plato-philosophy.alcibiades-i-sp 128
φέρε δή , τί ἐστιν τὸ ἑαυτοῦ ἐπιμελεῖσθαι—μὴ πολλάκις λάθωμεν οὐχ ἡμῶν αὐτῶν ἐπιμελούμενοι , οἰόμενοι δέ — καὶ πότʼ ἄρα αὐτὸ ποιεῖ ἅνθρωπος ; ἆρʼ ὅταν τῶν αὑτοῦ ἐπιμελῆται , τότε καὶ αὑτοῦ ; ἐμοὶ γοῦν δοκεῖ . τί δέ ; ποδῶν ἅνθρωπος ποτε ἐπιμελεῖται ; ἆρʼ ὅταν ἐκείνων ἐπιμελῆται ἅ ἐστι τῶν ποδῶν ; οὐ μανθάνω . καλεῖς δέ τι χειρός ; οἷον δακτύλιον ἔστιν ὅτου ἂν ἄλλου τῶν τοῦ ἀνθρώπου φαίης ἢ δακτύλου ; οὐ δῆτα . οὐκοῦν καὶ ποδὸς ὑπόδημα τὸν αὐτὸν τρόπον ; ναί . καὶ ἱμάτια καὶ στρώματα τοῦ ἄλλου σώματος ὁμοίως ; ναί . ἆρʼ οὖν ὅταν ὑποδημάτων ἐπιμελώμεθα , τότε ποδῶν ἐπιμελούμεθα ; οὐ πάνυ μανθάνω , ὦ Σώκρατες . τί δέ , ὦ Ἀλκιβιάδη ; ὀρθῶς ἐπιμελεῖσθαι καλεῖς τι ὁτουοῦν πράγματος ; ἔγωγε . ἆρʼ οὖν ὅταν τίς τι βέλτιον ποιῇ , τότε ὀρθὴν λέγεις ἐπιμέλειαν ; ναί . τίς οὖν τέχνη ὑποδήματα βελτίω ποιεῖ ; σκυτική . σκυτικῇ ἄρα ὑποδημάτων ἐπιμελούμεθα ; ναί . ἦ καὶ ποδὸς σκυτικῇ ; ἢ ἐκείνῃ ᾗ πόδας βελτίους ποιοῦμεν ; ἐκείνῃ . βελτίους δὲ πόδας οὐχ ᾗπερ καὶ τὸ ἄλλο σῶμα ; ἔμοιγε δοκεῖ . αὕτη δʼ οὐ γυμναστική ; μάλιστα . γυμναστικῇ μὲν ἄρα ποδὸς ἐπιμελούμεθα , σκυτικῇ δὲ τῶν τοῦ ποδός ; πάνυ γε . καὶ γυμναστικῇ μὲν χειρῶν , δακτυλιογλυφίᾳ δὲ τῶν τῆς χειρός ; ναί . καὶ γυμναστικῇ μὲν σώματος , ὑφαντικῇ δὲ καὶ ταῖς ἄλλαις τῶν τοῦ σώματος ; παντάπασι μὲν οὖν . ἄλλῃ μὲν ἄρα τέχνῃ αὐτοῦ ἑκάστου ἐπιμελούμεθα , ἄλλῃ δὲ τῶν αὐτοῦ . φαίνεται . οὐκ ἄρα ὅταν τῶν σαυτοῦ ἐπιμελῇ , σαυτοῦ ἐπιμελῇ . οὐδαμῶς . οὐ γὰρ ἡ αὐτὴ τέχνη , ὡς ἔοικεν , ᾗ τις ἂν αὑτοῦ τε ἐπιμελοῖτο καὶ τῶν αὑτοῦ . οὐ φαίνεται . φέρε δή , ποίᾳ ποτʼ ἂν ἡμῶν αὐτῶν ἐπιμεληθείημεν ; οὐκ ἔχω λέγειν . ἀλλὰ τοσόνδε γε ὡμολόγηται , ὅτι οὐχ ᾗ ἂν τῶν ἡμετέρων καὶ ὁτιοῦν βέλτιον ποιοῖμεν , ἀλλʼ ᾗ ἡμᾶς αὐτούς ; ἀληθῆ λέγεις . ἦ οὖν ἔγνωμεν ἄν ποτε τίς τέχνη ὑπόδημα βέλτιον ποιεῖ , μὴ εἰδότες ὑπόδημα ; ἀδύνατον . οὐδέ γε τίς τέχνη δακτυλίους βελτίους ποιεῖ , ἀγνοοῦντες δακτύλιον . ἀληθῆ . τί δέ ; τίς τέχνη βελτίω ποιεῖ αὐτόν , ἆρʼ ἄν ποτε γνοῖμεν ἀγνοοῦντες τί ποτʼ ἐσμὲν αὐτοί ;
Lemmas: φέρω δή , τίς εἰμί ὁ ἑαυτοῦ ἐπιμελέομαι πολλάκις λανθάνω οὐ ἐγώ αὐτός ἐπιμελέομαι , οἴομαι δέ — καί πότε ἄρα αὐτός ποιέω ἄνθρωπος ; ἆρα ὅταν ὁ ἑαυτοῦ ἐπιμελέομαι , τότε καί ἑαυτοῦ ; ἐγώ γοῦν δοκέω . τίς δέ ; πούς ἄνθρωπος ποτέ ἐπιμελέομαι ; ἆρα ὅταν ἐκεῖνος ἐπιμελέομαι ὅς εἰμί ὁ πούς ; οὐ μανθάνω . καλέω δέ τις χείρ ; οἷος δακτύλιος εἰμί ὅστις ἄν ἄλλος ὁ ὁ ἄνθρωπος φημί ἤ δάκτυλος ; οὐ δῆτα . οὐκοῦν καί πούς ὑπόδημα ὁ αὐτός τρόπος ; ναί . καί ἱμάτιον καί στρῶμα ὁ ἄλλος σῶμα ὅμοιος ; ναί . ἆρα οὖν ὅταν ὑπόδημα ἐπιμελέομαι , τότε πούς ἐπιμελέομαι ; οὐ πάνυ μανθάνω , ὦ Σωκράτης . τίς δέ , ὦ Ἀλκιβιάδης ; ὀρθός ἐπιμελέομαι καλέω τις ὅστις πρᾶγμα ; ἐγώ . ἆρα οὖν ὅταν τίς τις ἀγαθός ποιέω , τότε ὀρθός λέγω ἐπιμέλεια ; ναί . τίς οὖν τέχνη ὑπόδημα ἀγαθός ποιέω ; σκυτικός . σκυτικός ἄρα ὑπόδημα ἐπιμελέομαι ; ναί . ἦ καί πούς σκυτικός ; ἤ ἐκεῖνος ὅς πούς ἀγαθός ποιέω ; ἐκεῖνος . ἀγαθός δέ πούς οὐ ᾗ καί ὁ ἄλλος σῶμα ; ἐγώ δοκέω . οὗτος δέ οὐ γυμναστικός ; μάλα . γυμναστικός μέν ἄρα πούς ἐπιμελέομαι , σκυτικός δέ ὁ ὁ πούς ; πάνυ γε . καί γυμναστικός μέν χείρ , δακτυλιογλυφία δέ ὁ ὁ χείρ ; ναί . καί γυμναστικός μέν σῶμα , ὑφαντικός δέ καί ὁ ἄλλος ὁ ὁ σῶμα ; παντάπασι μέν οὖν . ἄλλος μέν ἄρα τέχνη αὐτός ἕκαστος ἐπιμελέομαι , ἄλλῃ δέ ὁ αὐτός . φαίνω . οὐ ἄρα ὅταν ὁ σεαυτοῦ ἐπιμελέομαι , σεαυτοῦ ἐπιμελέομαι . οὐδαμῶς . οὐ γάρ ὁ αὐτός τέχνη , ὡς ἔοικα , ὅς τις ἄν ἑαυτοῦ τε ἐπιμελέομαι καί ὁ ἑαυτοῦ . οὐ φαίνω . φέρω δή , ποῖος ποτέ ἄν ἐγώ αὐτός ἐπιμελέομαι ; οὐ ἔχω λέγω . ἀλλά τοσόσδε γε ὁμολογέω , ὅτι οὐ ᾗ ἄν ὁ ἡμέτερος καί ὁστισοῦν ἀγαθός ποιέω , ἀλλά ᾗ ἐγώ αὐτός ; ἀληθής λέγω . ἦ οὖν γιγνώσκω ἄν ποτέ τίς τέχνη ὑπόδημα ἀγαθός ποιέω , μή οἶδα ὑπόδημα ; ἀδύνατος . οὐδέ γε τίς τέχνη δακτύλιος ἀγαθός ποιέω , ἀγνοέω δακτύλιος . ἀληθής . τίς δέ ; τίς τέχνη ἀγαθός ποιέω αὐτός , ἆρα ἄν ποτέ γιγνώσκω ἀγνοέω τίς ποτέ εἰμί αὐτός ;