plato-philosophy.alcibiades-i-sp 126
ἔμοιγε δοκεῖ , εἴς γε τὸ σῴζεσθαι πλέοντας . καλῶς λέγεις . τί δέ ; ἣν σὺ λέγεις εὐβουλίαν , εἰς τί ἐστιν ; εἰς τὸ ἄμεινον τὴν πόλιν διοικεῖν καὶ σῴζεσθαι . ἄμεινον δὲ διοικεῖται καὶ σῴζεται τίνος παραγιγνομένου ἢ ἀπογιγνομένου ; ὥσπερ ἂν εἰ σύ με ἔροιο · ἄμεινον διοικεῖται σῶμα καὶ σῴζεται τίνος παραγιγνομένου ἢ ἀπογιγνομένου ; εἴποιμʼ ἂν ὅτι ὑγιείας μὲν παραγιγνομένης , νόσου δὲ ἀπογιγνομένης . οὐ καὶ σὺ οἴει οὕτως ; ναί . καὶ εἴ μʼ αὖ ἔροιο · τίνος δὲ παραγιγνομένου ἄμεινον ὄμματα ; ὡσαύτως εἴποιμʼ ἂν ὅτι ὄψεως μὲν παραγιγνομένης , τυφλότητος δὲ ἀπογιγνομένης . καὶ ὦτα δὲ κωφότητος μὲν ἀπογιγνομένης , ἀκοῆς δὲ ἐγγιγνομένης βελτίω τε γίγνεται καὶ ἄμεινον θεραπεύεται . ὀρθῶς . τί δὲ δή ; πόλις τίνος παραγιγνομένου καὶ ἀπογιγνομένου βελτίων τε γίγνεται καὶ ἄμεινον θεραπεύεται καὶ διοικεῖται ; ἐμοὶ μὲν δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , ὅταν φιλία μὲν αὐτοῖς γίγνηται πρὸς ἀλλήλους , τὸ μισεῖν δὲ καὶ στασιάζειν ἀπογίγνηται . ἆρʼ οὖν φιλίαν λέγεις ὁμόνοιαν ἢ διχόνοιαν ; ὁμόνοιαν . διὰ τίνʼ οὖν τέχνην ὁμονοοῦσιν αἱ πόλεις περὶ ἀριθμούς ; διὰ τὴν ἀριθμητικήν . τί δὲ οἱ ἰδιῶται ; οὐ διὰ τὴν αὐτήν ; ναί . οὐκοῦν καὶ αὐτὸς αὑτῷ ἕκαστος ; ναί . διὰ τίνα δὲ τέχνην ἕκαστος αὐτὸς αὑτῷ ὁμονοεῖ περὶ σπιθαμῆς καὶ πήχεος ὁπότερον μεῖζον ; οὐ διὰ τὴν μετρητικήν ; τί μήν ; οὐκοῦν καὶ οἱ ἰδιῶται ἀλλήλοις καὶ αἱ πόλεις ; ναί . τί δέ ; περὶ σταθμοῦ οὐχ ὡσαύτως ; φημί . ἣν δὲ δὴ σὺ λέγεις ὁμόνοιαν , τίς ἐστι καὶ περὶ τοῦ , καὶ τίς αὐτὴν τέχνη παρασκευάζει ; καὶ ἆρα ἥπερ πόλει , αὑτὴ καὶ ἰδιώτῃ , αὐτῷ τε πρὸς αὑτὸν καὶ πρὸς ἄλλον ; εἰκός γέ τοι . τίς οὖν ἔστι ; μὴ κάμῃς ἀποκρινόμενος , ἀλλὰ προθυμοῦ εἰπεῖν . ἐγὼ μὲν οἶμαι φιλίαν τε λέγειν καὶ ὁμόνοιαν , ἥνπερ πατήρ τε ὑὸν φιλῶν ὁμονοεῖ καὶ μήτηρ , καὶ ἀδελφὸς ἀδελφῷ καὶ γυνὴ ἀνδρί . οἴει ἂν οὖν , ὦ Ἀλκιβιάδη , ἄνδρα γυναικὶ περὶ ταλασιουργίας δύνασθαι ὁμονοεῖν , τὸν μὴ ἐπιστάμενον τῇ ἐπισταμένῃ ; οὐ δῆτα . οὐδέ γε δεῖ οὐδέν · γυναικεῖον γὰρ τοῦτό γε μάθημα . ναί .
Lemmas: ἐγώ δοκέω , εἰς γε ὁ σῴζω πλέω . καλός λέγω . τίς δέ ; ὅς σύ λέγω εὐβουλία , εἰς τίς εἰμί ; εἰς ὁ ἀγαθός ὁ πόλις διοικέω καί σῴζω . ἀγαθός δέ διοικέω καί σῴζω τίς παραγίγνομαι ἤ ἀπογίγνομαι ; ὥσπερ ἄν εἰ σύ ἐγώ ἔρομαι · ἀγαθός διοικέω σῶμα καί σῴζω τίς παραγίγνομαι ἤ ἀπογίγνομαι ; λέγω ἄν ὅτι ὑγίεια μέν παραγίγνομαι , νόσος δέ ἀπογίγνομαι . οὐ καί σύ οἴομαι οὕτως ; ναί . καί εἰ ἐγώ αὖ ἔρομαι · τίς δέ παραγίγνομαι ἀγαθός ὄμμα ; ὡσαύτως λέγω ἄν ὅτι ὄψις μέν παραγίγνομαι , τυφλότης δέ ἀπογίγνομαι . καί οὖς δέ κωφότης μέν ἀπογίγνομαι , ἀκοή δέ ἐγγίγνομαι ἀγαθός τε γίγνομαι καί ἀγαθός θεραπεύω . ὀρθός . τίς δέ δή ; πόλις τίς παραγίγνομαι καί ἀπογίγνομαι ἀγαθός τε γίγνομαι καί ἀγαθός θεραπεύω καί διοικέω ; ἐγώ μέν δοκέω , ὦ Σωκράτης , ὅταν φιλία μέν αὐτός γίγνομαι πρός ἀλλήλων , ὁ μισέω δέ καί στασιάζω ἀπογίγνομαι . ἆρα οὖν φιλία λέγω ὁμόνοια ἤ διχόνοια ; ὁμόνοια . διά τίς οὖν τέχνη ὁμονοέω ὁ πόλις περί ἀριθμός ; διά ὁ ἀριθμητικός . τίς δέ ὁ ἰδιώτης ; οὐ διά ὁ αὐτός ; ναί . οὐκοῦν καί αὐτός ἑαυτοῦ ἕκαστος ; ναί . διά τίς δέ τέχνη ἕκαστος αὐτός ἑαυτοῦ ὁμονοέω περί σπιθαμή καί πῆχυς ὁπότερος μέγας ; οὐ διά ὁ μετρητικός ; τίς μήν ; οὐκοῦν καί ὁ ἰδιώτης ἀλλήλων καί ὁ πόλις ; ναί . τίς δέ ; περί σταθμός οὐ ὡσαύτως ; φημί . ὅς δέ δή σύ λέγω ὁμόνοια , τίς εἰμί καί περί ὁ , καί τίς αὐτός τέχνη παρασκευάζω ; καί ἆρα ὅς πόλις , αὑτός καί ἰδιώτης , αὐτός τε πρός ἑαυτοῦ καί πρός ἄλλος ; ἔοικα γε τοι . τίς οὖν εἰμί ; μή κάμνω ἀποκρίνω , ἀλλά προθυμέομαι λέγω . ἐγώ μέν οἴομαι φιλία τε λέγω καί ὁμόνοια , ὅς πατήρ τε υἱός φιλέω ὁμονοέω καί μήτηρ , καί ἀδελφός ἀδελφός καί γυνή ἀνήρ . οἴομαι ἄν οὖν , ὦ Ἀλκιβιάδης , ἀνήρ γυνή περί ταλασιουργία δύναμαι ὁμονοέω , ὁ μή ἐπίσταμαι ὁ ἐφίστημι ; οὐ δῆτα . οὐδέ γε δέω οὐδείς · γυναικεῖος γάρ οὗτος γε μάθημα . ναί .