plato-philosophy.cratylus 422
ἔμοιγε δοκεῖ . πότε οὖν ἀπειπὼν ὁ ἀπαγορεύων δικαίως παύοιτο ἄν ; ἆρʼ οὐκ ἐπειδὰν ἐπʼ ἐκείνοις γένηται τοῖς ὀνόμασιν , ἃ ὡσπερεὶ στοιχεῖα τῶν ἄλλων ἐστὶ καὶ λόγων καὶ ὀνομάτων ; ταῦτα γάρ που οὐκέτι δίκαιον φανῆναι ἐξ ἄλλων ὀνομάτων συγκείμενα , ἃν οὕτως ἔχῃ . οἷον νυνδὴ τὸ ἀγαθὸν ἔφαμεν ἐκ τοῦ ἀγαστοῦ καὶ ἐκ τοῦ θοοῦ συγκεῖσθαι , τὸ δὲ θοὸν ἴσως φαῖμεν ἂν ἐξ ἑτέρων , ἐκεῖνα δὲ ἐξ ἄλλων · ἀλλʼ ἐάν ποτέ γε λάβωμεν ὃ οὐκέτι ἔκ τινων ἑτέρων σύγκειται ὀνομάτων , δικαίως ἂν φαῖμεν ἐπὶ στοιχείῳ τε ἤδη εἶναι καὶ οὐκέτι τοῦτο ἡμᾶς δεῖν εἰς ἄλλα ὀνόματα ἀναφέρειν . ἔμοιγε δοκεῖς ὀρθῶς λέγειν . ἆρʼ οὖν καὶ νῦν ἅ γʼ ἐρωτᾷς τὰ ὀνόματα στοιχεῖα ὄντα τυγχάνει , καὶ δεῖ αὐτῶν ἄλλῳ τινὶ τρόπῳ ἤδη τὴν ὀρθότητα ἐπισκέψασθαι ἥτις ἐστίν ; εἰκός γε . εἰκὸς δῆτα , ὦ Ἑρμόγενες · πάντα γοῦν φαίνεται τὰ ἔμπροσθεν εἰς ταῦτα ἀνεληλυθέναι . εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει , ὥς μοι δοκεῖ ἔχειν , δεῦρο αὖ συνεπίσκεψαι μετʼ ἐμοῦ μή τι παραληρήσω λέγων οἵαν δεῖ τὴν τῶν πρώτων ὀνομάτων ὀρθότητα εἶναι . λέγε μόνον , ὡς ὅσον γε δυνάμεως παρʼ ἐμοί ἐστιν συνεπισκέψομαι . ὅτι μὲν τοίνυν μία γέ τις ἡ ὀρθότης παντὸς ὀνόματος καὶ πρώτου καὶ ὑστάτου , καὶ οὐδὲν διαφέρει τῷ ὄνομα εἶναι οὐδὲν αὐτῶν , οἶμαι καὶ σοὶ συνδοκεῖ . πάνυ γε . ἀλλὰ μὴν ὧν γε νυνδὴ διεληλύθαμεν τῶν ὀνομάτων ἡ ὀρθότης τοιαύτη τις ἐβούλετο εἶναι , οἵα δηλοῦν οἷον ἕκαστόν ἐστι τῶν ὄντων . πῶς γὰρ οὔ ; τοῦτο μὲν ἄρα οὐδὲν ἧττον καὶ τὰ πρῶτα δεῖ ἔχειν καὶ τὰ ὕστερα , εἴπερ ὀνόματα ἔσται . πάνυ γε . ἀλλὰ τὰ μὲν ὕστερα , ὡς ἔοικε , διὰ τῶν προτέρων οἷά τε ἦν τοῦτο ἀπεργάζεσθαι . φαίνεται . εἶεν · τὰ δὲ δὴ πρῶτα , οἷς οὔπω ἕτερα ὑπόκειται , τίνι τρόπῳ κατὰ τὸ δυνατὸν ὅτι μάλιστα φανερὰ ἡμῖν ποιήσει τὰ ὄντα , εἴπερ μέλλει ὀνόματα εἶναι ; ἀπόκριναι δέ μοι τόδε · εἰ φωνὴν μὴ εἴχομεν μηδὲ γλῶτταν , ἐβουλόμεθα δὲ δηλοῦν ἀλλήλοις τὰ πράγματα , ἆρʼ οὐκ ἄν , ὥσπερ νῦν οἱ ἐνεοί , ἐπεχειροῦμεν ἂν σημαίνειν ταῖς χερσὶ καὶ κεφαλῇ καὶ τῷ ἄλλῳ σώματι ;
Lemmas: ἐγώ δοκέω . πότε οὖν ἀπολέγω ὁ ἀπαγορεύω δίκαιος παύω ἄν ; ἆρα οὐ ἐπειδάν ἐπί ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ ὄνομα , ὅς ὡσπερεί στοιχεῖον ὁ ἄλλος εἰμί καί λόγος καί ὄνομα ; οὗτος γάρ που οὐκέτι δίκαιος φαίνω ἐκ ἄλλος ὄνομα σύγκειμαι , ὅς οὕτως ἔχω . οἷος νυνδί ὁ ἀγαθός φημί ἐκ ὁ ἀγαστός καί ἐκ ὁ θοός σύγκειμαι , ὁ δέ θοός ἴσως φημί ἄν ἐκ ἕτερος , ἐκεῖνος δέ ἐκ ἄλλος · ἀλλά ἐάν ποτέ γε λαμβάνω ὅς οὐκέτι ἐκ τις ἕτερος σύγκειμαι ὄνομα , δίκαιος ἄν φημί ἐπί στοιχεῖον τε ἤδη εἰμί καί οὐκέτι οὗτος ἐγώ δέω εἰς ἄλλος ὄνομα ἀναφέρω . ἐγώ δοκέω ὀρθός λέγω . ἆρα οὖν καί νῦν ὅς γε ἐρωτάω ὁ ὄνομα στοιχεῖον εἰμί τυγχάνω , καί δέω αὐτός ἄλλος τις τρόπος ἤδη ὁ ὀρθότης ἐπισκοπέω ὅστις εἰμί ; ἔοικα γε . ἔοικα δῆτα , ὦ Ἑρμογένης · πᾶς γοῦν φαίνω ὁ ἔμπροσθεν εἰς οὗτος ἀνέρχομαι . εἰ δέ οὗτος οὕτως ἔχω , ὡς ἐγώ δοκέω ἔχω , δεῦρο αὖ συνεπισκέπτομαι μετά ἐγώ μή τις παραληρέω λέγω οἷος δέω ὁ ὁ πρῶτος ὄνομα ὀρθότης εἰμί . λέγω μόνος , ὡς ὅσος γε δύναμις παρά ἐγώ εἰμί συνεπισκέπτομαι . ὅτι μέν τοίνυν εἷς γε τις ὁ ὀρθότης πᾶς ὄνομα καί πρῶτος καί ὕστατος , καί οὐδείς διαφέρω ὁ ὄνομα εἰμί οὐδείς αὐτός , οἴομαι καί σύ συνδοκέω . πάνυ γε . ἀλλά μήν ὅς γε νυνδί διέρχομαι ὁ ὄνομα ὁ ὀρθότης τοιοῦτος τις βούλομαι εἰμί , οἷος δηλόω οἷος ἕκαστος εἰμί ὁ εἰμί . πῶς γάρ οὐ ; οὗτος μέν ἄρα οὐδείς ἥσσων καί ὁ πρῶτος δέω ἔχω καί ὁ ὕστερος , εἴπερ ὄνομα εἰμί . πάνυ γε . ἀλλά ὁ μέν ὕστερος , ὡς ἔοικα , διά ὁ πρότερος οἷος τε εἰμί οὗτος ἀπεργάζομαι . φαίνω . εἶεν · ὁ δέ δή πρῶτος , ὅς οὔπω ἕτερος ὑπόκειμαι , τίς τρόπος κατά ὁ δυνατός ὅτι μάλα φανερός ἐγώ ποιέω ὁ εἰμί , εἴπερ μέλλω ὄνομα εἰμί ; ἀποκρίνω δέ ἐγώ ὅδε · εἰ φωνή μή ἔχω μηδέ γλῶσσα , βούλομαι δέ δηλόω ἀλλήλων ὁ πρᾶγμα , ἆρα οὐ ἄν , ὥσπερ νῦν ὁ ἐνεός , ἐπιχειρέω ἄν σημαίνω ὁ χείρ καί κεφαλή καί ὁ ἄλλος σῶμα ;