plato-philosophy.epinomis-dub-fort-auctore-philippo-opuntio 987
παλαιὸς γὰρ δὴ τρόπος ἔθρεψεν τοὺς πρώτους ταῦτα ἐννοήσαντας διὰ τὸ κάλλος τῆς θερινῆς ὥρας , ἣν Αἴγυπτός τε Συρία θʼ ἱκανῶς κέκτηται , φανεροὺς μὲν ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀστέρας ἀεὶ σύμπαντας καθορῶντας , ἅτε νεφῶν καὶ ὑδάτων ἀπόπροσθεν ἀεὶ τοῦ κόσμου κεκτημένους , ὅθεν καὶ πανταχόσε καὶ δεῦρʼ ἐξήκει , βεβασανισμένα χρόνῳ μυριετεῖ τε καὶ ἀπείρῳ . διὸ θαρροῦντα χρὴ ταῦτα εἰς νόμους θέσθαι—τὸ γὰρ μὴ τίμια τὰ θεῖα εἶναι , τὰ δὲ τίμια , σαφῶς οὐκ ἐμφρόνων—ὅτι δὲ οὐκ ὀνόματα ἔσχηκεν , τήν γε αἰτίαν χρὴ λέγεσθαι ταύτην . ἀλλὰ γὰρ ἐπωνυμίαν εἰλήφασιν θεῶν · ὁ μὲν γὰρ ἑωσφόρος ἕσπερός τε ὢν αὑτὸς ἀφροδίτης εἶναι σχεδὸν ἔχει λόγον καὶ μάλα Συρίῳ νομοθέτῃ πρέπον , ὁ δʼ ὁμόδρομος ἡλίῳ τε ἅμα καὶ τούτῳ σχεδὸν Ἑρμοῦ . τρεῖς δʼ ἔτι φορὰς λέγωμεν ἐπὶ δεξιὰ πορευομένων μετὰ σελήνης τε καὶ ἡλίου . ἕνα δὲ τὸν ὄγδοον χρὴ λέγειν , ὃν μάλιστά τις ἂν κόσμον προσαγορεύοι , ὃς ἐναντίος ἐκείνοις σύμπασιν πορεύεται , οὐκ ἄγων τοὺς ἄλλους , ὥς γε ἀνθρώποις φαίνοιτʼ ἂν ὀλίγα τούτων εἰδόσιν . ὅσα δὲ ἱκανῶς ἴσμεν , ἀνάγκη λέγειν καὶ λέγομεν · ἡ γὰρ ὄντως οὖσα σοφία ταύτῃ πῃ φαίνεται τῷ καὶ σμικρὰ συννοίας ὀρθῆς θείας τε μετειληφότι . λοιποὶ δὴ τρεῖς ἀστέρες , ὧν εἷς μὲν βραδυτῆτι διαφέρων αὐτῶν ἐστι , Κρόνου δʼ αὐτόν τινες ἐπωνυμίαν φθέγγονται · τὸν δὲ μετὰ τοῦτον βραδυτῆτι λέγειν χρὴ Διός , Ἄρεως δὲ ὁ μετὰ τοῦτον , πάντων δὲ οὗτος ἐρυθρώτατον ἔχει χρῶμα . χαλεπὸν δὲ οὐδὲν τούτων κατανοῆσαί τινα φράζοντός τινος , ἀλλὰ μαθόντα , ὡς λέγομεν , ἡγεῖσθαι δεῖ . τόδε γε μὴν διανοηθῆναι χρὴ πάντʼ ἄνδρα Ἕλληνα , ὡς τόπον ἔχομεν τὸν τῶν Ἑλλήνων πρὸς ἀρετὴν ἐν τοῖς σχεδὸν ἄριστον · τὸ δʼ ἐπαινετὸν αὐτοῦ χρὴ λέγειν ὅτι μέσος ἂν εἴη χειμώνων τε καὶ τῆς θερινῆς φύσεως , ἡ δʼ ὑστεροῦσα ἡμῖν εἰς τὸ θερινὸν φύσις τοῦ περὶ τὸν ἐκεῖ τόπον , ὅπερ εἴπομεν , ὕστερον αὐτοῖς παραδέδωκεν τὸ τούτων τῶν θεῶν τοῦ κόσμου κατανόημα . λάβωμεν δὲ ὡς ὅτιπερ ἂν Ἕλληνες βαρβάρων παραλάβωσι , κάλλιον τοῦτο εἰς τέλος ἀπεργάζονται ·
Lemmas: παλαιός γάρ δή τρόπος τρέφω ὁ πρῶτος οὗτος ἐννοέω διά ὁ κάλλος ὁ θερινός ὥρα , ὅς Αἴγυπτος τε Συρία τε ἱκανός κτάομαι , φανερός μέν ὡς ἔπος λέγω ἀστήρ ἀεί σύμπας καθοράω , ἅτε νέφος καί ὕδωρ ἀπόπροσθεν ἀεί ὁ κόσμος κτάομαι , ὅθεν καί πανταχοῦ καί δεῦρο ἐξήκω , βασανίζω χρόνος μυριετής τε καί ἄπειρος . διό θαρσέω χρή οὗτος εἰς νόμος θέω γάρ μή τίμιος ὁ θεῖος εἰμί , ὁ δέ τίμιος , σαφής οὐ ἐμφρονέω δέ οὐ ὄνομα ἔχω , ὁ γε αἰτία χρή λέγω οὗτος . ἀλλά γάρ ἐπωνυμία λαμβάνω θεός · ὁ μέν γάρ ἑωσφόρος ἕσπερος τε εἰμί αὐτός ἀφροδίτη εἰμί σχεδόν ἔχω λόγος καί μάλα Σύριος νομοθέτης πρέπω , ὁ δέ ὁμόδρομος ἥλιος τε ἅμα καί οὗτος σχεδόν Ἑρμῆς . τρεῖς δέ ἔτι φορά λέγω ἐπί δεξιός πορεύω μετά σελήνη τε καί ἥλιος . εἷς δέ ὁ ὄγδοος χρή λέγω , ὅς μάλα τις ἄν κόσμος προσαγορεύω , ὅς ἐναντίος ἐκεῖνος σύμπας πορεύω , οὐ ἄγω ὁ ἄλλος , ὡς γε ἄνθρωπος φαίνω ἄν ὀλίγος οὗτος οἶδα . ὅσος δέ ἱκανός οἶδα , ἀνάγκη λέγω καί λέγω · ὁ γάρ ὄντως εἰμί σοφία ταύτῃ πη φαίνω ὁ καί μικρός σύννοια ὀρθός θεῖος τε μεταλαμβάνω . λοιπός δή τρεῖς ἀστήρ , ὅς εἷς μέν βραδυτής διαφέρω αὐτός εἰμί , Κρόνος δέ αὐτός τις ἐπωνυμία φθέγγομαι · ὁ δέ μετά οὗτος βραδυτής λέγω χρή Ζεύς , Ἄρης δέ ὁ μετά οὗτος , πᾶς δέ οὗτος ἐρυθρός ἔχω χρῶμα . χαλεπός δέ οὐδείς οὗτος κατανοέω τις φράζω τις , ἀλλά μανθάνω , ὡς λέγω , ἡγέομαι δέω . ὅδε γε μήν διανοέω χρή πᾶς ἀνήρ Ἕλλην , ὡς τόπος ἔχω ὁ ὁ Ἕλλην πρός ἀρετή ἐν ὁ σχεδόν ἀγαθός · ὁ δέ ἐπαινετός αὐτός χρή λέγω ὅτι μέσος ἄν εἰμί χειμών τε καί ὁ θερινός φύσις , ὁ δέ ὑστερέω ἐγώ εἰς ὁ θερινός φύσις ὁ περί ὁ ἐκεῖ τόπος , ὅς λέγω , ὕστερον αὐτός παραδίδωμι ὁ οὗτος ὁ θεός ὁ κόσμος κατανόημα . λαμβάνω δέ ὡς ὅστις ἄν Ἕλλην βάρβαρος παραλαμβάνω , καλός οὗτος εἰς τέλος ἀπεργάζομαι ·