plato-philosophy.epistulae-dub 7.326
καὶ τοῦ μὲν σκοπεῖν μὴ ἀποστῆναι μή ποτε ἄμεινον ἂν γίγνοιτο περί τε αὐτὰ ταῦτα καὶ δὴ καὶ περὶ τὴν πᾶσαν πολιτείαν , τοῦ δὲ πράττειν αὖ περιμένειν ἀεὶ καιρούς , τελευτῶντα δὲ νοῆσαι περὶ πασῶν τῶν νῦν πόλεων ὅτι κακῶς σύμπασαι πολιτεύονται—τὰ γὰρ τῶν νόμων αὐταῖς σχεδὸν ἀνιάτως ἔχοντά ἐστιν ἄνευ παρασκευῆς θαυμαστῆς τινος μετὰ τύχης—λέγειν τε ἠναγκάσθην , ἐπαινῶν τὴν ὀρθὴν φιλοσοφίαν , ὡς ἐκ ταύτης ἔστιν τά τε πολιτικὰ δίκαια καὶ τὰ τῶν ἰδιωτῶν πάντα κατιδεῖν · κακῶν οὖν οὐ λήξειν τὰ ἀνθρώπινα γένη , πρὶν ἂν ἢ τὸ τῶν φιλοσοφούντων ὀρθῶς γε καὶ ἀληθῶς γένος εἰς ἀρχὰς ἔλθῃ τὰς πολιτικὰς ἢ τὸ τῶν δυναστευόντων ἐν ταῖς πόλεσιν ἔκ τινος μοίρας θείας ὄντως φιλοσοφήσῃ.ταύτην δὴ τὴν διάνοιαν ἔχων εἰς Ἰταλίαν τε καὶ Σικελίαν ἦλθον , ὅτε πρῶτον ἀφικόμην . ἐλθόντα δέ με ὁ ταύτῃ λεγόμενος αὖ βίος εὐδαίμων , Ἰταλιωτικῶν τε καὶ Συρακουσίων τραπεζῶν πλήρης , οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἤρεσεν , δίς τε τῆς ἡμέρας ἐμπιμπλάμενον ζῆν καὶ μηδέποτε κοιμώμενον μόνον νύκτωρ , καὶ ὅσα τούτῳ ἐπιτηδεύματα συνέπεται τῷ βίῳ · ἐκ γὰρ τούτων τῶν ἐθῶν οὔτʼ ἂν φρόνιμος οὐδείς ποτε γενέσθαι τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν ἀνθρώπων ἐκ νέου ἐπιτηδεύων δύναιτο—οὐχ οὕτως θαυμαστῇ φύσει κραθήσεται—σώφρων δὲ οὐδʼ ἂν μελλήσαι ποτὲ γενέσθαι , καὶ δὴ καὶ περὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς ὁ αὐτὸς λόγος ἂν εἴη , πόλις τε οὐδεμία ἂν ἠρεμήσαι κατὰ νόμους οὐδʼ οὑστινασοῦν ἀνδρῶν οἰομένων ἀναλίσκειν μὲν δεῖν πάντα εἰς ὑπερβολάς , ἀργῶν δὲ εἰς ἅπαντα ἡγουμένων αὖ δεῖν γίγνεσθαι πλὴν ἐς εὐωχίας καὶ πότους καὶ ἀφροδισίων σπουδὰς διαπονουμένας · ἀναγκαῖον δὲ εἶναι ταύτας τὰς πόλεις τυραννίδας τε καὶ ὀλιγαρχίας καὶ δημοκρατίας μεταβαλλούσας μηδέποτε λήγειν , δικαίου δὲ καὶ ἰσονόμου πολιτείας τοὺς ἐν αὐταῖς δυναστεύοντας μηδʼ ὄνομα ἀκούοντας ἀνέχεσθαι . ταῦτα δὴ πρὸς τοῖς πρόσθε διανοούμενος , εἰς Συρακούσας διεπορεύθην , ἴσως μὲν κατὰ τύχην , ἔοικεν μὴν τότε μηχανωμένῳ τινὶ τῶν κρειττόνων ἀρχὴν βαλέσθαι τῶν νῦν γεγονότων πραγμάτων περὶ Δίωνα καὶ τῶν περὶ Συρακούσας · δέος δὲ μὴ καὶ πλειόνων ἔτι , ἐὰν μὴ νῦν ὑμεῖς ἐμοὶ πείθησθε τὸ δεύτερον συμβουλεύοντι .
Lemmas: καί ὁ μέν σκοπέω μή ἀφίστημι μή ποτέ ἀγαθός ἄν γίγνομαι περί τε αὐτός οὗτος καί δή καί περί ὁ πᾶς πολιτεία , ὁ δέ πράσσω αὖ περιμένω ἀεί καιρός , τελευτάω δέ νοέω περί πᾶς ὁ νῦν πόλις ὅτι κακός σύμπας πολιτεύω γάρ ὁ νόμος αὐτός σχεδόν ἀνίατος ἔχω εἰμί ἄνευ παρασκευή θαυμαστός τις μετά τύχης—λέγειν τε ἀναγκάζω , ἐπαινέω ὁ ὀρθός φιλοσοφία , ὡς ἐκ οὗτος εἰμί ὁ τε πολιτικός δίκαιος καί ὁ ὁ ἰδιώτης πᾶς κατοράω · κακός οὖν οὐ λήγω ὁ ἀνθρώπινος γένος , πρίν ἄν ἤ ὁ ὁ φιλοσοφέω ὀρθός γε καί ἀληθής γένος εἰς ἀρχή ἔρχομαι ὁ πολιτικός ἤ ὁ ὁ δυναστεύω ἐν ὁ πόλις ἐκ τις μοῖρα θεῖος ὄντως φιλοσοφέω δή ὁ διάνοια ἔχω εἰς Ἰταλία τε καί Σικελία ἔρχομαι , ὅτε πρῶτος ἀφικνέομαι . ἔρχομαι δέ ἐγώ ὁ ταύτῃ λέγω αὖ βίος εὐδαίμων , Ἰταλιωτικός τε καί Συρακούσιος τράπεζα πλήρης , οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀρέσκω , δίς τε ὁ ἡμέρα ἐμπίμπλημι ζάω καί μηδέποτε κοιμάω μόνος νύκτωρ , καί ὅσος οὗτος ἐπιτήδευμα συνέπομαι ὁ βίος · ἐκ γάρ οὗτος ὁ ἔθος οὔτε ἄν φρόνιμος οὐδείς ποτέ γίγνομαι ὁ ὑπό ὁ οὐρανός ἄνθρωπος ἐκ νέος ἐπιτηδεύω δύναιτο—οὐχ οὕτως θαυμαστός φύσις κραθήσεται—σώφρων δέ οὐδέ ἄν μέλλω ποτέ γίγνομαι , καί δή καί περί ὁ ἄλλος ἀρετή ὁ αὐτός λόγος ἄν εἰμί , πόλις τε οὐδείς ἄν ἠρεμέω κατά νόμος οὐδέ ὅστις ἀνήρ οἴομαι ἀναλίσκω μέν δέω πᾶς εἰς ὑπερβολή , ἀργός δέ εἰς ἅπας ἡγέομαι αὖ δέω γίγνομαι πλήν εἰς εὐωχία καί πότος καί ἀφροδίσιος σπουδή διαπονέω · ἀναγκαῖος δέ εἰμί οὗτος ὁ πόλις τυραννίς τε καί ὀλιγαρχία καί δημοκρατία μεταβάλλω μηδέποτε λήγω , δίκαιος δέ καί ἰσόνομος πολιτεία ὁ ἐν αὐτός δυναστεύω μηδέ ὄνομα ἀκούω ἀνέχω . οὗτος δή πρός ὁ πρόσθεν διανοέω , εἰς Συράκουσαι διαπορεύω , ἴσως μέν κατά τύχη , ἔοικα μήν τότε μηχανάομαι τις ὁ κρατύς ἀρχή βάλλω ὁ νῦν γίγνομαι πρᾶγμα περί Δίων καί ὁ περί Συράκουσαι · δέος δέ μή καί πολύς ἔτι , ἐάν μή νῦν σύ ἐγώ πείθω ὁ δεύτερος συμβουλεύω .