plato-philosophy.euthydemus 279
οὐδεὶς ὅστις οὔκ , ἔφη ὁ Κλεινίας.—εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ · τὸ δὴ μετὰ τοῦτο , ἐπειδὴ βουλόμεθα εὖ πράττειν , πῶς ἂν εὖ πράττοιμεν ; ἆρʼ ἂν εἰ ἡμῖν πολλὰ κἀγαθὰ εἴη ; ἢ τοῦτο ἐκείνου ἔτι εὐηθέστερον ; δῆλον γάρ που καὶ τοῦτο ὅτι οὕτως ἔχει.—συνέφη.—φέρε δή , ἀγαθὰ δὲ ποῖα ἄρα τῶν ὄντων τυγχάνει ἡμῖν ὄντα ; ἢ οὐ χαλεπὸν οὐδὲ σεμνοῦ ἀνδρὸς πάνυ τι οὐδὲ τοῦτο ἔοικεν εἶναι εὐπορεῖν ; πᾶς γὰρ ἂν ἡμῖν εἴποι ὅτι τὸ πλουτεῖν ἀγαθόν · ἦ γάρ;—πάνυ γʼ , ἔφη.—οὐκοῦν καὶ τὸ ὑγιαίνειν καὶ τὸ καλὸν εἶναι καὶ τἆλλα κατὰ τὸ σῶμα ἱκανῶς παρεσκευάσθαι;—συνεδόκει.—ἀλλὰ μὴν εὐγένειαί γε καὶ δυνάμεις καὶ τιμαὶ ἐν τῇ ἑαυτοῦ δῆλά ἐστιν ἀγαθὰ ὄντα.—ὡμολόγει.—τί οὖν , ἔφην , ἔτι ἡμῖν λείπεται τῶν ἀγαθῶν ; τί ἄρα ἐστὶν τὸ σώφρονά τε εἶναι καὶ δίκαιον καὶ ἀνδρεῖον ; πότερον πρὸς Διός , ὦ Κλεινία , ἡγῇ σύ , ἐὰν ταῦτα τιθῶμεν ὡς ἀγαθά , ὀρθῶς ἡμᾶς θήσειν , ἢ ἐὰν μή ; ἴσως γὰρ ἄν τις ἡμῖν ἀμφισβητήσειεν · σοὶ δὲ πῶς δοκεῖ;—ἀγαθά , ἔφη ὁ Κλεινίας . — εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ · τὴν δὲ σοφίαν ποῦ χοροῦ τάξομεν ; ἐν τοῖς ἀγαθοῖς , ἢ πῶς λέγεις;—ἐν τοῖς ἀγαθοῖς.—ἐνθυμοῦ δὴ μή τι παραλείπωμεν τῶν ἀγαθῶν , ὅτι καὶ ἄξιον λόγου.—ἀλλά μοι δοκοῦμεν , ἔφη , οὐδέν , ὁ Κλεινίας.—καὶ ἐγὼ ἀναμνησθεὶς εἶπον ὅτι ναὶ μὰ Δία κινδυνεύομέν γε τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν παραλιπεῖν.—τί τοῦτο ; ἦ δʼ ὅς.—τὴν εὐτυχίαν , ὦ Κλεινία · ὃ πάντες φασί , καὶ οἱ πάνυ φαῦλοι , μέγιστον τῶν ἀγαθῶν εἶναι.—ἀληθῆ λέγεις , ἔφη.—καὶ ἐγὼ αὖ πάλιν μετανοήσας εἶπον ὅτι ὀλίγου καταγέλαστοι ἐγενόμεθα ὑπὸ τῶν ξένων ἐγώ τε καὶ σύ , ὦ παῖ Ἀξιόχου.—τί δή , ἔφη , τοῦτο;—ὅτι εὐτυχίαν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν θέμενοι νυνδὴ αὖθις περὶ τοῦ αὐτοῦ ἐλέγομεν.—τί οὖν δὴ τοῦτο;—καταγέλαστον δήπου , ὃ πάλαι πρόκειται , τοῦτο πάλιν προτιθέναι καὶ δὶς ταὐτὰ λέγειν.—πῶς , ἔφη , τοῦτο λέγεις;—ἡ σοφία δήπου , ἦν δʼ ἐγώ , εὐτυχία ἐστίν · τοῦτο δὲ κἂν παῖς γνοίη.—καὶ ὃς ἐθαύμασεν · οὕτως ἔτι νέος τε καὶ εὐήθης ἐστί.—κἀγὼ γνοὺς αὐτὸν θαυμάζοντα , ἆρα οὐκ οἶσθα , ἔφην , ὦ Κλεινία , ὅτι περὶ αὐλημάτων εὐπραγίαν οἱ αὐληταὶ εὐτυχέστατοί εἰσιν;—συνέφη.—οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ περὶ γραμμάτων γραφῆς τε καὶ ἀναγνώσεως οἱ γραμματισταί;—πάνυ γε.—τί δέ ; πρὸς τοὺς τῆς θαλάττης κινδύνους μῶν οἴει εὐτυχεστέρους τινὰς εἶναι τῶν σοφῶν κυβερνητῶν , ὡς ἐπὶ πᾶν εἰπεῖν;—οὐ δῆτα .
Lemmas: οὐδείς ὅστις οὐ , φημί ὁ Κλεινίας , εἰμί δέ ἐγώ · ὁ δή μετά οὗτος , ἐπειδή βούλομαι εὖ πράσσω , πῶς ἄν εὖ πράσσω ; ἆρα ἄν εἰ ἐγώ πολύς ἀγαθός εἰμί ; ἤ οὗτος ἐκεῖνος ἔτι εὐήθης ; δῆλος γάρ που καί οὗτος ὅτι οὕτως ἔχει.—συνέφη.—φέρε δή , ἀγαθός δέ ποῖος ἄρα ὁ εἰμί τυγχάνω ἐγώ εἰμί ; ἤ οὐ χαλεπός οὐδέ σεμνός ἀνήρ πάνυ τις οὐδέ οὗτος ἔοικα εἰμί εὐπορέω ; πᾶς γάρ ἄν ἐγώ λέγω ὅτι ὁ πλουτέω ἀγαθός · ἦ γάρ;—πάνυ γε , εφη.—ουκεω καί ὁ ὑγιαίνω καί ὁ καλός εἰμί καί ἄλλος κατά ὁ σῶμα ἱκανός παρασκευάζω μήν εὐγένεια γε καί δύναμις καί τιμή ἐν ὁ ἑαυτοῦ δῆλος εἰμί ἀγαθός ὄντα.—ὡμολόγει.—τί οὖν , φημί , ἔτι ἐγώ λείπω ὁ ἀγαθός ; τίς ἄρα εἰμί ὁ σώφρων τε εἰμί καί δίκαιος καί ἀνδρεῖος ; πότερος πρός Ζεύς , ὦ Κλεινίας , ἡγέομαι σύ , ἐάν οὗτος τίθημι ὡς ἀγαθός , ὀρθός ἐγώ τίθημι , ἤ ἐάν μή ; ἴσως γάρ ἄν τις ἐγώ ἀμφισβητέω · σύ δέ πῶς δοκεῖ;—ἀγαθά , φημί ὁ Κλεινίας . — εἰμί , εἰμί δέ ἐγώ · ὁ δέ σοφία ποῦ χορός τάσσω ; ἐν ὁ ἀγαθός , ἤ πῶς λέγεις;—ἐν ὁ ἀγαθοῖς.—ἐνθυμοῦ δή μή τις παραλείπω ὁ ἀγαθός , ὅτι καί ἄξιος λόγου.—ἀλλά ἐγώ δοκέω , φημί , οὐδείς , ὁ Κλεινίας ἐγώ ἀναμιμνῄσκω λέγω ὅτι ναί μά Ζεύς κινδυνεύω γε ὁ μέγας ὁ ἀγαθός παραλείπω οὗτος ; ἠμί δέ ὅσσα εὐτυχία , ὦ Κλεινίας · ὅς πᾶς φημί , καί ὁ πάνυ φαῦλος , μέγας ὁ ἀγαθός ἀναιρέω λέγω , ἐφίημι ἐγώ αὖ πάλιν μετανοέω λέγω ὅτι ὀλίγος καταγέλαστος γίγνομαι ὑπό ὁ ξένος ἐγώ τε καί σύ , ὦ παῖς Ἀξιόχου.—τί δή , φημί , ὅσσος εὐτυχία ἐν ὁ ἔμπροσθεν τίθημι νυνδί αὖθις περί ὁ αὐτός ἐλέγχω οὖν δή τοῦτο;—καταγέλαστον δήπου , ὅς πάλαι πρόκειμαι , οὗτος πάλιν προτίθημι καί δίς αὐτός λέγω , φημί , οὗτος λέγω σοφία δήπου , εἰμί δέ ἐγώ , εὐτυχία εἰμί · οὗτος δέ ἄν παῖς γνοίη.—καὶ ὅς θαυμάζω · οὕτως ἔτι νέος τε καί εὐήθης ἐστί.—κἀγὼ γιγνώσκω αὐτός θαυμάζω , ἆρα οὐ οἶδα , φημί , ὦ Κλεινίας , ὅτι περί αὔλημα εὐπραγία ὁ αὐλητής εὐτυχής εισιν;—συνεφη.—ουκεω , εἰμί δέ ἐγώ , καί περί γράμμα γραφή τε καί ἀνάγνωσις ὁ γραμματίζω γεῖτος δέ ; πρός ὁ ὁ θάλασσα κίνδυνος μῶν οἴομαι εὐτυχής τις εἰμί ὁ σοφός κυβερνήτης , ὡς ἐπί πᾶς εἰπεῖν;—οὐ δῆτα .