plato-philosophy.alcibiades-i-sp 133
ἐννενόηκας οὖν ὅτι τοῦ ἐμβλέποντος εἰς τὸν ὀφθαλμὸν τὸ πρόσωπον ἐμφαίνεται ἐν τῇ τοῦ καταντικρὺ ὄψει ὥσπερ ἐν κατόπτρῳ , ὃ δὴ καὶ κόρην καλοῦμεν , εἴδωλον ὄν τι τοῦ ἐμβλέποντος ; ἀληθῆ λέγεις . ὀφθαλμὸς ἄρα ὀφθαλμὸν θεώμενος , καὶ ἐμβλέπων εἰς τοῦτο ὅπερ βέλτιστον αὐτοῦ καὶ ᾧ ὁρᾷ , οὕτως ἂν αὑτὸν ἴδοι . φαίνεται . εἰ δέ γʼ εἰς ἄλλο τῶν τοῦ ἀνθρώπου βλέποι ἤ τι τῶν ὄντων , πλὴν εἰς ἐκεῖνο ᾧ τοῦτο τυγχάνει ὅμοιον , οὐκ ὄψεται ἑαυτόν . ἀληθῆ λέγεις . ὀφθαλμὸς ἄρʼ εἰ μέλλει ἰδεῖν αὑτόν , εἰς ὀφθαλμὸν αὐτῷ βλεπτέον , καὶ τοῦ ὄμματος εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον ἐν ᾧ τυγχάνει ἡ ὀφθαλμοῦ ἀρετὴ ἐγγιγνομένη · ἔστι δὲ τοῦτό που ὄψις ; οὕτως . ἆρʼ οὖν , ὦ φίλε Ἀλκιβιάδη , καὶ ψυχὴ εἰ μέλλει γνώσεσθαι αὑτήν , εἰς ψυχὴν αὐτῇ βλεπτέον , καὶ μάλιστʼ εἰς τοῦτον αὐτῆς τὸν τόπον ἐν ᾧ ἐγγίγνεται ἡ ψυχῆς ἀρετή , σοφία , καὶ εἰς ἄλλο ᾧ τοῦτο τυγχάνει ὅμοιον ὄν ; ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ Σώκρατες . ἔχομεν οὖν εἰπεῖν ὅτι ἐστὶ τῆς ψυχῆς θειότερον ἢ τοῦτο , περὶ ὃ τὸ εἰδέναι τε καὶ φρονεῖν ἐστιν ; οὐκ ἔχομεν . τῷ θεῷ ἄρα τοῦτʼ ἔοικεν αὐτῆς , καί τις εἰς τοῦτο βλέπων καὶ πᾶν τὸ θεῖον γνούς , θεόν τε καὶ φρόνησιν , οὕτω καὶ ἑαυτὸν ἂν γνοίη μάλιστα . φαίνεται . ἆρʼ οὖν , ὅθʼ ὥσπερ κάτοπτρά ἐστι σαφέστερα τοῦ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ ἐνόπτρου καὶ καθαρώτερα καὶ λαμπρότερα , οὕτω καὶ ὁ θεὸς τοῦ ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ψυχῇ βελτίστου καθαρώτερόν τε καὶ λαμπρότερον τυγχάνει ὄν ; ἔοικέ γε , ὦ Σώκρατες . εἰς τὸν θεὸν ἄρα βλέποντες ἐκείνῳ καλλίστῳ ἐνόπτρῳ χρῴμεθʼ ἂν καὶ τῶν ἀνθρωπίνων εἰς τὴν ψυχῆς ἀρετήν , καὶ οὕτως ἂν μάλιστα ὁρῷμεν καὶ γιγνώσκοιμεν ἡμᾶς αὐτούς . ναί . τὸ δὲ γιγνώσκειν αὑτὸν ὡμολογοῦμεν σωφροσύνην εἶναι ; πάνυ γε . ἆρʼ οὖν μὴ γιγνώσκοντες ἡμᾶς αὐτοὺς μηδὲ σώφρονες ὄντες δυναίμεθʼ ἂν εἰδέναι τὰ ἡμέτερα αὐτῶν κακά τε καὶ ἀγαθά ; καὶ πῶς ἂν τοῦτο γένοιτο , ὦ Σώκρατες ; ἀδύνατον γὰρ ἴσως σοι φαίνεται μὴ γιγνώσκοντα Ἀλκιβιάδην τὰ Ἀλκιβιάδου γιγνώσκειν ὅτι Ἀλκιβιάδου ἐστίν . ἀδύνατον μέντοι νὴ Δία . οὐδʼ ἄρα τὰ ἡμέτερα ὅτι ἡμέτερα , εἰ μηδʼ ἡμᾶς αὐτούς ; πῶς γάρ ; εἰ δʼ ἄρα μηδὲ τὰ ἡμέτερα , οὐδὲ τὰ τῶν ἡμετέρων ; οὐ φαίνεται . οὐκ ἄρα πάνυ τι ὀρθῶς ὡμολογοῦμεν ὁμολογοῦντες ἄρτι εἶναί τινας οἳ ἑαυτοὺς μὲν οὐ γιγνώσκουσιν , τὰ δʼ αὑτῶν , ἄλλους δὲ τὰ τῶν ἑαυτῶν . ἔοικε γὰρ πάντα ταῦτα εἶναι κατιδεῖν ἑνός τε καὶ μιᾶς τέχνης , αὑτόν , τὰ αὑτοῦ , τὰ τῶν ἑαυτοῦ . κινδυνεύει . ὅστις δὲ τὰ αὑτοῦ ἀγνοεῖ , καὶ τὰ τῶν ἄλλων που ἂν ἀγνοοῖ κατὰ ταὐτά . τί μήν ; οὐκοῦν εἰ τὰ τῶν ἄλλων , καὶ τὰ τῶν πόλεων ἀγνοήσει . ἀνάγκη . οὐκ ἄρʼ ἂν γένοιτο ὁ τοιοῦτος ἀνὴρ πολιτικός . οὐ δῆτα . οὐ μὴν οὐδʼ οἰκονομικός γε .
Lemmas: ἐννοέω οὖν ὅτι ὁ ἐμβλέπω εἰς ὁ ὀφθαλμός ὁ πρόσωπον ἐμφαίνω ἐν ὁ ὁ καταντικρύ ὄψις ὥσπερ ἐν κάτοπτρον , ὅς δή καί κόρη καλέω , εἴδωλον εἰμί τις ὁ ἐμβλέπω ; ἀληθής λέγω . ὀφθαλμός ἄρα ὀφθαλμός θεάομαι , καί ἐμβλέπω εἰς οὗτος ὅς ἀγαθός αὐτός καί ὅς ὁράω , οὕτως ἄν ἑαυτοῦ ὁράω . φαίνω . εἰ δέ γε εἰς ἄλλος ὁ ὁ ἄνθρωπος βλέπω ἤ τις ὁ εἰμί , πλήν εἰς ἐκεῖνος ὅς οὗτος τυγχάνω ὅμοιος , οὐ ὁράω ἑαυτοῦ . ἀληθής λέγω . ὀφθαλμός ἄρα εἰ μέλλω ὁράω ἑαυτοῦ , εἰς ὀφθαλμός αὐτός βλεπτέον , καί ὁ ὄμμα εἰς ἐκεῖνος ὁ τόπος ἐν ὅς τυγχάνω ὁ ὀφθαλμός ἀρετή ἐγγίγνομαι · εἰμί δέ οὗτος που ὄψις ; οὕτως . ἆρα οὖν , ὦ φίλος Ἀλκιβιάδης , καί ψυχή εἰ μέλλω γιγνώσκω ἑαυτοῦ , εἰς ψυχή αὐτός βλεπτέον , καί μάλα εἰς οὗτος αὐτός ὁ τόπος ἐν ὅς ἐγγίγνομαι ὁ ψυχή ἀρετή , σοφία , καί εἰς ἄλλος ὅς οὗτος τυγχάνω ὅμοιος εἰμί ; ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης . ἔχω οὖν λέγω ὅτι εἰμί ὁ ψυχή θεῖος ἤ οὗτος , περί ὅς ὁ οἶδα τε καί φρονέω εἰμί ; οὐ ἔχω . ὁ θεός ἄρα οὗτος ἔοικα αὐτός , καί τις εἰς οὗτος βλέπω καί πᾶς ὁ θεῖος γιγνώσκω , θεός τε καί φρόνησις , οὕτως καί ἑαυτοῦ ἄν γιγνώσκω μάλα . φαίνω . ἆρα οὖν , ὅτε ὥσπερ κάτοπτρον εἰμί σαφής ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός ἔνοπτρον καί καθαρός καί λαμπρός , οὕτως καί ὁ θεός ὁ ἐν ὁ ἡμέτερος ψυχή ἀγαθός καθαρός τε καί λαμπρός τυγχάνω εἰμί ; ἔοικα γε , ὦ Σωκράτης . εἰς ὁ θεός ἄρα βλέπω ἐκεῖνος καλός ἔνοπτρον χράω ἄν καί ὁ ἀνθρώπινος εἰς ὁ ψυχή ἀρετή , καί οὕτως ἄν μάλα ὁράω καί γιγνώσκω ἐγώ αὐτός . ναί . ὁ δέ γιγνώσκω ἑαυτοῦ ὁμολογέω σωφροσύνη εἰμί ; πάνυ γε . ἆρα οὖν μή γιγνώσκω ἐγώ αὐτός μηδέ σώφρων εἰμί δύναμαι ἄν οἶδα ὁ ἡμέτερος αὐτός κακός τε καί ἀγαθός ; καί πῶς ἄν οὗτος γίγνομαι , ὦ Σωκράτης ; ἀδύνατος γάρ ἴσως σύ φαίνω μή γιγνώσκω Ἀλκιβιάδης ὁ Ἀλκιβιάδης γιγνώσκω ὅτι Ἀλκιβιάδης εἰμί . ἀδύνατος μέντοι νή Ζεύς . οὐδέ ἄρα ὁ ἡμέτερος ὅτι ἡμέτερος , εἰ μηδέ ἐγώ αὐτός ; πῶς γάρ ; εἰ δέ ἄρα μηδέ ὁ ἡμέτερος , οὐδέ ὁ ὁ ἡμέτερος ; οὐ φαίνω . οὐ ἄρα πάνυ τις ὀρθός ὁμολογέω ὁμολογέω ἄρτι εἰμί τις ὅς ἑαυτοῦ μέν οὐ γιγνώσκω , ὁ δέ ἑαυτοῦ , ἄλλος δέ ὁ ὁ ἑαυτοῦ . ἔοικα γάρ πᾶς οὗτος εἰμί κατοράω εἷς τε καί εἷς τέχνη , ἑαυτοῦ , ὁ ἑαυτοῦ , ὁ ὁ ἑαυτοῦ . κινδυνεύω . ὅστις δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀγνοέω , καί ὁ ὁ ἄλλος που ἄν ἀγνοέω κατά αὐτός . τίς μήν ; οὐκοῦν εἰ ὁ ὁ ἄλλος , καί ὁ ὁ πόλις ἀγνοέω . ἀνάγκη . οὐ ἄρα ἄν γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ἀνήρ πολιτικός . οὐ δῆτα . οὐ μήν οὐδέ οἰκονομικός γε .