plato-philosophy.epistulae-dub 7.337
ἐγκρατεῖς δὲ ὄντες αὑτῶν , θέμενοι νόμους κοινοὺς μηδὲν μᾶλλον πρὸς ἡδονὴν αὑτοῖς ἢ τοῖς ἡττηθεῖσιν κειμένους , ἀναγκάσωσιν αὐτοὺς χρῆσθαι τοῖς νόμοις διτταῖς οὔσαις ἀνάγκαις , αἰδοῖ καὶ φόβῳ , φόβῳ μὲν διὰ τὸ κρείττους αὐτῶν εἶναι δεικνύντες τὴν βίαν , αἰδοῖ δὲ αὖ διὰ τὸ κρείττους φαίνεσθαι περί τε τὰς ἡδονὰς καὶ τοῖς νόμοις μᾶλλον ἐθέλοντές τε καὶ δυνάμενοι δουλεύειν . ἄλλως δὲ οὐκ ἔστιν ὡς ἄν ποτε κακῶν λήξαι πόλις ἐν αὑτῇ στασιάσασα , ἀλλὰ στάσεις καὶ ἔχθραι καὶ μίση καὶ ἀπιστίαι ταῖς οὕτω διατεθείσαις πόλεσιν αὐταῖς πρὸς αὑτὰς ἀεὶ γίγνεσθαι φιλεῖ . τοὺς δὴ κρατήσαντας ἀεὶ χρή , ὅτανπερ ἐπιθυμήσωσιν σωτηρίας , αὐτοὺς ἐν αὑτοῖς ἄνδρας προκρῖναι τῶν Ἑλλήνων οὓς ἂν πυνθάνωνται ἀρίστους ὄντας , πρῶτον μὲν γέροντας , καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας κεκτημένους οἴκοι καὶ προγόνους αὑτῶν ὅτι μάλιστα πολλούς τε καὶ ἀγαθοὺς καὶ ὀνομαστοὺς καὶ κτῆσιν κεκτημένους πάντας ἱκανήν—ἀριθμὸν δὲ εἶναι μυριάνδρῳ πόλει πεντήκοντα ἱκανοὶ τοιοῦτοι—τούτους δὴ δεήσεσιν καὶ τιμαῖς ὅτι μεγίσταις οἴκοθεν μεταπέμψασθαι , μεταπεμψαμένους δὲ ὀμόσαντας δεῖσθαι καὶ κελεύειν θεῖναι νόμους , μήτε νικήσασιν μήτε νικηθεῖσιν νέμειν πλέον , τὸ δὲ ἴσον καὶ κοινὸν πάσῃ τῇ πόλει . τεθέντων δὲ τῶν νόμων ἐν τούτῳ δὴ τὰ πάντα ἐστίν . ἂν μὲν γὰρ οἱ νενικηκότες ἥττους αὑτοὺς τῶν νόμων μᾶλλον τῶν νενικημένων παρέχωνται , πάντʼ ἔσται σωτηρίας τε καὶ εὐδαιμονίας μεστὰ καὶ πάντων κακῶν ἀποφυγή · εἰ δὲ μή , μήτʼ ἐμὲ μήτʼ ἄλλον κοινωνὸν παρακαλεῖν ἐπὶ τὸν μὴ πειθόμενον τοῖς νῦν ἐπεσταλμένοις . ταῦτα γάρ ἐστιν ἀδελφὰ ὧν τε δίων ὧν τʼ ἐγὼ ἐπεχειρήσαμεν Συρακούσαις εὖ φρονοῦντες συμπρᾶξαι , δεύτερα μήν · πρῶτα δʼ ἦν ἃ τὸ πρῶτον ἐπεχειρήθη μετʼ αὐτοῦ Διονυσίου πραχθῆναι πᾶσιν κοινὰ ἀγαθά , τύχη δέ τις ἀνθρώπων κρείττων διεφόρησεν . τὰ δὲ νῦν ὑμεῖς πειρᾶσθε εὐτυχέστερον αὐτὰ ἀγαθῇ πρᾶξαι μοίρᾳ καὶ θείᾳ τινὶ τύχῃ.συμβουλὴ μὲν δὴ καὶ ἐπιστολὴ εἰρήσθω καὶ ἡ παρὰ Διονύσιον ἐμὴ προτέρα ἄφιξις · ἡ δὲ δὴ ὑστέρα πορεία τε καὶ πλοῦς ὡς εἰκότως τε ἅμα καὶ ἐμμελῶς γέγονεν , ᾧ μέλει ἀκούειν ἔξεστι τὸ μετὰ τοῦτο .
Lemmas: ἐγκρατής δέ εἰμί ἑαυτοῦ , τίθημι νόμος κοινός μηδείς μάλα πρός ἡδονή ἑαυτοῦ ἤ ὁ ἡττάω κεῖμαι , ἀναγκάζω αὐτός χράω ὁ νόμος δισσός εἰμί ἀνάγκη , αἰδώς καί φόβος , φόβος μέν διά ὁ κρατύς αὐτός εἰμί δείκνυμι ὁ βία , αἰδώς δέ αὖ διά ὁ κρατύς φαίνω περί τε ὁ ἡδονή καί ὁ νόμος μάλα ἐθέλω τε καί δύναμαι δουλεύω . ἄλλος δέ οὐ εἰμί ὡς ἄν ποτέ κακός λήγω πόλις ἐν ἑαυτοῦ στασιάζω , ἀλλά στάσις καί ἔχθρα καί μῖσος καί ἀπιστία ὁ οὕτως διατίθημι πόλις αὐτός πρός ἑαυτοῦ ἀεί γίγνομαι φιλέω . ὁ δή κρατέω ἀεί χρή , ὅταν ἐπιθυμέω σωτηρία , αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἀνήρ προκρίνω ὁ Ἕλλην ὅς ἄν πυνθάνομαι ἀγαθός εἰμί , πρῶτος μέν γέρων , καί παῖς καί γυνή κτάομαι οἴκοι καί πρόγονος ἑαυτοῦ ὅτι μάλα πολύς τε καί ἀγαθός καί ὀνομαστός καί κτῆσις κτάομαι πᾶς ἱκανήν—ἀριθμὸν δέ εἰμί μυρίανδρος πόλις πεντήκοντα ἱκανός τοιοῦτος δή δέησις καί τιμή ὅτι μέγας οἴκοθεν μεταπέμπομαι , μεταπέμπω δέ ὄμνυμι δέω καί κελεύω τίθημι νόμος , μήτε νικάω μήτε νικάω νέμω πολύς , ὁ δέ ἴσος καί κοινός πᾶς ὁ πόλις . τίθημι δέ ὁ νόμος ἐν οὗτος δή ὁ πᾶς εἰμί . ἐάν μέν γάρ ὁ νικάω ἥσσων ἑαυτοῦ ὁ νόμος μάλα ὁ νικάω παρέχω , πᾶς εἰμί σωτηρία τε καί εὐδαιμονία μεστός καί πᾶς κακός ἀποφυγή · εἰ δέ μή , μήτε ἐγώ μήτε ἄλλος κοινωνός παρακαλέω ἐπί ὁ μή πείθω ὁ νῦν ἐπιστέλλω . οὗτος γάρ εἰμί ἀδελφός ὅς τε δῖος ὅς τε ἐγώ ἐπιχειρέω Συράκουσαι εὖ φρονέω συμπράσσω , δεύτερος μήν · πρῶτος δέ εἰμί ὅς ὁ πρῶτος ἐπιχειρέω μετά αὐτός Διονύσιος πράσσω πᾶς κοινός ἀγαθός , τύχη δέ τις ἄνθρωπος κρατύς διαφορέω . ὁ δέ νῦν σύ πειράω εὐτυχής αὐτός ἀγαθός πράσσω μοῖρα καί θεῖος τις τύχῃ.συμβουλὴ μέν δή καί ἐπιστολή λέγω καί ὁ παρά Διονύσιος ἐμός πρότερος ἄφιξις · ὁ δέ δή ὕστερος πορεία τε καί πλόος ὡς ἔοικα τε ἅμα καί ἐμμελής γίγνομαι , ὅς μέλω ἀκούω ἔξεστι ὁ μετά οὗτος .