plato-philosophy.alcibiades-i-sp 120
λέγεις δὲ τίνας τούτους , ὦ Σώκρατες ; οὐκ οἶσθα ἡμῶν τὴν πόλιν Λακεδαιμονίοις τε καὶ τῷ μεγάλῳ βασιλεῖ πολεμοῦσαν ἑκάστοτε ; ἀληθῆ λέγεις . οὐκοῦν εἴπερ ἐν νῷ ἔχεις ἡγεμὼν εἶναι τῆσδε τῆς πόλεως , πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίων βασιλέας καὶ τοὺς Περσῶν τὸν ἀγῶνα ἡγούμενός σοι εἶναι ὀρθῶς ἂν ἡγοῖο ; κινδυνεύεις ἀληθῆ λέγειν . οὔκ , ὠγαθέ , ἀλλὰ πρὸς Μειδίαν σε δεῖ τὸν ὀρτυγοκόπον ἀποβλέπειν καὶ ἄλλους τοιούτους—οἳ τὰ τῆς πόλεως πράττειν ἐπιχειροῦσιν , ἔτι τὴν ἀνδραποδώδη , φαῖεν ἂν αἱ γυναῖκες , τρίχα ἔχοντες ἐν τῇ ψυχῇ ὑπʼ ἀμουσίας καὶ οὔπω ἀποβεβληκότες , ἔτι δὲ βαρβαρίζοντες ἐληλύθασι κολακεύσοντες τὴν πόλιν ἀλλʼ οὐκ ἄρξοντες—πρὸς τούτους σε δεῖ , οὕσπερ λέγω , βλέποντα σαυτοῦ δὴ ἀμελεῖν , καὶ μήτε μανθάνειν ὅσα μαθήσεως ἔχεται , μέλλοντα τοσοῦτον ἀγῶνα ἀγωνίζεσθαι , μήτε ἀσκεῖν ὅσα δεῖται ἀσκήσεως , καὶ πᾶσαν παρασκευὴν παρεσκευασμένον οὕτως ἰέναι ἐπὶ τὰ τῆς πόλεως . ἀλλʼ , ὦ Σώκρατες , δοκεῖς μέν μοι ἀληθῆ λέγειν , οἶμαι μέντοι τούς τε Λακεδαιμονίων στρατηγοὺς καὶ τὸν Περσῶν βασιλέα οὐδὲν διαφέρειν τῶν ἄλλων . ἀλλʼ , ὦ ἄριστε , τὴν οἴησιν ταύτην σκόπει οἵαν ἔχεις . τοῦ πέρι ; πρῶτον μὲν ποτέρως ἂν οἴει σαυτοῦ μᾶλλον ἐπιμεληθῆναι , φοβούμενός τε καὶ οἰόμενος δεινοὺς αὐτοὺς εἶναι , ἢ μή ; δῆλον ὅτι εἰ δεινοὺς οἰοίμην . μῶν οὖν οἴει τι βλαβήσεσθαι ἐπιμεληθεὶς σαυτοῦ ; οὐδαμῶς , ἀλλὰ καὶ μεγάλα ὀνήσεσθαι . οὐκοῦν ἓν μὲν τοῦτο τοσοῦτον κακὸν ἔχει ἡ οἴησις αὕτη . ἀληθῆ λέγεις . τὸ δεύτερον τοίνυν , ὅτι καὶ ψευδής ἐστιν , ἐκ τῶν εἰκότων σκέψαι . πῶς δή ; πότερον εἰκὸς ἀμείνους γίγνεσθαι φύσεις ἐν γενναίοις γένεσιν ἢ μή ; δῆλον ὅτι ἐν τοῖς γενναίοις . οὐκοῦν τοὺς εὖ φύντας , ἐὰν καὶ εὖ τραφῶσιν , οὕτω τελέους γίγνεσθαι πρὸς ἀρετήν ; ἀνάγκη . σκεψώμεθα δή , τοῖς ἐκείνων τὰ ἡμέτερα ἀντιτιθέντες , πρῶτον μὲν εἰ δοκοῦσι φαυλοτέρων γενῶν εἶναι οἱ Λακεδαιμονίων καὶ Περσῶν βασιλῆς . ἢ οὐκ ἴσμεν ὡς οἱ μὲν Ἡρακλέους , οἱ δὲ Ἀχαιμένους ἔκγονοι , τὸ δʼ Ἡρακλέους τε γένος καὶ τὸ Ἀχαιμένους εἰς Περσέα τὸν Διὸς ἀναφέρεται ;
Lemmas: λέγω δέ τίς οὗτος , ὦ Σωκράτης ; οὐ οἶδα ἐγώ ὁ πόλις Λακεδαιμόνιος τε καί ὁ μέγας βασιλεύς πολεμέω ἑκάστοτε ; ἀληθής λέγω . οὐκοῦν εἴπερ ἐν νόος ἔχω ἡγεμών εἰμί ὅδε ὁ πόλις , πρός ὁ Λακεδαιμόνιος βασιλεύς καί ὁ Πέρσης ὁ ἀγών ἡγέομαι σύ εἰμί ὀρθός ἄν ἡγέομαι ; κινδυνεύω ἀληθής λέγω . οὐ , ἀγαθός , ἀλλά πρός Μειδίας σύ δέω ὁ ὀρτυγοκόπος ἀποβλέπω καί ἄλλος τοιούτος ὁ ὁ πόλις πράσσω ἐπιχειρέω , ἔτι ὁ ἀνδραποδώδης , φημί ἄν ὁ γυνή , τρίχα ἔχω ἐν ὁ ψυχή ὑπό ἀμουσία καί οὔπω ἀποβάλλω , ἔτι δέ βαρβαρίζω ἔρχομαι κολακεύω ὁ πόλις ἀλλά οὐ ἄρχω οὗτος σύ δέω , ὅς λέγω , βλέπω σεαυτοῦ δή ἀμελέω , καί μήτε μανθάνω ὅσος μάθησις ἔχω , μέλλω τοσοῦτος ἀγών ἀγωνίζομαι , μήτε ἀσκέω ὅσος δέω ἄσκησις , καί πᾶς παρασκευή παρασκευάζω οὕτως ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁ πόλις . ἀλλά , ὦ Σωκράτης , δοκέω μέν ἐγώ ἀληθής λέγω , οἴομαι μέντοι ὁ τε Λακεδαιμόνιος στρατηγός καί ὁ Πέρσης βασιλεύς οὐδείς διαφέρω ὁ ἄλλος . ἀλλά , ὦ ἀγαθός , ὁ οἴησις οὗτος σκοπέω οἷος ἔχω . τίς περί ; πρῶτος μέν ποτέρως ἄν οἴομαι σεαυτοῦ μάλα ἐπιμελέομαι , φοβέω τε καί οἴομαι δεινός αὐτός εἰμί , ἤ μή ; δῆλος ὅτι εἰ δεινός οἴομαι . μῶν οὖν οἴομαι τις βλάπτω ἐπιμελέομαι σεαυτοῦ ; οὐδαμῶς , ἀλλά καί μέγας ὀνίνημι . οὐκοῦν εἷς μέν οὗτος τοσοῦτος κακός ἔχω ὁ οἴησις οὗτος . ἀληθής λέγω . ὁ δεύτερος τοίνυν , ὅτι καί ψευδής εἰμί , ἐκ ὁ ἔοικα σκοπέω . πῶς δή ; πότερος ἔοικα ἀγαθός γίγνομαι φύσις ἐν γενναῖος γένεσις ἤ μή ; δῆλος ὅτι ἐν ὁ γενναῖος . οὐκοῦν ὁ εὖ φύω , ἐάν καί εὖ τρέφω , οὕτως τέλειος γίγνομαι πρός ἀρετή ; ἀνάγκη . σκοπέω δή , ὁ ἐκεῖνος ὁ ἡμέτερος ἀντιτίθημι , πρῶτος μέν εἰ δοκέω φαῦλος γένος εἰμί ὁ Λακεδαιμόνιος καί Πέρσης βασιλεύς . ἤ οὐ οἶδα ὡς ὁ μέν Ἡρακλῆς , ὁ δέ Ἀχαιμένης ἔκγονος , ὁ δέ Ἡρακλῆς τε γένος καί ὁ Ἀχαιμένης εἰς Περσεύς ὁ Ζεύς ἀναφέρω ;