plato-philosophy.cratylus 412
σωφροσύνη δὲ σωτηρία οὗ νυνδὴ ἐσκέμμεθα , φρονήσεως . καὶ μὴν ἥ γε ἐπιστήμη μηνύει ὡς φερομένοις τοῖς πράγμασιν ἑπομένης τῆς ψυχῆς τῆς ἀξίας λόγου , καὶ οὔτε ἀπολειπομένης οὔτε προθεούσης · διὸ δὴ ἐμβάλλοντας δεῖ τὸ εἶ ἑπεϊστήμην αὐτὴν ὀνομάζειν . σύνεσις δʼ αὖ οὕτω μὲν δόξειεν ἂν ὥσπερ συλλογισμὸς εἶναι , ὅταν δὲ συνιέναι λέγῃ , ταὐτὸν παντάπασιν τῷ ἐπίστασθαι συμβαίνει λεγόμενον · συμπορεύεσθαι γὰρ λέγει τὴν ψυχὴν τοῖς πράγμασι τὸ συνιέναι . ἀλλὰ μὴν ἥ γε σοφία φορᾶς ἐφάπτεσθαι σημαίνει . σκοτωδέστερον δὲ τοῦτο καὶ ξενικώτερον · ἀλλὰ δεῖ ἐκ τῶν ποιητῶν ἀναμιμνῄσκεσθαι ὅτι πολλαχοῦ λέγουσιν περὶ ὅτου ἂν τύχωσιν τῶν ἀρχομένων ταχὺ προϊέναι ἐσύθη φασίν . Λακωνικῷ δὲ ἀνδρὶ τῶν εὐδοκίμων καὶ ὄνομα ἦν Σοῦς · τὴν γὰρ ταχεῖαν ὁρμὴν οἱ Λακεδαιμόνιοι τοῦτο καλοῦσιν . ταύτης οὖν τῆς φορᾶς ἐπαφὴν σημαίνει ἡ σοφία , ὡς φερομένων τῶν ὄντων . καὶ μὴν τό γε ἀγαθόν , τοῦτο τῆς φύσεως πάσης τῷ ἀγαστῷ βούλεται τὸ ὄνομα ἐπικεῖσθαι . ἐπειδὴ γὰρ πορεύεται τὰ ὄντα , ἔνι μὲν ἄρʼ αὐτοῖς τάχος , ἔνι δὲ βραδυτής . ἔστιν οὖν οὐ πᾶν τὸ ταχὺ ἀλλὰ τὶ αὐτοῦ ἀγαστόν . τοῦ θοοῦ δὴ τῷ ἀγαστῷ αὕτη ἡ ἐπωνυμία ἐστίν , τἀγαθόν.δικαιοσύνη δέ , ὅτι μὲν ἐπὶ τῇ τοῦ δικαίου συνέσει τοῦτο κεῖται τὸ ὄνομα , ῥᾴδιον συμβαλεῖν · αὐτὸ δὲ τὸ δίκαιον χαλεπόν . καὶ γὰρ δὴ καὶ ἔοικε μέχρι μέν του ὁμολογεῖσθαι παρὰ πολλῶν , ἔπειτα δὲ ἀμφισβητεῖσθαι . ὅσοι γὰρ ἡγοῦνται τὸ πᾶν εἶναι ἐν πορείᾳ , τὸ μὲν πολὺ αὐτοῦ ὑπολαμβάνουσιν τοιοῦτόν τι εἶναι οἷον οὐδὲν ἄλλο ἢ χωρεῖν , διὰ δὲ τούτου παντὸς εἶναί τι διεξιόν , διʼ οὗ πάντα τὰ γιγνόμενα γίγνεσθαι · εἶναι δὲ τάχιστον τοῦτο καὶ λεπτότατον . οὐ γὰρ ἂν δύνασθαι ἄλλως διὰ τοῦ ὄντος ἰέναι παντός , εἰ μὴ λεπτότατόν τε ἦν ὥστε αὐτὸ μηδὲν στέγειν , καὶ τάχιστον ὥστε χρῆσθαι ὥσπερ ἑστῶσι τοῖς ἄλλοις . ἐπεὶ δʼ οὖν ἐπιτροπεύει τὰ ἄλλα πάντα διαϊόν , τοῦτο τὸ ὄνομα ἐκλήθη ὀρθῶς δίκαιον , εὐστομίας ἕνεκα τὴν τοῦ κάππα δύναμιν προσλαβόν .
Lemmas: σωφροσύνη δέ σωτηρία ὅς νυνδί σκοπέω , φρόνησις . καί μήν ὁ γε ἐπιστήμη μηνύω ὡς φέρω ὁ πρᾶγμα ἕπομαι ὁ ψυχή ὁ ἄξιος λόγος , καί οὔτε ἀπολείπω οὔτε προθέω · διό δή ἐμβάλλω δέω ὁ εἰ ἑπεϊστῆμος αὐτός ὀνομάζω . σύνεσις δέ αὖ οὕτως μέν δοκέω ἄν ὥσπερ συλλογισμός εἰμί , ὅταν δέ συνίημι λέγω , αὐτός παντάπασι ὁ ἐπίσταμαι συμβαίνω λέγω · συμπορεύομαι γάρ λέγω ὁ ψυχή ὁ πρᾶγμα ὁ συνίημι . ἀλλά μήν ὁ γε σοφία φορά ἐφάπτω σημαίνω . σκοτώδης δέ οὗτος καί ξενικός · ἀλλά δέω ἐκ ὁ ποιητής ἀναμιμνῄσκω ὅτι πολλαχοῦ λέγω περί ὅστις ἄν τυγχάνω ὁ ἄρχω ταχύς προέρχομαι σεύω φημί . Λακωνικός δέ ἀνήρ ὁ εὐδόκιμος καί ὄνομα εἰμί Σοῦς · ὁ γάρ ταχύς ὁρμή ὁ Λακεδαιμόνιος οὗτος καλέω . οὗτος οὖν ὁ φορά ἐπαφή σημαίνω ὁ σοφία , ὡς φέρω ὁ εἰμί . καί μήν ὁ γε ἀγαθός , οὗτος ὁ φύσις πᾶς ὁ ἀγαστός βούλομαι ὁ ὄνομα ἐπίκειμαι . ἐπειδή γάρ πορεύω ὁ εἰμί , ἔνειμι μέν ἄρα αὐτός τάχος , ἔνειμι δέ βραδυτής . εἰμί οὖν οὐ πᾶς ὁ ταχύς ἀλλά τίς αὐτός ἀγαστός . ὁ θοός δή ὁ ἀγαστός οὗτος ὁ ἐπωνυμία εἰμί , τἀγαθόν.δικαιοσύνη δέ , ὅτι μέν ἐπί ὁ ὁ δίκαιος σύνεσις οὗτος κεῖμαι ὁ ὄνομα , ῥᾴδιος συμβάλλω · αὐτός δέ ὁ δίκαιος χαλεπός . καί γάρ δή καί ἔοικα μέχρι μέν τις ὁμολογέω παρά πολύς , ἔπειτα δέ ἀμφισβητέω . ὅσος γάρ ἡγέομαι ὁ πᾶς εἰμί ἐν πορεία , ὁ μέν πολύς αὐτός ὑπολαμβάνω τοιοῦτος τις εἰμί οἷος οὐδείς ἄλλος ἤ χωρέω , διά δέ οὗτος πᾶς εἰμί τις διεξέρχομαι , διά ὅς πᾶς ὁ γίγνομαι γίγνομαι · εἰμί δέ ταχύς οὗτος καί λεπτός . οὐ γάρ ἄν δύναμαι ἄλλος διά ὁ εἰμί ἔρχομαι πᾶς , εἰ μή λεπτός τε εἰμί ὥστε αὐτός μηδείς στέγω , καί ταχύς ὥστε χράω ὥσπερ ἵστημι ὁ ἄλλος . ἐπεί δέ οὖν ἐπιτροπεύω ὁ ἄλλος πᾶς δίειμι , οὗτος ὁ ὄνομα καλέω ὀρθός δίκαιος , εὐστομία ἕνεκα ὁ ὁ κάππα δύναμις προσλαμβάνω .