ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plato-philosophy.epinomis-dub-fort-auctore-philippo-opuntio 973
πρὸς μὲν τὸ τῆς ὁμολογίας ἥκομεν ἅπαντες ὀρθῶς , ὦ ξένε , τρεῖς ὄντες , ἐγὼ καὶ σὺ καὶ Μέγιλλος ὅδε , τὸ τῆς φρονήσεως ἐπισκεψόμενοι τίνι ποτὲ χρὴ λόγῳ διεξελθεῖν , ὃ τὴν ἀνθρωπίνην ἕξιν φαμέν , ὅταν διανοηθῇ , κάλλιστʼ ἔχειν ποιεῖν πρὸς φρόνησιν ὅσην δυνατὸν ἀνθρώπῳ σχεῖν . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα , ὥς φαμεν , ἅπαντα διεξήλθομεν ὅσα ἦν περὶ νόμων θέσιν · ὃ δὲ μέγιστον εὑρεῖν τε καὶ εἰπεῖν , τί ποτε μαθὼν θνητὸς ἄνθρωπος σοφὸς ἂν εἴη , τοῦτο οὔτε εἴπομεν οὔτε ηὕρομεν , νῦν τε πειρώμεθα τοῦτο μὴ καταλιπεῖν · σχεδὸν γὰρ ἀτελὲς ἂν πράξαιμεν οὗ χάριν ἅπαντες ὡρμήσαμεν , ὡς φανερὰ ποιήσοντες ἐξ ἀρχῆς μέχρι τέλους . ὦ φίλε Κλεινία , καλῶς μὲν λέγεις , ἄτοπον μὴν ἀκούσεσθαί σε λόγον οἶμαι , καί τινα τρόπον οὐκ ἄτοπον αὖ . πολλοὶ γὰρ δὴ προστυχεῖς τῷ βίῳ γιγνόμενοι τὸν αὐτὸν λόγον φέρουσιν , ὡς οὐκ ἔσται μακάριον τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος οὐδʼ εὔδαιμον . ἕπου δὴ καὶ σύνιδε ἄν σοι δοκῶ κἀγὼ μετʼ αὐτῶν καλῶς τοῦ τοιούτου πέρι λέγειν . οὔ φημι εἶναι δυνατὸν ἀνθρώποις μακαρίοις τε καὶ εὐδαίμοσιν γενέσθαι πλὴν ὀλίγων — μέχριπερ ἂν ζῶμεν τοῦτο διορίζομαι · καλὴ δὲ ἐλπὶς τελευτήσαντι τυχεῖν ἁπάντων ὧν ἕνεκά τις προθυμοῖτʼ ἂν ζῶν τε ὡς κάλλιστʼ ἂν ζῆν κατὰ δύναμιν καὶ τελευτήσας τελευτῆς τοιαύτης τυχεῖν—λέγω δʼ οὐδὲν σοφόν , ἀλλʼ ὅπερ ἅπαντες Ἕλληνές τε καὶ βάρβαροι γιγνώσκομέν τινα τρόπον , ὡς ἐξ ἀρχῆς τὸ γενέσθαι χαλεπὸν ἅπαντι ζῴῳ · πρῶτον μὲν τὸ μετασχεῖν τῆς τῶν κυουμένων ἕξεως , ἔπειτʼ αὖ τὸ γίγνεσθαι , καὶ ἔτι τὸ τρέφεσθαι καὶ παιδεύεσθαι , διὰ πόνων μυρίων ταῦτα γίγνεσθαι σύμπαντα , ὥς φαμεν ἅπαντες .
Lemmas: πρός μέν ὁ ὁ ὁμολογία ἥκω ἅπας ὀρθός , ὦ ξένος , τρεῖς εἰμί , ἐγώ καί σύ καί Μέγιλλος ὅδε , ὁ ὁ φρόνησις ἐπισκοπέω τίς ποτέ χρή λόγος διεξέρχομαι , ὅς ὁ ἀνθρώπινος ἕξις φημί , ὅταν διανοέω , καλός ἔχω ποιέω πρός φρόνησις ὅσος δυνατός ἄνθρωπος ἔχω . ὁ μέν γάρ ἄλλος , ὡς φημί , ἅπας διεξέρχομαι ὅσος εἰμί περί νόμος θέσις · ὅς δέ μέγας εὑρίσκω τε καί λέγω , τίς ποτέ μανθάνω θνητός ἄνθρωπος σοφός ἄν εἰμί , οὗτος οὔτε λέγω οὔτε εὑρίσκω , νῦν τε πειράω οὗτος μή καταλείπω · σχεδόν γάρ ἀτελής ἄν πράσσω ὅς χάριν ἅπας ὁρμάω , ὡς φανερός ποιέω ἐκ ἀρχή μέχρι τέλος . ὦ φίλος Κλεινίας , καλός μέν λέγω , ἄτοπος μήν ἀκούω σύ λόγος οἴομαι , καί τις τρόπος οὐ ἄτοπος αὖ . πολύς γάρ δή προστυχής ὁ βίος γίγνομαι ὁ αὐτός λόγος φέρω , ὡς οὐ εἰμί μακάριος ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος οὐδέ εὐδαίμων . ἕπομαι δή καί συνοράω ἄν σύ δοκέω ἐγώ μετά αὐτός καλός ὁ τοιοῦτος περί λέγω . οὐ φημί εἰμί δυνατός ἄνθρωπος μακάριος τε καί εὐδαίμων γίγνομαι πλήν ὀλίγος — μέχρι ἄν ζάω οὗτος διορίζω · καλός δέ ἐλπίς τελευτάω τυγχάνω ἅπας ὅς ἕνεκα τις προθυμέομαι ἄν ζάω τε ὡς καλός ἄν ζάω κατά δύναμις καί τελευτάω τελευτή τοιοῦτος τυχεῖν—λέγω δέ οὐδείς σοφός , ἀλλά ὅς ἅπας Ἕλλην τε καί βάρβαρος γιγνώσκω τις τρόπος , ὡς ἐκ ἀρχή ὁ γίγνομαι χαλεπός ἅπας ζῷον · πρῶτος μέν ὁ μετέχω ὁ ὁ κυέω ἕξις , ἔπειτα αὖ ὁ γίγνομαι , καί ἔτι ὁ τρέφω καί παιδεύω , διά πόνος μυρίος οὗτος γίγνομαι σύμπας , ὡς φημί ἅπας .