plato-philosophy.cratylus 409
ἔοικε τοίνυν κατάδηλον γενόμενον ἂν μᾶλλον εἰ τῷ Δωρικῷ τις ὀνόματι χρῷτο — ἅλιον γὰρ καλοῦσιν οἱ Δωριῆς — ἅλιος οὖν εἴη μὲν ἂν κατὰ τὸ ἁλίζειν εἰς ταὐτὸν τοὺς ἀνθρώπους ἐπειδὰν ἀνατείλῃ , εἴη δʼ ἂν καὶ τῷ περὶ τὴν γῆν ἀεὶ εἱλεῖν ἰών , ἐοίκοι δʼ ἂν καὶ ὅτι ποικίλλει ἰὼν τὰ γιγνόμενα ἐκ τῆς γῆς · τὸ δὲ ποικίλλειν καὶ αἰολεῖν ταὐτόν . τί δὲ ἡ σελήνη ; τοῦτο δὲ τὸ ὄνομα φαίνεται τὸν Ἀναξαγόραν πιέζειν . τί δή ; ἔοικε δηλοῦντι παλαιότερον ὃ ἐκεῖνος νεωστὶ ἔλεγεν , ὅτι ἡ σελήνη ἀπὸ τοῦ ἡλίου ἔχει τὸ φῶς . πῶς δή ; τὸ μέν που σέλας καὶ τὸ φῶς ταὐτόν . ναί . νέον δέ που καὶ ἕνον ἀεί ἐστι περὶ τὴν σελήνην τοῦτο τὸ φῶς , εἴπερ ἀληθῆ οἱ Ἀναξαγόρειοι λέγουσιν · κύκλῳ γάρ που ἀεὶ αὐτὴν περιιὼν νέον ἀεὶ ἐπιβάλλει , ἕνον δὲ ὑπάρχει τὸ τοῦ προτέρου μηνός . πάνυ γε . Σελαναίαν δέ γε καλοῦσιν αὐτὴν πολλοί . πάνυ γε . ὅτι δὲ σέλας νέον καὶ ἕνον ἔχει ἀεί , Σελαενονεοάεια μὲν δικαιότατʼ ἂν ὀνομάτων καλοῖτο , συγκεκροτημένον δὲ Σελαναία κέκληται . διθυραμβῶδές γε τοῦτο τοὔνομα , ὦ Σώκρατες . ἀλλὰ τὸν μῆνα καὶ τὰ ἄστρα πῶς λέγεις ; ὁ μὲν μεὶς ἀπὸ τοῦ μειοῦσθαι εἴη ἂν μείης ὀρθῶς κεκλημένος , τὰ δʼ ἄστρα ἔοικε τῆς ἀστραπῆς ἐπωνυμίαν ἔχειν . ἡ δὲ ἀστραπή , ὅτι τὰ ὦπα ἀναστρέφει , ἀναστρωπὴ ἂν εἴη , νῦν δὲ ἀστραπὴ καλλωπισθεῖσα κέκληται . τί δὲ τὸ πῦρ καὶ τὸ ὕδωρ ; τὸ πῦρ ἀπορῶ · καὶ κινδυνεύει ἤτοι ἡ τοῦ Εὐθύφρονός με μοῦσα ἐπιλελοιπέναι , ἢ τοῦτό τι παγχάλεπον εἶναι . σκέψαι οὖν ἣν εἰσάγω μηχανὴν ἐπὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ἃ ἂν ἀπορῶ . τίνα δή ; ἐγώ σοι ἐρῶ . ἀπόκριναι γάρ μοι · ἔχοις ἂν εἰπεῖν πῦρ κατὰ τίνα τρόπον καλεῖται ; μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε . σκέψαι δὴ ὃ ἐγὼ ὑποπτεύω περὶ αὐτοῦ . ἐννοῶ γὰρ ὅτι πολλὰ οἱ Ἕλληνες ὀνόματα ἄλλως τε καὶ οἱ ὑπὸ τοῖς βαρβάροις οἰκοῦντες παρὰ τῶν βαρβάρων εἰλήφασιν . τί οὖν δή ; εἴ τις ζητοῖ ταῦτα κατὰ τὴν Ἑλληνικὴν φωνὴν ὡς εἰκότως κεῖται , ἀλλὰ μὴ κατʼ ἐκείνην ἐξ ἧς τὸ ὄνομα τυγχάνει ὄν , οἶσθα ὅτι ἀποροῖ ἄν . εἰκότως γε .
Lemmas: ἔοικα τοίνυν κατάδηλος γίγνομαι ἄν μάλα εἰ ὁ Δωρικός τις ὄνομα χράω — ἥλιος γάρ καλέω ὁ Δωριεύς — ἅλιος οὖν εἰμί μέν ἄν κατά ὁ ἁλίζω εἰς αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἐπειδάν ἀνατέλλω , εἰμί δέ ἄν καί ὁ περί ὁ γῆ ἀεί εἱλέω ἔρχομαι , ἔοικα δέ ἄν καί ὅτι ποικίλλω ἔρχομαι ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ γῆ · ὁ δέ ποικίλλω καί αἰολέω αὐτός . τίς δέ ὁ σελήνη ; οὗτος δέ ὁ ὄνομα φαίνω ὁ Ἀναξαγόρας πιέζω . τίς δή ; ἔοικα δηλόω παλαιός ὅς ἐκεῖνος νεωστί λέγω , ὅτι ὁ σελήνη ἀπό ὁ ἥλιος ἔχω ὁ φάος . πῶς δή ; ὁ μέν που σέλας καί ὁ φάος αὐτός . ναί . νέος δέ που καί ἕνος ἀεί εἰμί περί ὁ σελήνη οὗτος ὁ φάος , εἴπερ ἀληθής ὁ Ἀναξαγόρειος λέγω · κύκλος γάρ που ἀεί αὐτός περιέρχομαι νέος ἀεί ἐπιβάλλω , ἕνος δέ ὑπάρχω ὁ ὁ πρότερος μείς . πάνυ γε . σεληναίη δέ γε καλέω αὐτός πολύς . πάνυ γε . ὅτι δέ σέλας νέος καί ἕνος ἔχω ἀεί , Σελαενονεοάεια μέν δίκαιος ἄν ὄνομα καλέω , συγκροτέω δέ Σελαναία καλέω . διθυραμβώδης γε οὗτος ὄνομα , ὦ Σωκράτης . ἀλλά ὁ μείς καί ὁ ἄστρον πῶς λέγω ; ὁ μέν μείς ἀπό ὁ μειόω εἰμί ἄν μείης ὀρθός καλέω , ὁ δέ ἄστρον ἔοικα ὁ ἀστραπή ἐπωνυμία ἔχω . ὁ δέ ἀστραπή , ὅτι ὁ ὤψ ἀναστρέφω , ἀναστρωπή ἄν εἰμί , νῦν δέ ἀστραπή καλλωπίζω καλέω . τίς δέ ὁ πῦρ καί ὁ ὕδωρ ; ὁ πῦρ ἀπορέω · καί κινδυνεύω ἤτοι ὁ ὁ Εὐθύφρων ἐγώ μοῦσα ἐπιλείπω , ἤ οὗτος τις παγχάλεπος εἰμί . σκοπέω οὖν ὅς εἰσάγω μηχανή ἐπί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὅς ἄν ἀπορέω . τίς δή ; ἐγώ σύ λέγω . ἀποκρίνω γάρ ἐγώ · ἔχω ἄν λέγω πῦρ κατά τίς τρόπος καλέω ; μά Ζεύς οὐ ἐγώ . σκοπέω δή ὅς ἐγώ ὑποπτεύω περί αὐτός . ἐννοέω γάρ ὅτι πολύς ὁ Ἕλλην ὄνομα ἄλλος τε καί ὁ ὑπό ὁ βάρβαρος οἰκέω παρά ὁ βάρβαρος λαμβάνω . τίς οὖν δή ; εἰ τις ζητέω οὗτος κατά ὁ Ἑλληνικός φωνή ὡς ἔοικα κεῖμαι , ἀλλά μή κατά ἐκεῖνος ἐκ ὅς ὁ ὄνομα τυγχάνω εἰμί , οἶδα ὅτι ἀφοράω ἄν . ἔοικα γε .