plato-philosophy.apologia-socratis 33
ἀλλʼ ἐγὼ διὰ παντὸς τοῦ βίου δημοσίᾳ τε εἴ πού τι ἔπραξα τοιοῦτος φανοῦμαι , καὶ ἰδίᾳ ὁ αὐτὸς οὗτος , οὐδενὶ πώποτε συγχωρήσας οὐδὲν παρὰ τὸ δίκαιον οὔτε ἄλλῳ οὔτε τούτων οὐδενὶ οὓς δὴ διαβάλλοντες ἐμέ φασιν ἐμοὺς μαθητὰς εἶναι . ἐγὼ δὲ διδάσκαλος μὲν οὐδενὸς πώποτʼ ἐγενόμην · εἰ δέ τίς μου λέγοντος καὶ τὰ ἐμαυτοῦ πράττοντος ἐπιθυμοῖ ἀκούειν , εἴτε νεώτερος εἴτε πρεσβύτερος , οὐδενὶ πώποτε ἐφθόνησα , οὐδὲ χρήματα μὲν λαμβάνων διαλέγομαι μὴ λαμβάνων δὲ οὔ , ἀλλʼ ὁμοίως καὶ πλουσίῳ καὶ πένητι παρέχω ἐμαυτὸν ἐρωτᾶν , καὶ ἐάν τις βούληται ἀποκρινόμενος ἀκούειν ὧν ἂν λέγω . καὶ τούτων ἐγὼ εἴτε τις χρηστὸς γίγνεται εἴτε μή , οὐκ ἂν δικαίως τὴν αἰτίαν ὑπέχοιμι , ὧν μήτε ὑπεσχόμην μηδενὶ μηδὲν πώποτε μάθημα μήτε ἐδίδαξα · εἰ δέ τίς φησι παρʼ ἐμοῦ πώποτέ τι μαθεῖν ἢ ἀκοῦσαι ἰδίᾳ ὅτι μὴ καὶ οἱ ἄλλοι πάντες , εὖ ἴστε ὅτι οὐκ ἀληθῆ λέγει.ἀλλὰ διὰ τί δή ποτε μετʼ ἐμοῦ χαίρουσί τινες πολὺν χρόνον διατρίβοντες ; ἀκηκόατε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , πᾶσαν ὑμῖν τὴν ἀλήθειαν ἐγὼ εἶπον · ὅτι ἀκούοντες χαίρουσιν ἐξεταζομένοις τοῖς οἰομένοις μὲν εἶναι σοφοῖς , οὖσι δʼ οὔ . ἔστι γὰρ οὐκ ἀηδές . ἐμοὶ δὲ τοῦτο , ὡς ἐγώ φημι , προστέτακται ὑπὸ τοῦ θεοῦ πράττειν καὶ ἐκ μαντείων καὶ ἐξ ἐνυπνίων καὶ παντὶ τρόπῳ ᾧπέρ τίς ποτε καὶ ἄλλη θεία μοῖρα ἀνθρώπῳ καὶ ὁτιοῦν προσέταξε πράττειν . ταῦτα , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ ἀληθῆ ἐστιν καὶ εὐέλεγκτα . εἰ γὰρ δὴ ἔγωγε τῶν νέων τοὺς μὲν διαφθείρω τοὺς δὲ διέφθαρκα , χρῆν δήπου , εἴτε τινὲς αὐτῶν πρεσβύτεροι γενόμενοι ἔγνωσαν ὅτι νέοις οὖσιν αὐτοῖς ἐγὼ κακὸν πώποτέ τι συνεβούλευσα , νυνὶ αὐτοὺς ἀναβαίνοντας ἐμοῦ κατηγορεῖν καὶ τιμωρεῖσθαι · εἰ δὲ μὴ αὐτοὶ ἤθελον , τῶν οἰκείων τινὰς τῶν ἐκείνων , πατέρας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἄλλους τοὺς προσήκοντας , εἴπερ ὑπʼ ἐμοῦ τι κακὸν ἐπεπόνθεσαν αὐτῶν οἱ οἰκεῖοι , νῦν μεμνῆσθαι καὶ τιμωρεῖσθαι . πάντως δὲ πάρεισιν αὐτῶν πολλοὶ ἐνταυθοῖ οὓς ἐγὼ ὁρῶ , πρῶτον μὲν Κρίτων οὑτοσί , ἐμὸς ἡλικιώτης καὶ δημότης , Κριτοβούλου τοῦδε πατήρ , ἔπειτα Λυσανίας ὁ Σφήττιος , Αἰσχίνου τοῦδε πατήρ , ἔτι δʼ Ἀντιφῶν ὁ Κηφισιεὺς οὑτοσί , Ἐπιγένους πατήρ , ἄλλοι τοίνυν οὗτοι ὧν οἱ ἀδελφοὶ ἐν ταύτῃ τῇ διατριβῇ γεγόνασιν , Νικόστρατος Θεοζοτίδου , ἀδελφὸς Θεοδότου—καὶ ὁ μὲν Θεόδοτος τετελεύτηκεν , ὥστε οὐκ ἂν ἐκεῖνός γε αὐτοῦ καταδεηθείη—καὶ Παράλιος ὅδε , ὁ Δημοδόκου , οὗ ἦν Θεάγης ἀδελφός · ὅδε δὲ Ἀδείμαντος , ὁ Ἀρίστωνος , οὗ ἀδελφὸς οὑτοσὶ Πλάτων , καὶ Αἰαντόδωρος , οὗ Ἀπολλόδωρος ὅδε ἀδελφός .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ διά πᾶς ὁ βίος δημόσιος τε εἰ που τις πράσσω τοιοῦτος φαίνω , καί ἴδιος ὁ αὐτός οὗτος , οὐδείς πώποτε συγχωρέω οὐδείς παρά ὁ δίκαιος οὔτε ἄλλος οὔτε οὗτος οὐδείς ὅς δή διαβάλλω ἐγώ φημί ἐμός μαθητής εἰμί . ἐγώ δέ διδάσκαλος μέν οὐδείς πώποτε γίγνομαι · εἰ δέ τις ἐγώ λέγω καί ὁ ἐμαυτοῦ πράσσω ἐπιθυμέω ἀκούω , εἴτε νέος εἴτε πρέσβυς , οὐδείς πώποτε φθονέω , οὐδέ χρῆμα μέν λαμβάνω διαλέγω μή λαμβάνω δέ οὐ , ἀλλά ὅμοιος καί πλούσιος καί πένης παραχώννυμι ἐμαυτοῦ ἐρωτάω , καί ἐάν τις βούλομαι ἀποκρίνω ἀκούω ὅς ἄν λέγω . καί οὗτος ἐγώ εἴτε τις χρηστός γίγνομαι εἴτε μή , οὐ ἄν δίκαιος ὁ αἰτία ὑπέχω , ὅς μήτε ὑπισχνέομαι μηδείς μηδείς πώποτε μάθημα μήτε διδάσκω · εἰ δέ τις φημί παρά ἐγώ πώποτε τις μανθάνω ἤ ἀκούω ἴδιος ὅστις μή καί ὁ ἄλλος πᾶς , εὖ οἶδα ὅτι οὐ ἀληθής λέγει.ἀλλὰ διά τίς δή ποτέ μετά ἐγώ χαίρω τις πολύς χρόνος διατρίβω ; ἀκούω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , πᾶς σύ ὁ ἀλήθεια ἐγώ λέγω · ὅτι ἀκούω χαίρω ἐξετάζω ὁ οἴομαι μέν εἰμί σοφός , εἰμί δέ οὐ . εἰμί γάρ οὐ ἀηδής . ἐγώ δέ οὗτος , ὡς ἐγώ φημί , προστάσσω ὑπό ὁ θεός πράσσω καί ἐκ μαντεῖον καί ἐκ ἐνύπνιον καί πᾶς τρόπος ὅς τις ποτέ καί ἄλλος θεῖος μοῖρα ἄνθρωπος καί ὁστισοῦν προστάσσω πράσσω . οὗτος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί ἀληθής εἰμί καί εὐέλεγκτος . εἰ γάρ δή ἐγώ ὁ νέος ὁ μέν διαφθείρω ὁ δέ διαφθείρω , χρή δήπου , εἴτε τις αὐτός πρέσβυς γίγνομαι γιγνώσκω ὅτι νέος εἰμί αὐτός ἐγώ κακός πώποτε τις συμβουλεύω , νυνί αὐτός ἀναβαίνω ἐγώ κατηγορέω καί τιμωρέω · εἰ δέ μή αὐτός ἐθέλω , ὁ οἰκεῖος τις ὁ ἐκεῖνος , πατήρ καί ἀδελφός καί ἄλλος ὁ προσήκω , εἴπερ ὑπό ἐγώ τις κακός πάσχω αὐτός ὁ οἰκεῖος , νῦν μιμνῄσκω καί τιμωρέω . πάντως δέ πάρειμι αὐτός πολύς ἐνταυθοῖ ὅς ἐγώ ὁράω , πρότερος μέν Κρίτων οὗτος , ἐμός ἡλικιώτης καί δημότης , Κριτόβουλος ὅδε πατήρ , ἔπειτα Λυσανίας ὁ Σφήττιος , Αἰσχίνης ὅδε πατήρ , ἔτι δέ Ἀντιφῶν ὁ Κηφισιεύς οὗτος , Ἐπιγένης πατήρ , ἄλλος τοίνυν οὗτος ὅς ὁ ἀδελφός ἐν οὗτος ὁ διατριβή γίγνομαι , Νικόστρατος Θεοζοτίδης , ἀδελφός Θεοδότος ὁ μέν Θεόδοτος τελευτάω , ὥστε οὐ ἄν ἐκεῖνος γε αὐτός καταδέω Παράλιος ὅδε , ὁ Δημόδοκος , ὅς εἰμί Θεάγης ἀδελφός · ὅδε δέ Ἀδείμαντος , ὁ Ἀρίστων , ὅς ἀδελφός οὗτος Πλάτων , καί Αἰαντόδωρος , ὅς Ἀπολλόδωρος ὅδε ἀδελφός .