plato-philosophy.alcibiades-i-sp 123
ὥστε εὖ χρὴ εἰδέναι ὅτι καὶ χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ οἱ ἐκεῖ πλουσιώτατοί εἰσιν τῶν Ἑλλήνων , καὶ αὐτῶν ἐκείνων ὁ βασιλεύς · ἔκ τε γὰρ τῶν τοιούτων μέγισται λήψεις καὶ πλεῖσταί εἰσι τοῖς βασιλεῦσιν , ἔτι δὲ καὶ ὁ βασιλικὸς φόρος οὐκ ὀλίγος γίγνεται , ὃν τελοῦσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι τοῖς βασιλεῦσιν . καὶ τὰ μὲν Λακεδαιμονίων ὡς πρὸς Ἑλληνικοὺς μὲν πλούτους μεγάλα , ὡς δὲ πρὸς τοὺς Περσικοὺς καὶ τοῦ ἐκείνων βασιλέως οὐδέν . ἐπεί ποτʼ ἐγὼ ἤκουσα ἀνδρὸς ἀξιοπίστου τῶν ἀναβεβηκότων παρὰ βασιλέα , ὃς ἔφη παρελθεῖν χώραν πάνυ πολλὴν καὶ ἀγαθήν , ἐγγὺς ἡμερησίαν ὁδόν , ἣν καλεῖν τοὺς ἐπιχωρίους ζώνην τῆς βασιλέως γυναικός · εἶναι δὲ καὶ ἄλλην ἣν αὖ καλεῖσθαι καλύπτραν , καὶ ἄλλους πολλοὺς τόπους καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς εἰς τὸν κόσμον ἐξῃρημένους τὸν τῆς γυναικός , καὶ ὀνόματα ἔχειν ἑκάστους τῶν τόπων ἀπὸ ἑκάστου τῶν κόσμων . ὥστʼ οἶμαι ἐγώ , εἴ τις εἴποι τῇ βασιλέως μητρί , Ξέρξου δὲ γυναικί , Ἀμήστριδι , ὅτι ἐν νῷ ἔχει σοῦ τῷ ὑεῖ ἀντιτάττεσθαι ὁ Δεινομάχης ὑός , ᾗ ἔστι κόσμος ἴσως ἄξιος μνῶν πεντήκοντα εἰ πάνυ πολλοῦ , τῷ δʼ ὑεῖ αὐτῆς γῆς πλέθρα Ἐρχίασιν οὐδὲ τριακόσια , θαυμάσαι ἂν ὅτῳ ποτὲ πιστεύων ἐν νῷ ἔχει οὗτος ὁ Ἀλκιβιάδης τῷ Ἀρτοξέρξῃ διαγωνίζεσθαι , καὶ οἶμαι ἂν αὐτὴν εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἔσθʼ ὅτῳ ἄλλῳ πιστεύων οὗτος ἀνὴρ ἐπιχειρεῖ πλὴν ἐπιμελείᾳ τε καὶ σοφίᾳ · ταῦτα γὰρ μόνα ἄξια λόγου ἐν Ἕλλησιν . ἐπεὶ εἴ γε πύθοιτο ὅτι Ἀλκιβιάδης οὗτος νῦν ἐπιχειρεῖ πρῶτον μὲν ἔτη οὐδέπω γεγονὼς σφόδρα εἴκοσιν , ἔπειτα παντάπασιν ἀπαίδευτος , πρὸς δὲ τούτοις , τοῦ ἐραστοῦ αὐτῷ λέγοντος ὅτι χρὴ πρῶτον μαθόντα καὶ ἐπιμεληθέντα αὑτοῦ καὶ ἀσκήσαντα οὕτως ἰέναι διαγωνιούμενον βασιλεῖ , οὐκ ἐθέλει , ἀλλά φησιν ἐξαρκεῖν καὶ ὡς ἔχει , οἶμαι ἂν αὐτὴν θαυμάσαι τε καὶ ἐρέσθαι · τί οὖν ποτʼ ἔστιν ὅτῳ πιστεύει τὸ μειράκιον ; εἰ οὖν λέγοιμεν ὅτι κάλλει τε καὶ μεγέθει καὶ γένει καὶ πλούτῳ καὶ φύσει τῆς ψυχῆς , ἡγήσαιτʼ ἂν ἡμᾶς , ὦ Ἀλκιβιάδη , μαίνεσθαι πρὸς τὰ παρὰ σφίσιν ἀποβλέψασα πάντα τὰ τοιαῦτα .
Lemmas: ὥστε εὖ χρή οἶδα ὅτι καί χρυσός καί ἄργυρος ὁ ἐκεῖ πλούσιος εἰμί ὁ Ἕλλην , καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς · ἐκ τε γάρ ὁ τοιοῦτος μέγας λῆψις καί πολύς εἰμί ὁ βασιλεύς , ἔτι δέ καί ὁ βασιλικός φόρος οὐ ὀλίγος γίγνομαι , ὅς τελέω ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ βασιλεύς . καί ὁ μέν Λακεδαιμόνιος ὡς πρός Ἑλληνικός μέν πλοῦτος μέγας , ὡς δέ πρός ὁ Περσικός καί ὁ ἐκεῖνος βασιλεύς οὐδείς . ἐπεί ποτέ ἐγώ ἀκούω ἀνήρ ἀξιόπιστος ὁ ἀναβαίνω παρά βασιλεύς , ὅς φημί παρέρχομαι χώρα πάνυ πολύς καί ἀγαθός , ἐγγύς ἡμερήσιος ὁδός , ὅς καλέω ὁ ἐπιχώριος ζώνη ὁ βασιλεύς γυνή · εἰμί δέ καί ἄλλος ὅς αὖ καλέω καλύπτρα , καί ἄλλος πολύς τόπος καλός καί ἀγαθός εἰς ὁ κόσμος ἐκλέγω ὁ ὁ γυνή , καί ὄνομα ἔχω ἕκαστος ὁ τόπος ἀπό ἕκαστος ὁ κόσμος . ὥστε οἴομαι ἐγώ , εἰ τις λέγω ὁ βασιλεύς μήτηρ , Ξέρξης δέ γυνή , Ἀμήστρις , ὅτι ἐν νόος ἔχω σύ ὁ υἱός ἀντιτάσσω ὁ Δεινομάχη ὗς , ὅς εἰμί κόσμος ἴσως ἄξιος μνᾶ πεντήκοντα εἰ πάνυ πολύς , ὁ δέ υἱός αὐτός γῆ πλέθρον Ἐρχίασι οὐδέ τριακόσιοι , θαυμάζω ἄν ὅστις ποτέ πιστεύω ἐν νόος ἔχω οὗτος ὁ Ἀλκιβιάδης ὁ Ἀρτοξέρξης διαγωνίζομαι , καί οἴομαι ἄν αὐτός λέγω ὅτι οὐ εἰμί ὅστις ἄλλος πιστεύω οὗτος ἀνήρ ἐπιχειρέω πλήν ἐπιμέλεια τε καί σοφία · οὗτος γάρ μόνος ἄξιος λόγος ἐν Ἕλλην . ἐπεί εἰ γε πυνθάνομαι ὅτι Ἀλκιβιάδης οὗτος νῦν ἐπιχειρέω πρῶτος μέν ἔτος οὐδέπω γίγνομαι σφόδρα εἴκοσι , ἔπειτα παντάπασι ἀπαίδευτος , πρός δέ οὗτος , ὁ ἐραστής αὐτός λέγω ὅτι χρή πρῶτος μανθάνω καί ἐπιμελέομαι ἑαυτοῦ καί ἀσκέω οὕτως ἔρχομαι διαγωνίζομαι βασιλεύς , οὐ ἐθέλω , ἀλλά φημί ἐξαρκέω καί ὡς ἔχω , οἴομαι ἄν αὐτός θαυμάζω τε καί ἔρομαι · τίς οὖν ποτέ εἰμί ὅστις πιστεύω ὁ μειράκιον ; εἰ οὖν λέγω ὅτι κάλλος τε καί μέγεθος καί γένος καί πλοῦτος καί φύσις ὁ ψυχή , ἡγέομαι ἄν ἐγώ , ὦ Ἀλκιβιάδης , μαίνομαι πρός ὁ παρά σφεῖς ἀποβλέπω πᾶς ὁ τοιοῦτος .