plato-philosophy.epistulae-dub 7.350
ᾤκουν δὴ τὸ μετὰ τοῦτο ἔξω τῆς ἀκροπόλεως ἐν τοῖς μισθοφόροις · προσιόντες δέ μοι ἄλλοι τε καὶ οἱ τῶν ὑπηρεσιῶν ὄντες Ἀθήνηθεν , ἐμοὶ πολῖται , ἀπήγγελλον ὅτι διαβεβλημένος εἴην ἐν τοῖς πελτασταῖς καί μοί τινες ἀπειλοῖεν , εἴ που λήψονταί με , διαφθερεῖν . μηχανῶμαι δή τινα τοιάνδε σωτηρίαν . πέμπω παρʼ Ἀρχύτην καὶ τοὺς ἄλλους φίλους εἰς Τάραντα , φράζων ἐν οἷς ὢν τυγχάνω · οἱ δὲ πρόφασίν τινα πρεσβείας πορισάμενοι παρὰ τῆς πόλεως πέμπουσιν τριακόντορόν τε καὶ Λαμίσκον αὑτῶν ἕνα , ὃς ἐλθὼν ἐδεῖτο Διονυσίου περὶ ἐμοῦ , λέγων ὅτι βουλοίμην ἀπιέναι , καὶ μηδαμῶς ἄλλως ποιεῖν . ὁ δὲ συνωμολόγησεν καὶ ἀπέπεμψεν ἐφόδια δούς , τῶν Δίωνος δὲ χρημάτων οὔτʼ ἐγὼ ἔτι ἀπῄτουν οὔτε τις ἀπέδωκεν.ἐλθὼν δὲ εἰς Πελοπόννησον εἰς Ὀλυμπίαν , Δίωνα καταλαβὼν θεωροῦντα , ἤγγελλον τὰ γεγονότα · ὁ δὲ τὸν Δία ἐπιμαρτυράμενος εὐθὺς παρήγγελλεν ἐμοὶ καὶ τοῖς ἐμοῖς οἰκείοις καὶ φίλοις παρασκευάζεσθαι τιμωρεῖσθαι Διονύσιον , ἡμᾶς μὲν ξεναπατίας χάριν—οὕτω γὰρ ἔλεγέν τε καὶ ἐνόει — αὐτὸν δʼ ἐκβολῆς ἀδίκου καὶ φυγῆς . ἀκούσας δʼ ἐγὼ τοὺς μὲν φίλους παρακαλεῖν αὐτὸν ἐκέλευον , εἰ βούλοιντο · ἐμὲ δʼ εἶπον ὅτι σὺ μετὰ τῶν ἄλλων βίᾳ τινὰ τρόπον σύσσιτον καὶ συνέστιον καὶ κοινωνὸν ἱερῶν Διονυσίῳ ἐποίησας , ὃς ἴσως ἡγεῖτο διαβαλλόντων πολλῶν ἐπιβουλεύειν ἐμὲ μετὰ σοῦ ἑαυτῷ καὶ τῇ τυραννίδι , καὶ ὅμως οὐκ ἀπέκτεινεν , ᾐδέσθη δέ . οὔτʼ οὖν ἡλικίαν ἔχω συμπολεμεῖν ἔτι σχεδὸν οὐδενί , κοινός τε ὑμῖν εἰμι , ἄν ποτέ τι πρὸς ἀλλήλους δεηθέντες φιλίας ἀγαθόν τι ποιεῖν βουληθῆτε · κακὰ δὲ ἕως ἂν ἐπιθυμῆτε , ἄλλους παρακαλεῖτε . ταῦτα εἶπον μεμισηκὼς τὴν περὶ Σικελίαν πλάνην καὶ ἀτυχίαν · ἀπειθοῦντες δὲ καὶ οὐ πειθόμενοι ταῖς ὑπʼ ἐμοῦ διαλλάξεσιν πάντων τῶν νῦν γεγονότων κακῶν αὐτοὶ αἴτιοι ἐγένοντο αὑτοῖς , ὧν , εἰ Διονύσιος ἀπέδωκεν τὰ χρήματα Δίωνι ἢ καὶ παντάπασι κατηλλάγη , οὐκ ἄν ποτε ἐγένετο οὐδέν , ὅσα γε δὴ τἀνθρώπινα—Δίωνα γὰρ ἐγὼ καὶ τῷ βούλεσθαι καὶ τῷ δύνασθαι κατεῖχον ἂν ῥᾳδίως—νῦν δὲ ὁρμήσαντες ἐπʼ ἀλλήλους κακῶν πάντα ἐμπεπλήκασιν .
Lemmas: οἰκέω δή ὁ μετά οὗτος ἔξω ὁ ἀκρόπολις ἐν ὁ μισθοφόρος · προσέρχομαι δέ ἐγώ ἄλλος τε καί ὁ ὁ ὑπηρεσία εἰμί Ἀθῆναι , ἐγώ πολίτης , ἀπαγγέλλω ὅτι διαβάλλω εἰμί ἐν ὁ πελταστής καί ἐγώ τις ἀπειλέω , εἰ που λαμβάνω ἐγώ , διαφθείρω . μηχανάομαι δή τις τοιόσδε σωτηρία . πέμπω παρά Ἀρχύτας καί ὁ ἄλλος φίλος εἰς Τάρας , φράζω ἐν ὅς εἰμί τυγχάνω · ὁ δέ πρόφασις τις πρεσβεία πορίζω παρά ὁ πόλις πέμπω τριακόντορος τε καί Λαμίσκος ἑαυτοῦ εἷς , ὅς ἔρχομαι δέω Διονύσιος περί ἐγώ , λέγω ὅτι βούλομαι ἀπέρχομαι , καί μηδαμῶς ἄλλος ποιέω . ὁ δέ συνομολογέω καί ἀποπέμπω ἐφόδια δίδωμι , ὁ Δίων δέ χρῆμα οὔτε ἐγώ ἔτι ἀπαιτέω οὔτε τις ἀποδίδωμι δέ εἰς Πελοπόννησος εἰς Ὀλυμπία , Δίων καταλαμβάνω θεωρέω , ἀγγέλλω ὁ γίγνομαι · ὁ δέ ὁ Ζεύς ἐπιμαρτύρομαι εὐθύς παραγγέλλω ἐγώ καί ὁ ἐμός οἰκεῖος καί φίλος παρασκευάζω τιμωρέω Διονύσιος , ἐγώ μέν ξεναπατία χάριν—οὕτω γάρ λέγω τε καί νοέω — αὐτός δέ ἐκβολή ἄδικος καί φυγή . ἀκούω δέ ἐγώ ὁ μέν φίλος παρακαλέω αὐτός κελεύω , εἰ βούλομαι · ἐγώ δέ λέγω ὅτι σύ μετά ὁ ἄλλος βία τις τρόπος σύσσιτος καί συνέστιος καί κοινωνός ἱερός Διονύσιος ποιέω , ὅς ἴσως ἡγέομαι διαβάλλω πολύς ἐπιβουλεύω ἐγώ μετά σύ ἑαυτοῦ καί ὁ τυραννίς , καί ὅμως οὐ ἀποκτείνω , αἰδέομαι δέ . οὔτε οὖν ἡλικία ἔχω συμπολεμέω ἔτι σχεδόν οὐδείς , κοινός τε σύ εἰμί , ἐάν ποτέ τις πρός ἀλλήλων δέω φιλία ἀγαθός τις ποιέω βούλομαι · κακός δέ ἕως ἄν ἐπιθυμέω , ἄλλος παρακαλέω . οὗτος λέγω μισέω ὁ περί Σικελία πλάνη καί ἀτυχία · ἀπειθέω δέ καί οὐ πείθω ὁ ὑπό ἐγώ διάλλαξις πᾶς ὁ νῦν γίγνομαι κακός αὐτός αἴτιος γίγνομαι ἑαυτοῦ , ὅς , εἰ Διονύσιος ἀποδίδωμι ὁ χρῆμα Δίων ἤ καί παντάπασι καταλλάσσω , οὐ ἄν ποτέ γίγνομαι οὐδείς , ὅσος γε δή τανθρωπινα—διαναξ γάρ ἐγώ καί ὁ βούλομαι καί ὁ δύναμαι κατέχω ἄν ῥᾴδιος δέ ὁρμάω ἐπί ἀλλήλων κακός πᾶς ἐμπίμπλημι .