plato-philosophy.euthydemus 293
ἔγωγε οὖν καὶ αὐτός , ὦ Κρίτων , ἐπειδὴ ἐν ταύτῃ τῇ ἀπορίᾳ ἐνεπεπτώκη , πᾶσαν ἤδη φωνὴν ἠφίειν , δεόμενος τοῖν ξένοιν ὥσπερ Διοσκούρων ἐπικαλούμενος σῶσαι ἡμᾶς , ἐμέ τε καὶ τὸ μειράκιον , ἐκ τῆς τρικυμίας τοῦ λόγου , καὶ παντὶ τρόπῳ σπουδάσαι , καὶ σπουδάσαντας ἐπιδεῖξαι τίς ποτʼ ἐστὶν ἡ ἐπιστήμη ἧς τυχόντες ἂν καλῶς τὸν ἐπίλοιπον βίον διέλθοιμεν . τί οὖν ; ἠθέλησέν τι ὑμῖν ἐπιδεῖξαι ὁ Εὐθύδημος ; πῶς γὰρ οὔ ; καὶ ἤρξατό γε , ὦ ἑταῖρε , πάνυ μεγαλοφρόνως τοῦ λόγου ὧδε — πότερον δή σε , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ταύτην τὴν ἐπιστήμην , περὶ ἣν πάλαι ἀπορεῖτε , διδάξω , ἢ ἐπιδείξω ἔχοντα ; ὦ μακάριε , ἦν δʼ ἐγώ , ἔστι δὲ ἐπὶ σοὶ τοῦτο ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . ἐπίδειξον τοίνυν με νὴ Δίʼ , ἔφην ἐγώ , ἔχοντα · πολὺ γὰρ ῥᾷον ἢ μανθάνειν τηλικόνδε ἄνδρα . φέρε δή μοι ἀπόκριναι , ἔφη · ἔστιν ὅτι ἐπίστασαι;—πάνυ γε , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ πολλά , σμικρά γε.—ἀρκεῖ , ἔφη . ἆρʼ οὖν δοκεῖς οἷόν τέ τι τῶν ὄντων τοῦτο ὃ τυγχάνει ὄν , αὐτὸ τοῦτο μὴ εἶναι;—ἀλλὰ μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε.—οὐκοῦν σύ , ἔφη , ἐπίστασαί τι;—ἔγωγε.—οὐκοῦν ἐπιστήμων εἶ , εἴπερ ἐπίστασαι;—πάνυ γε , τούτου γε αὐτοῦ.—οὐδὲν διαφέρει · ἀλλʼ οὐκ ἀνάγκη σε ἔχει πάντα ἐπίστασθαι ἐπιστήμονά γε ὄντα;—μὰ Δίʼ , ἔφην ἐγώ · ἐπεὶ πολλὰ ἄλλʼ οὐκ ἐπίσταμαι.—οὐκοῦν εἴ τι μὴ ἐπίστασαι , οὐκ ἐπιστήμων εἶ.—ἐκείνου γε , ὦ φίλε , ἦν δʼ ἐγώ.—ἧττον οὖν τι , ἔφη , οὐκ ἐπιστήμων εἶ ; ἄρτι δὲ ἐπιστήμων ἔφησθα εἶναι · καὶ οὕτως τυγχάνεις ὢν αὐτὸς οὗτος ὃς εἶ , καὶ αὖ πάλιν οὐκ εἶ , κατὰ ταὐτὰ ἅμα . εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ , Εὐθύδημε · τὸ γὰρ λεγόμενον , καλὰ δὴ παταγεῖς · πῶς οὖν ἐπίσταμαι ἐκείνην τὴν ἐπιστήμην ἣν ἐζητοῦμεν ; ὡς δὴ τοῦτο ἀδύνατόν ἐστιν τὸ αὐτὸ εἶναί τε καὶ μή , εἴπερ ἓν ἐπίσταμαι , ἅπαντα ἐπίσταμαι—οὐ γὰρ ἂν εἴην ἐπιστήμων τε καὶ ἀνεπιστήμων ἅμα—ἐπεὶ δὲ πάντα ἐπίσταμαι , κἀκείνην δὴ τὴν ἐπιστήμην ἔχω · ἆρα οὕτως λέγεις , καὶ τοῦτό ἐστιν τὸ σοφόν ; αὐτὸς σαυτόν γε δὴ ἐξελέγχεις , ἔφη , ὦ Σώκρατες . τί δέ , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Εὐθύδημε , σὺ οὐ πέπονθας τοῦτο τὸ αὐτὸ πάθος ; ἐγὼ γάρ τοι μετὰ σοῦ ὁτιοῦν ἂν πάσχων καὶ μετὰ Διονυσοδώρου τοῦδε , φίλης κεφαλῆς , οὐκ ἂν πάνυ ἀγανακτοίην . εἰπέ μοι , σφὼ οὐχὶ τὰ μὲν ἐπίστασθον τῶν ὄντων , τὰ δὲ οὐκ ἐπίστασθον ; ἥκιστά γε , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ὁ Διονυσόδωρος . πῶς λέγετον ; ἔφην ἐγώ · ἀλλʼ οὐδὲν ἄρα ἐπίστασθον ; καὶ μάλα , ἦ δʼ ὅς .
Lemmas: ἐγώ οὖν καί αὐτός , ὦ Κρίτων , ἐπειδή ἐν οὗτος ὁ ἀπορία ἐμπίπτω , πᾶς ἤδη φωνή ἀφίημι , δέω ὁ ξένος ὥσπερ Διόσκοροι ἐπικαλέω σῴζω ἐγώ , ἐγώ τε καί ὁ μειράκιον , ἐκ ὁ τρικυμία ὁ λόγος , καί πᾶς τρόπος σπουδάζω , καί σπουδάζω ἐπιδείκνυμι τίς ποτέ εἰμί ὁ ἐπιστήμη ὅς τυγχάνω ἄν καλός ὁ ἐπίλοιπος βίος διέρχομαι . τίς οὖν ; ἐθέλω τις σύ ἐπιδείκνυμι ὁ Εὐθύδημος ; πῶς γάρ οὐ ; καί ἄρχω γε , ὦ ἑταῖρος , πάνυ μεγαλόφρων ὁ λόγος ὧδε — πότερος δή σύ , φημί , ὦ Σωκράτης , οὗτος ὁ ἐπιστήμη , περί ὅς πάλαι ἀπορέω , διδάσκω , ἤ ἐπιδείκνυμι ἔχω ; ὦ μακάριος , εἰμί δέ ἐγώ , εἰμί δέ ἐπί σύ οὗτος ; πάνυ μέν οὖν , φημί . ἐπιδείκνυμι τοίνυν ἐγώ νή Ζεύς , φημί ἐγώ , ἔχω · πολύς γάρ ῥᾴδιος ἤ μανθάνω τηλικόσδε ἀνήρ . φέρω δή ἐγώ ἀποκρίνω , φημί · εἰμί ὅτι ἐπίστασαι;—πάνυ γε , εἰμί δέ ἐγώ , καί πολύς , μικρός ἀγείρω , φημί . ἆρα οὖν δοκέω οἷος τε τις ὁ εἰμί οὗτος ὅς τυγχάνω εἰμί , αὐτός οὗτος μή εἶναι;—ἀλλὰ μά Ζεύς οὐ εγωγε.—ουκεω σύ , φημί , ἐπίσταμαι τι;—εγωγε.—ουκεω ἐπιστήμων εἰμί , εἴπερ ἐπίστασαι;—πάνυ γε , οὗτος γε αὐτοῦ.—οὐδὲν διαφέρω · ἀλλά οὐ ἀνάγκη σύ ἔχω πᾶς ἐπίσταμαι ἐπιστήμων γε ὄντα;—μὰ Ζεύς , φημί ἐγώ · ἐπεί πολύς ἄλλος οὐ επισταμαι.—ουκεω εἰ τις μή ἐπίσταμαι , οὐ ἐπιστήμων ει.—εκεινοος γε , ὦ φίλος , εἰμί δέ ἐγώ οὖν τις , φημί , οὐ ἐπιστήμων εἰμί ; ἄρτι δέ ἐπιστήμων φημί εἰμί · καί οὕτως τυγχάνω εἰμί αὐτός οὗτος ὅς εἰμί , καί αὖ πάλιν οὐ εἰμί , κατά αὐτός ἅμα . εἰμί , εἰμί δέ ἐγώ , Εὐθύδημος · ὁ γάρ λέγω , καλός δή παταγέω · πῶς οὖν ἐπίσταμαι ἐκεῖνος ὁ ἐπιστήμη ὅς ζητέω ; ὡς δή οὗτος ἀδύνατος εἰμί ὁ αὐτός εἰμί τε καί μή , εἴπερ εἷς ἐπίσταμαι , ἅπας ἐπίσταμαι—οὐ γάρ ἄν εἰμί ἐπιστήμων τε καί ἀνεπιστήμων ἅμα—ἐπεὶ δέ πᾶς ἐπίσταμαι , ἐκεῖνος δή ὁ ἐπιστήμη ἔχω · ἆρα οὕτως λέγω , καί οὗτος εἰμί ὁ σοφός ; αὐτός σεαυτοῦ γε δή ἐξελέγχω , φημί , ὦ Σωκράτης . τίς δέ , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Εὐθύδημος , σύ οὐ πάσχω οὗτος ὁ αὐτός πάθος ; ἐγώ γάρ τοι μετά σύ ὁστισοῦν ἄν πάσχω καί μετά Διονυσόδωρος ὅδε , φίλος κεφαλή , οὐ ἄν πάνυ ἀγανακτέω . λέγω ἐγώ , σύ οὐ ὁ μέν ἐφίστημι ὁ εἰμί , ὁ δέ οὐ ἐφίστημι ; ἦκα γε , φημί , ὦ Σωκράτης , ὁ Διονυσόδωρος . πῶς λέγω ; φημί ἐγώ · ἀλλά οὐδείς ἄρα ἐφίστημι ; καί μάλα , ἠμί δέ ὅς .