plato-philosophy.epistulae-dub 7.330
οὔτʼ ἂν ἔμπορος οὔτε τῶν ἐν ταῖς τῆς χώρας ἐξόδοις ἀρχόντων οὐδʼ ἂν εἷς περιεῖδέν με μόνον ἐκπορευόμενον , ὃς οὐκ ἂν συλλαβὼν εὐθέως παρὰ Διονύσιον πάλιν ἀπήγαγεν , ἄλλως τε καὶ διηγγελμένον ἤδη ποτὲ τοὐναντίον ἢ τὸ πρότερον πάλιν , ὡς Πλάτωνα Διονύσιος θαυμαστῶς ὡς ἀσπάζεται . τὸ δʼ εἶχεν δὴ πῶς ; τὸ γὰρ ἀληθὲς δεῖ φράζειν . ἠσπάζετο μὲν ἀεὶ προϊόντος τοῦ χρόνου μᾶλλον κατὰ τὴν τοῦ τρόπου τε καὶ ἤθους συνουσίαν , ἑαυτὸν δὲ ἐπαινεῖν μᾶλλον ἢ Δίωνα ἐβούλετό με καὶ φίλον ἡγεῖσθαι διαφερόντως μᾶλλον ἢ ʼκεῖνον , καὶ θαυμαστῶς ἐφιλονίκει πρὸς τὸ τοιοῦτον · ᾗ δʼ ἂν οὕτως ἐγένετο , εἴπερ ἐγίγνετο , κάλλιστα , ὤκνει ὡς δὴ μανθάνων καὶ ἀκούων τῶν περὶ φιλοσοφίαν λόγων οἰκειοῦσθαι καὶ ἐμοὶ συγγίγνεσθαι , φοβούμενος τοὺς τῶν διαβαλλόντων λόγους , μή πῃ παραποδισθείη καὶ δίων δὴ πάντα εἴη διαπεπραγμένος . ἐγὼ δὲ πάντα ὑπέμενον , τὴν πρώτην διάνοιαν φυλάττων ᾗπερ ἀφικόμην , εἴ πως εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθοι τῆς φιλοσόφου ζωῆς · ὁ δʼ ἐνίκησεν ἀντιτείνων.καὶ ὁ πρῶτος δὴ χρόνος τῆς εἰς Σικελίαν ἐμῆς ἐπιδημίας τε καὶ διατριβῆς διὰ πάντα ταῦτα συνέβη γενόμενος . μετὰ δὲ τοῦτο ἀπεδήμησά τε καὶ πάλιν ἀφικόμην πάσῃ σπουδῇ μεταπεμπομένου Διονυσίου · ὧν δὲ ἕνεκα καὶ ὅσα ἔπραξα , ὡς εἰκότα τε καὶ δίκαια , ὑμῖν πρῶτον μὲν συμβουλεύσας ἃ χρὴ ποιεῖν ἐκ τῶν νῦν γεγονότων , ὕστερον τὰ περὶ ταῦτα διέξειμι , τῶν ἐπανερωτώντων ἕνεκα τί δὴ βουλόμενος ἦλθον τὸ δεύτερον , ἵνα μὴ τὰ πάρεργα ὡς ἔργα μοι συμβαίνῃ λεγόμενα . λέγω δὴ τάδε ἐγώ—τὸν συμβουλεύοντα ἀνδρὶ κάμνοντι καὶ δίαιταν διαιτωμένῳ μοχθηρὰν πρὸς ὑγίειαν ἄλλο τι χρὴ πρῶτον μὲν μεταβάλλειν τὸν βίον , καὶ ἐθέλοντι μὲν πείθεσθαι καὶ τἆλλα ἤδη παραινεῖν · μὴ ἐθέλοντι δέ , φεύγοντα ἀπὸ τῆς τοῦ τοιούτου συμβουλῆς ἄνδρα τε ἡγοίμην ἂν καὶ ἰατρικόν , τὸν δὲ ὑπομένοντα τοὐναντίον ἄνανδρόν τε καὶ ἄτεχνον . ταὐτὸν δὴ καὶ πόλει , εἴτε αὐτῆς εἷς εἴη κύριος εἴτε καὶ πλείους , εἰ μὲν κατὰ τρόπον ὀρθῇ πορευομένης ὁδῷ τῆς πολιτείας συμβουλεύοιτό τι τῶν προσφόρων , νοῦν ἔχοντος τὸ τοῖς τοιούτοις συμβουλεύειν ·
Lemmas: οὔτε ἄν ἔμπορος οὔτε ὁ ἐν ὁ ὁ χώρα ἔξοδος ἄρχων οὐδέ ἄν εἷς περιοράω ἐγώ μόνος ἐκπορεύω , ὅς οὐ ἄν συλλαμβάνω εὐθύς παρά Διονύσιος πάλιν ἀπάγω , ἄλλος τε καί διαγγέλλω ἤδη ποτέ ἐναντίος ἤ ὁ πρότερος πάλιν , ὡς Πλάτων Διονύσιος θαυμαστός ὡς ἀσπάζομαι . ὁ δέ ἔχω δή πῶς ; ὁ γάρ ἀληθής δέω φράζω . ἀσπάζομαι μέν ἀεί προέρχομαι ὁ χρόνος μάλα κατά ὁ ὁ τρόπος τε καί ἦθος συνουσία , ἑαυτοῦ δέ ἐπαινέω μάλα ἤ Δίων βούλομαι ἐγώ καί φίλος ἡγέομαι διαφερόντως μάλα ἤ ἐκεῖνος , καί θαυμαστός φιλονεικέω πρός ὁ τοιοῦτος · ᾗ δέ ἄν οὕτως γίγνομαι , εἴπερ γίγνομαι , καλός , ὀκνέω ὡς δή μανθάνω καί ἀκούω ὁ περί φιλοσοφία λόγος οἰκειόω καί ἐγώ συγγίγνομαι , φοβέω ὁ ὁ διαβάλλω λόγος , μή πη παραποδίζω καί δῖος δή πᾶς εἰμί διαπράσσω . ἐγώ δέ πᾶς ὑπομένω , ὁ πρῶτος διάνοια φυλάσσω ᾗ ἀφικνέομαι , εἰ πως εἰς ἐπιθυμία ἔρχομαι ὁ φιλόσοφος ζωή · ὁ δέ νικάω ἀντιτείνω ὁ πρῶτος δή χρόνος ὁ εἰς Σικελία ἐμός ἐπιδημία τε καί διατριβή διά πᾶς οὗτος συμβαίνω γίγνομαι . μετά δέ οὗτος ἀποδημέω τε καί πάλιν ἀφικνέομαι πᾶς σπουδή μεταπέμπω Διονύσιος · ὅς δέ ἕνεκα καί ὅσος πράσσω , ὡς ἔοικα τε καί δίκαιος , σύ πρῶτος μέν συμβουλεύω ὅς χρή ποιέω ἐκ ὁ νῦν γίγνομαι , ὕστερον ὁ περί οὗτος διεξέρχομαι , ὁ ἐπανερωτάω ἕνεκα τίς δή βούλομαι ἔρχομαι ὁ δεύτερος , ἵνα μή ὁ πάρεργος ὡς ἔργον ἐγώ συμβαίνω λέγω . λέγω δή ὅδε ἐγώ—τὸν συμβουλεύω ἀνήρ κάμνω καί δίαιτα διαιτάω μοχθηρός πρός ὑγίεια ἄλλος τις χρή πρῶτος μέν μεταβάλλω ὁ βίος , καί ἐθέλω μέν πείθω καί ἄλλος ἤδη παραινέω · μή ἐθέλω δέ , φεύγω ἀπό ὁ ὁ τοιοῦτος συμβουλή ἀνήρ τε ἡγέομαι ἄν καί ἰατρικός , ὁ δέ ὑπομένω ἐναντίος ἄνανδρος τε καί ἄτεχνος . αὐτός δή καί πόλις , εἴτε αὐτός εἷς εἰμί κύριος εἴτε καί πολύς , εἰ μέν κατά τρόπος ὀρθός πορεύω ὁδός ὁ πολιτεία συμβουλεύω τις ὁ πρόσφορος , νόος ἔχω ὁ ὁ τοιοῦτος συμβουλεύω ·