plato-philosophy.euthydemus 273
πάλιν οὖν ἐκαθεζόμην , καὶ ὀλίγῳ ὕστερον εἰσέρχεσθον τούτω—ὅ τʼ Εὐθύδημος καὶ ὁ Διονυσόδωρος—καὶ ἄλλοι μαθηταὶ ἅμα αὖ πολλοὶ ἐμοὶ δοκεῖν · εἰσελθόντε δὲ περιπατείτην ἐν τῷ καταστέγῳ δρόμῳ . καὶ οὔπω τούτω δύʼ ἢ τρεῖς δρόμους περιεληλυθότε ἤστην , καὶ εἰσέρχεται Κλεινίας , ὃν σὺ φῂς πολὺ ἐπιδεδωκέναι , ἀληθῆ λέγων · ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ἐρασταὶ πάνυ πολλοί τε καὶ ἄλλοι καὶ Κτήσιππος , νεανίσκος τις Παιανιεύς , μάλα καλός τε κἀγαθὸς τὴν φύσιν , ὅσον μὴ ὑβριστὴς διὰ τὸ νέος εἶναι . ἰδὼν οὖν με ὁ Κλεινίας ἀπὸ τῆς εἰσόδου μόνον καθήμενον , ἄντικρυς ἰὼν παρεκαθέζετο ἐκ δεξιᾶς , ὥσπερ καὶ σὺ φῄς . ἰδόντε δὲ αὐτὸν ὅ τε Διονυσόδωρος καὶ ὁ Εὐθύδημος πρῶτον μὲν ἐπιστάντε διελεγέσθην ἀλλήλοιν , ἄλλην καὶ ἄλλην ἀποβλέποντε εἰς ἡμᾶς—καὶ γὰρ πάνυ αὐτοῖν προσεῖχον τὸν νοῦν—ἔπειτα ἰόντε ὁ μὲν παρὰ τὸ μειράκιον ἐκαθέζετο , ὁ Εὐθύδημος , ὁ δὲ παρʼ αὐτὸν ἐμὲ ἐξ ἀριστερᾶς , οἱ δʼ ἄλλοι ὡς ἕκαστος ἐτύγχανεν . ἠσπαζόμην οὖν αὐτὼ ἅτε διὰ χρόνου ἑωρακώς · μετὰ δὲ τοῦτο εἶπον πρὸς τὸν Κλεινίαν · ὦ Κλεινία , τώδε μέντοι τὼ ἄνδρε σοφώ , Εὐθύδημός τε καὶ Διονυσόδωρος , οὐ τὰ σμικρὰ ἀλλὰ τὰ μεγάλα · τὰ γὰρ περὶ τὸν πόλεμον πάντα ἐπίστασθον , ὅσα δεῖ τὸν μέλλοντα ἀγαθὸν στρατηγὸν ἔσεσθαι , τάς τε τάξεις καὶ τὰς ἡγεμονίας τῶν στρατοπέδων καὶ ἐν ὅπλοις μάχεσθαι · οἵω τε δὲ καὶ ποιῆσαι δυνατὸν εἶναι αὐτὸν αὑτῷ βοηθεῖν ἐν τοῖς δικαστηρίοις , ἄν τις αὐτὸν ἀδικῇ . εἰπὼν οὖν ταῦτα κατεφρονήθην ὑπʼ αὐτοῖν · ἐγελασάτην οὖν ἄμφω βλέψαντε εἰς ἀλλήλω , καὶ ὁ Εὐθύδημος εἶπεν · οὔτοι ἔτι ταῦτα , ὦ Σώκρατες , σπουδάζομεν , ἀλλὰ παρέργοις αὐτοῖς χρώμεθα . κἀγὼ θαυμάσας εἶπον · καλὸν ἄν που τὸ ἔργον ὑμῶν εἴη , εἰ τηλικαῦτα πράγματα πάρεργα ὑμῖν τυγχάνει ὄντα , καὶ πρὸς θεῶν εἴπετόν μοι τί ἐστι τοῦτο τὸ καλόν . ἀρετήν , ἔφη , ὦ Σώκρατες , οἰόμεθα οἵω τʼ εἶναι παραδοῦναι κάλλιστʼ ἀνθρώπων καὶ τάχιστα . ὦ Ζεῦ , οἷον , ἦν δʼ ἐγώ , λέγετον πρᾶγμα · πόθεν τοῦτο τὸ ἕρμαιον ηὑρέτην ; ἐγὼ δὲ περὶ ὑμῶν διενοούμην ἔτι , ὥσπερ νυνδὴ ἔλεγον , ὡς τὸ πολὺ τοῦτο δεινοῖν ὄντοιν , ἐν ὅπλοις μάχεσθαι , καὶ ταῦτα ἔλεγον περὶ σφῷν · ὅτε γὰρ τὸ πρότερον ἐπεδημησάτην , τοῦτο μέμνημαι σφὼ ἐπαγγελλομένω .
Lemmas: πάλιν οὖν καθέζομαι , καί ὀλίγος ὕστερον εἰσέρχομαι τοῦτος τε Εὐθύδημος καί ὁ Διονυσόδωρος ἄλλος μαθητής ἅμα αὖ πολύς ἐγώ δοκέω · εἰσέρχομαι δέ περιπατέω ἐν ὁ κατάστεγος δρόμος . καί οὔπω οὗτος δύο ἤ τρεῖς δρόμος περιέρχομαι εἰμί , καί εἰσέρχομαι Κλεινίας , ὅς σύ φημί πολύς ἐπιδίδωμι , ἀληθής λέγω · ὄπισθεν δέ αὐτός ἐραστής πάνυ πολύς τε καί ἄλλος καί Κτήσιππος , νεανίσκος τις Παιανιεύς , μάλα καλός τε ἀγαθός ὁ φύσις , ὅσος μή ὑβριστής διά ὁ νέος εἰμί . ὁράω οὖν ἐγώ ὁ Κλεινίας ἀπό ὁ εἴσοδος μόνος κάθημαι , ἄντικρυς ἔρχομαι παρακαθέζομαι ἐκ δεξιός , ὥσπερ καί σύ φημί . ὁράω δέ αὐτός ὁ τε Διονυσόδωρος καί ὁ Εὐθύδημος πρῶτος μέν ἐφίστημι διαλέγω ἀλλήλων , ἄλλος καί ἄλλος ἀποβλέπω εἰς ἁμός γάρ πάνυ αὐτός προσέχω ὁ νοῦν—ἔπειτα ἔρχομαι ὁ μέν παρά ὁ μειράκιον καθέζομαι , ὁ Εὐθύδημος , ὁ δέ παρά αὐτός ἐγώ ἐκ ἀριστερός , ὁ δέ ἄλλος ὡς ἕκαστος τυγχάνω . ἀσπάζομαι οὖν αὐτός ἅτε διά χρόνος ὁράω · μετά δέ οὗτος λέγω πρός ὁ Κλεινίας · ὦ Κλεινίας , ὅδε μέντοι ὁ ἀνήρ σοφός , Εὐθύδημος τε καί Διονυσόδωρος , οὐ ὁ μικρός ἀλλά ὁ μέγας · ὁ γάρ περί ὁ πόλεμος πᾶς ἐφίστημι , ὅσος δέω ὁ μέλλω ἀγαθός στρατηγός εἰμί , ὁ τε τάξις καί ὁ ἡγεμονία ὁ στρατόπεδον καί ἐν ὅπλον μάχομαι · οἷος τε δέ καί ποιέω δυνατός εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ βοηθέω ἐν ὁ δικαστήριον , ἐάν τις αὐτός ἀδικέω . λέγω οὖν οὗτος καταφρονέω ὑπό αὐτός · γελάω οὖν ἄμφω βλέπω εἰς ἀλλήλων , καί ὁ Εὐθύδημος λέγω · οὔτοι ἔτι οὗτος , ὦ Σωκράτης , σπουδάζω , ἀλλά πάρεργος αὐτός χράω . ἐγώ θαυμάζω λέγω · καλός ἄν που ὁ ἔργον σύ εἰμί , εἰ τηλικοῦτος πρᾶγμα πάρεργος σύ τυγχάνω εἰμί , καί πρός θεός λέγω ἐγώ τίς εἰμί οὗτος ὁ καλός . ἀρετή , φημί , ὦ Σωκράτης , οἴομαι οἷος τε εἰμί παραδίδωμι καλός ἄνθρωπος καί ταχύς . ὦ Ζεύς , οἷος , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω πρᾶγμα · πόθεν οὗτος ὁ ἕρμαιον εὑρίσκω ; ἐγώ δέ περί σύ διανοέω ἔτι , ὥσπερ νυνδί λέγω , ὡς ὁ πολύς οὗτος δεινός εἰμί , ἐν ὅπλον μάχομαι , καί οὗτος λέγω περί σύ · ὅτε γάρ ὁ πρότερος ἐπιδημέω , οὗτος μιμνῄσκω σύ ἐπαγγέλλω .