plato-philosophy.euthydemus 277
ἐν δὲ τούτῳ ὁ μὲν Κλεινίας τῷ Εὐθυδήμῳ ἀπεκρίνατο ὅτι μανθάνοιεν οἱ μανθάνοντες ἃ οὐκ ἐπίσταιντο · ὁ δὲ ἤρετο αὐτὸν διὰ τῶν αὐτῶν ὧνπερ τὸ πρότερον · τί δέ ; ἦ δʼ ὅς , οὐκ ἐπίστασαι σὺ γράμματα;—ναί , ἔφη.—οὐκοῦν ἅπαντα;—ὡμολόγει.—ὅταν οὖν τις ἀποστοματίζῃ ὁτιοῦν , οὐ γράμματα ἀποστοματίζει;—ὡμολόγει.—οὐκοῦν ὧν τι σὺ ἐπίστασαι , ἔφη , ἀποστοματίζει , εἴπερ πάντα ἐπίστασαι;—καὶ τοῦτο ὡμολόγει.—τί οὖν ; ἦ δʼ ὅς , ἆρα σὺ οὐ μανθάνεις ἅττʼ ἂν ἀποστοματίζῃ τις , ὁ δὲ μὴ ἐπιστάμενος γράμματα μανθάνει;—οὔκ , ἀλλʼ , ἦ δʼ ὅς , μανθάνω.—οὐκοῦν ἃ ἐπίστασαι , ἦ δʼ ὅς , μανθάνεις , εἴπερ γε ἅπαντα τὰ γράμματα ἐπίστασαι.—ὡμολόγησεν.—οὐκ ἄρα ὀρθῶς ἀπεκρίνω , ἔφη . καὶ οὔπω σφόδρα τι ταῦτα εἴρητο τῷ Εὐθυδήμῳ , καὶ ὁ Διονυσόδωρος ὥσπερ σφαῖραν ἐκδεξάμενος τὸν λόγον πάλιν ἐστοχάζετο τοῦ μειρακίου , καὶ εἶπεν · Ἐξαπατᾷ σε Εὐθύδημος , ὦ Κλεινία . εἰπὲ γάρ μοι , τὸ μανθάνειν οὐκ ἐπιστήμην ἐστὶ λαμβάνειν τούτου οὗ ἄν τις μανθάνῃ;—ὡμολόγει ὁ Κλεινίας.—τὸ δʼ ἐπίστασθαι , ἦ δʼ ὅς , ἄλλο τι ἢ ἔχειν ἐπιστήμην ἤδη ἐστίν;—συνέφη.—τὸ ἄρα μὴ ἐπίστασθαι μήπω ἔχειν ἐπιστήμην ἐστίν;—ὡμολόγει αὐτῷ.—πότερον οὖν εἰσιν οἱ λαμβάνοντες ὁτιοῦν οἱ ἔχοντες ἤδη ἢ οἳ ἂν μὴ ἔχωσιν;—οἳ ἂν μή.—οὐκοῦν ὡμολόγηκας εἶναι τούτων καὶ τοὺς μὴ ἐπισταμένους , τῶν μὴ ἐχόντων;—κατένευσε.—τῶν λαμβανόντων ἄρʼ εἰσὶν οἱ μανθάνοντες , ἀλλʼ οὐ τῶν ἐχόντων;—συνέφη.—οἱ μὴ ἐπιστάμενοι ἄρα , ἔφη , μανθάνουσιν , ὦ Κλεινία , ἀλλʼ οὐχ οἱ ἐπιστάμενοι . ἔτι δὴ ἐπὶ τὸ τρίτον καταβαλῶν ὥσπερ πάλαισμα ὥρμα ὁ Εὐθύδημος τὸν νεανίσκον · καὶ ἐγὼ γνοὺς βαπτιζόμενον τὸ μειράκιον , βουλόμενος ἀναπαῦσαι αὐτό , μὴ ἡμῖν ἀποδειλιάσειε , παραμυθούμενος εἶπον · ὦ Κλεινία , μὴ θαύμαζε εἴ σοι φαίνονται ἀήθεις οἱ λόγοι . ἴσως γὰρ οὐκ αἰσθάνῃ οἷον ποιεῖτον τὼ ξένω περὶ σέ · ποιεῖτον δὲ ταὐτὸν ὅπερ οἱ ἐν τῇ τελετῇ τῶν Κορυβάντων , ὅταν τὴν θρόνωσιν ποιῶσιν περὶ τοῦτον ὃν ἂν μέλλωσι τελεῖν . καὶ γὰρ ἐκεῖ χορεία τίς ἐστι καὶ παιδιά , εἰ ἄρα καὶ τετέλεσαι · καὶ νῦν τούτω οὐδὲν ἄλλο ἢ χορεύετον περὶ σὲ καὶ οἷον ὀρχεῖσθον παίζοντε , ὡς μετὰ τοῦτο τελοῦντε . νῦν οὖν νόμισον τὰ πρῶτα τῶν ἱερῶν ἀκούειν τῶν σοφιστικῶν .
Lemmas: ἐν δέ οὗτος ὁ μέν Κλεινίας ὁ Εὐθύδημος ἀποκρίνω ὅτι μανθάνω ὁ μανθάνω ὅς οὐ ἐπίσταμαι · ὁ δέ ἔρομαι αὐτός διά ὁ αὐτός ὅς ὁ πρότερος · τίς δέ ; ἠμί δέ ὅς , οὐ ἐπίσταμαι σύ γράμμα , εφη.—ουκεω απαντα;—ωμολογει.—οος οὖν τις ἀποστοματίζω ὁστισοῦν , οὐ γράμμα ἀποστοματίζω ὅς τις σύ ἐπίσταμαι , φημί , ἀποστοματίζω , εἴπερ πᾶς ἐπιστασιάζω οὗτος ὁμολογέω οὖν ; ἠμί δέ ὅς , ἆρα σύ οὐ μανθάνω ὅστις ἄν ἀποστοματίζω τις , ὁ δέ μή ἐπίσταμαι γράμμα μανθάνω , ἀλλά , ἠμί δέ ὅς , μανθάνω ὅς ἐπίσταμαι , ἠμί δέ ὅς , μανθάνω , εἴπερ γε ἅπας ὁ γράμμα ἐπίστασαι.—ὡμολόγησεν.—οὐκ ἄρα ὀρθός ἀποκρίνω , φημί . καί οὔπω σφόδρα τις οὗτος λέγω ὁ Εὐθύδημος , καί ὁ Διονυσόδωρος ὥσπερ σφαῖρα ἐκδέχομαι ὁ λόγος πάλιν στοχάζομαι ὁ μειράκιον , καί λέγω · ἐξαπατάω σύ Εὐθύδημος , ὦ Κλεινίας . λέγω γάρ ἐγώ , ὁ μανθάνω οὐ ἐπιστήμη εἰμί λαμβάνω οὗτος ὅς ἄν τις μανθανη;—ωμολογευς ὁ Κλεινίας δέ ἐπίσταμαι , ἠμί δέ ὅς , ἄλλος τις ἤ ἔχω ἐπιστήμη ἤδη ἐστίν;—συνέφη.—τὸ ἄρα μή ἐπίσταμαι μήπω ἔχω ἐπιστήμη εστιν;—ωμολογευς αυτω.—ποτερος οὖν εἰμί ὁ λαμβάνω ὁστισοῦν ὁ ἔχω ἤδη ἤ ὅς ἄν μή ἔχωσιν;—οἳ ἄν μη.—ουκεω ὁμολογέω εἰμί οὗτος καί ὁ μή ἐπίσταμαι , ὁ μή ἐχόντων;—κατένευσε.—τῶν λαμβάνω ἄρα εἰμί ὁ μανθάνω , ἀλλά οὐ ὁ ἐχόντων;—συνέφη.—οἱ μή ἐπίσταμαι ἄρα , φημί , μανθάνω , ὦ Κλεινίας , ἀλλά οὐ ὁ ἐπίσταμαι . ἔτι δή ἐπί ὁ τρίτος καταβάλλω ὥσπερ πάλαισμα ὁρμάω ὁ Εὐθύδημος ὁ νεανίσκος · καί ἐγώ γιγνώσκω βαπτίζω ὁ μειράκιον , βούλομαι ἀναπαύω αὐτός , μή ἐγώ ἀποδειλιάω , παραμυθέομαι λέγω · ὦ Κλεινίας , μή θαυμάζω εἰ σύ φαίνω ἀήθης ὁ λόγος . ἴσως γάρ οὐ αἰσθάνομαι οἷος ποιέω ὁ ξένος περί σύ · ποιέω δέ αὐτός ὅς ὁ ἐν ὁ τελετή ὁ Κορύβας , ὅταν ὁ θρόνωσις ποιέω περί οὗτος ὅς ἄν μέλλω τελέω . καί γάρ ἐκεῖ χορεία τις εἰμί καί παιδιά , εἰ ἄρα καί τελέω · καί νῦν οὗτος οὐδείς ἄλλος ἤ χορεύω περί σύ καί οἷος ὀρχέομαι παίζω , ὡς μετά οὗτος τελέω . νῦν οὖν νομίζω ὁ πρῶτος ὁ ἱερός ἀκούω ὁ σοφιστικός .