plato-philosophy.apologia-socratis 41
εἰ γάρ τις ἀφικόμενος εἰς Ἅιδου , ἀπαλλαγεὶς τουτωνὶ τῶν φασκόντων δικαστῶν εἶναι , εὑρήσει τοὺς ὡς ἀληθῶς δικαστάς , οἵπερ καὶ λέγονται ἐκεῖ δικάζειν , Μίνως τε καὶ Ῥαδάμανθυς καὶ Αἰακὸς καὶ Τριπτόλεμος καὶ ἄλλοι ὅσοι τῶν ἡμιθέων δίκαιοι ἐγένοντο ἐν τῷ ἑαυτῶν βίῳ , ἆρα φαύλη ἂν εἴη ἡ ἀποδημία ; ἢ αὖ Ὀρφεῖ συγγενέσθαι καὶ Μουσαίῳ καὶ Ἡσιόδῳ καὶ Ὁμήρῳ ἐπὶ πόσῳ ἄν τις δέξαιτʼ ἂν ὑμῶν ; ἐγὼ μὲν γὰρ πολλάκις ἐθέλω τεθνάναι εἰ ταῦτʼ ἔστιν ἀληθῆ . ἐπεὶ ἔμοιγε καὶ αὐτῷ θαυμαστὴ ἂν εἴη ἡ διατριβὴ αὐτόθι , ὁπότε ἐντύχοιμι Παλαμήδει καὶ Αἴαντι τῷ Τελαμῶνος καὶ εἴ τις ἄλλος τῶν παλαιῶν διὰ κρίσιν ἄδικον τέθνηκεν , ἀντιπαραβάλλοντι τὰ ἐμαυτοῦ πάθη πρὸς τὰ ἐκείνων—ὡς ἐγὼ οἶμαι , οὐκ ἂν ἀηδὲς εἴη—καὶ δὴ τὸ μέγιστον , τοὺς ἐκεῖ ἐξετάζοντα καὶ ἐρευνῶντα ὥσπερ τοὺς ἐνταῦθα διάγειν , τίς αὐτῶν σοφός ἐστιν καὶ τίς οἴεται μέν , ἔστιν δʼ οὔ . ἐπὶ πόσῳ δʼ ἄν τις , ὦ ἄνδρες δικασταί , δέξαιτο ἐξετάσαι τὸν ἐπὶ Τροίαν ἀγαγόντα τὴν πολλὴν στρατιὰν ἢ Ὀδυσσέα ἢ Σίσυφον ἢ ἄλλους μυρίους ἄν τις εἴποι καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας , οἷς ἐκεῖ διαλέγεσθαι καὶ συνεῖναι καὶ ἐξετάζειν ἀμήχανον ἂν εἴη εὐδαιμονίας ; πάντως οὐ δήπου τούτου γε ἕνεκα οἱ ἐκεῖ ἀποκτείνουσι · τά τε γὰρ ἄλλα εὐδαιμονέστεροί εἰσιν οἱ ἐκεῖ τῶν ἐνθάδε , καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν χρόνον ἀθάνατοί εἰσιν , εἴπερ γε τὰ λεγόμενα ἀληθῆ . ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς χρή , ὦ ἄνδρες δικασταί , εὐέλπιδας εἶναι πρὸς τὸν θάνατον , καὶ ἕν τι τοῦτο διανοεῖσθαι ἀληθές , ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνδρὶ ἀγαθῷ κακὸν οὐδὲν οὔτε ζῶντι οὔτε τελευτήσαντι , οὐδὲ ἀμελεῖται ὑπὸ θεῶν τὰ τούτου πράγματα · οὐδὲ τὰ ἐμὰ νῦν ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου γέγονεν , ἀλλά μοι δῆλόν ἐστι τοῦτο , ὅτι ἤδη τεθνάναι καὶ ἀπηλλάχθαι πραγμάτων βέλτιον ἦν μοι . διὰ τοῦτο καὶ ἐμὲ οὐδαμοῦ ἀπέτρεψεν τὸ σημεῖον , καὶ ἔγωγε τοῖς καταψηφισαμένοις μου καὶ τοῖς κατηγόροις οὐ πάνυ χαλεπαίνω . καίτοι οὐ ταύτῃ τῇ διανοίᾳ κατεψηφίζοντό μου καὶ κατηγόρουν , ἀλλʼ οἰόμενοι βλάπτειν · τοῦτο αὐτοῖς ἄξιον μέμφεσθαι . τοσόνδε μέντοι αὐτῶν δέομαι · τοὺς ὑεῖς μου , ἐπειδὰν ἡβήσωσι , τιμωρήσασθε , ὦ ἄνδρες , ταὐτὰ ταῦτα λυποῦντες ἅπερ ἐγὼ ὑμᾶς ἐλύπουν , ἐὰν ὑμῖν δοκῶσιν ἢ χρημάτων ἢ ἄλλου του πρότερον ἐπιμελεῖσθαι ἢ ἀρετῆς , καὶ ἐὰν δοκῶσί τι εἶναι μηδὲν ὄντες , ὀνειδίζετε αὐτοῖς ὥσπερ ἐγὼ ὑμῖν , ὅτι οὐκ ἐπιμελοῦνται ὧν δεῖ , καὶ οἴονταί τι εἶναι ὄντες οὐδενὸς ἄξιοι .
Lemmas: εἰ γάρ τις ἀφικνέομαι εἰς ᾍδης , ἀπαλλάσσω οὗτος ὁ φάσκω δικαστής εἰμί , εὑρίσκω ὁ ὡς ἀληθής δικαστής , ὅς καί λέγω ἐκεῖ δικάζω , Μίνως τε καί Ῥαδάμανθυς καί Αἰακός καί Τριπτόλεμος καί ἄλλος ὅσος ὁ ἡμίθεος δίκαιος γίγνομαι ἐν ὁ ἑαυτοῦ βίος , ἆρα φαῦλος ἄν εἰμί ὁ ἀποδημία ; ἤ αὖ Ὀρφεύς συγγίγνομαι καί Μουσαῖος καί Ἡσίοδος καί Ὅμηρος ἐπί πόσος ἄν τις δέχομαι ἄν σύ ; ἐγώ μέν γάρ πολλάκις ἐθέλω θνῄσκω εἰ οὗτος εἰμί ἀληθής . ἐπεί ἐγώ καί αὐτός θαυμαστός ἄν εἰμί ὁ διατριβή αὐτόθι , ὁπότε ἐντυγχάνω Παλαμήδης καί Αἴας ὁ Τελαμών καί εἰ τις ἄλλος ὁ παλαιός διά κρίσις ἄδικος θνῄσκω , ἀντιπαραβάλλω ὁ ἐμαυτοῦ πάθος πρός ὁ ἐκείνων—ὡς ἐγώ οἴομαι , οὐ ἄν ἀηδής λέγω δή ὁ μέγας , ὁ ἐκεῖ ἐξετάζω καί ἐρευνάω ὥσπερ ὁ ἐνταῦθα διάγω , τίς αὐτός σοφός εἰμί καί τίς οἴομαι μέν , εἰμί δέ οὐ . ἐπί πόσος δέ ἄν τις , ὦ ἀνήρ δικαστής , δέχομαι ἐξετάζω ὁ ἐπί Τροία ἄγω ὁ πολύς στρατιά ἤ Ὀδυσσεύς ἤ Σίσυφος ἤ ἄλλος μυρίος ἐάν τις λέγω καί ἀνήρ καί γυνή , ὅς ἐκεῖ διαλέγω καί σύνειμι καί ἐξετάζω ἀμήχανος ἄν εἰμί εὐδαιμονία ; πάντως οὐ δήπου οὗτος γε ἕνεκα ὁ ἐκεῖ ἀποκτείνω · ὁ τε γάρ ἄλλος εὐδαίμων εἰμί ὁ ἐκεῖ ὁ ἐνθάδε , καί ἤδη ὁ λοιπός χρόνος ἀθάνατος εἰμί , εἴπερ γε ὁ λέγω ἀληθής . ἀλλά καί σύ χρή , ὦ ἀνήρ δικαστής , εὔελπις εἰμί πρός ὁ θάνατος , καί εἷς τις οὗτος διανοέω ἀληθής , ὅτι οὐ εἰμί ἀνήρ ἀγαθός κακός οὐδείς οὔτε ζάω οὔτε τελευτάω , οὐδέ ἀμελέω ὑπό θεός ὁ οὗτος πρᾶγμα · οὐδέ ὁ ἐμός νῦν ἀπό ὁ αὐτόματος γίγνομαι , ἀλλά ἐγώ δῆλος εἰμί οὗτος , ὅτι ἤδη θνῄσκω καί ἀπαλλάσσω πρᾶγμα ἀγαθός εἰμί ἐγώ . διά οὗτος καί ἐγώ οὐδαμοῦ ἀποτρέπω ὁ σημεῖον , καί ἐγώ ὁ καταψηφίζομαι ἐγώ καί ὁ κατήγορος οὐ πάνυ χαλεπαίνω . καίτοι οὐ οὗτος ὁ διάνοια καταψηφίζομαι ἐγώ καί κατηγορέω , ἀλλά οἴομαι βλάπτω · οὗτος αὐτός ἄξιος μέμφομαι . τοσόσδε μέντοι αὐτός δέω · ὁ υἱός ἐγώ , ἐπειδάν ἡβάω , τιμωρέω , ὦ ἀνήρ , αὐτός οὗτος λυπέω ὅς ἐγώ σύ λυπέω , ἐάν σύ δοκέω ἤ χρῆμα ἤ ἄλλος τις πρότερος ἐπιμελέομαι ἤ ἀρετή , καί ἐάν δοκέω τις εἰμί μηδείς εἰμί , ὀνειδίζω αὐτός ὥσπερ ἐγώ σύ , ὅτι οὐ ἐπιμελέομαι ὅς δέω , καί οἴομαι τις εἰμί εἰμί οὐδείς ἄξιος .