plato-philosophy.critias 108
ταῦτα δὴ βουλόμενος ὑμᾶς ὑπομνῆσαι , καὶ τὸ τῆς συγγνώμης οὐκ ἔλαττον ἀλλὰ μεῖζον αἰτῶν περὶ τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι , πάντα ταῦτα εἴρηκα , ὦ Σώκρατες . εἰ δὴ δικαίως αἰτεῖν φαίνομαι τὴν δωρεάν , ἑκόντες δίδοτε . τί δʼ οὐ μέλλομεν , ὦ Κριτία , διδόναι ; καὶ πρός γε ἔτι τρίτῳ δεδόσθω ταὐτὸν τοῦτο Ἑρμοκράτει παρʼ ἡμῶν . δῆλον γὰρ ὡς ὀλίγον ὕστερον , ὅταν αὐτὸν δέῃ λέγειν , παραιτήσεται καθάπερ ὑμεῖς · ἵνʼ οὖν ἑτέραν ἀρχὴν ἐκπορίζηται καὶ μὴ τὴν αὐτὴν ἀναγκασθῇ λέγειν , ὡς ὑπαρχούσης αὐτῷ συγγνώμης εἰς τότε οὕτω λεγέτω . προλέγω γε μήν , ὦ φίλε Κριτία , σοὶ τὴν τοῦ θεάτρου διάνοιαν , ὅτι θαυμαστῶς ὁ πρότερος ηὐδοκίμηκεν ἐν αὐτῷ ποιητής , ὥστε τῆς συγγνώμης δεήσει τινός σοι παμπόλλης , εἰ μέλλεις αὐτὰ δυνατὸς γενέσθαι παραλαβεῖν . ταὐτὸν μήν , ὦ Σώκρατες , κἀμοὶ παραγγέλλεις ὅπερ τῷδε . ἀλλὰ γὰρ ἀθυμοῦντες ἄνδρες οὔπω τρόπαιον ἔστησαν , ὦ Κριτία · προϊέναι τε οὖν ἐπὶ τὸν λόγον ἀνδρείως χρή , καὶ τὸν Παίωνά τε καὶ τὰς μούσας ἐπικαλούμενον τοὺς παλαιοὺς πολίτας ἀγαθοὺς ὄντας ἀναφαίνειν τε καὶ ὑμνεῖν . ὦ φίλε Ἑρμόκρατες , τῆς ὑστέρας τεταγμένος , ἐπίπροσθεν ἔχων ἄλλον , ἔτι θαρρεῖς . τοῦτο μὲν οὖν οἷόν ἐστιν , αὐτό σοι τάχα δηλώσει · παραμυθουμένῳ δʼ οὖν καὶ παραθαρρύνοντί σοι πειστέον , καὶ πρὸς οἷς θεοῖς εἶπες τούς τε ἄλλους κλητέον καὶ δὴ καὶ τὰ μάλιστα Μνημοσύνην . σχεδὸν γὰρ τὰ μέγιστα ἡμῖν τῶν λόγων ἐν ταύτῃ τῇ θεῷ πάντʼ ἐστίν · μνησθέντες γὰρ ἱκανῶς καὶ ἀπαγγείλαντες τά ποτε ῥηθέντα ὑπὸ τῶν ἱερέων καὶ δεῦρο ὑπὸ Σόλωνος κομισθέντα σχεδὸν οἶδʼ ὅτι τῷδε τῷ θεάτρῳ δόξομεν τὰ προσήκοντα μετρίως ἀποτετελεκέναι . τοῦτʼ οὖν αὔτʼ ἤδη δραστέον , καὶ μελλητέον οὐδὲν ἔτι . πάντων δὴ πρῶτον μνησθῶμεν ὅτι τὸ κεφάλαιον ἦν ἐνακισχίλια ἔτη , ἀφʼ οὗ γεγονὼς ἐμηνύθη πόλεμος τοῖς θʼ ὑπὲρ Ἡρακλείας στήλας ἔξω κατοικοῦσιν καὶ τοῖς ἐντὸς πᾶσιν · ὃν δεῖ νῦν διαπεραίνειν . τῶν μὲν οὖν ἥδε ἡ πόλις ἄρξασα καὶ πάντα τὸν πόλεμον διαπολεμήσασα ἐλέγετο , τῶν δʼ οἱ τῆς Ἀτλαντίδος νήσου βασιλῆς , ἣν δὴ Λιβύης καὶ Ἀσίας μείζω νῆσον οὖσαν ἔφαμεν εἶναί ποτε , νῦν δὲ ὑπὸ σεισμῶν δῦσαν ἄπορον πηλὸν τοῖς ἐνθένδε ἐκπλέουσιν ἐπὶ τὸ πᾶν πέλαγος , ὥστε μηκέτι πορεύεσθαι , κωλυτὴν παρασχεῖν .
Lemmas: οὗτος δή βούλομαι σύ ὑπομιμνῄσκω , καί ὁ ὁ συγγνώμη οὐ ἐλαχύς ἀλλά μέγας αἰτέω περί ὁ μέλλω λέγω , πᾶς οὗτος λέγω , ὦ Σωκράτης . εἰ δή δίκαιος αἰτέω φαίνω ὁ δωρεά , ἑκών δίδωμι . τίς δέ οὐ μέλλω , ὦ Κριτίας , δίδωμι ; καί πρός γε ἔτι τρίτος δίδωμι αὐτός οὗτος Ἑρμοκράτης παρά ἐγώ . δῆλος γάρ ὡς ὀλίγος ὕστερον , ὅταν αὐτός δέω λέγω , παραιτέομαι καθά σύ · ἵνα οὖν ἕτερος ἀρχή ἐκπορίζω καί μή ὁ αὐτός ἀναγκάζω λέγω , ὡς ὑπάρχω αὐτός συγγνώμη εἰς τότε οὕτως λέγω . προλέγω γε μήν , ὦ φίλος Κριτίας , σύ ὁ ὁ θέατρον διάνοια , ὅτι θαυμαστός ὁ πρότερος εὐδοκιμέω ἐν αὐτός ποιητής , ὥστε ὁ συγγνώμη δέω τις σύ πάμπολυς , εἰ μέλλω αὐτός δυνατός γίγνομαι παραλαμβάνω . αὐτός μήν , ὦ Σωκράτης , ἐγώ παραγγέλλω ὅς ὅδε . ἀλλά γάρ ἀθυμόω ἀνήρ οὔπω τρόπαιον ἵστημι , ὦ Κριτίας · προέρχομαι τε οὖν ἐπί ὁ λόγος ἀνδρεῖος χρή , καί ὁ Παιάν τε καί ὁ μοῦσα ἐπικαλέω ὁ παλαιός πολίτης ἀγαθός εἰμί ἀναφαίνω τε καί ὑμνέω . ὦ φίλος Ἑρμοκράτης , ὁ ὑστέρα τάσσω , ἐπίπροσθεν ἔχω ἄλλος , ἔτι θαρσέω . οὗτος μέν οὖν οἷος εἰμί , αὐτός σύ τάχα δηλόω · παραμυθέομαι δέ οὖν καί παραθαρσύνω σύ πείθω , καί πρός ὅς θεός λέγω ὁ τε ἄλλος κλητέος καί δή καί ὁ μάλα Μνημοσύνη . σχεδόν γάρ ὁ μέγας ἐγώ ὁ λόγος ἐν οὗτος ὁ θεός πᾶς εἰμί · μιμνῄσκω γάρ ἱκανός καί ἀπαγγέλλω ὁ ποτέ λέγω ὑπό ὁ ἱερεύς καί δεῦρο ὑπό Σόλων κομίζω σχεδόν οἶδα ὅτι ὅδε ὁ θέατρον δοκέω ὁ προσήκω μέτριος ἀποτελέω . οὗτος οὖν αὐτός ἤδη δράω , καί μελλητέον οὐδείς ἔτι . πᾶς δή πρῶτος μιμνῄσκω ὅτι ὁ κεφάλαιος εἰμί ἐνακισχίλιοι ἔτος , ἀπό ὅς γίγνομαι μηνύω πόλεμος ὁ τε ὑπέρ Ἡράκλεια στήλη ἔξω κατοικέω καί ὁ ἐντός πᾶς · ὅς δέω νῦν διαπεραίνω . ὁ μέν οὖν ὅδε ὁ πόλις ἄρχω καί πᾶς ὁ πόλεμος διαπολεμέω λέγω , ὁ δέ ὁ ὁ Ἀτλαντίς νῆσος βασιλεύς , ὅς δή Λιβύη καί Ἀσία μέγας νῆσος εἰμί φημί εἰμί ποτέ , νῦν δέ ὑπό σεισμός δύω ἄπορος πηλός ὁ ἐνθένδε ἐκπλέω ἐπί ὁ πᾶς πέλαγος , ὥστε μηκέτι πορεύω , κωλυτής παρέχω .