plato-philosophy.amatores-sp 132
εἰς Διονυσίου τοῦ γραμματιστοῦ εἰσῆλθον , καὶ εἶδον αὐτόθι τῶν τε νέων τοὺς ἐπιεικεστάτους δοκοῦντας εἶναι τὴν ἰδέαν καὶ πατέρων εὐδοκίμων , καὶ τούτων ἐραστάς . ἐτυγχανέτην οὖν δύο τῶν μειρακίων ἐρίζοντε , περὶ ὅτου δέ , οὐ σφόδρα κατήκουον . ἐφαινέσθην μέντοι ἢ περὶ Ἀναξαγόρου ἢ περὶ Οἰνοπίδου ἐρίζειν · κύκλους γοῦν γράφειν ἐφαινέσθην καὶ ἐγκλίσεις τινὰς ἐμιμοῦντο τοῖν χεροῖν ἐπικλίνοντε καὶ μάλʼ ἐσπουδακότε . κἀγώ—καθήμην γὰρ παρὰ τὸν ἐραστὴν τοῦ ἑτέρου αὐτοῖν—κινήσας οὖν αὐτὸν τῷ ἀγκῶνι ἠρόμην ὅτι ποτὲ οὕτως ἐσπουδακότε τὼ μειρακίω εἴτην , καὶ εἶπον · ἦ που μέγα τι καὶ καλόν ἐστι περὶ ὃ τοσαύτην σπουδὴν πεποιημένω ἐστόν ; ὁ δʼ εἶπε , ποῖον , ἔφη , μέγα καὶ καλόν ; ἀδολεσχοῦσι μὲν οὖν οὗτοί γε περὶ τῶν μετεώρων καὶ φλυαροῦσι φιλοσοφοῦντες . καὶ ἐγὼ θαυμάσας αὐτοῦ τὴν ἀπόκρισιν εἶπον · ὦ νεανία , αἰσχρὸν δοκεῖ σοι εἶναι τὸ φιλοσοφεῖν ; ἢ τί οὕτως χαλεπῶς λέγεις ; καὶ ὁ ἕτερος—πλησίον γὰρ καθήμενος ἐτύγχανεν αὐτοῦ , ἀντεραστὴς ὤν—ἀκούσας ἐμοῦ τε ἐρομένου κἀκείνου ἀποκρινομένου , οὐ πρὸς σοῦ γε , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ποιεῖς τὸ καὶ ἀνερέσθαι τοῦτον εἰ αἰσχρὸν ἡγεῖται φιλοσοφίαν εἶναι . ἢ οὐκ οἶσθα τοῦτον ὅτι τραχηλιζόμενος καὶ ἐμπιμπλάμενος καὶ καθεύδων πάντα τὸν βίον διατετέλεκεν ; ὥστε σὺ τί αὐτὸν ᾤου ἀποκρινεῖσθαι ἀλλʼ ἢ ὅτι αἰσχρόν ἐστι φιλοσοφία ; ἦν δὲ οὗτος μὲν τοῖν ἐρασταῖν περὶ μουσικὴν διατετριφώς , ὁ δʼ ἕτερος , ὃν ἐλοιδόρει , περὶ γυμναστικήν . καί μοι ἔδοξε χρῆναι τὸν μὲν ἕτερον ἀφιέναι , τὸν ἐρωτώμενον , ὅτι οὐδʼ αὐτὸς προσεποιεῖτο περὶ λόγων ἔμπειρος εἶναι ἀλλὰ περὶ ἔργων , τὸν δὲ σοφώτερον προσποιούμενον εἶναι διερωτῆσαι , ἵνα καὶ εἴ τι δυναίμην παρʼ αὐτοῦ ὠφεληθείην . εἶπον οὖν ὅτι εἰς κοινὸν μὲν τὸ ἐρώτημα ἠρόμην · εἰ δὲ σὺ οἴει τοῦδε κάλλιον ἂν ἀποκρίνασθαι , σὲ ἐρωτῶ τὸ αὐτὸ ὅπερ καὶ τοῦτον , εἰ δοκεῖ σοι τὸ φιλοσοφεῖν καλὸν εἶναι ἢ οὔ .
Lemmas: εἰς Διονύσιος ὁ γραμματιστής εἰσέρχομαι , καί ὁράω αὐτόθι ὁ τε νέος ὁ ἐπιεικής δοκέω εἰμί ὁ ἰδέα καί πατήρ εὐδόκιμος , καί οὗτος ἐραστής . τυγχάνω οὖν δύο ὁ μειράκιον ἐρίζω , περί ὅστις δέ , οὐ σφόδρα κατακούω . φαίνω μέντοι ἤ περί Ἀναξαγόρας ἤ περί Οἰνοπίδης ἐρίζω · κύκλος γοῦν γράφω φαίνω καί ἔγκλισις τις μιμέομαι ὁ χείρ ἐπικλίνω καί μάλα σπουδάζω . κἀγώ—καθήμην γάρ παρά ὁ ἐραστής ὁ ἕτερος αυτοιν—κινεος οὖν αὐτός ὁ ἀγκών ἔρομαι ὅτι ποτέ οὕτως σπουδάζω ὁ μειράκιον εἰμί , καί λέγω · ἦ που μέγας τις καί καλός εἰμί περί ὅς τοσοῦτος σπουδή ποιέω εἰμί ; ὁ δέ λέγω , ποῖος , φημί , μέγας καί καλός ; ἀδολεσχέω μέν οὖν οὗτος γε περί ὁ μετέωρος καί φλυαρέω φιλοσοφέω . καί ἐγώ θαυμάζω αὐτός ὁ ἀπόκρισις λέγω · ὦ νεανίας , αἰσχρός δοκέω σύ εἰμί ὁ φιλοσοφέω ; ἤ τίς οὕτως χαλεπός λέγω ; καί ὁ ἕτερος—πλησίον γάρ κάθημαι τυγχάνω αὐτός , ἀντεραστής ἀνακούω ἐγώ τε ἔρομαι ἐκεῖνος ἀποκρίνω , οὐ πρός σύ γε , φημί , ὦ Σωκράτης , ποιέω ὁ καί ἀνέρομαι οὗτος εἰ αἰσχρός ἡγέομαι φιλοσοφία εἰμί . ἤ οὐ οἶδα οὗτος ὅτι τραχηλίζω καί ἐμπίμπλημι καί καθεύδω πᾶς ὁ βίος διατελέω ; ὥστε σύ τίς αὐτός οἴομαι ἀποκρίνω ἀλλά ἤ ὅτι αἰσχρός εἰμί φιλοσοφία ; εἰμί δέ οὗτος μέν ὁ ἐραστής περί μουσική διατρίβω , ὁ δέ ἕτερος , ὅς λοιδορέω , περί γυμναστικός . καί ἐγώ δοκέω χρή ὁ μέν ἕτερος ἀφίημι , ὁ ἐρωτάω , ὅτι οὐδέ αὐτός προσποιέω περί λόγος ἔμπειρος εἰμί ἀλλά περί ἔργον , ὁ δέ σοφός προσποιέω εἰμί διερωτάω , ἵνα καί εἰ τις δύναμαι παρά αὐτός ὠφελέω . λέγω οὖν ὅτι εἰς κοινός μέν ὁ ἐρώτημα ἔρομαι · εἰ δέ σύ οἴομαι ὅδε καλός ἄν ἀποκρίνω , σύ ἐρωτάω ὁ αὐτός ὅς καί οὗτος , εἰ δοκέω σύ ὁ φιλοσοφέω καλός εἰμί ἤ οὐ .