plato-philosophy.euthydemus 302
ἆρʼ οὖν , ἔφη , ταῦτα ἡγῇ σὰ εἶναι , ὧν ἂν ἄρξῃς καὶ ἐξῇ σοι αὐτοῖς χρῆσθαι ὅτι ἂν βούλῃ ; οἷον βοῦς καὶ πρόβατον , ἆρʼ ἂν ἡγοῖο ταῦτα σὰ εἶναι , ἅ σοι ἐξείη καὶ ἀποδόσθαι καὶ δοῦναι καὶ θῦσαι ὅτῳ βούλοιο θεῶν ; ἃ δʼ ἂν μὴ οὕτως ἔχῃ , οὐ σά ; κἀγώ ( ᾔδη γὰρ ὅτι ἐξ αὐτῶν καλόν τι ἀνακύψοιτο τῶν ἐρωτημάτων , καὶ ἅμα βουλόμενος ὅτι τάχιστʼ ἀκοῦσαι ) πάνυ μὲν οὖν , ἔφην , οὕτως ἔχει · τὰ τοιαῦτά ἐστιν μόνα ἐμά.—τί δέ ; ζῷα , ἔφη , οὐ ταῦτα καλεῖς ἃ ἂν ψυχὴν ἔχῃ ; ναί , ἔφην.—ὁμολογεῖς οὖν τῶν ζῴων ταῦτα μόνα εἶναι σά , περὶ ἃ ἄν σοι ἐξουσία ᾖ πάντα ταῦτα ποιεῖν ἃ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον;—ὁμολογῶ.—καὶ ὅς , εἰρωνικῶς πάνυ ἐπισχὼν ὥς τι μέγα σκοπούμενος , εἰπέ μοι , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ἔστιν σοι Ζεὺς πατρῷος;—καὶ ἐγὼ ὑποπτεύσας ἥξειν τὸν λόγον οἷπερ ἐτελεύτησεν , ἄπορόν τινα στροφὴν ἔφευγόν τε καὶ ἐστρεφόμην ἤδη ὥσπερ ἐν δικτύῳ εἰλημμένος · οὐκ ἔστιν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Διονυσόδωρε.—ταλαίπωρος ἄρα τις σύ γε ἄνθρωπος εἶ καὶ οὐδὲ Ἀθηναῖος , ᾧ μήτε θεοὶ πατρῷοί εἰσιν μήτε ἱερὰ μήτε ἄλλο μηδὲν καλὸν καὶ ἀγαθόν.—ἔα , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Διονυσόδωρε , εὐφήμει τε καὶ μὴ χαλεπῶς με προδίδασκε . ἔστι γὰρ ἔμοιγε καὶ βωμοὶ καὶ ἱερὰ οἰκεῖα καὶ πατρῷα καὶ τὰ ἄλλα ὅσαπερ τοῖς ἄλλοις Ἀθηναίοις τῶν τοιούτων.—εἶτα τοῖς ἄλλοις , ἔφη , Ἀθηναίοις οὐκ ἔστιν Ζεὺς ὁ πατρῷος;—οὐκ ἔστιν , ἦν δʼ ἐγώ , αὕτη ἡ ἐπωνυμία Ἰώνων οὐδενί , οὔθʼ ὅσοι ἐκ τῆσδε τῆς πόλεως ἀπῳκισμένοι εἰσὶν οὔθʼ ἡμῖν , ἀλλὰ Ἀπόλλων πατρῷος διὰ τὴν τοῦ Ἴωνος γένεσιν · Ζεὺς δʼ ἡμῖν πατρῷος μὲν οὐ καλεῖται , ἕρκειος δὲ καὶ φράτριος , καὶ Ἀθηναία φρατρία.—ἀλλʼ ἀρκεῖ γʼ , ἔφη ὁ Διονυσόδωρος · ἔστιν γάρ σοι , ὡς ἔοικεν , Ἀπόλλων τε καὶ Ζεὺς καὶ Ἀθηνᾶ.—πάνυ , ἦν δʼ ἐγώ.—οὐκοῦν καὶ οὗτοι σοὶ θεοὶ ἂν εἶεν ; ἔφη.—πρόγονοι , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ δεσπόται.—ἀλλʼ οὖν σοί γε , ἔφη · ἢ οὐ σοὺς ὡμολόγηκας αὐτοὺς εἶναι;—ὡμολόγηκα , ἔφην · τί γὰρ πάθω;—οὐκοῦν , ἔφη , καὶ ζῷά εἰσιν οὗτοι οἱ θεοί ; ὡμολόγηκας γὰρ ὅσα ψυχὴν ἔχει ζῷα εἶναι . ἢ οὗτοι οἱ θεοὶ οὐκ ἔχουσιν ψυχήν;—ἔχουσιν , ἦν δʼ ἐγώ.—οὐκοῦν καὶ ζῷά εἰσιν;—ζῷα , ἔφην.—τῶν δέ γε ζῴων , ἔφη , ὡμολόγηκας ταῦτʼ εἶναι σά , ὅσα ἄν σοι ἐξῇ καὶ δοῦναι καὶ ἀποδόσθαι καὶ θῦσαι δὴ θεῷ ὅτῳ ἂν βούλῃ.—ὡμολόγηκα , ἔφην · οὐκ ἔστιν γάρ μοι ἀνάδυσις , ὦ Εὐθύδημε .
Lemmas: ἆρα οὖν , φημί , οὗτος ἡγέομαι σός εἰμί , ὅς ἄν ἄρχω καί ἐξέρχομαι σύ αὐτός χράω ὅστις ἄν βούλομαι ; οἷος βοῦς καί πρόβατον , ἆρα ἄν ἡγέομαι οὗτος σός εἰμί , ὅς σύ ἔξεστι καί ἀποδίδωμι καί δίδωμι καί θύω ὅστις βούλομαι θεός ; ὅς δέ ἄν μή οὕτως ἔχω , οὐ σός ; ἐγώ ( οἶδα γάρ ὅτι ἐκ αὐτός καλός τις ἀνακύπτω ὁ ἐρώτημα , καί ἅμα βούλομαι ὅτι ταχύς ἀκούω ) πάνυ μέν οὖν , φημί , οὕτως ἔχω · ὁ τοιοῦτος εἰμί μόνος ἐμά.—τί δέ ; ζῷον , φημί , οὐ οὗτος καλέω ὅς ἄν ψυχή ἔχω ; ναί , εφην.—ομολογευς οὖν ὁ ζῷον οὗτος μόνος εἰμί σός , περί ὅς ἄν σύ ἐξουσία εἰμί πᾶς οὗτος ποιέω ὅς νυνδί ἐγώ ἔλεγον;—ὁμολογῶ.—καὶ ὅς , εἰρωνικός πάνυ ἐπέχω ὡς τις μέγας σκοπέω , λέγω ἐγώ , φημί , ὦ Σωκράτης , εἰμί σύ Ζεύς πατρῷος ἐγώ ὑποπτεύω ἥκω ὁ λόγος οἷπερ τελευτάω , ἄπορος τις στροφή φεύγω τε καί στρέφω ἤδη ὥσπερ ἐν δίκτυον λαμβάνω · οὐ εἰμί , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Διονυσόδωρος ἄρα τις σύ γε ἄνθρωπος εἰμί καί οὐδέ Ἀθηναῖος , ὅς μήτε θεός πατρῷος εἰμί μήτε ἱερός μήτε ἄλλος μηδείς καλός καί ἄγαθος , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Διονυσόδωρος , εὐφημέω τε καί μή χαλεπός ἐγώ προδιδάσκω . εἰμί γάρ ἐγώ καί βωμός καί ἱερόν οἰκεῖος καί πατρῷος καί ὁ ἄλλος ὅσος ὁ ἄλλος Ἀθηναῖος ὁ τοιούτων.—εἶτα ὁ ἄλλος , φημί , Ἀθηναῖος οὐ εἰμί Ζεύς ὁ πατρῷος εἰμί , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος ὁ ἐπωνυμία Ἴων οὐδείς , οὔτε ὅσος ἐκ ὅδε ὁ πόλις ἀποικίζω εἰμί οὔτε ἐγώ , ἀλλά Ἀπόλλων πατρῷος διά ὁ ὁ Ἴων γένεσις · Ζεύς δέ ἐγώ πατρῷος μέν οὐ καλέω , ἕρκειος δέ καί φράτριος , καί Ἀθήνη φρατρία.—ἀλλʼ ἀρκέω γε , φημί ὁ Διονυσόδωρος · εἰμί γάρ σύ , ὡς ἔοικα , Ἀπόλλων τε καί Ζεύς καί Ἀθηνᾶ.—πάνυ , εἰμί δέ εγω.—ουκεω καί οὗτος σύ θεός ἄν εἰμί ; εφη.—προγονος , εἰμί δέ ἐγώ , καί δεσπόται.—ἀλλʼ οὖν σύ γε , φημί · ἤ οὐ σός ὁμολογέω αὐτός εἶναι;—ὡμολόγηκα , φημί · τίς γάρ παθω;—ουκεω , φημί , καί ζῷον εἰμί οὗτος ὁ θεός ; ὁμολογέω γάρ ὅσος ψυχή ἔχω ζῷον εἰμί . ἤ οὗτος ὁ θεός οὐ ἔχω ψύχω , εἰμί δέ εγω.—ουκεω καί ζῷον εἰσιν;—ζῷα , ἔφην.—τῶν δέ γε ζῷον , φημί , ὁμολογέω οὗτος εἰμί σός , ὅσος ἄν σύ ἐξέρχομαι καί δίδωμι καί ἀποδίδωμι καί θύω δή θεός ὅστις ἄν βούλῃ.—ὡμολόγηκα , φημί · οὐ εἰμί γάρ ἐγώ ἀνάδυσις , ὦ Εὐθύδημος .