plato-philosophy.apologia-socratis 26
ταῦτα ἐγώ σοι οὐ πείθομαι , ὦ Μέλητε , οἶμαι δὲ οὐδὲ ἄλλον ἀνθρώπων οὐδένα · ἀλλʼ ἢ οὐ διαφθείρω , ἢ εἰ διαφθείρω , ἄκων , ὥστε σύ γε κατʼ ἀμφότερα ψεύδῃ . εἰ δὲ ἄκων διαφθείρω , τῶν τοιούτων ἁμαρτημάτων οὐ δεῦρο νόμος εἰσάγειν ἐστίν , ἀλλὰ ἰδίᾳ λαβόντα διδάσκειν καὶ νουθετεῖν · δῆλον γὰρ ὅτι ἐὰν μάθω , παύσομαι ὅ γε ἄκων ποιῶ . σὺ δὲ συγγενέσθαι μέν μοι καὶ διδάξαι ἔφυγες καὶ οὐκ ἠθέλησας , δεῦρο δὲ εἰσάγεις , οἷ νόμος ἐστὶν εἰσάγειν τοὺς κολάσεως δεομένους ἀλλʼ οὐ μαθήσεως . ἀλλὰ γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦτο μὲν ἤδη δῆλον οὑγὼ ἔλεγον , ὅτι Μελήτῳ τούτων οὔτε μέγα οὔτε μικρὸν πώποτε ἐμέλησεν . ὅμως δὲ δὴ λέγε ἡμῖν , πῶς με φῂς διαφθείρειν , ὦ Μέλητε , τοὺς νεωτέρους ; ἢ δῆλον δὴ ὅτι κατὰ τὴν γραφὴν ἣν ἐγράψω θεοὺς διδάσκοντα μὴ νομίζειν οὓς ἡ πόλις νομίζει , ἕτερα δὲ δαιμόνια καινά ; οὐ ταῦτα λέγεις ὅτι διδάσκων διαφθείρω;πάνυ μὲν οὖν σφόδρα ταῦτα λέγω.πρὸς αὐτῶν τοίνυν , ὦ Μέλητε , τούτων τῶν θεῶν ὧν νῦν ὁ λόγος ἐστίν , εἰπὲ ἔτι σαφέστερον καὶ ἐμοὶ καὶ τοῖς ἀνδράσιν τουτοισί . ἐγὼ γὰρ οὐ δύναμαι μαθεῖν πότερον λέγεις διδάσκειν με νομίζειν εἶναί τινας θεούς—καὶ αὐτὸς ἄρα νομίζω εἶναι θεοὺς καὶ οὐκ εἰμὶ τὸ παράπαν ἄθεος οὐδὲ ταύτῃ ἀδικῶ — οὐ μέντοι οὕσπερ γε ἡ πόλις ἀλλὰ ἑτέρους , καὶ τοῦτʼ ἔστιν ὅ μοι ἐγκαλεῖς , ὅτι ἑτέρους , ἢ παντάπασί με φῂς οὔτε αὐτὸν νομίζειν θεοὺς τούς τε ἄλλους ταῦτα διδάσκειν.ταῦτα λέγω , ὡς τὸ παράπαν οὐ νομίζεις θεούς . ὦ θαυμάσιε Μέλητε , ἵνα τί ταῦτα λέγεις ; οὐδὲ ἥλιον οὐδὲ σελήνην ἄρα νομίζω θεοὺς εἶναι , ὥσπερ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι;μὰ Δίʼ , ὦ ἄνδρες δικασταί , ἐπεὶ τὸν μὲν ἥλιον λίθον φησὶν εἶναι , τὴν δὲ σελήνην γῆν.Ἀναξαγόρου οἴει κατηγορεῖν , ὦ φίλε Μέλητε ; καὶ οὕτω καταφρονεῖς τῶνδε καὶ οἴει αὐτοὺς ἀπείρους γραμμάτων εἶναι ὥστε οὐκ εἰδέναι ὅτι τὰ Ἀναξαγόρου βιβλία τοῦ Κλαζομενίου γέμει τούτων τῶν λόγων ; καὶ δὴ καὶ οἱ νέοι ταῦτα παρʼ ἐμοῦ μανθάνουσιν , ἃ ἔξεστιν ἐνίοτε εἰ πάνυ πολλοῦ δραχμῆς ἐκ τῆς ὀρχήστρας πριαμένοις Σωκράτους καταγελᾶν , ἐὰν προσποιῆται ἑαυτοῦ εἶναι , ἄλλως τε καὶ οὕτως ἄτοπα ὄντα ; ἀλλʼ , ὦ πρὸς Διός , οὑτωσί σοι δοκῶ ; οὐδένα νομίζω θεὸν εἶναι;οὐ μέντοι μὰ Δία οὐδʼ ὁπωστιοῦν.ἄπιστός γʼ εἶ , ὦ Μέλητε , καὶ ταῦτα μέντοι , ὡς ἐμοὶ δοκεῖς , σαυτῷ . ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ οὑτοσί , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πάνυ εἶναι ὑβριστὴς καὶ ἀκόλαστος , καὶ ἀτεχνῶς τὴν γραφὴν ταύτην ὕβρει τινὶ καὶ ἀκολασίᾳ καὶ νεότητι γράψασθαι .
Lemmas: οὗτος ἐγώ σύ οὐ πείθω , ὦ Μέλητος , οἴομαι δέ οὐδέ ἄλλος ἄνθρωπος οὐδείς · ἀλλά ἤ οὐ διαφθείρω , ἤ εἰ διαφθείρω , ἀέκων , ὥστε σύ γε κατά ἀμφότερος ψεύδω . εἰ δέ ἀέκων διαφθείρω , ὁ τοιοῦτος ἁμάρτημα οὐ δεῦρο νόμος εἰσάγω εἰμί , ἀλλά ἴδιος λαμβάνω διδάσκω καί νουθετέω · δῆλος γάρ ὅτι ἐάν μανθάνω , παύω ὅς γε ἀέκων ποιέω . σύ δέ συγγίγνομαι μέν ἐγώ καί διδάσκω φεύγω καί οὐ ἐθέλω , δεῦρο δέ εἰσάγω , οἷ νόμος εἰμί εἰσάγω ὁ κόλασις δέω ἀλλά οὐ μάθησις . ἀλλά γάρ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὗτος μέν ἤδη δῆλος ἐγώ λέγω , ὅτι Μέλητος οὗτος οὔτε μέγας οὔτε μικρός πώποτε μέλω . ὅμως δέ δή λέγω ἐγώ , πῶς ἐγώ φημί διαφθείρω , ὦ Μέλητος , ὁ νέος ; ἤ δῆλος δή ὅτι κατά ὁ γραφή ὅς γράφω θεός διδάσκω μή νομίζω ὅς ὁ πόλις νομίζω , ἕτερος δέ δαιμόνιον καινός ; οὐ οὗτος λέγω ὅτι διδάσκω διαφθείρω;πάνυ μέν οὖν σφόδρα οὗτος λέγω.πρὸς αὐτός τοίνυν , ὦ Μέλητος , οὗτος ὁ θεός ὅς νῦν ὁ λόγος εἰμί , λέγω ἔτι σαφής καί ἐγώ καί ὁ ἀνήρ οὗτος . ἐγώ γάρ οὐ δύναμαι μανθάνω πότερος λέγω διδάσκω ἐγώ νομίζω εἰμί τις θεούς—καὶ αὐτός ἄρα νομίζω εἰμί θεός καί οὐ εἰμί ὁ παράπαν ἄθεος οὐδέ οὗτος ἀδικέω — οὐ μέντοι ὅς γε ὁ πόλις ἀλλά ἕτερος , καί οὗτος εἰμί ὅς ἐγώ ἐγκαλέω , ὅτι ἕτερος , ἤ παντάπασι ἐγώ φημί οὔτε αὐτός νομίζω θεός ὁ τε ἄλλος οὗτος διδάσκειν.ταῦτα λέγω , ὡς ὁ παράπαν οὐ νομίζω θεός . ὦ θαυμάσιος Μέλητος , ἵνα τίς οὗτος λέγω ; οὐδέ ἥλιος οὐδέ σελήνη ἄρα νομίζω θεός εἰμί , ὥσπερ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος Ζεύς , ὦ ἀνήρ δικαστής , ἐπεί ὁ μέν ἥλιος λίθος φημί εἰμί , ὁ δέ σελήνη γην.αναξαγοροος οἴομαι κατηγορέω , ὦ φίλος Μέλητος ; καί οὕτως καταφρονέω ὅδε καί οἴομαι αὐτός ἄπειρος γράμμα εἰμί ὥστε οὐ οἶδα ὅτι ὁ Ἀναξαγόρης βιβλίον ὁ Κλαζομένιος γέμω οὗτος ὁ λόγος ; καί δή καί ὁ νέος οὗτος παρά ἐγώ μανθάνω , ὅς ἔξεστι ἐνίοτε εἰ πάνυ πολύς δραχμή ἐκ ὁ ὀρχήστρα πρίαμαι Σωκράτης καταγελάω , ἐάν προσποιέω ἑαυτοῦ εἰμί , ἄλλος τε καί οὕτως ἄτοπος εἰμί ; ἀλλά , ὦ πρός Ζεύς , οὕτως σύ δοκέω ; οὐδείς νομίζω θεός εἶναι;οὐ μέντοι μά Ζεύς οὐδέ ὁπωστιοῦν.ἄπιστός γε ἔρχομαι , ὦ Μέλητος , καί οὗτος μέντοι , ὡς ἐγώ δοκέω , σεαυτοῦ . ἐγώ γάρ δοκέω οὗτος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , πάνυ εἰμί ὑβριστής καί ἀκόλαστος , καί ἄτεχνος ὁ γραφή οὗτος ὕβρις τις καί ἀκολασία καί νεότης γράφω .