plato-philosophy.crito 45
εἰ γάρ τι τοιοῦτον φοβῇ , ἔασον αὐτὸ χαίρειν · ἡμεῖς γάρ που δίκαιοί ἐσμεν σώσαντές σε κινδυνεύειν τοῦτον τὸν κίνδυνον καὶ ἐὰν δέῃ ἔτι τούτου μείζω . ἀλλʼ ἐμοὶ πείθου καὶ μὴ ἄλλως ποίει . καὶ ταῦτα προμηθοῦμαι , ὦ Κρίτων , καὶ ἄλλα πολλά . μήτε τοίνυν ταῦτα φοβοῦ—καὶ γὰρ οὐδὲ πολὺ τἀργύριόν ἐστιν ὃ θέλουσι λαβόντες τινὲς σῶσαί σε καὶ ἐξαγαγεῖν ἐνθένδε . ἔπειτα οὐχ ὁρᾷς τούτους τοὺς συκοφάντας ὡς εὐτελεῖς , καὶ οὐδὲν ἂν δέοι ἐπʼ αὐτοὺς πολλοῦ ἀργυρίου ; σοὶ δὲ ὑπάρχει μὲν τὰ ἐμὰ χρήματα , ὡς ἐγὼ οἶμαι , ἱκανά · ἔπειτα καὶ εἴ τι ἐμοῦ κηδόμενος οὐκ οἴει δεῖν ἀναλίσκειν τἀμά , ξένοι οὗτοι ἐνθάδε ἕτοιμοι ἀναλίσκειν · εἷς δὲ καὶ κεκόμικεν ἐπʼ αὐτὸ τοῦτο ἀργύριον ἱκανόν , Σιμμίας ὁ Θηβαῖος , ἕτοιμος δὲ καὶ Κέβης καὶ ἄλλοι πολλοὶ πάνυ . ὥστε , ὅπερ λέγω , μήτε ταῦτα φοβούμενος ἀποκάμῃς σαυτὸν σῶσαι , μήτε , ὃ ἔλεγες ἐν τῷ δικαστηρίῳ , δυσχερές σοι γενέσθω ὅτι οὐκ ἂν ἔχοις ἐξελθὼν ὅτι χρῷο σαυτῷ · πολλαχοῦ μὲν γὰρ καὶ ἄλλοσε ὅποι ἂν ἀφίκῃ ἀγαπήσουσί σε · ἐὰν δὲ βούλῃ εἰς Θετταλίαν ἰέναι , εἰσὶν ἐμοὶ ἐκεῖ ξένοι οἵ σε περὶ πολλοῦ ποιήσονται καὶ ἀσφάλειάν σοι παρέξονται , ὥστε σε μηδένα λυπεῖν τῶν κατὰ Θετταλίαν.ἔτι δέ , ὦ Σώκρατες , οὐδὲ δίκαιόν μοι δοκεῖς ἐπιχειρεῖν πρᾶγμα , σαυτὸν προδοῦναι , ἐξὸν σωθῆναι , καὶ τοιαῦτα σπεύδεις περὶ σαυτὸν γενέσθαι ἅπερ ἂν καὶ οἱ ἐχθροί σου σπεύσαιέν τε καὶ ἔσπευσαν σὲ διαφθεῖραι βουλόμενοι . πρὸς δὲ τούτοις καὶ τοὺς ὑεῖς τοὺς σαυτοῦ ἔμοιγε δοκεῖς προδιδόναι , οὕς σοι ἐξὸν καὶ ἐκθρέψαι καὶ ἐκπαιδεῦσαι οἰχήσῃ καταλιπών , καὶ τὸ σὸν μέρος ὅτι ἂν τύχωσι τοῦτο πράξουσιν · τεύξονται δέ , ὡς τὸ εἰκός , τοιούτων οἷάπερ εἴωθεν γίγνεσθαι ἐν ταῖς ὀρφανίαις περὶ τοὺς ὀρφανούς . ἢ γὰρ οὐ χρὴ ποιεῖσθαι παῖδας ἢ συνδιαταλαιπωρεῖν καὶ τρέφοντα καὶ παιδεύοντα , σὺ δέ μοι δοκεῖς τὰ ῥᾳθυμότατα αἱρεῖσθαι . χρὴ δέ , ἅπερ ἂν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀνδρεῖος ἕλοιτο , ταῦτα αἱρεῖσθαι , φάσκοντά γε δὴ ἀρετῆς διὰ παντὸς τοῦ βίου ἐπιμελεῖσθαι · ὡς ἔγωγε καὶ ὑπὲρ σοῦ καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τῶν σῶν ἐπιτηδείων αἰσχύνομαι μὴ δόξῃ ἅπαν τὸ πρᾶγμα τὸ περὶ σὲ ἀνανδρίᾳ τινὶ τῇ ἡμετέρᾳ πεπρᾶχθαι , καὶ ἡ εἴσοδος τῆς δίκης εἰς τὸ δικαστήριον ὡς εἰσῆλθεν ἐξὸν μὴ εἰσελθεῖν , καὶ αὐτὸς ὁ ἀγὼν τῆς δίκης ὡς ἐγένετο , καὶ τὸ τελευταῖον δὴ τουτί , ὥσπερ κατάγελως τῆς πράξεως , κακίᾳ τινὶ καὶ ἀνανδρίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ διαπεφευγέναι ἡμᾶς δοκεῖν , οἵτινές σε οὐχὶ ἐσώσαμεν οὐδὲ σὺ σαυτόν , οἷόν τε ὂν καὶ δυνατὸν εἴ τι καὶ μικρὸν ἡμῶν ὄφελος ἦν .
Lemmas: εἰ γάρ τις τοιοῦτος φοβέω , ἐάω αὐτός χαίρω · ἐγώ γάρ που δίκαιος εἰμί σῴζω σύ κινδυνεύω οὗτος ὁ κίνδυνος καί ἐάν δέω ἔτι οὗτος μέγας . ἀλλά ἐγώ πείθω καί μή ἄλλος ποιέω . καί οὗτος προμηθέομαι , ὦ Κρίτων , καί ἄλλος πολύς . μήτε τοίνυν οὗτος φοβοῦ—καὶ γάρ οὐδέ πολύς ἀργύριον εἰμί ὅς ἐθέλω λαμβάνω τις σῴζω σύ καί ἐξάγω ἐνθένδε . ἔπειτα οὐ ὁράω οὗτος ὁ συκοφάντης ὡς εὐτελής , καί οὐδείς ἄν δέω ἐπί αὐτός πολύς ἀργύριον ; σύ δέ ὑπάρχω μέν ὁ ἐμός χρῆμα , ὡς ἐγώ οἴομαι , ἱκανός · ἔπειτα καί εἰ τις ἐγώ κήδω οὐ οἴομαι δέω ἀναλίσκω ἐμός , ξένος οὗτος ἐνθάδε ἑτοῖμος ἀναλίσκω · εἷς δέ καί κομίζω ἐπί αὐτός οὗτος ἀργύριον ἱκανός , Σιμμίας ὁ Θηβαῖος , ἑτοῖμος δέ καί Κέβης καί ἄλλος πολύς πάνυ . ὥστε , ὅς λέγω , μήτε οὗτος φοβέω ἀποκάμνω σεαυτοῦ σῴζω , μήτε , ὅς λέγω ἐν ὁ δικαστήριον , δυσχερής σύ γίγνομαι ὅτι οὐ ἄν ἔχω ἐξέρχομαι ὅστις χράω σεαυτοῦ · πολλαχοῦ μέν γάρ καί ἄλλοτε ὅποι ἄν ἀφικνέομαι ἀγαπάω σύ · ἐάν δέ βούλομαι εἰς Θεσσαλία ἔρχομαι , εἰμί ἐγώ ἐκεῖ ξένος ὅς σύ περί πολύς ποιέω καί ἀσφάλεια σύ παρέχω , ὥστε σύ μηδείς λυπέω ὁ κατά Θετταλίαν.ἔτι δέ , ὦ Σωκράτης , οὐδέ δίκαιος ἐγώ δοκέω ἐπιχειρέω πρᾶγμα , σεαυτοῦ προδίδωμι , ἔξεστι σῴζω , καί τοιοῦτος σπεύδω περί σεαυτοῦ γίγνομαι ὅς ἄν καί ὁ ἐχθρός σύ σπεύδω τε καί σπεύδω σύ διαφθείρω βούλομαι . πρός δέ οὗτος καί ὁ υἱός ὁ σεαυτοῦ ἐγώ δοκέω προδίδωμι , ὅς σύ ἔξεστι καί ἐκτρέφω καί ἐκπαιδεύω οἴχομαι καταλείπω , καί ὁ σός μέρος ὅστις ἄν τυγχάνω οὗτος πράσσω · τυγχάνω δέ , ὡς ὁ ἔοικα , τοιοῦτος οἷος εἴωθα γίγνομαι ἐν ὁ ὀρφανία περί ὁ ὀρφανός . ἤ γάρ οὐ χρή ποιέω παῖς ἤ συνδιαταλαιπωρέω καί τρέφω καί παιδεύω , σύ δέ ἐγώ δοκέω ὁ ῥᾴθυμος αἱρέω . χρή δέ , ὅς ἄν ἀνήρ ἀγαθός καί ἀνδρεῖος αἱρέω , οὗτος αἱρέω , φάσκω γε δή ἀρετή διά πᾶς ὁ βίος ἐπιμελέομαι · ὡς ἐγώ καί ὑπέρ σύ καί ὑπέρ ἐγώ ὁ σός ἐπιτήδειος αἰσχύνω μή δοκέω ἅπας ὁ πρᾶγμα ὁ περί σύ ἀνανδρία τις ὁ ἡμέτερος πράσσω , καί ὁ εἴσοδος ὁ δίκη εἰς ὁ δικαστήριον ὡς εἰσέρχομαι ἔξεστι μή εἰσέρχομαι , καί αὐτός ὁ ἀγών ὁ δίκη ὡς γίγνομαι , καί ὁ τελευταῖος δή οὗτος , ὥσπερ κατάγελως ὁ πρᾶξις , κακία τις καί ἀνανδρία ὁ ἡμέτερος διαφεύγω ἐγώ δοκέω , ὅστις σύ οὐ σῴζω οὐδέ σύ σεαυτοῦ , οἷος τε εἰμί καί δυνατός εἰ τις καί μικρός ἐγώ ὄφελος εἰμί .