plato-philosophy.clitophon-dub 407
ἀλλʼ αἰσχρὸν μὴν σοῦ γε ὠφελεῖν με προθυμουμένου μὴ ὑπομένειν · δῆλον γὰρ ὡς γνοὺς ὅπῃ χείρων εἰμὶ καὶ βελτίων , τὰ μὲν ἀσκήσω καὶ διώξομαι , τὰ δὲ φεύξομαι κατὰ κράτος . ἀκούοις ἄν . ἐγὼ γάρ , ὦ Σώκρατες , σοὶ συγγιγνόμενος πολλάκις ἐξεπληττόμην ἀκούων , καί μοι ἐδόκεις παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους κάλλιστα λέγειν , ὁπότε ἐπιτιμῶν τοῖς ἀνθρώποις , ὥσπερ ἐπὶ μηχανῆς τραγικῆς θεός , ὕμνεις λέγων · ποῖ φέρεσθε , ὤνθρωποι ; καὶ ἀγνοεῖτε οὐδὲν τῶν δεόντων πράττοντες , οἵτινες χρημάτων μὲν πέρι τὴν πᾶσαν σπουδὴν ἔχετε ὅπως ὑμῖν ἔσται , τῶν δʼ ὑέων οἷς ταῦτα παραδώσετε ὅπως ἐπιστήσονται χρῆσθαι δικαίως τούτοις , οὔτε διδασκάλους αὐτοῖς εὑρίσκετε τῆς δικαιοσύνης , εἴπερ μαθητόν—εἰ δὲ μελετητόν τε καὶ ἀσκητόν , οἵτινες ἐξασκήσουσιν καὶ ἐκμελετήσουσιν ἱκανῶς—οὐδέ γʼ ἔτι πρότερον ὑμᾶς αὐτοὺς οὕτως ἐθεραπεύσατε . ἀλλʼ ὁρῶντες γράμματα καὶ μουσικὴν καὶ γυμναστικὴν ὑμᾶς τε αὐτοὺς καὶ τοὺς παῖδας ὑμῶν ἱκανῶς μεμαθηκότας—ἃ δὴ παιδείαν ἀρετῆς εἶναι τελέαν ἡγεῖσθε—κἄπειτα οὐδὲν ἧττον κακοὺς γιγνομένους περὶ τὰ χρήματα , πῶς οὐ καταφρονεῖτε τῆς νῦν παιδεύσεως οὐδὲ ζητεῖτε οἵτινες ὑμᾶς παύσουσι ταύτης τῆς ἀμουσίας ; καίτοι διά γε ταύτην τὴν πλημμέλειαν καὶ ῥᾳθυμίαν , ἀλλʼ οὐ διὰ τὴν ἐν τῷ ποδὶ πρὸς τὴν λύραν ἀμετρίαν , καὶ ἀδελφὸς ἀδελφῷ καὶ πόλεις πόλεσιν ἀμέτρως καὶ ἀναρμόστως προσφερόμεναι στασιάζουσι καὶ πολεμοῦντες τὰ ἔσχατα δρῶσιν καὶ πάσχουσιν . ὑμεῖς δέ φατε οὐ διʼ ἀπαιδευσίαν οὐδὲ διʼ ἄγνοιαν ἀλλʼ ἑκόντας τοὺς ἀδίκους ἀδίκους εἶναι , πάλιν δʼ αὖ τολμᾶτε λέγειν ὡς αἰσχρὸν καὶ θεομισὲς ἡ ἀδικία · πῶς οὖν δή τις τό γε τοιοῦτον κακὸν ἑκὼν αἱροῖτʼ ἄν ; Ἥττων ὃς ἂν ᾖ , φατέ , τῶν ἡδονῶν . οὐκοῦν καὶ τοῦτο ἀκούσιον , εἴπερ τὸ νικᾶν ἑκούσιον ; ὥστε ἐκ παντὸς τρόπου τό γε ἀδικεῖν ἀκούσιον ὁ λόγος αἱρεῖ , καὶ δεῖν ἐπιμέλειαν τῆς νῦν πλείω ποιεῖσθαι πάντʼ ἄνδρα ἰδίᾳ θʼ ἅμα καὶ δημοσίᾳ συμπάσας τὰς πόλεις . ταῦτʼ οὖν , ὦ Σώκρατες , ἐγὼ ὅταν ἀκούω σοῦ θαμὰ λέγοντος , καὶ μάλα ἄγαμαι καὶ θαυμαστῶς ὡς ἐπαινῶ . καὶ ὁπόταν αὖ φῇς τὸ ἐφεξῆς τούτῳ , τοὺς ἀσκοῦντας μὲν τὰ σώματα , τῆς δὲ ψυχῆς ἠμεληκότας ἕτερόν τι πράττειν τοιοῦτον , τοῦ μὲν ἄρξοντος ἀμελεῖν , περὶ δὲ τὸ ἀρξόμενον ἐσπουδακέναι . καὶ ὅταν λέγῃς ὡς ὅτῳ τις μὴ ἐπίσταται χρῆσθαι , κρεῖττον ἐᾶν τὴν τούτου χρῆσιν · εἰ δή τις μὴ ἐπίσταται ὀφθαλμοῖς χρῆσθαι μηδὲ ὠσὶν μηδὲ σύμπαντι τῷ σώματι , τούτῳ μήτε ἀκούειν μήθʼ ὁρᾶν μήτʼ ἄλλην χρείαν μηδεμίαν χρῆσθαι τῷ σώματι κρεῖττον ἢ ὁπῃοῦν χρῆσθαι .
Lemmas: ἀλλά αἰσχρός μήν σύ γε ὠφελέω ἐγώ προθυμέομαι μή ὑπομένω · δῆλος γάρ ὡς γιγνώσκω ὅπῃ κακός εἰμί καί ἀγαθός , ὁ μέν ἀσκέω καί διώκω , ὁ δέ φεύγω κατά κράτος . ἀκούω ἄν . ἐγώ γάρ , ὦ Σωκράτης , σύ συγγίγνομαι πολλάκις ἐκπλήσσω ἀκούω , καί ἐγώ δοκέω παρά ὁ ἄλλος ἄνθρωπος καλός λέγω , ὁπότε ἐπιτιμάω ὁ ἄνθρωπος , ὥσπερ ἐπί μηχανή τραγικός θεός , ὑμνέω λέγω · ποῖ φέρω , ἄνθρωπος ; καί ἀγνοέω οὐδείς ὁ δέω πράσσω , ὅστις χρῆμα μέν περί ὁ πᾶς σπουδή ἔχω ὅπως σύ εἰμί , ὁ δέ υἱός ὅς οὗτος παραδίδωμι ὅπως ἐπίσταμαι χράω δίκαιος οὗτος , οὔτε διδάσκαλος αὐτός εὑρίσκω ὁ δικαιοσύνη , εἴπερ μαθητόν—εἰ δέ μελετητός τε καί ἀσκητός , ὅστις ἐξασκέω καί ἐκμελετάω ἱκανῶς—οὐδέ γε ἔτι πρότερος σύ αὐτός οὕτως θεραπεύω . ἀλλά ὁράω γράμμα καί μουσικός καί γυμναστικός σύ τε αὐτός καί ὁ παῖς σύ ἱκανός μανθάνω δή παιδεία ἀρετή εἰμί τέλειος ἡγεῖσθε—κἄπειτα οὐδείς ἥσσων κακός γίγνομαι περί ὁ χρῆμα , πῶς οὐ καταφρονέω ὁ νῦν παίδευσις οὐδέ ζητέω ὅστις σύ παύω οὗτος ὁ ἀμουσία ; καίτοι διά γε οὗτος ὁ πλημμέλεια καί ῥαθυμία , ἀλλά οὐ διά ὁ ἐν ὁ πούς πρός ὁ λύρα ἀμέτριος , καί ἀδελφός ἀδελφός καί πόλις πόλις ἄμετρος καί ἀνάρμοστος προσφέρω στασιάζω καί πολεμέω ὁ ἔσχατος δράω καί πάσχω . σύ δέ φημί οὐ διά ἀπαιδευσία οὐδέ διά ἄγνοια ἀλλά ἑκών ὁ ἄδικος ἄδικος εἰμί , πάλιν δέ αὖ τολμάω λέγω ὡς αἰσχρός καί θεομισής ὁ ἀδικία · πῶς οὖν δή τις ὁ γε τοιοῦτος κακός ἑκών αἱρέω ἄν ; ἥττων ὅς ἄν εἰμί , φημί , ὁ ἡδονή . οὐκοῦν καί οὗτος ἀκούσιος , εἴπερ ὁ νικάω ἑκούσιος ; ὥστε ἐκ πᾶς τρόπος ὁ γε ἀδικέω ἀκούσιος ὁ λόγος αἱρέω , καί δέω ἐπιμέλεια ὁ νῦν πολύς ποιέω πᾶς ἀνήρ ἴδιος τε ἅμα καί δημοσίᾳ σύμπας ὁ πόλις . οὗτος οὖν , ὦ Σωκράτης , ἐγώ ὅταν ἀκούω σύ θαμά λέγω , καί μάλα ἄγαμαι καί θαυμαστός ὡς ἐπαινέω . καί ὁπόταν αὖ φημί ὁ ἐφεξῆς οὗτος , ὁ ἀσκέω μέν ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή ἀμελέω ἕτερος τις πράσσω τοιοῦτος , ὁ μέν ἄρχω ἀμελέω , περί δέ ὁ ἄρχω σπουδάζω . καί ὅταν λέγω ὡς ὅστις τις μή ἐπίσταμαι χράω , κρατύς ἐάω ὁ οὗτος χρῆσις · εἰ δή τις μή ἐπίσταμαι ὀφθαλμός χράω μηδέ οὖς μηδέ σύμπας ὁ σῶμα , οὗτος μήτε ἀκούω μήτε ὁράω μήτε ἄλλος χρεία μηδείς χράω ὁ σῶμα κρατύς ἤ ὅπῃ χράω .