plato-philosophy.critias 113
τὸ δʼ ἔτι βραχὺ πρὸ τοῦ λόγου δεῖ δηλῶσαι , μὴ πολλάκις ἀκούοντες Ἑλληνικὰ βαρβάρων ἀνδρῶν ὀνόματα θαυμάζητε · τὸ γὰρ αἴτιον αὐτῶν πεύσεσθε . Σόλων , ἅτʼ ἐπινοῶν εἰς τὴν αὑτοῦ ποίησιν καταχρήσασθαι τῷ λόγῳ , διαπυνθανόμενος τὴν τῶν ὀνομάτων δύναμιν , ηὗρεν τούς τε Αἰγυπτίους τοὺς πρώτους ἐκείνους αὐτὰ γραψαμένους εἰς τὴν αὑτῶν φωνὴν μετενηνοχότας , αὐτός τε αὖ πάλιν ἑκάστου τὴν διάνοιαν ὀνόματος ἀναλαμβάνων εἰς τὴν ἡμετέραν ἄγων φωνὴν ἀπεγράφετο · καὶ ταῦτά γε δὴ τὰ γράμματα παρὰ τῷ πάππῳ τʼ ἦν καὶ ἔτʼ ἐστὶν παρʼ ἐμοὶ νῦν , διαμεμελέτηταί τε ὑπʼ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος . ἂν οὖν ἀκούητε τοιαῦτα οἷα καὶ τῇδε ὀνόματα , μηδὲν ὑμῖν ἔστω θαῦμα · τὸ γὰρ αἴτιον αὐτῶν ἔχετε . μακροῦ δὲ δὴ λόγου τοιάδε τις ἦν ἀρχὴ τότε . καθάπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέχθη περὶ τῆς τῶν θεῶν λήξεως , ὅτι κατενείμαντο γῆν πᾶσαν ἔνθα μὲν μείζους λήξεις , ἔνθα δὲ καὶ ἐλάττους , ἱερὰ θυσίας τε αὑτοῖς κατασκευάζοντες , οὕτω δὴ καὶ τὴν νῆσον Ποσειδῶν τὴν Ἀτλαντίδα λαχὼν ἐκγόνους αὑτοῦ κατῴκισεν ἐκ θνητῆς γυναικὸς γεννήσας ἔν τινι τόπῳ τοιῷδε τῆς νήσου . πρὸς θαλάττης μέν , κατὰ δὲ μέσον πάσης πεδίον ἦν , ὃ δὴ πάντων πεδίων κάλλιστον ἀρετῇ τε ἱκανὸν γενέσθαι λέγεται , πρὸς τῷ πεδίῳ δὲ αὖ κατὰ μέσον σταδίους ὡς πεντήκοντα ἀφεστὸς ἦν ὄρος βραχὺ πάντῃ . τούτῳ δʼ ἦν ἔνοικος τῶν ἐκεῖ κατὰ ἀρχὰς ἐκ γῆς ἀνδρῶν γεγονότων Εὐήνωρ μὲν ὄνομα , γυναικὶ δὲ συνοικῶν Λευκίππῃ · Κλειτὼ δὲ μονογενῆ θυγατέρα ἐγεννησάσθην . ἤδη δʼ εἰς ἀνδρὸς ὥραν ἡκούσης τῆς κόρης ἥ τε μήτηρ τελευτᾷ καὶ ὁ πατήρ , αὐτῆς δὲ εἰς ἐπιθυμίαν Ποσειδῶν ἐλθὼν συμμείγνυται , καὶ τὸν γήλοφον , ἐν ᾧ κατῴκιστο , ποιῶν εὐερκῆ περιρρήγνυσιν κύκλῳ , θαλάττης γῆς τε ἐναλλὰξ ἐλάττους μείζους τε περὶ ἀλλήλους ποιῶν τροχούς , δύο μὲν γῆς , θαλάττης δὲ τρεῖς οἷον τορνεύων ἐκ μέσης τῆς νήσου , πάντῃ ἴσον ἀφεστῶτας , ὥστε ἄβατον ἀνθρώποις εἶναι · πλοῖα γὰρ καὶ τὸ πλεῖν οὔπω τότε ἦν . αὐτὸς δὲ τήν τε ἐν μέσῳ νῆσον οἷα δὴ θεὸς εὐμαρῶς διεκόσμησεν , ὕδατα μὲν διττὰ ὑπὸ γῆς ἄνω πηγαῖα κομίσας , τὸ μὲν θερμόν , ψυχρὸν δὲ ἐκ κρήνης ἀπορρέον ἕτερον , τροφὴν δὲ παντοίαν καὶ ἱκανὴν ἐκ τῆς γῆς ἀναδιδούς .
Lemmas: ὁ δέ ἔτι βραχύς πρό ὁ λόγος δέω δηλόω , μή πολλάκις ἀκούω Ἑλληνικός βάρβαρος ἀνήρ ὄνομα θαυμάζω · ὁ γάρ αἴτιος αὐτός πυνθάνομαι . Σόλων , ὅστε ἐπινοέω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ποίησις καταχράομαι ὁ λόγος , διαπυνθάνομαι ὁ ὁ ὄνομα δύναμις , εὑρίσκω ὁ τε Αἰγύπτιος ὁ πρῶτος ἐκεῖνος αὐτός γράφω εἰς ὁ ἑαυτοῦ φωνή μεταφέρω , αὐτός τε αὖ πάλιν ἕκαστος ὁ διάνοια ὄνομα ἀναλαμβάνω εἰς ὁ ἡμέτερος ἄγω φωνή ἀπογράφω · καί οὗτος γε δή ὁ γράμμα παρά ὁ πάππος τε εἰμί καί ἔτι εἰμί παρά ἐγώ νῦν , διαμελετάω τε ὑπό ἐγώ παῖς εἰμί . ἐάν οὖν ἀκούω τοιοῦτος οἷος καί ὅδε ὄνομα , μηδείς σύ εἰμί θαῦμα · ὁ γάρ αἴτιος αὐτός ἔχω . μακρός δέ δή λόγος τοιόσδε τις εἰμί ἀρχή τότε . καθά ἐν ὁ πρόσθεν λέγω περί ὁ ὁ θεός λῆξις , ὅτι κατανέμω γῆ πᾶς ἔνθα μέν μέγας λῆξις , ἔνθα δέ καί ἐλαχύς , ἱερός θυσία τε ἑαυτοῦ κατασκευάζω , οὕτως δή καί ὁ νῆσος Ποσειδῶν ὁ Ἀτλαντίς λαγχάνω ἔκγονος ἑαυτοῦ κατοικίζω ἐκ θνητός γυνή γεννάω ἐν τις τόπος τοιόσδε ὁ νῆσος . πρός θάλασσα μέν , κατά δέ μέσος πᾶς πεδίον εἰμί , ὅς δή πᾶς πεδίον καλός ἀρετή τε ἱκανός γίγνομαι λέγω , πρός ὁ πεδίον δέ αὖ κατά μέσος στάδιον ὡς πεντήκοντα ἀφίστημι εἰμί ὄρος βραχύς πάντῃ . οὗτος δέ εἰμί ἔνοικος ὁ ἐκεῖ κατά ἀρχή ἐκ γῆ ἀνήρ γίγνομαι Εὐήνωρ μέν ὄνομα , γυνή δέ συνοικέω Λευκίππη · Κλειτός δέ μονογενής θυγάτηρ γεννάω . ἤδη δέ εἰς ἀνήρ ὥρα ἥκω ὁ κόρη ὁ τε μήτηρ τελευτάω καί ὁ πατήρ , αὐτός δέ εἰς ἐπιθυμία Ποσειδῶν ἔρχομαι συμμείγνυμι , καί ὁ γήλοφον , ἐν ὅς κατοικίζω , ποιέω εὐερκής περιρρήγνυμι κύκλος , θάλασσα γῆ τε ἐναλλάξ ἐλαχύς μέγας τε περί ἀλλήλων ποιέω τροχός , δύο μέν γῆ , θάλασσα δέ τρεῖς οἷος τορνεύω ἐκ μέσος ὁ νῆσος , πάντῃ ἴσος ἀφίστημι , ὥστε ἄβατος ἄνθρωπος εἰμί · πλοῖον γάρ καί ὁ πλέω οὔπω τότε εἰμί . αὐτός δέ ὁ τε ἐν μέσος νῆσος οἷος δή θεός εὐμαρής διακοσμέω , ὕδωρ μέν δισσός ὑπό γῆ ἄνω πηγαῖος κομίζω , ὁ μέν θερμός , ψυχρός δέ ἐκ κρήνη ἀπορρέω ἕτερος , τροφή δέ παντοῖος καί ἱκανός ἐκ ὁ γῆ ἀναδίδωμι .