plato-philosophy.euthydemus 282
ἔτι τοίνυν , ἔφην , τὸ λοιπὸν ἐπισκεψώμεθα . ἐπειδὴ εὐδαίμονες μὲν εἶναι προθυμούμεθα πάντες , ἐφάνημεν δὲ τοιοῦτοι γιγνόμενοι ἐκ τοῦ χρῆσθαί τε τοῖς πράγμασιν καὶ ὀρθῶς χρῆσθαι , τὴν δὲ ὀρθότητα καὶ εὐτυχίαν ἐπιστήμη ἦν ἡ παρέχουσα , δεῖ δή , ὡς ἔοικεν , ἐκ παντὸς τρόπου ἅπαντα ἄνδρα τοῦτο παρασκευάζεσθαι , ὅπως ὡς σοφώτατος ἔσται · ἢ οὔ;—ναί , ἔφη.—καὶ παρὰ πατρός γε δήπου τοῦτο οἰόμενον δεῖν παραλαμβάνειν πολὺ μᾶλλον ἢ χρήματα , καὶ παρʼ ἐπιτρόπων καὶ φίλων τῶν τε ἄλλων καὶ τῶν φασκόντων ἐραστῶν εἶναι , καὶ ξένων καὶ πολιτῶν , δεόμενον καὶ ἱκετεύοντα σοφίας μεταδιδόναι , οὐδὲν αἰσχρόν , ὦ Κλεινία , οὐδὲ νεμεσητὸν ἕνεκα τούτου ὑπηρετεῖν καὶ δουλεύειν καὶ ἐραστῇ καὶ παντὶ ἀνθρώπῳ , ὁτιοῦν ἐθέλοντα ὑπηρετεῖν τῶν καλῶν ὑπηρετημάτων , προθυμούμενον σοφὸν γενέσθαι · ἢ οὐ δοκεῖ σοι , ἔφην ἐγώ , οὕτως;—πάνυ μὲν οὖν εὖ μοι δοκεῖς λέγειν , ἦ δʼ ὅς.—εἰ ἔστι γε , ὦ Κλεινία , ἦν δʼ ἐγώ , ἡ σοφία διδακτόν , ἀλλὰ μὴ ἀπὸ ταὐτομάτου παραγίγνεται τοῖς ἀνθρώποις · τοῦτο γὰρ ἡμῖν ἔτι ἄσκεπτον καὶ οὔπω διωμολογημένον ἐμοί τε καὶ σοί.—ἀλλʼ ἔμοιγε , ἔφη , ὦ Σώκρατες , διδακτὸν εἶναι δοκεῖ.—καὶ ἐγὼ ἡσθεὶς εἶπον · ἦ καλῶς λέγεις , ὦ ἄριστε ἀνδρῶν , καὶ εὖ ἐποίησας ἀπαλλάξας με σκέψεως πολλῆς περὶ τούτου αὐτοῦ , πότερον διδακτὸν ἢ οὐ διδακτὸν ἡ σοφία . νῦν οὖν ἐπειδή σοι καὶ διδακτὸν δοκεῖ καὶ μόνον τῶν ὄντων εὐδαίμονα καὶ εὐτυχῆ ποιεῖν τὸν ἄνθρωπον , ἄλλο τι ἢ φαίης ἂν ἀναγκαῖον εἶναι φιλοσοφεῖν καὶ αὐτὸς ἐν νῷ ἔχεις αὐτὸ ποιεῖν;—πάνυ μὲν οὖν , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ὡς οἷόν τε μάλιστα . κἀγὼ ταῦτα ἅσμενος ἀκούσας , τὸ μὲν ἐμόν , ἔφην , παράδειγμα , ὦ Διονυσόδωρέ τε καὶ Εὐθύδημε , οἵων ἐπιθυμῶ τῶν προτρεπτικῶν λόγων εἶναι , τοιοῦτον , ἰδιωτικὸν ἴσως καὶ μόλις διὰ μακρῶν λεγόμενον · σφῷν δὲ ὁπότερος βούλεται , ταὐτὸν τοῦτο τέχνῃ πράττων ἐπιδειξάτω ἡμῖν . εἰ δὲ μὴ τοῦτο βούλεσθον , ὅθεν ἐγὼ ἀπέλιπον , τὸ ἑξῆς ἐπιδείξατον τῷ μειρακίῳ , πότερον πᾶσαν ἐπιστήμην δεῖ αὐτὸν κτᾶσθαι , ἢ ἔστι τις μία ἣν δεῖ λαβόντα εὐδαιμονεῖν τε καὶ ἀγαθὸν ἄνδρα εἶναι , καὶ τίς αὕτη . ὡς γὰρ ἔλεγον ἀρχόμενος , περὶ πολλοῦ ἡμῖν τυγχάνει ὂν τόνδε τὸν νεανίσκον σοφόν τε καὶ ἀγαθὸν γενέσθαι .
Lemmas: ἔτι τοίνυν , φημί , ὁ λοιπός ἐπισκοπέω . ἐπειδή εὐδαίμων μέν εἰμί προθυμέομαι πᾶς , φαίνω δέ τοιοῦτος γίγνομαι ἐκ ὁ χράω τε ὁ πρᾶγμα καί ὀρθός χράω , ὁ δέ ὀρθότης καί εὐτυχία ἐπιστήμη εἰμί ὁ παρέχω , δέω δή , ὡς ἔοικα , ἐκ πᾶς τρόπος ἅπας ἀνήρ οὗτος παρασκευάζω , ὅπως ὡς σοφός εἰμί · ἤ οὔ;—ναί , ἐφίημι παρά πατήρ γε δήπου οὗτος οἴομαι δέω παραλαμβάνω πολύς μάλα ἤ χρῆμα , καί παρά ἐπίτροπος καί φίλος ὁ τε ἄλλος καί ὁ φάσκω ἐραστής εἰμί , καί ξένος καί πολίτης , δέω καί ἱκετεύω σοφία μεταδίδωμι , οὐδείς αἰσχρός , ὦ Κλεινίας , οὐδέ νεμεσητός ἕνεκα οὗτος ὑπηρετέω καί δουλεύω καί ἐραστής καί πᾶς ἄνθρωπος , ὁστισοῦν ἐθέλω ὑπηρετέω ὁ καλός ὑπηρέτημα , προθυμέομαι σοφός γίγνομαι · ἤ οὐ δοκέω σύ , φημί ἐγώ , οὕτως;—πάνυ μέν οὖν εὖ ἐγώ δοκέω λέγω , ἠμί δέ ὅς εἰμί γε , ὦ Κλεινίας , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ σοφία διδακτός , ἀλλά μή ἀπό αὐτόματος παραγίγνομαι ὁ ἄνθρωπος · οὗτος γάρ ἐγώ ἔτι ἄσκεπτος καί οὔπω διομολογέω ἐγώ τε καί σοί.—ἀλλʼ ἐγώ , φημί , ὦ Σωκράτης , διδακτός εἰμί δοκέω ἐγώ ἥδομαι λέγω · ἦ καλός λέγω , ὦ ἀγαθός ἀνήρ , καί εὖ ποιέω ἀπαλλάσσω ἐγώ σκέψις πολύς περί οὗτος αὐτός , πότερος διδακτός ἤ οὐ διδακτός ὁ σοφία . νῦν οὖν ἐπειδή σύ καί διδακτός δοκέω καί μόνος ὁ εἰμί εὐδαίμων καί εὐτυχής ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ἄλλος τις ἤ φημί ἄν ἀναγκαῖος εἰμί φιλοσοφέω καί αὐτός ἐν νόος ἔχω αὐτός ποιεῖν;—πάνυ μέν οὖν , φημί , ὦ Σωκράτης , ὡς οἷος τε μάλα . ἐγώ οὗτος ἄσμενος ἀκούω , ὁ μέν ἐμός , φημί , παράδειγμα , ὦ Διονυσόδωρος τε καί Εὐθύδημος , οἷος ἐπιθυμέω ὁ προτρεπτικός λόγος εἰμί , τοιοῦτος , ἰδιωτικός ἴσως καί μόλις διά μακρός λέγω · σύ δέ ὁπότερος βούλομαι , αὐτός οὗτος τέχνη πράσσω ἐπιδείκνυμι ἐγώ . εἰ δέ μή οὗτος βούλομαι , ὅθεν ἐγώ ἀπολείπω , ὁ ἑξῆς ἐπιδείκνυμι ὁ μειράκιον , πότερος πᾶς ἐπιστήμη δέω αὐτός κτάομαι , ἤ εἰμί τις εἷς ὅς δέω λαμβάνω εὐδαιμονέω τε καί ἀγαθός ἀνήρ εἰμί , καί τίς οὗτος . ὡς γάρ λέγω ἄρχω , περί πολύς ἐγώ τυγχάνω εἰμί ὅδε ὁ νεανίσκος σοφός τε καί ἀγαθός γίγνομαι .