plato-philosophy.apologia-socratis 40
ὑμῖν γὰρ ὡς φίλοις οὖσιν ἐπιδεῖξαι ἐθέλω τὸ νυνί μοι συμβεβηκὸς τί ποτε νοεῖ . ἐμοὶ γάρ , ὦ ἄνδρες δικασταί—ὑμᾶς γὰρ δικαστὰς καλῶν ὀρθῶς ἂν καλοίην—θαυμάσιόν τι γέγονεν . ἡ γὰρ εἰωθυῖά μοι μαντικὴ ἡ τοῦ δαιμονίου ἐν μὲν τῷ πρόσθεν χρόνῳ παντὶ πάνυ πυκνὴ ἀεὶ ἦν καὶ πάνυ ἐπὶ σμικροῖς ἐναντιουμένη , εἴ τι μέλλοιμι μὴ ὀρθῶς πράξειν . νυνὶ δὲ συμβέβηκέ μοι ἅπερ ὁρᾶτε καὶ αὐτοί , ταυτὶ ἅ γε δὴ οἰηθείη ἄν τις καὶ νομίζεται ἔσχατα κακῶν εἶναι · ἐμοὶ δὲ οὔτε ἐξιόντι ἕωθεν οἴκοθεν ἠναντιώθη τὸ τοῦ θεοῦ σημεῖον , οὔτε ἡνίκα ἀνέβαινον ἐνταυθοῖ ἐπὶ τὸ δικαστήριον , οὔτε ἐν τῷ λόγῳ οὐδαμοῦ μέλλοντί τι ἐρεῖν . καίτοι ἐν ἄλλοις λόγοις πολλαχοῦ δή με ἐπέσχε λέγοντα μεταξύ · νῦν δὲ οὐδαμοῦ περὶ ταύτην τὴν πρᾶξιν οὔτʼ ἐν ἔργῳ οὐδενὶ οὔτʼ ἐν λόγῳ ἠναντίωταί μοι . τί οὖν αἴτιον εἶναι ὑπολαμβάνω ; ἐγὼ ὑμῖν ἐρῶ · κινδυνεύει γάρ μοι τὸ συμβεβηκὸς τοῦτο ἀγαθὸν γεγονέναι , καὶ οὐκ ἔσθʼ ὅπως ἡμεῖς ὀρθῶς ὑπολαμβάνομεν , ὅσοι οἰόμεθα κακὸν εἶναι τὸ τεθνάναι . μέγα μοι τεκμήριον τούτου γέγονεν · οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπως οὐκ ἠναντιώθη ἄν μοι τὸ εἰωθὸς σημεῖον , εἰ μή τι ἔμελλον ἐγὼ ἀγαθὸν πράξειν.ἐννοήσωμεν δὲ καὶ τῇδε ὡς πολλὴ ἐλπίς ἐστιν ἀγαθὸν αὐτὸ εἶναι . δυοῖν γὰρ θάτερόν ἐστιν τὸ τεθνάναι · ἢ γὰρ οἷον μηδὲν εἶναι μηδὲ αἴσθησιν μηδεμίαν μηδενὸς ἔχειν τὸν τεθνεῶτα , ἢ κατὰ τὰ λεγόμενα μεταβολή τις τυγχάνει οὖσα καὶ μετοίκησις τῇ ψυχῇ τοῦ τόπου τοῦ ἐνθένδε εἰς ἄλλον τόπον . καὶ εἴτε δὴ μηδεμία αἴσθησίς ἐστιν ἀλλʼ οἷον ὕπνος ἐπειδάν τις καθεύδων μηδʼ ὄναρ μηδὲν ὁρᾷ , θαυμάσιον κέρδος ἂν εἴη ὁ θάνατος—ἐγὼ γὰρ ἂν οἶμαι , εἴ τινα ἐκλεξάμενον δέοι ταύτην τὴν νύκτα ἐν ᾗ οὕτω κατέδαρθεν ὥστε μηδὲ ὄναρ ἰδεῖν , καὶ τὰς ἄλλας νύκτας τε καὶ ἡμέρας τὰς τοῦ βίου τοῦ ἑαυτοῦ ἀντιπαραθέντα ταύτῃ τῇ νυκτὶ δέοι σκεψάμενον εἰπεῖν πόσας ἄμεινον καὶ ἥδιον ἡμέρας καὶ νύκτας ταύτης τῆς νυκτὸς βεβίωκεν ἐν τῷ ἑαυτοῦ βίῳ , οἶμαι ἂν μὴ ὅτι ἰδιώτην τινά , ἀλλὰ τὸν μέγαν βασιλέα εὐαριθμήτους ἂν εὑρεῖν αὐτὸν ταύτας πρὸς τὰς ἄλλας ἡμέρας καὶ νύκτας—εἰ οὖν τοιοῦτον ὁ θάνατός ἐστιν , κέρδος ἔγωγε λέγω · καὶ γὰρ οὐδὲν πλείων ὁ πᾶς χρόνος φαίνεται οὕτω δὴ εἶναι ἢ μία νύξ . εἰ δʼ αὖ οἷον ἀποδημῆσαί ἐστιν ὁ θάνατος ἐνθένδε εἰς ἄλλον τόπον , καὶ ἀληθῆ ἐστιν τὰ λεγόμενα , ὡς ἄρα ἐκεῖ εἰσι πάντες οἱ τεθνεῶτες , τί μεῖζον ἀγαθὸν τούτου εἴη ἄν , ὦ ἄνδρες δικασταί ;
Lemmas: σύ γάρ ὡς φίλος εἰμί ἐπιδείκνυμι ἐθέλω ὁ νυνί ἐγώ συμβαίνω τις ποτέ νοέω . ἐγώ γάρ , ὦ ἀνήρ δικασται—υμαω γάρ δικαστής καλέω ὀρθός ἄν καλοίην—θαυμάσιόν τις γίγνομαι . ὁ γάρ εἴωθα ἐγώ μαντικός ὁ ὁ δαιμόνιον ἐν μέν ὁ πρόσθεν χρόνος πᾶς πάνυ πυκνός ἀεί εἰμί καί πάνυ ἐπί μικρός ἐναντιόομαι , εἰ τις μέλλω μή ὀρθός πράσσω . νυνί δέ συμβαίνω ἐγώ ὅς ὁράω καί αὐτός , οὗτος ὅς γε δή οἴομαι ἄν τις καί νομίζω ἔσχατος κακός εἰμί · ἐγώ δέ οὔτε ἐξέρχομαι ἕωθεν οἴκοθεν ἐναντιόομαι ὁ ὁ θεός σημεῖον , οὔτε ἡνίκα ἀναβαίνω ἐνταυθοῖ ἐπί ὁ δικαστήριον , οὔτε ἐν ὁ λόγος οὐδαμοῦ μέλλω τις λέγω . καίτοι ἐν ἄλλος λόγος πολλαχοῦ δή ἐγώ ἐπέχω λέγω μεταξύ · νῦν δέ οὐδαμοῦ περί οὗτος ὁ πρᾶξις οὔτε ἐν ἔργον οὐδείς οὔτε ἐν λόγος ἐναντιόομαι ἐγώ . τίς οὖν αἴτιος εἰμί ὑπολαμβάνω ; ἐγώ σύ λέγω · κινδυνεύω γάρ ἐγώ ὁ συμβαίνω οὗτος ἀγαθός γίγνομαι , καί οὐ εἰμί ὅπως ἐγώ ὀρθός ὑπολαμβάνω , ὅσος οἴομαι κακός εἰμί ὁ θνῄσκω . μέγας ἐγώ τεκμήριον οὗτος γίγνομαι · οὐ γάρ εἰμί ὅπως οὐ ἐναντιόομαι ἄν ἐγώ ὁ εἴωθα σημεῖον , εἰ μή τις μέλλω ἐγώ ἀγαθός πραξειν.εννοασαω δέ καί ὅδε ὡς πολύς ἐλπίς εἰμί ἀγαθός αὐτός εἰμί . δύο γάρ ἕτερος εἰμί ὁ θνῄσκω · ἤ γάρ οἷος μηδείς εἰμί μηδέ αἴσθησις μηδείς μηδείς ἔχω ὁ θνῄσκω , ἤ κατά ὁ λέγω μεταβολή τις τυγχάνω εἰμί καί μετοίκησις ὁ ψυχή ὁ τόπος ὁ ἐνθένδε εἰς ἄλλος τόπος . καί εἴτε δή μηδείς αἴσθησις εἰμί ἀλλά οἷος ὕπνος ἐπειδάν τις καθεύδω μηδέ ὄναρ μηδείς ὁράω , θαυμάσιος κέρδος ἄν εἰμί ὁ θνῄσκω γάρ ἄν οἴομαι , εἰ τις ἐκλέγω δέω οὗτος ὁ νύξ ἐν ὅς οὕτως καταδαρθάνω ὥστε μηδέ ὄναρ ὁράω , καί ὁ ἄλλος νύξ τε καί ἡμέρα ὁ ὁ βίος ὁ ἑαυτοῦ ἀντιπαρατίθημι οὗτος ὁ νύξ δέω σκοπέω λέγω πόσος ἀγαθός καί ἡδύς ἡμέρα καί νύξ οὗτος ὁ νύξ βιόω ἐν ὁ ἑαυτοῦ βίος , οἴομαι ἄν μή ὅτι ἰδιώτης τις , ἀλλά ὁ μέγας βασιλεύς εὐαρίθμητος ἄν εὑρίσκω αὐτός οὗτος πρός ὁ ἄλλος ἡμέρα καί νύκτας οὖν τοιοῦτος ὁ θάνατος εἰμί , κέρδος ἐγώ λέγω · καί γάρ οὐδείς πολύς ὁ πᾶς χρόνος φαίνω οὕτως δή εἰμί ἤ εἷς νύξ . εἰ δέ αὖ οἷος ἀποδημέω εἰμί ὁ θάνατος ἐνθένδε εἰς ἄλλος τόπος , καί ἀληθής εἰμί ὁ λέγω , ὡς ἄρα ἐκεῖ εἰμί πᾶς ὁ θνῄσκω , τίς μέγας ἀγαθός οὗτος εἰμί ἄν , ὦ ἀνήρ δικαστής ;