plato-philosophy.epistulae-dub 2.311
πέφυκε συνιέναι εἰς ταὐτὸν φρόνησίς τε καὶ δύναμις μεγάλη , καὶ ταῦτʼ ἄλληλα ἀεὶ διώκει καὶ ζητεῖ καὶ συγγίγνεται · ἔπειτα καὶ οἱ ἄνθρωποι χαίρουσιν περὶ τούτων αὐτοί τε διαλεγόμενοι καὶ ἄλλων ἀκούοντες ἔν τε ἰδίαις συνουσίαις καὶ ἐν ταῖς ποιήσεσιν . οἷον καὶ περὶ Ἱέρωνος ὅταν διαλέγωνται ἄνθρωποι καὶ Παυσανίου τοῦ Λακεδαιμονίου , χαίρουσι τὴν Σιμωνίδου συνουσίαν παραφέροντες , ἅ τε ἔπραξεν καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς · καὶ Περίανδρον τὸν Κορίνθιον καὶ Θαλῆν τὸν Μιλήσιον ὑμνεῖν εἰώθασιν ἅμα , καὶ Περικλέα καὶ Ἀναξαγόραν , καὶ Κροῖσον αὖ καὶ Σόλωνα ὡς σοφοὺς καὶ Κῦρον ὡς δυνάστην . καὶ δὴ ταῦτα μιμούμενοι οἱ ποιηταὶ Κρέοντα μὲν καὶ Τειρεσίαν συνάγουσιν , Πολύειδον δὲ καὶ Μίνω , Ἀγαμέμνονα δὲ καὶ Νέστορα καὶ Ὀδυσσέα καὶ Παλαμήδη—ὡς δʼ ἐμοὶ δοκεῖ , καὶ Προμηθέα Διὶ ταύτῃ πῃ συνῆγον οἱ πρῶτοι ἄνθρωποι—τούτων δὲ τοὺς μὲν εἰς διαφοράν , τοὺς δʼ εἰς φιλίαν ἀλλήλοις ἰόντας , τοὺς δὲ τοτὲ μὲν εἰς φιλίαν , τοτὲ δʼ εἰς διαφοράν , καὶ τὰ μὲν ὁμονοοῦντας , τὰ δὲ διαφερομένους ᾄδουσι . πάντα δὴ ταῦτα λέγω τόδε βουλόμενος ἐνδείξασθαι , ὅτι οὐκ , ἐπειδὰν ἡμεῖς τελευτήσωμεν , καὶ οἱ λόγοι οἱ περὶ ἡμῶν αὐτῶν σεσιγήσονται · ὥστʼ ἐπιμελητέον αὐτῶν ἐστιν . ἀνάγκη γάρ , ὡς ἔοικε , μέλειν ἡμῖν καὶ τοῦ ἔπειτα χρόνου , ἐπειδὴ καὶ τυγχάνουσιν κατά τινα φύσιν οἱ μὲν ἀνδραποδωδέστατοι οὐδὲν φροντίζοντες αὐτοῦ , οἱ δʼ ἐπιεικέστατοι πᾶν ποιοῦντες ὅπως ἂν εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον εὖ ἀκούσωσιν . ὃ δὴ καὶ ἐγὼ τεκμήριον ποιοῦμαι ὅτι ἔστιν τις αἴσθησις τοῖς τεθνεῶσιν τῶν ἐνθάδε · αἱ γὰρ βέλτισται ψυχαὶ μαντεύονται ταῦτα οὕτως ἔχειν , αἱ δὲ μοχθηρόταται οὔ φασι , κυριώτερα δὲ τὰ τῶν θείων ἀνδρῶν μαντεύματα ἢ τὰ τῶν μή . οἶμαι δʼ ἔγωγε τοῖς ἔμπροσθεν , περὶ ὧν λέγω , εἰ ἐξείη αὐτοῖς ἐπανορθώσασθαι τὰς αὑτῶν συνουσίας , πάνυ ἂν σπουδάσαι ὥστε βελτίω λέγεσθαι περὶ αὑτῶν ἢ νῦν . τοῦτο οὖν ἡμῖν ἔτι , σὺν θεῷ εἰπεῖν , ἔξεστιν , εἴ τι ἄρα μὴ καλῶς πέπρακται κατὰ τὴν ἔμπροσθεν συνουσίαν , ἐπανορθώσασθαι καὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ · περὶ γὰρ φιλοσοφίαν φημὶ ἐγὼ τὴν ἀληθινὴν δόξαν ἔσεσθαι καὶ λόγον ἡμῶν μὲν ὄντων ἐπιεικῶν βελτίω , φαύλων δέ , τοὐναντίον . καίτοι περὶ τούτου ἡμεῖς ἐπιμελούμενοι οὐδὲν ἂν εὐσεβέστερον πράττοιμεν , οὐδʼ ἀμελοῦντες ἀσεβέστερον . ὡς δὴ δεῖ γίγνεσθαι , καὶ τὸ δίκαιον ᾗ ἔχει , ἐγὼ φράσω .
Lemmas: φύω συνίημι εἰς αὐτός φρόνησις τε καί δύναμις μέγας , καί οὗτος ἀλλήλων ἀεί διώκω καί ζητέω καί συγγίγνομαι · ἔπειτα καί ὁ ἄνθρωπος χαίρω περί οὗτος αὐτός τε διαλέγω καί ἄλλος ἀκούω ἐν τε ἴδιος συνουσία καί ἐν ὁ ποίησις . οἷος καί περί Ἱέρων ὅταν διαλέγω ἄνθρωπος καί Παυσανίας ὁ Λακεδαιμόνιος , χαίρω ὁ Σιμωνίδης συνουσία παραφέρω , ὅς τε πράσσω καί λέγω πρός αὐτός · καί Περίανδρος ὁ Κορίνθιος καί Θαλῆς ὁ Μιλήσιος ὑμνέω εἴωθα ἅμα , καί Περικλῆς καί Ἀναξαγόρας , καί Κροῖσος αὖ καί Σόλων ὡς σοφός καί Κῦρος ὡς δυνάστης . καί δή οὗτος μιμέομαι ὁ ποιητής Κρέων μέν καί Τειρεσίας συνάγω , Πολύειδος δέ καί Μίνως , Ἀγαμέμνων δέ καί Νέστωρ καί Ὀδυσσεύς καί Παλαμήδης δέ ἐγώ δοκέω , καί Προμηθεύς Ζεύς ταύτῃ πη συνάγω ὁ πρῶτος ανθρωποι—τουος δέ ὁ μέν εἰς διαφορά , ὁ δέ εἰς φιλία ἀλλήλων ἔρχομαι , ὁ δέ τότε μέν εἰς φιλία , τότε δέ εἰς διαφορά , καί ὁ μέν ὁμονοέω , ὁ δέ διαφέρω ἀείδω . πᾶς δή οὗτος λέγω ὅδε βούλομαι ἐνδείκνυμι , ὅτι οὐ , ἐπειδάν ἐγώ τελευτάω , καί ὁ λόγος ὁ περί ἐγώ αὐτός σιγάω · ὥστε ἐπιμέλω αὐτός εἰμί . ἀνάγκη γάρ , ὡς ἔοικα , μέλω ἐγώ καί ὁ ἔπειτα χρόνος , ἐπειδή καί τυγχάνω κατά τις φύσις ὁ μέν ἀνδραποδώδης οὐδείς φροντίζω αὐτός , ὁ δέ ἐπιεικής πᾶς ποιέω ὅπως ἄν εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος εὖ ἀκούω . ὅς δή καί ἐγώ τεκμήριον ποιέω ὅτι εἰμί τις αἴσθησις ὁ θνῄσκω ὁ ἐνθάδε · ὁ γάρ ἀγαθός ψυχή μαντεύομαι οὗτος οὕτως ἔχω , ὁ δέ μοχθηρός οὐ φημί , κύριος δέ ὁ ὁ θεῖος ἀνήρ μάντευμα ἤ ὁ ὁ μή . οἴομαι δέ ἐγώ ὁ ἔμπροσθεν , περί ὅς λέγω , εἰ ἔξεστι αὐτός ἐπανορθόω ὁ ἑαυτοῦ συνουσία , πάνυ ἄν σπουδάζω ὥστε ἀγαθός λέγω περί ἑαυτοῦ ἤ νῦν . οὗτος οὖν ἐγώ ἔτι , σύν θεός λέγω , ἔξεστι , εἰ τις ἄρα μή καλός πράσσω κατά ὁ ἔμπροσθεν συνουσία , ἐπανορθόω καί ἔργον καί λόγος · περί γάρ φιλοσοφία φημί ἐγώ ὁ ἀληθινός δόξα εἰμί καί λόγος ἐγώ μέν εἰμί ἐπιεικής ἀγαθός , φαῦλος δέ , ἐναντίος . καίτοι περί οὗτος ἐγώ ἐπιμελέομαι οὐδείς ἄν εὐσεβής πράσσω , οὐδέ ἀμελέω ἀσεβής . ὡς δή δέω γίγνομαι , καί ὁ δίκαιος ᾗ ἔχω , ἐγώ φράζω .