plato-philosophy.euthydemus 288
εἰ γὰρ μὴ ἐξήμαρτον , οὐδὲ σὺ ἐξελέγξεις , καίπερ σοφὸς ὤν , οὐδʼ ἔχεις ὅτι χρῇ τῷ λόγῳ · εἰ δʼ ἐξήμαρτον , οὐδʼ οὕτως ὀρθῶς λέγεις , φάσκων οὐκ εἶναι ἐξαμαρτάνειν . καὶ ταῦτα οὐ πρὸς ἃ πέρυσιν ἔλεγες λέγω . ἀλλὰ ἔοικεν , ἔφην ἐγώ , ὦ Διονυσόδωρέ τε καὶ Εὐθύδημε , οὗτος μὲν ὁ λόγος ἐν ταὐτῷ μένειν καὶ ἔτι ὥσπερ τὸ παλαιὸν καταβαλὼν πίπτειν , καὶ ὥστε τοῦτο μὴ πάσχειν οὐδʼ ὑπὸ τῆς ὑμετέρας πω τέχνης ἐξηυρῆσθαι , καὶ ταῦτα οὑτωσὶ θαυμαστῆς οὔσης εἰς ἀκρίβειαν λόγων . καὶ ὁ Κτήσιππος , Θαυμάσιά γε λέγετʼ , ἔφη , ὦ ἄνδρες θούριοι εἴτε Χῖοι εἴθʼ ὁπόθεν καὶ ὅπῃ χαίρετον ὀνομαζόμενοι · ὡς οὐδὲν ὑμῖν μέλει τοῦ παραληρεῖν . καὶ ἐγὼ φοβηθεὶς μὴ λοιδορία γένηται , πάλιν κατεπράυνον τὸν Κτήσιππον καὶ εἶπον · ὦ Κτήσιππε , καὶ νυνδὴ ἃ πρὸς Κλεινίαν ἔλεγον , καὶ πρὸς σὲ ταὐτὰ ταῦτα λέγω , ὅτι οὐ γιγνώσκεις τῶν ξένων τὴν σοφίαν ὅτι θαυμασία ἐστίν . ἀλλʼ οὐκ ἐθέλετον ἡμῖν ἐπιδείξασθαι σπουδάζοντε , ἀλλὰ τὸν Πρωτέα μιμεῖσθον τὸν Αἰγύπτιον σοφιστὴν γοητεύοντε ἡμᾶς . ἡμεῖς οὖν τὸν Μενέλαον μιμώμεθα , καὶ μὴ ἀφιώμεθα τοῖν ἀνδροῖν ἕως ἂν ἡμῖν ἐκφανῆτον ἐφʼ ᾧ αὐτὼ σπουδάζετον · οἶμαι γάρ τι αὐτοῖν πάγκαλον φανεῖσθαι , ἐπειδὰν ἄρξωνται σπουδάζειν . ἀλλὰ δεώμεθα καὶ παραμυθώμεθα καὶ προσευχώμεθα αὐτοῖν ἐκφανῆναι . ἐγὼ οὖν μοι δοκῶ καὶ αὐτὸς πάλιν ὑφηγήσασθαι οἵω προσεύχομαι αὐτὼ φανῆναί μοι · ὅθεν γὰρ τὸ πρότερον ἀπέλιπον , τὸ ἑξῆς τούτοις πειράσομαι , ὅπως ἂν δύνωμαι , διελθεῖν , ἐάν πως ἐκκαλέσωμαι καὶ ἐλεήσαντέ με καὶ οἰκτίραντε συντεταμένον καὶ σπουδάζοντα καὶ αὐτὼ σπουδάσητον . σὺ δέ , ὦ Κλεινία , ἔφην , ἀνάμνησόν με πόθεν τότʼ ἀπελίπομεν . ὡς μὲν οὖν ἐγᾦμαι , ἐνθένδε ποθέν . φιλοσοφητέον ὡμολογήσαμεν τελευτῶντες · ἦ γάρ;—ναί , ἦ δʼ ὅς.—ἡ δέ γε φιλοσοφία κτῆσις ἐπιστήμης · οὐχ οὕτως ; ἔφην.—ναί , ἔφη.—τίνα ποτʼ οὖν ἂν κτησάμενοι ἐπιστήμην ὀρθῶς κτησαίμεθα ; ἆρʼ οὐ τοῦτο μὲν ἁπλοῦν , ὅτι ταύτην ἥτις ἡμᾶς ὀνήσει;—πάνυ γʼ , ἔφη.—ἆρʼ οὖν ἄν τι ἡμᾶς ὀνήσειεν , εἰ ἐπισταίμεθα γιγνώσκειν περιιόντες ὅπου τῆς γῆς χρυσίον πλεῖστον κατορώρυκται;—ἴσως , ἔφη .
Lemmas: εἰ γάρ μή ἐξαμαρτάνω , οὐδέ σύ ἐξελέγχω , καίπερ σοφός εἰμί , οὐδέ ἔχω ὅτι χράω ὁ λόγος · εἰ δέ ἐξαμαρτάνω , οὐδέ οὕτως ὀρθός λέγω , φάσκω οὐ εἰμί ἐξαμαρτάνω . καί οὗτος οὐ πρός ὅς πέρυσι λέγω λέγω . ἀλλά ἔοικα , φημί ἐγώ , ὦ Διονυσόδωρος τε καί Εὐθύδημος , οὗτος μέν ὁ λόγος ἐν αὐτός μένω καί ἔτι ὥσπερ ὁ παλαιός καταβάλλω πίπτω , καί ὥστε οὗτος μή πάσχω οὐδέ ὑπό ὁ ὑμέτερος πω τέχνη ἐξευρίσκω , καί οὗτος οὕτως θαυμαστός εἰμί εἰς ἀκρίβεια λόγος . καί ὁ Κτήσιππος , Θαυμάσιον γε λέγω , φημί , ὦ ἀνήρ θούριος εἴτε Χῖος εἴτε ὁπόθεν καί ὅπῃ χαίρω ὀνομάζω · ὡς οὐδείς σύ μέλω ὁ παραληρέω . καί ἐγώ φοβέω μή λοιδορία γίγνομαι , πάλιν καταπραύνω ὁ Κτήσιππος καί λέγω · ὦ Κτήσιππος , καί νυνδί ὅς πρός Κλεινίας λέγω , καί πρός σύ αὐτός οὗτος λέγω , ὅτι οὐ γιγνώσκω ὁ ξένος ὁ σοφία ὅτι θαυμάσιος εἰμί . ἀλλά οὐ ἐθέλω ἐγώ ἐπιδείκνυμι σπουδάζω , ἀλλά ὁ Πρωτεύς μιμέομαι ὁ Αἰγύπτιος σοφιστής γοητεύω ἐγώ . ἐγώ οὖν ὁ Μενέλαος μιμέομαι , καί μή ἀφίημι ὁ ἀνήρ ἕως ἄν ἐγώ ἐκφανάω ἐπί ὅς αὐτός σπουδάζω · οἴομαι γάρ τις αὐτός πάγκαλος φαίνω , ἐπειδάν ἄρχω σπουδάζω . ἀλλά δέω καί παραμυθέομαι καί προσεύχομαι αὐτός ἐκφαίνω . ἐγώ οὖν ἐγώ δοκέω καί αὐτός πάλιν ὑφηγέομαι οἷος προσεύχομαι αὐτός φαίνω ἐγώ · ὅθεν γάρ ὁ πρότερος ἀπολείπω , ὁ ἑξῆς οὗτος πειράω , ὅπως ἄν δύναμαι , διέρχομαι , ἐάν πως ἐκκαλέω καί ἐλεέω ἐγώ καί οἰκτίρω συντείνω καί σπουδάζω καί αὐτός σπουδάζω . σύ δέ , ὦ Κλεινίας , φημί , ἀναμιμνῄσκω ἐγώ πόθεν τότε ἀπολείπω . ὡς μέν οὖν οἴομαι , ἐνθένδε ποθεν . φιλοσοφέω ὁμολογέω τελευτάω · ἦ γάρ;—ναί , ἠμί δέ ὅς δέ γε φιλοσοφία κτῆσις ἐπιστήμη · οὐ οὕτως ; φαίνω , ἐφίημι ποτέ οὖν ἄν κτάομαι ἐπιστήμη ὀρθός κτάομαι ; ἆρα οὐ οὗτος μέν ἁπλόος , ὅτι οὗτος ὅστις ἐγώ ὀνήσει;—πάνυ γε , ὅς οὖν ἄν τις ἐγώ ὀνίνημι , εἰ ἐπίσταμαι γιγνώσκω περιέρχομαι ὅπου ὁ γῆ χρυσίον πολύς κατορώρυκται;—ἴσως , φημί .