plato-philosophy.epistulae-dub 7.336
Δίωνα γὰρ ἐγὼ σαφῶς οἶδα , ὡς οἷόν τε περὶ ἀνθρώπων ἄνθρωπον διισχυρίζεσθαι , ὅτι , τὴν ἀρχὴν εἰ κατέσχεν , ὡς οὐκ ἄν ποτε ἐπʼ ἄλλο γε σχῆμα ἀρχῆς ἐτράπετο ἢ ἐπὶ τὸ Συρακούσας μὲν πρῶτον , τὴν πατρίδα τὴν ἑαυτοῦ , ἐπεὶ τὴν δουλείαν αὐτῆς ἀπήλλαξεν φαιδρύνας ἐλευθέρας δʼ ἐν σχήματι κατέστησεν , τὸ μετὰ τοῦτʼ ἂν πάσῃ μηχανῇ ἐκόσμησεν νόμοις τοῖς προσήκουσίν τε καὶ ἀρίστοις τοὺς πολίτας , τό τε ἐφεξῆς τούτοις προυθυμεῖτʼ ἂν πρᾶξαι , πᾶσαν Σικελίαν κατοικίζειν καὶ ἐλευθέραν ἀπὸ τῶν βαρβάρων ποιεῖν , τοὺς μὲν ἐκβάλλων , τοὺς δὲ χειρούμενος ῥᾷον Ἱέρωνος · τούτων δʼ αὖ γενομένων διʼ ἀνδρὸς δικαίου τε καὶ ἀνδρείου καὶ σώφρονος καὶ φιλοσόφου , τὴν αὐτὴν ἀρετῆς ἂν πέρι γενέσθαι δόξαν τοῖς πολλοῖς , ἥπερ ἄν , εἰ Διονύσιος ἐπείσθη , παρὰ πᾶσιν ἂν ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀνθρώποις ἀπέσωσεν γενομένη . νῦν δὲ ἤ πού τις δαίμων ἤ τις ἀλιτήριος ἐμπεσὼν ἀνομίᾳ καὶ ἀθεότητι καὶ τὸ μέγιστον τόλμαις ἀμαθίας , ἐξ ἧς πάντα κακὰ πᾶσιν ἐρρίζωται καὶ βλαστάνει καὶ εἰς ὕστερον ἀποτελεῖ καρπὸν τοῖς γεννήσασιν πικρότατον , αὕτη πάντα τὸ δεύτερον ἀνέτρεψέν τε καὶ ἀπώλεσεν . νῦν δὲ δὴ εὐφημῶμεν χάριν οἰωνοῦ τὸ τρίτον . ὅμως δὲ μιμεῖσθαι μὲν συμβουλεύω Δίωνα ὑμῖν τοῖς φίλοις τήν τε τῆς πατρίδος εὔνοιαν καὶ τὴν τῆς τροφῆς σώφρονα δίαιταν , ἐπὶ λῳόνων δὲ ὀρνίθων τὰς ἐκείνου βουλήσεις πειρᾶσθαι ἀποτελεῖν—αἳ δὲ ἦσαν , ἀκηκόατε παρʼ ἐμοῦ σαφῶς—τὸν δὲ μὴ δυνάμενον ὑμῶν Δωριστὶ ζῆν κατὰ τὰ πάτρια , διώκοντα δὲ τόν τε τῶν Δίωνος σφαγέων καὶ τὸν Σικελικὸν βίον , μήτε παρακαλεῖν μήτε οἴεσθαι πιστὸν ἄν τι καὶ ὑγιὲς πρᾶξαί ποτε , τοὺς δὲ ἄλλους παρακαλεῖν ἐπὶ πάσης Σικελίας κατοικισμόν τε καὶ ἰσονομίαν ἔκ τε αὐτῆς Σικελίας καὶ ἐκ Πελοποννήσου συμπάσης , φοβεῖσθαι δὲ μηδὲ Ἀθήνας · εἰσὶ γὰρ καὶ ἐκεῖ πάντων ἀνθρώπων διαφέροντες πρὸς ἀρετήν , ξενοφόνων τε ἀνδρῶν μισοῦντες τόλμας . εἰ δʼ οὖν ταῦτα μὲν ὕστερα γένοιτʼ ἄν , κατεπείγουσιν δὲ ὑμᾶς αἱ τῶν στάσεων πολλαὶ καὶ παντοδαπαὶ φυόμεναι ἑκάστης ἡμέρας διαφοραί , εἰδέναι μέν που χρὴ πάντα τινὰ ἄνδρα , ᾧ καὶ βραχὺ δόξης ὀρθῆς μετέδωκεν θεία τις τύχη , ὡς οὐκ ἔστιν παῦλα κακῶν τοῖς στασιάσασιν , πρὶν ἂν οἱ κρατήσαντες μάχαις καὶ ἐκβολαῖς ἀνθρώπων καὶ σφαγαῖς μνησικακοῦντες καὶ ἐπὶ τιμωρίας παύσωνται τρεπόμενοι τῶν ἐχθρῶν ,
Lemmas: Δίων γάρ ἐγώ σαφής οἶδα , ὡς οἷος τε περί ἄνθρωπος ἄνθρωπος διϊσχυρίζομαι , ὅτι , ὁ ἀρχή εἰ κατέχω , ὡς οὐ ἄν ποτέ ἐπί ἄλλος γε σχῆμα ἀρχή τρέπω ἤ ἐπί ὁ Συράκουσαι μέν πρῶτος , ὁ πατρίς ὁ ἑαυτοῦ , ἐπεί ὁ δουλεία αὐτός ἀπαλλάσσω φαιδρύνω ἐλεύθερος δέ ἐν σχῆμα καθίστημι , ὁ μετά οὗτος ἄν πᾶς μηχανή κοσμέω νόμος ὁ προσήκω τε καί ἀγαθός ὁ πολίτης , ὁ τε ἐφεξῆς οὗτος προθυμέομαι ἄν πράσσω , πᾶς Σικελία κατοικίζω καί ἐλεύθερος ἀπό ὁ βάρβαρος ποιέω , ὁ μέν ἐκβάλλω , ὁ δέ χειρόω ῥᾴδιος Ἱέρων · οὗτος δέ αὖ γίγνομαι διά ἀνήρ δίκαιος τε καί ἀνδρεῖος καί σώφρων καί φιλόσοφος , ὁ αὐτός ἀρετή ἄν περί γίγνομαι δόξα ὁ πολύς , ὅς ἄν , εἰ Διονύσιος πείθω , παρά πᾶς ἄν ὡς ἔπος λέγω ἄνθρωπος ἀποσῴζω γίγνομαι . νῦν δέ ἤ που τις δαίμων ἤ τις ἀλιτήριος ἐμπίπτω ἀνομία καί ἀθεότης καί ὁ μέγας τόλμα ἀμαθία , ἐκ ὅς πᾶς κακός πᾶς ῥιζόω καί βλαστάνω καί εἰς ὕστερον ἀποτελέω καρπός ὁ γεννάω πικρός , οὗτος πᾶς ὁ δεύτερος ἀνατρέπω τε καί ἀπόλλυμι . νῦν δέ δή εὐφημέω χάρις οἰωνός ὁ τρίτος . ὅμως δέ μιμέομαι μέν συμβουλεύω Δίων σύ ὁ φίλος ὁ τε ὁ πατρίς εὔνοια καί ὁ ὁ τροφή σώφρων δίαιτα , ἐπί λωΐων δέ ὄρνις ὁ ἐκεῖνος βούλησις πειράω ἀποτελέω δέ εἰμί , ἀκούω παρά ἐγώ σαφῶς—τὸν δέ μή δύναμαι σύ Δωριστί ζάω κατά ὁ πάτριος , διώκω δέ ὁ τε ὁ Δίων σφαγεύς καί ὁ Σικελικός βίος , μήτε παρακαλέω μήτε οἴομαι πιστός ἄν τις καί ὑγιής πράσσω ποτέ , ὁ δέ ἄλλος παρακαλέω ἐπί πᾶς Σικελία κατοικισμός τε καί ἰσονομία ἐκ τε αὐτός Σικελία καί ἐκ Πελοπόννησος σύμπας , φοβέω δέ μηδέ Ἀθῆναι · εἰμί γάρ καί ἐκεῖ πᾶς ἄνθρωπος διαφέρω πρός ἀρετή , ξενοφόνος τε ἀνήρ μισέω τόλμα . εἰ δέ οὖν οὗτος μέν ὕστερος γίγνομαι ἄν , κατεπείγω δέ σύ ὁ ὁ στάσις πολύς καί παντοδαπός φύω ἕκαστος ἡμέρα διαφορά , οἶδα μέν που χρή πᾶς τις ἀνήρ , ὅς καί βραχύς δόξα ὀρθός μεταδίδωμι θεῖος τις τύχη , ὡς οὐ εἰμί παῦλα κακός ὁ στασιάζω , πρίν ἄν ὁ κρατέω μάχη καί ἐκβολή ἄνθρωπος καί σφαγή μνησικακέω καί ἐπί τιμωρία παύω τρέπω ὁ ἐχθρός ,