plato-philosophy.euthydemus 284
τί δέ , ἔφη , ὦ Κτήσιππε , ὁ Εὐθύδημος , ἦ δοκεῖ σοι οἷόν τʼ εἶναι ψεύδεσθαι;—νὴ Δία , ἔφη , εἰ μὴ μαίνομαί γε.—πότερον λέγοντα τὸ πρᾶγμα περὶ οὗ ἂν ὁ λόγος ᾖ , ἢ μὴ λέγοντα;—λέγοντα , ἔφη.—οὐκοῦν εἴπερ λέγει αὐτό , οὐκ ἄλλο λέγει τῶν ὄντων ἢ ἐκεῖνο ὅπερ λέγει;—πῶς γὰρ ἄν ; ἔφη ὁ Κτήσιππος.—ἓν μὴν κἀκεῖνό γʼ ἐστὶν τῶν ὄντων , ὃ λέγει , χωρὶς τῶν ἄλλων.—πάνυ γε.—οὐκοῦν ὁ ἐκεῖνο λέγων τὸ ὄν , ἔφη , λέγει;—ναί.—ἀλλὰ μὴν ὅ γε τὸ ὂν λέγων καὶ τὰ ὄντα τἀληθῆ λέγει · ὥστε ὁ Διονυσόδωρος , εἴπερ λέγει τὰ ὄντα , λέγει τἀληθῆ καὶ οὐδὲν κατὰ σοῦ ψεύδεται . ναί , ἔφη · ἀλλʼ ὁ ταῦτα λέγων , ἔφη ὁ Κτήσιππος , ὦ Εὐθύδημε , οὐ τὰ ὄντα λέγει . καὶ ὁ Εὐθύδημος , τὰ δὲ μὴ ὄντα , ἔφη , ἄλλο τι ἢ οὐκ ἔστιν;—οὐκ ἔστιν.—ἄλλο τι οὖν οὐδαμοῦ τά γε μὴ ὄντα ὄντα ἐστίν;—οὐδαμοῦ.—ἔστιν οὖν ὅπως περὶ ταῦτα , τὰ μὴ ὄντα , πράξειεν ἄν τίς τι , ὥστʼ ἐκεῖνα ποιήσειεν ἂν καὶ ὁστισοῦν τὰ μηδαμοῦ ὄντα;—οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ , ἔφη ὁ Κτήσιππος.—τί οὖν ; οἱ ῥήτορες ὅταν λέγωσιν ἐν τῷ δήμῳ , οὐδὲν πράττουσι;—πράττουσι μὲν οὖν , ἦ δʼ ὅς.—οὐκοῦν εἴπερ πράττουσι , καὶ ποιοῦσι;—ναί.—τὸ λέγειν ἄρα πράττειν τε καὶ ποιεῖν ἐστιν;—ὡμολόγησεν.—οὐκ ἄρα τά γε μὴ ὄντʼ , ἔφη , λέγει οὐδείς—ποιοῖ γὰρ ἂν ἤδη τί · σὺ δὲ ὡμολόγηκας τὸ μὴ ὂν μὴ οἷόν τʼ εἶναι μηδένα ποιεῖν — ὥστε κατὰ τὸν σὸν λόγον οὐδεὶς ψευδῆ λέγει , ἀλλʼ εἴπερ λέγει Διονυσόδωρος , τἀληθῆ τε καὶ τὰ ὄντα λέγει . νὴ Δία , ἔφη ὁ Κτήσιππος , ὦ Εὐθύδημε · ἀλλὰ τὰ ὄντα μὲν τρόπον τινὰ λέγει , οὐ μέντοι ὥς γε ἔχει . πῶς λέγεις , ἔφη ὁ Διονυσόδωρος , ὦ Κτήσιππε ; εἰσὶν γάρ τινες οἳ λέγουσι τὰ πράγματα ὡς ἔχει;—εἰσὶν μέντοι , ἔφη , οἱ καλοί τε κἀγαθοὶ καὶ οἱ τἀληθῆ λέγοντες.—τί οὖν ; ἦ δʼ ὅς · τἀγαθὰ οὐκ εὖ , ἔφη , ἔχει , τὰ δὲ κακὰ κακῶς;—συνεχώρει.—τοὺς δὲ καλούς τε καὶ ἀγαθοὺς ὁμολογεῖς λέγειν ὡς ἔχει τὰ πράγματα;—ὁμολογῶ.—κακῶς ἄρα , ἔφη , λέγουσιν , ὦ Κτήσιππε , οἱ ἀγαθοὶ τὰ κακά , εἴπερ ὡς ἔχει λέγουσιν.—ναὶ μὰ Δία , ἦ δʼ ὅς , σφόδρα γε , τοὺς γοῦν κακοὺς ἀνθρώπους · ὧν σύ , ἐάν μοι πείθῃ , εὐλαβήσῃ εἶναι , ἵνα μή σε οἱ ἀγαθοὶ κακῶς λέγωσιν . ὡς εὖ ἴσθʼ ὅτι κακῶς λέγουσιν οἱ ἀγαθοὶ τοὺς κακούς.—καὶ τοὺς μεγάλους , ἔφη ὁ Εὐθύδημος , μεγάλως λέγουσι καὶ τοὺς θερμοὺς θερμῶς;—μάλιστα δήπου , ἔφη ὁ Κτήσιππος · τοὺς γοῦν ψυχροὺς ψυχρῶς λέγουσί τε καὶ φασὶν διαλέγεσθαι.—σὺ μέν , ἔφη ὁ Διονυσόδωρος , λοιδορῇ , ὦ Κτήσιππε , λοιδορῇ .
Lemmas: τίς δέ , φημί , ὦ Κτήσιππος , ὁ Εὐθύδημος , ἦ δοκέω σύ οἷος τε εἰμί ψεύδω Ζεύς , φημί , εἰ μή μαίνομαι γε.—ποτερος λέγω ὁ πρᾶγμα περί ὅς ἄν ὁ λόγος εἰμί , ἤ μή λέγω , εφη.—ουκεω εἴπερ λέγω αὐτός , οὐ ἄλλος λέγω ὁ εἰμί ἤ ἐκεῖνος ὅς λέγω γάρ ἄν ; φημί ὁ Κτήσιππος μήν ἐκεῖνος γε εἰμί ὁ εἰμί , ὅς λέγω , χωρίς ὁ ἄλλων γε.—ουκεω ὁ ἐκεῖνος λέγω ὁ εἰμί , φημί , λέγει;—ναί.—ἀλλὰ μήν ὁ γε ὁ εἰμί λέγω καί ὁ εἰμί ἀληθής λέγω · ὥστε ὁ Διονυσόδωρος , εἴπερ λέγω ὁ εἰμί , λέγω ἀληθής καί οὐδείς κατά σύ ψεύδω . ναί , φημί · ἀλλά ὁ οὗτος λέγω , φημί ὁ Κτήσιππος , ὦ Εὐθύδημος , οὐ ὁ εἰμί λέγω . καί ὁ Εὐθύδημος , ὁ δέ μή εἰμί , φημί , ἄλλος τις ἤ οὐ ἔστιν;—οὐκ ἔστιν.—ἄλλο τις οὖν οὐδαμοῦ ὁ γε μή εἰμί εἰμί ἐστίν;—οὐδαμοῦ.—ἔστιν οὖν ὅπως περί οὗτος , ὁ μή εἰμί , πράσσω ἄν τίς τις , ὥστε ἐκεῖνος ποιέω ἄν καί ὅστις ὁ μηδαμοῦ ὄντα;—οὐκ ἐγώ δοκέω , φημί ὁ Κτήσιππος οὖν ; ὁ ῥήτωρ ὅταν λέγω ἐν ὁ δῆμος , οὐδείς πραττουσι;—πραττους μέν οὖν , ἠμί δέ ος.—ουκεω εἴπερ πράσσω , καί ποιέω λέγω ἄρα πράσσω τε καί ποιέω ἐστιν;—ὡμολόγησεν.—οὐκ ἄρα ὁ γε μή εἰμί , φημί , λέγω οὐδείς—ποιοῖ γάρ ἄν ἤδη τίς · σύ δέ ὁμολογέω ὁ μή εἰμί μή οἷος τε εἰμί μηδείς ποιέω — ὥστε κατά ὁ σός λόγος οὐδείς ψευδής λέγω , ἀλλά εἴπερ λέγω Διονυσόδωρος , ἀληθής τε καί ὁ εἰμί λέγω . νή Ζεύς , φημί ὁ Κτήσιππος , ὦ Εὐθύδημος · ἀλλά ὁ εἰμί μέν τρόπος τις λέγω , οὐ μέντοι ὡς γε ἔχω . πῶς λέγω , φημί ὁ Διονυσόδωρος , ὦ Κτήσιππος ; εἰμί γάρ τις ὅς λέγω ὁ πρᾶγμα ὡς ἔχει;—εἰσὶν μέντοι , φημί , ὁ καλός τε ἀγαθός καί ὁ ἀληθής λέγω οὖν ; ἠμί δέ ὅς · ἀγαθός οὐ εὖ , φημί , ἔχω , ὁ δέ κακός κακῶς;—συνεχώρει.—τοὺς δέ καλός τε καί ἀγαθός ὁμολογέω λέγω ὡς ἔχω ὁ πράγματα;—ὁμολογῶ.—κακῶς ἄρα , φημί , λέγω , ὦ Κτήσιππος , ὁ ἀγαθός ὁ κακός , εἴπερ ὡς ἔχω λέγω μά Ζεύς , ἠμί δέ ὅς , σφόδρα γε , ὁ γοῦν κακός ἄνθρωπος · ὅς σύ , ἐάν ἐγώ πείθω , εὐλαβέομαι εἰμί , ἵνα μή σύ ὁ ἀγαθός κακός λέγω . ὡς εὖ οἶδα ὅτι κακός λέγω ὁ ἀγαθός ὁ κακός ὁ μέγας , φημί ὁ Εὐθύδημος , μέγας λέγω καί ὁ θερμός θερμῶς;—μάλιστα δήπου , φημί ὁ Κτήσιππος · ὁ γοῦν ψυχρός ψυχρός λέγω τε καί φημί διαλέγω μέν , φημί ὁ Διονυσόδωρος , λοιδορέω , ὦ Κτήσιππος , λοιδορέω .