plato-philosophy.cratylus 410
ὅρα τοίνυν καὶ τοῦτο τὸ ὄνομα τὸ πῦρ μή τι βαρβαρικὸν ᾖ . τοῦτο γὰρ οὔτε ῥᾴδιον προσάψαι ἐστὶν Ἑλληνικῇ φωνῇ , φανεροί τʼ εἰσὶν οὕτως αὐτὸ καλοῦντες Φρύγες σμικρόν τι παρακλίνοντες · καὶ τό γε ὕδωρ καὶ τὰς κύνας καὶ ἄλλα πολλά . ἔστι ταῦτα . οὐ τοίνυν δεῖ ταῦτα προσβιάζεσθαι , ἐπεὶ ἔχοι γʼ ἄν τις εἰπεῖν περὶ αὐτῶν . τὸ μὲν οὖν πῦρ καὶ τὸ ὕδωρ ταύτῃ ἀπωθοῦμαι · ὁ δὲ δὴ ἀὴρ ἆρά γε , ὦ Ἑρμόγενες , ὅτι αἴρει τὰ ἀπὸ τῆς γῆς , ἀὴρ κέκληται ; ἢ ὅτι ἀεὶ ῥεῖ ; ἢ ὅτι πνεῦμα ἐξ αὐτοῦ γίγνεται ῥέοντος ; οἱ γὰρ ποιηταί που τὰ πνεύματα ἀήτας καλοῦσιν · ἴσως οὖν λέγει , ὥσπερ ἂν εἰ εἴποι πνευματόρρουν , ἀητόρρουν . τὸν δὲ αἰθέρα τῇδέ πῃ ὑπολαμβάνω , ὅτι ἀεὶ θεῖ περὶ τὸν ἀέρα ῥέων ἀειθεὴρ δικαίως ἂν καλοῖτο . γῆ δὲ μᾶλλον σημαίνει ὃ βούλεται ἐάν τις γαῖαν ὀνομάσῃ · γαῖα γὰρ γεννήτειρα ἂν εἴη ὀρθῶς κεκλημένη , ὥς φησιν Ὅμηρος · τὸ γὰρ γεγάασιν γεγεννῆσθαι λέγει . εἶεν · τί οὖν ἡμῖν ἦν τὸ μετὰ τοῦτο ; ὧραι , ὦ Σώκρατες , καὶ ἐνιαυτὸς καὶ ἔτος . αἱ μὲν δὴ ὧραι Ἀττικιστὶ ὡς τὸ παλαιὸν ῥητέον , εἴπερ βούλει τὸ εἰκὸς εἰδέναι · ΗΟΡΑΙ γάρ εἰσι διὰ τὸ ὁρίζειν χειμῶνάς τε καὶ θέρη καὶ πνεύματα καὶ τοὺς καρποὺς τοὺς ἐκ τῆς γῆς · ὁρίζουσαι δὲ δικαίως ἂν ὅραι καλοῖντο . ἐνιαυτὸς δὲ καὶ ἔτος κινδυνεύει ἕν τι εἶναι . τὸ γὰρ τὰ φυόμενα καὶ τὰ γιγνόμενα ἐν μέρει ἕκαστον προάγον εἰς φῶς καὶ αὐτὸ ἐν αὑτῷ ἐξετάζον , τοῦτο , ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν τὸ τοῦ Διὸς ὄνομα δίχα διῃρημένον οἱ μὲν Ζῆνα , οἱ δὲ Δία ἐκάλουν , οὕτω καὶ ἐνταῦθα οἱ μὲν ἐνιαυτόν , ὅτι ἐν ἑαυτῷ , οἱ δὲ ἔτος , ὅτι ἐτάζει · ὁ δὲ ὅλος λόγος ἐστὶν τὸ ἐν ἑαυτῷ ἐτάζον τοῦτο προσαγορεύεσθαι ἓν ὂν δίχα , ὥστε δύο ὀνόματα γεγονέναι , ἐνιαυτόν τε καὶ ἔτος , ἐξ ἑνὸς λόγου . ἀλλὰ δῆτα , ὦ Σώκρατες , πολὺ ἐπιδίδως . πόρρω ἤδη οἶμαι φαίνομαι σοφίας ἐλαύνειν . πάνυ μὲν οὖν . τάχα μᾶλλον φήσεις .
Lemmas: ὁράω τοίνυν καί οὗτος ὁ ὄνομα ὁ πῦρ μή τις βαρβαρικός εἰμί . οὗτος γάρ οὔτε ῥᾴδιος προσάπτω εἰμί Ἑλληνικός φωνή , φανερός τε εἰμί οὕτως αὐτός καλέω Φρύξ μικρός τις παρακλίνω · καί ὁ γε ὕδωρ καί ὁ κύων καί ἄλλος πολύς . εἰμί οὗτος . οὐ τοίνυν δέω οὗτος προσβιάζομαι , ἐπεί ἔχω γε ἄν τις λέγω περί αὐτός . ὁ μέν οὖν πῦρ καί ὁ ὕδωρ ταύτῃ ἀπωθέω · ὁ δέ δή ἀήρ ἆρα γε , ὦ Ἑρμογένης , ὅτι ἀείρω ὁ ἀπό ὁ γῆ , ἀήρ καλέω ; ἤ ὅτι ἀεί ῥέω ; ἤ ὅτι πνεῦμα ἐκ αὐτός γίγνομαι ῥέω ; ὁ γάρ ποιητής που ὁ πνεῦμα ἀήτης καλέω · ἴσως οὖν λέγω , ὥσπερ ἄν εἰ λέγω πνευματόρρους , ἀητόρρους . ὁ δέ αἰθήρ τῇδε πη ὑπολαμβάνω , ὅτι ἀεί θέω περί ὁ ἀήρ ῥέω ἀειθεήρ δίκαιος ἄν καλέω . γῆ δέ μάλα σημαίνω ὅς βούλομαι ἐάν τις γῆ ὀνομάζω · γῆ γάρ γεννήτειρα ἄν εἰμί ὀρθός καλέω , ὡς φημί Ὅμηρος · ὁ γάρ γίγνομαι γεννάω λέγω . εἶεν · τίς οὖν ἐγώ εἰμί ὁ μετά οὗτος ; ὥρα , ὦ Σωκράτης , καί ἐνιαυτός καί ἔτος . ὁ μέν δή ὥρα Ἀττικιστί ὡς ὁ παλαιός λέγω , εἴπερ βούλομαι ὁ ἔοικα οἶδα · ΑΗ γάρ εἰμί διά ὁ ὁρίζω χειμών τε καί θέρος καί πνεῦμα καί ὁ καρπός ὁ ἐκ ὁ γῆ · ὁρίζω δέ δίκαιος ἄν ὅρια καλέω . ἐνιαυτός δέ καί ἔτος κινδυνεύω εἷς τις εἰμί . ὁ γάρ ὁ φύω καί ὁ γίγνομαι ἐν μέρος ἕκαστος προάγω εἰς φάος καί αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἐξετάζω , οὗτος , ὥσπερ ἐν ὁ πρόσθεν ὁ ὁ Ζεύς ὄνομα δίχα διαιρέω ὁ μέν Ζεύς , ὁ δέ Ζεύς καλέω , οὕτως καί ἐνταῦθα ὁ μέν ἐνιαυτός , ὅτι ἐν ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἔτος , ὅτι ἐτάζω · ὁ δέ ὅλος λόγος εἰμί ὁ ἐν ἑαυτοῦ ἐτάζω οὗτος προσαγορεύω εἷς εἰμί δίχα , ὥστε δύο ὄνομα γίγνομαι , ἐνιαυτός τε καί ἔτος , ἐκ εἷς λόγος . ἀλλά δῆτα , ὦ Σωκράτης , πολύς ἐπιδίδωμι . πρόσω ἤδη οἴομαι φαίνω σοφία ἐλαύνω . πάνυ μέν οὖν . τάχα μάλα φημί .