plato-philosophy.crito 54
λόγοι δὲ ἐκεῖνοι οἱ περὶ δικαιοσύνης τε καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς ποῦ ἡμῖν ἔσονται ; ἀλλὰ δὴ τῶν παίδων ἕνεκα βούλει ζῆν , ἵνα αὐτοὺς ἐκθρέψῃς καὶ παιδεύσῃς ; τί δέ ; εἰς Θετταλίαν αὐτοὺς ἀγαγὼν θρέψεις τε καὶ παιδεύσεις , ξένους ποιήσας , ἵνα καὶ τοῦτο ἀπολαύσωσιν ; ἢ τοῦτο μὲν οὔ , αὐτοῦ δὲ τρεφόμενοι σοῦ ζῶντος βέλτιον θρέψονται καὶ παιδεύσονται μὴ συνόντος σοῦ αὐτοῖς ; οἱ γὰρ ἐπιτήδειοι οἱ σοὶ ἐπιμελήσονται αὐτῶν . πότερον ἐὰν μὲν εἰς Θετταλίαν ἀποδημήσῃς , ἐπιμελήσονται , ἐὰν δὲ εἰς Ἅιδου ἀποδημήσῃς , οὐχὶ ἐπιμελήσονται ; εἴπερ γέ τι ὄφελος αὐτῶν ἐστιν τῶν σοι φασκόντων ἐπιτηδείων εἶναι , οἴεσθαί γε χρή.ἀλλʼ , ὦ Σώκρατες , πειθόμενος ἡμῖν τοῖς σοῖς τροφεῦσι μήτε παῖδας περὶ πλείονος ποιοῦ μήτε τὸ ζῆν μήτε ἄλλο μηδὲν πρὸ τοῦ δικαίου , ἵνα εἰς Ἅιδου ἐλθὼν ἔχῃς πάντα ταῦτα ἀπολογήσασθαι τοῖς ἐκεῖ ἄρχουσιν · οὔτε γὰρ ἐνθάδε σοι φαίνεται ταῦτα πράττοντι ἄμεινον εἶναι οὐδὲ δικαιότερον οὐδὲ ὁσιώτερον , οὐδὲ ἄλλῳ τῶν σῶν οὐδενί , οὔτε ἐκεῖσε ἀφικομένῳ ἄμεινον ἔσται . ἀλλὰ νῦν μὲν ἠδικημένος ἄπει , ἐὰν ἀπίῃς , οὐχ ὑφʼ ἡμῶν τῶν νόμων ἀλλὰ ὑπʼ ἀνθρώπων · ἐὰν δὲ ἐξέλθῃς οὕτως αἰσχρῶς ἀνταδικήσας τε καὶ ἀντικακουργήσας , τὰς σαυτοῦ ὁμολογίας τε καὶ συνθήκας τὰς πρὸς ἡμᾶς παραβὰς καὶ κακὰ ἐργασάμενος τούτους οὓς ἥκιστα ἔδει , σαυτόν τε καὶ φίλους καὶ πατρίδα καὶ ἡμᾶς , ἡμεῖς τέ σοι χαλεπανοῦμεν ζῶντι , καὶ ἐκεῖ οἱ ἡμέτεροι ἀδελφοὶ οἱ ἐν Ἅιδου νόμοι οὐκ εὐμενῶς σε ὑποδέξονται , εἰδότες ὅτι καὶ ἡμᾶς ἐπεχείρησας ἀπολέσαι τὸ σὸν μέρος . ἀλλὰ μή σε πείσῃ Κρίτων ποιεῖν ἃ λέγει μᾶλλον ἢ ἡμεῖς.ταῦτα , ὦ φίλε ἑταῖρε Κρίτων , εὖ ἴσθι ὅτι ἐγὼ δοκῶ ἀκούειν , ὥσπερ οἱ κορυβαντιῶντες τῶν αὐλῶν δοκοῦσιν ἀκούειν , καὶ ἐν ἐμοὶ αὕτη ἡ ἠχὴ τούτων τῶν λόγων βομβεῖ καὶ ποιεῖ μὴ δύνασθαι τῶν ἄλλων ἀκούειν · ἀλλὰ ἴσθι , ὅσα γε τὰ νῦν ἐμοὶ δοκοῦντα , ἐὰν λέγῃς παρὰ ταῦτα , μάτην ἐρεῖς . ὅμως μέντοι εἴ τι οἴει πλέον ποιήσειν , λέγε . ἀλλʼ , ὦ Σώκρατες , οὐκ ἔχω λέγειν . ἔα τοίνυν , ὦ Κρίτων , καὶ πράττωμεν ταύτῃ , ἐπειδὴ ταύτῃ ὁ θεὸς ὑφηγεῖται .
Lemmas: λόγος δέ ἐκεῖνος ὁ περί δικαιοσύνη τε καί ὁ ἄλλος ἀρετή ποῦ ἐγώ εἰμί ; ἀλλά δή ὁ παῖς ἕνεκα βούλομαι ζάω , ἵνα αὐτός ἐκτρέφω καί παιδεύω ; τίς δέ ; εἰς Θεσσαλία αὐτός ἄγω τρέφω τε καί παιδεύω , ξένος ποιέω , ἵνα καί οὗτος ἀπολαύω ; ἤ οὗτος μέν οὐ , αὐτός δέ τρέφω σύ ζάω ἀγαθός τρέφω καί παιδεύω μή σύνειμι σύ αὐτός ; ὁ γάρ ἐπιτήδειος ὁ σός ἐπιμελέομαι αὐτός . πότερος ἐάν μέν εἰς Θεσσαλία ἀποδημέω , ἐπιμελέομαι , ἐάν δέ εἰς ᾍδης ἀποδημέω , οὐ ἐπιμελέομαι ; εἴπερ γε τις ὄφελος αὐτός εἰμί ὁ σύ φάσκω ἐπιτήδειος εἰμί , οἴομαι γε χρή.ἀλλʼ , ὦ Σωκράτης , πείθω ἐγώ ὁ σός τροφεύς μήτε παῖς περί πολύς ποιέω μήτε ὁ ζάω μήτε ἄλλος μηδείς πρό ὁ δίκαιος , ἵνα εἰς ᾍδης ἔρχομαι ἔχω πᾶς οὗτος ἀπολογέομαι ὁ ἐκεῖ ἄρχω · οὔτε γάρ ἐνθάδε σύ φαίνω οὗτος πράσσω ἀγαθός εἰμί οὐδέ δίκαιος οὐδέ ὅσιος , οὐδέ ἄλλος ὁ σός οὐδείς , οὔτε ἐκεῖσε ἀφικνέομαι ἀγαθός εἰμί . ἀλλά νῦν μέν ἀδικέω ἀπέρχομαι , ἐάν ἀπέρχομαι , οὐ ὑπό ἐγώ ὁ νόμος ἀλλά ὑπό ἄνθρωπος · ἐάν δέ ἐξέρχομαι οὕτως αἰσχρός ἀνταδικέω τε καί ἀντικακουργέω , ὁ σεαυτοῦ ὁμολογία τε καί συνθήκη ὁ πρός ἐγώ παραβαίνω καί κακός ἐργάζομαι οὗτος ὅς ἦκα δέω , σεαυτοῦ τε καί φίλος καί πατρίς καί ἐγώ , ἐγώ τε σύ χαλεπαίνω ζάω , καί ἐκεῖ ὁ ἡμέτερος ἀδελφός ὁ ἐν ᾍδης νόμος οὐ εὐμενής σύ ὑποδέχομαι , οἶδα ὅτι καί ἐγώ ἐπιχειρέω ἀπόλλυμι ὁ σός μέρος . ἀλλά μή σύ πείθω Κρίτων ποιέω ὅς λέγω μάλα ἤ ἡμεῖς , ὦ φίλος ἑταῖρος Κρίτων , εὖ οἶδα ὅτι ἐγώ δοκέω ἀκούω , ὥσπερ ὁ Κορυβαντιάω ὁ αὐλός δοκέω ἀκούω , καί ἐν ἐγώ οὗτος ὁ ἠχή οὗτος ὁ λόγος βομβέω καί ποιέω μή δύναμαι ὁ ἄλλος ἀκούω · ἀλλά οἶδα , ὅσος γε ὁ νῦν ἐγώ δοκέω , ἐάν λέγω παρά οὗτος , μάτην λέγω . ὅμως μέντοι εἰ τις οἴομαι πολύς ποιέω , λέγω . ἀλλά , ὦ Σωκράτης , οὐ ἔχω λέγω . ἔα τοίνυν , ὦ Κρίτων , καί πράσσω ταύτῃ , ἐπειδή ταύτῃ ὁ θεός ὑφηγέομαι .