plato-philosophy.alcibiades-i-sp 125
καλοὺς δὲ κἀγαθοὺς λέγεις τοὺς φρονίμους ἢ τοὺς ἄφρονας ; τοὺς φρονίμους . οὐκοῦν ὃ ἕκαστος φρόνιμος , τοῦτʼ ἀγαθός ; ναί . ὃ δὲ ἄφρων , πονηρός ; πῶς γὰρ οὔ ; ἆρʼ οὖν ὁ σκυτοτόμος φρόνιμος εἰς ὑποδημάτων ἐργασίαν ; πάνυ γε . ἀγαθὸς ἄρʼ εἰς αὐτά ; ἀγαθός . τί δʼ ; εἰς ἱματίων ἐργασίαν οὐκ ἄφρων ὁ σκυτοτόμος ; ναί . κακὸς ἄρα εἰς τοῦτο ; ναί . ὁ αὐτὸς ἄρα τούτῳ γε τῷ λόγῳ κακός τε καὶ ἀγαθός . φαίνεται . ἦ οὖν λέγεις τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας εἶναι καὶ κακούς ; οὐ δῆτα . ἀλλὰ τίνας ποτὲ τοὺς ἀγαθοὺς λέγεις ; τοὺς δυναμένους ἔγωγε ἄρχειν ἐν τῇ πόλει . οὐ δήπου ἵππων γε ; οὐ δῆτα . ἀλλʼ ἀνθρώπων ; ναί . ἆρα καμνόντων ; οὔ . ἀλλὰ πλεόντων ; οὔ φημι . ἀλλὰ θεριζόντων ; οὔ . ἀλλʼ οὐδὲν ποιούντων ἤ τι ποιούντων ; ποιούντων λέγω . τί ; πειρῶ καὶ ἐμοὶ δηλῶσαι . οὐκοῦν τῶν καὶ συμβαλλόντων ἑαυτοῖς καὶ χρωμένων ἀλλήλοις , ὥσπερ ἡμεῖς ζῶμεν ἐν ταῖς πόλεσιν . οὐκοῦν ἀνθρώπων λέγεις ἄρχειν ἀνθρώποις χρωμένων ; ναί . ἆρα κελευστῶν χρωμένων ἐρέταις ; οὐ δῆτα . κυβερνητικὴ γὰρ αὕτη γε ἀρετή ; ναί . ἀλλʼ ἀνθρώπων λέγεις ἄρχειν αὐλητῶν , ἀνθρώποις ἡγουμένων ᾠδῆς καὶ χρωμένων χορευταῖς ; οὐ δῆτα . χοροδιδασκαλικὴ γὰρ αὕτη γʼ αὖ ; πάνυ γε . ἀλλὰ τί ποτε λέγεις χρωμένων ἀνθρώπων ἀνθρώποις οἷόν τʼ εἶναι ἄρχειν ; κοινωνούντων ἔγωγε λέγω πολιτείας καὶ συμβαλλόντων πρὸς ἀλλήλους , τούτων ἄρχειν τῶν ἐν τῇ πόλει . τίς οὖν αὕτη ἡ τέχνη ; ὥσπερ ἂν εἴ σε ἐροίμην πάλιν τὰ νυνδή , κοινωνούντων ναυτιλίας ἐπίστασθαι ἄρχειν τίς ποιεῖ τέχνη ; κυβερνητική . κοινωνούντων δʼ ᾠδῆς , ὡς νυνδὴ ἐλέγετο , τις ἐπιστήμη ποιεῖ ἄρχειν ; ἥνπερ σὺ ἄρτι ἔλεγες , ἡ χοροδιδασκαλία . τί δέ ; πολιτείας κοινωνούντων τίνα καλεῖς ἐπιστήμην ; εὐβουλίαν ἔγωγε , ὦ Σώκρατες . τί δέ ; μῶν ἀβουλία δοκεῖ εἶναι ἡ τῶν κυβερνητῶν ; οὐ δῆτα . ἀλλʼ εὐβουλία ;
Lemmas: καλός δέ ἀγαθός λέγω ὁ φρόνιμος ἤ ὁ ἄφρων ; ὁ φρόνιμος . οὐκοῦν ὅς ἕκαστος φρόνιμος , οὗτος ἀγαθός ; ναί . ὁ δέ ἄφρων , πονηρός ; πῶς γάρ οὐ ; ἆρα οὖν ὁ σκυτοτόμος φρόνιμος εἰς ὑπόδημα ἐργασία ; πάνυ γε . ἀγαθός ἄρα εἰς αὐτός ; ἀγαθός . τίς δέ ; εἰς ἱμάτιον ἐργασία οὐ ἄφρων ὁ σκυτοτόμος ; ναί . κακός ἄρα εἰς οὗτος ; ναί . ὁ αὐτός ἄρα οὗτος γε ὁ λόγος κακός τε καί ἀγαθός . φαίνω . ἦ οὖν λέγω ὁ ἀγαθός ἀνήρ εἰμί καί κακός ; οὐ δῆτα . ἀλλά τίς ποτέ ὁ ἀγαθός λέγω ; ὁ δύναμαι ἐγώ ἄρχω ἐν ὁ πόλις . οὐ δήπου ἵππος γε ; οὐ δῆτα . ἀλλά ἄνθρωπος ; ναί . ἆρα κάμνω ; οὐ . ἀλλά πλέω ; οὐ φημί . ἀλλά θερίζω ; οὐ . ἀλλά οὐδείς ποιέω ἤ τις ποιέω ; ποιέω λέγω . τίς ; πειράω καί ἐγώ δηλόω . οὐκοῦν ὁ καί συμβάλλω ἑαυτοῦ καί χράω ἀλλήλων , ὥσπερ ἐγώ ζάω ἐν ὁ πόλις . οὐκοῦν ἄνθρωπος λέγω ἄρχω ἄνθρωπος χράω ; ναί . ἆρα κελευστής χράω ἐρέτης ; οὐ δῆτα . κυβερνητικός γάρ οὗτος γε ἀρετή ; ναί . ἀλλά ἄνθρωπος λέγω ἄρχω αὐλητής , ἄνθρωπος ἡγέομαι ἀοιδή καί χράω χορευτής ; οὐ δῆτα . χοροδιδασκαλικός γάρ οὗτος γε αὖ ; πάνυ γε . ἀλλά τίς ποτέ λέγω χράω ἄνθρωπος ἄνθρωπος οἷος τε εἰμί ἄρχω ; κοινωνέω ἐγώ λέγω πολιτεία καί συμβάλλω πρός ἀλλήλων , οὗτος ἄρχω ὁ ἐν ὁ πόλις . τίς οὖν οὗτος ὁ τέχνη ; ὥσπερ ἄν εἰ σύ λέγω πάλιν ὁ νυνδί , κοινωνέω ναυτιλία ἐπίσταμαι ἄρχω τίς ποιέω τέχνη ; κυβερνητικός . κοινωνέω δέ ἀοιδή , ὡς νυνδί λέγω , τις ἐπιστήμη ποιέω ἄρχω ; ὅς σύ ἄρτι λέγω , ὁ χοροδιδασκαλία . τίς δέ ; πολιτεία κοινωνέω τίς καλέω ἐπιστήμη ; εὐβουλία ἐγώ , ὦ Σωκράτης . τίς δέ ; μῶν ἀβουλία δοκέω εἰμί ὁ ὁ κυβερνήτης ; οὐ δῆτα . ἀλλά εὐβουλία ;