plato-philosophy.epinomis-dub-fort-auctore-philippo-opuntio 976
ἣν δὲ καλοῦσι μὲν ἰατρικήν , βοήθεια δέ που καὶ αὕτη σχεδὸν ὅσων ὧραι ψύχει καὶ καύματι ἀκαίρῳ καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις ληίζονται τὴν τῶν ζῴων φύσιν . εὐδόκιμον δὲ οὐδὲν τούτων εἰς σοφίαν τὴν ἀληθεστάτην · ἄμετρα γὰρ δόξαις φορεῖται τοπαζόμενα . βοηθοὺς δέ που καὶ τοὺς κυβερνήτας ἅμα καὶ τοὺς ναύτας ἐροῦμεν , καὶ τούτων ἄνδρα σοφὸν μηδένα τις ἡμᾶς παραμυθούμενος ἐξ ἁπάντων διαγγελλέτω · οὐ γὰρ ἂν εἰδείη τις πνεύματος ὀργὴν οὐδὲ φιλίαν , ὃ προσφιλὲς ἁπάσῃ κυβερνητικῇ . καὶ μὴν οὐδʼ ὁπόσοι βοηθοὶ δίκαις ἐν τῇ τοῦ λέγειν ῥώμῃ φασὶ γίγνεσθαι , μνήμῃ καὶ τριβῇ δόξης ἤθεσιν προσέχοντες τὸν νοῦν , ἀληθείας δὲ τῶν ὄντως δικαίων ἐκτὸς παρεσφαλμένοι . λοιπὴ δʼ ἔτι πρὸς δόξαν σοφίας ἐστίν τις ἄτοπος δύναμις , ἣν φύσιν ἂν οἱ πολλοὶ μᾶλλον ἢ σοφίαν ὀνομάσειαν , τότε ὅταν τινά τις συννοῇ ῥᾳδίως μὲν ὅτιπερ ἂν μανθάνῃ μανθάνοντα , μάλα δὲ πολλὰ καὶ ἀσφαλῶς μνημονεύοντα , ὅταν τε τὸ πρόσφορον ἑκάστῳ διαμνημονεύῃ τις , ὅτι γιγνόμενον ἂν πρέποι , τοῦτο δὲ ταχὺ δρᾷ · ταῦτα γὰρ ἅπαντα οἱ μὲν φύσιν , οἱ δὲ σοφίαν , οἱ δὲ ἀγχίνοιαν θήσουσιν φύσεως , σοφὸν δὲ ὄντως οὐδενὶ τούτων οὐδεὶς τῶν ἐμφρόνων ἐθελήσει ποτὲ καλεῖν . ἀλλὰ μὴν δεῖ φανῆναί γέ τινα ἐπιστήμην ἣν ἔχων σοφὸς γίγνοιτʼ ἂν ὁ σοφὸς ὄντως ὢν καὶ μὴ μόνον δοξαζόμενος . ἴδωμεν δή . χαλεπῷ μὲν γὰρ λόγῳ παντάπασιν ἐπιχειροῦμεν , ἑτέραν πάρεξ τῶν εἰρημένων εὑρεῖν , ἣ σοφία μὲν λέγοιτʼ ἂν ὄντως τε καὶ εἰκότως , ὁ δὲ λαβὼν οὔτε βάναυσος οὔτʼ ἠλίθιος ἔσται , σοφὸς δὲ καὶ ἀγαθὸς διʼ αὐτὴν πολίτης τε καὶ ἄρχων καὶ ἀρχόμενος ἐνδίκως ἔσται πόλεως ἅμα καὶ ἐμμελής . κατίδωμεν δὴ ταύτην πρώτην , τίς ποτʼ ἐκ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἐπιστήμη μία διεξελθοῦσα ἢ μὴ παραγενομένη τῶν νῦν παρουσῶν ἀνοητότατον ἂν καὶ ἀφρονέστατον παράσχοιτο ζῷον τὸ τῶν ἀνθρώπων . οὐ δὴ τοῦτό γε πάνυ χαλεπὸν τὸ κατιδεῖν . μία γὰρ ὡς εἰπεῖν πρὸς μίαν ἡ τὸν ἀριθμὸν δοῦσα παντὶ τῷ θνητῷ γένει τοῦτʼ ἂν δράσειεν · θεὸν δʼ αὐτὸν μᾶλλον ἤ τινα τύχην ἡγοῦμαι δόντα ἡμῖν σῴζειν ἡμᾶς .
Lemmas: ὅς δέ καλέω μέν ἰατρικός , βοήθεια δέ που καί οὗτος σχεδόν ὅσος ὥρα ψύχω καί καῦμα ἄκαιρος καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ληΐζομαι ὁ ὁ ζῷον φύσις . εὐδόκιμος δέ οὐδείς οὗτος εἰς σοφία ὁ ἀληθής · ἄμετρος γάρ δόξα φορέω τοπάζω . βοηθός δέ που καί ὁ κυβερνήτης ἅμα καί ὁ ναύτης λέγω , καί οὗτος ἀνήρ σοφός μηδείς τις ἐγώ παραμυθέομαι ἐκ ἅπας διαγγέλλω · οὐ γάρ ἄν οἶδα τις πνεῦμα ὀργή οὐδέ φιλία , ὅς προσφιλής ἅπας κυβερνητικός . καί μήν οὐδέ ὁπόσος βοηθός δίκη ἐν ὁ ὁ λέγω ῥώμη φημί γίγνομαι , μνήμη καί τριβή δόξα ἦθος προσέχω ὁ νόος , ἀλήθεια δέ ὁ ὄντως δίκαιος ἐκτός παρασφάλλω . λοιπός δέ ἔτι πρός δόξα σοφία εἰμί τις ἄτοπος δύναμις , ὅς φύσις ἄν ὁ πολύς μάλα ἤ σοφία ὀνομάζω , τότε ὅταν τις τις συννοέω ῥᾴδιος μέν ὅστις ἄν μανθάνω μανθάνω , μάλα δέ πολύς καί ἀσφαλής μνημονεύω , ὅταν τε ὁ πρόσφορος ἕκαστος διαμνημονεύω τις , ὅτι γίγνομαι ἄν πρέπω , οὗτος δέ ταχύς δράω · οὗτος γάρ ἅπας ὁ μέν φύσις , ὁ δέ σοφία , ὁ δέ ἀγχίνοια τίθημι φύσις , σοφός δέ ὄντως οὐδείς οὗτος οὐδείς ὁ ἔμφρων ἐθέλω ποτέ καλέω . ἀλλά μήν δέω φαίνω γε τις ἐπιστήμη ὅς ἔχω σοφός γίγνομαι ἄν ὁ σοφός ὄντως εἰμί καί μή μόνος δοξάζω . ὁράω δή . χαλεπός μέν γάρ λόγος παντάπασι ἐπιχειρέω , ἕτερος παρέξ ὁ λέγω εὑρίσκω , ὅς σοφία μέν λέγω ἄν ὄντως τε καί ἔοικα , ὁ δέ λαμβάνω οὔτε βάναυσος οὔτε ἠλίθιος εἰμί , σοφός δέ καί ἀγαθός διά αὐτός πολίτης τε καί ἄρχω καί ἄρχω ἔνδικος εἰμί πόλις ἅμα καί ἐμμελής . κατοράω δή οὗτος πρῶτος , τίς ποτέ ἐκ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἐπιστήμη εἷς διεξέρχομαι ἤ μή παραγίγνομαι ὁ νῦν πάρειμι ἀνόητος ἄν καί ἄφρων παρέχω ζῷον ὁ ὁ ἄνθρωπος . οὐ δή οὗτος γε πάνυ χαλεπός ὁ κατοράω . εἷς γάρ ὡς λέγω πρός εἷς ὁ ὁ ἀριθμός δίδωμι πᾶς ὁ θνητός γένος οὗτος ἄν δράω · θεός δέ αὐτός μάλα ἤ τις τύχη ἡγέομαι δίδωμι ἐγώ σῴζω ἐγώ .