plato-philosophy.euthydemus 297
πάνυ γε , ἦν δʼ ἐγώ , πάλαι . ἀλλʼ οὐ τοῦτο ἐρωτῶ · ἀλλʼ ὡς ἄδικοί εἰσιν οἱ ἀγαθοί , ποῦ ἐγὼ τοῦτο ἔμαθον ; οὐδαμοῦ , ἔφη ὁ Διονυσόδωρος . οὐκ ἄρα ἐπίσταμαι , ἔφην , τοῦτο ἐγώ . διαφθείρεις , ἔφη , τὸν λόγον , ὁ Εὐθύδημος πρὸς τὸν Διονυσόδωρον , καὶ φανήσεται οὑτοσὶ οὐκ ἐπιστάμενος , καὶ ἐπιστήμων ἅμα ὢν καὶ ἀνεπιστήμων . καὶ ὁ Διονυσόδωρος ἠρυθρίασεν . ἀλλὰ σύ , ἦν δʼ ἐγώ , πῶς λέγεις , ὦ Εὐθύδημε ; οὐ δοκεῖ σοι ὀρθῶς ἁδελφὸς λέγειν ὁ πάντʼ εἰδώς ; ἀδελφὸς γάρ , ἔφη , ἐγώ εἰμι Εὐθυδήμου , ταχὺ ὑπολαβὼν ὁ Διονυσόδωρος ; κἀγὼ εἶπον · ἔασον , ὠγαθέ , ἕως ἂν Εὐθύδημός με διδάξῃ ὡς ἐπίσταμαι τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας ὅτι ἄδικοί εἰσι , καὶ μή μοι φθονήσῃς τοῦ μαθήματος . φεύγεις , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ὁ Διονυσόδωρος , καὶ οὐκ ἐθέλεις ἀποκρίνεσθαι . εἰκότως γʼ , εἶπον ἐγώ · ἥττων γάρ εἰμι καὶ τοῦ ἑτέρου ὑμῶν , ὥστε πολλοῦ δέω μὴ οὐ δύο γε φεύγειν . πολὺ γάρ πού εἰμι φαυλότερος τοῦ Ἡρακλέους , ὃς οὐχ οἷός τε ἦν τῇ τε ὕδρᾳ διαμάχεσθαι , σοφιστρίᾳ οὔσῃ καὶ διὰ τὴν σοφίαν ἀνιείσῃ , εἰ μίαν κεφαλὴν τοῦ λόγου τις ἀποτέμοι , πολλὰς ἀντὶ τῆς μιᾶς , καὶ καρκίνῳ τινὶ ἑτέρῳ σοφιστῇ ἐκ θαλάττης ἀφιγμένῳ , νεωστί , μοι δοκεῖν , καταπεπλευκότι · ὃς ἐπειδὴ αὐτὸν ἐλύπει οὕτως ἐκ τοῦ ἐπʼ ἀριστερὰ λέγων καὶ δάκνων , τὸν Ἰόλεων τὸν ἀδελφιδοῦν βοηθὸν ἐπεκαλέσατο , ὁ δὲ αὐτῷ ἱκανῶς ἐβοήθησεν . ὁ δʼ ἐμὸς Ἰόλεως εἰ ἔλθοι , πλέον ἂν θάτερον ποιήσειεν . ἀπόκριναι δή , ἔφη ὁ Διονυσόδωρος , ὁπότε σοι ταῦτα ὕμνηται · πότερον ὁ Ἰόλεως τοῦ Ἡρακλέους μᾶλλον ἦν ἀδελφιδοῦς ἢ σός ; κράτιστον τοίνυν μοι , ὦ Διονυσόδωρε , ἦν δʼ ἐγώ , ἀποκρίνασθαί σοι . οὐ γὰρ μὴ ἀνῇς ἐρωτῶν , σχεδόν τι ἐγὼ τοῦτʼ εὖ οἶδα , φθονῶν καὶ διακωλύων , ἵνα μὴ διδάξῃ με Εὐθύδημος ἐκεῖνο τὸ σοφόν.—ἀποκρίνου δή , ἔφη.—ἀποκρίνομαι δή , εἶπον , ὅτι τοῦ Ἡρακλέους ἦν ὁ Ἰόλεως ἀδελφιδοῦς , ἐμὸς δʼ , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , οὐδʼ ὁπωστιοῦν . οὐ γὰρ Πατροκλῆς ἦν αὐτῷ πατήρ , ὁ ἐμὸς ἀδελφός , ἀλλὰ παραπλήσιον μὲν τοὔνομα Ἰφικλῆς , ὁ Ἡρακλέους ἀδελφός.—Πατροκλῆς δέ , ἦ δʼ ὅς , σός;—πάνυ γʼ , ἔφην ἐγώ , ὁμομήτριός γε , οὐ μέντοι ὁμοπάτριος.—ἀδελφὸς ἄρα ἐστί σοι καὶ οὐκ ἀδελφός.—οὐχ ὁμοπάτριός γε , ὦ βέλτιστε , ἔφην · ἐκείνου μὲν γὰρ Χαιρέδημος ἦν πατήρ , ἐμὸς δὲ Σωφρονίσκος.—πατὴρ δὲ ἦν , ἔφη , Σωφρονίσκος καὶ Χαιρέδημος ;
Lemmas: πάνυ γε , εἰμί δέ ἐγώ , πάλαι . ἀλλά οὐ οὗτος ἐρωτάω · ἀλλά ὡς ἄδικος εἰμί ὁ ἀγαθός , ποῦ ἐγώ οὗτος μανθάνω ; οὐδαμοῦ , φημί ὁ Διονυσόδωρος . οὐ ἄρα ἐπίσταμαι , φημί , οὗτος ἐγώ . διαφθείρω , φημί , ὁ λόγος , ὁ Εὐθύδημος πρός ὁ Διονυσόδωρος , καί φαίνω οὗτος οὐ ἐπίσταμαι , καί ἐπιστήμων ἅμα εἰμί καί ἀνεπιστήμων . καί ὁ Διονυσόδωρος ἐρυθριάω . ἀλλά σύ , εἰμί δέ ἐγώ , πῶς λέγω , ὦ Εὐθύδημος ; οὐ δοκέω σύ ὀρθός ἀδελφός λέγω ὁ πᾶς οἶδα ; ἀδελφός γάρ , φημί , ἐγώ εἰμί Εὐθύδημος , ταχύς ὑπολαμβάνω ὁ Διονυσόδωρος ; ἐγώ λέγω · ἐάω , ἀγαθός , ἕως ἄν Εὐθύδημος ἐγώ διδάσκω ὡς ἐπίσταμαι ὁ ἀγαθός ἀνήρ ὅτι ἄδικος εἰμί , καί μή ἐγώ φθονέω ὁ μάθημα . φεύγω , φημί , ὦ Σωκράτης , ὁ Διονυσόδωρος , καί οὐ ἐθέλω ἀποκρίνω . ἔοικα γε , λέγω ἐγώ · ἥσσων γάρ εἰμί καί ὁ ἕτερος σύ , ὥστε πολύς δέω μή οὐ δύο γε φεύγω . πολύς γάρ που εἰμί φαῦλος ὁ Ἡρακλῆς , ὅς οὐ οἷος τε εἰμί ὁ τε ὕδρα διαμάχομαι , σοφίστρια εἰμί καί διά ὁ σοφία ἀνίημι , εἰ εἷς κεφαλή ὁ λόγος τις ἀποτέμνω , πολύς ἀντί ὁ εἷς , καί καρκίνος τις ἕτερος σοφιστής ἐκ θάλασσα ἀφικνέομαι , νεωστί , ἐγώ δοκέω , καταπλέω · ὅς ἐπειδή αὐτός λυπέω οὕτως ἐκ ὁ ἐπί ἀριστερός λέγω καί δάκνω , ὁ Ἰόλευς ὁ ἀδελφιδέος βοηθός ἐπικαλέω , ὁ δέ αὐτός ἱκανός βοηθέω . ὁ δέ ἐμός Ἰόλευς εἰ ἔρχομαι , πολύς ἄν ἕτερος ποιέω . ἀποκρίνω δή , φημί ὁ Διονυσόδωρος , ὁπότε σύ οὗτος ὑμνέω · πότερος ὁ Ἰόλευς ὁ Ἡρακλῆς μάλα εἰμί ἀδελφιδέος ἤ σός ; κρατύς τοίνυν ἐγώ , ὦ Διονυσόδωρος , εἰμί δέ ἐγώ , ἀποκρίνω σύ . οὐ γάρ μή ἀνίημι ἐρωτάω , σχεδόν τις ἐγώ οὗτος εὖ οἶδα , φθονέω καί διακωλύω , ἵνα μή διδάσκω ἐγώ Εὐθύδημος ἐκεῖνος ὁ σοφον.—αποκρινω δή , εφη.—αποκρινω δή , λέγω , ὅτι ὁ Ἡρακλῆς εἰμί ὁ Ἰόλευς ἀδελφιδέος , ἐμός δέ , ὡς ἐγώ δοκέω , οὐδέ ὁπωσοῦν . οὐ γάρ Πάτροκλος εἰμί αὐτός πατήρ , ὁ ἐμός ἀδελφός , ἀλλά παραπλήσιος μέν ὄνομα Ἰφικλῆς , ὁ Ἡρακλῆς αδελφος.—πατροκλεις δέ , ἠμί δέ ὅς , σός;—πάνυ γε , φημί ἐγώ , ὁμομήτριος γε , οὐ μέντοι ὁμοπάτριος ἄρα εἰμί σύ καί οὐ ἀδελφός.—οὐχ ὁμοπάτριος γε , ὦ ἀγαθός , φημί · ἐκεῖνος μέν γάρ Χαιρέδημος εἰμί πατήρ , ἐμός δέ Σωφρονίσκος δέ εἰμί , φημί , Σωφρονίσκος καί Χαιρέδημος ;