plato-philosophy.alcibiades-ii-sp 149
Λακεδαιμονίοις δέ , φάναι , οὐδεπώποτʼ ἐμέλησεν οὐδὲν τούτων , ἀλλʼ οὕτως ὀλιγώρως διάκεινται πρὸς τοὺς θεούς , ὥστε καὶ ἀνάπηρα θύουσιν ἑκάστοτε καὶ τἆλλα πάντα οὐκ ὀλίγῳ ἐνδεεστέρως τιμῶσιν ἤπερ ἡμεῖς , χρήματα οὐδὲν ἐλάττω κεκτημένοι τῆς ἡμετέρας πόλεως . ἐπεὶ δὴ εἰρηκέναι ταῦτα καὶ ἐπερωτῆσαι τί χρὴ πράττοντας αὐτοὺς τῶν παρόντων κακῶν ἀπαλλαγὴν εὑρεῖν , ἄλλο μὲν οὐθὲν ἀποκριθῆναι τὸν προφήτην—τὸν γὰρ θεὸν οὐκ ἐᾶν δῆλον ὅτι—καλέσαντα δὲ αὐτόν , Ἀθηναίοις , φάναι , τάδε λέγει Ἄμμων · φησὶν ἂν βούλεσθαι αὑτῷ τὴν Λακεδαιμονίων εὐφημίαν εἶναι μᾶλλον ἢ τὰ σύμπαντα τῶν Ἑλλήνων ἱερά . τοσαῦτα εἰπεῖν , οὐκέτι περαιτέρω . τήν γʼ οὖν εὐφημίαν οὐκ ἄλλην τινά μοι δοκεῖ λέγειν ὁ θεὸς ἢ τὴν εὐχὴν αὐτῶν · ἔστι γὰρ τῷ ὄντι πολὺ διαφέρουσα τῶν ἄλλων . οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι Ἕλληνες οἱ μὲν χρυσόκερως βοῦς παραστησάμενοι , ἕτεροι δʼ ἀναθήμασι δωρούμενοι τοὺς θεούς , εὔχονται ἅττʼ ἂν τύχῃ ταῦτα , ἄντε ἀγαθὰ ἄντε κακά · βλασφημούντων οὖν αὐτῶν ἀκούοντες οἱ θεοὶ οὐκ ἀποδέχονται τὰς πολυτελεῖς ταυτασὶ πομπάς τε καὶ θυσίας . ἀλλὰ δοκεῖ μοι πολλῆς φυλακῆς δεῖσθαι καὶ σκέψεως ὅτι ποτὲ ῥητέον ἐστὶ καὶ μή.εὑρήσεις δὲ καὶ παρʼ Ὁμήρῳ ἕτερα παραπλήσια τούτοις εἰρημένα . φησὶν γὰρ τοὺς Τρῶας ἔπαυλιν ποιουμένους ἔρδειν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας · τὴν δὲ κνῖσαν ἐκ τοῦ πεδίου τοὺς ἀνέμους φέρειν οὐρανὸν εἴσω ἡδεῖαν · τῆς δʼ οὔ τι θεοὺς μάκαρας δατέεσθαι , οὐδʼ ἐθέλειν · μάλα γάρ σφιν ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐυμμελίω Πριάμοιο · ὥστε οὐδὲν αὐτοῖς ἦν προύργου θύειν τε καὶ δῶρα τελεῖν μάτην , θεοῖς ἀπηχθημένους . οὐ γὰρ οἶμαι τοιοῦτόν ἐστι τὸ τῶν θεῶν ὥστε ὑπὸ δώρων παράγεσθαι οἷον κακὸν τοκιστήν · ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς εὐήθη λόγον λέγομεν , ἀξιοῦντες Λακεδαιμονίων ταύτῃ περιεῖναι . καὶ γὰρ ἂν δεινὸν εἴη εἰ πρὸς τὰ δῶρα καὶ τὰς θυσίας ἀποβλέπουσιν ἡμῶν οἱ θεοὶ ἀλλὰ μὴ πρὸς τὴν ψυχήν , ἄν τις ὅσιος καὶ δίκαιος ὢν τυγχάνῃ .
Lemmas: Λακεδαιμόνιος δέ , φημί , οὐδεπώποτε μέλω οὐδείς οὗτος , ἀλλά οὕτως ὀλίγωρος διάκειμαι πρός ὁ θεός , ὥστε καί ἀνάπηρος θύω ἑκάστοτε καί ἄλλος πᾶς οὐ ὀλίγος ἐνδεής τιμάω ἤ ἐγώ , χρῆμα οὐδείς ἐλαχύς κτάομαι ὁ ἡμέτερος πόλις . ἐπεί δή λέγω οὗτος καί ἐπερωτάω τίς χρή πράσσω αὐτός ὁ πάρειμι κακός ἀπαλλαγή εὑρίσκω , ἄλλος μέν οὐδείς ἀποκρίνω ὁ προφήτης γάρ θεός οὐ ἐάω δῆλος ὅτι—καλέσαντα δέ αὐτός , Ἀθηναῖος , φημί , ὅδε λέγω Ἄμμων · φημί ἄν βούλομαι ἑαυτοῦ ὁ Λακεδαιμόνιος εὐφημία εἰμί μάλα ἤ ὁ σύμπας ὁ Ἕλλην ἱερόν . τοσοῦτος λέγω , οὐκέτι περαιτέρω . ὁ γε οὖν εὐφημία οὐ ἄλλος τις ἐγώ δοκέω λέγω ὁ θεός ἤ ὁ εὐχή αὐτός · εἰμί γάρ ὁ εἰμί πολύς διαφέρω ὁ ἄλλος . ὁ μέν γάρ ἄλλος Ἕλλην ὁ μέν χρυσόκερως βοῦς παρίστημι , ἕτερος δέ ἀνάθημα δωρέω ὁ θεός , εὔχομαι ὅστις ἄν τυγχάνω οὗτος , ἄντομαι ἀγαθός ἄντομαι κακός · βλασφημέω οὖν αὐτός ἀκούω ὁ θεός οὐ ἀποδέχομαι ὁ πολυτελής οὗτος πομπή τε καί θυσία . ἀλλά δοκέω ἐγώ πολύς φυλακή δέω καί σκέψις ὅτι ποτέ λέγω εἰμί καί μη.ευρησις δέ καί παρά Ὅμηρος ἕτερος παραπλήσιος οὗτος λέγω . φημί γάρ ὁ Τρώς ἔπαυλις ποιέω ἔρδω ἀθάνατος τελήεις ἑκατόμβη · ὁ δέ κνῖσα ἐκ ὁ πεδίον ὁ ἄνεμος φέρω οὐρανός εἴσω ἡδύς · ὁ δέ οὐ τις θεός μάκαρ δατέομαι , οὐδέ ἐθέλω · μάλα γάρ σφεῖς ἀπεχθάνομαι Ἴλιος ἱερός καί Πρίαμος καί λαός ἐυμμελίης Πρίαμος · ὥστε οὐδείς αὐτός εἰμί προὔργου θύω τε καί δῶρον τελέω μάτην , θεός ἀπαχθέω . οὐ γάρ οἴομαι τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ θεός ὥστε ὑπό δῶρον παράγω οἷος κακός τοκιστής · ἀλλά καί ἐγώ εὐήθης λόγος λέγω , ἀξιόω Λακεδαιμόνιος οὗτος περίειμι . καί γάρ ἄν δεινός εἰμί εἰ πρός ὁ δῶρον καί ὁ θυσία ἀποβλέπω ἐγώ ὁ θεός ἀλλά μή πρός ὁ ψυχή , ἐάν τις ὅσιος καί δίκαιος εἰμί τυγχάνω .