plato-philosophy.cratylus 424
πάνυ μὲν οὖν . καὶ τί ἂν φαίης τὸν τοῦτο δυνάμενον , ὥσπερ τοὺς προτέρους τὸν μὲν μουσικὸν ἔφησθα , τὸν δέ γραφικόν . τοῦτον δὲ τίνα ; τοῦτο ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , ὅπερ πάλαι ζητοῦμεν , οὗτος ἂν εἶναι ὁ ὀνομαστικός . εἰ ἄρα τοῦτο ἀληθές , ἤδη ἔοικεν ἐπισκεπτέον περὶ ἐκείνων τῶν ὀνομάτων ὧν σὺ ἤρου , περὶ ῥοῆς τε καὶ τοῦ ἰέναι καὶ σχέσεως , εἰ τοῖς γράμμασι καὶ ταῖς συλλαβαῖς τοῦ ὄντος ἐπιλαμβάνεται αὐτῶν ὥστε ἀπομιμεῖσθαι τὴν οὐσίαν , εἴτε καὶ οὔ ; πάνυ μὲν οὖν . φέρε δὴ ἴδωμεν πότερον ἄρα ταῦτα μόνα ἐστὶ τῶν πρώτων ὀνομάτων ἢ καὶ ἄλλα πολλά . οἶμαι ἔγωγε καὶ ἄλλα . εἰκὸς γάρ . ἀλλὰ τίς ἂν εἴη ὁ τρόπος τῆς διαιρέσεως ὅθεν ἄρχεται μιμεῖσθαι ὁ μιμούμενος ; ἆρα οὐκ ἐπείπερ συλλαβαῖς τε καὶ γράμμασιν ἡ μίμησις τυγχάνει οὖσα τῆς οὐσίας , ὀρθότατόν ἐστι διελέσθαι τὰ στοιχεῖα πρῶτον , ὥσπερ οἱ ἐπιχειροῦντες τοῖς ῥυθμοῖς τῶν στοιχείων πρῶτον τὰς δυνάμεις διείλοντο , ἔπειτα τῶν συλλαβῶν , καὶ οὕτως ἤδη ἔρχονται ἐπὶ τοὺς ῥυθμοὺς σκεψόμενοι , πρότερον δʼ οὔ ; ναί . ἆρʼ οὖν καὶ ἡμᾶς οὕτω δεῖ πρῶτον μὲν τὰ φωνήεντα διελέσθαι , ἔπειτα τῶν ἑτέρων κατὰ εἴδη τά τε ἄφωνα καὶ ἄφθογγα—οὑτωσὶ γάρ που λέγουσιν οἱ δεινοὶ περὶ τούτων — καὶ τὰ αὖ φωνήεντα μὲν οὔ , οὐ μέντοι γε ἄφθογγα ; καὶ αὐτῶν τῶν φωνηέντων ὅσα διάφορα εἴδη ἔχει ἀλλήλων ; καὶ ἐπειδὰν ταῦτα διελώμεθα εὖ πάντα αὖ οἷς δεῖ ὀνόματα ἐπιθεῖναι , εἰ ἔστιν εἰς ἃ ἀναφέρεται πάντα ὥσπερ τὰ στοιχεῖα , ἐξ ὧν ἔστιν ἰδεῖν αὐτά τε καὶ εἰ ἐν αὐτοῖς ἔνεστιν εἴδη κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὥσπερ ἐν τοῖς στοιχείοις · ταῦτα πάντα καλῶς διαθεασαμένους ἐπίστασθαι ἐπιφέρειν ἕκαστον κατὰ τὴν ὁμοιότητα , ἐάντε ἓν ἑνὶ δέῃ ἐπιφέρειν , ἐάντε συγκεραννύντα πολλὰ , ὥσπερ οἱ ζωγράφοι βουλόμενοι ἀφομοιοῦν ἐνίοτε μὲν ὄστρεον μόνον ἐπήνεγκαν , ἐνίοτε δὲ ὁτιοῦν ἄλλο τῶν φαρμάκων , ἔστι δὲ ὅτε πολλὰ συγκεράσαντες , οἷον ὅταν ἀνδρείκελον σκευάζωσιν ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων—ὡς ἂν οἶμαι δοκῇ ἑκάστη ἡ εἰκὼν δεῖσθαι ἑκάστου φαρμάκου—οὕτω δὴ καὶ ἡμεῖς τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τὰ πράγματα ἐποίσομεν , καὶ ἓν ἐπὶ ἕν , οὗ ἂν δοκῇ δεῖν , καὶ σύμπολλα , ποιοῦντες ὃ δὴ συλλαβὰς καλοῦσιν , καὶ συλλαβὰς αὖ συντιθέντες , ἐξ ὧν τά τε ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα συντίθενται · καὶ πάλιν ἐκ τῶν ὀνομάτων καὶ ῥημάτων μέγα ἤδη τι καὶ καλὸν καὶ ὅλον συστήσομεν , ὥσπερ ἐκεῖ τὸ ζῷον τῇ γραφικῇ , ἐνταῦθα τὸν λόγον τῇ ὀνομαστικῇ ἢ ῥητορικῇ ἢ ἥτις ἐστὶν ἡ τέχνη .
Lemmas: πάνυ μέν οὖν . καί τίς ἄν φημί ὁ οὗτος δύναμαι , ὥσπερ ὁ πρότερος ὁ μέν μουσικός φημί , ὁ δέ γραφικός . οὗτος δέ τίς ; οὗτος ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης , ὅς πάλαι ζητέω , οὗτος ἄν εἰμί ὁ ὀνομαστικός . εἰ ἄρα οὗτος ἀληθής , ἤδη ἔοικα ἐπισκοπέω περί ἐκεῖνος ὁ ὄνομα ὅς σύ ἔρομαι , περί ῥοή τε καί ὁ ἔρχομαι καί σχέσις , εἰ ὁ γράμμα καί ὁ συλλαβή ὁ εἰμί ἐπιλαμβάνω αὐτός ὥστε ἀπομιμέομαι ὁ οὐσία , εἴτε καί οὐ ; πάνυ μέν οὖν . φέρω δή ὁράω πότερος ἄρα οὗτος μόνος εἰμί ὁ πρῶτος ὄνομα ἤ καί ἄλλος πολύς . οἴομαι ἐγώ καί ἄλλος . ἔοικα γάρ . ἀλλά τίς ἄν εἰμί ὁ τρόπος ὁ διαίρεσις ὅθεν ἄρχω μιμέομαι ὁ μιμέομαι ; ἆρα οὐ ἐπεί συλλαβή τε καί γράμμα ὁ μίμησις τυγχάνω εἰμί ὁ οὐσία , ὀρθός εἰμί διαιρέω ὁ στοιχεῖον πρῶτος , ὥσπερ ὁ ἐπιχειρέω ὁ ῥυθμός ὁ στοιχεῖον πρῶτος ὁ δύναμις διαιρέω , ἔπειτα ὁ συλλαβή , καί οὕτως ἤδη ἔρχομαι ἐπί ὁ ῥυθμός σκοπέω , πρότερος δέ οὐ ; ναί . ἆρα οὖν καί ἐγώ οὕτως δέω πρῶτος μέν ὁ φωνήεις διαιρέω , ἔπειτα ὁ ἕτερος κατά εἶδος ὁ τε ἄφωνος καί ἄφθογγα—οὑτωσὶ γάρ που λέγω ὁ δεινός περί οὗτος — καί ὁ αὖ φωνήεις μέν οὐ , οὐ μέντοι γε ἄφθογγος ; καί αὐτός ὁ φωνήεις ὅσος διάφορος εἶδος ἔχω ἀλλήλων ; καί ἐπειδάν οὗτος διαιρέω εὖ πᾶς αὖ ὅς δέω ὄνομα ἐπιτίθημι , εἰ εἰμί εἰς ὅς ἀναφέρω πᾶς ὥσπερ ὁ στοιχεῖον , ἐκ ὅς εἰμί ὁράω αὐτός τε καί εἰ ἐν αὐτός ἔνειμι εἶδος κατά ὁ αὐτός τρόπος ὥσπερ ἐν ὁ στοιχεῖον · οὗτος πᾶς καλός διαθεάομαι ἐπίσταμαι ἐπιφέρω ἕκαστος κατά ὁ ὁμοιότης , ἐάν εἷς εἷς δέω ἐπιφέρω , ἐάν συγκεράννυμι πολύς , ὥσπερ ὁ ζωγράφος βούλομαι ἀφομοιόω ἐνίοτε μέν ὄστρεον μόνος ἐπιφέρω , ἐνίοτε δέ ὁστισοῦν ἄλλος ὁ φάρμακον , εἰμί δέ ὅτε πολύς συγκεράννυμι , οἷος ὅταν ἀνδρείκελον σκευάζω ἤ ἄλλος τις ὁ τοιούτων—ὡς ἄν οἴομαι δοκέω ἕκαστος ὁ εἰκών δέω ἕκαστος φαρμάκου—οὕτω δή καί ἐγώ ὁ στοιχεῖον ἐπί ὁ πρᾶγμα ἐπιφέρω , καί εἷς ἐπί εἷς , ὅς ἄν δοκέω δέω , καί σύμπολλοι , ποιέω ὅς δή συλλαβή καλέω , καί συλλαβή αὖ συντίθημι , ἐκ ὅς ὁ τε ὄνομα καί ὁ ῥῆμα συντίθημι · καί πάλιν ἐκ ὁ ὄνομα καί ῥῆμα μέγας ἤδη τις καί καλός καί ὅλος συνίστημι , ὥσπερ ἐκεῖ ὁ ζῷον ὁ γραφικός , ἐνταῦθα ὁ λόγος ὁ ὀνομαστικός ἤ ῥητορικός ἤ ὅστις εἰμί ὁ τέχνη .