plato-philosophy.alcibiades-i-sp 114
οἷον τοῦτο ποιεῖς . εἴ τι μὴ ὀρθῶς λέγεις , τυγχάνει δὲ δυνατὸν ὂν ἀποδεῖξαι διʼ οὗπερ καὶ τὸ πρότερον λόγου , οἴει δὴ καινὰ ἄττα δεῖν ἀκούειν ἀποδείξεις τε ἑτέρας , ὡς τῶν προτέρων οἷον σκευαρίων κατατετριμμένων , καὶ οὐκέτʼ ἂν σὺ αὐτὰ ἀμπίσχοιο , εἰ μή τίς σοι τεκμήριον καθαρὸν καὶ ἄχραντον οἴσει . ἐγὼ δὲ χαίρειν ἐάσας τὰς σὰς προδρομὰς τοῦ λόγου οὐδὲν ἧττον ἐρήσομαι πόθεν μαθὼν αὖ τὰ συμφέροντʼ ἐπίστασαι , καὶ ὅστις ἐστὶν ὁ διδάσκαλος , καὶ πάντʼ ἐκεῖνα τὰ πρότερον ἐρωτῶ μιᾷ ἐρωτήσει ; ἀλλὰ γὰρ δῆλον ὡς εἰς ταὐτὸν ἥξεις καὶ οὐχ ἕξεις ἀποδεῖξαι οὔθʼ ὡς ἐξευρὼν οἶσθα τὰ συμφέροντα οὔθʼ ὡς μαθών . ἐπειδὴ δὲ τρυφᾷς καὶ οὐκέτʼ ἂν ἡδέως τοῦ αὐτοῦ γεύσαιο λόγου , τοῦτον μὲν ἐῶ χαίρειν , εἴτʼ οἶσθα εἴτε μὴ τὰ Ἀθηναίοις συμφέροντα · πότερον δὲ ταὐτά ἐστι δίκαιά τε καὶ συμφέροντʼ ἢ ἕτερα , τί οὐκ ἀπέδειξας ; εἰ μὲν βούλει , ἐρωτῶν με ὥσπερ ἐγὼ σέ , εἰ δέ , καὶ αὐτὸς ἐπὶ σεαυτοῦ λόγῳ διέξελθε . ἀλλʼ οὐκ οἶδα εἰ οἷός τʼ ἂν εἴην , ὦ Σώκρατες , πρὸς σὲ διελθεῖν . ἀλλʼ , ὠγαθέ , ἐμὲ ἐκκλησίαν νόμισον καὶ δῆμον · καὶ ἐκεῖ τοί σε δεήσει ἕνα ἕκαστον πείθειν . ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν τοῦ αὐτοῦ ἕνα τε οἷόν τε εἶναι κατὰ μόνας πείθειν καὶ συμπόλλους περὶ ὧν ἂν εἰδῇ , ὥσπερ ὁ γραμματιστὴς ἕνα τέ που πείθει περὶ γραμμάτων καὶ πολλούς ; ναί . ἆρʼ οὖν οὐ καὶ περὶ ἀριθμοῦ ὁ αὐτὸς ἕνα τε καὶ πολλοὺς πείσει ; ναί . οὗτος δʼ ἔσται ὁ εἰδώς , ὁ ἀριθμητικός ; πάνυ γε . οὐκοῦν καὶ σὺ ἅπερ καὶ πολλοὺς οἷός τε πείθειν εἶ , ταῦτα καὶ ἕνα ; εἰκός γε . ἔστι δὲ ταῦτα δῆλον ὅτι ἃ οἶσθα . ναί . ἄλλο τι οὖν τοσοῦτον μόνον διαφέρει τοῦ ἐν τῷ δήμῳ ῥήτορος ὁ ἐν τῇ τοιᾷδε συνουσίᾳ , ὅτι ὁ μὲν ἁθρόους πείθει τὰ αὐτά , ὁ δὲ καθʼ ἕνα ; κινδυνεύει . ἴθι νῦν , ἐπειδὴ τοῦ αὐτοῦ φαίνεται πολλούς τε καὶ ἕνα πείθειν , ἐν ἐμοὶ ἐμμελέτησον καὶ ἐπιχείρησον ἐπιδεῖξαι ὡς τὸ δίκαιον ἐνίοτε οὐ συμφέρει . ὑβριστὴς εἶ , ὦ Σώκρατες . νῦν γοῦν ὑφʼ ὕβρεως μέλλω σε πείθειν τἀναντία οἷς σὺ ἐμὲ οὐκ ἐθέλεις . λέγε δή . ἀποκρίνου μόνον τὰ ἐρωτώμενα . μή , ἀλλὰ σὺ αὐτὸς λέγε . τί δʼ ; οὐχ ὅτι μάλιστα βούλει πεισθῆναι ; πάντως δήπου . οὐκοῦν εἰ λέγεις ὅτι ταῦθʼ οὕτως ἔχει , μάλιστʼ ἂν εἴης πεπεισμένος ; ἔμοιγε δοκεῖ . ἀποκρίνου δή · καὶ ἐὰν μὴ αὐτὸς σὺ σαυτοῦ ἀκούσῃς ὅτι τὰ δίκαια καὶ συμφέροντά ἐστιν , ἄλλῳ γε λέγοντι μὴ πιστεύσῃς . οὔτοι , ἀλλʼ ἀποκριτέον · καὶ γὰρ οὐδὲν οἴομαι βλαβήσεσθαι .
Lemmas: οἷος οὗτος ποιέω . εἰ τις μή ὀρθός λέγω , τυγχάνω δέ δυνατός εἰμί ἀποδείκνυμι διά ὅς καί ὁ πρότερος λόγος , οἴομαι δή καινός τις δέω ἀκούω ἀπόδειξις τε ἕτερος , ὡς ὁ πρότερος οἷος σκευάριον κατατρίβω , καί οὐκέτι ἄν σύ αὐτός ἀμφιίσχω , εἰ μή τις σύ τεκμήριον καθαρός καί ἄχραντος φέρω . ἐγώ δέ χαίρω ἐάω ὁ σός προδρομή ὁ λόγος οὐδείς ἥσσων ἔρομαι πόθεν μανθάνω αὖ ὁ συμφέρω ἐπίσταμαι , καί ὅστις εἰμί ὁ διδάσκαλος , καί πᾶς ἐκεῖνος ὁ πρότερος ἐρωτάω εἷς ἐρώτησις ; ἀλλά γάρ δῆλος ὡς εἰς αὐτός ἥκω καί οὐ ἔχω ἀποδείκνυμι οὔτε ὡς ἐξευρίσκω οἶδα ὁ συμφέρω οὔτε ὡς μανθάνω . ἐπειδή δέ τρυφάω καί οὐκέτι ἄν ἡδύς ὁ αὐτός γεύω λόγος , οὗτος μέν ἐάω χαίρω , εἴτε οἶδα εἴτε μή ὁ Ἀθηναῖος συμφέρω · πότερος δέ αὐτός εἰμί δίκαιος τε καί συμφέρω ἤ ἕτερος , τίς οὐ ἀποδείκνυμι ; εἰ μέν βούλομαι , ἐρωτάω ἐγώ ὥσπερ ἐγώ σύ , εἰ δέ , καί αὐτός ἐπί σεαυτοῦ λόγος διεξέρχομαι . ἀλλά οὐ οἶδα εἰ οἷος τε ἄν εἰμί , ὦ Σωκράτης , πρός σύ διέρχομαι . ἀλλά , ἀγαθός , ἐγώ ἐκκλησία νομίζω καί δῆμος · καί ἐκεῖ τοι σύ δέω εἷς ἕκαστος πείθω . ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν ὁ αὐτός εἷς τε οἷος τε εἰμί κατά μόνος πείθω καί σύμπολλοι περί ὅς ἄν οἶδα , ὥσπερ ὁ γραμματιστής εἷς τε που πείθω περί γράμμα καί πολύς ; ναί . ἆρα οὖν οὐ καί περί ἀριθμός ὁ αὐτός εἷς τε καί πολύς πείθω ; ναί . οὗτος δέ εἰμί ὁ οἶδα , ὁ ἀριθμητικός ; πάνυ γε . οὐκοῦν καί σύ ὅς καί πολύς οἷος τε πείθω εἰμί , οὗτος καί εἷς ; ἔοικα γε . εἰμί δέ οὗτος δῆλος ὅτι ὅς οἶδα . ναί . ἄλλος τις οὖν τοσοῦτος μόνος διαφέρω ὁ ἐν ὁ δῆμος ῥήτωρ ὁ ἐν ὁ τοιόσδε συνουσία , ὅτι ὁ μέν ἀθρόος πείθω ὁ αὐτός , ὁ δέ κατά εἷς ; κινδυνεύω . ἔρχομαι νῦν , ἐπειδή ὁ αὐτός φαίνω πολύς τε καί εἷς πείθω , ἐν ἐγώ ἐμμελετάω καί ἐπιχειρέω ἐπιδείκνυμι ὡς ὁ δίκαιος ἐνίοτε οὐ συμφέρω . ὑβριστής εἰμί , ὦ Σωκράτης . νῦν γοῦν ὑπό ὕβρις μέλλω σύ πείθω ἐναντίος ὅς σύ ἐγώ οὐ ἐθέλω . λέγω δή . ἀποκρίνω μόνος ὁ ἐρωτάω . μή , ἀλλά σύ αὐτός λέγω . τίς δέ ; οὐ ὅτι μάλα βούλομαι πείθω ; πάντως δήπου . οὐκοῦν εἰ λέγω ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , μάλα ἄν εἰμί πείθω ; ἐγώ δοκέω . ἀποκρίνω δή · καί ἐάν μή αὐτός σύ σεαυτοῦ ἀκούω ὅτι ὁ δίκαιος καί συμφέρω εἰμί , ἄλλος γε λέγω μή πιστεύω . οὔτοι , ἀλλά ἀποκριτέον · καί γάρ οὐδείς οἴομαι βλάπτω .