plato-philosophy.cratylus 427
διὰ ταῦτα τὸ ἰέναι καὶ τὸ ἵεσθαι διὰ τοῦ ἰῶτα ἀπομιμεῖται , ὥσπερ γε διὰ τοῦ φεῖ καὶ τοῦ ψεῖ καὶ τοῦ σῖγμα καὶ τοῦ ζῆτα , ὅτι πνευματώδη τὰ γράμματα , πάντα τὰ τοιαῦτα μεμίμηται αὐτοῖς ὀνομάζων , οἷον τὸ ψυχρὸν καὶ τὸ ζέον καὶ τὸ σείεσθαι καὶ ὅλως σεισμόν . καὶ ὅταν που τὸ φυσῶδες μιμῆται , πανταχοῦ ἐνταῦθα ὡς τὸ πολὺ τὰ τοιαῦτα γράμματα ἐπιφέρειν φαίνεται ὁ τὰ ὀνόματα τιθέμενος . τῆς δʼ αὖ τοῦ δέλτα συμπιέσεως καὶ τοῦ ταῦ καὶ ἀπερείσεως τῆς γλώττης τὴν δύναμιν χρήσιμον φαίνεται ἡγήσασθαι πρὸς τὴν μίμησιν τοῦ δεσμοῦ καὶ τῆς στάσεως . ὅτι δὲ ὀλισθάνει μάλιστα ἐν τῷ λάβδα ἡ γλῶττα κατιδών , ἀφομοιῶν ὠνόμασε τά τε λεῖα καὶ αὐτὸ τὸ ὀλισθάνειν καὶ τὸ λιπαρὸν καὶ τὸ κολλῶδες καὶ τἆλλα πάντα τὰ τοιαῦτα . ᾗ δὲ ὀλισθανούσης τῆς γλώττης ἀντιλαμβάνεται ἡ τοῦ γάμμα δύναμις , τὸ γλίσχρον ἀπεμιμήσατο καὶ γλυκὺ καὶ γλοιῶδες . τοῦ δʼ αὖ νῦ τὸ εἴσω αἰσθόμενος τῆς φωνῆς , τὸ ἔνδον καὶ τὰ ἐντὸς ὠνόμασεν , ὡς ἀφομοιῶν τοῖς γράμμασι τὰ ἔργα . τὸ δʼ αὖ ἄλφα τῷ μεγάλῳ ἀπέδωκε , καὶ τῷ μήκει τὸ ἦτα , ὅτι μεγάλα τὰ γράμματα . εἰς δὲ τὸ γογγύλον τοῦ οὖ δεόμενος σημείου , τοῦτο πλεῖστον αὐτῷ εἰς τὸ ὄνομα ἐνεκέρασεν . καὶ τἆλλα οὕτω φαίνεται προσβιβάζειν καὶ κατὰ γράμματα καὶ κατὰ συλλαβὰς ἑκάστῳ τῶν ὄντων σημεῖόν τε καὶ ὄνομα ποιῶν ὁ νομοθέτης , ἐκ δὲ τούτων τὰ λοιπὰ ἤδη αὐτοῖς τούτοις συντιθέναι ἀπομιμούμενος . αὕτη μοι φαίνεται , ὦ Ἑρμόγενες , βούλεσθαι εἶναι ἡ τῶν ὀνομάτων ὀρθότης , εἰ μή τι ἄλλο Κρατύλος ὅδε λέγει . καὶ μήν , ὦ Σώκρατες , πολλά γέ μοι πολλάκις πράγματα παρέχει Κρατύλος , ὥσπερ κατʼ ἀρχὰς ἔλεγον , φάσκων μὲν εἶναι ὀρθότητα ὀνομάτων , ἥτις δʼ ἐστὶν οὐδὲν σαφὲς λέγων , ὥστε με μὴ δύνασθαι εἰδέναι πότερον ἑκὼν ἢ ἄκων οὕτως ἀσαφῶς ἑκάστοτε περὶ αὐτῶν λέγει . νῦν οὖν μοι , ὦ Κρατύλε , ἐναντίον Σωκράτους εἰπὲ πότερον ἀρέσκει σοι ᾗ λέγει Σωκράτης περὶ ὀνομάτων , ἢ ἔχεις πῃ ἄλλῃ κάλλιον λέγειν ; καὶ εἰ ἔχεις , λέγε , ἵνα ἤτοι μάθῃς παρὰ Σωκράτους ἢ διδάξῃς ἡμᾶς ἀμφοτέρους . τί δέ , ὦ Ἑρμόγενες ; δοκεῖ σοι ῥᾴδιον εἶναι οὕτω ταχὺ μαθεῖν τε καὶ διδάξαι ὁτιοῦν πρᾶγμα , μὴ ὅτι τοσοῦτον , ὃ δὴ δοκεῖ ἐν τοῖς μέγιστον εἶναι ;
Lemmas: διά οὗτος ὁ ἔρχομαι καί ὁ ἵημι διά ὁ ἰῶτα ἀπομιμέομαι , ὥσπερ γε διά ὁ φεῖ καί ὁ ψέω καί ὁ σῖγμα καί ὁ ζῆτα , ὅτι πνευματώδης ὁ γράμμα , πᾶς ὁ τοιοῦτος μιμέομαι αὐτός ὀνομάζω , οἷος ὁ ψυχρός καί ὁ ζέω καί ὁ σείω καί ὅλος σεισμός . καί ὅταν που ὁ φυσώδης μιμέομαι , πανταχοῦ ἐνταῦθα ὡς ὁ πολύς ὁ τοιοῦτος γράμμα ἐπιφέρω φαίνω ὁ ὁ ὄνομα τίθημι . ὁ δέ αὖ ὁ δέλτα συμπίεσις καί ὁ ταῦ καί ἀπέρεισις ὁ γλῶσσα ὁ δύναμις χρήσιμος φαίνω ἡγέομαι πρός ὁ μίμησις ὁ δεσμός καί ὁ στάσις . ὅτι δέ ὀλισθάνω μάλα ἐν ὁ λάβδα ὁ γλῶσσα κατοράω , ἀφομοιόω ὀνομάζω ὁ τε λεῖος καί αὐτός ὁ ὀλισθάνω καί ὁ λιπαρός καί ὁ κολλώδης καί ἄλλος πᾶς ὁ τοιοῦτος . ὅς δέ ὀλισθάνω ὁ γλῶσσα ἀντιλαμβάνω ὁ ὁ γάμμα δύναμις , ὁ γλίσχρος ἀπομιμέομαι καί γλυκύς καί γλοιώδης . ὁ δέ αὖ νῦν ὁ εἴσω αἰσθάνομαι ὁ φωνή , ὁ ἔνδον καί ὁ ἐντός ὀνομάζω , ὡς ἀφομοιόω ὁ γράμμα ὁ ἔργον . ὁ δέ αὖ ἄλφα ὁ μέγας ἀποδίδωμι , καί ὁ μῆκος ὁ ἦτα , ὅτι μέγας ὁ γράμμα . εἰς δέ ὁ γογγύλος ὁ ὅς δέω σημεῖον , οὗτος πολύς αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ἐγκεράννυμι . καί ἄλλος οὕτως φαίνω προσβιβάζω καί κατά γράμμα καί κατά συλλαβή ἕκαστος ὁ εἰμί σημεῖον τε καί ὄνομα ποιέω ὁ νομοθέτης , ἐκ δέ οὗτος ὁ λοιπός ἤδη αὐτός οὗτος συντίθημι ἀπομιμέομαι . οὗτος ἐγώ φαίνω , ὦ Ἑρμογένης , βούλομαι εἰμί ὁ ὁ ὄνομα ὀρθότης , εἰ μή τις ἄλλος Κρατύλος ὅδε λέγω . καί μήν , ὦ Σωκράτης , πολύς γε ἐγώ πολλάκις πρᾶγμα παρέχω Κρατύλος , ὥσπερ κατά ἀρχή λέγω , φάσκω μέν εἰμί ὀρθότης ὄνομα , ὅστις δέ εἰμί οὐδείς σαφής λέγω , ὥστε ἐγώ μή δύναμαι οἶδα πότερος ἑκών ἤ ἄκων οὕτως ἀσαφής ἑκάστοτε περί αὐτός λέγω . νῦν οὖν ἐγώ , ὦ Κρατύλος , ἐναντίον Σωκράτης λέγω πότερος ἀρέσκω σύ ᾗ λέγω Σωκράτης περί ὄνομα , ἤ ἔχω πη ἄλλῃ καλός λέγω ; καί εἰ ἔχω , λέγω , ἵνα ἤτοι μανθάνω παρά Σωκράτης ἤ διδάσκω ἐγώ ἀμφότερος . τίς δέ , ὦ Ἑρμογένης ; δοκέω σύ ῥᾴδιος εἰμί οὕτως ταχύς μανθάνω τε καί διδάσκω ὁστισοῦν πρᾶγμα , μή ὅτι τοσοῦτος , ὅς δή δοκέω ἐν ὁ μέγας εἰμί ;