plato-philosophy.crito 53
σὺ δὲ οὔτε Λακεδαίμονα προῃροῦ οὔτε Κρήτην , ἃς δὴ ἑκάστοτε φῂς εὐνομεῖσθαι , οὔτε ἄλλην οὐδεμίαντῶν Ἑλληνίδων πόλεων οὐδὲ τῶν βαρβαρικῶν , ἀλλὰ ἐλάττω ἐξ αὐτῆς ἀπεδήμησας ἢ οἱ χωλοί τε καὶ τυφλοὶ καὶ οἱ ἄλλοι ἀνάπηροι · οὕτω σοι διαφερόντως τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἤρεσκεν ἡ πόλις τε καὶ ἡμεῖς οἱ νόμοι δῆλον ὅτι · τίνι γὰρ ἂν πόλις ἀρέσκοι ἄνευ νόμων ; νῦν δὲ δὴ οὐκ ἐμμενεῖς τοῖς ὡμολογημένοις ; ἐὰν ἡμῖν γε πείθῃ , ὦ Σώκρατες · καὶ οὐ καταγέλαστός γε ἔσῃ ἐκ τῆς πόλεως ἐξελθών.σκόπει γὰρ δή , ταῦτα παραβὰς καὶ ἐξαμαρτάνων τι τούτων τί ἀγαθὸν ἐργάσῃ σαυτὸν ἢ τοὺς ἐπιτηδείους τοὺς σαυτοῦ . ὅτι μὲν γὰρ κινδυνεύσουσί γέ σου οἱ ἐπιτήδειοι καὶ αὐτοὶ φεύγειν καὶ στερηθῆναι τῆς πόλεως ἢ τὴν οὐσίαν ἀπολέσαι , σχεδόν τι δῆλον · αὐτὸς δὲ πρῶτον μὲν ἐὰν εἰς τῶν ἐγγύτατά τινα πόλεων ἔλθῃς , ἢ Θήβαζε ἢ Μέγαράδε — εὐνομοῦνται γὰρ ἀμφότεραι—πολέμιος ἥξεις , ὦ Σώκρατες , τῇ τούτων πολιτείᾳ , καὶ ὅσοιπερ κήδονται τῶν αὑτῶν πόλεων ὑποβλέψονταί σε διαφθορέα ἡγούμενοι τῶν νόμων , καὶ βεβαιώσεις τοῖς δικασταῖς τὴν δόξαν , ὥστε δοκεῖν ὀρθῶς τὴν δίκην δικάσαι · ὅστις γὰρ νόμων διαφθορεύς ἐστιν σφόδρα που δόξειεν ἂν νέων γε καὶ ἀνοήτων ἀνθρώπων διαφθορεὺς εἶναι . πότερον οὖν φεύξῃ τάς τε εὐνομουμένας πόλεις καὶ τῶν ἀνδρῶν τοὺς κοσμιωτάτους ; καὶ τοῦτο ποιοῦντι ἆρα ἄξιόν σοι ζῆν ἔσται ; ἢ πλησιάσεις τούτοις καὶ ἀναισχυντήσεις διαλεγόμενος—τίνας λόγους , ὦ Σώκρατες ; ἢ οὕσπερ ἐνθάδε , ὡς ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ δικαιοσύνη πλείστου ἄξιον τοῖς ἀνθρώποις καὶ τὰ νόμιμα καὶ οἱ νόμοι ; καὶ οὐκ οἴει ἄσχημον φανεῖσθαι τὸ τοῦ Σωκράτους πρᾶγμα ; οἴεσθαί γε χρή . ἀλλʼ ἐκ μὲν τούτων τῶν τόπων ἀπαρεῖς , ἥξεις δὲ εἰς Θετταλίαν παρὰ τοὺς ξένους τοὺς Κρίτωνος ; ἐκεῖ γὰρ δὴ πλείστη ἀταξία καὶ ἀκολασία , καὶ ἴσως ἂν ἡδέως σου ἀκούοιεν ὡς γελοίως ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἀπεδίδρασκες σκευήν τέ τινα περιθέμενος , ἢ διφθέραν λαβὼν ἢ ἄλλα οἷα δὴ εἰώθασιν ἐνσκευάζεσθαι οἱ ἀποδιδράσκοντες , καὶ τὸ σχῆμα τὸ σαυτοῦ μεταλλάξας · ὅτι δὲ γέρων ἀνήρ , σμικροῦ χρόνου τῷ βίῳ λοιποῦ ὄντος ὡς τὸ εἰκός , ἐτόλμησας οὕτω γλίσχρως ἐπιθυμεῖν ζῆν , νόμους τοὺς μεγίστους παραβάς , οὐδεὶς ὃς ἐρεῖ ; ἴσως , ἂν μή τινα λυπῇς · εἰ δὲ μή , ἀκούσῃ , ὦ Σώκρατες , πολλὰ καὶ ἀνάξια σαυτοῦ . ὑπερχόμενος δὴ βιώσῃ πάντας ἀνθρώπους καὶ δουλεύων — τί ποιῶν ἢ εὐωχούμενος ἐν Θετταλίᾳ , ὥσπερ ἐπὶ δεῖπνον ἀποδεδημηκὼς εἰς Θετταλίαν ;
Lemmas: σύ δέ οὔτε Λακεδαίμων προαιρέω οὔτε Κρήτη , ὅς δή ἑκάστοτε φημί εὐνομέομαι , οὔτε ἄλλος ουδεμιανταω Ἑλληνίς πόλις οὐδέ ὁ βαρβαρικός , ἀλλά ἐλαχύς ἐκ αὐτός ἀποδημέω ἤ ὁ χωλός τε καί τυφλός καί ὁ ἄλλος ἀνάπηρος · οὕτως σύ διαφερόντως ὁ ἄλλος Ἀθηναῖος ἀρέσκω ὁ πόλις τε καί ἐγώ ὁ νόμος δῆλος ὅτι · τίς γάρ ἄν πόλις ἀρέσκω ἄνευ νόμος ; νῦν δέ δή οὐ ἐμμένω ὁ ὁμολογέω ; ἐάν ἐγώ γε πείθω , ὦ Σωκράτης · καί οὐ καταγέλαστος γε εἰμί ἐκ ὁ πόλις ἐξελθών.σκόπει γάρ δή , οὗτος παραβαίνω καί ἐξαμαρτάνω τις οὗτος τίς ἀγαθός ἐργάζομαι σεαυτοῦ ἤ ὁ ἐπιτήδειος ὁ σεαυτοῦ . ὅτι μέν γάρ κινδυνεύω γε σύ ὁ ἐπιτήδειος καί αὐτός φεύγω καί στερέω ὁ πόλις ἤ ὁ οὐσία ἀπόλλυμι , σχεδόν τις δῆλος · αὐτός δέ πρότερος μέν ἐάν εἰς ὁ ἐγγύς τις πόλις ἔρχομαι , ἤ Θήβαζε ἤ Μέγαρα — εὐνομέομαι γάρ ἀμφότεραι—πολέμιος ἥκω , ὦ Σωκράτης , ὁ οὗτος πολιτεία , καί ὅσος κήδω ὁ ἑαυτοῦ πόλις ὑποβλέπω σύ διαφθορεύς ἡγέομαι ὁ νόμος , καί βεβαιόω ὁ δικαστής ὁ δόξα , ὥστε δοκέω ὀρθός ὁ δίκη δικάζω · ὅστις γάρ νόμος διαφθορεύς εἰμί σφόδρα που δοκέω ἄν νέος γε καί ἀνόητος ἄνθρωπος διαφθορεύς εἰμί . πότερος οὖν φεύγω ὁ τε εὐνομέομαι πόλις καί ὁ ἀνήρ ὁ κόσμιος ; καί οὗτος ποιέω ἆρα ἄξιος σύ ζάω εἰμί ; ἤ πλησιάζω οὗτος καί ἀναισχυντέω διαλέγω λόγος , ὦ Σωκράτης ; ἤ ὅς ἐνθάδε , ὡς ὁ ἀρετή καί ὁ δικαιοσύνη πολύς ἄξιος ὁ ἄνθρωπος καί ὁ νόμιμος καί ὁ νόμος ; καί οὐ οἴομαι ἀσχήμων φαίνω ὁ ὁ Σωκράτης πρᾶγμα ; οἴομαι γε χρή . ἀλλά ἐκ μέν οὗτος ὁ τόπος ἀπαίρω , ἥκω δέ εἰς Θεσσαλία παρά ὁ ξένος ὁ Κρίτων ; ἐκεῖ γάρ δή πολύς ἀταξία καί ἀκολασία , καί ἴσως ἄν ἡδύς σύ ἀκούω ὡς γέλοιος ἐκ ὁ δεσμωτήριον ἀποδιδράσκω σκευή τε τις περιτίθημι , ἤ διφθέρα λαμβάνω ἤ ἄλλος οἷος δή εἴωθα ἐνσκευάζω ὁ ἀποδιδράσκω , καί ὁ σχῆμα ὁ σεαυτοῦ μεταλλάσσω · ὅτι δέ γέρων ἀνήρ , μικρός χρόνος ὁ βίος λοιπός εἰμί ὡς ὁ ἔοικα , τολμάω οὕτως γλίσχρος ἐπιθυμέω ζάω , νόμος ὁ μέγας παραβαίνω , οὐδείς ὅς λέγω ; ἴσως , ἐάν μή τις λυπέω · εἰ δέ μή , ἀκούω , ὦ Σωκράτης , πολύς καί ἀνάξιος σεαυτοῦ . ὑπέρχομαι δή βιόω πᾶς ἄνθρωπος καί δουλεύω — τίς ποιέω ἤ εὐωχέω ἐν Θεσσαλία , ὥσπερ ἐπί δεῖπνον ἀποδημέω εἰς Θεσσαλία ;