plato-philosophy.alcibiades-i-sp 118
ἐπειδὴ δʼ οὔθʼ οἱ εἰδότες οὔθʼ οἱ τῶν μὴ εἰδότων εἰδότες ὅτι οὐκ ἴσασιν , ἦ ἄλλοι λείπονται ἢ οἱ μὴ εἰδότες , οἰόμενοι δʼ εἰδέναι ; οὔκ , ἀλλʼ οὗτοι . αὕτη ἄρα ἡ ἄγνοια τῶν κακῶν αἰτία καὶ ἡ ἐπονείδιστος ἀμαθία ; ναί . οὐκοῦν ὅταν ᾖ περὶ τὰ μέγιστα , τότε κακουργοτάτη καὶ αἰσχίστη ; πολύ γε . τί οὖν ; ἔχεις μείζω εἰπεῖν δικαίων τε καὶ καλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ συμφερόντων ; οὐ δῆτα . οὐκοῦν περὶ ταῦτα σὺ φῂς πλανᾶσθαι ; ναί . εἰ δὲ πλανᾷ , ἆρʼ οὐ δῆλον ἐκ τῶν ἔμπροσθεν ὅτι οὐ μόνον ἀγνοεῖς τὰ μέγιστα , ἀλλὰ καὶ οὐκ εἰδὼς οἴει αὐτὰ εἰδέναι ; κινδυνεύω . βαβαῖ ἄρα , ὦ Ἀλκιβιάδη , οἷον πάθος πέπονθας · ὃ ἐγὼ ὀνομάζειν μὲν ὀκνῶ , ὅμως δέ , ἐπειδὴ μόνω ἐσμέν , ῥητέον . ἀμαθίᾳ γὰρ συνοικεῖς , ὦ βέλτιστε , τῇ ἐσχάτῃ , ὡς ὁ λόγος σου κατηγορεῖ καὶ σὺ σαυτοῦ · διὸ καὶ ᾁττεις ἄρα πρὸς τὰ πολιτικὰ πρὶν παιδευθῆναι . πέπονθας δὲ τοῦτο οὐ σὺ μόνος , ἀλλὰ καὶ οἱ πολλοὶ τῶν πραττόντων τὰ τῆσδε τῆς πόλεως , πλὴν ὀλίγων γε καὶ ἴσως τοῦ σοῦ ἐπιτρόπου Περικλέους . λέγεταί γέ τοι , ὦ Σώκρατες , οὐκ ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου σοφὸς γεγονέναι , ἀλλὰ πολλοῖς καὶ σοφοῖς συγγεγονέναι , καὶ Πυθοκλείδῃ καὶ Ἀναξαγόρᾳ · καὶ νῦν ἔτι τηλικοῦτος ὢν Δάμωνι σύνεστιν αὐτοῦ τούτου ἕνεκα . τί οὖν ; ἤδη τινʼ εἶδες σοφὸν ὁτιοῦν ἀδυνατοῦντα ποιῆσαι ἄλλον σοφὸν ἅπερ αὐτός ; ὥσπερ ὅς σε ἐδίδαξεν γράμματα , αὐτός τʼ ἦν σοφὸς καὶ σὲ ἐποίησε τῶν τε ἄλλων ὅντινʼ ἐβούλετο · ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν καὶ σὺ ὁ παρʼ ἐκείνου μαθὼν ἄλλον οἷός τε ἔσῃ ; ναί . καὶ ὁ κιθαριστὴς δὲ καὶ ὁ παιδοτρίβης ὡσαύτως ; πάνυ γε . καλὸν γὰρ δήπου τεκμήριον τοῦτο τῶν ἐπισταμένων ὁτιοῦν ὅτι ἐπίστανται , ἐπειδὰν καὶ ἄλλον οἷοί τʼ ὦσιν ἀποδεῖξαι ἐπιστάμενον . ἔμοιγε δοκεῖ . τί οὖν ; ἔχεις εἰπεῖν Περικλῆς τίνα ἐποίησεν σοφόν , ἀπὸ τῶν ὑέων ἀρξάμενος ; τί δʼ εἰ τὼ Περικλέους ὑεῖ ἠλιθίω ἐγενέσθην , ὦ Σώκρατες ; ἀλλὰ Κλεινίαν τὸν σὸν ἀδελφόν . τί δʼ ἂν αὖ Κλεινίαν λέγοις , μαινόμενον ἄνθρωπον ; ἐπειδὴ τοίνυν Κλεινίας μὲν μαίνεται , τὼ δὲ Περικλέους ὑεῖ ἠλιθίω ἐγενέσθην , σοὶ τίνα αἰτίαν ἀναθῶμεν , διʼ ὅτι σε οὕτως ἔχοντα περιορᾷ ; ἐγὼ οἶμαι αἴτιος οὐ προσέχων τὸν νοῦν .
Lemmas: ἐπειδή δέ οὔτε ὁ οἶδα οὔτε ὁ ὁ μή οἶδα οἶδα ὅτι οὐ οἶδα , ἦ ἄλλος λείπω ἤ ὁ μή οἶδα , οἴομαι δέ οἶδα ; οὐ , ἀλλά οὗτος . οὗτος ἄρα ὁ ἄγνοια ὁ κακός αἰτία καί ὁ ἐπονείδιστος ἀμαθία ; ναί . οὐκοῦν ὅταν εἰμί περί ὁ μέγας , τότε κακοῦργος καί αἰσχρός ; πολύς γε . τίς οὖν ; ἔχω μέγας λέγω δίκαιος τε καί καλός καί ἀγαθός καί συμφέρω ; οὐ δῆτα . οὐκοῦν περί οὗτος σύ φημί πλανάω ; ναί . εἰ δέ πλανάω , ἆρα οὐ δῆλος ἐκ ὁ ἔμπροσθεν ὅτι οὐ μόνος ἀγνοέω ὁ μέγας , ἀλλά καί οὐ οἶδα οἴομαι αὐτός οἶδα ; κινδυνεύω . βαβαῖ ἄρα , ὦ Ἀλκιβιάδης , οἷος πάθος πάσχω · ὅς ἐγώ ὀνομάζω μέν ὀκνέω , ὅμως δέ , ἐπειδή μόνος εἰμί , λέγω . ἀμαθία γάρ συνοικέω , ὦ ἀγαθός , ὁ ἔσχατος , ὡς ὁ λόγος σύ κατηγορέω καί σύ σεαυτοῦ · διό καί ᾁσσω ἄρα πρός ὁ πολιτικός πρίν παιδεύω . πάσχω δέ οὗτος οὐ σύ μόνος , ἀλλά καί ὁ πολύς ὁ πράσσω ὁ ὅδε ὁ πόλις , πλήν ὀλίγος γε καί ἴσως ὁ σός ἐπίτροπος Περικλῆς . λέγω γε τοι , ὦ Σωκράτης , οὐ ἀπό ὁ αὐτόματος σοφός γίγνομαι , ἀλλά πολύς καί σοφός συγγίγνομαι , καί Πυθοκλείδης καί Ἀναξαγόρας · καί νῦν ἔτι τηλικοῦτος εἰμί Δάμων σύνειμι αὐτός οὗτος ἕνεκα . τίς οὖν ; ἤδη τις ὁράω σοφός ὁστισοῦν ἀδυνατέω ποιέω ἄλλος σοφός ὅς αὐτός ; ὥσπερ ὅς σύ διδάσκω γράμμα , αὐτός τε εἰμί σοφός καί σύ ποιέω ὁ τε ἄλλος ὅστις βούλομαι · ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν καί σύ ὁ παρά ἐκεῖνος μανθάνω ἄλλος οἷος τε εἰμί ; ναί . καί ὁ κιθαριστής δέ καί ὁ παιδοτρίβης ὡσαύτως ; πάνυ γε . καλός γάρ δήπου τεκμήριον οὗτος ὁ ἐπίσταμαι ὁστισοῦν ὅστις ἐπίσταμαι , ἐπειδάν καί ἄλλος οἷος τε εἰμί ἀποδείκνυμι ἐπίσταμαι . ἐγώ δοκέω . τίς οὖν ; ἔχω λέγω Περικλῆς τίς ποιέω σοφός , ἀπό ὁ υἱός ἄρχω ; τίς δέ εἰ ὁ Περικλῆς υἱός ἠλίθιος γίγνομαι , ὦ Σωκράτης ; ἀλλά Κλεινίας ὁ σός ἀδελφός . τίς δέ ἄν αὖ Κλεινίας λέγω , μαίνομαι ἄνθρωπος ; ἐπειδή τοίνυν Κλεινίας μέν μαίνομαι , ὁ δέ Περικλῆς υἱός ἠλίθιος γίγνομαι , σύ τίς αἰτία ἀνατίθημι , διά ὅστις σύ οὕτως ἔχω περιοράω ; ἐγώ οἴομαι αἴτιος οὐ προσέχω ὁ νόος .