plato-philosophy.cratylus 384
καὶ ἐμοῦ ἐρωτῶντος καὶ προθυμουμένου εἰδέναι ὅτι ποτὲ λέγει , οὔτε ἀποσαφεῖ οὐδὲν εἰρωνεύεταί τε πρός με , προσποιούμενός τι αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ διανοεῖσθαι ὡς εἰδὼς περὶ αὐτοῦ , ὃ εἰ βούλοιτο σαφῶς εἰπεῖν , ποιήσειεν ἂν καὶ ἐμὲ ὁμολογεῖν καὶ λέγειν ἅπερ αὐτὸς λέγει . εἰ οὖν πῃ ἔχεις συμβαλεῖν τὴν Κρατύλου μαντείαν , ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι · μᾶλλον δὲ αὐτῷ σοι ὅπῃ δοκεῖ περὶ ὀνομάτων ὀρθότητος ἔτι ἂν ἥδιον πυθοίμην , εἴ σοι βουλομένῳ . ὦ παῖ Ἱππονίκου Ἑρμόγενες , παλαιὰ παροιμία ὅτι χαλεπὰ τὰ καλά ἐστιν ὅπῃ ἔχει μαθεῖν · καὶ δὴ καὶ τὸ περὶ τῶν ὀνομάτων οὐ σμικρὸν τυγχάνει ὂν μάθημα . εἰ μὲν οὖν ἐγὼ ἤδη ἠκηκόη παρὰ Προδίκου τὴν πεντηκοντάδραχμον ἐπίδειξιν , ἣν ἀκούσαντι ὑπάρχει περὶ τοῦτο πεπαιδεῦσθαι , ὥς φησιν ἐκεῖνος , οὐδὲν ἂν ἐκώλυέν σε αὐτίκα μάλα εἰδέναι τὴν ἀλήθειαν περὶ ὀνομάτων ὀρθότητος · νῦν δὲ οὐκ ἀκήκοα , ἀλλὰ τὴν δραχμιαίαν . οὔκουν οἶδα πῇ ποτε τὸ ἀληθὲς ἔχει περὶ τῶν τοιούτων · συζητεῖν μέντοι ἕτοιμός εἰμι καὶ σοὶ καὶ Κρατύλῳ κοινῇ . ὅτι δὲ οὔ φησί σοι Ἑρμογένη ὄνομα εἶναι τῇ ἀληθείᾳ , ὥσπερ ὑποπτεύω αὐτὸν σκώπτειν · οἴεται γὰρ ἴσως σε χρημάτων ἐφιέμενον κτήσεως ἀποτυγχάνειν ἑκάστοτε . ἀλλʼ , ὃ νυνδὴ ἔλεγον , εἰδέναι μὲν τὰ τοιαῦτα χαλεπόν , εἰς τὸ κοινὸν δὲ καταθέντας χρὴ σκοπεῖν εἴτε ὡς σὺ λέγεις ἔχει εἴτε ὡς Κρατύλος . καὶ μὴν ἔγωγε , ὦ Σώκρατες , πολλάκις δὴ καὶ τούτῳ διαλεχθεὶς καὶ ἄλλοις πολλοῖς , οὐ δύναμαι πεισθῆναι ὡς ἄλλη τις ὀρθότης ὀνόματος ἢ συνθήκη καὶ ὁμολογία . ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὅτι ἄν τίς τῳ θῆται ὄνομα , τοῦτο εἶναι τὸ ὀρθόν · καὶ ἂν αὖθίς γε ἕτερον μεταθῆται , ἐκεῖνο δὲ μηκέτι καλῇ , οὐδὲν ἧττον τὸ ὕστερον ὀρθῶς ἔχειν τοῦ προτέρου , ὥσπερ τοῖς οἰκέταις ἡμεῖς μετατιθέμεθα · οὐ γὰρ φύσει ἑκάστῳ πεφυκέναι ὄνομα οὐδὲν οὐδενί , ἀλλὰ νόμῳ καὶ ἔθει τῶν ἐθισάντων τε καὶ καλούντων . εἰ δέ πῃ ἄλλῃ ἔχει , ἕτοιμος ἔγωγε καὶ μανθάνειν καὶ ἀκούειν οὐ μόνον παρὰ Κρατύλου , ἀλλὰ καὶ παρʼ ἄλλου ὁτουοῦν .
Lemmas: καί ἐγώ ἐρωτάω καί προθυμέομαι οἶδα ὅστις ποτέ λέγω , οὔτε ἀποσαφέω οὐδείς εἰρωνεύομαι τε πρός ἐγώ , προσποιέω τις αὐτός ἐν ἑαυτοῦ διανοέω ὡς οἶδα περί αὐτός , ὅς εἰ βούλομαι σαφής λέγω , ποιέω ἄν καί ἐγώ ὁμολογέω καί λέγω ὅς αὐτός λέγω . εἰ οὖν πη ἔχω συμβάλλω ὁ Κράτυλος μαντεία , ἡδύς ἄν ἀκούω · μάλα δέ αὐτός σύ ὅπῃ δοκέω περί ὄνομα ὀρθότης ἔτι ἄν ἡδύς πυνθάνομαι , εἰ σύ βούλομαι . ὦ παῖς Ἱππόνικος Ἑρμογένης , παλαιός παροιμία ὅτι χαλεπός ὁ καλός εἰμί ὅπῃ ἔχω μανθάνω · καί δή καί ὁ περί ὁ ὄνομα οὐ μικρός τυγχάνω εἰμί μάθημα . εἰ μέν οὖν ἐγώ ἤδη ἀκούω παρά Πρόδικος ὁ πεντηκοντάδραχμος ἐπίδειξις , ὅς ἀκούω ὑπάρχω περί οὗτος παιδεύω , ὡς φημί ἐκεῖνος , οὐδείς ἄν κωλύω σύ αὐτίκα μάλα οἶδα ὁ ἀλήθεια περί ὄνομα ὀρθότης · νῦν δέ οὐ ἀκούω , ἀλλά ὁ δραχμιαῖος . οὔκουν οἶδα πῇ ποτέ ὁ ἀληθής ἔχω περί ὁ τοιοῦτος · συζητέω μέντοι ἑτοῖμος εἰμί καί σύ καί Κράτυλος κοινῇ . ὅτι δέ οὐ φημί σύ Ἑρμογένης ὄνομα εἰμί ὁ ἀλήθεια , ὥσπερ ὑποπτεύω αὐτός σκώπτω · οἴομαι γάρ ἴσως σύ χρῆμα ἐφίημι κτῆσις ἀποτυγχάνω ἑκάστοτε . ἀλλά , ὅς νυνδί λέγω , οἶδα μέν ὁ τοιοῦτος χαλεπός , εἰς ὁ κοινός δέ κατατίθημι χρή σκοπέω εἴτε ὡς σύ λέγω ἔχω εἴτε ὡς Κρατύλος . καί μήν ἐγώ , ὦ Σωκράτης , πολλάκις δή καί οὗτος διαλέγω καί ἄλλος πολύς , οὐ δύναμαι πείθω ὡς ἄλλος τις ὀρθότης ὄνομα ἤ συνθήκη καί ὁμολογία . ἐγώ γάρ δοκέω ὅστις ἄν τις τις τίθημι ὄνομα , οὗτος εἰμί ὁ ὀρθός · καί ἐάν αὖθις γε ἕτερος μετατίθημι , ἐκεῖνος δέ μηκέτι καλέω , οὐδείς ἥσσων ὁ ὕστερον ὀρθός ἔχω ὁ πρότερος , ὥσπερ ὁ οἰκέτης ἐγώ μετατίθημι · οὐ γάρ φύσις ἕκαστος φύω ὄνομα οὐδείς οὐδείς , ἀλλά νόμος καί ἔθος ὁ ἐθίζω τε καί καλέω . εἰ δέ πη ἄλλῃ ἔχω , ἑτοῖμος ἐγώ καί μανθάνω καί ἀκούω οὐ μόνος παρά Κράτυλος , ἀλλά καί παρά ἄλλος ὅστις .