plato-philosophy.euthydemus 303
ἴθι δή μοι εὐθύς , ἦ δʼ ὅς , εἰπέ · ἐπειδὴ σὸν ὁμολογεῖς εἶναι τὸν Δία καὶ τοὺς ἄλλους θεούς , ἆρα ἔξεστί σοι αὐτοὺς ἀποδόσθαι ἢ δοῦναι ἢ ἄλλʼ ὅτι ἂν βούλῃ χρῆσθαι ὥσπερ τοῖς ἄλλοις ζῴοις ; ἐγὼ μὲν οὖν , ὦ Κρίτων , ὥσπερ πληγεὶς ὑπὸ τοῦ λόγου , ἐκείμην ἄφωνος · ὁ δὲ Κτήσιππός μοι ἰὼν ὡς βοηθήσων , Πυππὰξ ὦ Ἡράκλεις , ἔφη , καλοῦ λόγου.—καὶ ὁ Διονυσόδωρος , πότερον οὖν , ἔφη , ὁ Ἡρακλῆς πυππάξ ἐστιν ἢ ὁ πυππὰξ Ἡρακλῆς;—καὶ ὁ Κτήσιππος , ὦ Πόσειδον , ἔφη , δεινῶν λόγων . ἀφίσταμαι · ἀμάχω τὼ ἄνδρε . ἐνταῦθα μέντοι , ὦ φίλε Κρίτων , οὐδεὶς ὅστις οὐ τῶν παρόντων ὑπερεπῄνεσε τὸν λόγον καὶ τὼ ἄνδρε , καὶ γελῶντες καὶ κροτοῦντες καὶ χαίροντες ὀλίγου παρετάθησαν . ἐπὶ μὲν γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν ἐφʼ ἑκάστοις πᾶσι παγκάλως ἐθορύβουν μόνοι οἱ τοῦ Εὐθυδήμου ἐρασταί , ἐνταῦθα δὲ ὀλίγου καὶ οἱ κίονες οἱ ἐν τῷ Λυκείῳ ἐθορύβησάν τʼ ἐπὶ τοῖν ἀνδροῖν καὶ ἥσθησαν . ἐγὼ μὲν οὖν καὶ αὐτὸς οὕτω διετέθην , ὥστε ὁμολογεῖν μηδένας πώποτε ἀνθρώπους ἰδεῖν οὕτω σοφούς , καὶ παντάπασι καταδουλωθεὶς ὑπὸ τῆς σοφίας αὐτοῖν ἐπὶ τὸ ἐπαινεῖν τε καὶ ἐγκωμιάζειν αὐτὼ ἐτραπόμην , καὶ εἶπον · ὦ μακάριοι σφὼ τῆς θαυμαστῆς φύσεως , οἳ τοσοῦτον πρᾶγμα οὕτω ταχὺ καὶ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἐξείργασθον . πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα οἱ λόγοι ὑμῶν καλὰ ἔχουσιν , ὦ Εὐθύδημέ τε καὶ Διονυσόδωρε · ἐν δὲ τοῖς καὶ τοῦτο μεγαλοπρεπέστατον , ὅτι τῶν πολλῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν σεμνῶν δὴ καὶ δοκούντων τὶ εἶναι οὐδὲν ὑμῖν μέλει , ἀλλὰ τῶν ὁμοίων ὑμῖν μόνον . ἐγὼ γὰρ εὖ οἶδα ὅτι τούτους τοὺς λόγους πάνυ μὲν ἂν ὀλίγοι ἀγαπῷεν ἄνθρωποι ὅμοιοι ὑμῖν , οἱ δʼ ἄλλοι οὕτως ἀγνοοῦσιν αὐτούς , ὥστʼ εὖ οἶδα ὅτι αἰσχυνθεῖεν ἂν μᾶλλον ἐξελέγχοντες τοιούτοις λόγοις τοὺς ἄλλους ἢ αὐτοὶ ἐξελεγχόμενοι . καὶ τόδε αὖ ἕτερον δημοτικόν τι καὶ πρᾷον ἐν τοῖς λόγοις · ὁπόταν φῆτε μήτε καλὸν εἶναι μηδὲν μήτε ἀγαθὸν πρᾶγμα μήτε λευκὸν μηδʼ ἄλλο τῶν τοιούτων μηδέν , μηδὲ τὸ παράπαν ἑτέρων ἕτερον , ἀτεχνῶς μὲν τῷ ὄντι συρράπτετε τὰ στόματα τῶν ἀνθρώπων , ὥσπερ καὶ φατέ · ὅτι δʼ οὐ μόνον τὰ τῶν ἄλλων , ἀλλὰ δόξαιτε ἂν καὶ τὰ ὑμέτερα αὐτῶν , τοῦτο πάνυ χαρίεν τέ ἐστιν καὶ τὸ ἐπαχθὲς τῶν λόγων ἀφαιρεῖται . τὸ δὲ δὴ μέγιστον , ὅτι ταῦτα οὕτως ἔχει ὑμῖν καὶ τεχνικῶς ἐξηύρηται , ὥστʼ ἐν πάνυ ὀλίγῳ χρόνῳ ὁντινοῦν ἂν μαθεῖν ἀνθρώπων · ἔγνων ἔγωγε καὶ τῷ Κτησίππῳ τὸν νοῦν προσέχων ὡς ταχὺ ὑμᾶς ἐκ τοῦ παραχρῆμα μιμεῖσθαι οἷός τε ἦν .
Lemmas: ἔρχομαι δή ἐγώ εὐθύς , ἠμί δέ ὅς , λέγω · ἐπειδή σός ὁμολογέω εἰμί ὁ Ζεύς καί ὁ ἄλλος θεός , ἆρα ἔξεστι σύ αὐτός ἀποδίδωμι ἤ δίδωμι ἤ ἄλλος ὅστις ἄν βούλομαι χράω ὥσπερ ὁ ἄλλος ζῷον ; ἐγώ μέν οὖν , ὦ Κρίτων , ὥσπερ πλήσσω ὑπό ὁ λόγος , κεῖμαι ἄφωνος · ὁ δέ Κτήσιππος ἐγώ ἔρχομαι ὡς βοηθέω , Πυππάξ ὦ Ἡρακλῆς , φημί , καλός λόγος ὁ Διονυσόδωρος , πότερος οὖν , φημί , ὁ Ἡρακλῆς πυππάξ εἰμί ἤ ὁ πυππάξ Ἡρακλῆς ὁ Κτήσιππος , ὦ Ποσειδῶν , φημί , δεινός λόγος . ἀφίστημι · ἄμαχος ὁ ἀνήρ . ἐνταῦθα μέντοι , ὦ φίλος Κρίτων , οὐδείς ὅστις οὐ ὁ πάρειμι ὑπερεπαινέω ὁ λόγος καί ὁ ἀνήρ , καί γελάω καί κροτέω καί χαίρω ὀλίγος παρατείνω . ἐπί μέν γάρ ὁ ἔμπροσθεν ἐπί ἕκαστος πᾶς πάγκαλος θορυβέω μόνος ὁ ὁ Εὐθύδημος ἐραστής , ἐνταῦθα δέ ὀλίγος καί ὁ κίων ὁ ἐν ὁ Λύκειον θορυβέω τε ἐπί ὁ ἀνήρ καί ἥδομαι . ἐγώ μέν οὖν καί αὐτός οὕτως διατίθημι , ὥστε ὁμολογέω μηδείς πώποτε ἄνθρωπος ὁράω οὕτως σοφός , καί παντάπασι καταδουλόω ὑπό ὁ σοφία αὐτός ἐπί ὁ ἐπαινέω τε καί ἐγκωμιάζω αὐτός τρέπω , καί λέγω · ὦ μακάριος σύ ὁ θαυμαστός φύσις , ὅς τοσοῦτος πρᾶγμα οὕτως ταχύς καί ἐν ὀλίγος χρόνος ἐξεργάζομαι . πολύς μέν οὖν καί ἄλλος ὁ λόγος σύ καλός ἔχω , ὦ Εὐθύδημος τε καί Διονυσόδωρος · ἐν δέ ὁ καί οὗτος μεγαλοπρεπής , ὅτι ὁ πολύς ἄνθρωπος καί ὁ σεμνός δή καί δοκέω τίς εἰμί οὐδείς σύ μέλω , ἀλλά ὁ ὅμοιος σύ μόνος . ἐγώ γάρ εὖ οἶδα ὅτι οὗτος ὁ λόγος πάνυ μέν ἄν ὀλίγος ἀγαπάω ἄνθρωπος ὅμοιος σύ , ὁ δέ ἄλλος οὕτως ἀγνοέω αὐτός , ὥστε εὖ οἶδα ὅτι αἰσχύνω ἄν μάλα ἐξελέγχω τοιοῦτος λόγος ὁ ἄλλος ἤ αὐτός ἐξελέγχω . καί ὅδε αὖ ἕτερος δημοτικός τις καί πρᾶος ἐν ὁ λόγος · ὁπόταν φημί μήτε καλός εἰμί μηδείς μήτε ἀγαθός πρᾶγμα μήτε λευκός μηδέ ἄλλος ὁ τοιοῦτος μηδείς , μηδέ ὁ παράπαν ἕτερος ἕτερος , ἄτεχνος μέν ὁ εἰμί συρράπτω ὁ στόμα ὁ ἄνθρωπος , ὥσπερ καί φημί · ὅτι δέ οὐ μόνος ὁ ὁ ἄλλος , ἀλλά δοκέω ἄν καί ὁ ὑμέτερος αὐτός , οὗτος πάνυ χαρίεις τε εἰμί καί ὁ ἐπαχθής ὁ λόγος ἀφαιρέω . ὁ δέ δή μέγας , ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω σύ καί τεχνικός ἐξευρίσκω , ὥστε ἐν πάνυ ὀλίγος χρόνος ὅστις ἄν μανθάνω ἄνθρωπος · γιγνώσκω ἐγώ καί ὁ Κτήσιππος ὁ νόος προσέχω ὡς ταχύς σύ ἐκ ὁ παραχρῆμα μιμέομαι οἷος τε εἰμί .