ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plato-philosophy.epistulae-dub 1.309
Πλάτων Διονυσίῳ εὖ πράττειν.διατρίψας ἐγὼ παρʼ ὑμῖν χρόνον τοσοῦτον καὶ διοικῶν τὴν ὑμετέραν ἀρχὴν πεπιστευμένος πάντων μάλιστα , τὰς ὠφελίας ὑμῶν λαμβανόντων , τὰς διαβολὰς δυσχερεῖς οὔσας ὑπέμενον · ᾔδη γὰρ ὅτι τῶν ὠμοτέρων οὐδὲν ἐμοῦ συνεθέλοντος ὑμῖν δόξει πεπρᾶχθαι · πάντες γὰρ οἱ συμπολιτευόμενοι μεθʼ ὑμῶν ὑπάρχουσί μοι μάρτυρες , ὧν ἐγὼ πολλοῖς συνηγωνισάμην , ἀπολύσας αὐτοὺς οὐ σμικρᾶς ζημίας . αὐτοκράτωρ δὲ πολλάκις τὴν ὑμετέραν πόλιν διαφυλάξας , ἀπεπέμφθην ἀτιμότερον ἢ πτωχὸν ὑμῶν ἀποστελλόντων προσήκει καὶ κελευόντων ἐκπλεῦσαι , τοσοῦτον παρʼ ὑμῖν διατρίψαντα χρόνον . ἐγὼ μὲν οὖν περὶ ἐμαυτοῦ βουλεύσομαι τὸ λοιπὸν τρόπον ἀπανθρωπότερον , σὺ δὲ τοιοῦτος ὢν τύραννος οἰκήσεις μόνος . τὸ δὲ χρυσίον τὸ λαμπρόν , ὅπερ ἔδωκας εἰς ἀποστολήν , ἄγει σοι Βακχεῖος ὁ τὴν ἐπιστολὴν φέρων · οὔτε γὰρ ἐφόδιον ἐκεῖνό γʼ ἦν ἱκανὸν οὔτε πρὸς τὸν ἄλλον βίον συμφέρον , ἀδοξίαν δὲ πλείστην τῷ διδόντι σοὶ παρασκευάζον , οὐ πολλῷ δὲ ἐλάττω κἀμοὶ λαμβάνοντι , διόπερ οὐ λαμβάνω . σοὶ δʼ οὐδὲν διαφέρει δῆλον ὅτι καὶ λαβεῖν καὶ δοῦναι τοσοῦτον , ὥστε κομισάμενος ἄλλον τινὰ τῶν ἑταίρων θεράπευσον ὥσπερ ἐμέ · κἀγὼ γὰρ ἱκανῶς ὑπὸ σοῦ τεθεράπευμαι . καί μοι τὸ τοῦ Εὐριπίδου κατὰ καιρόν ἐστιν εἰπεῖν , ὅτι σοὶ πραγμάτων ἄλλων ποτὲ συμπεσόντων—εὔξῃ τοιοῦτον ἄνδρα σοι παρεστάναι . ὑπομνῆσαι δέ σε βούλομαι διότι καὶ τῶν ἄλλων τραγῳδοποιῶν οἱ πλεῖστοι , ὅταν ὑπό τινος ἀποθνῄσκοντα τύραννον εἰσάγωσιν , ἀναβοῶντα ποιοῦσιν —
Lemmas: Πλάτων Διονύσιος εὖ πράττειν.διατρίψας ἐγώ παρά σύ χρόνος τοσοῦτος καί διοικέω ὁ ὑμέτερος ἀρχή πιστεύω πᾶς μάλα , ὁ ὠφέλεια σύ λαμβάνω , ὁ διαβολή δυσχερής εἰμί ὑπομένω · οἶδα γάρ ὅτι ὁ ὠμός οὐδείς ἐγώ συνεθέλω σύ δοκέω πράσσω · πᾶς γάρ ὁ συμπολιτεύω μετά σύ ὑπάρχω ἐγώ μάρτυς , ὅς ἐγώ πολύς συναγωνίζομαι , ἀπολύω αὐτός οὐ μικρός ζημία . αὐτοκράτωρ δέ πολλάκις ὁ ὑμέτερος πόλις διαφυλάσσω , ἀποπέμπω ἄτιμος ἤ πτωχός σύ ἀποστέλλω προσήκω καί κελεύω ἐκπλέω , τοσοῦτος παρά σύ διατρίβω χρόνος . ἐγώ μέν οὖν περί ἐμαυτοῦ βουλεύω ὁ λοιπός τρόπος ἀπάνθρωπος , σύ δέ τοιοῦτος εἰμί τύραννος οἰκέω μόνος . ὁ δέ χρυσίον ὁ λαμπρός , ὅς δίδωμι εἰς ἀποστολή , ἄγω σύ Βάκχειος ὁ ὁ ἐπιστολή φέρω · οὔτε γάρ ἐφόδιον ἐκεῖνος γε εἰμί ἱκανός οὔτε πρός ὁ ἄλλος βίος συμφέρω , ἀδοξία δέ πολύς ὁ δίδωμι σύ παρασκευάζω , οὐ πολύς δέ ἐλαχύς ἐγώ λαμβάνω , διόπερ οὐ λαμβάνω . σύ δέ οὐδείς διαφέρω δῆλος ὅτι καί λαμβάνω καί δίδωμι τοσοῦτος , ὥστε κομίζω ἄλλος τις ὁ ἑταῖρος θεραπεύω ὥσπερ ἐγώ · ἐγώ γάρ ἱκανός ὑπό σύ θεραπεύω . καί ἐγώ ὁ ὁ Εὐριπίδης κατά καιρός εἰμί λέγω , ὅτι σύ πρᾶγμα ἄλλος ποτέ συμπίπτω τοιοῦτος ἀνήρ σύ παρίστημι . ὑπομιμνῄσκω δέ σύ βούλομαι διότι καί ὁ ἄλλος τραγῳδοποιός ὁ πολύς , ὅταν ὑπό τις ἀποθνῄσκω τύραννος εἰσάγω , ἀναβοάω ποιέω —
plato-philosophy.epistulae-dub 1.310
φίλων ἔρημος , ὦ τάλας , ἀπόλλυμαι · χρυσίου δὲ σπάνει ἀπολλύμενον οὐδεὶς πεποίηκεν . κἀκεῖνο δὲ τὸ ποίημα τοῖς νοῦν ἔχουσιν οὐ κακῶς ἔχειν δοκεῖ — οὐ χρυσὸς ἀγλαὸς σπανιώτατος ἐν θνατῶν δυσελπί - στῳ βίῳ , οὐδʼ ἀδάμας οὐδʼ ἀργύρου κλῖναι πρὸς ἄνθρωπον δοκιμαζόμενʼ ἀστράπτει πρὸς ὄψεις · οὐδὲ γαίας εὐρυπέδου γόνιμοι βρίθοντες αὐτάρκεις γύαι , ὡς ἀγαθῶν ἀνδρῶν ὁμοφράδμων νόησις . ἔρρωσο , καὶ γίγνωσκε τοσοῦτον ἡμῶν διημαρτηκώς , ἵνα πρὸς τοὺς ἄλλους βέλτιον προσφέρῃ .
Lemmas: φίλος ἐρῆμος , ὦ τάλας , ἀπόλλυμι · χρυσίον δέ σπάνις ἀπόλλυμι οὐδείς ποιέω . ἐκεῖνος δέ ὁ ποίημα ὁ νόος ἔχω οὐ κακός ἔχω δοκέω — οὐ χρυσός ἀγλαός σπάνιος ἐν θνητός δύσελπις - ἵστημι βίος , οὐδέ ἀδάμας οὐδέ ἄργυρος κλίνω πρός ἄνθρωπος δοκιμάζω ἀστράπτω πρός ὄψις · οὐδέ γῆ εὐρύπεδος γόνιμος βρίθω αὐτάρκης γύης , ὡς ἀγαθός ἀνήρ ὁμοφράδμων νόησις . ῥώννυμι , καί γιγνώσκω τοσοῦτος ἐγώ διαμαρτάνω , ἵνα πρός ὁ ἄλλος ἀγαθός προσφέρω .
plato-philosophy.epistulae-dub 2.310
Πλάτων Διονυσίῳ εὖ πράττειν.ἤκουσα Ἀρχεδήμου ὅτι σὺ ἡγῇ χρῆναι περὶ σοῦ μὴ μόνον ἐμὲ ἡσυχίαν ἄγειν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐμοὺς ἐπιτηδείους τοῦ φλαῦρόν τι ποιεῖν ἢ λέγειν περὶ σέ · Δίωνα δὲ μόνον ἐξαίρετον ποιῇ . οὗτος δὲ ὁ λόγος σημαίνει , τὸ Δίωνα ἐξαίρετον εἶναι , ὅτι οὐκ ἄρχω ἐγὼ τῶν ἐμῶν ἐπιτηδείων · εἰ γὰρ ἦρχον ἐγὼ οὕτω τῶν τε ἄλλων καὶ σοῦ καὶ Δίωνος , πλείω ἂν ἦν ἡμῖν τε πᾶσιν ἀγαθὰ τοῖς τε ἄλλοις Ἕλλησιν , ὡς ἐγώ φημι . νῦν δὲ μέγας ἐγώ εἰμι ἐμαυτὸν παρέχων τῷ ἐμῷ λόγῳ ἑπόμενον . καὶ ταῦτα λέγω ὡς οὐχ ὑγιές τι Κρατιστόλου καὶ Πολυξένου πρὸς σὲ εἰρηκότων , ὧν φασὶ λέγειν τὸν ἕτερον ὅτι ἀκούοι Ὀλυμπίασι πολλῶν τινων τῶν μετʼ ἐμοῦ σε κακηγορούντων . ἴσως γὰρ ὀξύτερον ἐμοῦ ἀκούει · ἐγὼ μὲν γὰρ οὐκ ἤκουσα . χρὴ δέ , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , οὑτωσί σε ποιεῖν τοῦ λοιποῦ , ὅταν τι τοιοῦτον λέγῃ τις περὶ ἡμῶν τινος , γράμματα πέμψαντα ἐμὲ ἐρέσθαι · ἐγὼ γὰρ τἀληθῆ λέγειν οὔτε ὀκνήσω οὔτε αἰσχυνοῦμαι . ἐμοὶ δὲ δὴ καὶ σοὶ τὰ πρὸς ἀλλήλους οὑτωσὶ τυγχάνει ἔχοντα · οὔτε αὐτοὶ ἀγνῶτές ἐσμεν οὐδενὶ Ἑλλήνων ὡς ἔπος εἰπεῖν , οὔτε ἡ συνουσία ἡμῶν σιγᾶται . μὴ λανθανέτω δέ σε ὅτι οὐδʼ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον σιγηθήσεται · τοιοῦτοι οἱ παραδεδεγμένοι εἰσὶν αὐτήν , ἅτε οὐκ ὀλίγην γεγενημένην οὐδʼ ἠρέμα . τί οὖν δὴ λέγω νυνί ; ἐρῶ ἄνωθεν ἀρξάμενος .
Lemmas: Πλάτων Διονύσιος εὖ πράσσω Ἀρχέδημος ὅτι σύ ἡγέομαι χρή περί σύ μή μόνος ἐγώ ἡσυχία ἄγω , ἀλλά καί ὁ ἐμός ἐπιτήδειος ὁ φλαῦρος τις ποιέω ἤ λέγω περί σύ · Δίων δέ μόνος ἐξαιρετός ποιέω . οὗτος δέ ὁ λόγος σημαίνω , ὁ Δίων ἐξαιρετός εἰμί , ὅτι οὐ ἄρχω ἐγώ ὁ ἐμός ἐπιτήδειος · εἰ γάρ ἄρχω ἐγώ οὕτως ὁ τε ἄλλος καί σύ καί Δίων , πολύς ἄν εἰμί ἐγώ τε πᾶς ἀγαθός ὁ τε ἄλλος Ἕλλην , ὡς ἐγώ φημί . νῦν δέ μέγας ἐγώ εἰμί ἐμαυτοῦ παρέχω ὁ ἐμός λόγος ἕπομαι . καί οὗτος λέγω ὡς οὐ ὑγιής τις Κρατίστολος καί Πολύξενος πρός σύ λέγω , ὅς φημί λέγω ὁ ἕτερος ὅτι ἀκούω Ὀλυμπία πολύς τις ὁ μετά ἐγώ σύ κακηγορέω . ἴσως γάρ ὀξύς ἐγώ ἀκούω · ἐγώ μέν γάρ οὐ ἀκούω . χρή δέ , ὡς ἐγώ δοκέω , οὕτως σύ ποιέω ὁ λοιπός , ὅταν τις τοιοῦτος λέγω τις περί ἐγώ τις , γράμμα πέμπω ἐγώ ἔρομαι · ἐγώ γάρ ἀληθής λέγω οὔτε ὀκνέω οὔτε αἰσχύνω . ἐγώ δέ δή καί σύ ὁ πρός ἀλλήλων οὕτως τυγχάνω ἔχω · οὔτε αὐτός ἀγνώς εἰμί οὐδείς Ἕλλην ὡς ἔπος λέγω , οὔτε ὁ συνουσία ἐγώ σιγάω . μή λανθάνω δέ σύ ὅτι οὐδέ εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος σιγάω · τοιοῦτος ὁ παραδέχομαι εἰμί αὐτός , ἅτε οὐ ὀλίγος γίγνομαι οὐδέ ἠρέμα . τίς οὖν δή λέγω νυνί ; λέγω ἄνωθεν ἄρχω .
plato-philosophy.epistulae-dub 2.315
τὸν ἐκ τῶν λατομιῶν εὖ ἐποίησας ἀφείς , ἐλαφρὰ δὲ ἡ δέησις καὶ περὶ τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ καὶ περὶ Ἡγησίππου τοῦ Ἀρίστωνος · ἐπέστειλας γάρ μοι , ἄν τις ἀδικῇ ἢ τοῦτον ἢ ἐκείνους καὶ σὺ αἴσθῃ , μὴ ἐπιτρέψειν . καὶ περὶ Λυσικλείδου τἀληθὲς εἰπεῖν ἄξιον · μόνος γὰρ τῶν ἐκ Σικελίας Ἀθήναζε ἀφικομένων οὐδὲν μετεβάλετο περὶ τῆς σῆς καὶ ἐμῆς συνουσίας , ἀλλʼ ἀεί τι ἀγαθὸν καὶ ἐπὶ τὰ βελτίω λέγων περὶ τῶν γεγονότων διατελεῖ .
Lemmas: ὁ ἐκ ὁ λατομία εὖ ποιέω ἀφίημι , ἐλαφρός δέ ὁ δέησις καί περί ὁ οἰκέτης αὐτός καί περί Ἡγήσιππος ὁ Ἀρίστων · ἐπιστέλλω γάρ ἐγώ , ἐάν τις ἀδικέω ἤ οὗτος ἤ ἐκεῖνος καί σύ αἰσθάνομαι , μή ἐπιτρέπω . καί περί Λυσικλείδης ἀληθής λέγω ἄξιος · μόνος γάρ ὁ ἐκ Σικελία Ἀθήναζε ἀφικνέομαι οὐδείς μεταβάλλω περί ὁ σός καί ἐμός συνουσία , ἀλλά ἀεί τις ἀγαθός καί ἐπί ὁ ἀγαθός λέγω περί ὁ γίγνομαι διατελέω .
plato-philosophy.epistulae-dub 3.315
Πλάτων Διονυσίῳ χαίρειν ἐπιστείλας ἆρʼ ὀρθῶς ἂν τυγχάνοιμι τῆς βελτίστης προσρήσεως ; ἢ μᾶλλον κατὰ τὴν ἐμὴν συνήθειαν γράφων εὖ πράττειν , ὥσπερ εἴωθα ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς τοὺς φίλους προσαγορεύειν ; σὺ μὲν γὰρ δὴ καὶ τὸν θεόν , ὡς ἤγγειλαν οἱ τότε θεωροῦντες , προσεῖπες ἐν Δελφοῖς αὐτῷ τούτῳ θωπεύσας τῷ ῥήματι , καὶ γέγραφας , ὡς φασί , χαῖρε καὶ ἡδόμενον βίοτον διάσῳζε τυράννου · ἐγὼ δὲ οὐδὲ ἀνθρώπῳ κλήσει , μήτι δὴ θεῷ , παρακελευσαίμην ἂν δρᾶν τοῦτο , θεῷ μέν , ὅτι παρὰ φύσιν προστάττοιμʼ ἄν , πόρρω γὰρ ἡδονῆς ἵδρυται καὶ λύπης τὸ θεῖον , ἀνθρώπῳ δέ , ὅτι τὰ πολλὰ βλάβην ἡδονὴ καὶ λύπη γεννᾷ , δυσμάθειαν καὶ λήθην καὶ ἀφροσύνην καὶ ὕβριν τίκτουσα ἐν τῇ ψυχῇ . καὶ ταῦτα μὲν οὕτως εἰρήσθω παρʼ ἐμοῦ περὶ τῆς προσρήσεως · σὺ δʼ ἀναγνοὺς αὐτά , ὅπῃ βούλει δέξασθαι , ταύτῃ δέχου.φασὶν δʼ οὐκ ὀλίγοι λέγειν σε πρός τινας τῶν παρὰ σὲ πρεσβευόντων ὡς ἄρα σοῦ ποτε λέγοντος ἀκούσας ἐγὼ μέλλοντος τάς τε Ἑλληνίδας πόλεις ἐν Σικελίᾳ οἰκίζειν καὶ Συρακουσίους ἐπικουφίσαι , τὴν ἀρχὴν ἀντὶ τυραννίδος εἰς βασιλείαν μεταστήσαντα , ταῦτʼ ἄρα σὲ μὲν τότε διεκώλυσα , ὡς σὺ φῄς , σοῦ σφόδρα προθυμουμένου , νῦν δὲ Δίωνα διδάσκοιμι δρᾶν αὐτὰ ταῦτα , καὶ τοῖς διανοήμασιν τοῖς σοῖς τὴν σὴν ἀρχὴν ἀφαιρούμεθά σε . σὺ δʼ εἰ μέν τι διὰ τοὺς λόγους τούτους ὠφελῇ , γιγνώσκεις αὐτός , ἀδικεῖς δʼ οὖν ἐμὲ τἀναντία τῶν γενομένων λέγων . ἅδην γὰρ ὑπὸ Φιλιστίδου καὶ ἄλλων πολλῶν πρὸς τοὺς μισθοφόρους καὶ εἰς τὸ Συρακουσίων πλῆθος διεβλήθην διὰ τὸ μένειν ἐν ἀκροπόλει , τοὺς δʼ ἔξωθεν , εἴ τι γίγνοιτο ἁμάρτημα , πᾶν εἰς ἐμὲ τρέπειν , σὲ φάσκοντας πάντα ἐμοὶ πείθεσθαι .
Lemmas: Πλάτων Διονύσιος χαίρω ἐπιστέλλω ἆρα ὀρθός ἄν τυγχάνω ὁ ἀγαθός πρόσρησις ; ἤ μάλα κατά ὁ ἐμός συνήθεια γράφω εὖ πράσσω , ὥσπερ εἴωθα ἐν ὁ ἐπιστολή ὁ φίλος προσαγορεύω ; σύ μέν γάρ δή καί ὁ θεός , ὡς ἀγγέλλω ὁ τότε θεωρέω , προσλέγω ἐν Δελφοί αὐτός οὗτος θωπεύω ὁ ῥῆμα , καί γράφω , ὡς φημί , χαίρω καί ἥδομαι βίοτος διασῴζω τύραννος · ἐγώ δέ οὐδέ ἄνθρωπος κλῆσις , μήτι δή θεός , παρακελεύομαι ἄν δράω οὗτος , θεός μέν , ὅτι παρά φύσις προστάσσω ἄν , πρόσω γάρ ἡδονή ἱδρύω καί λύπη ὁ θεῖος , ἄνθρωπος δέ , ὅτι ὁ πολύς βλάβη ἡδονή καί λύπη γεννάω , δυσμάθεια καί λήθη καί ἀφροσύνη καί ὕβρις τίκτω ἐν ὁ ψυχή . καί οὗτος μέν οὕτως λέγω παρά ἐγώ περί ὁ πρόσρησις · σύ δέ ἀναγιγνώσκω αὐτός , ὅπῃ βούλομαι δέχομαι , οὗτος δέχου.φασὶν δέ οὐ ὀλίγος λέγω σύ πρός τις ὁ παρά σύ πρεσβεύω ὡς ἄρα σύ ποτέ λέγω ἀκούω ἐγώ μέλλω ὁ τε Ἑλληνίς πόλις ἐν Σικελία οἰκίζω καί Συρακούσιος ἐπικουφίζω , ὁ ἀρχή ἀντί τυραννίς εἰς βασιλεία μεθίστημι , οὗτος ἄρα σύ μέν τότε διακωλύω , ὡς σύ φημί , σύ σφόδρα προθυμέομαι , νῦν δέ Δίων διδάσκω δράω αὐτός οὗτος , καί ὁ διανόημα ὁ σός ὁ σός ἀρχή ἀφαιρέω σύ . σύ δέ εἰ μέν τις διά ὁ λόγος οὗτος ὠφελέω , γιγνώσκω αὐτός , ἀδικέω δέ οὖν ἐγώ ἐναντίος ὁ γίγνομαι λέγω . ἅδην γάρ ὑπό Φιλιστίδης καί ἄλλος πολύς πρός ὁ μισθοφόρος καί εἰς ὁ Συρακούσιος πλῆθος διαβάλλω διά ὁ μένω ἐν ἀκρόπολις , ὁ δέ ἔξωθεν , εἰ τις γίγνομαι ἁμάρτημα , πᾶς εἰς ἐγώ τρέπω , σύ φάσκω πᾶς ἐγώ πείθω .
plato-philosophy.epistulae-dub 4.320
Πλάτων Δίωνι Συρακοσίῳ εὖ πράττειν.οἶμαι μὲν φανερὰν εἶναι διὰ παντὸς τοῦ χρόνου τὴν ἐμὴν προθυμίαν περὶ τὰς συμβεβηκυίας πράξεις , καὶ ὅτι πολλὴν εἶχον περὶ αὐτῶν σπουδὴν εἰς τὸ συμπερανθῆναι , οὐκ ἄλλου τινὸς ἕνεκα μᾶλλον ἢ τῆς ἐπὶ τοῖς καλοῖς φιλοτιμίας · νομίζω γὰρ δίκαιον εἶναι τοὺς ὄντας τῇ ἀληθείᾳ ἐπιεικεῖς καὶ πράττοντας τοιαῦτα τυγχάνειν δόξης τῆς προσηκούσης . τὰ μὲν οὖν εἰς τὸ παρόν , σὺν θεῷ εἰπεῖν , ἔχει καλῶς , τὰ δὲ περὶ τῶν μελλόντων ὁ μέγιστός ἐστιν ἀγών . ἀνδρείᾳ μὲν γὰρ καὶ τάχει καὶ ῥώμῃ διενεγκεῖν δόξειεν ἂν καὶ ἑτέρων εἶναί τινων , ἀληθείᾳ δὲ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ μεγαλοπρεπείᾳ καὶ τῇ περὶ πάντα ταῦτα εὐσχημοσύνῃ , συμφαίη τις ἂν τοὺς ἀντιποιουμένους τὰ τοιαῦτα τιμᾶν εἰκότως τῶν ἄλλων διαφέρειν . νῦν οὖν δῆλον μέν ἐστιν ὃ λέγω , ἀναμιμνῄσκειν δὲ ὅμως δεῖ ἡμᾶς αὐτοὺς ὅτι προσήκει πλέον ἢ παίδων τῶν ἄλλων ἀνθρώπων διαφέρειν τοὺς οἶσθα δήπου . φανεροὺς οὖν δεῖ ἡμᾶς γενέσθαι ὅτι ἐσμὲν τοιοῦτοι οἷοίπερ φαμέν , ἄλλως τε καὶ ἐπειδή , σὺν θεῷ εἰπεῖν , ῥᾴδιον ἔσται . τοῖς μὲν γὰρ ἄλλοις συμβέβηκεν ἀναγκαῖον εἶναι πλανηθῆναι πολὺν τόπον , εἰ μέλλουσιν γνωσθῆναι · τὸ δὲ νῦν ὑπάρχον περὶ σὲ τοιοῦτόν ἐστιν , ὡς τοὺς ἐξ ἁπάσης τῆς οἰκουμένης , εἰ καὶ νεανικώτερόν ἐστιν εἰπεῖν , εἰς ἕνα τόπον ἀποβλέπειν , καὶ ἐν τούτῳ μάλιστα πρὸς σέ . ὡς οὖν ὑπὸ πάντων ὁρώμενος παρασκευάζου τόν τε Λυκοῦργον ἐκεῖνον ἀρχαῖον ἀποδείξων καὶ τὸν Κῦρον , καὶ εἴ τις ἄλλος πώποτε ἔδοξεν ἤθει καὶ πολιτείᾳ διενεγκεῖν , ἄλλως τε καὶ ἐπειδὴ πολλοὶ καὶ σχεδὸν ἅπαντες οἱ τῇδε λέγουσιν ὡς πολλή ἐστιν ἐλπὶς ἀναιρεθέντος Διονυσίου διαφθαρῆναι τὰ πράγματα διὰ τὴν σήν τε καὶ Ἡρακλείδου καὶ Θεοδότου καὶ τῶν ἄλλων γνωρίμων φιλοτιμίαν .
Lemmas: Πλάτων Δίων Συρακούσιος εὖ πράσσω μέν φανερός εἰμί διά πᾶς ὁ χρόνος ὁ ἐμός προθυμία περί ὁ συμβαίνω πρᾶξις , καί ὅτι πολύς ἔχω περί αὐτός σπουδή εἰς ὁ συμπεραίνω , οὐ ἄλλος τις ἕνεκα μάλα ἤ ὁ ἐπί ὁ καλός φιλοτιμία · νομίζω γάρ δίκαιος εἰμί ὁ εἰμί ὁ ἀλήθεια ἐπιεικής καί πράσσω τοιοῦτος τυγχάνω δόξα ὁ προσήκω . ὁ μέν οὖν εἰς ὁ πάρειμι , σύν θεός λέγω , ἔχω καλός , ὁ δέ περί ὁ μέλλω ὁ μέγας εἰμί ἀγών . ἀνδρεία μέν γάρ καί τάχος καί ῥώμη διαφέρω δοκέω ἄν καί ἕτερος εἰμί τις , ἀλήθεια δέ καί δικαιοσύνη καί μεγαλοπρέπεια καί ὁ περί πᾶς οὗτος εὐσχημοσύνη , σύμφημι τις ἄν ὁ ἀντιποιέω ὁ τοιοῦτος τιμάω ἔοικα ὁ ἄλλος διαφέρω . νῦν οὖν δῆλος μέν εἰμί ὅς λέγω , ἀναμιμνῄσκω δέ ὅμως δέω ἐγώ αὐτός ὅτι προσήκω πολύς ἤ παῖς ὁ ἄλλος ἄνθρωπος διαφέρω ὁ οἶδα δήπου . φανερός οὖν δέω ἐγώ γίγνομαι ὅτι εἰμί τοιοῦτος οἷος φημί , ἄλλος τε καί ἐπειδή , σύν θεός λέγω , ῥᾴδιος εἰμί . ὁ μέν γάρ ἄλλος συμβαίνω ἀναγκαῖος εἰμί πλανάω πολύς τόπος , εἰ μέλλω γιγνώσκω · ὁ δέ νῦν ὑπάρχω περί σύ τοιοῦτος εἰμί , ὡς ὁ ἐκ ἅπας ὁ οἰκουμένη , εἰ καί νεανικός εἰμί λέγω , εἰς εἷς τόπος ἀποβλέπω , καί ἐν οὗτος μάλα πρός σύ . ὡς οὖν ὑπό πᾶς ὁράω παρασκευάζω ὁ τε Λυκοῦργος ἐκεῖνος ἀρχαῖος ἀποδείκνυμι καί ὁ Κῦρος , καί εἰ τις ἄλλος πώποτε δοκέω ἦθος καί πολιτεία διαφέρω , ἄλλος τε καί ἐπειδή πολύς καί σχεδόν ἅπας ὁ τῇδε λέγω ὡς πολύς εἰμί ἐλπίς ἀναιρέω Διονύσιος διαφθείρω ὁ πρᾶγμα διά ὁ σός τε καί Ἡρακλείδης καί Θεόδοτος καί ὁ ἄλλος γνώριμος φιλοτιμία .
plato-philosophy.epistulae-dub 4.321
μάλιστα μὲν οὖν μηδεὶς εἴη τοιοῦτος · ἐὰν δʼ ἄρα καὶ γίγνηταί τις , σὺ φαίνου ἰατρεύων , καὶ πρὸς τὸ βέλτιστον ἔλθοιτʼ ἄν . ταῦτα δὲ ἴσως γελοῖόν σοι φαίνεται εἶναι τὸ ἐμὲ λέγειν , διότι καὶ αὐτὸς οὐκ ἀγνοεῖς · ἐγὼ δὲ καὶ ἐν τοῖς θεάτροις ὁρῶ τοὺς ἀγωνιστὰς ὑπὸ τῶν παίδων παροξυνομένους , μήτι δὴ ὑπό γε τῶν φίλων , οὓς ἄν τις οἴηται μετὰ σπουδῆς κατʼ εὔνοιαν παρακελεύεσθαι . νῦν οὖν αὐτοί τε ἀγωνίζεσθε καὶ ἡμῖν εἴ του δεῖ ἐπιστέλλετε · τὰ δʼ ἐνθάδε παραπλησίως ἔχει καθάπερ καὶ ὑμῶν παρόντων . ἐπιστέλλετε δὲ καὶ ὅτι πέπρακται ὑμῖν ἢ πράττοντες τυγχάνετε , ὡς ἡμεῖς πολλὰ ἀκούοντες οὐδὲν ἴσμεν · καὶ νῦν ἐπιστολαὶ παρὰ μὲν Θεοδότου καὶ Ἡρακλείδου ἥκουσιν εἰς Λακεδαίμονα καὶ Αἴγιναν , ἡμεῖς δέ , καθάπερ εἴρηται , πολλὰ ἀκούοντες περὶ τῶν τῇδε οὐδὲν ἴσμεν . ἐνθυμοῦ δὲ καὶ ὅτι δοκεῖς τισιν ἐνδεεστέρως τοῦ προσήκοντος θεραπευτικὸς εἶναι · μὴ οὖν λανθανέτω σε ὅτι διὰ τοῦ ἀρέσκειν τοῖς ἀνθρώποις καὶ τὸ πράττειν ἐστίν , ἡ δʼ αὐθάδεια ἐρημίᾳ σύνοικος . εὐτύχει .
Lemmas: μάλα μέν οὖν μηδείς εἰμί τοιοῦτος · ἐάν δέ ἄρα καί γίγνομαι τις , σύ φαίνω ἰατρεύω , καί πρός ὁ ἀγαθός ἔρχομαι ἄν . οὗτος δέ ἴσως γέλοιος σύ φαίνω εἰμί ὁ ἐγώ λέγω , διότι καί αὐτός οὐ ἀγνοέω · ἐγώ δέ καί ἐν ὁ θέατρον ὁράω ὁ ἀγωνιστής ὑπό ὁ παῖς παροξύνω , μήτι δή ὑπό γε ὁ φίλος , ὅς ἄν τις οἴομαι μετά σπουδή κατά εὔνοια παρακελεύομαι . νῦν οὖν αὐτός τε ἀγωνίζομαι καί ἐγώ εἰ τις δέω ἐπιστέλλω · ὁ δέ ἐνθάδε παραπλήσιος ἔχω καθά καί σύ πάρειμι . ἐπιστέλλω δέ καί ὅτι πράσσω σύ ἤ πράσσω τυγχάνω , ὡς ἐγώ πολύς ἀκούω οὐδείς οἶδα · καί νῦν ἐπιστολή παρά μέν Θεόδοτος καί Ἡρακλείδης ἥκω εἰς Λακεδαίμων καί Αἴγινα , ἐγώ δέ , καθά λέγω , πολύς ἀκούω περί ὁ τῇδε οὐδείς οἶδα . ἐνθυμέομαι δέ καί ὅτι δοκέω τις ἐνδεής ὁ προσήκω θεραπευτικός εἰμί · μή οὖν λανθάνω σύ ὅτι διά ὁ ἀρέσκω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ πράσσω εἰμί , ὁ δέ αὐθάδεια ἐρημία σύνοικος . εὐτυχέω .
plato-philosophy.epistulae-dub 5.321
Πλάτων Περδίκκᾳ εὖ πράττειν.Εὐφραίῳ μὲν συνεβούλευσα , καθάπερ ἐπέστελλες , τῶν σῶν ἐπιμελούμενον περὶ ταῦτα διατρίβειν · δίκαιος δʼ εἰμὶ καὶ σοὶ ξενικὴν καὶ ἱερὰν συμβουλὴν λεγομένην συμβουλεύειν περί τε τῶν ἄλλων ὧν ἂν φράζῃς καὶ ὡς Εὐφραίῳ δεῖ τὰ νῦν χρῆσθαι . πολλὰ μὲν γὰρ ὁ ἀνὴρ χρήσιμος , μέγιστον δὲ οὗ καὶ σὺ νῦν ἐνδεὴς εἶ διά τε τὴν ἡλικίαν καὶ διὰ τὸ μὴ πολλοὺς αὐτοῦ πέρι συμβούλους εἶναι τοῖς νέοις . ἔστιν γὰρ δή τις φωνὴ τῶν πολιτειῶν ἑκάστης καθαπερεί τινων ζῴων , ἄλλη μὲν δημοκρατίας , ἄλλη δʼ ὀλιγαρχίας , ἡ δʼ αὖ μοναρχίας · ταύτας φαῖεν μὲν ἂν ἐπίστασθαι πάμπολλοι , πλεῖστον δʼ ἀπολείπονται τοῦ κατανοεῖν αὐτὰς πλὴν ὀλίγων δή τινων . ἥτις μὲν ἂν οὖν τῶν πολιτειῶν τὴν αὑτῆς φθέγγηται φωνὴν πρός τε θεοὺς καὶ πρὸς ἀνθρώπους , καὶ τῇ φωνῇ τὰς πράξεις ἑπομένας ἀποδιδῷ , θάλλει τε ἀεὶ καὶ σῴζεται , μιμουμένη δʼ ἄλλην φθείρεται .
Lemmas: Πλάτων Περδίκκας εὖ πράττειν.Εὐφραίῳ μέν συμβουλεύω , καθά ἐπιστέλλω , ὁ σός ἐπιμελέομαι περί οὗτος διατρίβω · δίκαιος δέ εἰμί καί σύ ξενικός καί ἱερός συμβουλή λέγω συμβουλεύω περί τε ὁ ἄλλος ὅς ἄν φράζω καί ὡς Εὐφραῖος δέω ὁ νῦν χράω . πολύς μέν γάρ ὁ ἀνήρ χρήσιμος , μέγας δέ ὅς καί σύ νῦν ἐνδεής εἰμί διά τε ὁ ἡλικία καί διά ὁ μή πολύς αὐτός περί σύμβουλος εἰμί ὁ νέος . εἰμί γάρ δή τις φωνή ὁ πολιτεία ἕκαστος καθαπερεί τις ζῷον , ἄλλος μέν δημοκρατία , ἄλλος δέ ὀλιγαρχία , ὁ δέ αὖ μοναρχία · οὗτος φημί μέν ἄν ἐπίσταμαι πάμπολυς , πολύς δέ ἀπολείπω ὁ κατανοέω αὐτός πλήν ὀλίγος δή τις . ὅστις μέν ἄν οὖν ὁ πολιτεία ὁ ἑαυτοῦ φθέγγομαι φωνή πρός τε θεός καί πρός ἄνθρωπος , καί ὁ φωνή ὁ πρᾶξις ἕπομαι ἀποδίδωμι , θάλλω τε ἀεί καί σῴζω , μιμέομαι δέ ἄλλος φθείρω .
plato-philosophy.epistulae-dub 5.322
πρὸς ταῦτʼ οὖν Εὐφραῖός σοι γίγνοιτʼ οὐχ ἥκιστα ἂν χρήσιμος , καίπερ καὶ πρὸς ἄλλα ὢν ἀνδρεῖος · τοὺς γὰρ τῆς μοναρχίας λόγους οὐχ ἥκιστʼ αὐτὸν ἐλπίζω συνεξευρήσειν τῶν περὶ τὴν σὴν διατριβὴν ὄντων · εἰς ταῦτʼ οὖν αὐτῷ χρώμενος ὀνήσῃ τε αὐτὸς καὶ ἐκεῖνον πλεῖστα ὠφελήσεις . ἐὰν δέ τις ἀκούσας ταῦτα εἴπῃ · Πλάτων , ὡς ἔοικεν , προσποιεῖται μὲν τὰ δημοκρατίᾳ συμφέροντα εἰδέναι , ἐξὸν δʼ ἐν τῷ δήμῳ λέγειν καὶ συμβουλεύειν αὐτῷ τὰ βέλτιστα οὐ πώποτε ἀναστὰς ἐφθέγξατο , πρὸς ταῦτʼ εἰπεῖν ὅτι Πλάτων ὀψὲ ἐν τῇ πατρίδι γέγονεν καὶ τὸν δῆμον κατέλαβεν ἤδη πρεσβύτερον καὶ εἰθισμένον ὑπὸ τῶν ἔμπροσθεν πολλὰ καὶ ἀνόμοια τῇ ἐκείνου συμβουλῇ πράττειν · ἐπεὶ πάντων ἂν ἥδιστα καθάπερ πατρὶ συνεβούλευεν αὐτῷ , εἰ μὴ μάτην μὲν κινδυνεύσειν ᾤετο , πλέον δʼ οὐδὲν ποιήσειν . ταὐτὸν δὴ οἶμαι δρᾶσαι ἂν καὶ τὴν ἐμὴν συμβουλήν . εἰ γὰρ δόξαιμεν ἀνιάτως ἔχειν , πολλὰ ἂν χαίρειν ἡμῖν εἰπὼν ἐκτὸς ἂν γίγνοιτο τῆς περὶ ἐμὲ καὶ τὰ ἐμὰ συμβουλῆς . εὐτύχει .
Lemmas: πρός οὗτος οὖν Εὐφραῖος σύ γίγνομαι οὐ ἦκα ἄν χρήσιμος , καίπερ καί πρός ἄλλος εἰμί ἀνδρεῖος · ὁ γάρ ὁ μοναρχία λόγος οὐ ἦκα αὐτός ἐλπίζω συνεξευρίσκω ὁ περί ὁ σός διατριβή εἰμί · εἰς οὗτος οὖν αὐτός χράω ὀνίνημι τε αὐτός καί ἐκεῖνος πολύς ὠφελέω . ἐάν δέ τις ἀκούω οὗτος λέγω · Πλάτων , ὡς ἔοικα , προσποιέω μέν ὁ δημοκρατία συμφέρω οἶδα , ἔξεστι δέ ἐν ὁ δῆμος λέγω καί συμβουλεύω αὐτός ὁ ἀγαθός οὐ πώποτε ἀνίστημι φθέγγομαι , πρός οὗτος λέγω ὅτι Πλάτων ὀψέ ἐν ὁ πατρίς γίγνομαι καί ὁ δῆμος καταλαμβάνω ἤδη πρέσβυς καί ἐθίζω ὑπό ὁ ἔμπροσθεν πολύς καί ἀνόμοιος ὁ ἐκεῖνος συμβουλή πράσσω · ἐπεί πᾶς ἄν ἡδύς καθά πατήρ συμβουλεύω αὐτός , εἰ μή μάτην μέν κινδυνεύω οἴομαι , πολύς δέ οὐδείς ποιέω . αὐτός δή οἴομαι δράω ἄν καί ὁ ἐμός συμβουλή . εἰ γάρ δοκέω ἀνίατος ἔχω , πολύς ἄν χαίρω ἐγώ λέγω ἐκτός ἄν γίγνομαι ὁ περί ἐγώ καί ὁ ἐμός συμβουλή . εὐτυχέω .
plato-philosophy.epistulae-dub 6.322
Πλάτων Ἑρμείᾳ καὶ Ἐράστῳ καὶ Κορίσκῳ εὖ πράττειν.ἐμοὶ φαίνεται θεῶν τις ὑμῖν τύχην ἀγαθήν , ἂν εὖ δέξησθε , εὐμενῶς καὶ ἱκανῶς παρασκευάζειν · οἰκεῖτε γὰρ δὴ γείτονές τε ὑμῖν αὐτοῖς καὶ χρείαν ἔχοντες ὥστε ἀλλήλους εἰς τὰ μέγιστα ὠφελεῖν . Ἑρμείᾳ μὲν γὰρ οὔτε ἵππων πλῆθος οὔτε ἄλλης πολεμικῆς συμμαχίας οὐδʼ αὖ χρυσοῦ προσγενομένου γένοιτʼ ἂν μείζων εἰς τὰ πάντα δύναμις , ἢ φίλων βεβαίων τε καὶ ἦθος ἐχόντων ὑγιές · Ἐράστῳ δὲ καὶ Κορίσκῳ , πρὸς τῇ τῶν εἰδῶν σοφίᾳ τῇ καλῇ ταύτῃ , φήμʼ ἐγώ , καίπερ γέρων ὤν , προσδεῖν σοφίας τῆς περὶ τοὺς πονηροὺς καὶ ἀδίκους φυλακτικῆς καί τινος ἀμυντικῆς δυνάμεως . ἄπειροι γάρ εἰσι διὰ τὸ μεθʼ ἡμῶν μετρίων ὄντων καὶ οὐ κακῶν συχνὸν διατετριφέναι τοῦ βίου · διὸ δὴ τούτων προσδεῖν εἶπον , ἵνα μὴ ἀναγκάζωνται τῆς ἀληθινῆς μὲν ἀμελεῖν σοφίας , τῆς δὲ ἀνθρωπίνης τε καὶ ἀναγκαίας ἐπιμελεῖσθαι μειζόνως ἢ δεῖ .
Lemmas: Πλάτων Ἑρμῆς καί Ἔραστος καί Κορίσκος εὖ πράσσω φαίνω θεός τις σύ τύχη ἀγαθός , ἐάν εὖ δείκνυμι , εὐμενής καί ἱκανός παρασκευάζω · οἰκέω γάρ δή γείτων τε σύ αὐτός καί χρεία ἔχω ὥστε ἀλλήλων εἰς ὁ μέγας ὠφελέω . Ἑρμῆς μέν γάρ οὔτε ἵππος πλῆθος οὔτε ἄλλος πολεμικός συμμαχία οὐδέ αὖ χρυσός προσγίγνομαι γίγνομαι ἄν μέγας εἰς ὁ πᾶς δύναμις , ἤ φίλος βέβαιος τε καί ἦθος ἔχω ὑγιής · Ἔραστος δέ καί Κορίσκος , πρός ὁ ὁ εἶδος σοφία ὁ καλός οὗτος , φημί ἐγώ , καίπερ γέρων εἰμί , προσδέω σοφία ὁ περί ὁ πονηρός καί ἄδικος φυλακτικός καί τις ἀμυντικός δύναμις . ἄπειρος γάρ εἰμί διά ὁ μετά ἐγώ μέτριος εἰμί καί οὐ κακός συχνός διατρίβω ὁ βίος · διό δή οὗτος προσδέω λέγω , ἵνα μή ἀναγκάζω ὁ ἀληθινός μέν ἀμελέω σοφία , ὁ δέ ἀνθρώπινος τε καί ἀναγκαῖος ἐπιμελέομαι μέγας ἤ δέω .
plato-philosophy.epistulae-dub 6.323
ταύτην δʼ αὖ τὴν δύναμιν Ἑρμείας μοι φαίνεται φύσει τε , ὅσα μήπω συγγεγονότι , καὶ τέχνῃ διʼ ἐμπειρίας εἰληφέναι . τί οὖν δὴ λέγω ; σοὶ μέν , Ἑρμεία , πεπειραμένος Ἐράστου καὶ Κορίσκου πλέονα ἢ σύ , φημὶ καὶ μηνύω καὶ μαρτυρῶ μὴ ῥᾳδίως εὑρήσειν σε ἀξιοπιστότερα ἤθη τούτων τῶν γειτόνων · ἔχεσθαι δὴ παντὶ συμβουλεύω δικαίῳ τρόπῳ τούτων τῶν ἀνδρῶν , μὴ πάρεργον ἡγουμένῳ . Κορίσκῳ δὲ καὶ Ἐράστῳ πάλιν Ἑρμείου ἀντέχεσθαι σύμβουλός εἰμι καὶ πειρᾶσθαι ταῖς ἀνθέξεσιν ἀλλήλων εἰς μίαν ἀφικέσθαι φιλίας συμπλοκήν . ἂν δέ τις ὑμῶν ἄρα ταύτην πῃ λύειν δοκῇ—τὸ γὰρ ἀνθρώπινον οὐ παντάπασιν βέβαιον—δεῦρο παρʼ ἐμὲ καὶ τοὺς ἐμοὺς πέμπετε μομφῆς κατήγορον ἐπιστολήν · οἶμαι γὰρ δίκῃ τε καὶ αἰδοῖ τοὺς παρʼ ἡμῶν ἐντεῦθεν ἐλθόντας λόγους , εἰ μή τι τὸ λυθὲν μέγα τύχοι γενόμενον , ἐπῳδῆς ἡστινοσοῦν μᾶλλον ἂν συμφῦσαι καὶ συνδῆσαι πάλιν εἰς τὴν προϋπάρχουσαν φιλότητά τε καὶ κοινωνίαν , ἣν ἂν μὲν φιλοσοφῶμεν ἅπαντες ἡμεῖς τε καὶ ὑμεῖς , ὅσον ἂν δυνώμεθα καὶ ἑκάστῳ παρείκῃ , κύρια τὰ νῦν κεχρησμῳδημένα ἔσται . τὸ δὲ ἂν μὴ δρῶμεν ταῦτα οὐκ ἐρῶ · φήμην γὰρ ἀγαθὴν μαντεύομαι , καὶ φημὶ δὴ ταῦθʼ ἡμᾶς πάντʼ ἀγαθὰ ποιήσειν , ἂν θεὸς ἐθέλῃ.ταύτην τὴν ἐπιστολὴν πάντας ὑμᾶς τρεῖς ὄντας ἀναγνῶναι χρή , μάλιστα μὲν ἁθρόους , εἰ δὲ μή , κατὰ δύο , κοινῇ κατὰ δύναμιν ὡς οἷόν τʼ ἐστὶν πλειστάκις , καὶ χρῆσθαι συνθήκῃ καὶ νόμῳ κυρίῳ , ὅ ἐστιν δίκαιον , ἐπομνύντας σπουδῇ τε ἅμα μὴ ἀμούσῳ καὶ τῇ τῆς σπουδῆς ἀδελφῇ παιδιᾷ , καὶ τὸν τῶν πάντων θεὸν ἡγεμόνα τῶν τε ὄντων καὶ τῶν μελλόντων , τοῦ τε ἡγεμόνος καὶ αἰτίου πατέρα κύριον ἐπομνύντας , ὅν , ἂν ὄντως φιλοσοφῶμεν , εἰσόμεθα πάντες σαφῶς εἰς δύναμιν ἀνθρώπων εὐδαιμόνων .
Lemmas: οὗτος δέ αὖ ὁ δύναμις Ἑρμῆς ἐγώ φαίνω φύσις τε , ὅσος μήπω συγγίγνομαι , καί τέχνη διά ἐμπειρία λαμβάνω . τίς οὖν δή λέγω ; σύ μέν , Ἑρμῆς , πειράω Ἔραστος καί Κορίσκος πολύς ἤ σύ , φημί καί μηνύω καί μαρτυρέω μή ῥᾴδιος εὑρίσκω σύ ἀξιόπιστος ἦθος οὗτος ὁ γείτων · ἔχω δή πᾶς συμβουλεύω δίκαιος τρόπος οὗτος ὁ ἀνήρ , μή πάρεργον ἡγέομαι . Κορίσκος δέ καί Ἔραστος πάλιν Ἑρμῆς ἀντέχω σύμβουλος εἰμί καί πειράω ὁ ἄνθεξις ἀλλήλων εἰς εἷς ἀφικνέομαι φιλία συμπλοκή . ἐάν δέ τις σύ ἄρα οὗτος πη λύω δοκέω γάρ ἀνθρώπινος οὐ παντάπασι βέβαιος παρά ἐγώ καί ὁ ἐμός πέμπω μομφή κατήγορος ἐπιστολή · οἴομαι γάρ δίκη τε καί αἰδώς ὁ παρά ἐγώ ἐντεῦθεν ἔρχομαι λόγος , εἰ μή τις ὁ λύω μέγας τυγχάνω γίγνομαι , ἐπῳδή ὅστις μάλα ἄν συμφύω καί συνδέω πάλιν εἰς ὁ προϋπάρχω φιλότης τε καί κοινωνία , ὅς ἄν μέν φιλοσοφέω ἅπας ἐγώ τε καί σύ , ὅσος ἄν δύναμαι καί ἕκαστος παρείκω , κύριος ὁ νῦν χρησμῳδέω εἰμί . ὁ δέ ἐάν μή δράω οὗτος οὐ λέγω · φήμη γάρ ἀγαθός μαντεύομαι , καί φημί δή οὗτος ἐγώ πᾶς ἀγαθός ποιέω , ἐάν θεός θέλω ὁ ἐπιστολή πᾶς σύ τρεῖς εἰμί ἀναγιγνώσκω χρή , μάλα μέν ἀθρόος , εἰ δέ μή , κατά δύο , κοινῇ κατά δύναμις ὡς οἷος τε εἰμί πλειστάκις , καί χράω συνθήκη καί νόμος κύριος , ὅς εἰμί δίκαιος , ἐπόμνυμι σπουδή τε ἅμα μή ἄμουσος καί ὁ ὁ σπουδή ἀδελφή παιδιά , καί ὁ ὁ πᾶς θεός ἡγεμών ὁ τε εἰμί καί ὁ μέλλω , ὁ τε ἡγεμών καί αἴτιος πατήρ κύριος ἐπόμνυμι , ὅς , ἐάν ὄντως φιλοσοφέω , οἶδα πᾶς σαφής εἰς δύναμις ἄνθρωπος εὐδαίμων .
plato-philosophy.epistulae-dub 7.323
Πλάτων τοῖς Δίωνος οἰκείοις τε καὶ ἑταίροις εὖ πράττειν . ἐπεστείλατέ μοι νομίζειν δεῖν τὴν διάνοιαν ὑμῶν εἶναι τὴν αὐτὴν ἣν εἶχεν καὶ δίων , καὶ δὴ καὶ κοινωνεῖν διεκελεύεσθέ μοι , καθʼ ὅσον οἷός τέ εἰμι ἔργῳ καὶ λόγῳ .
Lemmas: Πλάτων ὁ Δίων οἰκεῖος τε καί ἑταῖρος εὖ πράσσω . ἐπιστέλλω ἐγώ νομίζω δέω ὁ διάνοια σύ εἰμί ὁ αὐτός ὅς ἔχω καί δέω , καί δή καί κοινωνέω διακελεύομαι ἐγώ , κατά ὅσος οἷος τε εἰμί ἔργον καί λόγος .
plato-philosophy.epistulae-dub 7.341
ἔνιοι δὲ αὐτῶν πείθουσιν αὑτοὺς ὡς ἱκανῶς ἀκηκοότες εἰσὶν τὸ ὅλον , καὶ οὐδὲν ἔτι δέονταί τινων πραγμάτων . ἡ μὲν δὴ πεῖρα αὕτη γίγνεται ἡ σαφής τε καὶ ἀσφαλεστάτη πρὸς τοὺς τρυφῶντάς τε καὶ ἀδυνάτους διαπονεῖν , ὡς μηδέποτε βαλεῖν ἐν αἰτίᾳ τὸν δεικνύντα ἀλλʼ αὐτὸν αὑτόν , μὴ δυνάμενον πάντα τὰ πρόσφορα ἐπιτηδεύειν τῷ πράγματι . οὕτω δὴ καὶ Διονυσίῳ τότʼ ἐρρήθη τὰ ῥηθέντα . πάντα μὲν οὖν οὔτʼ ἐγὼ διεξῆλθον οὔτε Διονύσιος ἐδεῖτο · πολλὰ γὰρ αὐτὸς καὶ τὰ μέγιστα εἰδέναι τε καὶ ἱκανῶς ἔχειν προσεποιεῖτο διὰ τὰς ὑπὸ τῶν ἄλλων παρακοάς . ὕστερον δὲ καὶ ἀκούω γεγραφέναι αὐτὸν περὶ ὧν τότε ἤκουσε , συνθέντα ὡς αὑτοῦ τέχνην , οὐδὲν τῶν αὐτῶν ὧν ἀκούοι · οἶδα δὲ οὐδὲν τούτων . ἄλλους μέν τινας οἶδα γεγραφότας περὶ τῶν αὐτῶν τούτων , οἵτινες δέ , οὐδʼ αὐτοὶ αὑτούς . τοσόνδε γε μὴν περὶ πάντων ἔχω φράζειν τῶν γεγραφότων καὶ γραψόντων , ὅσοι φασὶν εἰδέναι περὶ ὧν ἐγὼ σπουδάζω , εἴτʼ ἐμοῦ ἀκηκοότες εἴτʼ ἄλλων εἴθʼ ὡς εὑρόντες αὐτοί · τούτους οὐκ ἔστιν κατά γε τὴν ἐμὴν δόξαν περὶ τοῦ πράγματος ἐπαΐειν οὐδέν . οὔκουν ἐμόν γε περὶ αὐτῶν ἔστιν σύγγραμμα οὐδὲ μήποτε γένηται · ῥητὸν γὰρ οὐδαμῶς ἐστιν ὡς ἄλλα μαθήματα , ἀλλʼ ἐκ πολλῆς συνουσίας γιγνομένης περὶ τὸ πρᾶγμα αὐτὸ καὶ τοῦ συζῆν ἐξαίφνης , οἷον ἀπὸ πυρὸς πηδήσαντος ἐξαφθὲν φῶς , ἐν τῇ ψυχῇ γενόμενον αὐτὸ ἑαυτὸ ἤδη τρέφει . καίτοι τοσόνδε γε οἶδα , ὅτι γραφέντα ἢ λεχθέντα ὑπʼ ἐμοῦ βέλτιστʼ ἂν λεχθείη · καὶ μὴν ὅτι γεγραμμένα κακῶς οὐχ ἥκιστʼ ἂν ἐμὲ λυποῖ . εἰ δέ μοι ἐφαίνετο γραπτέα θʼ ἱκανῶς εἶναι πρὸς τοὺς πολλοὺς καὶ ῥητά , τί τούτου κάλλιον ἐπέπρακτʼ ἂν ἡμῖν ἐν τῷ βίῳ ἢ τοῖς τε ἀνθρώποισι μέγα ὄφελος γράψαι καὶ τὴν φύσιν εἰς φῶς πᾶσιν προαγαγεῖν ;
Lemmas: ἔνιοι δέ αὐτός πείθω ἑαυτοῦ ὡς ἱκανός ἀκούω εἰμί ὁ ὅλος , καί οὐδείς ἔτι δέω τις πρᾶγμα . ὁ μέν δή πεῖρα οὗτος γίγνομαι ὁ σαφής τε καί ἀσφαλής πρός ὁ τρυφάω τε καί ἀδύνατος διαπονέω , ὡς μηδέποτε βάλλω ἐν αἰτία ὁ δείκνυμι ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ , μή δύναμαι πᾶς ὁ πρόσφορος ἐπιτηδεύω ὁ πρᾶγμα . οὕτως δή καί Διονύσιος τότε λέγω ὁ λέγω . πᾶς μέν οὖν οὔτε ἐγώ διεξέρχομαι οὔτε Διονύσιος δέω · πολύς γάρ αὐτός καί ὁ μέγας οἶδα τε καί ἱκανός ἔχω προσποιέω διά ὁ ὑπό ὁ ἄλλος παρακοή . ὕστερον δέ καί ἀκούω γράφω αὐτός περί ὅς τότε ἀκούω , συντίθημι ὡς ἑαυτοῦ τέχνη , οὐδείς ὁ αὐτός ὅς ἀκούω · οἶδα δέ οὐδείς οὗτος . ἄλλος μέν τις οἶδα γράφω περί ὁ αὐτός οὗτος , ὅστις δέ , οὐδέ αὐτός ἑαυτοῦ . τοσόσδε γε μήν περί πᾶς ἔχω φράζω ὁ γράφω καί γράφω , ὅσος φημί οἶδα περί ὅς ἐγώ σπουδάζω , εἴτε ἐγώ ἀκούω εἴτε ἄλλος εἴτε ὡς εὑρίσκω αὐτός · οὗτος οὐ εἰμί κατά γε ὁ ἐμός δόξα περί ὁ πρᾶγμα ἐπαΐω οὐδείς . οὔκουν ἐμός γε περί αὐτός εἰμί σύγγραμμα οὐδέ μήποτε γίγνομαι · ῥητός γάρ οὐδαμῶς εἰμί ὡς ἄλλος μάθημα , ἀλλά ἐκ πολύς συνουσία γίγνομαι περί ὁ πρᾶγμα αὐτός καί ὁ συζάω ἐξαίφνης , οἷος ἀπό πῦρ πηδάω ἐξάπτω φάος , ἐν ὁ ψυχή γίγνομαι αὐτός ἑαυτοῦ ἤδη τρέφω . καίτοι τοσόσδε γε οἶδα , ὅτι γράφω ἤ λέγω ὑπό ἐγώ ἀγαθός ἄν λέγω · καί μήν ὅτι γράφω κακός οὐ ἦκα ἄν ἐγώ λυπέω . εἰ δέ ἐγώ φαίνω γραπτέος τε ἱκανός εἰμί πρός ὁ πολύς καί ῥητός , τίς οὗτος καλός πράσσω ἄν ἐγώ ἐν ὁ βίος ἤ ὁ τε ἄνθρωπος μέγας ὄφελος γράφω καί ὁ φύσις εἰς φάος πᾶς προάγω ;
plato-philosophy.epistulae-dub 7.352
τὰ δὴ μετὰ τὰ νῦν ῥηθέντα ἃ συμβουλεύω , σχεδὸν εἴρηταί τέ μοι καὶ εἰρήσθω · ὧν δʼ ἐπανέλαβον ἕνεκα τὴν εἰς Σικελίαν ἄφιξιν τὴν δευτέραν , ἀναγκαῖον εἶναι ἔδοξέ μοι ῥηθῆναι δεῖν διὰ τὴν ἀτοπίαν καὶ ἀλογίαν τῶν γενομένων . εἰ δʼ ἄρα τινὶ νῦν ῥηθέντα εὐλογώτερα ἐφάνη καὶ προφάσεις πρὸς τὰ γενόμενα ἱκανὰς ἔχειν ἔδοξέν τῳ , μετρίως ἂν ἡμῖν καὶ ἱκανῶς εἴη τὰ νῦν εἰρημένα .
Lemmas: ὁ δή μετά ὁ νῦν λέγω ὅς συμβουλεύω , σχεδόν λέγω τε ἐγώ καί λέγω · ὅς δέ ἐπαναλαμβάνω ἕνεκα ὁ εἰς Σικελία ἄφιξις ὁ δεύτερος , ἀναγκαῖος εἰμί δοκέω ἐγώ λέγω δέω διά ὁ ἀτοπία καί ἀλογία ὁ γίγνομαι . εἰ δέ ἄρα τις νῦν λέγω εὔλογος φαίνω καί πρόφασις πρός ὁ γίγνομαι ἱκανός ἔχω δοκέω τις , μέτριος ἄν ἐγώ καί ἱκανός εἰμί ὁ νῦν λέγω .
plato-philosophy.epistulae-dub 8.352
Πλάτων τοῖς Δίωνος οἰκείοις τε καὶ ἑταίροις εὖ πράττειν.ἃ δʼ ἂν διανοηθέντες μάλιστα εὖ πράττοιτε ὄντως , πειράσομαι ταῦθʼ ὑμῖν κατὰ δύναμιν διεξελθεῖν . ἐλπίζω δὲ οὐχ ὑμῖν μόνοις συμβουλεύσειν τὰ συμφέροντα , μάλιστά γε μὴν ὑμῖν , καὶ δευτέροις πᾶσιν τοῖς ἐν Συρακούσαις , τρίτοις δὲ ὑμῶν καὶ τοῖς ἐχθροῖς καὶ πολεμίοις , πλὴν εἴ τις αὐτῶν ἀνοσιουργὸς γέγονεν · ταῦτα γὰρ ἀνίατα καὶ οὐκ ἄν ποτέ τις αὐτὰ ἐκνίψειν . νοήσατε δὲ ἃ λέγω νῦν.ἔσθʼ ὑμῖν κατὰ Σικελίαν πᾶσαν λελυμένης τῆς τυραννίδος πᾶσα μάχη περὶ αὐτῶν τούτων , τῶν μὲν βουλομένων ἀναλαβεῖν πάλιν τὴν ἀρχήν , τῶν δὲ τῇ τῆς τυραννίδος ἀποφυγῇ τέλος ἐπιθεῖναι . συμβουλὴ δὴ περὶ τῶν τοιούτων ὀρθὴ δοκεῖ ἑκάστοτε τοῖς πολλοῖς εἶναι ταῦτα συμβουλεύειν δεῖν ἃ τοὺς μὲν πολεμίους ὡς πλεῖστα κακὰ ἐξεργάσεται , τοὺς δὲ φίλους ὡς πλεῖστα ἀγαθά · τὸ δὲ οὐδαμῶς ῥᾴδιον πολλὰ κακὰ δρῶντα τοὺς ἄλλους μὴ οὐ καὶ πάσχειν αὐτὸν πολλὰ ἕτερα . δεῖ δὲ οὐ μακρὰν ἐλθόντας ποι τὰ τοιαῦτα ἐναργῶς ἰδεῖν , ἀλλʼ ὅσα νῦν γέγονεν τῇδε , αὐτοῦ περὶ Σικελίαν , τῶν μὲν ἐπιχειρούντων δρᾶν , τῶν δὲ ἀμύνασθαι τοὺς δρῶντας · ἃ κἂν ἄλλοις μυθολογοῦντες ἱκανοὶ γίγνοισθʼ ἂν ἑκάστοτε διδάσκαλοι . τούτων μὲν δὴ σχεδὸν οὐκ ἀπορία · τῶν δὲ ὅσα γένοιτʼ ἂν ἢ πᾶσιν συμφέροντα ἐχθροῖς τε καὶ φίλοις ἢ ὅτι σμικρότατα κακὰ ἀμφοῖν , ταῦτα οὔτε ῥᾴδιον ὁρᾶν οὔτε ἰδόντα ἐπιτελεῖν , εὐχῇ δὲ προσέοικεν ἡ τοιαύτη συμβουλή τε καὶ ἐπιχείρησις τοῦ λόγου .
Lemmas: Πλάτων ὁ Δίων οἰκεῖος τε καί ἑταῖρος εὖ πράσσω δέ ἄν διανοέω μάλα εὖ πράσσω ὄντως , πειράω οὗτος σύ κατά δύναμις διεξέρχομαι . ἐλπίζω δέ οὐ σύ μόνος συμβουλεύω ὁ συμφέρω , μάλα γε μήν σύ , καί δεύτερος πᾶς ὁ ἐν Συράκουσαι , τρίτος δέ σύ καί ὁ ἐχθρός καί πολέμιος , πλήν εἰ τις αὐτός ἀνοσιουργός γίγνομαι · οὗτος γάρ ἀνίατος καί οὐ ἄν ποτέ τις αὐτός ἐκνίζω . νοέω δέ ὅς λέγω ἔνειμι σύ κατά Σικελία πᾶς λύω ὁ τυραννίς πᾶς μάχη περί αὐτός οὗτος , ὁ μέν βούλομαι ἀναλαμβάνω πάλιν ὁ ἀρχή , ὁ δέ ὁ ὁ τυραννίς ἀποφυγή τέλος ἐπιτίθημι . συμβουλή δή περί ὁ τοιοῦτος ὀρθός δοκέω ἑκάστοτε ὁ πολύς εἰμί οὗτος συμβουλεύω δέω ὅς ὁ μέν πολέμιος ὡς πολύς κακός ἐξεργάζομαι , ὁ δέ φίλος ὡς πολύς ἀγαθός · ὁ δέ οὐδαμῶς ῥᾴδιος πολύς κακός δράω ὁ ἄλλος μή οὐ καί πάσχω αὐτός πολύς ἕτερος . δέω δέ οὐ μακρός ἔρχομαι ποι ὁ τοιοῦτος ἐναργής ὁράω , ἀλλά ὅσος νῦν γίγνομαι τῇδε , αὐτοῦ περί Σικελία , ὁ μέν ἐπιχειρέω δράω , ὁ δέ ἀμύνω ὁ δράω · ὅς ἄν ἄλλος μυθολογέω ἱκανός γίγνομαι ἄν ἑκάστοτε διδάσκαλος . οὗτος μέν δή σχεδόν οὐ ἀπορία · ὁ δέ ὅσος γίγνομαι ἄν ἤ πᾶς συμφέρω ἐχθρός τε καί φίλος ἤ ὅτι μικρός κακός ἄμφω , οὗτος οὔτε ῥᾴδιος ὁράω οὔτε ὁράω ἐπιτελέω , εὐχή δέ προσέοικα ὁ τοιοῦτος συμβουλή τε καί ἐπιχείρησις ὁ λόγος .
plato-philosophy.epistulae-dub 8.357
βασιλέα δὲ τῶν τοιούτων δικῶν μὴ ἐξεῖναι δικαστὴν γίγνεσθαι , καθάπερ ἱερέα φόνου καθαρεύοντα καὶ δεσμοῦ καὶ φυγῆς . ταῦθʼ ὑμῖν ἐγὼ καὶ ζῶν διενοήθην γίγνεσθαι καὶ νῦν διανοοῦμαι , καὶ τότε κρατήσας τῶν ἐχθρῶν μεθʼ ὑμῶν , εἰ μὴ ξενικαὶ ἐρινύες ἐκώλυσαν , κατέστησα ἂν ᾗπερ καὶ διενοούμην , καὶ μετὰ ταῦτα Σικελίαν ἂν τὴν ἄλλην , εἴπερ ἔργα ἐπὶ νῷ ἐγίγνετο , κατῴκισα , τοὺς μὲν βαρβάρους ἣν νῦν ἔχουσιν ἀφελόμενος , ὅσοι μὴ ὑπὲρ τῆς κοινῆς ἐλευθερίας διεπολέμησαν πρὸς τὴν τυραννίδα , τοὺς δʼ ἔμπροσθεν οἰκητὰς τῶν Ἑλληνικῶν τόπων εἰς τὰς ἀρχαίας καὶ πατρῴας οἰκήσεις κατοικίσας · ταὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ νῦν πᾶσιν συμβουλεύω κοινῇ διανοηθῆναι καὶ πράττειν τε καὶ παρακαλεῖν ἐπὶ ταύτας τὰς πράξεις πάντας , τὸν μὴ ʼθέλοντα δὲ πολέμιον ἡγεῖσθαι κοινῇ . ἔστιν δὲ ταῦτα οὐκ ἀδύνατα · ἃ γὰρ ἐν δυοῖν τε ὄντα ψυχαῖν τυγχάνει καὶ λογισαμένοις εὑρεῖν βέλτιστα ἑτοίμως ἔχει , ταῦτα δὲ σχεδὸν ὁ κρίνων ἀδύνατα οὐκ εὖ φρονεῖ . λέγω δὲ τὰς δύο τήν τε Ἱππαρίνου τοῦ Διονυσίου ὑέος καὶ τὴν τοῦ ἐμοῦ ὑέος · τούτοιν γὰρ συνομολογησάντοιν τοῖς γε ἄλλοις Συρακουσίοις οἶμαι πᾶσιν ὅσοιπερ τῆς πόλεως κήδονται συνδοκεῖν . ἀλλὰ θεοῖς τε πᾶσιν τιμὰς μετʼ εὐχῶν δόντες , τοῖς τε ἄλλοις ὅσοις μετὰ θεῶν πρέπει , πείθοντες καὶ προκαλούμενοι φίλους καὶ διαφόρους μαλακῶς τε καὶ πάντως μὴ ἀποστῆτε , πρὶν ἂν τὰ νῦν ὑφʼ ἡμῶν λεχθέντα , οἷον ὀνείρατα θεῖα ἐπιστάντα ἐγρηγορόσιν , ἐναργῆ τε ἐξεργάσησθε τελεσθέντα καὶ εὐτυχῆ .
Lemmas: βασιλεύς δέ ὁ τοιοῦτος δίκη μή ἔξεστι δικαστής γίγνομαι , καθά ἱερεύς φόνος καθαρεύω καί δεσμός καί φυγή . οὗτος σύ ἐγώ καί ζάω διανοέομαι γίγνομαι καί νῦν διανοέω , καί τότε κρατέω ὁ ἐχθρός μετά σύ , εἰ μή ξενικός ἐρινύς κωλύω , καθίστημι ἄν ὅς καί διανοέω , καί μετά οὗτος Σικελία ἄν ὁ ἄλλος , εἴπερ ἔργον ἐπί νόος γίγνομαι , κατοικίζω , ὁ μέν βάρβαρος ὅς νῦν ἔχω ἀφαιρέω , ὅσος μή ὑπέρ ὁ κοινός ἐλευθερία διαπολεμέω πρός ὁ τυραννίς , ὁ δέ ἔμπροσθεν οἰκητής ὁ Ἑλληνικός τόπος εἰς ὁ ἀρχαῖος καί πατρῷος οἴκησις κατοικίζω · αὐτός δέ οὗτος καί νῦν πᾶς συμβουλεύω κοινῇ διανοέω καί πράσσω τε καί παρακαλέω ἐπί οὗτος ὁ πρᾶξις πᾶς , ὁ μή ἐθέλω δέ πολέμιος ἡγέομαι κοινῇ . εἰμί δέ οὗτος οὐ ἀδύνατος · ὅς γάρ ἐν δύο τε εἰμί ψυχή τυγχάνω καί λογίζομαι εὑρίσκω ἀγαθός ἑτοῖμος ἔχω , οὗτος δέ σχεδόν ὁ κρίνω ἀδύνατος οὐ εὖ φρονέω . λέγω δέ ὁ δύο ὁ τε Ἱππαρῖνος ὁ Διονύσιος υἱός καί ὁ ὁ ἐμός υἱός · οὗτος γάρ συνομολογέω ὁ γε ἄλλος Συρακούσιος οἴομαι πᾶς ὅσος ὁ πόλις κήδω συνδοκέω . ἀλλά θεός τε πᾶς τιμή μετά εὐχή δίδωμι , ὁ τε ἄλλος ὅσος μετά θεός πρέπω , πείθω καί προκαλέω φίλος καί διάφορος μαλακός τε καί πάντως μή ἀφίστημι , πρίν ἄν ὁ νῦν ὑπό ἐγώ λέγω , οἷος ὄνειρος θεῖος ἐφίστημι ἐγείρω , ἐναργής τε ἐξεργάζομαι τελέω καί εὐτυχής .
plato-philosophy.epistulae-dub 9.357
Πλάτων Ἀρχύτᾳ Ταραντίνῳ εὖ πράττειν.ἀφίκοντο πρὸς ἡμᾶς οἱ περὶ Ἄρχιππον καὶ Φιλωνίδην , τήν τε ἐπιστολὴν φέροντες ἣν σὺ αὐτοῖς ἔδωκας , καὶ ἀπαγγέλλοντες τὰ παρὰ σοῦ . τὰ μὲν οὖν πρὸς τὴν πόλιν οὐ χαλεπῶς διεπράξαντο—καὶ γὰρ οὐδὲ παντελῶς ἦν ἐργώδη — τὰ δὲ παρὰ σοῦ διῆλθον ἡμῖν , λέγοντες ὑποδυσφορεῖν σε ὅτι οὐ δύνασαι τῆς περὶ τὰ κοινὰ ἀσχολίας ἀπολυθῆναι .
Lemmas: Πλάτων Ἀρχύτας Ταραντῖνος εὖ πράττειν.ἀφίκοντο πρός ἐγώ ὁ περί Ἄρχιππος καί Φιλωνίδης , ὁ τε ἐπιστολή φέρω ὅς σύ αὐτός δίδωμι , καί ἀπαγγέλλω ὁ παρά σύ . ὁ μέν οὖν πρός ὁ πόλις οὐ χαλεπός διαπράσσω γάρ οὐδέ παντελής εἰμί ἐργώδης — ὁ δέ παρά σύ διέρχομαι ἐγώ , λέγω ὑποδυσφορέω σύ ὅτι οὐ δύναμαι ὁ περί ὁ κοινός ἀσχολία ἀπολύω .
plato-philosophy.epistulae-dub 9.358
ὅτι μὲν οὖν ἥδιστόν ἐστιν ἐν τῷ βίῳ τὸ τὰ αὑτοῦ πράττειν , ἄλλως τε καὶ εἴ τις ἕλοιτο τοιαῦτα πράττειν οἷα καὶ σύ , σχεδὸν παντὶ δῆλον · ἀλλὰ κἀκεῖνο δεῖ σε ἐνθυμεῖσθαι , ὅτι ἕκαστος ἡμῶν οὐχ αὑτῷ μόνον γέγονεν , ἀλλὰ τῆς γενέσεως ἡμῶν τὸ μέν τι ἡ πατρὶς μερίζεται , τὸ δέ τι οἱ γεννήσαντες , τὸ δὲ οἱ λοιποὶ φίλοι , πολλὰ δὲ καὶ τοῖς καιροῖς δίδοται τοῖς τὸν βίον ἡμῶν καταλαμβάνουσι . καλούσης δὲ τῆς πατρίδος αὐτῆς πρὸς τὰ κοινά , ἄτοπον ἴσως τὸ μὴ ὑπακούειν · ἅμα γὰρ συμβαίνει καὶ χώραν καταλιμπάνειν φαύλοις ἀνθρώποις , οἳ οὐκ ἀπὸ τοῦ βελτίστου πρὸς τὰ κοινὰ προσέρχονται . περὶ τούτων μὲν οὖν ἱκανῶς , Ἐχεκράτους δὲ καὶ νῦν ἐπιμέλειαν ἔχομεν καὶ εἰς τὸν λοιπὸν χρόνον ἕξομεν καὶ διὰ σὲ καὶ διὰ τὸν πατέρα αὐτοῦ Φρυνίωνα καὶ διʼ αὐτὸν τὸν νεανίσκον .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν ἡδύς εἰμί ἐν ὁ βίος ὁ ὁ ἑαυτοῦ πράσσω , ἄλλος τε καί εἰ τις αἱρέω τοιοῦτος πράσσω οἷος καί σύ , σχεδόν πᾶς δῆλος · ἀλλά ἐκεῖνος δέω σύ ἐνθυμέομαι , ὅτι ἕκαστος ἐγώ οὐ ἑαυτοῦ μόνος γίγνομαι , ἀλλά ὁ γένεσις ἐγώ ὁ μέν τις ὁ πατρίς μερίζω , ὁ δέ τις ὁ γεννάω , ὁ δέ ὁ λοιπός φίλος , πολύς δέ καί ὁ καιρός δίδωμι ὁ ὁ βίος ἐγώ καταλαμβάνω . καλέω δέ ὁ πατρίς αὐτός πρός ὁ κοινός , ἄτοπος ἴσως ὁ μή ὑπακούω · ἅμα γάρ συμβαίνω καί χώρα καταλείπω φαῦλος ἄνθρωπος , ὅς οὐ ἀπό ὁ ἀγαθός πρός ὁ κοινός προσέρχομαι . περί οὗτος μέν οὖν ἱκανός , Ἐχεκράτης δέ καί νῦν ἐπιμέλεια ἔχω καί εἰς ὁ λοιπός χρόνος ἔχω καί διά σύ καί διά ὁ πατήρ αὐτός Φρυνίων καί διά αὐτός ὁ νεανίσκος .
plato-philosophy.epistulae-dub 10.358
Πλάτων Ἀριστοδώρῳ εὖ πράττειν.ἀκούω Δίωνος ἐν τοῖς μάλιστα ἑταῖρον εἶναί τέ σε νῦν καὶ γεγονέναι διὰ παντός , τὸ σοφώτατον ἦθος τῶν εἰς φιλοσοφίαν παρεχόμενον · τὸ γὰρ βέβαιον καὶ πιστὸν καὶ ὑγιές , τοῦτο ἐγώ φημι εἶναι τὴν ἀληθινὴν φιλοσοφίαν , τὰς δὲ ἄλλας τε καὶ εἰς ἄλλα τεινούσας σοφίας τε καὶ δεινότητας κομψότητας οἶμαι προσαγορεύων ὀρθῶς ὀνομάζειν . ἀλλʼ ἔρρωσό τε καὶ μένε ἐν τοῖς ἤθεσιν οἷσπερ καὶ νῦν μένεις .
Lemmas: Πλάτων Ἀριστόδωρος εὖ πράττειν.ἀκούω Δίων ἐν ὁ μάλα ἑταῖρος εἰμί τε σύ νῦν καί γίγνομαι διά πᾶς , ὁ σοφός ἦθος ὁ εἰς φιλοσοφία παρέχω · ὁ γάρ βέβαιος καί πιστός καί ὑγιής , οὗτος ἐγώ φημί εἰμί ὁ ἀληθινός φιλοσοφία , ὁ δέ ἄλλος τε καί εἰς ἄλλος τείνω σοφία τε καί δεινότης κομψότης οἴομαι προσαγορεύω ὀρθός ὀνομάζω . ἀλλά ῥώννυμι τε καί μένω ἐν ὁ ἦθος ὅς καί νῦν μένω .
plato-philosophy.epistulae-dub 11.358
Πλάτων Λαοδάμαντι εὖ πράττειν.ἐπέστειλα μέν σοι καὶ πρότερον ὅτι πολὺ διαφέρει πρὸς ἅπαντα ἃ λέγεις αὐτὸν ἀφικέσθαι σε Ἀθήναζε · ἐπειδὴ δὲ σὺ φῂς ἀδύνατον εἶναι , μετὰ τοῦτο ἦν δεύτερον , εἰ δυνατὸν ἐμὲ ἀφικέσθαι ἢ Σωκράτη , ὥσπερ ἐπέστειλας . νῦν δὲ Σωκράτης μέν ἐστιν περὶ ἀσθένειαν τὴν τῆς στραγγουρίας , ἐμὲ δὲ ἀφικόμενον ἐνταῦθα ἄσχημον ἂν εἴη μὴ διαπράξασθαι ἐφʼ ἅπερ σὺ παρακαλεῖς . ἐγὼ δὲ ταῦτα γενέσθαι ἂν οὐ πολλὴν ἐλπίδα ἔχω—διʼ ἃ δέ , μακρᾶς ἑτέρας δέοιτʼ ἂν ἐπιστολῆς ἥτις πάντα διεξίοι—καὶ ἅμα οὐδὲ τῷ σώματι διὰ τὴν ἡλικίαν ἱκανῶς ἔχω πλανᾶσθαι καὶ κινδυνεύειν κατά τε γῆν καὶ κατὰ θάλατταν οἷα ἀπαντᾷ , καὶ νῦν πάντα κινδύνων ἐν ταῖς πορείαις ἐστὶ μεστά .
Lemmas: Πλάτων Λαοδάμας εὖ πράττειν.ἐπέστειλα μέν σύ καί πρότερος ὅτι πολύς διαφέρω πρός ἅπας ὅς λέγω αὐτός ἀφικνέομαι σύ Ἀθήναζε · ἐπειδή δέ σύ φημί ἀδύνατος εἰμί , μετά οὗτος εἰμί δεύτερος , εἰ δυνατός ἐγώ ἀφικνέομαι ἤ Σωκράτης , ὥσπερ ἐπιστέλλω . νῦν δέ Σωκράτης μέν εἰμί περί ἀσθένεια ὁ ὁ στραγγουρία , ἐγώ δέ ἀφικνέομαι ἐνταῦθα ἄσχημος ἄν εἰμί μή διαπράσσω ἐπί ὅς σύ παρακαλέω . ἐγώ δέ οὗτος γίγνομαι ἄν οὐ πολύς ἐλπίς ἔχω—διʼ ὅς δέ , μακρός ἕτερος δέω ἄν ἐπιστολή ὅστις πᾶς διεξίοι—καὶ ἅμα οὐδέ ὁ σῶμα διά ὁ ἡλικία ἱκανός ἔχω πλανάω καί κινδυνεύω κατά τε γῆ καί κατά θάλασσα οἷος ἀπαντάω , καί νῦν πᾶς κίνδυνος ἐν ὁ πορεία εἰμί μεστός .
plato-philosophy.epistulae-dub 11.359
συμβουλεῦσαι μέντοι ἔχω σοί τε καὶ τοῖς οἰκισταῖς , ὃ εἰπόντος μὲν ἐμοῦ , φησὶν Ἡσίοδος , δόξαι ἂν εἶναι φαῦλον , χαλεπὸν δὲ νοῆσαι . εἰ γὰρ οἷόν τε ὑπὸ νόμων θέσεως καὶ ὧντινων εὖ ποτε πολιτείαν κατασκευασθῆναι ἄνευ τοῦ εἶναί τι κύριον ἐπιμελούμενον ἐν τῇ πόλει τῆς καθʼ ἡμέραν διαίτης , ὅπως ἂν ᾖ σώφρων τε καὶ ἀνδρικὴ δούλων τε καὶ ἐλευθέρων , οὐκ ὀρθῶς διανοοῦνται . τοῦτο δʼ αὖ , εἰ μέν εἰσιν ἤδη ἄνδρες ἄξιοι τῆς ἀρχῆς ταύτης , γένοιτʼ ἄν · εἰ δʼ ἐπὶ τὸ παιδεῦσαι δεῖ τινος , οὔτε ὁ παιδεύσων οὔτε οἱ παιδευθησόμενοι , ὡς ἐγὼ οἶμαι , εἰσὶν ὑμῖν , ἀλλὰ τὸ λοιπὸν τοῖς θεοῖς εὔχεσθε . καὶ γὰρ σχεδόν τι καὶ αἱ ἔμπροσθεν πόλεις οὕτω κατεσκευάσθησαν , καὶ ἔπειτα εὖ ᾤκησαν , ὑπὸ συμβάσεων πραγμάτων μεγάλων καὶ κατὰ πόλεμον καὶ κατὰ τὰς ἄλλας πράξεις γενομένων , ὅταν ἐν τοιούτοις καιροῖς ἀνὴρ καλός τε καὶ ἀγαθὸς ἐγγένηται μεγάλην δύναμιν ἔχων · τὸ δʼ ἔμπροσθεν αὐτὰ προθυμεῖσθαι μὲν χρὴ καὶ ἀνάγκη , διανοεῖσθαι μέντοι αὐτὰ οἷα λέγω , καὶ μὴ ἀνοηταίνειν οἰομένους τι ἑτοίμως διαπράξασθαι . εὐτύχει .
Lemmas: συμβουλεύω μέντοι ἔχω σύ τε καί ὁ οἰκιστής , ὅς λέγω μέν ἐγώ , φημί Ἡσίοδος , δοκέω ἄν εἰμί φαῦλος , χαλεπός δέ νοέω . εἰ γάρ οἷος τε ὑπό νόμος θέσις καί ὅστις εὖ ποτέ πολιτεία κατασκευάζω ἄνευ ὁ εἰμί τις κύριος ἐπιμελέομαι ἐν ὁ πόλις ὁ κατά ἡμέρα δίαιτα , ὅπως ἄν εἰμί σώφρων τε καί ἀνδρικός δοῦλος τε καί ἐλεύθερος , οὐ ὀρθός διανοέω . οὗτος δέ αὖ , εἰ μέν εἰμί ἤδη ἀνήρ ἄξιος ὁ ἀρχή οὗτος , γίγνομαι ἄν · εἰ δέ ἐπί ὁ παιδεύω δέω τις , οὔτε ὁ παιδεύω οὔτε ὁ παιδεύω , ὡς ἐγώ οἴομαι , εἰμί σύ , ἀλλά ὁ λοιπός ὁ θεός εὔχομαι . καί γάρ σχεδόν τις καί ὁ ἔμπροσθεν πόλις οὕτως κατασκευάζω , καί ἔπειτα εὖ οἰκέω , ὑπό σύμβασις πρᾶγμα μέγας καί κατά πόλεμος καί κατά ὁ ἄλλος πρᾶξις γίγνομαι , ὅταν ἐν τοιοῦτος καιρός ἀνήρ καλός τε καί ἀγαθός ἐγγίγνομαι μέγας δύναμις ἔχω · ὁ δέ ἔμπροσθεν αὐτός προθυμέομαι μέν χρή καί ἀνάγκη , διανοέω μέντοι αὐτός οἷος λέγω , καί μή ἀνοηταίνω οἴομαι τις ἑτοῖμος διαπράσσω . εὐτυχέω .
plato-philosophy.epistulae-dub 12.359
Πλάτων Ἀρχύτᾳ Ταραντίνῳ εὖ πράττειν.τὰ μὲν παρὰ σοῦ ἐλθόνθʼ ὑπομνήματα θαυμαστῶς ὡς ἅσμενοί τε ἐλάβομεν καὶ τοῦ γράψαντος αὐτὰ ἠγάσθημεν ὡς ἔνι μάλιστα , καὶ ἔδοξεν ἡμῖν εἶναι ὁ ἀνὴρ ἄξιος ἐκείνων τῶν πάλαι προγόνων · λέγονται γὰρ δὴ οἱ ἄνδρες οὗτοι Μύριοι εἶναι—οὗτοι δʼ ἦσαν τῶν ἐπὶ Λαομέδοντος ἐξαναστάντων Τρώων—ἄνδρες ἀγαθοί , ὡς ὁ παραδεδομένος μῦθος δηλοῖ . τὰ δὲ παρʼ ἐμοὶ ὑπομνήματα , περὶ ὧν ἐπέστειλας , ἱκανῶς μὲν οὔπω ἔχει , ὡς δέ ποτε τυγχάνει ἔχοντα , ἀπέσταλκά σοι · περὶ δὲ τῆς φυλακῆς ἀμφότεροι συμφωνοῦμεν , ὥστʼ οὐδὲν δεῖ παρακελεύεσθαι.ʽἁ̓ντιλέγεται ὡς οὐ Πλάτωνος.ʼ
Lemmas: Πλάτων Ἀρχύτας Ταραντῖνος εὖ πράσσω μέν παρά σύ ἔρχομαι ὑπόμνημα θαυμαστός ὡς ἄσμενος τε λαμβάνω καί ὁ γράφω αὐτός ἄγαμαι ὡς ἔνειμι μάλα , καί δοκέω ἐγώ εἰμί ὁ ἀνήρ ἄξιος ἐκεῖνος ὁ πάλαι πρόγονος · λέγω γάρ δή ὁ ἀνήρ οὗτος Μυρίος εὐναῖος δέ εἰμί ὁ ἐπί Λαομέδων ἐξανίστημι Τρώων—ἄνδρες ἀγαθός , ὡς ὁ παραδίδωμι μῦθος δηλόω . ὁ δέ παρά ἐγώ ὑπόμνημα , περί ὅς ἐπιστέλλω , ἱκανός μέν οὔπω ἔχω , ὡς δέ ποτέ τυγχάνω ἔχω , ἀποστέλλω σύ · περί δέ ὁ φυλακή ἀμφότερος συμφωνέω , ὥστε οὐδείς δέω παρακελευεσθαι.ʽαντιλεγω ὡς οὐ Πλάτων