plato-philosophy.clitophon-dub 410
ὅτε δὴ ἐνταῦθα ἦμεν τοῦ λόγου ἀποροῦντες , οἱ παρόντες ἱκανοὶ ἦσαν ἐπιπλήττειν τε αὐτῷ καὶ λέγειν ὅτι περιδεδράμηκεν εἰς ταὐτὸν ὁ λόγος τοῖς πρώτοις , καὶ ἔλεγον ὅτι καὶ ἡ ἰατρικὴ ὁμόνοιά τίς ἐστι καὶ ἅπασαι αἱ τέχναι , καὶ περὶ ὅτου εἰσὶν ἔχουσι λέγειν · τὴν δὲ ὑπὸ σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην ἢ ὁμόνοιαν , ὅποι τείνουσά ἐστιν , διαπέφευγεν , καὶ ἄδηλον αὐτῆς ὅτι ποτʼ ἔστιν τὸ ἔργον.ταῦτα , ὦ Σώκρατες , ἐγὼ τελευτῶν καὶ σὲ αὐτὸν ἠρώτων , καὶ εἶπές μοι δικαιοσύνης εἶναι τοὺς μὲν ἐχθροὺς βλάπτειν , τοὺς δὲ φίλους εὖ ποιεῖν . ὕστερον δὲ ἐφάνη βλάπτειν γε οὐδέποτε ὁ δίκαιος οὐδένα · πάντα γὰρ ἐπʼ ὠφελίᾳ πάντας δρᾶν . ταῦτα δὲ οὐχ ἅπαξ οὐδὲ δὶς ἀλλὰ πολὺν δὴ ὑπομείνας χρόνον λιπαρῶν ἀπείρηκα , νομίσας σε τὸ μὲν προτρέπειν εἰς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν κάλλιστʼ ἀνθρώπων δρᾶν , δυοῖν δὲ θάτερον , ἢ τοσοῦτον μόνον δύνασθαι , μακρότερον δὲ οὐδέν , ὃ γένοιτʼ ἂν καὶ περὶ ἄλλην ἡντιναοῦν τέχνην , οἷον μὴ ὄντα κυβερνήτην καταμελετῆσαι τὸν ἔπαινον περὶ αὐτῆς , ὡς πολλοῦ τοῖς ἀνθρώποις ἀξία , καὶ περὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν ὡσαύτως · ταὐτὸν δὴ καὶ σοί τις ἐπενέγκοι τάχʼ ἂν περὶ δικαιοσύνης , ὡς οὐ μᾶλλον ὄντι δικαιοσύνης ἐπιστήμονι , διότι καλῶς αὐτὴν ἐγκωμιάζεις . οὐ μὴν τό γε ἐμὸν οὕτως ἔχει · δυοῖν δὲ θάτερον , ἢ οὐκ εἰδέναι σε ἢ οὐκ ἐθέλειν αὐτῆς ἐμοὶ κοινωνεῖν . διὰ ταῦτα δὴ καὶ πρὸς Θρασύμαχον οἶμαι πορεύσομαι καὶ ἄλλοσε ὅποι δύναμαι , ἀπορῶν · ἐπεὶ εἴ γʼ ἐθέλεις σὺ τούτων μὲν ἤδη παύσασθαι πρὸς ἐμὲ τῶν λόγων τῶν προτρεπτικῶν , οἷον δέ , εἰ περὶ γυμναστικῆς προτετραμμένος ἦ τοῦ σώματος δεῖν μὴ ἀμελεῖν , τὸ ἐφεξῆς ἂν τῷ προτρεπτικῷ λόγῳ ἔλεγες οἷον τὸ σῶμά μου φύσει ὂν οἵας θεραπείας δεῖται , καὶ νῦν δὴ ταὐτὸν γιγνέσθω . θὲς τὸν Κλειτοφῶντα ὁμολογοῦντα ὡς ἔστιν καταγέλαστον τῶν μὲν ἄλλων ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι , ψυχῆς δέ , ἧς ἕνεκα τἆλλα διαπονούμεθα , ταύτης ἠμεληκέναι · καὶ τἆλλα πάντα οἴου με νῦν οὕτως εἰρηκέναι τὰ τούτοις ἑξῆς , ἃ καὶ νυνδὴ διῆλθον . καί σου δεόμενος λέγω μηδαμῶς ἄλλως ποιεῖν , ἵνα μή , καθάπερ νῦν , τὰ μὲν ἐπαινῶ σε πρὸς Λυσίαν καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους , τὰ δέ τι καὶ ψέγω . μὴ μὲν γὰρ προτετραμμένῳ σε ἀνθρώπῳ , ὦ Σώκρατες , ἄξιον εἶναι τοῦ παντὸς φήσω , προτετραμμένῳ δὲ σχεδὸν καὶ ἐμπόδιον τοῦ πρὸς τέλος ἀρετῆς ἐλθόντα εὐδαίμονα γενέσθαι .
Lemmas: ὅτε δή ἐνταῦθα εἰμί ὁ λόγος ἀπορέω , ὁ πάρειμι ἱκανός εἰμί ἐπιπλήσσω τε αὐτός καί λέγω ὅτι περιτρέχω εἰς αὐτός ὁ λόγος ὁ πρότερος , καί λέγω ὅτι καί ὁ ἰατρικός ὁμόνοια τις εἰμί καί ἅπας ὁ τέχνη , καί περί ὅστις εἰμί ἔχω λέγω · ὁ δέ ὑπό σύ λέγω δικαιοσύνη ἤ ὁμόνοια , ὅποι τείνω εἰμί , διαφεύγω , καί ἄδηλος αὐτός ὅστις ποτέ εἰμί ὁ ἔργω , ὦ Σωκράτης , ἐγώ τελευτάω καί σύ αὐτός ἐρωτάω , καί λέγω ἐγώ δικαιοσύνη εἰμί ὁ μέν ἐχθρός βλάπτω , ὁ δέ φίλος εὖ ποιέω . ὕστερος δέ φαίνω βλάπτω γε οὐδέποτε ὁ δίκαιος οὐδείς · πᾶς γάρ ἐπί ὠφέλεια πᾶς δράω . οὗτος δέ οὐ ἅπαξ οὐδέ δίς ἀλλά πολύς δή ὑπομένω χρόνος λιπαρέω ἀπολέγω , νομίζω σύ ὁ μέν προτρέπω εἰς ἀρετή ἐπιμέλεια καλός ἄνθρωπος δράω , δύο δέ ἕτερος , ἤ τοσοῦτος μόνος δύναμαι , μακρός δέ οὐδείς , ὅς γίγνομαι ἄν καί περί ἄλλος ὁστισοῦν τέχνη , οἷον μή εἰμί κυβερνήτης καταμελετάω ὁ ἔπαινος περί αὐτός , ὡς πολύς ὁ ἄνθρωπος ἄξιος , καί περί ὁ ἄλλος τέχνη ὡσαύτως · αὐτός δή καί σύ τις ἐπιφέρω τάχα ἄν περί δικαιοσύνη , ὡς οὐ μάλα εἰμί δικαιοσύνη ἐπιστήμων , διότι καλός αὐτός ἐγκωμιάζω . οὐ μήν ὁ γε ἐμός οὕτως ἔχω · δύο δέ ἕτερος , ἤ οὐ οἶδα σύ ἤ οὐ ἐθέλω αὐτός ἐγώ κοινωνέω . διά οὗτος δή καί πρός Θρασύμαχος οἴομαι πορεύω καί ἄλλοτε ὅποι δύναμαι , ἀπορέω · ἐπεί εἰ γε ἐθέλω σύ οὗτος μέν ἤδη παύω πρός ἐγώ ὁ λόγος ὁ προτρεπτικός , οἷος δέ , εἰ περί γυμναστικός προτρέπω εἰμί ὁ σῶμα δέω μή ἀμελέω , ὁ ἐφεξῆς ἄν ὁ προτρεπτικός λόγος λέγω οἷος ὁ σῶμα ἐγώ φύσις εἰμί οἷος θεραπεία δέω , καί νῦν δή αὐτός γίγνομαι . τίθημι ὁ Κλειτοφῶν ὁμολογέω ὡς εἰμί καταγέλαστος ὁ μέν ἄλλος ἐπιμέλεια ποιέω , ψυχή δέ , ὅς ἕνεκα ἄλλος διαπονέω , οὗτος ἀμελέω · καί ἄλλος πᾶς οἴομαι ἐγώ νῦν οὕτως λέγω ὁ οὗτος ἑξῆς , ὅς καί νυνδή διέρχομαι . καί σύ δέω λέγω μηδαμῶς ἄλλος ποιέω , ἵνα μή , καθά νῦν , ὁ μέν ἐπαινέω σύ πρός Λυσίας καί πρός ὁ ἄλλος , ὁ δέ τις καί ψέγω . μή μέν γάρ προτρέπω σύ ἄνθρωπος , ὦ Σωκράτης , ἄξιος εἰμί ὁ πᾶς φημί , προτρέπω δέ σχεδόν καί ἐμπόδιος ὁ πρός τέλος ἀρετή ἔρχομαι εὐδαίμων γίγνομαι .