plato-philosophy.cratylus 431
τί δέ ; πάλιν αὐτῷ τούτῳ προσελθόντα εἰπεῖν ὅτι τουτί ἐστιν σὸν ὄνομα ; ἔστι δέ που καὶ τὸ ὄνομα μίμημα ὥσπερ τὸ ζωγράφημα . τοῦτο δὴ λέγω · ἆρʼ οὐκ ἂν εἴη αὐτῷ εἰπεῖν ὅτι τουτί ἐστι σὸν ὄνομα , καὶ μετὰ τοῦτο εἰς τὴν τῆς ἀκοῆς αὖ αἴσθησιν καταστῆσαι , ἂν μὲν τύχῃ , τὸ ἐκείνου μίμημα , εἰπόντα ὅτι ἀνήρ , ἂν δὲ τύχῃ , τὸ τοῦ θήλεος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους , εἰπόντα ὅτι γυνή ; οὐ δοκεῖ σοι τοῦτο οἷόν τʼ εἶναι καὶ γίγνεσθαι ἐνίοτε ; ἐθέλω σοι , ὦ Σώκρατες , συγχωρῆσαι καὶ ἔστω οὕτως . καλῶς γε σὺ ποιῶν , ὦ φίλε , εἰ ἔστι τοῦτο οὕτως · οὐδὲν γὰρ δεῖ νῦν πάνυ διαμάχεσθαι περὶ αὐτοῦ . εἰ δʼ οὖν ἔστι τοιαύτη τις διανομὴ καὶ ἐνταῦθα , τὸ μὲν ἕτερον τούτων ἀληθεύειν βουλόμεθα καλεῖν , τὸ δʼ ἕτερον ψεύδεσθαι . εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει , καὶ ἔστι μὴ ὀρθῶς διανέμειν τὰ ὀνόματα μηδὲ ἀποδιδόναι τὰ προσήκοντα ἑκάστῳ , ἀλλʼ ἐνίοτε τὰ μὴ προσήκοντα , εἴη ἂν καὶ ῥήματα ταὐτὸν τοῦτο ποιεῖν . εἰ δὲ ῥήματα καὶ ὀνόματα ἔστιν οὕτω τιθέναι , ἀνάγκη καὶ λόγους · λόγοι γάρ που , ὡς ἐγᾦμαι , ἡ τούτων σύνθεσίς ἐστιν · ἢ πῶς λέγεις , ὦ Κρατύλε ; οὕτω · καλῶς γάρ μοι δοκεῖς λέγειν . οὐκοῦν εἰ γράμμασιν αὖ τὰ πρῶτα ὀνόματα ἀπεικάζομεν , ἔστιν ὥσπερ ἐν τοῖς ζωγραφήμασιν καὶ πάντα τὰ προσήκοντα χρώματά τε καὶ σχήματα ἀποδοῦναι , καὶ μὴ πάντα αὖ , ἀλλʼ ἔνια ἐλλείπειν , ἔνια δὲ καὶ προστιθέναι , καὶ πλείω καὶ μείζω · ἢ οὐκ ἔστιν ; ἔστιν . οὐκοῦν ὁ μὲν ἀποδιδοὺς πάντα καλὰ τὰ γράμματά τε καὶ τὰς εἰκόνας ἀποδίδωσιν , ὁ δὲ ἢ προστιθεὶς ἢ ἀφαιρῶν γράμματα μὲν καὶ εἰκόνας ἐργάζεται καὶ οὗτος , ἀλλὰ πονηράς ; ναί . τί δὲ ὁ διὰ τῶν συλλαβῶν τε καὶ γραμμάτων τὴν οὐσίαν τῶν πραγμάτων ἀπομιμούμενος ; ἆρα οὐ κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον , ἂν μὲν πάντα ἀποδῷ τὰ προσήκοντα , καλὴ ἡ εἰκὼν ἔσται—τοῦτο δʼ ἐστὶν ὄνομα—ἐὰν δὲ σμικρὰ ἐλλείπῃ ἢ προστιθῇ ἐνίοτε , εἰκὼν μὲν γενήσεται , καλὴ δὲ οὔ ; ὥστε τὰ μὲν καλῶς εἰργασμένα ἔσται τῶν ὀνομάτων , τὰ δὲ κακῶς ; ἴσως . ἴσως ἄρα ἔσται ὁ μὲν ἀγαθὸς δημιουργὸς ὀνομάτων , ὁ δὲ κακός ; ναί . οὐκοῦν τούτῳ ὁ νομοθέτης ἦν ὄνομα . ναί . ἴσως ἄρα νὴ Δίʼ ἔσται , ὥσπερ ἐν ταῖς ἄλλαις τέχναις , καὶ νομοθέτης ὁ μὲν ἀγαθός , ὁ δὲ κακός , ἐάνπερ τὰ ἔμπροσθεν ἐκεῖνα ὁμολογηθῇ ἡμῖν .
Lemmas: τίς δέ ; πάλιν αὐτός οὗτος προσέρχομαι λέγω ὅτι οὗτος εἰμί σός ὄνομα ; εἰμί δέ που καί ὁ ὄνομα μίμημα ὥσπερ ὁ ζωγράφημα . οὗτος δή λέγω · ἆρα οὐ ἄν εἰμί αὐτός λέγω ὅτι οὗτος εἰμί σός ὄνομα , καί μετά οὗτος εἰς ὁ ὁ ἀκοή αὖ αἴσθησις καθίστημι , ἐάν μέν τυγχάνω , ὁ ἐκεῖνος μίμημα , λέγω ὅτι ἀνήρ , ἐάν δέ τυγχάνω , ὁ ὁ θῆλυς ὁ ἀνθρώπινος γένος , λέγω ὅτι γυνή ; οὐ δοκέω σύ οὗτος οἷος τε εἰμί καί γίγνομαι ἐνίοτε ; ἐθέλω σύ , ὦ Σωκράτης , συγχωρέω καί εἰμί οὕτως . καλός γε σύ ποιέω , ὦ φίλος , εἰ εἰμί οὗτος οὕτως · οὐδείς γάρ δέω νῦν πάνυ διαμάχομαι περί αὐτός . εἰ δέ οὖν εἰμί τοιοῦτος τις διανομή καί ἐνταῦθα , ὁ μέν ἕτερος οὗτος ἀληθεύω βούλομαι καλέω , ὁ δέ ἕτερος ψεύδω . εἰ δέ οὗτος οὕτως ἔχω , καί εἰμί μή ὀρθός διανέμω ὁ ὄνομα μηδέ ἀποδίδωμι ὁ προσήκω ἕκαστος , ἀλλά ἐνίοτε ὁ μή προσήκω , εἰμί ἄν καί ῥῆμα αὐτός οὗτος ποιέω . εἰ δέ ῥῆμα καί ὄνομα εἰμί οὕτως τίθημι , ἀνάγκη καί λόγος · λόγος γάρ που , ὡς οἴομαι , ὁ οὗτος σύνθεσις εἰμί · ἤ πῶς λέγω , ὦ Κρατύλος ; οὕτως · καλός γάρ ἐγώ δοκέω λέγω . οὐκοῦν εἰ γράμμα αὖ ὁ πρῶτος ὄνομα ἀπεικάζω , εἰμί ὥσπερ ἐν ὁ ζωγράφημα καί πᾶς ὁ προσήκω χρῶμα τε καί σχῆμα ἀποδίδωμι , καί μή πᾶς αὖ , ἀλλά ἔνιοι ἐλλείπω , ἔνιοι δέ καί προστίθημι , καί πολύς καί μέγας · ἤ οὐ εἰμί ; εἰμί . οὐκοῦν ὁ μέν ἀποδίδωμι πᾶς καλός ὁ γράμμα τε καί ὁ εἰκών ἀποδίδωμι , ὁ δέ ἤ προστίθημι ἤ ἀφαιρέω γράμμα μέν καί εἰκών ἐργάζομαι καί οὗτος , ἀλλά πονηρός ; ναί . τίς δέ ὁ διά ὁ συλλαβή τε καί γράμμα ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα ἀπομιμέομαι ; ἆρα οὐ κατά ὁ αὐτός λόγος , ἐάν μέν πᾶς ἀποδίδωμι ὁ προσήκω , καλός ὁ εἰκών ἵστημι δέ εἰμί ὄνομα—ἐὰν δέ μικρός ἐλλείπω ἤ προστίθημι ἐνίοτε , εἰκών μέν γίγνομαι , καλός δέ οὐ ; ὥστε ὁ μέν καλός ἐργάζομαι εἰμί ὁ ὄνομα , ὁ δέ κακός ; ἴσως . ἴσως ἄρα εἰμί ὁ μέν ἀγαθός δημιουργός ὄνομα , ὁ δέ κακός ; ναί . οὐκοῦν οὗτος ὁ νομοθέτης εἰμί ὄνομα . ναί . ἴσως ἄρα νή Ζεύς εἰμί , ὥσπερ ἐν ὁ ἄλλος τέχνη , καί νομοθέτης ὁ μέν ἀγαθός , ὁ δέ κακός , ἐάν ὁ ἔμπροσθεν ἐκεῖνος ὁμολογέω ἐγώ .