plato-philosophy.epistulae-dub 8.354
εἰ μὲν δή τις ὀρθότερον ἄμεινόν τʼ ἔχει τοῦ ὑπʼ ἐμοῦ ῥηθησομένου , ἐνεγκὼν εἰς τὸ μέσον ὀρθότατα φιλέλλην ἂν λεχθείη · ὃ δέ μοι φαίνεταί πῃ τὰ νῦν , ἐγὼ πειράσομαι πάσῃ παρρησίᾳ καὶ κοινῷ τινι δικαίῳ λόγῳ χρώμενος δηλοῦν . λέγω γὰρ δὴ διαιτητοῦ τινα τρόπον διαλεγόμενος ὡς δυοῖν , τυραννεύσαντί τε καὶ τυραννευθέντι , ὡς ἑνὶ ἑκατέρῳ παλαιὰν ἐμὴν συμβουλήν · καὶ νῦν δὲ ὅ γʼ ἐμὸς λόγος ἂν εἴη σύμβουλος τυράννῳ παντὶ φεύγειν μὲν τοὔνομά τε καὶ τοὖργον τοῦτο , εἰς βασιλείαν δέ , εἰ δυνατὸν εἴη , μεταβαλεῖν . δυνατὸν δέ , ὡς ἔδειξεν ἔργῳ σοφὸς ἀνὴρ καὶ ἀγαθὸς Λυκοῦργος , ὃς ἰδὼν τὸ τῶν οἰκείων γένος ἐν Ἄργει καὶ Μεσσήνῃ ἐκ βασιλέων εἰς τυράννων δύναμιν ἀφικομένους καὶ διαφθείραντας ἑαυτούς τε καὶ τὴν πόλιν ἑκατέρους ἑκατέραν , δείσας περὶ τῆς αὑτοῦ πόλεως ἅμα καὶ γένους , φάρμακον ἐπήνεγκεν τὴν τῶν γερόντων ἀρχὴν καὶ τὸν τῶν ἐφόρων δεσμὸν τῆς βασιλικῆς ἀρχῆς σωτήριον , ὥστε γενεὰς τοσαύτας ἤδη μετʼ εὐκλείας σῴζεσθαι , νόμος ἐπειδὴ κύριος ἐγένετο βασιλεὺς τῶν ἀνθρώπων , ἀλλʼ οὐκ ἄνθρωποι τύραννοι νόμων . ὃ δὴ καὶ νῦν οὑμὸς λόγος πᾶσιν παρακελεύεται , τοῖς μὲν τυραννίδος ἐφιεμένοις ἀποτρέπεσθαι καὶ φεύγειν φυγῇ ἀπλήστως πεινώντων εὐδαιμόνισμα ἀνθρώπων καὶ ἀνοήτων , εἰς βασιλέως δʼ εἶδος πειρᾶσθαι μεταβάλλειν καὶ δουλεῦσαι νόμοις βασιλικοῖς , τὰς μεγίστας τιμὰς κεκτημένους παρʼ ἑκόντων τε ἀνθρώπων καὶ τῶν νόμων · τοῖς δὲ δὴ ἐλεύθερα διώκουσιν ἤθη καὶ φεύγουσιν τὸν δούλειον ζυγὸν ὡς ὂν κακόν , εὐλαβεῖσθαι συμβουλεύοιμʼ ἂν μή ποτε ἀπληστίᾳ ἐλευθερίας ἀκαίρου τινὸς εἰς τὸ τῶν προγόνων νόσημα ἐμπέσωσιν , ὃ διὰ τὴν ἄγαν ἀναρχίαν οἱ τότε ἔπαθον , ἀμέτρῳ ἐλευθερίας χρώμενοι ἔρωτι . οἱ γὰρ πρὸ Διονυσίου καὶ Ἱππαρίνου ἀρξάντων Σικελιῶται τότε ὡς ᾤοντο εὐδαιμόνως ἔζων , τρυφῶντές τε καὶ ἅμα ἀρχόντων ἄρχοντες · οἳ καὶ τοὺς δέκα στρατηγοὺς κατέλευσαν βάλλοντες τοὺς πρὸ Διονυσίου , κατὰ νόμον οὐδένα κρίναντες , ἵνα δὴ δουλεύοιεν μηδενὶ μήτε σὺν δίκῃ μήτε νόμῳ δεσπότῃ , ἐλεύθεροι δʼ εἶεν πάντῃ πάντως · ὅθεν αἱ τυραννίδες ἐγένοντο αὐτοῖς .
Lemmas: εἰ μέν δή τις ὀρθός ἀγαθός τε ἔχω ὁ ὑπό ἐγώ λέγω , φέρω εἰς ὁ μέσος ὀρθός φιλέλλην ἄν λέγω · ὅς δέ ἐγώ φαίνω πη ὁ νῦν , ἐγώ πειράω πᾶς παρρησία καί κοινός τις δίκαιος λόγος χράω δηλόω . λέγω γάρ δή διαιτητής τις τρόπος διαλέγω ὡς δύο , τυραννεύω τε καί τυραννεύω , ὡς εἷς ἑκάτερος παλαιός ἐμός συμβουλή · καί νῦν δέ ὁ γε ἐμός λόγος ἄν εἰμί σύμβουλος τύραννος πᾶς φεύγω μέν ὄνομα τε καί ἔργον οὗτος , εἰς βασιλεία δέ , εἰ δυνατός εἰμί , μεταβάλλω . δυνατός δέ , ὡς δείκνυμι ἔργον σοφός ἀνήρ καί ἀγαθός Λυκοῦργος , ὅς ὁράω ὁ ὁ οἰκεῖος γένος ἐν Ἄργος καί Μεσσήνη ἐκ βασιλεύς εἰς τύραννος δύναμις ἀφικνέομαι καί διαφθείρω ἑαυτοῦ τε καί ὁ πόλις ἑκάτερος ἑκάτερος , δείδω περί ὁ ἑαυτοῦ πόλις ἅμα καί γένος , φάρμακον ἐπιφέρω ὁ ὁ γέρων ἀρχή καί ὁ ὁ ἔφορος δεσμός ὁ βασιλικός ἀρχή σωτήριος , ὥστε γενεά τοσοῦτος ἤδη μετά εὔκλεια σῴζω , νόμος ἐπειδή κύριος γίγνομαι βασιλεύς ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ ἄνθρωπος τύραννος νόμος . ὅς δή καί νῦν ἐμός λόγος πᾶς παρακελεύομαι , ὁ μέν τυραννίς ἐφίημι ἀποτρέπω καί φεύγω φυγή ἄπληστος πεινάω εὐδαιμόνισμα ἄνθρωπος καί ἀνόητος , εἰς βασιλεύς δέ εἶδος πειράω μεταβάλλω καί δουλεύω νόμος βασιλικός , ὁ μέγας τιμή κτάομαι παρά ἑκών τε ἄνθρωπος καί ὁ νόμος · ὁ δέ δή ἐλεύθερος διώκω ἦθος καί φεύγω ὁ δουλεία ζυγόν ὡς εἰμί κακός , εὐλαβέομαι συμβουλεύω ἄν μή ποτέ ἀπληστία ἐλευθερία ἄκαιρος τις εἰς ὁ ὁ πρόγονος νόσημα ἐμπίπτω , ὅς διά ὁ ἄγαν ἀναρχία ὁ τότε πάσχω , ἄμετρος ἐλευθερία χράω ἔρως . ὁ γάρ πρό Διονύσιος καί Ἱππαρῖνος ἄρχω Σικελιώτης τότε ὡς οἴομαι εὐδαίμων ζάω , τρυφάω τε καί ἅμα ἄρχω ἄρχω · ὁ καί ὁ δέκα στρατηγός καταλεύω βάλλω ὁ πρό Διονύσιος , κατά νόμος οὐδείς κρίνω , ἵνα δή δουλεύω μηδείς μήτε σύν δίκη μήτε νόμος δεσπότης , ἐλεύθερος δέ εἰμί πάντῃ πάντως · ὅθεν ὁ τυραννίς γίγνομαι αὐτός .