plato-philosophy.amatores-sp 134
πῶς γὰρ ἄν , ἔφη , ἀπό γε ὀλίγων πόνων τὸ σῶμά τις εὖ ἔχοι ; καί μοι ἔδοξεν ἤδη ἐνταῦθα κινητέος εἶναι ὁ φιλογυμναστής , ἵνα μοι βοηθήσῃ διὰ τὴν ἐμπειρίαν τῆς γυμναστικῆς · κἄπειτα ἠρόμην αὐτόν , σὺ δὲ δὴ τί σιγᾷς ἡμῖν , ὦ λῷστε , τούτου ταῦτα λέγοντος ; ἢ καὶ σοὶ δοκοῦσιν οἱ ἄνθρωποι εὖ τὰ σώματα ἔχειν ἀπὸ τῶν πολλῶν πόνων , ἢ ἀπὸ τῶν μετρίων ; ἐγὼ μέν , ὦ Σώκρατες , ἔφη , ᾤμην τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο κἂν ὗν γνῶναι ὅτι οἱ μέτριοι πόνοι εὖ ποιοῦσιν ἔχειν τὰ σώματα , πόθεν δὴ οὐχὶ ἄνδρα γε ἄγρυπνόν τε καὶ ἄσιτον καὶ ἀτριβῆ τὸν τράχηλον ἔχοντα καὶ λεπτὸν ὑπὸ μεριμνῶν ; καὶ αὐτοῦ ταῦτα εἰπόντος ἥσθη τὰ μειράκια καὶ ἐπεγέλασεν , ὁ δʼ ἕτερος ἠρυθρίασε . καὶ ἐγὼ εἶπον , τί οὖν ; σὺ ἤδη συγχωρεῖς μήτε πολλοὺς μήτε ὀλίγους πόνους εὖ ποιεῖν ἔχειν τὰ σώματα τοὺς ἀνθρώπους , ἀλλὰ τοὺς μετρίους ; ἢ διαμάχῃ δυοῖν ὄντοιν νῷν περὶ τοῦ λόγου ; κἀκεῖνος , πρὸς μὲν τοῦτον , ἔφη , κἂν πάνυ ἡδέως διαγωνισαίμην , καὶ εὖ οἶδʼ ὅτι ἱκανὸς ἂν γενοίμην βοηθῆσαι τῇ ὑποθέσει ἣν ὑπεθέμην , καὶ εἰ ταύτης ἔτι φαυλοτέραν ὑπεθέμην—οὐδὲν γάρ ἐστι—πρὸς μέντοι σὲ οὐδὲν δέομαι παρὰ δόξαν φιλονικεῖν , ἀλλʼ ὁμολογῶ μὴ τὰ πολλὰ ἀλλὰ τὰ μέτρια γυμνάσια τὴν εὐεξίαν ἐμποιεῖν τοῖς ἀνθρώποις . τί δὲ τὰ σιτία ; τὰ μέτρια ἢ τὰ πολλά ; ἔφην ἐγώ . καὶ τὰ σιτία ὡμολόγει . ἔτι δὲ κἀγὼ προσηνάγκαζον αὐτὸν ὁμολογεῖν καὶ τἆλλα πάντα τὰ περὶ τὸ σῶμα ὠφελιμώτατα εἶναι τὰ μέτρια ἀλλὰ μὴ τὰ πολλὰ μηδὲ τὰ ὀλίγα · καί μοι ὡμολόγει τὰ μέτρια . τί δʼ , ἔφην , τὰ περὶ τὴν ψυχήν ; τὰ μέτρια ὠφελεῖ ἢ τὰ ἄμετρα τῶν προσφερομένων ; τὰ μέτρια , ἔφη . οὐκοῦν ἓν τῶν προσφερομένων ψυχῇ ἐστι καὶ τὰ μαθήματα ; ὡμολόγει . καὶ τούτων ἄρα τὰ μέτρια ὠφελεῖ ἀλλʼ οὐ τὰ πολλά ; συνέφη . τίνα οὖν ἐρόμενοι ἂν δικαίως ἐροίμεθα ὁποῖοι μέτριοι πόνοι καὶ σιτία πρὸς τὸ σῶμά ἐστιν ; ὡμολογοῦμεν μὲν τρεῖς ὄντες , ὅτι ἰατρὸν ἢ παιδοτρίβην . τίνα δʼ ἂν περὶ σπερμάτων σπορᾶς ὁπόσον μέτριον ; καὶ τούτου τὸν γεωργὸν ὡμολογοῦμεν . τίνα δὲ περὶ μαθημάτων εἰς ψυχὴν φυτεύσεώς τε καὶ σπορᾶς ἐρωτῶντες δικαίως ἂν ἐροίμεθα ὁπόσα καὶ ὁποῖα μέτρια ;
Lemmas: πῶς γάρ ἄν , φημί , ἀπό γε ὀλίγος πόνος ὁ σῶμα τις εὖ ἔχω ; καί ἐγώ δοκέω ἤδη ἐνταῦθα κινητέος εἰμί ὁ φιλογυμναστής , ἵνα ἐγώ βοηθέω διά ὁ ἐμπειρία ὁ γυμναστικός · ἔπειτα ἔρομαι αὐτός , σύ δέ δή τίς σιγάω ἐγώ , ὦ λωΐων , οὗτος οὗτος λέγω ; ἤ καί σύ δοκέω ὁ ἄνθρωπος εὖ ὁ σῶμα ἔχω ἀπό ὁ πολύς πόνος , ἤ ἀπό ὁ μέτριος ; ἐγώ μέν , ὦ Σωκράτης , φημί , οἴομαι ὁ λέγω δή οὗτος ἄν ὗς γιγνώσκω ὅτι ὁ μέτριος πόνος εὖ ποιέω ἔχω ὁ σῶμα , πόθεν δή οὐ ἀνήρ γε ἄγρυπνος τε καί ἄσιτος καί ἀτριβής ὁ τράχηλος ἔχω καί λεπτός ὑπό μέριμνα ; καί αὐτός οὗτος λέγω ἥδομαι ὁ μειράκιον καί ἐπιγελάω , ὁ δέ ἕτερος ἐρυθριάω . καί ἐγώ λέγω , τίς οὖν ; σύ ἤδη συγχωρέω μήτε πολύς μήτε ὀλίγος πόνος εὖ ποιέω ἔχω ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ μέτριος ; ἤ διαμάχομαι δύο εἰμί ἐγώ περί ὁ λόγος ; ἐκεῖνος , πρός μέν οὗτος , φημί , ἄν πάνυ ἡδύς διαγωνίζομαι , καί εὖ οἶδα ὅτι ἱκανός ἄν γίγνομαι βοηθέω ὁ ὑπόθεσις ὅς ὑποτίθημι , καί εἰ οὗτος ἔτι φαῦλος ὑπεθέμην—οὐδὲν γάρ ἐστι—πρὸς μέντοι σύ οὐδείς δέω παρά δόξα φιλονεικέω , ἀλλά ὁμολογέω μή ὁ πολύς ἀλλά ὁ μέτριος γυμνάσιον ὁ εὐεξία ἐμποιέω ὁ ἄνθρωπος . τίς δέ ὁ σιτίον ; ὁ μέτριος ἤ ὁ πολύς ; φημί ἐγώ . καί ὁ σιτίον ὁμολογέω . ἔτι δέ ἐγώ προσαναγκάζω αὐτός ὁμολογέω καί ἄλλος πᾶς ὁ περί ὁ σῶμα ὠφέλιμος εἰμί ὁ μέτριος ἀλλά μή ὁ πολύς μηδέ ὁ ὀλίγος · καί ἐγώ ὁμολογέω ὁ μέτριος . τίς δέ , φημί , ὁ περί ὁ ψυχή ; ὁ μέτριος ὠφελέω ἤ ὁ ἄμετρος ὁ προσφέρω ; ὁ μέτριος , φημί . οὐκοῦν εἷς ὁ προσφέρω ψυχή εἰμί καί ὁ μάθημα ; ὁμολογέω . καί οὗτος ἄρα ὁ μέτριος ὠφελέω ἀλλά οὐ ὁ πολύς ; σύμφημι . τίς οὖν ἔρομαι ἄν δίκαιος ἐρέω ὁποῖος μέτριος πόνος καί σιτίον πρός ὁ σῶμα εἰμί ; ὁμολογέω μέν τρεῖς εἰμί , ὅτι ἰατρός ἤ παιδοτρίβης . τίς δέ ἄν περί σπέρμα σπορά ὁπόσος μέτριος ; καί οὗτος ὁ γεωργός ὁμολογέω . τίς δέ περί μάθημα εἰς ψυχή φύτευσις τε καί σπορά ἐρωτάω δίκαιος ἄν ἐρέω ὁπόσος καί ὁποῖος μέτριος ;