plato-philosophy.apologia-socratis 21
οὗτος ἐμός τε ἑταῖρος ἦν ἐκ νέου καὶ ὑμῶν τῷ πλήθει ἑταῖρός τε καὶ συνέφυγε τὴν φυγὴν ταύτην καὶ μεθʼ ὑμῶν κατῆλθε . καὶ ἴστε δὴ οἷος ἦν Χαιρεφῶν , ὡς σφοδρὸς ἐφʼ ὅτι ὁρμήσειεν . καὶ δή ποτε καὶ εἰς Δελφοὺς ἐλθὼν ἐτόλμησε τοῦτο μαντεύσασθαι—καί , ὅπερ λέγω , μὴ θορυβεῖτε , ὦ ἄνδρες—ἤρετο γὰρ δὴ εἴ τις ἐμοῦ εἴη σοφώτερος . ἀνεῖλεν οὖν ἡ Πυθία μηδένα σοφώτερον εἶναι . καὶ τούτων πέρι ὁ ἀδελφὸς ὑμῖν αὐτοῦ οὑτοσὶ μαρτυρήσει , ἐπειδὴ ἐκεῖνος τετελεύτηκεν . σκέψασθε δὴ ὧν ἕνεκα ταῦτα λέγω · μέλλω γὰρ ὑμᾶς διδάξειν ὅθεν μοι ἡ διαβολὴ γέγονεν . ταῦτα γὰρ ἐγὼ ἀκούσας ἐνεθυμούμην οὑτωσί · τί ποτε λέγει ὁ θεός , καὶ τί ποτε αἰνίττεται ; ἐγὼ γὰρ δὴ οὔτε μέγα οὔτε σμικρὸν σύνοιδα ἐμαυτῷ σοφὸς ὤν · τί οὖν ποτε λέγει φάσκων ἐμὲ σοφώτατον εἶναι ; οὐ γὰρ δήπου ψεύδεταί γε · οὐ γὰρ θέμις αὐτῷ . καὶ πολὺν μὲν χρόνον ἠπόρουν τί ποτε λέγει · ἔπειτα μόγις πάνυ ἐπὶ ζήτησιν αὐτοῦ τοιαύτην τινὰ ἐτραπόμην . ἦλθον ἐπί τινα τῶν δοκούντων σοφῶν εἶναι , ὡς ἐνταῦθα εἴπερ που ἐλέγξων τὸ μαντεῖον καὶ ἀποφανῶν τῷ χρησμῷ ὅτι οὑτοσὶ ἐμοῦ σοφώτερός ἐστι , σὺ δʼ ἐμὲ ἔφησθα . διασκοπῶν οὖν τοῦτον—ὀνόματι γὰρ οὐδὲν δέομαι λέγειν , ἦν δέ τις τῶν πολιτικῶν πρὸς ὃν ἐγὼ σκοπῶν τοιοῦτόν τι ἔπαθον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ διαλεγόμενος αὐτῷ—ἔδοξέ μοι οὗτος ὁ ἀνὴρ δοκεῖν μὲν εἶναι σοφὸς ἄλλοις τε πολλοῖς ἀνθρώποις καὶ μάλιστα ἑαυτῷ , εἶναι δʼ οὔ · κἄπειτα ἐπειρώμην αὐτῷ δεικνύναι ὅτι οἴοιτο μὲν εἶναι σοφός , εἴη δʼ οὔ . ἐντεῦθεν οὖν τούτῳ τε ἀπηχθόμην καὶ πολλοῖς τῶν παρόντων · πρὸς ἐμαυτὸν δʼ οὖν ἀπιὼν ἐλογιζόμην ὅτι τούτου μὲν τοῦ ἀνθρώπου ἐγὼ σοφώτερός εἰμι · κινδυνεύει μὲν γὰρ ἡμῶν οὐδέτερος οὐδὲν καλὸν κἀγαθὸν εἰδέναι , ἀλλʼ οὗτος μὲν οἴεταί τι εἰδέναι οὐκ εἰδώς , ἐγὼ δέ , ὥσπερ οὖν οὐκ οἶδα , οὐδὲ οἴομαι · ἔοικα γοῦν τούτου γε σμικρῷ τινι αὐτῷ τούτῳ σοφώτερος εἶναι , ὅτι ἃ μὴ οἶδα οὐδὲ οἴομαι εἰδέναι . ἐντεῦθεν ἐπʼ ἄλλον ᾖα τῶν ἐκείνου δοκούντων σοφωτέρων εἶναι καί μοι ταὐτὰ ταῦτα ἔδοξε , καὶ ἐνταῦθα κἀκείνῳ καὶ ἄλλοις πολλοῖς ἀπηχθόμην . μετὰ ταῦτʼ οὖν ἤδη ἐφεξῆς ᾖα , αἰσθανόμενος μὲν λυπούμενος καὶ δεδιὼς ὅτι ἀπηχθανόμην , ὅμως δὲ ἀναγκαῖον ἐδόκει εἶναι τὸ τοῦ θεοῦ περὶ πλείστου ποιεῖσθαι—ἰτέον οὖν , σκοποῦντι τὸν χρησμὸν τί λέγει , ἐπὶ ἅπαντας τούς τι δοκοῦντας εἰδέναι .
Lemmas: οὗτος ἐμός τε ἑταῖρος εἰμί ἐκ νέος καί σύ ὁ πλῆθος ἑταῖρος τε καί συμφεύγω ὁ φυγή οὗτος καί μετά σύ κατέρχομαι . καί οἶδα δή οἷος εἰμί Χαιρεφῶν , ὡς σφοδρός ἐπί ὅστις ὁρμάω . καί δή ποτέ καί εἰς Δελφοί ἔρχομαι τολμάω οὗτος μαντεύομαι , ὅς λέγω , μή θορυβέω , ὦ ἄνδρες—ἤρετο γάρ δή εἰ τις ἐγώ εἰμί σοφός . ἀναιρέω οὖν ὁ Πυθία μηδείς σοφός εἰμί . καί οὗτος περί ὁ ἀδελφός σύ αὐτοῦ οὗτος μαρτυρέω , ἐπειδή ἐκεῖνος τελευτάω . σκοπέω δή ὅς ἕνεκα οὗτος λέγω · μέλλω γάρ σύ διδάσκω ὅθεν ἐγώ ὁ διαβολή γίγνομαι . οὗτος γάρ ἐγώ ἀκούω ἐνθυμέομαι οὕτως · τις ποτέ λέγω ὁ θεός , καί τις ποτέ αἰνίσσομαι ; ἐγώ γάρ δή οὔτε μέγας οὔτε μικρός σύνοιδα ἐμαυτοῦ σοφός εἰμί · τίς οὖν ποτέ λέγω φάσκω ἐγώ σοφός εἰμί ; οὐ γάρ δήπου ψεύδω γε · οὐ γάρ θέμις αὐτός . καί πολύς μέν χρόνος ἀπορέω τις ποτέ λέγω · ἔπειτα μόγις πάνυ ἐπί ζήτησις αὐτός τοιοῦτος τις τρέπω . ἔρχομαι ἐπί τις ὁ δοκέω σοφός εἰμί , ὡς ἐνταῦθα εἴπερ που ἐλέγχω ὁ μαντεῖον καί ἀποφαίνω ὁ χρησμός ὅτι οὗτος ἐγώ σοφός εἰμί , σύ δέ ἐγώ φημί . διασκοπέω οὖν τοῦτον—ὀνόματι γάρ οὐδείς δέω λέγω , εἰμί δέ τις ὁ πολιτικός πρός ὅς ἐγώ σκοπέω τοιοῦτος τις πάσχω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί διαλέγω αὐτῷ—ἔδοξέ ἐγώ οὗτος ὁ ἀνήρ δοκέω μέν εἰμί σοφός ἄλλος τε πολύς ἄνθρωπος καί μάλα ἑαυτοῦ , εἰμί δέ οὐ · ἔπειτα πειράω αὐτός δείκνυμι ὅτι οἴομαι μέν εἰμί σοφός , εἰμί δέ οὐ . ἐντεῦθεν οὖν οὗτος τε ἀπάχθομαι καί πολύς ὁ πάρειμι · πρός ἐμαυτοῦ δέ οὖν ἀπέρχομαι λογίζομαι ὅτι οὗτος μέν ὁ ἄνθρωπος ἐγώ σοφός εἰμί · κινδυνεύω μέν γάρ ἐγώ οὐδέτερος οὐδείς καλός ἀγαθός οἶδα , ἀλλά οὗτος μέν οἴομαι τις οἶδα οὐ οἶδα , ἐγώ δέ , ὥσπερ οὖν οὐ οἶδα , οὐδέ οἴομαι · ἔοικα γοῦν οὗτος γε μικρός τις αὐτός οὗτος σοφός εἰμί , ὅτι ὅς μή οἶδα οὐδέ οἴομαι οἶδα . ἐντεῦθεν ἐπί ἄλλος ἔρχομαι ὁ ἐκεῖνος δοκέω σοφός εἰμί καί ἐγώ αὐτός οὗτος δοκέω , καί ἐνταῦθα ἐκεῖνος καί ἄλλος πολύς ἀπάχθομαι . μετά οὗτος οὖν ἤδη ἐφεξῆς ἔρχομαι , αἰσθάνομαι μέν λυπέω καί δείδω ὅτι ἀπεχθάνομαι , ὅμως δέ ἀναγκαῖος δοκέω εἰμί ὁ ὁ θεός περί πολύς ποιέω οὖν , σκοπέω ὁ χρησμός τίς λέγω , ἐπί ἅπας ὁ τις δοκέω οἶδα .