plato-philosophy.charmides 168
φόβον δὲ ἤδη τινὰ κατανενόηκας , ὃς ἑαυτὸν μὲν καὶ τοὺς ἄλλους φόβους φοβεῖται , τῶν δεινῶν δʼ οὐδὲ ἓν φοβεῖται ; οὐ κατανενόηκα , ἔφη . δόξαν δὲ δοξῶν δόξαν καὶ αὑτῆς , ὧν δὲ αἱ ἄλλαι δοξάζουσιν μηδὲν δοξάζουσαν ; οὐδαμῶς . ἀλλʼ ἐπιστήμην , ὡς ἔοικεν , φαμέν τινα εἶναι τοιαύτην , ἥτις μαθήματος μὲν οὐδενός ἐστιν ἐπιστήμη , αὑτῆς δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν ἐπιστήμη ; φαμὲν γάρ . οὐκοῦν ἄτοπον , εἰ ἄρα καὶ ἔστιν ; μηδὲν γάρ πω διισχυριζώμεθα ὡς οὐκ ἔστιν , ἀλλʼ εἰ ἔστιν ἔτι σκοπῶμεν . ὀρθῶς λέγεις . φέρε δή · ἔστι μὲν αὕτη ἡ ἐπιστήμη τινὸς ἐπιστήμη , καὶ ἔχει τινὰ τοιαύτην δύναμιν ὥστε τινὸς εἶναι · ἦ γάρ ; πάνυ γε . καὶ γὰρ τὸ μεῖζόν φαμεν τοιαύτην τινὰ ἔχειν δύναμιν , ὥστε τινὸς εἶναι μεῖζον ; ἔχει γάρ . οὐκοῦν ἐλάττονός τινος , εἴπερ ἔσται μεῖζον . ἀνάγκη . εἰ οὖν τι εὕροιμεν μεῖζον , ὃ τῶν μὲν μειζόνων ἐστὶν μεῖζον καὶ ἑαυτοῦ , ὧν δὲ τἆλλα μείζω ἐστὶν μηδενὸς μεῖζον , πάντως ἄν που ἐκεῖνό γʼ αὐτῷ ὑπάρχοι , εἴπερ ἑαυτοῦ μεῖζον εἴη , καὶ ἔλαττον ἑαυτοῦ εἶναι · ἢ οὔ ; πολλὴ ἀνάγκη , ἔφη , ὦ Σώκρατες . οὐκοῦν καὶ εἴ τι διπλάσιόν ἐστιν τῶν τε ἄλλων διπλασίων καὶ ἑαυτοῦ , ἡμίσεος δήπου ὄντος ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν ἄλλων διπλάσιον ἂν εἴη · οὐ γάρ ἐστίν που ἄλλου διπλάσιον ἢ ἡμίσεος . ἀληθῆ . πλέον δὲ αὑτοῦ ὂν οὐ καὶ ἔλαττον ἔσται , καὶ βαρύτερον ὂν κουφότερον , καὶ πρεσβύτερον ὂν νεώτερον , καὶ τἆλλα πάντα ὡσαύτως , ὅτιπερ ἂν τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν πρὸς ἑαυτὸ ἔχῃ , οὐ καὶ ἐκείνην ἕξει τὴν οὐσίαν , πρὸς ἣν ἡ δύναμις αὐτοῦ ἦν ; λέγω δὲ τὸ τοιόνδε · οἷον ἡ ἀκοή , φαμέν , οὐκ ἄλλου τινὸς ἦν ἀκοὴ ἢ φωνῆς · ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν εἴπερ αὐτὴ αὑτῆς ἀκούσεται , φωνὴν ἐχούσης ἑαυτῆς ἀκούσεται · οὐ γὰρ ἂν ἄλλως ἀκούσειεν . πολλὴ ἀνάγκη . καὶ ἡ ὄψις γέ που , ὦ ἄριστε , εἴπερ ὄψεται αὐτὴ ἑαυτήν , χρῶμά τι αὐτὴν ἀνάγκη ἔχειν · ἄχρων γὰρ ὄψις οὐδὲν μή ποτε ἴδῃ . οὐ γὰρ οὖν . ὁρᾷς οὖν , ὦ Κριτία , ὅτι ὅσα διεληλύθαμεν , τὰ μὲν αὐτῶν ἀδύνατα παντάπασι φαίνεται ἡμῖν , τὰ δʼ ἀπιστεῖται σφόδρα μή ποτʼ ἂν τὴν ἑαυτῶν δύναμιν πρὸς ἑαυτὰ σχεῖν ; μεγέθη μὲν γὰρ καὶ πλήθη καὶ τὰ τοιαῦτα παντάπασιν ἀδύνατον · ἢ οὐχί ; πάνυ γε .
Lemmas: φόβος δέ ἤδη τις κατανοέω , ὅς ἑαυτοῦ μέν καί ὁ ἄλλος φόβος φοβέω , ὁ δεινός δέ οὐδέ εἷς φοβέω ; οὐ κατανοέω , φημί . δόξα δέ δόξα δόξα καί ἑαυτοῦ , ὅς δέ ὁ ἄλλος δοξάζω μηδείς δοξάζω ; οὐδαμῶς . ἀλλά ἐπιστήμη , ὡς ἔοικα , φημί τις εἰμί τοιοῦτος , ὅστις μάθημα μέν οὐδείς εἰμί ἐπιστήμη , ἑαυτοῦ δέ καί ὁ ἄλλος ἐπιστήμη ἐπιστήμη ; φημί γάρ . οὐκοῦν ἄτοπος , εἰ ἄρα καί εἰμί ; μηδείς γάρ πω διισχυρίζομαι ὡς οὐ εἰμί , ἀλλά εἰ εἰμί ἔτι σκοπέω . ὀρθός λέγω . φέρω δή · εἰμί μέν οὗτος ὁ ἐπιστήμη τις ἐπιστήμη , καί ἔχω τις τοιοῦτος δύναμις ὥστε τις εἰμί · ἦ γάρ ; πάνυ γε . καί γάρ ὁ μέγας φημί τοιοῦτος τις ἔχω δύναμις , ὥστε τις εἰμί μέγας ; ἔχω γάρ . οὐκοῦν ἐλαχύς τις , εἴπερ εἰμί μέγας . ἀνάγκη . εἰ οὖν τις εὑρίσκω μέγας , ὅς ὁ μέν μέγας εἰμί μέγας καί ἑαυτοῦ , ὅς δέ ἄλλος μέγας εἰμί μηδείς μέγας , πάντως ἄν που ἐκεῖνος γε αὐτός ὑπάρχω , εἴπερ ἑαυτοῦ μέγας εἰμί , καί ἐλαχύς ἑαυτοῦ εἰμί · ἤ οὐ ; πολύς ἀνάγκη , φημί , ὦ Σωκράτης . οὐκοῦν καί εἰ τις διπλάσιος εἰμί ὁ τε ἄλλος διπλασίων καί ἑαυτοῦ , ἥμισυς δήπου εἰμί ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἄλλος διπλάσιος ἄν εἰμί · οὐ γάρ εἰμί που ἄλλος διπλάσιος ἤ ἥμισυς . ἀληθής . πολύς δέ ἑαυτοῦ εἰμί οὐ καί ἐλαχύς εἰμί , καί βαρύς εἰμί κοῦφος , καί πρέσβυς εἰμί νέος , καί ἄλλος πᾶς ὡσαύτως , ὅστις ἄν ὁ ἑαυτοῦ δύναμις πρός ἑαυτοῦ ἔχω , οὐ καί ἐκεῖνος ἔχω ὁ οὐσία , πρός ὅς ὁ δύναμις αὐτός εἰμί ; λέγω δέ ὁ τοιόσδε · οἷος ὁ ἀκοή , φημί , οὐ ἄλλος τις εἰμί ἀκοή ἤ φωνή · ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν εἴπερ αὐτός ἑαυτοῦ ἀκούω , φωνή ἔχω ἑαυτοῦ ἀκούω · οὐ γάρ ἄν ἄλλος ἀκούω . πολύς ἀνάγκη . καί ὁ ὄψις γε που , ὦ ἀγαθός , εἴπερ ὁράω αὐτός ἑαυτοῦ , χρῶμα τις αὐτός ἀνάγκη ἔχω · ἄχρως γάρ ὄψις οὐδείς μή ποτέ ὁράω . οὐ γάρ οὖν . ὁράω οὖν , ὦ Κριτίας , ὅτι ὅσος διέρχομαι , ὁ μέν αὐτός ἀδύνατος παντάπασι φαίνω ἐγώ , ὁ δέ ἀπιστέω σφόδρα μή ποτέ ἄν ὁ ἑαυτοῦ δύναμις πρός ἑαυτοῦ ἔχω ; μέγεθος μέν γάρ καί πλῆθος καί ὁ τοιοῦτος παντάπασι ἀδύνατος · ἤ οὐ ; πάνυ γε .