plato-philosophy.cratylus 404
καὶ τὸ αὖ μὴ ἐθέλειν συνεῖναι τοῖς ἀνθρώποις ἔχουσι τὰ σώματα , ἀλλὰ τότε συγγίγνεσθαι , ἐπειδὰν ἡ ψυχὴ καθαρὰ ᾖ πάντων τῶν περὶ τὸ σῶμα κακῶν καὶ ἐπιθυμιῶν , οὐ φιλοσόφου δοκεῖ σοι εἶναι καὶ εὖ ἐντεθυμημένου ὅτι οὕτω μὲν ἂν κατέχοι αὐτοὺς δήσας τῇ περὶ ἀρετὴν ἐπιθυμίᾳ , ἔχοντας δὲ τὴν τοῦ σώματος πτοίησιν καὶ μανίαν οὐδʼ ἂν ὁ Κρόνος δύναιτο ὁ πατὴρ συγκατέχειν αὑτῷ ἐν τοῖς δεσμοῖς δήσας τοῖς αὐτοῦ λεγομένοις ; κινδυνεύεις τὶ λέγειν , ὦ Σώκρατες . καὶ τό γε ὄνομα ὁ Ἅιδης , ὦ Ἑρμόγενες , πολλοῦ δεῖ ἀπὸ τοῦ ἀιδοῦς ἐπωνομάσθαι , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἀπὸ τοῦ πάντα τὰ καλὰ εἰδέναι , ἀπὸ τούτου ὑπὸ τοῦ νομοθέτου Ἅιδης ἐκλήθη . εἶεν · τί δὲ Δήμητρά τε καὶ Ἥραν καὶ Ἀπόλλω καὶ Ἀθηνᾶν καὶ Ἥφαιστον καὶ Ἄρη καὶ τοὺς ἄλλους θεούς , πῶς λέγομεν ; Δημήτηρ μὲν φαίνεται κατὰ τὴν δόσιν τῆς ἐδωδῆς διδοῦσα ὡς μήτηρ Δημήτηρ κεκλῆσθαι , Ἥρα δὲ ἐρατή τις , ὥσπερ οὖν καὶ λέγεται ὁ Ζεὺς αὐτῆς ἐρασθεὶς ἔχειν . ἴσως δὲ μετεωρολογῶν ὁ νομοθέτης τὸν ἀέρα Ἥραν ὠνόμασεν ἐπικρυπτόμενος , θεὶς τὴν ἀρχὴν ἐπὶ τελευτήν · γνοίης δʼ ἄν , εἰ πολλάκις λέγοις τὸ τῆς Ἥρας ὄνομα . Φερρέφαττα δέ · πολλοὶ μὲν καὶ τοῦτο φοβοῦνται τὸ ὄνομα καὶ τὸν Ἀπόλλω , ὑπὸ ἀπειρίας , ὡς ἔοικεν , ὀνομάτων ὀρθότητος . καὶ γὰρ μεταβάλλοντες σκοποῦνται τὴν Φερσεφόνην , καὶ δεινὸν αὐτοῖς φαίνεται · τὸ δὲ μηνύει σοφὴν εἶναι τὴν θεόν . ἅτε γὰρ φερομένων τῶν πραγμάτων τὸ ἐφαπτόμενον καὶ ἐπαφῶν καὶ δυνάμενον ἐπακολουθεῖν σοφία ἂν εἴη . Φερέπαφα οὖν διὰ τὴν σοφίαν καὶ τὴν ἐπαφὴν τοῦ φερομένου ἡ θεὸς ἂν ὀρθῶς καλοῖτο , ἢ τοιοῦτόν τι—διʼ ὅπερ καὶ σύνεστιν αὐτῇ ὁ Ἅιδης σοφὸς ὤν , διότι τοιαύτη ἐστίν—νῦν δὲ αὐτῆς ἐκκλίνουσι τὸ ὄνομα εὐστομίαν περὶ πλείονος ποιούμενοι τῆς ἀληθείας , ὥστε Φερρέφατταν αὐτὴν καλεῖν . ταὐτὸν δὲ καὶ περὶ τὸν Ἀπόλλω , ὅπερ λέγω , πολλοὶ πεφόβηνται περὶ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ , ὥς τι δεινὸν μηνύοντος · ἢ οὐκ ᾔσθησαι ; πάνυ μὲν οὖν , καὶ ἀληθῆ λέγεις . τὸ δέ γʼ ἐστίν , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , κάλλιστα κείμενον πρὸς τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ . πῶς δή ;
Lemmas: καί ὁ αὖ μή ἐθέλω σύνειμι ὁ ἄνθρωπος ἔχω ὁ σῶμα , ἀλλά τότε συγγίγνομαι , ἐπειδάν ὁ ψυχή καθαρός εἰμί πᾶς ὁ περί ὁ σῶμα κακός καί ἐπιθυμία , οὐ φιλόσοφος δοκέω σύ εἰμί καί εὖ ἐνθυμέομαι ὅτι οὕτως μέν ἄν κατέχω αὐτός δέω ὁ περί ἀρετή ἐπιθυμία , ἔχω δέ ὁ ὁ σῶμα πτοίησις καί μανία οὐδέ ἄν ὁ Κρόνος δύναμαι ὁ πατήρ συγκατέχω ἑαυτοῦ ἐν ὁ δεσμός δέω ὁ αὐτός λέγω ; κινδυνεύω τίς λέγω , ὦ Σωκράτης . καί ὁ γε ὄνομα ὁ ᾍδης , ὦ Ἑρμογένης , πολύς δέω ἀπό ὁ ἀιδής ἐπονομάζω , ἀλλά πολύς μάλα ἀπό ὁ πᾶς ὁ καλός οἶδα , ἀπό οὗτος ὑπό ὁ νομοθέτης ᾍδης καλέω . εἶεν · τίς δέ Δημήτηρ τε καί Ἥρα καί Ἀπόλλων καί Ἀθήνη καί Ἥφαιστος καί Ἄρης καί ὁ ἄλλος θεός , πῶς λέγω ; Δημήτηρ μέν φαίνω κατά ὁ δόσις ὁ ἐδωδή δίδωμι ὡς μήτηρ Δημήτηρ καλέω , Ἥρα δέ ἐρατός τις , ὥσπερ οὖν καί λέγω ὁ Ζεύς αὐτός ἔραμαι ἔχω . ἴσως δέ μετεωρολογέω ὁ νομοθέτης ὁ ἀήρ Ἥρα ὀνομάζω ἐπικρύπτω , τίθημι ὁ ἀρχή ἐπί τελευτή · γιγνώσκω δέ ἄν , εἰ πολλάκις λέγω ὁ ὁ Ἥρα ὄνομα . Φερσέφασσα δέ · πολύς μέν καί οὗτος φοβέω ὁ ὄνομα καί ὁ Ἀπόλλων , ὑπό ἀπειρία , ὡς ἔοικα , ὄνομα ὀρθότης . καί γάρ μεταβάλλω σκοπέω ὁ Φερσέφασσα , καί δεινός αὐτός φαίνω · ὁ δέ μηνύω σοφός εἰμί ὁ θεός . ἅτε γάρ φέρω ὁ πρᾶγμα ὁ ἐφάπτω καί ἐπαφή καί δύναμαι ἐπακολουθέω σοφία ἄν εἰμί . Φερέπαφα οὖν διά ὁ σοφία καί ὁ ἐπαφή ὁ φέρω ὁ θεός ἄν ὀρθός καλέω , ἤ τοιοῦτος ὅτις ὅς καί σύνειμι αὐτός ὁ ᾍδης σοφός εἰμί , διότι τοιοῦτος ἵστημι δέ αὐτός ἐκκλίνω ὁ ὄνομα εὐστομία περί πολύς ποιέω ὁ ἀλήθεια , ὥστε Φερσέφασσα αὐτός καλέω . αὐτός δέ καί περί ὁ Ἀπόλλων , ὅς λέγω , πολύς φοβέω περί ὁ ὄνομα ὁ θεός , ὡς τις δεινός μηνύω · ἤ οὐ αἰσθάνομαι ; πάνυ μέν οὖν , καί ἀληθής λέγω . ὁ δέ γε εἰμί , ὡς ἐγώ δοκέω , καλός κεῖμαι πρός ὁ δύναμις ὁ θεός . πῶς δή ;