plato-philosophy.euthydemus 280
τί δέ ; στρατευόμενος μετὰ ποτέρου ἂν ἥδιον τοῦ κινδύνου τε καὶ τῆς τύχης μετέχοις , μετὰ σοφοῦ στρατηγοῦ ἢ μετὰ ἀμαθοῦς;—μετὰ σοφοῦ.—τί δέ ; ἀσθενῶν μετὰ ποτέρου ἂν ἡδέως κινδυνεύοις , μετὰ σοφοῦ ἰατροῦ ἢ μετὰ ἀμαθοῦς;—μετὰ σοφοῦ.—ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , ὅτι εὐτυχέστερον ἂν οἴει πράττειν μετὰ σοφοῦ πράττων ἢ μετὰ ἀμαθοῦς;—συνεχώρει.—ἡ σοφία ἄρα πανταχοῦ εὐτυχεῖν ποιεῖ τοὺς ἀνθρώπους . οὐ γὰρ δήπου ἁμαρτάνοι γʼ ἄν ποτέ τι σοφία , ἀλλʼ ἀνάγκη ὀρθῶς πράττειν καὶ τυγχάνειν · ἦ γὰρ ἂν οὐκέτι σοφία εἴη . συνωμολογησάμεθα τελευτῶντες οὐκ οἶδʼ ὅπως ἐν κεφαλαίῳ οὕτω τοῦτο ἔχειν , σοφίας παρούσης , ᾧ ἂν παρῇ , μηδὲν προσδεῖσθαι εὐτυχίας · ἐπειδὴ δὲ τοῦτο συνωμολογησάμεθα , πάλιν ἐπυνθανόμην αὐτοῦ τὰ πρότερον ὡμολογημένα πῶς ἂν ἡμῖν ἔχοι . ὡμολογήσαμεν γάρ , ἔφην , εἰ ἡμῖν ἀγαθὰ πολλὰ παρείη , εὐδαιμονεῖν ἂν καὶ εὖ πράττειν.—συνέφη.—ἆρʼ οὖν εὐδαιμονοῖμεν ἂν διὰ τὰ παρόντα ἀγαθά , εἰ μηδὲν ἡμᾶς ὠφελοῖ ἢ εἰ ὠφελοῖ;—εἰ ὠφελοῖ , ἔφη.—ἆρʼ οὖν ἄν τι ὠφελοῖ , εἰ εἴη μόνον ἡμῖν , χρῴμεθα δʼ αὐτοῖς μή ; οἷον σιτία εἰ ἡμῖν εἴη πολλά , ἐσθίοιμεν δὲ μή , ἢ ποτόν , πίνοιμεν δὲ μή , ἔσθʼ ὅτι ὠφελοίμεθʼ ἄν;—οὐ δῆτα , ἔφη.—τί δέ ; οἱ δημιουργοὶ πάντες , εἰ αὐτοῖς εἴη πάντα τὰ ἐπιτήδεια παρεσκευασμένα ἑκάστῳ εἰς τὸ ἑαυτοῦ ἔργον , χρῷντο δὲ αὐτοῖς μή , ἆρʼ ἂν οὗτοι εὖ πράττοιεν διὰ τὴν κτῆσιν , ὅτι κεκτημένοι εἶεν πάντα ἃ δεῖ κεκτῆσθαι τὸν δημιουργόν ; οἷον τέκτων , εἰ παρεσκευασμένος εἴη τά τε ὄργανα ἅπαντα καὶ ξύλα ἱκανά , τεκταίνοιτο δὲ μή , ἔσθʼ ὅτι ὠφελοῖτʼ ἂν ἀπὸ τῆς κτήσεως;—οὐδαμῶς , ἔφη.—τί δέ , εἴ τις κεκτημένος εἴη πλοῦτόν τε καὶ ἃ νυνδὴ ἐλέγομεν πάντα τὰ ἀγαθά , χρῷτο δὲ αὐτοῖς μή , ἆρʼ ἂν εὐδαιμονοῖ διὰ τὴν τούτων κτῆσιν τῶν ἀγαθῶν;—οὐ δῆτα , ὦ Σώκρατες.—δεῖ ἄρα , ἔφην , ὡς ἔοικεν , μὴ μόνον κεκτῆσθαι τὰ τοιαῦτα ἀγαθὰ τὸν μέλλοντα εὐδαίμονα ἔσεσθαι , ἀλλὰ καὶ χρῆσθαι αὐτοῖς · ἢ οὐδὲν ὄφελος τῆς κτήσεως γίγνεται.—ἀληθῆ λέγεις.—ἆρʼ οὖν , ὦ Κλεινία , ἤδη τοῦτο ἱκανὸν πρὸς τὸ εὐδαίμονα ποιῆσαί τινα , τό τε κεκτῆσθαι τἀγαθὰ καὶ τὸ χρῆσθαι αὐτοῖς;—ἔμοιγε δοκεῖ.—πότερον , ἦν δʼ ἐγώ , ἐὰν ὀρθῶς χρῆταί τις ἢ καὶ ἐὰν μή;—ἐὰν ὀρθῶς .
Lemmas: τίς δέ ; στρατεύω μετά πότερος ἄν ἡδύς ὁ κίνδυνος τε καί ὁ τύχη μετέχω , μετά σοφός στρατηγός ἤ μετά ἀμαθοῦς;—μετὰ σοφόω δέ ; ἀσθενέω μετά πότερος ἄν ἡδύς κινδυνεύω , μετά σοφός ἰατρός ἤ μετά ἀμαθοῦς;—μετὰ ὅσος οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , ὅτι εὐτυχής ἄν οἴομαι πράσσω μετά σοφός πράσσω ἤ μετά ἀμαθοῦς;—συνεχώρει.—ἡ σοφία ἄρα πανταχοῦ εὐτυχέω ποιέω ὁ ἄνθρωπος . οὐ γάρ δήπου ἁμαρτάνω γε ἄν ποτέ τις σοφία , ἀλλά ἀνάγκη ὀρθός πράσσω καί τυγχάνω · ἦ γάρ ἄν οὐκέτι σοφία εἰμί . συνομολογέω τελευτάω οὐ οἶδα ὅπως ἐν κεφάλαιος οὕτως οὗτος ἔχω , σοφία πάρειμι , ὅς ἄν παρέρχομαι , μηδείς προσδέω εὐτυχία · ἐπειδή δέ οὗτος συνομολογέω , πάλιν πυνθάνομαι αὐτός ὁ πρότερος ὁμολογέω πῶς ἄν ἐγώ ἔχω . ὁμολογέω γάρ , φημί , εἰ ἐγώ ἀγαθός πολύς πάρειμι , εὐδαιμονέω ἄν καί εὖ πράττειν.—συνέφη.—ἆρʼ οὖν εὐδαιμονέω ἄν διά ὁ πάρειμι ἀγαθός , εἰ μηδείς ἐγώ ὠφελέω ἤ εἰ ὠφελέω ὠφελέω , ὅς οὖν ἄν τις ὠφελέω , εἰ εἰμί μόνος ἐγώ , χράω δέ αὐτός μή ; οἷος σιτίον εἰ ἐγώ εἰμί πολύς , εἰσθέω δέ μή , ἤ ποτόν , πίνω δέ μή , εἰμί ὅτι ὠφελέω ἄν;—οὐ δῆτα , ἐφίημι δέ ; ὁ δημιουργός πᾶς , εἰ αὐτός εἰμί πᾶς ὁ ἐπιτήδειος παρασκευάζω ἕκαστος εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἔργον , χράω δέ αὐτός μή , ἆρα ἄν οὗτος εὖ πράσσω διά ὁ κτῆσις , ὅτι κτάομαι εἰμί πᾶς ὅς δέω κτάομαι ὁ δημιουργός ; οἷος τέκτων , εἰ παρασκευάζω εἰμί ὁ τε ὄργανον ἅπας καί ξύλον ἱκανός , τεκταίνομαι δέ μή , εἰμί ὅτι ὠφελέω ἄν ἀπό ὁ κτησεως;—ουδημος , ἐφίημι δέ , εἰ τις κτάομαι εἰμί πλοῦτος τε καί ὅς νυνδί λέγω πᾶς ὁ ἀγαθός , χράω δέ αὐτός μή , ἆρα ἄν εὐδαιμονέω διά ὁ οὗτος κτῆσις ὁ ἀγαθῶν;—οὐ δῆτα , ὦ Σώκρατος ἄρα , φημί , ὡς ἔοικα , μή μόνος κτάομαι ὁ τοιοῦτος ἀγαθός ὁ μέλλω εὐδαίμων εἰμί , ἀλλά καί χράω αὐτός · ἤ οὐδείς ὄφελος ὁ κτῆσις γίγνεται.—ἀληθῆ λέγεις.—ἆρʼ οὖν , ὦ Κλεινίας , ἤδη οὗτος ἱκανός πρός ὁ εὐδαίμων ποιέω τις , ὁ τε κτάομαι ἀγαθός καί ὁ χράω αὐτοῖς;—ἔμοιγε δοκει.—ποτερος , εἰμί δέ ἐγώ , ἐάν ὀρθός χράω τις ἤ καί ἐάν μή;—ἐὰν ὀρθός .