plato-philosophy.euthyphro 3
καὶ δὴ καὶ Μέλητος ἴσως πρῶτον μὲν ἡμᾶς ἐκκαθαίρει τοὺς τῶν νέων τὰς βλάστας διαφθείροντας , ὥς φησιν · ἔπειτα μετὰ τοῦτο δῆλον ὅτι τῶν πρεσβυτέρων ἐπιμεληθεὶς πλείστων καὶ μεγίστων ἀγαθῶν αἴτιος τῇ πόλει γενήσεται , ὥς γε τὸ εἰκὸς συμβῆναι ἐκ τοιαύτης ἀρχῆς ἀρξαμένῳ . βουλοίμην ἄν , ὦ Σώκρατες , ἀλλʼ ὀρρωδῶ μὴ τοὐναντίον γένηται · ἀτεχνῶς γάρ μοι δοκεῖ ἀφʼ ἑστίας ἄρχεσθαι κακουργεῖν τὴν πόλιν , ἐπιχειρῶν ἀδικεῖν σέ . καί μοι λέγε , τί καὶ ποιοῦντά σέ φησι διαφθείρειν τοὺς νέους ; ἄτοπα , ὦ θαυμάσιε , ὡς οὕτω γʼ ἀκοῦσαι . φησὶ γάρ με ποιητὴν εἶναι θεῶν , καὶ ὡς καινοὺς ποιοῦντα θεοὺς τοὺς δʼ ἀρχαίους οὐ νομίζοντα ἐγράψατο τούτων αὐτῶν ἕνεκα , ὥς φησιν . μανθάνω , ὦ Σώκρατες · ὅτι δὴ σὺ τὸ δαιμόνιον φῂς σαυτῷ ἑκάστοτε γίγνεσθαι . ὡς οὖν καινοτομοῦντός σου περὶ τὰ θεῖα γέγραπται ταύτην τὴν γραφήν , καὶ ὡς διαβαλῶν δὴ ἔρχεται εἰς τὸ δικαστήριον , εἰδὼς ὅτι εὐδιάβολα τὰ τοιαῦτα πρὸς τοὺς πολλούς . καὶ ἐμοῦ γάρ τοι , ὅταν τι λέγω ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ περὶ τῶν θείων , προλέγων αὐτοῖς τὰ μέλλοντα , καταγελῶσιν ὡς μαινομένου · καίτοι οὐδὲν ὅτι οὐκ ἀληθὲς εἴρηκα ὧν προεῖπον , ἀλλʼ ὅμως φθονοῦσιν ἡμῖν πᾶσι τοῖς τοιούτοις . ἀλλʼ οὐδὲν αὐτῶν χρὴ φροντίζειν , ἀλλʼ ὁμόσε ἰέναι . ὦ φίλε Εὐθύφρων , ἀλλὰ τὸ μὲν καταγελασθῆναι ἴσως οὐδὲν πρᾶγμα . Ἀθηναίοις γάρ τοι , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , οὐ σφόδρα μέλει ἄν τινα δεινὸν οἴωνται εἶναι , μὴ μέντοι διδασκαλικὸν τῆς αὑτοῦ σοφίας · ὃν δʼ ἂν καὶ ἄλλους οἴωνται ποιεῖν τοιούτους , θυμοῦνται , εἴτʼ οὖν φθόνῳ ὡς σὺ λέγεις , εἴτε διʼ ἄλλο τι . τούτου οὖν πέρι ὅπως ποτὲ πρὸς ἐμὲ ἔχουσιν , οὐ πάνυ ἐπιθυμῶ πειραθῆναι . ἴσως γὰρ σὺ μὲν δοκεῖς σπάνιον σεαυτὸν παρέχειν καὶ διδάσκειν οὐκ ἐθέλειν τὴν σεαυτοῦ σοφίαν · ἐγὼ δὲ φοβοῦμαι μὴ ὑπὸ φιλανθρωπίας δοκῶ αὐτοῖς ὅτιπερ ἔχω ἐκκεχυμένως παντὶ ἀνδρὶ λέγειν , οὐ μόνον ἄνευ μισθοῦ , ἀλλὰ καὶ προστιθεὶς ἂν ἡδέως εἴ τίς μου ἐθέλει ἀκούειν . εἰ μὲν οὖν , ὃ νυνδὴ ἔλεγον , μέλλοιέν μου καταγελᾶν ὥσπερ σὺ φῂς σαυτοῦ , οὐδὲν ἂν εἴη ἀηδὲς παίζοντας καὶ γελῶντας ἐν τῷ δικαστηρίῳ διαγαγεῖν · εἰ δὲ σπουδάσονται , τοῦτʼ ἤδη ὅπῃ ἀποβήσεται ἄδηλον πλὴν ὑμῖν τοῖς μάντεσιν . ἀλλʼ ἴσως οὐδὲν ἔσται , ὦ Σώκρατες , πρᾶγμα , ἀλλὰ σύ τε κατὰ νοῦν ἀγωνιῇ τὴν δίκην , οἶμαι δὲ καὶ ἐμὲ τὴν ἐμήν . ἔστιν δὲ δὴ σοί , ὦ Εὐθύφρων , τίς ἡ δίκη ; φεύγεις αὐτὴν ἢ διώκεις ; διώκω . τίνα ;
Lemmas: καί δή καί Μέλητος ἴσως πρότερος μέν ἐγώ ἐκκαθαίρω ὁ ὁ νέος ὁ βλάστη διαφθείρω , ὡς φημί · ἔπειτα μετά οὗτος δῆλος ὅτι ὁ πρέσβυς ἐπιμελέομαι πολύς καί μέγας ἀγαθός αἴτιος ὁ πόλις γίγνομαι , ὡς γε ὁ ἔοικα συμβαίνω ἐκ τοιοῦτος ἀρχή ἄρχω . βούλομαι ἄν , ὦ Σωκράτης , ἀλλά ὀρρωδέω μή ἐναντίος γίγνομαι · ἄτεχνος γάρ ἐγώ δοκέω ἀπό ἑστία ἄρχω κακουργέω ὁ πόλις , ἐπιχειρέω ἀδικέω σύ . καί ἐγώ λέγω , τίς καί ποιέω σύ φημί διαφθείρω ὁ νέος ; ἄτοπος , ὦ θαυμάσιος , ὡς οὕτως γε ἀκούω . φημί γάρ ἐγώ ποιητής εἰμί θεός , καί ὡς καινός ποιέω θεός ὁ δέ ἀρχαῖος οὐ νομίζω γράφω οὗτος αὐτός ἕνεκα , ὡς φημί . μανθάνω , ὦ Σωκράτης · ὅτι δή σύ ὁ δαιμόνιον φημί σεαυτοῦ ἑκάστοτε γίγνομαι . ὡς οὖν καινοτομέω σύ περί ὁ θεῖος γράφω οὗτος ὁ γραφή , καί ὡς διαβάλλω δή ἔρχομαι εἰς ὁ δικαστήριον , οἶδα ὅτι εὐδιάβολος ὁ τοιοῦτος πρός ὁ πολύς . καί ἐγώ γάρ τοι , ὅταν τις λέγω ἐν ὁ ἐκκλησία περί ὁ θεῖος , προλέγω αὐτός ὁ μέλλω , καταγελάω ὡς μαίνομαι · καίτοι οὐδείς ὅστις οὐ ἀληθής λέγω ὅς προλέγω , ἀλλά ὅμως φθονέω ἐγώ πᾶς ὁ τοιοῦτος . ἀλλά οὐδείς αὐτός χρή φροντίζω , ἀλλά ὁμόσε ἔρχομαι . ὦ φίλος Εὐθύφρων , ἀλλά ὁ μέν καταγελάω ἴσως οὐδείς πρᾶγμα . Ἀθηναῖος γάρ τοι , ὡς ἐγώ δοκέω , οὐ σφόδρα μέλω ἐάν τις δεινός οἴομαι εἰμί , μή μέντοι διδασκαλικός ὁ ἑαυτοῦ σοφία · ὅς δέ ἄν καί ἄλλος οἴομαι ποιέω τοιοῦτος , θυμόω , εἴτε οὖν φθόνος ὡς σύ λέγω , εἴτε διά ἄλλος τις . οὗτος οὖν περί ὅπως ποτέ πρός ἐγώ ἔχω , οὐ πάνυ ἐπιθυμέω πειράω . ἴσως γάρ σύ μέν δοκέω σπάνιος σεαυτοῦ παρέχω καί διδάσκω οὐ ἐθέλω ὁ σεαυτοῦ σοφία · ἐγώ δέ φοβέω μή ὑπό φιλανθρωπία δοκέω αὐτός ὅστις ἔχω ἐκκεχυμένως πᾶς ἀνήρ λέγω , οὐ μόνος ἄνευ μισθός , ἀλλά καί προστίθημι ἄν ἡδύς εἰ τίς ἐγώ ἐθέλω ἀκούω . εἰ μέν οὖν , ὅς νυνδί λέγω , μέλλω ἐγώ καταγελάω ὥσπερ σύ φημί σεαυτοῦ , οὐδείς ἄν εἰμί ἀηδής παίζω καί γελάω ἐν ὁ δικαστήριον διάγω · εἰ δέ σπουδάζω , οὗτος ἤδη ὅπῃ ἀποβαίνω ἄδηλος πλήν σύ ὁ μάντις . ἀλλά ἴσως οὐδείς εἰμί , ὦ Σωκράτης , πρᾶγμα , ἀλλά σύ τε κατά νόος ἀγωνίζομαι ὁ δίκη , οἴομαι δέ καί ἐγώ ὁ ἐμός . εἰμί δέ δή σύ , ὦ Εὐθύφρων , τίς ὁ δίκη ; φεύγω αὐτός ἤ διώκω ; διώκω . τίς ;