plato-philosophy.epistulae-dub 7.349
τῇ δὴ μετὰ ταύτην τὴν ἡμέραν δείλης Εὐρύβιος καὶ Θεοδότης προσηλθέτην μοι σπουδῇ τεθορυβημένω θαυμαστῶς , καὶ Θεοδότης λέγει , Πλάτων , ἔφη , παρῆσθα χθὲς οἷς περὶ Ἡρακλείδου Διονύσιος ὡμολόγει πρὸς ἐμὲ καὶ σέ ; πῶς δὲ οὔκ ; ἔφην . νῦν τοίνυν , ἦ δʼ ὅς , περιθέουσιν πελτασταὶ λαβεῖν Ἡρακλείδην ζητοῦντες , ὁ δὲ εἶναί πῃ ταύτῃ κινδυνεύει · ἀλλʼ ἡμῖν , ἔφη , συνακολούθησον πρὸς Διονύσιον ἁπάσῃ μηχανῇ . ᾠχόμεθα οὖν καὶ εἰσήλθομεν παρʼ αὐτόν , καὶ τὼ μὲν ἑστάτην σιγῇ δακρύοντε , ἐγὼ δὲ εἶπον · οἵδε πεφόβηνται μή τι σὺ παρὰ τὰ χθὲς ὡμολογημένα ποιήσῃς περὶ Ἡρακλείδην νεώτερον · δοκεῖ γάρ μοι ταύτῃ πῃ γεγονέναι φανερὸς ἀποτετραμμένος . ὁ δὲ ἀκούσας ἀνεφλέχθη τε καὶ παντοδαπὰ χρώματα ἧκεν , οἷʼ ἂν θυμούμενος ἀφείη · προσπεσὼν δʼ αὐτῷ ὁ Θεοδότης , λαβόμενος τῆς χειρὸς ἐδάκρυσέν τε καὶ ἱκέτευεν μηδὲν τοιοῦτον ποιεῖν , ὑπολαβὼν δʼ ἐγὼ παραμυθούμενος , θάρρει , Θεοδότα , ἔφην · οὐ γὰρ τολμήσει Διονύσιος παρὰ τὰ χθὲς ὡμολογημένα ἄλλα ποτὲ δρᾶν . καὶ ὃς ἐμβλέψας μοι καὶ μάλα τυραννικῶς , σοί , ἔφη , ἐγὼ οὔτε τι σμικρὸν οὔτε μέγα ὡμολόγησα . νὴ τοὺς θεούς , ἦν δʼ ἐγώ , σύ γε , ταῦτα ἃ σοῦ νῦν οὗτος δεῖται μὴ ποιεῖν · καὶ εἰπὼν ταῦτα ἀποστρεφόμενος ᾠχόμην ἔξω . τὸ μετὰ ταῦτα ὁ μὲν ἐκυνήγει τὸν Ἡρακλείδην , Θεοδότης δὲ ἀγγέλους πέμπων Ἡρακλείδῃ φεύγειν διεκελεύετο . ὁ δὲ ἐκπέμψας Τεισίαν καὶ πελταστὰς διώκειν ἐκέλευε · φθάνει δέ , ὡς ἐλέγετο , Ἡρακλείδης εἰς τὴν Καρχηδονίων ἐπικράτειαν ἐκφυγὼν ἡμέρας σμικρῷ τινι μέρει . τὸ δὴ μετὰ τοῦτο ἡ πάλαι ἐπιβουλὴ Διονυσίῳ τοῦ μὴ ἀποδοῦναι τὰ Δίωνος χρήματα ἔδοξεν ἔχθρας λόγον ἔχειν ἂν πρός με πιθανόν , καὶ πρῶτον μὲν ἐκ τῆς ἀκροπόλεως ἐκπέμπει με , εὑρὼν πρόφασιν ὡς τὰς γυναῖκας ἐν τῷ κήπῳ , ἐν ᾧ κατῴκουν ἐγώ , δέοι θῦσαι θυσίαν τινὰ δεχήμερον · ἔξω δή με παρʼ Ἀρχεδήμῳ προσέταττεν τὸν χρόνον τοῦτον μεῖναι . ὄντος δʼ ἐμοῦ ἐκεῖ , Θεοδότης μεταπεμψάμενός με πολλὰ περὶ τῶν τότε πραχθέντων ἠγανάκτει καὶ ἐμέμφετο Διονυσίῳ · ὁ δʼ ἀκούσας ὅτι παρὰ Θεοδότην εἴην εἰσεληλυθώς , πρόφασιν αὖ ταύτην ἄλλην τῆς πρὸς ἐμὲ διαφορᾶς ποιούμενος , ἀδελφὴν τῆς πρόσθεν , πέμψας τινὰ ἠρώτα με εἰ συγγιγνοίμην ὄντως μεταπεμψαμένου με Θεοδότου . κἀγώ , παντάπασιν , ἔφην · ὁ δέ , ἐκέλευε τοίνυν , ἔφη , σοὶ φράζειν ὅτι καλῶς οὐδαμῇ ποιεῖς Δίωνα καὶ τοὺς Δίωνος φίλους ἀεὶ περὶ πλείονος αὐτοῦ ποιούμενος . ταῦτʼ ἐρρήθη , καὶ οὐκέτι μετεπέμψατό με εἰς τὴν οἴκησιν πάλιν , ὡς ἤδη σαφῶς Θεοδότου μὲν ὄντος μου καὶ Ἡρακλείδου φίλου , αὐτοῦ δʼ ἐχθροῦ , καὶ οὐκ εὐνοεῖν ᾤετό με , ὅτι Δίωνι τὰ χρήματα ἔρρει παντελῶς .
Lemmas: ὁ δή μετά οὗτος ὁ ἡμέρα δείλη Εὐρύβιος καί Θεοδότη προσέρχομαι ἐγώ σπουδή θορυβέω θαυμαστός , καί Θεοδότη λέγω , Πλάτων , φημί , πάρειμι χθές ὅς περί Ἡρακλείδης Διονύσιος ὁμολογέω πρός ἐγώ καί σύ ; πῶς δέ οὐ ; φημί . νῦν τοίνυν , ἠμί δέ ὅς , περιθέω πελταστής λαμβάνω Ἡρακλείδης ζητέω , ὁ δέ εἰμί πη οὗτος κινδυνεύω · ἀλλά ἐγώ , φημί , συνακολουθέω πρός Διονύσιος ἅπας μηχανή . οἴχομαι οὖν καί εἰσέρχομαι παρά αὐτός , καί ὁ μέν ἵστημι σιγή δακρύω , ἐγώ δέ λέγω · ὅδε φοβέω μή τις σύ παρά ὁ χθές ὁμολογέω ποιέω περί Ἡρακλείδης νέος · δοκέω γάρ ἐγώ ταύτῃ πη γίγνομαι φανερός ἀποτρέπω . ὁ δέ ἀκούω ἀναφλέγω τε καί παντοδαπός χρῶμα ἥκω , οἷος ἄν θυμόω ἀφίημι · προσπίπτω δέ αὐτός ὁ Θεοδότη , λαμβάνω ὁ χείρ δακρύω τε καί ἱκετεύω μηδείς τοιοῦτος ποιέω , ὑπολαμβάνω δέ ἐγώ παραμυθέομαι , θαρσέω , Θεοδότη , φημί · οὐ γάρ τολμάω Διονύσιος παρά ὁ χθές ὁμολογέω ἄλλος ποτέ δράω . καί ὅς ἐμβλέπω ἐγώ καί μάλα τυραννικός , σύ , φημί , ἐγώ οὔτε τις μικρός οὔτε μέγας ὁμολογέω . νή ὁ θεός , εἰμί δέ ἐγώ , σύ γε , οὗτος ὅς σύ νῦν οὗτος δέω μή ποιέω · καί λέγω οὗτος ἀποστρέφω οἴχομαι ἔξω . ὁ μετά οὗτος ὁ μέν κυνηγέω ὁ Ἡρακλείδης , Θεοδότη δέ ἄγγελος πέμπω Ἡρακλείδης φεύγω διακελεύομαι . ὁ δέ ἐκπέμπω Τεισίας καί πελταστής διώκω κελεύω · φθάνω δέ , ὡς λέγω , Ἡρακλείδης εἰς ὁ Καρχηδόνιος ἐπικράτεια ἐκφεύγω ἡμέρα μικρός τις μέρος . ὁ δή μετά οὗτος ὁ πάλαι ἐπιβουλή Διονύσιος ὁ μή ἀποδίδωμι ὁ Δίων χρῆμα δοκέω ἔχθρα λόγος ἔχω ἄν πρός ἐγώ πιθανός , καί πρῶτος μέν ἐκ ὁ ἀκρόπολις ἐκπέμπω ἐγώ , εὑρίσκω πρόφασις ὡς ὁ γυνή ἐν ὁ κῆπος , ἐν ὅς κατοικέω ἐγώ , δέω θύω θυσία τις δεχήμερος · ἔξω δή ἐγώ παρά Ἀρχέδημος προστάσσω ὁ χρόνος οὗτος μένω . εἰμί δέ ἐγώ ἐκεῖ , Θεοδότη μεταπέμπω ἐγώ πολύς περί ὁ τότε πράσσω ἀγανακτέω καί μέμφομαι Διονύσιος · ὁ δέ ἀκούω ὅτι παρά Θεοδότη εἰμί εἰσέρχομαι , πρόφασις αὖ οὗτος ἄλλος ὁ πρός ἐγώ διαφορά ποιέω , ἀδελφή ὁ πρόσθεν , πέμπω τις ἐρωτάω ἐγώ εἰ συγγίγνομαι ὄντως μεταπέμπω ἐγώ Θεόδοτος . ἐγώ , παντάπασι , φημί · ὁ δέ , κελεύω τοίνυν , φημί , σύ φράζω ὅτι καλός οὐδαμῇ ποιέω Δίων καί ὁ Δίων φίλος ἀεί περί πολύς αὐτός ποιέω . οὗτος λέγω , καί οὐκέτι μεταπέμπω ἐγώ εἰς ὁ οἴκησις πάλιν , ὡς ἤδη σαφής Θεόδοτος μέν εἰμί ἐγώ καί Ἡρακλείδης φίλος , αὐτός δέ ἐχθρός , καί οὐ εὐνοέω οἴομαι ἐγώ , ὅτι Δίων ὁ χρῆμα ἔρρω παντελής .