plato-philosophy.apologia-socratis 19
εἶεν · ἀπολογητέον δή , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ ἐπιχειρητέον ὑμῶν ἐξελέσθαι τὴν διαβολὴν ἣν ὑμεῖς ἐν πολλῷ χρόνῳ ἔσχετε ταύτην ἐν οὕτως ὀλίγῳ χρόνῳ . βουλοίμην μὲν οὖν ἂν τοῦτο οὕτως γενέσθαι , εἴ τι ἄμεινον καὶ ὑμῖν καὶ ἐμοί , καὶ πλέον τί με ποιῆσαι ἀπολογούμενον · οἶμαι δὲ αὐτὸ χαλεπὸν εἶναι , καὶ οὐ πάνυ με λανθάνει οἷόν ἐστιν . ὅμως τοῦτο μὲν ἴτω ὅπῃ τῷ θεῷ φίλον , τῷ δὲ νόμῳ πειστέον καὶ ἀπολογητέον.ἀναλάβωμεν οὖν ἐξ ἀρχῆς τίς ἡ κατηγορία ἐστὶν ἐξ ἧς ἡ ἐμὴ διαβολὴ γέγονεν , ᾗ δὴ καὶ πιστεύων Μέλητός με ἐγράψατο τὴν γραφὴν ταύτην . εἶεν · τί δὴ λέγοντες διέβαλλον οἱ διαβάλλοντες ; ὥσπερ οὖν κατηγόρων τὴν ἀντωμοσίαν δεῖ ἀναγνῶναι αὐτῶν · Σωκράτης ἀδικεῖ καὶ περιεργάζεται ζητῶν τά τε ὑπὸ γῆς καὶ οὐράνια καὶ τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιῶν καὶ ἄλλους ταὐτὰ ταῦτα διδάσκων . τοιαύτη τίς ἐστιν · ταῦτα γὰρ ἑωρᾶτε καὶ αὐτοὶ ἐν τῇ Ἀριστοφάνους κωμῳδίᾳ , Σωκράτη τινὰ ἐκεῖ περιφερόμενον , φάσκοντά τε ἀεροβατεῖν καὶ ἄλλην πολλὴν φλυαρίαν φλυαροῦντα , ὧν ἐγὼ οὐδὲν οὔτε μέγα οὔτε μικρὸν πέρι ἐπαΐω . καὶ οὐχ ὡς ἀτιμάζων λέγω τὴν τοιαύτην ἐπιστήμην , εἴ τις περὶ τῶν τοιούτων σοφός ἐστιν—μή πως ἐγὼ ὑπὸ Μελήτου τοσαύτας δίκας φεύγοιμι — ἀλλὰ γὰρ ἐμοὶ τούτων , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , οὐδὲν μέτεστιν . μάρτυρας δὲ αὖ ὑμῶν τοὺς πολλοὺς παρέχομαι , καὶ ἀξιῶ ὑμᾶς ἀλλήλους διδάσκειν τε καὶ φράζειν , ὅσοι ἐμοῦ πώποτε ἀκηκόατε διαλεγομένου—πολλοὶ δὲ ὑμῶν οἱ τοιοῦτοί εἰσιν — φράζετε οὖν ἀλλήλοις εἰ πώποτε ἢ μικρὸν ἢ μέγα ἤκουσέ τις ὑμῶν ἐμοῦ περὶ τῶν τοιούτων διαλεγομένου , καὶ ἐκ τούτου γνώσεσθε ὅτι τοιαῦτʼ ἐστὶ καὶ τἆλλα περὶ ἐμοῦ ἃ οἱ πολλοὶ λέγουσιν.ἀλλὰ γὰρ οὔτε τούτων οὐδέν ἐστιν , οὐδέ γʼ εἴ τινος ἀκηκόατε ὡς ἐγὼ παιδεύειν ἐπιχειρῶ ἀνθρώπους καὶ χρήματα πράττομαι , οὐδὲ τοῦτο ἀληθές . ἐπεὶ καὶ τοῦτό γέ μοι δοκεῖ καλὸν εἶναι , εἴ τις οἷός τʼ εἴη παιδεύειν ἀνθρώπους ὥσπερ Γοργίας τε ὁ Λεοντῖνος καὶ Πρόδικος ὁ Κεῖος καὶ Ἱππίας ὁ Ἠλεῖος .
Lemmas: εἰμί · ἀπολογέω δή , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί ἐπιχειρέω σύ ἐξαιρέω ὁ διαβολή ὅς σύ ἐν πολύς χρόνος ἔχω οὗτος ἐν οὕτως ὀλίγος χρόνος . βούλομαι μέν οὖν ἄν οὗτος οὕτως γίγνομαι , εἰ τις ἀγαθός καί σύ καί ἐγώ , καί πολύς τις ἐγώ ποιέω ἀπολογέομαι · οἴομαι δέ αὐτός χαλεπός εἰμί , καί οὐ πάνυ ἐγώ λανθάνω οἷος εἰμί . ὅμως οὗτος μέν ἔρχομαι ὅπῃ ὁ θεός φίλος , ὁ δέ νόμος πείθω καί ἀπολογητέον οὖν ἐκ ἀρχή τις ὁ κατηγορία εἰμί ἐκ ὅς ὁ ἐμός διαβολή γίγνομαι , ὅς δή καί πιστεύω Μέλητος ἐγώ γράφω ὁ γραφή οὗτος . εἰμί · τις δή λέγω διαβάλλω ὁ διαβάλλω ; ὥσπερ οὖν κατήγορος ὁ ἀντωμοσία δέω ἀναγιγνώσκω αὐτός · Σωκράτης ἀδικέω καί περιεργάζομαι ζητέω ὁ τε ὑπό γῆ καί οὐράνιος καί ὁ ἥσσων λόγος κρατύς ποιέω καί ἄλλος αὐτός οὗτος διδάσκω . τοιοῦτος τις εἰμί · οὗτος γάρ ὁράω καί αὐτός ἐν ὁ Ἀριστοφάνης κωμῳδία , Σωκράτης τις ἐκεῖ περιφέρω , φάσκω τε ἀεροβατέω καί ἄλλος πολύς φλυαρία φλυαρέω , ὅς ἐγώ οὐδείς οὔτε μέγας οὔτε μικρός περί ἐπαΐω . καί οὐ ὡς ἀτιμάζω λέγω ὁ τοιοῦτος ἐπιστήμη , εἰ τις περί ὁ τοιοῦτος σοφός ἐστιν—μή πως ἐγώ ὑπό Μέλητος τοσοῦτος δίκη φεύγω — ἀλλά γάρ ἐγώ οὗτος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὐδείς μέτειμι . μάρτυς δέ αὖ σύ ὁ πολύς παρέχω , καί ἀξιόω σύ ἀλλήλων διδάσκω τε καί φράζω , ὅσος ἐγώ πώποτε ἀκούω διαλεγομένου—πολλοὶ δέ σύ ὁ τοιοῦτος εἰμί — φράζω οὖν ἀλλήλων εἰ πώποτε ἤ μικρός ἤ μέγας ἀκούω τις σύ ἐγώ περί ὁ τοιοῦτος διαλέγω , καί ἐκ οὗτος γιγνώσκω ὅτι τοιοῦτος εἰμί καί ἄλλος περί ἐγώ ὅς ὁ πολύς ἀλέγω γάρ οὔτε οὗτος οὐδείς εἰμί , οὐδέ γε εἰ τις ἀκούω ὡς ἐγώ παιδεύω ἐπιχειρέω ἄνθρωπος καί χρῆμα πράσσω , οὐδέ οὗτος ἀληθής . ἐπεί καί οὗτος γε ἐγώ δοκέω καλός εἰμί , εἰ τις οἷος τε εἰμί παιδεύω ἄνθρωπος ὥσπερ Γοργίης τε ὁ Λεοντῖνος καί Πρόδικος ὁ Κέως καί Ἱππίης ὁ Ἠλεῖος .