plato-philosophy.apologia-socratis 28
ἀλλὰ γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ὡς μὲν ἐγὼ οὐκ ἀδικῶ κατὰ τὴν Μελήτου γραφήν , οὐ πολλῆς μοι δοκεῖ εἶναι ἀπολογίας , ἀλλὰ ἱκανὰ καὶ ταῦτα · ὃ δὲ καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἔλεγον , ὅτι πολλή μοι ἀπέχθεια γέγονεν καὶ πρὸς πολλούς , εὖ ἴστε ὅτι ἀληθές ἐστιν . καὶ τοῦτʼ ἔστιν ὃ ἐμὲ αἱρεῖ , ἐάνπερ αἱρῇ , οὐ Μέλητος οὐδὲ Ἄνυτος ἀλλʼ ἡ τῶν πολλῶν διαβολή τε καὶ φθόνος . ἃ δὴ πολλοὺς καὶ ἄλλους καὶ ἀγαθοὺς ἄνδρας ᾕρηκεν , οἶμαι δὲ καὶ αἱρήσει · οὐδὲν δὲ δεινὸν μὴ ἐν ἐμοὶ στῇ . ἴσως ἂν οὖν εἴποι τις · εἶτʼ οὐκ αἰσχύνῃ , ὦ Σώκρατες , τοιοῦτον ἐπιτήδευμα ἐπιτηδεύσας ἐξ οὗ κινδυνεύεις νυνὶ ἀποθανεῖν ; ἐγὼ δὲ τούτῳ ἂν δίκαιον λόγον ἀντείποιμι , ὅτι οὐ καλῶς λέγεις , ὦ ἄνθρωπε , εἰ οἴει δεῖν κίνδυνον ὑπολογίζεσθαι τοῦ ζῆν ἢ τεθνάναι ἄνδρα ὅτου τι καὶ σμικρὸν ὄφελός ἐστιν , ἀλλʼ οὐκ ἐκεῖνο μόνον σκοπεῖν ὅταν πράττῃ , πότερον δίκαια ἢ ἄδικα πράττει , καὶ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ ἔργα ἢ κακοῦ . φαῦλοι γὰρ ἂν τῷ γε σῷ λόγῳ εἶεν τῶν ἡμιθέων ὅσοι ἐν Τροίᾳ τετελευτήκασιν οἵ τε ἄλλοι καὶ ὁ τῆς Θέτιδος υἱός , ὃς τοσοῦτον τοῦ κινδύνου κατεφρόνησεν παρὰ τὸ αἰσχρόν τι ὑπομεῖναι ὥστε , ἐπειδὴ εἶπεν ἡ μήτηρ αὐτῷ προθυμουμένῳ Ἕκτορα ἀποκτεῖναι , θεὸς οὖσα , οὑτωσί πως , ὡς ἐγὼ οἶμαι · ὦ παῖ , εἰ τιμωρήσεις Πατρόκλῳ τῷ ἑταίρῳ τὸν φόνον καὶ Ἕκτορα ἀποκτενεῖς , αὐτὸς ἀποθανῇ—αὐτίκα γάρ τοι , φησί , μεθʼ Ἕκτορα πότμος ἑτοῖμος — ὁ δὲ τοῦτο ἀκούσας τοῦ μὲν θανάτου καὶ τοῦ κινδύνου ὠλιγώρησε , πολὺ δὲ μᾶλλον δείσας τὸ ζῆν κακὸς ὢν καὶ τοῖς φίλοις μὴ τιμωρεῖν , αὐτίκα , φησί , τεθναίην , δίκην ἐπιθεὶς τῷ ἀδικοῦντι , ἵνα μὴ ἐνθάδε μένω καταγέλαστος παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν ἄχθος ἀρούρης . ὴ αὐτὸν οἴει φροντίσαι θανάτου καὶ κινδύνου;οὕτω γὰρ ἔχει , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τῇ ἀληθείᾳ · οὗ ἄν τις ἑαυτὸν τάξῃ ἡγησάμενος βέλτιστον εἶναι ἢ ὑπʼ ἄρχοντος ταχθῇ , ἐνταῦθα δεῖ , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , μένοντα κινδυνεύειν , μηδὲν ὑπολογιζόμενον μήτε θάνατον μήτε ἄλλο μηδὲν πρὸ τοῦ αἰσχροῦ . ἐγὼ οὖν δεινὰ ἂν εἴην εἰργασμένος , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ ὅτε μέν με οἱ ἄρχοντες ἔταττον , οὓς ὑμεῖς εἵλεσθε ἄρχειν μου , καὶ ἐν Ποτειδαίᾳ καὶ ἐν Ἀμφιπόλει καὶ ἐπὶ Δηλίῳ , τότε μὲν οὗ ἐκεῖνοι ἔταττον ἔμενον ὥσπερ καὶ ἄλλος τις καὶ ἐκινδύνευον ἀποθανεῖν , τοῦ δὲ θεοῦ τάττοντος , ὡς ἐγὼ ᾠήθην τε καὶ ὑπέλαβον , φιλοσοφοῦντά με δεῖν ζῆν καὶ ἐξετάζοντα ἐμαυτὸν καὶ τοὺς ἄλλους , ἐνταῦθα δὲ φοβηθεὶς ἢ θάνατον ἢ ἄλλʼ ὁτιοῦν πρᾶγμα λίποιμι τὴν τάξιν .
Lemmas: ἀλλά γάρ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὡς μέν ἐγώ οὐ ἀδικέω κατά ὁ Μέλητος γραφή , οὐ πολύς ἐγώ δοκέω εἰμί ἀπολογία , ἀλλά ἱκανός καί οὗτος · ὅς δέ καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν λέγω , ὅτι πολύς ἐγώ ἀπέχθεια γίγνομαι καί πρός πολύς , εὖ οἶδα ὅτι ἀληθής εἰμί . καί οὗτος εἰμί ὅς ἐγώ αἱρέω , ἐάν αἱρέω , οὐ Μέλητος οὐδέ Ἄνυτος ἀλλά ὁ ὁ πολύς διαβολή τε καί φθόνος . ὅς δή πολύς καί ἄλλος καί ἀγαθός ἀνήρ αἱρέω , οἴομαι δέ καί αἱρέω · οὐδείς δέ δεινός μή ἐν ἐγώ στάζω . ἴσως ἄν οὖν λέγω τις · εἶτα οὐ αἰσχύνω , ὦ Σωκράτης , τοιοῦτος ἐπιτήδευμα ἐπιτηδεύω ἐκ ὅς κινδυνεύω νυνί ἀποθνῄσκω ; ἐγώ δέ οὗτος ἄν δίκαιος λόγος ἀντιλέγω , ὅτι οὐ καλός λέγω , ὦ ἄνθρωπος , εἰ οἴομαι δέω κίνδυνος ὑπολογίζομαι ὁ ζάω ἤ θνῄσκω ἀνήρ ὅστις τις καί μικρός ὄφελος εἰμί , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος μόνος σκοπέω ὅταν πράσσω , πότερος δίκαιος ἤ ἄδικος πράσσω , καί ἀνήρ ἀγαθός ἔργον ἤ κακός . φαῦλος γάρ ἄν ὁ γε σός λόγος εἰμί ὁ ἡμίθεος ὅσος ἐν Τροία τελευτάω ὁ τε ἄλλος καί ὁ ὁ Θέτις υἱός , ὅς τοσοῦτος ὁ κίνδυνος καταφρονέω παρά ὁ αἰσχρός τις ὑπομένω ὥστε , ἐπειδή λέγω ὁ μήτηρ αὐτός προθυμέομαι Ἕκτωρ ἀποκτείνω , θεός εἰμί , οὕτως πως , ὡς ἐγώ οἴομαι · ὦ παῖς , εἰ τιμωρέω Πάτροκλος ὁ ἑταῖρος ὁ φόνος καί Ἕκτωρ ἀποκτείνω , αὐτός ἀποθανῇ—αὐτίκα γάρ σύ , φημί , μετά Ἕκτωρ πότμος ἑτοῖμος — ὁ δέ οὗτος ἀκούω ὁ μέν θάνατος καί ὁ κίνδυνος ὀλιγωρέω , πολύς δέ μάλα δείδω ὁ ζάω κακός εἰμί καί ὁ φίλος μή τιμωρέω , αὐτίκα , φημί , θνῄσκω , δίκη ἐπιτίθημι ὁ ἀδικέω , ἵνα μή ἐνθάδε μένω καταγέλαστος παρά ναῦς κορωνίς ἄχθος ἄρουρα . εἰμί αὐτός οἴομαι φροντίζω θάνατος καί κίνδυνος γάρ ἔχω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ ἀλήθεια · οὗ ἄν τις ἑαυτοῦ τάσσω ἡγέομαι ἀγαθός εἰμί ἤ ὑπό ἄρχων τάσσω , ἐνταῦθα δέω , ὡς ἐγώ δοκέω , μένω κινδυνεύω , μηδείς ὑπολογίζομαι μήτε θάνατος μήτε ἄλλος μηδείς πρό ὁ αἰσχρός . ἐγώ οὖν δεινός ἄν εἰμί ἐργάζομαι , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , εἰ ὅτε μέν ἐγώ ὁ ἄρχων τάσσω , ὅς σύ αἱρέω ἄρχω ἐγώ , καί ἐν Ποτείδαια καί ἐν Ἀμφίπολις καί ἐπί Δήλιον , τότε μέν οὗ ἐκεῖνος τάσσω μένω ὥσπερ καί ἄλλος τις καί κινδυνεύω ἀποθνῄσκω , ὁ δέ θεός τάσσω , ὡς ἐγώ οἴομαι τε καί ὑπολαμβάνω , φιλοσοφέω ἐγώ δέω ζάω καί ἐξετάζω ἐμαυτοῦ καί ὁ ἄλλος , ἐνταῦθα δέ φοβέω ἤ θάνατος ἤ ἄλλος ὁστισοῦν πρᾶγμα λείπω ὁ τάξις .