plato-philosophy.epistulae-dub 7.327
πῶς οὖν δὴ λέγω πάντων ἀρχὴν γεγονέναι τὴν τότε εἰς Σικελίαν ἐμὴν ἄφιξιν ; ἐγὼ συγγενόμενος Δίωνι τότε νέῳ κινδυνεύω , τὰ δοκοῦντα ἐμοὶ βέλτιστα ἀνθρώποις εἶναι μηνύων διὰ λόγων καὶ πράττειν αὐτὰ συμβουλεύων , ἀγνοεῖν ὅτι τυραννίδος τινὰ τρόπον κατάλυσιν ἐσομένην μηχανώμενος ἐλάνθανον ἐμαυτόν . δίων μὲν γὰρ δή , μάλʼ εὐμαθὴς ὢν πρός τε τἆλλα καὶ πρὸς τοὺς τότε ὑπʼ ἐμοῦ λόγους γενομένους , οὕτως ὀξέως ὑπήκουσεν καὶ σφόδρα , ὡς οὐδεὶς πώποτε ὧν ἐγὼ προσέτυχον νέων , καὶ τὸν ἐπίλοιπον βίον ζῆν ἠθέλησεν διαφερόντως τῶν πολλῶν Ἰταλιωτῶν τε καὶ Σικελιωτῶν , ἀρετὴν περὶ πλείονος ἡδονῆς τῆς τε ἄλλης τρυφῆς ἠγαπηκώς · ὅθεν ἐπαχθέστερον τοῖς περὶ τὰ τυραννικὰ νόμιμα ζῶσιν ἐβίω μέχρι τοῦ θανάτου τοῦ περὶ Διονύσιον γενομένου . μετὰ δὲ τοῦτο διενοήθη μὴ μόνον ἐν αὑτῷ ποτʼ ἂν γενέσθαι ταύτην τὴν διάνοιαν , ἣν αὐτὸς ὑπὸ τῶν ὀρθῶν λόγων ἔσχεν , ἐγγιγνομένην δὲ αὐτὴν καὶ ἐν ἄλλοις ὁρῶν κατενόει , πολλοῖς μὲν οὔ , γιγνομένην δʼ οὖν ἔν τισιν , ὧν καὶ Διονύσιον ἡγήσατο ἕνα γενέσθαι τάχʼ ἂν συλλαμβανόντων θεῶν , γενομένου δʼ αὖ τοῦ τοιούτου τόν τε αὐτοῦ βίον καὶ τὸν τῶν ἄλλων Συρακουσίων ἀμήχανον ἂν μακαριότητι συμβῆναι γενόμενον . πρὸς δὴ τούτοις ᾠήθη δεῖν ἐκ παντὸς τρόπου εἰς Συρακούσας ὅτι τάχιστα ἐλθεῖν ἐμὲ κοινωνὸν τούτων , μεμνημένος τήν τε αὑτοῦ καὶ ἐμὴν συνουσίαν ὡς εὐπετῶς ἐξηργάσατο εἰς ἐπιθυμίαν ἐλθεῖν αὐτὸν τοῦ καλλίστου τε καὶ ἀρίστου βίου · ὃ δὴ καὶ νῦν εἰ διαπράξαιτο ἐν Διονυσίῳ ὡς ἐπεχείρησε , μεγάλας ἐλπίδας εἶχεν ἄνευ σφαγῶν καὶ θανάτων καὶ τῶν νῦν γεγονότων κακῶν βίον ἂν εὐδαίμονα καὶ ἀληθινὸν ἐν πάσῃ τῇ χώρᾳ κατασκευάσαι . ταῦτα δίων ὀρθῶς διανοηθεὶς ἔπεισε μεταπέμπεσθαι Διονύσιον ἐμέ , καὶ αὐτὸς ἐδεῖτο πέμπων ἥκειν ὅτι τάχιστα ἐκ παντὸς τρόπου , πρίν τινας ἄλλους ἐντυχόντας Διονυσίῳ ἐπʼ ἄλλον βίον αὐτὸν τοῦ βελτίστου παρατρέψαι . λέγων δὲ τάδε ἐδεῖτο , εἰ καὶ μακρότερα εἰπεῖν . τίνας γὰρ καιρούς , ἔφη , μείζους περιμενοῦμεν τῶν νῦν παραγεγονότων θείᾳ τινὶ τύχῃ ;
Lemmas: πῶς οὖν δή λέγω πᾶς ἀρχή γίγνομαι ὁ τότε εἰς Σικελία ἐμός ἄφιξις ; ἐγώ συγγίγνομαι Δίων τότε νέος κινδυνεύω , ὁ δοκέω ἐγώ ἀγαθός ἄνθρωπος εἰμί μηνύω διά λόγος καί πράσσω αὐτός συμβουλεύω , ἀγνοέω ὅτι τυραννίς τις τρόπος κατάλυσις εἰμί μηχανάομαι λανθάνω ἐμαυτοῦ . δέω μέν γάρ δή , μάλα εὐμαθής εἰμί πρός τε ἄλλος καί πρός ὁ τότε ὑπό ἐγώ λόγος γίγνομαι , οὕτως ὀξύς ὑπακούω καί σφόδρα , ὡς οὐδείς πώποτε ὅς ἐγώ προστυγχάνω νέος , καί ὁ ἐπίλοιπος βίος ζάω ἐθέλω διαφερόντως ὁ πολύς Ἰταλιώτης τε καί Σικελιώτης , ἀρετή περί πολύς ἡδονή ὁ τε ἄλλος τρυφή ἀγαπάω · ὅθεν ἐπαχθής ὁ περί ὁ τυραννικός νόμιμος ζάω βιόω μέχρι ὁ θάνατος ὁ περί Διονύσιος γίγνομαι . μετά δέ οὗτος διανοέω μή μόνος ἐν ἑαυτοῦ ποτέ ἄν γίγνομαι οὗτος ὁ διάνοια , ὅς αὐτός ὑπό ὁ ὀρθός λόγος ἔχω , ἐγγίγνομαι δέ αὐτός καί ἐν ἄλλος ὁράω κατανοέω , πολύς μέν οὐ , γίγνομαι δέ οὖν ἐν τις , ὅς καί Διονύσιος ἡγέομαι εἷς γίγνομαι τάχα ἄν συλλαμβάνω θεός , γίγνομαι δέ αὖ ὁ τοιοῦτος ὁ τε αὐτός βίος καί ὁ ὁ ἄλλος Συρακούσιος ἀμήχανος ἄν μακαριότης συμβαίνω γίγνομαι . πρός δή οὗτος οἴομαι δέω ἐκ πᾶς τρόπος εἰς Συράκουσαι ὅτι ταχύς ἔρχομαι ἐγώ κοινωνός οὗτος , μιμνῄσκω ὁ τε ἑαυτοῦ καί ἐμός συνουσία ὡς εὐπετής ἐξεργάζομαι εἰς ἐπιθυμία ἔρχομαι αὐτός ὁ καλός τε καί ἀγαθός βίος · ὅς δή καί νῦν εἰ διαπορρήγνυμι ἐν Διονύσιος ὡς ἐπιχειρέω , μέγας ἐλπίς ἔχω ἄνευ σφαγή καί θάνατος καί ὁ νῦν γίγνομαι κακός βίος ἄν εὐδαίμων καί ἀληθινός ἐν πᾶς ὁ χώρα κατασκευάζω . οὗτος δέω ὀρθός διανοέω πείθω μεταπέμπω Διονύσιος ἐγώ , καί αὐτός δέω πέμπω ἥκω ὅτι ταχύς ἐκ πᾶς τρόπος , πρίν τις ἄλλος ἐντυγχάνω Διονύσιος ἐπί ἄλλος βίος αὐτός ὁ ἀγαθός παρατρέπω . λέγω δέ ὅδε δέω , εἰ καί μακρός λέγω . τίς γάρ καιρός , φημί , μέγας περιμένω ὁ νῦν παραγίγνομαι θεῖος τις τύχη ;