plato-philosophy.epinomis-dub-fort-auctore-philippo-opuntio 977
ὃν δὲ θεὸν ἡγοῦμαι , φράζειν χρή , καίπερ ἄτοπον ὄντα , καί πως οὐκ ἄτοπον αὖ · πῶς γὰρ τὸ ἀγαθῶν αἴτιον ἡμῖν συμπάντων οὐ καὶ τοῦ πολὺ μεγίστου , τῆς φρονήσεως , αἴτιον ἡγεῖσθαι δεῖ γεγονέναι ; τίνα δὴ καὶ σεμνύνων ποτὲ λέγω θεόν , ὦ Μέγιλλέ τε καὶ Κλεινία ; σχεδὸν Οὐρανόν , ὃν καὶ δικαιότατον , ὡς σύμπαντες ἄλλοι δαίμονες ἅμα καὶ θεοί , τιμᾶν τε καὶ εὔχεσθαι διαφερόντως αὐτῷ . τὸ δὲ καὶ τῶν ἄλλων αἴτιον ἀγαθῶν πάντων ἡμῖν αὐτὸν γεγονέναι πάντες ἂν ὁμολογοῖμεν · δοῦναι δὲ ἅμα καὶ ἀριθμὸν ἡμεῖς γε ὄντως αὐτόν φαμεν , ἔτι δὲ καὶ δώσειν , ἐάν τις θέλῃ συνακολουθεῖν . ἐὰν γὰρ ἴῃ τις ἐπὶ θεωρίαν ὀρθὴν τὴν τοῦδε , εἴτε κόσμον εἴτε ὄλυμπον εἴτε οὐρανὸν ἐν ἡδονῇ τῳ λέγειν , λεγέτω μέν , ἀκολουθείτω δὲ ὅπῃ ποικίλλων αὑτὸν καὶ τὰ ἐν αὑτῷ στρέφων ἄστρα πάσας διεξόδους ὥρας τε καὶ τροφὴν πᾶσιν παρέχεται . καὶ τὴν ἄλλην δὲ οὖν φρόνησιν , ὡς φαῖμεν ἄν , σὺν ἀριθμῷ παντί , καὶ τἆλλʼ ἀγαθά · τοῦτο δὲ μέγιστον , ἐάν τις τὴν ἀριθμῶν αὐτοῦ δόσιν δεξάμενος ἐπεξέλθῃ πᾶσαν τὴν περίοδον . ἔτι δὲ σμικρὸν ἐπανελθόντες πως τοῖς λόγοις ἀναμνησθῶμεν ὅτι καὶ μάλʼ ὀρθῶς ἐνοήσαμεν ὡς , εἴπερ ἀριθμὸν ἐκ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἐξέλοιμεν , οὐκ ἄν ποτέ τι φρόνιμοι γενοίμεθα . οὐ γὰρ ἂν ἔτι ποτὲ ψυχὴ τούτου τοῦ ζῴου πᾶσαν ἀρετὴν λάβοι σχεδόν , ὅτου λόγος ἀπείη · ζῷον δὲ ὅτι μὴ γιγνώσκοι δύο καὶ τρία μηδὲ περιττὸν μηδὲ ἄρτιον , ἀγνοοῖ δὲ τὸ παράπαν ἀριθμόν , οὐκ ἄν ποτε διδόναι λόγον ἔχοι περὶ ὧν αἰσθήσεις καὶ μνήμας μόνον εἴη κεκτημένον , τὴν δὲ ἄλλην ἀρετήν , ἀνδρείαν καὶ σωφροσύνην , οὐδὲν ἀποκωλύει . στερόμενος δὲ ἀληθοῦς λόγου σοφὸς οὐκ ἄν ποτε γένοιτο , ὅτῳ δὲ σοφία μὴ προσείη , πάσης ἀρετῆς τὸ μέγιστον μέρος , οὐκ ἂν ἔτι τελέως ἀγαθὸς γενόμενος εὐδαίμων ποτὲ γένοιτο . οὕτως ἀριθμὸν μὲν ἀνάγκη πᾶσα ὑποτίθεσθαι · διότι δὲ τοῦτο ἀνάγκη , λόγος ἔτι πλείων πάντων γίγνοιτʼ ἂν τῶν εἰρημένων . ἀλλὰ καὶ ὁ νῦν ὀρθῶς ῥηθήσεται , ὅτι καὶ τὰ τῶν ἄλλων τεχνῶν λεγόμενα , ἃ νυνδὴ διήλθομεν ἐῶντες εἶναι πάσας τὰς τέχνας , οὐδὲ τούτων ἓν οὐδὲν μένει , πάντα δʼ ἀπολείπεται τὸ παράπαν , ὅταν ἀριθμητικήν τις ἀνέλῃ .
Lemmas: ὅς δέ θεός ἡγέομαι , φράζω χρή , καίπερ ἄτοπος εἰμί , καί πως οὐ ἄτοπος αὖ · πῶς γάρ ὁ ἀγαθός αἴτιος ἐγώ σύμπας οὐ καί ὁ πολύς μέγας , ὁ φρόνησις , αἴτιος ἡγέομαι δέω γίγνομαι ; τίς δή καί σεμνύνω ποτέ λέγω θεός , ὦ Μέγιλλος τε καί Κλεινίας ; σχεδόν Οὐρανός , ὅς καί δίκαιος , ὡς σύμπας ἄλλος δαίμων ἅμα καί θεός , τιμάω τε καί εὔχομαι διαφερόντως αὐτός . ὁ δέ καί ὁ ἄλλος αἴτιος ἀγαθός πᾶς ἐγώ αὐτός γίγνομαι πᾶς ἄν ὁμολογέω · δίδωμι δέ ἅμα καί ἀριθμός ἐγώ γε ὄντως αὐτός φημί , ἔτι δέ καί δίδωμι , ἐάν τις ἐθέλω συνακολουθέω . ἐάν γάρ ἔρχομαι τις ἐπί θεωρία ὀρθός ὁ ὅδε , εἴτε κόσμος εἴτε ὄλυμπος εἴτε οὐρανός ἐν ἡδονή τις λέγω , λέγω μέν , ἀκολουθέω δέ ὅπῃ ποικίλλω ἑαυτοῦ καί ὁ ἐν ἑαυτοῦ στρέφω ἄστρον πᾶς διέξοδος ὥρα τε καί τροφή πᾶς παρέχω . καί ὁ ἄλλος δέ οὖν φρόνησις , ὡς φημί ἄν , σύν ἀριθμός πᾶς , καί ἄλλος ἀγαθός · οὗτος δέ μέγας , ἐάν τις ὁ ἀριθμός αὐτός δόσις δέχομαι ἐπεξέρχομαι πᾶς ὁ περίοδος . ἔτι δέ μικρός ἐπανέρχομαι πως ὁ λόγος ἀναμιμνῄσκω ὅτι καί μάλα ὀρθός νοέω ὡς , εἴπερ ἀριθμός ἐκ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἐξαιρέω , οὐ ἄν ποτέ τις φρόνιμος γίγνομαι . οὐ γάρ ἄν ἔτι ποτέ ψυχή οὗτος ὁ ζῷον πᾶς ἀρετή λαμβάνω σχεδόν , ὅστις λόγος ἄπειμι · ζῷον δέ ὅτι μή γιγνώσκω δύο καί τρεῖς μηδέ περισσός μηδέ ἄρτιος , ἀγνοέω δέ ὁ παράπαν ἀριθμός , οὐ ἄν ποτέ δίδωμι λόγος ἔχω περί ὅς αἴσθησις καί μνήμη μόνος εἰμί κτάομαι , ὁ δέ ἄλλος ἀρετή , ἀνδρεία καί σωφροσύνη , οὐδείς ἀποκωλύω . στέρομαι δέ ἀληθής λόγος σοφός οὐ ἄν ποτέ γίγνομαι , ὅστις δέ σοφία μή πρόσειμι , πᾶς ἀρετή ὁ μέγας μέρος , οὐ ἄν ἔτι τέλειος ἀγαθός γίγνομαι εὐδαίμων ποτέ γίγνομαι . οὕτως ἀριθμός μέν ἀνάγκη πᾶς ὑποτίθημι · διότι δέ οὗτος ἀνάγκη , λόγος ἔτι πολύς πᾶς γίγνομαι ἄν ὁ λέγω . ἀλλά καί ὁ νῦν ὀρθός λέγω , ὅτι καί ὁ ὁ ἄλλος τέχνη λέγω , ὅς νυνδί διέρχομαι ἐάω εἰμί πᾶς ὁ τέχνη , οὐδέ οὗτος εἷς οὐδείς μένω , πᾶς δέ ἀπολείπω ὁ παράπαν , ὅταν ἀριθμητικός τις ἀναιρέω .