plato-philosophy.epistulae-dub 7.347
πρὸς δὲ καὶ τούτοισιν ἔτι μηδʼ ἐθέλῃ με ἐκπέμπειν , αὐτὸς τῶν ναυκλήρων μηδενὶ προστάττων , ἐνδείξηται δὲ πᾶσιν ῥᾳδίως ὡς ἀβουλῶν ἐμὲ ἐκπλεῖν , ἆρά τις ἐθελήσει με ἄγειν ναύτην ὁρμώμενον ἐκ τῆς Διονυσίου οἰκίας ; — ᾤκουν γὰρ πρὸς τοῖς ἄλλοισιν κακοῖς ἐν τῷ κήπῳ τῷ περὶ τὴν οἰκίαν , ὅθεν οὐδʼ ἂν ὁ θυρωρὸς ἤθελέν με ἀφεῖναι μὴ πεμφθείσης αὐτῷ τινος ἐντολῆς παρὰ Διονυσίου — ἂν δὲ περιμείνω τὸν ἐνιαυτόν , ἕξω μὲν Δίωνι ταῦτα ἐπιστέλλειν , ἐν οἷς τʼ αὖτʼ εἰμὶ καὶ ἃ πράττω · καὶ ἐὰν μὲν δὴ ποιῇ τι Διονύσιος ὧν φησιν , οὐ παντάπασιν ἔσται μοι καταγελάστως πεπραγμένα—τάλαντα γὰρ ἴσως ἐστὶν οὐκ ἔλαττον , ἂν ἐκτιμᾷ τις ὀρθῶς , ἑκατὸν ἡ Δίωνος οὐσία—ἂν δʼ οὖν γίγνηται τὰ νῦν ὑποφαίνοντα οἷα εἰκὸς αὐτὰ γίγνεσθαι , ἀπορῶ μὲν ὅτι χρήσομαι ἐμαυτῷ , ὅμως δὲ ἀναγκαῖον ἴσως ἐνιαυτόν γʼ ἔτι πονῆσαι καὶ ἔργοις ἐλέγξαι πειρᾶσθαι τὰς Διονυσίου μηχανάς . ταῦτά μοι δόξαντα , εἰς τὴν ὑστεραίαν εἶπον πρὸς Διονύσιον ὅτι δέδοκταί μοι μένειν · ἀξιῶ μήν , ἔφην , μὴ κύριον ἡγεῖσθαί σε Δίωνος ἐμέ , πέμπειν δὲ μετʼ ἐμοῦ σὲ παρʼ αὐτὸν γράμματα τὰ νῦν δεδογμένα δηλοῦντα , καὶ ἐρωτᾶν εἴτε ἀρκεῖ ταῦτα αὐτῷ , καὶ εἰ μή , βούλεται δὲ ἄλλʼ ἄττα καὶ ἀξιοῖ , καὶ ταῦτα ἐπιστέλλειν ὅτι τάχιστα , σὲ δὲ νεωτερίζειν μηδέν πω τῶν περὶ ἐκεῖνον . ταῦτα ἐρρήθη , ταῦτα συνωμολογήσαμεν , ὡς νῦν εἴρηται σχεδόν . ἐξέπλευσεν δὴ τὰ πλοῖα μετὰ τοῦτο , καὶ οὐκέτι μοι δυνατὸν ἦν πλεῖν , ὅτε δή μοι καὶ Διονύσιος ἐμνήσθη λέγων ὅτι τὴν ἡμίσειαν τῆς οὐσίας εἶναι δέοι Δίωνος , τὴν δʼ ἡμίσειαν τοῦ ὑέος · ἔφη δὴ πωλήσειν αὐτήν , πραθείσης δὲ τὰ μὲν ἡμίσεα ἐμοὶ δώσειν ἄγειν , τὰ δʼ ἡμίσεα τῷ παιδὶ καταλείψειν αὐτοῦ · τὸ γὰρ δὴ δικαιότατον οὕτως ἔχειν . πληγεὶς δʼ ἐγὼ τῷ λεχθέντι πάνυ μὲν ᾤμην γελοῖον εἶναι ἀντιλέγειν ἔτι , ὅμως δʼ εἶπον ὅτι χρείη τὴν παρὰ Δίωνος ἐπιστολὴν περιμένειν ἡμᾶς καὶ ταῦτα πάλιν αὐτὰ ἐπιστέλλειν . ὁ δὲ ἑξῆς τούτοις πάνυ νεανικῶς ἐπώλει τὴν οὐσίαν αὐτοῦ πᾶσαν , ὅπῃ τε καὶ ὅπως ἤθελε καὶ οἷστισι , πρὸς ἐμὲ δὲ οὐδὲν ὅλως ἐφθέγγετο περὶ αὐτῶν , καὶ μὴν ὡσαύτως ἐγὼ πρὸς ἐκεῖνον αὖ περὶ τῶν Δίωνος πραγμάτων οὐδὲν ἔτι διελεγόμην · οὐδὲν γὰρ ἔτι πλέον ᾤμην ποιεῖν .
Lemmas: πρός δέ καί οὗτος ἔτι μηδέ ἐθέλω ἐγώ ἐκπέμπω , αὐτός ὁ ναύκληρος μηδείς προστάσσω , ἐνδείκνυμι δέ πᾶς ῥᾴδιος ὡς ἀβουλέω ἐγώ ἐκπλέω , ἆρα τις ἐθέλω ἐγώ ἄγω ναύτης ὁρμάω ἐκ ὁ Διονύσιος οἰκία ; — οἰκέω γάρ πρός ὁ ἄλλος κακός ἐν ὁ κῆπος ὁ περί ὁ οἰκία , ὅθεν οὐδέ ἄν ὁ θυρωρός ἐθέλω ἐγώ ἀφίημι μή πέμπω αὐτός τις ἐντολή παρά Διονύσιος — ἐάν δέ περιμένω ὁ ἐνιαυτός , ἔχω μέν Δίων οὗτος ἐπιστέλλω , ἐν ὅς τε αὖτε εἰμί καί ὅς πράσσω · καί ἐάν μέν δή ποιέω τις Διονύσιος ὅς φημί , οὐ παντάπασι εἰμί ἐγώ καταγέλαστος πεπραγμένα—τάλαντα γάρ ἴσως εἰμί οὐ ἐλαχύς , ἐάν ἐκτιμάω τις ὀρθός , ἑκατόν ὁ Δίων οὐσία δέ οὖν γίγνομαι ὁ νῦν ὑποφαίνω οἷος ἔοικα αὐτός γίγνομαι , ἀπορέω μέν ὅτι χράω ἐμαυτοῦ , ὅμως δέ ἀναγκαῖος ἴσως ἐνιαυτός γε ἔτι πονέω καί ἔργον ἐλέγχω πειράω ὁ Διονύσιος μηχανή . οὗτος ἐγώ δοκέω , εἰς ὁ ὑστεραῖος λέγω πρός Διονύσιος ὅτι δοκέω ἐγώ μένω · ἀξιόω μήν , φημί , μή κύριος ἡγέομαι σύ Δίων ἐγώ , πέμπω δέ μετά ἐγώ σύ παρά αὐτός γράμμα ὁ νῦν δοκέω δηλόω , καί ἐρωτάω εἴτε ἀρκέω οὗτος αὐτός , καί εἰ μή , βούλομαι δέ ἄλλος τις καί ἀξιόω , καί οὗτος ἐπιστέλλω ὅτι ταχύς , σύ δέ νεωτερίζω μηδείς πω ὁ περί ἐκεῖνος . οὗτος λέγω , οὗτος συνομολογέω , ὡς νῦν λέγω σχεδόν . ἐκπλέω δή ὁ πλοῖον μετά οὗτος , καί οὐκέτι ἐγώ δυνατός εἰμί πλέω , ὅτε δή ἐγώ καί Διονύσιος μιμνῄσκω λέγω ὅτι ὁ ἥμισυς ὁ οὐσία εἰμί δέω Δίων , ὁ δέ ἥμισυς ὁ υἱός · φημί δή πωλέω αὐτός , πιπράσκω δέ ὁ μέν ἥμισυς ἐγώ δίδωμι ἄγω , ὁ δέ ἥμισυς ὁ παῖς καταλείπω αὐτός · ὁ γάρ δή δίκαιος οὕτως ἔχω . πλήσσω δέ ἐγώ ὁ λέγω πάνυ μέν οἴομαι γέλοιος εἰμί ἀντιλέγω ἔτι , ὅμως δέ λέγω ὅτι χρή ὁ παρά Δίων ἐπιστολή περιμένω ἐγώ καί οὗτος πάλιν αὐτός ἐπιστέλλω . ὁ δέ ἑξῆς οὗτος πάνυ νεανικός πωλέω ὁ οὐσία αὐτός πᾶς , ὅπῃ τε καί ὅπως ἐθέλω καί ὅστις , πρός ἐγώ δέ οὐδείς ὅλος φθέγγομαι περί αὐτός , καί μήν ὡσαύτως ἐγώ πρός ἐκεῖνος αὖ περί ὁ Δίων πρᾶγμα οὐδείς ἔτι διαλέγω · οὐδείς γάρ ἔτι πολύς οἴομαι ποιέω .