plato-philosophy.alcibiades-i-sp 135
ὧι γὰρ ἄν , ὦ φίλε Ἀλκιβιάδη , ἐξουσία μὲν ᾖ ποιεῖν ὃ βούλεται , νοῦν δὲ μὴ ἔχῃ , τί τὸ εἰκὸς συμβαίνειν , ἰδιώτῃ ἢ καὶ πόλει ; οἷον νοσοῦντι ἐξουσίας οὔσης δρᾶν ὃ βούλεται , νοῦν ἰατρικὸν μὴ ἔχοντι , τυραννοῦντι δὲ ὡς μηδὲν ἐπιπλήττοι τις αὐτῷ , τί τὸ συμβησόμενον ; ἆρʼ οὐχ , ὡς τὸ εἰκός , διαφθαρῆναι τὸ σῶμα ; ἀληθῆ λέγεις . τί δʼ ἐν νηί , εἴ τῳ ἐξουσία εἴη ποιεῖν ὃ δοκεῖ , νοῦ τε καὶ ἀρετῆς κυβερνητικῆς ἐστερημένῳ , καθορᾷς ἃ ἂν συμβαίη αὐτῷ τε καὶ τοῖς συνναύταις ; ἔγωγε , ὅτι γε ἀπόλοιντο πάντες ἄν . οὐκοῦν ὡσαύτως ἐν πόλει τε καὶ πάσαις ἀρχαῖς καὶ ἐξουσίαις ἀπολειπομέναις ἀρετῆς ἕπεται τὸ κακῶς πράττειν ; ἀνάγκη . οὐκ ἄρα τυραννίδα χρή , ὦ ἄριστε Ἀλκιβιάδη , παρασκευάζεσθαι οὔθʼ αὑτῷ οὔτε τῇ πόλει , εἰ μέλλετε εὐδαιμονεῖν , ἀλλʼ ἀρετήν . ἀληθῆ λέγεις . πρὶν δέ γε ἀρετὴν ἔχειν , τὸ ἄρχεσθαι ἄμεινον ὑπὸ τοῦ βελτίονος ἢ τὸ ἄρχειν ἀνδρί , οὐ μόνον παιδί . φαίνεται . οὐκοῦν τό γʼ ἄμεινον καὶ κάλλιον ; ναί . τὸ δὲ κάλλιον πρεπωδέστερον ; πῶς δʼ οὔ ; πρέπει ἄρα τῷ κακῷ δουλεύειν · ἄμεινον γάρ . ναί . δουλοπρεπὲς ἄρʼ ἡ κακία . φαίνεται . ἐλευθεροπρεπὲς δὲ ἡ ἀρετή . ναί . οὐκοῦν φεύγειν χρή , ὦ ἑταῖρε , τὴν δουλοπρέπειαν ; μάλιστά γε , ὦ Σώκρατες . αἰσθάνῃ δὲ νῦν πῶς ἔχεις ; ἐλευθεροπρεπῶς ἢ οὔ ; δοκῶ μοι καὶ μάλα σφόδρα αἰσθάνεσθαι . οἶσθʼ οὖν πῶς ἀποφεύξῃ τοῦτο τὸ περὶ σὲ νῦν ; ἵνα μὴ ὀνομάζωμεν αὐτὸ ἐπὶ καλῷ ἀνδρί , ἔγωγε . πῶς ; ἐὰν βούλῃ σύ , ὦ Σώκρατες . οὐ καλῶς λέγεις , ὦ Ἀλκιβιάδη . ἀλλὰ πῶς χρὴ λέγειν ; ὅτι ἐὰν θεὸς ἐθέλῃ . λέγω δή . καὶ πρὸς τούτοις μέντοι τόδε λέγω , ὅτι κινδυνεύσομεν μεταβαλεῖν τὸ σχῆμα , ὦ Σώκρατες , τὸ μὲν σὸν ἐγώ , σὺ δὲ τοὐμόν · οὐ γὰρ ἔστιν ὅπως οὐ παιδαγωγήσω σε ἀπὸ τῆσδε τῆς ἡμέρας , σὺ δʼ ὑπʼ ἐμοῦ παιδαγωγήσῃ . ὦ γενναῖε , πελαργοῦ ἄρα ὁ ἐμὸς ἔρως οὐδὲν διοίσει , εἰ παρὰ σοὶ ἐννεοττεύσας ἔρωτα ὑπόπτερον ὑπὸ τούτου πάλιν θεραπεύσεται . ἀλλὰ οὕτως ἔχει , καὶ ἄρξομαί γε ἐντεῦθεν τῆς δικαιοσύνης ἐπιμέλεσθαι . βουλοίμην ἄν σε καὶ διατελέσαι · ὀρρωδῶ δέ , οὔ τι τῇ σῇ φύσει ἀπιστῶν , ἀλλὰ τὴν τῆς πόλεως ὁρῶν ῥώμην , μὴ ἐμοῦ τε καὶ σοῦ κρατήσῃ .
Lemmas: ὅς γάρ ἄν , ὦ φίλος Ἀλκιβιάδης , ἐξουσία μέν εἰμί ποιέω ὅς βούλομαι , νόος δέ μή ἔχω , τίς ὁ ἔοικα συμβαίνω , ἰδιώτης ἤ καί πόλις ; οἷος νοσέω ἐξουσία εἰμί δράω ὅς βούλομαι , νόος ἰατρικός μή ἔχω , τυραννεύω δέ ὡς μηδείς ἐπιπλήσσω τις αὐτός , τίς ὁ συμβαίνω ; ἆρα οὐ , ὡς ὁ ἔοικα , διαφθείρω ὁ σῶμα ; ἀληθής λέγω . τίς δέ ἐν ναῦς , εἰ τις ἐξουσία εἰμί ποιέω ὅς δοκέω , νόος τε καί ἀρετή κυβερνητικός στερέω , καθοράω ὅς ἄν συμβαίνω αὐτός τε καί ὁ συνναύτης ; ἐγώ , ὅτι γε ἀπόλλυμι πᾶς ἄν . οὐκοῦν ὡσαύτως ἐν πόλις τε καί πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία ἀπολείπω ἀρετή ἕπομαι ὁ κακός πράσσω ; ἀνάγκη . οὐ ἄρα τυραννίς χρή , ὦ ἀγαθός Ἀλκιβιάδης , παρασκευάζω οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε ὁ πόλις , εἰ μέλλω εὐδαιμονέω , ἀλλά ἀρετή . ἀληθής λέγω . πρίν δέ γε ἀρετή ἔχω , ὁ ἄρχω ἀγαθός ὑπό ὁ ἀγαθός ἤ ὁ ἄρχω ἀνήρ , οὐ μόνος παῖς . φαίνω . οὐκοῦν ὁ γε ἀγαθός καί καλός ; ναί . ὁ δέ καλός πρεπώδης ; πῶς δέ οὐ ; πρέπω ἄρα ὁ κακός δουλεύω · ἀγαθός γάρ . ναί . δουλοπρεπής ἄρα ὁ κακία . φαίνω . ἐλευθεροπρεπής δέ ὁ ἀρετή . ναί . οὐκοῦν φεύγω χρή , ὦ ἑταῖρος , ὁ δουλοπρέπεια ; μάλα γε , ὦ Σωκράτης . αἰσθάνομαι δέ νῦν πῶς ἔχω ; ἐλευθεροπρεπής ἤ οὐ ; δοκέω ἐγώ καί μάλα σφόδρα αἰσθάνομαι . οἶδα οὖν πῶς ἀποφεύγω οὗτος ὁ περί σύ νῦν ; ἵνα μή ὀνομάζω αὐτός ἐπί καλός ἀνήρ , ἐγώ . πῶς ; ἐάν βούλομαι σύ , ὦ Σωκράτης . οὐ καλός λέγω , ὦ Ἀλκιβιάδης . ἀλλά πῶς χρή λέγω ; ὅτι ἄν θεός ἐθέλω . λέγω δή . καί πρός οὗτος μέντοι ὅδε λέγω , ὅτι κινδυνεύω μεταβάλλω ὁ σχῆμα , ὦ Σωκράτης , ὁ μέν σός ἐγώ , σύ δέ ἐμός · οὐ γάρ εἰμί ὅπως οὐ παιδαγωγέω σύ ἀπό ὅδε ὁ ἡμέρα , σύ δέ ὑπό ἐγώ παιδαγωγέω . ὦ γενναῖος , πελαργός ἄρα ὁ ἐμός ἔρως οὐδείς διαφέρω , εἰ παρά σύ ἐννεοσσεύω ἔρως ὑπόπτερος ὑπό οὗτος πάλιν θεραπεύω . ἀλλά οὕτως ἔχω , καί ἄρχω γε ἐντεῦθεν ὁ δικαιοσύνη ἐπιμελέομαι . βούλομαι ἄν σύ καί διατελέω · ὀρρωδέω δέ , οὐ τις ὁ σός φύσις ἀπιστέω , ἀλλά ὁ ὁ πόλις ὁράω ῥώμη , μή ἐγώ τε καί σύ κρατέω .