plato-philosophy.crito 47
— σὺ γάρ , ὅσα γε τἀνθρώπεια , ἐκτὸς εἶ τοῦ μέλλειν ἀποθνῄσκειν αὔριον , καὶ οὐκ ἂν σὲ παρακρούοι ἡ παροῦσα συμφορά · σκόπει δή—οὐχ ἱκανῶς δοκεῖ σοι λέγεσθαι ὅτι οὐ πάσας χρὴ τὰς δόξας τῶν ἀνθρώπων τιμᾶν ἀλλὰ τὰς μέν , τὰς δʼ οὔ , οὐδὲ πάντων ἀλλὰ τῶν μέν , τῶν δʼ οὔ ; τί φῄς ; ταῦτα οὐχὶ καλῶς λέγεται ; καλῶς . οὐκοῦν τὰς μὲν χρηστὰς τιμᾶν , τὰς δὲ πονηρὰς μή ; ναί . χρησταὶ δὲ οὐχ αἱ τῶν φρονίμων , πονηραὶ δὲ αἱ τῶν ἀφρόνων ; πῶς δʼ οὔ ; φέρε δή , πῶς αὖ τὰ τοιαῦτα ἐλέγετο ; γυμναζόμενος ἀνὴρ καὶ τοῦτο πράττων πότερον παντὸς ἀνδρὸς ἐπαίνῳ καὶ ψόγῳ καὶ δόξῃ τὸν νοῦν προσέχει , ἢ ἑνὸς μόνου ἐκείνου ὃς ἂν τυγχάνῃ ἰατρὸς ἢ παιδοτρίβης ὤν ; ἑνὸς μόνου . οὐκοῦν φοβεῖσθαι χρὴ τοὺς ψόγους καὶ ἀσπάζεσθαι τοὺς ἐπαίνους τοὺς τοῦ ἑνὸς ἐκείνου ἀλλὰ μὴ τοὺς τῶν πολλῶν . δῆλα δή . ταύτῃ ἄρα αὐτῷ πρακτέον καὶ γυμναστέον καὶ ἐδεστέον γε καὶ ποτέον , ᾗ ἂν τῷ ἑνὶ δοκῇ , τῷ ἐπιστάτῃ καὶ ἐπαΐοντι , μᾶλλον ἢ ᾗ σύμπασι τοῖς ἄλλοις . ἔστι ταῦτα . εἶεν . ἀπειθήσας δὲ τῷ ἑνὶ καὶ ἀτιμάσας αὐτοῦ τὴν δόξαν καὶ τοὺς ἐπαίνους , τιμήσας δὲ τοὺς τῶν πολλῶν καὶ μηδὲν ἐπαϊόντων , ἆρα οὐδὲν κακὸν πείσεται ; πῶς γὰρ οὔ ; τί δʼ ἔστι τὸ κακὸν τοῦτο , καὶ ποῖ τείνει , καὶ εἰς τί τῶν τοῦ ἀπειθοῦντος ; δῆλον ὅτι εἰς τὸ σῶμα · τοῦτο γὰρ διόλλυσι . καλῶς λέγεις . οὐκοῦν καὶ τἆλλα , ὦ Κρίτων , οὕτως , ἵνα μὴ πάντα διΐωμεν , καὶ δὴ καὶ περὶ τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων καὶ αἰσχρῶν καὶ καλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν , περὶ ὧν νῦν ἡ βουλὴ ἡμῖν ἐστιν , πότερον τῇ τῶν πολλῶν δόξῃ δεῖ ἡμᾶς ἕπεσθαι καὶ φοβεῖσθαι αὐτὴν ἢ τῇ τοῦ ἑνός , εἴ τίς ἐστιν ἐπαΐων , ὃν δεῖ καὶ αἰσχύνεσθαι καὶ φοβεῖσθαι μᾶλλον ἢ σύμπαντας τοὺς ἄλλους ; ᾧ εἰ μὴ ἀκολουθήσομεν , διαφθεροῦμεν ἐκεῖνο καὶ λωβησόμεθα , ὃ τῷ μὲν δικαίῳ βέλτιον ἐγίγνετο τῷ δὲ ἀδίκῳ ἀπώλλυτο . ἢ οὐδέν ἐστι τοῦτο ; οἶμαι ἔγωγε , ὦ Σώκρατες . φέρε δή , ἐὰν τὸ ὑπὸ τοῦ ὑγιεινοῦ μὲν βέλτιον γιγνόμενον , ὑπὸ τοῦ νοσώδους δὲ διαφθειρόμενον διολέσωμεν πειθόμενοι μὴ τῇ τῶν ἐπαϊόντων δόξῃ , ἆρα βιωτὸν ἡμῖν ἐστιν διεφθαρμένου αὐτοῦ ; ἔστι δέ που τοῦτο σῶμα · ἢ οὐχί ; ναί . ἆρʼ οὖν βιωτὸν ἡμῖν ἐστιν μετὰ μοχθηροῦ καὶ διεφθαρμένου σώματος ; οὐδαμῶς . ἀλλὰ μετʼ ἐκείνου ἄρʼ ἡμῖν βιωτὸν διεφθαρμένου , ᾧ τὸ ἄδικον μὲν λωβᾶται , τὸ δὲ δίκαιον ὀνίνησιν ; ἢ φαυλότερον ἡγούμεθα εἶναι τοῦ σώματος ἐκεῖνο , ὅτι ποτʼ ἐστὶ τῶν ἡμετέρων , περὶ ὃ ἥ τε ἀδικία καὶ ἡ δικαιοσύνη ἐστίν ;
Lemmas: — σύ γάρ , ὅσος γε ἀνθρώπειος , ἐκτός εἰμί ὁ μέλλω ἀποθνῄσκω αὔριον , καί οὐ ἄν σύ παρακρούω ὁ πάρειμι συμφορά · σκοπέω δῆος ἱκανός δοκέω σύ λέγω ὅτι οὐ πᾶς χρή ὁ δόξα ὁ ἄνθρωπος τιμάω ἀλλά ὁ μέν , ὁ δέ οὐ , οὐδέ πᾶς ἀλλά ὁ μέν , ὁ δέ οὐ ; τίς φημί ; οὗτος οὐ καλός λέγω ; καλός . οὐκοῦν ὁ μέν χρηστός τιμάω , ὁ δέ πονηρός μή ; ναί . χρηστός δέ οὐ ὁ ὁ φρόνιμος , πονηρός δέ ὁ ὁ ἄφρων ; πῶς δέ οὐ ; φέρω δή , πῶς αὖ ὁ τοιοῦτος λέγω ; γυμνάζω ἀνήρ καί οὗτος πράσσω πότερος πᾶς ἀνήρ ἔπαινος καί ψόγος καί δόξα ὁ νόος προσέχω , ἤ εἷς μόνος ἐκεῖνος ὅς ἄν τυγχάνω ἰατρός ἤ παιδοτρίβης εἰμί ; εἷς μόνος . οὐκοῦν φοβέω χρή ὁ ψόγος καί ἀσπάζομαι ὁ ἔπαινος ὁ ὁ εἷς ἐκεῖνος ἀλλά μή ὁ ὁ πολύς . δῆλος δή . ταύτῃ ἄρα αὐτός πράσσω καί γυμνάζω καί ἐσθίω γε καί πίνω , ᾗ ἄν ὁ εἷς δοκέω , ὁ ἐπιστάτης καί ἐπαΐω , μάλα ἤ ᾗ σύμπας ὁ ἄλλος . εἰμί οὗτος . εἶεν . ἀπειθέω δέ ὁ εἷς καί ἀτιμάζω αὐτός ὁ δόξα καί ὁ ἔπαινος , τιμάω δέ ὁ ὁ πολύς καί μηδείς ἐπαΐω , ἆρα οὐδείς κακός πάσχω ; πῶς γάρ οὐ ; τίς δέ εἰμί ὁ κακός οὗτος , καί ποῖ τείνω , καί εἰς τίς ὁ ὁ ἀπειθέω ; δῆλος ὅτι εἰς ὁ σῶμα · οὗτος γάρ διόλλυμι . καλός λέγω . οὐκοῦν καί ἄλλος , ὦ Κρίτων , οὕτως , ἵνα μή πᾶς διέρχομαι , καί δή καί περί ὁ δίκαιος καί ἄδικος καί αἰσχρός καί καλός καί ἀγαθός καί κακός , περί ὅς νῦν ὁ βουλή ἐγώ εἰμί , πότερος ὁ ὁ πολύς δόξα δέω ἐγώ ἕπομαι καί φοβέω αὐτός ἤ ὁ ὁ εἷς , εἰ τις εἰμί ἐπαΐω , ὅς δέω καί αἰσχύνω καί φοβέω μάλα ἤ σύμπας ὁ ἄλλος ; ὅς εἰ μή ἀκολουθέω , διαφθείρω ἐκεῖνος καί λωβάομαι , ὅς ὁ μέν δίκαιος ἀγαθός γίγνομαι ὁ δέ ἄδικος ἀπόλλυμι . ἤ οὐδείς εἰμί οὗτος ; οἴομαι ἐγώ , ὦ Σωκράτης . φέρω δή , ἐάν ὁ ὑπό ὁ ὑγιεινός μέν ἀγαθός γίγνομαι , ὑπό ὁ νοσώδης δέ διαφθείρω διόλλυμι πείθω μή ὁ ὁ ἐπαΐω δόξα , ἆρα βιωτός ἐγώ εἰμί διαφθείρω αὐτός ; εἰμί δέ που οὗτος σῶμα · ἤ οὐ ; ναί . ἆρα οὖν βιωτός ἐγώ εἰμί μετά μοχθηρός καί διαφθείρω σῶμα ; οὐδαμῶς . ἀλλά μετά ἐκεῖνος ἄρα ἐγώ βιωτός διαφθείρω , ὅς ὁ ἄδικος μέν λωβάομαι , ὁ δέ δίκαιος ὀνίνημι ; ἤ φαῦλος ἡγέομαι εἰμί ὁ σῶμα ἐκεῖνος , ὅστις ποτέ εἰμί ὁ ἡμέτερος , περί ὅς ὁ τε ἀδικία καί ὁ δικαιοσύνη εἰμί ;