plato-philosophy.cratylus 418
οὐκ ἐγώ , ὦ Ἑρμόγενες , αἴτιος , ἀλλʼ οἱ θέμενοι τὸ ὄνομα . ἀληθῆ λέγεις · ἀλλὰ δὴ τὸ ζημιῶδες τί ἂν εἴη ; τί δʼ ἂν εἴη ποτὲ ζημιῶδες ; θέασαι , ὦ Ἑρμόγενες , ὡς ἐγὼ ἀληθῆ λέγω λέγων ὅτι προστιθέντες γράμματα καὶ ἐξαιροῦντες σφόδρα ἀλλοιοῦσι τὰς τῶν ὀνομάτων διανοίας , οὕτως ὥστε σμικρὰ πάνυ παραστρέφοντες ἐνίοτε τἀναντία ποιεῖν σημαίνειν . οἷον καὶ ἐν τῷ δέοντι · ἐνενόησα γὰρ αὐτὸ καὶ ἀνεμνήσθην ἄρτι ἀπὸ τοῦδε ὃ ἔμελλόν σοι ἐρεῖν ὅτι ἡ μὲν νέα φωνὴ ἡμῖν ἡ καλὴ αὑτηὶ καὶ τοὐναντίον περιέτρεψε μηνύειν τὸ δέον καὶ τὸ ζημιῶδες , ἀφανίζουσα ὅτι νοεῖ , ἡ δὲ παλαιὰ ἀμφότερον δηλοῖ ὃ βούλεται τοὔνομα . πῶς λέγεις ; ἐγώ σοι ἐρῶ . οἶσθα ὅτι οἱ παλαιοὶ οἱ ἡμέτεροι τῷ ἰῶτα καὶ τῷ δέλτα εὖ μάλα ἐχρῶντο , καὶ οὐχ ἥκιστα αἱ γυναῖκες , αἵπερ μάλιστα τὴν ἀρχαίαν φωνὴν σῴζουσι . νῦν δὲ ἀντὶ μὲν τοῦ ἰῶτα ἢ εἶ ἢ ἦτα μεταστρέφουσιν , ἀντὶ δὲ τοῦ δέλτα ζῆτα , ὡς δὴ μεγαλοπρεπέστερα ὄντα . πῶς δή ; οἷον οἱ μὲν ἀρχαιότατοι ἱμέραν τὴν ἡμέραν ἐκάλουν , οἱ δὲ ἑμέραν , οἱ δὲ νῦν ἡμέραν . ἔστι ταῦτα . οἶσθα οὖν ὅτι μόνον τούτων δηλοῖ τὸ ἀρχαῖον ὄνομα τὴν διάνοιαν τοῦ θεμένου ; ὅτι γὰρ ἁσμένοις τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἱμείρουσιν ἐκ τοῦ σκότους τὸ φῶς ἐγίγνετο , ταύτῃ ὠνόμασαν ἱμέραν . φαίνεται . νῦν δέ γε τετραγῳδημένον οὐδʼ ἂν κατανοήσαις ὅτι βούλεται ἡ ἡμέρα . καίτοι τινὲς οἴονται , ὡς δὴ ἡ ἡμέρα ἥμερα ποιεῖ , διὰ ταῦτα ὠνομάσθαι αὐτὴν οὕτως . δοκεῖ μοι . καὶ τό γε ζυγὸν οἶσθα ὅτι δυογὸν οἱ παλαιοὶ ἐκάλουν . πάνυ γε . καὶ τὸ μέν γε ζυγὸν οὐδὲν δηλοῖ , τὸ δὲ τοῖν δυοῖν ἕνεκα τῆς δέσεως ἐς τὴν ἀγωγὴν ἐπωνόμασται δυογὸν δικαίως · νῦν δὲ ζυγόν . καὶ ἄλλα πάμπολλα οὕτως ἔχει . φαίνεται . κατὰ ταὐτὰ τοίνυν πρῶτον μὲν τὸ δέον οὕτω λεγόμενον τοὐναντίον σημαίνει πᾶσι τοῖς περὶ τὸ ἀγαθὸν ὀνόμασιν · ἀγαθοῦ γὰρ ἰδέα οὖσα τὸ δέον φαίνεται δεσμὸς εἶναι καὶ κώλυμα φορᾶς , ὥσπερ ἀδελφὸν ὂν τοῦ βλαβεροῦ . καὶ μάλα , ὦ Σώκρατες , οὕτω φαίνεται .
Lemmas: οὐ ἐγώ , ὦ Ἑρμογένης , αἴτιος , ἀλλά ὁ τίθημι ὁ ὄνομα . ἀληθής λέγω · ἀλλά δή ὁ ζημιώδης τίς ἄν εἰμί ; τίς δέ ἄν εἰμί ποτέ ζημιώδης ; θεάομαι , ὦ Ἑρμογένης , ὡς ἐγώ ἀληθής λέγω λέγω ὅτι προστίθημι γράμμα καί ἐξαιρέω σφόδρα ἀλλοιόω ὁ ὁ ὄνομα διάνοια , οὕτως ὥστε μικρός πάνυ παραστρέφω ἐνίοτε ἐναντίος ποιέω σημαίνω . οἷος καί ἐν ὁ δέω · ἐννοέω γάρ αὐτός καί ἀναμιμνῄσκω ἄρτι ἀπό ὅδε ὅς μέλλω σύ λέγω ὅτι ὁ μέν νέος φωνή ἐγώ ὁ καλός οὗτος καί ἐναντίος περιτρέπω μηνύω ὁ δέω καί ὁ ζημιώδης , ἀφανίζω ὅτι νοέω , ὁ δέ παλαιός ἀμφότερος δηλόω ὅς βούλομαι ὄνομα . πῶς λέγω ; ἐγώ σύ λέγω . οἶδα ὅτι ὁ παλαιός ὁ ἡμέτερος ὁ ἰῶτα καί ὁ δέλτα εὖ μάλα χράω , καί οὐ ἦκα ὁ γυνή , ὅς μάλα ὁ ἀρχαῖος φωνή σῴζω . νῦν δέ ἀντί μέν ὁ ἰῶτα ἤ εἶ ἤ ἦτα μεταστρέφω , ἀντί δέ ὁ δέλτα ζῆτα , ὡς δή μεγαλοπρεπής εἰμί . πῶς δή ; οἷος ὁ μέν ἀρχαῖος ἱμέρα ὁ ἡμέρα καλέω , ὁ δέ ἑμέρα , ὁ δέ νῦν ἡμέρα . εἰμί οὗτος . οἶδα οὖν ὅτι μόνος οὗτος δηλόω ὁ ἀρχαῖος ὄνομα ὁ διάνοια ὁ τίθημι ; ὅτι γάρ ἄσμενος ὁ ἄνθρωπος καί ἱμείρω ἐκ ὁ σκότος ὁ φάος γίγνομαι , ταύτῃ ὀνομάζω ἱμέρα . φαίνω . νῦν δέ γε τραγῳδέω οὐδέ ἄν κατανοέω ὅτι βούλομαι ὁ ἡμέρα . καίτοι τις οἴομαι , ὡς δή ὁ ἡμέρα ἥμερος ποιέω , διά οὗτος ὀνομάζω αὐτός οὕτως . δοκέω ἐγώ . καί ὁ γε ζυγόν οἶδα ὅτι δυογόν ὁ παλαιός καλέω . πάνυ γε . καί ὁ μέν γε ζυγόν οὐδείς δηλόω , ὁ δέ ὁ δύο ἕνεκα ὁ δέσις εἰς ὁ ἀγωγή ἐπονομάζω δυογόν δίκαιος · νῦν δέ ζυγόν . καί ἄλλος πάμπολυς οὕτως ἔχω . φαίνω . κατά αὐτός τοίνυν πρῶτος μέν ὁ δέω οὕτως λέγω ἐναντίος σημαίνω πᾶς ὁ περί ὁ ἀγαθός ὄνομα · ἀγαθός γάρ ἰδέα εἰμί ὁ δέω φαίνω δεσμός εἰμί καί κώλυμα φορά , ὥσπερ ἀδελφός εἰμί ὁ βλαβερός . καί μάλα , ὦ Σωκράτης , οὕτως φαίνω .