plato-philosophy.critias 111
μέγα δὲ τεκμήριον ἀρετῆς · τὸ γὰρ νῦν αὐτῆς λείψανον ἐνάμιλλόν ἐστι πρὸς ἡντινοῦν τῷ πάμφορον εὔκαρπόν τε εἶναι καὶ τοῖς ζῴοις πᾶσιν εὔβοτον . τότε δὲ πρὸς τῷ κάλλει καὶ παμπλήθη ταῦτα ἔφερεν . πῶς οὖν δὴ τοῦτο πιστόν , καὶ κατὰ τί λείψανον τῆς τότε γῆς ὀρθῶς ἂν λέγοιτο ; πᾶσα ἀπὸ τῆς ἄλλης ἠπείρου μακρὰ προτείνουσα εἰς τὸ πέλαγος οἷον ἄκρα κεῖται · τὸ δὴ τῆς θαλάττης ἀγγεῖον περὶ αὐτὴν τυγχάνει πᾶν ἀγχιβαθὲς ὄν . πολλῶν οὖν γεγονότων καὶ μεγάλων κατακλυσμῶν ἐν τοῖς ἐνακισχιλίοις ἔτεσι—τοσαῦτα γὰρ πρὸς τὸν νῦν ἀπʼ ἐκείνου τοῦ χρόνου γέγονεν ἔτη—τὸ τῆς γῆς ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις καὶ πάθεσιν ἐκ τῶν ὑψηλῶν ἀπορρέον οὔτε χῶμα , ὡς ἐν ἄλλοις τόποις , προχοῖ λόγου ἄξιον ἀεί τε κύκλῳ περιρρέον εἰς βάθος ἀφανίζεται · λέλειπται δή , καθάπερ ἐν ταῖς σμικραῖς νήσοις , πρὸς τὰ τότε τὰ νῦν οἷον νοσήσαντος σώματος ὀστᾶ , περιερρυηκυίας τῆς γῆς ὅση πίειρα καὶ μαλακή , τοῦ λεπτοῦ σώματος τῆς χώρας μόνου λειφθέντος . τότε δὲ ἀκέραιος οὖσα τά τε ὄρη γηλόφους ὑψηλοὺς εἶχε , καὶ τὰ φελλέως νῦν ὀνομασθέντα πεδία πλήρη γῆς πιείρας ἐκέκτητο , καὶ πολλὴν ἐν τοῖς ὄρεσιν ὕλην εἶχεν , ἧς καὶ νῦν ἔτι φανερὰ τεκμήρια · τῶν γὰρ ὀρῶν ἔστιν ἃ νῦν μὲν ἔχει μελίτταις μόναις τροφήν , χρόνος δʼ οὐ πάμπολυς ὅτε δένδρων αὐτόθεν εἰς οἰκοδομήσεις τὰς μεγίστας ἐρεψίμων τμηθέντων στεγάσματʼ ἐστὶν ἔτι σᾶ . πολλὰ δʼ ἦν ἄλλʼ ἥμερα ὑψηλὰ δένδρα , νομὴν δὲ βοσκήμασιν ἀμήχανον ἔφερεν . καὶ δὴ καὶ τὸ κατʼ ἐνιαυτὸν ὕδωρ ἐκαρποῦτʼ ἐκ Διός , οὐχ ὡς νῦν ἀπολλῦσα ῥέον ἀπὸ ψιλῆς τῆς γῆς εἰς θάλατταν , ἀλλὰ πολλὴν ἔχουσα καὶ εἰς αὐτὴν καταδεχομένη , τῇ κεραμίδι στεγούσῃ γῇ διαταμιευομένη , τὸ καταποθὲν ἐκ τῶν ὑψηλῶν ὕδωρ εἰς τὰ κοῖλα ἀφιεῖσα κατὰ πάντας τοὺς τόπους παρείχετο ἄφθονα κρηνῶν καὶ ποταμῶν νάματα , ὧν καὶ νῦν ἔτι ἐπὶ ταῖς πηγαῖς πρότερον οὔσαις ἱερὰ λελειμμένα ἐστὶν σημεῖα ὅτι περὶ αὐτῆς ἀληθῆ λέγεται τὰ νῦν . τὰ μὲν οὖν τῆς ἄλλης χώρας φύσει τε οὕτως εἶχε , καὶ διεκεκόσμητο ὡς εἰκὸς ὑπὸ γεωργῶν μὲν ἀληθινῶν καὶ πραττόντων αὐτὸ τοῦτο , φιλοκάλων δὲ καὶ εὐφυῶν , γῆν δὲ ἀρίστην καὶ ὕδωρ ἀφθονώτατον ἐχόντων καὶ ὑπὲρ τῆς γῆς ὥρας μετριώτατα κεκραμένας · τὸ δʼ ἄστυ κατῳκισμένον ὧδʼ ἦν ἐν τῷ τότε χρόνῳ .
Lemmas: μέγας δέ τεκμήριον ἀρετή · ὁ γάρ νῦν αὐτός λείψανον ἐνάμιλλος εἰμί πρός ὅστις ὁ πάμφορος εὔκαρπος τε εἰμί καί ὁ ζῷον πᾶς εὔβοτος . τότε δέ πρός ὁ κάλλος καί παμπλήθης οὗτος φέρω . πῶς οὖν δή οὗτος πιστός , καί κατά τίς λείψανον ὁ τότε γῆ ὀρθός ἄν λέγω ; πᾶς ἀπό ὁ ἄλλος ἤπειρος μακρός προτείνω εἰς ὁ πέλαγος οἷος ἄκρον κεῖμαι · ὁ δή ὁ θάλασσα ἀγγεῖον περί αὐτός τυγχάνω πᾶς ἀγχιβαθής εἰμί . πολύς οὖν γίγνομαι καί μέγας κατακλυσμός ἐν ὁ ἐνακισχίλιοι ἔτεσι—τοσαῦτα γάρ πρός ὁ νῦν ἀπό ἐκεῖνος ὁ χρόνος γίγνομαι ἔτης ὁ γῆ ἐν οὗτος ὁ χρόνος καί πάθος ἐκ ὁ ὑψηλός ἀπορρέω οὔτε χῶμα , ὡς ἐν ἄλλος τόπος , προχόω λόγος ἄξιος ἀεί τε κύκλος περιρρέω εἰς βάθος ἀφανίζω · λείπω δή , καθά ἐν ὁ μικρός νῆσος , πρός ὁ τότε ὁ νῦν οἷος νοσέω σῶμα ὀστέον , περιρρέω ὁ γῆ ὅσος πίειρα καί μαλακός , ὁ λεπτός σῶμα ὁ χώρα μόνος λείπω . τότε δέ ἀκέραιος εἰμί ὁ τε ὄρος γήλοφος ὑψηλός ἔχω , καί ὁ φελλεύς νῦν ὀνομάζω πεδίον πλήρης γῆ πίειρα κτάομαι , καί πολύς ἐν ὁ ὄρος ὕλη ἔχω , ὅς καί νῦν ἔτι φανερός τεκμήριον · ὁ γάρ ὄρος εἰμί ὅς νῦν μέν ἔχω μέλισσα μόνος τροφή , χρόνος δέ οὐ πάμπολυς ὅτε δένδρον αὐτόθεν εἰς οἰκοδόμησις ὁ μέγας ἐρέψιμος τέμνω στέγασμα εἰμί ἔτι σῶς . πολύς δέ εἰμί ἄλλος ἥμερος ὑψηλός δένδρον , νομή δέ βόσκημα ἀμήχανος φέρω . καί δή καί ὁ κατά ἐνιαυτός ὕδωρ καρπόω ἐκ Ζεύς , οὐ ὡς νῦν ἀπόλλυμι ῥέω ἀπό ψιλός ὁ γῆ εἰς θάλασσα , ἀλλά πολύς ἔχω καί εἰς αὐτός καταδέχομαι , ὁ κεραμίς στέγω γῆ διαταμιεύω , ὁ καταπίνω ἐκ ὁ ὑψηλός ὕδωρ εἰς ὁ κοῖλος ἀφίημι κατά πᾶς ὁ τόπος παρέχω ἄφθονος κρήνη καί ποταμός νᾶμα , ὅς καί νῦν ἔτι ἐπί ὁ πηγή πρότερος εἰμί ἱερός λείπω εἰμί σημεῖον ὅτι περί αὐτός ἀληθής λέγω ὁ νῦν . ὁ μέν οὖν ὁ ἄλλος χώρα φύσις τε οὕτως ἔχω , καί διακοσμέω ὡς ἔοικα ὑπό γεωργός μέν ἀληθινός καί πράσσω αὐτός οὗτος , φιλόκαλος δέ καί εὐφυής , γῆ δέ ἀγαθός καί ὕδωρ ἄφθονος ἔχω καί ὑπέρ ὁ γῆ ὥρα μέτριος κεράννυμι · ὁ δέ ἄστυ κατοικίζω ὧδε εἰμί ἐν ὁ τότε χρόνος .