plato-philosophy.apologia-socratis 20
τούτων γὰρ ἕκαστος , ὦ ἄνδρες , οἷός τʼ ἐστὶν ἰὼν εἰς ἑκάστην τῶν πόλεων τοὺς νέους—οἷς ἔξεστι τῶν ἑαυτῶν πολιτῶν προῖκα συνεῖναι ᾧ ἂν βούλωνται—τούτους πείθουσι τὰς ἐκείνων συνουσίας ἀπολιπόντας σφίσιν συνεῖναι χρήματα διδόντας καὶ χάριν προσειδέναι . ἐπεὶ καὶ ἄλλος ἀνήρ ἐστι Πάριος ἐνθάδε σοφὸς ὃν ἐγὼ ᾐσθόμην ἐπιδημοῦντα · ἔτυχον γὰρ προσελθὼν ἀνδρὶ ὃς τετέλεκε χρήματα σοφισταῖς πλείω ἢ σύμπαντες οἱ ἄλλοι , Καλλίᾳ τῷ Ἱππονίκου · τοῦτον οὖν ἀνηρόμην—ἐστὸν γὰρ αὐτῷ δύο ὑεῖ — ὦ Καλλία , ἦν δʼ ἐγώ , εἰ μέν σου τὼ ὑεῖ πώλω ἢ μόσχω ἐγενέσθην , εἴχομεν ἂν αὐτοῖν ἐπιστάτην λαβεῖν καὶ μισθώσασθαι ὃς ἔμελλεν αὐτὼ καλώ τε κἀγαθὼ ποιήσειν τὴν προσήκουσαν ἀρετήν , ἦν δʼ ἂν οὗτος ἢ τῶν ἱππικῶν τις ἢ τῶν γεωργικῶν · νῦν δʼ ἐπειδὴ ἀνθρώπω ἐστόν , τίνα αὐτοῖν ἐν νῷ ἔχεις ἐπιστάτην λαβεῖν ; τίς τῆς τοιαύτης ἀρετῆς , τῆς ἀνθρωπίνης τε καὶ πολιτικῆς , ἐπιστήμων ἐστίν ; οἶμαι γάρ σε ἐσκέφθαι διὰ τὴν τῶν ὑέων κτῆσιν . ἔστιν τις , ἔφην ἐγώ , ἢ οὔ ; πάνυ γε , ἦ δʼ ὅς . τίς , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ ποδαπός , καὶ πόσου διδάσκει ; Εὔηνος , ἔφη , ὦ Σώκρατες , Πάριος , πέντε μνῶν . καὶ ἐγὼ τὸν Εὔηνον ἐμακάρισα εἰ ὡς ἀληθῶς ἔχοι ταύτην τὴν τέχνην καὶ οὕτως ἐμμελῶς διδάσκει . ἐγὼ γοῦν καὶ αὐτὸς ἐκαλλυνόμην τε καὶ ἡβρυνόμην ἂν εἰ ἠπιστάμην ταῦτα · ἀλλʼ οὐ γὰρ ἐπίσταμαι , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι.ὑπολάβοι ἂν οὖν τις ὑμῶν ἴσως · ἀλλʼ , ὦ Σώκρατες , τὸ σὸν τί ἐστι πρᾶγμα ; πόθεν αἱ διαβολαί σοι αὗται γεγόνασιν ; οὐ γὰρ δήπου σοῦ γε οὐδὲν τῶν ἄλλων περιττότερον πραγματευομένου ἔπειτα τοσαύτη φήμη τε καὶ λόγος γέγονεν , εἰ μή τι ἔπραττες ἀλλοῖον ἢ οἱ πολλοί . λέγε οὖν ἡμῖν τί ἐστιν , ἵνα μὴ ἡμεῖς περὶ σοῦ αὐτοσχεδιάζωμεν . ταυτί μοι δοκεῖ δίκαια λέγειν ὁ λέγων , κἀγὼ ὑμῖν πειράσομαι ἀποδεῖξαι τί ποτʼ ἐστὶν τοῦτο ὃ ἐμοὶ πεποίηκεν τό τε ὄνομα καὶ τὴν διαβολήν . ἀκούετε δή . καὶ ἴσως μὲν δόξω τισὶν ὑμῶν παίζειν · εὖ μέντοι ἴστε , πᾶσαν ὑμῖν τὴν ἀλήθειαν ἐρῶ . ἐγὼ γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , διʼ οὐδὲν ἀλλʼ ἢ διὰ σοφίαν τινὰ τοῦτο τὸ ὄνομα ἔσχηκα . ποίαν δὴ σοφίαν ταύτην ; ἥπερ ἐστὶν ἴσως ἀνθρωπίνη σοφία · τῷ ὄντι γὰρ κινδυνεύω ταύτην εἶναι σοφός . οὗτοι δὲ τάχʼ ἄν , οὓς ἄρτι ἔλεγον , μείζω τινὰ ἢ κατʼ ἄνθρωπον σοφίαν σοφοὶ εἶεν , ἢ οὐκ ἔχω τί λέγω · οὐ γὰρ δὴ ἔγωγε αὐτὴν ἐπίσταμαι , ἀλλʼ ὅστις φησὶ ψεύδεταί τε καὶ ἐπὶ διαβολῇ τῇ ἐμῇ λέγει . καί μοι , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μὴ θορυβήσητε , μηδʼ ἐὰν δόξω τι ὑμῖν μέγα λέγειν · οὐ γὰρ ἐμὸν ἐρῶ τὸν λόγον ὃν ἂν λέγω , ἀλλʼ εἰς ἀξιόχρεων ὑμῖν τὸν λέγοντα ἀνοίσω . τῆς γὰρ ἐμῆς , εἰ δή τίς ἐστιν σοφία καὶ οἵα , μάρτυρα ὑμῖν παρέξομαι τὸν θεὸν τὸν ἐν Δελφοῖς . Χαιρεφῶντα γὰρ ἴστε που .
Lemmas: οὗτος γάρ ἕκαστος , ὦ ἀνήρ , οἷος τε εἰμί ἔρχομαι εἰς ἕκαστος ὁ πόλις ὁ ἕνος ἔξεστι ὁ ἑαυτοῦ πολίτης προῖκα σύνειμι ὅς ἄν βουλωνται—τουος πείθω ὁ ἐκεῖνος συνουσία ἀπολείπω σφεῖς σύνειμι χρῆμα δίδωμι καί χάρις πρόσοιδα . ἐπεί καί ἄλλος ἀνήρ εἰμί Πάριος ἐνθάδε σοφός ὅς ἐγώ αἰσθάνομαι ἐπιδημέω · τυγχάνω γάρ προσέρχομαι ἀνήρ ὅς τελέω χρῆμα σοφιστής πολύς ἤ σύμπας ὁ ἄλλος , Καλλίης ὁ Ἱππόνικος · οὗτος οὖν ἀνηρόμην—ἐστὸν γάρ αὐτός δύο υἱός — ὦ Καλλίης , ἠμί δέ ἐγώ , εἰ μέν σύ ὁ υἱός πῶλος ἤ μόσχος γίγνομαι , ἔχω ἄν αὐτός ἐπιστάτης λαμβάνω καί μισθόω ὅς μέλλω αὐτός καλός τε ἀγαθός ποιέω ὁ προσήκω ἀρετή , εἰμί δέ ἄν οὗτος ἤ ὁ ἱππικός τις ἤ ὁ γεωργικός · νῦν δέ ἐπειδή ἄνθρωπος εἰμί , τις αὐτός ἐν νόος ἔχω ἐπιστάτης λαμβάνω ; τις ὁ τοιοῦτος ἀρετή , ὁ ἀνθρώπινος τε καί πολιτικός , ἐπιστήμων εἰμί ; οἴομαι γάρ σύ σκοπέω διά ὁ ὁ υἱός κτῆσις . εἰμί τις , φημί ἐγώ , ἤ οὐ ; πάνυ γε , ἠμί δέ ὅς . τις , ἠμί δέ ἐγώ , καί ποδαπός , καί πόσος διδάσκω ; Εὔηνος , φημί , ὦ Σωκράτης , Πάριος , πέντε μνᾶ . καί ἐγώ ὁ Εὔηνος μακαρίζω εἰ ὡς ἀληθής ἔχω οὗτος ὁ τέχνη καί οὕτως ἐμμελής διδάσκω . ἐγώ γοῦν καί αὐτός καλλύνω τε καί ἁβρύνω ἄν εἰ ἐπίσταμαι οὗτος · ἀλλά οὐ γάρ ἐπίσταμαι , ὦ ἀνήρ αθηναιοι.υπολαμβανω ἄν οὖν τις σύ ἴσως · ἀλλά , ὦ Σωκράτης , ὁ σός τις εἰμί πρᾶγμα ; πόθεν ὁ διαβολή σύ οὗτος γίγνομαι ; οὐ γάρ δήπου σύ γε οὐδείς ὁ ἄλλος περισσός πραγματεύομαι ἔπειτα τοσοῦτος φήμη τε καί λόγος γίγνομαι , εἰ μή τις πράσσω ἀλλοῖος ἤ ὁ πολύς . λέγω οὖν ἐγώ τις εἰμί , ἵνα μή ἐγώ περί σύ αὐτοσχεδιάζω . οὗτος ἐγώ δοκέω δίκαιος λέγω ὁ λέγω , ἐγώ σύ πειράω ἀποδείκνυμι τις ποτέ εἰμί οὗτος ὅς ἐγώ ποιέω ὁ τε ὄνομα καί ὁ διαβολή . ἀκούω δή . καί ἴσως μέν δοκέω τις σύ παίζω · εὖ μέντοι οἶδα , πᾶς σύ ὁ ἀλήθεια λέγω . ἐγώ γάρ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , διά οὐδείς ἀλλά ἤ διά σοφία τις οὗτος ὁ ὄνομα ἔχω . ποῖος δή σοφία οὗτος ; ὁ εἰμί ἴσως ἀνθρώπινος σοφία · ὁ εἰμί γάρ κινδυνεύω οὗτος εἰμί σοφός . οὗτος δέ τάχα ἄν , ὅς ἄρτι λέγω , μέγας τις ἤ κατά ἄνθρωπος σοφία σοφός εἰμί , ἤ οὐ ἔχω τις λέγω · οὐ γάρ δή ἐγώ αὐτός ἐπίσταμαι , ἀλλά ὅστις φημί ψεύδω τε καί ἐπί διαβολή ὁ ἐμός λέγω . καί ἐγώ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , μή θορυβέω , μηδέ ἐάν δοκέω τις σύ μέγας λέγω · οὐ γάρ ἐμός λέγω ὁ λόγος ὅς ἄν λέγω , ἀλλά εἰς ἀξιόχρεως σύ ὁ λέγω ἀναφέρω . ὁ γάρ ἐμός , εἰ δή τις εἰμί σοφία καί οἷος , μάρτυς σύ παρέχω ὁ θεός ὁ ἐν Δελφοί . Χαιρεφῶν γάρ οἶδα που .