plato-philosophy.alcibiades-i-sp 117
δέδοικα μὲν ἔγωγε ἤδη περὶ ἐμαυτοῦ , οἶμαι μέντοι τὰ αὐτά . οὐκοῦν ὅτι οἶσθα ; τοῦτʼ αἴτιον ; οἶμαι ἔγωγε . περὶ ὧν ἄρα ἄκων τἀναντία ἀποκρίνῃ , δῆλον ὅτι περὶ τούτων οὐκ οἶσθα . εἰκός γε . οὐκοῦν καὶ περὶ τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων καὶ καλῶν καὶ αἰσχρῶν καὶ κακῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ συμφερόντων καὶ μὴ ἀποκρινόμενος φῂς πλανᾶσθαι ; εἶτα οὐ δῆλον ὅτι διὰ τὸ μὴ εἰδέναι περὶ αὐτῶν , διὰ ταῦτα πλανᾷ ; ἔμοιγε . ἆρʼ οὖν οὕτω καὶ ἔχει · ἐπειδάν τίς τι μὴ εἰδῇ , ἀναγκαῖον περὶ τούτου πλανᾶσθαι τὴν ψυχήν ; πῶς γὰρ οὔ ; τί οὖν ; οἶσθα ὅντινα τρόπον ἀναβήσῃ εἰς τὸν οὐρανόν ; μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε . ἦ καὶ πλανᾶταί σου ἡ δόξα περὶ ταῦτα ; οὐ δῆτα . τὸ δʼ αἴτιον οἶσθα ἢ ἐγὼ φράσω ; φράσον . ὅτι , ὦ φίλε , οὐκ οἴει αὐτὸ ἐπίστασθαι οὐκ ἐπιστάμενος . πῶς αὖ τοῦτο λέγεις ; ὅρα καὶ σὺ κοινῇ . ἃ μὴ ἐπίστασαι , γιγνώσκεις δὲ ὅτι οὐκ ἐπίστασαι , πλανᾷ περὶ τὰ τοιαῦτα ; ὥσπερ περὶ ὄψου σκευασίας οἶσθα δήπου ὅτι οὐκ οἶσθα ; πάνυ γε . πότερον οὖν αὐτὸς περὶ ταῦτα δοξάζεις ὅπως χρὴ σκευάζειν καὶ πλανᾷ , ἢ τῷ ἐπισταμένῳ ἐπιτρέπεις ; οὕτως . τί δʼ εἰ ἐν νηῒ πλέοις , ἆρα δοξάζοις ἂν πότερον χρὴ τὸν οἴακα εἴσω ἄγειν ἢ ἔξω , καὶ ἅτε οὐκ εἰδὼς πλανῷο ἄν , ἢ τῷ κυβερνήτῃ ἐπιτρέψας ἂν ἡσυχίαν ἄγοις ; τῷ κυβερνήτῃ . οὐκ ἄρα περὶ ἃ μὴ οἶσθα πλανᾷ , ἄνπερ εἰδῇς ὅτι οὐκ οἶσθα ; οὐκ ἔοικα . ἐννοεῖς οὖν ὅτι καὶ τὰ ἁμαρτήματα ἐν τῇ πράξει διὰ ταύτην τὴν ἄγνοιάν ἐστι , τὴν τοῦ μὴ εἰδότα οἴεσθαι εἰδέναι ; πῶς αὖ λέγεις τοῦτο ; τότε που ἐπιχειροῦμεν πράττειν , ὅταν οἰώμεθα εἰδέναι ὅτι πράττομεν ; ναί . ὅταν δέ γέ πού τινες μὴ οἴωνται εἰδέναι , ἄλλοις παραδιδόασι ; πῶς δʼ οὔ ; οὐκοῦν οἱ τοιοῦτοι τῶν μὴ εἰδότων ἀναμάρτητοι ζῶσι διὰ τὸ ἄλλοις περὶ αὐτῶν ἐπιτρέπειν ; ναί . τίνες οὖν οἱ ἁμαρτάνοντες ; οὐ γάρ που οἵ γε εἰδότες . οὐ δῆτα .
Lemmas: δείδω μέν ἐγώ ἤδη περί ἐμαυτοῦ , οἴομαι μέντοι ὁ αὐτός . οὐκοῦν ὅτι οἶδα ; οὗτος αἴτιος ; οἴομαι ἐγώ . περί ὅς ἄρα ἄκων ἐναντίος ἀποκρίνω , δῆλος ὅτι περί οὗτος οὐ οἶδα . ἔοικα γε . οὐκοῦν καί περί ὁ δίκαιος καί ἄδικος καί καλός καί αἰσχρός καί κακός καί ἀγαθός καί συμφέρω καί μή ἀποκρίνω φημί πλανάω ; εἶτα οὐ δῆλος ὅτι διά ὁ μή οἶδα περί αὐτός , διά οὗτος πλανάω ; ἐγώ . ἆρα οὖν οὕτως καί ἔχω · ἐπειδάν τίς τις μή οἶδα , ἀναγκαῖος περί οὗτος πλανάω ὁ ψυχή ; πῶς γάρ οὐ ; τίς οὖν ; οἶδα ὅστις τρόπος ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός ; μά Ζεύς οὐ ἐγώ . ἦ καί πλανάω σύ ὁ δόξα περί οὗτος ; οὐ δῆτα . ὁ δέ αἴτιος οἶδα ἤ ἐγώ φράζω ; φράζω . ὅτι , ὦ φίλος , οὐ οἴομαι αὐτός ἐπίσταμαι οὐ ἐπίσταμαι . πῶς αὖ οὗτος λέγω ; ὁράω καί σύ κοινῇ . ὅς μή ἐπίσταμαι , γιγνώσκω δέ ὅτι οὐ ἐπίσταμαι , πλανάω περί ὁ τοιοῦτος ; ὥσπερ περί ὄψον σκευασία οἶδα δήπου ὅτι οὐ οἶδα ; πάνυ γε . πότερος οὖν αὐτός περί οὗτος δοξάζω ὅπως χρή σκευάζω καί πλανάω , ἤ ὁ ἐπίσταμαι ἐπιτρέπω ; οὕτως . τίς δέ εἰ ἐν ναῦς πλέω , ἆρα δοξάζω ἄν πότερος χρή ὁ οἴαξ εἴσω ἄγω ἤ ἔξω , καί ἅτε οὐ οἶδα πλανάω ἄν , ἤ ὁ κυβερνήτης ἐπιτρέπω ἄν ἡσυχία ἄγω ; ὁ κυβερνήτης . οὐ ἄρα περί ὅς μή οἶδα πλανάω , ἐάν οἶδα ὅτι οὐ οἶδα ; οὐ ἔοικα . ἐννοέω οὖν ὅτι καί ὁ ἁμάρτημα ἐν ὁ πρᾶξις διά οὗτος ὁ ἄγνοια εἰμί , ὁ ὁ μή οἶδα οἴομαι οἶδα ; πῶς αὖ λέγω οὗτος ; τότε που ἐπιχειρέω πράσσω , ὅταν οἴομαι οἶδα ὅστις πράσσω ; ναί . ὅταν δέ γε που τις μή οἴομαι οἶδα , ἄλλος παραδίδωμι ; πῶς δέ οὐ ; οὐκοῦν ὁ τοιοῦτος ὁ μή οἶδα ἀναμάρτητος ζάω διά ὁ ἄλλος περί αὐτός ἐπιτρέπω ; ναί . τίς οὖν ὁ ἁμαρτάνω ; οὐ γάρ που ὁ γε οἶδα . οὐ δῆτα .