plato-philosophy.alcibiades-i-sp 127
τί δέ ; γυνὴ ἀνδρὶ περὶ ὁπλιτικῆς δύναιτʼ ἂν ὁμονοεῖν μὴ μαθοῦσα ; οὐ δῆτα . ἀνδρεῖον γὰρ τοῦτό γε ἴσως αὖ φαίης ἂν εἶναι . ἔγωγε . ἔστιν ἄρα τὰ μὲν γυναικεῖα , τὰ δὲ ἀνδρεῖα μαθήματα κατὰ τὸν σὸν λόγον . πῶς δʼ οὔ ; οὐκ ἄρα ἔν γε τούτοις ἐστὶν ὁμόνοια γυναιξὶ πρὸς ἄνδρας . οὔ . οὐδʼ ἄρα φιλία , εἴπερ ἡ φιλία ὁμόνοια ἦν . οὐ φαίνεται . ἧι ἄρα αἱ γυναῖκες τὰ αὑτῶν πράττουσιν , οὐ φιλοῦνται ὑπὸ τῶν ἀνδρῶν . οὐκ ἔοικεν . οὐδʼ ἄρα οἱ ἄνδρες ὑπὸ τῶν γυναικῶν ᾗ τὰ αὑτῶν . οὔ . οὐδʼ εὖ ἄρα ταύτῃ οἰκοῦνται αἱ πόλεις , ὅταν τὰ αὑτῶν ἕκαστοι πράττωσιν ; οἶμαι ἔγωγε , ὦ Σώκρατες . πῶς λέγεις , φιλίας μὴ παρούσης , ἧς ἔφαμεν ἐγγιγνομένης εὖ οἰκεῖσθαι τὰς πόλεις , ἄλλως δʼ οὔ ; ἀλλά μοι δοκεῖ καὶ κατὰ τοῦτʼ αὐτοῖς φιλία ἐγγίγνεσθαι , ὅτι τὰ αὑτῶν ἑκάτεροι πράττουσιν . οὐκ ἄρτι γε · νῦν δὲ πῶς αὖ λέγεις ; ὁμονοίας μὴ ἐγγιγνομένης φιλία ἐγγίγνεται ; ἢ οἷόν θʼ ὁμόνοιαν ἐγγίγνεσθαι ὧν οἱ μὲν ἴσασι περὶ τούτων , οἱ δʼ οὔ ; ἀδύνατον . δίκαια δὲ πράττουσιν ἢ ἄδικα , ὅταν τὰ αὑτῶν ἕκαστοι πράττωσιν ; δίκαια · πῶς γὰρ οὔ ; τὰ δίκαια οὖν πραττόντων ἐν τῇ πόλει τῶν πολιτῶν φιλία οὐκ ἐγγίγνεται πρὸς ἀλλήλους ; ἀνάγκη αὖ μοι δοκεῖ εἶναι , ὦ Σώκρατες . τίνα οὖν ποτε λέγεις τὴν φιλίαν ἢ ὁμόνοιαν περὶ ἧς δεῖ ἡμᾶς σοφούς τε εἶναι καὶ εὐβούλους , ἵνα ἀγαθοὶ ἄνδρες ὦμεν ; οὐ γὰρ δύναμαι μαθεῖν οὔθʼ ἥτις οὔτʼ ἐν οἷστισιν · τοτὲ μὲν γὰρ ἐν τοῖς αὐτοῖς φαίνεται ἐνοῦσα , τοτὲ δʼ οὔ , ὡς ἐκ τοῦ σοῦ λόγου . ἀλλὰ μὰ τοὺς θεούς , ὦ Σώκρατες , οὐδʼ αὐτὸς οἶδʼ ὅτι λέγω , κινδυνεύω δὲ καὶ πάλαι λεληθέναι ἐμαυτὸν αἴσχιστα ἔχων . ἀλλὰ χρὴ θαρρεῖν . εἰ μὲν γὰρ αὐτὸ ᾔσθου πεπονθὼς πεντηκονταετής , χαλεπὸν ἂν ἦν σοι ἐπιμεληθῆναι σαυτοῦ · νῦν δʼ ἣν ἔχεις ἡλικίαν , αὕτη ἐστὶν ἐν ᾗ δεῖ αὐτὸ αἰσθέσθαι . τί οὖν τὸν αἰσθανόμενον χρὴ ποιεῖν , ὦ Σώκρατες ; ἀποκρίνεσθαι τὰ ἐρωτώμενα , ὦ Ἀλκιβιάδη · καὶ ἐὰν τοῦτο ποιῇς , ἂν θεὸς θέλῃ , εἴ τι δεῖ καὶ τῇ ἐμῇ μαντείᾳ πιστεύειν , σύ τε κἀγὼ βέλτιον σχήσομεν . ἔσται ταῦτα ἕνεκά γε τοῦ ἐμὲ ἀποκρίνεσθαι .
Lemmas: τίς δέ ; γυνή ἀνήρ περί ὁπλιτικός δύναμαι ἄν ὁμονοέω μή μανθάνω ; οὐ δῆτα . ἀνδρεῖος γάρ οὗτος γε ἴσως αὖ φημί ἄν εἰμί . ἐγώ . εἰμί ἄρα ὁ μέν γυναικεῖος , ὁ δέ ἀνδρεῖος μάθημα κατά ὁ σός λόγος . πῶς δέ οὐ ; οὐ ἄρα ἐν γε οὗτος εἰμί ὁμόνοια γυνή πρός ἀνήρ . οὐ . οὐδέ ἄρα φιλία , εἴπερ ὁ φιλία ὁμόνοια εἰμί . οὐ φαίνω . ᾗ ἄρα ὁ γυνή ὁ ἑαυτοῦ πράσσω , οὐ φιλέω ὑπό ὁ ἀνήρ . οὐ ἔοικα . οὐδέ ἄρα ὁ ἀνήρ ὑπό ὁ γυνή ᾗ ὁ ἑαυτοῦ . οὐ . οὐδέ εὖ ἄρα ταύτῃ οἰκέω ὁ πόλις , ὅταν ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος πράσσω ; οἴομαι ἐγώ , ὦ Σωκράτης . πῶς λέγω , φιλία μή πάρειμι , ὅς φημί ἐγγίγνομαι εὖ οἰκέω ὁ πόλις , ἄλλος δέ οὐ ; ἀλλά ἐγώ δοκέω καί κατά οὗτος αὐτός φιλία ἐγγίγνομαι , ὅτι ὁ ἑαυτοῦ ἑκάτερος πράσσω . οὐ ἄρτι γε · νῦν δέ πῶς αὖ λέγω ; ὁμόνοια μή ἐγγίγνομαι φιλία ἐγγίγνομαι ; ἤ οἷος τε ὁμόνοια ἐγγίγνομαι ὅς ὁ μέν οἶδα περί οὗτος , ὁ δέ οὐ ; ἀδύνατος . δίκαιος δέ πράσσω ἤ ἄδικος , ὅταν ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος πράσσω ; δίκαιος · πῶς γάρ οὐ ; ὁ δίκαιος οὖν πράσσω ἐν ὁ πόλις ὁ πολίτης φιλία οὐ ἐγγίγνομαι πρός ἀλλήλων ; ἀνάγκη αὖ ἐγώ δοκέω εἰμί , ὦ Σωκράτης . τίς οὖν ποτέ λέγω ὁ φιλία ἤ ὁμόνοια περί ὅς δέω ἐγώ σοφός τε εἰμί καί εὔβουλος , ἵνα ἀγαθός ἀνήρ εἰμί ; οὐ γάρ δύναμαι μανθάνω οὔτε ὅστις οὔτε ἐν ὅστις · τότε μέν γάρ ἐν ὁ αὐτός φαίνω ἔνειμι , τότε δέ οὐ , ὡς ἐκ ὁ σός λόγος . ἀλλά μά ὁ θεός , ὦ Σωκράτης , οὐδέ αὐτός οἶδα ὅτι λέγω , κινδυνεύω δέ καί πάλαι λανθάνω ἐμαυτοῦ αἰσχρός ἔχω . ἀλλά χρή θαρσέω . εἰ μέν γάρ αὐτός αἰσθάνομαι πάσχω πεντηκονταετής , χαλεπός ἄν εἰμί σύ ἐπιμελέομαι σεαυτοῦ · νῦν δέ ὅς ἔχω ἡλικία , οὗτος εἰμί ἐν ὅς δέω αὐτός αἰσθάνομαι . τίς οὖν ὁ αἰσθάνομαι χρή ποιέω , ὦ Σωκράτης ; ἀποκρίνω ὁ ἐρωτάω , ὦ Ἀλκιβιάδης · καί ἐάν οὗτος ποιέω , ἐάν θεός ἐθέλω , εἰ τις δέω καί ὁ ἐμός μαντεία πιστεύω , σύ τε ἐγώ ἀγαθός ἔχω . εἰμί οὗτος ἕνεκα γε ὁ ἐγώ ἀποκρίνω .