plato-philosophy.cratylus 414
δῆλον οὖν ὅτι οὐ πάσῃ ῥοῇ ἡ ἐναντία ῥοὴ ἀνδρεία ἐστίν , ἀλλὰ τῇ παρὰ τὸ δίκαιον ῥεούσῃ · οὐ γὰρ ἂν ἐπῃνεῖτο ἡ ἀνδρεία . καὶ τὸ ἄρρεν καὶ ὁ ἀνὴρ ἐπὶ παραπλησίῳ τινὶ τούτῳ ἐστί , τῇ ἄνῳ ῥοῇ . γυνὴ δὲ γονή μοι φαίνεται βούλεσθαι εἶναι . τὸ δὲ θῆλυ ἀπὸ τῆς θηλῆς τι φαίνεται ἐπωνομάσθαι · ἡ δὲ θηλὴ ἆρά γε , ὦ Ἑρμόγενες , ὅτι τεθηλέναι ποιεῖ ὥσπερ τὰ ἀρδόμενα ; ἔοικέν γε , ὦ Σώκρατες . καὶ μὴν αὐτό γε τὸ θάλλειν τὴν αὔξην μοι δοκεῖ ἀπεικάζειν τὴν τῶν νέων , ὅτι ταχεῖα καὶ ἐξαιφνιδία γίγνεται . οἷόνπερ οὖν μεμίμηται τῷ ὀνόματι , συναρμόσας ἀπὸ τοῦ θεῖν καὶ ἅλλεσθαι τὸ ὄνομα . ἀλλʼ οὐ γὰρ ἐπισκοπεῖς με ὥσπερ ἐκτὸς δρόμου φερόμενον ἐπειδὰν λείου ἐπιλάβωμαι · ἐπίλοιπα δὲ ἡμῖν ἔτι συχνὰ τῶν δοκούντων σπουδαίων εἶναι . ἀληθῆ λέγεις . ὧν γʼ ἔστιν ἓν καὶ τέχνην ἰδεῖν ὅτι ποτὲ βούλεται εἶναι . πάνυ μὲν οὖν . οὐκοῦν τοῦτό γε ἕξιν νοῦ σημαίνει , τὸ μὲν ταῦ ἀφελόντι , ἐμβαλόντι δὲ οὖ μεταξὺ τοῦ χεῖ καὶ τοῦ νῦ καὶ τοῦ νῦ καὶ τοῦ ἦτα ; καὶ μάλα γε γλίσχρως , ὦ Σώκρατες . ὦ μακάριε , οὐκ οἶσθʼ ὅτι τὰ πρῶτα ὀνόματα τεθέντα κατακέχωσται ἤδη ὑπὸ τῶν βουλομένων τραγῳδεῖν αὐτά , περιτιθέντων γράμματα καὶ ἐξαιρούντων εὐστομίας ἕνεκα καὶ πανταχῇ στρεφόντων , καὶ ὑπὸ καλλωπισμοῦ καὶ ὑπὸ χρόνου . ἐπεὶ ἐν τῷ κατόπτρῳ οὐ δοκεῖ ἄτοπον εἶναι τὸ ἐμβεβλῆσθαι τὸ ῥῶ ; ἀλλὰ τοιαῦτα οἶμαι ποιοῦσιν οἱ τῆς μὲν ἀληθείας οὐδὲν φροντίζοντες , τὸ δὲ στόμα πλάττοντες , ὥστʼ ἐπεμβάλλοντες πολλὰ ἐπὶ τὰ πρῶτα ὀνόματα τελευτῶντες ποιοῦσιν μηδʼ ἂν ἕνα ἀνθρώπων συνεῖναι ὅτι ποτὲ βούλεται τὸ ὄνομα · ὥσπερ καὶ τὴν Σφίγγα ἀντὶ φικὸς σφίγγα καλοῦσιν , καὶ ἄλλα πολλά . ταῦτα μὲν ἔστιν οὕτως , ὦ Σώκρατες . εἰ δʼ αὖ τις ἐάσει καὶ ἐντιθέναι καὶ ἐξαιρεῖν ἅττʼ ἂν βούληταί τις εἰς τὰ ὀνόματα , πολλὴ εὐπορία ἔσται καὶ πᾶν ἂν παντί τις ὄνομα πράγματι προσαρμόσειεν . ἀληθῆ λέγεις . ἀληθῆ μέντοι . ἀλλὰ τὸ μέτριον οἶμαι δεῖ φυλάττειν καὶ τὸ εἰκὸς σὲ τὸν σοφὸν ἐπιστάτην . βουλοίμην ἄν .
Lemmas: δῆλος οὖν ὅτι οὐ πᾶς ῥοή ὁ ἐναντίος ῥοή ἀνδρεία εἰμί , ἀλλά ὁ παρά ὁ δίκαιος ῥέω · οὐ γάρ ἄν ἐπαινέω ὁ ἀνδρεία . καί ὁ ἄρσην καί ὁ ἀνήρ ἐπί παραπλήσιος τις οὗτος εἰμί , ὁ ἄνοος ῥοή . γυνή δέ γονή ἐγώ φαίνω βούλομαι εἰμί . ὁ δέ θῆλυς ἀπό ὁ θηλή τις φαίνω ἐπονομάζω · ὁ δέ θηλή ἆρα γε , ὦ Ἑρμογένης , ὅτι θάλλω ποιέω ὥσπερ ὁ ἄρδω ; ἔοικα γε , ὦ Σωκράτης . καί μήν αὐτός γε ὁ θάλλω ὁ αὔξη ἐγώ δοκέω ἀπεικάζω ὁ ὁ νέος , ὅτι ταχύς καί ἐξαιφνίδιος γίγνομαι . οἷος οὖν μιμέομαι ὁ ὄνομα , συναρμόζω ἀπό ὁ θέω καί ἅλλομαι ὁ ὄνομα . ἀλλά οὐ γάρ ἐπισκοπέω ἐγώ ὥσπερ ἐκτός δρόμος φέρω ἐπειδάν λεῖος ἐπιλαμβάνω · ἐπίλοιπος δέ ἐγώ ἔτι συχνός ὁ δοκέω σπουδαῖος εἰμί . ἀληθής λέγω . ὅς γε εἰμί εἷς καί τέχνη ὁράω ὅστις ποτέ βούλομαι εἰμί . πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν οὗτος γε ἕξις νόος σημαίνω , ὁ μέν ταῦ ἀφαιρέω , ἐμβάλλω δέ ὅς μεταξύ ὁ χέω καί ὁ νῦ καί ὁ νῦ καί ὁ ἦτα ; καί μάλα γε γλίσχρος , ὦ Σωκράτης . ὦ μακάριος , οὐ οἶδα ὅτι ὁ πρῶτος ὄνομα τίθημι καταχώννυμι ἤδη ὑπό ὁ βούλομαι τραγῳδέω αὐτός , περιτίθημι γράμμα καί ἐξαιρέω εὐστομία ἕνεκα καί πανταχῇ στρέφω , καί ὑπό καλλωπισμός καί ὑπό χρόνος . ἐπεί ἐν ὁ κάτοπτρον οὐ δοκέω ἄτοπος εἰμί ὁ ἐμβάλλω ὁ ῥῶ ; ἀλλά τοιοῦτος οἴομαι ποιέω ὁ ὁ μέν ἀλήθεια οὐδείς φροντίζω , ὁ δέ στόμα πλάσσω , ὥστε ἐπεμβάλλω πολύς ἐπί ὁ πρῶτος ὄνομα τελευτάω ποιέω μηδέ ἄν εἷς ἄνθρωπος σύνειμι ὅστις ποτέ βούλομαι ὁ ὄνομα · ὥσπερ καί ὁ Σφίγξ ἀντί φίξ σφίγξ καλέω , καί ἄλλος πολύς . οὗτος μέν εἰμί οὕτως , ὦ Σωκράτης . εἰ δέ αὖ τις ἐάω καί ἐντίθημι καί ἐξαιρέω ὅστις ἄν βούλομαι τις εἰς ὁ ὄνομα , πολύς εὐπορία εἰμί καί πᾶς ἄν πᾶς τις ὄνομα πρᾶγμα προσαρμόζω . ἀληθής λέγω . ἀληθής μέντοι . ἀλλά ὁ μέτριος οἴομαι δέω φυλάσσω καί ὁ ἔοικα σύ ὁ σοφός ἐπιστάτης . βούλομαι ἄν .