plato-philosophy.epistulae-dub 7.324
ἐγὼ δέ , εἰ μὲν δόξαν καὶ ἐπιθυμίαν τὴν αὐτὴν ἔχετε ἐκείνῳ , σύμφημι κοινωνήσειν , εἰ δὲ μή , βουλεύσεσθαι πολλάκις . τίς δʼ ἦν ἡ ἐκείνου διάνοια καὶ ἐπιθυμία , σχεδὸν οὐκ εἰκάζων ἀλλʼ ὡς εἰδὼς σαφῶς εἴποιμʼ ἄν . ὅτε γὰρ κατʼ ἀρχὰς εἰς Συρακούσας ἐγὼ ἀφικόμην , σχεδὸν ἔτη τετταράκοντα γεγονώς , δίων εἶχε τὴν ἡλικίαν ἣν τὰ νῦν Ἱππαρῖνος γέγονεν , καὶ ἣν ἔσχεν τότε δόξαν , ταύτην καὶ διετέλεσεν ἔχων , Συρακοσίους οἴεσθαι δεῖν ἐλευθέρους εἶναι , κατὰ νόμους τοὺς ἀρίστους οἰκοῦντας · ὥστε οὐδὲν θαυμαστὸν εἴ τις θεῶν καὶ τοῦτον εἰς τὴν αὐτὴν δόξαν περὶ πολιτείας ἐκείνῳ γενέσθαι σύμφρονα ποιήσειεν . τίς δʼ ἦν ὁ τρόπος τῆς γενέσεως αὐτῆς , οὐκ ἀπάξιον ἀκοῦσαι νέῳ καὶ μὴ νέῳ , πειράσομαι δὲ ἐξ ἀρχῆς αὐτὴν ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς διεξελθεῖν · ἔχει γὰρ καιρὸν τὰ νῦν.νέος ἐγώ ποτε ὢν πολλοῖς δὴ ταὐτὸν ἔπαθον · ᾠήθην , εἰ θᾶττον ἐμαυτοῦ γενοίμην κύριος , ἐπὶ τὰ κοινὰ τῆς πόλεως εὐθὺς ἰέναι . καί μοι τύχαι τινὲς τῶν τῆς πόλεως πραγμάτων τοιαίδε παρέπεσον . ὑπὸ πολλῶν γὰρ τῆς τότε πολιτείας λοιδορουμένης μεταβολὴ γίγνεται , καὶ τῆς μεταβολῆς εἷς καὶ πεντήκοντά τινες ἄνδρες προύστησαν ἄρχοντες , ἕνδεκα μὲν ἐν ἄστει , δέκα δʼ ἐν Πειραεῖ—περί τε ἀγορὰν ἑκάτεροι τούτων ὅσα τʼ ἐν τοῖς ἄστεσι διοικεῖν ἔδει—τριάκοντα δὲ πάντων ἄρχοντες κατέστησαν αὐτοκράτορες . τούτων δή τινες οἰκεῖοί τε ὄντες καὶ γνώριμοι ἐτύγχανον ἐμοί , καὶ δὴ καὶ παρεκάλουν εὐθὺς ὡς ἐπὶ προσήκοντα πράγματά με . καὶ ἐγὼ θαυμαστὸν οὐδὲν ἔπαθον ὑπὸ νεότητος · ᾠήθην γὰρ αὐτοὺς ἔκ τινος ἀδίκου βίου ἐπὶ δίκαιον τρόπον ἄγοντας διοικήσειν δὴ τὴν πόλιν , ὥστε αὐτοῖς σφόδρα προσεῖχον τὸν νοῦν , τί πράξοιεν . καὶ ὁρῶν δήπου τοὺς ἄνδρας ἐν χρόνῳ ὀλίγῳ χρυσὸν ἀποδείξαντας τὴν ἔμπροσθεν πολιτείαν—τά τε ἄλλα καὶ φίλον ἄνδρα ἐμοὶ πρεσβύτερον Σωκράτη , ὃν ἐγὼ σχεδὸν οὐκ ἂν αἰσχυνοίμην εἰπὼν δικαιότατον εἶναι τῶν τότε , ἐπί τινα τῶν πολιτῶν μεθʼ ἑτέρων ἔπεμπον , βίᾳ ἄξοντα ὡς ἀποθανούμενον , ἵνα δὴ μετέχοι τῶν πραγμάτων αὐτοῖς , εἴτε βούλοιτο εἴτε μή ·
Lemmas: ἐγώ δέ , εἰ μέν δόξα καί ἐπιθυμία ὁ αὐτός ἔχω ἐκεῖνος , σύμφημι κοινωνέω , εἰ δέ μή , βουλεύω πολλάκις . τίς δέ εἰμί ὁ ἐκεῖνος διάνοια καί ἐπιθυμία , σχεδόν οὐ εἰκάζω ἀλλά ὡς οἶδα σαφής λέγω ἄν . ὅτε γάρ κατά ἀρχή εἰς Συράκουσαι ἐγώ ἀφικνέομαι , σχεδόν ἔτος τεσσαράκοντα γίγνομαι , δῖος ἔχω ὁ ἡλικία ὅς ὁ νῦν Ἱππαρῖνος γίγνομαι , καί ὅς ἔχω τότε δόξα , οὗτος καί διατελέω ἔχω , Συρακούσιος οἴομαι δέω ἐλεύθερος εἰμί , κατά νόμος ὁ ἀγαθός οἰκέω · ὥστε οὐδείς θαυμαστός εἰ τις θεός καί οὗτος εἰς ὁ αὐτός δόξα περί πολιτεία ἐκεῖνος γίγνομαι σύμφρων ποιέω . τίς δέ εἰμί ὁ τρόπος ὁ γένεσις αὐτός , οὐ ἀπάξιος ἀκούω νέος καί μή νέος , πειράω δέ ἐκ ἀρχή αὐτός ἐγώ πρός σύ διεξέρχομαι · ἔχω γάρ καιρός ὁ νῦν.νέος ἐγώ ποτέ εἰμί πολύς δή αὐτός πάσχω · οἴομαι , εἰ ταχύς ἐμαυτοῦ γίγνομαι κύριος , ἐπί ὁ κοινός ὁ πόλις εὐθύς ἔρχομαι . καί ἐγώ τύχη τις ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα τοιόσδε παραπίπτω . ὑπό πολύς γάρ ὁ τότε πολιτεία λοιδορέω μεταβολή γίγνομαι , καί ὁ μεταβολή εἷς καί πεντήκοντα τις ἀνήρ προΐστημι ἄρχω , ἕνδεκα μέν ἐν ἄστυ , δέκα δέ ἐν Πειραεῖ—περί τε ἀγορά ἑκάτερος οὗτος ὅσος τε ἐν ὁ ἄστυ διοικέω εδει—τριακων δέ πᾶς ἄρχω καθίστημι αὐτοκράτωρ . οὗτος δή τις οἰκεῖος τε εἰμί καί γνώριμος τυγχάνω ἐγώ , καί δή καί παρακαλέω εὐθύς ὡς ἐπί προσήκω πρᾶγμα ἐγώ . καί ἐγώ θαυμαστός οὐδείς πάσχω ὑπό νεότης · οἴομαι γάρ αὐτός ἐκ τις ἄδικος βίος ἐπί δίκαιος τρόπος ἄγω διοικέω δή ὁ πόλις , ὥστε αὐτός σφόδρα προσέχω ὁ νόος , τίς πράσσω . καί ὁράω δήπου ὁ ἀνήρ ἐν χρόνος ὀλίγος χρυσός ἀποδείκνυμι ὁ ἔμπροσθεν πολιτεία τε ἄλλος καί φίλος ἀνήρ ἐγώ πρέσβυς Σωκράτης , ὅς ἐγώ σχεδόν οὐ ἄν αἰσχύνω λέγω δίκαιος εἰμί ὁ τότε , ἐπί τις ὁ πολίτης μετά ἕτερος πέμπω , βία ἄγω ὡς ἀποθνῄσκω , ἵνα δή μετέχω ὁ πρᾶγμα αὐτός , εἴτε βούλομαι εἴτε μή ·