plato-philosophy.alcibiades-ii-sp 140
ἀλλʼ ἐὰν ἔμοιγε προσέχῃς τὸν νοῦν , σύν τε δύο σκεπτομένω τυχὸν εὑρήσομεν . ἀλλὰ προσέχω , ὦ Σώκρατες , εἰς δύναμιν τὴν ἐμήν . οὐκοῦν ὡμολογήθη ἡμῖν ὀφθαλμία μὲν πᾶσα νόσος εἶναι , νόσος μέντοι οὐκ εἶναι πᾶσα ὀφθαλμία ; ὡμολογήθη . καὶ ὀρθῶς γέ μοι δοκεῖ ὁμολογηθῆναι . καὶ γὰρ οἱ πυρέττοντες πάντες νοσοῦσιν , οὐ μέντοι οἱ νοσοῦντες πάντες πυρέττουσιν οὐδὲ ποδαγρῶσιν οὐδέ γε ὀφθαλμιῶσιν , οἶμαι · ἀλλὰ νόσος μὲν πᾶν τὸ τοιοῦτόν ἐστι , διαφέρειν δέ φασιν οὓς δὴ καλοῦμεν ἰατροὺς τὴν ἀπεργασίαν αὐτῶν . οὐ γὰρ πᾶσιν οὔτε ὅμοιαι οὔτε ὁμοίως διαπράττονται , ἀλλὰ κατὰ τὴν αὑτῆς δύναμιν ἑκάστη · νόσοι μέντοι πᾶσαί εἰσιν . ὥσπερ δημιουργούς τινας ὑπολαμβάνομεν · ἢ οὔ ; πάνυ μὲν οὖν . οὐκοῦν τοὺς σκυτοτόμους καὶ τέκτονας καὶ ἀνδριαντοποιοὺς καὶ ἑτέρους παμπληθεῖς , οὓς τί δεῖ καθʼ ἕκαστα λέγειν ; ἔχουσι δʼ οὖν διειληφότες δημιουργίας μέρη , καὶ πάντες οὗτοί εἰσι δημιουργοί , οὐ μέντοι εἰσὶ τέκτονές γε οὐδὲ σκυτοτόμοι οὐδʼ ἀνδριαντοποιοί , οἳ σύμπαντές εἰσι δημιουργοί . οὐ δῆτα . οὕτως μὲν τοίνυν καὶ τὴν ἀφροσύνην διειληφότες εἰσί , καὶ τοὺς μὲν πλεῖστον αὐτῆς μέρος ἔχοντας μαινομένους καλοῦμεν , τοὺς δʼ ὀλίγον ἔλαττον ἠλιθίους τε καὶ ἐμβροντήτους · οἱ δὲ ἐν εὐφημοτάτοις ὀνόμασι βουλόμενοι κατονομάζειν οἱ μὲν μεγαλοψύχους , οἱ δὲ εὐήθεις , ἕτεροι δὲ ἀκάκους καὶ ἀπείρους καὶ ἐνεούς · εὑρήσεις δὲ καὶ ἕτερα πολλὰ ἀναζητῶν ὀνόματα . πάντα δὲ ταῦτα ἀφροσύνη ἐστίν , διαφέρει δέ , ὥσπερ τέχνη τέχνης ἡμῖν κατεφαίνετο καὶ νόσος νόσου · ἢ πῶς σοι δοκεῖ ; ἐμοὶ μὲν οὕτως . οὐκοῦν ἀπʼ ἐκείνου πάλιν ἐπανέλθωμεν . ἦν γὰρ δήπου καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου , σκεπτέον εἶναι τοὺς ἄφρονάς τε καὶ φρονίμους , τίνες ποτʼ εἰσίν . ὡμολόγητο γὰρ εἶναί τινας · ἦ γὰρ οὔ ; ναί , ὡμολόγηται . ἆρʼ οὖν τούτους φρονίμους ὑπολαμβάνεις , οἳ ἂν εἰδῶσιν ἅττα δεῖ πράττειν καὶ λέγειν ; ἔγωγε . ἄφρονας δὲ ποτέρους ; ἆρά γε τοὺς μηδέτερα τούτων εἰδότας ; τούτους . οὐκοῦν οἵ γε μὴ εἰδότες μηδέτερα τούτων λήσουσιν αὑτοὺς καὶ λέγοντες καὶ πράττοντες ἅττα μὴ δεῖ ; φαίνεται .
Lemmas: ἀλλά ἐάν ἐγώ προσέχω ὁ νόος , σύν τε δύο σκοπέω τυγχάνω εὑρίσκω . ἀλλά προσέχω , ὦ Σωκράτης , εἰς δύναμις ὁ ἐμός . οὐκοῦν ὁμολογέω ἐγώ ὀφθαλμία μέν πᾶς νόσος εἰμί , νόσος μέντοι οὐ εἰμί πᾶς ὀφθαλμία ; ὁμολογέω . καί ὀρθός γε ἐγώ δοκέω ὁμολογέω . καί γάρ ὁ πυρέσσω πᾶς νοσέω , οὐ μέντοι ὁ νοσέω πᾶς πυρέσσω οὐδέ ποδαγράω οὐδέ γε ὀφθαλμιάω , οἴομαι · ἀλλά νόσος μέν πᾶς ὁ τοιοῦτος εἰμί , διαφέρω δέ φημί ὅς δή καλέω ἰατρός ὁ ἀπεργασία αὐτός . οὐ γάρ πᾶς οὔτε ὅμοιος οὔτε ὅμοιος διαπράσσω , ἀλλά κατά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ἕκαστος · νόσος μέντοι πᾶς εἰμί . ὥσπερ δημιουργός τις ὑπολαμβάνω · ἤ οὐ ; πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν ὁ σκυτότομος καί τέκτων καί ἀνδριαντοποιός καί ἕτερος παμπληθής , ὅς τίς δέω κατά ἕκαστος λέγω ; ἔχω δέ οὖν διαλαμβάνω δημιουργία μέρος , καί πᾶς οὗτος εἰμί δημιουργός , οὐ μέντοι εἰμί τέκτων γε οὐδέ σκυτοτόμος οὐδέ ἀνδριαντοποιός , ὅς σύμπας εἰμί δημιουργός . οὐ δῆτα . οὕτως μέν τοίνυν καί ὁ ἀφροσύνη διαλαμβάνω εἰμί , καί ὁ μέν πολύς αὐτός μέρος ἔχω μαίνομαι καλέω , ὁ δέ ὀλίγος ἐλαχύς ἠλίθιος τε καί ἐμβρόντητος · ὁ δέ ἐν εὔφημος ὄνομα βούλομαι κατονομάζω ὁ μέν μεγαλόψυχος , ὁ δέ εὐήθης , ἕτερος δέ ἄκακος καί ἄπειρος καί ἐνεός · εὑρίσκω δέ καί ἕτερος πολύς ἀναζητέω ὄνομα . πᾶς δέ οὗτος ἀφροσύνη εἰμί , διαφέρω δέ , ὥσπερ τέχνη τέχνη ἐγώ καταφαίνω καί νόσος νόσος · ἤ πῶς σύ δοκέω ; ἐγώ μέν οὕτως . οὐκοῦν ἀπό ἐκεῖνος πάλιν ἐπανέρχομαι . εἰμί γάρ δήπου καί ἐν ἀρχή ὁ λόγος , σκοπέω εἰμί ὁ ἄφρων τε καί φρόνιμος , τίς ποτέ εἰμί . ὁμολογέω γάρ εἰμί τις · ἦ γάρ οὐ ; ναί , ὁμολογέω . ἆρα οὖν οὗτος φρόνιμος ὑπολαμβάνω , ὅς ἄν οἶδα ὅστις δέω πράσσω καί λέγω ; ἐγώ . ἄφρων δέ πότερος ; ἆρα γε ὁ μηδέτερος οὗτος οἶδα ; οὗτος . οὐκοῦν ὁ γε μή οἶδα μηδέτερος οὗτος λανθάνω ἑαυτοῦ καί λέγω καί πράσσω ὅστις μή δέω ; φαίνω .