plato-philosophy.clitophon-dub 409
εἰ δʼ ἐπανηρόμεθα τὸν ταῦθʼ ἡμᾶς προτρέποντα · λέγεις δὲ εἶναι τίνας ταύτας τὰς τέχνας ; εἶπεν ἂν ἴσως ὅτι γυμναστικὴ καὶ ἰατρική . καὶ νῦν δὴ τίνα φαμὲν εἶναι τὴν ἐπὶ τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ τέχνην ; λεγέσθω . ὁ δὴ δοκῶν αὐτῶν ἐρρωμενέστατος εἶναι πρὸς ταῦτα ἀποκρινόμενος εἶπέν μοι ταύτην τὴν τέχνην εἶναι ἥνπερ ἀκούεις σὺ λέγοντος , ἔφη , Σωκράτους , οὐκ ἄλλην ἢ δικαιοσύνην . εἰπόντος δʼ ἐμοῦ μή μοι τὸ ὄνομα μόνον εἴπῃς , ἀλλὰ ὧδε . ἰατρική πού τις λέγεται τέχνη · ταύτης δʼ ἐστὶν διττὰ τὰ ἀποτελούμενα , τὸ μὲν ἰατροὺς ἀεὶ πρὸς τοῖς οὖσιν ἑτέρους ἐξεργάζεσθαι , τὸ δὲ ὑγίειαν · ἔστιν δὲ τούτων θάτερον οὐκέτι τέχνη , τῆς τέχνης δὲ τῆς διδασκούσης τε καὶ διδασκομένης ἔργον , ὃ δὴ λέγομεν ὑγίειαν . καὶ τεκτονικῆς δὲ κατὰ ταὐτὰ οἰκία τε καὶ τεκτονικὴ τὸ μὲν ἔργον , τὸ δὲ δίδαγμα . τῆς δὴ δικαιοσύνης ὡσαύτως τὸ μὲν δικαίους ἔστω ποιεῖν , καθάπερ ἐκεῖ τοὺς τεχνίτας ἑκάστους · τὸ δʼ ἕτερον , ὃ δύναται ποιεῖν ἡμῖν ἔργον ὁ δίκαιος , τί τοῦτό φαμεν ; εἰπέ . οὗτος μέν , ὡς οἶμαι , τὸ συμφέρον ἀπεκρίνατο , ἄλλος δὲ τὸ δέον , ἕτερος δὲ τὸ ὠφέλιμον , ὁ δὲ τὸ λυσιτελοῦν . ἐπανῄειν δὴ ἐγὼ λέγων ὅτι κἀκεῖ τά γε ὀνόματα ταῦτʼ ἐστὶν ἐν ἑκάστῃ τῶν τεχνῶν , ὀρθῶς πράττειν , λυσιτελοῦντα , ὠφέλιμα καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα · ἀλλὰ πρὸς ὅτι ταῦτα πάντα τείνει , ἐρεῖ τὸ ἴδιον ἑκάστη ἡ τέχνη , οἷον ἡ τεκτονικὴ τὸ εὖ , τὸ καλῶς , τὸ δεόντως , ὥστε τὰ ξύλινα , φήσει , σκεύη γίγνεσθαι , ἃ δὴ οὐκ ἔστιν τέχνη . λεγέσθω δὴ καὶ τὸ τῆς δικαιοσύνης ὡσαύτως . τελευτῶν ἀπεκρίνατό τις ὦ Σώκρατές μοι τῶν σῶν ἑταίρων , ὃς δὴ κομψότατα ἔδοξεν εἰπεῖν , ὅτι τοῦτʼ εἴη τὸ τῆς δικαιοσύνης ἴδιον ἔργον , ὃ τῶν ἄλλων οὐδεμιᾶς , φιλίαν ἐν ταῖς πόλεσιν ποιεῖν . οὗτος δʼ αὖ ἐρωτώμενος τὴν φιλίαν ἀγαθόν τʼ ἔφη εἶναι καὶ οὐδέποτε κακόν , τὰς δὲ τῶν παίδων φιλίας καὶ τὰς τῶν θηρίων , ἃς ἡμεῖς τοῦτο τοὔνομα ἐπονομάζομεν , οὐκ ἀπεδέχετο εἶναι φιλίας ἐπανερωτώμενος · συνέβαινε γὰρ αὐτῷ τὰ πλείω τὰς τοιαύτας βλαβερὰς ἢ ἀγαθὰς εἶναι . φεύγων δὴ τὸ τοιοῦτον οὐδὲ φιλίας ἔφη τὰς τοιαύτας εἶναι , ψευδῶς δὲ ὀνομάζειν αὐτὰς τοὺς οὕτως ὀνομάζοντας · τὴν δὲ ὄντως καὶ ἀληθῶς φιλίαν εἶναι σαφέστατα ὁμόνοιαν . τὴν δὲ ὁμόνοιαν ἐρωτώμενος εἰ ὁμοδοξίαν εἶναι λέγοι ἢ ἐπιστήμην , τὴν μὲν ὁμοδοξίαν ἠτίμαζεν · ἠναγκάζοντο γὰρ πολλαὶ καὶ βλαβεραὶ γίγνεσθαι ὁμοδοξίαι ἀνθρώπων , τὴν δὲ φιλίαν ἀγαθὸν ὡμολογήκει πάντως εἶναι καὶ δικαιοσύνης ἔργον , ὥστε ταὐτὸν ἔφησεν εἶναι ὁμόνοιαν ἐπιστήμην οὖσαν , ἀλλʼ οὐ δόξαν .
Lemmas: εἰ δέ ἐπαναίρω ὁ οὗτος ἐγώ προτρέπω · λέγω δέ εἰμί τίς οὗτος ὁ τέχνη ; λέγω ἄν ἴσως ὅτι γυμναστικός καί ἰατρικός . καί νῦν δή τις φημί εἰμί ὁ ἐπί ὁ ὁ ψυχή ἀρετή τέχνη ; λέγω . ὁ δή δοκέω αὐτός ἐρρωμένος εἰμί πρός οὗτος ἀποκρίνω λέγω ἐγώ οὗτος ὁ τέχνη εἰμί ὅς ἀκούω σύ λέγω , φημί , Σωκράτης , οὐ ἄλλος ἤ δικαιοσύνη . λέγω δέ ἐγώ μή ἐγώ ὁ ὄνομα μόνος λέγω , ἀλλά ὧδε . ἰατρικός που τις λέγω τέχνη · οὗτος δέ εἰμί δισσός ὁ ἀποτελέω , ὁ μέν ἰατρός ἀεί πρός ὁ εἰμί ἕτερος ἐξεργάζομαι , ὁ δέ ὑγίεια · εἰμί δέ οὗτος ἕτερος οὐκέτι τέχνη , ὁ τέχνη δέ ὁ διδάσκω τε καί διδάσκω ἔργον , ὅς δή λέγω ὑγίεια . καί τεκτονικός δέ κατά αὐτός οἰκία τε καί τεκτονικός ὁ μέν ἔργον , ὁ δέ δίδαγμα . ὁ δή δικαιοσύνη ὡσαύτως ὁ μέν δίκαιος εἰμί ποιέω , καθά ἐκεῖ ὁ τεχνίτης ἕκαστος · ὁ δέ ἕτερος , ὅς δύναμαι ποιέω ἐγώ ἔργον ὁ δίκαιος , τίς οὗτος φημί ; λέγω . οὗτος μέν , ὡς οἴομαι , ὁ συμφέρω ἀποκρίνω , ἄλλος δέ ὁ δέω , ἕτερος δέ ὁ ὠφέλιμος , ὁ δέ ὁ λυσιτελέω . ἐπανέρχομαι δή ἐγώ λέγω ὅτι ἐκεῖ ὁ γε ὄνομα οὗτος εἰμί ἐν ἕκαστος ὁ τέχνη , ὀρθός πράσσω , λυσιτελέω , ὠφέλιμος καί ἄλλος ὁ τοιοῦτος · ἀλλά πρός ὅστις οὗτος πᾶς τείνω , λέγω ὁ ἴδιος ἕκαστος ὁ τέχνη , οἷος ὁ τεκτονικός ὁ εὖ , ὁ καλός , ὁ δεόντως , ὥστε ὁ ξύλινος , φημί , σκεῦος γίγνομαι , ὅς δή οὐ εἰμί τέχνη . λέγω δή καί ὁ ὁ δικαιοσύνη ὡσαύτως . τελευτάω ἀποκρίνω τις ὦ Σωκράτης ἐγώ ὁ σός ἑταῖρος , ὅς δή κομψός δοκέω λέγω , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ ὁ δικαιοσύνη ἴδιος ἔργον , ὅς ὁ ἄλλος οὐδείς , φιλία ἐν ὁ πόλις ποιέω . οὗτος δέ αὖ ἐρωτάω ὁ φιλία ἀγαθός τε φημί εἰμί καί οὐδέποτε κακός , ὁ δέ ὁ παῖς φιλία καί ὁ ὁ θηρίον , ὅς ἐγώ οὗτος ὄνομα ἐπονομάζω , οὐ ἀποδέχομαι εἰμί φιλία ἐπανερωτάω · συμβαίνω γάρ αὐτός ὁ πολύς ὁ τοιοῦτος βλαβερός ἤ ἀγαθός εἰμί . φεύγω δή ὁ τοιοῦτος οὐδέ φιλία φημί ὁ τοιοῦτος εἰμί , ψευδής δέ ὀνομάζω αὐτός ὁ οὕτως ὀνομάζω · ὁ δέ ὄντως καί ἀληθής φιλία εἰμί σαφής ὁμόνοια . ὁ δέ ὁμόνοια ἐρωτάω εἰ ὁμοδοξία εἰμί λέγω ἤ ἐπιστήμη , ὁ μέν ὁμοδοξία ἀτιμάζω · ἀναγκάζω γάρ πολύς καί βλαβερός γίγνομαι ὁμοδοξία ἄνθρωπος , ὁ δέ φιλία ἀγαθός ὁμολογέω πάντως εἰμί καί δικαιοσύνη ἔργον , ὥστε αὐτός φημί εἰμί ὁμόνοια ἐπιστήμη εἰμί , ἀλλά οὐ δόξα .