plato-philosophy.epistulae-dub 3.319
σχεδὸν δʼ εἰς λόγον ὁ λόγος ἥκει μοι συνεχὴς τῷ νυνδὴ γενόμενος , περὶ οὗ μοι τὸ δεύτερον ἀπολογητέον ἔφην εἶναι . σκόπει δὴ καὶ πρόσεχε πάντως , ἄν σοί τι ψεύδεσθαι δόξω καὶ μὴ τἀληθῆ λέγειν . φημὶ γάρ σε Ἀρχεδήμου παρόντος ἐν τῷ κήπῳ καὶ Ἀριστοκρίτου , σχεδὸν ἡμέραις πρότερον εἴκοσι τῆς ἐμῆς ἐκ Συρακουσῶν οἴκαδʼ ἀποδημίας , ἃ νῦν δὴ λέγεις ἐμοὶ μεμφόμενος , ὡς Ἡρακλείδου τέ μοι καὶ τῶν ἄλλων πάντων μᾶλλον ἢ σοῦ μέλοι . καί με τούτων ἐναντίον διηρώτησας εἰ μνημονεύω , κατʼ ἀρχὰς ὅτʼ ἦλθον , κελεύων σε τὰς πόλεις τὰς Ἑλληνίδας κατοικίζειν · ἐγὼ δὲ συνεχώρουν μεμνῆσθαι καὶ ἔτι νῦν μοι δοκεῖν ταῦτʼ εἶναι βέλτιστα . ῥητέον δέ , ὦ Διονύσιε , καὶ τοὐπὶ τούτῳ τότε λεχθέν . ἠρόμην γὰρ δή σε πότερον αὐτὸ τοῦτό σοι συμβουλεύσαιμι μόνον ἤ τι καὶ ἄλλο πρὸς τούτῳ · σὺ δὲ καὶ μάλʼ ἀπεκρίνω μεμηνιμένως καὶ ὑβριστικῶς εἰς ἐμέ , ὡς ᾤου—διὸ τὸ τότε σοι ὕβρισμα νῦν ὕπαρ ἀντʼ ὀνείρατος γέγονεν—εἶπες δὲ καὶ μάλα πλαστῶς γελῶν , εἰ μέμνημαι , ὡς παιδευθέντα με ἐκέλευες ποιεῖν πάντα ταῦτα ἢ μὴ ποιεῖν . ἔφην ἐγὼ κάλλιστα μνημονεῦσαί σε . οὐκοῦν παιδευθέντα , ἔφησθα , γεωμετρεῖν , ἢ πῶς ; κἀγὼ τὸ μετὰ ταῦτα ὃ ἐπῄει μοι εἰπεῖν οὐκ εἶπον , φοβούμενος μὴ σμικροῦ ῥήματος ἕνεκα τὸν ἔκπλουν ὃν προσεδόκων , μή μοι στενὸς γίγνοιτο ἀντʼ εὐρυχωρίας . ἀλλʼ οὖν ὧν ἕνεκα πάντʼ εἴρηται ταῦτʼ ἐστί · μή με διάβαλλε λέγων ὡς οὐκ εἴων ἐγώ σε πόλεις Ἑλληνίδας ἐρρούσας ὑπὸ βαρβάρων οἰκίζειν , οὐδὲ Συρακουσίους ἐπικουφίσαι βασιλείαν ἀντὶ τυραννίδος μεταστήσαντα . τούτων γὰρ οὔθʼ ἧττον ἐμοὶ πρέποντα ἔχοις ἄν ποτε λέγων μου καταψεύσασθαι , πρὸς δὲ τούτοις ἔτι σαφεστέρους τούτων εἰς ἔλεγχον λόγους ἐγὼ δοίην ἄν , εἴ τις ἱκανή που φαίνοιτο κρίσις , ὡς ἐγὼ μὲν ἐκέλευον , σὺ δʼ οὐκ ἤθελες πράττειν αὐτά · καὶ μὴν οὐ χαλεπὸν εἰπεῖν ἐναργῶς ὡς ἦν ταῦτα ἄριστα πραχθέντα καὶ σοὶ καὶ Συρακοσίοις καὶ Σικελιώταις πᾶσιν . ἀλλʼ ὦ τᾶν , εἰ μὲν μὴ φῂς εἰρηκέναι εἰρηκὼς ταῦτα , ἔχω τὴν δίκην · εἰ δʼ ὁμολογεῖς , τὸ μετὰ τοῦτο ἡγησάμενος εἶναι σοφὸν τὸν Στησίχορον , τὴν παλινῳδίαν αὐτοῦ μιμησάμενος , ἐκ τοῦ ψεύδους εἰς τὸν ἀληθῆ λόγον μεταστήσῃ .
Lemmas: σχεδόν δέ εἰς λόγος ὁ λόγος ἥκω ἐγώ συνεχής ὁ νυνδί γίγνομαι , περί ὅς ἐγώ ὁ δεύτερος ἀπολογέω φημί εἰμί . σκοπέω δή καί προσέχω πάντως , ἐάν σύ τις ψεύδω δοκέω καί μή ἀληθής λέγω . φημί γάρ σύ Ἀρχέδημος πάρειμι ἐν ὁ κῆπος καί Ἀριστόκριτος , σχεδόν ἡμέρα πρότερος εἴκοσι ὁ ἐμός ἐκ Συράκουσαι οἴκαδε ἀποδημία , ὅς νῦν δή λέγω ἐγώ μέμφομαι , ὡς Ἡρακλείδης τε ἐγώ καί ὁ ἄλλος πᾶς μάλα ἤ σύ μέλω . καί ἐγώ οὗτος ἐναντίον διερωτάω εἰ μνημονεύω , κατά ἀρχή ὅτε ἔρχομαι , κελεύω σύ ὁ πόλις ὁ Ἑλληνίς κατοικίζω · ἐγώ δέ συγχωρέω μιμνῄσκω καί ἔτι νῦν ἐγώ δοκέω οὗτος εἰμί ἀγαθός . λέγω δέ , ὦ Διονύσιος , καί ἐπί οὗτος τότε λέγω . ἔρομαι γάρ δή σύ πότερος αὐτός οὗτος σύ συμβουλεύω μόνος ἤ τις καί ἄλλος πρός οὗτος · σύ δέ καί μάλα ἀποκρίνω μεμηνιμένως καί ὑβριστικός εἰς ἐγώ , ὡς ᾤου—διὸ ὁ τότε σύ ὕβρισμα νῦν ὕπαρ ἀντί ὄνειρος γίγνομαι δέ καί μάλα πλαστός γελάω , εἰ μιμνῄσκω , ὡς παιδεύω ἐγώ κελεύω ποιέω πᾶς οὗτος ἤ μή ποιέω . φημί ἐγώ καλός μνημονεύω σύ . οὐκοῦν παιδεύω , φημί , γεωμετρέω , ἤ πῶς ; ἐγώ ὁ μετά οὗτος ὅς ἐπέρχομαι ἐγώ λέγω οὐ λέγω , φοβέω μή μικρός ῥῆμα ἕνεκα ὁ ἔκπλοος ὅς προσδοκάω , μή ἐγώ στενός γίγνομαι ἀντί εὐρυχωρία . ἀλλά οὖν ὅς ἕνεκα πᾶς λέγω οὗτος εἰμί · μή ἐγώ διαβάλλω λέγω ὡς οὐ ἐάω ἐγώ σύ πόλις Ἑλληνίς ἔρρω ὑπό βάρβαρος οἰκίζω , οὐδέ Συρακούσιος ἐπικουφίζω βασιλεία ἀντί τυραννίς μεθίστημι . οὗτος γάρ οὔτε ἥσσων ἐγώ πρέπω ἔχω ἄν ποτέ λέγω ἐγώ καταψεύδομαι , πρός δέ οὗτος ἔτι σαφής οὗτος εἰς ἔλεγχος λόγος ἐγώ δίδωμι ἄν , εἰ τις ἱκανός που φαίνω κρίσις , ὡς ἐγώ μέν κελεύω , σύ δέ οὐ ἐθέλω πράσσω αὐτός · καί μήν οὐ χαλεπός λέγω ἐναργής ὡς εἰμί οὗτος ἀγαθός πράσσω καί σύ καί Συρακούσιος καί Σικελιώτης πᾶς . ἀλλά ὦ τᾶν , εἰ μέν μή φημί λέγω λέγω οὗτος , ἔχω ὁ δίκη · εἰ δέ ὁμολογέω , ὁ μετά οὗτος ἡγέομαι εἰμί σοφός ὁ Στησίχορος , ὁ παλινῳδία αὐτός μιμέομαι , ἐκ ὁ ψεῦδος εἰς ὁ ἀληθής λόγος μεθίστημι .