plato-philosophy.epistulae-dub 7.339
ἐπειδὴ δʼ οὖν οἴκαδέ τʼ ἐσώθην καὶ καλοῦντος τὸ δεύτερον ἀπηρνήθην , καθάπερ εἶπον νυνδή , δοκεῖ μοι Διονύσιος παντάπασιν φιλοτιμηθῆναι μή ποτέ τισιν δόξαιμι καταφρονῶν αὐτοῦ τῆς φύσεώς τε καὶ ἕξεως ἅμα καὶ τῆς διαίτης ἔμπειρος γεγονώς , οὐκέτʼ ἐθέλειν δυσχεραίνων παρʼ αὐτὸν ἀφικνεῖσθαι . δίκαιος δὴ λέγειν εἰμὶ τἀληθὲς καὶ ὑπομένειν , εἴ τις ἄρα τὰ γεγονότα ἀκούσας καταφρονήσει τῆς ἐμῆς φιλοσοφίας , τὸν τύραννον δὲ ἡγήσεται νοῦν ἔχειν . ἔπεμψε μὲν γὰρ δὴ Διονύσιος τρίτον ἐπʼ ἐμὲ τριήρη ῥᾳστώνης ἕνεκα τῆς πορείας , ἔπεμψεν δὲ Ἀρχέδημον , ὃν ἡγεῖτό με τῶν ἐν Σικελίᾳ περὶ πλείστου ποιεῖσθαι , τῶν Ἀρχύτῃ συγγεγονότων ἕνα , καὶ ἄλλους γνωρίμους τῶν ἐν Σικελίᾳ · οὗτοι δὲ ἡμῖν ἤγγελλον πάντες τὸν αὐτὸν λόγον , ὡς θαυμαστὸν ὅσον Διονύσιος ἐπιδεδωκὼς εἴη πρὸς φιλοσοφίαν . ἔπεμψεν δὲ ἐπιστολὴν πάνυ μακράν , εἰδὼς ὡς πρὸς Δίωνα διεκείμην καὶ τὴν αὖ Δίωνος προθυμίαν τοῦ ἐμὲ πλεῖν καὶ εἰς Συρακούσας ἐλθεῖν · πρὸς γὰρ δὴ πάντα ταῦτα ἦν παρεσκευασμένη τὴν ἀρχὴν ἔχουσα ἡ ἐπιστολή , τῇδέ πῃ φράζουσα — Διονύσιος Πλάτωνι — τὰ νόμιμα ἐπὶ τούτοις εἰπὼν οὐδὲν τὸ μετὰ τοῦτο εἶπεν πρότερον ἢ ὡς ἂν εἰς Σικελίαν πεισθεὶς ὑφʼ ἡμῶν ἔλθῃς τὰ νῦν , πρῶτον μέν σοι τὰ περὶ Δίωνα ὑπάρξει ταύτῃ γιγνόμενα ὅπῃπερ ἂν αὐτὸς ἐθέλῃς—θελήσεις δὲ οἶδʼ ὅτι τὰ μέτρια , καὶ ἐγὼ συγχωρήσομαι—εἰ δὲ μή , οὐδέν σοι τῶν περὶ Δίωνα ἕξει πραγμάτων οὔτε περὶ τἆλλα οὔτε περὶ αὐτὸν κατὰ νοῦν γιγνόμενα . ταῦθʼ οὕτως εἶπεν , τἆλλα δὲ μακρὰ ἂν εἴη καὶ ἄνευ καιροῦ λεγόμενα . ἐπιστολαὶ δὲ ἄλλαι ἐφοίτων παρά τε Ἀρχύτου καὶ τῶν ἐν Τάραντι , τήν τε φιλοσοφίαν ἐγκωμιάζουσαι τὴν Διονυσίου , καὶ ὅτι , ἂν μὴ ἀφίκωμαι νῦν , τὴν πρὸς Διονύσιον αὐτοῖς γενομένην φιλίαν διʼ ἐμοῦ , οὐ σμικρὰν οὖσαν πρὸς τὰ πολιτικά , παντάπασιν διαβαλοίην . ταύτης δὴ τοιαύτης γενομένης ἐν τῷ τότε χρόνῳ τῆς μεταπέμψεως , τῶν μὲν ἐκ Σικελίας τε καὶ Ἰταλίας ἑλκόντων , τῶν δὲ Ἀθήνηθεν ἀτεχνῶς μετὰ δεήσεως οἷον ἐξωθούντων με , καὶ πάλιν ὁ λόγος ἧκεν ὁ αὐτός , τὸ μὴ δεῖν προδοῦναι Δίωνα μηδὲ τοὺς ἐν Τάραντι ξένους τε καὶ ἑταίρους ,
Lemmas: ἐπειδή δέ οὖν οἴκαδε τε σῴζω καί καλέω ὁ δεύτερος ἀπαρνέομαι , καθά λέγω νυνδί , δοκέω ἐγώ Διονύσιος παντάπασι φιλοτιμέομαι μή ποτέ τις δοκέω καταφρονέω αὐτός ὁ φύσις τε καί ἕξις ἅμα καί ὁ δίαιτα ἔμπειρος γίγνομαι , οὐκέτι ἐθέλω δυσχεραίνω παρά αὐτός ἀφικνέομαι . δίκαιος δή λέγω εἰμί ἀληθής καί ὑπομένω , εἰ τις ἄρα ὁ γίγνομαι ἀκούω καταφρονέω ὁ ἐμός φιλοσοφία , ὁ τύραννος δέ ἡγέομαι νόος ἔχω . πέμπω μέν γάρ δή Διονύσιος τρίτος ἐπί ἐγώ τριήρης ῥᾳστώνη ἕνεκα ὁ πορεία , πέμπω δέ Ἀρχέδημος , ὅς ἡγέομαι ἐγώ ὁ ἐν Σικελία περί πολύς ποιέω , ὁ Ἀρχύτας συγγίγνομαι εἷς , καί ἄλλος γνώριμος ὁ ἐν Σικελία · οὗτος δέ ἐγώ ἀγγέλλω πᾶς ὁ αὐτός λόγος , ὡς θαυμαστός ὅσος Διονύσιος ἐπιδίδωμι εἰμί πρός φιλοσοφία . πέμπω δέ ἐπιστολή πάνυ μακρός , οἶδα ὡς πρός Δίων διάκειμαι καί ὁ αὖ Δίων προθυμία ὁ ἐγώ πλέω καί εἰς Συράκουσαι ἔρχομαι · πρός γάρ δή πᾶς οὗτος εἰμί παρασκευάζω ὁ ἀρχή ἔχω ὁ ἐπιστολή , ὅδε πη φράζω — Διονύσιος Πλάτων — ὁ νόμιμος ἐπί οὗτος λέγω οὐδείς ὁ μετά οὗτος λέγω πρότερος ἤ ὡς ἐάν εἰς Σικελία πείθω ὑπό ἐγώ ἔρχομαι ὁ νῦν , πρῶτος μέν σύ ὁ περί Δίων ὑπάρχω οὗτος γίγνομαι ὅπῃ ἄν αὐτός ἐθέλω δέ οἶδα ὅτι ὁ μέτριος , καί ἐγώ συγχωρέω δέ μή , οὐδείς σύ ὁ περί Δίων ἔχω πρᾶγμα οὔτε περί ἄλλος οὔτε περί αὐτός κατά νόος γίγνομαι . οὗτος οὕτως λέγω , ἄλλος δέ μακρός ἄν εἰμί καί ἄνευ καιρός λέγω . ἐπιστολή δέ ἄλλος φοιτάω παρά τε Ἀρχύτας καί ὁ ἐν Τάρας , ὁ τε φιλοσοφία ἐγκωμιάζω ὁ Διονύσιος , καί ὅτι , ἐάν μή ἀφικνέομαι νῦν , ὁ πρός Διονύσιος αὐτός γίγνομαι φιλία διά ἐγώ , οὐ μικρός εἰμί πρός ὁ πολιτικός , παντάπασι διαβάλλω . οὗτος δή τοιοῦτος γίγνομαι ἐν ὁ τότε χρόνος ὁ μετάπεμψις , ὁ μέν ἐκ Σικελία τε καί Ἰταλία ἕλκω , ὁ δέ Ἀθῆναι ἄτεχνος μετά δέησις οἷος ἐξωθέω ἐγώ , καί πάλιν ὁ λόγος ἥκω ὁ αὐτός , ὁ μή δέω προδίδωμι Δίων μηδέ ὁ ἐν Τάρας ξένος τε καί ἑταῖρος ,