plato-philosophy.epinomis-dub-fort-auctore-philippo-opuntio 978
δόξειε δʼ ἂν ἴσως τις βραχέων ἕνεκα ἀριθμοῦ δεῖσθαι τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , εἰς τὰς τέχνας ἀποβλέψας—καίτοι μέγα μὲν καὶ τοῦτο—εἰ δέ τις ἴδοι τὸ θεῖον τῆς γενέσεως καὶ τὸ θνητόν , ἐν ᾧ καὶ τὸ θεοσεβὲς γνωρισθήσεται καὶ ὁ ἀριθμὸς ὄντως , οὐκ ἂν ἔτι πᾶς ἄν τις γνοίη σύμπαντα ἀριθμὸν ὅσης ἡμῖν δυνάμεως αἴτιος ἂν εἴη συγγιγνόμενος—ἐπεὶ καὶ τὰ κατὰ μουσικὴν πᾶσαν διαριθμουμένων κινήσεώς τε καὶ φθόγγων δῆλον ὅτι δεῖ—καὶ τὸ μέγιστον , ἀγαθῶν ὡς πάντων αἴτιον , ὅτι δὲ κακῶν οὐδενός , εὖ τοῦτο γνωστέον , ὃ καὶ τάχα γένοιτʼ ἄν . ἀλλʼ ἡ σχεδὸν ἀλόγιστός τε καὶ ἄτακτος ἀσχήμων τε καὶ ἄρρυθμος ἀνάρμοστός τε φορά , καὶ πάνθʼ ὁπόσα κακοῦ κεκοινώνηκέν τινος , ἐπιλέλειπται παντὸς ἀριθμοῦ , καὶ δεῖ τοῦθʼ οὕτω διανοεῖσθαι τὸν μέλλοντα εὐδαίμονα τελευτήσειν · καὶ τό γε δὴ δίκαιόν τε καὶ ἀγαθὸν καὶ καλὸν καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα οὐδείς ποτε μὴ γιγνώσκων , ἀληθοῦς δόξης ἐπιλαβόμενος , διαριθμήσεται πρὸς τὸ ἑαυτόν τε καὶ ἕτερον πεῖσαι τὸ παράπαν . ἴωμεν δὴ σκεψόμενοι πρὸς τοῦτʼ αὐτό , πῶς ἐμάθομεν ἀριθμεῖν . φέρε · τὸ γὰρ ἓν δὴ καὶ δύο γέγονε πόθεν ἡμῖν ὥστʼ ἐννοῆσαι , φύσιν ταύτην ἔχουσιν ἐκ τοῦ παντὸς πρὸς τὸ δυνατοὺς ἐννοεῖν εἶναι ; πολλοῖς δὲ ἄλλοις αὖ τῶν ζῴων οὐδʼ εἰς αὐτὸ τοῦθʼ ἡ φύσις παραγέγονεν , ὥστε μαθεῖν δυνατοῖς εἶναι παρὰ τοῦ πατρὸς ἀριθμεῖν , παρὰ δʼ ἡμῖν τοῦτʼ αὐτὸ πρῶτον ἐνῴκισεν ὁ θεός , ὥστε ἱκανοῖς εἶναι δεικνύμενον συννοεῖν , ἔπειτʼ ἔδειξεν καὶ δείκνυσιν · ὧν τί κάλλιον ἓν ἑνὸς ἄν τις θεάσαιτο πλὴν τὸ τῆς ἡμέρας γένος , εἶτα εἰς τὸ τῆς νυκτὸς ἔλθοι μέρος ἔχων ὄψιν , ὅθεν ἕτερον πᾶν αὐτῷ φαίνοιτʼ ἄν ; καὶ ἑλίττων δὴ ταῦτα αὐτὰ ὅταν μὴ παύηται πολλὰς μὲν νύκτας , πολλὰς δὲ ἡμέρας οὐρανός , οὐδέποτε παύεται διδάσκων ἀνθρώπους ἕν τε καὶ δύο , πρὶν ἂν καὶ ὁ δυσμαθέστατος ἱκανῶς μάθῃ ἀριθμεῖν · ὡς γὰρ καὶ τρία καὶ τέτταρα καὶ πολλά , ἕκαστος ἡμῶν ἐπινοήσειεν ἂν ὁρῶν ταῦτα . καὶ ἐκ τούτων ἓν ἐποίησεν τὴν σελήνην ὁ θεὸς ἀπεργασάμενος , ἣ τοτὲ μὲν μείζων φαινομένη , τοτὲ δʼ ἐλάττων , διεξῆλθεν ἄλλην ἀεὶ φαίνουσα ἡμέραν , μέχρι πεντεκαίδεκα ἡμερῶν καὶ νυκτῶν · αὕτη δʼ ἔστιν περίοδος , εἰ βούλεταί τις τὸν κύκλον ἕνα ὅλον εἰς ἓν τιθέναι , ὥστε ὡς ἔπος εἰπεῖν καὶ τὸ δυσμαθέστατον ἂν μαθεῖν ζῷον , οἷς παρέδωκεν φύσιν ὁ θεὸς τοῦ δυνατοῖς εἶναι μανθάνειν .
Lemmas: δοκέω δέ ἄν ἴσως τις βραχύς ἕνεκα ἀριθμός δέω ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , εἰς ὁ τέχνη ἀποβλέπω μέγας μέν καί τοῦτος δέ τις ὁράω ὁ θεῖος ὁ γένεσις καί ὁ θνητός , ἐν ὅς καί ὁ θεοσεβής γνωρίζω καί ὁ ἀριθμός ὄντως , οὐ ἄν ἔτι πᾶς ἄν τις γιγνώσκω σύμπας ἀριθμός ὅσος ἐγώ δύναμις αἴτιος ἄν εἰμί συγγίγνομαι καί ὁ κατά μουσική πᾶς διαριθμέω κίνησις τε καί φθόγγος δῆλος ὅτι δέω ὁ μέγας , ἀγαθός ὡς πᾶς αἴτιος , ὅτι δέ κακός οὐδείς , εὖ οὗτος γνωστέος , ὅς καί τάχα γίγνομαι ἄν . ἀλλά ὁ σχεδόν ἀλόγιστος τε καί ἄτακτος ἀσχήμων τε καί ἄρρυθμος ἀνάρμοστος τε φορά , καί πᾶς ὁπόσος κακός κοινωνέω τις , ἐπιλείπω πᾶς ἀριθμός , καί δέω οὗτος οὕτως διανοέω ὁ μέλλω εὐδαίμων τελευτάω · καί ὁ γε δή δίκαιος τε καί ἀγαθός καί καλός καί πᾶς ὁ τοιοῦτος οὐδείς ποτέ μή γιγνώσκω , ἀληθής δόξα ἐπιλαμβάνω , διαριθμέω πρός ὁ ἑαυτοῦ τε καί ἕτερος πείθω ὁ παράπαν . ἔρχομαι δή σκοπέω πρός οὗτος αὐτός , πῶς μανθάνω ἀριθμέω . φέρω · ὁ γάρ εἷς δή καί δύο γίγνομαι πόθεν ἐγώ ὥστε ἐννοέω , φύσις οὗτος ἔχω ἐκ ὁ πᾶς πρός ὁ δυνατός ἐννοέω εἰμί ; πολύς δέ ἄλλος αὖ ὁ ζῷον οὐδέ εἰς αὐτός οὗτος ὁ φύσις παραγίγνομαι , ὥστε μανθάνω δυνατός εἰμί παρά ὁ πατήρ ἀριθμέω , παρά δέ ἐγώ οὗτος αὐτός πρῶτος ἐνοικίζω ὁ θεός , ὥστε ἱκανός εἰμί δείκνυμι συννοέω , ἔπειτα δείκνυμι καί δείκνυμι · ὅς τίς καλός εἷς εἷς ἄν τις θεάομαι πλήν ὁ ὁ ἡμέρα γένος , εἶτα εἰς ὁ ὁ νύξ ἔρχομαι μέρος ἔχω ὄψις , ὅθεν ἕτερος πᾶς αὐτός φαίνω ἄν ; καί ἑλίσσω δή οὗτος αὐτός ὅταν μή παύω πολύς μέν νύξ , πολύς δέ ἡμέρα οὐρανός , οὐδέποτε παύω διδάσκω ἄνθρωπος εἷς τε καί δύο , πρίν ἄν καί ὁ δυσμαθής ἱκανός μανθάνω ἀριθμέω · ὡς γάρ καί τρεῖς καί τέσσαρες καί πολύς , ἕκαστος ἐγώ ἐπινοέω ἄν ὁράω οὗτος . καί ἐκ οὗτος εἷς ποιέω ὁ σελήνη ὁ θεός ἀπεργάζομαι , ὅς τότε μέν μέγας φαίνω , τότε δέ ἐλαχύς , διεξέρχομαι ἄλλος ἀεί φαίνω ἡμέρα , μέχρι πεντεκαίδεκα ἡμέρα καί νύξ · οὗτος δέ εἰμί περίοδος , εἰ βούλομαι τις ὁ κύκλος εἷς ὅλος εἰς εἷς τίθημι , ὥστε ὡς ἔπος λέγω καί ὁ δυσμαθής ἄν μανθάνω ζῷον , ὅς παραδίδωμι φύσις ὁ θεός ὁ δυνατός εἰμί μανθάνω .