plato-philosophy.alcibiades-i-sp 116
οὐκοῦν ὧδε δίκαιον προσαγορεύειν ἑκάστην τῶν πράξεων · εἴπερ ᾗ κακὸν ἀπεργάζεται κακὴν καλεῖς , καὶ ᾗ ἀγαθὸν ἀγαθὴν κλητέον . ἔμοιγε δοκεῖ . ἆρʼ οὖν καὶ ᾗ ἀγαθόν , καλόν · ᾗ δὲ κακόν , αἰσχρόν ; ναί . τὴν ἄρʼ ἐν τῷ πολέμῳ τοῖς φίλοις βοήθειαν λέγων καλὴν μὲν εἶναι , κακὴν δέ , οὐδὲν διαφερόντως λέγεις ἢ εἰ προσεῖπες αὐτὴν ἀγαθὴν μέν , κακὴν δέ . ἀληθῆ μοι δοκεῖς λέγειν , ὦ Σώκρατες . οὐδὲν ἄρα τῶν καλῶν , καθʼ ὅσον καλόν , κακόν , οὐδὲ τῶν αἰσχρῶν , καθʼ ὅσον αἰσχρόν , ἀγαθόν . οὐ φαίνεται . ἔτι τοίνυν καὶ ὧδε σκέψαι . ὅστις καλῶς πράττει , οὐχὶ καὶ εὖ πράττει ; ναί . οἱ δʼ εὖ πράττοντες οὐκ εὐδαίμονες ; πῶς γὰρ οὔ ; οὐκοῦν εὐδαίμονες διʼ ἀγαθῶν κτῆσιν ; μάλιστα . κτῶνται δὲ ταῦτα τῷ εὖ καὶ καλῶς πράττειν ; ναί . τὸ εὖ ἄρα πράττειν ἀγαθόν ; πῶς δʼ οὔ ; οὐκοῦν καλὸν ἡ εὐπραγία ; ναί . ταὐτὸν ἄρα ἐφάνη ἡμῖν πάλιν αὖ καλόν τε καὶ ἀγαθόν . φαίνεται . ὅτι ἂν ἄρα εὕρωμεν καλόν , καὶ ἀγαθὸν εὑρήσομεν ἔκ γε τούτου τοῦ λόγου . ἀνάγκη . τί δέ ; τὰ ἀγαθὰ συμφέρει ἢ οὔ ; συμφέρει . μνημονεύεις οὖν περὶ τῶν δικαίων πῶς ὡμολογήσαμεν ; οἶμαί γε τοὺς τὰ δίκαια πράττοντας ἀναγκαῖον εἶναι καλὰ πράττειν . οὐκοῦν καὶ τοὺς τὰ καλὰ ἀγαθά ; ναί . τὰ δὲ ἀγαθὰ συμφέρειν ; ναί . τὰ δίκαια ἄρα , ὦ Ἀλκιβιάδη , συμφέροντά ἐστιν . ἔοικεν . τί οὖν ; ταῦτα οὐ σὺ ὁ λέγων , ἐγὼ δὲ ὁ ἐρωτῶν ; φαίνομαι , ὡς ἔοικα . εἰ οὖν τις ἀνίσταται συμβουλεύσων εἴτε Ἀθηναίοις εἴτε Πεπαρηθίοις , οἰόμενος γιγνώσκειν τὰ δίκαια καὶ τὰ ἄδικα , φήσει δʼ εἶναι τὰ δίκαια κακὰ ἐνίοτε , ἄλλο τι ἢ καταγελῴης ἂν αὐτοῦ , ἐπειδήπερ τυγχάνεις καὶ σὺ λέγων ὅτι ταὐτά ἐστι δίκαιά τε καὶ συμφέροντα ; ἀλλὰ μὰ τοὺς θεούς , ὦ Σώκρατες , οὐκ οἶδʼ ἔγωγε οὐδʼ ὅτι λέγω , ἀλλʼ ἀτεχνῶς ἔοικα ἀτόπως ἔχοντι · τοτὲ μὲν γάρ μοι ἕτερα δοκεῖ σοῦ ἐρωτῶντος , τοτὲ δʼ ἄλλα . εἶτα τοῦτο , ὦ φίλε , ἀγνοεῖς τὸ πάθημα τί ἐστιν ; πάνυ γε . οἴει ἂν οὖν , εἴ τις ἐρωτῴη σε δύο ὀφθαλμοὺς ἢ τρεῖς ἔχεις , καὶ δύο χεῖρας ἢ τέτταρας , ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων , τοτὲ μὲν ἕτερα ἂν ἀποκρίνασθαι , τοτὲ δὲ ἄλλα , ἢ ἀεὶ τὰ αὐτά ;
Lemmas: οὐκοῦν ὧδε δίκαιος προσαγορεύω ἕκαστος ὁ πρᾶξις · εἴπερ ᾗ κακός ἀπεργάζομαι κακός καλέω , καί ᾗ ἀγαθός ἀγαθός κλητέος . ἐγώ δοκέω . ἆρα οὖν καί ᾗ ἀγαθός , καλός · ᾗ δέ κακός , αἰσχρός ; ναί . ὁ ἄρα ἐν ὁ πόλεμος ὁ φίλος βοήθεια λέγω καλός μέν εἰμί , κακός δέ , οὐδείς διαφερόντως λέγω ἤ εἰ προσλέγω αὐτός ἀγαθός μέν , κακός δέ . ἀληθής ἐγώ δοκέω λέγω , ὦ Σωκράτης . οὐδείς ἄρα ὁ καλός , κατά ὅσος καλός , κακός , οὐδέ ὁ αἰσχρός , κατά ὅσος αἰσχρός , ἀγαθός . οὐ φαίνω . ἔτι τοίνυν καί ὧδε σκοπέω . ὅστις καλός πράσσω , οὐ καί εὖ πράσσω ; ναί . ὁ δέ εὖ πράσσω οὐ εὐδαίμων ; πῶς γάρ οὐ ; οὐκοῦν εὐδαίμων διά ἀγαθός κτῆσις ; μάλα . κτάομαι δέ οὗτος ὁ εὖ καί καλός πράσσω ; ναί . ὁ εὖ ἄρα πράσσω ἀγαθός ; πῶς δέ οὐ ; οὐκοῦν καλός ὁ εὐπραγία ; ναί . αὐτός ἄρα φαίνω ἐγώ πάλιν αὖ καλός τε καί ἀγαθός . φαίνω . ὅστις ἄν ἄρα εὑρίσκω καλός , καί ἀγαθός εὑρίσκω ἐκ γε οὗτος ὁ λόγος . ἀνάγκη . τίς δέ ; ὁ ἀγαθός συμφέρω ἤ οὐ ; συμφέρω . μνημονεύω οὖν περί ὁ δίκαιος πῶς ὁμολογέω ; οἴομαι γε ὁ ὁ δίκαιος πράσσω ἀναγκαῖος εἰμί καλός πράσσω . οὐκοῦν καί ὁ ὁ καλός ἀγαθός ; ναί . ὁ δέ ἀγαθός συμφέρω ; ναί . ὁ δίκαιος ἄρα , ὦ Ἀλκιβιάδης , συμφέρω εἰμί . ἔοικα . τίς οὖν ; οὗτος οὐ σύ ὁ λέγω , ἐγώ δέ ὁ ἐρωτάω ; φαίνω , ὡς ἔοικα . εἰ οὖν τις ἀνίστημι συμβουλεύω εἴτε Ἀθηναῖος εἴτε Πεπαρήθιος , οἴομαι γιγνώσκω ὁ δίκαιος καί ὁ ἄδικος , φημί δέ εἰμί ὁ δίκαιος κακός ἐνίοτε , ἄλλος τις ἤ καταγελάω ἄν αὐτός , ἐπειδή τυγχάνω καί σύ λέγω ὅτι αὐτός εἰμί δίκαιος τε καί συμφέρω ; ἀλλά μά ὁ θεός , ὦ Σωκράτης , οὐ οἶδα ἐγώ οὐδέ ὅστις λέγω , ἀλλά ἄτεχνος ἔοικα ἄτοπος ἔχω · τότε μέν γάρ ἐγώ ἕτερος δοκέω σύ ἐρωτάω , τότε δέ ἄλλος . εἶτα οὗτος , ὦ φίλος , ἀγνοέω ὁ πάθημα τίς εἰμί ; πάνυ γε . οἴομαι ἄν οὖν , εἰ τις ἐρωτάω σύ δύο ὀφθαλμός ἤ τρεῖς ἔχω , καί δύο χείρ ἤ τέσσαρες , ἤ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος , τότε μέν ἕτερος ἄν ἀποκρίνω , τότε δέ ἄλλος , ἤ ἀεί ὁ αὐτός ;