plato-philosophy.charmides 173
ὡς ἀληθῶς γάρ , εἰ ὅτι μάλιστα τοιοῦτόν ἐστιν ἡ σωφροσύνη , οὐδέν μοι δῆλον εἶναι δοκεῖ ὅτι ἀγαθὸν ἡμᾶς ἀπεργάζεται . πῶς δή ; ἦ δʼ ὅς . λέγε , ἵνα καὶ ἡμεῖς εἰδῶμεν ὅτι λέγεις . οἶμαι μέν , ἦν δʼ ἐγώ , ληρεῖν με · ὅμως τό γε προφαινόμενον ἀναγκαῖον σκοπεῖν καὶ μὴ εἰκῇ παριέναι , εἴ τίς γε αὑτοῦ καὶ σμικρὸν κήδεται . καλῶς γάρ , ἔφη , λέγεις . ἄκουε δή , ἔφην , τὸ ἐμὸν ὄναρ , εἴτε διὰ κεράτων εἴτε διʼ ἐλέφαντος ἐλήλυθεν . εἰ γὰρ ὅτι μάλιστα ἡμῶν ἄρχοι ἡ σωφροσύνη , οὖσα οἵαν νῦν ὁριζόμεθα , ἄλλο τι κατὰ τὰς ἐπιστήμας πάντʼ ἂν πράττοιτο , καὶ οὔτε τις κυβερνήτης φάσκων εἶναι , ὢν δὲ οὔ , ἐξαπατῷ ἂν ἡμᾶς , οὔτε ἰατρὸς οὔτε στρατηγὸς οὔτʼ ἄλλος οὐδείς , προσποιούμενός τι εἰδέναι ὃ μὴ οἶδεν , λανθάνοι ἄν · ἐκ δὴ τούτων οὕτως ἐχόντων ἄλλο ἂν ἡμῖν τι συμβαίνοι ἢ ὑγιέσιν τε τὰ σώματα εἶναι μᾶλλον ἢ νῦν , καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ κινδυνεύοντας καὶ ἐν πολέμῳ σῴζεσθαι , καὶ τὰ σκεύη καὶ τὴν ἀμπεχόνην καὶ ὑπόδεσιν πᾶσαν καὶ τὰ χρήματα πάντα τεχνικῶς ἡμῖν εἰργασμένα εἶναι καὶ ἄλλα πολλὰ διὰ τὸ ἀληθινοῖς δημιουργοῖς χρῆσθαι ; εἰ δὲ βούλοιό γε , καὶ τὴν μαντικὴν εἶναι συγχωρήσωμεν ἐπιστήμην τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι , καὶ τὴν σωφροσύνην , αὐτῆς ἐπιστατοῦσαν , τοὺς μὲν ἀλαζόνας ἀποτρέπειν , τοὺς δὲ ὡς ἀληθῶς μάντεις καθιστάναι ἡμῖν προφήτας τῶν μελλόντων . κατεσκευασμένον δὴ οὕτω τὸ ἀνθρώπινον γένος ὅτι μὲν ἐπιστημόνως ἂν πράττοι καὶ ζῴη , ἕπομαι—ἡ γὰρ σωφροσύνη φυλάττουσα οὐκ ἂν ἐῴη παρεμπίπτουσαν τὴν ἀνεπιστημοσύνην συνεργὸν ἡμῖν εἶναι—ὅτι δʼ ἐπιστημόνως ἂν πράττοντες εὖ ἂν πράττοιμεν καὶ εὐδαιμονοῖμεν , τοῦτο δὲ οὔπω δυνάμεθα μαθεῖν , ὦ φίλε Κριτία . ἀλλὰ μέντοι , ἦ δʼ ὅς , οὐ ῥᾳδίως εὑρήσεις ἄλλο τι τέλος τοῦ εὖ πράττειν , ἐὰν τὸ ἐπιστημόνως ἀτιμάσῃς . σμικρὸν τοίνυν με , ἦν δʼ ἐγώ , ἔτι προσδίδαξον . τίνος ἐπιστημόνως λέγεις ; ἦ σκυτῶν τομῆς ; μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε . ἀλλὰ χαλκοῦ ἐργασίας ; οὐδαμῶς . ἀλλὰ ἐρίων ἢ ξύλων ἢ ἄλλου του τῶν τοιούτων ; οὐ δῆτα . οὐκ ἄρα , ἦν δʼ ἐγώ , ἔτι ἐμμένομεν τῷ λόγῳ τῷ εὐδαίμονα εἶναι τὸν ἐπιστημόνως ζῶντα . οὗτοι γὰρ ἐπιστημόνως ζῶντες οὐχ ὁμολογοῦνται παρὰ σοῦ εὐδαίμονες εἶναι , ἀλλὰ περί τινων ἐπιστημόνως ζῶντα σὺ δοκεῖς μοι ἀφορίζεσθαι τὸν εὐδαίμονα .
Lemmas: ὡς ἀληθής γάρ , εἰ ὅτι μάλα τοιοῦτος εἰμί ὁ σωφροσύνη , οὐδείς ἐγώ δῆλος εἰμί δοκέω ὅτι ἀγαθός ἐγώ ἀπεργάζομαι . πῶς δή ; ἠμί δέ ὅς . λέγω , ἵνα καί ἐγώ οἶδα ὅτι λέγω . οἴομαι μέν , εἰμί δέ ἐγώ , ληρέω ἐγώ · ὅμως ὁ γε προφαίνω ἀναγκαῖος σκοπέω καί μή εἰκῇ παρέρχομαι , εἰ τις γε ἑαυτοῦ καί μικρός κήδω . καλός γάρ , φημί , λέγω . ἀκούω δή , φημί , ὁ ἐμός ὄναρ , εἴτε διά κέρας εἴτε διά ἐλέφας ἔρχομαι . εἰ γάρ ὅτι μάλα ἐγώ ἄρχω ὁ σωφροσύνη , εἰμί οἷος νῦν ὁρίζω , ἄλλος τις κατά ὁ ἐπιστήμη πᾶς ἄν πράσσω , καί οὔτε τις κυβερνήτης φάσκω εἰμί , εἰμί δέ οὐ , ἐξαπατάω ἄν ἐγώ , οὔτε ἰατρός οὔτε στρατηγός οὔτε ἄλλος οὐδείς , προσποιέω τις οἶδα ὅς μή οἶδα , λανθάνω ἄν · ἐκ δή οὗτος οὕτως ἔχω ἄλλος ἄν ἐγώ τις συμβαίνω ἤ ὑγιής τε ὁ σῶμα εἰμί μάλα ἤ νῦν , καί ἐν ὁ θάλασσα κινδυνεύω καί ἐν πόλεμος σῴζω , καί ὁ σκεῦος καί ὁ ἀμπεχόνη καί ὑπόδεσις πᾶς καί ὁ χρῆμα πᾶς τεχνικός ἐγώ ἐργάζομαι εἰμί καί ἄλλος πολύς διά ὁ ἀληθινός δημιουργός χράω ; εἰ δέ βούλομαι γε , καί ὁ μαντικός εἰμί συγχωρέω ἐπιστήμη ὁ μέλλω εἰμί , καί ὁ σωφροσύνη , αὐτός ἐπιστατέω , ὁ μέν ἀλαζών ἀποτρέπω , ὁ δέ ὡς ἀληθής μάντις καθίστημι ἐγώ προφήτης ὁ μέλλω . κατασκευάζω δή οὕτως ὁ ἀνθρώπινος γένος ὅτι μέν ἐπιστήμων ἄν πράσσω καί ζάω , ἕπομαι γάρ σωφροσύνη φυλάσσω οὐ ἄν ἐάω παρεμπίπτω ὁ ἀνεπιστημοσύνη συνεργός ἐγώ εἶναι—ὅτι δέ ἐπιστήμων ἄν πράσσω εὖ ἄν πράσσω καί εὐδαιμονέω , οὗτος δέ οὔπω δύναμαι μανθάνω , ὦ φίλος Κριτίας . ἀλλά μέντοι , ἠμί δέ ὅς , οὐ ῥᾴδιος εὑρίσκω ἄλλος τις τέλος ὁ εὖ πράσσω , ἐάν ὁ ἐπιστήμων ἀτιμάζω . μικρός τοίνυν ἐγώ , εἰμί δέ ἐγώ , ἔτι προσδιδάσκω . τίς ἐπιστήμων λέγω ; ἦ σκῦτος τομή ; μά Ζεύς οὐ ἐγώ . ἀλλά χαλκός ἐργασία ; οὐδαμῶς . ἀλλά ἔριον ἤ ξύλον ἤ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος ; οὐ δῆτα . οὐ ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , ἔτι ἐμμένω ὁ λόγος ὁ εὐδαίμων εἰμί ὁ ἐπιστήμων ζάω . οὗτος γάρ ἐπιστήμων ζάω οὐ ὁμολογέω παρά σύ εὐδαίμων εἰμί , ἀλλά περί τις ἐπιστήμων ζάω σύ δοκέω ἐγώ ἀφορίζω ὁ εὐδαίμων .