plato-philosophy.apologia-socratis 37
εἰ οὖν δεῖ με κατὰ τὸ δίκαιον τῆς ἀξίας τιμᾶσθαι , τούτου τιμῶμαι , ἐν πρυτανείῳ σιτήσεως . ἴσως οὖν ὑμῖν καὶ ταυτὶ λέγων παραπλησίως δοκῶ λέγειν ὥσπερ περὶ τοῦ οἴκτου καὶ τῆς ἀντιβολήσεως , ἀπαυθαδιζόμενος · τὸ δὲ οὐκ ἔστιν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοιοῦτον ἀλλὰ τοιόνδε μᾶλλον . πέπεισμαι ἐγὼ ἑκὼν εἶναι μηδένα ἀδικεῖν ἀνθρώπων , ἀλλὰ ὑμᾶς τοῦτο οὐ πείθω · ὀλίγον γὰρ χρόνον ἀλλήλοις διειλέγμεθα . ἐπεί , ὡς ἐγᾦμαι , εἰ ἦν ὑμῖν νόμος , ὥσπερ καὶ ἄλλοις ἀνθρώποις , περὶ θανάτου μὴ μίαν ἡμέραν μόνον κρίνειν ἀλλὰ πολλάς , ἐπείσθητε ἄν · νῦν δʼ οὐ ῥᾴδιον ἐν χρόνῳ ὀλίγῳ μεγάλας διαβολὰς ἀπολύεσθαι . πεπεισμένος δὴ ἐγὼ μηδένα ἀδικεῖν πολλοῦ δέω ἐμαυτόν γε ἀδικήσειν καὶ κατʼ ἐμαυτοῦ ἐρεῖν αὐτὸς ὡς ἄξιός εἰμί του κακοῦ καὶ τιμήσεσθαι τοιούτου τινὸς ἐμαυτῷ . τί δείσας ; ἦ μὴ πάθω τοῦτο οὗ Μέλητός μοι τιμᾶται , ὅ φημι οὐκ εἰδέναι οὔτʼ εἰ ἀγαθὸν οὔτʼ εἰ κακόν ἐστιν ; ἀντὶ τούτου δὴ ἕλωμαι ὧν εὖ οἶδά τι κακῶν ὄντων τούτου τιμησάμενος ; πότερον δεσμοῦ ; καὶ τί με δεῖ ζῆν ἐν δεσμωτηρίῳ , δουλεύοντα τῇ ἀεὶ καθισταμένῃ ἀρχῇ , τοῖς ἕνδεκα ; ἀλλὰ χρημάτων καὶ δεδέσθαι ἕως ἂν ἐκτείσω ; ἀλλὰ ταὐτόν μοί ἐστιν ὅπερ νυνδὴ ἔλεγον · οὐ γὰρ ἔστι μοι χρήματα ὁπόθεν ἐκτείσω . ἀλλὰ δὴ φυγῆς τιμήσωμαι ; ἴσως γὰρ ἄν μοι τούτου τιμήσαιτε . πολλὴ μεντἄν με φιλοψυχία ἔχοι , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ οὕτως ἀλόγιστός εἰμι ὥστε μὴ δύνασθαι λογίζεσθαι ὅτι ὑμεῖς μὲν ὄντες πολῖταί μου οὐχ οἷοί τε ἐγένεσθε ἐνεγκεῖν τὰς ἐμὰς διατριβὰς καὶ τοὺς λόγους , ἀλλʼ ὑμῖν βαρύτεραι γεγόνασιν καὶ ἐπιφθονώτεραι , ὥστε ζητεῖτε αὐτῶν νυνὶ ἀπαλλαγῆναι · ἄλλοι δὲ ἄρα αὐτὰς οἴσουσι ῥᾳδίως ; πολλοῦ γε δεῖ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι . καλὸς οὖν ἄν μοι ὁ βίος εἴη ἐξελθόντι τηλικῷδε ἀνθρώπῳ ἄλλην ἐξ ἄλλης πόλεως ἀμειβομένῳ καὶ ἐξελαυνομένῳ ζῆν . εὖ γὰρ οἶδʼ ὅτι ὅποι ἂν ἔλθω , λέγοντος ἐμοῦ ἀκροάσονται οἱ νέοι ὥσπερ ἐνθάδε · κἂν μὲν τούτους ἀπελαύνω , οὗτοί με αὐτοὶ ἐξελῶσι πείθοντες τοὺς πρεσβυτέρους · ἐὰν δὲ μὴ ἀπελαύνω , οἱ τούτων πατέρες δὲ καὶ οἰκεῖοι διʼ αὐτοὺς τούτους . ἴσως οὖν ἄν τις εἴποι · σιγῶν δὲ καὶ ἡσυχίαν ἄγων , ὦ Σώκρατες , οὐχ οἷός τʼ ἔσῃ ἡμῖν ἐξελθὼν ζῆν ; τουτὶ δή ἐστι πάντων χαλεπώτατον πεῖσαί τινας ὑμῶν .
Lemmas: εἰ οὖν δέω ἐγώ κατά ὁ δίκαιος ὁ ἀξία τιμάω , οὗτος τιμάω , ἐν πρυτανεῖον σίτησις . ἴσως οὖν σύ καί οὗτος λέγω παραπλήσιος δοκέω λέγω ὥσπερ περί ὁ οἶκτος καί ὁ ἀντιβόλησις , ἀπαυθαδίζομαι · ὁ δέ οὐ εἰμί , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , τοιοῦτος ἀλλά τοιόσδε μάλα . πείθω ἐγώ ἑκών εἰμί μηδείς ἀδικέω ἄνθρωπος , ἀλλά σύ οὗτος οὐ πείθω · ὀλίγος γάρ χρόνος ἀλλήλων διαλέγω . ἐπεί , ὡς οἴομαι , εἰ εἰμί σύ νόμος , ὥσπερ καί ἄλλος ἄνθρωπος , περί θάνατος μή εἷς ἡμέρα μόνος κρίνω ἀλλά πολύς , πείθω ἄν · νῦν δέ οὐ ῥᾴδιος ἐν χρόνος ὀλίγος μέγας διαβολή ἀπολύω . πείθω δή ἐγώ μηδείς ἀδικέω πολύς δέω ἐμαυτοῦ γε ἀδικέω καί κατά ἐμαυτοῦ λέγω αὐτός ὡς ἄξιος εἰμί τις κακός καί τιμάω τοιοῦτος τις ἐμαυτοῦ . τίς δείδω ; ἦ μή πάσχω οὗτος ὅς Μέλητος ἐγώ τιμάω , ὅς φημί οὐ οἶδα οὔτε εἰ ἀγαθός οὔτε εἰ κακός εἰμί ; ἀντί οὗτος δή αἱρέω ὅς εὖ οἶδα τις κακός εἰμί οὗτος τιμάω ; πότερος δεσμός ; καί τίς ἐγώ δέω ζάω ἐν δεσμωτήριον , δουλεύω ὁ ἀεί καθίστημι ἀρχή , ὁ ἕνδεκα ; ἀλλά χρῆμα καί δέω ἕως ἄν ἐκτίνω ; ἀλλά αὐτός ἐγώ εἰμί ὅς νυνδί λέγω · οὐ γάρ εἰμί ἐγώ χρῆμα ὁπόθεν ἐκτίνω . ἀλλά δή φυγή τιμάω ; ἴσως γάρ ἄν ἐγώ οὗτος τιμάω . πολύς ἄν ἐγώ φιλοψυχία ἔχω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , εἰ οὕτως ἀλόγιστος εἰμί ὥστε μή δύναμαι λογίζομαι ὅτι σύ μέν εἰμί πολίτης ἐγώ οὐ οἷος τε γίγνομαι φέρω ὁ ἐμός διατριβή καί ὁ λόγος , ἀλλά σύ βαρύς γίγνομαι καί ἐπίφθονος , ὥστε ζητέω αὐτός νυνί ἀπαλλάσσω · ἄλλος δέ ἄρα αὐτός φέρω ῥᾴδιος ; πολύς γε δέω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος . καλός οὖν ἄν ἐγώ ὁ βίος εἰμί ἐξέρχομαι τηλικόσδε ἄνθρωπος ἄλλος ἐκ ἄλλος πόλις ἀμείβω καί ἐξελαύνω ζάω . εὖ γάρ οἶδα ὅτι ὅποι ἄν ἔρχομαι , λέγω ἐγώ ἀκροάομαι ὁ νέος ὥσπερ ἐνθάδε · ἐάν μέν οὗτος ἀπελαύνω , οὗτος ἐγώ αὐτός ἐξελαύνω πείθω ὁ πρέσβυς · ἐάν δέ μή ἀπελαύνω , ὁ οὗτος πατήρ δέ καί οἰκεῖος διά αὐτός οὗτος . ἴσως οὖν ἄν τις λέγω · σιγάω δέ καί ἡσυχία ἄγω , ὦ Σωκράτης , οὐ οἷος τε εἰμί ἐγώ ἐξέρχομαι ζάω ; οὗτος δή εἰμί πᾶς χαλεπός πείθω τις σύ .