plato-philosophy.alcibiades-i-sp 129
ἀδύνατον . πότερον οὖν δὴ ῥᾴδιον τυγχάνει τὸ γνῶναι ἑαυτόν , καί τις ἦν φαῦλος ὁ τοῦτο ἀναθεὶς εἰς τὸν ἐν Πυθοῖ νεών , ἢ χαλεπόν τι καὶ οὐχὶ παντός ; ἐμοὶ μέν , ὦ Σώκρατες , πολλάκις μὲν ἔδοξε παντὸς εἶναι , πολλάκις δὲ παγχάλεπον . ἀλλʼ , ὦ Ἀλκιβιάδη , εἴτε ῥᾴδιον εἴτε μή ἐστιν , ὅμως γε ἡμῖν ὧδʼ ἔχει · γνόντες μὲν αὐτὸ τάχʼ ἂν γνοῖμεν τὴν ἐπιμέλειαν ἡμῶν αὐτῶν , ἀγνοοῦντες δὲ οὐκ ἄν ποτε . ἔστι ταῦτα . φέρε δή , τίνʼ ἂν τρόπον εὑρεθείη αὐτὸ ταὐτό ; οὕτω μὲν γὰρ ἂν τάχʼ εὕροιμεν τί ποτʼ ἐσμὲν αὐτοί , τούτου δʼ ἔτι ὄντες ἐν ἀγνοίᾳ ἀδύνατοί που . ὀρθῶς λέγεις . ἔχε οὖν πρὸς Διός . τῷ διαλέγῃ σὺ νῦν ; ἄλλο τι ἢ ἐμοί ; ναί . οὐκοῦν καὶ ἐγὼ σοί ; ναί . Σωκράτης ἄρʼ ἐστὶν ὁ διαλεγόμενος ; πάνυ γε . Ἀλκιβιάδης δʼ ὁ ἀκούων ; ναί . οὐκοῦν λόγῳ διαλέγεται ὁ Σωκράτης ; τί μήν ; τὸ δὲ διαλέγεσθαι καὶ τὸ λόγῳ χρῆσθαι ταὐτόν που καλεῖς . πάνυ γε . ὁ δὲ χρώμενος καὶ ᾧ χρῆται οὐκ ἄλλο ; πῶς λέγεις ; ὥσπερ σκυτοτόμος τέμνει που τομεῖ καὶ σμίλῃ καὶ ἄλλοις ὀργάνοις . ναί . οὐκοῦν ἄλλο μὲν ὁ τέμνων καὶ χρώμενος , ἄλλο δὲ οἷς τέμνων χρῆται ; πῶς γὰρ οὔ ; ἆρʼ οὖν οὕτως καὶ οἷς ὁ κιθαριστὴς κιθαρίζει καὶ αὐτὸς ὁ κιθαριστὴς ἄλλο ἂν εἴη ; ναί . τοῦτο τοίνυν ἀρτίως ἠρώτων , εἰ ὁ χρώμενος καὶ ᾧ χρῆται ἀεὶ δοκεῖ ἕτερον εἶναι . δοκεῖ . τί οὖν φῶμεν τὸν σκυτοτόμον ; τέμνειν ὀργάνοις μόνον ἢ καὶ χερσίν ; καὶ χερσίν . χρῆται ἄρα καὶ ταύταις ; ναί . ἦ καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς χρώμενος σκυτοτομεῖ ; ναί . τὸν δὲ χρώμενον καὶ οἷς χρῆται ἕτερα ὁμολογοῦμεν ; ναί . ἕτερον ἄρα σκυτοτόμος καὶ κιθαριστὴς χειρῶν καὶ ὀφθαλμῶν οἷς ἐργάζονται ; φαίνεται . οὐκοῦν καὶ παντὶ τῷ σώματι χρῆται ἅνθρωπος ; πάνυ γε . ἕτερον δʼ ἦν τό τε χρώμενον καὶ ᾧ χρῆται ; ναί . ἕτερον ἄρα ἅνθρωπός ἐστι τοῦ σώματος τοῦ ἑαυτοῦ ; ἔοικεν . τί ποτʼ οὖν ὁ ἄνθρωπος ; οὐκ ἔχω λέγειν . ἔχεις μὲν οὖν , ὅτι γε τὸ τῷ σώματι χρώμενον . ναί .
Lemmas: ἀδύνατος . πότερος οὖν δή ῥᾴδιος τυγχάνω ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ , καί τις εἰμί φαῦλος ὁ οὗτος ἀνατίθημι εἰς ὁ ἐν Πυθώ ναός , ἤ χαλεπός τις καί οὐ πᾶς ; ἐγώ μέν , ὦ Σωκράτης , πολλάκις μέν δοκέω πᾶς εἰμί , πολλάκις δέ παγχάλεπος . ἀλλά , ὦ Ἀλκιβιάδης , εἴτε ῥᾴδιος εἴτε μή εἰμί , ὅμως γε ἐγώ ὧδε ἔχω · γιγνώσκω μέν αὐτός τάχα ἄν γιγνώσκω ὁ ἐπιμέλεια ἐγώ αὐτός , ἀγνοέω δέ οὐ ἄν ποτέ . εἰμί οὗτος . φέρω δή , τίς ἄν τρόπος εὑρίσκω αὐτός αὐτός ; οὕτως μέν γάρ ἄν τάχα εὑρίσκω τίς ποτέ εἰμί αὐτός , οὗτος δέ ἔτι εἰμί ἐν ἄγνοια ἀδύνατος που . ὀρθός λέγω . ἔχω οὖν πρός Ζεύς . τίς διαλέγω σύ νῦν ; ἄλλος τις ἤ ἐγώ ; ναί . οὐκοῦν καί ἐγώ σύ ; ναί . Σωκράτης ἄρα εἰμί ὁ διαλέγω ; πάνυ γε . Ἀλκιβιάδης δέ ὁ ἀκούω ; ναί . οὐκοῦν λόγος διαλέγω ὁ Σωκράτης ; τίς μήν ; ὁ δέ διαλέγω καί ὁ λόγος χράω αὐτός που καλέω . πάνυ γε . ὁ δέ χράω καί ὅς χράω οὐ ἄλλος ; πῶς λέγω ; ὥσπερ σκυτοτόμος τέμνω που τομεύς καί σμίλη καί ἄλλος ὄργανον . ναί . οὐκοῦν ἄλλος μέν ὁ τέμνω καί χράω , ἄλλος δέ ὅς τέμνω χράω ; πῶς γάρ οὐ ; ἆρα οὖν οὕτως καί ὅς ὁ κιθαριστής κιθαρίζω καί αὐτός ὁ κιθαριστής ἄλλος ἄν εἰμί ; ναί . οὗτος τοίνυν ἄρτιος ἐρωτάω , εἰ ὁ χράω καί ὅς χράω ἀεί δοκέω ἕτερος εἰμί . δοκέω . τίς οὖν φημί ὁ σκυτοτόμος ; τέμνω ὄργανον μόνος ἤ καί χείρ ; καί χείρ . χράω ἄρα καί οὗτος ; ναί . ἦ καί ὁ ὀφθαλμός χράω σκυτοτομέω ; ναί . ὁ δέ χράω καί ὅς χράω ἕτερος ὁμολογέω ; ναί . ἕτερος ἄρα σκυτοτόμος καί κιθαριστής χείρ καί ὀφθαλμός ὅς ἐργάζομαι ; φαίνω . οὐκοῦν καί πᾶς ὁ σῶμα χράω ἄνθρωπος ; πάνυ γε . ἕτερος δέ εἰμί ὁ τε χράω καί ὅς χράω ; ναί . ἕτερος ἄρα ἄνθρωπος εἰμί ὁ σῶμα ὁ ἑαυτοῦ ; ἔοικα . τίς ποτέ οὖν ὁ ἄνθρωπος ; οὐ ἔχω λέγω . ἔχω μέν οὖν , ὅτι γε ὁ ὁ σῶμα χράω . ναί .