plato-philosophy.cratylus 433
ἀλλὰ μέμνημαι . καλῶς τοίνυν . ὅταν γὰρ τοῦτο ἐνῇ , κἂν μὴ πάντα τὰ προσήκοντα ἔχῃ , λέξεταί γε τὸ πρᾶγμα , καλῶς ὅταν πάντα , κακῶς δὲ ὅταν ὀλίγα · λέγεσθαι δʼ οὖν , ὦ μακάριε , ἐῶμεν , ἵνα μὴ ὄφλωμεν ὥσπερ οἱ ἐν Αἰγίνῃ νύκτωρ περιιόντες ὀψὲ ὁδοῦ , καὶ ἡμεῖς ἐπὶ τὰ πράγματα δόξωμεν αὖ τῇ ἀληθείᾳ οὕτω πως ἐληλυθέναι ὀψιαίτερον τοῦ δέοντος , ἢ ζήτει τινὰ ἄλλην ὀνόματος ὀρθότητα , καὶ μὴ ὁμολόγει δήλωμα συλλαβαῖς καὶ γράμμασι πράγματος ὄνομα εἶναι . εἰ γὰρ ταῦτα ἀμφότερα ἐρεῖς , οὐχ οἷός τʼ ἔσῃ συμφωνεῖν σαυτῷ . ἀλλά μοι δοκεῖς γε , ὦ Σώκρατες , μετρίως λέγειν , καὶ οὕτω τίθεμαι . ἐπειδὴ τοίνυν ταῦτα ἡμῖν συνδοκεῖ , μετὰ ταῦτα τάδε σκοπῶμεν · εἰ μέλλει φαμὲν καλῶς κεῖσθαι τὸ ὄνομα , τὰ προσήκοντα δεῖ αὐτὸ γράμματα ἔχειν ; ναί . προσήκει δὲ τὰ ὅμοια τοῖς πράγμασιν ; πάνυ γε . τὰ μὲν ἄρα καλῶς κείμενα οὕτω κεῖται · εἰ δὲ μή τι καλῶς ἐτέθη , τὸ μὲν ἂν πολὺ ἴσως ἐκ προσηκόντων εἴη γραμμάτων καὶ ὁμοίων , εἴπερ ἔσται εἰκών , ἔχοι δʼ ἄν τι καὶ οὐ προσῆκον , διʼ ὃ οὐκ ἂν καλὸν εἴη οὐδὲ καλῶς εἰργασμένον τὸ ὄνομα . οὕτω φαμὲν ἢ ἄλλως ; οὐδὲν δεῖ οἶμαι διαμάχεσθαι , ὦ Σώκρατες · ἐπεὶ οὐκ ἀρέσκει γέ με τὸ φάναι ὄνομα μὲν εἶναι , μὴ μέντοι καλῶς γε κεῖσθαι . πότερον τοῦτο οὐκ ἀρέσκει σε , τὸ εἶναι τὸ ὄνομα δήλωμα τοῦ πράγματος ; ἔμοιγε . ἀλλὰ τὸ εἶναι τῶν ὀνομάτων τὰ μὲν ἐκ προτέρων συγκείμενα , τὰ δὲ πρῶτα , οὐ καλῶς σοι δοκεῖ λέγεσθαι ; ἔμοιγε . ἀλλὰ τὰ πρῶτα εἰ μέλλει δηλώματά τινων γίγνεσθαι , ἔχεις τινὰ καλλίω τρόπον τοῦ δηλώματα αὐτὰ γενέσθαι ἄλλον ἢ αὐτὰ ποιῆσαι ὅτι μάλιστα τοιαῦτα οἷα ἐκεῖνα ἃ δεῖ δηλοῦν αὐτά ; ἢ ὅδε μᾶλλόν σε ἀρέσκει ὁ τρόπος ὃν Ἑρμογένης λέγει καὶ ἄλλοι πολλοί , τὸ συνθήματα εἶναι τὰ ὀνόματα καὶ δηλοῦν τοῖς συνθεμένοις προειδόσι δὲ τὰ πράγματα , καὶ εἶναι ταύτην ὀρθότητα ὀνόματος , συνθήκην , διαφέρειν δὲ οὐδὲν ἐάντε τις συνθῆται ὥσπερ νῦν σύγκειται , ἐάντε καὶ τοὐναντίον ἐπὶ μὲν ᾧ νῦν σμικρόν , μέγα καλεῖν , ἐπὶ δὲ ᾧ μέγα , σμικρόν ; πότερός σε ὁ τρόπος ἀρέσκει ;
Lemmas: ἀλλά μιμνῄσκω . καλός τοίνυν . ὅταν γάρ οὗτος ἔνειμι , ἐάν μή πᾶς ὁ προσήκω ἔχω , λέγω γε ὁ πρᾶγμα , καλός ὅταν πᾶς , κακός δέ ὅταν ὀλίγος · λέγω δέ οὖν , ὦ μακάριος , ἐάω , ἵνα μή ὀφλισκάνω ὥσπερ ὁ ἐν Αἰγίνη νύκτωρ περιέρχομαι ὀψέ ὁδός , καί ἐγώ ἐπί ὁ πρᾶγμα δοκέω αὖ ὁ ἀλήθεια οὕτως πως ἔρχομαι ὄψιος ὁ δέω , ἤ ζητέω τις ἄλλος ὄνομα ὀρθότης , καί μή ὁμολογέω δήλωμα συλλαβή καί γράμμα πρᾶγμα ὄνομα εἰμί . εἰ γάρ οὗτος ἀμφότερος λέγω , οὐ οἷος τε εἰμί συμφωνέω σεαυτοῦ . ἀλλά ἐγώ δοκέω γε , ὦ Σωκράτης , μέτριος λέγω , καί οὕτως τίθημι . ἐπειδή τοίνυν οὗτος ἐγώ συνδοκέω , μετά οὗτος ὅδε σκοπέω · εἰ μέλλω φημί καλός κεῖμαι ὁ ὄνομα , ὁ προσήκω δέω αὐτός γράμμα ἔχω ; ναί . προσήκω δέ ὁ ὅμοιος ὁ πρᾶγμα ; πάνυ γε . ὁ μέν ἄρα καλός κεῖμαι οὕτως κεῖμαι · εἰ δέ μή τις καλός τίθημι , ὁ μέν ἄν πολύς ἴσως ἐκ προσήκω εἰμί γράμμα καί ὅμοιος , εἴπερ εἰμί εἰκών , ἔχω δέ ἄν τις καί οὐ προσήκω , διά ὅς οὐ ἄν καλός εἰμί οὐδέ καλός ἐργάζομαι ὁ ὄνομα . οὕτως φημί ἤ ἄλλος ; οὐδείς δέω οἴομαι διαμάχομαι , ὦ Σωκράτης · ἐπεί οὐ ἀρέσκω γε ἐγώ ὁ φημί ὄνομα μέν εἰμί , μή μέντοι καλός γε κεῖμαι . πότερος οὗτος οὐ ἀρέσκω σύ , ὁ εἰμί ὁ ὄνομα δήλωμα ὁ πρᾶγμα ; ἐγώ . ἀλλά ὁ εἰμί ὁ ὄνομα ὁ μέν ἐκ πρότερος σύγκειμαι , ὁ δέ πρῶτος , οὐ καλός σύ δοκέω λέγω ; ἐγώ . ἀλλά ὁ πρῶτος εἰ μέλλω δήλωμα τις γίγνομαι , ἔχω τις καλός τρόπος ὁ δήλωμα αὐτός γίγνομαι ἄλλος ἤ αὐτός ποιέω ὅτι μάλα τοιοῦτος οἷος ἐκεῖνος ὅς δέω δηλόω αὐτός ; ἤ ὅδε μάλα σύ ἀρέσκω ὁ τρόπος ὅς Ἑρμογένης λέγω καί ἄλλος πολύς , ὁ σύνθημα εἰμί ὁ ὄνομα καί δηλόω ὁ συντίθημι πρόοιδα δέ ὁ πρᾶγμα , καί εἰμί οὗτος ὀρθότης ὄνομα , συνθήκη , διαφέρω δέ οὐδείς ἐάν τις συντίθημι ὥσπερ νῦν σύγκειμαι , ἐάν καί ἐναντίος ἐπί μέν ὅς νῦν μικρός , μέγας καλέω , ἐπί δέ ὅς μέγας , μικρός ; πότερος σύ ὁ τρόπος ἀρέσκω ;