plato-philosophy.cratylus 426
ἢ ὅτι ὑπὸ παλαιότητος ἀδύνατον αὐτὰ ἐπισκέψασθαι , ὥσπερ καὶ τὰ βαρβαρικά ; αὗται γὰρ ἂν πᾶσαι ἐκδύσεις εἶεν καὶ μάλα κομψαὶ τῷ μὴ ἐθέλοντι λόγον διδόναι περὶ τῶν πρώτων ὀνομάτων ὡς ὀρθῶς κεῖται . καίτοι ὅτῳ τις τρόπῳ τῶν πρώτων ὀνομάτων τὴν ὀρθότητα μὴ οἶδεν , ἀδύνατόν που τῶν γε ὑστέρων εἰδέναι , ἃ ἐξ ἐκείνων ἀνάγκη δηλοῦσθαι ὧν τις πέρι μηδὲν οἶδεν · ἀλλὰ δῆλον ὅτι τὸν φάσκοντα περὶ αὐτῶν τεχνικὸν εἶναι περὶ τῶν πρώτων ὀνομάτων μάλιστά τε καὶ καθαρώτατα δεῖ ἔχειν ἀποδεῖξαι , ἢ εὖ εἰδέναι ὅτι τά γε ὕστερα ἤδη φλυαρήσει . ἢ σοὶ ἄλλως δοκεῖ ; οὐδʼ ὁπωστιοῦν , ὦ Σώκρατες , ἄλλως . ἃ μὲν τοίνυν ἐγὼ ᾔσθημαι περὶ τῶν πρώτων ὀνομάτων πάνυ μοι δοκεῖ ὑβριστικὰ εἶναι καὶ γελοῖα . τούτων οὖν σοι μεταδώσω , ἂν βούλῃ · σὺ δʼ ἄν τι ἔχῃς βέλτιόν ποθεν λαβεῖν , πειρᾶσθαι καὶ ἐμοὶ μεταδιδόναι . ποιήσω ταῦτα . ἀλλὰ θαρρῶν λέγε . πρῶτον μὲν τοίνυν τὸ ῥῶ ἔμοιγε φαίνεται ὥσπερ ὄργανον εἶναι πάσης τῆς κινήσεως , ἣν οὐδʼ εἴπομεν διʼ ὅτι ἔχει τοῦτο τοὔνομα · ἀλλὰ γὰρ δῆλον ὅτι ἕσις βούλεται εἶναι · οὐ γὰρ ἦτα ἐχρώμεθα ἀλλὰ εἶ τὸ παλαιόν . ἡ δὲ ἀρχὴ ἀπὸ τοῦ κίειν — ξενικὸν δὲ τοὔνομα—τοῦτο δʼ ἐστὶν ἰέναι . εἰ οὖν τις τὸ παλαιὸν αὐτῆς εὕροι ὄνομα εἰς τὴν ἡμετέραν φωνὴν συμβαῖνον , ἕσις ἂν ὀρθῶς καλοῖτο · νῦν δὲ ἀπό τε τοῦ ξενικοῦ τοῦ κίειν καὶ ἀπὸ τῆς τοῦ ἦτα μεταβολῆς καὶ τῆς τοῦ νῦ ἐνθέσεως κίνησις κέκληται , ἔδει δὲ κιείνησιν καλεῖσθαι . ἡ δὲ στάσις ἀπόφασις τοῦ ἰέναι βούλεται εἶναι , διὰ δὲ τὸν καλλωπισμὸν στάσις ὠνόμασται . τὸ δὲ οὖν ῥῶ τὸ στοιχεῖον , ὥσπερ λέγω , καλὸν ἔδοξεν ὄργανον εἶναι τῆς κινήσεως τῷ τὰ ὀνόματα τιθεμένῳ πρὸς τὸ ἀφομοιοῦν τῇ φορᾷ , πολλαχοῦ γοῦν χρῆται αὐτῷ εἰς αὐτήν · πρῶτον μὲν ἐν αὐτῷ τῷ ῥεῖν καὶ ῥοῇ διὰ τούτου τοῦ γράμματος τὴν φορὰν μιμεῖται , εἶτα ἐν τῷ τρόμῳ , εἶτα ἐν τῷ τρέχειν , ἔτι δὲ ἐν τοῖς τοιοῖσδε ῥήμασιν οἷον κρούειν , θραύειν , ἐρείκειν , θρύπτειν , κερματίζειν , ῥυμβεῖν , πάντα ταῦτα τὸ πολὺ ἀπεικάζει διὰ τοῦ ῥῶ . ἑώρα γὰρ οἶμαι τὴν γλῶτταν ἐν τούτῳ ἥκιστα μένουσαν , μάλιστα δὲ σειομένην · διὸ φαίνεταί μοι τούτῳ πρὸς ταῦτα κατακεχρῆσθαι . τῷ δὲ αὖ ἰῶτα πρὸς τὰ λεπτὰ πάντα , ἃ δὴ μάλιστα διὰ πάντων ἴοι ἄν .
Lemmas: ἤ ὅτι ὑπό παλαιότης ἀδύνατος αὐτός ἐπισκοπέω , ὥσπερ καί ὁ βαρβαρικός ; οὗτος γάρ ἄν πᾶς ἔκδυσις εἰμί καί μάλα κομψός ὁ μή ἐθέλω λόγος δίδωμι περί ὁ πρῶτος ὄνομα ὡς ὀρθός κεῖμαι . καίτοι ὅστις τις τρόπος ὁ πρῶτος ὄνομα ὁ ὀρθότης μή οἶδα , ἀδύνατος που ὁ γε ὕστερος οἶδα , ὅς ἐκ ἐκεῖνος ἀνάγκη δηλόω ὅς τις περί μηδείς οἶδα · ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ φάσκω περί αὐτός τεχνικός εἰμί περί ὁ πρῶτος ὄνομα μάλα τε καί καθαρός δέω ἔχω ἀποδείκνυμι , ἤ εὖ οἶδα ὅτι ὁ γε ὕστερος ἤδη φλυαρέω . ἤ σύ ἄλλος δοκέω ; οὐδέ ὁπωσοῦν , ὦ Σωκράτης , ἄλλος . ὅς μέν τοίνυν ἐγώ αἰσθάνομαι περί ὁ πρῶτος ὄνομα πάνυ ἐγώ δοκέω ὑβριστικός εἰμί καί γέλοιος . οὗτος οὖν σύ μεταδίδωμι , ἐάν βούλομαι · σύ δέ ἐάν τις ἔχω ἀγαθός ποθεν λαμβάνω , πειράω καί ἐγώ μεταδίδωμι . ποιέω οὗτος . ἀλλά θαρσέω λέγω . πρῶτος μέν τοίνυν ὁ ῥῶ ἐγώ φαίνω ὥσπερ ὄργανον εἰμί πᾶς ὁ κίνησις , ὅς οὐδέ λέγω διά ὅστις ἔχω οὗτος ὄνομα · ἀλλά γάρ δῆλος ὅτι ἕσις βούλομαι εἰμί · οὐ γάρ ἦτα χράω ἀλλά εἰμί ὁ παλαιός . ὁ δέ ἀρχή ἀπό ὁ κίω — ξενικός δέ τοὔνομα—τοῦτο δέ εἰμί ἔρχομαι . εἰ οὖν τις ὁ παλαιός αὐτός εὑρίσκω ὄνομα εἰς ὁ ἡμέτερος φωνή συμβαίνω , ἕσις ἄν ὀρθός καλέω · νῦν δέ ἀπό τε ὁ ξενικός ὁ κίω καί ἀπό ὁ ὁ ἦτα μεταβολή καί ὁ ὁ νῦ ἔνθεσις κίνησις καλέω , δέω δέ κιείνησις καλέω . ὁ δέ στάσις ἀπόφασις ὁ ἔρχομαι βούλομαι εἰμί , διά δέ ὁ καλλωπισμός στάσις ὀνομάζω . ὁ δέ οὖν ῥῶ ὁ στοιχεῖον , ὥσπερ λέγω , καλός δοκέω ὄργανον εἰμί ὁ κίνησις ὁ ὁ ὄνομα τίθημι πρός ὁ ἀφομοιόω ὁ φορά , πολλαχοῦ γοῦν χράω αὐτός εἰς αὐτός · πρῶτος μέν ἐν αὐτός ὁ ῥέω καί ῥοή διά οὗτος ὁ γράμμα ὁ φορά μιμέομαι , εἶτα ἐν ὁ τρόμος , εἶτα ἐν ὁ τρέχω , ἔτι δέ ἐν ὁ τοιόσδε ῥῆμα οἷος κρούω , θραύω , ἐρέϊκω , θρύπτω , κερματίζω , ῥυμβέω , πᾶς οὗτος ὁ πολύς ἀπεικάζω διά ὁ ῥῶ . ὁράω γάρ οἴομαι ὁ γλῶσσα ἐν οὗτος ἦκα μένω , μάλα δέ σείω · διό φαίνω ἐγώ οὗτος πρός οὗτος καταχράω . ὁ δέ αὖ ἰῶτα πρός ὁ λεπτός πᾶς , ὅς δή μάλα διά πᾶς ἔρχομαι ἄν .