plato-philosophy.cratylus 415
καὶ ἐγώ σοι συμβούλομαι , ὦ Ἑρμόγενες . ἀλλὰ μὴ λίαν , ὦ δαιμόνιε , ἀκριβολογοῦ,μή μʼ ἀπογυιώσῃς μένεος.ἔρχομαι γὰρ ἐπὶ τὴν κορυφὴν ὧν εἴρηκα , ἐπειδὰν μετὰ τέχνην μηχανὴν ἐπισκεψώμεθα . μηχανὴ γάρ μοι δοκεῖ τοῦ ἄνειν ἐπὶ πολὺ σημεῖον εἶναι · τὸ γὰρ μῆκός πως τὸ πολὺ σημαίνει · ἐξ ἀμφοῖν οὖν τούτοιν σύγκειται , μήκους τε καὶ τοῦ ἄνειν , τὸ ὄνομα ἡ μηχανή . ἀλλʼ , ὅπερ νυνδὴ εἶπον , ἐπὶ τὴν κορυφὴν δεῖ τῶν εἰρημένων ἐλθεῖν · ἀρετὴ γὰρ καὶ κακία ὅτι βούλεται τὰ ὀνόματα ζητητέα . τὸ μὲν οὖν ἕτερον οὔπω καθορῶ , τὸ δʼ ἕτερον δοκεῖ μοι κατάδηλον εἶναι . συμφωνεῖ γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν πᾶσιν . ἅτε γὰρ ἰόντων τῶν πραγμάτων , πᾶν τὸ κακῶς ἰὸν κακία ἂν εἴη · τοῦτο δὲ ὅταν ἐν ψυχῇ ᾖ , τὸ κακῶς ἰέναι ἐπὶ τὰ πράγματα , μάλιστα τὴν τοῦ ὅλου ἐπωνυμίαν ἔχει τῆς κακίας . τὸ δὲ κακῶς ἰέναι ὅτι ποτʼ ἔστιν , δοκεῖ μοι δηλοῦν καὶ ἐν τῇ δειλίᾳ , ὃ οὔπω διήλθομεν ἀλλʼ ὑπερέβημεν , δέον αὐτὸ μετὰ τὴν ἀνδρείαν σκέψασθαι · δοκοῦμεν δέ μοι καὶ ἄλλα πολλὰ ὑπερβεβηκέναι . ἡ δʼ οὖν δειλία τῆς ψυχῆς σημαίνει δεσμὸν εἶναι ἰσχυρόν · τὸ γὰρ λίαν ἰσχύς τίς ἐστιν . δεσμὸς οὖν ὁ λίαν καὶ ὁ μέγιστος τῆς ψυχῆς ἡ δειλία ἂν εἴη · ὥσπερ γε καὶ ἡ ἀπορία κακόν , καὶ πᾶν , ὡς ἔοικεν , ὅτι ἂν ἐμποδὼν ᾖ τῷ ἰέναι καὶ πορεύεσθαι . τοῦτʼ οὖν φαίνεται τὸ κακῶς ἰέναι δηλοῦν , τὸ ἰσχομένως τε καὶ ἐμποδιζομένως πορεύεσθαι , ὃ δὴ ψυχὴ ὅταν ἔχῃ , κακίᾳ μεστὴ γίγνεται . εἰ δʼ ἐπὶ τοιούτοις ἡ κακία ἐστὶν τοὔνομα , τοὐναντίον τούτου ἡ ἀρετὴ ἂν εἴη , σημαῖνον πρῶτον μὲν εὐπορίαν , ἔπειτα δὲ λελυμένην τὴν ῥοὴν τῆς ἀγαθῆς ψυχῆς εἶναι ἀεί , ὥστε τὸ ἀσχέτως καὶ τὸ ἀκωλύτως ἀεὶ ῥέον ἐπωνυμίαν εἴληφεν , ὡς ἔοικε , τοῦτο τοὔνομα , ὃ ὀρθῶς μὲν ἔχει ἀειρείτην καλεῖν , συγκεκρότηται δὲ καὶ καλεῖται ἀρετή . καὶ ἴσως με αὖ φήσεις πλάττειν · ἐγὼ δέ φημι , εἴπερ ὃ ἔμπροσθεν εἶπον ὀρθῶς ἔχει , ἡ κακία , καὶ τοῦτο τὸ ὄνομα τὴν ἀρετὴν ὀρθῶς ἔχειν .
Lemmas: καί ἐγώ σύ συμβούλομαι , ὦ Ἑρμογένης . ἀλλά μή λίαν , ὦ δαιμόνιος , ἀκριβολογέω ἐγώ ἀπογυιόω μενεος.ερχομης γάρ ἐπί ὁ κορυφή ὅς λέγω , ἐπειδάν μετά τέχνη μηχανή ἐπισκοπέω . μηχανή γάρ ἐγώ δοκέω ὁ ἄνω ἐπί πολύς σημεῖον εἰμί · ὁ γάρ μῆκος πως ὁ πολύς σημαίνω · ἐκ ἄμφω οὖν οὗτος σύγκειμαι , μῆκος τε καί ὁ ἄνω , ὁ ὄνομα ὁ μηχανή . ἀλλά , ὅς νυνδί λέγω , ἐπί ὁ κορυφή δέω ὁ λέγω ἔρχομαι · ἀρετή γάρ καί κακία ὅτι βούλομαι ὁ ὄνομα ζητέω . ὁ μέν οὖν ἕτερος οὔπω καθοράω , ὁ δέ ἕτερος δοκέω ἐγώ κατάδηλος εἰμί . συμφωνέω γάρ ὁ ἔμπροσθεν πᾶς . ἅτε γάρ ἔρχομαι ὁ πρᾶγμα , πᾶς ὁ κακός ἔρχομαι κακία ἄν εἰμί · οὗτος δέ ὅταν ἐν ψυχή εἰμί , ὁ κακός ἔρχομαι ἐπί ὁ πρᾶγμα , μάλα ὁ ὁ ὅλος ἐπωνυμία ἔχω ὁ κακία . ὁ δέ κακός ἔρχομαι ὅστις ποτέ εἰμί , δοκέω ἐγώ δηλόω καί ἐν ὁ δειλία , ὅς οὔπω διέρχομαι ἀλλά ὑπερβαίνω , δέω αὐτός μετά ὁ ἀνδρεία σκοπέω · δοκέω δέ ἐγώ καί ἄλλος πολύς ὑπερβαίνω . ὁ δέ οὖν δειλία ὁ ψυχή σημαίνω δεσμός εἰμί ἰσχυρός · ὁ γάρ λίαν ἰσχύς τίς εἰμί . δεσμός οὖν ὁ λίαν καί ὁ μέγας ὁ ψυχή ὁ δειλία ἄν εἰμί · ὥσπερ γε καί ὁ ἀπορία κακός , καί πᾶς , ὡς ἔοικα , ὅστις ἄν ἐμποδών εἰμί ὁ ἔρχομαι καί πορεύω . οὗτος οὖν φαίνω ὁ κακός ἔρχομαι δηλόω , ὁ ἰσχομένως τε καί ἐμποδίζω πορεύω , ὅς δή ψυχή ὅταν ἔχω , κακία μεστός γίγνομαι . εἰ δέ ἐπί τοιοῦτος ὁ κακία εἰμί ὄνομα , ἐναντίος οὗτος ὁ ἀρετή ἄν εἰμί , σημαίνω πρῶτος μέν εὐπορία , ἔπειτα δέ λύω ὁ ῥοή ὁ ἀγαθός ψυχή εἰμί ἀεί , ὥστε ὁ ἄσχετος καί ὁ ἀκώλυτος ἀεί ῥέω ἐπωνυμία λαμβάνω , ὡς ἔοικα , οὗτος ὄνομα , ὅς ὀρθός μέν ἔχω ἀείρειτος καλέω , συγκροτέω δέ καί καλέω ἀρετή . καί ἴσως ἐγώ αὖ φημί πλάσσω · ἐγώ δέ φημί , εἴπερ ὅς ἔμπροσθεν λέγω ὀρθός ἔχω , ὁ κακία , καί οὗτος ὁ ὄνομα ὁ ἀρετή ὀρθός ἔχω .