῶς δύο ; οὐ ἄρτι οὕτως πως λέγω · ἦ οὐ ἀποκτείνω ὁ ῥήτωρ ὅς ἄν βούλομαι , ὥσπερ ὁ τύραννος , καί χρῆμα ἀφαιρέω καί ἐξελαύνω ἐκ ὁ πόλις ὅς ἄν δοκέω αὐτός ; ἐγώ . λέγω τοίνυν σύ ὅτι δύο οὗτος εἰμί ὁ ἐρώτημα , καί ἀποκρίνω γε σύ πρός ἀμφότερος . φημί γάρ , ὦ Πῶλος , ἐγώ καί ὁ ῥήτωρ καί ὁ τύραννος δύναμαι μέν ἐν ὁ πόλις μικρός , ὥσπερ νυνδί λέγω · οὐδείς γάρ ποιέω ὅς βούλομαι ὡς ἔπος λέγω , ποιέω μέντοι ὅστις ἄν αὐτός δοκέω ἀγαθός εἰμί . οὐκοῦν οὗτος εἰμί ὁ μέγας δύναμαι ; οὐ , ὡς γε φημί πῶλος . ἐγώ οὐ φημί ; φημί μέν οὖν ἐγώ . μά τόνος σύ γε , ἐπεί ὁ μέγας δύναμαι φημί ἀγαθός εἰμί ὁ δύναμαι . φημί γάρ οὖν . ἀγαθός οὖν οἴομαι εἰμί , ἐάν τις ποιέω οὗτος ὅς ἄν δοκέω αὐτός ἀγαθός εἰμί , νόος μή ἔχω ; καί οὗτος καλέω σύ μέγας δύναμαι ; οὐ ἐγώ .