plato-philosophy.epistulae-dub 8.355
δουλεία γὰρ καὶ ἐλευθερία ὑπερβάλλουσα μὲν ἑκατέρα πάγκακον , ἔμμετρος δὲ οὖσα πανάγαθον · μετρία δὲ ἡ θεῷ δουλεία , ἄμετρος δὲ ἡ τοῖς ἀνθρώποις · θεὸς δὲ ἀνθρώποις σώφροσιν νόμος , ἄφροσιν δὲ ἡδονή . τούτων δὴ ταύτῃ πεφυκότων , ἃ συμβουλεύω Συρακοσίοις πᾶσιν φράζειν παρακελεύομαι τοῖς Δίωνος φίλοις ἐκείνου καὶ ἐμὴν κοινὴν συμβουλήν · ἐγὼ δὲ ἑρμηνεύσω ἃν ἐκεῖνος ἔμπνους ὢν καὶ δυνάμενος εἶπεν νῦν πρὸς ὑμᾶς . τίνʼ οὖν δή , τις ἂν εἴποι , λόγον ἀποφαίνεται ἡμῖν περὶ τῶν νῦν παρόντων ἡ Δίωνος συμβουλή ; τόνδε . δέξασθε , ὦ Συρακόσιοι , πάντων πρῶτον νόμους οἵτινες ἂν ὑμῖν φαίνωνται μὴ πρὸς χρηματισμὸν καὶ πλοῦτον τρέψοντες τὰς γνώμας ὑμῶν μετʼ ἐπιθυμίας , ἀλλʼ ὄντων τριῶν , ψυχῆς καὶ σώματος ἔτι δὲ χρημάτων , τὴν τῆς ψυχῆς ἀρετὴν ἐντιμοτάτην ποιοῦντες , δευτέραν δὲ τὴν τοῦ σώματος , ὑπὸ τῇ τῆς ψυχῆς κειμένην , τρίτην δὲ καὶ ὑστάτην τὴν τῶν χρημάτων τιμήν , δουλεύουσαν τῷ σώματί τε καὶ ψυχῇ . καὶ ὁ μὲν ταῦτα ἀπεργαζόμενος θεσμὸς νόμος ἂν ὀρθῶς ὑμῖν εἴη κείμενος , ὄντως εὐδαίμονας ἀποτελῶν τοὺς χρωμένους · ὁ δὲ τοὺς πλουσίους εὐδαίμονας ὀνομάζων λόγος αὐτός τε ἄθλιος , γυναικῶν καὶ παίδων ὢν λόγος ἄνους , τοὺς πειθομένους τε ἀπεργάζεται τοιούτους . ὅτι δʼ ἀληθῆ ταῦτʼ ἐγὼ παρακελεύομαι , ἐὰν γεύσησθε τῶν νῦν λεγομένων περὶ νόμων , ἔργῳ γνώσεσθε · ἣ δὴ βάσανος ἀληθεστάτη δοκεῖ γίγνεσθαι τῶν πάντων πέρι . δεξάμενοι δὲ τοὺς τοιούτους νόμους , ἐπειδὴ κατέχει κίνδυνος Σικελίαν , καὶ οὔτε κρατεῖτε ἱκανῶς οὔτʼ αὖ διαφερόντως κρατεῖσθε , δίκαιον ἂν ἴσως καὶ συμφέρον γίγνοιτο ὑμῖν πᾶσιν μέσον τεμεῖν , τοῖς τε φεύγουσιν τῆς ἀρχῆς τὴν χαλεπότητα ὑμῖν καὶ τοῖς τῆς ἀρχῆς πάλιν ἐρῶσιν τυχεῖν , ὧν οἱ πρόγονοι τότε , τὸ μέγιστον , ἔσωσαν ἀπὸ βαρβάρων τοὺς Ἕλληνας , ὥστʼ ἐξεῖναι περὶ πολιτείας νῦν ποιεῖσθαι λόγους · ἔρρουσι δὲ τότε οὔτε λόγος οὔτʼ ἐλπὶς ἐλείπετʼ ἂν οὐδαμῇ οὐδαμῶς . νῦν οὖν τοῖς μὲν ἐλευθερία γιγνέσθω μετὰ βασιλικῆς ἀρχῆς , τοῖς δὲ ἀρχὴ ὑπεύθυνος βασιλική , δεσποζόντων νόμων τῶν τε ἄλλων πολιτῶν καὶ τῶν βασιλέων αὐτῶν , ἄν τι παράνομον πράττωσιν ·
Lemmas: δουλεία γάρ καί ἐλευθερία ὑπερβάλλω μέν ἑκάτερος πάγκακος , ἔμμετρος δέ εἰμί πανάγαθος · μέτριος δέ ὁ θεός δουλεία , ἄμετρος δέ ὁ ὁ ἄνθρωπος · θεός δέ ἄνθρωπος σώφρων νόμος , ἄφρων δέ ἡδονή . οὗτος δή οὗτος φύζω , ὅς συμβουλεύω Συρακούσιος πᾶς φράζω παρακελεύομαι ὁ Δίων φίλος ἐκεῖνος καί ἐμός κοινός συμβουλή · ἐγώ δέ ἑρμηνεύω ὅς ἐκεῖνος ἔμπνους εἰμί καί δύναμαι λέγω νῦν πρός σύ . τίς οὖν δή , τις ἄν λέγω , λόγος ἀποφαίνω ἐγώ περί ὁ νῦν πάρειμι ὁ Δίων συμβουλή ; ὅδε . δέχομαι , ὦ Συρακούσιος , πᾶς πρῶτος νόμος ὅστις ἄν σύ φαίνω μή πρός χρηματισμός καί πλοῦτος τρέπω ὁ γνώμη σύ μετά ἐπιθυμία , ἀλλά εἰμί τρεῖς , ψυχή καί σῶμα ἔτι δέ χρῆμα , ὁ ὁ ψυχή ἀρετή ἔντιμος ποιέω , δεύτερος δέ ὁ ὁ σῶμα , ὑπό ὁ ὁ ψυχή κεῖμαι , τρίτος δέ καί ὕστερος ὁ ὁ χρῆμα τιμή , δουλεύω ὁ σῶμα τε καί ψυχή . καί ὁ μέν οὗτος ἀπεργάζομαι θεσμός νόμος ἄν ὀρθός σύ εἰμί κεῖμαι , ὄντως εὐδαίμων ἀποτελέω ὁ χράω · ὁ δέ ὁ πλούσιος εὐδαίμων ὀνομάζω λόγος αὐτός τε ἄθλιος , γυνή καί παῖς εἰμί λόγος ἄνοος , ὁ πείθω τε ἀπεργάζομαι τοιοῦτος . ὅτι δέ ἀληθής οὗτος ἐγώ παρακελεύομαι , ἐάν γεύω ὁ νῦν λέγω περί νόμος , ἔργον γιγνώσκω · ὁ δή βάσανος ἀληθής δοκέω γίγνομαι ὁ πᾶς περί . δέχομαι δέ ὁ τοιοῦτος νόμος , ἐπειδή κατέχω κίνδυνος Σικελία , καί οὔτε κρατέω ἱκανός οὔτε αὖ διαφερόντως κρατέω , δίκαιος ἄν ἴσως καί συμφέρω γίγνομαι σύ πᾶς μέσος τέμνω , ὁ τε φεύγω ὁ ἀρχή ὁ χαλεπότης σύ καί ὁ ὁ ἀρχή πάλιν ἐράω τυγχάνω , ὅς ὁ πρόγονος τότε , ὁ μέγας , σῴζω ἀπό βάρβαρος ὁ Ἕλλην , ὥστε ἔξεστι περί πολιτεία νῦν ποιέω λόγος · ἔρρω δέ τότε οὔτε λόγος οὔτε ἐλπίς λείπω ἄν οὐδαμῇ οὐδαμῶς . νῦν οὖν ὁ μέν ἐλευθερία γίγνομαι μετά βασιλικός ἀρχή , ὁ δέ ἀρχή ὑπεύθυνος βασιλικός , δεσπόζω νόμος ὁ τε ἄλλος πολίτης καί ὁ βασιλεύς αὐτός , ἐάν τις παράνομος πράσσω ·