plato-philosophy.euthydemus 278
πρῶτον γάρ , ὥς φησι Πρόδικος , περὶ ὀνομάτων ὀρθότητος μαθεῖν δεῖ · ὃ δὴ καὶ ἐνδείκνυσθόν σοι τὼ ξένω , ὅτι οὐκ ᾔδησθα τὸ μανθάνειν ὅτι οἱ ἄνθρωποι καλοῦσι μὲν ἐπὶ τῷ τοιῷδε , ὅταν τις ἐξ ἀρχῆς μηδεμίαν ἔχων ἐπιστήμην περὶ πράγματός τινος ἔπειτα ὕστερον αὐτοῦ λαμβάνῃ τὴν ἐπιστήμην , καλοῦσι δὲ ταὐτὸν τοῦτο καὶ ἐπειδὰν ἔχων ἤδη τὴν ἐπιστήμην ταύτῃ τῇ ἐπιστήμῃ ταὐτὸν τοῦτο πρᾶγμα ἐπισκοπῇ ἢ πραττόμενον ἢ λεγόμενον—μᾶλλον μὲν αὐτὸ συνιέναι καλοῦσιν ἢ μανθάνειν , ἔστι δʼ ὅτε καὶ μανθάνειν—σὲ δὲ τοῦτο , ὡς οὗτοι ἐνδείκνυνται , διαλέληθεν , ταὐτὸν ὄνομα ἐπʼ ἀνθρώποις ἐναντίως ἔχουσιν κείμενον , τῷ τε εἰδότι καὶ ἐπὶ τῷ μή · παραπλήσιον δὲ τούτῳ καὶ τὸ ἐν τῷ δευτέρῳ ἐρωτήματι , ἐν ᾧ ἠρώτων σε πότερα μανθάνουσιν οἱ ἄνθρωποι ἃ ἐπίστανται ἢ ἃ μή . ταῦτα δὴ τῶν μαθημάτων παιδιά ἐστιν—διὸ καί φημι ἐγώ σοι τούτους προσπαίζειν—παιδιὰν δὲ λέγω διὰ ταῦτα , ὅτι , εἰ καὶ πολλά τις ἢ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα μάθοι , τὰ μὲν πράγματα οὐδὲν ἂν μᾶλλον εἰδείη πῇ ἔχει , προσπαίζειν δὲ οἷός τʼ ἂν εἴη τοῖς ἀνθρώποις διὰ τὴν τῶν ὀνομάτων διαφορὰν ὑποσκελίζων καὶ ἀνατρέπων , ὥσπερ οἱ τὰ σκολύθρια τῶν μελλόντων καθιζήσεσθαι ὑποσπῶντες χαίρουσι καὶ γελῶσιν , ἐπειδὰν ἴδωσιν ὕπτιον ἀνατετραμμένον . ταῦτα μὲν οὖν σοι παρὰ τούτων νόμιζε παιδιὰν γεγονέναι · τὸ δὲ μετὰ ταῦτα δῆλον ὅτι τούτω γέ σοι αὐτὼ τὰ σπουδαῖα ἐνδείξεσθον , καὶ ἐγὼ ὑφηγήσομαι αὐτοῖν ἵνα μοι ὃ ὑπέσχοντο ἀποδῶσιν . ἐφάτην γὰρ ἐπιδείξασθαι τὴν προτρεπτικὴν σοφίαν · νῦν δέ , μοι δοκεῖ , δεῖν ᾠηθήτην πρότερον παῖσαι πρὸς σέ . ταῦτα μὲν οὖν , ὦ Εὐθύδημέ τε καὶ Διονυσόδωρε , πεπαίσθω τε ὑμῖν , καὶ ἴσως ἱκανῶς ἔχει · τὸ δὲ δὴ μετὰ ταῦτα ἐπιδείξατον προτρέποντε τὸ μειράκιον ὅπως χρὴ σοφίας τε καὶ ἀρετῆς ἐπιμεληθῆναι . πρότερον δʼ ἐγὼ σφῷν ἐνδείξομαι οἷον αὐτὸ ὑπολαμβάνω καὶ οἵου αὐτοῦ ἐπιθυμῶ ἀκοῦσαι . ἐὰν οὖν δόξω ὑμῖν ἰδιωτικῶς τε καὶ γελοίως αὐτὸ ποιεῖν , μή μου καταγελᾶτε · ὑπὸ προθυμίας γὰρ τοῦ ἀκοῦσαι τῆς ὑμετέρας σοφίας τολμήσω ἀπαυτοσχεδιάσαι ἐναντίον ὑμῶν . ἀνάσχεσθον οὖν ἀγελαστὶ ἀκούοντες αὐτοί τε καὶ οἱ μαθηταὶ ὑμῶν · σὺ δέ μοι , ὦ παῖ Ἀξιόχου , ἀπόκριναι . ἆρά γε πάντες ἄνθρωποι βουλόμεθα εὖ πράττειν ; ἢ τοῦτο μὲν ἐρώτημα ὧν νυνδὴ ἐφοβούμην ἓν τῶν καταγελάστων ; ἀνόητον γὰρ δήπου καὶ τὸ ἐρωτᾶν τὰ τοιαῦτα · τίς γὰρ οὐ βούλεται ἀνθρώπων εὖ πράττειν ; —
Lemmas: πρῶτος γάρ , ὡς φημί Πρόδικος , περί ὄνομα ὀρθότης μανθάνω δέω · ὅς δή καί ἐνδείκνυμι σύ ὁ ξένος , ὅτι οὐ οἶδα ὁ μανθάνω ὅτι ὁ ἄνθρωπος καλέω μέν ἐπί ὁ τοιόσδε , ὅταν τις ἐκ ἀρχή μηδείς ἔχω ἐπιστήμη περί πρᾶγμα τις ἔπειτα ὕστερον αὐτός λαμβάνω ὁ ἐπιστήμη , καλέω δέ αὐτός οὗτος καί ἐπειδάν ἔχω ἤδη ὁ ἐπιστήμη οὗτος ὁ ἐπιστήμη αὐτός οὗτος πρᾶγμα ἐπισκοπέω ἤ πράσσω ἤ λεγόμενον—μᾶλλον μέν αὐτός συνίημι καλέω ἤ μανθάνω , εἰμί δέ ὅτε καί μανθάνω δέ οὗτος , ὡς οὗτος ἐνδείκνυμι , διαλανθάνω , αὐτός ὄνομα ἐπί ἄνθρωπος ἐναντίος ἔχω κεῖμαι , ὁ τε οἶδα καί ἐπί ὁ μή · παραπλήσιος δέ οὗτος καί ὁ ἐν ὁ δεύτερος ἐρώτημα , ἐν ὅς ἐρωτάω σύ πότερος μανθάνω ὁ ἄνθρωπος ὅς ἐπίσταμαι ἤ ὅς μή . οὗτος δή ὁ μάθημα παιδιά ἐστιν—διὸ καί φημί ἐγώ σύ οὗτος προσπαίζω δέ λέγω διά οὗτος , ὅτι , εἰ καί πολύς τις ἤ καί πᾶς ὁ τοιοῦτος μανθάνω , ὁ μέν πρᾶγμα οὐδείς ἄν μάλα οἶδα πῇ ἔχω , προσπαίζω δέ οἷος τε ἄν εἰμί ὁ ἄνθρωπος διά ὁ ὁ ὄνομα διαφορά ὑποσκελίζω καί ἀνατρέπω , ὥσπερ ὁ ὁ σκολύθριον ὁ μέλλω καθιζάνω ὑποσπάω χαίρω καί γελάω , ἐπειδάν ὁράω ὕπτιος ἀνατρέπω . οὗτος μέν οὖν σύ παρά οὗτος νομίζω παιδιά γίγνομαι · ὁ δέ μετά οὗτος δῆλος ὅτι οὗτος γε σύ αὐτός ὁ σπουδαῖος ἐνδείκνυμι , καί ἐγώ ὑφηγέομαι αὐτός ἵνα ἐγώ ὅς ὑπισχνέομαι ἀποδίδωμι . φημί γάρ ἐπιδείκνυμι ὁ προτρεπτικός σοφία · νῦν δέ , ἐγώ δοκέω , δέω οἴομαι πρότερος παίω πρός σύ . οὗτος μέν οὖν , ὦ Εὐθύδημος τε καί Διονυσόδωρος , παίω τε σύ , καί ἴσως ἱκανός ἔχω · ὁ δέ δή μετά οὗτος ἐπιδείκνυμι προσρέπω ὁ μειράκιον ὅπως χρή σοφία τε καί ἀρετή ἐπιμελέομαι . πρότερος δέ ἐγώ σύ ἐνδείκνυμι οἷος αὐτός ὑπολαμβάνω καί οἷος αὐτός ἐπιθυμέω ἀκούω . ἐάν οὖν δοκέω σύ ἰδιωτικός τε καί γέλοιος αὐτός ποιέω , μή ἐγώ καταγελάω · ὑπό προθυμία γάρ ὁ ἀκούω ὁ ὑμέτερος σοφία τολμάω ἀπαυτοσχεδιάζω ἐναντίον σύ . ἀνέχω οὖν ἀγελαστί ἀκούω αὐτός τε καί ὁ μαθητής σύ · σύ δέ ἐγώ , ὦ παῖς Ἀξίοχος , ἀποκρίνω . ἆρα γε πᾶς ἄνθρωπος βούλομαι εὖ πράσσω ; ἤ οὗτος μέν ἐρώτημα ὅς νυνδί φοβέω εἷς ὁ καταγέλαστος ; ἀνόητος γάρ δήπου καί ὁ ἐρωτάω ὁ τοιοῦτος · τίς γάρ οὐ βούλομαι ἄνθρωπος εὖ πράσσω ; —