plato-philosophy.epinomis-dub-fort-auctore-philippo-opuntio 989
ταῦτα ἡμῖν εἴρηται πάντα κατὰ τὴν τῶν ἀνοσίων τιμωρὸν δίκην · περὶ δὲ δὴ τὸ δοκιμαζόμενον οὐχ οἷόν τε ἡμῖν ἀπιστεῖν ὡς οὐ δεῖ τόν γε ἀγαθὸν σοφὸν ἡμᾶς ἡγεῖσθαι , τὴν δὲ σοφίαν ταύτην , ἣν ζητοῦμεν πάλαι , ἴδωμεν ἄν ποτʼ ἄρα ἐπινοήσωμεν ἢ κατὰ παιδείαν ἢ κατὰ τέχνην , ἥντινα τοῦ γιγνώσκειν ἐνδεεῖς ὄντες τῶν δικαίων , ἀγνώμονες ἂν εἶμεν ὄντες τοιοῦτοι . δοκοῦμεν δή μοι , καὶ λεκτέον · ἄνω γὰρ καὶ κάτω ζητῶν ᾗ μοι καταφανὴς γέγονεν , πειράσομαι δήλην ὑμῖν αὐτὴν ἀποτελεῖν . τὸ δὴ μέγιστον ἀρετῆς οὐ καλῶς πραττόμενον ἡμῖν γέγονεν αἴτιον , ὡς ἄρτι σημαίνειν ἐκ τῶν εἰρημένων μοι σφόδρα δοκεῖ . μεῖζον μὲν γὰρ ἀρετῆς μηδεὶς ἡμᾶς ποτε πείσῃ τῆς εὐσεβείας εἶναι τῷ θνητῷ γένει · τοῦτο δʼ ὅτι διʼ ἀμαθίαν τὴν μεγίστην ἐν ταῖς ἀρίσταις φύσεσιν οὐ γέγονεν , λεκτέον . ἄρισται δʼ εἰσὶν αἱ χαλεπώτατα μὲν ἂν γενόμεναι , μέγιστον δὲ ὄφελος , ἂν γίγνωνται · τά τε γὰρ τῆς βραδείας τε καὶ τῆς ἐναντίας φύσεως μετρίως ἀποδεχομένη ψυχὴ καὶ πρᾴως , εὔκολος ἂν εἴη , τήν τε ἀνδρείαν ἀγαμένη , καὶ πρὸς τὸ σωφρονεῖν εὐπειθής , καὶ τό γε μέγιστον , ἐν ταύταις ταῖς φύσεσιν δυναμένη μανθάνειν καὶ μνήμων οὖσα , εὖ μάλα χαίρειν τούτοις αὐτοῖς δύναιτʼ ἂν φιλομαθὴς ὥστʼ εἶναι . ταῦτα γὰρ οὔτε ῥᾴδια φύεσθαι , γενόμενά τε , καὶ τροφῆς καὶ παιδείας τυχόντα ἧς δεῖ , τοὺς πλείστους αὐτῶν καὶ χείρους κατέχειν ὀρθότατα δύναιτʼ ἂν τῷ φρονεῖν καὶ πράττειν καὶ λέγειν περὶ θεοὺς ἕκαστα ὡς δεῖ τε καὶ ὅτε δεῖ , περὶ θυσίας τε καὶ καθαρμοὺς τῶν περὶ θεούς τε καὶ ἀνθρώπους , οὐ σχήμασι τεχνάζοντας , ἀλλὰ ἀληθείᾳ τιμῶντας ἀρετήν , ὃ δὴ καὶ μέγιστόν ἐστι συμπάντων πάσῃ τῇ πόλει . τοῦτο δὴ οὖν τὸ μέρος εἶναί φαμεν φύσει κυριώτατον καὶ δυνατὸν ὡς οἷόν τε κάλλιστα καὶ ἄριστα μαθεῖν , εἰ διδάσκοι τις . ἀλλʼ οὐδʼ ἂν διδάξειεν , εἰ μὴ θεὸς ὑφηγοῖτο · εἰ τʼ οὖν διδάσκοι , κατὰ τρόπον δὲ μὴ δρῷ τὸ τοιοῦτον , κρεῖττον μὴ μανθάνειν . ὅμως δʼ ἐκ τῶν νῦν λεγομένων ἀνάγκη μαθεῖν ταῦτα καὶ ἐμὲ λέγειν τὴν τοιαύτην τε καὶ ἀρίστην φύσιν . πειρώμεθα δὴ τῷ τε λόγῳ διεξελθεῖν ἅ τʼ ἐστὶν καὶ οἷα καὶ ὡς δεῖ μανθάνειν , κατὰ δύναμιν τήν τʼ ἐμὴν τοῦ λέγοντος καὶ τὴν τῶν δυναμένων εἰσακοῦσαι , θεοσεβείας ᾧτινι τρόπῳ τις τίνα μαθήσεται .
Lemmas: οὗτος ἐγώ λέγω πᾶς κατά ὁ ὁ ἀνόσιος τιμωρός δίκη · περί δέ δή ὁ δοκιμάζω οὐ οἷος τε ἐγώ ἀπιστέω ὡς οὐ δέω ὁ γε ἀγαθός σοφός ἐγώ ἡγέομαι , ὁ δέ σοφία οὗτος , ὅς ζητέω πάλαι , ὁράω ἄν ποτέ ἄρα ἐπινοέω ἤ κατά παιδεία ἤ κατά τέχνη , ὅστις ὁ γιγνώσκω ἐνδεής εἰμί ὁ δίκαιος , ἀγνώμων ἄν εἰμί εἰμί τοιοῦτος . δοκέω δή ἐγώ , καί λεκτέος · ἄνω γάρ καί κάτω ζητέω ᾗ ἐγώ καταφανής γίγνομαι , πειράω δῆλος σύ αὐτός ἀποτελέω . ὁ δή μέγας ἀρετή οὐ καλός πράσσω ἐγώ γίγνομαι αἴτιος , ὡς ἄρτι σημαίνω ἐκ ὁ λέγω ἐγώ σφόδρα δοκέω . μέγας μέν γάρ ἀρετή μηδείς ἐγώ ποτέ πείθω ὁ εὐσέβεια εἰμί ὁ θνητός γένος · οὗτος δέ ὅτι διά ἀμαθία ὁ μέγας ἐν ὁ ἀγαθός φύσις οὐ γίγνομαι , λεκτέος . ἀγαθός δέ εἰμί ὁ χαλεπός μέν ἄν γίγνομαι , μέγας δέ ὄφελος , ἐάν γίγνομαι · ὁ τε γάρ ὁ βραδύς τε καί ὁ ἐναντίος φύσις μέτριος ἀποδέχομαι ψυχή καί πρᾶος , εὔκολος ἄν εἰμί , ὁ τε ἀνδρεία ἄγαμαι , καί πρός ὁ σωφρονέω εὐπειθής , καί ὁ γε μέγας , ἐν οὗτος ὁ φύσις δύναμαι μανθάνω καί μνήμων εἰμί , εὖ μάλα χαίρω οὗτος αὐτός δύναμαι ἄν φιλομαθής ὥστε εἰμί . οὗτος γάρ οὔτε ῥᾴδιος φύω , γίγνομαι τε , καί τροφή καί παιδεία τυγχάνω ὅς δέω , ὁ πολύς αὐτός καί κακός κατέχω ὀρθός δύναμαι ἄν ὁ φρονέω καί πράσσω καί λέγω περί θεός ἕκαστος ὡς δέω τε καί ὅτε δέω , περί θυσία τε καί καθαρμός ὁ περί θεός τε καί ἄνθρωπος , οὐ σχῆμα τεχνάζω , ἀλλά ἀλήθεια τιμάω ἀρετή , ὅς δή καί μέγας εἰμί σύμπας πᾶς ὁ πόλις . οὗτος δή οὖν ὁ μέρος εἰμί φημί φύσις κύριος καί δυνατός ὡς οἷος τε καλός καί ἀγαθός μανθάνω , εἰ διδάσκω τις . ἀλλά οὐδέ ἄν διδάσκω , εἰ μή θεός ὑφηγέομαι · εἰ τε οὖν διδάσκω , κατά τρόπος δέ μή δράω ὁ τοιοῦτος , κρατύς μή μανθάνω . ὅμως δέ ἐκ ὁ νῦν λέγω ἀνάγκη μανθάνω οὗτος καί ἐγώ λέγω ὁ τοιοῦτος τε καί ἀγαθός φύσις . πειράω δή ὁ τε λόγος διεξέρχομαι ὅς τε εἰμί καί οἷος καί ὡς δέω μανθάνω , κατά δύναμις ὁ τε ἐμός ὁ λέγω καί ὁ ὁ δύναμαι εἰσακούω , θεοσέβεια ὅστις τρόπος τις τίς μανθάνω .