plato-philosophy.cratylus 395
φαίνεται οὕτως , ὦ Σώκρατες . ἔοικεν δέ γε καὶ τῷ πατρὶ αὐτοῦ κατὰ φύσιν τὸ ὄνομα εἶναι . φαίνεται . κινδυνεύει γὰρ τοιοῦτός τις εἶναι ὁ Ἀγαμέμνων , οἷος ἃ δόξειεν αὐτῷ διαπονεῖσθαι καὶ καρτερεῖν τέλος ἐπιτιθεὶς τοῖς δόξασι διʼ ἀρετήν . σημεῖον δὲ αὐτοῦ ἡ ἐν Τροίᾳ μονὴ τοῦ πάθους τε καὶ καρτερίας . ὅτι οὖν ἀγαστὸς κατὰ τὴν ἐπιμονὴν οὗτος ὁ ἀνὴρ ἐνσημαίνει τὸ ὄνομα ὁ Ἀγαμέμνων . ἴσως δὲ καὶ ὁ Ἀτρεὺς ὀρθῶς ἔχει . ὅ τε γὰρ τοῦ Χρυσίππου αὐτῷ φόνος καὶ ἃ πρὸς τὸν Θυέστην ὡς ὠμὰ διεπράττετο , πάντα ταῦτα ζημιώδη καὶ ἀτηρὰ πρὸς ἀρετήν . ἡ οὖν τοῦ ὀνόματος ἐπωνυμία σμικρὸν παρακλίνει καὶ ἐπικεκάλυπται , ὥστε μὴ πᾶσι δηλοῦν τὴν φύσιν τοῦ ἀνδρός · τοῖς δʼ ἐπαΐουσι περὶ ὀνομάτων ἱκανῶς δηλοῖ ὃ βούλεται ὁ Ἀτρεύς . καὶ γὰρ κατὰ τὸ ἀτειρὲς καὶ κατὰ τὸ ἄτρεστον καὶ κατὰ τὸ ἀτηρὸν πανταχῇ ὀρθῶς αὐτῷ τὸ ὄνομα κεῖται . δοκεῖ δέ μοι καὶ τῷ Πέλοπι τὸ ὄνομα ἐμμέτρως κεῖσθαι · σημαίνει γὰρ τοῦτο τὸ ὄνομα τὸν τὰ ἐγγὺς ὁρῶντα . πῶς δή ; οἷόν που καὶ κατʼ ἐκείνου λέγεται τοῦ ἀνδρὸς ἐν τῷ τοῦ Μυρτίλου φόνῳ οὐδὲν οἵου τε γενέσθαι προνοηθῆναι οὐδὲ προϊδεῖν τῶν πόρρω τῶν εἰς τὸ πᾶν γένος , ὅσης αὐτὸ δυστυχίας ἐνεπίμπλη , τὸ ἐγγὺς μόνον ὁρῶν καὶ τὸ παραχρῆμα—τοῦτο δʼ ἐστὶ πέλας — ἡνίκα προεθυμεῖτο λαβεῖν παντὶ τρόπῳ τὸν τῆς Ἱπποδαμείας γάμον . τῷ δὲ Ταντάλῳ καὶ πᾶς ἂν ἡγήσαιτο τοὔνομα ὀρθῶς καὶ κατὰ φύσιν τεθῆναι εἰ ἀληθῆ τὰ περὶ αὐτὸν λεγόμενα . τὰ ποῖα ταῦτα ; ἅ τέ που ἔτι ζῶντι δυστυχήματα ἐγένετο πολλὰ καὶ δεινά , ὧν καὶ τέλος ἡ πατρὶς αὐτοῦ ὅλη ἀνετράπετο , καὶ τελευτήσαντι ἐν Ἅιδου ἡ ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς τοῦ λίθου ταλαντεία θαυμαστὴ ὡς σύμφωνος τῷ ὀνόματι · καὶ ἀτεχνῶς ἔοικεν , ὥσπερ ἂν εἴ τις βουλόμενος ταλάντατον ὀνομάσαι ἀποκρυπτόμενος ὀνομάσειε καὶ εἴποι ἀντʼ ἐκείνου Τάνταλον , τοιοῦτόν τι καὶ τούτῳ τὸ ὄνομα ἔοικεν ἐκπορίσαι ἡ τύχη τῆς φήμης .
Lemmas: φαίνω οὕτως , ὦ Σωκράτης . ἔοικα δέ γε καί ὁ πατήρ αὐτός κατά φύσις ὁ ὄνομα εἰμί . φαίνω . κινδυνεύω γάρ τοιοῦτος τις εἰμί ὁ Ἀγαμέμνων , οἷος ὅς δοκέω αὐτός διαπονέω καί καρτερέω τέλος ἐπιτίθημι ὁ δοκέω διά ἀρετή . σημεῖον δέ αὐτός ὁ ἐν Τροία μονή ὁ πάθος τε καί καρτερία . ὅτι οὖν ἀγαστός κατά ὁ ἐπιμονή οὗτος ὁ ἀνήρ ἐνσημαίνομαι ὁ ὄνομα ὁ Ἀγαμέμνων . ἴσως δέ καί ὁ Ἀτρεύς ὀρθός ἔχω . ὁ τε γάρ ὁ Χρύσιππος αὐτός φόνος καί ὅς πρός ὁ Θυέστης ὡς ὠμός διαπράσσω , πᾶς οὗτος ζημιώδης καί ἀτηρός πρός ἀρετή . ὁ οὖν ὁ ὄνομα ἐπωνυμία μικρός παρακλίνω καί ἐπικαλύπτω , ὥστε μή πᾶς δηλόω ὁ φύσις ὁ ἀνήρ · ὁ δέ ἐπαίω περί ὄνομα ἱκανός δηλόω ὅς βούλομαι ὁ Ἀτρεύς . καί γάρ κατά ὁ ἀτειρής καί κατά ὁ ἄτρεστος καί κατά ὁ ἀτηρός πανταχῇ ὀρθός αὐτός ὁ ὄνομα κεῖμαι . δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ Πέλοψ ὁ ὄνομα ἔμμετρος κεῖμαι · σημαίνω γάρ οὗτος ὁ ὄνομα ὁ ὁ ἐγγύς ὁράω . πῶς δή ; οἷος που καί κατά ἐκεῖνος λέγω ὁ ἀνήρ ἐν ὁ ὁ Μυρτίλος φόνος οὐδείς οἷος τε γίγνομαι προνοέω οὐδέ προοράω ὁ πρόσω ὁ εἰς ὁ πᾶς γένος , ὅσος αὐτός δυστυχία ἐμπίμπλημι , ὁ ἐγγύς μόνος ὁράω καί ὁ παραχρῆμα—τοῦτο δέ εἰμί πέλας — ἡνίκα προθυμέομαι λαμβάνω πᾶς τρόπος ὁ ὁ Ἱπποδάμεια γάμος . ὁ δέ Τάνταλος καί πᾶς ἄν ἡγέομαι ὄνομα ὀρθός καί κατά φύσις τίθημι εἰ ἀληθής ὁ περί αὐτός λέγω . ὁ ποῖος οὗτος ; ὅς τε που ἔτι ζάω δυστύχημα γίγνομαι πολύς καί δεινός , ὅς καί τέλος ὁ πατρίς αὐτός ὅλος ἀνατρέπω , καί τελευτάω ἐν ᾍδης ὁ ὑπέρ ὁ κεφαλή ὁ λίθος ταλαντεία θαυμαστός ὡς σύμφωνος ὁ ὄνομα · καί ἄτεχνος ἔοικα , ὥσπερ ἄν εἰ τις βούλομαι τάλας ὀνομάζω ἀποκρύπτω ὀνομάζω καί λέγω ἀντί ἐκεῖνος Τάνταλος , τοιοῦτος τις καί οὗτος ὁ ὄνομα ἔοικα ἐκπορίζω ὁ τύχη ὁ φήμη .