plato-philosophy.crito 52
ταύταις δή φαμεν καὶ σέ , ὦ Σώκρατες , ταῖς αἰτίαις ἐνέξεσθαι , εἴπερ ποιήσεις ἃ ἐπινοεῖς , καὶ οὐχ ἥκιστα Ἀθηναίων σέ , ἀλλʼ ἐν τοῖς μάλιστα . εἰ οὖν ἐγὼ εἴποιμι · διὰ τί δή ; ἴσως ἄν μου δικαίως καθάπτοιντο λέγοντες ὅτι ἐν τοῖς μάλιστα Ἀθηναίων ἐγὼ αὐτοῖς ὡμολογηκὼς τυγχάνω ταύτην τὴν ὁμολογίαν . φαῖεν γὰρ ἂν ὅτι ὦ Σώκρατες , μεγάλα ἡμῖν τούτων τεκμήριά ἐστιν , ὅτι σοι καὶ ἡμεῖς ἠρέσκομεν καὶ ἡ πόλις · οὐ γὰρ ἄν ποτε τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἁπάντων διαφερόντως ἐν αὐτῇ ἐπεδήμεις εἰ μή σοι διαφερόντως ἤρεσκεν , καὶ οὔτʼ ἐπὶ θεωρίαν πώποτʼ ἐκ τῆς πόλεως ἐξῆλθες , ὅτι μὴ ἅπαξ εἰς Ἰσθμόν , οὔτε ἄλλοσε οὐδαμόσε , εἰ μή ποι στρατευσόμενος , οὔτε ἄλλην ἀποδημίαν ἐποιήσω πώποτε ὥσπερ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι , οὐδʼ ἐπιθυμία σε ἄλλης πόλεως οὐδὲ ἄλλων νόμων ἔλαβεν εἰδέναι , ἀλλὰ ἡμεῖς σοι ἱκανοὶ ἦμεν καὶ ἡ ἡμετέρα πόλις · οὕτω σφόδρα ἡμᾶς ᾑροῦ καὶ ὡμολόγεις καθʼ ἡμᾶς πολιτεύσεσθαι , τά τε ἄλλα καὶ παῖδας ἐν αὐτῇ ἐποιήσω , ὡς ἀρεσκούσης σοι τῆς πόλεως . ἔτι τοίνυν ἐν αὐτῇ τῇ δίκῃ ἐξῆν σοι φυγῆς τιμήσασθαι εἰ ἐβούλου , καὶ ὅπερ νῦν ἀκούσης τῆς πόλεως ἐπιχειρεῖς , τότε ἑκούσης ποιῆσαι . σὺ δὲ τότε μὲν ἐκαλλωπίζου ὡς οὐκ ἀγανακτῶν εἰ δέοι τεθνάναι σε , ἀλλὰ ᾑροῦ , ὡς ἔφησθα , πρὸ τῆς φυγῆς θάνατον · νῦν δὲ οὔτʼ ἐκείνους τοὺς λόγους αἰσχύνῃ , οὔτε ἡμῶν τῶν νόμων ἐντρέπῃ , ἐπιχειρῶν διαφθεῖραι , πράττεις τε ἅπερ ἂν δοῦλος ὁ φαυλότατος πράξειεν , ἀποδιδράσκειν ἐπιχειρῶν παρὰ τὰς συνθήκας τε καὶ τὰς ὁμολογίας καθʼ ἃς ἡμῖν συνέθου πολιτεύεσθαι . πρῶτον μὲν οὖν ἡμῖν τοῦτʼ αὐτὸ ἀπόκριναι , εἰ ἀληθῆ λέγομεν φάσκοντές σε ὡμολογηκέναι πολιτεύσεσθαι καθʼ ἡμᾶς ἔργῳ ἀλλʼ οὐ λόγῳ , ἢ οὐκ ἀληθῆ . τί φῶμεν πρὸς ταῦτα , ὦ Κρίτων ; ἄλλο τι ἢ ὁμολογῶμεν ; ἀνάγκη , ὦ Σώκρατες . ἄλλο τι οὖν , ἂν φαῖεν , ἢ συνθήκας τὰς πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ὁμολογίας παραβαίνεις , οὐχ ὑπὸ ἀνάγκης ὁμολογήσας οὐδὲ ἀπατηθεὶς οὐδὲ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἀναγκασθεὶς βουλεύσασθαι , ἀλλʼ ἐν ἔτεσιν ἑβδομήκοντα , ἐν οἷς ἐξῆν σοι ἀπιέναι , εἰ μὴ ἠρέσκομεν ἡμεῖς μηδὲ δίκαιαι ἐφαίνοντό σοι αἱ ὁμολογίαι εἶναι .
Lemmas: οὗτος δή φημί καί σύ , ὦ Σωκράτης , ὁ αἰτία ἐνέχω , εἴπερ ποιέω ὅς ἐπινοέω , καί οὐ ἦκα Ἀθηναῖος σύ , ἀλλά ἐν ὁ μάλα . εἰ οὖν ἐγώ λέγω · διά τίς δή ; ἴσως ἄν ἐγώ δίκαιος καθάπτω λέγω ὅτι ἐν ὁ μάλα Ἀθηναῖος ἐγώ αὐτός ὁμολογέω τυγχάνω οὗτος ὁ ὁμολογία . φημί γάρ ἄν ὅτι ὦ Σωκράτης , μέγας ἐγώ οὗτος τεκμήριον εἰμί , ὅτι σύ καί ἐγώ ἀρέσκω καί ὁ πόλις · οὐ γάρ ἄν ποτέ ὁ ἄλλος Ἀθηναῖος ἅπας διαφερόντως ἐν αὐτός ἐπιδημέω εἰ μή σύ διαφερόντως ἀρέσκω , καί οὔτε ἐπί θεωρία πώποτε ἐκ ὁ πόλις ἐξέρχομαι , ὅτι μή ἅπαξ εἰς Ἰσθμός , οὔτε ἄλλοτε οὐδαμόσε , εἰ μή ποι στρατεύω , οὔτε ἄλλος ἀποδημία ποιέω πώποτε ὥσπερ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος , οὐδέ ἐπιθυμία σύ ἄλλος πόλις οὐδέ ἄλλος νόμος λαμβάνω οἶδα , ἀλλά ἐγώ σύ ἱκανός εἰμί καί ὁ ἡμέτερος πόλις · οὕτως σφόδρα ἐγώ αἱρέω καί ὁμολογέω κατά ἐγώ πολιτεύω , ὁ τε ἄλλος καί παῖς ἐν αὐτός ποιέω , ὡς ἀρέσκω σύ ὁ πόλις . ἔτι τοίνυν ἐν αὐτός ὁ δίκη ἔξεστι σύ φυγή τιμάω εἰ βούλομαι , καί ὅς νῦν ἀέκων ὁ πόλις ἐπιχειρέω , τότε ἑκών ποιέω . σύ δέ τότε μέν καλλωπίζω ὡς οὐ ἀγανακτέω εἰ δέω θνῄσκω σύ , ἀλλά αἱρέω , ὡς φημί , πρό ὁ φυγή θάνατος · νῦν δέ οὔτε ἐκεῖνος ὁ λόγος αἰσχύνω , οὔτε ἐγώ ὁ νόμος ἐντρέπω , ἐπιχειρέω διαφθείρω , πράσσω τε ὅς ἄν δοῦλος ὁ φαῦλος πράσσω , ἀποδιδράσκω ἐπιχειρέω παρά ὁ συνθήκη τε καί ὁ ὁμολογία κατά ὅς ἐγώ συντίθημι πολιτεύω . πρότερος μέν οὖν ἐγώ οὗτος αὐτός ἀποκρίνω , εἰ ἀληθής λέγω φάσκω σύ ὁμολογέω πολιτεύω κατά ἐγώ ἔργον ἀλλά οὐ λόγος , ἤ οὐ ἀληθής . τίς φημί πρός οὗτος , ὦ Κρίτων ; ἄλλος τις ἤ ὁμολογέω ; ἀνάγκη , ὦ Σωκράτης . ἄλλος τις οὖν , ἄν φημί , ἤ συνθήκη ὁ πρός ἐγώ αὐτός καί ὁμολογία παραβαίνω , οὐ ὑπό ἀνάγκη ὁμολογέω οὐδέ ἀπατάω οὐδέ ἐν ὀλίγος χρόνος ἀναγκάζω βουλεύω , ἀλλά ἐν ἔτος ἑβδομήκοντα , ἐν ὅς ἔξεστι σύ ἀπέρχομαι , εἰ μή ἀρέσκω ἐγώ μηδέ δίκαιος φαίνω σύ ὁ ὁμολογία εἰμί .