plato-philosophy.euthydemus 276
καὶ αὐτοῦ μεταξὺ ταῦτα λέγοντος ὁ Κλεινίας ἔτυχεν ἀποκρινάμενος , ὥστε οὐδὲ παρακελεύσασθαί μοι ἐξεγένετο εὐλαβηθῆναι τῷ μειρακίῳ , ἀλλʼ ἀπεκρίνατο ὅτι οἱ σοφοὶ εἶεν οἱ μανθάνοντες . καὶ ὁ Εὐθύδημος , καλεῖς δέ τινας , ἔφη , διδασκάλους , ἢ οὔ;—ὡμολόγει.—οὐκοῦν τῶν μανθανόντων οἱ διδάσκαλοι διδάσκαλοί εἰσιν , ὥσπερ ὁ κιθαριστὴς καὶ ὁ γραμματιστὴς διδάσκαλοι δήπου ἦσαν σοῦ καὶ τῶν ἄλλων παίδων , ὑμεῖς δὲ μαθηταί;—συνέφη.—ἄλλο τι οὖν , ἡνίκα ἐμανθάνετε , οὔπω ἠπίστασθε ταῦτα ἃ ἐμανθάνετε;—οὐκ ἔφη.—ἆρʼ οὖν σοφοὶ ἦτε , ὅτε ταῦτα οὐκ ἠπίστασθε;—οὐ δῆτα , ἦ δʼ ὅς.—οὐκοῦν εἰ μὴ σοφοί , ἀμαθεῖς;—πάνυ γε.—ὑμεῖς ἄρα μανθάνοντες ἃ οὐκ ἠπίστασθε , ἀμαθεῖς ὄντες ἐμανθάνετε.—ἐπένευσε τὸ μειράκιον.—οἱ ἀμαθεῖς ἄρα μανθάνουσιν , ὦ Κλεινία , ἀλλʼ οὐχ οἱ σοφοί , ὡς σὺ οἴει . ταῦτʼ οὖν εἰπόντος αὐτοῦ , ὥσπερ ὑπὸ διδασκάλου χορὸς ἀποσημήναντος , ἅμα ἀνεθορύβησάν τε καὶ ἐγέλασαν οἱ ἑπόμενοι ἐκεῖνοι μετὰ τοῦ Διονυσοδώρου τε καὶ Εὐθυδήμου · καὶ πρὶν ἀναπνεῦσαι καλῶς τε καὶ εὖ τὸ μειράκιον , ἐκδεξάμενος ὁ Διονυσόδωρος , τί δέ , ὦ Κλεινία , ἔφη , ὁπότε ἀποστοματίζοι ὑμῖν ὁ γραμματιστής , πότεροι ἐμάνθανον τῶν παίδων τὰ ἀποστοματιζόμενα , οἱ σοφοὶ ἢ οἱ ἀμαθεῖς;—οἱ σοφοί , ἔφη ὁ Κλεινίας.—οἱ σοφοὶ ἄρα μανθάνουσιν ἀλλʼ οὐχ οἱ ἀμαθεῖς , καὶ οὐκ εὖ σὺ ἄρτι Εὐθυδήμῳ ἀπεκρίνω . ἐνταῦθα δὴ καὶ πάνυ μέγα ἐγέλασάν τε καὶ ἐθορύβησαν οἱ ἐρασταὶ τοῖν ἀνδροῖν , ἀγασθέντες τῆς σοφίας αὐτοῖν · οἱ δʼ ἄλλοι ἡμεῖς ἐκπεπληγμένοι ἐσιωπῶμεν . γνοὺς δὲ ἡμᾶς ὁ Εὐθύδημος ἐκπεπληγμένους , ἵνʼ ἔτι μᾶλλον θαυμάζοιμεν αὐτόν , οὐκ ἀνίει τὸ μειράκιον , ἀλλʼ ἠρώτα , καὶ ὥσπερ οἱ ἀγαθοὶ ὀρχησταί , διπλᾶ ἔστρεφε τὰ ἐρωτήματα περὶ τοῦ αὐτοῦ , καὶ ἔφη · πότερον γὰρ οἱ μανθάνοντες μανθάνουσιν ἃ ἐπίστανται ἢ ἃ μὴ ἐπίστανται ; καὶ ὁ Διονυσόδωρος πάλιν μικρὸν πρός με ψιθυρίσας , καὶ τοῦτʼ , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ἕτερον τοιοῦτον οἷον τὸ πρότερον . ὦ Ζεῦ , ἔφην ἐγώ , ἦ μὴν καὶ τὸ πρότερόν γε καλὸν ἡμῖν ἐφάνη τὸ ἐρώτημα . πάντʼ , ἔφη , ὦ Σώκρατες , τοιαῦτα ἡμεῖς ἐρωτῶμεν ἄφυκτα . τοιγάρτοι , ἦν δʼ ἐγώ , δοκεῖτέ μοι εὐδοκιμεῖν παρὰ τοῖς μαθηταῖς .
Lemmas: καί αὐτός μεταξύ οὗτος λέγω ὁ Κλεινίας τυγχάνω ἀποκρίνω , ὥστε οὐδέ παρακελεύομαι ἐγώ ἐκγίγνομαι εὐλαβέομαι ὁ μειράκιον , ἀλλά ἀποκρίνω ὅτι ὁ σοφός εἰμί ὁ μανθάνω . καί ὁ Εὐθύδημος , καλέω δέ τις , φημί , διδάσκαλος , ἤ ου;—ωμολογει.—ουκεω ὁ μανθάνω ὁ διδάσκαλος διδάσκαλος εἰμί , ὥσπερ ὁ κιθαριστής καί ὁ γραμματιστής διδάσκαλος δήπου εἰμί σύ καί ὁ ἄλλος παῖς , σύ δέ μαθηταί;—συνέφη.—ἄλλο τις οὖν , ἡνίκα μανθάνω , οὔπω ἐπίσταμαι οὗτος ὅς ἐμανθάνετε;—οὐκ ὅς οὖν σοφός εἰμί , ὅτε οὗτος οὐ ἐπίσταμαι δῆτα , ἠμί δέ ος.—ουκεω εἰ μή σοφός , ἀμαθεῖς;—πάνυ γεύω ἄρα μανθάνω ὅς οὐ ἐπίσταμαι , ἀμαθής εἰμί μανθάνω ὁ μειράκιον ἀμαθής ἄρα μανθάνω , ὦ Κλεινίας , ἀλλά οὐ ὁ σοφός , ὡς σύ οἴομαι . οὗτος οὖν λέγω αὐτός , ὥσπερ ὑπό διδάσκαλος χορός ἀποσημαίνω , ἅμα ἀναθορυβέω τε καί γελάω ὁ ἕπομαι ἐκεῖνος μετά ὁ Διονυσόδωρος τε καί Εὐθύδημος · καί πρίν ἀναπνεύω καλός τε καί εὖ ὁ μειράκιον , ἐκδέχομαι ὁ Διονυσόδωρος , τίς δέ , ὦ Κλεινίας , φημί , ὁπότε ἀποστοματίζω σύ ὁ γραμματιστής , πότερος μανθάνω ὁ παῖς ὁ ἀποστοματίζω , ὁ σοφός ἤ ὁ ἀμαθεῖς;—οἱ σοφός , φημί ὁ Κλεινίας σοφός ἄρα μανθάνω ἀλλά οὐ ὁ ἀμαθής , καί οὐ εὖ σύ ἄρτι Εὐθύδημος ἀποκρίνω . ἐνταῦθα δή καί πάνυ μέγας γελάω τε καί θορυβέω ὁ ἐραστής ὁ ἀνήρ , ἀγάζω ὁ σοφία αὐτός · ὁ δέ ἄλλος ἐγώ ἐκπλήσσω σιωπάω . γιγνώσκω δέ ἐγώ ὁ Εὐθύδημος ἐκπλήσσω , ἵνα ἔτι μάλα θαυμάζω αὐτός , οὐ ἀνίημι ὁ μειράκιον , ἀλλά ἐρωτάω , καί ὥσπερ ὁ ἀγαθός ὀρχηστής , διπλόος στρέφω ὁ ἐρώτημα περί ὁ αὐτός , καί φημί · πότερος γάρ ὁ μανθάνω μανθάνω ὅς ἐπίσταμαι ἤ ὅς μή ἐπίσταμαι ; καί ὁ Διονυσόδωρος πάλιν μικρός πρός ἐγώ ψιθυρίζω , καί οὗτος , φημί , ὦ Σωκράτης , ἕτερος τοιοῦτος οἷος ὁ πρότερος . ὦ Ζεύς , φημί ἐγώ , ἦ μήν καί ὁ πρότερος γε καλός ἐγώ φαίνω ὁ ἐρώτημα . πᾶς , φημί , ὦ Σωκράτης , τοιοῦτος ἐγώ ἐρωτάω ἄφυκτος . τοιγάρ , εἰμί δέ ἐγώ , δοκέω ἐγώ εὐδοκιμέω παρά ὁ μαθητής .