plato-philosophy.amatores-sp 138
τί δʼ ; ἐπειδὰν ἄνθρωπός τις ὢν ἀγνοῇ τοὺς χρηστοὺς καὶ μοχθηροὺς ἀνθρώπους , ἆρʼ οὐχ αὑτὸν ἀγνοεῖ πότερον χρηστός ἐστιν ἢ πονηρός , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ἄνθρωπός ἐστιν ; συνεχώρει . τὸ δὲ αὑτὸν ἀγνοεῖν σωφρονεῖν ἐστιν ἢ μὴ σωφρονεῖν ; μὴ σωφρονεῖν . τὸ ἑαυτὸν ἄρα γιγνώσκειν ἐστὶ σωφρονεῖν ; φημί , ἔφη . τοῦτʼ ἄρα , ὡς ἔοικε , τὸ ἐν Δελφοῖς γράμμα παρακελεύεται , σωφροσύνην ἀσκεῖν καὶ δικαιοσύνην . ἔοικεν . τῇ αὐτῇ δὲ ταύτῃ καὶ κολάζειν ὀρθῶς ἐπιστάμεθα ; ναί . οὐκοῦν ᾗ μὲν κολάζειν ὀρθῶς ἐπιστάμεθα , δικαιοσύνη αὕτη ἐστίν , ᾗ δὲ διαγιγνώσκειν καὶ ἑαυτὸν καὶ ἄλλους , σωφροσύνη ; ἔοικεν , ἔφη . ταὐτὸν ἄρα ἐστὶ καὶ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη ; φαίνεται . καὶ μὴν οὕτω γε καὶ αἱ πόλεις εὖ οἰκοῦνται , ὅταν οἱ ἀδικοῦντες δίκην διδῶσιν . ἀληθῆ λέγεις , ἔφη . καὶ πολιτικὴ ἄρα αὑτή ἐστιν . συνεδόκει . τί δὲ ὅταν εἷς ἀνὴρ ὀρθῶς πόλιν διοικῇ , ὄνομά γε τούτῳ οὐ τύραννός τε καὶ βασιλεύς ; φημί . οὐκοῦν βασιλικῇ τε καὶ τυραννικῇ τέχνῃ διοικεῖ ; οὕτως . καὶ αὗται ἄρʼ αἱ αὐταὶ τέχναι εἰσὶν ἐκείναις ; φαίνονται . τί δʼ ὅταν εἷς ὢν ἀνὴρ οἰκίαν διοικῇ ὀρθῶς , τί ὄνομα τούτῳ ἐστίν ; οὐκ οἰκονόμος τε καὶ δεσπότης ; ναί . πότερον οὖν καὶ οὗτος δικαιοσύνῃ εὖ ἂν τὴν οἰκίαν διοικοῖ ἢ κἄλλῃ τινὶ τέχνῃ ; δικαιοσύνῃ . ἔστιν ἄρα ταὐτόν , ὡς ἔοικε , βασιλεύς , τύραννος , πολιτικός , οἰκονόμος , δεσπότης , σώφρων , δίκαιος . καὶ μία τέχνη ἐστὶν βασιλική , τυραννική , πολιτική , δεσποτική , οἰκονομική , δικαιοσύνη , σωφροσύνη . φαίνεται , ἔφη , οὕτως . πότερον οὖν τῷ φιλοσόφῳ , ὅταν μὲν ἰατρὸς περὶ τῶν καμνόντων τι λέγῃ , αἰσχρὸν μήθʼ ἕπεσθαι τοῖς λεγομένοις δύνασθαι μήτε συμβάλλεσθαι μηδὲν περὶ τῶν λεγομένων ἢ πραττομένων , καὶ ὁπόταν ἄλλος τις τῶν δημιουργῶν , ὡσαύτως · ὅταν δὲ δικαστὴς ἢ βασιλεὺς ἢ ἄλλος τις ὧν νυνδὴ διεληλύθαμεν , οὐκ αἰσχρὸν περὶ τούτων μήτε ἕπεσθαι δύνασθαι μήτε συμβάλλεσθαι περὶ αὐτῶν ; πῶς δʼ οὐκ αἰσχρόν , ὦ Σώκρατες , περί γε τοσούτων πραγμάτων μηδὲν ἔχειν συμβάλλεσθαι ; πότερον οὖν καὶ περὶ ταῦτα λέγωμεν , ἔφην , πένταθλον αὐτὸν δεῖν εἶναι καὶ ὕπακρον , καὶ ταύτης μὲν τὰ δευτερεῖα ἔχοντα πάντων τὸν φιλόσοφον , καὶ ἀχρεῖον εἶναι ἕως ἂν τούτων τις ᾖ , ἢ πρῶτον μὲν τὴν αὑτοῦ οἰκίαν οὐκ ἄλλῳ ἐπιτρεπτέον οὐδὲ τὰ δευτερεῖα ἐν τούτῳ ἑκτέον , ἀλλʼ αὐτὸν κολαστέον δικάζοντα ὀρθῶς , εἰ μέλλει εὖ οἰκεῖσθαι αὐτοῦ ἡ οἰκία ; συνεχώρει δή μοι .
Lemmas: τίς δέ ; ἐπειδάν ἄνθρωπος τις εἰμί ἀγνοέω ὁ χρηστός καί μοχθηρός ἄνθρωπος , ἆρα οὐ ἑαυτοῦ ἀγνοέω πότερος χρηστός εἰμί ἤ πονηρός , ἐπειδή καί αὐτός ἄνθρωπος εἰμί ; συγχωρέω . ὁ δέ ἑαυτοῦ ἀγνοέω σωφρονέω εἰμί ἤ μή σωφρονέω ; μή σωφρονέω . ὁ ἑαυτοῦ ἄρα γιγνώσκω εἰμί σωφρονέω ; φημί , φημί . οὗτος ἄρα , ὡς ἔοικα , ὁ ἐν Δελφοί γράμμα παρακελεύομαι , σωφροσύνη ἀσκέω καί δικαιοσύνη . ἔοικα . ὁ αὐτός δέ οὗτος καί κολάζω ὀρθός ἐπίσταμαι ; ναί . οὐκοῦν ᾗ μέν κολάζω ὀρθός ἐπίσταμαι , δικαιοσύνη οὗτος εἰμί , ᾗ δέ διαγιγνώσκω καί ἑαυτοῦ καί ἄλλος , σωφροσύνη ; ἔοικα , φημί . αὐτός ἄρα εἰμί καί δικαιοσύνη καί σωφροσύνη ; φαίνω . καί μήν οὕτως γε καί ὁ πόλις εὖ οἰκέω , ὅταν ὁ ἀδικέω δίκη δίδημι . ἀληθής λέγω , φημί . καί πολιτικός ἄρα αὑτός εἰμί . συνδοκέω . τίς δέ ὅταν εἷς ἀνήρ ὀρθός πόλις διοικέω , ὄνομα γε οὗτος οὐ τύραννος τε καί βασιλεύς ; φημί . οὐκοῦν βασιλικός τε καί τυραννικός τέχνη διοικέω ; οὕτως . καί οὗτος ἄρα ὁ αὐτός τέχνη εἰμί ἐκεῖνος ; φαίνω . τίς δέ ὅταν εἷς εἰμί ἀνήρ οἰκία διοικέω ὀρθός , τίς ὄνομα οὗτος εἰμί ; οὐ οἰκονόμος τε καί δεσπότης ; ναί . πότερος οὖν καί οὗτος δικαιοσύνη εὖ ἄν ὁ οἰκία διοικέω ἤ κἄλλος τις τέχνη ; δικαιοσύνη . εἰμί ἄρα αὐτός , ὡς ἔοικα , βασιλεύς , τύραννος , πολιτικός , οἰκονόμος , δεσπότης , σώφρων , δίκαιος . καί εἷς τέχνη εἰμί βασιλικός , τυραννικός , πολιτικός , δεσποτικός , οἰκονομικός , δικαιοσύνη , σωφροσύνη . φαίνω , φημί , οὕτως . πότερος οὖν ὁ φιλόσοφος , ὅταν μέν ἰατρός περί ὁ κάμνω τις λέγω , αἰσχρός μήτε ἕπομαι ὁ λέγω δύναμαι μήτε συμβάλλω μηδείς περί ὁ λέγω ἤ πράσσω , καί ὁπόταν ἄλλος τις ὁ δημιουργός , ὡσαύτως · ὅταν δέ δικαστής ἤ βασιλεύς ἤ ἄλλος τις ὅς νυνδί διέρχομαι , οὐ αἰσχρός περί οὗτος μήτε ἕπομαι δύναμαι μήτε συμβάλλω περί αὐτός ; πῶς δέ οὐ αἰσχρός , ὦ Σωκράτης , περί γε τοσοῦτος πρᾶγμα μηδείς ἔχω συμβάλλω ; πότερος οὖν καί περί οὗτος λέγω , φημί , πένταθλος αὐτός δέω εἰμί καί ὕπακρος , καί οὗτος μέν ὁ δευτερεῖα ἔχω πᾶς ὁ φιλόσοφος , καί ἀχρεῖος εἰμί ἕως ἄν οὗτος τις εἰμί , ἤ πρῶτος μέν ὁ ἑαυτοῦ οἰκία οὐ ἄλλος ἐπιτρεπτέον οὐδέ ὁ δευτερεῖα ἐν οὗτος ἔχω , ἀλλά αὐτός κολαστέος δικάζω ὀρθός , εἰ μέλλω εὖ οἰκέω αὐτός ὁ οἰκίον ; συγχωρέω δή ἐγώ .