plato-philosophy.epinomis-dub-fort-auctore-philippo-opuntio 974
καὶ χρόνος βραχὺς ἄν τις εἴη πρὸς λογισμὸν μή τοι τῶν μοχθηρῶν , ἀλλʼ ὃ πᾶς ἂν ὑπολάβοι μέτριον . οὗτος δὲ σχεδὸν ἀναπνοὴν δοκεῖ ποιεῖν τινα κατὰ μέσον πῃ βίον τὸν ἀνθρώπινον · ταχύ γε μὴν ἐπιλαβὸν γῆρας ὁντινοῦν ποιήσειʼ ἂν μήποτʼ ἐθελῆσαι πάλιν ἀναβιῶναι , λογισάμενον τὸν βεβιωμένον ἑαυτῷ βίον , ὅστις μὴ τυγχάνει παιδικῆς δόξης μεστὸς ὤν . τούτων δὴ τί ποτέ μοι τεκμήριον ; ὅτι πέφυκεν ταύτῃ τὸ νῦν ζητούμενον τῷ λόγῳ . ζητοῦμεν δὲ δὴ τίνα τρόπον σοφοὶ γενησόμεθα , ὡς οὔσης τινὸς ἑκάστοις ταύτης τῆς δυνάμεως · ἡ δὲ φυγῇ φεύγει τότε ὅταν τις πρός τινα φρόνησιν ἴῃ τῶν λεγομένων τεχνῶν ἢ φρονήσεων ἤ τινων ἄλλων τοιούτων ὡς οἰόμεθα ἐπιστημῶν , ὡς ἀξίας τούτων οὐδεμιᾶς οὔσης ἐπίκλησιν ῥηθῆναι τῆς περὶ ταῦτα σοφίας τἀνθρώπινα , τῆς δὲ ψυχῆς σφόδρα πεποιθυίας καὶ μαντευομένης ὡς οὔσης αὐτῇ κατά τινα φύσιν ταύτης , τίς δέ ἐστιν καὶ πότε καὶ πῶς , οὐ πάνυ δυναμένης ἐξευρίσκειν . ἆρʼ οὐ τούτῳ σφόδρα προσέοιχʼ ἡμῶν ἡ περὶ σοφίαν ἀπορία καὶ ζήτησις , πλείων τῆς ἐλπίδος ἑκάστῳ γιγνομένη τῶν ὅσοι ἐν ἡμῖν δυνατοὶ γίγνονται φρονίμως αὑτοὺς ἄλλους τε ἐξετάσαι συμφώνως διὰ λόγων πάντων καὶ πάντῃ λεγομένων ; ταῦτα οὐχ οὕτως ἢ ταύτῃ συμφήσομεν ἔχειν ; συμφήσομεν ἐπʼ ἐλπίδι σοι ἴσως ταῦτʼ , ὦ ξένε , τῇ μετὰ σοῦ κατὰ χρόνον ἂν γενομένῃ , δοξάσαι περὶ αὐτῶν εἰς αὖθις τὸ ἀληθέστατον . τὰς ἄλλας τοίνυν ὅσαι ἐπιστῆμαι μέν εἰσιν λεγόμεναι , σοφὸν δὲ οὐκ ἀποτελοῦσιν τὸν λαμβάνοντά τε αὐτὰς καὶ ἔχοντα , πρῶτον διεξιτέον , ὅπως ταύτας ἐκποδὼν θέμενοι , πειρώμεθα ἐκείνας ὧν δεόμεθα παραθέσθαι τε καὶ παραθέμενοι μανθάνειν . πρῶτον μὲν τοίνυν ὧν πρῶτον δεῖ θνητῷ γένει , ἴδωμεν ὡς εἰσὶ μὲν ἀναγκαιόταται σχεδὸν ἀληθῶς τε πρῶται , ὁ δὲ ἐπιστήμων αὐτῶν γιγνόμενος , εἰ καὶ κατʼ ἀρχὰς ἔδοξέν τις εἶναί ποτε σοφός , οὔκουν νῦν γε οὔτε σοφὸς εἶναι δοξάζεται ὀνείδη τε ἴσχει μᾶλλον ἀπὸ τῆς τοιαύτης ἐπιστήμης .
Lemmas: καί χρόνος βραχύς ἄν τις εἰμί πρός λογισμός μή τοι ὁ μοχθηρός , ἀλλά ὅς πᾶς ἄν ὑπολαμβάνω μέτριος . οὗτος δέ σχεδόν ἀναπνοή δοκέω ποιέω τις κατά μέσος πη βίος ὁ ἀνθρώπινος · ταχύς γε μήν ἐπιλαμβάνω γῆρας ὅστις ποιέω ἄν μήποτε ἐθέλω πάλιν ἀναβιόω , λογίζομαι ὁ βιόω ἑαυτοῦ βίος , ὅστις μή τυγχάνω παιδικός δόξα μεστός εἰμί . οὗτος δή τίς ποτέ ἐγώ τεκμήριον ; ὅτι φύω ταύτῃ ὁ νῦν ζητέω ὁ λόγος . ζητέω δέ δή τίς τρόπος σοφός γίγνομαι , ὡς εἰμί τις ἕκαστος οὗτος ὁ δύναμις · ὁ δέ φυγή φεύγω τότε ὅταν τις πρός τις φρόνησις ἔρχομαι ὁ λέγω τέχνη ἤ φρόνησις ἤ τις ἄλλος τοιοῦτος ὡς οἴομαι ἐπιστήμη , ὡς ἀξία οὗτος οὐδείς εἰμί ἐπίκλησις λέγω ὁ περί οὗτος σοφία ἀνθρώπινος , ὁ δέ ψυχή σφόδρα πείθω καί μαντεύομαι ὡς εἰμί αὐτός κατά τις φύσις οὗτος , τίς δέ εἰμί καί πότε καί πῶς , οὐ πάνυ δύναμαι ἐξευρίσκω . ἆρα οὐ οὗτος σφόδρα προσέοικα ἐγώ ὁ περί σοφία ἀπορία καί ζήτησις , πολύς ὁ ἐλπίς ἕκαστος γίγνομαι ὁ ὅσος ἐν ἐγώ δυνατός γίγνομαι φρόνιμος ἑαυτοῦ ἄλλος τε ἐξετάζω συμφώνως διά λόγος πᾶς καί πάντῃ λέγω ; οὗτος οὐ οὕτως ἤ οὗτος σύμφημι ἔχω ; σύμφημι ἐπί ἐλπίς σύ ἴσως οὗτος , ὦ ξένος , ὁ μετά σύ κατά χρόνος ἄν γίγνομαι , δοξάζω περί αὐτός εἰς αὖθις ὁ ἀληθής . ὁ ἄλλος τοίνυν ὅσος ἐπιστήμη μέν εἰμί λέγω , σοφός δέ οὐ ἀποτελέω ὁ λαμβάνω τε αὐτός καί ἔχω , πρῶτος διεξιτέον , ὅπως οὗτος ἐκποδών τίθημι , πειράω ἐκεῖνος ὅς δέω παρατίθημι τε καί παρατίθημι μανθάνω . πρῶτος μέν τοίνυν ὅς πρῶτος δέω θνητός γένος , ὁράω ὡς εἰμί μέν ἀναγκαῖος σχεδόν ἀληθής τε πρῶτος , ὁ δέ ἐπιστήμων αὐτός γίγνομαι , εἰ καί κατά ἀρχή δοκέω τις εἰμί ποτέ σοφός , οὔκουν νῦν γε οὔτε σοφός εἰμί δοξάζω ὄνειδος τε ἴσχω μάλα ἀπό ὁ τοιοῦτος ἐπιστήμη .