plato-philosophy.gorgias 488
πάντων δὲ καλλίστη ἐστὶν ἡ σκέψις , ὦ Καλλίκλεις , περὶ τούτων ὧν σὺ δή μοι ἐπετίμησας , ποῖόν τινα χρὴ εἶναι τὸν ἄνδρα καὶ τί ἐπιτηδεύειν καὶ μέχρι τοῦ , καὶ πρεσβύτερον καὶ νεώτερον ὄντα . ἐγὼ γὰρ εἴ τι μὴ ὀρθῶς πράττω κατὰ τὸν βίον τὸν ἐμαυτοῦ , εὖ ἴσθι τοῦτο ὅτι οὐχ ἑκὼν ἐξαμαρτάνω ἀλλʼ ἀμαθίᾳ τῇ ἐμῇ · σὺ οὖν , ὥσπερ ἤρξω νουθετεῖν με , μὴ ἀποστῇς , ἀλλʼ ἱκανῶς μοι ἔνδειξαι τί ἔστιν τοῦτο ὃ ἐπιτηδευτέον μοι , καὶ τίνα τρόπον κτησαίμην ἂν αὐτό , καὶ ἐάν με λάβῃς νῦν μέν σοι ὁμολογήσαντα , ἐν δὲ τῷ ὑστέρῳ χρόνῳ μὴ ταὐτὰ πράττοντα ἅπερ ὡμολόγησα , πάνυ με ἡγοῦ βλᾶκα εἶναι καὶ μηκέτι ποτέ με νουθετήσῃς ὕστερον , ὡς μηδενὸς ἄξιον ὄντα . ἐξ ἀρχῆς δέ μοι ἐπανάλαβε πῶς φῂς τὸ δίκαιον ἔχειν καὶ σὺ καὶ Πίνδαρος τὸ κατὰ φύσιν ; ἄγειν βίᾳ τὸν κρείττω τὰ τῶν ἡττόνων καὶ ἄρχειν τὸν βελτίω τῶν χειρόνων καὶ πλέον ἔχειν τὸν ἀμείνω τοῦ φαυλοτέρου ; μή τι ἄλλο λέγεις τὸ δίκαιον εἶναι , ἢ ὀρθῶς μέμνημαι ; ἀλλὰ ταῦτα ἔλεγον καὶ τότε καὶ νῦν λέγω . πότερον δὲ τὸν αὐτὸν βελτίω καλεῖς σὺ καὶ κρείττω ; οὐδὲ γάρ τοι τότε οἷός τʼ ἦ μαθεῖν σου τί ποτε λέγοις . πότερον τοὺς ἰσχυροτέρους κρείττους καλεῖς καὶ δεῖ ἀκροᾶσθαι τοῦ ἰσχυροτέρου τοὺς ἀσθενεστέρους , οἷόν μοι δοκεῖς καὶ τότε ἐνδείκνυσθαι , ὡς αἱ μεγάλαι πόλεις ἐπὶ τὰς σμικρὰς κατὰ τὸ φύσει δίκαιον ἔρχονται , ὅτι κρείττους εἰσὶν καὶ ἰσχυρότεραι , ὡς τὸ κρεῖττον καὶ τὸ ἰσχυρότερον καὶ βέλτιον ταὐτὸν ὄν , ἢ ἔστι βελτίω μὲν εἶναι , ἥττω δὲ καὶ ἀσθενέστερον , καὶ κρείττω μὲν εἶναι , μοχθηρότερον δέ · ἢ ὁ αὐτὸς ὅρος ἐστὶν τοῦ βελτίονος καὶ τοῦ κρείττονος ; τοῦτό μοι αὐτὸ σαφῶς διόρισον , ταὐτὸν ἢ ἕτερόν ἐστιν τὸ κρεῖττον καὶ τὸ βέλτιον καὶ τὸ ἰσχυρότερον ; ἀλλʼ ἐγώ σοι σαφῶς λέγω , ὅτι ταὐτόν ἐστιν . οὐκοῦν οἱ πολλοὶ τοῦ ἑνὸς κρείττους εἰσὶν κατὰ φύσιν ; οἳ δὴ καὶ τοὺς νόμους τίθενται ἐπὶ τῷ ἑνί , ὥσπερ καὶ σὺ ἄρτι ἔλεγες . πῶς γὰρ οὔ ; τὰ τῶν πολλῶν ἄρα νόμιμα τὰ τῶν κρειττόνων ἐστίν . πάνυ γε . οὐκοῦν τὰ τῶν βελτιόνων ; οἱ γὰρ κρείττους βελτίους πολὺ κατὰ τὸν σὸν λόγον . ναί . οὐκοῦν τὰ τούτων νόμιμα κατὰ φύσιν καλά , κρειττόνων γε ὄντων ; φημί .
Lemmas: πᾶς δέ καλός εἰμί ὁ σκέψις , ὦ Καλλικλῆς , περί οὗτος ὅς σύ δή ἐγώ ἐπιτιμάω , ποῖος τις χρή εἰμί ὁ ἀνήρ καί τίς ἐπιτηδεύω καί μέχρι ὁ , καί πρέσβυς καί νέος εἰμί . ἐγώ γάρ εἰ τις μή ὀρθός πράσσω κατά ὁ βίος ὁ ἐμαυτοῦ , εὖ οἶδα οὗτος ὅτι οὐ ἑκών ἐξαμαρτάνω ἀλλά ἀμαθία ὁ ἐμός · σύ οὖν , ὥσπερ ἄρχω νουθετέω ἐγώ , μή ἀφίστημι , ἀλλά ἱκανός ἐγώ ἐνδείκνυμι τίς εἰμί οὗτος ὅς ἐπιτηδευτέος ἐγώ , καί τίς τρόπος κτάομαι ἄν αὐτός , καί ἐάν ἐγώ λαμβάνω νῦν μέν σύ ὁμολογέω , ἐν δέ ὁ ὕστερος χρόνος μή αὐτός πράσσω ὅς ὁμολογέω , πάνυ ἐγώ ἡγέομαι βλάξ εἰμί καί μηκέτι ποτέ ἐγώ νουθετέω ὕστερον , ὡς μηδείς ἄξιος εἰμί . ἐκ ἀρχή δέ ἐγώ ἐπαναλαμβάνω πῶς φημί ὁ δίκαιος ἔχω καί σύ καί Πίνδαρος ὁ κατά φύσις ; ἄγω βία ὁ κρατύς ὁ ὁ ἥσσων καί ἄρχω ὁ ἀγαθός ὁ κακός καί πολύς ἔχω ὁ ἀγαθός ὁ φαῦλος ; μή τις ἄλλος λέγω ὁ δίκαιος εἰμί , ἤ ὀρθός μιμνῄσκω ; ἀλλά οὗτος λέγω καί τότε καί νῦν λέγω . πότερος δέ ὁ αὐτός ἀγαθός καλέω σύ καί κρατύς ; οὐδέ γάρ τοι τότε οἷος τε ἠμί μανθάνω σύ τις ποτέ λέγω . πότερος ὁ ἰσχυρός κρατύς καλέω καί δέω ἀκροάομαι ὁ ἰσχυρός ὁ ἀσθενής , οἷος ἐγώ δοκέω καί τότε ἐνδείκνυμι , ὡς ὁ μέγας πόλις ἐπί ὁ μικρός κατά ὁ φύσις δίκαιος ἔρχομαι , ὅτι κρατύς εἰμί καί ἰσχυρός , ὡς ὁ κρατύς καί ὁ ἰσχυρός καί ἀγαθός αὐτός εἰμί , ἤ εἰμί ἀγαθός μέν εἰμί , ἥσσων δέ καί ἀσθενής , καί κρατύς μέν εἰμί , μοχθηρός δέ · ἤ ὁ αὐτός ὅρος εἰμί ὁ ἀγαθός καί ὁ κρατύς ; οὗτος ἐγώ αὐτός σαφής διορίζω , αὐτός ἤ ἕτερος εἰμί ὁ κρατύς καί ὁ ἀγαθός καί ὁ ἰσχυρός ; ἀλλά ἐγώ σύ σαφής λέγω , ὅτι αὐτός εἰμί . οὐκοῦν ὁ πολύς ὁ εἷς κρατύς εἰμί κατά φύσις ; ὁ δή καί ὁ νόμος τίθημι ἐπί ὁ εἷς , ὥσπερ καί σύ ἄρτι λέγω . πῶς γάρ οὐ ; ὁ ὁ πολύς ἄρα νόμιμος ὁ ὁ κρατύς εἰμί . πάνυ γε . οὐκοῦν ὁ ὁ ἀγαθός ; ὁ γάρ κρατύς ἀγαθός πολύς κατά ὁ σός λόγος . ναί . οὐκοῦν ὁ οὗτος νόμιμος κατά φύσις καλός , κρατύς γε εἰμί ; φημί .