plato-philosophy.epistulae-dub 7.346
ὁ δὲ παρεμυθεῖτό τε καὶ ἐδεῖτο μένειν , οὐκ οἰόμενός οἱ καλῶς ἔχειν ἐμὲ ἄγγελον αὐτὸν τῶν τοιούτων ἐλθεῖν ὅτι τάχος · οὐ πείθων δὲ αὐτός μοι πομπὴν παρασκευάσειν ἔφη . ἐγὼ γὰρ ἐν τοῖς ἀποστόλοις πλοίοις ἐμβὰς διενοούμην πλεῖν , τεθυμωμένος , πάσχειν τε οἰόμενος δεῖν , εἰ διακωλυοίμην , ὁτιοῦν , ἐπειδὴ περιφανῶς ἠδίκουν μὲν οὐδέν , ἠδικούμην δέ · ὁ δὲ οὐδέν με τοῦ καταμένειν προσιέμενον ὁρῶν , μηχανὴν τοῦ μεῖναι τὸν τότε ἔκπλουν μηχανᾶται τοιάνδε τινά . τῇ μετὰ ταῦτα ἐλθὼν ἡμέρᾳ λέγει πρός με πιθανὸν λόγον · ἐμοὶ καὶ σοὶ δίων , ἔφη , καὶ τὰ Δίωνος ἐκποδὼν ἀπαλλαχθήτω τοῦ περὶ αὐτὰ πολλάκις διαφέρεσθαι · ποιήσω γὰρ διὰ σέ , ἔφη , Δίωνι τάδε . ἀξιῶ ἐκεῖνον ἀπολαβόντα τὰ ἑαυτοῦ οἰκεῖν μὲν ἐν Πελοποννήσῳ , μὴ ὡς φυγάδα δέ , ἀλλʼ ὡς αὐτῷ καὶ δεῦρο ἐξὸν ἀποδημεῖν , ὅταν ἐκείνῳ τε καὶ ἐμοὶ καὶ ὑμῖν τοῖς φίλοις κοινῇ συνδοκῇ · ταῦτα δʼ εἶναι μὴ ἐπιβουλεύοντος ἐμοί , τούτων δὲ ἐγγυητὰς γίγνεσθαι σέ τε καὶ τοὺς σοὺς οἰκείους καὶ τοὺς ἐνθάδε Δίωνος , ὑμῖν δὲ τὸ βέβαιον ἐκεῖνος παρεχέτω . τὰ χρήματα δὲ ἃ ἂν λάβῃ , κατὰ Πελοπόννησον μὲν καὶ Ἀθήνας κείσθω παρʼ οἷστισιν ἂν ὑμῖν δοκῇ , καρπούσθω δὲ δίων , μὴ κύριος δὲ ἄνευ ὑμῶν γιγνέσθω ἀνελέσθαι . ἐγὼ γὰρ ἐκείνῳ μὲν οὐ σφόδρα πιστεύω τούτοις χρώμενον ἂν τοῖς χρήμασιν δίκαιον γίγνεσθαι περὶ ἐμέ—οὐ γὰρ ὀλίγα ἔσται—σοὶ δὲ καὶ τοῖς σοῖς μᾶλλον πεπίστευκα . ὅρα δὴ ταῦτα εἴ σοι ἀρέσκει , καὶ μένε ἐπὶ τούτοις τὸν ἐνιαυτὸν τοῦτον , εἰς δὲ ὥρας ἄπιθι λαβὼν τὰ χρήματα ταῦτα · καὶ δίων εὖ οἶδʼ ὅτι πολλὴν χάριν ἕξει σοι διαπραξαμένῳ ταῦτα ὑπὲρ ἐκείνου . τοῦτον δὴ ἐγὼ τὸν λόγον ἀκούσας ἐδυσχέραινον μέν , ὅμως δὲ βουλευσάμενος ἔφην εἰς τὴν ὑστεραίαν αὐτῷ περὶ τούτων τὰ δόξαντα ἀπαγγελεῖν . ταῦτα συνεθέμεθα τότε . ἐβουλευόμην δὴ τὸ μετὰ ταῦτα κατʼ ἐμαυτὸν γενόμενος , μάλα συγκεχυμένος · πρῶτος δʼ ἦν μοι τῆς βουλῆς ἡγούμενος ὅδε λόγος . φέρε , εἰ διανοεῖται τούτων μηδὲν ποιεῖν Διονύσιος ὧν φησιν , ἀπελθόντος δʼ ἐμοῦ ἐὰν ἐπιστέλλῃ Δίωνι πιθανῶς , αὐτός τε καὶ ἄλλοις πολλοῖς τῶν αὐτοῦ διακελευόμενος , ἃ νῦν πρὸς ἐμὲ λέγει , ὡς αὐτοῦ μὲν ἐθέλοντος , ἐμοῦ δὲ οὐκ ἐθελήσαντος ἃ προυκαλεῖτό με δρᾶν , ἀλλʼ ὀλιγωρήσαντος τῶν ἐκείνου τὸ παράπαν πραγμάτων ,
Lemmas: ὁ δέ παραμυθέομαι τε καί δέω μένω , οὐ οἴομαι ἕ καλός ἔχω ἐγώ ἄγγελος αὐτός ὁ τοιοῦτος ἔρχομαι ὅτι τάχος · οὐ πείθω δέ αὐτός ἐγώ πομπή παρασκευάζω φημί . ἐγώ γάρ ἐν ὁ ἀπόστολος πλοῖον ἐμβαίνω διανοέω πλέω , θυμόω , πάσχω τε οἴομαι δέω , εἰ διακωλύω , ὁστισοῦν , ἐπειδή περιφανής ἀδικέω μέν οὐδείς , ἀδικέω δέ · ὁ δέ οὐδείς ἐγώ ὁ καταμένω προσίημι ὁράω , μηχανή ὁ μένω ὁ τότε ἔκπλοος μηχανάομαι τοιόσδε τις . ὁ μετά οὗτος ἔρχομαι ἡμέρα λέγω πρός ἐγώ πιθανός λόγος · ἐγώ καί σύ δέω , φημί , καί ὁ Δίων ἐκποδών ἀπαλλάσσω ὁ περί αὐτός πολλάκις διαφέρω · ποιέω γάρ διά σύ , φημί , Δίων ὅδε . ἀξιόω ἐκεῖνος ἀπολαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ οἰκέω μέν ἐν Πελοπόννησος , μή ὡς φυγάς δέ , ἀλλά ὡς αὐτός καί δεῦρο ἔξεστι ἀποδημέω , ὅταν ἐκεῖνος τε καί ἐγώ καί σύ ὁ φίλος κοινῇ συνδοκέω · οὗτος δέ εἰμί μή ἐπιβουλεύω ἐγώ , οὗτος δέ ἐγγυητής γίγνομαι σύ τε καί ὁ σός οἰκεῖος καί ὁ ἐνθάδε Δίων , σύ δέ ὁ βέβαιος ἐκεῖνος παρέχω . ὁ χρῆμα δέ ὅς ἄν λαμβάνω , κατά Πελοπόννησος μέν καί Ἀθῆναι κεῖμαι παρά ὅστις ἄν σύ δοκέω , καρπόω δέ δῖος , μή κύριος δέ ἄνευ σύ γίγνομαι ἀναιρέω . ἐγώ γάρ ἐκεῖνος μέν οὐ σφόδρα πιστεύω οὗτος χράω ἐάν ὁ χρῆμα δίκαιος γίγνομαι περί ἐμέω γάρ ὀλίγος ἵστημι δέ καί ὁ σός μάλα πιστεύω . ὁράω δή οὗτος εἰ σύ ἀρέσκω , καί μένω ἐπί οὗτος ὁ ἐνιαυτός οὗτος , εἰς δέ ὥρα ἀπέρχομαι λαμβάνω ὁ χρῆμα οὗτος · καί δῖος εὖ οἶδα ὅτι πολύς χάρις ἔχω σύ διαπράσσω οὗτος ὑπέρ ἐκεῖνος . οὗτος δή ἐγώ ὁ λόγος ἀκούω δυσχεραίνω μέν , ὅμως δέ βουλεύω φημί εἰς ὁ ὑστεραῖος αὐτός περί οὗτος ὁ δοκέω ἀπαγγέλλω . οὗτος συντίθημι τότε . βουλεύω δή ὁ μετά οὗτος κατά ἐμαυτοῦ γίγνομαι , μάλα συγχέω · πρῶτος δέ εἰμί ἐγώ ὁ βουλή ἡγέομαι ὅδε λόγος . φέρω , εἰ διανοέω οὗτος μηδείς ποιέω Διονύσιος ὅς φημί , ἀπέρχομαι δέ ἐγώ ἐάν ἐπιστέλλω Δίων πιθανός , αὐτός τε καί ἄλλος πολύς ὁ αὐτός διακελεύομαι , ὅς νῦν πρός ἐγώ λέγω , ὡς αὐτός μέν ἐθέλω , ἐγώ δέ οὐ ἐθέλω ὅς προκαλέω ἐγώ δράω , ἀλλά ὀλιγωρέω ὁ ἐκεῖνος ὁ παράπαν πρᾶγμα ,