plato-philosophy.gorgias 478
ἀνάγκη . τίς δὲ πονηρίας καὶ ἀδικίας ; εἰ μὴ οὕτως εὐπορεῖς , ὧδε σκόπει · ποῖ ἄγομεν καὶ παρὰ τίνας τοὺς κάμνοντας τὰ σώματα ; παρὰ τοὺς ἰατρούς , ὦ Σώκρατες . ποῖ δὲ τοὺς ἀδικοῦντας καὶ τοὺς ἀκολασταίνοντας ; παρὰ τοὺς δικαστὰς λέγεις ; οὐκοῦν δίκην δώσοντας ; φημί . ἆρʼ οὖν οὐ δικαιοσύνῃ τινὶ χρώμενοι κολάζουσιν οἱ ὀρθῶς κολάζοντες ; δῆλον δή . χρηματιστικὴ μὲν ἄρα πενίας ἀπαλλάττει , ἰατρικὴ δὲ νόσου , δίκη δὲ ἀκολασίας καὶ ἀδικίας . φαίνεται . τί οὖν τούτων κάλλιστόν ἐστιν ; τίνων λέγεις ; χρηματιστικῆς , ἰατρικῆς , δίκης . πολὺ διαφέρει , ὦ Σώκρατες , ἡ δίκη . οὐκοῦν αὖ ἤτοι ἡδονὴν πλείστην ποιεῖ ἢ ὠφελίαν ἢ ἀμφότερα , εἴπερ κάλλιστόν ἐστιν ; ναί . ἆρʼ οὖν τὸ ἰατρεύεσθαι ἡδύ ἐστιν , καὶ χαίρουσιν οἱ ἰατρευόμενοι ; οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ . ἀλλʼ ὠφέλιμόν γε . ἦ γάρ ; ναί . μεγάλου γὰρ κακοῦ ἀπαλλάττεται , ὥστε λυσιτελεῖ ὑπομεῖναι τὴν ἀλγηδόνα καὶ ὑγιῆ εἶναι . πῶς γὰρ οὔ ; ἆρʼ οὖν οὕτως ἂν περὶ σῶμα εὐδαιμονέστατος ἄνθρωπος εἴη , ἰατρευόμενος , ἢ μηδὲ κάμνων ἀρχήν ; δῆλον ὅτι μηδὲ κάμνων . οὐ γὰρ τοῦτʼ ἦν εὐδαιμονία , ὡς ἔοικε , κακοῦ ἀπαλλαγή , ἀλλὰ τὴν ἀρχὴν μηδὲ κτῆσις . ἔστι ταῦτα . τί δέ ; ἀθλιώτερος πότερος δυοῖν ἐχόντοιν κακὸν εἴτʼ ἐν σώματι εἴτʼ ἐν ψυχῇ , ὁ ἰατρευόμενος καὶ ἀπαλλαττόμενος τοῦ κακοῦ , ἢ ὁ μὴ ἰατρευόμενος , ἔχων δέ ; φαίνεταί μοι ὁ μὴ ἰατρευόμενος . οὐκοῦν τὸ δίκην διδόναι μεγίστου κακοῦ ἀπαλλαγὴ ἦν , πονηρίας ; ἦν γάρ . σωφρονίζει γάρ που καὶ δικαιοτέρους ποιεῖ καὶ ἰατρικὴ γίγνεται πονηρίας ἡ δίκη . ναί . εὐδαιμονέστατος μὲν ἄρα ὁ μὴ ἔχων κακίαν ἐν ψυχῇ , ἐπειδὴ τοῦτο μέγιστον τῶν κακῶν ἐφάνη . δῆλον δή . δεύτερος δέ που ὁ ἀπαλλαττόμενος . ἔοικεν . οὗτος δʼ ἦν ὁ νουθετούμενός τε καὶ ἐπιπληττόμενος καὶ δίκην διδούς . ναί . κάκιστα ἄρα ζῇ ὁ ἔχων καὶ μὴ ἀπαλλαττόμενος . φαίνεται .
Lemmas: ἀνάγκη . τίς δέ πονηρία καί ἀδικία ; εἰ μή οὕτως εὐπορέω , ὧδε σκοπέω · ποῖ ἄγω καί παρά τίς ὁ κάμνω ὁ σῶμα ; παρά ὁ ἰατρός , ὦ Σωκράτης . ποῖ δέ ὁ ἀδικέω καί ὁ ἀκολασταίνω ; παρά ὁ δικαστής λέγω ; οὐκοῦν δίκη δίδωμι ; φημί . ἆρα οὖν οὐ δικαιοσύνη τις χράω κολάζω ὁ ὀρθός κολάζω ; δῆλος δή . χρηματιστικός μέν ἄρα πενία ἀπαλλάσσω , ἰατρικός δέ νόσος , δίκη δέ ἀκολασία καί ἀδικία . φαίνω . τίς οὖν οὗτος καλός εἰμί ; τίς λέγω ; χρηματιστικός , ἰατρικός , δίκη . πολύς διαφέρω , ὦ Σωκράτης , ὁ δίκη . οὐκοῦν αὖ ἤτοι ἡδονή πολύς ποιέω ἤ ὠφέλεια ἤ ἀμφότερος , εἴπερ καλός εἰμί ; ναί . ἆρα οὖν ὁ ἰατρεύω ἡδύς εἰμί , καί χαίρω ὁ ἰατρεύω ; οὐ ἐγώ δοκέω . ἀλλά ὠφέλιμος γε . ἦ γάρ ; ναί . μέγας γάρ κακός ἀπαλλάσσω , ὥστε λυσιτελέω ὑπομένω ὁ ἀλγηδών καί ὑγιής εἰμί . πῶς γάρ οὐ ; ἆρα οὖν οὕτως ἄν περί σῶμα εὐδαίμων ἄνθρωπος εἰμί , ἰατρεύω , ἤ μηδέ κάμνω ἀρχή ; δῆλος ὅτι μηδέ κάμνω . οὐ γάρ οὗτος εἰμί εὐδαιμονία , ὡς ἔοικα , κακός ἀπαλλαγή , ἀλλά ὁ ἀρχή μηδέ κτῆσις . εἰμί οὗτος . τίς δέ ; ἄθλιος πότερος δύο ἔχω κακός εἴτε ἐν σῶμα εἴτε ἐν ψυχή , ὁ ἰατρεύω καί ἀπαλλάσσω ὁ κακός , ἤ ὁ μή ἰατρεύω , ἔχω δέ ; φαίνω ἐγώ ὁ μή ἰατρεύω . οὐκοῦν ὁ δίκη δίδωμι μέγας κακός ἀπαλλαγή εἰμί , πονηρία ; εἰμί γάρ . σωφρονίζω γάρ που καί δίκαιος ποιέω καί ἰατρικός γίγνομαι πονηρία ὁ δίκη . ναί . εὐδαίμων μέν ἄρα ὁ μή ἔχω κακία ἐν ψυχή , ἐπειδή οὗτος μέγας ὁ κακός φαίνω . δῆλος δή . δεύτερος δέ που ὁ ἀπαλλάσσω . ἔοικα . οὗτος δέ εἰμί ὁ νουθετέω τε καί ἐπιπλήσσω καί δίκη δίδωμι . ναί . κακός ἄρα ζάω ὁ ἔχω καί μή ἀπαλλάσσω . φαίνω .