plato-philosophy.charmides 156
καὶ ὅς , Ἀπογράψομαι τοίνυν , ἔφη , παρὰ σοῦ τὴν ἐπῳδήν . πότερον , ἦν δʼ ἐγώ , ἐάν με πείθῃς ἢ κἂν μή ; γελάσας οὖν , ἐάν σε πείθω , ἔφη , ὦ Σώκρατες . εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ · καὶ τοὔνομά μου σὺ ἀκριβοῖς ; εἰ μὴ ἀδικῶ γε , ἔφη · οὐ γάρ τι σοῦ ὀλίγος λόγος ἐστὶν ἐν τοῖς ἡμετέροις ἡλικιώταις , μέμνημαι δὲ ἔγωγε καὶ παῖς ὢν Κριτίᾳ τῷδε συνόντα σε . καλῶς γε σύ , ἦν δʼ ἐγώ , ποιῶν · μᾶλλον γάρ σοι παρρησιάσομαι περὶ τῆς ἐπῳδῆς οἵα τυγχάνει οὖσα · ἄρτι δʼ ἠπόρουν τίνι τρόπῳ σοι ἐνδειξαίμην τὴν δύναμιν αὐτῆς . ἔστι γάρ , ὦ Χαρμίδη , τοιαύτη οἵα μὴ δύνασθαι τὴν κεφαλὴν μόνον ὑγιᾶ ποιεῖν , ἀλλʼ ὥσπερ ἴσως ἤδη καὶ σὺ ἀκήκοας τῶν ἀγαθῶν ἰατρῶν , ἐπειδάν τις αὐτοῖς προσέλθῃ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀλγῶν , λέγουσί που ὅτι οὐχ οἷόν τε αὐτοὺς μόνους ἐπιχειρεῖν τοὺς ὀφθαλμοὺς ἰᾶσθαι , ἀλλʼ ἀναγκαῖον εἴη ἅμα καὶ τὴν κεφαλὴν θεραπεύειν , εἰ μέλλοι καὶ τὰ τῶν ὀμμάτων εὖ ἔχειν · καὶ αὖ τὸ τὴν κεφαλὴν οἴεσθαι ἄν ποτε θεραπεῦσαι αὐτὴν ἐφʼ ἑαυτῆς ἄνευ ὅλου τοῦ σώματος πολλὴν ἄνοιαν εἶναι . ἐκ δὴ τούτου τοῦ λόγου διαίταις ἐπὶ πᾶν τὸ σῶμα τρεπόμενοι μετὰ τοῦ ὅλου τὸ μέρος ἐπιχειροῦσιν θεραπεύειν τε καὶ ἰᾶσθαι · ἢ οὐκ ᾔσθησαι ὅτι ταῦτα οὕτως λέγουσίν τε καὶ ἔχει ; πάνυ γε , ἔφη . οὐκοῦν καλῶς σοι δοκεῖ λέγεσθαι καὶ ἀποδέχῃ τὸν λόγον ; πάντων μάλιστα , ἔφη . κἀγὼ ἀκούσας αὐτοῦ ἐπαινέσαντος ἀνεθάρρησά τε , καί μοι κατὰ σμικρὸν πάλιν ἡ θρασύτης συνηγείρετο , καὶ ἀνεζωπυρούμην . καὶ εἶπον · τοιοῦτον τοίνυν ἐστίν , ὦ Χαρμίδη , καὶ τὸ ταύτης τῆς ἐπῳδῆς . ἔμαθον δʼ αὐτὴν ἐγὼ ἐκεῖ ἐπὶ στρατιᾶς παρά τινος τῶν Θρᾳκῶν τῶν Ζαλμόξιδος ἰατρῶν , οἳ λέγονται καὶ ἀπαθανατίζειν . ἔλεγεν δὲ ὁ Θρᾲξ οὗτος ὅτι ταῦτα μὲν οἱ Ἕλληνες , ἃ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον , καλῶς λέγοιεν · ἀλλὰ Ζάλμοξις , ἔφη , λέγει ὁ ἡμέτερος βασιλεύς , θεὸς ὤν , ὅτι ὥσπερ ὀφθαλμοὺς ἄνευ κεφαλῆς οὐ δεῖ ἐπιχειρεῖν ἰᾶσθαι οὐδὲ κεφαλὴν ἄνευ σώματος , οὕτως οὐδὲ σῶμα ἄνευ ψυχῆς , ἀλλὰ τοῦτο καὶ αἴτιον εἴη τοῦ διαφεύγειν τοὺς παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ἰατροὺς τὰ πολλὰ νοσήματα , ὅτι τοῦ ὅλου ἀμελοῖεν οὗ δέοι τὴν ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι , οὗ μὴ καλῶς ἔχοντος ἀδύνατον εἴη τὸ μέρος εὖ ἔχειν .
Lemmas: καί ὅς , Ἀπογράφω τοίνυν , φημί , παρά σύ ὁ ἐπῳδή . πότερος , εἰμί δέ ἐγώ , ἐάν ἐγώ πείθω ἤ ἐάν μή ; γελάω οὖν , ἐάν σύ πείθω , φημί , ὦ Σωκράτης . εἶεν , εἰμί δέ ἐγώ · καί ὄνομα ἐγώ σύ ἀκριβόω ; εἰ μή ἀδικέω γε , φημί · οὐ γάρ τις σύ ὀλίγος λόγος εἰμί ἐν ὁ ἡμέτερος ἡλικιώτης , μιμνῄσκω δέ ἐγώ καί παῖς εἰμί Κριτίας ὅδε σύνειμι σύ . καλός γε σύ , εἰμί δέ ἐγώ , ποιέω · μάλα γάρ σύ παρρησιάζομαι περί ὁ ἐπῳδή οἷος τυγχάνω εἰμί · ἄρτι δέ ἀπορέω τίς τρόπος σύ ἐνδείκνυμι ὁ δύναμις αὐτός . εἰμί γάρ , ὦ Χαρμίδης , τοιοῦτος οἷος μή δύναμαι ὁ κεφαλή μόνος ὑγιής ποιέω , ἀλλά ὥσπερ ἴσως ἤδη καί σύ ἀκούω ὁ ἀγαθός ἰατρός , ἐπειδάν τις αὐτός προσέρχομαι ὁ ὀφθαλμός ἀλγέω , λέγω που ὅτι οὐ οἷος τε αὐτός μόνος ἐπιχειρέω ὁ ὀφθαλμός ἰάομαι , ἀλλά ἀναγκαῖος εἰμί ἅμα καί ὁ κεφαλή θεραπεύω , εἰ μέλλω καί ὁ ὁ ὄμμα εὖ ἔχω · καί αὖ ὁ ὁ κεφαλή οἴομαι ἄν ποτέ θεραπεύω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ἄνευ ὅλος ὁ σῶμα πολύς ἄνοια εἰμί . ἐκ δή οὗτος ὁ λόγος δίαιτα ἐπί πᾶς ὁ σῶμα τρέπω μετά ὁ ὅλος ὁ μέρος ἐπιχειρέω θεραπεύω τε καί ἰάομαι · ἤ οὐ αἰσθάνομαι ὅτι οὗτος οὕτως λέγω τε καί ἔχω ; πάνυ γε , φημί . οὐκοῦν καλός σύ δοκέω λέγω καί ἀποδέχομαι ὁ λόγος ; πᾶς μάλα , φημί . ἐγώ ἀκούω αὐτός ἐπαινέω ἀναθαρσέω τε , καί ἐγώ κατά μικρός πάλιν ὁ θρασύτης συναγείρω , καί ἀναζωπυρέω . καί λέγω · τοιοῦτος τοίνυν εἰμί , ὦ Χαρμίδης , καί ὁ οὗτος ὁ ἐπῳδή . μανθάνω δέ αὐτός ἐγώ ἐκεῖ ἐπί στρατιά παρά τις ὁ Θρᾷξ ὁ Ζαλμόξις ἰατρός , ὅς λέγω καί ἀπαθανατίζω . λέγω δέ ὁ Θράκιος οὗτος ὅτι οὗτος μέν ὁ Ἕλλην , ὅς νυνδί ἐγώ λέγω , καλός λέγω · ἀλλά Ζάλμοξις , φημί , λέγω ὁ ἡμέτερος βασιλεύς , θεός εἰμί , ὅτι ὥσπερ ὀφθαλμός ἄνευ κεφαλή οὐ δέω ἐπιχειρέω ἰάομαι οὐδέ κεφαλή ἄνευ σῶμα , οὕτως οὐδέ σῶμα ἄνευ ψυχή , ἀλλά οὗτος καί αἴτιος εἰμί ὁ διαφεύγω ὁ παρά ὁ Ἕλλην ἰατρός ὁ πολύς νόσημα , ὅτι ὁ ὅλος ἀμελέω ὅς δέω ὁ ἐπιμέλεια ποιέω , ὅς μή καλός ἔχω ἀδύνατος εἰμί ὁ μέρος εὖ ἔχω .