plato-philosophy.euthyphro 6
λέγω τοίνυν ὅτι τὸ μὲν ὅσιόν ἐστιν ὅπερ ἐγὼ νῦν ποιῶ , τῷ ἀδικοῦντι ἢ περὶ φόνους ἢ περὶ ἱερῶν κλοπὰς ἤ τι ἄλλο τῶν τοιούτων ἐξαμαρτάνοντι ἐπεξιέναι , ἐάντε πατὴρ ὢν τυγχάνῃ ἐάντε μήτηρ ἐάντε ἄλλος ὁστισοῦν , τὸ δὲ μὴ ἐπεξιέναι ἀνόσιον · ἐπεί , ὦ Σώκρατες , θέασαι ὡς μέγα σοι ἐρῶ τεκμήριον τοῦ νόμου ὅτι οὕτως ἔχει—ὃ καὶ ἄλλοις ἤδη εἶπον , ὅτι ταῦτα ὀρθῶς ἂν εἴη οὕτω γιγνόμενα—μὴ ἐπιτρέπειν τῷ ἀσεβοῦντι μηδʼ ἂν ὁστισοῦν τυγχάνῃ ὤν . αὐτοὶ γὰρ οἱ ἄνθρωποι τυγχάνουσι νομίζοντες τὸν Δία τῶν θεῶν ἄριστον καὶ δικαιότατον , καὶ τοῦτον ὁμολογοῦσι τὸν αὑτοῦ πατέρα δῆσαι ὅτι τοὺς ὑεῖς κατέπινεν οὐκ ἐν δίκῃ , κἀκεῖνόν γε αὖ τὸν αὑτοῦ πατέρα ἐκτεμεῖν διʼ ἕτερα τοιαῦτα · ἐμοὶ δὲ χαλεπαίνουσιν ὅτι τῷ πατρὶ ἐπεξέρχομαι ἀδικοῦντι , καὶ οὕτως αὐτοὶ αὑτοῖς τὰ ἐναντία λέγουσι περί τε τῶν θεῶν καὶ περὶ ἐμοῦ . ἆρά γε , ὦ Εὐθύφρων , τοῦτʼ ἔστιν οὕνεκα τὴν γραφὴν φεύγω , ὅτι τὰ τοιαῦτα ἐπειδάν τις περὶ τῶν θεῶν λέγῃ , δυσχερῶς πως ἀποδέχομαι ; διὸ δή , ὡς ἔοικε , φήσει τίς με ἐξαμαρτάνειν . νῦν οὖν εἰ καὶ σοὶ ταῦτα συνδοκεῖ τῷ εὖ εἰδότι περὶ τῶν τοιούτων , ἀνάγκη δή , ὡς ἔοικε , καὶ ἡμῖν συγχωρεῖν . τί γὰρ καὶ φήσομεν , οἵ γε καὶ αὐτοὶ ὁμολογοῦμεν περὶ αὐτῶν μηδὲν εἰδέναι ; ἀλλά μοι εἰπὲ πρὸς Φιλίου , σὺ ὡς ἀληθῶς ἡγῇ ταῦτα οὕτως γεγονέναι ; καὶ ἔτι γε τούτων θαυμασιώτερα , ὦ Σώκρατες , ἃ οἱ πολλοὶ οὐκ ἴσασιν . καὶ πόλεμον ἆρα ἡγῇ σὺ εἶναι τῷ ὄντι ἐν τοῖς θεοῖς πρὸς ἀλλήλους , καὶ ἔχθρας γε δεινὰς καὶ μάχας καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλά , οἷα λέγεταί τε ὑπὸ τῶν ποιητῶν , καὶ ὑπὸ τῶν ἀγαθῶν γραφέων τά τε ἄλλα ἱερὰ ἡμῖν καταπεποίκιλται , καὶ δὴ καὶ τοῖς μεγάλοις Παναθηναίοις ὁ πέπλος μεστὸς τῶν τοιούτων ποικιλμάτων ἀνάγεται εἰς τὴν ἀκρόπολιν ; ταῦτα ἀληθῆ φῶμεν εἶναι , ὦ Εὐθύφρων ; μὴ μόνον γε , ὦ Σώκρατες , ἀλλʼ ὅπερ ἄρτι εἶπον , καὶ ἄλλα σοι ἐγὼ πολλά , ἐάνπερ βούλῃ , περὶ τῶν θείων διηγήσομαι , ἃ σὺ ἀκούων εὖ οἶδʼ ὅτι ἐκπλαγήσῃ . οὐκ ἂν θαυμάζοιμι . ἀλλὰ ταῦτα μέν μοι εἰς αὖθις ἐπὶ σχολῆς διηγήσῃ · νυνὶ δὲ ὅπερ ἄρτι σε ἠρόμην πειρῶ σαφέστερον εἰπεῖν . οὐ γάρ με , ὦ ἑταῖρε , τὸ πρότερον ἱκανῶς ἐδίδαξας ἐρωτήσαντα τὸ ὅσιον ὅτι ποτʼ εἴη , ἀλλά μοι εἶπες ὅτι τοῦτο τυγχάνει ὅσιον ὂν ὃ σὺ νῦν ποιεῖς , φόνου ἐπεξιὼν τῷ πατρί . καὶ ἀληθῆ γε ἔλεγον , ὦ Σώκρατες . ἴσως . ἀλλὰ γάρ , ὦ Εὐθύφρων , καὶ ἄλλα πολλὰ φῂς εἶναι ὅσια . καὶ γὰρ ἔστιν . μέμνησαι οὖν ὅτι οὐ τοῦτό σοι διεκελευόμην , ἕν τι ἢ δύο με διδάξαι τῶν πολλῶν ὁσίων , ἀλλʼ ἐκεῖνο αὐτὸ τὸ εἶδος ᾧ πάντα τὰ ὅσια ὅσιά ἐστιν ; ἔφησθα γάρ που μιᾷ ἰδέᾳ τά τε ἀνόσια ἀνόσια εἶναι καὶ τὰ ὅσια ὅσια · ἢ οὐ μνημονεύεις ; ἔγωγε . ταύτην τοίνυν με αὐτὴν δίδαξον τὴν ἰδέαν τίς ποτέ ἐστιν , ἵνα εἰς ἐκείνην ἀποβλέπων καὶ χρώμενος αὐτῇ παραδείγματι , ὃ μὲν ἂν τοιοῦτον ᾖ ὧν ἂν ἢ σὺ ἢ ἄλλος τις πράττῃ φῶ ὅσιον εἶναι , ὃ δʼ ἂν μὴ τοιοῦτον , μὴ φῶ . ἀλλʼ εἰ οὕτω βούλει , ὦ Σώκρατες , καὶ οὕτω σοι φράσω . ἀλλὰ μὴν βούλομαί γε .
Lemmas: λέγω τοίνυν ὅτι ὁ μέν ὅσιος εἰμί ὅς ἐγώ νῦν ποιέω , ὁ ἀδικέω ἤ περί φόνος ἤ περί ἱερός κλοπή ἤ τις ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἐξαμαρτάνω ἐπεξέρχομαι , ἐάν πατήρ εἰμί τυγχάνω ἐάν μήτηρ ἐάν ἄλλος ὅστις , ὁ δέ μή ἐπεξέρχομαι ἀνόσιος · ἐπεί , ὦ Σωκράτης , θεάομαι ὡς μέγας σύ λέγω τεκμήριον ὁ νόμος ὅτι οὕτως ἔχει—ὃ καί ἄλλος ἤδη λέγω , ὅτι οὗτος ὀρθός ἄν εἰμί οὕτως γιγνόμενα—μὴ ἐπιτρέπω ὁ ἀσεβέω μηδέ ἄν ὅστις τυγχάνω εἰμί . αὐτός γάρ ὁ ἄνθρωπος τυγχάνω νομίζω ὁ Ζεύς ὁ θεός ἀγαθός καί δίκαιος , καί οὗτος ὁμολογέω ὁ ἑαυτοῦ πατήρ δέω ὅτι ὁ υἱός καταπίνω οὐ ἐν δίκη , ἐκεῖνος γε αὖ ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ἐκτέμνω διά ἕτερος τοιοῦτος · ἐγώ δέ χαλεπαίνω ὅτι ὁ πατήρ ἐπεξέρχομαι ἀδικέω , καί οὕτως αὐτός ἑαυτοῦ ὁ ἐναντίος λέγω περί τε ὁ θεός καί περί ἐγώ . ἆρα γε , ὦ Εὐθύφρων , οὗτος εἰμί οὕνεκα ὁ γραφή φεύγω , ὅτι ὁ τοιοῦτος ἐπειδάν τις περί ὁ θεός λέγω , δυσχερής πως ἀποδέχομαι ; διό δή , ὡς ἔοικα , φημί τίς ἐγώ ἐξαμαρτάνω . νῦν οὖν εἰ καί σύ οὗτος συνδοκέω ὁ εὖ οἶδα περί ὁ τοιοῦτος , ἀνάγκη δή , ὡς ἔοικα , καί ἐγώ συγχωρέω . τίς γάρ καί φημί , ὅς γε καί αὐτός ὁμολογέω περί αὐτός μηδείς οἶδα ; ἀλλά ἐγώ λέγω πρός φίλιος , σύ ὡς ἀληθής ἡγέομαι οὗτος οὕτως γίγνομαι ; καί ἔτι γε οὗτος θαυμάσιος , ὦ Σωκράτης , ὅς ὁ πολύς οὐ οἶδα . καί πόλεμος ἆρα ἡγέομαι σύ εἰμί ὁ εἰμί ἐν ὁ θεός πρός ἀλλήλων , καί ἔχθρα γε δεινός καί μάχη καί ἄλλος τοιοῦτος πολύς , οἷος λέγω τε ὑπό ὁ ποιητής , καί ὑπό ὁ ἀγαθός γραφεύς ὁ τε ἄλλος ἱερός ἐγώ καταποικίλλω , καί δή καί ὁ μέγας Παναθήναια ὁ πέπλος μεστός ὁ τοιοῦτος ποίκιλμα ἀνάγω εἰς ὁ ἀκρόπολις ; οὗτος ἀληθής φημί εἰμί , ὦ Εὐθύφρων ; μή μόνος γε , ὦ Σωκράτης , ἀλλά ὅς ἄρτι λέγω , καί ἄλλος σύ ἐγώ πολύς , ἐάν βούλομαι , περί ὁ θεῖος διηγέομαι , ὅς σύ ἀκούω εὖ οἶδα ὅτι ἐκπλήσσω . οὐ ἄν θαυμάζω . ἀλλά οὗτος μέν ἐγώ εἰς αὖθις ἐπί σχολή διηγέομαι · νυνί δέ ὅς ἄρτι σύ ἔρομαι πειράω σαφής λέγω . οὐ γάρ ἐγώ , ὦ ἑταῖρος , ὁ πρότερος ἱκανός διδάσκω ἐρωτάω ὁ ὅσιος ὅστις ποτέ εἰμί , ἀλλά ἐγώ λέγω ὅτι οὗτος τυγχάνω ὅσιος εἰμί ὅς σύ νῦν ποιέω , φόνος ἐπεξέρχομαι ὁ πατήρ . καί ἀληθής γε λέγω , ὦ Σωκράτης . ἴσως . ἀλλά γάρ , ὦ Εὐθύφρων , καί ἄλλος πολύς φημί εἰμί ὅσιος . καί γάρ εἰμί . μιμνῄσκω οὖν ὅτι οὐ οὗτος σύ διακελεύομαι , εἷς τις ἤ δύο ἐγώ διδάσκω ὁ πολύς ὅσιος , ἀλλά ἐκεῖνος αὐτός ὁ εἶδος ἑός πᾶς ὁ ὅσιος ὅσιος εἰμί ; φημί γάρ που εἷς ἰδέα ὁ τε ἀνόσιος ἀνόσιος εἰμί καί ὁ ὅσιος ὅσιος · ἤ οὐ μνημονεύω ; ἐγώ . οὗτος τοίνυν ἐγώ αὐτός διδάσκω ὁ ἰδέα τίς ποτέ εἰμί , ἵνα εἰς ἐκεῖνος ἀποβλέπω καί χράω αὐτός παράδειγμα , ὅς μέν ἄν τοιοῦτος εἰμί ὅς ἄν ἤ σύ ἤ ἄλλος τις πράσσω φημί ὅσιος εἰμί , ὅς δέ ἄν μή τοιοῦτος , μή φημί . ἀλλά εἰ οὕτως βούλομαι , ὦ Σωκράτης , καί οὕτως σύ φράζω . ἀλλά μήν βούλομαι γε .