plato-philosophy.euthydemus 295
καὶ ἡμῖν μὲν ἄπιστον ἐδόκει τὸ πρᾶγμα εἶναι · ὁ δʼ Εὐθύδημος , ἀπιστεῖς , ἔφη , ὦ Σώκρατες ; πλήν γʼ ὅτι , ἦν δʼ ἐγώ , εἰκὸς ὑμᾶς ἐστι σοφοὺς εἶναι . ἀλλʼ ἤν , ἔφη , ἐθελήσῃς μοι ἀποκρίνεσθαι , ἐγὼ ἐπιδείξω καὶ σὲ ταῦτα τὰ θαυμαστὰ ὁμολογοῦντα . ἀλλὰ μήν , ἦν δʼ ἐγώ , ἥδιστα ταῦτα ἐξελέγχομαι . εἰ γάρ τοι λέληθα ἐμαυτὸν σοφὸς ὤν , σὺ δὲ τοῦτο ἐπιδείξεις ὡς πάντα ἐπίσταμαι καὶ ἀεί , τί μεῖζον ἕρμαιον αὐτοῦ ἂν εὕροιμι ἐν παντὶ τῷ βίῳ ; ἀποκρίνου δή , ἔφη . ὡς ἀποκρινουμένου ἐρώτα . ἆρʼ οὖν , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ἐπιστήμων του εἶ ἢ οὔ;—ἔγωγε.—πότερον οὖν ᾧ ἐπιστήμων εἶ , τούτῳ καὶ ἐπίστασαι , ἢ ἄλλῳ τῳ;—ὧι ἐπιστήμων . οἶμαι γάρ σε τὴν ψυχὴν λέγειν · ἢ οὐ τοῦτο λέγεις ; οὐκ αἰσχύνῃ , ἔφη , ὦ Σώκρατες ; ἐρωτώμενος ἀντερωτᾷς ; εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ · ἀλλὰ πῶς ποιῶ ; οὕτω γὰρ ποιήσω ὅπως ἂν σὺ κελεύῃς . ὅταν μὴ εἰδῶ ὅτι ἐρωτᾷς , κελεύεις με ὅμως ἀποκρίνεσθαι , ἀλλὰ μὴ ἐπανερέσθαι ; ὑπολαμβάνεις γὰρ δήπου τι , ἔφη , ὃ λέγω ; ἔγωγε , ἦν δʼ ἐγώ . πρὸς τοῦτο τοίνυν ἀποκρίνου ὃ ὑπολαμβάνεις . τί οὖν , ἔφην , ἂν σὺ μὲν ἄλλῃ ἐρωτᾷς διανοούμενος , ἐγὼ δὲ ἄλλῃ ὑπολάβω , ἔπειτα πρὸς τοῦτο ἀποκρίνωμαι , ἐξαρκεῖ σοι ἐὰν μηδὲν πρὸς ἔπος ἀποκρίνωμαι ; ἔμοιγε , ἦ δʼ ὅς · οὐ μέντοι σοί γε , ὡς ἐγᾦμαι . οὐ τοίνυν μὰ Δία ἀποκρινοῦμαι , ἦν δʼ ἐγώ , πρότερον πρὶν ἂν πύθωμαι . οὐκ ἀποκρινῇ , ἔφη , πρὸς ἃ ἂν ἀεὶ ὑπολαμβάνῃς , ὅτι ἔχων φλυαρεῖς καὶ ἀρχαιότερος εἶ τοῦ δέοντος . κἀγὼ ἔγνων αὐτὸν ὅτι μοι χαλεπαίνοι διαστέλλοντι τὰ λεγόμενα , βουλόμενός με θηρεῦσαι τὰ ὀνόματα περιστήσας . ἀνεμνήσθην οὖν τοῦ Κόννου , ὅτι μοι κἀκεῖνος χαλεπαίνει ἑκάστοτε ὅταν αὐτῷ μὴ ὑπείκω , ἔπειτά μου ἧττον ἐπιμελεῖται ὡς ἀμαθοῦς ὄντος · ἐπεὶ δὲ οὖν διενενοήμην καὶ παρὰ τοῦτον φοιτᾶν , ᾠήθην δεῖν ὑπείκειν , μή με σκαιὸν ἡγησάμενος φοιτητὴν μὴ προσδέχοιτο . εἶπον οὖν · ἀλλʼ εἰ δοκεῖ σοι , Εὐθύδημε , οὕτω ποιεῖν , ποιητέον · σὺ γὰρ πάντως που κάλλιον ἐπίστασαι διαλέγεσθαι ἢ ἐγώ , τέχνην ἔχων ἰδιώτου ἀνθρώπου . ἐρώτα οὖν πάλιν ἐξ ἀρχῆς . ἀποκρίνου δή , ἔφη , πάλιν , πότερον ἐπίστασαί τῳ ἃ ἐπίστασαι , ἢ οὔ;—ἔγωγε , ἔφην , τῇ γε ψυχῇ .
Lemmas: καί ἐγώ μέν ἄπιστος δοκέω ὁ πρᾶγμα εἰμί · ὁ δέ Εὐθύδημος , ἀπιστέω , φημί , ὦ Σωκράτης ; πλήν γε ὅτι , εἰμί δέ ἐγώ , ἔοικα σύ εἰμί σοφός εἰμί . ἀλλά ἐάν , φημί , ἐθέλω ἐγώ ἀποκρίνω , ἐγώ ἐπιδείκνυμι καί σύ οὗτος ὁ θαυμαστός ὁμολογέω . ἀλλά μήν , εἰμί δέ ἐγώ , ἡδύς οὗτος ἐξελέγχω . εἰ γάρ τοι λανθάνω ἐμαυτοῦ σοφός εἰμί , σύ δέ οὗτος ἐπιδείκνυμι ὡς πᾶς ἐπίσταμαι καί ἀεί , τίς μέγας ἕρμαιον αὐτός ἄν εὑρίσκω ἐν πᾶς ὁ βίος ; ἀποκρίνω δή , φημί . ὡς ἀποκρίνω ἐρωτάω . ἆρα οὖν , φημί , ὦ Σωκράτης , ἐπιστήμων τις εἰμί ἤ ου;—εγωγε.—ποτερος οὖν ὅς ἐπιστήμων εἰμί , οὗτος καί ἐπίσταμαι , ἤ ἄλλος ὅς ἐπιστήμων . οἴομαι γάρ σύ ὁ ψυχή λέγω · ἤ οὐ οὗτος λέγω ; οὐ αἰσχύνω , φημί , ὦ Σωκράτης ; ἐρωτάω ἀντερωτάω ; εἶεν , εἰμί δέ ἐγώ · ἀλλά πῶς ποιέω ; οὕτως γάρ ποιέω ὅπως ἄν σύ κελεύω . ὅταν μή οἶδα ὅτι ἐρωτάω , κελεύω ἐγώ ὅμως ἀποκρίνω , ἀλλά μή ἐπανέρομαι ; ὑπολαμβάνω γάρ δήπου τις , φημί , ὅς λέγω ; ἐγώ , εἰμί δέ ἐγώ . πρός οὗτος τοίνυν ἀποκρίνω ὅς ὑπολαμβάνω . τίς οὖν , φημί , ἐάν σύ μέν ἄλλῃ ἐρωτάω διανοέω , ἐγώ δέ ἄλλῃ ὑπολαμβάνω , ἔπειτα πρός οὗτος ἀποκρίνω , ἐξαρκέω σύ ἐάν μηδείς πρός ἔπος ἀποκρίνω ; ἐγώ , ἠμί δέ ὅς · οὐ μέντοι σύ γε , ὡς οἴομαι . οὐ τοίνυν μά Ζεύς ἀποκρίνω , εἰμί δέ ἐγώ , πρότερος πρίν ἄν πυνθάνομαι . οὐ ἀποκρίνω , φημί , πρός ὅς ἄν ἀεί ὑπολαμβάνω , ὅτι ἔχω φλυαρέω καί ἀρχαῖος εἰμί ὁ δέω . ἐγώ γιγνώσκω αὐτός ὅτι ἐγώ χαλεπαίνω διαστέλλω ὁ λέγω , βούλομαι ἐγώ θηρεύω ὁ ὄνομα περιίστημι . ἀναμιμνῄσκω οὖν ὁ Κόννος , ὅτι ἐγώ ἐκεῖνος χαλεπαίνω ἑκάστοτε ὅταν αὐτός μή ὑπείκω , ἔπειτα ἐγώ ἥσσων ἐπιμελέομαι ὡς ἀμαθής εἰμί · ἐπεί δέ οὖν διανοέομαι καί παρά οὗτος φοιτάω , οἴομαι δέω ὑπείκω , μή ἐγώ σκαιός ἡγέομαι φοιτητής μή προσδέχομαι . λέγω οὖν · ἀλλά εἰ δοκέω σύ , Εὐθύδημος , οὕτως ποιέω , ποιέω · σύ γάρ πάντως που καλός ἐπίσταμαι διαλέγω ἤ ἐγώ , τέχνη ἔχω ἰδιώτης ἄνθρωπος . ἐρωτάω οὖν πάλιν ἐκ ἀρχή . ἀποκρίνω δή , φημί , πάλιν , πότερος ἐπίσταμαι τις ὅς ἐπίσταμαι , ἤ οὔ;—ἔγωγε , φημί , ὁ γε ψυχή .