plato-philosophy.epinomis-dub-fort-auctore-philippo-opuntio 982
νοήσωμεν οὖν πρῶτον , ὃ λέγομεν , δύο τὰ τοιαῦτα εἶναι ζῷα—πάλιν γὰρ λέγωμεν—ὁρατὰ μὲν ἀμφότερα , τὸ μὲν ἐκ πυρός , ὡς δόξειεν ἄν , ὅλον , τὸ δʼ ἐκ γῆς , καὶ τὸ μὲν γήινον ἐν ἀταξίᾳ , τὸ δʼ ἐκ πυρὸς ἐν τάξει πάσῃ κινούμενον . τὸ μὲν οὖν ἐν ἀταξίᾳ κινούμενον ἄφρον χρὴ νομίζειν , ὅπερ ὡς τὸ πολὺ δρᾷ τὸ περὶ ἡμᾶς ζῷον , τὸ δὲ ἐν τάξει τε καὶ οὐρανῷ πόρον ἔχον μέγα τεκμήριον χρὴ ποιεῖσθαι τοῦ φρόνιμον εἶναι · κατὰ ταὐτὰ γὰρ ἂν καὶ ὡσαύτως πορευόμενον ἀεὶ καὶ ποιοῦν καὶ πάσχον τεκμήριον ἱκανὸν τοῦ φρονίμως ζῆν εἴη παρεχόμενον . ἡ ψυχῆς δὲ ἀνάγκη νοῦν κεκτημένης ἁπασῶν ἀναγκῶν πολὺ μεγίστη γίγνοιτʼ ἄν—ἄρχουσα γὰρ ἀλλʼ οὐκ ἀρχομένη νομοθετεῖ—τὸ δὲ ἀμετάστροφον , ὅταν ψυχὴ τὸ ἄριστον κατὰ τὸν ἄριστον βουλεύσηται νοῦν , τὸ τέλεον ἐκβαίνει τῷ ὄντι κατὰ νοῦν , καὶ οὐδὲ ἀδάμας ἂν αὐτοῦ κρεῖττον οὐδὲ ἀμεταστροφώτερον ἄν ποτε γένοιτο , ἀλλʼ ὄντως τρεῖς Μοῖραι κατέχουσαι φυλάττουσι τέλεον εἶναι τὸ βελτίστῃ βουλῇ βεβουλευμένον ἑκάστοις θεῶν . τοῖς δὲ ἀνθρώποις ἐχρῆν τεκμήριον εἶναι τοῦ νοῦν ἔχειν ἄστρα τε καὶ σύμπασαν ταύτην τὴν διαπορείαν , ὅτι τὰ αὐτὰ ἀεὶ πράττει διὰ τὸ βεβουλευμένα πάλαι πράττειν θαυμαστόν τινα χρόνον ὅσον , ἀλλʼ οὐ μεταβουλευόμενον ἄνω καὶ κάτω , τοτὲ μὲν ἕτερα , ἄλλοτε δὲ ἄλλα πρᾶττον , πλανᾶσθαί τε καὶ μετακυκλεῖσθαι . τοῦθʼ ἡμῶν τοῖς πολλοῖς αὐτὸ τοὐναντίον ἔδοξεν , ὅτι τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως πράττει , ψυχὴν οὐκ ἔχειν · οὕτω τοῖς ἄφροσι συνεφέσπετο τὸ πλῆθος , ὡς τὸ μὲν ἀνθρώπινον ἔμφρον καὶ ζῶν ὡς κινούμενον ὑπολαβεῖν , τὸ δὲ θεῖον ἄφρον ὡς μένον ἐν ταῖς αὐταῖς φοραῖς · ἐξῆν δὲ ἀνθρώπῳ γε ἐπὶ τὰ καλλίω καὶ βελτίω καὶ φίλα τιθεμένῳ λαμβάνειν ὡς διὰ τοῦτο αὐτὸ ἔμφρον δεῖ νομίζειν τὸ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως καὶ διὰ ταὐτὰ πρᾶττον ἀεί , τοῦτο δʼ εἶναι τὴν τῶν ἄστρων φύσιν , ἰδεῖν μὲν καλλίστην , πορείαν δὲ καὶ χορείαν πάντων χορῶν καλλίστην καὶ μεγαλοπρεπεστάτην χορεύοντα πᾶσι τοῖς ζῶσι τὸ δέον ἀποτελεῖν .
Lemmas: νοέω οὖν πρῶτος , ὅς λέγω , δύο ὁ τοιοῦτος εἰμί ζῷα—πάλιν γάρ λέγωμεν—ὁρατὰ μέν ἀμφότερος , ὁ μέν ἐκ πῦρ , ὡς δοκέω ἄν , ὅλος , ὁ δέ ἐκ γῆ , καί ὁ μέν γήϊνος ἐν ἀταξία , ὁ δέ ἐκ πῦρ ἐν τάξις πᾶς κινέω . ὁ μέν οὖν ἐν ἀταξία κινέω ἄφρων χρή νομίζω , ὅς ὡς ὁ πολύς δράω ὁ περί ἐγώ ζῷον , ὁ δέ ἐν τάξις τε καί οὐρανός πόρος ἔχω μέγας τεκμήριον χρή ποιέω ὁ φρόνιμος εἰμί · κατά αὐτός γάρ ἄν καί ὡσαύτως πορεύω ἀεί καί ποιέω καί πάσχω τεκμήριον ἱκανός ὁ φρόνιμος ζάω εἰμί παρέχω . ὁ ψυχή δέ ἀνάγκη νόος κτάομαι ἅπας ἀνάγκη πολύς μέγας γίγνομαι ἄναρχος γάρ ἀλλά οὐ ἄρχω νομοθετέω δέ ἀμετάστροφος , ὅταν ψυχή ὁ ἀγαθός κατά ὁ ἀγαθός βουλεύω νόος , ὁ τέλειος ἐκβαίνω ὁ εἰμί κατά νόος , καί οὐδέ ἀδάμας ἄν αὐτός κρατύς οὐδέ ἀμετάστροφος ἄν ποτέ γίγνομαι , ἀλλά ὄντως τρεῖς Μοῖρα κατέχω φυλάσσω τέλειος εἰμί ὁ ἀγαθός βουλή βουλεύω ἕκαστος θεός . ὁ δέ ἄνθρωπος χρή τεκμήριον εἰμί ὁ νόος ἔχω ἄστρον τε καί σύμπας οὗτος ὁ διαπορεία , ὅτι ὁ αὐτός ἀεί πράσσω διά ὁ βουλεύω πάλαι πράσσω θαυμαστός τις χρόνος ὅσος , ἀλλά οὐ μεταβουλεύω ἄνω καί κάτω , τότε μέν ἕτερος , ἄλλοτε δέ ἄλλος πράσσω , πλανάω τε καί μετακυκλέομαι . οὗτος ἐγώ ὁ πολύς αὐτός ἐναντίος δοκέω , ὅτι ὁ αὐτός καί ὡσαύτως πράσσω , ψυχή οὐ ἔχω · οὕτως ὁ ἄφρων συνεφέπομαι ὁ πλῆθος , ὡς ὁ μέν ἀνθρώπινος ἔμφρων καί ζάω ὡς κινέω ὑπολαμβάνω , ὁ δέ θεῖος ἄφρων ὡς μένω ἐν ὁ αὐτός φορά · ἔξεστι δέ ἄνθρωπος γε ἐπί ὁ καλός καί ἀγαθός καί φίλος τίθημι λαμβάνω ὡς διά οὗτος αὐτός ἔμφρων δέω νομίζω ὁ κατά αὐτός καί ὡσαύτως καί διά αὐτός πράσσω ἀεί , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ ἄστρον φύσις , ὁράω μέν καλός , πορεία δέ καί χορεία πᾶς χορός καλός καί μεγαλοπρεπής χορεύω πᾶς ὁ ζάω ὁ δέω ἀποτελέω .