plato-philosophy.euthyphro 9
ἴθι νυν , ὦ φίλε Εὐθύφρων , δίδαξον καὶ ἐμέ , ἵνα σοφώτερος γένωμαι , τί σοι τεκμήριόν ἐστιν ὡς πάντες θεοὶ ἡγοῦνται ἐκεῖνον ἀδίκως τεθνάναι , ὃς ἂν θητεύων ἀνδροφόνος γενόμενος , συνδεθεὶς ὑπὸ τοῦ δεσπότου τοῦ ἀποθανόντος , φθάσῃ τελευτήσας διὰ τὰ δεσμὰ πρὶν τὸν συνδήσαντα παρὰ τῶν ἐξηγητῶν περὶ αὐτοῦ πυθέσθαι τί χρὴ ποιεῖν , καὶ ὑπὲρ τοῦ τοιούτου δὴ ὀρθῶς ἔχει ἐπεξιέναι καὶ ἐπισκήπτεσθαι φόνου τὸν ὑὸν τῷ πατρί ; ἴθι , περὶ τούτων πειρῶ τί μοι σαφὲς ἐνδείξασθαι ὡς παντὸς μᾶλλον πάντες θεοὶ ἡγοῦνται ὀρθῶς ἔχειν ταύτην τὴν πρᾶξιν · κἄν μοι ἱκανῶς ἐνδείξῃ , ἐγκωμιάζων σε ἐπὶ σοφίᾳ οὐδέποτε παύσομαι . ἀλλʼ ἴσως οὐκ ὀλίγον ἔργον ἐστίν , ὦ Σώκρατες , ἐπεὶ πάνυ γε σαφῶς ἔχοιμι ἂν ἐπιδεῖξαί σοι . μανθάνω · ὅτι σοι δοκῶ τῶν δικαστῶν δυσμαθέστερος εἶναι , ἐπεὶ ἐκείνοις γε ἐνδείξῃ δῆλον ὅτι ὡς ἄδικά τέ ἐστιν καὶ οἱ θεοὶ ἅπαντες τὰ τοιαῦτα μισοῦσιν . πάνυ γε σαφῶς , ὦ Σώκρατες , ἐάνπερ ἀκούωσί γέ μου λέγοντος . ἀλλʼ ἀκούσονται . ἐάνπερ εὖ δοκῇς λέγειν . τόδε δέ σου ἐνενόησα ἅμα λέγοντος καὶ πρὸς ἐμαυτὸν σκοπῶ · εἰ ὅτι μάλιστά με Εὐθύφρων διδάξειεν ὡς οἱ θεοὶ ἅπαντες τὸν τοιοῦτον θάνατον ἡγοῦνται ἄδικον εἶναι , τί μᾶλλον ἐγὼ μεμάθηκα παρʼ Εὐθύφρονος τί ποτʼ ἐστὶν τὸ ὅσιόν τε καὶ τὸ ἀνόσιον ; θεομισὲς μὲν γὰρ τοῦτο τὸ ἔργον , ὡς ἔοικεν , εἴη ἄν . ἀλλὰ γὰρ οὐ τούτῳ ἐφάνη ἄρτι ὡρισμένα τὸ ὅσιον καὶ μή · τὸ γὰρ θεομισὲς ὂν καὶ θεοφιλὲς ἐφάνη . ὥστε τούτου μὲν ἀφίημί σε , ὦ Εὐθύφρων · εἰ βούλει , πάντες αὐτὸ ἡγείσθων θεοὶ ἄδικον καὶ πάντες μισούντων . ἀλλʼ ἆρα τοῦτο ὃ νῦν ἐπανορθούμεθα ἐν τῷ λόγῳ—ὡς ὃ μὲν ἂν πάντες οἱ θεοὶ μισῶσιν ἀνόσιόν ἐστιν , ὃ δʼ ἂν φιλῶσιν , ὅσιον · ὃ δʼ ἂν οἱ μὲν φιλῶσιν οἱ δὲ μισῶσιν , οὐδέτερα ἢ ἀμφότερα—ἆρʼ οὕτω βούλει ἡμῖν ὡρίσθαι νῦν περὶ τοῦ ὁσίου καὶ τοῦ ἀνοσίου ; τί γὰρ κωλύει , ὦ Σώκρατες;γ οὐδὲν ἐμέ γε , ὦ Εὐθύφρων , ἀλλὰ σὺ δὴ τὸ σὸν σκόπει , εἰ τοῦτο ὑποθέμενος οὕτω ῥᾷστά με διδάξεις ὃ ὑπέσχου . ἀλλʼ ἔγωγε φαίην ἂν τοῦτο εἶναι τὸ ὅσιον ὃ ἂν πάντες οἱ θεοὶ φιλῶσιν , καὶ τὸ ἐναντίον , ὃ ἂν πάντες θεοὶ μισῶσιν , ἀνόσιον . οὐκοῦν ἐπισκοπῶμεν αὖ τοῦτο , ὦ Εὐθύφρων , εἰ καλῶς λέγεται , ἢ ἐῶμεν καὶ οὕτω ἡμῶν τε αὐτῶν ἀποδεχώμεθα καὶ τῶν ἄλλων , ἐὰν μόνον φῇ τίς τι ἔχειν οὕτω συγχωροῦντες ἔχειν ; ἢ σκεπτέον τί λέγει ὁ λέγων ; σκεπτέον · οἶμαι μέντοι ἔγωγε τοῦτο νυνὶ καλῶς λέγεσθαι .
Lemmas: ἔρχομαι νυν , ὦ φίλος Εὐθύφρων , διδάσκω καί ἐγώ , ἵνα σοφός γίγνομαι , τίς σύ τεκμήριον εἰμί ὡς πᾶς θεός ἡγέομαι ἐκεῖνος ἄδικος θνῄσκω , ὅς ἄν θητεύω ἀνδροφόνος γίγνομαι , συνδέω ὑπό ὁ δεσπότης ὁ ἀποθνῄσκω , φθάνω τελευτάω διά ὁ δεσμός πρίν ὁ συνδέω παρά ὁ ἐξηγητής περί αὐτός πυνθάνομαι τίς χρή ποιέω , καί ὑπέρ ὁ τοιοῦτος δή ὀρθός ἔχω ἐπεξέρχομαι καί ἐπισκήπτω φόνος ὁ υἱός ὁ πατήρ ; ἔρχομαι , περί οὗτος πειράω τις ἐγώ σαφής ἐνδείκνυμι ὡς πᾶς μάλα πᾶς θεός ἡγέομαι ὀρθός ἔχω οὗτος ὁ πρᾶξις · ἐάν ἐγώ ἱκανός ἐνδείκνυμι , ἐγκωμιάζω σύ ἐπί σοφία οὐδέποτε παύω . ἀλλά ἴσως οὐ ὀλίγος ἔργον εἰμί , ὦ Σωκράτης , ἐπεί πάνυ γε σαφής ἔχω ἄν ἐπιδείκνυμι σύ . μανθάνω · ὅτι σύ δοκέω ὁ δικαστής δυσμαθής εἰμί , ἐπεί ἐκεῖνος γε ἐνδείκνυμι δῆλος ὅτι ὡς ἄδικος τε εἰμί καί ὁ θεός ἅπας ὁ τοιοῦτος μισέω . πάνυ γε σαφής , ὦ Σωκράτης , ἐάν ἀκούω γε ἐγώ λέγω . ἀλλά ἀκούω . ἐάν εὖ δοκέω λέγω . ὅδε δέ σύ ἐννοέω ἅμα λέγω καί πρός ἐμαυτοῦ σκοπέω · εἰ ὅτι μάλα ἐγώ Εὐθύφρων διδάσκω ὡς ὁ θεός ἅπας ὁ τοιοῦτος θάνατος ἡγέομαι ἄδικος εἰμί , τίς μάλα ἐγώ μανθάνω παρά εὐθύφρων τίς ποτέ εἰμί ὁ ὅσιος τε καί ὁ ἀνόσιος ; θεομισής μέν γάρ οὗτος ὁ ἔργον , ὡς ἔοικα , εἰμί ἄν . ἀλλά γάρ οὐ οὗτος φαίνω ἄρτι ὁρίζω ὁ ὅσιος καί μή · ὁ γάρ θεομισής εἰμί καί θεοφιλής φαίνω . ὥστε οὗτος μέν ἀφίημι σύ , ὦ Εὐθύφρων · εἰ βούλομαι , πᾶς αὐτός ἡγέομαι θεός ἄδικος καί πᾶς μισέω . ἀλλά ἆρα οὗτος ὅς νῦν ἐπανορθόω ἐν ὁ λόγῳ—ὡς ὅς μέν ἄν πᾶς ὁ θεός μισέω ἀνόσιος εἰμί , ὅς δέ ἄν φιλέω , ὅσιος · ὅς δέ ἄν ὁ μέν φιλέω ὁ δέ μισέω , οὐδέτερος ἤ ἀμφότερος οὕτως βούλομαι ἐγώ ὁρίζω νῦν περί ὁ ὅσιος καί ὁ ἀνόσιος ; τίς γάρ κωλύω , ὦ Σώκρατες;γ οὐδείς ἐγώ γε , ὦ Εὐθύφρων , ἀλλά σύ δή ὁ σός σκοπέω , εἰ οὗτος ὑποτίθημι οὕτως ῥᾴδιος ἐγώ διδάσκω ὅς ὑπισχνέομαι . ἀλλά ἐγώ φημί ἄν οὗτος εἰμί ὁ ὅσιος ὅς ἄν πᾶς ὁ θεός φιλέω , καί ὁ ἐναντίος , ὅς ἄν πᾶς θεός μισέω , ἀνόσιος . οὐκοῦν ἐπισκοπέω αὖ οὗτος , ὦ Εὐθύφρων , εἰ καλός λέγω , ἤ ἐάω καί οὕτως ἐγώ τε αὐτός ἀποδέχομαι καί ὁ ἄλλος , ἐάν μόνος φημί τίς τις ἔχω οὕτως συγχωρέω ἔχω ; ἤ σκοπέω τίς λέγω ὁ λέγω ; σκοπέω · οἴομαι μέντοι ἐγώ οὗτος νυνί καλός λέγω .