plato-philosophy.cratylus 428
μὰ Δίʼ , οὐκ ἔμοιγε . ἀλλὰ τὸ τοῦ Ἡσιόδου καλῶς μοι φαίνεται ἔχειν , τὸ εἰ καί τις σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ καταθείη , προὔργου εἶναι . εἰ οὖν καὶ σμικρόν τι οἷός τʼ εἶ πλέον ποιῆσαι , μὴ ἀπόκαμνε ἀλλʼ εὐεργέτει καὶ Σωκράτη τόνδε—δίκαιος δʼ εἶ—καὶ ἐμέ . καὶ μὲν δὴ ἔγωγε καὶ αὐτός , ὦ Κρατύλε , οὐδὲν ἂν ἰσχυρισαίμην ὧν εἴρηκα , ᾗ δέ μοι ἐφαίνετο μεθʼ Ἑρμογένους ἐπεσκεψάμην , ὥστε τούτου γε ἕνεκα θαρρῶν λέγε , εἴ τι ἔχεις βέλτιον , ὡς ἐμοῦ ἐνδεξομένου . εἰ μέντοι ἔχεις τι σὺ κάλλιον τούτων λέγειν , οὐκ ἂν θαυμάζοιμι · δοκεῖς γάρ μοι αὐτός τε ἐσκέφθαι τὰ τοιαῦτα καὶ παρʼ ἄλλων μεμαθηκέναι . ἐὰν οὖν λέγῃς τι κάλλιον , ἕνα τῶν μαθητῶν περὶ ὀρθότητος ὀνομάτων καὶ ἐμὲ γράφου . ἀλλὰ μὲν δή , ὦ Σώκρατες , ὥσπερ σὺ λέγεις , μεμέληκέν τέ μοι περὶ αὐτῶν καὶ ἴσως ἄν σε ποιησαίμην μαθητήν . φοβοῦμαι μέντοι μὴ τούτου πᾶν τοὐναντίον ᾖ , ὅτι μοί πως ἐπέρχεται λέγειν πρὸς σὲ τὸ τοῦ Ἀχιλλέως , ὃ ἐκεῖνος ἐν Λιταῖς πρὸς τὸν Αἴαντα λέγει . φησὶ δὲΑἶαν διογενὲς Τελαμώνιε , κοίρανε λαῶν,πάντα τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσω μυθήσασθαι.καὶ ἐμοὶ σύ , ὦ Σώκρατες , ἐπιεικῶς φαίνῃ κατὰ νοῦν χρησμῳδεῖν , εἴτε παρʼ Εὐθύφρονος ἐπίπνους γενόμενος , εἴτε καὶ ἄλλη τις Μοῦσα πάλαι σε ἐνοῦσα ἐλελήθει . ὠγαθὲ Κρατύλε , θαυμάζω καὶ αὐτὸς πάλαι τὴν ἐμαυτοῦ σοφίαν καὶ ἀπιστῶ . δοκεῖ οὖν μοι χρῆναι ἐπανασκέψασθαι τί καὶ λέγω . τὸ γὰρ ἐξαπατᾶσθαι αὐτὸν ὑφʼ αὑτοῦ πάντων χαλεπώτατον · ὅταν γὰρ μηδὲ σμικρὸν ἀποστατῇ ἀλλʼ ἀεὶ παρῇ ὁ ἐξαπατήσων , πῶς οὐ δεινόν ; δεῖ δή , ὡς ἔοικε , θαμὰ μεταστρέφεσθαι ἐπὶ τὰ προειρημένα , καὶ πειρᾶσθαι , τὸ ἐκείνου τοῦ ποιητοῦ , βλέπειν ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω . καὶ δὴ καὶ νυνὶ ἡμεῖς ἴδωμεν τί ἡμῖν εἴρηται . ὀνόματος , φαμέν , ὀρθότης ἐστὶν αὕτη , ἥτις ἐνδείξεται οἷόν ἐστι τὸ πρᾶγμα · τοῦτο φῶμεν ἱκανῶς εἰρῆσθαι ; ἐμοὶ μὲν δοκεῖ πάνυ σφόδρα , ὦ Σώκρατες . διδασκαλίας ἄρα ἕνεκα τὰ ὀνόματα λέγεται ; πάνυ γε . οὐκοῦν φῶμεν καὶ ταύτην τέχνην εἶναι καὶ δημιουργοὺς αὐτῆς ; πάνυ γε . τίνας ;
Lemmas: μά Ζεύς , οὐ ἐγώ . ἀλλά ὁ ὁ Ἡσίοδος καλός ἐγώ φαίνω ἔχω , ὁ εἰ καί τις μικρός ἐπί μικρός κατατίθημι , προὔργου εἰμί . εἰ οὖν καί μικρός τις οἷος τε εἰμί πολύς ποιέω , μή ἀποκάμνω ἀλλά εὐεργετέω καί Σωκράτης τόνδε—δίκαιος δέ ἵημι ἐγώ . καί μέν δή ἐγώ καί αὐτός , ὦ Κρατύλος , οὐδείς ἄν ἰσχυρίζομαι ὅς λέγω , ᾗ δέ ἐγώ φαίνω μετά Ἑρμογένης ἐπισκοπέω , ὥστε οὗτος γε ἕνεκα θαρσέω λέγω , εἰ τις ἔχω ἀγαθός , ὡς ἐγώ ἐνδέχομαι . εἰ μέντοι ἔχω τις σύ καλός οὗτος λέγω , οὐ ἄν θαυμάζω · δοκέω γάρ ἐγώ αὐτός τε σκοπέω ὁ τοιοῦτος καί παρά ἄλλος μανθάνω . ἐάν οὖν λέγω τις καλός , εἷς ὁ μαθητής περί ὀρθότης ὄνομα καί ἐγώ γράφω . ἀλλά μέν δή , ὦ Σωκράτης , ὥσπερ σύ λέγω , μέλω τε ἐγώ περί αὐτός καί ἴσως ἄν σύ ποιέω μαθητής . φοβέω μέντοι μή οὗτος πᾶς ἐναντίος εἰμί , ὅτι ἐγώ πως ἐπέρχομαι λέγω πρός σύ ὁ ὁ Ἀχιλλεύς , ὅς ἐκεῖνος ἐν Λιτή πρός ὁ Αἴας λέγω . φημί δὲΑἶαν διογενής Τελαμώνιος , κοίρανος λαῶν,πάντα τις ἐγώ κατά θυμός εἴδομαι μυθέομαι ἐγώ σύ , ὦ Σωκράτης , ἐπιεικής φαίνω κατά νόος χρησμῳδέω , εἴτε παρά Εὐθύφρων ἐπίπνους γίγνομαι , εἴτε καί ἄλλος τις Μοῦσα πάλαι σύ ἔνειμι λανθάνω . ἀγαθός Κρατύλος , θαυμάζω καί αὐτός πάλαι ὁ ἐμαυτοῦ σοφία καί ἀπιστέω . δοκέω οὖν ἐγώ χρή ἐπανασκέπτομαι τίς καί λέγω . ὁ γάρ ἐξαπατάω αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ πᾶς χαλεπός · ὅταν γάρ μηδέ μικρός ἀποστατέω ἀλλά ἀεί παρέρχομαι ὁ ἐξαπατάω , πῶς οὐ δεινός ; δέω δή , ὡς ἔοικα , θαμά μεταστρέφω ἐπί ὁ προλέγω , καί πειράω , ὁ ἐκεῖνος ὁ ποιητής , βλέπω ἅμα πρόσω καί ὀπίσω . καί δή καί νυνί ἐγώ ὁράω τίς ἐγώ λέγω . ὄνομα , φημί , ὀρθότης εἰμί οὗτος , ὅστις ἐνδείκνυμι οἷος εἰμί ὁ πρᾶγμα · οὗτος φημί ἱκανός λέγω ; ἐγώ μέν δοκέω πάνυ σφόδρα , ὦ Σωκράτης . διδασκαλία ἄρα ἕνεκα ὁ ὄνομα λέγω ; πάνυ γε . οὐκοῦν φημί καί οὗτος τέχνη εἰμί καί δημιουργός αὐτός ; πάνυ γε . τίς ;