plato-philosophy.epistulae-dub 7.345
φιλοτιμίας δὲ αἰσχρᾶς , εἴπερ , ἕνεκα , εἴθʼ ὡς αὑτοῦ τιθέμενος εἴθʼ ὡς παιδείας δὴ μέτοχος ὤν , ἧς οὐκ ἄξιος ἦν ἀγαπῶν δόξαν τὴν τῆς μετοχῆς γενομένης . εἰ μὲν οὖν ἐκ τῆς μιᾶς συνουσίας Διονυσίῳ τοῦτο γέγονεν , τάχʼ ἂν εἴη , γέγονεν δʼ οὖν ὅπως , ἴττω Ζεύς , φησὶν ὁ Θηβαῖος · διεξῆλθον μὲν γὰρ ὡς εἶπόν τε ἐγὼ καὶ ἅπαξ μόνον , ὕστερον δὲ οὐ πώποτε ἔτι . ἐννοεῖν δὴ δεῖ τὸ μετὰ τοῦτο , ὅτῳ μέλει τὸ περὶ αὐτὰ γεγονὸς εὑρεῖν ὅπῃ ποτὲ γέγονεν , τίνι πότʼ αἰτίᾳ τὸ δεύτερον καὶ τὸ τρίτον , πλεονάκις τε οὐ διεξῇμεν · πότερον Διονύσιος ἀκούσας μόνον ἅπαξ , οὕτως εἰδέναι τε οἴεται καὶ ἱκανῶς οἶδεν , εἴτε αὐτὸς εὑρὼν ἢ καὶ μαθὼν ἔμπροσθεν παρʼ ἑτέρων , ἢ φαῦλα εἶναι τὰ λεχθέντα , ἢ τὸ τρίτον οὐ καθʼ αὑτόν , μείζονα δέ , καὶ ὄντως οὐκ ἂν δυνατὸς εἶναι φρονήσεώς τε καὶ ἀρετῆς ζῆν ἐπιμελούμενος . εἰ μὲν γὰρ φαῦλα , πολλοῖς μάρτυσι μαχεῖται τὰ ἐναντία λέγουσιν , οἳ περὶ τῶν τοιούτων πάμπολυ Διονυσίου κυριώτεροι ἂν εἶεν κριταί · εἰ δὲ ηὑρηκέναι ἢ μεμαθηκέναι , ἄξια δʼ οὖν εἶναι πρὸς παιδείαν ψυχῆς ἐλευθέρας , πῶς ἄν , μὴ θαυμαστὸς ὢν ἄνθρωπος , τὸν ἡγεμόνα τούτων καὶ κύριον οὕτως εὐχερῶς ἠτίμασέν ποτʼ ἄν ; πῶς δʼ ἠτίμασεν , ἐγὼ φράζοιμʼ ἄν.οὐ πολὺν χρόνον διαλιπὼν τὸ μετὰ τοῦτο , ἐν τῷ πρόσθεν Δίωνα ἐῶν τὰ ἑαυτοῦ κεκτῆσθαι καὶ καρποῦσθαι χρήματα , τότε οὐκέτʼ εἴα τοὺς ἐπιτρόπους αὐτοῦ πέμπειν εἰς Πελοπόννησον , καθάπερ ἐπιλελησμένος τῆς ἐπιστολῆς παντάπασιν · εἶναι γὰρ αὐτὰ οὐ Δίωνος ἀλλὰ τοῦ ὑέος , ὄντος μὲν ἀδελφιδοῦ αὐτοῦ κατὰ νόμους ἐπιτροπεύοντος . τὰ μὲν δὴ πεπραγμένα μέχρι τούτου ταῦτʼ ἦν ἐν τῷ τότε χρόνῳ , τούτων δὲ οὕτω γενομένων , ἑωράκη τε ἐγὼ ἀκριβῶς τὴν ἐπιθυμίαν τὴν Διονυσίου φιλοσοφίας , ἀγανακτεῖν τε ἐξῆν εἴτε βουλοίμην εἴτε μή . ἦν γὰρ θέρος ἤδη τότε καὶ ἔκπλοι τῶν νεῶν · ἐδόκει δὴ χαλεπαίνειν μὲν οὐ δεῖν ἐμὲ Διονυσίῳ μᾶλλον ἢ ἐμαυτῷ τε καὶ τοῖς βιασαμένοις ἐλθεῖν ἐμὲ τὸ τρίτον εἰς τὸν πορθμὸν τὸν περὶ τὴν Σκύλλαν , ὄφρʼ ἔτι τὴν ὀλοὴν ἀναμετρήσαιμι Χάρυβδιν , λέγειν δὲ πρὸς Διονύσιον ὅτι μοι μένειν ἀδύνατον εἴη Δίωνος οὕτω προπεπηλακισμένου .
Lemmas: φιλοτιμία δέ αἰσχρός , εἴπερ , ἕνεκα , εἴτε ὡς ἑαυτοῦ τίθημι εἴτε ὡς παιδεία δή μέτοχος εἰμί , ὅς οὐ ἄξιος εἰμί ἀγαπάω δόξα ὁ ὁ μετοχή γίγνομαι . εἰ μέν οὖν ἐκ ὁ εἷς συνουσία Διονύσιος οὗτος γίγνομαι , τάχα ἄν εἰμί , γίγνομαι δέ οὖν ὅπως , οἶδα Ζεύς , φημί ὁ Θηβαῖος · διεξέρχομαι μέν γάρ ὡς λέγω τε ἐγώ καί ἅπαξ μόνος , ὕστερον δέ οὐ πώποτε ἔτι . ἐννοέω δή δέω ὁ μετά οὗτος , ὅστις μέλω ὁ περί αὐτός γίγνομαι εὑρίσκω ὅπῃ ποτέ γίγνομαι , τίς πότε αἰτία ὁ δεύτερος καί ὁ τρίτος , πλεονάκις τε οὐ διεξέρχομαι · πότερος Διονύσιος ἀκούω μόνος ἅπαξ , οὕτως οἶδα τε οἴομαι καί ἱκανός οἶδα , εἴτε αὐτός εὑρίσκω ἤ καί μανθάνω ἔμπροσθεν παρά ἕτερος , ἤ φαῦλος εἰμί ὁ λέγω , ἤ ὁ τρίτος οὐ κατά ἑαυτοῦ , μέγας δέ , καί ὄντως οὐ ἄν δυνατός εἰμί φρόνησις τε καί ἀρετή ζάω ἐπιμελέομαι . εἰ μέν γάρ φαῦλος , πολύς μάρτυς μάχομαι ὁ ἐναντίος λέγω , ὅς περί ὁ τοιοῦτος πάμπολυς Διονύσιος κύριος ἄν εἰμί κριτής · εἰ δέ εὑρίσκω ἤ μανθάνω , ἄξιος δέ οὖν εἰμί πρός παιδεία ψυχή ἐλεύθερος , πῶς ἄν , μή θαυμαστός εἰμί ἄνθρωπος , ὁ ἡγεμών οὗτος καί κύριος οὕτως εὐχερής ἀτιμάζω ποτέ ἄν ; πῶς δέ ἀτιμάζω , ἐγώ φράζω ἄνος πολύς χρόνος διαλείπω ὁ μετά οὗτος , ἐν ὁ πρόσθεν Δίων ἐάω ὁ ἑαυτοῦ κτάομαι καί καρπόω χρῆμα , τότε οὐκέτι ἐάω ὁ ἐπίτροπος αὐτός πέμπω εἰς Πελοπόννησος , καθά ἐπιλανθάνω ὁ ἐπιστολή παντάπασι · εἰμί γάρ αὐτός οὐ Δίων ἀλλά ὁ υἱός , εἰμί μέν ἀδελφιδέος αὐτός κατά νόμος ἐπιτροπεύω . ὁ μέν δή πράσσω μέχρι οὗτος οὗτος εἰμί ἐν ὁ τότε χρόνος , οὗτος δέ οὕτως γίγνομαι , ὁράω τε ἐγώ ἀκριβής ὁ ἐπιθυμία ὁ Διονύσιος φιλοσοφία , ἀγανακτέω τε ἔξεστι εἴτε βούλομαι εἴτε μή . εἰμί γάρ θέρος ἤδη τότε καί ἔκπλοος ὁ ναῦς · δοκέω δή χαλεπαίνω μέν οὐ δέω ἐγώ Διονύσιος μάλα ἤ ἐμαυτοῦ τε καί ὁ βιάζω ἔρχομαι ἐγώ ὁ τρίτος εἰς ὁ πορθμός ὁ περί ὁ Σκύλλα , ὄφρα ἔτι ὁ ὀλοός ἀναμετρέω Χάρυβδις , λέγω δέ πρός Διονύσιος ὅτι ἐγώ μένω ἀδύνατος εἰμί Δίων οὕτως προπηλακίζω .