phylarchus.testimonia 1.45
Φύλαρχος δ’ ἐν τῇ πέμπτῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν , εἰπὼν ὅτι παρὰ Συρακοσίοις νόμος ἦν τὰς γυναῖκας μὴ κοσμεῖσθαι χρυσῷ , μηδ’ ἀνθινὰ φορεῖν , μηδ’ ἐσθῆτας ἔχειν πορφυρᾶς ἐχούσας παρυφὰς , ἐὰν μή τις αὐτῶν συγχωρῇ ἑταίρα εἶναι κοινή · καὶ ὅτι ἄλλος ἦν νόμος τὸν ἄνδρα μὴ καλλωπίζεσθαι , μηδ’ ἐσθῆτι περιέργῳ χρῆσθαι καὶ διαλλαττούσῃ , ἐὰν μὴ ὁμολογῇ μοιχεύειν ἢ κίναιδος ειναι , καὶ τὴν ἐλευθέραν μὴ ἐκπορεύεσθαι ἡλίου δεδυκότος , ἐὰν μὴ μοιχευθησομένην . Ἐκωλύετο δὲ καὶ ἡμέρας ἐξιέναι ἄνευ τῶν γυναικονόμων , ἀκολουθούσης αὐτῇ μιᾶς θεραπαινίδος · « Συβαρῖται ( φησὶν ) ἐξοκείλαντες εἰς τρυφὴν ἔγραψαν νόμον τὰς γυναῖκας εἰς τὰς ἑορτὰς καλεῖν , καὶ τοὺς εἰς τὰς θυσίας καλοῦντας πρὸ ἐνιαυτοῦ τὴν παρασκευὴν ποιεῖσθαι , ἵνα ἀξίως ποιούμεναι · τοῦ χρόνου τὴν τῶν θ’ ἱματίων καὶ τοῦ λοιποῦ κόσμου προάγωσιν οὕτως εἰς τὰς κλήσεις . Εἰ δέ τις τῶν ὀψοποιῶν ἢ μαγείρων ἴδιον εὕροι βρῶμα καὶ περιττὸν , τὴν ἐξουσίαν μὴ εἶναι χρήσασθαι τούτῳ ἕτερον πρὸ ἐνιαυτοῦ , ἀλλ’ αὐτῷ τῷ εὑρόντι τὸν χρόνον τοῦτον , ὅπως ὁ πρῶτος εὑρὼν καὶ τὴν ἐργασίαν ἕχῃ , πρὸς τὸ τοὺς ἄλλους φιλοπονοῦντας αὑτοὺς ὑπερβάλλεσθαι τοῖς τοιούτοις . Ὡσαύτως δὲ μηδὲ τοὺς τὰς ἐγχέλεις πωλοῦντας τέλος ἀποτίνειν , μηδὲ τοὺς θηρεύοντας . Τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τοὺς τὴν πορφύραν τὴν θαλαττίαν βάπτοντας καὶ τοὺς εἰσάγοντας ἀτελεῖς ἐποίησαν . Πάνυ οὖν ἐξοκείλαντες εἰς ὕβριν τὸ τελευταῖον παρὰ Κροτωνιατῶν τριάκοντα πρεσβευτῶν ἡκόντων ἅπαντας αὐτοὺς ἀπέκτειναν καὶ πρὸ τοῦ τείχους τὰ σώματα ἐξέῤῥιψαν καὶ ὑπὸ θηρίων εἴασαν διαφθαρῆναι . Αὕτη δ’ αὐτοῖς καὶ τῶν κακῶν ἐγένετο ἀρχὴ , μηνίσαντος τοῦ δαιμονίου . Ἔδοξαν γοῦν μετ’ ὀλίγας ἡμέρας πάντες αὐτῶν οἱ ἄρχοντες τὴν αὐτὴν ἰδεῖν ὄψιν ἐν τῇ αὐτῇ νυκτί · τὴν γὰρ Ἥραν ἰδόντες ἐλθοῦσαν εἰς μέσην τὴν ἀγορὰν καὶ ἐμοῦσαν χολήν . Ἀνέβλυσε δὲ καὶ αἵματος πηγὴ ἐν τῷ ἱερῷ αὐτῆς . Καὶ οὐδὲ οὕτως ἔληξαν τῆς ὑπερηφανίας , ἕως πάντες ὑπὸ Κροτωνιατῶν ἀπώλοντο . »
Lemmas: Φύλαρχος δέ ἐν ὁ πέμπτος καί εἰκοστός ὁ Ἱστορία , λέγω ὅτι παρά Συρακούσιος νόμος εἰμί ὁ γυνή μή κοσμέω χρυσός , μηδέ ἀνθινός φορέω , μηδέ ἐσθής ἔχω πορφύρεος ἔχω παρυφή , ἐάν μή τις αὐτός συγχωρέω ἑταίρα ἔρχομαι κοινός · καί ὅτι ἄλλος εἰμί νόμος ὁ ἀνήρ μή καλλωπίζω , μηδέ ἐσθής περίεργος χράω καί διαλλάσσω , ἐάν μή ὁμολογέω μοιχεύω ἢ κίναιδος εἰμί , καί ὁ ἐλεύθερος μή ἐκπορεύω ἥλιος δύω , ἐάν μή μοιχεύω . κωλύω δέ καί ἡμέρα ἔξειμι ἄνευ ὁ γυναικονόμος , ἀκολουθέω αὐτός εἷς θεραπαινίς · « Συβαρίτης ( φημί ) ἐξοκέλλω εἰς τρυφή γράφω νόμος ὁ γυνή εἰς ὁ ἑορτή καλέω , καί ὁ εἰς ὁ θυσία καλέω πρό ἐνιαυτός ὁ παρασκευή ποιέω , ἵνα ἄξιος ποιέω · ὁ χρόνος ὁ ὁ ὁ ἱμάτιον καί ὁ λοιπός κόσμος προάγω οὕτως εἰς ὁ κλῆσις . εἰμί δέ τις ὁ ὀψοποιός ἢ μάγειρος ἴδιος εὑρίσκω βρῶμα καί περισσός , ὁ ἐξουσία μή ἔρχομαι χράω οὗτος ἕτερος πρό ἐνιαυτός , ἀλλά αὐτός ὁ εὑρίσκω ὁ χρόνος οὗτος , ὅπως ὁ πρῶτος εὑρίσκω καί ὁ ἐργασία ἔχω , πρός ὁ ὁ ἄλλος φιλοπονέω ἑαυτοῦ ὑπερβάλλω ὁ τοιοῦτος . ὡσαύτως δέ μηδέ ὁ ὁ ἔγχελυς πωλέω τέλος ἀποτίνω , μηδέ ὁ θηρεύω . Τώς αὐτός τρόπος καί ὁ ὁ πορφύρα ὁ θαλάσσιος βάπτω καί ὁ εἰσάγω ἀτελής ποιέω . πάνυ οὖν ἐξοκέλλω εἰς ὕβρις ὁ τελευταῖος παρά Κροτωνιάτης τριάκοντα πρεσβευτής ἥκω ἅπας αὐτός ἀποκτείνω καί πρό ὁ τεῖχος ὁ σῶμα ἐκλείπω καί ὑπό θηρίον ἐάω διαφθείρω . ἄτη δέ αὐτός καί ὁ κακός γίνομαι ἀρχή , μηνίζω ὁ δαιμόνιος . δοκέω γοῦν μετά ὀλίγος ἡμέρα πᾶς αὐτός ὁ ἄρχων ὁ αὐτός ὁράω ὄψις ἐν ὁ αὐτός νύξ · ὁ γάρ Ἥρα ὁράω ἔρχομαι εἰς μέσος ὁ ἀγορά καί ἐμέω χολή . ἀναβλύζω δέ καί αἷμα πηγή ἐν ὁ ἱερός αὐτηες͂ς . καί οὐδέ οὕτως λήγω ὁ ὑπερηφανία , ἠώς πᾶς ὑπό Κροτωνιάτης ἀπόλλυμι . »