plato-philosophy.crito 51
ἢ πρὸς μὲν ἄρα σοι τὸν πατέρα οὐκ ἐξ ἴσου ἦν τὸ δίκαιον καὶ πρὸς δεσπότην , εἴ σοι ὢν ἐτύγχανεν , ὥστε ἅπερ πάσχοις ταῦτα καὶ ἀντιποιεῖν , οὔτε κακῶς ἀκούοντα ἀντιλέγειν οὔτε τυπτόμενον ἀντιτύπτειν οὔτε ἄλλα τοιαῦτα πολλά · πρὸς δὲ τὴν πατρίδα ἄρα καὶ τοὺς νόμους ἐξέσται σοι , ὥστε , ἐάν σε ἐπιχειρῶμεν ἡμεῖς ἀπολλύναι δίκαιον ἡγούμενοι εἶναι , καὶ σὺ δὲ ἡμᾶς τοὺς νόμους καὶ τὴν πατρίδα καθʼ ὅσον δύνασαι ἐπιχειρήσεις ἀνταπολλύναι , καὶ φήσεις ταῦτα ποιῶν δίκαια πράττειν , ὁ τῇ ἀληθείᾳ τῆς ἀρετῆς ἐπιμελόμενος ; ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρʼ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι , καὶ σέβεσθαι δεῖ καὶ μᾶλλον ὑπείκειν καὶ θωπεύειν πατρίδα χαλεπαίνουσαν ἢ πατέρα , καὶ ἢ πείθειν ἢ ποιεῖν ἃ ἂν κελεύῃ , καὶ πάσχειν ἐάν τι προστάττῃ παθεῖν ἡσυχίαν ἄγοντα , ἐάντε τύπτεσθαι ἐάντε δεῖσθαι , ἐάντε εἰς πόλεμον ἄγῃ τρωθησόμενον ἢ ἀποθανούμενον , ποιητέον ταῦτα , καὶ τὸ δίκαιον οὕτως ἔχει , καὶ οὐχὶ ὑπεικτέον οὐδὲ ἀναχωρητέον οὐδὲ λειπτέον τὴν τάξιν , ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν δικαστηρίῳ καὶ πανταχοῦ ποιητέον ἃ ἂν κελεύῃ ἡ πόλις καὶ ἡ πατρίς , ἢ πείθειν αὐτὴν ᾗ τὸ δίκαιον πέφυκε · βιάζεσθαι δὲ οὐχ ὅσιον οὔτε μητέρα οὔτε πατέρα , πολὺ δὲ τούτων ἔτι ἧττον τὴν πατρίδα ; τί φήσομεν πρὸς ταῦτα , ὦ Κρίτων ; ἀληθῆ λέγειν τοὺς νόμους ἢ οὔ ; ἔμοιγε δοκεῖ . σκόπει τοίνυν , ὦ Σώκρατες , φαῖεν ἂν ἴσως οἱ νόμοι , εἰ ἡμεῖς ταῦτα ἀληθῆ λέγομεν , ὅτι οὐ δίκαια ἡμᾶς ἐπιχειρεῖς δρᾶν ἃ νῦν ἐπιχειρεῖς . ἡμεῖς γάρ σε γεννήσαντες , ἐκθρέψαντες , παιδεύσαντες , μεταδόντες ἁπάντων ὧν οἷοί τʼ ἦμεν καλῶν σοὶ καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν πολίταις , ὅμως προαγορεύομεν τῷ ἐξουσίαν πεποιηκέναι Ἀθηναίων τῷ βουλομένῳ , ἐπειδὰν δοκιμασθῇ καὶ ἴδῃ τὰ ἐν τῇ πόλει πράγματα καὶ ἡμᾶς τοὺς νόμους , ᾧ ἂν μὴ ἀρέσκωμεν ἡμεῖς , ἐξεῖναι λαβόντα τὰ αὑτοῦ ἀπιέναι ὅποι ἂν βούληται . καὶ οὐδεὶς ἡμῶν τῶν νόμων ἐμποδών ἐστιν οὐδʼ ἀπαγορεύει , ἐάντε τις βούληται ὑμῶν εἰς ἀποικίαν ἰέναι , εἰ μὴ ἀρέσκοιμεν ἡμεῖς τε καὶ ἡ πόλις , ἐάντε μετοικεῖν ἄλλοσέ ποι ἐλθών , ἰέναι ἐκεῖσε ὅποι ἂν βούληται , ἔχοντα τὰ αὑτοῦ . ὃς δʼ ἂν ὑμῶν παραμείνῃ , ὁρῶν ὃν τρόπον ἡμεῖς τάς τε δίκας δικάζομεν καὶ τἆλλα τὴν πόλιν διοικοῦμεν , ἤδη φαμὲν τοῦτον ὡμολογηκέναι ἔργῳ ἡμῖν ἃ ἂν ἡμεῖς κελεύωμεν ποιήσειν ταῦτα , καὶ τὸν μὴ πειθόμενον τριχῇ φαμεν ἀδικεῖν , ὅτι τε γεννηταῖς οὖσιν ἡμῖν οὐ πείθεται , καὶ ὅτι τροφεῦσι , καὶ ὅτι ὁμολογήσας ἡμῖν πείσεσθαι οὔτε πείθεται οὔτε πείθει ἡμᾶς , εἰ μὴ καλῶς τι ποιοῦμεν,προτιθέντων ἡμῶν καὶ οὐκ ἀγρίως ἐπιταττόντων ποιεῖν ἃ ἂν κελεύωμεν , ἀλλὰ ἐφιέντων δυοῖν θάτερα , ἢ πείθειν ἡμᾶς ἢ ποιεῖν , τούτων οὐδέτερα ποιεῖ .
Lemmas: ἤ πρός μέν ἄρα σύ ὁ πατήρ οὐ ἐκ ἴσος εἰμί ὁ δίκαιος καί πρός δεσπότης , εἰ σύ εἰμί τυγχάνω , ὥστε ὅς πάσχω οὗτος καί ἀντιποιέω , οὔτε κακός ἀκούω ἀντιλέγω οὔτε τύπτω ἀντιτύπτω οὔτε ἄλλος τοιοῦτος πολύς · πρός δέ ὁ πατρίς ἄρα καί ὁ νόμος ἔξεστι σύ , ὥστε , ἐάν σύ ἐπιχειρέω ἐγώ ἀπόλλυμι δίκαιος ἡγέομαι εἰμί , καί σύ δέ ἐγώ ὁ νόμος καί ὁ πατρίς κατά ὅσος δύναμαι ἐπιχειρέω ἀνταπόλλυμι , καί φημί οὗτος ποιέω δίκαιος πράσσω , ὁ ὁ ἀλήθεια ὁ ἀρετή ἐπιμελέομαι ; ἤ οὕτως εἰμί σοφός ὥστε λανθάνω σύ ὅτι μήτηρ τε καί πατήρ καί ὁ ἄλλος πρόγονος ἅπας τίμιος εἰμί πατρίς καί σεμνός καί ἅγιος καί ἐν μέγας μοῖρα καί παρά θεός καί παρά ἄνθρωπος ὁ νόος ἔχω , καί σέβω δέω καί μάλα ὑπείκω καί θωπεύω πατρίς χαλεπαίνω ἤ πατήρ , καί ἤ πείθω ἤ ποιέω ὅς ἄν κελεύω , καί πάσχω ἐάν τις προστάσσω πάσχω ἡσυχία ἄγω , ἐάν τύπτω ἐάν δέω , ἐάν εἰς πόλεμος ἄγω τιτρώσκω ἤ ἀποθνῄσκω , ποιέω οὗτος , καί ὁ δίκαιος οὕτως ἔχω , καί οὐ ὑπείκω οὐδέ ἀναχωρέω οὐδέ λείπω ὁ τάξις , ἀλλά καί ἐν πόλεμος καί ἐν δικαστήριον καί πανταχοῦ ποιέω ὅς ἄν κελεύω ὁ πόλις καί ὁ πατρίς , ἤ πείθω αὐτός ᾗ ὁ δίκαιος φύω · βιάζω δέ οὐ ὅσιος οὔτε μήτηρ οὔτε πατήρ , πολύς δέ οὗτος ἔτι ἥσσων ὁ πατρίς ; τίς φημί πρός οὗτος , ὦ Κρίτων ; ἀληθής λέγω ὁ νόμος ἤ οὐ ; ἐγώ δοκέω . σκοπέω τοίνυν , ὦ Σωκράτης , φημί ἄν ἴσως ὁ νόμος , εἰ ἐγώ οὗτος ἀληθής λέγω , ὅτι οὐ δίκαιος ἐγώ ἐπιχειρέω δράω ὅς νῦν ἐπιχειρέω . ἐγώ γάρ σύ γεννάω , ἐκτρέφω , παιδεύω , μεταδίδωμι ἅπας ὅς οἷος τε εἰμί καλός σύ καί ὁ ἄλλος πᾶς πολίτης , ὅμως προαγορεύω ὁ ἐξουσία ποιέω Ἀθηναῖος ὁ βούλομαι , ἐπειδάν δοκιμάζω καί ὁράω ὁ ἐν ὁ πόλις πρᾶγμα καί ἐγώ ὁ νόμος , ὅς ἄν μή ἀρέσκω ἐγώ , ἔξεστι λαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ ἀπέρχομαι ὅποι ἄν βούλομαι . καί οὐδείς ἐγώ ὁ νόμος ἐμποδών εἰμί οὐδέ ἀπαγορεύω , ἐάν τις βούλομαι σύ εἰς ἀποικία ἔρχομαι , εἰ μή ἀρέσκω ἐγώ τε καί ὁ πόλις , ἐάν μετοικέω ἄλλοτε ποι ἔρχομαι , ἔρχομαι ἐκεῖσε ὅποι ἄν βούλομαι , ἔχω ὁ ἑαυτοῦ . ὅς δέ ἄν σύ παραμένω , ὁράω ὅς τρόπος ἐγώ ὁ τε δίκη δικάζω καί ἄλλος ὁ πόλις διοικέω , ἤδη φημί οὗτος ὁμολογέω ἔργον ἐγώ ὅς ἄν ἐγώ κελεύω ποιέω οὗτος , καί ὁ μή πείθω τριχῆ φημί ἀδικέω , ὅτι τε γεννητής εἰμί ἐγώ οὐ πείθω , καί ὅτι τρέφω , καί ὅτι ὁμολογέω ἐγώ πείθω οὔτε πείθω οὔτε πείθω ἐγώ , εἰ μή καλός τις ποιουμεν,προτιθημι ἐγώ καί οὐ ἄγριος ἐπιτάσσω ποιέω ὅς ἄν κελεύω , ἀλλά ἐφίημι δύο ἕτερος , ἤ πείθω ἐγώ ἤ ποιέω , οὗτος οὐδέτερος ποιέω .