plato-philosophy.crito 46
ταῦτα οὖν , ὦ Σώκρατες , ὅρα μὴ ἅμα τῷ κακῷ καὶ αἰσχρὰ ᾖ σοί τε καὶ ἡμῖν . ἀλλὰ βουλεύου—μᾶλλον δὲ οὐδὲ βουλεύεσθαι ἔτι ὥρα ἀλλὰ βεβουλεῦσθαι—μία δὲ βουλή · τῆς γὰρ ἐπιούσης νυκτὸς πάντα ταῦτα δεῖ πεπρᾶχθαι , εἰ δʼ ἔτι περιμενοῦμεν , ἀδύνατον καὶ οὐκέτι οἷόν τε . ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ , ὦ Σώκρατες , πείθου μοι καὶ μηδαμῶς ἄλλως ποίει . ὦ φίλε Κρίτων , ἡ προθυμία σου πολλοῦ ἀξία εἰ μετά τινος ὀρθότητος εἴη · εἰ δὲ μή , ὅσῳ μείζων τοσούτῳ χαλεπωτέρα . σκοπεῖσθαι οὖν χρὴ ἡμᾶς εἴτε ταῦτα πρακτέον εἴτε μή · ὡς ἐγὼ οὐ νῦν πρῶτον ἀλλὰ καὶ ἀεὶ τοιοῦτος οἷος τῶν ἐμῶν μηδενὶ ἄλλῳ πείθεσθαι ἢ τῷ λόγῳ ὃς ἄν μοι λογιζομένῳ βέλτιστος φαίνηται . τοὺς δὴ λόγους οὓς ἐν τῷ ἔμπροσθεν ἔλεγον οὐ δύναμαι νῦν ἐκβαλεῖν , ἐπειδή μοι ἥδε ἡ τύχη γέγονεν , ἀλλὰ σχεδόν τι ὅμοιοι φαίνονταί μοι , καὶ τοὺς αὐτοὺς πρεσβεύω καὶ τιμῶ οὕσπερ καὶ πρότερον · ὧν ἐὰν μὴ βελτίω ἔχωμεν λέγειν ἐν τῷ παρόντι , εὖ ἴσθι ὅτι οὐ μή σοι συγχωρήσω , οὐδʼ ἂν πλείω τῶν νῦν παρόντων ἡ τῶν πολλῶν δύναμις ὥσπερ παῖδας ἡμᾶς μορμολύττηται , δεσμοὺς καὶ θανάτους ἐπιπέμπουσα καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις . πῶς οὖν ἂν μετριώτατα σκοποίμεθα αὐτά ; εἰ πρῶτον μὲν τοῦτον τὸν λόγον ἀναλάβοιμεν , ὃν σὺ λέγεις περὶ τῶν δοξῶν . πότερον καλῶς ἐλέγετο ἑκάστοτε ἢ οὔ , ὅτι ταῖς μὲν δεῖ τῶν δοξῶν προσέχειν τὸν νοῦν , ταῖς δὲ οὔ ; ἢ πρὶν μὲν ἐμὲ δεῖν ἀποθνῄσκειν καλῶς ἐλέγετο , νῦν δὲ κατάδηλος ἄρα ἐγένετο ὅτι ἄλλως ἕνεκα λόγου ἐλέγετο , ἦν δὲ παιδιὰ καὶ φλυαρία ὡς ἀληθῶς ; ἐπιθυμῶ δʼ ἔγωγʼ ἐπισκέψασθαι , ὦ Κρίτων , κοινῇ μετὰ σοῦ εἴ τί μοι ἀλλοιότερος φανεῖται , ἐπειδὴ ὧδε ἔχω , ἢ ὁ αὐτός , καὶ ἐάσομεν χαίρειν ἢ πεισόμεθα αὐτῷ . ἐλέγετο δέ πως , ὡς ἐγᾦμαι , ἑκάστοτε ὧδε ὑπὸ τῶν οἰομένων τὶ λέγειν , ὥσπερ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον , ὅτι τῶν δοξῶν ἃς οἱ ἄνθρωποι δοξάζουσιν δέοι τὰς μὲν περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι , τὰς δὲ μή . τοῦτο πρὸς θεῶν , ὦ Κρίτων , οὐ δοκεῖ καλῶς σοι λέγεσθαι ;
Lemmas: οὗτος οὖν , ὦ Σωκράτης , ὁράω μή ἅμα ὁ κακός καί αἰσχρός εἰμί σύ τε καί ἐγώ . ἀλλά βουλεύω δέ οὐδέ βουλεύω ἔτι ὥρα ἀλλά βουλεύω δέ βουλή · ὁ γάρ ἐπέρχομαι νύξ πᾶς οὗτος δέω πράσσω , εἰ δέ ἔτι περιμένω , ἀδύνατος καί οὐκέτι οἷος τε . ἀλλά πᾶς τρόπος , ὦ Σωκράτης , πείθω ἐγώ καί μηδαμῶς ἄλλος ποιέω . ὦ φίλος Κρίτων , ὁ προθυμία σύ πολύς ἄξιος εἰ μετά τις ὀρθότης εἰμί · εἰ δέ μή , ὅσος μέγας τοσοῦτος χαλεπός . σκοπέω οὖν χρή ἐγώ εἴτε οὗτος πράσσω εἴτε μή · ὡς ἐγώ οὐ νῦν πρότερος ἀλλά καί ἀεί τοιοῦτος οἷος ὁ ἐμός μηδείς ἄλλος πείθω ἤ ὁ λόγος ὅς ἄν ἐγώ λογίζομαι ἀγαθός φαίνω . ὁ δή λόγος ὅς ἐν ὁ ἔμπροσθεν λέγω οὐ δύναμαι νῦν ἐκβάλλω , ἐπειδή ἐγώ ὅδε ὁ τύχη γίγνομαι , ἀλλά σχεδόν τις ὅμοιος φαίνω ἐγώ , καί ὁ αὐτός πρεσβεύω καί τιμάω ὅς καί πρότερος · ὅς ἐάν μή ἀγαθός ἔχω λέγω ἐν ὁ πάρειμι , εὖ οἶδα ὅτι οὐ μή σύ συγχωρέω , οὐδέ ἐάν πολύς ὁ νῦν πάρειμι ὁ ὁ πολύς δύναμις ὥσπερ παῖς ἐγώ μορμολύττομαι , δεσμός καί θάνατος ἐπιπέμπω καί χρῆμα ἀφαίρεσις . πῶς οὖν ἄν μέτριος σκοπέω αὐτός ; εἰ πρότερος μέν οὗτος ὁ λόγος ἀναλαμβάνω , ὅς σύ λέγω περί ὁ δόξα . πότερος καλός λέγω ἑκάστοτε ἤ οὐ , ὅτι ὁ μέν δέω ὁ δόξα προσέχω ὁ νόος , ὁ δέ οὐ ; ἤ πρίν μέν ἐγώ δέω ἀποθνῄσκω καλός λέγω , νῦν δέ κατάδηλος ἄρα γίγνομαι ὅτι ἄλλος ἕνεκα λόγος λέγω , εἰμί δέ παιδιά καί φλυαρία ὡς ἀληθής ; ἐπιθυμέω δέ ἐγώ ἐπισκοπέω , ὦ Κρίτων , κοινῇ μετά σύ εἰ τις ἐγώ ἀλλοῖος φαίνω , ἐπειδή ὧδε ἔχω , ἤ ὁ αὐτός , καί ἐάω χαίρω ἤ πείθω αὐτός . λέγω δέ πως , ὡς οἴομαι , ἑκάστοτε ὧδε ὑπό ὁ οἴομαι τις λέγω , ὥσπερ νυνδί ἐγώ λέγω , ὅτι ὁ δόξα ὅς ὁ ἄνθρωπος δοξάζω δέω ὁ μέν περί πολύς ποιέω , ὁ δέ μή . οὗτος πρός θεός , ὦ Κρίτων , οὐ δοκέω καλός σύ λέγω ;