plato-philosophy.epistulae-dub 7.331
τοῖς δʼ ἔξω τὸ παράπαν βαίνουσι τῆς ὀρθῆς πολιτείας καὶ μηδαμῇ ἐθέλουσιν αὐτῆς εἰς ἴχνος ἰέναι , προαγορεύουσιν δὲ τῷ συμβούλῳ τὴν μὲν πολιτείαν ἐᾶν καὶ μὴ κινεῖν , ὡς ἀποθανουμένῳ ἐὰν κινῇ , ταῖς δὲ βουλήσεσιν καὶ ἐπιθυμίαις αὐτῶν ὑπηρετοῦντας συμβουλεύειν κελεύοιεν , τίνα τρόπον γίγνοιτʼ ἂν ῥᾷστά τε καὶ τάχιστα εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον , τὸν μὲν ὑπομένοντα συμβουλὰς τοιαύτας ἡγοίμην ἂν ἄνανδρον , τὸν δʼ οὐχ ὑπομένοντα ἄνδρα . ταύτην δὴ τὴν διάνοιαν ἐγὼ κεκτημένος , ὅταν τίς μοι συμβουλεύηται περί τινος τῶν μεγίστων περὶ τὸν αὑτοῦ βίον , οἷον περὶ χρημάτων κτήσεως ἢ περὶ σώματος ἢ ψυχῆς ἐπιμελείας , ἂν μέν μοι τὸ καθʼ ἡμέραν ἔν τινι τρόπῳ δοκῇ ζῆν ἢ συμβουλεύσαντος ἂν ἐθέλειν πείθεσθαι περὶ ὧν ἀνακοινοῦται , προθύμως συμβουλεύω καὶ οὐκ ἀφοσιωσάμενος μόνον ἐπαυσάμην . ἐὰν δὲ μὴ συμβουλεύηταί μοι τὸ παράπαν ἢ συμβουλεύοντι δῆλος ᾖ μηδαμῇ πεισόμενος , αὐτόκλητος ἐπὶ τὸν τοιοῦτον οὐκ ἔρχομαι συμβουλεύσων , βιασόμενος δὲ οὐδʼ ἂν ὑὸς ᾖ μου . δούλῳ δὲ συμβουλεύσαιμʼ ἂν καὶ μὴ ἐθέλοντά γε προσβιαζοίμην · πατέρα δὲ ἢ μητέρα οὐχ ὅσιον ἡγοῦμαι προσβιάζεσθαι μὴ νόσῳ παραφροσύνης ἐχομένους , ἐὰν δέ τινα καθεστῶτα ζῶσι βίον , ἑαυτοῖς ἀρέσκοντα , ἐμοὶ δὲ μή , μήτε ἀπεχθάνεσθαι μάτην νουθετοῦντα μήτε δὴ κολακεύοντά γε ὑπηρετεῖν αὐτοῖς , πληρώσεις ἐπιθυμιῶν ἐκπορίζοντα ἃς αὐτὸς ἀσπαζόμενος οὐκ ἂν ἐθέλοιμι ζῆν . ταὐτὸν δὴ καὶ περὶ πόλεως αὑτοῦ διανοούμενον χρὴ ζῆν τὸν ἔμφρονα · λέγειν μέν , εἰ μὴ καλῶς αὐτῷ φαίνοιτο πολιτεύεσθαι , εἰ μέλλοι μήτε ματαίως ἐρεῖν μήτε ἀποθανεῖσθαι λέγων , βίαν δὲ πατρίδι πολιτείας μεταβολῆς μὴ προσφέρειν , ὅταν ἄνευ φυγῆς καὶ σφαγῆς ἀνδρῶν μὴ δυνατὸν ᾖ γίγνεσθαι τὴν ἀρίστην , ἡσυχίαν δὲ ἄγοντα εὔχεσθαι τὰ ἀγαθὰ αὑτῷ τε καὶ τῇ πόλει.κατὰ δὴ τοῦτον τὸν τρόπον ἐγὼ ὑμῖν τʼ ἂν συμβουλεύοιμι , συνεβούλευον δὲ καὶ Διονυσίῳ μετὰ Δίωνος , ζῆν μὲν τὸ καθʼ ἡμέραν πρῶτον , ὅπως ἐγκρατὴς αὐτὸς αὑτοῦ ὅτι μάλιστα ἔσεσθαι μέλλοι καὶ πιστοὺς φίλους τε καὶ ἑταίρους κτήσεσθαι , ὅπως μὴ πάθοι ἅπερ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ,
Lemmas: ὁ δέ ἔξω ὁ παράπαν βαίνω ὁ ὀρθός πολιτεία καί μηδαμῇ ἐθέλω αὐτός εἰς ἴχνος ἔρχομαι , προαγορεύω δέ ὁ σύμβουλος ὁ μέν πολιτεία ἐάω καί μή κινέω , ὡς ἀποθνῄσκω ἐάν κινέω , ὁ δέ βούλησις καί ἐπιθυμία αὐτός ὑπηρετέω συμβουλεύω κελεύω , τίς τρόπος γίγνομαι ἄν ῥᾴδιος τε καί ταχύς εἰς ὁ ἀεί χρόνος , ὁ μέν ὑπομένω συμβουλή τοιοῦτος ἡγέομαι ἄν ἄνανδρος , ὁ δέ οὐ ὑπομένω ἀνήρ . οὗτος δή ὁ διάνοια ἐγώ κτάομαι , ὅταν τις ἐγώ συμβουλεύω περί τις ὁ μέγας περί ὁ ἑαυτοῦ βίος , οἷος περί χρῆμα κτῆσις ἤ περί σῶμα ἤ ψυχή ἐπιμέλεια , ἐάν μέν ἐγώ ὁ κατά ἡμέρα ἐν τις τρόπος δοκέω ζάω ἤ συμβουλεύω ἄν ἐθέλω πείθω περί ὅς ἀνακοινόω , πρόθυμος συμβουλεύω καί οὐ ἀφοσιόω μόνος παύω . ἐάν δέ μή συμβουλεύω ἐγώ ὁ παράπαν ἤ συμβουλεύω δῆλος εἰμί μηδαμῇ πάσχω , αὐτόκλητος ἐπί ὁ τοιοῦτος οὐ ἔρχομαι συμβουλεύω , βιάζω δέ οὐδέ ἐάν ὗς εἰμί ἐγώ . δοῦλος δέ συμβουλεύω ἄν καί μή ἐθέλω γε προσβιάζομαι · πατήρ δέ ἤ μήτηρ οὐ ὅσιος ἡγέομαι προσβιάζομαι μή νόσος παραφροσύνη ἔχω , ἐάν δέ τις καθίστημι ζάω βίος , ἑαυτοῦ ἀρέσκω , ἐγώ δέ μή , μήτε ἀπεχθάνομαι μάτην νουθετέω μήτε δή κολακεύω γε ὑπηρετέω αὐτός , πλήρωσις ἐπιθυμία ἐκπορίζω ὅς αὐτός ἀσπάζομαι οὐ ἄν ἐθέλω ζάω . αὐτός δή καί περί πόλις ἑαυτοῦ διανοέω χρή ζάω ὁ ἔμφρων · λέγω μέν , εἰ μή καλός αὐτός φαίνω πολιτεύω , εἰ μέλλω μήτε μάταιος λέγω μήτε ἀποθνῄσκω λέγω , βία δέ πατρίς πολιτεία μεταβολή μή προσφέρω , ὅταν ἄνευ φυγή καί σφαγή ἀνήρ μή δυνατός εἰμί γίγνομαι ὁ ἀγαθός , ἡσυχία δέ ἄγω εὔχομαι ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ τε καί ὁ πόλει.κατὰ δή οὗτος ὁ τρόπος ἐγώ σύ τε ἄν συμβουλεύω , συμβουλεύω δέ καί Διονύσιος μετά Δίων , ζάω μέν ὁ κατά ἡμέρα πρῶτος , ὅπως ἐγκρατής αὐτός ἑαυτοῦ ὅτι μάλα εἰμί μέλλω καί πιστός φίλος τε καί ἑταῖρος κτάομαι , ὅπως μή πάσχω ὅς ὁ πατήρ αὐτός ,