plato-philosophy.alcibiades-i-sp 122
ὧν ὁ μὲν μαγείαν τε διδάσκει τὴν Ζωροάστρου τοῦ Ὡρομάζου—ἔστι δὲ τοῦτο θεῶν θεραπεία — διδάσκει δὲ καὶ τὰ βασιλικά , ὁ δὲ δικαιότατος ἀληθεύειν διὰ παντὸς τοῦ βίου , ὁ δὲ σωφρονέστατος μηδʼ ὑπὸ μιᾶς ἄρχεσθαι τῶν ἡδονῶν , ἵνα ἐλεύθερος εἶναι ἐθίζηται καὶ ὄντως βασιλεύς , ἄρχων πρῶτον τῶν ἐν αὑτῷ ἀλλὰ μὴ δουλεύων , ὁ δὲ ἀνδρειότατος ἄφοβον καὶ ἀδεᾶ παρασκευάζων , ὡς ὅταν δείσῃ δοῦλον ὄντα · σοὶ δʼ , ὦ Ἀλκιβιάδη , Περικλῆς ἐπέστησε παιδαγωγὸν τῶν οἰκετῶν τὸν ἀχρειότατον ὑπὸ γήρως , Ζώπυρον τὸν Θρᾷκα . διῆλθον δὲ καὶ τὴν ἄλλην ἄν σοι τῶν ἀνταγωνιστῶν τροφήν τε καὶ παιδείαν , εἰ μὴ πολὺ ἔργον ἦν καὶ ἅμα ταῦθʼ ἱκανὰ δηλῶσαι καὶ τἆλλα ὅσα τούτοις ἀκόλουθα · τῆς δὲ σῆς γενέσεως , ὦ Ἀλκιβιάδη , καὶ τροφῆς καὶ παιδείας , ἢ ἄλλου ὁτουοῦν Ἀθηναίων , ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδενὶ μέλει , εἰ μὴ εἴ τις ἐραστής σου τυγχάνει ὤν . εἰ δʼ αὖ ἐθέλεις εἰς πλούτους ἀποβλέψαι καὶ τρυφὰς καὶ ἐσθῆτας ἱματίων θʼ ἕλξεις καὶ μύρων ἀλοιφὰς καὶ θεραπόντων πλήθους ἀκολουθίας τήν τε ἄλλην ἁβρότητα τὴν Περσῶν , αἰσχυνθείης ἂν ἐπὶ σεαυτῷ , αἰσθόμενος ὅσον αὐτῶν ἐλλείπεις . εἰ δʼ αὖ ἐθελήσεις εἰς σωφροσύνην τε καὶ κοσμιότητα ἀποβλέψαι καὶ εὐχέρειαν καὶ εὐκολίαν καὶ μεγαλοφροσύνην καὶ εὐταξίαν καὶ ἀνδρείαν καὶ καρτερίαν καὶ φιλοπονίαν καὶ φιλονικίαν καὶ φιλοτιμίας τὰς Λακεδαιμονίων , παῖδʼ ἂν ἡγήσαιο σαυτὸν πᾶσι τοῖς τοιούτοις . εἰ δʼ αὖ τι καὶ πλούτῳ προσέχεις καὶ κατὰ τοῦτο οἴει τι εἶναι , μηδὲ τοῦθʼ ἡμῖν ἄρρητον ἔστω , ἐάν πως αἴσθῃ οὗ εἶ . τοῦτο μὲν γὰρ εἰ ἐθέλεις εἰς τοὺς Λακεδαιμονίων πλούτους ἰδεῖν , γνώσῃ ὅτι πολὺ τἀνθάδε τῶν ἐκεῖ ἐλλείπει · γῆν μὲν γὰρ ὅσην ἔχουσιν τῆς θʼ ἑαυτῶν καὶ Μεσσήνης , οὐδʼ ἂν εἷς ἀμφισβητήσειε τῶν τῇδε πλήθει οὐδʼ ἀρετῇ , οὐδʼ αὖ ἀνδραπόδων κτήσει τῶν τε ἄλλων καὶ τῶν εἱλωτικῶν , οὐδὲ μὴν ἵππων γε , οὐδʼ ὅσα ἄλλα βοσκήματα κατὰ Μεσσήνην νέμεται . ἀλλὰ ταῦτα μὲν πάντα ἐῶ χαίρειν , χρυσίον δὲ καὶ ἀργύριον οὐκ ἔστιν ἐν πᾶσιν Ἕλλησιν ὅσον ἐν Λακεδαίμονι ἰδίᾳ · πολλὰς γὰρ ἤδη γενεὰς εἰσέρχεται μὲν αὐτόσε ἐξ ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων , πολλάκις δὲ καὶ ἐκ τῶν βαρβάρων , ἐξέρχεται δὲ οὐδαμόσε , ἀλλʼ ἀτεχνῶς κατὰ τὸν Αἰσώπου μῦθον ὃν ἡ ἀλώπηξ πρὸς τὸν λέοντα εἶπεν , καὶ τοῦ εἰς Λακεδαίμονα νομίσματος εἰσιόντος μὲν τὰ ἴχνη τὰ ἐκεῖσε τετραμμένα δῆλα , ἐξιόντος δὲ οὐδαμῇ ἄν τις ἴδοι .
Lemmas: ὅς ὁ μέν μαγεία τε διδάσκω ὁ Ζωροάστρης ὁ Ὡρομάζου—ἔστι δέ οὗτος θεός θεραπεία — διδάσκω δέ καί ὁ βασιλικός , ὁ δέ δίκαιος ἀληθεύω διά πᾶς ὁ βίος , ὁ δέ σώφρων μηδέ ὑπό εἷς ἄρχω ὁ ἡδονή , ἵνα ἐλεύθερος εἰμί ἐθίζω καί ὄντως βασιλεύς , ἄρχω πρῶτος ὁ ἐν ἑαυτοῦ ἀλλά μή δουλεύω , ὁ δέ ἀνδρεῖος ἄφοβος καί ἀδεής παρασκευάζω , ὡς ὅταν δείδω δοῦλος εἰμί · σύ δέ , ὦ Ἀλκιβιάδης , Περικλῆς ἐφίστημι παιδαγωγός ὁ οἰκέτης ὁ ἀχρεῖος ὑπό γῆρας , Ζώπυρος ὁ Θρᾷξ . διέρχομαι δέ καί ὁ ἄλλος ἄν σύ ὁ ἀνταγωνιστής τροφή τε καί παιδεία , εἰ μή πολύς ἔργον εἰμί καί ἅμα οὗτος ἱκανός δηλόω καί ἄλλος ὅσος οὗτος ἀκόλουθος · ὁ δέ σός γένεσις , ὦ Ἀλκιβιάδης , καί τροφή καί παιδεία , ἤ ἄλλος ὅστις Ἀθηναῖος , ὡς ἔπος λέγω οὐδείς μέλω , εἰ μή εἰ τις ἐραστής σύ τυγχάνω εἰμί . εἰ δέ αὖ ἐθέλω εἰς πλοῦτος ἀποβλέπω καί τρυφή καί ἐσθής ἱμάτιον τε ἕλξις καί μύρον ἀλοιφή καί θεράπων πλῆθος ἀκολουθία ὁ τε ἄλλος ἁβρότης ὁ Πέρσης , αἰσχύνω ἄν ἐπί σεαυτοῦ , αἰσθάνομαι ὅσος αὐτός ἐλλείπω . εἰ δέ αὖ ἐθέλω εἰς σωφροσύνη τε καί κοσμιότης ἀποβλέπω καί εὐχέρεια καί εὐκολία καί μεγαλοφροσύνη καί εὐταξία καί ἀνδρεία καί καρτερία καί φιλοπονία καί φιλονικία καί φιλοτιμία ὁ Λακεδαιμόνιος , παῖς ἄν ἡγέομαι σεαυτοῦ πᾶς ὁ τοιοῦτος . εἰ δέ αὖ τις καί πλοῦτος προσέχω καί κατά οὗτος οἴομαι τις εἰμί , μηδέ οὗτος ἐγώ ἄρρητος εἰμί , ἐάν πως αἰσθάνομαι οὗ εἰμί . οὗτος μέν γάρ εἰ ἐθέλω εἰς ὁ Λακεδαιμόνιος πλοῦτος ὁράω , γιγνώσκω ὅτι πολύς ἐνθάδε ὁ ἐκεῖ ἐλλείπω · γῆ μέν γάρ ὅσος ἔχω ὁ τε ἑαυτοῦ καί Μεσσήνη , οὐδέ ἄν εἷς ἀμφισβητέω ὁ τῇδε πλῆθος οὐδέ ἀρετή , οὐδέ αὖ ἀνδράποδον κτῆσις ὁ τε ἄλλος καί ὁ Εἱλωτικός , οὐδέ μήν ἵππος γε , οὐδέ ὅσος ἄλλος βόσκημα κατά Μεσσήνη νέμω . ἀλλά οὗτος μέν πᾶς ἐάω χαίρω , χρυσίον δέ καί ἀργύριον οὐ εἰμί ἐν πᾶς Ἕλλην ὅσος ἐν Λακεδαίμων ἴδιος · πολύς γάρ ἤδη γενεά εἰσέρχομαι μέν αὐτόσε ἐκ ἅπας ὁ Ἕλλην , πολλάκις δέ καί ἐκ ὁ βάρβαρος , ἐξέρχομαι δέ οὐδαμόσε , ἀλλά ἄτεχνος κατά ὁ Αἴσωπος μῦθος ὅς ὁ ἀλώπηξ πρός ὁ λέων λέγω , καί ὁ εἰς Λακεδαίμων νόμισμα εἰσέρχομαι μέν ὁ ἴχνος ὁ ἐκεῖσε τρέπω δῆλος , ἐξέρχομαι δέ οὐδαμῇ ἄν τις ὁράω .