plato-philosophy.gorgias 515
νῦν δέ , ὦ βέλτιστε ἀνδρῶν , ἐπειδὴ σὺ μὲν αὐτὸς ἄρτι ἄρχῃ πράττειν τὰ τῆς πόλεως πράγματα , ἐμὲ δὲ παρακαλεῖς καὶ ὀνειδίζεις ὅτι οὐ πράττω , οὐκ ἐπισκεψόμεθα ἀλλήλους , φέρε , Καλλικλῆς ἤδη τινὰ βελτίω πεποίηκεν τῶν πολιτῶν ; ἔστιν ὅστις πρότερον πονηρὸς ὤν , ἄδικός τε καὶ ἀκόλαστος καὶ ἄφρων , διὰ Καλλικλέα καλός τε κἀγαθὸς γέγονεν , ἢ ξένος ἢ ἀστός , ἢ δοῦλος ἢ ἐλεύθερος ; λέγε μοι , ἐάν τίς σε ταῦτα ἐξετάζῃ , ὦ Καλλίκλεις , τί ἐρεῖς ; τίνα φήσεις βελτίω πεποιηκέναι ἄνθρωπον τῇ συνουσίᾳ τῇ σῇ ; ὀκνεῖς ἀποκρίνασθαι , εἴπερ ἔστιν τι ἔργον σὸν ἔτι ἰδιωτεύοντος , πρὶν δημοσιεύειν ἐπιχειρεῖν ; φιλόνικος εἶ , ὦ Σώκρατες . ἀλλʼ οὐ φιλονικίᾳ γε ἐρωτῶ , ἀλλʼ ὡς ἀληθῶς βουλόμενος εἰδέναι ὅντινά ποτε τρόπον οἴει δεῖν πολιτεύεσθαι ἐν ἡμῖν . ἢ ἄλλου του ἄρα ἐπιμελήσῃ ἡμῖν ἐλθὼν ἐπὶ τὰ τῆς πόλεως πράγματα ἢ ὅπως ὅτι βέλτιστοι οἱ πολῖται ὦμεν ; ἢ οὐ πολλάκις ἤδη ὡμολογήκαμεν τοῦτο δεῖν πράττειν τὸν πολιτικὸν ἄνδρα ; ὡμολογήκαμεν ἢ οὔ ; ἀποκρίνου . ὡμολογήκαμεν · ἐγὼ ὑπὲρ σοῦ ἀποκρινοῦμαι . εἰ τοίνυν τοῦτο δεῖ τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα παρασκευάζειν τῇ ἑαυτοῦ πόλει , νῦν μοι ἀναμνησθεὶς εἰπὲ περὶ ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν ὧν ὀλίγῳ πρότερον ἔλεγες , εἰ ἔτι σοι δοκοῦσιν ἀγαθοὶ πολῖται γεγονέναι , Περικλῆς καὶ Κίμων καὶ Μιλτιάδης καὶ Θεμιστοκλῆς . ἔμοιγε . οὐκοῦν εἴπερ ἀγαθοί , δῆλον ὅτι ἕκαστος αὐτῶν βελτίους ἐποίει τοὺς πολίτας ἀντὶ χειρόνων . ἐποίει ἢ οὔ ; ναί . οὐκοῦν ὅτε Περικλῆς ἤρχετο λέγειν ἐν τῷ δήμῳ , χείρους ἦσαν οἱ Ἀθηναῖοι ἢ ὅτε τὰ τελευταῖα ἔλεγεν ; ἴσως . οὐκ ἴσως δή , ὦ βέλτιστε , ἀλλʼ ἀνάγκη ἐκ τῶν ὡμολογημένων , εἴπερ ἀγαθός γʼ ἦν ἐκεῖνος πολίτης . τί οὖν δή ; οὐδέν · ἀλλὰ τόδε μοι εἰπὲ ἐπὶ τούτῳ , εἰ λέγονται Ἀθηναῖοι διὰ Περικλέα βελτίους γεγονέναι , ἢ πᾶν τοὐναντίον διαφθαρῆναι ὑπʼ ἐκείνου . ταυτὶ γὰρ ἔγωγε ἀκούω , Περικλέα πεποιηκέναι Ἀθηναίους ἀργοὺς καὶ δειλοὺς καὶ λάλους καὶ φιλαργύρους , εἰς μισθοφορίαν πρῶτον καταστήσαντα . τῶν τὰ ὦτα κατεαγότων ἀκούεις ταῦτα , ὦ Σώκρατες .
Lemmas: νῦν δέ , ὦ ἀγαθός ἀνήρ , ἐπειδή σύ μέν αὐτός ἄρτι ἄρχω πράσσω ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα , ἐγώ δέ παρακαλέω καί ὀνειδίζω ὅτι οὐ πράσσω , οὐ ἐπισκοπέω ἀλλήλων , φέρω , Καλλικλῆς ἤδη τις ἀγαθός ποιέω ὁ πολίτης ; εἰμί ὅστις πρότερος πονηρός εἰμί , ἄδικος τε καί ἀκόλαστος καί ἄφρων , διά Καλλικλῆς καλός τε ἀγαθός γίγνομαι , ἤ ξένος ἤ ἀστός , ἤ δοῦλος ἤ ἐλεύθερος ; λέγω ἐγώ , ἐάν τίς σύ οὗτος ἐξετάζω , ὦ Καλλικλῆς , τίς λέγω ; τίς φημί ἀγαθός ποιέω ἄνθρωπος ὁ συνουσία ὁ σός ; ὀκνέω ἀποκρίνω , εἴπερ εἰμί τις ἔργον σός ἔτι ἰδιωτεύω , πρίν δημοσιεύω ἐπιχειρέω ; φιλόνικος εἰμί , ὦ Σωκράτης . ἀλλά οὐ φιλονικία γε ἐρωτάω , ἀλλά ὡς ἀληθής βούλομαι οἶδα ὅστις ποτέ τρόπος οἴομαι δέω πολιτεύω ἐν ἐγώ . ἤ ἄλλος τις ἄρα ἐπιμελέομαι ἐγώ ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα ἤ ὅπως ὅτι ἀγαθός ὁ πολίτης εἰμί ; ἤ οὐ πολλάκις ἤδη ὁμολογέω οὗτος δέω πράσσω ὁ πολιτικός ἀνήρ ; ὁμολογέω ἤ οὐ ; ἀποκρίνω . ὁμολογέω · ἐγώ ὑπέρ σύ ἀποκρίνω . εἰ τοίνυν οὗτος δέω ὁ ἀγαθός ἀνήρ παρασκευάζω ὁ ἑαυτοῦ πόλις , νῦν ἐγώ ἀναμιμνῄσκω λέγω περί ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ ὅς ὀλίγος πρότερος λέγω , εἰ ἔτι σύ δοκέω ἀγαθός πολίτης γίγνομαι , Περικλῆς καί Κίμων καί Μιλτιάδης καί Θεμιστοκλῆς . ἐγώ . οὐκοῦν εἴπερ ἀγαθός , δῆλος ὅτι ἕκαστος αὐτός ἀγαθός ποιέω ὁ πολίτης ἀντί κακός . ποιέω ἤ οὐ ; ναί . οὐκοῦν ὅτε Περικλῆς ἄρχω λέγω ἐν ὁ δῆμος , κακός εἰμί ὁ Ἀθηναῖος ἤ ὅτε ὁ τελευταῖος λέγω ; ἴσως . οὐ ἴσως δή , ὦ ἀγαθός , ἀλλά ἀνάγκη ἐκ ὁ ὁμολογέω , εἴπερ ἀγαθός γε εἰμί ἐκεῖνος πολίτης . τίς οὖν δή ; οὐδείς · ἀλλά ὅδε ἐγώ λέγω ἐπί οὗτος , εἰ λέγω Ἀθηναῖος διά Περικλῆς ἀγαθός γίγνομαι , ἤ πᾶς ἐναντίος διαφθείρω ὑπό ἐκεῖνος . οὗτος γάρ ἐγώ ἀκούω , Περικλῆς ποιέω Ἀθηναῖος ἀργός καί δειλός καί λάλος καί φιλάργυρος , εἰς μισθοφορία πρῶτος καθίστημι . ὁ ὁ οὖς κατάγνυμι ἀκούω οὗτος , ὦ Σωκράτης .