plato-philosophy.cratylus 420
ἀλλὰ μὴν ἵμερός γε τῷ μάλιστα ἕλκοντι τὴν ψυχὴν ῥῷ ἐπωνομάσθη · ὅτι γὰρ ἱέμενος ῥεῖ καὶ ἐφιέμενος τῶν πραγμάτων , καὶ οὕτω δὴ ἐπισπᾷ σφόδρα τὴν ψυχὴν διὰ τὴν ἕσιν τῆς ῥοῆς , ἀπὸ ταύτης οὖν πάσης τῆς δυνάμεως ἵμερος ἐκλήθη . καὶ μὴν πόθος αὖ καλεῖται σημαίνων οὐ τοῦ παρόντος εἶναι ἀλλὰ τοῦ ἄλλοθί που ὄντος καὶ ἀπόντος , ὅθεν πόθος ἐπωνόμασται ὃς τότε , ὅταν παρῇ οὗ τις ἐφίετο , ἵμερος ἐκαλεῖτο · ἀπογενομένου δὲ ὁ αὐτὸς οὗτος πόθος ἐκλήθη . ἔρως δέ , ὅτι εἰσρεῖ ἔξωθεν καὶ οὐκ οἰκεία ἐστὶν ἡ ῥοὴ αὕτη τῷ ἔχοντι ἀλλʼ ἐπείσακτος διὰ τῶν ὀμμάτων , διὰ ταῦτα ἀπὸ τοῦ ἐσρεῖν ἔσρος τό γε παλαιὸν ἐκαλεῖτο — τῷ γὰρ οὖ ἀντὶ τοῦ ὦ ἐχρώμεθα—νῦν δʼ ἔρως κέκληται διὰ τὴν τοῦ ὦ ἀντὶ τοῦ οὖ μεταλλαγήν . ἀλλὰ τί ἔτι σὺ λέγεις ὅτι σκοπῶμεν ; δόξα καὶ τὰ τοιαῦτα πῇ σοι φαίνεται ; δόξα δὴ ἤτοι τῇ διώξει ἐπωνόμασται , ἣν ἡ ψυχὴ διώκουσα τὸ εἰδέναι ὅπῃ ἔχει τὰ πράγματα πορεύεται , ἢ τῇ ἀπὸ τοῦ τόξου βολῇ . ἔοικε δὲ τούτῳ μᾶλλον . ἡ γοῦν οἴησις τούτῳ συμφωνεῖ . οἶσιν γὰρ τῆς ψυχῆς ἐπὶ πᾶν πρᾶγμα , οἷόν ἐστιν ἕκαστον τῶν ὄντων , δηλούσῃ προσέοικεν , ὥσπερ γε καὶ ἡ βουλή πως τὴν βολήν , καὶ τὸ βούλεσθαι τὸ ἐφίεσθαι σημαίνει καὶ τὸ βουλεύεσθαι · πάντα ταῦτα δόξῃ ἑπόμενʼ ἄττα φαίνεται τῆς βολῆς ἀπεικάσματα , ὥσπερ αὖ καὶ τοὐναντίον ἡ ἀβουλία ἀτυχία δοκεῖ εἶναι , ὡς οὐ βαλόντος οὐδὲ τυχόντος οὗ τʼ ἔβαλλε καὶ ὃ ἐβούλετο καὶ περὶ οὗ ἐβουλεύετο καὶ οὗ ἐφίετο . ταῦτα ἤδη μοι δοκεῖς , ὦ Σώκρατες , πυκνότερα ἐπάγειν . τέλος γὰρ ἤδη θέω . ἀνάγκην δʼ οὖν ἔτι βούλομαι διαπερᾶναι , ὅτι τούτοις ἑξῆς ἐστι , καὶ τὸ ἑκούσιον . τὸ μὲν οὖν ἑκούσιον , τὸ εἶκον καὶ μὴ ἀντιτυποῦν ἀλλʼ , ὥσπερ λέγω , εἶκον τῷ ἰόντι δεδηλωμένον ἂν εἴη τούτῳ τῷ ὀνόματι , τῷ κατὰ τὴν βούλησιν γιγνομένῳ · τὸ δὲ ἀναγκαῖον καὶ ἀντίτυπον , παρὰ τὴν βούλησιν ὄν , τὸ περὶ τὴν ἁμαρτίαν ἂν εἴη καὶ ἀμαθίαν , ἀπείκασται δὲ τῇ κατὰ τὰ ἄγκη πορείᾳ , ὅτι δύσπορα καὶ τραχέα καὶ λάσια ὄντα ἴσχει τοῦ ἰέναι . ἐντεῦθεν οὖν ἴσως ἐκλήθη ἀναγκαῖον , τῇ διὰ τοῦ ἄγκους ἀπεικασθὲν πορείᾳ . ἕως δὲ πάρεστιν ἡ ῥώμη , μὴ ἀνιῶμεν αὐτήν · ἀλλὰ καὶ σὺ μὴ ἀνίει , ἀλλὰ ἐρώτα .
Lemmas: ἀλλά μήν ἵμερος γε ὁ μάλα ἕλκω ὁ ψυχή ῥόος ἐπονομάζω · ὅτι γάρ ἵημι ῥέω καί ἐφίημι ὁ πρᾶγμα , καί οὕτως δή ἐπισπάω σφόδρα ὁ ψυχή διά ὁ ἕσις ὁ ῥοή , ἀπό οὗτος οὖν πᾶς ὁ δύναμις ἵμερος καλέω . καί μήν πόθος αὖ καλέω σημαίνω οὐ ὁ πάρειμι εἰμί ἀλλά ὁ ἄλλοθι που εἰμί καί ἄπειμι , ὅθεν πόθος ἐπονομάζω ὅς τότε , ὅταν παρέρχομαι ὅς τις ἐφίημι , ἵμερος καλέω · ἀπογίγνομαι δέ ὁ αὐτός οὗτος πόθος καλέω . ἔρως δέ , ὅτι εἰσρέω ἔξωθεν καί οὐ οἰκεῖος εἰμί ὁ ῥοή οὗτος ὁ ἔχω ἀλλά ἐπείσακτος διά ὁ ὄμμα , διά οὗτος ἀπό ὁ εἰσρέω ἔσρος ὁ γε παλαιός καλέω — ὁ γάρ ὅς ἀντί ὁ ὦ ἐχρώμεθα—νῦν δέ ἔρως καλέω διά ὁ ὁ ὦ ἀντί ὁ ὅς μεταλλαγή . ἀλλά τίς ἔτι σύ λέγω ὅτι σκοπέω ; δόξα καί ὁ τοιοῦτος πῇ σύ φαίνω ; δόξα δή ἤτοι ὁ δίωξις ἐπονομάζω , ὅς ὁ ψυχή διώκω ὁ οἶδα ὅπῃ ἔχω ὁ πρᾶγμα πορεύω , ἤ ὁ ἀπό ὁ τόξον βολή . ἔοικα δέ οὗτος μάλα . ὁ γοῦν οἴησις οὗτος συμφωνέω . οἶσις γάρ ὁ ψυχή ἐπί πᾶς πρᾶγμα , οἷος εἰμί ἕκαστος ὁ εἰμί , δηλόω προσέοικα , ὥσπερ γε καί ὁ βουλή πως ὁ βολή , καί ὁ βούλομαι ὁ ἐφίημι σημαίνω καί ὁ βουλεύω · πᾶς οὗτος δόξα ἕπομαι τις φαίνω ὁ βολή ἀπείκασμα , ὥσπερ αὖ καί ἐναντίος ὁ ἀβουλία ἀτυχία δοκέω εἰμί , ὡς οὐ βάλλω οὐδέ τυγχάνω ὅς τε βάλλω καί ὅς βούλομαι καί περί ὅς βουλεύω καί ὅς ἐφίημι . οὗτος ἤδη ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης , πυκνός ἐπάγω . τέλος γάρ ἤδη τίθημι . ἀνάγκη δέ οὖν ἔτι βούλομαι διαπεραίνω , ὅτι οὗτος ἑξῆς εἰμί , καί ὁ ἑκούσιος . ὁ μέν οὖν ἑκούσιος , ὁ εἴκω καί μή ἀντιτυπέω ἀλλά , ὥσπερ λέγω , εἴκω ὁ ἔρχομαι δηλόω ἄν εἰμί οὗτος ὁ ὄνομα , ὁ κατά ὁ βούλησις γίγνομαι · ὁ δέ ἀναγκαῖος καί ἀντίτυπος , παρά ὁ βούλησις εἰμί , ὁ περί ὁ ἁμαρτία ἄν εἰμί καί ἀμαθία , ἀπεικάζω δέ ὁ κατά ὁ ἄγκος πορεία , ὅτι δύσπορος καί τραχύς καί λάσιος εἰμί ἴσχω ὁ ἔρχομαι . ἐντεῦθεν οὖν ἴσως καλέω ἀναγκαῖος , ὁ διά ὁ ἄγκος ἀπεικάζω πορεία . ἕως δέ πάρειμι ὁ ῥώμη , μή ἀνιάω αὐτός · ἀλλά καί σύ μή ἀνίημι , ἀλλά ἐρωτάω .