plato-philosophy.epistulae-dub 7.328
καταλέγων δὲ τήν τε ἀρχὴν τῆς Ἰταλίας καὶ Σικελίας καὶ τὴν αὑτοῦ δύναμιν ἐν αὐτῇ , καὶ τὴν νεότητα καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τὴν Διονυσίου , φιλοσοφίας τε καὶ παιδείας ὡς ἔχοι σφόδρα λέγων , τούς τε αὑτοῦ ἀδελφιδοῦς καὶ τοὺς οἰκείους ὡς εὐπαράκλητοι εἶεν πρὸς τὸν ὑπʼ ἐμοῦ λεγόμενον ἀεὶ λόγον καὶ βίον , ἱκανώτατοί τε Διονύσιον συμπαρακαλεῖν , ὥστε εἴπερ ποτὲ καὶ νῦν ἐλπὶς πᾶσα ἀποτελεσθήσεται τοῦ τοὺς αὐτοὺς φιλοσόφους τε καὶ πόλεων ἄρχοντας μεγάλων συμβῆναι γενομένους . τὰ μὲν δὴ παρακελεύματα ἦν ταῦτά τε καὶ τοιαῦτα ἕτερα πάμπολλα , τὴν δʼ ἐμὴν δόξαν τὸ μὲν περὶ τῶν νέων , ὅπῃ ποτὲ γενήσοιτο , εἶχεν φόβος—αἱ γὰρ ἐπιθυμίαι τῶν τοιούτων ταχεῖαι καὶ πολλάκις ἑαυταῖς ἐναντίαι φερόμεναι—τὸ δὲ Δίωνος ἦθος ἠπιστάμην τῆς ψυχῆς πέρι φύσει τε ἐμβριθὲς ὂν ἡλικίας τε ἤδη μετρίως ἔχον . ὅθεν μοι σκοπουμένῳ καὶ διστάζοντι πότερον εἴη πορευτέον καὶ ὑπακουστέον ἢ πῶς , ὅμως ἔρρεψε δεῖν , εἴ ποτέ τις τὰ διανοηθέντα περὶ νόμων τε καὶ πολιτείας ἀποτελεῖν ἐγχειρήσοι , καὶ νῦν πειρατέον εἶναι · πείσας γὰρ ἕνα μόνον ἱκανῶς πάντα ἐξειργασμένος ἐσοίμην ἀγαθά . ταύτῃ μὲν δὴ τῇ διανοίᾳ τε καὶ τόλμῃ ἀπῆρα οἴκοθεν , οὐχ ᾗ τινες ἐδόξαζον , ἀλλʼ αἰσχυνόμενος μὲν ἐμαυτὸν τὸ μέγιστον , μὴ δόξαιμί ποτε ἐμαυτῷ παντάπασι λόγος μόνον ἀτεχνῶς εἶναι τίς , ἔργου δὲ οὐδενὸς ἄν ποτε ἑκὼν ἀνθάψασθαι , κινδυνεύσειν δὲ προδοῦναι πρῶτον μὲν τὴν Δίωνος ξενίαν τε καὶ ἑταιρίαν ἐν κινδύνοις ὄντως γεγονότος οὐ σμικροῖς . εἴτʼ οὖν πάθοι τι , εἴτʼ ἐκπεσὼν ὑπὸ Διονυσίου καὶ τῶν ἄλλων ἐχθρῶν ἔλθοι παρʼ ἡμᾶς φεύγων καὶ ἀνέροιτο εἰπών · ὦ Πλάτων , ἥκω σοι φυγὰς οὐχ ὁπλιτῶν δεόμενος οὐδὲ ἱππέων ἐνδεὴς γενόμενος τοῦ ἀμύνασθαι τοὺς ἐχθρούς , ἀλλὰ λόγων καὶ πειθοῦς , ᾗ σὲ μάλιστα ἠπιστάμην ἐγὼ δυνάμενον ἀνθρώπους νέους ἐπὶ τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ δίκαια προτρέποντα εἰς φιλίαν τε καὶ ἑταιρίαν ἀλλήλοις καθιστάναι ἑκάστοτε · ὧν ἐνδείᾳ κατὰ τὸ σὸν μέρος νῦν ἐγὼ καταλιπὼν Συρακούσας ἐνθάδε πάρειμι . καὶ τὸ μὲν ἐμὸν ἔλαττον ὄνειδός σοι φέρει · φιλοσοφία δέ , ἣν ἐγκωμιάζεις ἀεὶ καὶ ἀτίμως φῂς ὑπὸ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων φέρεσθαι , πῶς οὐ προδέδοται τὰ νῦν μετʼ ἐμοῦ μέρος ὅσον ἐπὶ σοὶ γέγονεν ;
Lemmas: καταλέγω δέ ὁ τε ἀρχή ὁ Ἰταλία καί Σικελία καί ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ἐν αὐτός , καί ὁ νεότης καί ὁ ἐπιθυμία ὁ Διονύσιος , φιλοσοφία τε καί παιδεία ὡς ἔχω σφόδρα λέγω , ὁ τε ἑαυτοῦ ἀδελφιδέος καί ὁ οἰκεῖος ὡς εὐπαράκλητος εἰμί πρός ὁ ὑπό ἐγώ λέγω ἀεί λόγος καί βίος , ἱκανός τε Διονύσιος συμπαρακαλέω , ὥστε εἴπερ ποτέ καί νῦν ἐλπίς πᾶς ἀποτελέω ὁ ὁ αὐτός φιλόσοφος τε καί πόλις ἄρχω μέγας συμβαίνω γίγνομαι . ὁ μέν δή παρακέλευμα εἰμί οὗτος τε καί τοιοῦτος ἕτερος πάμπολυς , ὁ δέ ἐμός δόξα ὁ μέν περί ὁ νέος , ὅπῃ ποτέ γίγνομαι , ἔχω φόβος γάρ ἐπιθυμία ὁ τοιοῦτος ταχύς καί πολλάκις ἑαυτοῦ ἐναντίος φέρω δέ Δίων ἦθος ἐπίσταμαι ὁ ψυχή περί φύσις τε ἐμβριθής εἰμί ἡλικία τε ἤδη μέτριος ἔχω . ὅθεν ἐγώ σκοπέω καί διστάζω πότερος εἰμί πορεύω καί ὑπακουστέον ἤ πῶς , ὅμως ῥέπω δέω , εἰ ποτέ τις ὁ διανοέω περί νόμος τε καί πολιτεία ἀποτελέω ἐγχειρέω , καί νῦν πειράω εἰμί · πείθω γάρ εἷς μόνος ἱκανός πᾶς ἐξεργάζομαι εἰμί ἀγαθός . οὗτος μέν δή ὁ διάνοια τε καί τόλμα ἀπαίρω οἴκοθεν , οὐ ὅς τις δοξάζω , ἀλλά αἰσχύνω μέν ἐμαυτοῦ ὁ μέγας , μή δοκέω ποτέ ἐμαυτοῦ παντάπασι λόγος μόνος ἄτεχνος εἰμί τίς , ἔργον δέ οὐδείς ἄν ποτέ ἑκών ἀνθάπτομαι , κινδυνεύω δέ προδίδωμι πρῶτος μέν ὁ Δίων ξενία τε καί ἑταιρεία ἐν κίνδυνος ὄντως γίγνομαι οὐ μικρός . εἴτε οὖν πάσχω τις , εἴτε ἐκπίπτω ὑπό Διονύσιος καί ὁ ἄλλος ἐχθρός ἔρχομαι παρά ἐγώ φεύγω καί ἀνέρομαι λέγω · ὦ Πλάτων , ἥκω σύ φυγάς οὐ ὁπλίτης δέω οὐδέ ἱππεύς ἐνδεής γίγνομαι ὁ ἀμύνω ὁ ἐχθρός , ἀλλά λόγος καί πειθώ , ὅς σύ μάλα ἐπίσταμαι ἐγώ δύναμαι ἄνθρωπος νέος ἐπί ὁ ἀγαθός καί ὁ δίκαιος προσρέπω εἰς φιλία τε καί ἑταιρεία ἀλλήλων καθίστημι ἑκάστοτε · ὅς ἔνδεια κατά ὁ σός μέρος νῦν ἐγώ καταλείπω Συράκουσαι ἐνθάδε πάρειμι . καί ὁ μέν ἐμός ἐλαχύς ὄνειδος σύ φέρω · φιλοσοφία δέ , ὅς ἐγκωμιάζω ἀεί καί ἄτιμος φημί ὑπό ὁ λοιπός ἄνθρωπος φέρω , πῶς οὐ προδίδωμι ὁ νῦν μετά ἐγώ μέρος ὅσος ἐπί σύ γίγνομαι ;