plato-philosophy.charmides 161
ἔμοιγε δοκεῖ . τί οὖν ; ἦν δʼ ἐγώ · Ὁμήρῳ οὐ πιστεύεις καλῶς λέγειν , λέγοντι ὅτιαἰδὼς δʼ οὐκ ἀγαθὴ κεχρημένῳ ἀνδρὶ παρεῖναι ; ἔγωγʼ , ἔφη . ἔστιν ἄρα , ὡς ἔοικεν , αἰδὼς οὐκ ἀγαθὸν καὶ ἀγαθόν . φαίνεται . σωφροσύνη δέ γε ἀγαθόν , εἴπερ ἀγαθοὺς ποιεῖ οἷς ἂν παρῇ , κακοὺς δὲ μή . ἀλλὰ μὴν οὕτω γε δοκεῖ μοι ἔχειν , ὡς σὺ λέγεις . οὐκ ἄρα σωφροσύνη ἂν εἴη αἰδώς , εἴπερ τὸ μὲν ἀγαθὸν τυγχάνει ὄν , αἰδὼς δὲ οὐδὲν μᾶλλον ἀγαθὸν ἢ καὶ κακόν . ἀλλʼ ἔμοιγε δοκεῖ , ἔφη , ὦ Σώκρατες , τοῦτο μὲν ὀρθῶς λέγεσθαι · τόδε δὲ σκέψαι τί σοι δοκεῖ εἶναι περὶ σωφροσύνης . ἄρτι γὰρ ἀνεμνήσθην—ὃ ἤδη του ἤκουσα λέγοντος — ὅτι σωφροσύνη ἂν εἴη τὸ τὰ ἑαυτοῦ πράττειν . σκόπει οὖν τοῦτο εἰ ὀρθῶς σοι δοκεῖ λέγειν ὁ λέγων . καὶ ἐγώ , ὦ μιαρέ , ἔφην , Κριτίου τοῦδε ἀκήκοας αὐτὸ ἢ ἄλλου του τῶν σοφῶν . ἔοικεν , ἔφη ὁ Κριτίας , ἄλλου · οὐ γὰρ δὴ ἐμοῦ γε . ἀλλὰ τί διαφέρει , ἦ δʼ ὅς , ὁ Χαρμίδης , ὦ Σώκρατες , ὅτου ἤκουσα ; οὐδέν , ἦν δʼ ἐγώ · πάντως γὰρ οὐ τοῦτο σκεπτέον , ὅστις αὐτὸ εἶπεν , ἀλλὰ πότερον ἀληθὲς λέγεται ἢ οὔ . νῦν ὀρθῶς λέγεις , ἦ δʼ ὅς . νὴ Δία , ἦν δʼ ἐγώ . ἀλλʼ εἰ καὶ εὑρήσομεν αὐτὸ ὅπῃ γε ἔχει , θαυμάζοιμʼ ἄν · αἰνίγματι γάρ τινι ἔοικεν . ὅτι δὴ τί γε ; ἔφη . ὅτι οὐ δήπου , ἦν δʼ ἐγώ , ᾗ τὰ ῥήματα ἐφθέγξατο ταύτῃ καὶ ἐνόει , λέγων σωφροσύνην εἶναι τὸ τὰ αὑτοῦ πράττειν . ἢ σὺ οὐδὲν ἡγῇ πράττειν τὸν γραμματιστὴν ὅταν γράφῃ ἢ ἀναγιγνώσκῃ ; ἔγωγε , ἡγοῦμαι μὲν οὖν , ἔφη . δοκεῖ οὖν σοι τὸ αὑτοῦ ὄνομα μόνον γράφειν ὁ γραμματιστὴς καὶ ἀναγιγνώσκειν ἢ ὑμᾶς τοὺς παῖδας διδάσκειν , ἢ οὐδὲν ἧττον τὰ τῶν ἐχθρῶν ἐγράφετε ἢ τὰ ὑμέτερα καὶ τὰ τῶν φίλων ὀνόματα ; οὐδὲν ἧττον . ἦ οὖν ἐπολυπραγμονεῖτε καὶ οὐκ ἐσωφρονεῖτε τοῦτο δρῶντες ; οὐδαμῶς . καὶ μὴν οὐ τὰ ὑμέτερά γε αὐτῶν ἐπράττετε , εἴπερ τὸ γράφειν πράττειν τί ἐστιν καὶ τὸ ἀναγιγνώσκειν . ἀλλὰ μὴν ἔστιν . καὶ γὰρ τὸ ἰᾶσθαι , ὦ ἑταῖρε , καὶ τὸ οἰκοδομεῖν καὶ τὸ ὑφαίνειν καὶ τὸ ᾑτινιοῦν τέχνῃ ὁτιοῦν τῶν τέχνης ἔργων ἀπεργάζεσθαι πράττειν δήπου τί ἐστιν . πάνυ γε .
Lemmas: ἐγώ δοκέω . τίς οὖν ; εἰμί δέ ἐγώ · Ὅμηρος οὐ πιστεύω καλός λέγω , λέγω ὅστις δέ οὐ ἀγαθός χράω ἀνήρ πάρειμι ; ἐγώ , φημί . εἰμί ἄρα , ὡς ἔοικα , αἰδώς οὐ ἀγαθός καί ἀγαθός . φαίνω . σωφροσύνη δέ γε ἀγαθός , εἴπερ ἀγαθός ποιέω ὅς ἄν παρέρχομαι , κακός δέ μή . ἀλλά μήν οὕτως γε δοκέω ἐγώ ἔχω , ὡς σύ λέγω . οὐ ἄρα σωφροσύνη ἄν εἰμί αἰδώς , εἴπερ ὁ μέν ἀγαθός τυγχάνω εἰμί , αἰδώς δέ οὐδείς μάλα ἀγαθός ἤ καί κακός . ἀλλά ἐγώ δοκέω , φημί , ὦ Σωκράτης , οὗτος μέν ὀρθός λέγω · ὅδε δέ σκοπέω τίς σύ δοκέω εἰμί περί σωφροσύνη . ἄρτι γάρ ἀναμιμνήσκω ἤδη τις ἀκούω λέγω — ὅτι σωφροσύνη ἄν εἰμί ὁ ὁ ἑαυτοῦ πράσσω . σκοπέω οὖν οὗτος εἰ ὀρθός σύ δοκέω λέγω ὁ λέγω . καί ἐγώ , ὦ μιαρός , φημί , Κριτίας ὅδε ἀκούω αὐτός ἤ ἄλλος τις ὁ σοφός . ἔοικα , φημί ὁ Κριτίας , ἄλλος · οὐ γάρ δή ἐγώ γε . ἀλλά τίς διαφέρω , ἠμί δέ ὅς , ὁ Χαρμίδης , ὦ Σωκράτης , ὅστις ἀκούω ; οὐδείς , εἰμί δέ ἐγώ · πάντως γάρ οὐ οὗτος σκοπέω , ὅστις αὐτός λέγω , ἀλλά πότερος ἀληθής λέγω ἤ οὐ . νῦν ὀρθός λέγω , ἠμί δέ ὅς . νή Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ . ἀλλά εἰ καί εὑρίσκω αὐτός ὅπῃ γε ἔχω , θαυμάζω ἄν · αἴνιγμα γάρ τις ἔοικα . ὅτι δή τίς γε ; φημί . ὅτι οὐ δήπου , εἰμί δέ ἐγώ , ᾗ ὁ ῥῆμα φθέγγομαι ταύτῃ καί νοέω , λέγω σωφροσύνη εἰμί ὁ ὁ ἑαυτοῦ πράσσω . ἤ σύ οὐδείς ἡγέομαι πράσσω ὁ γραμματιστής ὅταν γράφω ἤ ἀναγιγνώσκω ; ἐγώ , ἡγέομαι μέν οὖν , φημί . δοκέω οὖν σύ ὁ ἑαυτοῦ ὄνομα μόνος γράφω ὁ γραμματιστής καί ἀναγιγνώσκω ἤ σύ ὁ παῖς διδάσκω , ἤ οὐδείς ἥσσων ὁ ὁ ἐχθρός γράφω ἤ ὁ ὑμέτερος καί ὁ ὁ φίλος ὄνομα ; οὐδείς ἥσσων . ἦ οὖν πολυπραγμονέω καί οὐ σωφρονέω οὗτος δράω ; οὐδαμῶς . καί μήν οὐ ὁ ὑμέτερος γε αὐτός πράσσω , εἴπερ ὁ γράφω πράσσω τίς εἰμί καί ὁ ἀναγιγνώσκω . ἀλλά μήν εἰμί . καί γάρ ὁ ἰάομαι , ὦ ἑταῖρος , καί ὁ οἰκοδομέω καί ὁ ὑφαίνω καί ὁ ὅστις τέχνη ὁστισοῦν ὁ τέχνη ἔργον ἀπεργάζομαι πράσσω δήπου τίς εἰμί . πάνυ γε .