plato-philosophy.charmides 160
ἡ δʼ ἀγχίνοια οὐχὶ ὀξύτης τίς ἐστιν τῆς ψυχῆς ἀλλʼ οὐχὶ ἡσυχία ; ἀληθῆ . οὐκοῦν καὶ τὸ συνιέναι τὰ λεγόμενα , καὶ ἐν γραμματιστοῦ καὶ κιθαριστοῦ καὶ ἄλλοθι πανταχοῦ , οὐχ ὡς ἡσυχαίτατα ἀλλʼ ὡς τάχιστά ἐστι κάλλιστα ; ναί . ἀλλὰ μὴν ἔν γε ταῖς ζητήσεσιν τῆς ψυχῆς καὶ τῷ βουλεύεσθαι οὐχ ὁ ἡσυχιώτατος , ὡς ἐγὼ οἶμαι , καὶ μόγις βουλευόμενός τε καὶ ἀνευρίσκων ἐπαίνου δοκεῖ ἄξιος εἶναι , ἀλλʼ ὁ ῥᾷστά τε καὶ τάχιστα τοῦτο δρῶν . ἔστιν ταῦτα , ἔφη . οὐκοῦν πάντα , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Χαρμίδη , ἡμῖν καὶ τὰ περὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὰ περὶ τὸ σῶμα , τὰ τοῦ τάχους τε καὶ τῆς ὀξύτητος καλλίω φαίνεται ἢ τὰ τῆς βραδυτῆτός τε καὶ ἡσυχιότητος ; κινδυνεύει , ἔφη . οὐκ ἄρα ἡσυχιότης τις ἡ σωφροσύνη ἂν εἴη , οὐδʼ ἡσύχιος ὁ σώφρων βίος , ἔκ γε τούτου τοῦ λόγου , ἐπειδὴ καλὸν αὐτὸν δεῖ εἶναι σώφρονα ὄντα . δυοῖν γὰρ δὴ τὰ ἕτερα · ἢ οὐδαμοῦ ἡμῖν ἢ πάνυ που ὀλιγαχοῦ αἱ ἡσύχιοι πράξεις ἐν τῷ βίῳ καλλίους ἐφάνησαν ἢ αἱ ταχεῖαί τε καὶ ἰσχυραί . εἰ δʼ οὖν , ὦ φίλε , ὅτι μάλιστα μηδὲν ἐλάττους αἱ ἡσύχιοι τῶν σφοδρῶν τε καὶ ταχειῶν πράξεων τυγχάνουσιν καλλίους οὖσαι , οὐδὲ ταύτῃ σωφροσύνη ἂν εἴη μᾶλλόν τι τὸ ἡσυχῇ πράττειν ἢ τὸ σφόδρα τε καὶ ταχέως , οὔτε ἐν βαδισμῷ οὔτε ἐν λέξει οὔτε ἄλλοθι οὐδαμοῦ , οὐδὲ ὁ ἡσύχιος βίος τοῦ μὴ ἡσυχίου σωφρονέστερος ἂν εἴη , ἐπειδὴ ἐν τῷ λόγῳ τῶν καλῶν τι ἡμῖν ἡ σωφροσύνη ὑπετέθη , καλὰ δὲ οὐχ ἧττον τὰ ταχέα τῶν ἡσυχίων πέφανται . ὀρθῶς μοι δοκεῖς , ἔφη , ὦ Σώκρατες , εἰρηκέναι . πάλιν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Χαρμίδη , μᾶλλον προσέχων τὸν νοῦν καὶ εἰς σεαυτὸν ἐμβλέψας , ἐννοήσας ὁποῖόν τινά σε ποιεῖ ἡ σωφροσύνη παροῦσα καὶ ποία τις οὖσα τοιοῦτον ἀπεργάζοιτο ἄν , πάντα ταῦτα συλλογισάμενος εἰπὲ εὖ καὶ ἀνδρείως τί σοι φαίνεται εἶναι ; καὶ ὃς ἐπισχὼν καὶ πάνυ ἀνδρικῶς πρὸς ἑαυτὸν διασκεψάμενος , δοκεῖ τοίνυν μοι , ἔφη , αἰσχύνεσθαι ποιεῖν ἡ σωφροσύνη καὶ αἰσχυντηλὸν τὸν ἄνθρωπον , καὶ εἶναι ὅπερ αἰδὼς ἡ σωφροσύνη . εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ , οὐ καλὸν ἄρτι ὡμολόγεις τὴν σωφροσύνην εἶναι ; πάνυ γʼ , ἔφη . οὐκοῦν καὶ ἀγαθοὶ ἄνδρες οἱ σώφρονες ; ναί . ἆρʼ οὖν ἂν εἴη ἀγαθὸν ὃ μὴ ἀγαθοὺς ἀπεργάζεται ; οὐ δῆτα . οὐ μόνον οὖν ἄρα καλόν , ἀλλὰ καὶ ἀγαθόν ἐστιν .
Lemmas: ὁ δέ ἀγχίνοια οὐ ὀξύτης τις εἰμί ὁ ψυχή ἀλλά οὐ ἡσυχία ; ἀληθής . οὐκοῦν καί ὁ συνίημι ὁ λέγω , καί ἐν γραμματιστής καί κιθαριστής καί ἄλλοθι πανταχοῦ , οὐ ὡς ἥσυχος ἀλλά ὡς ταχύς εἰμί καλός ; ναί . ἀλλά μήν ἐν γε ὁ ζήτησις ὁ ψυχή καί ὁ βουλεύω οὐ ὁ ἡσύχιος , ὡς ἐγώ οἴομαι , καί μόγις βουλεύω τε καί ἀνευρίσκω ἔπαινος δοκέω ἄξιος εἰμί , ἀλλά ὁ ῥᾴδιος τε καί ταχύς οὗτος δράω . εἰμί οὗτος , φημί . οὐκοῦν πᾶς , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Χαρμίδης , ἐγώ καί ὁ περί ὁ ψυχή καί ὁ περί ὁ σῶμα , ὁ ὁ τάχος τε καί ὁ ὀξύτης καλός φαίνω ἤ ὁ ὁ βραδυτής τε καί ἡσυχιότης ; κινδυνεύω , φημί . οὐ ἄρα ἡσυχιότης τις ὁ σωφροσύνη ἄν εἰμί , οὐδέ ἡσύχιος ὁ σώφρων βίος , ἐκ γε οὗτος ὁ λόγος , ἐπειδή καλός αὐτός δέω εἰμί σώφρων εἰμί . δύο γάρ δή ὁ ἕτερος · ἤ οὐδαμοῦ ἐγώ ἤ πάνυ που ὀλιγαχοῦ ὁ ἡσύχιος πρᾶξις ἐν ὁ βίος καλός φαίνω ἤ ὁ ταχύς τε καί ἰσχυρός . εἰ δέ οὖν , ὦ φίλος , ὅτι μάλα μηδείς ἐλαχύς ὁ ἡσύχιος ὁ σφοδρός τε καί ταχύς πρᾶξις τυγχάνω καλός εἰμί , οὐδέ οὗτος σωφροσύνη ἄν εἰμί μάλα τις ὁ ἡσυχῇ πράσσω ἤ ὁ σφόδρα τε καί ταχύς , οὔτε ἐν βαδισμός οὔτε ἐν λέξις οὔτε ἄλλοθι οὐδαμοῦ , οὐδέ ὁ ἡσύχιος βίος ὁ μή ἡσύχιος σώφρων ἄν εἰμί , ἐπειδή ἐν ὁ λόγος ὁ καλός τις ἐγώ ὁ σωφροσύνη ὑποτίθημι , καλός δέ οὐ ἥσσων ὁ ταχύς ὁ ἡσύχιος φαίνω . ὀρθός ἐγώ δοκέω , φημί , ὦ Σωκράτης , λέγω . πάλιν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Χαρμίδης , μάλα προσέχω ὁ νόος καί εἰς σεαυτοῦ ἐμβλέπω , ἐννοέω ὁποῖος τις σύ ποιέω ὁ σωφροσύνη πάρειμι καί ποῖος τις εἰμί τοιοῦτος ἀπεργάζομαι ἄν , πᾶς οὗτος συλλογίζομαι λέγω εὖ καί ἀνδρεῖος τίς σύ φαίνω εἰμί ; καί ὅς ἐπέχω καί πάνυ ἀνδρικός πρός ἑαυτοῦ διασκοπέω , δοκέω τοίνυν ἐγώ , φημί , αἰσχύνω ποιέω ὁ σωφροσύνη καί αἰσχυντηλός ὁ ἄνθρωπος , καί εἰμί ὅς αἰδώς ὁ σωφροσύνη . εἶεν , εἰμί δέ ἐγώ , οὐ καλός ἄρτι ὁμολογέω ὁ σωφροσύνη εἰμί ; πάνυ γε , φημί . οὐκοῦν καί ἀγαθός ἀνήρ ὁ σώφρων ; ναί . ἆρα οὖν ἄν εἰμί ἀγαθός ὅς μή ἀγαθός ἀπεργάζομαι ; οὐ δῆτα . οὐ μόνος οὖν ἄρα καλός , ἀλλά καί ἀγαθός εἰμί .