plato-philosophy.crito 48
οὐδαμῶς . ἀλλὰ τιμιώτερον ; πολύ γε . οὐκ ἄρα , ὦ βέλτιστε , πάνυ ἡμῖν οὕτω φροντιστέον τί ἐροῦσιν οἱ πολλοὶ ἡμᾶς , ἀλλʼ ὅτι ὁ ἐπαΐων περὶ τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων , ὁ εἷς καὶ αὐτὴ ἡ ἀλήθεια . ὥστε πρῶτον μὲν ταύτῃ οὐκ ὀρθῶς εἰσηγῇ , εἰσηγούμενος τῆς τῶν πολλῶν δόξης δεῖν ἡμᾶς φροντίζειν περὶ τῶν δικαίων καὶ καλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ τῶν ἐναντίων . ἀλλὰ μὲν δή , φαίη γʼ ἄν τις , οἷοί τέ εἰσιν ἡμᾶς οἱ πολλοὶ ἀποκτεινύναι . δῆλα δὴ καὶ ταῦτα · φαίη γὰρ ἄν , ὦ Σώκρατες . ἀληθῆ λέγεις . ἀλλʼ , ὦ θαυμάσιε , οὗτός τε ὁ λόγος ὃν διεληλύθαμεν ἔμοιγε δοκεῖ ἔτι ὅμοιος εἶναι καὶ πρότερον · καὶ τόνδε δὲ αὖ σκόπει εἰ ἔτι μένει ἡμῖν ἢ οὔ , ὅτι οὐ τὸ ζῆν περὶ πλείστου ποιητέον ἀλλὰ τὸ εὖ ζῆν . ἀλλὰ μένει . τὸ δὲ εὖ καὶ καλῶς καὶ δικαίως ὅτι ταὐτόν ἐστιν , μένει ἢ οὐ μένει ; μένει . οὐκοῦν ἐκ τῶν ὁμολογουμένων τοῦτο σκεπτέον , πότερον δίκαιον ἐμὲ ἐνθένδε πειρᾶσθαι ἐξιέναι μὴ ἀφιέντων Ἀθηναίων ἢ οὐ δίκαιον · καὶ ἐὰν μὲν φαίνηται δίκαιον , πειρώμεθα , εἰ δὲ μή , ἐῶμεν . ἃς δὲ σὺ λέγεις τὰς σκέψεις περί τε ἀναλώσεως χρημάτων καὶ δόξης καὶ παίδων τροφῆς , μὴ ὡς ἀληθῶς ταῦτα , ὦ Κρίτων , σκέμματα ᾖ τῶν ῥᾳδίως ἀποκτεινύντων καὶ ἀναβιωσκομένων γʼ ἄν , εἰ οἷοί τʼ ἦσαν , οὐδενὶ ξὺν νῷ , τούτων τῶν πολλῶν . ἡμῖν δʼ , ἐπειδὴ ὁ λόγος οὕτως αἱρεῖ , μὴ οὐδὲν ἄλλο σκεπτέον ᾖ ἢ ὅπερ νυνδὴ ἐλέγομεν , πότερον δίκαια πράξομεν καὶ χρήματα τελοῦντες τούτοις τοῖς ἐμὲ ἐνθένδε ἐξάξουσιν καὶ χάριτας , καὶ αὐτοὶ ἐξάγοντές τε καὶ ἐξαγόμενοι , ἢ τῇ ἀληθείᾳ ἀδικήσομεν πάντα ταῦτα ποιοῦντες · κἂν φαινώμεθα ἄδικα αὐτὰ ἐργαζόμενοι , μὴ οὐ δέῃ ὑπολογίζεσθαι οὔτʼ εἰ ἀποθνῄσκειν δεῖ παραμένοντας καὶ ἡσυχίαν ἄγοντας , οὔτε ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν πρὸ τοῦ ἀδικεῖν . καλῶς μέν μοι δοκεῖς λέγειν , ὦ Σώκρατες , ὅρα δὲ τί δρῶμεν . σκοπῶμεν , ὦ ἀγαθέ , κοινῇ , καὶ εἴ πῃ ἔχεις ἀντιλέγειν ἐμοῦ λέγοντος , ἀντίλεγε καί σοι πείσομαι · εἰ δὲ μή , παῦσαι ἤδη , ὦ μακάριε , πολλάκις μοι λέγων τὸν αὐτὸν λόγον , ὡς χρὴ ἐνθένδε ἀκόντων Ἀθηναίων ἐμὲ ἀπιέναι · ὡς ἐγὼ περὶ πολλοῦ ποιοῦμαι πείσας σε ταῦτα πράττειν , ἀλλὰ μὴ ἄκοντος . ὅρα δὲ δὴ τῆς σκέψεως τὴν ἀρχὴν ἐάν σοι ἱκανῶς λέγηται , καὶ πειρῶ ἀποκρίνεσθαι τὸ ἐρωτώμενον ᾗ ἂν μάλιστα οἴῃ .
Lemmas: οὐδαμῶς . ἀλλά τίμιος ; πολύς γε . οὐ ἄρα , ὦ ἀγαθός , πάνυ ἐγώ οὕτως φροντίζω τίς λέγω ὁ πολύς ἐγώ , ἀλλά ὅστις ὁ ἐπαΐω περί ὁ δίκαιος καί ἄδικος , ὁ εἷς καί αὐτός ὁ ἀλήθεια . ὥστε πρότερος μέν ταύτῃ οὐ ὀρθός εἰσηγέομαι , εἰσηγέομαι ὁ ὁ πολύς δόξα δέω ἐγώ φροντίζω περί ὁ δίκαιος καί καλός καί ἀγαθός καί ὁ ἐναντίος . ἀλλά μέν δή , φημί γε ἄν τις , οἷος τε εἰμί ἐγώ ὁ πολύς ἀποκτείνω . δῆλος δή καί οὗτος · φημί γάρ ἄν , ὦ Σωκράτης . ἀληθής λέγω . ἀλλά , ὦ θαυμάσιος , οὗτος τε ὁ λόγος ὅς διέρχομαι ἐγώ δοκέω ἔτι ὅμοιος εἰμί καί πρότερος · καί ὅδε δέ αὖ σκοπέω εἰ ἔτι μένω ἐγώ ἤ οὐ , ὅτι οὐ ὁ ζάω περί πολύς ποιέω ἀλλά ὁ εὖ ζάω . ἀλλά μένω . ὁ δέ εὖ καί καλός καί δίκαιος ὅτι αὐτός εἰμί , μένω ἤ οὐ μένω ; μένω . οὐκοῦν ἐκ ὁ ὁμολογέω οὗτος σκοπέω , πότερος δίκαιος ἐγώ ἐνθένδε πειράω ἐξέρχομαι μή ἀφίημι Ἀθηναῖος ἤ οὐ δίκαιος · καί ἐάν μέν φαίνω δίκαιος , πειράω , εἰ δέ μή , ἐάω . ὅς δέ σύ λέγω ὁ σκέψις περί τε ἀνάλωσις χρῆμα καί δόξα καί παῖς τροφή , μή ὡς ἀληθής οὗτος , ὦ Κρίτων , σκέμμα εἰμί ὁ ῥᾴδιος ἀποκτείνω καί ἀναβιώσκομαι γε ἄν , εἰ οἷος τε εἰμί , οὐδείς σύν νόος , οὗτος ὁ πολύς . ἐγώ δέ , ἐπειδή ὁ λόγος οὕτως αἱρέω , μή οὐδείς ἄλλος σκοπέω εἰμί ἤ ὅς νυνδί λέγω , πότερος δίκαιος πράσσω καί χρῆμα τελέω οὗτος ὁ ἐγώ ἐνθένδε ἐξάγνυμι καί χάρις , καί αὐτός ἐξάγω τε καί ἐξάγω , ἤ ὁ ἀλήθεια ἀδικέω πᾶς οὗτος ποιέω · ἐάν φαίνω ἄδικος αὐτός ἐργάζομαι , μή οὐ δέω ὑπολογίζομαι οὔτε εἰ ἀποθνῄσκω δέω παραμένω καί ἡσυχία ἄγω , οὔτε ἄλλος ὁστισοῦν πάσχω πρό ὁ ἀδικέω . καλός μέν ἐγώ δοκέω λέγω , ὦ Σωκράτης , ὁράω δέ τίς δράω . σκοπέω , ὦ ἀγαθός , κοινῇ , καί εἰ πη ἔχω ἀντιλέγω ἐγώ λέγω , ἀντιλέγω καί σύ πείθω · εἰ δέ μή , παύω ἤδη , ὦ μακάριος , πολλάκις ἐγώ λέγω ὁ αὐτός λόγος , ὡς χρή ἐνθένδε ἀέκων Ἀθηναῖος ἐγώ ἀπέρχομαι · ὡς ἐγώ περί πολύς ποιέω πείθω σύ οὗτος πράσσω , ἀλλά μή ἀέκων . ὁράω δέ δή ὁ σκέψις ὁ ἀρχή ἐάν σύ ἱκανός λέγω , καί πειράω ἀποκρίνω ὁ ἐρωτάω ᾗ ἄν μάλα οἴομαι .