photius.fragmenta 5.i
Τί τοῦτο ; τίς ἡ χαλεπὴ αὕτη καὶ βαρεῖα πληγὴ καὶ ὀργή ; πόθεν ἡμῖν ὁ ὑπερβόρειος οὗτος καὶ φοβερὸς ἐπέσκηψε κεραυνός ; ποῖα νέφη παθῶν πυκνωθέντα ; τινῶν δὲ κριμάτων σφοδραὶ παρατρίψεις τὴν ἀνυπόστατον ταύτην καθ’ ἡμῶν ἐξεπυρήνισαν ἀστραπήν ; πόθεν ἡ βαρβαρικὴ αὕτη καὶ πυκνὴ καὶ ἀθρόα κατερράγη θάλασσα ; οὐ καλάμην σίτου κείρουσα καὶ τὸν στάχυν συμπατάσσουσα , οὐδὲ κληματίδας ἀμπέλου μαστίζουσα καὶ τὸν καρπὸν ἄωρον τεμαχίζουσα , οὐδὲ φυτῶν τὰ στελέχη τύπτουσα καὶ τοὺς κλάδους διασχίζουσα ( ὃ πολλοῖς πολλάκις μέτρον ἐπλήρωσεν ἐσχάτης κακώσεως ) , ἀλλ’ ἀνθρώπων αὐτῶν οἰκτρῶς τὰ σώματα συναλήθουσα καὶ τὸ γένος ἅπαν πικρῶς ὀλοθρεύουσα . ( 2 ) Πόθεν ἢ πῶς τῶν τηλικούτων καὶ τοσούτων κακῶν ὁ τρυγίας , ὅ τι μὴ μεῖζον εἰπεῖν , ἐξεχύθη ἐφ’ ἡμᾶς ; ἆρ’ οὐ διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ταῦτα πάντα ἦλθεν ἐφ’ ἡμᾶς ; οὐκ ἔλεγχος ταῦτα καὶ ἀνάγραπτος θρίαμβος τῶν ἡμετέρων παραπτωμάτων ; οὐχὶ δὲ καὶ τεκμηριοῖ τὸ τῶν παρόντων φοβερὸν τὰ τῶν μελλόντων φρικτὰ καὶ ἀδέκαστα δικαιωτήρια ; ( 3 ) Οὐκ ἐλπὶς ἁπάντων ἡμῶν , μᾶλλον δὲ κοινὴ προκειμένη ὄψις , ἵνα μηδὲ τῆς συμφορᾶς τοῖς ἔπειτα πυρφόρος ἐκφύγῃ , μηκέτι μηδένα εἰς τὸ περιεῖναι ἐγκαταλειφθῆναι · ὄντως « ἐλασσονοῦσι φυλὰς ἁμαρτίαι » ( Prov . 14 , 34 ) καὶ * ὡς ῥομφαία δίστομος πᾶσι τοῖς χρωμένοις αὐτῇ . ( 4 ) Ἐρρύσθημεν κακῶν οἷς πολλάκις συνεσχέθημεν · δέον εὐχαριστεῖν , οὐκ εὐγνωμονήσαμεν · ἐσώθημεν , ἠμελήσαμεν · ἐφρουρήθημεν , κατεφρονήσαμεν · ἐφ’ οἷς δέος ἦν τιμωρίαν ὑποσχεῖν . Ὦ γνώμης ὠμῆς καὶ ἀδιακρίτου καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν δυσχερῶν καὶ δεινῶν πάσχειν ἀξίας . Τοὺς μικρά τινα καὶ τῶν εὐτελεστάτων ὀφείλοντας ἀποτόμως εἰσεπραξάμεθα , ἐτιμωρησάμεθα · οὐκ ἐμνήσθημεν τῆς εὐχαριστίας , παρελθούσης τῆς εὐεργεσίας , οὐδ’ ὅτι συγγνώμης ἐτύχομεν , τοὺς πλησίον ᾠκτειρήσαμεν · ἀλλ’ ἐν ᾧ τῶν ἐπικρεμασθέντων φόβων καὶ κινδύνων ἀπηλλάγημεν , ἀγριώτεροι τούτοις κατέστημεν , μήτε τὸ πλῆθος καὶ μέγεθος τῶν οἰκείων ὀφλημάτων καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις τοῦ σωτῆρος συγχώρησιν λογισάμενοι , μήτε τὴν τῶν ὁμοδούλων ὀφειλὴν βραχυτάτην οὖσαν καὶ μηδὲ ἓν στάθμῃ λόγου ζυγουστατουμένην πρὸς τὰς ἡμετέρας αἰδεσάμενοι . ( 5 ) Πολλῶν δὲ καὶ μεγάλων φιλανθρώπως ἐλευθερωθέντες , ὀλίγων ἄλλους καὶ ἀφιλανθρώπως ἐδουλώσαμεν · εὐφράνθημεν , ἐλυπήσαμεν · ἐδοξάσθημεν , ἠτιμώσαμεν · ἰσχύσαμεν , εὐθηνήσαμεν , ἐξυβρίσαμεν , ἀφρονησάμεθα · ἐλιπάνθημεν , ἐπαχύνθημεν , ἐπλατύνθημεν καὶ εἰ μὴ τὸν θεὸν ὡς ὁ πάλαι Ἰακὼβ ἐγκατελίπομεν , ἀλλ’ ὡς ὁ ἠγαπημένος πλησθέντες ἀπελακτίσαμεν καὶ « ὡς δάμαλις παροιστρῶσα » ( Hos . 14 , 16 ) τῶν τοῦ κυρίου προσταγμάτων παροιστρήσαμεν καὶ τῶν δικαιωμάτων αὐτοῦ κατολιγωρήσαμεν . ( 6 ) Διὰ τοῦτο « φωνὴ πολέμου κατολιγωρήσαμεν . ( 6 ) Διὰ τοῦτο « φωνὴ πολέμου καὶ συντριβὴ πολέμου ἐν τῇ γῇ » ἡμῶν ( Ierem . 27 , 22 ) . Διὰ τοῦτο « ἤνοιξε κύριος τὸν θησαυρὸν αὐτοῦ καὶ ἐξήνεγκε τὰ σκεύη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ » ( lerem . 27 , 25 ) . Διὰ τοῦτο « λαὸς ἐξεῖρψεν ἀπὸ βορρᾶ » , ὡς εἰς ἄλλην ἐπελαύνων Ἱερουσαλὴμ , καὶ « ἔθνη ἐξηγέρθη ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς , τόξον καὶ ζιβύνην κρατοῦντες . Ἰταμός ἐστι καὶ οὐκ ἐλεεῖ · φωνὴ αὐτοῦ ὡς θάλασσα κυμαίνουσα · ἠκούσαμεν τὴν ἀκοὴν αὐτῶν » ( Id . 6 , 22-24 ) , μᾶλλον δὲ ἀθρόαν εἴδομεν τὴν ὄψιν αὐτῶν , καὶ « παρελύθησαν αἱ χεῖρες ἡμῶν · θλίψις κατέσχεν ἡμᾶς καὶ ὠδῖνες ὡς τικτούσας · μὴ ἐκπορεύεσθε εἰς ἀγρὸν καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς μὴ βαδίζετε ὅτι ῥομφαία παροικεῖ κυκλόθεν » ( Id . 6 , 25 ) . « Τί μαρτυρήσω σοι , ἢ τί ὁμοιώσω σοι , » Ἱερεμίας σὺν ἐμοὶ κεκράξεται σήμερον , πόλις βασιλίς ; « Τίς σώσει σε καὶ παρακαλέσει σε , ὅτι ἐμεγαλύνθη ποτήριον συντριβῆς σου ; Τίς ἰάσεταί σε ; » ( Thren . 2 , 13 ) Νῦν κλαίετε · μικροῦ κἀμὲ τὸ πάθος ἐβύθισε καὶ τοῦ λέγειν ἀνέκοψεν . Ἀλλὰ τί βοᾶτε πρός με ; τί δὲ ὀδύρεσθε ; ἀκούσατέ μου · στήσατε μικρὸν τὸν κλαυθμὸν , καὶ δότε τοῖς λόγοις πάροδον . ( 7 ) Δακρύω μὲν γὰρ κἀγὼ σὺν ὑμῖν · ἀλλ’ οὔτε τὴν ἐν χρόνῳ ἀναρριπισθεῖσαν φλόγα μικραὶ ῥανίδες σβεννύουσι , τί γὰρ δεῖ λέγειν ; ὡς πλέον ἀνάπτουσιν , οὔτε τὸν ἐκκαυθέντα ὑπὸ τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων θυμὸν τοῦ θεοῦ πρόσκαιρον δάκρυον ἰσχύει ἐξιλεώσασθαι . Δακρύω κἀγὼ σὺν ὑμῖν , ἀλλὰ πολλῶν ταλαιπωρουμένων παρείδομεν δάκρυα · παρατρέχω γὰρ ὡς καὶ ἐκινήσαμεν · δακρύω κἀγὼ σὺν ὑμῖν , εἴπερ ἐστὶ δακρύων καιρὸς ὁ παρὼν καιρός , ἀλλὰ μὴ πολλῷ μείζων τῆς τῶν δακρύων φορᾶς ἡ καταλαβοῦσα συμφορά · εἰσὶ γὰρ , εἰσὶν ὄντως μείζους δακρύων πολλαὶ συμφοραὶ , ἐν αἷς τῶν ἔνδον ὑπὸ τοῦ στηριχθέντος διαφυλαχθέντων * ἢ καὶ σφόδρα γε συσταλέντων τε καὶ συμμεμυκότων , οὐδὲ ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων προχεομένη πολλάκις καταλείπεται νοτίς . ( 8)Οὐχ ὁρῶ δὲ νῦν οὐδὲ τῶν δακρυόντων τὸ κέρδος · ὅτε γὰρ πρὸ τῶν ἡμετέρων ὀμμάτων τὰ τῶν ἐχθρῶν ξίφη τοῖς τῶν ὁμοφύλων βαπτίζεται αἵμασιν , ἡμεῖς δὲ τοῦτο καθορῶντες ἐπικουρεῖν δέον τοῦτο μὲν ἀπορίᾳ τοῦ πράττειν οὐκ ἀναδεχόμεθα , εἰς δάκρυα δὲ καταφερόμεθα , ποταπὴ τοῖς ἀτυχοῦσι παράκλησις ἐπιγίνεται , μείζους ἂν ποταμοὺς τὰ ἀπὸ τῶν διαιρεθέντων σωμάτων ἐκίνησεν αἵματα ἢ τὰ ἀπὸ τῶν ἡμετέρων βλεφάρων ἀναδιδόμενα δάκρυα . Ἀλλ’ ὅτε ταῖς ἐκεῖθεν καταφερομέναις τῶν λύθρων ῥοαῖς ὁ τῶν πλημμελημάτων οὐκ ἀποσμήχεται μολυσμὸς , ἤπου γε τὰ τῶν ὀμμάτων ῥεῖθρα τοῦτον ἐκπλῦναι δυνηθήσεται ; ( 9 ) Οὐ νῦν ἔδει κλαίειν , ἀγαπητοί , ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν μισεῖν ἀπ’ ἀρχῆς · οὐ νῦν πενθεῖν , ἀλλὰ τὰς δι’ ὧν ἡμῖν τὸ πένθος ἐξέφυ πάλαι φεύγειν ἡδονάς . Ἴσον γάρ ἐστιδεσπόταις καταδουλωθέντα πικροῖς τὴν ἀπὸ τῶν μαστίγων βάσανον μὴ βούλεσθαι καρτερεῖν καὶ πράξεσιν ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας ποκηραῖς τὰς ἀπὸ τῆς δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ ἐπαφιεμένας ἡμῖν παραιτεῖσθαι ποινάς . ( 10 ) Οὑ νῦν ἐχρῆν ὀλοφύρεσθαι , ἀλλὰ διὰ βίου σωφρονεῖν · οὐ νῦν τὸν πλοῦτον σκορπίζειν , ὅτε μηδ’ αὐτὸς οἶδας εἰ τούτου κύριος ἔτι καταστήσῃ , ἀλλὰ πάλαι τῶν ἀλλοτρίων ἀπέχεσθαι , ὅτε ἡ παροῦσα θραῦσις οὔπω ἐστήρικτο καθ’ ἠμῶν · οὐ τὸν νῦν ἔλεον ἐμπορεύεσθαι , ὅτε ἡ τοῦ βίου πανήγυρις ἐς ἐλπίδι κεῖται τοῖς ἐνεστηκόσι λυθῆναι κακοῖς , ἀλλ’ ἐν ᾧ νῦν παννυχίζειν καὶ λιταῖς προστρέχειν καὶ στήθη τύπτειν καὶ βαθὺ στενάζειν καὶ χεῖρας ἐπαίρειν καὶ γόνατα κάμπτειν καὶ γοερὰ δακρύειν καὶ στυγνὸν προσβλέπειν , ὅτε τοῦ θανάτου τὰ κέντρα ἠκονημένα ἥκει καθ’ ἡμῶν . Πάλαι ταῦτα προσῆκε ποιεῖν , πάλαι σχολάζειν τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις , πάλαι μετανοεῖν ἐπὶ τοῖς κακοῖς · ἐν ᾧ γὰρ ταῦτα πράττομεν νυνὶ παρὰ γε δικαίῳ μάλιστα κριτῇ καὶ μὴ παραπολὺ τὴν γνώμην πρὸς τὴν συγγνώμην ἐπιρρεπῶς ἔχοντι , οὐκ εἰς ἔλεον , οἶμαι , κινοῦμεν τὸν θεὸν , ἀλλὰ τῶν ὑπηργμένων ἡμῖν ἁμαρτημάτων κατήγοροι καθιστάμεθα πικροί . ( 11 ) Οἱ γὰρ οὔτ’ ἀτενὲς σωφρόνως καὶ θεοφιλῶς ἐπιστάμενά τε καὶ κατισχύοντες ἐμβιοῦν , εἶτα πρὶν ᾗ τῶν κακῶν ἐπιδήμιος ἡ φορὰ , μηδὲν εἰς ἀρετῆς καὶ σωτηρίας λόγον πραξάμενοι , ἀλλ’ ἀμελῶς οὕτω καὶ ῥᾳθύμως τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς τοῖς πάθεσι κηλιδώσαντες , πῶς οὐκ πενθῶν οὐ πρότερον ἐξίστασο γελώτων μὲν ἀκρατῶν , ἀσμάτων δὲ πορνικῶν καὶ ἀθυρμάτων θυμελικῶν ; Τί δὲ σκυθρωπάζων νυνὶ τὰς ὀφρῦς συνῆγες καὶ τὰς παρειὰς ἐξῆρες , τὸ πρόσωπον τυραννίδος δεικνύων μεστόν ; Τί δ’ ἐλεῶν τοὺς ἠδικημένους καὶ συμπαθεῖν σεμνυνόμενος λοιμὸς αὐτὸς τοῖς παρατυχοῦσιν ἐνέπιπτες ἀπροσδοκήτως ; καὶ , λόγῳ ἑνὶ , τί νῦν πᾶσι καὶ πάντα χρηστὸς ὢν οὐδενὶ παρεῖχες πρότερον μέτριον σαυτὸν , ἀλλὰ χειρῶν μὲν ἄρχων ἀδίκων ἐμεγαλοφρόνεις , ἀμύνασθαι δὲ τὸν ὑπονοηθέντα εἰ μὴ διεπράξω , οὐδὲ βιωτόν σοι τὸν βίον ἐνόμιζες ; ( 13 ) Καὶ πένης μὲν πρὸ πυλῶν λιμώττων διέρριπτο βδέλυγμα , οἱ δὲ πρὸς γέλωτα εὐδοκιμοῦντες τῆς σῆς ἐμπιπλάμενοι τραπέξης καὶ περιουσίας οὐδὲν ἧττον ἐνετρύφων καὶ τῆς εὐηθείας , καὶ φίλων μὲν στοργὴν μικροῦ παρέβλεπες λήμματος , συγγενείας δὲ φύσιν διέπτυες καὶ δεσμοὺς βοηθείας ἐρρήγνυες , εῤινὐώδης τις ὥσπερ εἶναι φιλονεικῶν καὶ μισάνθρωπος ἄνθρωπος , πολλοῦ γε δὴ δέο καταλέγειν κλοπάς τε καὶ ἁρπαγὰς πορνείας τε καὶ μοιχείας καὶ τὰς ἄλλας ἀρρητοποιίας , τὰ μεγάλα καὶ πολυαρκῆ ταυτησὶ τῆς ἐκπυρσευθείσης ἡμῖν καὶ περιχυθείσης φλογὸς ὑπεκκαύματα . ( 14 ) Οἶδα ὅτι ταῦτα νυνὶ καὶ ὑμεῖς ἀναλογιζόμενοι πενθεῖτε καὶ σκυθρωπάζετε · ἀλλ’ ὀξὺς μὲν ὁ καιρὸς , ἀδέκαστος δὲ ὁ κριτὴς , ἡ δ’ ἀπειλὴ φοβερὰ , τὸ δὲ πλῆθος τῶν ἡμαρτημένων πολὺ , καὶ οὐκ ἐξαρκοῦσα ἡ μετάνοια . Ἐγὼ πολλάκις ὑμῶν τοῖς ὠσὶ τοὺς παραινετικοὺς κατέσπειρα λόγους , τοὺς ἀπειλητικοὺς , ἀλλ’ ὡς ἔοικεν , εἰς ἀκάνθας ἐξέφυσα · ἐδυσώπησα , ἐπέπληξα · πολλάκις ὑμῖν τὴν τῶν Σοδομιτῶν ὑπέδειξα τέφραν καὶ τὸν πρὸ ταύτης κατακλυσμὸν , ἡνίκα τοῖς ὕδασι ἐπικαταρρύτου γεγινημένης τῆς γῆς ὁ τοῦ ἀνθρωπείου γένους συνετελεσίη παγκόσμιος ὀλεθρός . ( 15 ) Πολλάκις τὸν Ἰσραηλίτην παρέστησα λαὸν τὸν περιούσιον , τὸν ἠγαπημένον , τὸ βασίλειον ἱεράτευμα , διὰ γογγυσμὸν , δι’ ἀντιλογίαν , δι’ ἀχαιρστίαν , διὰ παραπλήσιον πλημμέλημα μαστιζόμενον , ταπεινούμενον ὑπὸ τῶν ἡττωμένων ἐχθρῶν καὶ καθ’ ὧν αὐτὸς ἐτροπαιοφόρει ἐλασσούμενον , πίπτοντα , διολλύμενον . Πολλάκις ὑμῖν ὑπετιθέμην · φυλάξασθε , διορθώθητε , ἐπιστράφητε , μὴ ἀναμείνητε στιλβωθῆναι τὴν ῥομφαίαν · τὸ τόξον ἐντείνεται · μὴ τὴν μακροθυμίαν ἀφορμὴν καταφρονήσεως λάβητε , μὴ κατὰ τῆς χρηστότητος πονηρεύησθε · ἀλλὰ πῶς ὑμῶν τὰς καρδίας ἤδη φλεγμαινούσας ἐπιξέσω ; ( 16 ) Ἦ κρεῖττον νῦν ἀλγυνομένους ἐπιπλῆξαι ἢ ἐκεῖθεν ἀνεπιτιμήτους δίκας ὑφέξοντας παραπέμψαι , καὶ τὴν παροῦσαν συμφορὰν τοῦ πρὸς ὑμᾶς ἐλέγχου συνεργὸν προσλαβεῖν ἢ διευλαβηθέντα τὸ πάθος ἀνεξέλεγκτον καταλιπεῖν τὸ ἀπειθῆσαν καὶ ἡμαρτηκός . Τί οὖν ; ἐνουθετήσαμεν , ἠπειλήσαμεν , θεὸν λέγοντες · ὁ θεὸς ἡμῶν ζηλωτὴς , μακρόθυμος , ἀλλ’ ἐὰν ὀργισθῇ , τίς ὑποστήσεται ; ( 17 ) Ταῦτα ἔλεγον , ἀλλ’ ὡς ἔοικεν , εἰς πῦρ ἔξαινον · τοῦτο γάρ μοι τὸ νῦν εἶναι , ὡς εἴθε μὴ ὤφελεν , παροιμιάσασθαι καίριον · οὐ γὰρ ἐπεστράφητε , οὐδὲ μετενοήσατε , ἀλλ’ ἐβαρύνατε τὰ ὦτα τοῦ μὴ εἰσακούειν λόγον κυρίου . ( 18 ) Διὰ τοῦτο ἐξεχύθη ἐφ’ ἡμᾶς ὁ θυμὸς αὐτοῦ καὶ ἐγρηγόρησεν ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν , καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐστήριξεν ἐφ’ ἡμᾶς . « Οἴμοι ὅτι ἐμακρύνθη ἡ παροικία μου » , καὶ μὴ μακρᾶς οὔσης μετὰ τοῦ ψαλμῳδοῦ βοήσομαι Δαυίδ ( Ps . 119 , 5 ) , ἐμακρύνθη · ὅτι οὐκ εἰσηκούσθην παρακαλῶν , ὅτι νέφος βαρβάρων ὁρῶ τοῖς πταίσμασι καταξηρανθεῖσαν τὴν πόλιν ἡμῶν τοῖς αἵμασιν ἐπικλύζοντας . ( 19 ) Οἴμοι ὅτι ἐπὶ τούτοις ἐφυλαττόμην τοῖς κακοῖς ἐγὼ , ὅτι « ἐγενήθημεν ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν , μυκτηρισμὸς καὶ χλευασμὸς τοῖς κύκλῳ ἡμῶν » ( Ps . 78 , 4 ) , ὅτι βαρβάρων ἄπιστος δρόμος οὐκ ἔδωκε τῇ φήμῃ καιρὸν ἀγγελίας , ὡς ἄν τις ἀσφάλεια περινοηθείη , ἀλλὰ σύνδρομον ἔσχεν ἡ θέα τὴν ἀκοὴν καὶ τὸ πεπονθέναι , χώραις πόσαις ἐθναρχίαις τε καὶ ποταμοῖς ναυσιπόροις καὶ ἀλιμένοις πελάγεσι τῶν ἐπελασάντων διειργομένων . ( 20 ) Οἴμοι ὅτι ἔθνος ὠμὸν καὶ ἀνήμερον ἐπ’ ἀδείας ὁρῶ τῆς πόλεως περιχεόμενον καὶ τὰ πρὸ τῆς πόλεως ληιζόμενον , πάντα φθεῖρον , πάντα λυμαινόμενον , ἀγροὺς , οἰκίας , βοσκήματα , ὑποζύγια , γύναια , παιδάρια , πρεσβύτας , νεανίας , διὰ πάντων τὸ ξίφος ὠθούμενον , οὐδενὸς λαμβάνον οἶκτον , οὐδενὸς φειδόμενον . Παγγενὴς ἡ καταφθορὰ , ὡς ἀκρὶς ἐν ληίῳ , καὶ ὡς ἐρυσίβη ἐν ἀμπελῶνι , μᾶλλον δὲ ὡς πρηστὴρ ἢ τυφὼν ἢ χειμάρρους ἢ οὐκ οἶδ’ ὅ τι εἴπω εἰς τὴν χώραν ἡμῶν εἰσπεσὸν αὐταῖς γενεαῖς τοὺς κατοικοῦντας ἀνάλωσε . ( 21 ) Μακαρίζω τοὺς τῆς παλαμναίας καὶ βαρβάρου χειρὸς ἔργον γεγονότας , ὅτι τεθνηκότες θᾶσσον διέφυγον τὴν συναίσθησιν τῶν κατασχόντων ἡμᾶς ἀνελπίστων συμφορῶν . Εἰ δὲ αἴσθησις ἦν αὐτοῖς τούτοις ἀποιχομένοις , ἐθρήνησαν ἂν κἀκεῖνοι σὺν ἐμοὶ τοὺς ἔτι περιόντας , ὧν τε διὰ παντὸς πάσχουσι καὶ οἵων ἀλγεινῶν ἀναπλησθέντες οὐκ ἀπαλλάσσονται , καὶ ἐν ᾧ ζητοῦντες τὸν θάνατον αὐχ εὑρίσκουσι . ( 22 ) Πολλῷ γὰρ αἱρετώτερον ἅπαξ θανεῖν τοῦ διὰ παντὸς ἐλπίζειν θανεῖν καὶ τοῖς τῶν πλησίον πάθεσι συνεχῶς ἀλγεῖν καὶ σπαρασσεσθαι τὴν ψυχήν . Ποῦ νῦν βασιλεὺς ὁ φιλόχριστος ; ποῦ τὰ στρατόπεδα ; ποῦ τὰ ὅπλα , τὰ μηχανήματα , αἱ στρατηγικαὶ βουλαί τε καὶ παρασκευαί ; οὐ βαρβάρων ἄλλων ἔφοδος ἐφ’ ἑαυτὴν ταῦτα πάντα μετέστησέ τε καὶ μεθειλκύσατο ; ( 23 ) Καὶ βασιλευ , μὲν ὑπερορίους πόνους καὶ μακροὺς ἀνατλᾷ , συναπήρέ τε καὶ συνταλαιπωρεῖ τὸ στρατιωτικόν · ἡμᾶς δὲ ὁ κατ’ ὀφθαλμοὺς ὄλεθρος καὶ φόνος δαπανᾷ , τοῖς μὲν ἐπελθὼν , τοῖς δ’ ἤδη ἐπερχόμενος . ( 23 ) Τὸ δὲ Σκυθικὸν τοῦτο καὶ ὠμὸν ἔθνος καὶ βάρβαρον ἐξ αὐτῶν τῆς πόλεως ἐξερπύσαν προπυλαίων μονιοῦ δίκην ἀγρίου τὰ πέριξ αὐτῆς κατενεμήσατο . Τίς οὖν ἡμῶν προπολεμήσει ; τίς ἀντιπαρατάξεται τοῖς ἐχθροῖς ; Πάντων ἡμεῖς ἔρημοι , πανταχόθεν ἐξηπορημένοι . Τίς ἐξισωθείη θρῆνος ταῖς συμφοραῖς ; ποῖον ἐξισχύσει δάκρυον ἐπαρκέσαι πρὸς τὸ μέγεθος τῶν περιστοιχισαμένων ἡμᾶς δυσχερῶν ; ( 21 ) Δεῦρό μοι τῶν προφητῶν συμπαθέστατε · συνθρήνησον τὴν Ἱερουσαλὴμ , οὐ τὴν παλαιὰν ἐκείνην , ἔθνους ἑνὸς ἐκ μιᾶς ῥίζης δώδεκα στελέχη βλαστήσαντος τὴν μητρόπολιν , ἀλλὰ συμπάσης τῆς οἰκουμένης , ὁπόσην ὁ Χριτιανῶν λαμπρύνει θεσμὸς , τὴν χρόνῳ καὶ κάλλει καὶ μεγέθει καὶ λαμπρότητι , πολυπληθείᾳ τε τῶν ἐνοικούντων καὶ πολυτελείᾳ δεσπόζουσαν · συνθρήνησόν μοι ταύτην τὴν Ἱερουσαλὴμ , οὐχ ἁλοῦσαν ἤδη καὶ χαμαὶ πεσοῦσαν , ἀλλ’ ἐγγὺς κειμένην τοῦ ἁλῶναι καὶ τοῖς ὁρωμένοις κατασειομένην · συνθρήνησον τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων , οὐκ αἰχμάλωτον ἀγομένην , ἀλλὰ τῆς σωτηρίας ἐλπίδος ᾐχμαλωτισμένην . ( 25 ) Ζήτησον ὕδωρ τῇ κεφαλῇ καὶ πηγὰς δακρύων τοῖς ὀφθαλμοῖς , καὶ συμπένθησον · καὶ πένθησον ἐπ’ αὐτῇ , ὅτι « κλαίουσα ἔκλαυσεν ἐν νυκτὶ , καὶ τὰ δάκρυα αὐτῆς ἐπὶ τῶν σιαγόνων αὐτῆς , καὶ οὐχ ὑπάρχει ὁ παρακαλῶν αὐτὴν » ( Thren . 1 , 2 ) , ὅτι « ἁμαρτίαν ἥμαρτεν Ἱερουσαλὴμ , διὰ τοῦτο εἰς σάλον ἐγένετο » ( Ib . 1 , 8 ) , καὶ οἱ τεθηπότες αὐτῆς τὴν ἰσχὺν ἐξεμυκτήρισαν αὐτὴν , ὅτι ἐξαπέστειλε κύριος πῦρ ἐν τοῖς ὀστέοις αὐτῆς καὶ ἐβάρυνε τὸν ζυγὸν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν τράχηλον ἡμῶν , καὶ « ἔδωκεν ἐν χερσὶν ἡμῶν ὀδύνας » ( Ib . 1 , 14 ) , ἃς οὐ δυνησόμεθα ὑποστῆναι . ( 26 ) Συνθρήνησον , ὅτι ἐξέλιπον ἐν δάκρυσιν οἱ ὀφθαλμοί μου · « ἡ κοιλία μου ἐταράχθη καὶ ἐστράφη ἡ καρδία μου ἐν ἐμοί , ὅτι παραπικραίνουσα παρεπίκρανα . Ἔξωθεν ἠτέκνωσέ με μάχαιρα » καὶ « διήνοιξεν ἐπ’ ἐμὲ ὁ ἐχθρὸς στόμα αὐτοῦ καὶ ἔβρυξεν ὀδόντας καὶ εἶπε · καταπίομαι αὐτήν » ( Ib . 2 , 16 ) . ( 27 ) Ὢ πόλις βασιλὶς , οἵων κακῶν περικέχυται ὄχλος · καὶ τὰ σὰ τῆς κοιλίας ἔγγονα καὶ τὰ πρὸ τοῦ ἄστεος , [ ἃ ] λαμπρῶς ἐπεπόλιστο , λαγόνες θαλάσσης καὶ πυρὸς καὶ μαχαίρας στόμα βαρβαρικῷ νόμῳ διακληρωσάμενα κατεσθίουσιν . Ὢ πολλῶν ἐλπὶς ἀγαθὴ , ὅση χαλεπῶν ἀπειλὴ καὶ δειμάτων πλῆθος περικλύσαν τὰ κύκλῳ τὴν σὴν περιβόητον ἐταπείνωσε δόξαν . ( 28 ) Ὢ πόλις βασιλεύουσα μικροῦ συμπάσης τῆς οἰκουμένης , οἷός σε στρατὸς ἀστρατήγητος καὶ δουλικῶς ἐνεσκευασμένος ὡς δουλεύουσαν ἐκμυκτηρίζει ; Ὢ πόλις πολλῶν ἐθνῶν λάφύροις ἐκλαμπρυνθεῖσα , οἷον λαφυραγωγεῖν σε διενοήσατο ἔθνος ; ὢ πολλὰ στησαμένη κατὰ τῶν πολεμίων Εὐρώπης τε καὶ Ἀσίας καὶ Λιβύης τρόπαια , ὅπως νῦν ἐπὶ σὲ βαρβαρικὴ καὶ ταπεινὴ χεὶρ ἐξέτεινε δόρυ , τὸ κατὰ σοῦ κράτος ἐπαρθεῖσα τροπαιοφορῆσαι . Ἐπὶ τοσοῦτον γὰρ κακώσεως πάντα σοι ἥκει , ὥστε καὶ τὴν ἀπροσμάχητόν σου ῥώμην εἰς τρύγα ἐλάσαι βαθυτάτης ἀρρωστίας , καὶ τὸ ἀρρωστοῦν καὶ τεταπεινωμένον * τῶν ἀντιπάλων φιλάνθρωπον ὄμμα χειρὸς ἰσχὺν ἐν σοὶ ἀποφαίνειν καὶ δόξης ὀνόματι πειρᾶσθαι διακοσμηθῆναι . ( 29 ) Ὢ βασιλὶς πόλεων βασιλίδων , πολλὰς μὲν συμμαχίαις ἐξαρπάσασα κινδύνων , πολλὰς δὲ ἐπὶ γόνυ κλιθείσας ἀνορθώσασα τοῖς ὅπλοις , εἰς προνομὴν δὲ νυνὶ προκειμένη καὶ τῶν συνεπικουρούντων ἐξηπορημένη . Ὢ ναῶν σεβασμίων χάρις καὶ λαμπρότης , ὢ μεγέθη καὶ κάλλη καὶ λεπτουργίαι καὶ ἀγλαίσματα , ὢ θυμάτων ἀναιμάκτων καὶ φρικτῆς θυσίας καὶ μυστικῆς τραπέζης , ὢ θυσιαστήριον καὶ χῶρος ἄβατος καὶ σεπτὸς , ὅπως πολεμίων πόδες βεβήλωσιν ἀπειλοῦσι . Ὢ σέβας αὐτὸ καὶ πίστις ἄχραντος καὶ λατρεία καθαρὰ , ὅπως δυσσεβούντων καθ’ ὑμῶν καὶ φρυαττομένων πλατύνεται στόμα . ( 30 ) Ὢ ἱερέων πολιὰ καὶ χρίσμα καὶ ἱερωσύνη · ὤ μοι τέμενος ἱερὸν θεοῦ καὶ θεοῦ σοφία ὁ τῆς οἰκουμένης ἀκοίμητος ὀφθαλμός . Θρηνήσατε , παρθένοι , θυγατέρες Ἱερουσαλήμ · κλαύσατε , νεανίσκοι πόλεως Ἱερουσαλὴμ , πενθήσατε καὶ μητέρες , δακρύσατε νήπια , δακρύσατε · τὸ μέγεθος γὰρ τοῦ πάθους καὶ ὑμᾶς εἰς συναίσθησιν ἐκβιάζεται · δακρύσατε ὅτι ἐπλήθυνεν ἡμῖν τὰ κακὰ καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐξαιρούμενος , οὐκ ἔστιν ὁ βοηθός . ( 31 ) Ἀλλὰ μέχρι τίνος ὁ θρῆνος , μέχρι τίνος τὸ πένθος , μέχρι τίνος ὁ ὀλογυμός ; Τίς εἰσακούσεται , καὶ πῶς ἡ θραῦσις κοπιάσει ; Τίς ἐξιλάσεται ; τίς βοήσεται ὑπὲρ ὑμῶν ; εἴ τις ἦν Μωυσῆς , εἶπεν ἂν πρὸς κύριον . « ἐὰν αὐτοῖς ἀφῇς , ἄφες · εἰ δὲ μὴ , ἐξάλειψον κἀμὲ ἐκ τῆς βίβλου τῆς ζωῆς , ἧς ἔγραψας ( Exod . 32 , 32 ) . » Καὶ πρὸς ἡμᾶς δέ · « κύριος πολεμήσει ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ ἡμεῖς σιγήσομεν ( Ib . 14 , 14 ) . » Ἀλλ’ οὐκ ἔστιν , ὅτι ἐκλέλοιπεν ὁ θεὸς ἀπὸ τῆς γῆς · οὐκ ἔστι Μωυσῆς · οὐκ ἔστιν Ἁβραὰμ ὥστε διᾶραι τὸ στόμα καὶ παρρησιάσασθαι καὶ εἰπεῖν πρὸς τὸν θεόν · « μὴ συναπολέσῃς δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦς , καὶ ἔσται ὁ δίκαιος ὡς ὁ ἀσεβής ( Gen . 18 , 23 ) . » Οὐκ ἔστιν ὅστις ἐπέλθοι τὰς φιλανθρώπους ἐκείνας καὶ θαυμασίους τῶν λόγων ἐπαγωγὰς , δι’ ὧν ἐπὶ δέκα δικαίοις τὴν μυριάνθρωπον πόλιν ἔξω φύσεως φερομένην ἐντὸς σωτηρίας ἠξίου γενέσθαι καὶ πρὸς τοῦ τῶν ὅλων ἀκοῦσαι θεοῦ ὡς « ἐὰν εὑρεθῶσι ἐν τῇ πόλει δέκα , οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν δέκα ( Gen . 18 , 32 ) . » ( 32 ) Οὐκ ἔστιν οὖν Μωυσῆς , οὐκ ἔστιν Ἁβραάμ · ἀλλ’ ἐὰν ὑμεῖς βούλησθε ( παράδοξον μὲν ἐρῶ , ἀληθὲς δέ ) , ὅμως δύνασθε ὑμῖν ἑαυτοῖς Μωυσέα παρασκευάσαι , δύνασθε Ἁβραὰμ δεῖξαι . Καὶ Μωυσῆς γὰρ , ἀνεπιστρόφως ἔχοντος τοῦ λαοῦ , δεινὸν οὔπω δεινὸν , εἰ πρεσβεύων παρηκούετο · ἀλλ’ ἐκεῖνο λίαν φοβερὸν , ὡς πολλοὺς πολλάκις ὑπὲρ ὧν ἅπαντα ἔπραττεν ὑποχείρια διεχρήσατο . Καὶ Ἁβραὰμ δὲ περὶ ὧν ἐδυσώπει καὶ ἱκέτευεν , τούτους ἑώρα τὸν βίον εἰς πυρὸς δαπάνην καταστρέφοντας , ὅτι παθῶν αὐτοῖς ἄκανθαι τὸ γεώργιον ἦν . Δύνασθε , ἐὰν βούλησθε , ἵνα λέγῃ κἀκεῖνος πρὸς ὑμᾶς · « κύριος πολεμήσει ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ ἡμεῖς σιγήσομεν . » ( 33 ) Ποθεῖτε μαθεῖν ὅπως δέδοικα τὸν κλαυθμὸν ὑμῶν ; ὅτι πρόσκαιρος · τὴν ἐλεημοσύνη ὑμῶν , ὅτι πρὸς βραχύ · τὴν σωφροσύνην , ὅτι ἐφήμερος · τὴν φιλαδελφίαν , ὅτι μέχρις ἂν τὸ δυσμενὲς τῶν κύκλῳ ἐχθρῶν , ἅτε δὴ κοινὸν ὑπάρχον κακὸν , εἰς ὁμόνοιαν ὑμᾶς συνωθεῖ · τὸ ταπεινὸν καὶ μέτριον τῶν ἠθῶν , ὅτι μέχρις ἂν ἡ αἰχμαλωσία ἐμπρόθεσμος · τὸν τῦφον πατούμενον καὶ τὸν θυμὸν χαλινούμενον καὶ τὴν γλῶτταν πνευματικῶν ᾀσμάτων , ἀλλὰ μὴ αἰσχρῶν ῥημάτων δεικνυμένην ὄργανον , ὅτι μέχρις ἂν τῶν πολεμίων οἱ ἀλαλαγμοὶ τοῖς ὠσὶν ὑμῶν προσάράσσουσι · τὰς λιτὰς καὶ τὰς παννύχους στάσεις καὶ τὴν νηστείαν καὶ τοὺς στεναγμοὺς , ὅτι μέχρις ἂν ὁ διὰ ξίφους θάνατος . ( 34 ) Ταῦτά με ταράττει καὶ θορυβεῖ πολὺ τῶν ὅπλων πλέον τῶν βαρβαρικῶν . Ταῦτα δέδοικα ῥᾳδίως νυνὶ καὶ παρὰ πάντων ἅμα ὁρῶν συντελούμενα , ὅτι πρότερον οὐδ’ ἐνίοις τισὶν οὐδὲ χωρὶς καὶ μόλις ἐπράττετο . Φοβεῖ με καὶ ἀνιᾷ ὅτι ὅταν ἵσταται ἡ πληγὴ , τότε καὶ ἡμεῖς σεμνυνόμεθα τὴν ἐπιστροφὴν , ὅτι ὅταν ἐπιστῇ τὰ λυπηρὰ , τότε πρὸς τὰς πράξεις καταφεύγομεν τὰς χρηστάς . Διὰ τοῦτο νῦν οὐκ ἔστι Μωυσῆς οὐδὲ Ἁβραάμ . ( 35 ) Εἰ δὲ καὶ παρελθούσης τῆς νῦν ἡμᾶς κατεχούσης συμφορᾶς , τὴν αὐτὴν κοσμιότητα καὶ τάξιν καὶ κατάστασιν ἐφυλάττετε , πολλοὺς ἂν Μωυσέας καὶ Ἁβραὰμ προπολεμεῖν ὑμῶν καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἐξιλεοῦσθαι προεβάλλετο θεός . Καὶ τί λέγω Μωυσέα καὶ Ἁβραάμ ; αὐτὸν τὸν κοινὸν δεσπότην ἡμῶν τε κἀκείνων πρόμαχον ἡμῶν καὶ προασπιστὴν ἀπεργάζεσθε , τὸν ἐπαγαγόντα τὸν ἐχθρὸν διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν θραύοντα τῶν ἐχθρῶν τὴν ἰσχὺν , τὸν παιδεύοντα ἰώμενον , τὸν ὀργιζόμενον φιλανθρωπευόμενον · μεγάλη γὰρ ἡ ἐλεημοσύνη κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν καἰ ἐξιλασμὸς αὐτοῦ τοῖς ἐπιστρέφουσιν ἐπ’ αὐτὸν ὁσίως , « καὶ [ νῦν ] βελτίους ποιήσατε » , διὲ Ἱερεμίου ( 33 , 13 ) βοᾷ , « τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἔργα ὑμῶν , καὶ ἀκούσατε τῆς φωνῆς κυρίου , καὶ παύσεται κύριος τῶν κακῶν , ὧν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς Αλλ’ οὐ βούλεσθε . ( 36 ) Μὴ βοᾶτε μηδὲ θορυδεῖθε · κρεῖσσον ἦν ἡσύχως εὐχαριστεῖν , ἀλλὰ μὴ διωλύγιον βοᾶν ὑπὲρ ὧν μὴ ἐπάσχομεν , ἀλλὰ μὴ περὶ τοῦ δεδιέναι παθεῖν ἃ τοῖς οὐκ ὀρθῶς βιοῦσιν ἕπεται παθεῖν , ἐφ’ ᾧ τῶν ἀγαθῶν ἡμῖν αἱ κατὰ τὸν βίον ἄφθονοι πηγαὶ ἀνεδίδοντο , ἀλλὰ μὴ τῶν χαλεπῶν ἡμῖν ἀπείρων ὄχλον ἐπὶ ξυροῦ βεβηκότα πειρᾶσθαι φυγεῖν . ( 37 ) Ἀλλὰ στήσατε τὸν κλαυθμὸν , παύσασθε τούτων , ἀσφαλεῖς φύλακες γένεσθε , τολμῶ καὶ λέγω ἐγὼ τῆς σωτηρίας ὑμῖν ἐγγυητής · ταῖς ἐπαγγελίαις ὑμῶν θαρρῶν τοῦτό φημι , οὐ ταῖς πράξεσι ταῖς ἐμαῖς , ταῖς ὑμῶν ὑποσχέσεσιν , ἀλλ’ οὐ ταῖς ἐμαῖς φωναῖς . Ἐγὼ ὑμῖν ἐγγυῶμαι τὴν σωτηρίαν , ἂν αὐτοὶ βεβαίως συντηρήσητε τὰς ὁμολογίας , ἐγὼ τὴν τῶν δυσχερῶν ἀπαλλαγὴν , ἂν ὑμεῖς πάγιον τὴν ἐπιστροφὴν , ἐγὼ τὴν ὑποχώρησιν τῶν ἐχθρῶν , ἂν τὴν ἀναχώρησιν ὑμεῖς τῶν παθῶν · μᾶλλον δὲ οὐδὲ τούτων ἐγὼ ἐγγυητὴς , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ καὶ ὑπὲρ ὑμῶν , ἂν ἄρα τῶν συνθηκῶν ὑμῶν ἀπροφάσιστοι γένησθε πληρωταὶ , ὑμᾶς αὐτοὺς προβάλλομαι ἐγγυητὰς , ὑμᾶς ἀποφαίνω πρεσβευτὰς , καί γε κύριος φιλάνθρωπος ὢν καὶ μετανοῶν ἐπὶ κακίαις ἀνθρώπων ἐρεῖ πρὸς ὑμᾶς · « ἰδοὺ ἀπαλείφω ὡς νεφέλην τὰς ἀνομίας σου καὶ ὡς γνόφον τὰς ἁμαρτίας σου · ἐπιστράφηθι ἐπ’ ἐμὲ , καὶ λυτρώσομαί σε ( Jes . 44 , 22 ) » · καὶ « ἐπιστράφητε πρός με , καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς ( Zachar . 1 , 13 ) » · καὶ « πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος ἢ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἐξᾶραι αὐτοὺς καὶ ἀπολλύειν , καὶ ἐὰν ἐπιστραφῇ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἀπὸ τῶν κακῶν αὐτῶν , μετανοήσω κἀγὼ περὶ πάντων τῶν κακῶν , ὧν ἐλογισάμην τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς » ( Ier . 18 , 7 ) . ( 38 ) Τὸ λοιπὸν , ἀγαπητοὶ , πρὸς τὴν μητέρα τοῦ λόγου , τὴν μόνην ἡμῶν ἐλπίδα καὶ καταφυγὴν , καιρὸς ἐφέστηκε προσδραμεῖν . Ταύτῃ βοήσωμεν ποτνιώμενοι · « Σῶσον πόλιν σὴν , ὡς οἶδας , ὦ δέσποινα . » ( 39 ) Ταύτην πρὸς τὸν υἱὸν αὐτῆς καὶ θεὸν ἡμῶν μεσῖτιν στησώμεθα , καὶ τῶν διομολογηθέντων ἡμῶν μάρτυρα καὶ ἐγγυητὴν ποιησώμεθα , καὶ τὰς ἡμετέρας αἰτήσεις διαπορθμεύουσαν καὶ τὴν παρὰ τοῦ τεχθέντος ἐξ αὐτῆς φιλανθρωπίαν ἐπομβρίζουσαν καὶ τὸ νέφος τῶν ἐχθρῶν διασκεδάζουσαν καὶ τὰς τῆς σωτηρίας ἡμῖν αὐγὰς ἀναλάμπουσαν · ἧς ταῖς πρεσβείαις τῆς παρούσης μὲν ῥυσθείημεν ὀργῆς , ῥυσθείημεν δὲ καὶ τῆς μελλούσης καὶ ἀτελευτήτου κατακρίσεως , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυσίῳ ἡμῶν , ᾧ πρέπει δόξα καὶ εὐχαριστία καὶ προσκύνησις ἅμα τῷ πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: τις οὗτος ; τίς ὁ χαλεπός οὗτος καί βαρύς πληγή καί ὀργή ; πόθεν ἐγώ ὁ υπερβόρειος οὗτος καί φοβερός ἐπισκήπτω κεραυνός ; ποῖος νέφος πάθος πυκνόω ; τις δέ κρίμα σφοδρός παράτριψις ὁ ἀνυπόστατος οὗτος κατά ἐγώ ἐκπυρηνίζω ἀστραπή ; πόθεν ὁ βαρβαρικός οὗτος καί πυκνός καί ἀθρόος καταρρήγνυμι θάλασσα ; οὐ καλάμη σῖτος κείρω καί ὁ στάχυς συμπατάσσω , οὐδέ κληματίς ἄμπελος μαστίζω καί ὁ καρπός ἄωρος τεμαχίζω , οὐδέ φυτόν ὁ στέλεχος τύπτω καί ὁ κλάδος διασχίζω ( ὁ πολύς πολλάκις μέτρον πληρόω ἔσχατος κάκωσις ) , ἀλλά ἄνθρωπος αὐτός οἰκτρός ὁ σῶμα συναλήθω καί ὁ γένος ἅπας πικρός ὀλοθρεύω . ( 2 ) πόθεν ἢ πῶς ὁ τηλικοῦτος καί τοσοῦτος κακός ὁ τρυγίας , ὁ τίς μή μέγας λέγω , ἐκχέω ἐπί ἐγώ ; ἆρα οὐ διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ οὗτος πᾶς ἔρχομαι ἐπί ἐγώ ; οὐ ἔλεγχος οὗτος καί ἀνάγραπτος θρίαμβος ὁ ἡμέτερος παράπτωμα ; οὐ δέ καί τεκμηριόω ὁ ὁ πάρειμι φοβερός ὁ ὁ μέλλω φρικτός καί ἀδέκαστος δικαιωτήριον ; ( 3 ) οὐ Ἐλπὶς ἅπας ἐγώ , μᾶλλον δέ κοινός πρόκειμαι ὄψις , ἵνα μηδέ ὁ συμφορά ὁ ἔπειτα πυρφόρος ἐκφεύγω , μηκέτι μηδείς εἰς ὁ περίειμι ἐγκαταλείπω · ὄντως « ἐλασσονέω φυλή ἁμαρτία » ( Prov . 14 , 34 ) καί * ὡς ῥομφαία δίστομος πᾶς ὁ χράω αὐτός . ( 4 ) ἐρύω κακός ὅς πολλάκις συνέχω · δέω εὐχαριστέω , οὐ εὐγνωμονέω · σῴζω , ἀμελέω · φρουρέω , καταφρονέω · ἐπί ὅς δέος εἰμί τιμωρία ὑπέχω . ὦ γνώμη ὠμός καί ἀδιάκριτος καί τίς γάρ οὐ ὁ δυσχερής καί δεινός πάσχω ἄξιος . Τούς μικρός τις καί ὁ εὐτελής ὀφείλω ἀπότομος εἰσπράσσω , τιμωρέω · οὐ μιμνήσκω ὁ εὐχαριστία , παρέρχομαι ὁ εὐεργεσία , οὐδέ ὅτι συγγνώμη τυγχάνω , ὁ πλησίος οἰκτειρέω · ἀλλά ἐν ὅς ὁ ἐπικρεμάννυμι φόβος καί κίνδυνος ἀπαλλάσσω , ἄγριος οὗτος καθίστημι , μήτε ὁ πλῆθος καί μέγεθος ὁ οἰκεῖος ὄφλημα καί ὁ ἐπί οὗτος ὁ σωτήρ συγχώρησις λογίζομαι , μήτε ὁ ὁ ὁμόδουλος ὀφειλή βραχύς εἰμί καί μηδέ εἷς στάθμη λόγος ζυγόω πρός ὁ ἡμέτερος αἰδέομαι . ( 5 ) Πόλλων δέ καί μέγας φιλάνθρωπος ἐλευθερόω , ὀλίγος ἄλλος καί ἀφιλάνθρωπος δουλόω · εὐφραίνω , λυπέω · δοξάζω , ἀτιμόω · ἰσχύω , εὐθηνέω , ἐξυβρίζω , ἀφρονέω · λιπαίνω , παχύνω , πλατύνω καί εἰμί μή ὁ θεός ὡς ὁ πάλαι Ἰακώβ ἐγκαταλείπω , ἀλλά ὡς ὁ ἀγαπάω πίμπλημι ἀπολακτίζω καί « ὡς δάμαλις παροιστράω » ( Hos . 14 , 16 ) ὁ ὁ κύριος πρόσταγμα παροιστράω καί ὁ δικαίωμα αὐτός κατολιγωρέω . ( 6 ) Ζεύς οὗτος « φωνή πόλεμος κατολιγωρέω . ( 6 ) Ζεύς οὗτος « φωνή πόλεμος καί συντριβή πόλεμος ἐν ὁ γῆ » ἐγώ ( Ierem . 27 , 22 ) . Ζεύς οὗτος « ἀνοίγνυμι κύριος ὁ θησαυρός αὐτός καί ἐκφέρω ὁ σκεῦος ὁ ὀργή αὐτός » ( lerem . 27 , 25 ) . Ζεύς οὗτος « λαός ἐκλέγω ἀπό βορράς » , ὡς εἰς ἄλλος ἐπελαύνω Ἱεροσόλυμα , καί « ἔθνος ἐξεγείρω ἀπό ἔσχατος ὁ γῆ , τόξον καί σιβύνη κράτος . ἰταμός εἰμί καί οὐ ἐλεέω · φωνή αὐτός ὡς θάλασσα κυμαίνω · ἀκούω ὁ ἀκοή αὐτός » ( Id . 6 , 22-24 ) , μᾶλλον δέ ἀθρόος ὁράω ὁ ὄψις αὐτός , καί « παραλύω ὁ χείρ ἐγώ · θλῖψις κατέχω ἐγώ καί ὠδίς ὡς τίκτω · μή ἐκπορεύω εἰς ἀγρός καί ἐν ὁ οὐδός μή βαδίζω ὅτι ῥομφαία παροικέω κυκλόθεν » ( Id . 6 , 25 ) . « Τι μαρτυρέω σύ , ἢ τίς ὁμοιόω σύ , » Ἱερεμίας σύν ἐγώ κράζω σήμερον , πόλις βασιλίς ; « Τῖς σῴζω σύ καί παρακαλέω σύ , ὅτι μεγαλύνω ποτήριον συντριβή σύ ; Τῖς ἰάζω σύ ; » ( Thren . 2 , 13 ) Νῦν κλαίω · μικρός κἀγώ ὁ πάθος βυθίζω καί ὁ λέγω ἀνακόπτω . ἀλλά τίς βοάω πρός ἐγώ ; τίς δέ ὀδύρομαι ; ἀκούω ἐγώ · ἵστημι μικρός ὁ κλαυθμός , καί δίδωμι ὁ λόγος πάροδος . ( 7 ) δάκρυ μέν γάρ ἐγώ σύν σύ · ἀλλά οὔτε ὁ ἐν χρόνος ἀναρρίπτω φλόγα μικρός ῥανίς σβέννυμι , τίς γάρ δέω λέγω ; ὡς πλείων ἀνάπτω , οὔτε ὁ ἐκκαίω ὑπό ὁ ἡμέτερος ἁμάρτημα θυμός ὁ θεός πρόσκαιρος δάκρυον ἰσχύω ἐξιλεόω . δάκρυ ἐγώ σύν σύ , ἀλλά πολύς ταλαιπωρέω παροράω δάκρυον · παρατρέχω γάρ ὡς καί κινέω · δακρύω ἐγώ σύν σύ , εἴπερ εἰμί δάκρυον καιρός ὁ πάρειμι καιρός , ἀλλά μή πολύς μέγας ὁ ὁ δάκρυον φορά ὁ καταλαμβάνω συμφορά · εἰμί γάρ , εἰμί ὄντως μέγας δάκρυον πολύς συμφορά , ἐν ὅς ὁ ἔνδον ὑπό ὁ στηρίζω διαφυλάσσω * ἢ καί σφόδρα γε συστέλλω τε καί συμμύω , οὐδέ ὁ διά ὁ ὄμμα προχέω πολλάκις καταλείπω νοτίς . ( 8)Οὐχ ὁράω δέ νῦν οὐδέ ὁ δακρύω ὁ κέρδος · ὅτε γάρ πρό ὁ ἡμέτερος ὄμμα ὁ ὁ ἐχθρός ξίφος ὁ ὁ ὁμόφυλος βαπτίζω αἷμα , ἐγώ δέ οὗτος καθοράω ἐπικουρέω δέω οὗτος μέν ἀπορία ὁ πράσσω οὐ ἀναδέχομαι , εἰς δάκρυον δέ καταφέρω , ποδαπός ὁ ἀτυχέω παράκλησις ἐπιγίγνομαι , μέγας ἄν ποταμός ὁ ἀπό ὁ διαιρέω σῶμα κινέω αἷμα ἢ ὁ ἀπό ὁ ἡμέτερος βλέφαρον ἀναδίδωμι δάκρυον . ἀλλά ὅτε ὁ ἐκεῖθεν καταφέρω ὁ λύθρον ῥοή ὁ ὁ πλημμέλημα οὐ ἀποσμήχω μολυσμός , ἤπου γε ὁ ὁ ὄμμα ῥεῖθρον οὗτος ἐκπλύνω δύναμαι ; ( 9 ) οὐ νῦν δέω κλαίω , ἀγαπητός , ἀλλά ὁ ἁμαρτία μισέω ἀπό ἀρχή · οὐ νῦν πενθέω , ἀλλά ὁ διά ὅς ἐγώ ὁ πένθος ἐκφύω πάλαι φεύγω ἡδονή . Ἴσος γάρ εστιδεσποτης καταδουλόω πικρός ὁ ἀπό ὁ μάστιξ βάσανος μή βούλομαι καρτερέω καί πρᾶξις ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι ποκηρα ὁ ἀπό ὁ δικαιοκρισία ὁ θεός ἐπαφίημι ἐγώ παραιτέομαι ποινή . ( 10 ) οὐ νῦν χρή ὀλοφύρομαι , ἀλλά διά βίος σωφρονέω · οὐ νῦν ὁ πλοῦτος σκορπίζω , ὅτε μηδέ αὐτός οἶδα εἰμί οὗτος κύριος ἔτι καθίστημι , ἀλλά πάλαι ὁ ἀλλότριος ἀπέχω , ὅτε ὁ παρών θραῦσις οὔπω στηρίζω κατά ἐγώ · οὐ ὁ νῦν ἔλεος ἐμπορεύομαι , ὅτε ὁ ὁ βίος πανήγυρις εἰς ἐλπίς κεῖμαι ὁ ἐνίστημι λύω κακός , ἀλλά ἐν ὅς νῦν παννυχίζω καί λιτός προστρέχω καί στῆθος τύπτω καί βαθύς στενάζω καί χείρ ἐπαίρω καί γόνυ κάμπτω καί γοερός δακρύω καί στυγνός προσβλέπω , ὅτε ὁ θάνατος ὁ κέντρο ἀκονάω ἥκω κατά ἐγώ . Πάλη οὗτος προσήκω ποιέω , πάλαι σχολάζω ὁ ἀγαθός ἔργον , πάλαι μετανοέω ἐπί ὁ κακός · ἐν ὅς γάρ οὗτος πράσσω νυνί παρά γε δίκαιος μάλιστα κριτής καί μή παραπολύ ὁ γνώμη πρός ὁ συγγνώμη ἐπιρρεπής ἔχω , οὐ εἰς ἔλεος , οἴομαι , κινέω ὁ θεός , ἀλλά ὁ ὑπάρχω ἐγώ ἁμάρτημα κατήγορος καθίστημι πικρός . ( 11 ) ὁ γάρ οὔτε ἀτενής σωφρόνως καί θεοφιλής ἐφίστημι τε καί κατισχύω ἐμβιόω , εἶτα πρίν ᾗ ὁ κακός ἐπιδήμιος ὁ φορά , μηδείς εἰς ἀρετή καί σωτηρία λόγος πράσσω , ἀλλά ἀμελής οὕτως καί ῥᾴθυμος ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ὁ πάθος κηλιδώνω , πῶς οὐ πενθέω οὐ πρότερος ἐξίστημι γέλως μέν ἀκρατής , ἄσμα δέ πορνικός καί ἄθυρμα θυμελικός ; τις δέ σκυθρωπάζω νυνί ὁ ὀφρύς συνάγω καί ὁ παρειά εξαίρω , ὁ πρόσωπον τυραννίς δείκνυμι μεστός ; τις δέ ἐλεέω ὁ ἀδικέω καί συμπαθέω σεμνύνω λοιμός αὐτός ὁ παρατυγχάνω ἐμπίπτω ἀπροσδόκητος ; καί , λόγος εἷς , τίς νῦν πᾶς καί πᾶς χρηστός εἰμί οὐδείς παρέχω πρότερος μέτριος σεαυτοῦ , ἀλλά χείρ μέν ἄρχω ἄδικος μεγαλοφρονέω , ἀμύνω δέ ὁ ὑπονοέω εἰμί μή διαπράσσω , οὐδέ βιωτός σύ ὁ βίος νομίζω ; ( 13 ) καί πένης μέν πρό πύλη λιμώσσω διαρρίπτω βδέλυγμα , ὁ δέ πρός γέλως εὐδοκιμέω ὁ σός ἐμπίμπλημι τρέπω καί περιουσία οὐδείς κακός ἐντρυφάω καί ὁ εὐήθεια , καί φίλος μέν στοργή μικρός παραβλέπω λῆμμα , συγγένεια δέ φύσις διαπτύω καί δεσμός βοήθεια ῥήγνυμι , ερινυωδη τις ὥσπερ ἔρχομαι φιλονεικέω καί μισάνθρωπος ἄνθρωπος , πολύς γε δή δέομαι καταλέγω κλοπή τε καί ἁρπαγή πορνεία τε καί μοιχεία καί ὁ ἄλλος ἀρρητοποιΐα , ὁ μέγας καί πολυαρκής οὗτος ὁ ἐκπυρσεύω ἐγώ καί περιχέω φλόξ ὑπέκκαυμα . ( 14 ) οἶδα ὅτι οὗτος νυνί καί σύ ἀναλογίζομαι πενθέω καί σκυθρωπιάζω · ἀλλά ὀξύς μέν ὁ καιρός , ἀδέκαστος δέ ὁ κριτής , ὁ δέ ἀπειλή φοβερός , ὁ δέ πλῆθος ὁ ἁμαρτάνω πολύς , καί οὐ ἐξαρκέω ὁ μετάνοια . ἐγώ πολλάκις σύ ὁ οὖς ὁ παραινετικός κατασπείρω λόγος , ὁ ἀπειλητικός , ἀλλά ὡς ἔοικα , εἰς ἄκανθα ἐκφύω · δυσωπέω , επιπλήττω · πολλάκις σύ ὁ ὁ Σοδομίτης ὑποδείκνυμι τέφρα καί ὁ πρό οὗτος κατακλυσμός , ἡνίκα ὁ ὕδωρ ἐπικατάρρυτος γίγνομαι ὁ γῆ ὁ ὁ ἀνθρώπειος γένος συντελέω παγκόσμιος ὄλεθρος . ( 15 ) πολλάκις ὁ Ἰσραηλίτης παρίστημι λαός ὁ περιούσιος , ὁ ἀγαπάω , ὁ βασίλειος ἱεράτευμα , διά γογγυσμός , διά ἀντιλογία , διά ἀχαριστία , διά παραπλήσιος πλημμέλημα μαστίζω , ταπεινόω ὑπό ὁ ἡσσάομαι ἐχθρός καί κατά ὅς αὐτός τροπαιοφορέω ἐλασσόω , πίπτω , διόλλυμι . πολλάκις σύ ὑποτίθημι · φυλάσσω , διορθόω , ἐπιστρέφω , μή ἀναμένω στιλβόω ὁ ῥομφαία · ὁ τόξον ἐντείνω · μή ὁ μακροθυμία ἀφορμή καταφρόνησις λαμβάνω , μή κατά ὁ χρηστότης πονηρεύω · ἀλλά πῶς σύ ὁ καρδία ἤδη φλεγμαίνω ἐπιξέω ; ( 16 ) εἰμί ἀγαθός νῦν ἀλγύνω ἐπιπλήσσω ἢ ἐκεῖθεν ἀνεπιτίμητος δίκη ὑπέχω παραπέμπω , καί ὁ πάρειμι συμφορά ὁ πρός σύ ἔλεγχος συνεργός προσλαμβάνω ἢ διευλαβέομαι ὁ πάθος ἀνεξέλεγκτος καταλείπω ὁ ἀπειθέω καί ἁμαρτάνω . τις οὖν ; νουθετέω , ἀπειλέω , θεός λέγω · ὁ θεός ἐγώ ζηλωτής , μακρόθυμος , ἀλλά ἐάν ὀργίζω , τίς ὑφίστημι ; ( 17 ) Ταΰς λέγω , ἀλλά ὡς ἔοικα , εἰς πῦρ ξαίνω · οὗτος γάρ ἐγώ ὁ νῦν ἔρχομαι , ὡς εἴθε μή ὀφείλω , παροιμιάζω καίριος · οὐ γάρ ἐπιστρέφω , οὐδέ μετανοέω , ἀλλά βαρύνω ὁ ἄτη ὁ μή εἰσακούω λόγος κύριος . ( 18 ) Ζεύς οὗτος ἐκχέω ἐπί ἐγώ ὁ θυμός αὐτός καί γρηγορέω ἐν ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί ὁ πρόσωπον αὐτός στηρίζω ἐπί ἐγώ . « οἴμοι ὅτι μακρύνω ὁ παροικία ἐγώ » , καί μή μακρός σέω μετά ὁ ψαλμῳδός βοάω Δαυίδ ( Ps . 119 , 5 ) , μακρύνω · ὅτι οὐ εἰσακούω παρακαλέω , ὅτι νέφος βάρβαρος ὁράω ὁ πταῖσμα καταξηραίνω ὁ πόλις ἐγώ ὁ αἷμα ἐπικλύζω . ( 19 ) οἴμοι ὅτι ἐπί οὗτος φυλάσσω ὁ κακός ἐγώ , ὅτι « γίγνομαι ὄνειδος ὁ γείτων ἐγώ , μυκτηρισμός καί χλευασμός ὁ κύκλος ἐγώ » ( Ps . 78 , 4 ) , ὅτι βάρβαρος ἄπιστος δρόμος οὐ δίδωμι ὁ φήμη καιρός ἀγγελία , ὡς ἄν τις ἀσφάλεια περινοέω , ἀλλά σύνδρομος ἔχω ὁ θέα ὁ ἀκοή καί ὁ πάσχω , χώρα πόσος ἐθναρχία τε καί ποταμός ναυσίπορος καί ἀλίμενος πέλαγος ὁ πελάζω διείργω . ( 20 ) οἴμοι ὅτι ἔθνος ὠμός καί ἀνήμερος ἐπί ἄδεια ὁράω ὁ πόλις περιχέω καί ὁ πρό ὁ πόλις ληΐζομαι , πᾶς φθείρω , πᾶς λυμαίνομαι , ἀγρός , οἰκία , βόσκημα , ὑποζύγιον , γύναιον , παιδάριον , πρεσβύτης , νεανίας , διά πᾶς ὁ ξίφος ὠθέω , οὐδείς λαμβάνω οἶκτος , οὐδείς φείδομαι . παγγενής ὁ καταφθορά , ὡς ἀκρίς ἐν λήϊον , καί ὡς ἐρυσίβη ἐν ἀμπελών , μᾶλλον δέ ὡς πρηστήρ ἢ Τυφῶν ἢ χειμάρρους ἢ οὐ οἶδα ὁ τίς λέγω εἰς ὁ χώρα ἐγώ εἰσπίπτω αὐτός γενεά ὁ κατοικέω ἀναλίσκω . ( 21 ) μακαρίζω ὁ ὁ παλαμναῖος καί βάρβαρος χείρ ἔργον γίγνομαι , ὅτι θνῄσκω ταχύς διαφεύγω ὁ συναίσθησις ὁ κατέχω ἐγώ ἀνέλπιστος συμφορά . εἰμί δέ αἴσθησις εἰμί αὐτός οὗτος ἀποίχομαι , θρηνέω ἄν ἐκεῖνος σύν ἐγώ ὁ ἔτι περίειμι , ὅς τε διά πᾶς πάσχω καί οἷος ἀλγεινός ἀναπίμπλημι οὐ ἀπαλλάσσω , καί ἐν ὅς ζητέω ὁ θάνατος αὐχος εὑρίσκω . ( 22 ) πολλός γάρ αἱρετός ἅπαξ θνῄσκω ὁ διά πᾶς ἐλπίζω θνῄσκω καί ὁ ὁ πλησίος πάθος συνεχής ἀλγέω καί σπαράσσω ὁ ψυχή . Που νῦν βασιλεύς ὁ φιλόχριστος ; ποῦ ὁ στρατόπεδον ; ποῦ ὁ ὅπλον , ὁ μηχάνημα , ὁ στρατηγικός βουλή τε καί παρασκευή ; οὐ βάρβαρος ἄλλος ἔφοδος ἐπί ἑαυτοῦ οὗτος πᾶς μεθίστημι τε καί μεθέλκω ; ( 23 ) καί βασιλεύς , μέν ὑπερόριος πόνος καί μακρός ἀνατλάω , συναπαίρω τε καί συνταλαιπωρέω ὁ στρατιωτικός · ἐγώ δέ ὁ κατά ὀφθαλμός ὄλεθρος καί φόνος δαπανάω , ὁ μέν ἐπέρχομαι , ὁ δέ ἤδη ἐπέρχομαι . ( 23 ) ὁ δέ Σκυθικός οὗτος καί ὠμός ἔθνος καί βάρβαρος ἐκ αὐτός ὁ πόλις ἐκρύπτω προπύλαιος μονία δίκη ἄγριος ὁ πέριξ αὐτηες͂ς κατεμμήδομαι . Τῖς οὖν ἐγώ προπολεμέω ; τίς ἀντιπαρατάσσομαι ὁ ἐχθρός ; Πάντων ἐγώ ἐρῆμος , πανταχόθεν ἐξαπορέω . Τῖς ἐξισόω θρῆνος ὁ συμφορά ; ποῖος ἐξισχύω δάκρυον ἐπαρκέω πρός ὁ μέγεθος ὁ περιστοιχίζω ἐγώ δυσχερής ; ( 21 ) δεῦρο ἐγώ ὁ προφήτης συμπαθής · συνθρηνέω ὁ Ἱεροσόλυμα , οὐ ὁ παλαιός ἐκεῖνος , ἔθνος εἷς ἐκ εἷς ῥίζα δώδεκα στέλεχος βλαστάνω ὁ μητρόπολις , ἀλλά σύμπας ὁ οἰκουμένη , ὁπόσος ὁ Χριτιανῶν λαμπρύνω θεσμός , ὁ χρόνος καί κάλλος καί μέγεθος καί λαμπρότης , πολυπλήθεια τε ὁ ἐνοικέω καί πολυτέλεια δεσπόζω · συνθρηνέω ἐγώ οὗτος ὁ Ἱεροσόλυμα , οὐ ἁλίσκομαι ἤδη καί χαμαί πίπτω , ἀλλά ἐγγύς κεῖμαι ὁ ἁλίσκομαι καί ὁ ὁράω κατασείω · συνθρηνέω ὁ βασιλίς ὁ πόλις , οὐ αἰχμάλωτος ἄγω , ἀλλά ὁ σωτηρία ἐλπίς αἰχμαλωτίζω . ( 25 ) ζητέω ὕδωρ ὁ κεφαλή καί πηγή δάκρυον ὁ ὀφθαλμός , καί συμπίνω · καί πενθέω ἐπί αὐτός , ὅτι « κλαίω κλαίω ἐν νύξ , καί ὁ δάκρυον αὐτηες͂ς ἐπί ὁ σιαγών αὐτηες͂ς , καί οὐ ὑπάρχω ὁ παρακαλέω αὐτός » ( Thren . 1 , 2 ) , ὅτι « ἁμαρτία ἁμαρτάνω Ἱεροσόλυμα , διά οὗτος εἰς σάλος γίνομαι » ( Ib . 1 , 8 ) , καί ὁ τέθηπα αὐτηες͂ς ὁ ἰσχύς ἐκμυκτηρίζω αὐτός , ὅτι ἐξαποστέλλω κύριος πῦρ ἐν ὁ ὀστέον αὐτηες͂ς καί βαρύνω ὁ ζυγόν αὐτός ἐπί ὁ τράχηλος ἐγώ , καί « δίδωμι ἐν χείρ ἐγώ ὀδύνη » ( Ib . 1 , 14 ) , ὅς οὐ δύναμαι ὑφίστημι . ( 26 ) Συνθρηνέω , ὅτι ἐκλείπω ἐν δάκρυον ὁ ὀφθαλμός ἐγώ · « ὁ κοιλία ἐγώ ταράσσω καί στρέφω ὁ Καρδίη ἐγώ ἐν ἐγώ , ὅτι παραπικραίνω παρεπικραίνω . ἔξωθεν ἀτεκνόω ἐγώ μάχαιρα » καί « διανοίγω ἐπί ἐγώ ὁ ἐχθρός στόμα αὐτός καί βρύκω ὀδούς καί λέγω · καταπίνω αὐτός » ( Ib . 2 , 16 ) . ( 27 ) ὤ πόλις βασιλίς , οἷος κακός περιχέω ὄχλος · καί ὁ σός ὁ κοιλία ἔγγονος καί ὁ πρό ὁ ἄστυ , [ ὅς ] λαμπρός πολίζω , λαγών θάλασσα καί πυρός καί μάχαιρα στόμα βαρβαρικός νόμος διακληρόω κατεσθίω . ὤ πολύς Ἐλπὶς ἀγαθός , ὅσος χαλεπός ἀπειλή καί δεῖμα πλῆθος περικλύζω ὁ κύκλος ὁ σός περιβόητος ταπεινόω δόξα . ( 28 ) ὤ πόλις βασιλεύω μικρός σύμπας ὁ οἰκουμένη , οἷος σύ στρατός ἀστρατήγητος καί δουλικός ἐνσκευάζω ὡς δουλεύω ἐκμυκτηρίζω ; ὤ πόλις πολύς ἔθνος λάφυρα ἐκλαμπρύνω , οἷος λαφυραγωγέω σύ διανοέομαι ἔθνος ; ὦ πολύς ἵστημι κατά ὁ πολέμιος Εὐρώπη τε καί Ἀσία καί Λιβύη τρόπαιο , ὅπως νῦν ἐπί σύ βαρβαρικός καί ταπεινός χείρ ἐκτείνω δόρυ , ὁ κατά σύ κράτος ἐπαίρω τροπαιοφορέω . ἐπί τοσοῦτος γάρ κάκωσις πᾶς σύ ἥκω , ὥστε καί ὁ ἀπροσμάχητος σύ ῥώμη εἰς τρύξ ἐλαύνω βαθύς ἀρρωστία , καί ὁ ἀρρωστέω καί ταπεινόω * ὁ ἀντίπαλος φιλάνθρωπος ὄμμα χείρ ἰσχύς ἐν σύ ἀποφαίνω καί δόξα ὄνομα πειράω διακοσμέω . ( 29 ) ὤ βασιλίς πόλις βασιλίς , πολύς μέν συμμαχία ἐξαρπάζω κίνδυνος , πολύς δέ ἐπί γόνυ κλίνω ἀνορθόω ὁ ὅπλον , εἰς προνομή δέ νυνί πρόκειμαι καί ὁ συνεπικουρέω ἐξαπορέω . ὤ ναός σεβάσμιος χάρις καί λαμπρότης , ὦ μέγεθος καί κάλλος καί λεπτουργία καί ἀγλάϊσμα , ὦ θῦμα αναίμακτος καί φρικτός θυσία καί μυστικός τράπεζα , ὦ θυσιαστήριον καί χῶρος ἄβατος καί σεπτός , ὅπως πολέμιος πούς βεβήλωσις ἀπειλέω . ὤ σέβας αὐτός καί πίστις ἄχραντος καί λατρεία καθαρός , ὅπως δυσσεβέω κατά σύ καί φρυάσσω πλατύνω στόμα . ( 30 ) ὤ ἱερός πολιός καί χρίσμα καί ἱερωσύνη · ὦ ἐγώ τέμενος ἱερός θεός καί θεός σοφία ὁ ὁ οἰκουμένη ἀκοίμητος ὀφθαλμός . θρηνέω , παρθένος , θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ · κλαίω , νεανίσκος πόλις Ἱεροσόλυμα , πενθέω καί μήτηρ , δάκρυ νήπιος , δάκρυ · ὁ μέγεθος γάρ ὁ πάθος καί σύ εἰς συναίσθησις ἐκβιάζω · δάκρυ ὅτι πληθύνω ἐγώ ὁ κακός καί οὐ εἰμί ὁ ἐξαιρέω , οὐ εἰμί ὁ βοηθός . ( 31 ) ἀλλά μέχρι τίς ὁ θρῆνος , μέχρι τίς ὁ πένθος , μέχρι τίς ὁ ὀλογυμός ; Τῖς εἰσακούω , καί πῶς ὁ θραῦσις κοπιάω ; Τῖς ἐξιλάσκομαι ; τίς βοάω ὑπέρ σύ ; εἰμί τις εἰμί Μωυσῆς , λέγω ἄν πρός κύριος . « ἐάν αὐτός ἀφίημι , ἀφίημι · εἰμί δέ μή , ἐξαλείφω κἀγώ ἐκ Τῆς βίβλος ὁ ζωή , ὅς γράφω ( Exod . 32 , 32 ) . » καί πρός ἐγώ δέ · « κύριος πολεμέω ὑπέρ ἐγώ , καί ἐγώ σιγάω ( Ib . 14 , 14 ) . » ἀλλά οὐ εἰμί , ὅτι ἐκλείπω ὁ θεός ἀπό ὁ γῆ · οὐ εἰμί Μωυσῆς · οὐ εἰμί Ἀβραάμ ὥστε διαίρω ὁ στόμα καί παρρησιάζομαι καί λέγω πρός ὁ θεός · « μή συναπόλλυμι δίκαιος μετά ἀσεβής , καί εἰμί ὁ δίκαιος ὡς ὁ ἀσεβής ( Gen . 18 , 23 ) . » οὐ εἰμί ὅστις ἐπέρχομαι ὁ φιλάνθρωπος ἐκεῖνος καί θαυμάσιος ὁ λόγος ἐπαγωγή , διά ὅς ἐπί δέκα δίκαιος ὁ μυριανθρωπος πόλις ἔξω φύσις φέρω ἐντός σωτηρία ἀξιόω γίγνομαι καί πρός ὁ ὁ ὅλος ἀκούω θεός ὡς « ἐάν εὑρίσκω ἐν ὁ πόλις δέκα , οὐ μή ἀπόλλυμι ἕνεκα ὁ δέκα ( Gen . 18 , 32 ) . » ( 32 ) οὐ εἰμί οὖν Μωυσῆς , οὐ εἰμί Ἀβραάμ · ἀλλά ἐάν σύ βούλομαι ( παράδοξος μέν λέγω , ἀληθής δέ ) , ὅμως δύναμαι σύ ἑαυτοῦ Μωϋσῆς παρασκευάζω , δύναμαι Ἀβραάμ δείκνυμι . καί Μωυσῆς γάρ , ἀνεπίστροφος ἔχω ὁ λαός , δεινός οὔπω δεινός , εἰμί πρεσβεύω παρακούω · ἀλλά ἐκεῖνος λίαν φοβερός , ὡς πολύς πολλάκις ὑπέρ ὅς ἅπας πράσσω ὑποχείριος διαχράω . καί Ἀβραάμ δέ περί ὅς δυσωπέω καί ἱκετεύω , οὗτος ὁράω ὁ βίος εἰς πυρός δαπάνη καταστρέφω , ὅτι πάθος αὐτός ἄκανθα ὁ γεώργιον εἰμί . δύναμαι , ἐάν βούλομαι , ἵνα λέγω ἐκεῖνος πρός σύ · « κύριος πολεμέω ὑπέρ ἐγώ , καί ἐγώ σιγάω . » ( 33 ) ποθέω μανθάνω ὅπως δείδω ὁ κλαυθμός σύ ; ὅτι πρόσκαιρος · ὁ ἐλεημοσύνη σύ , ὅτι πρός βραχύς · ὁ σωφροσύνη , ὅτι ἐφήμερος · ὁ Φιλαδέλφεια , ὅτι μέχρι ἄν ὁ δυσμενής ὁ κύκλος ἐχθρός , ἅτε δή κοινός ὑπάρχω κακός , εἰς ὁμόνοια σύ συνωθέω · ὁ ταπεινός καί μέτριος ὁ ἦθος , ὅτι μέχρι ἄν ὁ αἰχμαλωσία ἐμπρόθεσμος · ὁ τῦφος πατέω καί ὁ θυμός χαλινόω καί ὁ γλῶττα πνευματικός ᾆσμα , ἀλλά μή αἰσχρός ῥῆμα δείκνυμι ὄργανον , ὅτι μέχρι ἄν ὁ πολέμιος ὁ ἀλαλαγμός ὁ οὖς σύ προσαράσσω · ὁ λιτή καί ὁ πάννυχος στάσις καί ὁ νηστεία καί ὁ στεναγμός , ὅτι μέχρι ἄν ὁ διά ξίφος θάνατος . ( 34 ) ταῦτα ἐγώ ταράσσω καί θορυβέω πολύς ὁ ὅπλον πλείων ὁ βαρβαρικός . Ταΰς δείδω ῥᾴδιος νυνί καί παρά πᾶς ἅμα ὁράω συντελέω , ὅτι πρότερος οὐδέ ἔνιοι τις οὐδέ Χωρὶς καί μόλις πράσσω . φοβέω ἐγώ καί ἀνιάομαι ὅτι ὅταν ἵστημι ὁ πληγή , τότε καί ἐγώ σεμνύνω ὁ ἐπιστροφή , ὅτι ὅταν ἐφίστημι ὁ λυπηρός , τότε πρός ὁ πρᾶξις καταφεύγω ὁ χρηστός . Ζεύς οὗτος νῦν οὐ εἰμί Μωυσῆς οὐδέ Ἀβραάμ . ( 35 ) εἰμί δέ καί παρέρχομαι ὁ νῦν ἐγώ κατέχω συμφορά , ὁ αὐτός κοσμιότης καί τάξις καί κατάστασις φυλάσσω , πολύς ἄν Μωυσῆς καί Ἀβραάμ προπολεμέω σύ καί ὑπέρ ἐγώ ἐξιλεόω προβάλλω θεός . καί τίς λέγω Μωϋσῆς καί Ἀβραάμ ; αὐτός ὁ κοινός δεσπότης ἐγώ τε ἐκεῖνος πρόμαχος ἐγώ καί προασπιστής ἀπεργάζομαι , ὁ ἐπάγω ὁ ἐχθρός διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ θραύω ὁ ἐχθρός ὁ ἰσχύς , ὁ παιδεύω ἰάομαι , ὁ ὀργίζω φιλανθρωπεύομαι · μέγας γάρ ὁ ἐλεημοσύνη κύριος ὁ θεός ἐγώ καίω ἐξιλασμός αὐτός ὁ ἐπιστρέφω ἐπί αὐτός ὅσιος , « καί [ νῦν ] ἀγαθός ποιέω » , διέ Ἱερεμίας ( 33 , 13 ) βοάω , « ὁ ὀδούς σύ καί ὁ έργο σύ , καί ἀκούω ὁ φωνή κύριος , καί παύω κύριος ὁ κακός , ὅς λαλέω ἐπί σύ ἀλλά οὐ βούλομαι . ( 36 ) μή βοάω μηδέ θορυδεῖθε · κρείσσων εἰμί ἥσυχος εὐχαριστέω , ἀλλά μή διωλύγιος βοάω ὑπέρ ὅς μή πάσχω , ἀλλά μή περί ὁ δείδω πάσχω ὅς ὁ οὐ ὀρθός βιόω ἕπομαι πάσχω , ἐπί ὅς ὁ ἀγαθός ἐγώ ὁ κατά ὁ βίος ἄφθονος πηγή ἀναδίδωμι , ἀλλά μή ὁ χαλεπός ἐγώ ἤπειρος ὄχλος ἐπί ξυρόν βαίνω πειράω φεύγω . ( 37 ) ἀλλά ἵστημι ὁ κλαυθμός , παύω οὗτος , ἀσφαλής φύλαξ γίγνομαι , τολμάω καί λέγω ἐγώ ὁ σωτηρία σύ ἐγγυητής · ὁ ἐπαγγελία σύ θαρσέω τούτος φημί , οὐ ὁ πρᾶξις ὁ ἐμός , ὁ σύ ὑπόσχεσις , ἀλλά οὐ ὁ ἐμός φωνή . ἐγώ σύ ἐγγυάω ὁ σωτηρία , εἄν αὐτός βέβαιος συντηρέω ὁ ὁμολογία , ἐγώ ὁ ὁ δυσχερής ἀπαλλαγή , εἄν σύ πάγιος ὁ ἐπιστροφή , ἐγώ ὁ ὑποχώρησις ὁ ἐχθρός , εἄν ὁ ἀναχώρησις σύ ὁ πάθος · μᾶλλον δέ οὐδέ οὗτος ἐγώ ἐγγυητής , ἀλλά καί ὑπέρ ἐμαυτοῦ καί ὑπέρ σύ , εἄν ἄρα ὁ συνθήκη σύ ἀπροφάσιστος γίγνομαι πληρωτής , σύ αὐτός προβάλλω ἐγγυητής , σύ ἀποφαίνω πρεσβευτής , καί γε κύριος φιλάνθρωπος εἰμί καί μετανοέω ἐπί κακία ἄνθρωπος λέγω πρός σύ · « ἰδού ἀπαλείφω ὡς νεφέλη ὁ ἀνομία σύ καί ὡς γνόφος ὁ ἁμαρτία σύ · ἐπιστρέφω ἐπί ἐγώ , καί λυτρόω σύ ( Jes . 44 , 22 ) » · καί « ἐπιστρέφω πρός ἐγώ , καί ἐπιστρέφω πρός σύ ( Zachar . 1 , 13 ) » · καί « πέρας λαλέω ἐπί ἔθνος ἢ ἐπί βασίλειος ὁ ἐξαίρω αὐτός καί ἀπόλλυμι , καί ἐάν ἐπιστρέφω ὁ ἔθνος ἐκεῖνος ἀπό ὁ κακός αὐτός , μετανοέω ἐγώ περί πᾶς ὁ κακός , ὅς λογίζομαι ὁ ποιέω αὐτός » ( Ier . 18 , 7 ) . ( 38 ) Τέ λοιπός , ἀγαπητός , πρός ὁ μήτηρ ὁ λόγος , ὁ μόνος ἐγώ ἐλπίς καί καταφυγή , καιρός ἐφίστημι προστρέχω . Ταύτης βοάω ποτνιάομαι · « Σῶσος πόλις σός , ὡς οἶδα , ὦ δέσποινα . » ( 39 ) Ταύτη πρός ὁ υἱός αὐτηες͂ς καί θεός ἐγώ μεσῖτις ἵστημι , καί ὁ διομολογέω ἐγώ μάρτυς καί ἐγγυητής ποιέω , καί ὁ ἡμέτερος αἴτησις διαπορθμεύω καί ὁ παρά ὁ τίκτω ἐκ αὐτηες͂ς φιλανθρωπία ἐπομβρίζω καί ὁ νέφος ὁ ἐχθρός διασκεδάζω καί ὁ ὁ σωτηρία ἐγώ Αὐγής ἀναλάμπω · ὅς ὁ πρεσβεία ὁ παρών μέν ῥύομαι ὀργή , ῥύομαι δέ καί ὁ μέλλω καί ἀτελεύτητος κατάκρισις , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κυσιάω ἐγώ , ὅς πρέπω δόξα καί εὐχαριστία καί προσκύνησις ἅμα ὁ πατήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .