plato-philosophy.euthydemus 285
μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε , ἦ δʼ ὅς , ὦ Διονυσόδωρε , ἐπεὶ φιλῶ σε , ἀλλὰ νουθετῶ σε ὡς ἑταῖρον , καὶ πειρῶμαι πείθειν μηδέποτε ἐναντίον ἐμοῦ οὕτως ἀγροίκως λέγειν ὅτι ἐγὼ τούτους βούλομαι ἐξολωλέναι , οὓς περὶ πλείστου ποιοῦμαι . ἐγὼ οὖν , ἐπειδή μοι ἐδόκουν ἀγριωτέρως πρὸς ἀλλήλους ἔχειν , προσέπαιζόν τε τὸν Κτήσιππον καὶ εἶπον ὅτι ὦ Κτήσιππε , ἐμοὶ μὲν δοκεῖ χρῆναι ἡμᾶς παρὰ τῶν ξένων δέχεσθαι ἃ λέγουσιν , ἐὰν ἐθέλωσι διδόναι , καὶ μὴ ὀνόματι διαφέρεσθαι . εἰ γὰρ ἐπίστανται οὕτως ἐξολλύναι ἀνθρώπους , ὥστʼ ἐκ πονηρῶν τε καὶ ἀφρόνων χρηστούς τε καὶ ἔμφρονας ποιεῖν , καὶ τοῦτο εἴτε αὐτὼ ηὑρήκατον εἴτε καὶ παρʼ ἄλλου του ἐμαθέτην φθόρον τινὰ καὶ ὄλεθρον τοιοῦτον , ὥστε ἀπολέσαντες πονηρὸν ὄντα χρηστὸν πάλιν ἀποφῆναι · εἰ τοῦτο ἐπίστασθον—δῆλον δὲ ὅτι ἐπίστασθον · ἐφάτην γοῦν τὴν τέχνην σφῶν εἶναι τὴν νεωστὶ ηὑρημένην ἀγαθοὺς ποιεῖν τοὺς ἀνθρώπους ἐκ πονηρῶν—συγχωρήσωμεν οὖν αὐτοῖν αὐτό · ἀπολεσάντων ἡμῖν τὸ μειράκιον καὶ φρόνιμον ποιησάντων , καὶ ἅπαντάς γε ἡμᾶς τοὺς ἄλλους . εἰ δὲ ὑμεῖς οἱ νέοι φοβεῖσθε , ὥσπερ ἐν Καρὶ ἐν ἐμοὶ ἔστω ὁ κίνδυνος · ὡς ἐγώ , ἐπειδὴ καὶ πρεσβύτης εἰμί , παρακινδυνεύειν ἕτοιμος καὶ παραδίδωμι ἐμαυτὸν Διονυσοδώρῳ τούτῳ ὥσπερ τῇ Μηδείᾳ τῇ Κόλχῳ . ἀπολλύτω με , καὶ εἰ μὲν βούλεται , ἑψέτω , εἰ δʼ , ὅτι βούλεται , τοῦτο ποιείτω · μόνον χρηστὸν ἀποφηνάτω . καὶ ὁ Κτήσιππος , ἐγὼ μέν , ἔφη , καὶ αὐτός , ὦ Σώκρατες , ἕτοιμός εἰμι παρέχειν ἐμαυτὸν τοῖς ξένοις , καὶ ἐὰν βούλωνται δέρειν ἔτι μᾶλλον ἢ νῦν δέρουσιν , εἴ μοι ἡ δορὰ μὴ εἰς ἀσκὸν τελευτήσει , ὥσπερ ἡ τοῦ Μαρσύου , ἀλλʼ εἰς ἀρετήν . καίτοι με οἴεται Διονυσόδωρος οὑτοσὶ χαλεπαίνειν αὐτῷ · ἐγὼ δὲ οὐ χαλεπαίνω , ἀλλʼ ἀντιλέγω πρὸς ταῦτα ἅ μοι δοκεῖ πρός με μὴ καλῶς λέγειν . ἀλλὰ σὺ τὸ ἀντιλέγειν , ἔφη , ὦ γενναῖε Διονυσόδωρε , μὴ κάλει λοιδορεῖσθαι · ἕτερον γάρ τί ἐστι τὸ λοιδορεῖσθαι . καὶ Διονυσόδωρος , ὡς ὄντος , ἔφη , τοῦ ἀντιλέγειν , ὦ Κτήσιππε , ποιῇ τοὺς λόγους ; πάντως δήπου , ἔφη , καὶ σφόδρα γε · ἢ σύ , ὦ Διονυσόδωρε , οὐκ οἴει εἶναι ἀντιλέγειν ; οὔκουν σύ γʼ ἄν , ἔφη , ἀποδείξαις πώποτε ἀκούσας οὐδενὸς ἀντιλέγοντος ἑτέρου ἑτέρῳ . ἀληθῆ λέγεις ; ἔφη · ἀλλὰ ἀκούων μὲν νυνί σοι ἀποδείκνυμι ἀντιλέγοντος Κτησίππου Διονυσοδώρῳ . ἦ καὶ ὑπόσχοις ἂν τούτου λόγον ; πάνυ , ἔφη .
Lemmas: μά Ζεύς οὐ ἐγώ , ἠμί δέ ὅς , ὦ Διονυσόδωρος , ἐπεί φιλέω σύ , ἀλλά νουθετέω σύ ὡς ἑταῖρος , καί πειράω πείθω μηδέποτε ἐναντίον ἐγώ οὕτως ἄγροικος λέγω ὅτι ἐγώ οὗτος βούλομαι ἐξόλλυμι , ὅς περί πολύς ποιέω . ἐγώ οὖν , ἐπειδή ἐγώ δοκέω ἄγριος πρός ἀλλήλων ἔχω , προσπαίζω τε ὁ Κτήσιππος καί λέγω ὅτι ὦ Κτήσιππος , ἐγώ μέν δοκέω χρή ἐγώ παρά ὁ ξένος δέχομαι ὅς λέγω , ἐάν ἐθέλω δίδωμι , καί μή ὄνομα διαφέρω . εἰ γάρ ἐπίσταμαι οὕτως ἐξόλλυμι ἄνθρωπος , ὥστε ἐκ πονηρός τε καί ἄφρων χρηστός τε καί ἔμφρων ποιέω , καί οὗτος εἴτε αὐτός εὑρίσκω εἴτε καί παρά ἄλλος τις μανθάνω φθόρος τις καί ὄλεθρος τοιοῦτος , ὥστε ἀπόλλυμι πονηρός εἰμί χρηστός πάλιν ἀποφαίνω · εἰ οὗτος ἐπίσταμαι δέ ὅτι ἐφίστημι · φημί γοῦν ὁ τέχνη σφεῖς εἰμί ὁ νεωστί εὑρίσκω ἀγαθός ποιέω ὁ ἄνθρωπος ἐκ πονηρῶν—συγχωρήσωμεν οὖν αὐτός αὐτός · ἀπόλλυμι ἐγώ ὁ μειράκιον καί φρόνιμος ποιέω , καί ἅπας γε ἐγώ ὁ ἄλλος . εἰ δέ σύ ὁ νέος φοβέω , ὥσπερ ἐν Κάρ ἐν ἐγώ εἰμί ὁ κίνδυνος · ὡς ἐγώ , ἐπειδή καί πρεσβύτης εἰμί , παρακινδυνεύω ἑτοῖμος καί παραδίδωμι ἐμαυτοῦ Διονυσόδωρος οὗτος ὥσπερ ὁ Μήδεια ὁ Κόλχος . ἀπόλλυμι ἐγώ , καί εἰ μέν βούλομαι , ἕψω , εἰ δέ , ὅτι βούλομαι , οὗτος ποιέω · μόνος χρηστός ἀποφαίνω . καί ὁ Κτήσιππος , ἐγώ μέν , φημί , καί αὐτός , ὦ Σωκράτης , ἑτοῖμος εἰμί παρέχω ἐμαυτοῦ ὁ ξένος , καί ἐάν βούλομαι δέρω ἔτι μάλα ἤ νῦν δέρω , εἰ ἐγώ ὁ δορά μή εἰς ἀσκός τελευτάω , ὥσπερ ὁ ὁ Μαρσύας , ἀλλά εἰς ἀρετή . καίτοι ἐγώ οἴομαι Διονυσόδωρος οὗτος χαλεπαίνω αὐτός · ἐγώ δέ οὐ χαλεπαίνω , ἀλλά ἀντιλέγω πρός οὗτος ὅς ἐγώ δοκέω πρός ἐγώ μή καλός λέγω . ἀλλά σύ ὁ ἀντιλέγω , φημί , ὦ γενναῖος Διονυσόδωρος , μή καλέω λοιδορέω · ἕτερος γάρ τις εἰμί ὁ λοιδορέω . καί Διονυσόδωρος , ὡς εἰμί , φημί , ὁ ἀντιλέγω , ὦ Κτήσιππος , ποιέω ὁ λόγος ; πάντως δήπου , φημί , καί σφόδρα γε · ἤ σύ , ὦ Διονυσόδωρος , οὐ οἴομαι εἰμί ἀντιλέγω ; οὔκουν σύ γε ἄν , φημί , ἀποδείκνυμι πώποτε ἀκούω οὐδείς ἀντιλέγω ἕτερος ἕτερος . ἀληθής λέγω ; φημί · ἀλλά ἀκούω μέν νυνί σύ ἀποδείκνυμι ἀντιλέγω Κτήσιππος Διονυσόδωρος . ἦ καί ὑπέχω ἄν οὗτος λόγος ; πάνυ , φημί .