plato-philosophy.charmides 172
ἁμαρτίας γὰρ ἐξῃρημένης , ὀρθότητος δὲ ἡγουμένης , ἐν πάσῃ πράξει καλῶς καὶ εὖ πράττειν ἀναγκαῖον τοὺς οὕτω διακειμένους , τοὺς δὲ εὖ πράττοντας εὐδαίμονας εἶναι . ἆρʼ οὐχ οὕτως , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Κριτία , ἐλέγομεν περὶ σωφροσύνης , λέγοντες ὅσον ἀγαθὸν εἴη τὸ εἰδέναι ἅ τε οἶδέν τις καὶ ἃ μὴ οἶδεν ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη , οὕτως . νῦν δέ , ἦν δʼ ἐγώ , ὁρᾷς ὅτι οὐδαμοῦ ἐπιστήμη οὐδεμία τοιαύτη οὖσα πέφανται . ὁρῶ , ἔφη . ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , τοῦτʼ ἔχει τὸ ἀγαθὸν ἣν νῦν εὑρίσκομεν σωφροσύνην οὖσαν , τὸ ἐπιστήμην ἐπίστασθαι καὶ ἀνεπιστημοσύνην , ὅτι ὁ ταύτην ἔχων , ὅτι ἂν ἄλλο μανθάνῃ , ῥᾷόν τε μαθήσεται καὶ ἐναργέστερα πάντα αὐτῷ φανεῖται , ἅτε πρὸς ἑκάστῳ ᾧ ἂν μανθάνῃ προσκαθορῶντι τὴν ἐπιστήμην · καὶ τοὺς ἄλλους δὴ κάλλιον ἐξετάσει περὶ ὧν ἂν καὶ αὐτὸς μάθῃ , οἱ δὲ ἄνευ τούτου ἐξετάζοντες ἀσθενέστερον καὶ φαυλότερον τοῦτο δράσουσιν ; ἆρʼ , ὦ φίλε , τοιαῦτα ἄττα ἐστὶν ἃ ἀπολαυσόμεθα τῆς σωφροσύνης , ἡμεῖς δὲ μεῖζόν τι βλέπομεν καὶ ζητοῦμεν αὐτὸ μεῖζόν τι εἶναι ἢ ὅσον ἐστίν ; τάχα δʼ ἄν , ἔφη , οὕτως ἔχοι . ἴσως , ἦν δʼ ἐγώ · ἴσως δέ γε ἡμεῖς οὐδὲν χρηστὸν ἐζητήσαμεν . τεκμαίρομαι δέ , ὅτι μοι ἄτοπʼ ἄττα καταφαίνεται περὶ σωφροσύνης , εἰ τοιοῦτόν ἐστιν . ἴδωμεν γάρ , εἰ βούλει , συγχωρήσαντες καὶ ἐπίστασθαι ἐπιστήμην δυνατὸν εἶναι , καὶ ὅ γε ἐξ ἀρχῆς ἐτιθέμεθα σωφροσύνην εἶναι , τὸ εἰδέναι ἅ τε οἶδεν καὶ ἃ μὴ οἶδεν , μὴ ἀποστερήσωμεν , ἀλλὰ δῶμεν · καὶ πάντα ταῦτα δόντες ἔτι βέλτιον σκεψώμεθα εἰ ἄρα τι καὶ ἡμᾶς ὀνήσει τοιοῦτον ὄν . ἃ γὰρ νυνδὴ ἐλέγομεν , ὡς μέγα ἂν εἴη ἀγαθὸν ἡ σωφροσύνη εἰ τοιοῦτον εἴη , ἡγουμένη διοικήσεως καὶ οἰκίας καὶ πόλεως , οὔ μοι δοκοῦμεν , ὦ Κριτία , καλῶς ὡμολογηκέναι . πῶς δή ; ἦ δʼ ὅς . ὅτι , ἦν δʼ ἐγώ , ῥᾳδίως ὡμολογήσαμεν μέγα τι ἀγαθὸν εἶναι τοῖς ἀνθρώποις εἰ ἕκαστοι ἡμῶν , ἃ μὲν ἴσασιν , πράττοιεν ταῦτα , ἃ δὲ μὴ ἐπίσταιντο , ἄλλοις παραδιδοῖεν τοῖς ἐπισταμένοις . οὐκ οὖν , ἔφη , καλῶς ὡμολογήσαμεν ; οὔ μοι δοκοῦμεν , ἦν δʼ ἐγώ . ἄτοπα λέγεις ὡς ἀληθῶς , ἔφη , ὦ Σώκρατες . νὴ τὸν κύνα , ἔφην , καὶ ἐμοί τοι δοκεῖ οὕτω , κἀνταῦθα καὶ ἄρτι ἀποβλέψας ἄτοπʼ ἄττʼ ἔφην μοι προφαίνεσθαι , καὶ ὅτι φοβοίμην μὴ οὐκ ὀρθῶς σκοποῖμεν .
Lemmas: ἁμαρτία γάρ ἐκλέγω , ὀρθότης δέ ἡγέομαι , ἐν πᾶς πρᾶξις καλός καί εὖ πράσσω ἀναγκαῖος ὁ οὕτως διάκειμαι , ὁ δέ εὖ πράσσω εὐδαίμων εἰμί . ἆρα οὐ οὕτως , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Κριτίας , λέγω περί σωφροσύνη , λέγω ὅσος ἀγαθός εἰμί ὁ οἶδα ὅς τε οἶδα τις καί ὅς μή οἶδα ; πάνυ μέν οὖν , φημί , οὕτως . νῦν δέ , εἰμί δέ ἐγώ , ὁράω ὅτι οὐδαμοῦ ἐπιστήμη οὐδείς τοιοῦτος εἰμί φαίνω . ὁράω , φημί . ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος ἔχω ὁ ἀγαθός ὅς νῦν εὑρίσκω σωφροσύνη εἰμί , ὁ ἐπιστήμη ἐπίσταμαι καί ἀνεπιστημοσύνη , ὅτι ὁ οὗτος ἔχω , ὅστις ἄν ἄλλος μανθάνω , ῥᾴδιος τε μανθάνω καί ἐναργής πᾶς αὐτός φαίνω , ἅτε πρός ἕκαστος ὅς ἄν μανθάνω προσκαθοράω ὁ ἐπιστήμη · καί ὁ ἄλλος δή καλός ἐξετάζω περί ὅς ἄν καί αὐτός μανθάνω , ὁ δέ ἄνευ οὗτος ἐξετάζω ἀσθενής καί φαῦλος οὗτος δράω ; ἆρα , ὦ φίλος , τοιοῦτος τις εἰμί ὅς ἀπολαύω ὁ σωφροσύνη , ἐγώ δέ μέγας τις βλέπω καί ζητέω αὐτός μέγας τις εἰμί ἤ ὅσος εἰμί ; τάχα δέ ἄν , φημί , οὕτως ἔχω . ἴσως , εἰμί δέ ἐγώ · ἴσως δέ γε ἐγώ οὐδείς χρηστός ζητέω . τεκμαίρομαι δέ , ὅτι ἐγώ ἄτοπος τις καταφαίνω περί σωφροσύνη , εἰ τοιοῦτος εἰμί . ὁράω γάρ , εἰ βούλομαι , συγχωρέω καί ἐπίσταμαι ἐπιστήμη δυνατός εἰμί , καί ὅς γε ἐκ ἀρχή τίθημι σωφροσύνη εἰμί , ὁ οἶδα ὅς τε οἶδα καί ὅς μή οἶδα , μή ἀποστερέω , ἀλλά δίδωμι · καί πᾶς οὗτος δίδωμι ἔτι ἀγαθός σκοπέω εἰ ἄρα τις καί ἐγώ ὀνίνημι τοιοῦτος εἰμί . ὅς γάρ νυνδί λέγω , ὡς μέγας ἄν εἰμί ἀγαθός ὁ σωφροσύνη εἰ τοιοῦτος εἰμί , ἡγέομαι διοίκησις καί οἰκία καί πόλις , οὐ ἐγώ δοκέω , ὦ Κριτίας , καλός ὁμολογέω . πῶς δή ; ἠμί δέ ὅς . ὅτι , εἰμί δέ ἐγώ , ῥᾴδιος ὁμολογέω μέγας τις ἀγαθός εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἰ ἕκαστος ἐγώ , ὅς μέν οἶδα , πράσσω οὗτος , ὅς δέ μή ἐπίσταμαι , ἄλλος παραδίδωμι ὁ ἐφίστημι . οὐ οὖν , φημί , καλός ὁμολογέω ; οὐ ἐγώ δοκέω , εἰμί δέ ἐγώ . ἄτοπος λέγω ὡς ἀληθής , φημί , ὦ Σωκράτης . νή ὁ κύων , φημί , καί ἐγώ τοι δοκέω οὕτως , ἐνταῦθα καί ἄρτι ἀποβλέπω ἄτοπος ἄττα φημί ἐγώ προφαίνω , καί ὅτι φοβέω μή οὐ ὀρθός σκοπέω .