plato-philosophy.euthydemus 281
καλῶς γε , ἦν δʼ ἐγώ , λέγεις . πλέον γάρ που οἶμαι θάτερόν ἐστιν , ἐάν τις χρῆται ὁτῳοῦν μὴ ὀρθῶς πράγματι ἢ ἐὰν ἐᾷ · τὸ μὲν γὰρ κακόν , τὸ δὲ οὔτε κακὸν οὔτε ἀγαθόν . ἢ οὐχ οὕτω φαμέν;—συνεχώρει.—τί οὖν ; ἐν τῇ ἐργασίᾳ τε καὶ χρήσει τῇ περὶ τὰ ξύλα μῶν ἄλλο τί ἐστιν τὸ ἀπεργαζόμενον ὀρθῶς χρῆσθαι ἢ ἐπιστήμη ἡ τεκτονική;—οὐ δῆτα , ἔφη.—ἀλλὰ μήν που καὶ ἐν τῇ περὶ τὰ σκεύη ἐργασίᾳ τὸ ὀρθῶς ἐπιστήμη ἐστὶν ἡ ἀπεργαζομένη.—συνέφη.—ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ περὶ τὴν χρείαν ὧν ἐλέγομεν τὸ πρῶτον τῶν ἀγαθῶν , πλούτου τε καὶ ὑγιείας καὶ κάλλους , τὸ ὀρθῶς πᾶσι τοῖς τοιούτοις χρῆσθαι ἐπιστήμη ἦν ἡγουμένη καὶ κατορθοῦσα τὴν πρᾶξιν , ἢ ἄλλο τι;—ἐπιστήμη , ἦ δʼ ὅς.—οὐ μόνον ἄρα εὐτυχίαν ἀλλὰ καὶ εὐπραγίαν , ὡς ἔοικεν , ἡ ἐπιστήμη παρέχει τοῖς ἀνθρώποις ἐν πάσῃ κτήσει τε καὶ πράξει.—ὡμολόγει.—ἆρʼ οὖν ὦ πρὸς Διός , ἦν δʼ ἐγώ , ὄφελός τι τῶν ἄλλων κτημάτων ἄνευ φρονήσεως καὶ σοφίας ; ἆρά γε ἂν ὄναιτο ἄνθρωπος πολλὰ κεκτημένος καὶ πολλὰ πράττων νοῦν μὴ ἔχων , ἢ μᾶλλον ὀλίγα νοῦν ἔχων ; ὧδε δὲ σκόπει · οὐκ ἐλάττω πράττων ἐλάττω ἂν ἐξαμαρτάνοι , ἐλάττω δὲ ἁμαρτάνων ἧττον ἂν κακῶς πράττοι , ἧττον δὲ κακῶς πράττων ἄθλιος ἧττον ἂν εἴη;—πάνυ γʼ , ἔφη.—πότερον οὖν ἂν μᾶλλον ἐλάττω τις πράττοι πένης ὢν ἢ πλούσιος;—πένης , ἔφη.—πότερον δὲ ἀσθενὴς ἢ ἰσχυρός;—ἀσθενής.—πότερον δὲ ἔντιμος ἢ ἄτιμος;—ἄτιμος.—πότερον δὲ ἀνδρεῖος ὢν καὶ σώφρων ἐλάττω ἂν πράττοι ἢ δειλός;—δειλός.—οὐκοῦν καὶ ἀργὸς μᾶλλον ἢ ἐργάτης;—συνεχώρει.—καὶ βραδὺς μᾶλλον ἢ ταχύς , καὶ ἀμβλὺ ὁρῶν καὶ ἀκούων μᾶλλον ἢ ὀξύ;—πάντα τὰ τοιαῦτα συνεχωροῦμεν ἀλλήλοις.—ἐν κεφαλαίῳ δʼ , ἔφην , ὦ Κλεινία , κινδυνεύει σύμπαντα ἃ τὸ πρῶτον ἔφαμεν ἀγαθὰ εἶναι , οὐ περὶ τούτου ὁ λόγος αὐτοῖς εἶναι , ὅπως αὐτά γε καθʼ αὑτὰ πέφυκεν ἀγαθὰ , ἀλλʼ ὡς ἔοικεν ὧδʼ ἔχει · ἐὰν μὲν αὐτῶν ἡγῆται ἀμαθία , μείζω κακὰ εἶναι τῶν ἐναντίων , ὅσῳ δυνατώτερα ὑπηρετεῖν τῷ ἡγουμένῳ κακῷ ὄντι , ἐὰν δὲ φρόνησίς τε καὶ σοφία , μείζω ἀγαθά , αὐτὰ δὲ καθʼ αὑτὰ οὐδέτερα αὐτῶν οὐδενὸς ἄξια εἶναι.—φαίνεται , ἔφη , ὡς ἔοικεν , οὕτως , ὡς σὺ λέγεις.—τί οὖν ἡμῖν συμβαίνει ἐκ τῶν εἰρημένων ; ἄλλο τι ἢ τῶν μὲν ἄλλων οὐδὲν ὂν οὔτε ἀγαθὸν οὔτε κακόν , τούτοιν δὲ δυοῖν ὄντοιν ἡ μὲν σοφία ἀγαθόν , ἡ δὲ ἀμαθία κακόν;—ὡμολόγει .
Lemmas: καλός γε , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω . πολύς γάρ που οἴομαι ἕτερος εἰμί , ἐάν τις χράω ὅστις μή ὀρθός πρᾶγμα ἤ ἐάν ἐάω · ὁ μέν γάρ κακός , ὁ δέ οὔτε κακός οὔτε ἀγαθός . ἤ οὐ οὕτως φαμέν;—συνεχώρει.—τί οὖν ; ἐν ὁ ἐργασία τε καί χρῆσις ὁ περί ὁ ξύλον μῶν ἄλλος τις εἰμί ὁ ἀπεργάζομαι ὀρθός χράω ἤ ἐπιστήμη ὁ τεκτονικός δῆτα , ἔφη.—ἀλλὰ μήν που καί ἐν ὁ περί ὁ σκεῦος ἐργασία ὁ ὀρθός ἐπιστήμη εἰμί ὁ ἀπεργαζομένη.—συνέφη.—ἆρʼ οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , καί περί ὁ χρεία ὅς λέγω ὁ πρῶτος ὁ ἀγαθός , πλοῦτος τε καί ὑγίεια καί κάλλος , ὁ ὀρθός πᾶς ὁ τοιοῦτος χράω ἐπιστήμη εἰμί ἡγέομαι καί κατορθόω ὁ πρᾶξις , ἤ ἄλλος τι;—ἐπιστήμη , ἠμί δέ ὅς.—οὐ μόνος ἄρα εὐτυχία ἀλλά καί εὐπραγία , ὡς ἔοικα , ὁ ἐπιστήμη παρέχω ὁ ἄνθρωπος ἐν πᾶς κτῆσις τε καί πράξει.—ὡμολόγει.—ἆρʼ οὖν ὦ πρός Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ , ὄφελος τις ὁ ἄλλος κτῆμα ἄνευ φρόνησις καί σοφία ; ἆρα γε ἄν ὄνομαι ἄνθρωπος πολύς κτάομαι καί πολύς πράσσω νόος μή ἔχω , ἤ μάλα ὀλίγος νόος ἔχω ; ὧδε δέ σκοπέω · οὐ ἐλαχύς πράσσω ἐλαχύς ἄν ἐξαμαρτάνω , ἐλαχύς δέ ἁμαρτάνω ἥσσων ἄν κακός πράσσω , ἥσσων δέ κακός πράσσω ἄθλιος ἥσσων ἄν εἶπον γε , εφη.—ποτερος οὖν ἄν μάλα ἐλαχύς τις πράσσω πένης εἰμί ἤ πλούσιος;—πένης , εφη.—ποτερος δέ ἀσθενής ἤ ισχυρος;—ασθενης.—ποτερος δέ ἔντιμος ἤ ατιμος;—ατιμος.—ποτερος δέ ἀνδρεῖος εἰμί καί σώφρων ἐλαχύς ἄν πράσσω ἤ δειλος;—δειλος.—ουκεω καί ἀργός μάλα ἤ ἐργάτης βραδύς μάλα ἤ ταχύς , καί ἀμβλύς ὁράω καί ἀκούω μάλα ἤ ὀξύ;—πάντα ὁ τοιοῦτος συγχωρέω ἀλλήλων κεφάλαιος δέ , φημί , ὦ Κλεινίας , κινδυνεύω σύμπας ὅς ὁ πρῶτος φημί ἀγαθός εἰμί , οὐ περί οὗτος ὁ λόγος αὐτός εἰμί , ὅπως αὐτός γε κατά ἑαυτοῦ φύω ἀγαθός , ἀλλά ὡς ἔοικα ὧδε ἔχω · ἐάν μέν αὐτός ἡγέομαι ἀμαθία , μέγας κακός εἰμί ὁ ἐναντίος , ὅσος δυνατός ὑπηρετέω ὁ ἡγέομαι κακός εἰμί , ἐάν δέ φρόνησις τε καί σοφία , μέγας ἀγαθός , αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ οὐδέτερος αὐτός οὐδείς ἄξιος ειναι.—φαινω , φημί , ὡς ἔοικα , οὕτως , ὡς σύ λέγω οὖν ἐγώ συμβαίνω ἐκ ὁ λέγω ; ἄλλος τις ἤ ὁ μέν ἄλλος οὐδείς εἰμί οὔτε ἀγαθός οὔτε κακός , οὗτος δέ δύο εἰμί ὁ μέν σοφία ἀγαθός , ὁ δέ ἀμαθία κακον;—ωμολογευς .