plato-philosophy.epistulae-dub 3.316
σὺ δʼ αὐτὸς οἶσθα σαφέστατα τῶν πολιτικῶν ἐμὲ σοὶ κοινῇ πραγματευσάμενον ἑκόντα ὀλίγα δὴ κατʼ ἀρχάς , ὅτε τι πλέον ποιεῖν ἂν ᾠήθην , ἄλλα τε βραχέα ἄττα καὶ τὰ περὶ τῶν νόμων προοίμια σπουδάσαντα μετρίως , χωρὶς ὧν σὺ προσέγραψας ἤ τις ἕτερος · ἀκούω γὰρ ὕστερον ὑμῶν τινας αὐτὰ διασκευωρεῖν , δῆλα μὴν ἑκάτερα ἔσται τοῖς τὸ ἐμὸν ἦθος δυναμένοις κρίνειν . ἀλλʼ οὖν , ὅπερ ἀρτίως εἶπον , οὐ διαβολῆς προσδέομαι πρός τε Συρακουσίους καὶ εἰ δή τινας ἑτέρους πείθεις λέγων αὐτά , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἀπολογίας πρός τε τὴν προτέραν γενομένην διαβολὴν καὶ τὴν νῦν μετʼ ἐκείνην μείζω φυομένην καὶ σφοδροτέραν . πρὸς δύο δή μοι διττὰς ἀναγκαῖον ποιήσασθαι τὰς ἀπολογίας , πρῶτον μὲν ὡς εἰκότως σοι ἔφυγον κοινωνεῖν περὶ τὰ τῆς πόλεως πράγματα , τὸ δὲ δεύτερον ὡς οὐκ ἐμὴν ταύτην εἴρηκας συμβουλὴν οὐδὲ διακώλυσιν , μέλλοντί σοι κατοικίζειν Ἑλληνίδας πόλεις ἐμποδὼν ἐμὲ γεγενῆσθαι . τὴν οὖν ἀρχὴν ὧν εἶπον περὶ προτέρων ἄκουε πρότερον.ἦλθον καλούμενος εἰς Συρακούσας ὑπό τε σοῦ καὶ Δίωνος , τοῦ μὲν δεδοκιμασμένου παρʼ ἐμοὶ καὶ ξένου πάλαι γεγονότος , ἐν ἡλικίᾳ δὲ ὄντος μέσῃ τε καὶ καθεστηκυίᾳ , ὧν δὴ παντάπασιν χρεία τοῖς νοῦν καὶ σμικρὸν κεκτημένοις , μέλλουσιν περὶ τοσούτων ὅσα ἦν τότε τὰ σὰ βουλεύεσθαι , σοῦ δὲ ὄντος μὲν σφόδρα νέου , πολλῆς δὲ ἀπειρίας οὔσης περὶ σὲ τούτων ὧν ἔμπειρον ἔδει γεγονέναι , καὶ σφόδρα ἀγνῶτος ἐμοί . τὸ μετὰ τοῦτο εἴτʼ ἄνθρωπος εἴτε θεὸς εἴτε τύχη τις μετὰ σοῦ Δίωνα ἐξέβαλεν , καὶ ἐλείφθης μόνος . ἆρʼ οὖν οἴει μοι τότε πολιτικῶν εἶναι κοινωνίαν πρὸς σέ , τὸν μὲν ἔμφρονα κοινωνὸν ἀπολωλεκότι , τὸν δὲ ἄφρονα ὁρῶντι μετὰ πονηρῶν καὶ πολλῶν ἀνθρώπων καταλελειμμένον , οὐκ ἄρχοντα , οἰόμενον δʼ ἄρχειν , ὑπὸ δὲ τοιούτων ἀνθρώπων ἀρχόμενον ; ἐν οἷς τί χρῆν ποιεῖν ἐμέ ; μῶν οὐχ ὅπερ ἐποίουν ἀναγκαῖον , ἐκ τῶν λοιπῶν τὰ μὲν πολιτικὰ χαίρειν ἐᾶν , εὐλαβούμενον τὰς ἐκ τῶν φθόνων διαβολάς , ὑμᾶς δὲ πάντως , καίπερ ἀλλήλων χωρὶς γεγονότας καὶ διαφόρους ὄντας , πειρᾶσθαι φίλους ἀλλήλοις ὅτι μάλιστα ποιεῖν ;
Lemmas: σύ δέ αὐτός οἶδα σαφής ὁ πολιτικός ἐγώ σύ κοινῇ πραγματεύομαι ἑκών ὀλίγος δή κατά ἀρχή , ὅτε τις πολύς ποιέω ἄν οἴομαι , ἄλλος τε βραχύς τις καί ὁ περί ὁ νόμος προοίμιον σπουδάζω μέτριος , χωρίς ὅς σύ προσγράφω ἤ τις ἕτερος · ἀκούω γάρ ὕστερον σύ τις αὐτός διασκευωρέω , δῆλος μήν ἑκάτερος εἰμί ὁ ὁ ἐμός ἦθος δύναμαι κρίνω . ἀλλά οὖν , ὅς ἄρτιος λέγω , οὐ διαβολή προσδέω πρός τε Συρακούσιος καί εἰ δή τις ἕτερος πείθω λέγω αὐτός , ἀλλά πολύς μάλα ἀπολογία πρός τε ὁ πρότερος γίγνομαι διαβολή καί ὁ νῦν μετά ἐκεῖνος μέγας φύω καί σφοδρός . πρός δύο δή ἐγώ δισσός ἀναγκαῖος ποιέω ὁ ἀπολογία , πρῶτος μέν ὡς ἔοικα σύ φεύγω κοινωνέω περί ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα , ὁ δέ δεύτερος ὡς οὐ ἐμός οὗτος λέγω συμβουλή οὐδέ διακώλυσις , μέλλω σύ κατοικίζω Ἑλληνίς πόλις ἐμποδών ἐγώ γίγνομαι . ὁ οὖν ἀρχή ὅς λέγω περί πρότερος ἀκούω πρότερον.ἦλθον καλέω εἰς Συράκουσαι ὑπό τε σύ καί Δίων , ὁ μέν δοκιμάζω παρά ἐγώ καί ξένος πάλαι γίγνομαι , ἐν ἡλικία δέ εἰμί μέσος τε καί καθίστημι , ὅς δή παντάπασι χρεία ὁ νόος καί μικρός κτάομαι , μέλλω περί τοσοῦτος ὅσος εἰμί τότε ὁ σός βουλεύω , σύ δέ εἰμί μέν σφόδρα νέος , πολύς δέ ἀπειρία εἰμί περί σύ οὗτος ὅς ἔμπειρος δέω γίγνομαι , καί σφόδρα ἀγνώς ἐγώ . ὁ μετά οὗτος εἴτε ἄνθρωπος εἴτε θεός εἴτε τύχη τις μετά σύ Δίων ἐκβάλλω , καί λείπω μόνος . ἆρα οὖν οἴομαι ἐγώ τότε πολιτικός εἰμί κοινωνία πρός σύ , ὁ μέν ἔμφρων κοινωνός ἀπόλλυμι , ὁ δέ ἄφρων ὁράω μετά πονηρός καί πολύς ἄνθρωπος καταλείπω , οὐ ἄρχω , οἴομαι δέ ἄρχω , ὑπό δέ τοιοῦτος ἄνθρωπος ἄρχω ; ἐν ὅς τίς χρή ποιέω ἐγώ ; μῶν οὐ ὅς ποιέω ἀναγκαῖος , ἐκ ὁ λοιπός ὁ μέν πολιτικός χαίρω ἐάω , εὐλαβέομαι ὁ ἐκ ὁ φθόνος διαβολή , σύ δέ πάντως , καίπερ ἀλλήλων χωρίς γίγνομαι καί διάφορος εἰμί , πειράω φίλος ἀλλήλων ὅτι μάλα ποιέω ;