plato-philosophy.critias 120
ὅτʼ οὖν κατὰ τοὺς αὑτῶν νόμους θύσαντες καθαγίζοιεν πάντα τοῦ ταύρου τὰ μέλη , κρατῆρα κεράσαντες ὑπὲρ ἑκάστου θρόμβον ἐνέβαλλον αἵματος , τὸ δʼ ἄλλʼ εἰς τὸ πῦρ ἔφερον , περικαθήραντες τὴν στήλην · μετὰ δὲ τοῦτο χρυσαῖς φιάλαις ἐκ τοῦ κρατῆρος ἀρυτόμενοι , κατὰ τοῦ πυρὸς σπένδοντες ἐπώμνυσαν δικάσειν τε κατὰ τοὺς ἐν τῇ στήλῃ νόμους καὶ κολάσειν εἴ τίς τι πρότερον παραβεβηκὼς εἴη , τό τε αὖ μετὰ τοῦτο μηδὲν τῶν γραμμάτων ἑκόντες παραβήσεσθαι , μηδὲ ἄρξειν μηδὲ ἄρχοντι πείσεσθαι πλὴν κατὰ τοὺς τοῦ πατρὸς ἐπιτάττοντι νόμους . ταῦτα ἐπευξάμενος ἕκαστος αὐτῶν αὑτῷ καὶ τῷ ἀφʼ αὑτοῦ γένει , πιὼν καὶ ἀναθεὶς τὴν φιάλην εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ θεοῦ , περὶ τὸ δεῖπνον καὶ τἀναγκαῖα διατρίψας , ἐπειδὴ γίγνοιτο σκότος καὶ τὸ πῦρ ἐψυγμένον τὸ περὶ τὰ θύματα εἴη , πάντες οὕτως ἐνδύντες ὅτι καλλίστην κυανῆν στολήν , ἐπὶ τὰ τῶν ὁρκωμοσίων καύματα χαμαὶ καθίζοντες , νύκτωρ , πᾶν τὸ περὶ τὸ ἱερὸν ἀποσβεννύντες πῦρ , ἐδικάζοντό τε καὶ ἐδίκαζον εἴ τίς τι παραβαίνειν αὐτῶν αἰτιῷτό τινα · δικάσαντες δέ , τὰ δικασθέντα , ἐπειδὴ φῶς γένοιτο , ἐν χρυσῷ πίνακι γράψαντες μετὰ τῶν στολῶν μνημεῖα ἀνετίθεσαν . νόμοι δὲ πολλοὶ μὲν ἄλλοι περὶ τὰ γέρα τῶν βασιλέων ἑκάστων ἦσαν ἴδιοι , τὰ δὲ μέγιστα , μήτε ποτὲ ὅπλα ἐπʼ ἀλλήλους οἴσειν βοηθήσειν τε πάντας , ἄν πού τις αὐτῶν ἔν τινι πόλει τὸ βασιλικὸν καταλύειν ἐπιχειρῇ γένος , κοινῇ δέ , καθάπερ οἱ πρόσθεν , βουλευόμενοι τὰ δόξαντα περὶ πολέμου καὶ τῶν ἄλλων πράξεων , ἡγεμονίαν ἀποδιδόντες τῷ Ἀτλαντικῷ γένει . θανάτου δὲ τὸν βασιλέα τῶν συγγενῶν μηδενὸς εἶναι κύριον , ὃν ἂν μὴ τῶν δέκα τοῖς ὑπὲρ ἥμισυ δοκῇ . ταύτην δὴ τοσαύτην καὶ τοιαύτην δύναμιν ἐν ἐκείνοις τότε οὖσαν τοῖς τόποις ὁ θεὸς ἐπὶ τούσδε αὖ τοὺς τόπους συντάξας ἐκόμισεν ἔκ τινος τοιᾶσδε , ὡς λόγος , προφάσεως . ἐπὶ πολλὰς μὲν γενεάς , μέχριπερ ἡ τοῦ θεοῦ φύσις αὐτοῖς ἐξήρκει , κατήκοοί τε ἦσαν τῶν νόμων καὶ πρὸς τὸ συγγενὲς θεῖον φιλοφρόνως εἶχον ·
Lemmas: ὅτε οὖν κατά ὁ ἑαυτοῦ νόμος θύω καθαγίζω πᾶς ὁ ταῦρος ὁ μέλος , κρατήρ κεράννυμι ὑπέρ ἕκαστος θρόμβος ἐμβάλλω αἷμα , ὁ δέ ἄλλος εἰς ὁ πῦρ φέρω , περικαθαίρω ὁ στήλη · μετά δέ οὗτος χρύσεος φιάλη ἐκ ὁ κρατήρ ἀρύω , κατά ὁ πῦρ σπένδω ἐπόμνυμι δικάζω τε κατά ὁ ἐν ὁ στήλη νόμος καί κολάζω εἰ τις τις πρότερος παραβαίνω εἰμί , ὁ τε αὖ μετά οὗτος μηδείς ὁ γράμμα ἑκών παραβαίνω , μηδέ ἄρχω μηδέ ἄρχω πάσχω πλήν κατά ὁ ὁ πατήρ ἐπιτάσσω νόμος . οὗτος ἐπεύχομαι ἕκαστος αὐτός ἑαυτοῦ καί ὁ ἀπό ἑαυτοῦ γένος , πίνω καί ἀνατίθημι ὁ φιάλη εἰς ὁ ἱερός ὁ θεός , περί ὁ δεῖπνον καί ἀναγκαῖος διατρίβω , ἐπειδή γίγνομαι σκότος καί ὁ πῦρ ψύχω ὁ περί ὁ θῦμα εἰμί , πᾶς οὕτως ἐνδύω ὅτι καλός κυάνεος στολή , ἐπί ὁ ὁ ὁρκωμόσια καῦμα χαμαί καθίζω , νύκτωρ , πᾶς ὁ περί ὁ ἱερός ἀποσβέννυμι πῦρ , δικάζω τε καί δικάζω εἰ τις τις παραβαίνω αὐτός αἰτιάομαι τις · δικάζω δέ , ὁ δικάζω , ἐπειδή φάος γίγνομαι , ἐν χρύσεος πίναξ γράφω μετά ὁ στολή μνημεῖον ἀνατίθημι . νόμος δέ πολύς μέν ἄλλος περί ὁ γέρας ὁ βασιλεύς ἕκαστος εἰμί ἴδιος , ὁ δέ μέγας , μήτε ποτέ ὅπλον ἐπί ἀλλήλων φέρω βοηθέω τε πᾶς , ἐάν που τις αὐτός ἐν τις πόλις ὁ βασιλικός καταλύω ἐπιχειρέω γένος , κοινῇ δέ , καθά ὁ πρόσθεν , βουλεύω ὁ δοκέω περί πόλεμος καί ὁ ἄλλος πρᾶξις , ἡγεμονία ἀποδίδωμι ὁ Ἀτλαντικός γένος . θάνατος δέ ὁ βασιλεύς ὁ συγγενής μηδείς εἰμί κύριος , ὅς ἄν μή ὁ δέκα ὁ ὑπέρ ἥμισυς δοκέω . οὗτος δή τοσοῦτος καί τοιοῦτος δύναμις ἐν ἐκεῖνος τότε εἰμί ὁ τόπος ὁ θεός ἐπί ὅδε αὖ ὁ τόπος συντάσσω κομίζω ἐκ τις τοιόσδε , ὡς λόγος , πρόφασις . ἐπί πολύς μέν γενεά , μέχρι ὁ ὁ θεός φύσις αὐτός ἐξαρκέω , κατήκοος τε εἰμί ὁ νόμος καί πρός ὁ συγγενής θεῖος φιλόφρων ἔχω ·