plato-philosophy.euthyphro 5
οὐδὲν γὰρ ἄν μου ὄφελος εἴη , ὦ Σώκρατες , οὐδέ τῳ ἂν διαφέροι Εὐθύφρων τῶν πολλῶν ἀνθρώπων , εἰ μὴ τὰ τοιαῦτα πάντα ἀκριβῶς εἰδείην . ἆρʼ οὖν μοι , ὦ θαυμάσιε Εὐθύφρων , κράτιστόν ἐστι μαθητῇ σῷ γενέσθαι , καὶ πρὸ τῆς γραφῆς τῆς πρὸς Μέλητον αὐτὰ ταῦτα προκαλεῖσθαι αὐτόν , λέγοντα ὅτι ἔγωγε καὶ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ τὰ θεῖα περὶ πολλοῦ ἐποιούμην εἰδέναι , καὶ νῦν ἐπειδή με ἐκεῖνος αὐτοσχεδιάζοντά φησι καὶ καινοτομοῦντα περὶ τῶν θείων ἐξαμαρτάνειν , μαθητὴς δὴ γέγονα σός — καὶ εἰ μέν , ὦ Μέλητε , φαίην ἄν , Εὐθύφρονα ὁμολογεῖς σοφὸν εἶναι τὰ τοιαῦτα , ὀρθῶς νομίζειν καὶ ἐμὲ ἡγοῦ καὶ μὴ δικάζου · εἰ δὲ μή , ἐκείνῳ τῷ διδασκάλῳ λάχε δίκην πρότερον ἢ ἐμοί , ὡς τοὺς πρεσβυτέρους διαφθείροντι ἐμέ τε καὶ τὸν αὑτοῦ πατέρα , ἐμὲ μὲν διδάσκοντι , ἐκεῖνον δὲ νουθετοῦντί τε καὶ κολάζοντι — καὶ ἂν μή μοι πείθηται μηδὲ ἀφίῃ τῆς δίκης ἢ ἀντʼ ἐμοῦ γράφηται σέ , αὐτὰ ταῦτα λέγειν ἐν τῷ δικαστηρίῳ ἃ προυκαλούμην αὐτόν ; ναὶ μὰ Δία , ὦ Σώκρατες , εἰ ἄρα ἐμὲ ἐπιχειρήσειε γράφεσθαι , εὕροιμʼ ἄν , ὡς οἶμαι , ὅπῃ σαθρός ἐστιν , καὶ πολὺ ἂν ἡμῖν πρότερον περὶ ἐκείνου λόγος ἐγένετο ἐν τῷ δικαστηρίῳ ἢ περὶ ἐμοῦ . καὶ ἐγώ τοι , ὦ φίλε ἑταῖρε , ταῦτα γιγνώσκων μαθητὴς ἐπιθυμῶ γενέσθαι σός , εἰδὼς ὅτι καὶ ἄλλος πού τις καὶ ὁ Μέλητος οὗτος σὲ μὲν οὐδὲ δοκεῖ ὁρᾶν , ἐμὲ δὲ οὕτως ὀξέως καὶ ῥᾳδίως κατεῖδεν ὥστε ἀσεβείας ἐγράψατο . νῦν οὖν πρὸς Διὸς λέγε μοι ὃ νυνδὴ σαφῶς εἰδέναι διισχυρίζου , ποῖόν τι τὸ εὐσεβὲς φῂς εἶναι καὶ τὸ ἀσεβὲς καὶ περὶ φόνου καὶ περὶ τῶν ἄλλων ; ἢ οὐ ταὐτόν ἐστιν ἐν πάσῃ πράξει τὸ ὅσιον αὐτὸ αὑτῷ , καὶ τὸ ἀνόσιον αὖ τοῦ μὲν ὁσίου παντὸς ἐναντίον , αὐτὸ δὲ αὑτῷ ὅμοιον καὶ ἔχον μίαν τινὰ ἰδέαν κατὰ τὴν ἀνοσιότητα πᾶν ὅτιπερ ἂν μέλλῃ ἀνόσιον εἶναι ; πάντως δήπου , ὦ Σώκρατες . λέγε δή , τί φῂς εἶναι τὸ ὅσιον καὶ τί τὸ ἀνόσιον ;
Lemmas: οὐδείς γάρ ἄν ἐγώ ὄφελος εἰμί , ὦ Σωκράτης , οὐδέ τις ἄν διαφέρω Εὐθύφρων ὁ πολύς ἄνθρωπος , εἰ μή ὁ τοιοῦτος πᾶς ἀκριβής οἶδα . ἆρα οὖν ἐγώ , ὦ θαυμάσιος Εὐθύφρων , κρατύς εἰμί μαθητής σός γίγνομαι , καί πρό ὁ γραφή ὁ πρός Μέλητος αὐτός οὗτος προκαλέω αὐτός , λέγω ὅτι ἐγώ καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν χρόνος ὁ θεῖος περί πολύς ποιέω οἶδα , καί νῦν ἐπειδή ἐγώ ἐκεῖνος αὐτοσχεδιάζω φημί καί καινοτομέω περί ὁ θεῖος ἐξαμαρτάνω , μαθητής δή γίγνομαι σός — καί εἰ μέν , ὦ μέλω , φημί ἄν , Εὐθύφρων ὁμολογέω σοφός εἰμί ὁ τοιοῦτος , ὀρθός νομίζω καί ἐγώ ἡγέομαι καί μή δικάζω · εἰ δέ μή , ἐκεῖνος ὁ διδάσκαλος λαγχάνω δίκη πρότερος ἤ ἐγώ , ὡς ὁ πρέσβυς διαφθείρω ἐγώ τε καί ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , ἐγώ μέν διδάσκω , ἐκεῖνος δέ νουθετέω τε καί κολάζω — καί ἐάν μή ἐγώ πείθω μηδέ ἀφίημι ὁ δίκη ἤ ἀντί ἐγώ γράφω σύ , αὐτός οὗτος λέγω ἐν ὁ δικαστήριον ὅς προκαλέω αὐτός ; ναί μά Ζεύς , ὦ Σωκράτης , εἰ ἄρα ἐγώ ἐπιχειρέω γράφω , εὑρίσκω ἄν , ὡς οἴομαι , ὅπῃ σαθρός εἰμί , καί πολύς ἄν ἐγώ πρότερος περί ἐκεῖνος λόγος γίγνομαι ἐν ὁ δικαστήριον ἤ περί ἐγώ . καί ἐγώ τοι , ὦ φίλος ἑταῖρος , οὗτος γιγνώσκω μαθητής ἐπιθυμέω γίγνομαι σός , οἶδα ὅτι καί ἄλλος που τις καί ὁ Μέλητος οὗτος σύ μέν οὐδέ δοκέω ὁράω , ἐγώ δέ οὕτως ὀξύς καί ῥᾴδιος καθοράω ὥστε ἀσέβεια γράφω . νῦν οὖν πρός Ζεύς λέγω ἐγώ ὅς νυνδί σαφής οἶδα διϊσχυρίζομαι , ποῖος τις ὁ εὐσεβής φημί εἰμί καί ὁ ἀσεβής καί περί φόνος καί περί ὁ ἄλλος ; ἤ οὐ αὐτός εἰμί ἐν πᾶς πρᾶξις ὁ ὅσιος αὐτός ἑαυτοῦ , καί ὁ ἀνόσιος αὖ ὁ μέν ὅσιος πᾶς ἐναντίος , αὐτός δέ ἑαυτοῦ ὅμοιος καί ἔχω εἷς τις ἰδέα κατά ὁ ἀνοσιότης πᾶς ὅστις ἄν μέλλω ἀνόσιος εἰμί ; πάντως δήπου , ὦ Σωκράτης . λέγω δή , τίς φημί εἰμί ὁ ὅσιος καί τίς ὁ ἀνόσιος ;