plato-philosophy.gorgias 464
ἀλλʼ ἐγὼ πειράσομαι φράσαι ὅ γέ μοι φαίνεται εἶναι ἡ ῥητορική · εἰ δὲ μὴ τυγχάνει ὂν τοῦτο , πῶλος ὅδε ἐλέγξει . σῶμά που καλεῖς τι καὶ ψυχήν ; πῶς γὰρ οὔ ; οὐκοῦν καὶ τούτων οἴει τινὰ εἶναι ἑκατέρου εὐεξίαν ; ἔγωγε . τί δέ ; δοκοῦσαν μὲν εὐεξίαν , οὖσαν δʼ οὔ ; οἷον τοιόνδε λέγω · πολλοὶ δοκοῦσιν εὖ ἔχειν τὰ σώματα , οὓς οὐκ ἂν ῥᾳδίως αἴσθοιτό τις ὅτι οὐκ εὖ ἔχουσιν , ἀλλʼ ἢ ἰατρός τε καὶ τῶν γυμναστικῶν τις . ἀληθῆ λέγεις . τὸ τοιοῦτον λέγω καὶ ἐν σώματι εἶναι καὶ ἐν ψυχῇ , ὃ ποιεῖ μὲν δοκεῖν εὖ ἔχειν τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν , ἔχει δὲ οὐδὲν μᾶλλον . ἔστι ταῦτα . φέρε δή σοι , ἐὰν δύνωμαι , σαφέστερον ἐπιδείξω ὃ λέγω . δυοῖν ὄντοιν τοῖν πραγμάτοιν δύο λέγω τέχνας · τὴν μὲν ἐπὶ τῇ ψυχῇ πολιτικὴν καλῶ , τὴν δὲ ἐπὶ σώματι μίαν μὲν οὕτως ὀνομάσαι οὐκ ἔχω σοι , μιᾶς δὲ οὔσης τῆς τοῦ σώματος θεραπείας δύο μόρια λέγω , τὴν μὲν γυμναστικήν , τὴν δὲ ἰατρικήν · τῆς δὲ πολιτικῆς ἀντὶ μὲν τῆς γυμναστικῆς τὴν νομοθετικήν , ἀντίστροφον δὲ τῇ ἰατρικῇ τὴν δικαιοσύνην . ἐπικοινωνοῦσι μὲν δὴ ἀλλήλαις , ἅτε περὶ τὸ αὐτὸ οὖσαι , ἑκάτεραι τούτων , ἥ τε ἰατρικὴ τῇ γυμναστικῇ καὶ ἡ δικαιοσύνη τῇ νομοθετικῇ · ὅμως δὲ διαφέρουσίν τι ἀλλήλων . τεττάρων δὴ τούτων οὐσῶν , καὶ ἀεὶ πρὸς τὸ βέλτιστον θεραπευουσῶν τῶν μὲν τὸ σῶμα , τῶν δὲ τὴν ψυχήν , ἡ κολακευτικὴ αἰσθομένη — οὐ γνοῦσα λέγω ἀλλὰ στοχασαμένη—τέτραχα ἑαυτὴν διανείμασα , ὑποδῦσα ὑπὸ ἕκαστον τῶν μορίων , προσποιεῖται εἶναι τοῦτο ὅπερ ὑπέδυ , καὶ τοῦ μὲν βελτίστου οὐδὲν φροντίζει , τῷ δὲ ἀεὶ ἡδίστῳ θηρεύεται τὴν ἄνοιαν καὶ ἐξαπατᾷ , ὥστε δοκεῖ πλείστου ἀξία εἶναι . ὑπὸ μὲν οὖν τὴν ἰατρικὴν ἡ ὀψοποιικὴ ὑποδέδυκεν , καὶ προσποιεῖται τὰ βέλτιστα σιτία τῷ σώματι εἰδέναι , ὥστʼ εἰ δέοι ἐν παισὶ διαγωνίζεσθαι ὀψοποιόν τε καὶ ἰατρόν , ἢ ἐν ἀνδράσιν οὕτως ἀνοήτοις ὥσπερ οἱ παῖδες , πότερος ἐπαΐει περὶ τῶν χρηστῶν σιτίων καὶ πονηρῶν , ὁ ἰατρὸς ἢ ὁ ὀψοποιός , λιμῷ ἂν ἀποθανεῖν τὸν ἰατρόν .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ πειράω φράζω ὅς γε ἐγώ φαίνω εἰμί ὁ ῥητορικός · εἰ δέ μή τυγχάνω εἰμί οὗτος , πῶλος ὅδε ἐλέγχω . σῶμα που καλέω τις καί ψυχή ; πῶς γάρ οὐ ; οὐκοῦν καί οὗτος οἴομαι τις εἰμί ἑκάτερος εὐεξία ; ἐγώ . τίς δέ ; δοκέω μέν εὐεξία , εἰμί δέ οὐ ; οἷος τοιόσδε λέγω · πολύς δοκέω εὖ ἔχω ὁ σῶμα , ὅς οὐ ἄν ῥᾴδιος αἰσθάνομαι τις ὅτι οὐ εὖ ἔχω , ἀλλά ἤ ἰατρός τε καί ὁ γυμναστικός τις . ἀληθής λέγω . ὁ τοιοῦτος λέγω καί ἐν σῶμα εἰμί καί ἐν ψυχή , ὅς ποιέω μέν δοκέω εὖ ἔχω ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή , ἔχω δέ οὐδείς μάλα . εἰμί οὗτος . φέρω δή σύ , ἐάν δύναμαι , σαφής ἐπιδείκνυμι ὅς λέγω . δύο εἰμί ὁ πρᾶγμα δύο λέγω τέχνη · ὁ μέν ἐπί ὁ ψυχή πολιτικός καλέω , ὁ δέ ἐπί σῶμα εἷς μέν οὕτως ὀνομάζω οὐ ἔχω σύ , εἷς δέ εἰμί ὁ ὁ σῶμα θεραπεία δύο μόριον λέγω , ὁ μέν γυμναστικός , ὁ δέ ἰατρικός · ὁ δέ πολιτικός ἀντί μέν ὁ γυμναστικός ὁ νομοθετικός , ἀντίστροφος δέ ὁ ἰατρικός ὁ δικαιοσύνη . ἐπικοινωνέω μέν δή ἀλλήλων , ἅτε περί ὁ αὐτός εἰμί , ἑκάτερος οὗτος , ὁ τε ἰατρικός ὁ γυμναστικός καί ὁ δικαιοσύνη ὁ νομοθετικός · ὅμως δέ διαφέρω τις ἀλλήλων . τέσσαρες δή οὗτος εἰμί , καί ἀεί πρός ὁ ἀγαθός θεραπεύω ὁ μέν ὁ σῶμα , ὁ δέ ὁ ψυχή , ὁ κολακευτικός αἰσθάνομαι — οὐ γιγνώσκω λέγω ἀλλά στοχασαμένη—τέτραχα ἑαυτοῦ διανέμω , ὑποδύω ὑπό ἕκαστος ὁ μόριον , προσποιέω εἰμί οὗτος ὅς ὑποδύω , καί ὁ μέν ἀγαθός οὐδείς φροντίζω , ὁ δέ ἀεί ἡδύς θηρεύω ὁ ἄνοια καί ἐξαπατάω , ὥστε δοκέω πολύς ἄξιος εἰμί . ὑπό μέν οὖν ὁ ἰατρικός ὁ ὀψοποιϊκός ὑποδύω , καί προσποιέω ὁ ἀγαθός σιτίον ὁ σῶμα οἶδα , ὥστε εἰ δέω ἐν παῖς διαγωνίζομαι ὀψοποιός τε καί ἰατρός , ἤ ἐν ἀνήρ οὕτως ἀνόητος ὥσπερ ὁ παῖς , πότερος ἐπαίω περί ὁ χρηστός σιτίον καί πονηρός , ὁ ἰατρός ἤ ὁ ὀψοποιός , λιμός ἄν ἀποθνῄσκω ὁ ἰατρός .