plato-philosophy.epistulae-dub 3.317
τούτων δὴ καὶ σὺ μάρτυς , ὅτι τοῦτο αὐτὸ συντείνων οὐκ ἀνῆκα πώποτε · καὶ μόγις μέν , ὅμως δʼ , ὡμολογήθη νῷν πλεῦσαι μὲν οἴκαδε ἐμέ , ἐπειδὴ πόλεμος ὑμᾶς κατεῖχεν , εἰρήνης δʼ αὖ γενομένης ἐλθεῖν ἐμέ τε καὶ Δίωνα εἰς Συρακούσας , σὲ δὲ καλεῖν ἡμᾶς . καὶ ταῦτα μὲν οὕτως ἐγένετο τῆς ἐμῆς εἰς Συρακούσας ἀποδημίας πέρι τῆς πρώτης καὶ τῆς πάλιν οἴκαδε σωτηρίας · τὸ δὲ δεύτερον εἰρήνης γενομένης ἐκάλεις με οὐ κατὰ τὰς ὁμολογίας , ἀλλὰ μόνον ἥκειν ἐπέστειλας , Δίωνα δʼ εἰς αὖθις ἔφησθα μεταπέμψεσθαι . διὰ ταῦτα οὐκ ἦλθον , ἀλλὰ καὶ Δίωνι τότʼ ἀπηχθόμην · ᾤετο γὰρ εἶναι βέλτιον ἐλθεῖν ἐμὲ καὶ ὑπακοῦσαί σοι . τὸ δὲ μετὰ ταῦτα ὕστερον ἐνιαυτῷ τριήρης ἀφίκετο καὶ ἐπιστολαὶ παρὰ σοῦ , τῶν δʼ ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς γραμμάτων ἦρχεν ὡς , ἂν ἀφίκωμαι , τὰ Δίωνός μοι γενήσοιτο πράγματα πάντα κατὰ νοῦν τὸν ἐμόν , μὴ ἀφικομένου δέ , τἀναντία . αἰσχύνομαι δὴ λέγειν ὅσαι τότε ἐπιστολαὶ παρὰ σοῦ καὶ παρʼ ἄλλων ἦλθον διὰ σὲ ἐξ Ἰταλίας καὶ Σικελίας , καὶ παρʼ ὅσους τῶν ἐμῶν οἰκείων καὶ τῶν γνωρίμων , καὶ πᾶσαι διακελευόμεναί μοι ἰέναι καὶ δεόμεναι σοὶ πάντως ἐμὲ πείθεσθαι . ἐδόκει δὴ πᾶσιν , ἀρξαμένοις ἀπὸ Δίωνος , δεῖν ἐμὲ πλεῦσαι καὶ μὴ μαλθακίζεσθαι . καίτοι τήν θʼ ἡλικίαν αὐτοῖς προυτεινόμην καὶ περὶ σοῦ διισχυριζόμην ὡς οὐχ οἷός τʼ ἔσοιο ἀνταρκέσαι τοῖς διαβάλλουσιν ἡμᾶς καὶ βουλομένοις εἰς ἔχθραν ἐλθεῖν—ἑώρων γὰρ καὶ τότε καὶ νῦν ὁρῶ τὰς μεγάλας οὐσίας καὶ ὑπερόγκους τῶν τε ἰδιωτῶν καὶ τῶν μονάρχων σχεδόν , ὅσῳπερ ἂν μείζους ὦσιν , τοσούτῳ πλείους καὶ μείζους τοὺς διαβάλλοντας καὶ πρὸς ἡδονὴν μετὰ αἰσχρᾶς βλάβης ὁμιλοῦντας τρεφούσας , οὗ κακὸν οὐδὲν μεῖζον γεννᾷ πλοῦτός τε καὶ ἡ τῆς ἄλλης ἐξουσίας δύναμις—ὅμως δʼ οὖν πάντα ταῦτα χαίρειν ἐάσας ἦλθον , διανοηθεὶς ὡς οὐδένα δεῖ τῶν ἐμῶν φίλων ἐμὲ αἰτιᾶσθαι ὡς διὰ τὴν ἐμὴν ῥᾳθυμίαν τὰ σφέτερα πάντα ἐξὸν μὴ ἀπολέσθαι διώλετο · ἐλθὼν δέ—οἶσθα γὰρ δὴ σὺ πάντα τἀντεῦθεν ἤδη γενόμενα—ἐγὼ μὲν ἠξίουν δήπου κατὰ τὴν ὁμολογίαν τῶν ἐπιστολῶν πρῶτον μὲν κατάγειν Δίωνα οἰκειωσάμενον , φράζων τὴν οἰκειότητα , ἣν εἰ ἐμοὶ τότε ἐπείθου , τάχʼ ἂν βέλτιον τῶν νῦν γεγονότων ἔσχεν καὶ σοὶ καὶ Συρακούσαις καὶ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησιν , ὡς ἡ ἐμὴ δόξα μαντεύεται ·
Lemmas: οὗτος δή καί σύ μάρτυς , ὅτι οὗτος αὐτός συντείνω οὐ ἀνίημι πώποτε · καί μόγις μέν , ὅμως δέ , ὁμολογέω ἐγώ πλέω μέν οἴκαδε ἐγώ , ἐπειδή πόλεμος σύ κατέχω , εἰρήνη δέ αὖ γίγνομαι ἔρχομαι ἐγώ τε καί Δίων εἰς Συράκουσαι , σύ δέ καλέω ἐγώ . καί οὗτος μέν οὕτως γίγνομαι ὁ ἐμός εἰς Συράκουσαι ἀποδημία περί ὁ πρῶτος καί ὁ πάλιν οἴκαδε σωτηρία · ὁ δέ δεύτερος εἰρήνη γίγνομαι καλέω ἐγώ οὐ κατά ὁ ὁμολογία , ἀλλά μόνος ἥκω ἐπιστέλλω , Δίων δέ εἰς αὖθις φημί μεταπέμπω . διά οὗτος οὐ ἔρχομαι , ἀλλά καί Δίων τότε ἀπάχθομαι · οἴομαι γάρ εἰμί ἀγαθός ἔρχομαι ἐγώ καί ὑπακούω σύ . ὁ δέ μετά οὗτος ὕστερον ἐνιαυτός τριήρης ἀφικνέομαι καί ἐπιστολή παρά σύ , ὁ δέ ἐν ὁ ἐπιστολή γράμμα ἄρχω ὡς , ἐάν ἀφικνέομαι , ὁ Δίων ἐγώ γίγνομαι πρᾶγμα πᾶς κατά νόος ὁ ἐμός , μή ἀφικνέομαι δέ , ἐναντίος . αἰσχύνω δή λέγω ὅσος τότε ἐπιστολή παρά σύ καί παρά ἄλλος ἔρχομαι διά σύ ἐκ Ἰταλία καί Σικελία , καί παρά ὅσος ὁ ἐμός οἰκεῖος καί ὁ γνώριμος , καί πᾶς διακελεύομαι ἐγώ ἔρχομαι καί δέω σύ πάντως ἐγώ πείθω . δοκέω δή πᾶς , ἄρχω ἀπό Δίων , δέω ἐγώ πλέω καί μή μαλθακίζομαι . καίτοι ὁ τε ἡλικία αὐτός προτείνω καί περί σύ διισχυρίζομαι ὡς οὐ οἷος τε εἰσίημι ἀνταρκέω ὁ διαβάλλω ἐγώ καί βούλομαι εἰς ἔχθρα ἐλθεῖν—ἑώρων γάρ καί τότε καί νῦν ὁράω ὁ μέγας οὐσία καί ὑπέρογκος ὁ τε ἰδιώτης καί ὁ μόναρχος σχεδόν , ὅσος ἄν μέγας εἰμί , τοσοῦτος πολύς καί μέγας ὁ διαβάλλω καί πρός ἡδονή μετά αἰσχρός βλάβη ὁμιλέω τρέφω , ὅς κακός οὐδείς μέγας γεννάω πλοῦτος τε καί ὁ ὁ ἄλλος ἐξουσία δυναμις—ομαω δέ οὖν πᾶς οὗτος χαίρω ἐάω ἔρχομαι , διανοέω ὡς οὐδείς δέω ὁ ἐμός φίλος ἐγώ αἰτιάομαι ὡς διά ὁ ἐμός ῥαθυμία ὁ σφέτερος πᾶς ἔξεστι μή ἀπόλλυμι διόλλυμι · ἔρχομαι δέω γάρ δή σύ πᾶς ἐντεῦθεν ἤδη γενόμενα—ἐγὼ μέν ἀξιόω δήπου κατά ὁ ὁμολογία ὁ ἐπιστολή πρῶτος μέν κατάγω Δίων οἰκειόω , φράζω ὁ οἰκειότης , ὅς εἰ ἐγώ τότε πείθω , τάχα ἄν ἀγαθός ὁ νῦν γίγνομαι ἔχω καί σύ καί Συράκουσαι καί ὁ ἄλλος Ἕλλην , ὡς ὁ ἐμός δόξα μαντεύομαι ·