plato-philosophy.euthyphro 8
ταὐτὰ δέ γε , ὡς σὺ φῄς , οἱ μὲν δίκαια ἡγοῦνται , οἱ δὲ ἄδικα , περὶ ἃ καὶ ἀμφισβητοῦντες στασιάζουσί τε καὶ πολεμοῦσιν ἀλλήλοις · ἆρα οὐχ οὕτω ; οὕτω . ταὔτʼ ἄρα , ὡς ἔοικεν , μισεῖταί τε ὑπὸ τῶν θεῶν καὶ φιλεῖται , καὶ θεομισῆ τε καὶ θεοφιλῆ ταὔτʼ ἂν εἴη . ἔοικεν . καὶ ὅσια ἄρα καὶ ἀνόσια τὰ αὐτὰ ἂν εἴη , ὦ Εὐθύφρων , τούτῳ τῷ λόγῳ . κινδυνεύει . οὐκ ἄρα ὃ ἠρόμην ἀπεκρίνω , ὦ θαυμάσιε . οὐ γὰρ τοῦτό γε ἠρώτων , ὃ τυγχάνει ταὐτὸν ὂν ὅσιόν τε καὶ ἀνόσιον · ὃ δʼ ἂν θεοφιλὲς ᾖ καὶ θεομισές ἐστιν , ὡς ἔοικεν . ὥστε , ὦ Εὐθύφρων , ὃ σὺ νῦν ποιεῖς τὸν πατέρα κολάζων , οὐδὲν θαυμαστὸν εἰ τοῦτο δρῶν τῷ μὲν Διὶ προσφιλὲς ποιεῖς , τῷ δὲ Κρόνῳ καὶ τῷ Οὐρανῷ ἐχθρόν , καὶ τῷ μὲν Ἡφαίστῳ φίλον , τῇ δὲ Ἥρᾳ ἐχθρόν , καὶ εἴ τις ἄλλος τῶν θεῶν ἕτερος ἑτέρῳ διαφέρεται περὶ αὐτοῦ , καὶ ἐκείνοις κατὰ τὰ αὐτά . ἀλλʼ οἶμαι , ὦ Σώκρατες , περί γε τούτου τῶν θεῶν οὐδένα ἕτερον ἑτέρῳ διαφέρεσθαι , ὡς οὐ δεῖ δίκην διδόναι ἐκεῖνον ὃς ἂν ἀδίκως τινὰ ἀποκτείνῃ . τί δέ ; ἀνθρώπων , ὦ Εὐθύφρων , ἤδη τινὸς ἤκουσας ἀμφισβητοῦντος ὡς τὸν ἀδίκως ἀποκτείναντα ἢ ἄλλο ἀδίκως ποιοῦντα ὁτιοῦν οὐ δεῖ δίκην διδόναι ; οὐδὲν μὲν οὖν παύονται ταῦτα ἀμφισβητοῦντες καὶ ἄλλοθι καὶ ἐν τοῖς δικαστηρίοις · ἀδικοῦντες γὰρ πάμπολλα , πάντα ποιοῦσι καὶ λέγουσι φεύγοντες τὴν δίκην . ἦ καὶ ὁμολογοῦσιν , ὦ Εὐθύφρων , ἀδικεῖν , καὶ ὁμολογοῦντες ὅμως οὐ δεῖν φασὶ σφᾶς διδόναι δίκην ; οὐδαμῶς τοῦτό γε . οὐκ ἄρα πᾶν γε ποιοῦσι καὶ λέγουσι · τοῦτο γὰρ οἶμαι οὐ τολμῶσι λέγειν οὐδʼ ἀμφισβητεῖν , ὡς οὐχὶ εἴπερ ἀδικοῦσί γε δοτέον δίκην , ἀλλʼ οἶμαι οὔ φασιν ἀδικεῖν · ἦ γάρ ; ἀληθῆ λέγεις . οὐκ ἄρα ἐκεῖνό γε ἀμφισβητοῦσιν , ὡς οὐ τὸν ἀδικοῦντα δεῖ διδόναι δίκην , ἀλλʼ ἐκεῖνο ἴσως ἀμφισβητοῦσιν , τὸ τίς ἐστιν ὁ ἀδικῶν καὶ τί δρῶν καὶ πότε . ἀληθῆ λέγεις . οὐκοῦν αὐτά γε ταῦτα καὶ οἱ θεοὶ πεπόνθασιν , εἴπερ στασιάζουσι περὶ τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων ὡς ὁ σὸς λόγος , καὶ οἱ μέν φασιν ἀλλήλους ἀδικεῖν , οἱ δὲ οὔ φασιν ; ἐπεὶ ἐκεῖνό γε δήπου , ὦ θαυμάσιε , οὐδεὶς οὔτε θεῶν οὔτε ἀνθρώπων τολμᾷ λέγειν , ὡς οὐ τῷ γε ἀδικοῦντι δοτέον δίκην . ναί , τοῦτο μὲν ἀληθὲς λέγεις , ὦ Σώκρατες , τό γε κεφάλαιον . ἀλλʼ ἕκαστόν γε οἶμαι , ὦ Εὐθύφρων , τῶν πραχθέντων ἀμφισβητοῦσιν οἱ ἀμφισβητοῦντες , καὶ ἄνθρωποι καὶ θεοί , εἴπερ ἀμφισβητοῦσιν θεοί · πράξεώς τινος πέρι διαφερόμενοι οἱ μὲν δικαίως φασὶν αὐτὴν πεπρᾶχθαι , οἱ δὲ ἀδίκως · ἆρʼ οὐχ οὕτω ; πάνυ γε .
Lemmas: αὐτός δέ γε , ὡς σύ φημί , ὁ μέν δίκαιος ἡγέομαι , ὁ δέ ἄδικος , περί ὅς καί ἀμφισβητέω στασιάζω τε καί πολεμέω ἀλλήλων · ἆρα οὐ οὕτως ; οὕτως . αὐτός ἄρα , ὡς ἔοικα , μισέω τε ὑπό ὁ θεός καί φιλέω , καί θεομισής τε καί θεοφιλής αὐτός ἄν εἰμί . ἔοικα . καί ὅσιος ἄρα καί ἀνόσιος ὁ αὐτός ἄν εἰμί , ὦ Εὐθύφρων , οὗτος ὁ λόγος . κινδυνεύω . οὐ ἄρα ὅς ἔρομαι ἀποκρίνω , ὦ θαυμάσιος . οὐ γάρ οὗτος γε ἐρωτάω , ὅς τυγχάνω αὐτός εἰμί ὅσιος τε καί ἀνόσιος · ὅς δέ ἄν θεοφιλής εἰμί καί θεομισής εἰμί , ὡς ἔοικα . ὥστε , ὦ Εὐθύφρων , ὅς σύ νῦν ποιέω ὁ πατήρ κολάζω , οὐδείς θαυμαστός εἰ οὗτος δράω ὁ μέν Ζεύς προσφιλής ποιέω , ὁ δέ Κρόνος καί ὁ οὐρανός ἐχθρός , καί ὁ μέν Ἥφαιστος φίλος , ὁ δέ Ἥρα ἐχθρός , καί εἰ τις ἄλλος ὁ θεός ἕτερος ἕτερος διαφέρω περί αὐτός , καί ἐκεῖνος κατά ὁ αὐτός . ἀλλά οἴομαι , ὦ Σωκράτης , περί γε οὗτος ὁ θεός οὐδείς ἕτερος ἕτερος διαφέρω , ὡς οὐ δέω δίκη δίδωμι ἐκεῖνος ὅς ἄν ἄδικος τις ἀποκτείνω . τίς δέ ; ἄνθρωπος , ὦ Εὐθύφρων , ἤδη τις ἀκούω ἀμφισβητέω ὡς ὁ ἄδικος ἀποκτείνω ἤ ἄλλος ἄδικος ποιέω ὁστισοῦν οὐ δέω δίκη δίδωμι ; οὐδείς μέν οὖν παύω οὗτος ἀμφισβητέω καί ἄλλοθι καί ἐν ὁ δικαστήριον · ἀδικέω γάρ πάμπολυς , πᾶς ποιέω καί λέγω φεύγω ὁ δίκη . ἦ καί ὁμολογέω , ὦ Εὐθύφρων , ἀδικέω , καί ὁμολογέω ὅμως οὐ δέω φημί σφεῖς δίδωμι δίκη ; οὐδαμῶς οὗτος γε . οὐ ἄρα πᾶς γε ποιέω καί λέγω · οὗτος γάρ οἴομαι οὐ τολμάω λέγω οὐδέ ἀμφισβητέω , ὡς οὐ εἴπερ ἀδικέω γε δίδωμι δίκη , ἀλλά οἴομαι οὐ φημί ἀδικέω · ἦ γάρ ; ἀληθής λέγω . οὐ ἄρα ἐκεῖνος γε ἀμφισβητέω , ὡς οὐ ὁ ἀδικέω δέω δίδωμι δίκη , ἀλλά ἐκεῖνος ἴσως ἀμφισβητέω , ὁ τίς εἰμί ὁ ἀδικέω καί τίς δράω καί πότε . ἀληθής λέγω . οὐκοῦν αὐτός γε οὗτος καί ὁ θεός πάσχω , εἴπερ στασιάζω περί ὁ δίκαιος καί ἄδικος ὡς ὁ σός λόγος , καί ὁ μέν φημί ἀλλήλων ἀδικέω , ὁ δέ οὐ φημί ; ἐπεί ἐκεῖνος γε δήπου , ὦ θαυμάσιος , οὐδείς οὔτε θεός οὔτε ἄνθρωπος τολμάω λέγω , ὡς οὐ ὁ γε ἀδικέω δίδωμι δίκη . ναί , οὗτος μέν ἀληθής λέγω , ὦ Σωκράτης , ὁ γε κεφάλαιος . ἀλλά ἕκαστος γε οἴομαι , ὦ Εὐθύφρων , ὁ πράσσω ἀμφισβητέω ὁ ἀμφισβητέω , καί ἄνθρωπος καί θεός , εἴπερ ἀμφισβητέω θεός · πρᾶξις τις περί διαφέρω ὁ μέν δίκαιος φημί αὐτός πράσσω , ὁ δέ ἄδικος · ἆρα οὐ οὕτως ; πάνυ γε .