plato-philosophy.euthydemus 287
ὅρα δέ · εἰ γὰρ μήτε ψεύδεσθαι ἔστιν μήτε ψευδῆ δοξάζειν μήτε ἀμαθῆ εἶναι , ἄλλο τι οὐδʼ ἐξαμαρτάνειν ἔστιν , ὅταν τίς τι πράττη ; πράττοντα γὰρ οὐκ ἔστιν ἁμαρτάνειν τούτου ὃ πράττει · οὐχ οὕτω λέγετε ; πάνυ γʼ , ἔφη . τοῦτό ἐστιν ἤδη , ἦν δʼ ἐγώ , τὸ φορτικὸν ἐρώτημα . εἰ γὰρ μὴ ἁμαρτάνομεν μήτε πράττοντες μήτε λέγοντες μήτε διανοούμενοι , ὑμεῖς , ὦ πρὸς Διός , εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει , τίνος διδάσκαλοι ἥκετε ; ἢ οὐκ ἄρτι ἔφατε ἀρετὴν κάλλιστʼ ἂν παραδοῦναι ἀνθρώπων τῷ ἐθέλοντι μανθάνειν ; εἶτʼ , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ὁ Διονυσόδωρος ὑπολαβών , οὕτως εἶ Κρόνος , ὥστε ἃ τὸ πρῶτον εἴπομεν νῦν ἀναμιμνῄσκῃ , καὶ εἴ τι πέρυσιν εἶπον , νῦν ἀναμνησθήσῃ , τοῖς δʼ ἐν τῷ παρόντι λεγομένοις οὐχ ἕξεις ὅτι χρῇ ; καὶ γάρ , ἔφην ἐγώ , χαλεποί εἰσιν πάνυ—εἰκότως · παρὰ σοφῶν γὰρ λέγονται—ἐπεὶ καὶ τούτῳ τῷ τελευταίῳ παγχάλεπον χρήσασθαί ἐστιν , ᾧ λέγεις . τὸ γὰρ οὐκ ἔχω ὅτι χρῶμαι τί ποτε λέγεις , ὦ Διονυσόδωρε ; ἢ δῆλον ὅτι ὡς οὐκ ἔχω ἐξελέγξαι αὐτόν ; ἐπεὶ εἰπέ , τί σοι ἄλλο νοεῖ τοῦτο τὸ ῥῆμα , τὸ οὐκ ἔχω ὅτι χρήσωμαι τοῖς λόγοις ; ἀλλʼ ὃ σὺ λέγεις , ἔφη , ἐπεὶ ἀπόκριναι . πρὶν σὲ ἀποκρίνασθαι , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Διονυσόδωρε ; οὐκ ἀποκρίνῃ ; ἔφη . ἦ καὶ δίκαιον ; δίκαιον μέντοι , ἔφη . κατὰ τίνα λόγον ; ἦν δʼ ἐγώ · ἢ δῆλον ὅτι κατὰ τόνδε , ὅτι σὺ νῦν πάσσοφός τις ἡμῖν ἀφῖξαι περὶ λόγους , καὶ οἶσθα ὅτε δεῖ ἀποκρίνασθαι καὶ ὅτε μή ; καὶ νῦν οὐδʼ ἂν ὁτιοῦν ἀποκρίνῃ , ἅτε γιγνώσκων ὅτι οὐ δεῖ ; λαλεῖς , ἔφη , ἀμελήσας ἀποκρίνασθαι · ἀλλʼ , ὠγαθέ , πείθου καὶ ἀποκρίνου , ἐπειδὴ καὶ ὁμολογεῖς με σοφὸν εἶναι . πειστέον τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ ἀνάγκη , ὡς ἔοικεν · σὺ γὰρ ἄρχεις . ἀλλʼ ἐρώτα . πότερον οὖν ψυχὴν ἔχοντα νοεῖ τὰ νοοῦντα , ἢ καὶ τὰ ἄψυχα ; τὰ ψυχὴν ἔχοντα . οἶσθα οὖν τι , ἔφη , ῥῆμα ψυχὴν ἔχον ; μὰ Δία οὐκ ἔγωγε . τί οὖν ἄρτι ἤρου ὅτι μοι νοοῖ τὸ ῥῆμα ; τί ἄλλο γε , ἦν δʼ ἐγώ , ἢ ἐξήμαρτον διὰ τὴν βλακείαν ; ἢ οὐκ ἐξήμαρτον ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὀρθῶς εἶπον , εἰπὼν ὅτι νοεῖ τὰ ῥήματα ; πότερα φῂς ἐξαμαρτάνειν με ἢ οὔ ;
Lemmas: ὁράω δέ · εἰ γάρ μήτε ψεύδω εἰμί μήτε ψευδής δοξάζω μήτε ἀμαθής εἰμί , ἄλλος τις οὐδέ ἐξαμαρτάνω εἰμί , ὅταν τίς τις πράττω ; πράσσω γάρ οὐ εἰμί ἁμαρτάνω οὗτος ὅς πράσσω · οὐ οὕτως λέγω ; πάνυ γε , φημί . οὗτος εἰμί ἤδη , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ φορτικός ἐρώτημα . εἰ γάρ μή ἁμαρτάνω μήτε πράσσω μήτε λέγω μήτε διανοέω , σύ , ὦ πρός Ζεύς , εἰ οὗτος οὕτως ἔχω , τίς διδάσκαλος ἥκω ; ἤ οὐ ἄρτι φημί ἀρετή καλός ἄν παραδίδωμι ἄνθρωπος ὁ ἐθέλω μανθάνω ; εἶτα , φημί , ὦ Σωκράτης , ὁ Διονυσόδωρος ὑπολαμβάνω , οὕτως εἰμί Κρόνος , ὥστε ὅς ὁ πρῶτος λέγω νῦν ἀναμιμνῄσκω , καί εἰ τις πέρυσι λέγω , νῦν ἀναμιμνῄσκω , ὁ δέ ἐν ὁ πάρειμι λέγω οὐ ἔχω ὅτι χράω ; καί γάρ , φημί ἐγώ , χαλεπός εἰμί πανυ—εικοος · παρά σοφός γάρ λέγονται—ἐπεὶ καί οὗτος ὁ τελευταῖος παγχάλεπος χράω εἰμί , ὅς λέγω . ὁ γάρ οὐ ἔχω ὅτι χράω τίς ποτέ λέγω , ὦ Διονυσόδωρος ; ἤ δῆλος ὅτι ὡς οὐ ἔχω ἐξελέγχω αὐτός ; ἐπεί λέγω , τίς σύ ἄλλος νοέω οὗτος ὁ ῥῆμα , ὁ οὐ ἔχω ὅτι χράω ὁ λόγος ; ἀλλά ὅς σύ λέγω , φημί , ἐπεί ἀποκρίνω . πρίν σύ ἀποκρίνω , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Διονυσόδωρος ; οὐ ἀποκρίνω ; φημί . ἦ καί δίκαιος ; δίκαιος μέντοι , φημί . κατά τίς λόγος ; εἰμί δέ ἐγώ · ἤ δῆλος ὅτι κατά ὅδε , ὅτι σύ νῦν πάνσοφος τις ἐγώ ἀφικνέομαι περί λόγος , καί οἶδα ὅτε δέω ἀποκρίνω καί ὅτε μή ; καί νῦν οὐδέ ἐάν ὁστισοῦν ἀποκρίνω , ἅτε γιγνώσκω ὅτι οὐ δέω ; λαλέω , φημί , ἀμελέω ἀποκρίνω · ἀλλά , ἀγαθός , πείθω καί ἀποκρίνω , ἐπειδή καί ὁμολογέω ἐγώ σοφός εἰμί . πείθω τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , καί ἀνάγκη , ὡς ἔοικα · σύ γάρ ἄρχω . ἀλλά ἐρωτάω . πότερος οὖν ψυχή ἔχω νοέω ὁ νοόω , ἤ καί ὁ ἄψυχος ; ὁ ψυχή ἔχω . οἶδα οὖν τις , φημί , ῥῆμα ψυχή ἔχω ; μά Ζεύς οὐ ἐγώ . τίς οὖν ἄρτι ἔρομαι ὅτι ἐγώ νοόω ὁ ῥῆμα ; τίς ἄλλος γε , εἰμί δέ ἐγώ , ἤ ἐξαμαρτάνω διά ὁ βλακεία ; ἤ οὐ ἐξαμαρτάνω ἀλλά καί οὗτος ὀρθός λέγω , λέγω ὅτι νοέω ὁ ῥῆμα ; πότερος φημί ἐξαμαρτάνω ἐγώ ἤ οὐ ;