plato-philosophy.charmides 163
ἦ οὖν δοκοῦσί σοι τὰ ἑαυτῶν μόνον ποιεῖν ἢ καὶ τὰ τῶν ἄλλων ; καὶ τὰ τῶν ἄλλων . σωφρονοῦσιν οὖν οὐ τὰ ἑαυτῶν μόνον ποιοῦντες ; τί γὰρ κωλύει ; ἔφη . οὐδὲν ἐμέ γε , ἦν δʼ ἐγώ · ἀλλʼ ὅρα μὴ ἐκεῖνον κωλύει , ὃς ὑποθέμενος σωφροσύνην εἶναι τὸ τὰ ἑαυτοῦ πράττειν ἔπειτα οὐδέν φησι κωλύειν καὶ τοὺς τὰ τῶν ἄλλων πράττοντας σωφρονεῖν . ἐγὼ γάρ που , ἦ δʼ ὅς , τοῦθʼ ὡμολόγηκα , ὡς οἱ τὰ τῶν ἄλλων πράττοντες σωφρονοῦσιν , εἰ τοὺς ποιοῦντας ὡμολόγησα . εἰπέ μοι , ἦν δʼ ἐγώ , οὐ ταὐτὸν καλεῖς τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πράττειν ; οὐ μέντοι , ἔφη · οὐδέ γε τὸ ἐργάζεσθαι καὶ τὸ ποιεῖν . ἔμαθον γὰρ παρʼ Ἡσιόδου , ὃς ἔφη ἔργον οὐδὲν εἶναι ὄνειδος . οἴει οὖν αὐτόν , εἰ τὰ τοιαῦτα ἔργα ἐκάλει καὶ ἐργάζεσθαι καὶ πράττειν , οἷα νυνδὴ σὺ ἔλεγες , οὐδενὶ ἂν ὄνειδος φάναι εἶναι σκυτοτομοῦντι ἢ ταριχοπωλοῦντι ἢ ἐπʼ οἰκήματος καθημένῳ ; οὐκ οἴεσθαί γε χρή , ὦ Σώκρατες , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος οἶμαι ποίησιν πράξεως καὶ ἐργασίας ἄλλο ἐνόμιζεν , καὶ ποίημα μὲν γίγνεσθαι ὄνειδος ἐνίοτε , ὅταν μὴ 1 μετὰ τοῦ καλοῦ γίγνηται , ἔργον δὲ οὐδέποτε οὐδὲν ὄνειδος · τὰ γὰρ καλῶς τε καὶ ὠφελίμως ποιούμενα ἔργα ἐκάλει , καὶ ἐργασίας τε καὶ πράξεις τὰς τοιαύτας ποιήσεις . φάναι δέ γε χρὴ καὶ οἰκεῖα μόνα τὰ τοιαῦτα ἡγεῖσθαι αὐτόν , τὰ δὲ βλαβερὰ πάντα ἀλλότρια · ὥστε καὶ Ἡσίοδον χρὴ οἴεσθαι καὶ ἄλλον ὅστις φρόνιμος τὸν τὰ αὑτοῦ πράττοντα τοῦτον σώφρονα καλεῖν . ὦ Κριτία , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ εὐθὺς ἀρχομένου σου σχεδὸν ἐμάνθανον τὸν λόγον , ὅτι τὰ οἰκεῖά τε καὶ τὰ αὑτοῦ ἀγαθὰ καλοίης , καὶ τὰς τῶν ἀγαθῶν ποιήσεις πράξεις · καὶ γὰρ Προδίκου μυρία τινὰ ἀκήκοα περὶ ὀνομάτων διαιροῦντος . ἀλλʼ ἐγώ σοι τίθεσθαι μὲν τῶν ὀνομάτων δίδωμι ὅπῃ ἂν βούλῃ ἕκαστον · δήλου δὲ μόνον ἐφʼ ὅτι ἂν φέρῃς τοὔνομα ὅτι ἂν λέγῃς . νῦν οὖν πάλιν ἐξ ἀρχῆς σαφέστερον ὅρισαι · ἆρα τὴν τῶν ἀγαθῶν πρᾶξιν ἢ ποίησιν ἢ ὅπως σὺ βούλει ὀνομάζειν , ταύτην λέγεις σὺ σωφροσύνην εἶναι ; ἔγωγε , ἔφη . οὐκ ἄρα σωφρονεῖ ὁ τὰ κακὰ πράττων , ἀλλʼ ὁ τἀγαθά ; σοὶ δέ , ἦ δʼ ὅς , ὦ βέλτιστε , οὐχ οὕτω δοκεῖ ; ἔα , ἦν δʼ ἐγώ · μὴ γάρ πω τὸ ἐμοὶ δοκοῦν σκοπῶμεν , ἀλλʼ ὃ σὺ λέγεις νῦν . ἀλλὰ μέντοι ἔγωγε , ἔφη , τὸν μὴ ἀγαθὰ ἀλλὰ κακὰ ποιοῦντα οὔ φημι σωφρονεῖν , τὸν δὲ ἀγαθὰ ἀλλὰ μὴ κακὰ σωφρονεῖν · τὴν γὰρ τῶν ἀγαθῶν πρᾶξιν σωφροσύνην εἶναι σαφῶς σοι διορίζομαι .
Lemmas: ἦ οὖν δοκέω σύ ὁ ἑαυτοῦ μόνος ποιέω ἤ καί ὁ ὁ ἄλλος ; καί ὁ ὁ ἄλλος . σωφρονέω οὖν οὐ ὁ ἑαυτοῦ μόνος ποιέω ; τίς γάρ κωλύω ; φημί . οὐδείς ἐγώ γε , εἰμί δέ ἐγώ · ἀλλά ὁράω μή ἐκεῖνος κωλύω , ὅς ὑποτίθημι σωφροσύνη εἰμί ὁ ὁ ἑαυτοῦ πράσσω ἔπειτα οὐδείς φημί κωλύω καί ὁ ὁ ὁ ἄλλος πράσσω σωφρονέω . ἐγώ γάρ που , ἠμί δέ ὅς , οὗτος ὁμολογέω , ὡς ὁ ὁ ὁ ἄλλος πράσσω σωφρονέω , εἰ ὁ ποιέω ὁμολογέω . λέγω ἐγώ , εἰμί δέ ἐγώ , οὐ αὐτός καλέω ὁ ποιέω καί ὁ πράσσω ; οὐ μέντοι , φημί · οὐδέ γε ὁ ἐργάζομαι καί ὁ ποιέω . μανθάνω γάρ παρά Ἡσίοδος , ὅς φημί ἔργον οὐδείς εἰμί ὄνειδος . οἴομαι οὖν αὐτός , εἰ ὁ τοιοῦτος ἔργον καλέω καί ἐργάζομαι καί πράσσω , οἷος νυνδί σύ λέγω , οὐδείς ἄν ὄνειδος φημί εἰμί σκυτοτομέω ἤ ταριχοπωλέω ἤ ἐπί οἴκημα κάθημαι ; οὐ οἴομαι γε χρή , ὦ Σωκράτης , ἀλλά καί ἐκεῖνος οἴομαι ποίησις πρᾶξις καί ἐργασία ἄλλος νομίζω , καί ποίημα μέν γίγνομαι ὄνειδος ἐνίοτε , ὅταν μή 1 μετά ὁ καλός γίγνομαι , ἔργον δέ οὐδέποτε οὐδείς ὄνειδος · ὁ γάρ καλός τε καί ὠφέλιμος ποιέω ἔργον καλέω , καί ἐργασία τε καί πρᾶξις ὁ τοιοῦτος ποίησις . φημί δέ γε χρή καί οἰκεῖος μόνος ὁ τοιοῦτος ἡγέομαι αὐτός , ὁ δέ βλαβερός πᾶς ἀλλότριος · ὥστε καί Ἡσίοδος χρή οἴομαι καί ἄλλος ὅστις φρόνιμος ὁ ὁ ἑαυτοῦ πράσσω οὗτος σώφρων καλέω . ὦ Κριτίας , εἰμί δέ ἐγώ , καί εὐθύς ἄρχω σύ σχεδόν μανθάνω ὁ λόγος , ὅτι ὁ οἰκεῖος τε καί ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός καλέω , καί ὁ ὁ ἀγαθός ποίησις πρᾶξις · καί γάρ Πρόδικος μυρίος τις ἀκούω περί ὄνομα διαιρέω . ἀλλά ἐγώ σύ τίθημι μέν ὁ ὄνομα δίδωμι ὅπῃ ἄν βούλομαι ἕκαστος · δηλόω δέ μόνος ἐπί ὅστις ἄν φέρω ὄνομα ὅστις ἄν λέγω . νῦν οὖν πάλιν ἐκ ἀρχή σαφής ὁρίζω · ἆρα ὁ ὁ ἀγαθός πρᾶξις ἤ ποίησις ἤ ὅπως σύ βούλομαι ὀνομάζω , οὗτος λέγω σύ σωφροσύνη εἰμί ; ἐγώ , φημί . οὐ ἄρα σωφρονέω ὁ ὁ κακός πράσσω , ἀλλά ὁ ἀγαθός ; σύ δέ , ἠμί δέ ὅς , ὦ ἀγαθός , οὐ οὕτως δοκέω ; ἔα , εἰμί δέ ἐγώ · μή γάρ πω ὁ ἐγώ δοκέω σκοπέω , ἀλλά ὅς σύ λέγω νῦν . ἀλλά μέντοι ἐγώ , φημί , ὁ μή ἀγαθός ἀλλά κακός ποιέω οὐ φημί σωφρονέω , ὁ δέ ἀγαθός ἀλλά μή κακός σωφρονέω · ὁ γάρ ὁ ἀγαθός πρᾶξις σωφροσύνη εἰμί σαφής σύ διορίζω .