ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plato-philosophy.apologia-socratis 17
ὅτι μὲν ὑμεῖς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πεπόνθατε ὑπὸ τῶν ἐμῶν κατηγόρων , οὐκ οἶδα · ἐγὼ δʼ οὖν καὶ αὐτὸς ὑπʼ αὐτῶν ὀλίγου ἐμαυτοῦ ἐπελαθόμην , οὕτω πιθανῶς ἔλεγον . καίτοι ἀληθές γε ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδὲν εἰρήκασιν . μάλιστα δὲ αὐτῶν ἓν ἐθαύμασα τῶν πολλῶν ὧν ἐψεύσαντο , τοῦτο ἐν ᾧ ἔλεγον ὡς χρῆν ὑμᾶς εὐλαβεῖσθαι μὴ ὑπʼ ἐμοῦ ἐξαπατηθῆτε ὡς δεινοῦ ὄντος λέγειν . τὸ γὰρ μὴ αἰσχυνθῆναι ὅτι αὐτίκα ὑπʼ ἐμοῦ ἐξελεγχθήσονται ἔργῳ , ἐπειδὰν μηδʼ ὁπωστιοῦν φαίνωμαι δεινὸς λέγειν , τοῦτό μοι ἔδοξεν αὐτῶν ἀναισχυντότατον εἶναι , εἰ μὴ ἄρα δεινὸν καλοῦσιν οὗτοι λέγειν τὸν τἀληθῆ λέγοντα · εἰ μὲν γὰρ τοῦτο λέγουσιν , ὁμολογοίην ἂν ἔγωγε οὐ κατὰ τούτους εἶναι ῥήτωρ . οὗτοι μὲν οὖν , ὥσπερ ἐγὼ λέγω , ἤ τι ἢ οὐδὲν ἀληθὲς εἰρήκασιν , ὑμεῖς δέ μου ἀκούσεσθε πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν—οὐ μέντοι μὰ Δία , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , κεκαλλιεπημένους γε λόγους , ὥσπερ οἱ τούτων , ῥήμασί τε καὶ ὀνόμασιν οὐδὲ κεκοσμημένους , ἀλλʼ ἀκούσεσθε εἰκῇ λεγόμενα τοῖς ἐπιτυχοῦσιν ὀνόμασιν—πιστεύω γὰρ δίκαια εἶναι ἃ λέγω—καὶ μηδεὶς ὑμῶν προσδοκησάτω ἄλλως · οὐδὲ γὰρ ἂν δήπου πρέποι , ὦ ἄνδρες , τῇδε τῇ ἡλικίᾳ ὥσπερ μειρακίῳ πλάττοντι λόγους εἰς ὑμᾶς εἰσιέναι . καὶ μέντοι καὶ πάνυ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῦτο ὑμῶν δέομαι καὶ παρίεμαι · ἐὰν διὰ τῶν αὐτῶν λόγων ἀκούητέ μου ἀπολογουμένου διʼ ὧνπερ εἴωθα λέγειν καὶ ἐν ἀγορᾷ ἐπὶ τῶν τραπεζῶν , ἵνα ὑμῶν πολλοὶ ἀκηκόασι , καὶ ἄλλοθι , μήτε θαυμάζειν μήτε θορυβεῖν τούτου ἕνεκα . ἔχει γὰρ οὑτωσί . νῦν ἐγὼ πρῶτον ἐπὶ δικαστήριον ἀναβέβηκα , ἔτη γεγονὼς ἑβδομήκοντα · ἀτεχνῶς οὖν ξένως ἔχω τῆς ἐνθάδε λέξεως .
Lemmas: ὅστις μέν σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , πάσχω ὑπό ὁ ἐμός κατήγορος , οὐ οἶδα · ἐγώ δέ οὖν καί αὐτός ὑπό αὐτός ὀλίγος ἐμαυτοῦ ἐπιλανθάνω , οὕτως πιθανός λέγω . καίτοι ἀληθής γε ὡς ἔπος λέγω οὐδείς λέγω . μάλα δέ αὐτός εἷς θαυμάζω ὁ πολύς ὅς ψεύδω , οὗτος ἐν ὅς λέγω ὡς χρή σύ εὐλαβέομαι μή ὑπό ἐγώ ἐξαπατάω ὡς δεινός εἰμί λέγω . ὁ γάρ μή αἰσχύνω ὅτι αὐτίκα ὑπό ἐγώ ἐξελέγχω ἔργον , ἐπειδάν μηδέ ὁπωσοῦν φαίνω δεινός λέγω , οὗτος ἐγώ δοκέω αὐτός ἀναίσχυντος εἰμί , εἰ μή ἄρα δεινός καλέω οὗτος λέγω ὁ ἀληθής λέγω · εἰ μέν γάρ οὗτος λέγω , ὁμολογέω ἄν ἐγώ οὐ κατά οὗτος εἰμί ῥήτωρ . οὗτος μέν οὖν , ὥσπερ ἐγώ λέγω , ἤ τις ἤ οὐδείς ἀληθής λέγω , σύ δέ ἐγώ ἀκούω πᾶς ὁ ἀλήθειαν—οὐ μέντοι μά Ζεύς , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καλλιεπέομαι γε λόγος , ὥσπερ ὁ οὗτος , ῥῆμα τε καί ὄνομα οὐδέ κοσμέω , ἀλλά ἀκούω εἰκῇ λέγω ὁ ἐπιτυγχάνω ονομασιν—πιστευμαι γάρ δίκαιος εἰμί ὅς λέγω—καὶ μηδείς σύ προσδοκέω ἄλλος · οὐδέ γάρ ἄν δήπου πρέπω , ὦ ἀνήρ , ὅδε ὁ ἡλικία ὥσπερ μειράκιον πλάσσω λόγος εἰς σύ εἰσέρχομαι . καί μέντοι καί πάνυ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὗτος σύ δέω καί παρίημι · ἐάν διά ὁ αὐτός λόγος ἀκούω ἐγώ ἀπολογέομαι διά ὅς εἴωθα λέγω καί ἐν ἀγορά ἐπί ὁ τράπεζα , ἵνα σύ πολύς ἀκούω , καί ἄλλοθι , μήτε θαυμάζω μήτε θορυβέω οὗτος ἕνεκα . ἔχω γάρ οὕτως . νῦν ἐγώ πρότερος ἐπί δικαστήριον ἀναβαίνω , ἔτος γίγνομαι ἑβδομήκοντα · ἄτεχνος οὖν ξένος ἔχω ὁ ἐνθάδε λέξις .
plato-philosophy.apologia-socratis 42
καὶ ἐὰν ταῦτα ποιῆτε , δίκαια πεπονθὼς ἐγὼ ἔσομαι ὑφʼ ὑμῶν αὐτός τε καὶ οἱ ὑεῖς . ἀλλὰ γὰρ ἤδη ὥρα ἀπιέναι , ἐμοὶ μὲν ἀποθανουμένῳ , ὑμῖν δὲ βιωσομένοις · ὁπότεροι δὲ ἡμῶν ἔρχονται ἐπὶ ἄμεινον πρᾶγμα , ἄδηλον παντὶ πλὴν ἢ τῷ θεῷ .
Lemmas: καί ἐάν οὗτος ποιέω , δίκαιος πάσχω ἐγώ εἰμί ὑπό σύ αὐτός τε καί ὁ υἱός . ἀλλά γάρ ἤδη ὥρα ἀπέρχομαι , ἐγώ μέν ἀποθνῄσκω , σύ δέ βιόω · ὁπότερος δέ ἐγώ ἔρχομαι ἐπί ἀγαθός πρᾶγμα , ἄδηλος πᾶς πλήν ἤ ὁ θεός .