plato-philosophy.cratylus 436
οὕτως ἔγωγε , οὐ πάνυ τι εἶναι ἄλλον , τοῦτον δὲ καὶ μόνον καὶ βέλτιστον . πότερον δὲ καὶ εὕρεσιν τῶν ὄντων τὴν αὐτὴν ταύτην εἶναι , τὸν τὰ ὀνόματα εὑρόντα καὶ ἐκεῖνα ηὑρηκέναι ὧν ἐστι τὰ ὀνόματα · ἢ ζητεῖν μὲν καὶ εὑρίσκειν ἕτερον δεῖν τρόπον , μανθάνειν δὲ τοῦτον ; πάντων μάλιστα καὶ ζητεῖν καὶ εὑρίσκειν τὸν αὐτὸν τρόπον τοῦτον κατὰ ταὐτά . φέρε δὴ ἐννοήσωμεν , ὦ Κρατύλε , εἴ τις ζητῶν τὰ πράγματα ἀκολουθοῖ τοῖς ὀνόμασι , σκοπῶν οἷον ἕκαστον βούλεται εἶναι , ἆρʼ ἐννοεῖς ὅτι οὐ σμικρὸς κίνδυνός ἐστιν ἐξαπατηθῆναι ; πῶς ; δῆλον ὅτι ὁ θέμενος πρῶτος τὰ ὀνόματα , οἷα ἡγεῖτο εἶναι τὰ πράγματα , τοιαῦτα ἐτίθετο καὶ τὰ ὀνόματα , ὥς φαμεν . ἦ γάρ ; ναί . εἰ οὖν ἐκεῖνος μὴ ὀρθῶς ἡγεῖτο , ἔθετο δὲ οἷα ἡγεῖτο , τί οἴει ἡμᾶς τοὺς ἀκολουθοῦντας αὐτῷ πείσεσθαι ; ἄλλο τι ἢ ἐξαπατηθήσεσθαι ; ἀλλὰ μὴ οὐχ οὕτως ἔχει , ὦ Σώκρατες , ἀλλʼ ἀναγκαῖον ᾖ εἰδότα τίθεσθαι τὸν τιθέμενον τὰ ὀνόματα · εἰ δὲ μή , ὅπερ πάλαι ἐγὼ ἔλεγον , οὐδʼ ἂν ὀνόματα εἴη . μέγιστον δέ σοι ἔστω τεκμήριον ὅτι οὐκ ἔσφαλται τῆς ἀληθείας ὁ τιθέμενος · οὐ γὰρ ἄν ποτε οὕτω σύμφωνα ἦν αὐτῷ ἅπαντα . ἢ οὐκ ἐνενόεις αὐτὸς λέγων ὡς πάντα κατὰ ταὐτὸν καὶ ἐπὶ ταὐτὸν ἐγίγνετο τὰ ὀνόματα ; ἀλλὰ τοῦτο μέν , ὠγαθὲ Κρατύλε , οὐδέν ἐστιν ἀπολόγημα . εἰ γὰρ τὸ πρῶτον σφαλεὶς ὁ τιθέμενος τἆλλα ἤδη πρὸς τοῦτʼ ἐβιάζετο καὶ αὑτῷ συμφωνεῖν ἠνάγκαζεν , οὐδὲν ἄτοπον , ὥσπερ τῶν διαγραμμάτων ἐνίοτε τοῦ πρώτου σμικροῦ καὶ ἀδήλου ψεύδους γενομένου , τὰ λοιπὰ πάμπολλα ἤδη ὄντα ἑπόμενα ὁμολογεῖν ἀλλήλοις . δεῖ δὴ περὶ τῆς ἀρχῆς παντὸς πράγματος παντὶ ἀνδρὶ τὸν πολὺν λόγον εἶναι καὶ τὴν πολλὴν σκέψιν εἴτε ὀρθῶς εἴτε μὴ ὑπόκειται · ἐκείνης δὲ ἐξετασθείσης ἱκανῶς , τὰ λοιπὰ φαίνεσθαι ἐκείνῃ ἑπόμενα . οὐ μέντοι ἀλλὰ θαυμάζοιμʼ ἂν εἰ καὶ τὰ ὀνόματα συμφωνεῖ αὐτὰ αὑτοῖς . πάλιν γὰρ ἐπισκεψώμεθα ἃ τὸ πρότερον διήλθομεν . ὡς τοῦ παντὸς ἰόντος τε καὶ φερομένου καὶ ῥέοντός φαμεν σημαίνειν ἡμῖν τὴν οὐσίαν τὰ ὀνόματα . ἄλλο τι οὕτω σοι δοκεῖ δηλοῦν ;
Lemmas: οὕτως ἐγώ , οὐ πάνυ τις εἰμί ἄλλος , οὗτος δέ καί μόνος καί ἀγαθός . πότερος δέ καί εὕρεσις ὁ εἰμί ὁ αὐτός οὗτος εἰμί , ὁ ὁ ὄνομα εὑρίσκω καί ἐκεῖνος εὑρίσκω ὅς εἰμί ὁ ὄνομα · ἤ ζητέω μέν καί εὑρίσκω ἕτερος δέω τρόπος , μανθάνω δέ οὗτος ; πᾶς μάλα καί ζητέω καί εὑρίσκω ὁ αὐτός τρόπος οὗτος κατά αὐτός . φέρω δή ἐννοέω , ὦ Κρατύλος , εἰ τις ζητέω ὁ πρᾶγμα ἀκολουθέω ὁ ὄνομα , σκοπέω οἷος ἕκαστος βούλομαι εἰμί , ἆρα ἐννοέω ὅτι οὐ μικρός κίνδυνος εἰμί ἐξαπατάω ; πῶς ; δῆλος ὅτι ὁ τίθημι πρῶτος ὁ ὄνομα , οἷος ἡγέομαι εἰμί ὁ πρᾶγμα , τοιοῦτος τίθημι καί ὁ ὄνομα , ὡς φημί . ἦ γάρ ; ναί . εἰ οὖν ἐκεῖνος μή ὀρθός ἡγέομαι , τίθημι δέ οἷος ἡγέομαι , τίς οἴομαι ἐγώ ὁ ἀκολουθέω αὐτός πάσχω ; ἄλλος τις ἤ ἐξαπατάω ; ἀλλά μή οὐ οὕτως ἔχω , ὦ Σωκράτης , ἀλλά ἀναγκαῖος εἰμί οἶδα τίθημι ὁ τίθημι ὁ ὄνομα · εἰ δέ μή , ὅς πάλαι ἐγώ λέγω , οὐδέ ἄν ὄνομα εἰμί . μέγας δέ σύ εἰμί τεκμήριον ὅτι οὐ σφάλλω ὁ ἀλήθεια ὁ τίθημι · οὐ γάρ ἄν ποτέ οὕτως σύμφωνος εἰμί αὐτός ἅπας . ἤ οὐ ἐννοέω αὐτός λέγω ὡς πᾶς κατά αὐτός καί ἐπί αὐτός γίγνομαι ὁ ὄνομα ; ἀλλά οὗτος μέν , ἀγαθός Κρατύλος , οὐδείς εἰμί ἀπολόγημα . εἰ γάρ ὁ πρῶτος σφάλλω ὁ τίθημι ἄλλος ἤδη πρός οὗτος βιάζω καί ἑαυτοῦ συμφωνέω ἀναγκάζω , οὐδείς ἄτοπος , ὥσπερ ὁ διάγραμμα ἐνίοτε ὁ πρῶτος μικρός καί ἄδηλος ψεῦδος γίγνομαι , ὁ λοιπός πάμπολυς ἤδη εἰμί ἕπομαι ὁμολογέω ἀλλήλων . δέω δή περί ὁ ἀρχή πᾶς πρᾶγμα πᾶς ἀνήρ ὁ πολύς λόγος εἰμί καί ὁ πολύς σκέψις εἴτε ὀρθός εἴτε μή ὑπόκειμαι · ἐκεῖνος δέ ἐξετάζω ἱκανός , ὁ λοιπός φαίνω ἐκεῖνος ἕπομαι . οὐ μέντοι ἀλλά θαυμάζω ἄν εἰ καί ὁ ὄνομα συμφωνέω αὐτός ἑαυτοῦ . πάλιν γάρ ἐπισκοπέω ὅς ὁ πρότερος διέρχομαι . ὡς ὁ πᾶς ἔρχομαι τε καί φέρω καί ῥέω φημί σημαίνω ἐγώ ὁ οὐσία ὁ ὄνομα . ἄλλος τις οὕτως σύ δοκέω δηλόω ;