plato-philosophy.epistulae-dub 7.329
καὶ Μεγαροῖ μὲν εἰ κατοικοῦντες ἐτυγχάνομεν , ἦλθες δήπου ἄν μοι βοηθὸς ἐφʼ ἅ σε παρεκάλουν , ἢ πάντων ἂν φαυλότατον ἡγοῦ σαυτόν · νῦν δʼ ἄρα τὸ μῆκος τῆς πορείας καὶ τὸ μέγεθος δὴ τοῦ πλοῦ καὶ τοῦ πόνου ἐπαιτιώμενος οἴει δόξαν κακίας ἀποφευξεῖσθαί ποτε ; πολλοῦ καὶ δεήσει . λεχθέντων δὲ τούτων τίς ἂν ἦν μοι πρὸς ταῦτα εὐσχήμων ἀπόκρισις ; οὐκ ἔστιν . ἀλλʼ ἦλθον μὲν κατὰ λόγον ἐν δίκῃ τε ὡς οἷόν τε ἀνθρώπῳ μάλιστα , διά τε τὰ τοιαῦτα καταλιπὼν τὰς ἐμαυτοῦ διατριβάς , οὔσας οὐκ ἀσχήμονας , ὑπὸ τυραννίδα δοκοῦσαν οὐ πρέπειν τοῖς ἐμοῖς λόγοις οὐδὲ ἐμοί · ἐλθών τε ἐμαυτὸν ἠλευθέρωσα Διὸς ξενίου καὶ τῆς φιλοσόφου ἀνέγκλητον μοίρας παρέσχον , ἐπονειδίστου γενομένης ἄν , εἴ τι καταμαλθακισθεὶς καὶ ἀποδειλιῶν αἰσχύνης μετέσχον κακῆς . ἐλθὼν δέ—οὐ γὰρ δεῖ μηκύνειν—ηὗρον στάσεως τὰ περὶ Διονύσιον μεστὰ σύμπαντα καὶ διαβολῶν πρὸς τὴν τυραννίδα Δίωνος πέρι · ἤμυνον μὲν οὖν καθʼ ὅσον ἠδυνάμην , σμικρὰ δʼ οἷός τʼ ἦ , μηνὶ δὲ σχεδὸν ἴσως τετάρτῳ Δίωνα Διονύσιος αἰτιώμενος ἐπιβουλεύειν τῇ τυραννίδι , σμικρὸν εἰς πλοῖον ἐμβιβάσας , ἐξέβαλεν ἀτίμως . οἱ δὴ Δίωνος τὸ μετὰ τοῦτο πάντες φίλοι ἐφοβούμεθα μή τινα ἐπαιτιώμενος τιμωροῖτο ὡς συναίτιον τῆς Δίωνος ἐπιβουλῆς · περὶ δʼ ἐμοῦ καὶ διῆλθε λόγος τις ἐν Συρακούσαις , ὡς τεθνεὼς εἴην ὑπὸ Διονυσίου τούτων ὡς πάντων τῶν τότε γεγονότων αἴτιος . ὁ δὲ αἰσθανόμενος πάντας ἡμᾶς οὕτω διατεθέντας , φοβούμενος μὴ μεῖζον ἐκ τῶν φόβων γένοιτό τι , φιλοφρόνως πάντας ἀνελάμβανεν , καὶ δὴ καὶ τὸν ἐμὲ παρεμυθεῖτό τε καὶ θαρρεῖν διεκελεύετο καὶ ἐδεῖτο πάντως μένειν · ἐγίγνετο γάρ οἱ τὸ μὲν ἐμὲ φυγεῖν ἀπʼ αὐτοῦ καλὸν οὐδέν , τὸ δὲ μένειν—διὸ δὴ καὶ σφόδρα προσεποιεῖτο δεῖσθαι . τὰς δὲ τῶν τυράννων δεήσεις ἴσμεν ὅτι μεμειγμέναι ἀνάγκαις εἰσίν—ὃ δὴ μηχανώμενος διεκώλυέν μου τὸν ἔκπλουν , εἰς ἀκρόπολιν ἀγαγὼν καὶ κατοικίσας ὅθεν οὐδʼ ἂν εἷς ἔτι με ναύκληρος μὴ ὅτι κωλύοντος ἐξήγαγε Διονυσίου , ἀλλʼ οὐδʼ εἰ μὴ πέμπων αὐτὸς τὸν κελεύοντα ἐξαγαγεῖν ἐπέστελλεν ,
Lemmas: καί Μεγαροῖ μέν εἰ κατοικέω τυγχάνω , ἔρχομαι δήπου ἄν ἐγώ βοηθός ἐπί ὅς σύ παρακαλέω , ἤ πᾶς ἄν φαῦλος ἡγέομαι σεαυτοῦ · νῦν δέ ἄρα ὁ μῆκος ὁ πορεία καί ὁ μέγεθος δή ὁ πλόος καί ὁ πόνος ἐπαιτιάομαι οἴομαι δόξα κακία ἀποφεύγω ποτέ ; πολύς καί δέω . λέγω δέ οὗτος τίς ἄν εἰμί ἐγώ πρός οὗτος εὐσχήμων ἀπόκρισις ; οὐ εἰμί . ἀλλά ἔρχομαι μέν κατά λόγος ἐν δίκη τε ὡς οἷος τε ἄνθρωπος μάλα , διά τε ὁ τοιοῦτος καταλείπω ὁ ἐμαυτοῦ διατριβή , εἰμί οὐ ἀσχήμων , ὑπό τυραννίς δοκέω οὐ πρέπω ὁ ἐμός λόγος οὐδέ ἐγώ · ἔρχομαι τε ἐμαυτοῦ ἐλευθερόω Ζεύς ξένιος καί ὁ φιλόσοφος ἀνέγκλητος μοῖρα παρέχω , ἐπονείδιστος γίγνομαι ἄν , εἰ τις καταμαλθακίζομαι καί ἀποδειλιάω αἰσχύνη μετέχω κακός . ἔρχομαι δέω γάρ δέω μηκύνειν—ηὗρον στάσις ὁ περί Διονύσιος μεστός σύμπας καί διαβολή πρός ὁ τυραννίς Δίων περί · ἀμύνω μέν οὖν κατά ὅσος δύναμαι , μικρός δέ οἷος τε ἠμί , μείς δέ σχεδόν ἴσως τέταρτος Δίων Διονύσιος αἰτιάομαι ἐπιβουλεύω ὁ τυραννίς , μικρός εἰς πλοῖον ἐμβιβάζω , ἐκβάλλω ἄτιμος . ὁ δή Δίων ὁ μετά οὗτος πᾶς φίλος φοβέω μή τις ἐπαιτιάομαι τιμωρέω ὡς συναίτιος ὁ Δίων ἐπιβουλή · περί δέ ἐγώ καί διέρχομαι λόγος τις ἐν Συράκουσαι , ὡς θνῄσκω εἰμί ὑπό Διονύσιος οὗτος ὡς πᾶς ὁ τότε γίγνομαι αἴτιος . ὁ δέ αἰσθάνομαι πᾶς ἐγώ οὕτως διατίθημι , φοβέω μή μέγας ἐκ ὁ φόβος γίγνομαι τις , φιλόφρων πᾶς ἀναλαμβάνω , καί δή καί ὁ ἐγώ παραμυθέομαι τε καί θαρσέω διακελεύομαι καί δέω πάντως μένω · γίγνομαι γάρ ἕ ὁ μέν ἐγώ φεύγω ἀπό αὐτός καλός οὐδείς , ὁ δέ μένεις δή καί σφόδρα προσποιέω δέω . ὁ δέ ὁ τύραννος δέησις οἶδα ὅτι μείγνυμι ἀνάγκη εἰσέρχομαι δή μηχανάομαι διακωλύω ἐγώ ὁ ἔκπλοος , εἰς ἀκρόπολις ἄγω καί κατοικίζω ὅθεν οὐδέ ἄν εἷς ἔτι ἐγώ ναύκληρος μή ὅτι κωλύω ἐξάγω Διονύσιος , ἀλλά οὐδέ εἰ μή πέμπω αὐτός ὁ κελεύω ἐξάγω ἐπιστέλλω ,