plato-philosophy.alcibiades-i-sp 106
πολύ γέ μοι , ὦ Σώκρατες , νῦν ἀτοπώτερος αὖ φαίνῃ , ἐπειδὴ ἤρξω λέγειν , ἢ ὅτε σιγῶν εἵπου · καίτοι σφόδρα γε ἦσθʼ ἰδεῖν καὶ τότε τοιοῦτος . εἰ μὲν οὖν ἐγὼ ταῦτα διανοοῦμαι ἢ μή , ὡς ἔοικε , διέγνωκας , καὶ ἐὰν μὴ φῶ , οὐδέν μοι ἔσται πλέον πρὸς τὸ πείθειν σε . εἶεν · εἰ δὲ δὴ ὅτι μάλιστα ταῦτα διανενόημαι , πῶς διὰ σοῦ μοι ἔσται καὶ ἄνευ σοῦ οὐκ ἂν γένοιτο ; ἔχεις λέγειν ; ἆρʼ ἐρωτᾷς εἴ τινʼ ἔχω εἰπεῖν λόγον μακρόν , οἵους δὴ ἀκούειν εἴθισαι ; οὐ γάρ ἐστι τοιοῦτον τὸ ἐμόν · ἀλλʼ ἐνδείξασθαι μέν σοι , ὡς ἐγᾦμαι , οἷός τʼ ἂν εἴην ὅτι ταῦτα οὕτως ἔχει , ἐὰν ἓν μόνον μοι ἐθελήσῃς βραχὺ ὑπηρετῆσαι . ἀλλʼ εἴ γε δὴ μὴ χαλεπόν τι λέγεις τὸ ὑπηρέτημα , ἐθέλω . ἦ χαλεπὸν δοκεῖ τὸ ἀποκρίνασθαι τὰ ἐρωτώμενα ; οὐ χαλεπόν . ἀποκρίνου δή . Ἐρώτα . οὐκοῦν ὡς διανοουμένου σου ταῦτα ἐρωτῶ , ἅ φημί σε διανοεῖσθαι ; ἔστω , εἰ βούλει , οὕτως , ἵνα καὶ εἰδῶ ὅτι καὶ ἐρεῖς . φέρε δή · διανοῇ γάρ , ὡς ἐγώ φημι , παριέναι συμβουλεύσων Ἀθηναίοις ἐντὸς οὐ πολλοῦ χρόνου · εἰ οὖν μέλλοντός σου ἰέναι ἐπὶ τὸ βῆμα λαβόμενος ἐροίμην · ὦ Ἀλκιβιάδη , ἐπειδὴ περὶ τίνος Ἀθηναῖοι διανοοῦνται βουλεύεσθαι , ἀνίστασαι συμβουλεύσων ; ἆρʼ ἐπειδὴ περὶ ὧν σὺ ἐπίστασαι βέλτιον ἢ οὗτοι ; τί ἂν ἀποκρίναιο ; εἴποιμʼ ἂν δήπου , περὶ ὧν οἶδα βέλτιον ἢ οὗτοι . περὶ ὧν ἄρʼ εἰδὼς τυγχάνεις , ἀγαθὸς σύμβουλος εἶ . πῶς γὰρ οὔ ; οὐκοῦν ταῦτα μόνον οἶσθα , ἃ παρʼ ἄλλων ἔμαθες ἢ αὐτὸς ἐξηῦρες ; ποῖα γὰρ ἄλλα ; ἔστιν οὖν ὅπως ἄν ποτε ἔμαθές τι ἢ ἐξηῦρες μήτε μανθάνειν ἐθέλων μήτʼ αὐτὸς ζητεῖν ; οὐκ ἔστιν . τί δέ ; ἠθέλησας ἂν ζητῆσαι ἢ μαθεῖν ἃ ἐπίστασθαι ᾤου ; οὐ δῆτα . ἃ ἄρα νῦν τυγχάνεις ἐπιστάμενος , ἦν χρόνος ὅτε οὐχ ἡγοῦ εἰδέναι ; ἀνάγκη . ἀλλὰ μὴν ἅ γε μεμάθηκας σχεδόν τι καὶ ἐγὼ οἶδα · εἰ δέ τι ἐμὲ λέληθεν , εἰπέ . ἔμαθες γὰρ δὴ σύ γε κατὰ μνήμην τὴν ἐμὴν γράμματα καὶ κιθαρίζειν καὶ παλαίειν · οὐ γὰρ δὴ αὐλεῖν γε ἤθελες μαθεῖν . ταῦτʼ ἐστὶν ἃ σὺ ἐπίστασαι , εἰ μή πού τι μανθάνων ἐμὲ λέληθας · οἶμαι δέ γε , οὔτε νύκτωρ οὔτε μεθʼ ἡμέραν ἐξιὼν ἔνδοθεν . ἀλλʼ οὐ πεφοίτηκα εἰς ἄλλων ἢ τούτων .
Lemmas: πολύς γε ἐγώ , ὦ Σωκράτης , νῦν ἄτοπος αὖ φαίνω , ἐπειδή ἄρχω λέγω , ἤ ὅτε σιγάω ἕπομαι · καίτοι σφόδρα γε εἰμί ὁράω καί τότε τοιοῦτος . εἰ μέν οὖν ἐγώ οὗτος διανοέω ἤ μή , ὡς ἔοικα , διαγιγνώσκω , καί ἐάν μή φημί , οὐδείς ἐγώ εἰμί πολύς πρός ὁ πείθω σύ . εἶεν · εἰ δέ δή ὅτι μάλα οὗτος διανοέομαι , πῶς διά σύ ἐγώ εἰμί καί ἄνευ σύ οὐ ἄν γίγνομαι ; ἔχω λέγω ; ἆρα ἐρωτάω εἰ τις ἔχω λέγω λόγος μακρός , οἷος δή ἀκούω ἐθίζω ; οὐ γάρ εἰμί τοιοῦτος ὁ ἐμός · ἀλλά ἐνδείκνυμι μέν σύ , ὡς οἴομαι , οἷος τε ἄν εἰμί ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , ἐάν εἷς μόνος ἐγώ ἐθέλω βραχύς ὑπηρετέω . ἀλλά εἰ γε δή μή χαλεπός τις λέγω ὁ ὑπηρέτημα , ἐθέλω . ἦ χαλεπός δοκέω ὁ ἀποκρίνω ὁ ἐρωτάω ; οὐ χαλεπός . ἀποκρίνω δή . ἐρωτάω . οὐκοῦν ὡς διανοέω σύ οὗτος ἐρωτάω , ὅς φημί σύ διανοέω ; εἰμί , εἰ βούλομαι , οὕτως , ἵνα καί οἶδα ὅτι καί λέγω . φέρω δή · διανοέω γάρ , ὡς ἐγώ φημί , παρέρχομαι συμβουλεύω Ἀθηναῖος ἐντός οὐ πολύς χρόνος · εἰ οὖν μέλλω σύ ἔρχομαι ἐπί ὁ βῆμα λαμβάνω λέγω · ὦ Ἀλκιβιάδης , ἐπειδή περί τίς Ἀθηναῖος διανοέω βουλεύω , ἀνίστημι συμβουλεύω ; ἆρα ἐπειδή περί ὅς σύ ἐπίσταμαι ἀγαθός ἤ οὗτος ; τίς ἄν ἀποκρίνω ; λέγω ἄν δήπου , περί ὅς οἶδα ἀγαθός ἤ οὗτος . περί ὅς ἄρα οἶδα τυγχάνω , ἀγαθός σύμβουλος εἰμί . πῶς γάρ οὐ ; οὐκοῦν οὗτος μόνος οἶδα , ὅς παρά ἄλλος μανθάνω ἤ αὐτός ἐξευρίσκω ; ποῖος γάρ ἄλλος ; εἰμί οὖν ὅπως ἄν ποτέ μανθάνω τις ἤ ἐξευρίσκω μήτε μανθάνω ἐθέλω μήτε αὐτός ζητέω ; οὐ εἰμί . τίς δέ ; ἐθέλω ἄν ζητέω ἤ μανθάνω ὅς ἐπίσταμαι οἴομαι ; οὐ δῆτα . ὅς ἄρα νῦν τυγχάνω ἐπίσταμαι , εἰμί χρόνος ὅτε οὐ ἡγέομαι οἶδα ; ἀνάγκη . ἀλλά μήν ὅς γε μανθάνω σχεδόν τις καί ἐγώ οἶδα · εἰ δέ τις ἐγώ λανθάνω , λέγω . μανθάνω γάρ δή σύ γε κατά μνήμη ὁ ἐμός γράμμα καί κιθαρίζω καί παλαίω · οὐ γάρ δή αὐλέω γε ἐθέλω μανθάνω . οὗτος εἰμί ὅς σύ ἐπίσταμαι , εἰ μή που τις μανθάνω ἐγώ λανθάνω · οἴομαι δέ γε , οὔτε νύκτωρ οὔτε μετά ἡμέρα ἐξέρχομαι ἔνδοθεν . ἀλλά οὐ φοιτάω εἰς ἄλλος ἤ οὗτος .