plato-philosophy.epistulae-dub 13.362
καὶ περὶ ταῦτα τὰ μὲν ἐμὰ ἀναγκαῖα σχεδόν τι ἐν τῷ νῦν ταῦτά ἐστιν · ἐὰν δέ τι ἄλλο γίγνηται ἴδιον ἢ δημόσιον ἀνάλωμα διὰ τὴν παρὰ σὲ ἄφιξιν , ὥσπερ τότε ἔλεγον δεῖ ποιεῖν , ἐμὲ μὲν διαμάχεσθαι ὅπως ὡς ὀλίγιστον γένηται τὸ ἀνάλωμα , ὃ δʼ ἂν μὴ δύνωμαι , σὴν εἶναι τὴν δαπάνην.τὸ δὴ μετὰ ταῦτα λέγω περὶ τῶν σῶν αὖ χρημάτων τῶν Ἀθήνησιν τῆς ἀναλώσεως , ὅτι πρῶτον μὲν ἐάν τι δέῃ ἐμὲ ἀναλίσκειν εἰς χορηγίαν ἤ τι τοιοῦτον , οὐκ ἔστι σοι ξένος οὐδεὶς ὅστις δώσει , ὡς ᾠόμεθα , ἔπειτα καὶ ἄν τι σοὶ αὐτῷ διαφέρῃ μέγα , ὥστε ἀναλωθὲν μὲν ἤδη ὀνῆσαι , μὴ ἀναλωθὲν δὲ ἀλλʼ ἐγχρονισθὲν ἕως ἄν τις παρὰ σοῦ ἔλθῃ , βλάψαι , πρὸς τῷ χαλεπῷ τὸ τοιοῦτόν σοί ἐστιν καὶ αἰσχρόν . ἐγὼ γὰρ δὴ ταῦτά γε ἐξήτασα , παρʼ Ἀνδρομήδη τὸν Αἰγινήτην πέμψας Ἔραστον , παρʼ οὗ ἐκέλευες τοῦ ὑμετέρου ξένου , εἴ τι δεοίμην , λαμβάνειν , βουλόμενος καὶ ἄλλα μείζονα ἃ ἐπέστελλες πέμπειν . ὁ δὲ εἶπεν εἰκότα καὶ ἀνθρώπινα , ὅτι καὶ πρότερον ἀναλώσας τῷ πατρί σου μόλις κομίσαιτο , καὶ νῦν σμικρὰ μὲν δοίη ἄν , πλείω δὲ οὔ . οὕτω δὴ παρὰ Λεπτίνου ἔλαβον · καὶ τοῦτό γε ἄξιον ἐπαινέσαι Λεπτίνην , οὐχ ὅτι ἔδωκεν , ἀλλʼ ὅτι προθύμως , καὶ τὰ ἄλλα περὶ σὲ καὶ λέγων καὶ πράττων , ὅτι οἷός τʼ ἦν ἐπιτήδειος , φανερὸς ἦν . χρὴ γὰρ δὴ καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ τἀναντία τούτων ἐμὲ ἀπαγγέλλειν , ὁποῖός τις ἂν ἕκαστος ἐμοὶ φαίνηται περὶ σέ . τὸ δʼ οὖν περὶ τῶν χρημάτων ἐγώ σοι παρρησιάσομαι · δίκαιον γάρ , καὶ ἅμα ἐμπείρως ἔχων τῶν παρὰ σοὶ λέγοιμʼ ἄν . οἱ προσαγγέλλοντες ἑκάστοτέ σοι , ὅτι ἂν οἴωνται ἀνάλωμα εἰσαγγέλλειν , οὐκ ἐθέλουσιν προσαγγέλλειν , ὡς δὴ ἀπεχθησόμενοι · ἔθιζε οὖν αὐτοὺς καὶ ἀνάγκαζε φράζειν καὶ ταῦτα καὶ τὰ ἄλλα · σὲ γὰρ δεῖ εἰδέναι τε τὰ πάντα κατὰ δύναμιν καὶ κριτὴν εἶναι καὶ μὴ φεύγειν τὸ εἰδέναι . πάντων γὰρ ἄριστόν σοι ἔσται πρὸς τὴν ἀρχήν · τὰ γὰρ ἀναλώματα ὀρθῶς ἀναλισκόμενα καὶ ὀρθῶς ἀποδιδόμενα πρός τε τἆλλα καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν τῶν χρημάτων κτῆσιν καὶ σὺ δὴ φῂς ἀγαθὸν εἶναι καὶ φήσεις . μὴ οὖν σε διαβαλλόντων πρὸς τοὺς ἀνθρώπους οἱ κήδεσθαί σου φάσκοντες · τοῦτο γὰρ οὔτε ἀγαθὸν οὔτε καλὸν πρὸς δόξαν σοι , δοκεῖν δυσσύμβολον εἶναι.τὰ μετὰ ταῦτα περὶ Δίωνος λέγοιμʼ ἄν . τὰ μὲν ἄλλʼ οὔπω ἔχω λέγειν , πρὶν ἂν παρὰ σοῦ ἔλθωσιν αἱ ἐπιστολαί , ὥσπερ ἔφης · περὶ μέντοι ἐκείνων ὧν οὐκ εἴας μεμνῆσθαι πρὸς αὐτόν , οὔτε ἐμνήσθην οὔτε διελέχθην , ἐξεπειρώμην δὲ εἴτε χαλεπῶς εἴτε ῥᾳδίως οἴσει γιγνομένων , καί μοι ἐδόκει οὐκ ἠρέμα ἂν ἄχθεσθαι εἰ γίγνοιτο . τὰ δὲ ἄλλα περὶ σὲ καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ μέτριός μοι δοκεῖ εἶναι δίων .
Lemmas: καί περί οὗτος ὁ μέν ἐμός ἀναγκαῖος σχεδόν τις ἐν ὁ νῦν οὗτος εἰμί · ἐάν δέ τις ἄλλος γίγνομαι ἴδιος ἤ δημόσιος ἀνάλωμα διά ὁ παρά σύ ἄφιξις , ὥσπερ τότε λέγω δέω ποιέω , ἐγώ μέν διαμάχομαι ὅπως ὡς ὀλίγος γίγνομαι ὁ ἀνάλωμα , ὅς δέ ἄν μή δύναμαι , σός εἰμί ὁ δαπάνη δή μετά οὗτος λέγω περί ὁ σός αὖ χρῆμα ὁ Ἀθήνησι ὁ ἀνάλωσις , ὅτι πρῶτος μέν ἐάν τις δέω ἐγώ ἀναλίσκω εἰς χορηγία ἤ τις τοιοῦτος , οὐ εἰμί σύ ξένος οὐδείς ὅστις δίδωμι , ὡς οἴομαι , ἔπειτα καί ἐάν τις σύ αὐτός διαφέρω μέγας , ὥστε ἀναλίσκω μέν ἤδη ὀνίνημι , μή ἀναλίσκω δέ ἀλλά ἐγχρονίζω ἕως ἄν τις παρά σύ ἔρχομαι , βλάπτω , πρός ὁ χαλεπός ὁ τοιοῦτος σύ εἰμί καί αἰσχρός . ἐγώ γάρ δή οὗτος γε ἐξετάζω , παρά Ἀνδρομήδης ὁ Αἰγινήτης πέμπω Ἔραστος , παρά ὅς κελεύω ὁ ὑμέτερος ξένος , εἰ τις δέω , λαμβάνω , βούλομαι καί ἄλλος μέγας ὅς ἐπιστέλλω πέμπω . ὁ δέ λέγω ἔοικα καί ἀνθρώπινος , ὅτι καί πρότερος ἀναλίσκω ὁ πατήρ σύ μόλις κομίζω , καί νῦν μικρός μέν δίδωμι ἄν , πολύς δέ οὐ . οὕτως δή παρά Λεπτίνης λαμβάνω · καί οὗτος γε ἄξιος ἐπαινέω Λεπτίνης , οὐ ὅτι δίδωμι , ἀλλά ὅτι πρόθυμος , καί ὁ ἄλλος περί σύ καί λέγω καί πράσσω , ὅτι οἷος τε εἰμί ἐπιτήδειος , φανερός εἰμί . χρή γάρ δή καί ὁ τοιοῦτος καί ἐναντίος οὗτος ἐγώ ἀπαγγέλλω , ὁποῖος τις ἄν ἕκαστος ἐγώ φαίνω περί σύ . ὁ δέ οὖν περί ὁ χρῆμα ἐγώ σύ παρρησιάζομαι · δίκαιος γάρ , καί ἅμα ἔμπειρος ἔχω ὁ παρά σύ λέγω ἄν . ὁ προσαγγέλλω ἑκάστοτε σύ , ὅστις ἄν οἴομαι ἀνάλωμα εἰσαγγέλλω , οὐ ἐθέλω προσαγγέλλω , ὡς δή ἄπειμι · ἐθίζω οὖν αὐτός καί ἀναγκάζω φράζω καί οὗτος καί ὁ ἄλλος · σύ γάρ δέω οἶδα τε ὁ πᾶς κατά δύναμις καί κριτής εἰμί καί μή φεύγω ὁ οἶδα . πᾶς γάρ ἀγαθός σύ εἰμί πρός ὁ ἀρχή · ὁ γάρ ἀνάλωμα ὀρθός ἀναλίσκω καί ὀρθός ἀποδίδωμι πρός τε ἄλλος καί πρός αὐτός ὁ ὁ χρῆμα κτῆσις καί σύ δή φημί ἀγαθός εἰμί καί φημί . μή οὖν σύ διαβάλλω πρός ὁ ἄνθρωπος ὁ κήδω σύ φάσκω · οὗτος γάρ οὔτε ἀγαθός οὔτε καλός πρός δόξα σύ , δοκέω δυσσύμβολος εἶναι.τὰ μετά οὗτος περί Δίων λέγω ἄν . ὁ μέν ἄλλος οὔπω ἔχω λέγω , πρίν ἄν παρά σύ ἔρχομαι ὁ ἐπιστολή , ὥσπερ φημί · περί μέντοι ἐκεῖνος ὅς οὐ ἐάω μιμνῄσκω πρός αὐτός , οὔτε μιμνῄσκω οὔτε διαλέγω , ἐκπειράομαι δέ εἴτε χαλεπός εἴτε ῥᾴδιος φέρω γίγνομαι , καί ἐγώ δοκέω οὐ ἠρέμα ἄν ἄχθομαι εἰ γίγνομαι . ὁ δέ ἄλλος περί σύ καί λόγος καί ἔργον μέτριος ἐγώ δοκέω εἰμί δέω .