plato-philosophy.charmides 159
δῆλον γὰρ ὅτι εἴ σοι πάρεστιν σωφροσύνη , ἔχεις τι περὶ αὐτῆς δοξάζειν . ἀνάγκη γάρ που ἐνοῦσαν αὐτήν , εἴπερ ἔνεστιν , αἴσθησίν τινα παρέχειν , ἐξ ἧς δόξα ἄν τίς σοι περὶ αὐτῆς εἴη ὅτι ἐστὶν καὶ ὁποῖόν τι ἡ σωφροσύνη · ἢ οὐκ οἴει ; ἔγωγε , ἔφη , οἶμαι . οὐκοῦν τοῦτό γε , ἔφην , ὃ οἴει , ἐπειδήπερ ἑλληνίζειν ἐπίστασαι , κἂν εἴποις δήπου αὐτὸ ὅτι σοι φαίνεται ; ἴσως , ἔφη . ἵνα τοίνυν τοπάσωμεν εἴτε σοι ἔνεστιν εἴτε μή , εἰπέ , ἦν δʼ ἐγώ , τί φῂς εἶναι σωφροσύνην κατὰ τὴν σὴν δόξαν . καὶ ὃς τὸ μὲν πρῶτον ὤκνει τε καὶ οὐ πάνυ ἤθελεν ἀποκρίνασθαι · ἔπειτα μέντοι εἶπεν ὅτι οἷ δοκοῖ σωφροσύνη εἶναι τὸ κοσμίως πάντα πράττειν καὶ ἡσυχῇ , ἔν τε ταῖς ὁδοῖς βαδίζειν καὶ διαλέγεσθαι , καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὡσαύτως ποιεῖν . καί μοι δοκεῖ , ἔφη , συλλήβδην ἡσυχιότης τις εἶναι ὃ ἐρωτᾷς . ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , εὖ λέγεις ; φασί γέ τοι , ὦ Χαρμίδη , τοὺς ἡσυχίους σώφρονας εἶναι · ἴδωμεν δὴ εἴ τι λέγουσιν . εἰπὲ γάρ μοι , οὐ τῶν καλῶν μέντοι ἡ σωφροσύνη ἐστίν ; πάνυ γε , ἔφη . πότερον οὖν κάλλιστον ἐν γραμματιστοῦ τὰ ὅμοια γράμματα γράφειν ταχὺ ἢ ἡσυχῇ ; ταχύ . τί δʼ ἀναγιγνώσκειν ; ταχέως ἢ βραδέως ; ταχέως . καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ κιθαρίζειν ταχέως καὶ τὸ παλαίειν ὀξέως πολὺ κάλλιον τοῦ ἡσυχῇ τε καὶ βραδέως ; ναί . τί δὲ πυκτεύειν τε καὶ παγκρατιάζειν ; οὐχ ὡσαύτως ; πάνυ γε . θεῖν δὲ καὶ ἅλλεσθαι καὶ τὰ τοῦ σώματος ἅπαντα ἔργα , οὐ τὰ μὲν ὀξέως καὶ ταχὺ γιγνόμενα τὰ τοῦ καλοῦ ἐστιν , τὰ δὲ μόγις τε καὶ ἡσυχῇ τὰ τοῦ αἰσχροῦ ; φαίνεται . φαίνεται ἄρα ἡμῖν , ἔφην ἐγώ , κατά γε τὸ σῶμα οὐ τὸ ἡσύχιον , ἀλλὰ τὸ τάχιστον καὶ ὀξύτατον κάλλιστον ὄν . ἦ γάρ ; πάνυ γε . ἡ δέ γε σωφροσύνη καλόν τι ἦν ; ναί . οὐ τοίνυν κατά γε τὸ σῶμα ἡ ἡσυχιότης ἂν ἀλλʼ ἡ ταχυτὴς σωφρονέστερον εἴη , ἐπειδὴ καλὸν ἡ σωφροσύνη . ἔοικεν , ἔφη . τί δέ ; ἦν δʼ ἐγώ , εὐμαθία κάλλιον ἢ δυσμαθία ; εὐμαθία . ἔστιν δέ γʼ , ἔφην , ἡ μὲν εὐμαθία ταχέως μανθάνειν , ἡ δὲ δυσμαθία ἡσυχῇ καὶ βραδέως ; ναί . διδάσκειν δὲ ἄλλον οὐ ταχέως κάλλιον καὶ σφόδρα μᾶλλον ἢ ἡσυχῇ τε καὶ βραδέως ; ναί . τί δέ ; ἀναμιμνῄσκεσθαι καὶ μεμνῆσθαι ἡσυχῇ τε καὶ βραδέως κάλλιον ἢ σφόδρα καὶ ταχέως ; σφόδρʼ , ἔφη , καὶ ταχέως .
Lemmas: δῆλος γάρ ὅτι εἰ σύ πάρειμι σωφροσύνη , ἔχω τις περί αὐτός δοξάζω . ἀνάγκη γάρ που ἔνειμι αὐτός , εἴπερ ἔνειμι , αἴσθησις τις παρέχω , ἐκ ὅς δόξα ἄν τις σύ περί αὐτός εἰμί ὅτι εἰμί καί ὁποῖος τις ὁ σωφροσύνη · ἤ οὐ οἴομαι ; ἐγώ , φημί , οἴομαι . οὐκοῦν οὗτος γε , φημί , ὅς οἴομαι , ἐπειδή ἑλληνίζω ἐπίσταμαι , ἄν λέγω δήπου αὐτός ὅστις σύ φαίνω ; ἴσως , φημί . ἵνα τοίνυν τοπάζω εἴτε σύ ἔνειμι εἴτε μή , λέγω , εἰμί δέ ἐγώ , τίς φημί εἰμί σωφροσύνη κατά ὁ σός δόξα . καί ὅς ὁ μέν πρῶτος ὀκνέω τε καί οὐ πάνυ ἐθέλω ἀποκρίνω · ἔπειτα μέντοι λέγω ὅτι οἷ δοκέω σωφροσύνη εἰμί ὁ κόσμιος πᾶς πράσσω καί ἡσυχῇ , ἐν τε ὁ ὁδός βαδίζω καί διαλέγω , καί ὁ ἄλλος πᾶς ὡσαύτως ποιέω . καί ἐγώ δοκέω , φημί , συλλήβδην ἡσυχιότης τις εἰμί ὅς ἐρωτάω . ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , εὖ λέγω ; φημί γε τοι , ὦ Χαρμίδης , ὁ ἡσύχιος σώφρων εἰμί · ὁράω δή εἰ τις λέγω . λέγω γάρ ἐγώ , οὐ ὁ καλός μέντοι ὁ σωφροσύνη εἰμί ; πάνυ γε , φημί . πότερος οὖν καλός ἐν γραμματιστής ὁ ὅμοιος γράμμα γράφω ταχύς ἤ ἡσυχῇ ; ταχύς . τίς δέ ἀναγιγνώσκω ; ταχύς ἤ βραδύς ; ταχύς . καί μέν δή καί ὁ κιθαρίζω ταχύς καί ὁ παλαίω ὀξύς πολύς καλός ὁ ἡσυχῇ τε καί βραδύς ; ναί . τίς δέ πυκτεύω τε καί παγκρατιάζω ; οὐ ὡσαύτως ; πάνυ γε . θέω δέ καί ἅλλομαι καί ὁ ὁ σῶμα ἅπας ἔργον , οὐ ὁ μέν ὀξύς καί ταχύς γίγνομαι ὁ ὁ καλός εἰμί , ὁ δέ μόγις τε καί ἡσυχῇ ὁ ὁ αἰσχρός ; φαίνω . φαίνω ἄρα ἐγώ , φημί ἐγώ , κατά γε ὁ σῶμα οὐ ὁ ἡσύχιος , ἀλλά ὁ ταχύς καί ὀξύς καλός εἰμί . ἦ γάρ ; πάνυ γε . ὁ δέ γε σωφροσύνη καλός τις εἰμί ; ναί . οὐ τοίνυν κατά γε ὁ σῶμα ὁ ἡσυχιότης ἄν ἀλλά ὁ ταχυτής σώφρων εἰμί , ἐπειδή καλός ὁ σωφροσύνη . ἔοικα , φημί . τίς δέ ; εἰμί δέ ἐγώ , εὐμάθεια καλός ἤ δυσμαθία ; εὐμάθεια . εἰμί δέ γε , φημί , ὁ μέν εὐμάθεια ταχύς μανθάνω , ὁ δέ δυσμαθία ἡσυχῇ καί βραδύς ; ναί . διδάσκω δέ ἄλλος οὐ ταχύς καλός καί σφόδρα μάλα ἤ ἡσυχῇ τε καί βραδύς ; ναί . τίς δέ ; ἀναμιμνῄσκω καί μιμνῄσκω ἡσυχῇ τε καί βραδύς καλός ἤ σφόδρα καί ταχύς ; σφόδρα , φημί , καί ταχύς .