plato-philosophy.cratylus 413
μέχρι μὲν οὖν ἐνταῦθα , ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν , παρὰ πολλῶν ὁμολογεῖται τοῦτο εἶναι τὸ δίκαιον · ἐγὼ δέ , ὦ Ἑρμόγενες , ἅτε λιπαρὴς ὢν περὶ αὐτοῦ , ταῦτα μὲν πάντα διαπέπυσμαι ἐν ἀπορρήτοις , ὅτι τοῦτό ἐστι τὸ δίκαιον καὶ τὸ αἴτιον—διʼ ὃ γὰρ γίγνεται , τοῦτʼ ἔστι τὸ αἴτιον—καὶ Δία καλεῖν ἔφη τις τοῦτο ὀρθῶς ἔχειν διὰ ταῦτα . ἐπειδὰν δʼ ἠρέμα αὐτοὺς ἐπανερωτῶ ἀκούσας ταῦτα μηδὲν ἧττον · τί οὖν ποτʼ ἔστιν , ὦ ἄριστε , δίκαιον , εἰ τοῦτο οὕτως ἔχει ; δοκῶ τε ἤδη μακρότερα τοῦ προσήκοντος ἐρωτᾶν καὶ ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα ἅλλεσθαι . ἱκανῶς γάρ μέ φασι πεπύσθαι καὶ ἐπιχειροῦσιν , βουλόμενοι ἀποπιμπλάναι με , ἄλλος ἄλλα ἤδη λέγειν , καὶ οὐκέτι συμφωνοῦσιν . ὁ μὲν γὰρ τίς φησιν τοῦτο εἶναι δίκαιον , τὸν ἥλιον · τοῦτον γὰρ μόνον διαϊόντα καὶ κάοντα ἐπιτροπεύειν τὰ ὄντα . ἐπειδὰν οὖν τῳ λέγω αὐτὸ ἅσμενος ὡς καλόν τι ἀκηκοώς , καταγελᾷ μου οὗτος ἀκούσας καὶ ἐρωτᾷ εἰ οὐδὲν δίκαιον οἶμαι εἶναι ἐν τοῖς ἀνθρώποις ἐπειδὰν ὁ ἥλιος δύῃ . λιπαροῦντος οὖν ἐμοῦ ὅτι αὖ ἐκεῖνος λέγει αὐτό , τὸ πῦρ φησιν · τοῦτο δὲ οὐ ῥᾴδιόν ἐστιν εἰδέναι . ὁ δὲ οὐκ αὐτὸ τὸ πῦρ φησιν , ἀλλʼ αὐτὸ τὸ θερμὸν τὸ ἐν τῷ πυρὶ ἐνόν . ὁ δὲ τούτων μὲν πάντων καταγελᾶν φησιν , εἶναι δὲ τὸ δίκαιον ὃ λέγει Ἀναξαγόρας , νοῦν εἶναι τοῦτο · αὐτοκράτορα γὰρ αὐτὸν ὄντα καὶ οὐδενὶ μεμειγμένον πάντα φησὶν αὐτὸν κοσμεῖν τὰ πράγματα διὰ πάντων ἰόντα . ἐνταῦθα δὴ ἐγώ , ὦ φίλε , πολὺ ἐν πλείονι ἀπορίᾳ εἰμὶ ἢ πρὶν ἐπιχειρῆσαι μανθάνειν περὶ τοῦ δικαίου ὅτι ποτʼ ἔστιν . ἀλλʼ οὖν οὗπερ ἕνεκα ἐσκοποῦμεν , τό γε ὄνομα τοῦτο φαίνεται αὐτῷ διὰ ταῦτα κεῖσθαι . φαίνῃ μοι , ὦ Σώκρατες , ταῦτα μὲν ἀκηκοέναι του καὶ οὐκ αὐτοσχεδιάζειν . τί δὲ τἆλλα ; οὐ πάνυ . ἄκουε δή · ἴσως γὰρ ἄν σε καὶ τὰ ἐπίλοιπα ἐξαπατήσαιμι ὡς οὐκ ἀκηκοὼς λέγω . μετὰ γὰρ δικαιοσύνην τί ἡμῖν λείπεται ; ἀνδρείαν οἶμαι οὔπω διήλθομεν . ἀδικία μὲν γὰρ δῆλον ὅτι ἐστὶν ὄντος ἐμπόδισμα τοῦ διαϊόντος , ἀνδρεία δὲ σημαίνει ὡς ἐν μάχῃ ἐπονομαζομένης τῆς ἀνδρείας—μάχην δʼ εἶναι ἐν τῷ ὄντι , εἴπερ ῥεῖ , οὐκ ἄλλο τι ἢ τὴν ἐναντίαν ῥοήν—ἐὰν οὖν τις ἐξέλῃ τὸ δέλτα τοῦ ὀνόματος τῆς ἀνδρείας , αὐτὸ μηνύει τὸ ἔργον τὸ ὄνομα ἡ ἀνρεία .
Lemmas: μέχρι μέν οὖν ἐνταῦθα , ὅς νυνδί λέγω , παρά πολύς ὁμολογέω οὗτος εἰμί ὁ δίκαιος · ἐγώ δέ , ὦ Ἑρμογένης , ἅτε λιπαρής εἰμί περί αὐτός , οὗτος μέν πᾶς διαπυνθάνομαι ἐν ἀπόρρητος , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ δίκαιος καί ὁ αἴτιον—διʼ ὅς γάρ γίγνομαι , οὗτος εἰμί ὁ αἴτιον—καὶ Ζεύς καλέω φημί τις οὗτος ὀρθός ἔχω διά οὗτος . ἐπειδάν δέ ἠρέμα αὐτός ἐπανερωτάω ἀκούω οὗτος μηδείς ἥσσων · τίς οὖν ποτέ εἰμί , ὦ ἀγαθός , δίκαιος , εἰ οὗτος οὕτως ἔχω ; δοκέω τε ἤδη μακρός ὁ προσήκω ἐρωτάω καί ὑπέρ ὁ σκάπτω ἅλλομαι . ἱκανός γάρ ἐγώ φημί πυνθάνομαι καί ἐπιχειρέω , βούλομαι ἀποπίμπλημι ἐγώ , ἄλλος ἄλλος ἤδη λέγω , καί οὐκέτι συμφωνέω . ὁ μέν γάρ τις φημί οὗτος εἰμί δίκαιος , ὁ ἥλιος · οὗτος γάρ μόνος δίειμι καί καίω ἐπιτροπεύω ὁ εἰμί . ἐπειδάν οὖν τις λέγω αὐτός ἄσμενος ὡς καλός τις ἀκούω , καταγελάω ἐγώ οὗτος ἀκούω καί ἐρωτάω εἰ οὐδείς δίκαιος οἴομαι εἰμί ἐν ὁ ἄνθρωπος ἐπειδάν ὁ ἥλιος δύω . λιπαρέω οὖν ἐγώ ὅτι αὖ ἐκεῖνος λέγω αὐτός , ὁ πῦρ φημί · οὗτος δέ οὐ ῥᾴδιος εἰμί οἶδα . ὁ δέ οὐ αὐτός ὁ πῦρ φημί , ἀλλά αὐτός ὁ θερμός ὁ ἐν ὁ πῦρ ἔνειμι . ὁ δέ οὗτος μέν πᾶς καταγελάω φημί , εἰμί δέ ὁ δίκαιος ὅς λέγω Ἀναξαγόρας , νόος εἰμί οὗτος · αὐτοκράτωρ γάρ αὐτός εἰμί καί οὐδείς μείγνυμι πᾶς φημί αὐτός κοσμέω ὁ πρᾶγμα διά πᾶς ἔρχομαι . ἐνταῦθα δή ἐγώ , ὦ φίλος , πολύς ἐν πολύς ἀπορία εἰμί ἤ πρίν ἐπιχειρέω μανθάνω περί ὁ δίκαιος ὅστις ποτέ εἰμί . ἀλλά οὖν ὅς ἕνεκα σκοπέω , ὁ γε ὄνομα οὗτος φαίνω αὐτός διά οὗτος κεῖμαι . φαίνω ἐγώ , ὦ Σωκράτης , οὗτος μέν ἀκούω τις καί οὐ αὐτοσχεδιάζω . τίς δέ ἄλλος ; οὐ πάνυ . ἀκούω δή · ἴσως γάρ ἄν σύ καί ὁ ἐπίλοιπος ἐξαπατάω ὡς οὐ ἀκούω λέγω . μετά γάρ δικαιοσύνη τίς ἐγώ λείπω ; ἀνδρεία οἴομαι οὔπω διέρχομαι . ἀδικία μέν γάρ δῆλος ὅτι εἰμί εἰμί ἐμπόδισμα ὁ δίειμι , ἀνδρεία δέ σημαίνω ὡς ἐν μάχη ἐπονομάζω ὁ ἀνδρείας—μάχην δέ εἰμί ἐν ὁ εἰμί , εἴπερ ῥέω , οὐ ἄλλος τις ἤ ὁ ἐναντίος ῥοήν—ἐὰν οὖν τις ἐξαιρέω ὁ δέλτα ὁ ὄνομα ὁ ἀνδρεία , αὐτός μηνύω ὁ ἔργον ὁ ὄνομα ὁ ἀνρεία .