plato-philosophy.charmides 169
ἀκοὴ δʼ αὖ καὶ ὄψις καὶ ἔτι γε κίνησις αὐτὴ ἑαυτὴν κινεῖν , καὶ θερμότης κάειν , καὶ πάντα αὖ τὰ τοιαῦτα τοῖς μὲν ἀπιστίαν ἂν παράσχοι , ἴσως δέ τισιν οὔ . μεγάλου δή τινος , ὦ φίλε , ἀνδρὸς δεῖ , ὅστις τοῦτο κατὰ πάντων ἱκανῶς διαιρήσεται , πότερον οὐδὲν τῶν ὄντων τὴν αὑτοῦ δύναμιν αὐτὸ πρὸς ἑαυτὸ πέφυκεν ἔχειν , ἀλλὰ πρὸς ἄλλο , ἢ τὰ μέν , τὰ δʼ οὔ · καὶ εἰ ἔστιν αὖ ἅτινα αὐτὰ πρὸς αὑτὰ ἔχει , ἆρʼ ἐν τούτοις ἐστὶν ἐπιστήμη , ἣν δὴ ἡμεῖς σωφροσύνην φαμὲν εἶναι . ἐγὼ μὲν οὐ πιστεύω ἐμαυτῷ ἱκανὸς εἶναι ταῦτα διελέσθαι · διὸ καὶ οὔτʼ εἰ δυνατόν ἐστι τοῦτο γενέσθαι , ἐπιστήμης ἐπιστήμην εἶναι , ἔχω διισχυρίσασθαι , οὔτʼ εἰ ὅτι μάλιστα ἔστι , σωφροσύνην ἀποδέχομαι αὐτὸ εἶναι , πρὶν ἂν ἐπισκέψωμαι εἴτε τι ἂν ἡμᾶς ὠφελοῖ τοιοῦτον ὂν εἴτε μή . τὴν γὰρ οὖν δὴ σωφροσύνην ὠφέλιμόν τι καὶ ἀγαθὸν μαντεύομαι εἶναι · σὺ οὖν , ὦ παῖ Καλλαίσχρου—τίθεσαι γὰρ σωφροσύνην τοῦτʼ εἶναι , ἐπιστήμην ἐπιστήμης καὶ δὴ καὶ ἀνεπιστημοσύνης—πρῶτον μὲν τοῦτο ἔνδειξαι , ὅτι δυνατὸν ὃ νυνδὴ ἔλεγον , ἔπειτα πρὸς τῷ δυνατῷ ὅτι καὶ ὠφέλιμον · κἀμὲ τάχʼ ἂν ἀποπληρώσαις ὡς ὀρθῶς λέγεις περὶ σωφροσύνης ὃ ἔστιν . καὶ ὁ Κριτίας ἀκούσας ταῦτα καὶ ἰδών με ἀποροῦντα , ὥσπερ οἱ τοὺς χασμωμένους καταντικρὺ ὁρῶντες ταὐτὸν τοῦτο συμπάσχουσιν , κἀκεῖνος ἔδοξέ μοι ὑπʼ ἐμοῦ ἀποροῦντος ἀναγκασθῆναι καὶ αὐτὸς ἁλῶναι ὑπὸ ἀπορίας . ἅτε οὖν εὐδοκιμῶν ἑκάστοτε , ᾐσχύνετο τοὺς παρόντας , καὶ οὔτε συγχωρῆσαί μοι ἤθελεν ἀδύνατος εἶναι διελέσθαι ἃ προυκαλούμην αὐτόν , ἔλεγέν τε οὐδὲν σαφές , ἐπικαλύπτων τὴν ἀπορίαν . κἀγὼ ἡμῖν ἵνα ὁ λόγος προΐοι , εἶπον · ἀλλʼ εἰ δοκεῖ , ὦ Κριτία , νῦν μὲν τοῦτο συγχωρήσωμεν , δυνατὸν εἶναι γενέσθαι ἐπιστήμην ἐπιστήμης · αὖθις δὲ ἐπισκεψόμεθα εἴτε οὕτως ἔχει εἴτε μή . ἴθι δὴ οὖν , εἰ ὅτι μάλιστα δυνατὸν τοῦτο , τί μᾶλλον οἷόν τέ ἐστιν εἰδέναι ἅ τέ τις οἶδε καὶ ἃ μή ; τοῦτο γὰρ δήπου ἔφαμεν εἶναι τὸ γιγνώσκειν αὑτὸν καὶ σωφρονεῖν · ἦ γάρ ; πάνυ γε , ἦ δʼ ὅς , καὶ συμβαίνει γέ που , ὦ Σώκρατες . εἰ γάρ τις ἔχει ἐπιστήμην ἣ αὐτὴ αὑτὴν γιγνώσκει , τοιοῦτος ἂν αὐτὸς εἴη οἷόνπερ ἐστὶν ὃ ἔχει · ὥσπερ ὅταν τάχος τις ἔχῃ , ταχύς , καὶ ὅταν κάλλος , καλός , καὶ ὅταν γνῶσιν , γιγνώσκων , ὅταν δὲ δὴ γνῶσιν αὐτὴν αὑτῆς τις ἔχῃ , γιγνώσκων που αὐτὸς ἑαυτὸν τότε ἔσται . οὐ τοῦτο , ἦν δʼ ἐγώ , ἀμφισβητῶ , ὡς οὐχ ὅταν τὸ αὑτὸ γιγνῶσκόν τις ἔχῃ , αὐτὸς αὑτὸν γνώσεται , ἀλλʼ ἔχοντι τοῦτο τίς ἀνάγκη εἰδέναι ἅ τε οἶδεν καὶ ἃ μὴ οἶδεν ;
Lemmas: ἀκοή δέ αὖ καί ὄψις καί ἔτι γε κίνησις αὐτός ἑαυτοῦ κινέω , καί θερμότης καίω , καί πᾶς αὖ ὁ τοιοῦτος ὁ μέν ἀπιστία ἄν παρέχω , ἴσως δέ τις οὐ . μέγας δή τις , ὦ φίλος , ἀνήρ δέω , ὅστις οὗτος κατά πᾶς ἱκανός διαιρέω , πότερος οὐδείς ὁ εἰμί ὁ ἑαυτοῦ δύναμις αὐτός πρός ἑαυτοῦ φύω ἔχω , ἀλλά πρός ἄλλος , ἤ ὁ μέν , ὁ δέ οὐ · καί εἰ εἰμί αὖ ὅστις αὐτός πρός ἑαυτοῦ ἔχω , ἆρα ἐν οὗτος εἰμί ἐπιστήμη , ὅς δή ἐγώ σωφροσύνη φημί εἰμί . ἐγώ μέν οὐ πιστεύω ἐμαυτοῦ ἱκανός εἰμί οὗτος διαιρέω · διό καί οὔτε εἰ δυνατός εἰμί οὗτος γίγνομαι , ἐπιστήμη ἐπιστήμη εἰμί , ἔχω διισχυρίζομαι , οὔτε εἰ ὅτι μάλα εἰμί , σωφροσύνη ἀποδέχομαι αὐτός εἰμί , πρίν ἄν ἐπισκοπέω εἴτε τις ἄν ἐγώ ὠφελέω τοιοῦτος εἰμί εἴτε μή . ὁ γάρ οὖν δή σωφροσύνη ὠφέλιμος τις καί ἀγαθός μαντεύομαι εἰμί · σύ οὖν , ὦ παῖς Καλλαίσχρου—τίθεσαι γάρ σωφροσύνη οὗτος εἰμί , ἐπιστήμη ἐπιστήμη καί δή καί ἀνεπιστημοσύνης—πρῶτον μέν οὗτος ἐνδείκνυμι , ὅτι δυνατός ὅς νυνδί λέγω , ἔπειτα πρός ὁ δυνατός ὅτι καί ὠφέλιμος · ἐγώ τάχα ἄν ἀποπληρόω ὡς ὀρθός λέγω περί σωφροσύνη ὅς εἰμί . καί ὁ Κριτίας ἀκούω οὗτος καί ὁράω ἐγώ ἀπορέω , ὥσπερ ὁ ὁ χασμάομαι καταντικρύ ὁράω αὐτός οὗτος συμπάσχω , ἐκεῖνος δοκέω ἐγώ ὑπό ἐγώ ἀπορέω ἀναγκάζω καί αὐτός ἁλίσκομαι ὑπό ἀπορία . ἅτε οὖν εὐδοκιμέω ἑκάστοτε , αἰσχύνω ὁ πάρειμι , καί οὔτε συγχωρέω ἐγώ ἐθέλω ἀδύνατος εἰμί διαιρέω ὅς προκαλέω αὐτός , λέγω τε οὐδείς σαφής , ἐπικαλύπτω ὁ ἀπορία . ἐγώ ἐγώ ἵνα ὁ λόγος πρόειμι , λέγω · ἀλλά εἰ δοκέω , ὦ Κριτίας , νῦν μέν οὗτος συγχωρέω , δυνατός εἰμί γίγνομαι ἐπιστήμη ἐπιστήμη · αὖθις δέ ἐπισκοπέω εἴτε οὕτως ἔχω εἴτε μή . ἔρχομαι δή οὖν , εἰ ὅτι μάλα δυνατός οὗτος , τίς μάλα οἷος τε εἰμί οἶδα ὅς τε τις οἶδα καί ὅς μή ; οὗτος γάρ δήπου φημί εἰμί ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ καί σωφρονέω · ἦ γάρ ; πάνυ γε , ἠμί δέ ὅς , καί συμβαίνω γε που , ὦ Σωκράτης . εἰ γάρ τις ἔχω ἐπιστήμη ὅς αὐτός ἑαυτοῦ γιγνώσκω , τοιοῦτος ἄν αὐτός εἰμί οἷος εἰμί ὅς ἔχω · ὥσπερ ὅταν τάχος τις ἔχω , ταχύς , καί ὅταν κάλλος , καλός , καί ὅταν γιγνώσκω , γιγνώσκω , ὅταν δέ δή γνῶσις αὐτός ἑαυτοῦ τις ἔχω , γιγνώσκω που αὐτός ἑαυτοῦ τότε εἰμί . οὐ οὗτος , εἰμί δέ ἐγώ , ἀμφισβητέω , ὡς οὐ ὅταν ὁ ἑαυτοῦ γιγνώσκω τις ἔχω , αὐτός ἑαυτοῦ γιγνώσκω , ἀλλά ἔχω οὗτος τίς ἀνάγκη οἶδα ὅς τε οἶδα καί ὅς μή οἶδα ;