plato-philosophy.epistulae-dub 3.318
ἔπειτα τὰ Δίωνος τοὺς οἰκείους ἔχειν ἠξίουν καὶ μὴ διανείμασθαι τοὺς διανειμαμένους , οὓς οἶσθα σύ · πρὸς δὲ τούτοις ᾤμην δεῖν τὰ κατʼ ἐνιαυτὸν ἕκαστον εἰωθότα αὐτῷ κομίζεσθαι καὶ μᾶλλον ἐγὼ ἔτι καὶ οὐχ ἧττον ἐμοῦ παραγενομένου πέμπεσθαι . τούτων οὐδενὸς τυγχάνων , ἠξίουν ἀπιέναι . τὸ μετὰ ταῦτα ἔπειθές με μεῖναι τὸν ἐνιαυτόν , φάσκων τὴν Δίωνος ἀποδόμενος οὐσίαν πᾶσαν τὰ μὲν ἡμίσεα ἀποπέμψειν εἰς Κόρινθον , τὰ δʼ ἄλλα τῷ παιδὶ καταλείψειν αὐτοῦ . πολλὰ ἔχων εἰπεῖν ὧν ὑποσχόμενος οὐδὲν ἐποίησας , διὰ τὸ πλῆθος αὐτῶν συντέμνω . τὰ γὰρ δὴ χρήματα πάντα ἀποδόμενος , οὐ πείσας Δίωνα , φάσκων οὐ πωλήσειν ἄνευ τοῦ πείθειν , τὸν κολοφῶνα , ὦ θαυμάσιε , ταῖς ὑποσχέσεσιν ἁπάσαις νεανικώτατον ἐπέθηκας · μηχανὴν γὰρ οὔτε καλὴν οὔτε κομψὴν οὔτε δικαίαν οὔτε συμφέρουσαν ηὗρες , ἐμὲ ἐκφοβεῖν ὡς ἀγνοοῦντα τὰ τότε γιγνόμενα , ἵνα μηδὲ ἐγὼ ζητοίην τὰ χρήματα ἀποπέμπεσθαι . ἡνίκα γὰρ Ἡρακλείδην ἐξέβαλες , οὔτε Συρακοσίοις δοκοῦν δικαίως οὔτʼ ἐμοί , διότι μετὰ Θεοδότου καὶ Εὐρυβίου συνεδεήθην σου μὴ ποιεῖν ταῦτα , ταύτην λαβὼν ὡς ἱκανὴν πρόφασιν , εἶπες ὅτι καὶ πάλαι σοι δῆλος εἴην σοῦ μὲν οὐδὲν φροντίζων , Δίωνος δὲ καὶ τῶν Δίωνος φίλων καὶ οἰκείων , καὶ ἐπειδὴ νῦν Θεοδότης καὶ Ἡρακλείδης ἐν διαβολαῖς εἶεν , οἰκεῖοι Δίωνος ὄντες , πᾶν μηχανῴμην ὅπως οὗτοι μὴ δώσουσιν δίκην . καὶ ταῦτα μὲν ταύτῃ περὶ τὰ πολιτικὰ κοινωνίας τῆς ἐμῆς καὶ σῆς · καὶ εἴ τινα ἑτέραν ἀλλοτριότητα ἐνεῖδες ἐν ἐμοὶ πρὸς σέ , εἰκότως οἴει ταύτῃ πάντα ταῦτα γεγονέναι . καὶ μὴ θαύμαζε · κακὸς γὰρ ἂν ἔχοντί γε νοῦν ἀνδρὶ φαινοίμην ἐνδίκως , πεισθεὶς ὑπὸ τοῦ μεγέθους τῆς σῆς ἀρχῆς τὸν μὲν παλαιὸν φίλον καὶ ξένον κακῶς πράττοντα διὰ σέ , μηδὲν σοῦ χείρω , ἵνα οὕτως εἴπω , τοῦτον μὲν προδοῦναι , σὲ δὲ τὸν ἀδικοῦντα ἑλέσθαι καὶ πᾶν δρᾶν ὅπῃ σὺ προσέταττες , ἕνεκα χρημάτων δῆλον ὅτι · οὐδὲν γὰρ ἂν ἕτερον ἔφησεν αἴτιόν τις εἶναι τῆς ἐμῆς μεταβολῆς , εἰ μετεβαλόμην . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ταύτῃ γενόμενα τὴν ἐμὴν καὶ σὴν λυκοφιλίαν καὶ ἀκοινωνίαν διὰ σὲ ἀπηργάσατο .
Lemmas: ἔπειτα ὁ Δίων ὁ οἰκεῖος ἔχω ἀξιόω καί μή διανέμω ὁ διανέμω , ὅς οἶδα σύ · πρός δέ οὗτος οἴομαι δέω ὁ κατά ἐνιαυτός ἕκαστος εἴωθα αὐτός κομίζω καί μάλα ἐγώ ἔτι καί οὐ ἥσσων ἐγώ παραγίγνομαι πέμπω . οὗτος οὐδείς τυγχάνω , ἀξιόω ἀπέρχομαι . ὁ μετά οὗτος πείθω ἐγώ μένω ὁ ἐνιαυτός , φάσκω ὁ Δίων ἀποδίδωμι οὐσία πᾶς ὁ μέν ἥμισυς ἀποπέμπω εἰς Κόρινθος , ὁ δέ ἄλλος ὁ παῖς καταλείπω αὐτός . πολύς ἔχω λέγω ὅς ὑπισχνέομαι οὐδείς ποιέω , διά ὁ πλῆθος αὐτός συντέμνω . ὁ γάρ δή χρῆμα πᾶς ἀποδίδωμι , οὐ πείθω Δίων , φάσκω οὐ πωλέω ἄνευ ὁ πείθω , ὁ κολοφών , ὦ θαυμάσιος , ὁ ὑπόσχεσις ἅπας νεανικός ἐπιτίθημι · μηχανή γάρ οὔτε καλός οὔτε κομψός οὔτε δίκαιος οὔτε συμφέρω εὑρίσκω , ἐγώ ἐκφοβέω ὡς ἀγνοέω ὁ τότε γίγνομαι , ἵνα μηδέ ἐγώ ζητέω ὁ χρῆμα ἀποπέμπω . ἡνίκα γάρ Ἡρακλείδης ἐκβάλλω , οὔτε Συρακούσιος δοκέω δίκαιος οὔτε ἐγώ , διότι μετά Θεόδοτος καί Εὐρύβιος συνδέομαι σύ μή ποιέω οὗτος , οὗτος λαμβάνω ὡς ἱκανός πρόφασις , λέγω ὅτι καί πάλαι σύ δῆλος εἰμί σύ μέν οὐδείς φροντίζω , Δίων δέ καί ὁ Δίων φίλος καί οἰκεῖος , καί ἐπειδή νῦν Θεοδότη καί Ἡρακλείδης ἐν διαβολή εἰμί , οἰκεῖος Δίων εἰμί , πᾶς μηχανάομαι ὅπως οὗτος μή δίδωμι δίκη . καί οὗτος μέν οὗτος περί ὁ πολιτικός κοινωνία ὁ ἐμός καί σός · καί εἰ τις ἕτερος ἀλλοτριότης ἐνοράω ἐν ἐγώ πρός σύ , ἔοικα οἴομαι ταύτῃ πᾶς οὗτος γίγνομαι . καί μή θαυμάζω · κακός γάρ ἄν ἔχω γε νόος ἀνήρ φαίνω ἔνδικος , πείθω ὑπό ὁ μέγεθος ὁ σός ἀρχή ὁ μέν παλαιός φίλος καί ξένος κακός πράσσω διά σύ , μηδείς σύ κακός , ἵνα οὕτως λέγω , οὗτος μέν προδίδωμι , σύ δέ ὁ ἀδικέω αἱρέω καί πᾶς δράω ὅπῃ σύ προστάσσω , ἕνεκα χρῆμα δῆλος ὅτι · οὐδείς γάρ ἄν ἕτερος φημί αἴτιος τις εἰμί ὁ ἐμός μεταβολή , εἰ μεταβάλλω . ἀλλά οὗτος μέν οὗτος γίγνομαι ὁ ἐμός καί σός λυκοφιλία καί ἀκοινωνία διά σύ ἀπεργάζομαι .