plato-philosophy.alcibiades-i-sp 131
ἔοικεν . ὅστις ἄρα τῶν τοῦ σώματός τι γιγνώσκει , τὰ αὑτοῦ ἀλλʼ οὐχ αὑτὸν ἔγνωκεν . οὕτως . οὐδεὶς ἄρα τῶν ἰατρῶν ἑαυτὸν γιγνώσκει , καθʼ ὅσον ἰατρός , οὐδὲ τῶν παιδοτριβῶν , καθʼ ὅσον παιδοτρίβης . οὐκ ἔοικεν . πολλοῦ ἄρα δέουσιν οἱ γεωργοὶ καὶ οἱ ἄλλοι δημιουργοὶ γιγνώσκειν ἑαυτούς . οὐδὲ γὰρ τὰ ἑαυτῶν οὗτοί γε , ὡς ἔοικεν , ἀλλʼ ἔτι πορρωτέρω τῶν ἑαυτῶν κατά γε τὰς τέχνας ἃς ἔχουσιν · τὰ γὰρ τοῦ σώματος γιγνώσκουσιν , οἷς τοῦτο θεραπεύεται . ἀληθῆ λέγεις . εἰ ἄρα σωφροσύνη ἐστὶ τὸ ἑαυτὸν γιγνώσκειν , οὐδεὶς τούτων σώφρων κατὰ τὴν τέχνην . οὔ μοι δοκεῖ . διὰ ταῦτα δὴ καὶ βάναυσοι αὗται αἱ τέχναι δοκοῦσιν εἶναι καὶ οὐκ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ μαθήματα . πάνυ μὲν οὖν . οὐκοῦν πάλιν ὅστις αὖ σῶμα θεραπεύει , τὰ ἑαυτοῦ ἀλλʼ οὐχ αὑτὸν θεραπεύει ; κινδυνεύει . ὅστις δέ γε τὰ χρήματα , οὔθʼ ἑαυτὸν οὔτε τὰ ἑαυτοῦ , ἀλλʼ ἔτι πορρωτέρω τῶν ἑαυτοῦ ; ἔμοιγε δοκεῖ . οὐ τὰ αὑτοῦ ἄρα ἔτι πράττει ὁ χρηματιστής . ὀρθῶς . εἰ ἄρα τις γέγονεν ἐραστὴς τοῦ Ἀλκιβιάδου σώματος , οὐκ Ἀλκιβιάδου ἄρα ἠράσθη ἀλλά τινος τῶν Ἀλκιβιάδου . ἀληθῆ λέγεις . ὅστις δέ σου τῆς ψυχῆς ἐρᾷ ; ἀνάγκη φαίνεται ἐκ τοῦ λόγου . οὐκοῦν ὁ μὲν τοῦ σώματός σου ἐρῶν , ἐπειδὴ λήγει ἀνθοῦν , ἀπιὼν οἴχεται ; φαίνεται . ὁ δέ γε τῆς ψυχῆς ἐρῶν οὐκ ἄπεισιν , ἕως ἂν ἐπὶ τὸ βέλτιον ἴῃ ; εἰκός γε . οὐκοῦν ἐγώ εἰμι ὁ οὐκ ἀπιὼν ἀλλὰ παραμένων λήγοντος τοῦ σώματος , τῶν ἄλλων ἀπεληλυθότων . εὖ γε ποιῶν , ὦ Σώκρατες · καὶ μηδὲ ἀπέλθοις . προθυμοῦ τοίνυν ὅτι κάλλιστος εἶναι . ἀλλὰ προθυμήσομαι . ὡς οὕτω γέ σοι ἔχει · οὔτʼ ἐγένεθʼ , ὡς ἔοικεν , Ἀλκιβιάδῃ τῷ Κλεινίου ἐραστὴς οὔτʼ ἔστιν ἀλλʼ ἢ εἷς μόνος , καὶ οὗτος ἀγαπητός , Σωκράτης ὁ Σωφρονίσκου καὶ Φαιναρέτης . ἀληθῆ . οὐκοῦν ἔφησθα σμικρὸν φθῆναί με προσελθόντα σοι , ἐπεὶ πρότερος ἄν μοι προσελθεῖν , βουλόμενος πυθέσθαι διʼ ὅτι μόνος οὐκ ἀπέρχομαι ; ἦν γὰρ οὕτω .
Lemmas: ἔοικα . ὅστις ἄρα ὁ ὁ σῶμα τις γιγνώσκω , ὁ ἑαυτοῦ ἀλλά οὐ ἑαυτοῦ γιγνώσκω . οὕτως . οὐδείς ἄρα ὁ ἰατρός ἑαυτοῦ γιγνώσκω , κατά ὅσος ἰατρός , οὐδέ ὁ παιδοτρίβης , κατά ὅσος παιδοτρίβης . οὐ ἔοικα . πολύς ἄρα δέω ὁ γεωργός καί ὁ ἄλλος δημιουργός γιγνώσκω ἑαυτοῦ . οὐδέ γάρ ὁ ἑαυτοῦ οὗτος γε , ὡς ἔοικα , ἀλλά ἔτι πρόσω ὁ ἑαυτοῦ κατά γε ὁ τέχνη ὅς ἔχω · ὁ γάρ ὁ σῶμα γιγνώσκω , ὅς οὗτος θεραπεύω . ἀληθής λέγω . εἰ ἄρα σωφροσύνη εἰμί ὁ ἑαυτοῦ γιγνώσκω , οὐδείς οὗτος σώφρων κατά ὁ τέχνη . οὐ ἐγώ δοκέω . διά οὗτος δή καί βάναυσος οὗτος ὁ τέχνη δοκέω εἰμί καί οὐ ἀνήρ ἀγαθός μάθημα . πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν πάλιν ὅστις αὖ σῶμα θεραπεύω , ὁ ἑαυτοῦ ἀλλά οὐ ἑαυτοῦ θεραπεύω ; κινδυνεύω . ὅστις δέ γε ὁ χρῆμα , οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά ἔτι πρόσω ὁ ἑαυτοῦ ; ἐγώ δοκέω . οὐ ὁ ἑαυτοῦ ἄρα ἔτι πράσσω ὁ χρηματιστής . ὀρθός . εἰ ἄρα τις γίγνομαι ἐραστής ὁ Ἀλκιβιάδης σῶμα , οὐ Ἀλκιβιάδης ἄρα ἔραμαι ἀλλά τις ὁ Ἀλκιβιάδης . ἀληθής λέγω . ὅστις δέ σύ ὁ ψυχή ἐράω ; ἀνάγκη φαίνω ἐκ ὁ λόγος . οὐκοῦν ὁ μέν ὁ σῶμα σύ ἐράω , ἐπειδή λήγω ἀνθέω , ἀπέρχομαι οἴχομαι ; φαίνω . ὁ δέ γε ὁ ψυχή ἐράω οὐ ἄπειμι , ἕως ἄν ἐπί ὁ ἀγαθός ἔρχομαι ; ἔοικα γε . οὐκοῦν ἐγώ εἰμί ὁ οὐ ἀπέρχομαι ἀλλά παραμένω λήγω ὁ σῶμα , ὁ ἄλλος ἀπέρχομαι . εὖ γε ποιέω , ὦ Σωκράτης · καί μηδέ ἀπέρχομαι . προθυμέομαι τοίνυν ὅτι καλός εἰμί . ἀλλά προθυμέομαι . ὡς οὕτως γε σύ ἔχω · οὔτε γίγνομαι , ὡς ἔοικα , Ἀλκιβιάδης ὁ Κλείνιος ἐραστής οὔτε εἰμί ἀλλά ἤ εἷς μόνος , καί οὗτος ἀγαπητός , Σωκράτης ὁ Σωφρονίσκος καί Φαιναρέτη . ἀληθής . οὐκοῦν φημί μικρός φθάνω ἐγώ προσέρχομαι σύ , ἐπεί πρότερος ἄν ἐγώ προσέρχομαι , βούλομαι πυνθάνομαι διά ὅστις μόνος οὐ ἀπέρχομαι ; εἰμί γάρ οὕτως .