plato-philosophy.cratylus 398
λέγει τοίνυν περὶ αὐτοῦ—αὐτὰρ ἐπειδὴ τοῦτο γένος κατὰ μοῖρʼ ἐκάλυψεν , οἱ μὲν δαίμονες ἁγνοὶ ὑποχθόνιοι καλέονται,ἐσθλοί , ἀλεξίκακοι , φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων . τί οὖν δή ; ὅτι οἶμαι ἐγὼ λέγειν αὐτὸν τὸ χρυσοῦν γένος οὐκ ἐκ χρυσοῦ πεφυκὸς ἀλλʼ ἀγαθόν τε καὶ καλόν . τεκμήριον δέ μοί ἐστιν ὅτι καὶ ἡμᾶς φησιν σιδηροῦν εἶναι γένος . ἀληθῆ λέγεις . οὐκοῦν καὶ τῶν νῦν οἴει ἂν φάναι αὐτὸν εἴ τις ἀγαθός ἐστιν ἐκείνου τοῦ χρυσοῦ γένους εἶναι ; εἰκός γε . οἱ δʼ ἀγαθοὶ ἄλλο τι ἢ φρόνιμοι ; φρόνιμοι . τοῦτο τοίνυν παντὸς μᾶλλον λέγει , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , τοὺς δαίμονας · ὅτι φρόνιμοι καὶ δαήμονες ἦσαν , δαίμονας αὐτοὺς ὠνόμασεν · καὶ ἔν γε τῇ ἀρχαίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ φωνῇ αὐτὸ συμβαίνει τὸ ὄνομα . λέγει οὖν καλῶς καὶ οὗτος καὶ ἄλλοι ποιηταὶ πολλοὶ ὅσοι λέγουσιν ὡς , ἐπειδάν τις ἀγαθὸς ὢν τελευτήσῃ , μεγάλην μοῖραν καὶ τιμὴν ἔχει καὶ γίγνεται δαίμων κατὰ τὴν τῆς φρονήσεως ἐπωνυμίαν . ταύτῃ οὖν τίθεμαι καὶ ἐγὼ πάντʼ ἄνδρα ὃς ἂν ἀγαθὸς ᾖ , δαιμόνιον εἶναι καὶ ζῶντα καὶ τελευτήσαντα , καὶ ὀρθῶς δαίμονα καλεῖσθαι . καὶ ἐγώ μοι δοκῶ , ὦ Σώκρατες , τούτου πάνυ σοι σύμψηφος εἶναι . ὁ δὲ δὴ ἥρως τί ἂν εἴη ; τοῦτο δὲ οὐ πάνυ χαλεπὸν ἐννοῆσαι . σμικρὸν γὰρ παρῆκται αὐτῶν τὸ ὄνομα , δηλοῦν τὴν ἐκ τοῦ ἔρωτος γένεσιν . πῶς λέγεις ; οὐκ οἶσθα ὅτι ἡμίθεοι οἱ ἥρωες ; τί οὖν ; πάντες δήπου γεγόνασιν ἐρασθέντος ἢ θεοῦ θνητῆς ἢ θνητοῦ θεᾶς . ἐὰν οὖν σκοπῇς καὶ τοῦτο κατὰ τὴν Ἀττικὴν τὴν παλαιὰν φωνήν , μᾶλλον εἴσῃ · δηλώσει γάρ σοι ὅτι παρὰ τὸ τοῦ ἔρωτος ὄνομα , ὅθεν γεγόνασιν οἱ ἥρωες , σμικρὸν παρηγμένον ἐστὶν ὀνόματος χάριν . καὶ ἤτοι τοῦτο λέγει τοὺς ἥρωας , ἢ ὅτι σοφοὶ ἦσαν καὶ ῥήτορες δεινοὶ καὶ διαλεκτικοί , ἐρωτᾶν ἱκανοὶ ὄντες · τὸ γὰρ εἴρειν λέγειν ἐστίν . ὅπερ οὖν ἄρτι λέγομεν , ἐν τῇ Ἀττικῇ φωνῇ λεγόμενοι οἱ ἥρωες ῥήτορές τινες καὶ ἐρωτητικοὶ συμβαίνουσιν , ὥστε ῥητόρων καὶ σοφιστῶν γένος γίγνεται τὸ ἡρωικὸν φῦλον . ἀλλὰ οὐ τοῦτο χαλεπόν ἐστιν ἐννοῆσαι , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ τῶν ἀνθρώπων , διὰ τί ποτε ἄνθρωποι καλοῦνται · ἢ σὺ ἔχεις εἰπεῖν ; πόθεν , ὠγαθέ , ἔχω ; οὐδʼ εἴ τι οἷός τʼ ἂν εἴην εὑρεῖν , οὐ συντείνω διὰ τὸ ἡγεῖσθαι σὲ μᾶλλον εὑρήσειν ἢ ἐμαυτόν .
Lemmas: λέγω τοίνυν περί αὐτοῦ—αὐτὰρ ἐπειδή οὗτος γένος κατά μοῖρα καλύπτω , ὁ μέν δαίμων ἁγνός ὑποχθόνιος καλέονται,ἐσθλοί , ἀλεξίκακος , φύλαξ θνητός ἄνθρωπος . τίς οὖν δή ; ὅτι οἴομαι ἐγώ λέγω αὐτός ὁ χρύσεος γένος οὐ ἐκ χρυσός φύω ἀλλά ἀγαθός τε καί καλός . τεκμήριον δέ ἐγώ εἰμί ὅτι καί ἐγώ φημί σιδήρεος εἰμί γένος . ἀληθής λέγω . οὐκοῦν καί ὁ νῦν οἴομαι ἄν φημί αὐτός εἰ τις ἀγαθός εἰμί ἐκεῖνος ὁ χρυσός γένος εἰμί ; ἔοικα γε . ὁ δέ ἀγαθός ἄλλος τις ἤ φρόνιμος ; φρόνιμος . οὗτος τοίνυν πᾶς μάλα λέγω , ὡς ἐγώ δοκέω , ὁ δαίμων · ὅτι φρόνιμος καί δαήμων εἰμί , δαίμων αὐτός ὀνομάζω · καί ἐν γε ὁ ἀρχαῖος ὁ ἡμέτερος φωνή αὐτός συμβαίνω ὁ ὄνομα . λέγω οὖν καλός καί οὗτος καί ἄλλος ποιητής πολύς ὅσος λέγω ὡς , ἐπειδάν τις ἀγαθός εἰμί τελευτάω , μέγας μοῖρα καί τιμή ἔχω καί γίγνομαι δαίμων κατά ὁ ὁ φρόνησις ἐπωνυμία . ταύτῃ οὖν τίθημι καί ἐγώ πᾶς ἀνήρ ὅς ἄν ἀγαθός εἰμί , δαιμόνιος εἰμί καί ζάω καί τελευτάω , καί ὀρθός δαίμων καλέω . καί ἐγώ ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης , οὗτος πάνυ σύ σύμψηφος εἰμί . ὁ δέ δή ἥρως τίς ἄν εἰμί ; οὗτος δέ οὐ πάνυ χαλεπός ἐννοέω . μικρός γάρ παράγω αὐτός ὁ ὄνομα , δηλόω ὁ ἐκ ὁ ἔρως γένεσις . πῶς λέγω ; οὐ οἶδα ὅτι ἡμίθεος ὁ ἥρως ; τίς οὖν ; πᾶς δήπου γίγνομαι ἔραμαι ἤ θεός θνητός ἤ θνητός θεά . ἐάν οὖν σκοπέω καί οὗτος κατά ὁ Ἀττική ὁ παλαιός φωνή , μάλα οἶδα · δηλόω γάρ σύ ὅτι παρά ὁ ὁ ἔρως ὄνομα , ὅθεν γίγνομαι ὁ ἥρως , μικρός παράγω εἰμί ὄνομα χάριν . καί ἤτοι οὗτος λέγω ὁ ἥρως , ἤ ὅτι σοφός εἰμί καί ῥήτωρ δεινός καί διαλεκτικός , ἐρωτάω ἱκανός εἰμί · ὁ γάρ εἴρω λέγω εἰμί . ὅς οὖν ἄρτι λέγω , ἐν ὁ Ἀττικός φωνή λέγω ὁ ἥρως ῥήτωρ τις καί ἐρωτητικός συμβαίνω , ὥστε ῥήτωρ καί σοφιστής γένος γίγνομαι ὁ ἡρωϊκός φῦλον . ἀλλά οὐ οὗτος χαλεπός εἰμί ἐννοέω , ἀλλά μάλα ὁ ὁ ἄνθρωπος , διά τίς ποτέ ἄνθρωπος καλέω · ἤ σύ ἔχω λέγω ; πόθεν , ἀγαθός , ἔχω ; οὐδέ εἰ τις οἷος τε ἄν εἰμί εὑρίσκω , οὐ συντείνω διά ὁ ἡγέομαι σύ μάλα εὑρίσκω ἤ ἐμαυτοῦ .