plato-philosophy.euthydemus 300
πότερον δὲ ὁρῶσιν , ἔφη ὁ Εὐθύδημος , καὶ Σκύθαι τε καὶ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι τὰ δυνατὰ ὁρᾶν ἢ τὰ ἀδύνατα;—τὰ δυνατὰ δήπου.—οὐκοῦν καὶ σύ , ἔφη;—κἀγώ.—ὁρᾷς οὖν τὰ ἡμέτερα ἱμάτια;—ναί.—δυνατὰ οὖν ὁρᾶν ἐστὶν ταῦτα.—ὑπερφυῶς , ἔφη ὁ Κτήσιππος.—τί δέ ; ἦ δʼ ὅς.—μηδέν . σὺ δὲ ἴσως οὐκ οἴει αὐτὰ ὁρᾶν · οὕτως ἡδὺς εἶ . ἀλλά μοι δοκεῖς , Εὐθύδημε , οὐ καθεύδων ἐπικεκοιμῆσθαι καί , εἰ οἷόν τε λέγοντα μηδὲν λέγειν , καὶ σὺ τοῦτο ποιεῖν . ἦ γὰρ οὐχ οἷόν τʼ , ἔφη ὁ Διονυσόδωρος , σιγῶντα λέγειν;—οὐδʼ ὁπωστιοῦν , ἦ δʼ ὃς ὁ Κτήσιππος.—ἆρʼ οὐδὲ λέγοντα σιγᾶν;—ἔτι ἧττον , ἔφη.—ὅταν οὖν λίθους λέγῃς καὶ ξύλα καὶ σιδήρια , οὐ σιγῶντα λέγεις;—οὔκουν εἴ γε ἐγώ , ἔφη , παρέρχομαι ἐν τοῖς χαλκείοις , ἀλλὰ φθεγγόμενα καὶ βοῶντα μέγιστον τὰ σιδήρια λέγεται , ἐάν τις ἅψηται · ὥστε τοῦτο μὲν ὑπὸ σοφίας ἔλαθες οὐδὲν εἰπών . ἀλλʼ ἔτι μοι τὸ ἕτερον ἐπιδείξατον , ὅπως αὖ ἔστιν λέγοντα σιγᾶν . καί μοι ἐδόκει ὑπεραγωνιᾶν ὁ Κτήσιππος διὰ τὰ παιδικά . ὅταν σιγᾷς , ἔφη ὁ Εὐθύδημος , οὐ πάντα σιγᾷς;—ἔγωγε , ἦ δʼ ὅς.—οὐκοῦν καὶ τὰ λέγοντα σιγᾷς , εἴπερ τῶν ἁπάντων ἐστὶν . — τί δέ ; ἔφη ὁ Κτήσιππος , οὐ σιγᾷ πάντα;—οὐ δήπου , ἔφη ὁ Εὐθύδημος.—ἀλλʼ ἄρα , ὦ βέλτιστε , λέγει τὰ πάντα;—τά γε δήπου λέγοντα.—ἀλλά , ἦ δʼ ὅς , οὐ τοῦτο ἐρωτῶ , ἀλλὰ τὰ πάντα σιγᾷ ἢ λέγει ; οὐδέτερα καὶ ἀμφότερα , ἔφη ὑφαρπάσας ὁ Διονυσόδωρος · εὖ γὰρ οἶδα ὅτι τῇ ἀποκρίσει οὐχ ἕξεις ὅτι χρῇ . καὶ ὁ Κτήσιππος , ὥσπερ εἰώθει , μέγα πάνυ ἀνακαγχάσας , ὦ Εὐθύδημε , ἔφη , ὁ ἀδελφός σου ἐξημφοτέρικεν τὸν λόγον , καὶ ἀπόλωλέ τε καὶ ἥττηται . καὶ ὁ Κλεινίας πάνυ ἥσθη καὶ ἐγέλασεν , ὥστε ὁ Κτήσιππος ἐγένετο πλεῖον ἢ δεκαπλάσιος . ὁ δέ μοι δοκεῖ ἅτε πανοῦργος ὤν , ὁ Κτήσιππος , παρʼ αὐτῶν τούτων αὐτὰ ταῦτα παρηκηκόει · οὐ γάρ ἐστιν ἄλλων τοιαύτη σοφία τῶν νῦν ἀνθρώπων . κἀγὼ εἶπον · τί γελᾷς , ὦ Κλεινία , ἐπὶ σπουδαίοις οὕτω πράγμασιν καὶ καλοῖς ; σὺ γὰρ ἤδη τι πώποτʼ εἶδες , ὦ Σώκρατες , καλὸν πρᾶγμα ; ἔφη ὁ Διονυσόδωρος . ἔγωγε , ἔφην , καὶ πολλά γε , ὦ Διονυσόδωρε .
Lemmas: πότερος δέ ὁράω , φημί ὁ Εὐθύδημος , καί Σκύθης τε καί ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὁ δυνατός ὁράω ἤ ὁ ἀδύνατος δυνατός δηπου.—ουκεω καί σύ , ὁράω οὖν ὁ ἡμέτερος ἱμάτια;—ναί.—δυνατὰ οὖν ὁράω εἰμί ταῦτα.—ὑπερφυῶς , φημί ὁ Κτήσιππος δέ ; ἠμί δέ ὅς.—μηδέν . σύ δέ ἴσως οὐ οἴομαι αὐτός ὁράω · οὕτως ἡδύς εἰμί . ἀλλά ἐγώ δοκέω , Εὐθύδημος , οὐ καθεύδω ἐπικοιμάομαι καί , εἰ οἷος τε λέγω μηδείς λέγω , καί σύ οὗτος ποιέω . ἦ γάρ οὐ οἷος τε , φημί ὁ Διονυσόδωρος , σιγάω λέγειν;—οὐδʼ ὁπωσοῦν , ἠμί δέ ὅς ὁ Κτήσιππος οὐδέ λέγω σιγάω ἥσσων , ὁράω οὖν λίθος λέγω καί ξύλον καί σιδήριον , οὐ σιγάω λεγεις;—ουκεω εἰ γε ἐγώ , φημί , παρέρχομαι ἐν ὁ χαλκεῖον , ἀλλά φθέγγομαι καί βοάω μέγας ὁ σιδήριον λέγω , ἐάν τις ἅπτω · ὥστε οὗτος μέν ὑπό σοφία λανθάνω οὐδείς λέγω . ἀλλά ἔτι ἐγώ ὁ ἕτερος ἐπιδείκνυμι , ὅπως αὖ εἰμί λέγω σιγάω . καί ἐγώ δοκέω ὑπεραγωνιάω ὁ Κτήσιππος διά ὁ παιδικός . ὅταν σιγάω , φημί ὁ Εὐθύδημος , οὐ πᾶς σιγᾷς;—ἔγωγε , ἠμί δέ ος.—ουκεω καί ὁ λέγω σιγάω , εἴπερ ὁ ἅπας εἰμί . — τίς δέ ; φημί ὁ Κτήσιππος , οὐ σιγάω πάντα;—οὐ δήπου , φημί ὁ Εὐθύδημος ἄρα , ὦ ἀγαθός , λέγω ὁ πάντα;—τά γε δήπου λέγοντα.—ἀλλά , ἠμί δέ ὅς , οὐ οὗτος ἐρωτάω , ἀλλά ὁ πᾶς σιγάω ἤ λέγω ; οὐδέτερος καί ἀμφότερος , φημί ὑφαρπάζω ὁ Διονυσόδωρος · εὖ γάρ οἶδα ὅτι ὁ ἀπόκρισις οὐ ἔχω ὅτι χράω . καί ὁ Κτήσιππος , ὥσπερ εἴωθα , μέγας πάνυ ἀνακαγχάζω , ὦ Εὐθύδημος , φημί , ὁ ἀδελφός σύ ἐξαμφοτερίζω ὁ λόγος , καί ἀπόλλυμι τε καί ἡσσάομαι . καί ὁ Κλεινίας πάνυ ἥδομαι καί γελάω , ὥστε ὁ Κτήσιππος γίγνομαι πολύς ἤ δεκαπλάσιος . ὁ δέ ἐγώ δοκέω ἅτε πάνουργος εἰμί , ὁ Κτήσιππος , παρά αὐτός οὗτος αὐτός οὗτος παρακούω · οὐ γάρ εἰμί ἄλλος τοιοῦτος σοφία ὁ νῦν ἄνθρωπος . ἐγώ λέγω · τίς γελάω , ὦ Κλεινίας , ἐπί σπουδαῖος οὕτως πρᾶγμα καί καλός ; σύ γάρ ἤδη τις πώποτε ὁράω , ὦ Σωκράτης , καλός πρᾶγμα ; φημί ὁ Διονυσόδωρος . ἐγώ , φημί , καί πολύς γε , ὦ Διονυσόδωρος .