plato-philosophy.euthydemus 286
τί οὖν ; ἦ δʼ ὅς · εἰσὶν ἑκάστῳ τῶν ὄντων λόγοι;—πάνυ γε.—οὐκοῦν ὡς ἔστιν ἕκαστον ἢ ὡς οὐκ ἔστιν ; ὡς ἔστιν.—εἰ γὰρ μέμνησαι , ἔφη , ὦ Κτήσιππε , καὶ ἄρτι ἐπεδείξαμεν μηδένα λέγοντα ὡς οὐκ ἔστι · τὸ γὰρ μὴ ὂν οὐδεὶς ἐφάνη λέγων.—τί οὖν δὴ τοῦτο ; ἦ δʼ ὃς ὁ Κτήσιππος · ἧττόν τι ἀντιλέγομεν ἐγώ τε καὶ σύ;—πότερον οὖν , ἦ δʼ ὅς , ἀντιλέγοιμεν ἂν τοῦ αὐτοῦ πράγματος λόγον ἀμφότεροι λέγοντες , ἢ οὕτω μὲν ἂν δήπου ταὐτὰ λέγοιμεν;—συνεχώρει.—ἀλλʼ ὅταν μηδέτερος , ἔφη , τὸν τοῦ πράγματος λόγον λέγῃ , τότε ἀντιλέγοιμεν ἄν ; ἢ οὕτω γε τὸ παράπαν οὐδʼ ἂν μεμνημένος εἴη τοῦ πράγματος οὐδέτερος ἡμῶν;—καὶ τοῦτο συνωμολόγει.—ἀλλʼ ἄρα , ὅταν ἐγὼ μὲν τὸν τοῦ πράγματος λόγον λέγω , σὺ δὲ ἄλλου τινὸς ἄλλον , τότε ἀντιλέγομεν ; ἢ ἐγὼ λέγω μὲν τὸ πρᾶγμα , σὺ δὲ οὐδὲ λέγεις τὸ παράπαν ; ὁ δὲ μὴ λέγων τῷ λέγοντι πῶς ἂν ἀντιλέγοι ; καὶ ὁ μὲν Κτήσιππος ἐσίγησεν · ἐγὼ δὲ θαυμάσας τὸν λόγον , πῶς , ἔφην , ὦ Διονυσόδωρε , λέγεις ; οὐ γάρ τοι ἀλλὰ τοῦτόν γε τὸν λόγον πολλῶν δὴ καὶ πολλάκις ἀκηκοὼς ἀεὶ θαυμάζω—καὶ γὰρ οἱ ἀμφὶ Πρωταγόραν σφόδρα ἐχρῶντο αὐτῷ καὶ οἱ ἔτι παλαιότεροι · ἐμοὶ δὲ ἀεὶ θαυμαστός τις δοκεῖ εἶναι καὶ τούς τε ἄλλους ἀνατρέπων καὶ αὐτὸς αὑτόν — οἶμαι δὲ αὐτοῦ τὴν ἀλήθειαν παρὰ σοῦ κάλλιστα πεύσεσθαι . ἄλλο τι ψευδῆ λέγειν οὐκ ἔστιν ; — τοῦτο γὰρ δύναται ὁ λόγος · ἦ γάρ ; — ἀλλʼ ἢ λέγοντʼ ἀληθῆ λέγειν ἢ μὴ λέγειν ; συνεχώρει . πότερον οὖν ψευδῆ μὲν λέγειν οὐκ ἔστι , δοξάζειν μέντοι ἔστιν ; οὐδὲ δοξάζειν , ἔφη . οὐδʼ ἄρα ψευδής , ἦν δʼ ἐγώ , δόξα ἔστι τὸ παράπαν . οὐκ ἔφη . οὐδʼ ἄρα ἀμαθία οὐδʼ ἀμαθεῖς ἄνθρωποι · ἢ οὐ τοῦτʼ ἂν εἴη ἀμαθία , εἴπερ εἴη , τὸ ψεύδεσθαι τῶν πραγμάτων ; πάνυ γε , ἔφη . ἀλλὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν , ἦν δʼ ἐγώ . οὐκ ἔφη . λόγου ἕνεκα , ὦ Διονυσόδωρε , λέγεις τὸν λόγον , ἵνα δὴ ἄτοπον λέγῃς , ἢ ὡς ἀληθῶς δοκεῖ σοι οὐδεὶς εἶναι ἀμαθὴς ἀνθρώπων ; ἀλλὰ σύ , ἔφη , ἔλεγξον . ἦ καὶ ἔστι τοῦτο κατὰ τὸν σὸν λόγον , ἐξελέγξαι , μηδενὸς ψευδομένου ; οὐκ ἔστιν , ἔφη ὁ Εὐθύδημος . οὐδʼ ἄρα ἐκέλευεν , ἔφην ἐγώ , νυνδὴ Διονυσόδωρος ἐξελέγξαι ; τὸ γὰρ μὴ ὂν πῶς ἄν τις κελεύσαι ; σὺ δὲ κελεύεις ; ὅτι , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Εὐθύδημε , τὰ σοφὰ ταῦτα καὶ τὰ εὖ ἔχοντα οὐ πάνυ τι μανθάνω , ἀλλὰ παχέως πως ἐννοῶ . ἴσως μὲν οὖν φορτικώτερόν τι ἐρήσομαι , ἀλλὰ συγγίγνωσκε .
Lemmas: τίς οὖν ; ἠμί δέ ὅς · εἰμί ἕκαστος ὁ εἰμί λόγοι;—πάνυ γε.—ουκεω ὡς εἰμί ἕκαστος ἤ ὡς οὐ εἰμί ; ὡς ἔστιν.—εἰ γάρ μιμνῄσκω , φημί , ὦ Κτήσιππος , καί ἄρτι ἐπιδείκνυμι μηδείς λέγω ὡς οὐ εἰμί · ὁ γάρ μή εἰμί οὐδείς φαίνω λέγω οὖν δή οὗτος ; ἠμί δέ ὅς ὁ Κτήσιππος · ἥσσων τις ἀντιλέγω ἐγώ τε καί συ;—ποτερος οὖν , ἠμί δέ ὅς , ἀντιλέγω ἄν ὁ αὐτός πρᾶγμα λόγος ἀμφότερος λέγω , ἤ οὕτως μέν ἄν δήπου αὐτός λέγοιμεν;—συνεχώρει.—ἀλλʼ ὅταν μηδέτερος , φημί , ὁ ὁ πρᾶγμα λόγος λέγω , τότε ἀντιλέγω ἄν ; ἤ οὕτως γε ὁ παράπαν οὐδέ ἄν μιμνῄσκω εἰμί ὁ πρᾶγμα οὐδέτερος ἁμνός οὗτος συνωμολόγει.—ἀλλʼ ἄρα , ὅταν ἐγώ μέν ὁ ὁ πρᾶγμα λόγος λέγω , σύ δέ ἄλλος τις ἄλλος , τότε ἀντιλέγω ; ἤ ἐγώ λέγω μέν ὁ πρᾶγμα , σύ δέ οὐδέ λέγω ὁ παράπαν ; ὁ δέ μή λέγω ὁ λέγω πῶς ἄν ἀντιλέγω ; καί ὁ μέν Κτήσιππος σιγάω · ἐγώ δέ θαυμάζω ὁ λόγος , πῶς , φημί , ὦ Διονυσόδωρος , λέγω ; οὐ γάρ τοι ἀλλά οὗτος γε ὁ λόγος πολύς δή καί πολλάκις ἀκούω ἀεί θαυμάζω—καὶ γάρ ὁ ἀμφί Πρωταγόρας σφόδρα χράω αὐτός καί ὁ ἔτι παλαιός · ἐγώ δέ ἀεί θαυμαστός τις δοκέω εἰμί καί ὁ τε ἄλλος ἀνατρέπω καί αὐτός ἑαυτοῦ — οἴομαι δέ αὐτός ὁ ἀλήθεια παρά σύ καλός πυνθάνομαι . ἄλλος τις ψευδής λέγω οὐ εἰμί ; — οὗτος γάρ δύναμαι ὁ λόγος · ἦ γάρ ; — ἀλλά ἤ λέγω ἀληθής λέγω ἤ μή λέγω ; συγχωρέω . πότερος οὖν ψευδής μέν λέγω οὐ εἰμί , δοξάζω μέντοι εἰμί ; οὐδέ δοξάζω , φημί . οὐδέ ἄρα ψευδής , εἰμί δέ ἐγώ , δόξα εἰμί ὁ παράπαν . οὐ φημί . οὐδέ ἄρα ἀμαθία οὐδέ ἀμαθής ἄνθρωπος · ἤ οὐ οὗτος ἄν εἰμί ἀμαθία , εἴπερ εἰμί , ὁ ψεύδω ὁ πρᾶγμα ; πάνυ γε , φημί . ἀλλά οὗτος οὐ εἰμί , εἰμί δέ ἐγώ . οὐ φημί . λόγος ἕνεκα , ὦ Διονυσόδωρος , λέγω ὁ λόγος , ἵνα δή ἄτοπος λέγω , ἤ ὡς ἀληθής δοκέω σύ οὐδείς εἰμί ἀμαθής ἄνθρωπος ; ἀλλά σύ , φημί , ἐλέγχω . ἦ καί εἰμί οὗτος κατά ὁ σός λόγος , ἐξελέγχω , μηδείς ψεύδω ; οὐ εἰμί , φημί ὁ Εὐθύδημος . οὐδέ ἄρα κελεύω , φημί ἐγώ , νυνδί Διονυσόδωρος ἐξελέγχω ; ὁ γάρ μή εἰμί πῶς ἄν τις κελεύω ; σύ δέ κελεύω ; ὅτι , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Εὐθύδημος , ὁ σοφός οὗτος καί ὁ εὖ ἔχω οὐ πάνυ τις μανθάνω , ἀλλά παχύς πως ἐννοέω . ἴσως μέν οὖν φορτικός τις ἔρομαι , ἀλλά συγγιγνώσκω .