plato-philosophy.apologia-socratis 38
ἐάντε γὰρ λέγω ὅτι τῷ θεῷ ἀπειθεῖν τοῦτʼ ἐστὶν καὶ διὰ τοῦτʼ ἀδύνατον ἡσυχίαν ἄγειν , οὐ πείσεσθέ μοι ὡς εἰρωνευομένῳ · ἐάντʼ αὖ λέγω ὅτι καὶ τυγχάνει μέγιστον ἀγαθὸν ὂν ἀνθρώπῳ τοῦτο , ἑκάστης ἡμέρας περὶ ἀρετῆς τοὺς λόγους ποιεῖσθαι καὶ τῶν ἄλλων περὶ ὧν ὑμεῖς ἐμοῦ ἀκούετε διαλεγομένου καὶ ἐμαυτὸν καὶ ἄλλους ἐξετάζοντος , ὁ δὲ ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ , ταῦτα δʼ ἔτι ἧττον πείσεσθέ μοι λέγοντι . τὰ δὲ ἔχει μὲν οὕτως , ὡς ἐγώ φημι , ὦ ἄνδρες , πείθειν δὲ οὐ ῥᾴδιον . καὶ ἐγὼ ἅμα οὐκ εἴθισμαι ἐμαυτὸν ἀξιοῦν κακοῦ οὐδενός . εἰ μὲν γὰρ ἦν μοι χρήματα , ἐτιμησάμην ἂν χρημάτων ὅσα ἔμελλον ἐκτείσειν , οὐδὲν γὰρ ἂν ἐβλάβην · νῦν δὲ οὐ γὰρ ἔστιν , εἰ μὴ ἄρα ὅσον ἂν ἐγὼ δυναίμην ἐκτεῖσαι , τοσούτου βούλεσθέ μοι τιμῆσαι . ἴσως δʼ ἂν δυναίμην ἐκτεῖσαι ὑμῖν που μνᾶν ἀργυρίου · τοσούτου οὖν τιμῶμαι.Πλάτων δὲ ὅδε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ Κρίτων καὶ Κριτόβουλος καὶ Ἀπολλόδωρος κελεύουσί με τριάκοντα μνῶν τιμήσασθαι , αὐτοὶ δʼ ἐγγυᾶσθαι · τιμῶμαι οὖν τοσούτου , ἐγγυηταὶ δὲ ὑμῖν ἔσονται τοῦ ἀργυρίου οὗτοι ἀξιόχρεῳ . οὐ πολλοῦ γʼ ἕνεκα χρόνου , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὄνομα ἕξετε καὶ αἰτίαν ὑπὸ τῶν βουλομένων τὴν πόλιν λοιδορεῖν ὡς Σωκράτη ἀπεκτόνατε , ἄνδρα σοφόν—φήσουσι γὰρ δὴ σοφὸν εἶναι , εἰ καὶ μή εἰμι , οἱ βουλόμενοι ὑμῖν ὀνειδίζειν — εἰ γοῦν περιεμείνατε ὀλίγον χρόνον , ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου ἂν ὑμῖν τοῦτο ἐγένετο · ὁρᾶτε γὰρ δὴ τὴν ἡλικίαν ὅτι πόρρω ἤδη ἐστὶ τοῦ βίου θανάτου δὲ ἐγγύς . λέγω δὲ τοῦτο οὐ πρὸς πάντας ὑμᾶς , ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἐμοῦ καταψηφισαμένους θάνατον . λέγω δὲ καὶ τόδε πρὸς τοὺς αὐτοὺς τούτους . ἴσως με οἴεσθε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἀπορίᾳ λόγων ἑαλωκέναι τοιούτων οἷς ἂν ὑμᾶς ἔπεισα , εἰ ᾤμην δεῖν ἅπαντα ποιεῖν καὶ λέγειν ὥστε ἀποφυγεῖν τὴν δίκην . πολλοῦ γε δεῖ . ἀλλʼ ἀπορίᾳ μὲν ἑάλωκα , οὐ μέντοι λόγων , ἀλλὰ τόλμης καὶ ἀναισχυντίας καὶ τοῦ μὴ ἐθέλειν λέγειν πρὸς ὑμᾶς τοιαῦτα οἷʼ ἂν ὑμῖν μὲν ἥδιστα ἦν ἀκούειν — θρηνοῦντός τέ μου καὶ ὀδυρομένου καὶ ἄλλα ποιοῦντος καὶ λέγοντος πολλὰ καὶ ἀνάξια ἐμοῦ , ὡς ἐγώ φημι , οἷα δὴ καὶ εἴθισθε ὑμεῖς τῶν ἄλλων ἀκούειν . ἀλλʼ οὔτε τότε ᾠήθην δεῖν ἕνεκα τοῦ κινδύνου πρᾶξαι οὐδὲν ἀνελεύθερον , οὔτε νῦν μοι μεταμέλει οὕτως ἀπολογησαμένῳ , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον αἱροῦμαι ὧδε ἀπολογησάμενος τεθνάναι ἢ ἐκείνως ζῆν .
Lemmas: ἐάν γάρ λέγω ὅτι ὁ θεός ἀπειθέω οὗτος εἰμί καί διά οὗτος ἀδύνατος ἡσυχία ἄγω , οὐ πείθω ἐγώ ὡς εἰρωνεύομαι · ἐάν αὖ λέγω ὅτι καί τυγχάνω μέγας ἀγαθός εἰμί ἄνθρωπος οὗτος , ἕκαστος ἡμέρα περί ἀρετή ὁ λόγος ποιέω καί ὁ ἄλλος περί ὅς σύ ἐγώ ἀκούω διαλέγω καί ἐμαυτοῦ καί ἄλλος ἐξετάζω , ὁ δέ ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτός ἄνθρωπος , οὗτος δέ ἔτι ἥσσων πείθω ἐγώ λέγω . ὁ δέ ἔχω μέν οὕτως , ὡς ἐγώ φημί , ὦ ἀνήρ , πείθω δέ οὐ ῥᾴδιος . καί ἐγώ ἅμα οὐ ἐθίζω ἐμαυτοῦ ἀξιόω κακός οὐδείς . εἰ μέν γάρ εἰμί ἐγώ χρῆμα , τιμάω ἄν χρῆμα ὅσος μέλλω ἐκτίνω , οὐδείς γάρ ἄν βλάπτω · νῦν δέ οὐ γάρ εἰμί , εἰ μή ἄρα ὅσος ἄν ἐγώ δύναμαι ἐκτίνω , τοσοῦτος βούλομαι ἐγώ τιμάω . ἴσως δέ ἄν δύναμαι ἐκτίνω σύ που μνᾶ ἀργύριον · τοσοῦτος οὖν τιμῶμαι.Πλάτων δέ ὅδε , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί Κρίτων καί Κριτόβουλος καί Ἀπολλόδωρος κελεύω ἐγώ τριάκοντα μνᾶ τιμάω , αὐτός δέ ἐγγυάω · τιμάω οὖν τοσοῦτος , ἐγγυητής δέ σύ εἰμί ὁ ἀργύριον οὗτος ἀξιόχρεως . οὐ πολύς γε ἕνεκα χρόνος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὄνομα ἔχω καί αἰτία ὑπό ὁ βούλομαι ὁ πόλις λοιδορέω ὡς Σωκράτης ἀποκτείνω , ἀνήρ σοφον—φησους γάρ δή σοφός εἰμί , εἰ καί μή εἰμί , ὁ βούλομαι σύ ὀνειδίζω — εἰ γοῦν περιμένω ὀλίγος χρόνος , ἀπό ὁ αὐτόματος ἄν σύ οὗτος γίγνομαι · ὁράω γάρ δή ὁ ἡλικία ὅτι πρόσω ἤδη εἰμί ὁ βίος θάνατος δέ ἐγγύς . λέγω δέ οὗτος οὐ πρός πᾶς σύ , ἀλλά πρός ὁ ἐγώ καταψηφίζομαι θάνατος . λέγω δέ καί ὅδε πρός ὁ αὐτός οὗτος . ἴσως ἐγώ οἴομαι , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἀπορία λόγος ἁλίσκομαι τοιοῦτος ὅς ἄν σύ πείθω , εἰ οἰμάω δέω ἅπας ποιέω καί λέγω ὥστε ἀποφεύγω ὁ δίκη . πολύς γε δέω . ἀλλά ἀπορία μέν ἁλίσκομαι , οὐ μέντοι λόγος , ἀλλά τόλμα καί ἀναισχυντία καί ὁ μή ἐθέλω λέγω πρός σύ τοιοῦτος οἷος ἄν σύ μέν ἡδύς εἰμί ἀκούω — θρηνέω τε ἐγώ καί ὀδύρομαι καί ἄλλος ποιέω καί λέγω πολύς καί ἀνάξιος ἐγώ , ὡς ἐγώ φημί , οἷος δή καί ἐθίζω σύ ὁ ἄλλος ἀκούω . ἀλλά οὔτε τότε οἴομαι δέω ἕνεκα ὁ κίνδυνος πράσσω οὐδείς ἀνελεύθερος , οὔτε νῦν ἐγώ μεταμέλομαι οὕτως ἀπολογέομαι , ἀλλά πολύς μάλα αἱρέω ὧδε ἀπολογέομαι θνῄσκω ἤ ἐκεῖνος ζάω .