plato-philosophy.apologia-socratis 32
μεγάλα δʼ ἔγωγε ὑμῖν τεκμήρια παρέξομαι τούτων , οὐ λόγους ἀλλʼ ὃ ὑμεῖς τιμᾶτε , ἔργα . ἀκούσατε δή μοι τὰ συμβεβηκότα , ἵνα εἰδῆτε ὅτι οὐδʼ ἂν ἑνὶ ὑπεικάθοιμι παρὰ τὸ δίκαιον δείσας θάνατον , μὴ ὑπείκων δὲ ἀλλὰ κἂν ἀπολοίμην . ἐρῶ δὲ ὑμῖν φορτικὰ μὲν καὶ δικανικά , ἀληθῆ δέ . ἐγὼ γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἄλλην μὲν ἀρχὴν οὐδεμίαν πώποτε ἦρξα ἐν τῇ πόλει , ἐβούλευσα δέ · καὶ ἔτυχεν ἡμῶν ἡ φυλὴ Ἀντιοχὶς πρυτανεύουσα ὅτε ὑμεῖς τοὺς δέκα στρατηγοὺς τοὺς οὐκ ἀνελομένους τοὺς ἐκ τῆς ναυμαχίας ἐβουλεύσασθε ἁθρόους κρίνειν , παρανόμως , ὡς ἐν τῷ ὑστέρῳ χρόνῳ πᾶσιν ὑμῖν ἔδοξεν . τότʼ ἐγὼ μόνος τῶν πρυτάνεων ἠναντιώθην ὑμῖν μηδὲν ποιεῖν παρὰ τοὺς νόμους καὶ ἐναντία ἐψηφισάμην · καὶ ἑτοίμων ὄντων ἐνδεικνύναι με καὶ ἀπάγειν τῶν ῥητόρων , καὶ ὑμῶν κελευόντων καὶ βοώντων , μετὰ τοῦ νόμου καὶ τοῦ δικαίου ᾤμην μᾶλλόν με δεῖν διακινδυνεύειν ἢ μεθʼ ὑμῶν γενέσθαι μὴ δίκαια βουλευομένων , φοβηθέντα δεσμὸν ἢ θάνατον . καὶ ταῦτα μὲν ἦν ἔτι δημοκρατουμένης τῆς πόλεως · ἐπειδὴ δὲ ὀλιγαρχία ἐγένετο , οἱ τριάκοντα αὖ μεταπεμψάμενοί με πέμπτον αὐτὸν εἰς τὴν θόλον προσέταξαν ἀγαγεῖν ἐκ Σαλαμῖνος Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον ἵνα ἀποθάνοι , οἷα δὴ καὶ ἄλλοις ἐκεῖνοι πολλοῖς πολλὰ προσέταττον , βουλόμενοι ὡς πλείστους ἀναπλῆσαι αἰτιῶν . τότε μέντοι ἐγὼ οὐ λόγῳ ἀλλʼ ἔργῳ αὖ ἐνεδειξάμην ὅτι ἐμοὶ θανάτου μὲν μέλει , εἰ μὴ ἀγροικότερον ἦν εἰπεῖν , οὐδʼ ὁτιοῦν , τοῦ δὲ μηδὲν ἄδικον μηδʼ ἀνόσιον ἐργάζεσθαι , τούτου δὲ τὸ πᾶν μέλει . ἐμὲ γὰρ ἐκείνη ἡ ἀρχὴ οὐκ ἐξέπληξεν , οὕτως ἰσχυρὰ οὖσα , ὥστε ἄδικόν τι ἐργάσασθαι , ἀλλʼ ἐπειδὴ ἐκ τῆς θόλου ἐξήλθομεν , οἱ μὲν τέτταρες ᾤχοντο εἰς Σαλαμῖνα καὶ ἤγαγον Λέοντα , ἐγὼ δὲ ᾠχόμην ἀπιὼν οἴκαδε . καὶ ἴσως ἂν διὰ ταῦτα ἀπέθανον , εἰ μὴ ἡ ἀρχὴ διὰ ταχέων κατελύθη . καὶ τούτων ὑμῖν ἔσονται πολλοὶ μάρτυρες.ἆρʼ οὖν ἄν με οἴεσθε τοσάδε ἔτη διαγενέσθαι εἰ ἔπραττον τὰ δημόσια , καὶ πράττων ἀξίως ἀνδρὸς ἀγαθοῦ ἐβοήθουν τοῖς δικαίοις καὶ ὥσπερ χρὴ τοῦτο περὶ πλείστου ἐποιούμην ; πολλοῦ γε δεῖ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι · οὐδὲ γὰρ ἂν ἄλλος ἀνθρώπων οὐδείς .
Lemmas: μέγας δέ ἐγώ σύ τεκμήριον παρέχω οὗτος , οὐ λόγος ἀλλά ὅς σύ τιμάω , ἔργον . ἀκούω δή ἐγώ ὁ συμβαίνω , ἵνα οἶδα ὅτι οὐδέ ἄν εἷς ὑπείκω παρά ὁ δίκαιος δείδω θάνατος , μή ὑπείκω δέ ἀλλά ἄν ἀπόλλυμι . λέγω δέ σύ φορτικός μέν καί δικανικός , ἀληθής δέ . ἐγώ γάρ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ἄλλος μέν ἀρχή οὐδείς πώποτε ἄρχω ἐν ὁ πόλις , βουλεύω δέ · καί τυγχάνω ἐγώ ὁ φυλή Ἀντιοχίς πρυτανεύω ὅτε σύ ὁ δέκα στρατηγός ὁ οὐ ἀναιρέω ὁ ἐκ ὁ ναυμαχία βουλεύω ἀθρόος κρίνω , παράνομος , ὡς ἐν ὁ ὕστερος χρόνος πᾶς σύ δοκέω . τότε ἐγώ μόνος ὁ πρύτανις ἐναντιόομαι σύ μηδείς ποιέω παρά ὁ νόμος καί ἐναντίος ψηφίζω · καί ἑτοῖμος εἰμί ἐνδείκνυμι ἐγώ καί ἀπάγω ὁ ῥήτωρ , καί σύ κελεύω καί βοάω , μετά ὁ νόμος καί ὁ δίκαιος οἴομαι μάλα ἐγώ δέω διακινδυνεύω ἤ μετά σύ γίγνομαι μή δίκαιος βουλεύω , φοβέω δεσμός ἤ θάνατος . καί οὗτος μέν εἰμί ἔτι δημοκρατέομαι ὁ πόλις · ἐπειδή δέ ὀλιγαρχία γίγνομαι , ὁ τριάκοντα αὖ μεταπέμπω ἐγώ πέμπτος αὐτός εἰς ὁ θόλος προστάσσω ἄγω ἐκ Σαλαμίς Λέων ὁ Σαλαμίνιος ἵνα ἀποθνῄσκω , οἷος δή καί ἄλλος ἐκεῖνος πολύς πολύς προστάσσω , βούλομαι ὡς πολύς ἀναπίμπλημι αἰτία . τότε μέντοι ἐγώ οὐ λόγος ἀλλά ἔργον αὖ ἐνδείκνυμι ὅτι ἐγώ θάνατος μέν μέλω , εἰ μή ἄγροικος εἰμί λέγω , οὐδέ ὁτιοῦν , ὁ δέ μηδείς ἄδικος μηδέ ἀνόσιος ἐργάζομαι , οὗτος δέ ὁ πᾶς μέλω . ἐγώ γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀρχή οὐ ἐκπλήσσω , οὕτως ἰσχυρός εἰμί , ὥστε ἄδικος τις ἐργάζομαι , ἀλλά ἐπειδή ἐκ ὁ θόλος ἐξέρχομαι , ὁ μέν τέσσαρες οἴχομαι εἰς Σαλαμίς καί ἄγω Λέων , ἐγώ δέ οἴχομαι ἀπέρχομαι οἴκαδε . καί ἴσως ἄν διά οὗτος ἀποθνῄσκω , εἰ μή ὁ ἀρχή διά ταχύς καταλύω . καί οὗτος σύ εἰμί πολύς μάρτυρες.ἆρʼ οὖν ἄν ἐγώ οἴομαι τοσόσδε ἔτος διαγίγνομαι εἰ πράσσω ὁ δημόσιος , καί πράσσω ἄξιος ἀνήρ ἀγαθός βοηθέω ὁ δίκαιος καί ὥσπερ χρή οὗτος περί πολύς ποιέω ; πολύς γε δέω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος · οὐδέ γάρ ἄν ἄλλος ἄνθρωπος οὐδείς .