plato-philosophy.epistulae-dub 7.334
ἐλθόντες δὲ εἰς Σικελίαν , ἐπειδὴ Δίωνα ᾔσθοντο διαβεβλημένον εἰς τοὺς ἐλευθερωθέντας ὑπʼ αὐτοῦ Σικελιώτας ὡς ἐπιβουλεύοντα γενέσθαι τύραννον , οὐ μόνον τὸν ἑταῖρον καὶ ξένον προύδοσαν , ἀλλʼ οἷον τοῦ φόνου αὐτόχειρες ἐγένοντο , ὅπλα ἔχοντες ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοὶ τοῖς φονεῦσι παρεστῶτες ἐπίκουροι . καὶ τὸ μὲν αἰσχρὸν καὶ ἀνόσιον οὔτε παρίεμαι ἔγωγε οὔτε τι λέγω—πολλοῖς γὰρ καὶ ἄλλοις ὑμνεῖν ταῦτα ἐπιμελὲς καὶ εἰς τὸν ἔπειτα μελήσει χρόνον—τὸ δὲ Ἀθηναίων πέρι λεγόμενον , ὡς αἰσχύνην οὗτοι περιῆψαν τῇ πόλει , ἐξαιροῦμαι · φημὶ γὰρ κἀκεῖνον Ἀθηναῖον εἶναι ὃς οὐ προύδωκεν τὸν αὐτὸν τοῦτον , ἐξὸν χρήματα καὶ ἄλλας τιμὰς πολλὰς λαμβάνειν . οὐ γὰρ διὰ βαναύσου φιλότητος ἐγεγόνει φίλος , διὰ δὲ ἐλευθέρας παιδείας κοινωνίαν , ᾗ μόνῃ χρὴ πιστεύειν τὸν νοῦν κεκτημένον μᾶλλον ἢ συγγενείᾳ ψυχῶν καὶ σωμάτων · ὥστε οὐκ ἀξίω ὀνείδους γεγόνατον τῇ πόλει τὼ Δίωνα ἀποκτείναντε , ὡς ἐλλογίμω πώποτε ἄνδρε γενομένω.ταῦτα εἴρηται πάντα τῆς συμβουλῆς ἕνεκα τῶν Διωνείων φίλων καὶ συγγενῶν · συμβουλεύω δὲ δή τι πρὸς τούτοις τὴν αὐτὴν συμβουλὴν καὶ λόγον τὸν αὐτὸν λέγων ἤδη τρίτον τρίτοις ὑμῖν . μὴ δουλοῦσθαι Σικελίαν ὑπʼ ἀνθρώποις δεσπόταις , μηδὲ ἄλλην πόλιν , ὅ γʼ ἐμὸς λόγος , ἀλλʼ ὑπὸ νόμοις · οὔτε γὰρ τοῖς δουλουμένοις οὔτε τοῖς δουλωθεῖσιν ἄμεινον , αὐτοῖς καὶ παισὶ παίδων τε καὶ ἐκγόνοις , ἀλλʼ ὀλέθριος πάντως ἡ πεῖρα , σμικρὰ δὲ καὶ ἀνελεύθερα ψυχῶν ἤθη τὰ τοιαῦτα ἁρπάζειν κέρδη φιλεῖ , οὐδὲν τῶν εἰς τὸν ἔπειτα καὶ εἰς τὸν παρόντα καιρὸν ἀγαθῶν καὶ δικαίων εἰδότα θείων τε καὶ ἀνθρωπίνων . ταῦτα πρῶτον μὲν Δίωνα ἐπεχείρησα ἐγὼ πείθειν , δεύτερον δὲ Διονύσιον , τρίτους δὲ ὑμᾶς νῦν . καὶ ἐμοὶ πείθεσθε Διὸς τρίτου σωτῆρος χάριν , εἶτα εἰς Διονύσιον βλέψαντες καὶ Δίωνα , ὧν ὁ μὲν μὴ πειθόμενος ζῇ τὰ νῦν οὐ καλῶς , ὁ δὲ πειθόμενος τέθνηκεν καλῶς · τὸ γὰρ τῶν καλλίστων ἐφιέμενον αὑτῷ τε καὶ πόλει πάσχειν ὅτι ἂν πάσχῃ πᾶν ὀρθὸν καὶ καλόν .
Lemmas: ἔρχομαι δέ εἰς Σικελία , ἐπειδή Δίων αἰσθάνομαι διαβάλλω εἰς ὁ ἐλευθερόω ὑπό αὐτός Σικελιώτης ὡς ἐπιβουλεύω γίγνομαι τύραννος , οὐ μόνος ὁ ἑταῖρος καί ξένος προδίδωμι , ἀλλά οἷος ὁ φόνος αὐτόχειρ γίγνομαι , ὅπλον ἔχω ἐν ὁ χείρ αὐτός ὁ φονεύς παρίστημι ἐπίκουρος . καί ὁ μέν αἰσχρός καί ἀνόσιος οὔτε παρίημι ἐγώ οὔτε τις λέγω—πολλοῖς γάρ καί ἄλλος ὑμνέω οὗτος ἐπιμελής καί εἰς ὁ ἔπειτα μέλω χρόνος δέ Ἀθηναῖος περί λέγω , ὡς αἰσχύνη οὗτος περιάπτω ὁ πόλις , ἐξαιρέω · φημί γάρ ἐκεῖνος Ἀθηναῖος εἰμί ὅς οὐ προδίδωμι ὁ αὐτός οὗτος , ἔξεστι χρῆμα καί ἄλλος τιμή πολύς λαμβάνω . οὐ γάρ διά βάναυσος φιλότης γίγνομαι φίλος , διά δέ ἐλεύθερος παιδεία κοινωνία , ὅς μόνος χρή πιστεύω ὁ νόος κτάομαι μάλα ἤ συγγένεια ψυχή καί σῶμα · ὥστε οὐ ἄξιος ὄνειδος γίγνομαι ὁ πόλις ὁ Δίων ἀποκτείνω , ὡς ἐλλόγιμος πώποτε ἀνήρ γενομένω.ταῦτα λέγω πᾶς ὁ συμβουλή ἕνεκα ὁ Διωνείος φίλος καί συγγενής · συμβουλεύω δέ δή τις πρός οὗτος ὁ αὐτός συμβουλή καί λόγος ὁ αὐτός λέγω ἤδη τρίτος τρίτος σύ . μή δουλόω Σικελία ὑπό ἄνθρωπος δεσπότης , μηδέ ἄλλος πόλις , ὁ γε ἐμός λόγος , ἀλλά ὑπό νόμος · οὔτε γάρ ὁ δουλόω οὔτε ὁ δουλόω ἀγαθός , αὐτός καί παῖς παῖς τε καί ἔκγονος , ἀλλά ὀλέθριος πάντως ὁ πεῖρα , μικρός δέ καί ἀνελεύθερος ψυχή ἦθος ὁ τοιοῦτος ἁρπάζω κέρδος φιλέω , οὐδείς ὁ εἰς ὁ ἔπειτα καί εἰς ὁ πάρειμι καιρός ἀγαθός καί δίκαιος οἶδα θεῖος τε καί ἀνθρώπινος . οὗτος πρῶτος μέν Δίων ἐπιχειρέω ἐγώ πείθω , δεύτερος δέ Διονύσιος , τρίτος δέ σύ νῦν . καί ἐγώ πείθω Ζεύς τρίτος σωτήρ χάριν , εἶτα εἰς Διονύσιος βλέπω καί Δίων , ὅς ὁ μέν μή πείθω ζάω ὁ νῦν οὐ καλός , ὁ δέ πείθω θνῄσκω καλός · ὁ γάρ ὁ καλός ἐφίημι ἑαυτοῦ τε καί πόλις πάσχω ὅστις ἄν πάσχω πᾶς ὀρθός καί καλός .