phylarchus.testimonia 1.41
Φύλαρχος δ’ ἐν τῇ τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν καὶ Ἀγαθαρχίδης ὁ Κνίδιος ἐν τῷ δεκάτῳ περὶ Ἀσίας καὶ τοὺς ἑταίρους φησὶ τοὺς Ἀλεξάνδρου ὑπερβαλούσῃ τρυφῇ χρήσασθαι . Ὧν εἷς ὢν καὶ Ἄγνων χρυσοῦς ἥλους ἐν ( ?? ) κρηπῖσι καὶ τοῖς ὑποδήμασιν ἐφόρει . Κλεῖτος δ ( ?? ) Λευκὸς καλούμενος , ὅτε χρηματίζειν μέλλοι , ἐ ( ?? ) πορφυρῶν ἱματίων διαπεριπατῶν τοῖς ἐντυγχάνουσ ( ?? ) διελέγετο . Περδίκκᾳ δὲ καὶ Κρατερῷ φιλογυμναστοῦσιν ἠκολούθουν διφθέραι σταδιαῖαι τοῖς μεγέθεσιν , ὑφ’ αἷς περιλαμβάνοντες τόπον ἐν ταῖς καταστρατοπεδείαις ἐγυμνάζοντο · ἠκολούθει δὲ αὐτοῖς καὶ ὑποζύγια πολλὰ , τὰ τὴν κόνιν κομίζοντα πρὸς τὴν ἐν τῇ παλαίστρᾳ χρείαν . Λεοννάτῳ δὲ καὶ Μενελάῳ φιλοκυνήγοις οὖσιν αὐλαῖαι σταδίων ἑκατὸν ἠκολούθουν , αἷς περιιστάντες τὰς θήρας ἐκυνήγουν . Τὰς δὲ χρυσᾶς πλατάνους καὶ τὴν χρυσῆν ἄμπελον , ὑφ’ ἣν οἱ Περσῶν βασιλεῖς ἐχρημάτιζον πολλάκις καθήμενοι , σμαραγδίνους βότρυς ἐχούσας καὶ τῶν Ἰνδικῶν ἀνθράκων , ἄλλων τε παντοδαπῶν λίθων ὑπερβαλλόντων ταῖς πολυτελείαις , ἐλάττω , φησὶν ὁ Φύλαρχος , φαίνεσθαι τῆς καθ’ ἡμέραν ἑκάστοτε γινομένης παρ’ Ἀλεξάνδρῳ δαπάνης . Ἦν γὰρ αὐτοῦ ἡ σκηνὴ κλινῶν ἑκατὸν , χρυσοῖ δὲ κίονες πεντήκοντα κατεῖχον αὐτήν . Οἱ δὲ ὑπερτείνοντες οὐρανίσκοι διάχρυσοι ποικίλμασιν ἐκπεπονημένοι πολυτελέσιν ἐσκέπαζον τὸν . ἄνω τόπον . Καὶ πρῶτοι μὲν Πέρσαι πεντακόσιοι μηλοφόροι περὶ αὐτὴν ἐντὸς εἱστήκεσαν , πορφυραῖς καὶ μηλίναις ἐσθῆσιν ἐξησκημένοι · μετὰ δὲ τούτους τοξόται τὸν ἀριθμὸν χίλιοι οἱ μὲν φλόγινα ἐνδεδυκότες , οἱ δὲ ὑσγινοβαφῆ , πολλοὶ δὲ καὶ κυάνεα εἶχον περιβόλαια . Προειστήκεσαν δὲ τούτων ἀργυράσπιδες Μακεδόνες πεντακόσιοι . Κατὰ δὲ μέσην τὴν σκηνὴν χρυσοῦς ἐτίθετο δίφρος , ἐφ’ οὗ καθήμενος ἐχρημάτιζεν ὁ Ἀλέξανδρος , τῶν σωματοφυλάκων πανταχόθεν ἐφεστηκότων . Ἔξωθεν δὲ κύκλῳ τῆς σκηνῆς τὸ τῶν ἐλεφάντων ἄγημα διεσκευασμένον ἐφειστήκει , καὶ Μακεδόνες χίλιοι , Μακεδονικὰς στολὰς ἔχοντες , εἶτα μύριοι Πέρσαι , τό τε τὴν πορφύραν ἔχον πλῆθος εἰς πεντακοσίους ἦν , οἷς Ἀλέξανδρος ἔδωκε φορεῖν τὴν στολὴν ταύτην . Τοσούτων δὲ ὄντων καὶ τῶν φίλων καὶ τῶν θεραπευόντων οὐδεὶς ἐτόλμα προσπορεύεσθαι Ἀλεξάνδρῳ · τοιοῦτον ἐγεγόνει τὸ περὶ αὐτὸν ἀξίωμα . Ἔγραψε δὲ καὶ τότε Ἀλέξανδρος ταῖς ἐν Ἰωνίᾳ πόλεσι καὶ πρώτοις Χίοις ὅπως αὐτῷ πορφύραν ἀποστείλωσιν . Ἤθελε γὰρ τοὺς ἑταίρους ἅπαντας ἁλουργὰς ἐνδῦσαι στολάς . Ἀναγνωσθείσης δὲ τῆς ἐπιστολῆς Χίοις παρὼν θεόκριτος ὁ σοφὸς , νῦν ἐγνωκέναι ἔφη τὸ παρ’ Ὁμήρῳ εἰρημένον , Τὸν δ’ ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή .
Lemmas: Φύλαρχος δέ ἐν ὁ τρίτος καί εἰκοστός ὁ Ἱστορία καί Ἀγαθαρχίδης ὁ Κνίδιος ἐν ὁ δέκατος περί Ἀσία καί ὁ ἑταῖρος φημί ὁ Ἀλέξανδρος ὑπερβάλλω τρυφή χράω . ὅς εἷς εἰμί καί Ἄγνων χρύσεος ἧλος ἐν ( ?? ) κρηπίς καί ὁ ὑπόδημα φορέω . Κλεῖτος δέ ( ?? ) λευκός καλώ , ὅτε χρηματίζω μέλλω , εἰ ( ?? ) πορφύρα ἱμάτιον διαπεριπατέω ὁ ἐντυγχάνω ( ?? ) διαλέγω . Περδίκκας δέ καί Κρατερός φιλογυμναστέω ἀκολουθέω διφθέρα σταδιαῖος ὁ μέγεθος , ὑπό ὅς περιλαμβάνω τόπος ἐν ὁ καταστρατοπεδεία γυμνάζω · ἀκολουθέω δέ αὐτός καί ὑποζύγιον πολύς , ὁ ὁ κόνις κομίζω πρός ὁ ἐν ὁ παλαίστρα χρεία . Λεόννατος δέ καί Μενέλαος φιλοκύνηγος εἰμί αὐλαία στάδιον ἑκατόν ἀκολουθέω , ὅς περιίστημι ὁ θήρα κυνηγέω . Τά δέ χρύσεος πλάτανος καί ὁ χρύσεος ἄμπελος , ὑπό ὅς ὁ Πέρσης βασιλεύς χρηματίζω πολλάκις κάθημαι , σμαράγδινος βότρυς ἔχω καί ὁ Ἰνδικός ἄνθραξ , ἄλλος τε παντοδαπός λίθος ὑπερβάλλω ὁ πολυτέλεια , μικρός , φημί ὁ Φύλαρχος , φαίνω ὁ κατά ἡμέρα ἑκάστοτε γίγνομαι παρά Ἀλέξανδρος δαπάνη . Ἦς γάρ αὐτός ὁ σκηνή κλίνη ἑκατόν , χρύσεος δέ κίων πεντήκοντα κατέχω αὐτός . ὁ δέ ὑπερτείνω οὐρανίσκος διάχρυσος ποίκιλμα ἐκπονέω πολυτελής σκεπάζω ὁ . ἄνω τόπος . καί πρῶτος μέν Πέρσης πεντακόσιοι μηλοφόρος περί αὐτός ἐντός ἵστημι , πορφύρεος καί μήλινος ἐσθής ἐξασκέω · μετά δέ οὗτος τοξότης ὁ ἀριθμός χίλιοι ὁ μέν φλόγινος ἐνδύω , ὁ δέ ὑσγινοβαφής , πολύς δέ καί κυάνεος ἔχω περιβόλαιον . προίστημι δέ οὗτος ἀργυράσπιδες Μακεδών πεντακόσιοι . Κατά δέ μέσος ὁ σκῆνος χρύσεος τίθημι δίφρος , ἐπί ὅς κάθημαι χρηματίζω ὁ Ἀλέξανδρος , ὁ σωματοφύλαξ πανταχόθεν ἐφίστημι . ἔξωθεν δέ κύκλος ὁ σκηνή ὁ ὁ ἐλέφας ἄγημα διασκευάζω ἐφίστημι , καί Μακεδών χίλιοι , Μακεδονικός στολή ἔχω , εἶτα μυρίος Πέρσης , ὁ τε ὁ πορφύρα ἔχω πλῆθος εἰς πεντακόσιοι εἰμί , ὅς Ἀλέξανδρος δίδωμι φορέω ὁ στολή οὗτος . τοσοῦτο δέ εἰμί καί ὁ φίλος καί ὁ θεραπεύω οὐδείς τολμάω προσπορεύομαι Ἀλέξανδρος · τοιοῦτος γίγνομαι ὁ περί αὐτός ἀξίωμα . γράφω δέ καί τότε Ἀλέξανδρος ὁ ἐν Ἰωνία πόλις καί πρῶτος Χῖος ὅπως αὐτός πορφύρα ἀποστέλλω . Ἤθελος γάρ ὁ ἑταῖρος ἅπας ἀλουργός ἐνδύω στολή . ἀναγιγνώσκω δέ ὁ ἐπιστολή Χῖος πάρειμι Θεόκριτος ὁ σοφός , νῦν γιγνώσκω φημί ὁ παρά Ὅμηρος λέγω , ὁ δέ λαμβάνω πορφύρεος θάνατος καί μοῖρα κραταιός .