plato-philosophy.euthydemus 299
πολὺ μέντοι , ἔφη , δικαιότερον τὸν ὑμέτερον πατέρʼ ἂν τύπτοιμι , ὅτι μαθὼν σοφοὺς ὑεῖς οὕτως ἔφυσεν . ἀλλʼ ἦ που , ὦ Εὐθύδημε , πόλλʼ ἀγαθὰ ἀπὸ τῆς ὑμετέρας σοφίας ταύτης ἀπολέλαυκεν ὁ πατὴρ ὁ ὑμέτερός τε καὶ τῶν κυνιδίων . ἀλλʼ οὐδὲν δεῖται πολλῶν ἀγαθῶν , ὦ Κτήσιππε , οὔτʼ ἐκεῖνος οὔτε σύ . οὐδὲ σύ , ἦ δʼ ὅς , ὦ Εὐθύδημε , αὐτός ; οὐδὲ ἄλλος γε οὐδεὶς ἀνθρώπων . εἰπὲ γάρ μοι , ὦ Κτήσιππε , εἰ ἀγαθὸν νομίζεις εἶναι ἀσθενοῦντι φάρμακον πιεῖν ἢ οὐκ ἀγαθὸν εἶναι δοκεῖ σοι , ὅταν δέηται · ἢ εἰς πόλεμον ὅταν ἴῃ , ὅπλα ἔχοντα μᾶλλον ἰέναι ἢ ἄνοπλον.—ἔμοιγε , ἔφη . καίτοι οἶμαί τί σε τῶν καλῶν ἐρεῖν.—σὺ ἄριστα εἴσῃ , ἔφη · ἀλλʼ ἀποκρίνου . ἐπειδὴ γὰρ ὡμολόγεις ἀγαθὸν εἶναι φάρμακον , ὅταν δέῃ , πίνειν ἀνθρώπῳ , ἄλλο τι τοῦτο τὸ ἀγαθὸν ὡς πλεῖστον δεῖ πίνειν , καὶ καλῶς ἐκεῖ ἕξει , ἐάν τις αὐτῷ τρίψας ἐγκεράσῃ ἐλλεβόρου ἅμαξαν;—καὶ ὁ Κτήσιππος εἶπεν · πάνυ γε σφόδρα , ὦ Εὐθύδημε , ἐὰν ᾖ γε ὁ πίνων ὅσος ὁ ἀνδριὰς ὁ ἐν Δελφοῖς.—οὐκοῦν , ἔφη , καὶ ἐν τῷ πολέμῳ ἐπειδὴ ἀγαθόν ἐστιν ὅπλα ἔχειν , ὡς πλεῖστα δεῖ ἔχειν δόρατά τε καὶ ἀσπίδας , ἐπειδήπερ ἀγαθόν ἐστιν;—μάλα δήπου , ἔφη ὁ Κτήσιππος · σὺ δʼ οὐκ οἴει , ὦ Εὐθύδημε , ἀλλὰ μίαν καὶ ἓν δόρυ;—ἔγωγε.—ἦ καὶ τὸν Γηρυόνην ἄν , ἔφη , καὶ τὸν Βριάρεων οὕτως σὺ ὁπλίσαις ; ἐγὼ δὲ ᾤμην σὲ δεινότερον εἶναι , ἅτε ὁπλομάχην ὄντα , καὶ τόνδε τὸν ἑταῖρον . καὶ ὁ μὲν Εὐθύδημος ἐσίγησεν · ὁ δὲ Διονυσόδωρος πρὸς τὰ πρότερον ἀποκεκριμένα τῷ Κτησίππῳ ἤρετο , οὐκοῦν καὶ χρυσίον , ἦ δʼ ὅς , ἀγαθὸν δοκεῖ σοι εἶναι ἔχειν;—πάνυ , καὶ ταῦτά γε πολύ , ἔφη ὁ Κτήσιππος.—τί οὖν ; ἀγαθὰ οὐ δοκεῖ σοι χρῆναι ἀεί τʼ ἔχειν καὶ πανταχοῦ;—σφόδρα γʼ , ἔφη.—οὐκοῦν καὶ τὸ χρυσίον ἀγαθὸν ὁμολογεῖς εἶναι;—ὡμολόγηκα μὲν οὖν , ἦ δʼ ὅς.—οὐκοῦν ἀεὶ δεῖ αὐτὸ ἔχειν καὶ πανταχοῦ καὶ ὡς μάλιστα ἐν ἑαυτῷ ; καὶ εἴη ἂν εὐδαιμονέστατος εἰ ἔχοι χρυσίου μὲν τρία τάλαντα ἐν τῇ γαστρί , τάλαντον δʼ ἐν τῷ κρανίῳ , στατῆρα δὲ χρυσοῦ ἐν ἑκατέρῳ τὠφθαλμῷ;—φασί γε οὖν , ὦ Εὐθύδημε , ἔφη ὁ Κτήσιππος , τούτους εὐδαιμονεστάτους εἶναι Σκυθῶν καὶ ἀρίστους ἄνδρας , οἳ χρυσίον τε ἐν τοῖς κρανίοις ἔχουσιν πολὺ τοῖς ἑαυτῶν , ὥσπερ σὺ νυνδὴ ἔλεγες τὸν κύνα τὸν πατέρα , καὶ ὃ θαυμασιώτερόν γε ἔτι , ὅτι καὶ πίνουσιν ἐκ τῶν ἑαυτῶν κρανίων κεχρυσωμένων , καὶ ταῦτα ἐντὸς καθορῶσιν , τὴν ἑαυτῶν κορυφὴν ἐν ταῖς χερσὶν ἔχοντες .
Lemmas: πολύς μέντοι , φημί , δίκαιος ὁ ὑμέτερος πατήρ ἄν τύπτω , ὅτι μανθάνω σοφός υἱός οὕτως ἐφύω . ἀλλά ἦ που , ὦ Εὐθύδημος , πολύς ἀγαθός ἀπό ὁ ὑμέτερος σοφία οὗτος ἀπολαύω ὁ πατήρ ὁ ὑμέτερος τε καί ὁ κυνίδιον . ἀλλά οὐδείς δέω πολύς ἀγαθός , ὦ Κτήσιππος , οὔτε ἐκεῖνος οὔτε σύ . οὐδέ σύ , ἠμί δέ ὅς , ὦ Εὐθύδημος , αὐτός ; οὐδέ ἄλλος γε οὐδείς ἄνθρωπος . λέγω γάρ ἐγώ , ὦ Κτήσιππος , εἰ ἀγαθός νομίζω εἰμί ἀσθενέω φάρμακον πίνω ἤ οὐ ἀγαθός εἰμί δοκέω σύ , ὅταν δέω · ἤ εἰς πόλεμος ὅταν ἔρχομαι , ὅπλον ἔχω μάλα ἔρχομαι ἤ ἄνοπλον.—ἔμοιγε , φημί . καίτοι οἴομαι τίς σύ ὁ καλός ἐρεῖν.—σὺ ἀγαθός οἶδα , φημί · ἀλλά ἀποκρίνω . ἐπειδή γάρ ὁμολογέω ἀγαθός εἰμί φάρμακον , ὅταν δέω , πίνω ἄνθρωπος , ἄλλος τις οὗτος ὁ ἀγαθός ὡς πολύς δέω πίνω , καί καλός ἐκεῖ ἔχω , ἐάν τις αὐτός τρίβω ἐγκεράννυμι ἑλλέβορος ἅμαξαν;—καὶ ὁ Κτήσιππος λέγω · πάνυ γε σφόδρα , ὦ Εὐθύδημος , ἐάν εἰμί γε ὁ πίνω ὅσος ὁ ἀνδριάς ὁ ἐν δελφοις.—ουκεω , φημί , καί ἐν ὁ πόλεμος ἐπειδή ἀγαθός εἰμί ὅπλον ἔχω , ὡς πολύς δέω ἔχω δόρυ τε καί ἀσπίς , ἐπειδή ἀγαθός ἐστιν;—μάλα δήπου , φημί ὁ Κτήσιππος · σύ δέ οὐ οἴομαι , ὦ Εὐθύδημος , ἀλλά εἷς καί εἷς δόρυ;—ἔγωγε.—ἦ καί ὁ Γηρυόνης ἄν , φημί , καί ὁ Βριάρεως οὕτως σύ ὁπλίζω ; ἐγώ δέ οἴομαι σύ δεινός εἰμί , ἅτε ὁπλομάχης εἰμί , καί ὅδε ὁ ἑταῖρος . καί ὁ μέν Εὐθύδημος σιγάω · ὁ δέ Διονυσόδωρος πρός ὁ πρότερος ἀποκρίνω ὁ Κτήσιππος ἔρομαι , οὐκοῦν καί χρυσίον , ἠμί δέ ὅς , ἀγαθός δοκέω σύ εἰμί ἔχειν;—πάνυ , καί οὗτος γε πολύς , φημί ὁ Κτήσιππος οὖν ; ἀγαθός οὐ δοκέω σύ χρή ἀεί τε ἔχω καί πανταχου;—σφοδραω γε , εφη.—ουκεω καί ὁ χρυσίον ἀγαθός ὁμολογέω εἶναι;—ὡμολόγηκα μέν οὖν , ἠμί δέ ος.—ουκεω ἀεί δέω αὐτός ἔχω καί πανταχοῦ καί ὡς μάλα ἐν ἑαυτοῦ ; καί εἰμί ἄν εὐδαίμων εἰ ἔχω χρυσίον μέν τρεῖς τάλαντον ἐν ὁ γαστήρ , τάλαντον δέ ἐν ὁ κρανίον , στατήρ δέ χρυσός ἐν ἑκάτερος τὠφθαλμῷ;—φασί γε οὖν , ὦ Εὐθύδημος , φημί ὁ Κτήσιππος , οὗτος εὐδαίμων εἰμί Σκύθης καί ἀγαθός ἀνήρ , ὅς χρυσίον τε ἐν ὁ κρανίον ἔχω πολύς ὁ ἑαυτοῦ , ὥσπερ σύ νυνδί λέγω ὁ κύων ὁ πατήρ , καί ὅς θαυμάσιος γε ἔτι , ὅτι καί πίνω ἐκ ὁ ἑαυτοῦ κρανίον χρυσόω , καί οὗτος ἐντός καθοράω , ὁ ἑαυτοῦ κορυφή ἐν ὁ χείρ ἔχω .