plato-philosophy.alcibiades-ii-sp 145
οὐκοῦν οἱ ῥήτορες αὐτίκα ἤτοι εἰδότες συμβουλεύειν ἢ οἰηθέντες εἰδέναι συμβουλεύουσιν ἡμῖν ἑκάστοτε , οἱ μὲν περὶ πολέμου τε καὶ εἰρήνης , οἱ δὲ περὶ τειχῶν οἰκοδομίας ἢ καὶ λιμένων κατασκευῆς · ἑνὶ δὲ λόγῳ , ὅσα δή ποτε ἡ πόλις πράττει πρὸς ἄλλην πόλιν ἢ αὐτὴ καθʼ αὑτήν , ἀπὸ τῆς τῶν ῥητόρων συμβουλῆς πάντα γίγνεται . ἀληθῆ λέγεις . ὅρα τοίνυν καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις . ἂν δυνηθῶ . καλεῖς γὰρ δήπου φρονίμους τε καὶ ἄφρονας ; ἔγωγε . οὐκοῦν τοὺς μὲν πολλοὺς ἄφρονας , τοὺς δʼ ὀλίγους φρονίμους ; οὕτως . οὐκοῦν πρός τι ἀποβλέπων ἀμφοτέρους ; ναί . ἆρʼ οὖν τὸν τοιοῦτον συμβουλεύειν εἰδότα , χωρὶς τοῦ πότερον βέλτιον καὶ ὅτε βέλτιον , φρόνιμον καλεῖς ; οὐ δῆτα . οὐδέ γε οἶμαι ὅστις τὸ πολεμεῖν αὐτὸ οἶδε χωρὶς τοῦ ὁπότε βέλτιον καὶ τοσοῦτον χρόνον ὅσον βέλτιον . ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν οὐδὲ εἴ τίς τινα ἀποκτεινύναι οἶδεν οὐδὲ χρήματα ἀφαιρεῖσθαι καὶ φυγάδα ποιεῖν τῆς πατρίδος , χωρὶς τοῦ ὁπότε βέλτιον καὶ ὅντινα βέλτιον ; οὐ μέντοι . ὅστις ἄρα τι τῶν τοιούτων οἶδεν , ἐὰν μὲν παρέπηται αὐτῷ ἡ τοῦ βελτίστου ἐπιστήμη—αὕτη δʼ ἦν ἡ αὐτὴ δήπου ἥπερ καὶ ἡ τοῦ ὠφελίμου · ἦ γάρ ; — ναί . φρόνιμον δέ γε αὐτὸν φήσομεν καὶ ἀποχρῶντα σύμβουλον καὶ τῇ πόλει καὶ αὐτὸν αὑτῷ · τὸν δὲ μὴ τοιοῦτον τἀναντία τούτων . ἢ πῶς δοκεῖ ; ἐμοὶ μὲν οὕτως . τί δʼ εἴ τις ἱππεύειν ἢ τοξεύειν οἶδεν , ἢ αὖ πυκτεύειν ἢ παλαίειν ἤ τι τῆς ἄλλης ἀγωνίας ἢ καὶ ἄλλο τι τῶν τοιούτων ὅσα τέχνῃ οἴδαμεν , τί καλεῖς ὃς ἂν εἰδῇ τὸ κατὰ ταύτην τὴν τέχνην βέλτιον γιγνόμενον ; ἆρʼ οὐ τὸν κατὰ τὴν ἱππικὴν ἱππικόν ; ἔγωγε . τὸν δέ γε οἶμαι κατὰ τὴν πυκτικὴν πυκτικόν , τὸν δὲ κατʼ αὐλητικὴν αὐλητικόν , καὶ τἆλλα δήπου ἀνὰ λόγον τούτοις · ἢ ἄλλως πως ; οὔκ , ἀλλʼ οὕτως . δοκεῖ οὖν σοι ἀναγκαῖον εἶναι τὸν περὶ τούτων τι ἐπιστήμονα ὄντα ἄρα καὶ ἄνδρα φρόνιμον εἶναι , ἢ πολλοῦ φήσομεν ἐνδεῖν ; πολλοῦ μέντοι νὴ Δία . ποίαν οὖν οἴει πολιτείαν εἶναι τοξοτῶν τε ἀγαθῶν καὶ αὐλητῶν , ἔτι δὲ καὶ ἀθλητῶν τε καὶ τῶν ἄλλων τεχνιτῶν , ἀναμεμειγμένων δʼ ἐν τούτοις οὓς ἄρτι εἰρήκαμεν τῶν τε αὐτὸ τὸ πολεμεῖν εἰδότων καὶ αὐτὸ τὸ ἀποκτεινύναι , πρὸς δὲ καὶ ἀνδρῶν ῥητορικῶν πολιτικὸν φύσημα φυσώντων , ἁπάντων δὲ τούτων ὄντων ἄνευ τῆς τοῦ βελτίστου ἐπιστήμης καὶ τοῦ εἰδότος , ὁπότε βέλτιον ἑνὶ ἑκάστῳ τούτων χρῆσθαι καὶ πρὸς τίνα ;
Lemmas: οὐκοῦν ὁ ῥήτωρ αὐτίκα ἤτοι οἶδα συμβουλεύω ἤ οἴομαι οἶδα συμβουλεύω ἐγώ ἑκάστοτε , ὁ μέν περί πόλεμος τε καί εἰρήνη , ὁ δέ περί τεῖχος οἰκοδομία ἤ καί λιμήν κατασκευή · εἷς δέ λόγος , ὅσος δή ποτέ ὁ πόλις πράσσω πρός ἄλλος πόλις ἤ αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἀπό ὁ ὁ ῥήτωρ συμβουλή πᾶς γίγνομαι . ἀληθής λέγω . ὁράω τοίνυν καί ὁ ἐπί οὗτος . ἐάν δύναμαι . καλέω γάρ δήπου φρόνιμος τε καί ἄφρων ; ἐγώ . οὐκοῦν ὁ μέν πολύς ἄφρων , ὁ δέ ὀλίγος φρόνιμος ; οὕτως . οὐκοῦν πρός τις ἀποβλέπω ἀμφότερος ; ναί . ἆρα οὖν ὁ τοιοῦτος συμβουλεύω οἶδα , χωρίς ὁ πότερος ἀγαθός καί ὅτε ἀγαθός , φρόνιμος καλέω ; οὐ δῆτα . οὐδέ γε οἴομαι ὅστις ὁ πολεμέω αὐτός οἶδα χωρίς ὁ ὁπότε ἀγαθός καί τοσοῦτος χρόνος ὅσος ἀγαθός . ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν οὐδέ εἰ τις τις ἀποκτείνω οἶδα οὐδέ χρῆμα ἀφαιρέω καί φυγάς ποιέω ὁ πατρίς , χωρίς ὁ ὁπότε ἀγαθός καί ὅστις ἀγαθός ; οὐ μέντοι . ὅστις ἄρα τις ὁ τοιοῦτος οἶδα , ἐάν μέν παρεφίημι αὐτός ὁ ὁ ἀγαθός ἐπίστημα δέ εἰμί ὁ αὐτός δήπου ὅς καί ὁ ὁ ὠφέλιμος · ἦ γάρ ; — ναί . φρόνιμος δέ γε αὐτός φημί καί ἀποχράω σύμβουλος καί ὁ πόλις καί αὐτός ἑαυτοῦ · ὁ δέ μή τοιοῦτος ἐναντίος οὗτος . ἤ πῶς δοκέω ; ἐγώ μέν οὕτως . τίς δέ εἰ τις ἱππεύω ἤ τοξεύω οἶδα , ἤ αὖ πυκτεύω ἤ παλαίω ἤ τις ὁ ἄλλος ἀγωνία ἤ καί ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος ὅσος τέχνη οἶδα , τίς καλέω ὅς ἄν οἶδα ὁ κατά οὗτος ὁ τέχνη ἀγαθός γίγνομαι ; ἆρα οὐ ὁ κατά ὁ ἱππικός ἱππικός ; ἐγώ . ὁ δέ γε οἴομαι κατά ὁ πυκτικός πυκτικός , ὁ δέ κατά αὐλητικός αὐλητικός , καί ἄλλος δήπου ἀνά λόγος οὗτος · ἤ ἄλλος πως ; οὐ , ἀλλά οὕτως . δοκέω οὖν σύ ἀναγκαῖος εἰμί ὁ περί οὗτος τις ἐπιστήμων εἰμί ἄρα καί ἀνήρ φρόνιμος εἰμί , ἤ πολύς φημί ἐνδέω ; πολύς μέντοι νή Ζεύς . ποῖος οὖν οἴομαι πολιτεία εἰμί τοξότης τε ἀγαθός καί αὐλητής , ἔτι δέ καί ἀθλητής τε καί ὁ ἄλλος τεχνίτης , ἀναμίσγω δέ ἐν οὗτος ὅς ἄρτι λέγω ὁ τε αὐτός ὁ πολεμέω οἶδα καί αὐτός ὁ ἀποκτείνω , πρός δέ καί ἀνήρ ῥητορικός πολιτικός φύσημα φυσάω , ἅπας δέ οὗτος εἰμί ἄνευ ὁ ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη καί ὁ οἶδα , ὁπότε ἀγαθός εἷς ἕκαστος οὗτος χράω καί πρός τίς ;