plato-philosophy.alcibiades-ii-sp 148
ἀλλὰ φέρε πρὸς Διός—ὁρᾷς γὰρ δήπου τὴν ἀπορίαν ὅση τε καὶ οἵα , ταύτης δὲ καὶ σύ μοι δοκεῖς κεκοινωνηκέναι · μεταβαλλόμενός γέ τοι ἄνω καὶ κάτω οὐδʼ ὁτιοῦν παύῃ , ἀλλʼ ὅτι ἂν μάλιστά σοι δόξῃ , τοῦτο καὶ ἐκδεδυκέναι αὖ καὶ οὐκέτι ὡσαύτως δοκεῖν—εἰ οὖν σοί γʼ ἔτι καὶ νῦν ἐμφανὴς γενόμενος ὁ θεὸς πρὸς ὃν τυγχάνεις πορευόμενος ἐρωτήσειε , πρὶν ὁτιοῦν εὔξασθαί σε , εἰ ἐξαρκέσει σοι ἐκείνων τι γενέσθαι ὧνπερ καὶ ἐν ἀρχῇ ἐλέγετο , εἴτε καὶ αὐτῷ σοι ἐπιτρέψειεν εὔξασθαι , τί ποτʼ ἂν οἴει ἢ τῶν παρʼ ἐκείνου διδομένων λαμβάνων ἢ αὐτὸς εὐξάμενος γενέσθαι τοῦ καιροῦ τυχεῖν ; ἀλλὰ μὰ τοὺς θεούς , ἐγὼ μὲν οὐθὲν ἂν ἔχοιμί σοι εἰπεῖν , ὦ Σώκρατες , οὕτως · ἀλλὰ μάργον τί μοι δοκεῖ εἶναι , καὶ ὡς ἀληθῶς πολλῆς φυλακῆς , ὅπως μὴ λήσει τις αὑτὸν εὐχόμενος μὲν κακά , δοκῶν δὲ τἀγαθά , ἔπειτʼ ὀλίγον ἐπισχών , ὅπερ καὶ σὺ ἔλεγες , παλινῳδῇ , ἀνευχόμενος ἅττʼ ἂν τὸ πρῶτον εὔξηται . ἆρʼ οὖν οὐχὶ εἰδώς τι πλέον ἡμῶν ὁ ποιητής , οὗ καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου ἐπεμνήσθην , τὰ δειλὰ καὶ εὐχομένοις ἀπαλέξειν ἐκέλευεν ; ἔμοιγε δοκεῖ . τοῦτον μὲν τοίνυν , ὦ Ἀλκιβιάδη , καὶ Λακεδαιμόνιοι τὸν ποιητὴν ἐζηλωκότες , εἴτε καὶ αὐτοὶ οὕτως ἐπεσκεμμένοι , καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ ἑκάστοτε παραπλησίαν εὐχὴν εὔχονται , τὰ καλὰ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς τοὺς θεοὺς διδόναι κελεύοντες αὖ σφίσιν αὐτοῖς · πλείω δʼ οὐδεὶς ἂν ἐκείνων εὐξαμένων ἀκούσειεν . τοιγαροῦν εἰς τὸ παρῆκον τοῦ χρόνου οὐδένων ἧττον εὐτυχεῖς εἰσιν ἄνθρωποι · εἰ δʼ ἄρα καὶ συμβέβηκεν αὐτοῖς ὥστε μὴ πάντα εὐτυχεῖν , ἀλλʼ οὖν οὐ διὰ τὴν ἐκείνων εὐχήν , ἐπὶ τοῖς θεοῖς δʼ ἐστὶν ὥστε οἶμαι καὶ διδόναι ἅττʼ ἄν τις εὐχόμενος τυγχάνῃ καὶ τἀναντία τούτων . βούλομαι δέ σοι καὶ ἕτερόν τι διηγήσασθαι , ὅ ποτε ἤκουσα τινῶν , ὡς Ἀθηναίοις καὶ Λακεδαιμονίοις διαφορᾶς γενομένης συνέβαινεν ἀεὶ τῇ πόλει ἡμῶν ὥστε καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ὁπότε μάχη γένοιτο δυστυχεῖν καὶ μηδέποτε δύνασθαι κρατῆσαι · τοὺς οὖν Ἀθηναίους ἀγανακτοῦντας τῷ πράγματι καὶ ἀπορουμένους τίνι χρὴ μηχανῇ τῶν παρόντων κακῶν ἀποτροπὴν εὑρεῖν , βουλευομένοις αὐτοῖς δοκεῖν κράτιστον εἶναι πέμψαντας πρὸς Ἄμμωνα ἐκεῖνον ἐπερωτᾶν · ἔτι δὲ πρὸς τούτοις τάδε , ἀνθʼ ὅτου ποτὲ Λακεδαιμονίοις οἱ θεοὶ μᾶλλον νίκην διδόασιν ἢ σφίσιν αὐτοῖς , οἳ πλείστας , φάναι , μὲν θυσίας καὶ καλλίστας τῶν Ἑλλήνων ἄγομεν , ἀναθήμασί τε κεκοσμήκαμεν τὰ ἱερὰ αὐτῶν ὡς οὐδένες ἄλλοι , πομπάς τε πολυτελεστάτας καὶ σεμνοτάτας ἐδωρούμεθα τοῖς θεοῖς ἀνʼ ἕκαστον ἔτος , καὶ ἐτελοῦμεν χρήματα ὅσα οὐδʼ ἇλλοι σύμπαντες Ἕλληνες ·
Lemmas: ἀλλά φέρω πρός Διός γάρ δήπου ὁ ἀπορία ὅσος τε καί οἷος , οὗτος δέ καί σύ ἐγώ δοκέω κοινωνέω · μεταβάλλω γε τοι ἄνω καί κάτω οὐδέ ὁστισοῦν παύω , ἀλλά ὅστις ἄν μάλα σύ δοκέω , οὗτος καί ἐκδύω αὖ καί οὐκέτι ὡσαύτως δοκέω οὖν σύ γε ἔτι καί νῦν ἐμφανής γίγνομαι ὁ θεός πρός ὅς τυγχάνω πορεύω ἐρωτάω , πρίν ὁστισοῦν εὔχομαι σύ , εἰ ἐξαρκέω σύ ἐκεῖνος τις γίγνομαι ὅς καί ἐν ἀρχή λέγω , εἴτε καί αὐτός σύ ἐπιτρέπω εὔχομαι , τίς ποτέ ἄν οἴομαι ἤ ὁ παρά ἐκεῖνος δίδωμι λαμβάνω ἤ αὐτός εὔχομαι γίγνομαι ὁ καιρός τυγχάνω ; ἀλλά μά ὁ θεός , ἐγώ μέν οὐδείς ἄν ἔχω σύ λέγω , ὦ Σωκράτης , οὕτως · ἀλλά μάργος τις ἐγώ δοκέω εἰμί , καί ὡς ἀληθής πολύς φυλακή , ὅπως μή λανθάνω τις ἑαυτοῦ εὔχομαι μέν κακός , δοκέω δέ ἀγαθός , ἔπειτα ὀλίγος ἐπέχω , ὅς καί σύ λέγω , παλινῳδέω , ἀνεύχομαι ὅστις ἄν ὁ πρῶτος εὔχομαι . ἆρα οὖν οὐ οἶδα τις πολύς ἐγώ ὁ ποιητής , ὅς καί ἐν ἀρχή ὁ λόγος ἐπιμιμνῄσκομαι , ὁ δειλός καί εὔχομαι ἀπαλέξω κελεύω ; ἐγώ δοκέω . οὗτος μέν τοίνυν , ὦ Ἀλκιβιάδης , καί Λακεδαιμόνιος ὁ ποιητής ζηλόω , εἴτε καί αὐτός οὕτως ἐπισκοπέω , καί ἴδιος καί δημοσίᾳ ἑκάστοτε παραπλήσιος εὐχή εὔχομαι , ὁ καλός ἐπί ὁ ἀγαθός ὁ θεός δίδωμι κελεύω αὖ σφεῖς αὐτός · πολύς δέ οὐδείς ἄν ἐκεῖνος εὔχομαι ἀκούω . τοιγαροῦν εἰς ὁ παρήκω ὁ χρόνος οὐδείς ἥσσων εὐτυχής εἰμί ἄνθρωπος · εἰ δέ ἄρα καί συμβαίνω αὐτός ὥστε μή πᾶς εὐτυχέω , ἀλλά οὖν οὐ διά ὁ ἐκεῖνος εὐχή , ἐπί ὁ θεός δέ εἰμί ὥστε οἴομαι καί δίδωμι ὅστις ἄν τις εὔχομαι τυγχάνω καί ἐναντίος οὗτος . βούλομαι δέ σύ καί ἕτερος τις διηγέομαι , ὅς ποτέ ἀκούω τις , ὡς Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος διαφορά γίγνομαι συμβαίνω ἀεί ὁ πόλις ἐγώ ὥστε καί κατά γῆ καί κατά θάλασσα ὁπότε μάχη γίγνομαι δυστυχέω καί μηδέποτε δύναμαι κρατέω · ὁ οὖν Ἀθηναῖος ἀγανακτέω ὁ πρᾶγμα καί ἀφοράω τίς χρή μηχανή ὁ πάρειμι κακός ἀποτροπή εὑρίσκω , βουλεύω αὐτός δοκέω κρατύς εἰμί πέμπω πρός Ἄμμων ἐκεῖνος ἐπερωτάω · ἔτι δέ πρός οὗτος ὅδε , ἀντί ὅστις ποτέ Λακεδαιμόνιος ὁ θεός μάλα νίκη δίδωμι ἤ σφεῖς αὐτός , ὅς πολύς , φημί , μέν θυσία καί καλός ὁ Ἕλλην ἄγω , ἀνάθημα τε κοσμέω ὁ ἱερόν αὐτός ὡς οὐδείς ἄλλος , πομπή τε πολυτελής καί σεμνός δωρέω ὁ θεός ἀνά ἕκαστος ἔτος , καί τελέω χρῆμα ὅσος οὐδέ ἆλλος σύμπας Ἕλλην ·