plato-philosophy.cratylus 411
ἀλλὰ μετὰ τοῦτο τὸ εἶδος ἔγωγε ἡδέως ἂν θεασαίμην ταῦτα τὰ καλὰ ὀνόματα τίνι ποτὲ ὀρθότητι κεῖται , τὰ περὶ τὴν ἀρετήν , οἷον φρόνησίς τε καὶ σύνεσις καὶ δικαιοσύνη καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα πάντα . ἐγείρεις μέν , ὦ ἑταῖρε , οὐ φαῦλον γένος ὀνομάτων · ὅμως δὲ ἐπειδήπερ τὴν λεοντῆν ἐνδέδυκα , οὐκ ἀποδειλιατέον ἀλλʼ ἐπισκεπτέον , ὡς ἔοικε , φρόνησιν καὶ σύνεσιν καὶ γνώμην καὶ ἐπιστήμην καὶ τἆλλα δὴ ἃ φῂς πάντα ταῦτα τὰ καλὰ ὀνόματα . πάνυ μὲν οὖν οὐ δεῖ ἡμᾶς προαποστῆναι . καὶ μήν , νὴ τὸν κύνα , δοκῶ γέ μοι οὐ κακῶς μαντεύεσθαι , ὃ καὶ νυνδὴ ἐνενόησα , ὅτι οἱ πάνυ παλαιοὶ ἄνθρωποι οἱ τιθέμενοι τὰ ὀνόματα παντὸς μᾶλλον , ὥσπερ καὶ τῶν νῦν οἱ πολλοὶ τῶν σοφῶν ὑπὸ τοῦ πυκνὰ περιστρέφεσθαι ζητοῦντες ὅπῃ ἔχει τὰ ὄντα εἰλιγγιῶσιν , κἄπειτα αὐτοῖς φαίνεται περιφέρεσθαι τὰ πράγματα καὶ πάντως φέρεσθαι . αἰτιῶνται δὴ οὐ τὸ ἔνδον τὸ παρὰ σφίσιν πάθος αἴτιον εἶναι ταύτης τῆς δόξης , ἀλλὰ αὐτὰ τὰ πράγματα οὕτω πεφυκέναι , οὐδὲν αὐτῶν μόνιμον εἶναι οὐδὲ βέβαιον , ἀλλὰ ῥεῖν καὶ φέρεσθαι καὶ μεστὰ εἶναι πάσης φορᾶς καὶ γενέσεως ἀεί . λέγω δὴ ἐννοήσας πρὸς πάντα τὰ νυνδὴ ὀνόματα . πῶς δὴ τοῦτο , ὦ Σώκρατες ; οὐ κατενόησας ἴσως τὰ ἄρτι λεγόμενα ὅτι παντάπασιν ὡς φερομένοις τε καὶ ῥέουσι καὶ γιγνομένοις τοῖς πράγμασι τὰ ὀνόματα ἐπίκειται . οὐ πάνυ ἐνεθυμήθην . καὶ μὴν πρῶτον μὲν τοῦτο ὃ πρῶτον εἴπομεν παντάπασιν ὡς ἐπὶ τοιούτων ἐστίν . τὸ ποῖον ; ἡ φρόνησις · φορᾶς γάρ ἐστι καὶ ῥοῦ νόησις . εἴη δʼ ἂν καὶ ὄνησιν ὑπολαβεῖν φορᾶς · ἀλλʼ οὖν περί γε τὸ φέρεσθαί ἐστιν . εἰ δὲ βούλει , ἡ γνώμη παντάπασιν δηλοῖ γονῆς σκέψιν καὶ νώμησιν · τὸ γὰρ νωμᾶν καὶ τὸ σκοπεῖν ταὐτόν . εἰ δὲ βούλει , αὐτὸ ἡ νόησις τοῦ νέου ἐστὶν ἕσις , τὸ δὲ νέα εἶναι τὰ ὄντα σημαίνει γιγνόμενα ἀεὶ εἶναι · τούτου οὖν ἐφίεσθαι τὴν ψυχὴν μηνύει τὸ ὄνομα ὁ θέμενος τὴν νεόεσιν . οὐ γὰρ νόησις τὸ ἀρχαῖον ἐκαλεῖτο , ἀλλʼ ἀντὶ τοῦ ἦτα εἶ ἔδει λέγειν δύο , νοέεσιν .
Lemmas: ἀλλά μετά οὗτος ὁ εἶδος ἐγώ ἡδύς ἄν θεάομαι οὗτος ὁ καλός ὄνομα τίς ποτέ ὀρθότης κεῖμαι , ὁ περί ὁ ἀρετή , οἷος φρόνησις τε καί σύνεσις καί δικαιοσύνη καί ἄλλος ὁ τοιοῦτος πᾶς . ἐγείρω μέν , ὦ ἑταῖρος , οὐ φαῦλος γένος ὄνομα · ὅμως δέ ἐπειδή ὁ λεοντέη ἐνδύω , οὐ ἀποδειλιατέον ἀλλά ἐπισκοπέω , ὡς ἔοικα , φρόνησις καί σύνεσις καί γνώμη καί ἐπιστήμη καί ἄλλος δή ὅς φημί πᾶς οὗτος ὁ καλός ὄνομα . πάνυ μέν οὖν οὐ δέω ἐγώ προαφίσταμαι . καί μήν , νή ὁ κύων , δοκέω γε ἐγώ οὐ κακός μαντεύομαι , ὅς καί νυνδί ἐννοέω , ὅτι ὁ πάνυ παλαιός ἄνθρωπος ὁ τίθημι ὁ ὄνομα πᾶς μάλα , ὥσπερ καί ὁ νῦν ὁ πολύς ὁ σοφός ὑπό ὁ πυκνός περιστρέφω ζητέω ὅπῃ ἔχω ὁ εἰμί εἰλιγγιάω , ἔπειτα αὐτός φαίνω περιφέρω ὁ πρᾶγμα καί πάντως φέρω . αἰτιάομαι δή οὐ ὁ ἔνδον ὁ παρά σφεῖς πάθος αἴτιος εἰμί οὗτος ὁ δόξα , ἀλλά αὐτός ὁ πρᾶγμα οὕτως φύω , οὐδείς αὐτός μόνιμος εἰμί οὐδέ βέβαιος , ἀλλά ῥέω καί φέρω καί μεστός εἰμί πᾶς φορά καί γένεσις ἀεί . λέγω δή ἐννοέω πρός πᾶς ὁ νυνδί ὄνομα . πῶς δή οὗτος , ὦ Σωκράτης ; οὐ κατανοέω ἴσως ὁ ἄρτι λέγω ὅτι παντάπασι ὡς φέρω τε καί ῥέω καί γίγνομαι ὁ πρᾶγμα ὁ ὄνομα ἐπίκειμαι . οὐ πάνυ ἐνθυμέομαι . καί μήν πρῶτος μέν οὗτος ὅς πρῶτος λέγω παντάπασι ὡς ἐπί τοιοῦτος εἰμί . ὁ ποῖος ; ὁ φρόνησις · φορά γάρ εἰμί καί ῥόος νόησις . εἰμί δέ ἄν καί ὄνησις ὑπολαμβάνω φορά · ἀλλά οὖν περί γε ὁ φέρω εἰμί . εἰ δέ βούλομαι , ὁ γνώμη παντάπασι δηλόω γονή σκέψις καί νώμησις · ὁ γάρ νωμάω καί ὁ σκοπέω αὐτός . εἰ δέ βούλομαι , αὐτός ὁ νόησις ὁ νέος εἰμί ἕσις , ὁ δέ νέος εἰμί ὁ εἰμί σημαίνω γίγνομαι ἀεί εἰμί · οὗτος οὖν ἐφίημι ὁ ψυχή μηνύω ὁ ὄνομα ὁ τίθημι ὁ νεόεσις . οὐ γάρ νόησις ὁ ἀρχαῖος καλέω , ἀλλά ἀντί ὁ ἦτα εἰμί δέω λέγω δύο , νοέον .