plato-philosophy.euthydemus 296
οὗτος αὖ , ἔφη , προσαποκρίνεται τοῖς ἐρωτωμένοις . οὐ γὰρ ἔγωγε ἐρωτῶ ὅτῳ , ἀλλʼ εἰ ἐπίστασαί τῳ . πλέον αὖ , ἔφην ἐγώ , τοῦ δέοντος ἀπεκρινάμην ὑπὸ ἀπαιδευσίας . ἀλλὰ συγγίγνωσκέ μοι · ἀποκρινοῦμαι γὰρ ἤδη ἁπλῶς ὅτι ἐπίσταμαί τῳ ἃ ἐπίσταμαι.—πότερον , ἦ δʼ ὅς , τῷ αὐτῷ τούτῳ γʼ ἀεί , ἢ ἔστι μὲν ὅτε τούτῳ , ἔστιν δὲ ὅτε ἑτέρῳ;—ἀεί , ὅταν ἐπίστωμαι , ἦν δʼ ἐγώ , τούτῳ . οὐκ αὖ , ἔφη , παύσῃ παραφθεγγόμενος ; ἀλλʼ ὅπως μή τι ἡμᾶς σφήλῃ τὸ ἀεὶ τοῦτο . οὔκουν ἡμᾶς γʼ , ἔφη , ἀλλʼ εἴπερ , σέ . ἀλλʼ ἀποκρίνου · ἦ ἀεὶ τούτῳ ἐπίστασαι;—ἀεί , ἦν δʼ ἐγώ , ἐπειδὴ δεῖ ἀφελεῖν τὸ ὅταν.—οὐκοῦν ἀεὶ μὲν τούτῳ ἐπίστασαι · ἀεὶ δʼ ἐπιστάμενος πότερον τὰ μὲν τούτῳ ἐπίστασαι ᾧ ἐπίστασαι , τὰ δʼ ἄλλῳ , ἢ τούτῳ πάντα;—τούτῳ , ἔφην ἐγώ , ἅπαντα , ἅ γʼ ἐπίσταμαι . τοῦτʼ ἐκεῖνο , ἔφη · ἥκει τὸ αὐτὸ παράφθεγμα . ἀλλʼ ἀφαιρῶ , ἔφην ἐγώ , τὸ ἅ γʼ ἐπίσταμαι . ἀλλὰ μηδὲ ἕν , ἔφη , ἀφέλῃς · οὐδὲν γάρ σου δέομαι . ἀλλά μοι ἀπόκριναι · δύναιο ἂν ἅπαντα ἐπίστασθαι , εἰ μὴ πάντα ἐπίσταιο ; τέρας γὰρ ἂν εἴη , ἦν δʼ ἐγώ . καὶ ὃς εἶπε · Προστίθει τοίνυν ἤδη ὅτι βούλει · ἅπαντα γὰρ ὁμολογεῖς ἐπίστασθαι . ἔοικα , ἔφην ἐγώ , ἐπειδήπερ γε οὐδεμίαν ἔχει δύναμιν τὸ ἃ ἐπίσταμαι , πάντα δὲ ἐπίσταμαι . οὐκοῦν καὶ ἀεὶ ὡμολόγηκας ἐπίστασθαι τούτῳ ᾧ ἐπίστασαι , εἴτε ὅταν ἐπίστῃ εἴτε ὅπως βούλει · ἀεὶ γὰρ ὡμολόγηκας ἐπίστασθαι καὶ ἅμα πάντα . δῆλον οὖν ὅτι καὶ παῖς ὢν ἠπίστω , καὶ ὅτʼ ἐγίγνου , καὶ ὅτʼ ἐφύου · καὶ πρὶν αὐτὸς γενέσθαι , καὶ πρὶν οὐρανὸν καὶ γῆν γενέσθαι , ἠπίστω ἅπαντα , εἴπερ ἀεὶ ἐπίστασαι . καὶ ναὶ μὰ Δία , ἔφη , αὐτὸς ἀεὶ ἐπιστήσῃ καὶ ἅπαντα , ἂν ἐγὼ βούλωμαι . ἀλλὰ βουληθείης , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ πολυτίμητε Εὐθύδημε , εἰ δὴ τῷ ὄντι ἀληθῆ λέγεις . ἀλλʼ οὔ σοι πάνυ πιστεύω ἱκανῷ εἶναι , εἰ μή σοι συμβουληθείη ὁ ἀδελφός σου οὑτοσὶ Διονυσόδωρος · οὕτω δὲ τάχα ἄν . εἴπετον δέ μοι , ἦν δʼ ἐγώ — τὰ μὲν γὰρ ἄλλα οὐκ ἔχω ὑμῖν πῶς ἀμφισβητοίην , οὕτως εἰς σοφίαν τερατώδεσιν ἀνθρώποις , ὅπως ἐγὼ οὐ πάντα ἐπίσταμαι , ἐπειδή γε ὑμεῖς φατε—τὰ δὲ τοιάδε πῶς φῶ ἐπίστασθαι , Εὐθύδημε , ὡς οἱ ἀγαθοὶ ἄνδρες ἄδικοί εἰσιν ; φέρε εἰπέ , τοῦτο ἐπίσταμαι ἢ οὐκ ἐπίσταμαι ; ἐπίστασαι μέντοι , ἔφη . τί ; ἦν δʼ ἐγώ . ὅτι οὐκ ἄδικοί εἰσιν οἱ ἀγαθοί .
Lemmas: οὗτος αὖ , φημί , προσαποκρίνομαι ὁ ἐρωτάω . οὐ γάρ ἐγώ ἐρωτάω ὅστις , ἀλλά εἰ ἐπίσταμαι τις . πολύς αὖ , φημί ἐγώ , ὁ δέω ἀποκρίνω ὑπό ἀπαιδευσία . ἀλλά συγγιγνώσκω ἐγώ · ἀποκρίνω γάρ ἤδη ἁπλῶς ὅτι ἐπίσταμαι τις ὅς επισταμαι.—ποτερος , ἠμί δέ ὅς , ὁ αὐτός οὗτος γε ἀεί , ἤ εἰμί μέν ὅτε οὗτος , εἰμί δέ ὅτε ἑτέρῳ;—ἀεί , ὅταν ἐπίσταμαι , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος . οὐ αὖ , φημί , παύω παραφθέγγομαι ; ἀλλά ὅπως μή τις ἐγώ σφάλλω ὁ ἀεί οὗτος . οὔκουν ἐγώ γε , φημί , ἀλλά εἴπερ , σύ . ἀλλά ἀποκρίνω · ἦ ἀεί οὗτος ἐπιστασιάζω , εἰμί δέ ἐγώ , ἐπειδή δέω ἀφαιρέω ὁ οταν.—ουκεω ἀεί μέν οὗτος ἐπίσταμαι · ἀεί δέ ἐπίσταμαι πότερος ὁ μέν οὗτος ἐπίσταμαι ὅς ἐπίσταμαι , ὁ δέ ἄλλος , ἤ οὗτος πάντα;—τούτῳ , φημί ἐγώ , ἅπας , ὅς γε ἐπίσταμαι . οὗτος ἐκεῖνος , φημί · ἥκω ὁ αὐτός παράφθεγμα . ἀλλά ἀφαιρέω , φημί ἐγώ , ὁ ὅς γε ἐπίσταμαι . ἀλλά μηδέ εἷς , φημί , ἀφαιρέω · οὐδείς γάρ σύ δέω . ἀλλά ἐγώ ἀποκρίνω · δύναμαι ἄν ἅπας ἐπίσταμαι , εἰ μή πᾶς ἐπίσταμαι ; τέρας γάρ ἄν εἰμί , εἰμί δέ ἐγώ . καί ὅς λέγω · προστίθημι τοίνυν ἤδη ὅστις βούλομαι · ἅπας γάρ ὁμολογέω ἐπίσταμαι . ἔοικα , φημί ἐγώ , ἐπειδή γε οὐδείς ἔχω δύναμις ὁ ὅς ἐπίσταμαι , πᾶς δέ ἐπίσταμαι . οὐκοῦν καί ἀεί ὁμολογέω ἐπίσταμαι οὗτος ὅς ἐπίσταμαι , εἴτε ὅταν ἐπίσταμαι εἴτε ὅπως βούλομαι · ἀεί γάρ ὁμολογέω ἐπίσταμαι καί ἅμα πᾶς . δῆλος οὖν ὅτι καί παῖς εἰμί ἐπίσταμαι , καί ὅτε γίγνομαι , καί ὅτε φύω · καί πρίν αὐτός γίγνομαι , καί πρίν οὐρανός καί γῆ γίγνομαι , ἐπίσταμαι ἅπας , εἴπερ ἀεί ἐπίσταμαι . καί ναί μά Ζεύς , φημί , αὐτός ἀεί ἐφίστημι καί ἅπας , ἐάν ἐγώ βούλομαι . ἀλλά βούλομαι , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ πολυτίμητος Εὐθύδημος , εἰ δή ὁ εἰμί ἀληθής λέγω . ἀλλά οὐ σύ πάνυ πιστεύω ἱκανός εἰμί , εἰ μή σύ συμβούλομαι ὁ ἀδελφός σύ οὗτος Διονυσόδωρος · οὕτως δέ τάχα ἄν . λέγω δέ ἐγώ , εἰμί δέ ἐγώ — ὁ μέν γάρ ἄλλος οὐ ἔχω σύ πῶς ἀμφισβητέω , οὕτως εἰς σοφία τερατώδης ἄνθρωπος , ὅπως ἐγώ οὐ πᾶς ἐπίσταμαι , ἐπειδή γε σύ φατε—τὰ δέ τοιόσδε πῶς φημί ἐπίσταμαι , Εὐθύδημος , ὡς ὁ ἀγαθός ἀνήρ ἄδικος εἰμί ; φέρω λέγω , οὗτος ἐπίσταμαι ἤ οὐ ἐπίσταμαι ; ἐπίσταμαι μέντοι , φημί . τίς ; εἰμί δέ ἐγώ . ὅτι οὐ ἄδικος εἰμί ὁ ἀγαθός .