photius.fragmenta 5.ii
Οἶδα μὲν ὡς ἅπαντες συνεπίστασθε ὅσοι τε δεινοὶ συνιδεῖν ἀποστροφὴν πρὸς ἀνθρώπους θεοῦ , ὅσοι τε ἀμαθέστερόν πως περὶ τὰ τοῦ κυρίου διάκεισθε κρίματα , πάντας δ’ οὖν ὁμῶς συνιέναι καὶ κατανοῆσαι λογίζομαι τὴν ἐπενεχθεῖσαν ἡμῖν ἀπειλὴν καὶ τὴν τοῦ ἔθνους ἀθρόαν ἐπιδρομὴν οὐκ ἄλλοθέν ποθεν ἢ ἐξ ὀργῆς καὶ θυμοῦ παντοκράτορος κυρίου ἡμῖν ἐπισπιλάσαι . ( 2 ) Ἀγαθὸν μὲν γὰρ τὸ θεῖον καὶ θυμοῦ κρεῖττον καὶ παντὸς πάθους , ἅτε δὴ πάσης ὑλαίας διαθέσεως ἀνυπερβλήτῳ λόγῳ τὴν ὑπόβασιν κληρωσαμένης τὴν φύσιν ἔχον ὑπερανῳκισμένην · ὀργίζεσθαι δὲ καὶ θυμοῦσθαι λέγοιτ’ ἂν εἰκότως , ἐπειδάν τι τῶν πεπραγμένων θυμοῦ καὶ ὀργῆς κριθὲν ἄξιον τὴν προσήκουσαν ἐκεῖθεν δίκην τοῖς δεδρακόσι ἐπισπάσηται , καθ’ ὃν τρόπον καὶ νῦν ἡμῖν ἐπεισφρήσασα κατερράγη συμφορὰ κατὰ πρόσωπον ἡμῶν παριστῶσα τῶν ἁμαρτημάτων τὸν ἔλεγχον . ( 3 ) Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ταῖς ἄλλαις τῶν βαρβάρων καταδρομαῖς προσέοικεν , ἀλλὰ τὸ τῆς ἐφόδου παράλογον καὶ τοῦ τάχους τὸ παράδοξον τοῦ τε βαρβάρου φύλου τὸ ἀπάνθρωπον καὶ τῶν τρόπων τὸ ἀπότομον καὶ τῆς γνώμης τὸ ἀνήμερον οὐρανόθεν τὴν πληγὴν ὡς σκηπτὸν μηνύει ἐπαφεθῆναι . Οὐχ ὅτι δὲ πάντες τοῦτο συνεπίστασθε , καὶ ταῖς ὑμῶν καρδίαις ἥ τε τοῦ πάθους ὀξύτης καὶ ἡ τοῦ καιροῦ ἀκμὴ τῶν συνενεχθέντων τὸ αἴτιον ἐνεχάραξε , διὰ τοῦτο σιγήσομαι , ἀλλ’ ὅτι καὶ ὑμᾶς τῶν εἰρησομένων λαβὼν ἔχω συνίστορας διὰ τοῦτο μᾶλλον σὺν ἐλέγχῳ δικαίῳ τοὺς λόγους ποιήσομαι , ἐκεῖνα ὑμῖν ἐκτραγῳδῶν καὶ ὑποκρινόμενος , ὧν αὐτοὶ τὴν σκηνὴν τοῖς οἰκείοις ἐπηξάμεθα παραπτώμασι καὶ τὸ δρᾶμα συνεπεσκευασάμεθα παθῶν πολυμόρφων θέατρον τὴν ἡμῶν πολιτείαν στησάμενοι . ( 4 ) Ὀργὴ γὰρ θεοῦ διὰ τὰς ἡμῶν ἁμαρτίας ἐπέρχεται , καὶ τῆς ἀπειλῆς ὕλη τῶν ἁμαρτανόντων οἱ πράξεις τυγχάνουσι καὶ τῆς τιμωρίας ἡ εἴσπραξις τῶν ὀλισθημάτων τὸ ἀνεπίστροφον . Ὅσῳ δὲ ξένη καὶ δεινῶς ἄτοπος τοῦ καταρραγέντος ἔθνους ἡ ἔφοδος , τοσούτῳ τῶν πλημμεληθέντων ἡ ὑπερβολὴ διελέγχεται . Ὅσον δὲ πάλιν ἀφανὲς , ἄσημον καὶ μηδὲ μέχρι τῆς καθ’ ἡμῶν ἐπελεύσεως γινωσκόμενον , τοσοῦτον ἡμῖν ὁ τῆς αἰσχύνης ὄγκος ἐπιγράφεται καὶ τῶν ὀνειδισμάτων ὁ θρίαμβος αἴρεται , καὶ πικρότερον αἱ μάστιγες τὴν ὀδύνην ἐναποτίθενται . Ἡ γάρ τοι τῶν ἀσθενεστέρων τε καὶ παρεωραμένων κατὰ τῶν ἐπιφανείᾳ λαμπρυνομένων καὶ ἰσχὺν ἀμάχων ἐπικράτεια ἀνυπέρβλητον παρίστησι τὴν πληγὴν , ἀπαραμύθητον εἰσάγει τὴν συμφορὰν , ἀνεξάλειπτον συνέχει τῶν δυστυχημάτων τὴν μνήμην . ( 5 ) Οὕτω ταῖς ἀνομίαις ἡμῶν ἐμαστίχθημεν καὶ τοῖς πάθεσιν ὠδυνήθημεν καὶ τοῖς παραπτώμασιν ἐταπεινώθημεν καὶ τοῖς κακοῖς ἐκαρώθημεν , μυκτηρισμὸς καὶ χλευασμὸς τοῖς κύκλῳ γενόμενοι · οἷς γὰρ οὐδὲ Ῥωμαίων φήμη μόνη φορητή ποτε κατεφαίνετο , οὗτοι κατ’ αὐτῆς αὐτῶν τῆς ἐξουσίας ὅπλα ᾔροντο , καὶ τὰς χεῖρας ἀνεκρότησαν ἐν ἐλπίδι τοῦ λαβεῖν τὴν βασιλίδα πόλιν ὡς νοσσιὰν φρυαξάμενοι . ( 6 ) Τά τε γὰρ πέριξ αὐτῆς ἐληίσαντο καὶ τὰ πρὸ τοῦ ἄστεος ἐλυμήναντο , καὶ τοὺς συλληφθέντας ὠμῶς ἀπεχρήσαντο καὶ σὺν ἀδείᾳ πάσῃ ταύτῃ περιεχύθησαν , ἐπὶ τοσοῦτον ὑπὸ τῆς ἡμετέρας εὐπραγίας ἐπαρθέντες καὶ ὑψωθέντες ὥστε μηδ’ ὀρθοῖς εἰς αὐτοὺς καὶ ἀπτοήτοις ἐνατενίζειν τοῖς ὀφθαλμοῖς τοὺς ἐνοικοῦντας δύνασθαι , ἀλλ’ ἐξ ὦν εἰκὸς ἦν μᾶλλον αὐτοὺς ἀνδρικώτερον τοῖς πολεμίοις συμπλέκεσθαι , τούτοις ἐξενευροῦντο καὶ κατέπιπτον · ( 7 ) τὴν γὰρ εἰς τοὺς ὁμοφύλους τῶν βαρβάρων μιαιφονίαν δέον δικαίαν ποιεῖσθαι ὀργὴν καὶ μετ’ εὐλόγων ἐλπίδων τὴν ἴσην τιμωρίαν ἐπάγεσθαι ἀπαιτεῖν · οἱ δὲ κατεπτηχότες καὶ ἐκπεπληγμένοι παρελέλυντο , τὰ πάθη τῶν ἑαλωκότων οἰκείαν ἅλωσιν οἱ σεσωσμένοι καὶ παρ’ ὧν ἐκδίκησις τοῖς ἠτυχηκόσιν ὠφείλετο φανταζόμενοι . ( 8 ) Ἐφ’ ἅπαξ γὰρ τοῦ αἰ . Φνιδίου δείματος τοῖς τῆς καρδίας κόλποις ἐναποσκήψαντος καὶ εἰς τραῦμα τὸ πάθος κοιλάναντος , ὥσπερ ἀπὸ πηγῆς τινος καὶ ἀρχῆς τοῦ περικαρδίου μώλωπος τὸ τῆς δειλίας ῥεῦμα καὶ εἰς ὅλον τὸ σῶμα μετωχετεύετο καὶ παρειμένα πάντας φέροντας τὰ μέλη τοὺς ἐφ οἷς ἡ τοῦ πολέμου κρίσις ἀνέκειτο διεδείκνυεν . ( 9 ) Οὕτω δὴ τοῦ βαρβάρου φύλου γεγενήμεθα παίγνιον , καὶ τὴν ἀπειλὴν αὐτῶν ἀνυπόστατον ἡγησάμεθα καὶ τὴν βουλὴν ἀκαταίσχυντον καὶ τὴν προσβολὴν ἀπροσμάχητον . Ἔνθα γὰρ ὀργὴ θεοῦ , ἐκεῖ καὶ τὸ ἀτυχεῖν , καὶ ἡνίκα αὐτὸς ἀποστρέφεται , ἐκ τοῦ ῥᾴστου καὶ τὸ καταστραφῆναι παρεισδύεται , καὶ οὓς αὐτὸς μαστίζεσθαι παραδίδωσι , τὸ λαφυραγωγεῖν κατὰ χεῖρας τοῖς ἐπιχειροῦσι παραγίνεται , καὶ « εἰ μὴ κύριος φυλάσσει πόλιν , εἰς μάτην ἀγρυπνοῦσι οἱ φυλάσσοντες ( Ps . 126 , 1 ) . » ( 10 ) Ἔθνος ἀφανὲς , ἔθνος ἀναρίθμητον , ἔθνος ἐν ἀνδραπόδοις ταττόμενον , ἄγνωστον μὲν , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς καθ’ ἡμῶν στρατείας ὄνομα λαβὸν , καὶ ἄσημον μὲν , ἀλλ’ ἐπίσημον γεγονὸς , ταπεινὸν καὶ ἠπορημένον , ἀλλ’ εἰς ὕψωμα λαμπρὸν καὶ πλοῦτον ἄπλετον ἀναβεβηκὸς , ἔθνος πόρρω που τῆς ἡμῶν ἀπῳκισμένον , βαρβαρικὸν , νομαδικὸν , τὲ θράσος ἔχον εἰς ὅπλα , ἀφύλακτον , ἀνεξέλεγκτον , ἀστρατήγητον , οὕτως ἀθρόον , οὕτως ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ ὡς κῦμα θαλάσσης ἐξεχύθη τοῖς ὁρίοις ἡμῶν , καὶ ὡς μονιὸς ἄγριος χόρτον ἢ καλάμην ἢ λήιον κατενεμήσατο ἄγριος χόρτον ἢ καλάμην ἢ λήιον κατενεμήσατο τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν τῇ γῇ · ὢ τῆς συμπεσούσης ἡμῖν θεηλάτου ποινῆς · μὴ φειδόμενον ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους , οὐ θήλεων ἀσθένειαν εὐλαβούμενον , οὐ νηπίων ἁπαλότητα δυσωπούμενον , οὐ πρεσβυτέρων πολιὰν καταιδούμενον , ὑπ’ οὐδενὸς τῶν ὅσα δυσωπεῖν εἴωθεν ἄνθρωπον κἂν εἰς θηρίων ἐκδράμῃ φύσιν μαλασσόμενον , ἀλλὰ διὰ πάσης ἡλικίας καὶ φύσεως τὸ ξίφος ὠθεῖν θρασυνόμενον . ( 11 ) Ἦν ἰδεῖν παρ’ αὐτῶν νήπια μαζῶν καὶ γάλακτος ἅμα καὶ ζωῆς αὐτῆς ἀποσπώμενα , καὶ τάφον αὐτοῖς αὐτοσχέδιον , οἴ μοι , τὰς πέτρας αἷς προσηράσσοντο , μητέρας οἰκτρῶς ὀλολυζούσας καὶ ἐπισφαττομένας ἔτι σπαρασσομένοις καὶ ψυχορραγοῦσι τοῖς βρέφεσι , ἄκουσμα ἐλεεινὸν καὶ θέαμα ἐλεεινότερον καὶ πολὺ κρεῖττον σιγᾶσθαι ἢ λέγεσθαι , καὶ τῶν δεδρακότων μᾶλλον ἢ τῶν πεπονθότων ἄξιον . ( 12 ) Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ μέχρι τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἡ ἀγριότης προέβαινεν , ἀλλὰ διὰ πάντων ἀλόγων ζῴων , βοῶν καὶ ἵππων καὶ ὀρνίθως καὶ τῶν ἄλλων οἷς ἐνέπιπτον , ἡ ὠμότης διήλαυνεν . Ἔκειτο βοῦς καὶ παρ’ αὐτὸν ἄνθρωπος , καὶ παῖς καὶ ἵππος τάφον εἶχον ὁμόσκηνον , καὶ γυναῖκες καὶ ὄρνιθες τοῖς ἀλλήλων συνεφύροντο αἵμασι . ( 13 ) Μεστὰ δὲ νεκρῶν σωμάτων ἐτύγχανεν ἅπαντα . Ποταμοῖς τὸ ῥεῖθρον εἰς αἷμα μετεσκευάζετο , κρήνας καὶ δεξαμενος τὰς μὲν οὐκ ἦν ἔτι διακρίνειν ἐξομαλισθέντων τῶν κοιλωμάτων τοῖς σώμασι , ταῖς δὲ παντελῶς ἀμυδρὰ τοῦ προτέρου σχήματος ἴχνη ἐφαίνετο τῶν παρακειμένων αὐτοῖς ἀναπληρούντων τὰ λείποντα . Τὰς ἀρούρας νεκρὰ κατέσηπε σώματα , τὰς ὁδοὺς ἐστενοχώρει , τὰ ἄλση τούτοις μᾶλλον ἢ τοῖς θάμνοις καὶ ταῖς ἐρημίαις ἐθηριοῦτο καὶ ἐξηγρίωτο , τὰ σπήλαια ἐπεπλήρωτο , ὄρη καὶ λόφοι καὶ χαράδραι καὶ φάραγγες οὐδὲν [ τῶν ] ἐν ταῖς πόλεσι πολυανδρίων διέφερον . ( 14 ) Οὕτω τοῦ πάθους ἡ θραῦσις ἐξήπλωτο , καὶ ὁ τοῦ πολέμου λοιμὸς τοῖς τῶν ἁμαρτημάτων πτεροῖς ἐποχούμενος πανταχοῦ περιίπτατο τὸ προστυχὸν λυμαινόμενος . Οὐδεὶς ἂν δύναιτο τὴν ἐπιστᾶσαν ἡμῖν τότε τῶν κακῶν Ἰλιάδα ἐφικέσθαι τῷ λόγῳ . ( 15 ) Καὶ τίς ταῦτα συνορῶν οὐ τὸν τρυγίαν τοῦ ποτηρίου , ὃν ὁ θυμὸς ἐκέρασε κυρίου τοῖς ἡμῶν ὑπερζέσας πλημμελήμασιν , οὐκ ἐφ’ ἡμᾶς ἐκχυθῆναι ἂν ὁμολογήσειε ; τίς ταῦτα μελετῶν καὶ συλλογιζόμενος , οὐ πενθῶν καὶ σκυθρωπάζων δι’ ὅλου τοῦ βίου καὶ πρὸς δυσμὰς αὐτὰς ἀφικόμενος πορεύεται , ὅπως ἅπαντα τότε συνεκέχυτο καὶ πῶς ἡ πόλις μικροῦ δέω φάναι δοριάλωτος ἐγεγένητο ; ( 16 ) ἐν ᾧ γὰρ ῥᾴδιον μὲν τὸ ἁλῶναι , ἄπορον δὲ τοῖς ἐνοικοῦσι τὸ ὑπερασπίσαι , ἐν ἐξουσίᾳ δηλονότι τῶν ἀντιπάλων τὸ παθεῖν ταύτην ἢ μὴ παθεῖν ἔκειτο , ἐν ᾧ δὲ ἡ τῆς πόλεως σωτηρία τοῖς τῶν πολεμίων ἤρτητο δακτύλοις , καὶ τῇ τούτων εὐμενείᾳ ἡ ταύτης διεμετρεῖτο στάσις , παρὰ βραχύ φημι διαφέρειν , μᾶλλον δὲ πολὺ χαλεπώτερον εἶναι τὸ μήπω πεσεῖν τὴν πόλιν τοῦ πάλαι πεσεῖν · τὸ μὲν γὰρ ἴσως τῷ τάχει τοῦ πάθους ἄδηλον ἂν παρεῖχε τῆς μὴ παραυτίκα ἁλώσεως τὴν αἰτίαν , τὸ δὲ τῷ μήκει τοῦ χρόνου καὶ τὴν τῶν ἀντιπάλων ἐπαίρειν φιλανθρωπίαν ὡς τῇ ἐκείνων οὔπω συγκατενεχθείσης εὐσπλαγχνίᾳ καὶ τῷ πάθει συνάπτον τὴν ἀπὸ τῆς συμπαθείας ἀδοξίαν ἀλγεινοτέραν ποιεῖται τὴν συναίσθησιν τῆς αἰχμαλωσίας . ( 17 ) Ἆρα μέμνησθε τοῦ κλόνου καὶ τῶν δακρύων καὶ τῶν ὀλολυγμῶν εἰς ἃ τότε ἡ πόλις πᾶσα σὺν ἀπογνώσει τελευταίᾳ κατεφέρετο ; Ἴστε τὴν νύκτα ἐκείνην τὴν ζοφώδη καὶ φοβερὰν , ὅτε συμπάντων ἡμῶν ὁ τοῦ βίου κύκλος τῷ τοῦ ἡλίου κύκλῳ συγκατεδύετο , καὶ τὸ τῆς ζωῆς ἡμῶν φέγγος εἰς τὸ βαθὺ τοῦ θανάτου σκότος ἐβυθίζετο ; ( 18 ) Ἴστε τὴν ὥραν ἐκείνην τὴν ἀφόρητον καὶ πικρὰν , ὅτε κατέπλεον ὑμῖν αἱ βαρβαρικαὶ νῆες ὠμόν τι καὶ ἄγριον καὶ φονικὸν ἀποπνέουσαι ; ὅτε τὴν πόλιν παρεπορεύοντο ἀνατείνοντας τὰ ξίφη φέρουσαι καὶ δεικνύουσαι τοὺς ἐμπλέοντας καὶ θάνατον ὥσπερ τὸν διὰ ξίφους ἀπειλοῦσαι κατὰ τῆς πόλεως ; ὅτε πᾶσα μὲν ἐλπὶς ἀνθρωπίνη ἐξ ἀνθρώπων ἐρρύη , τῇ δὲ πρὸς τὸ θεῖον μόνῃ καταφυγῇ ἡ πόλις ἐπεσάλευεν ; ὅτε σεισμὸς καὶ γνόφος κατεῖχε τοὺς λογισμοὺς , καὶ τὰ ὦτα πρὸς οὐδὲν ἠνέῳκτο ἕτερον ἢ ὡς οἱ βάρβαροι τειχῶν εἰσήλασαν ἐντὸς καὶ τοῖς ἐχθροῖς ἡ πόλις κεχείρωται ; ( 19 ) τὸ γὰρ τοῦ συνενεχθέντος ἀπροσδόκητον καὶ τῆς ἐφόδου τὸ ἀνέλπιστον τοιαῦτα φαντάζεσθαι καὶ ἀκούειν ὥσπερ ἀνέπειθεν ἅπαντας , εἰωθὸς μάλιστα τὸ πάθημα τοῦτο τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἄλλως ἐπιφοιτᾶν · ὃ μὲν γὰρ ἐκτόπως δεδίασιν , ἀκρίτῳ δόξῃ καὶ μὴ παρὸν παρεστάναι νομίζουσι , οὗ δ’ ὑπόνοιαν οὐ προέλαβον αὐτεξουσίῳ γνώμῃ καὶ φθάσαντος πόρρω πέμπουσιν . Ἦν ὄντως τότε πένθος καὶ θρῆνος καὶ οὐαί . ( 20 ) Τότε τῶν ἰδίων ἁμαρτημάτων ἀδέκαστος κριτὴς καθίστατο ἕκαστος , οὐ συκοφάντημα κατηγόρων εἰς φυγὴν τῆς κατηγορίας λοιδορούμενος , οὐ τῶν ἔξωθεν ἐλέγχων δεόμενος , οὐ μαρτύρων κλῆσιν προσποιούμενος εἰς τὸν κατὰ τοῦ πονηρεύματος θρίαμβον , ἀλλὰ τὴν ὀργὴν κυρίου κατ’ ὀφθαλμοὺς τιθέμενος ἕκαστος τὸ ἴδιον πταῖσμα ἐπεγίνωσκεν , καὶ ὑπὲρ ὧν τῆς ἐντολῆς ἐκτὸς ἀφρόνως ἐπολιτεύσατο , ἐντὸς γενέσθαι τῆς ἀπειλῆς ἐλογίζετο καὶ τῇ τῶν λυπούντων πείρᾳ τῶν ἡδονῶν ἀποσπώμενος εἰς σώφρονα βίον μετεκοσμεῖτο καὶ μετερρυθμίζετο , καὶ ἀνθομολογεῖσθαι κυρίῳ τοῖς στεναγμοῖς , ἀνθομολογεῖσθαι τοῖς δάκρυσι , ταῖς προσευχαῖς , ταῖς δεήσεσιν . ( 21 ) Οἶδε γὰρ , οἶδε κοινὴ συμφορὰ καὶ προσδοκωμένη μετανάστασις ἐπιγνώμονας τῶν ἐλαττωμάτων ποιεῖν καὶ ἑαυτῶν γίνεσθαι καὶ βελτίους ταῖς πράξεσι ἀπεργάζεσθαι . Ἀλλ’ ὅτε ταῦτα παρ’ ἡμῶν κατεβάλλετο , ὅτε τῶν ἡμαρτημένων ἑαυτοῖς τὸν λογισμὸν ἱστῶμεν διαιτητὴν ἀπαρέγκλιτον καὶ τὴν ἐλαττουμένην ὡς νικῶσαν ἐφ’ ἑαυτοὺς ἐψηφοφοροῦμεν οἱ διωκόμενοι , ὅτε τὸ θεῖον λιταῖς καὶ ὕμνοις ἐξεκαλούμεθα , ὅτε συντριμμῷ καρδίας τὴν μετάνοιαν προσεφέρομεν , ὅτο χεῖρας πρὸς θεὸν δι’ ὅλης νυκτὸς ἐξαπλοῦντες τῆς αὐτόθεν φιλανθρωπίας ἐδεόμεθα , πάσας ἡμῶν τὰς ἐλπίδας πρὸς αὐτὸν ἀναρτήσαντες , τότε τῆς συμφορᾶς ἐλυτρούμεθα , τότε τῶν περιστοιχησάντων ἡμᾶς κακῶν ἀπαλλαγὴν ἐλαμβάνομεν , τότε τὴν ἀπειλὴν θραυομένην ἐβλέπομεν , καὶ ἡ ὀργὴ κυρίου ἀναρπαζομένη ἀφ’ ἡμῶν κατεφαίνετο . ( 22 ) Τοὺς γὰρ ἐχθροὺς ἡμῶν ὑποχωροῦντας ἐθεώμεθα καὶ τὴν ἀπειλουμένην πόλιν εἰς ἁρπαγὴν ἐλευθερουμένην τῆς προνομῆς τότε ποτὲ , ἐπειδὰν ἁπάσης βοηθείας ἀπογυμνωθέντες καὶ τῆς ἐξ ἀνθρώπων συμμαχίας ἐξηπορημένοι ἐπὶ ταῖς παρὰ τῆς μητρὸς τοῦ λόγου καὶ θεοῦ ἡμῶν ἐπέχοντες προσδοκίαις ἐψυχαγωγούμεθα , αὐτὴν εἰς παράκλησιν κινοῦντες τοῦ υἱοῦ , αὐτὴν εἰς ἐξιλασμὸν τῶν ὀλισθημάτων ταύτης τὴν παρρησίαν εἰς σωτηρίαν ἐπιβοώμενοι , ταύτης τὴν σκέπην εἰς τεῖχος τηρεῖν ἀπολιόρκητον , αὐτὴν θραῦσαι τὸ θράσος τῶν βαρβάρων καθικετεύοντες , αὐτὴν κατασπάσαι τὸ φρύαγμα , αὐτὴν τοῦ ἀπηλπικότος λαοῦ προασπίσαι , τοῦ οἰκείου ποιμνίου ὑπερμαχῆσαι , ἧς καὶ τὴν περιβολὴν εἰς ἀναστολὴν μὲν τῶν πολιορκούντων , φυλακὴν δὲ τῶν πολιορκουμένων σὺν ἐμοὶ πᾶσα ἡ πόλις ἐπιφερόμενοι τὰς ἱκεσίας ἑκουσιαζόμεθα , τὴν λιτανείαν ἐποιούμεθα · ἐφ’ οἶς ἀφάτῳ φιλανθρωπίᾳ μητρικῆς παρρησιασαμένης ἐντεύξεως καὶ τὸ θεῖον ἐπεκλίθη καὶ ὁ θυμὸς ἀπεστράφη , καὶ ἠλέησε κύριος τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ . ( 23 ) Ὄντως μητρὸς θεοῦ περιβολὴ ἡ πάνσεπτος αὕτη στολή · αἵτη περιεκύκου τὰ τείχη καὶ τὰ τῶν πολεμίων ἀρρήτῳ λόγῳ ἐδείκνυτο νῶτα . Ἡ πόλις ταύτην περιεβάλλετο καὶ τὸ χαράκωμα τῶν πολεμίων ὡς ἐκ συνθήματος διελύετο , αὕτη ταύτην ἐστολίζετο , καὶ τῆς ἐλπίδος αὐτῶν , ἐφ’ ἧς ἐπωχοῦντο , ἐγυμνοῦτο τὸ πολέμιον · ἅμα γὰρ τὸ τεῖχος ἡ παρθενικὴ στολὴ περιελήλυθε , καὶ τῆς πολιορκίας οἱ βάρβαροι ἀπειπόντες ἀνεσκευάσαντο καὶ τῆς προσδοκωμένης ἁλώσεως ἐλυτρώθημεν καὶ τῆς ἀδοκήτου σωτηρίας ἠξιώμεθα . ( 21 ) Οὐ γὰρ ἐπέβλεψε κύριος ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν μετάνοιαν , οὐδὲ ἐμνήσθη τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν , ἀλλ’ ἐπὶ τὸν συντριμμὸν ἐπεῖδε τῶν καρδιῶν ἡμῶν καὶ ἔκλινε τὸ οὖς αὐτοῦ τῇ ἐξομολογήσει τῶν χειλέων ἡμῶν . ( 25 ) Ἀπροσδόκητος ἐπέστη ἡ ἔφοδος τῶν ἐχθρῶν , ἀνέλπιστος ἐδείχθη ἡ ἀναχώρησις αὐτῶν · ἐξαίσιος ἡ ἀγανάκτησις , ἀλλ’ ὑπὲρ λόγον τὸ τέλος · ἄφατος ἦν αὐτῶν ὁ φόβος , εὐκαταφρόνητοι γεγόνασι τῇ φυγῇ · ὀργὴν εἶχον εἰς τὴν καθ’ ἡμῶν ἐπιδρομὴν , συνελαύνουσαν αὐτοὺς φιλανθρωπίαν εὕρομεν θεοῦ τούτων ἀναστέλλουσαν τὴν ὁρμήν . ( 26 ) Μὴ οὖν τὴν φιλανθρωπίαν ἀφορμὴν ὀλιγωρίας ποιησώμεθα , μηδὲ τὴν εὐσπλαγχνίαν ἐπὶ ῥᾳθυμίαν παράκλησιν ἡγησώμεθα , μηδὲ τῆς ἀπωλείας πύλην τὴν ἀρχὴν τῶν σωτηρίαις ἑαυτοῖς ἀναπετάσωμεν , μηδὲ καταμαλακισθῶμεν τῷ ἐλέει αὐτοῦ , ἵνα μὴ τὰ ἔσχατα τῶν πρώτων χείρω γένηται , καὶ τὴν κατὰ Ἰουδαίων ἀρὰν ἑαυτοῖς ἐφελκυσώμεθα . « Οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλὸν , λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν ( Jes . 1 , 4 ) » . « Τί ἔτι πληγῆτε προστιθέντες ἀνομίαν ; » Ἡσαίου ( 1 , 5 ) λέγοντος , καὶ « οὐκ ἔστι μάλαγμα ἐπιθεῖναι , οὔτε ἔλαιον οὔτε καταδέσμους ( Ib . 1 , 6 ) » . ( 27 ) Μὴ οὖν τηλικούτων κακῶν ὑπευθύνους ἑαυτοὺς παρασκευάσωμεν , ἀγαπητοὶ , μηδὲ τῶν συνθηκῶν ἐπιλήσμονες γενώμεθα , ἃς θεῷ συνετιθέμεθα , ὅτε τὴν φοβερὰν ἐκείνην ἀπειλὴν κατὰ πρόσωπον ἡμῶν στηριζομένην ἐβλέπομεν . Ἴστε γὰρ , ἴστε πάντως ὑπὸ τῆς οἰκείας ἕκαστος ἀναδιδασκόμενος συνειδήσεως , ὡς κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ ὁ μὲν ἄδικόν τι δεδρακὼς μηκέτι πράττειν τοῦτο θεῷ συνετίθετο , ὁ δὲ πορνείᾳ τὸ σῶμα προδεδωκὼς μίσει τοῦ πάθους τὴν τῆς σωφροσύνης ὁμολογίαν ἑκουσιαζόμενος ἐπεδείκνυτο , καὶ δὴ καὶ ὁ μέθαις σχολάζων ἔνηφε καὶ νήφειν ὑπισχνεῖτο τὸ ἐπίλοιπον . ( 28 ) Ἄλλος σκληρὰν ἔχων τὴν καρδίαν καὶ ἀφιλάνθρωπον ὅλος τῆς ἐλεημοσύνης ἐγίνετο , τὸν παρὰ θεοῦ ἔλεον εἰς ἀρραβῶνα τῆς πρὸς τοὺς πλησίον ἐλεημοσύνης ἐξαιτούμενος , καὶ ὁ φίλοις μὲν βάκανος , διαπολιτευομένοις δὲ ὄλεθρος , καὶ δούλοις μὲν δήμιος , ἐλευθέροις δὲ τύραννος , θρήνοις καὶ κοπετοῖς συνεχόμενος τὸ τῶν ἠθῶν ἐξημέρου καὶ μετεσκεύαζε τὸ ἄγριον . Ταπεινοὸς ἦν ἰδεῖν τοὺς ὑψαύχενας καὶ τοὺς τρυφητὰς νηστευτὰς , καὶ οἷς γέλως διὰ βίου καὶ παίγνια , δακρύων ῥείθροις αἱ παρειαὶ κατεπλύνοντο · οἷς δ’ ἐπὶ χρημάτων κτῆσιν ἑαυτοὺς ἀφεῖναι διεσπούδαστο , οὗτοι κοινωνοὺς ἐποιοῦντο τοὺς πένητας , τὸ τῆς φιλαργυρίας ἀρρώστημα διαπτύοντες , καὶ συγκεφαλαιωσάμενον εἰπεῖν , τὸ οἰκεῖον πολυπραγμονοῦντες ἐλάττωμα σπουδῇ πολλῇ περιῄρουν καὶ ἀπεσκευάζοντο , καὶ τῶν ὀλιγωρίαις καὶ ῥᾳστώναις ἐμβεβιωκότων ἕκαστος χειρὶ καὶ ποδὶ καὶ πάσῃ δυνάμει παραγγέλλειν εἰς ἀρετὴν ἐπηγγέλλετο , καὶ τὸν ἔπειτα χρόνον καθαρῶς καὶ ἀνεπιστρόφως τὴν τρίβον τέμνειν τῶν διομολογηθέντων ηὔχοντό τε καὶ συνετίθεντο . ( 29 ) Μηδεὶς οὖν ἡμῶν τούτων ἀμνημονείτω , μηδεὶς τὰς τοιαύτας ὑποσχέσεις λήθῃ λυμηνάσθω . Ἡ γὰρ τούτων λήθη ὀργὴν οἶδεν ἀνάπτειν θεοῦ · καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ ταύταις ἡμῶν ταῖς ὁμολογίαις καὶ τὴν μητέρα τοῦ λόγου καὶ θεοῦ ἡμῶν πρὸς αὐτὸν ἐξεγγυησάμεθα καὶ ἡ αὐτόθεν ἡμᾶς φιλανθρωπία τῆς αἰχμαλωσίας ἀφελοῦσα κατελάβετο . Ταύταις τος καρδίας ἡμῶν περικαθάραντες καὶ ἀρόσαντες τοὺς ἐπὶ τῇ μετανοίᾳ καρποὺς ἐτρυγήσαμεν . ( 30 ) Οὕτως τὰς γνώμας βελτιωθέντες τῶν δυσχερῶν ἀπηλλάγηαεν · ταύτας κρηπῖδας τῆς ἔπειτα πολιτείας πηξάμενοι , μὴ ξύλα μηδὲ χόρτον , μὴ καλάμην ὕλην εὔφλεκτον τῆς ἁμαρτίας καὶ συνδαπανῶσαν τοὺς πεφορτισμένους ἐπισωρεύωμεν , ἀλλὰ χρυσὸν καὶ ἄργυρον τὰς εἰλικρινεῖς καὶ καθαρωτάτας τῶν πράξεων , αἷς ἰὸς τονηρίας οὐκ ἐνέσπαρται , ἐποικοδομήσωμεν , ἵνα ἡμῖν ἔσοιτο τεῖχος ἄρρηκτον εἰς καταφυγὴν καὶ ἱερὸν ἄσυλον ἐν ταῖς τῶν πειρασμῶν ἐπαναστάσεσι · μηδὲ ἐκκλίνωμεν εἰς τὰ ὀπίσω , ἵνα μὴ κατακριθῶμεν τὸ μὴ εὔθετοι φανῆναι ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν , ἵνα μέ τὰ παρελθόντα δυσχερῆ ἐπακολουθοῦντα καὶ συμπαπαραμένοντα δείξωμεν τοῖς ἔργοις ἡμῶν . ( 31 ) Ἐτιστραφήτω ἕκαστος ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ τῶν πονηρῶν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτοῦ , ἐπισταθμώμενος καὶ διφρευόμενος ἑαυτὸν , τί τῶν εἰργασμένων οὐτῷ λυπεῖν οὕτως οἶδε θεὸν ὡς τοσαύτην ἐπισπᾶσθαι τὴν ὀργὴν , τί τοσαύτην ἔχει τῆς μοχθηρίας τὴν ὑπερβολὴν ὡς τηλικαύτην κινεῖν ἀπειλὴν , ἐπὶ τίσι τῶν πράξεων ἀνήφθη ἐφ’ ἡμᾶς ὁ θυμὸς αὐτοῦ , καὶ ποῖαι τῆς φιλανθρωπίας αὐτοῦ τὴν νεφέλην ἡμῖν ἐπισκιάσαι συγκατειργάσαντο , πόθεν ἐπηνέχθη ἡ ποινὴ καὶ πῶς ἀγεστάλη ἡ πληγὴ , πόθεν ἐτραοματίσθημεν καὶ τίσι μοτωθέντες ἰατρεύθημεν . ( 32 ) Ἂν γὰρ ταῦτα ζητῶμεν καὶ οὕτω πολυπραγμανῶμεν ἑαυτοὺς καὶ μελέτην ταῦτα ποιώμεθα , οἶδα ὅτι ἐπὶ πλέον τὸν ἔλεον αὐτοῦ ἐπιδαψιλεύσοιτο κύριος . « Ἐγγὺς γὰρ πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ , καὶ θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται καὶ σώσει αὐτοὺς ( Ps . 144 , 19 ) » , καὶ ὑπερασπιστής ἐστι πάντων τῶν ἐλιπιζόντων ἐπ’ αὐτόν . ( 33 ) Ἐὰν δὲ τοῖς ἔμπροσθεν ἡμῶν ἁμαρτήμασι , ὃ μὴ γένοιτο , προστηκώμεθα , μηδὲ γὰρ μηδ’ εἴη τις ἐν ὑμῖν οὕτως ἀνάλγητος καὶ ἀδιόρθωτος ὡς ἀλογῆσαι τοσαύτης καὶ τηλικαύτης θεηλάτου ἀγανακτήσεως , ἂν οὖν τούτοις αὐτοῦ ἐμμολυνώμεθα πάθεσι καὶ τῷ βορβόρῳ τῶν ἡδονῶν ἰλυσπώμεθα , καὶ μὴ τῇ ἐπιμονῆ τῆς μετανοίας τὰ φθάσαντα ἐξιλασώμεθα , μηδὲ φυλακὴν τοῦ μέλλοντος βίου τῶν λυπηρῶν τὰ παρῳχηκότα ποιησώμεθα , φεῦ , εἰς οἷον πάλιν ἑαυτοὺς ἐπιρρίπτομεν ὄλεθρον , οἵων συμφορῶν ἀνορύσσομεν βόθυνον , ἡλίκων κακῶν χειμῶνα καθ’ ἑαυτῶν ἀγριαίνοντες ἐπεγείρομεν ; « Ἐὰν γὰρ , φησὶ , μὴ ἐπιστραφῆτε , τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει , τό τόξον αὐτοῦ ἐνέτεινε καὶ ἡτοίμασεν αὐτὸ , καὶ ἐν αὐτῷ ἡτοίμασε σκεύη θανάτου » ( Ps . 7 , 13 ) , καὶ « ἐπιβρέξει ἐπὶ ἁμαρτωλοὺς παγίδα , πῦρ καὶ θεῖον καὶ πνεύματα καταιγίδος ἡ μερὶς τοῦ ποτηρίου αὐτοῦ » ( Ps . 10 , 6 ) , καὶ « πῦρ καὶ χάλαζα , λιμὸς καὶ θάνατος , ῥομφαία καὶ μάστιξ ἐπὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐκτίσθησαν ταῦτα πάντα » ( Sirac . 40 , 9 ) . ( 34 ) Οὐκ ἀλλοτρίων ἡμῖν ὑποδειγμάτων χρεία εἰς τὸν οἰκεῖον σωφρονισμόν · ἡμᾶς αὐτοὺς εἰς τὴν σφῶν αὐτῶν διόρθωσιν καὶ νουθεσίαν δεῖ παραλαβεῖν τὸ προλαβόν . Ὅτε γὰρ ἀναγώγοις καὶ ἡδυπαθέσι διατριβαῖς ἐντρυφῶντες ἐκδεδιῃτήμεθα , ἵνα μὴ τὰ ἄλλα λέγω , τότε τὴν ὀργὴν κυρίου ἐφ’ ἡμᾶς ὡς χαλάζης πλῆθος ἐπὶ καρπῶν συγκομιδῇ καταφερομένην ἐβλέπομεν . ( 35 ) Ἔστη ἡ θραῦσις τῇ μετανοίᾳ · μὴ κινήσωμεν αὐτὴν τῇ ἀμελείᾳ . Κατεπραύνθη ὁ θυμὸς αὐτοῦ τοῖς τῶν δακρύων ἡμῶν ὀχετοῖς · μὴ ἀνάψωμεν πάλιν αὐτὸν βρασμῷ γέλωτος ἀκρατοῦς καὶ θυμελικῶν ἀθυρμάτων ἐνδελεχισμοῖς . Ἡ καθ’ ἡμῶν ἠκονημένη συνεστάλη ῥομφαία λιταῖς καὶ δεήσεσιν ὑποχωρήσασα · μὴ στιλβώσωμεν πάλιν αὐτὴν ὕπνοις καὶ μέθαις καὶ θεραπείᾳ τῆς ἀκολάστου σχολάζοντες γαστρός . Τοῦ στεναγμοῦ τῆς καρδίας ἡμῶν καὶ τῆς βοῆς ἐκείνης ἤκουσεν ὁ θεὸς καὶ οὐχ ὑπερεῖδε · μὴ παυσώμεθα τοῦτο ποιεῖν , ἵνα διὰ παντὸς ἡμῖν ἡ θεόθεν φιλανθρωπία ἐπικουρῇ . ( 36 ) Κακὸνἡ μέθη , κακὸν ἡ πορνεία , κακὸν τὸ ἀδικεῖν , κακὸν ἡ μισαδελφία , ἡ κατὰ τοῦ πλησίον ὀργὴ , ἡ ὑπεροψία , ὁ φόνος , ὁ φθόνος · κακὸν ἡ ῥᾳθυμία καὶ ἡ ἀμέλεια . Φύγωμεν ταῦτα πάσῃ δυνάμει , ἀγαπητοί · κοινὰ τὰ πάθη ἀρχόντων , [ ἀρχομένων ] , πλουσίων , πενήτων , ἀνδράσι , γυναιξί · κοινὰ γενέσθω καὶ τὰ κατορθώματα . Ταῦτα τὴν ὀργὴν ἐκκαίει τοῦ θεοῦ , ταῦτα τὴν ἀπειλὴν αὔξει , τὴν φιλανθρωπίαν ἀναστέλλει , καὶ ταπεινοὺς μὲν παρασκευάζει τοῖς ἐχθροῖς , ὑπερυψοῖ δὲ τὸ πολέμιον καθ’ ἡμῶν . Ταῦτα βδελυξώμεθα καὶ ἀποστραφῶμεν ἐκ ψυχῆς , ἵνα μὴ τὴν ἀπὸ θεοῦ καταδικασθῶμεν ἀποστροφήν . ( 37 ) Καὶ γὰρ ὁ παλαιὸς Ἰσραὴλ , ὅτε τοῖς πάθεσι ἁλοὺς ἐξηλέγχετο , τότε ῥομφαίας παρεδίδοτο στόματι , Ἰσραὴλ ἐκεῖνος οὐχὶ τυχὸν ἔθνος , οὐδὲ λαὸς παρορώμενος , ἀλλ’ ὃς « σχοίνισμα κληρονομίας » ( Ps . 104 , 11 ) ἐδοξάζετο , καὶ « λαὸς ἐμακαρίζετο περιούσιος » ( Exod . 19 , 15 ) , ἐκεῖνος οὗτος ἁμαρτάνων μὲν ἐχθροῖς ἐμαστίζετο , κατορθῶν δὲ τούτων ἐκράτει καὶ ὑπερίσχυε , καὶ φυλακὴν μὲν τῶν ἐντολῶν μελετῶν ὅπλοις ἐκαρποῦτο τὴν ἀλλοτρίαν , ἑτέρων πόνοις αὐτὸς εὐφραινόμενος , τοῦ νόμου δὲ κατολιγωρῶν αὐτὸς ἀγόμενος δορυάλωτος τὴν οἰκείαν τοὺς ἐχθροὺς ἑώρα διακληρουμένους καὶ τὸ ἐνυάλιον παιωνίζοντάς τε καὶ πυρριχίζοντας · καὶ λίαν γε τοῦτο σοφῶς τε καὶ δικαίως · δεῖ γὰρ τὸν ἠγαπημένον καὶ οἰκειωθέντα τῷ θεῷ λαὸν οὐ τῇ ἰσχύι πεποιθέναι τῶν χειρῶν οὐδὲ τῇ ῥώμῃ μεγαφρονεῖν τοῦ βραχίονος οὐδὲ ταῖς τῶν ὅπλων παρασκευαῖς ἐπερείδεσθαι , πεπεῖσθαι δὲ κατακυριεύειν τῶν ἀνθεστηκότων καὶ κρατεῖν τῇ συμμαχίᾳ τοῦ κρείττονος , ἐκείνην δὲ πράξεων συνειδέναι ταῖς ἀρίσταις ἐπακολουθεῖν καὶ κατορθωμάτων πλήθει ἐπιφοιτᾶν . ( 38 ) Ἂν οὖν ἐξολισθήσῃ τις τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς συνολισθαίνειν πάντως ἀνάγκη καὶ τῆς συμμαχίας αὐτοῦ τοῦ θεοῦ · ἂν δὲ τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις κομᾷ τὸν βίον καὶ τεθωρακισμένος τὴν ἀρετὴν συμμαχον φέρει τὴν ἄμαχον ἐπικουρίαν κατ’ ἐχθρῶν . ( 39 ) Ἀλλ’ ὁ μὲν τοῦ θεοῦ λαὸς τῇ ἐξ αὐτοῦ συμμαχίᾳ καὶ κρατύνεται καὶ τὴν κατὰ τῶν ἀντιπάλων νίκην τροπαιοφορεῖ · τὰ δὲ λοιπὰ τῶν ἐθνῶν , οἷς ἡ περὶ τὸ θεῖον δόξα ἡμάρτηται , οὐ ταῖς σφῶν αὐτῶν ἀγαθοεργίαις , ταῖς ἡμετέραις δὲ κακοπραγίαις αὔξει τὴν ἰσχὺν καὶ ταύταις κραταιοῦται καὶ μεγαλύνεται καθ’ ἡμῶν . Μάστιγες γὰρ ὥσπερ ἐπαφίενται ἡμῖν καὶ τὰ ἡμέτερα παραπτώματα τῶν μαστίγων ὕλη γίνεται , καὶ τοσοῦτον αὐτοῖς τὸ καθ’ ἡμῶν κράτος ἐγχειρίζεται , ὅσον ἂν ἡμεῖς ἑαυτῶν τοῖς πάθεσι καταστρατηγήσωμεν καὶ τῇ πρὸς τὸ κακὸν νεύσει καὶ ὑποχωρήσει τὴν τάξιν , ἐφ’ ἣν ἡμᾶς ὁ σωτήριος καὶ θεῖος νόμος ἔταξεν , ἐγκαταλείψωμεν . ( 40 ) Ὅταν οὖν κατορθοῦντες μὲν οἰκειώμεθα θεῷ καὶ τὸ κρατεῖν ἡμῖν παραγίνεται τῶν ἐχθρῶν τῷ κρατεῖν τῶν παθῶν , ἁμαρτάνοντες δὲ τὴν θεόθεν εἰσπραττόμεθα ἀποστροφὴν καὶ τὸ πεσεῖν ὑποχείριοι τοῖς ἐχθροῖς . Πῶς οὐχὶ ταῦτα μὲν ἐκτρέπεσθαι καὶ βδελύττεσθαι δεῖ , τὰ κατορθώματα δὲ μεταδιώκειν καὶ τούτοις θάλλειν καὶ συναύξειν τὸν βίον διὰ παντός ; Πῶς δ’ ἄν τις καὶ κατισχῦσαι θαρρήσειν ἐχθρῶν , ὅτε τοὺς ἐν αὑτῷ πολεμίους καὶ τὰς στάσεις ἔνδον θάλπει πορθοῦντας αὐτὸν , ὅτε θυμὸς ἄλογος τοῦ αὐτοκράτορος λογισμοῦ κρατεῖ καὶ κατὰ τοῦ πλησίον μηδὲν ἴσως ἠδικηκότος ἀναπείθει φονᾶν ; πῶς σοι πολεμίων περιεῖναι τὸ νικᾶν ζητεῖς , ὅτε τὸ λίχνον τῆς ἐπιθυμίας ὑποχείριον λαβὸν τὸν αὐτοδέσποτον λογισμὸν ἕλκει τε καὶ μεθέλκει περιάγον καὶ δουλαγωγοῦν , ἔνθα ἂν ἐπιτάττῃ τὸ πάθος ; Πῶς οὕτω πορθουμένοις τε καὶ κατηνδραποδισμένοις τὸ κατὰ τῶν πολεμίων ἔπαθλον ἕψοιτο ; ( 41 ) Οὐκ ἔστιν , ὅλως οὐκ ἔστιν ὑπὸ τῶν ἐμφυλίων ἐχθρῶν δεσμευθέντα τε καὶ δουλωθέντα καὶ τοῖς πάθεσι πεπρακότα ἑαυτὸν κυριεύειν δύνασθαι τῶν ὑπαίθρων ἐχθρῶν . Ἆν οὖν ἐκείνους καθελεῖν ἐθελήσωμεν , πολὺ πρότερον τοὺς ἐντὸς πολεμίους ὑποτάξαι σπουδάσωμεν , τὴν τούτων στάσιν καὶ τὴν ἔριν καταλύσωμεν . Ἔστω τῶν παθῶν ὁ λογισμὸς αὐταρχῶν , καὶ τότε τῶν ἐναντίων , οἷς ἔξωθεν βάλλειν καὶ τιτρώσκειν ἄδεια , ἐγκρατεῖς γενησόμεθα . ( 42 ) Ἂν γὰρ ὃν αὐτοκράτορα λογισμὸν ἔλαβες ἐκ θεοῦ , τοῦτον ταῖς ἡδοναῖς προπιὼν ὡς ἀνδράποδον ὑπέταξας αὐταῖς αὐτὸν , πῶς πολεμίων ἔξωθεν ἐπιτιθεμένων γενέσθαι κύριος ἐπιθυμεῖς ; Πῶς δυσμενῶν σκυλεύσεις ἀποσκευὴν ὁ ταῖς ἐγκολπίοις στάσεσι καὶ ταῖς ἐπιβουλαῖς καθ’ ἑκάστην σκυλευόμενος τὸν νοῦν ; ( 43 ) Ἐκφυλλοφορήσωμεν πρότερον τοὺς ἐμφυλίους τῶν λογισμῶν , καὶ τότε λαφυραγωγήσομεν τῶν ἀλλοφύλων εὐχερῶς τὴν ἰσχύν . Οὐχ ὁρᾷς καὶ τὸν Ἰσραὴλ , ὡς ἐπειδὰν μὲν ἐκράτει παθῶν , ἐκράτει καὶ τῶν ἐχθρῶν ; συνεστρατήγει γὰρ αὐτῷ ὁ θεός · ὅτε δὲ τῇ ἁμαρτίᾳ ἐδεδούλωτο , τότε καὶ τοῖς ἐχθροῖς ἐξεδίδοτο · ἐγκατελελοίπει γὰρ αὐτοὺς ἡ συστρατηγοῦσα θεία ἰσχύς . ( 14 ) Οὗτος εὐαρεστῶν θεῷ διὰ Μωυσέως τὰς τῶν Αἰγυπτίων φοβερὰς καὶ βαρείας χεῖρας ἐξέφυγε , καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡ ἀγριαίνουσα θάλασσα αὐτοῖς μὲν εἰς εὐθεῖαν τρίβον ὑπὲρ λόγον κατηυτρέπιστο , τάφος δ’ αἰώνιος τοῖς τῶν Αἰγυπτίων ἐπιδιώκουσιν ἀνεῴγνυτο , αὐτοῖς ἵπποις , αὐτοῖς ἅρμασι , αὐτῷ Φαραῷ τερατουργοῦσα τὸν ὄλεθρον · ἐν οἷς ὁ ἠγαπημένος τῷ θεῷ λαὸς ηὐφράνθη τε καὶ ἠγαλλιάσατο καὶ τῷ στρατηγῷ καὶ νικοποιῷ θεῷ ᾠδὴν ἀνεκρούσατο ἐν χαρᾷ τὴν ἐξόδιον . ( 45 ) Ἀλλ’ οὗτοι πάλιν ἐπειδὰν ὑπεσύρησαν ἁλῶναι γογγυσμῷ καὶ δίχα προστάγματος θεοῦ ἐπὶ πολέμου παρασκευὴν ἐξηρτύσαντο καὶ τὴν ἐν χειρῶν νόμῳ πεποίθησιν τοῦ θείου προτεθεικέναι συνθήματος ἐξηνέχθησαν , κραταιῶς καταπολεμηθέντες ἡττήθησαν , τῷ οἰκείῳ παραπτώματι τῶν ἀντιπάλων τὸ κράτος ὀγκώσαντες καὶ τὸ κλέος ἀνυψώσαντες . ( 46 ) Πάλιν δὲ νόμῳ θεοῦ στρατηγούμενοι καὶ τοῖς Μωυσέως λόγοις πειθαρχούμενοι πολλὰς μὲν τῶν πολεμίων πόλεις ἐξεπόρθησαν , πολλῶν δὲ σωμάτων ἐκράτησαν , πολλὴν δὲ λείαν ἐλαφυραγώγησαν , καὶ πολλῆς θυμηδίας καὶ χαρᾶς ἐνεπλήσθησαν . Καὶ παρέμεινεν ἂν αὐτοῖς ἡ ἐπὶ τῇ νίκῃ θυμηδία καὶ τέρψις , εἰ μὴ ἀχαριστίᾳ τοὺς ὄφεις καθ’ ἑαυτῶν ἐπεστράτευσαν , ἐπεὶ μὴ παρῆν ἔθνος ὃ τὴν ἐπὶ τῇ ἀχαριστίᾳ δικαίαν ἀγανάκτησιν τοῦ θεοῦ διὰ ξίφους ἀνεπλήρου καὶ ἀνεδείκνυτο . ( 47 ) Οὕτω μαστίζεται λαὸς ἁμαρτάνων ἢ ξίφεσι πολεμίων θεριζόμενοι ἢ θηρίων ὀδοῦσι κατεσθιόμενοι ἢ κλόνῳ γῆς καὶ βρασμῷ βιαίῳ παιδευόμενοι ἢ σκηπτοῖς οὐρανίοις ἀπανθρακούμενοι ἢ καρπῶν ἀφορίᾳ πιεζόμενοι ἢ ἀέρος φθόρῳ συμφθειρόμενοι . Καὶ τρόπος κολάσεως οὐκ ἐξαπορεῖται κατάλληλος τῷ τοῦ σφάλματος ἐπιτηδεύματι , καὶ τοῦτό τις διαφυγὼν ἐκείνῳ περιεπάρη , κἀκεῖνο πάλιν ἄλλος ἴσως διαδρὰς ὑπὸ τοῦ ἑτέρου συνηνέχθη , καὶ ὁ παρανόμως βιοὺς καὶ τὰς εὐθύνας ὠφληκὼς , τὴν δίκην φυγεῖν οὐ δυνήσεται . ( 48 ) Τί γάρ μοι δεῖ καταλέγειν τὰ ἐπίλοιπα τοῦ Ἰσραὴλ , τὰς κατ’ ἐχθρῶν νίκας , ὅτε ἐσωφρόνει , τὰς ἀπροσδοκήτους ἥττας , ὅτε πάλιν παρεφρόνει , τὴν αἰχμαλωσίαν , τὴν ἐπάνοδον , τὴν ἐπανάστασιν , πάλιν τὴν ἀποκατάστασιν , αὐτὴν τὴν καταστροφὴν τῆς Ἱερουσαλὴμ , τὴν ἀνοικοδομὴν πάλιν . Ὧν τὰ μὲν χρηστὰ χρησταῖς ἐπήνθει πράξεσι , μοχθηρῶν δὲ ἦσαν εἰσπράξεις τὰ δυσχερῆ . ( 49 ) Ἔχοντες οὖν , ἀγαπητοί , τὰ ἐφ’ ἡμᾶς αὐτοὺς συνενεχθέντα εἰς ἡμῶν αὐτῶν ἐπανόρθωσιν τὰ κατὰ τὸν Ἰσραὴλ πάλαι προῦποδειχθέντα , μισήσωμεν τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἀνθεξώμεθα τῶν ἀρετῶν . Φύγωμεν τὰ ἐγκύκλια ταῦτα καὶ ψυχοβλαβῆ πλημμελήματα , μέθην , πορνείαν , φθόνον , καταλαλιὰν , πλεονεξίαν , ἀδικίαν , ἀλαζονείαν , μισαδελφίαν , τὰ τούτων ἔκγονα , ὡς ἂν καὶ τῆς ἐν πολέμοις τροπαιοφορίας εὐτυχήσωμεν καὶ τῆς οὐρανίου κληροδοσίας μὴ ἀστοχήσωμεν . ( 50 ) Ἀλλ’ ἐπειδὴ τῆς ἀπειλῆς ἐρρύσθημεν καὶ τὴν μάχαιραν διεφύγομεν καὶ παρῆλθεν ἡμᾶς ὁ ὀλοθρευτὴς τῆς μητρὸς τοῦ λόγου τῇ περιβολῇ σκεπασθέντας τε καὶ διασημανθέντας , κοινῇ πάντες σὺν αὐτῇ τῷ ἐξ αὐτῆς τεχθέντι Χριστῷ τῷ θεῷ ἡμῶν εὐχαριστηρίους ᾠδὰς ἀναπέμψωμεν , πᾶς οἶκος , ὃς τὸ ξίφος διέφυγεν , ἡλικία πᾶσα , γυναῖκες , παῖδες , νέοι καὶ πρεσβῦται · οἷς γὰρ κοινὸς ὁ ὄλεθρος ἐπεκρέματο , οὗτοι [ καὶ ] κοινὸν τὸν ὕμνον ἐξοσιοῦν καὶ προσάγειν θεῷ καὶ τῇ τούτου μητρὶ κεχρεωστήκασι . Κοινῆς ἐλευθερίας ἀπηλαύσαμεν , κοινὴν τὴν εὐχαριστίαν προσοίσωμεν . ( 51 ) Εἴπωμεν τῇ μητρὶ τοῦ λόγου καὶ γνώμης εὐθύτητι καὶ ψυχῆς καθαρότητι · ἡμεῖς τὴν πρὸς σὲ πίστιν καὶ τὸν πόθον ἀδιστάκτως φυλάττομεν · αὐτὴ τὴν σὴν πόλιν , ὡς οἶδας , ὡς βούλει , περίσωσον . Ὅπλα σὲ καὶ τεῖχος καὶ θυρεοὺς καὶ στρατηγὸν αὐτὸν προβαλλόμεθα · αὐτὴ τοῦ λαοῦ σου ὑπερμάχησον . Ἡμεῖς σοι τὰς καρδίας καθαρὰς , ὅση δύναμις , ῥύπου καὶ παθῶν ἑαυτοὺς ἐξαρπάσαντες παραστῆσαι σπουδάσομεν · αὐτὴν τὰς βουλὰς τῶν καθ’ ἡμῶν ἐξωφρυωμένων διασκέδασον . Ἂν γάρ τι καὶ παασφαλῶμεν τῶν ἐπηγγελμένων ἡμῖν , σόν ἐστι τὸ διορθώσασθαι , σόν ἐστι τὸ χεῖρα τοῖς ἐπὶ γόνυ κλιθεῖσι παρασχεῖν καὶ ἀναστῆσαι τοῦ πτώματος . » ( 52 ) Εἴπωμεν ταῦτα τῇ παρθένῳ καὶ μὴ ψευσώμεθα , ἵνα μὴ τῆς καλῆς ἡμῶν ἐλπίδος διαψευσθῶμεν , ἵνα τῆς προσδοκίας μὴ παρασφαλῶμεν , ἵνα σάλου καὶ κυμάτων καὶ ζάλης τῶν ἐν τῷ βίῳ κακῶν ὑπερανασχόντες τῆς σωτηρίας ἡμῶν τῷ λιμένι ἐγκαθορμισθῶμεν καὶ τῆς ἐπουρανίου δόξης καταξιωθῶμεν χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ θεοῦ ἡμῶν , ᾧ πρέπει πᾶσα δόξα , τιμὴ καὶ προσκύνησις ἅμα τῷ πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι , τῇ ὁμοουσίῳ καὶ ζωαρχικῇ τριάδι , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν .
Lemmas: οἶδα μέν ὡς ἅπας συνεφίστημι ὅσος τε δεινός συνοράω ἀποστροφή πρός ἄνθρωπος θεός , ὅσος τε ἀμαθής πως περί ὁ ὁ κύριος διάκειμαι κρίμα , πᾶς δέ οὖν ὁμῶς συνίημι καί κατανοέω λογίζομαι ὁ ἐπιφέρω ἐγώ ἀπειλή καί ὁ ὁ ἔθνος ἀθρόος ἐπιδρομή οὐ ἄλλοθεν πόθεν ἢ ἐκ ὀργή καί θυμός παντοκράτωρ κύριος ἐγώ ἐπισπιλάζω . ( 2 ) ἀγαθός μέν γάρ ὁ θεῖος καί θυμός ἀγαθός καί πᾶς πάθος , ἅτε δή πᾶς ὑλαῖος διάθεσις ἀνυπέρβλητος λόγος ὁ ὑπόβασις κληρόω ὁ φύσις ἔχω ὑπερανῳκισμένην · ὀργίζω δέ καί θυμόω λέγω ἄν εἰκότως , ἐπειδάν τίς ὁ πράσσω θυμός καί ὀργή κρίνω ἄξιος ὁ προσήκω ἐκεῖθεν δίκη ὁ δράω ἐπισπάω , κατά ὅς τρόπος καί νῦν ἐγώ ἐπεισφρέω καταρρήγνυμι συμφορά κατά πρόσωπον ἐγώ παρίστημι ὁ ἁμάρτημα ὁ ἔλεγχος . ( 3 ) οὐδέ γάρ οὐδέ ὁ ἄλλος ὁ βάρβαρος καταδρομή προσέοικα , ἀλλά ὁ ὁ ἔφοδος παράλογος καί ὁ τάχος ὁ παράδοξος ὁ τε βάρβαρος φῦλον ὁ ἀπάνθρωπος καί ὁ τρόπος ὁ ἀπότομος καί ὁ γνώμη ὁ ἀνήμερος οὐρανόθεν ὁ πληγή ὡς σκηπτός μηνύω ἐπάπτω . οὐ ὅτι δέ πᾶς οὗτος συνεφίστημι , καί ὁ σύ καρδία ὁ τε ὁ πάθος ὀξύτης καί ὁ ὁ καιρός ἀκμή ὁ συμφέρω ὁ αἴτιος ἐγχαράσσω , διά οὗτος σιγάω , ἀλλά ὅτι καί σύ ὁ λέγω λαμβάνω ἔχω συνίστωρ διά οὗτος μᾶλλον σύν ἔλεγχος δίκαιος ὁ λόγος ποιέω , ἐκεῖνος σύ ἐκτραγῳδέω καί ὑποκρίνω , ὅς αὐτός ὁ σκῆνος ὁ οἰκεῖος πήγνυμι παράπτωμα καί ὁ δρᾶμα συνεπισκευάζω πάθος πολύμορφος θέατρον ὁ ἐγώ πολιτεία ἵστημι . ( 4 ) Ὀργή γάρ θεός διά ὁ ἐγώ ἁμαρτία ἐπέρχομαι , καί ὁ ἀπειλή ὕλη ὁ ἁμαρτάνω ὁ πρᾶξις τυγχάνω καί ὁ τιμωρία ὁ εἴσπραξις ὁ ὀλίσθημα ὁ ἀνεπίστροφος . ὅσος δέ ξένος καί δεινός ἄτοπος ὁ καταράσσω ἔθνος ὁ ἔφοδος , τοσοῦτος ὁ πλημμελέω ὁ ὑπερβολή διελέγχω . ὅσος δέ πάλιν ἀφανής , ἄσημος καί μηδέ μέχρι ὁ κατά ἐγώ ἐπέλευσις γιγνώσκω , τοσοῦτος ἐγώ ὁ ὁ αἰσχύνη ὄγκος ἐπιγράφω καί ὁ ὀνείδισμα ὁ θρίαμβος αἴρω , καί πικρός ὁ μάστιξ ὁ ὀδύνη ἐναποτίθημι . ὁ γάρ τοι ὁ ἀσθενής τε καί παροράω κατά ὁ ἐπιφάνεια λαμπρύνω καί ἰσχύς ἄμαχος ἐπικράτεια ἀνυπέρβλητος παρίστημι ὁ πληγή , ἀπαραμύθητος εἰσάγω ὁ συμφορά , ἀνεξάλειπτος συνέχω ὁ δυστύχημα ὁ μνήμη . ( 5 ) οὕτως ὁ ἀνομία ἐγώ μαστίζω καί ὁ πάθος ὠδυνήθημεν καί ὁ παράπτωμα ταπεινόω καί ὁ κακός καρόω , μυκτηρισμός καί χλευασμός ὁ κύκλος γίγνομαι · ὅς γάρ οὐδέ Ῥωμαῖος φήμη μόνος φορητός ποτέ καταφαίνω , οὗτος κατά αὐτηες͂ς αὐτός ὁ ἐξουσία ὅπλον ἀείρω , καί ὁ χείρ ἀνακροτέω ἐν ἐλπίς ὁ λαμβάνω ὁ βασιλίς πόλις ὡς νοσσιά φρυάζω . ( 6 ) Τά τε γάρ πέριξ αὐτηες͂ς ληΐζομαι καί ὁ πρό ὁ ἄστυ λυμαίνομαι , καί ὁ συλλαμβάνω ὠμός ἀποχράω καί σύν ἄδεια πᾶς οὗτος περιέχω , ἐπί τοσοῦτος ὑπό ὁ ἡμέτερος εὐπραγία ἐπαίρω καί ὑψόω ὥστε μηδέ ὀρθός εἰς αὐτός καί ἀπτόητος ἐνατενίζω ὁ ὀφθαλμός ὁ ἐνοικέω δύναμαι , ἀλλά ἐκ ὅς ἔοικα εἰμί μᾶλλον αὐτός ἀνδρικός ὁ πολέμιος συμπλέκω , οὗτος ἐκνευρόω καί καταπίπτω · ( 7 ) ὁ γάρ εἰς ὁ ὁμόφυλος ὁ βάρβαρος μιαιφονία δέω δίκαιος ποιέω ὀργή καί μετά εὔλογος ἐλπίς ὁ ἴσος τιμωρία ἐπάγω ἀπαιτέω · ὁ δέ καταπτήσσω καί ἐκπλήσσω παραλύω , ὁ πάθος ὁ ἁλίσκομαι οἰκεῖος ἅλωσις ὁ σῴζω καί παρά ὅς ἐκδίκησις ὁ ἀτυχέω ὀφείλω φαντάζω . ( 8 ) ἐπί ἅπαξ γάρ ὁ ὁ . φνιδιος δεῖμα ὁ ὁ καρδία κόλπος ἐναποσκήπτω καί εἰς τραῦμα ὁ πάθος κοιλαίνω , ὥσπερ ἀπό πηγή τις καί ἀρχή ὁ περικάρδιος μώλωψ ὁ ὁ δειλία ῥεῦμα καί εἰς ὅλος ὁ σῶμα μετοχετεύω καί παρίημι πᾶς φέρω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὅς ὁ ὁ πόλεμος κρίσις ἀνάκειμαι διαδείκνυμι . ( 9 ) οὕτως δή ὁ βάρβαρος φῦλον γίγνομαι παίγνιον , καί ὁ ἀπειλή αὐτός ἀνυπόστατος ἡγέομαι καί ὁ βουλή ἀκαταίσχυντος καί ὁ προσβολή ἀπροσμάχητος . ἔνθα γάρ ὀργή θεός , ἐκεῖ καί ὁ ἀτυχέω , καί ἡνίκα αὐτός ἀποστρέφω , ἐκ ὁ ῥᾴδιος καί ὁ καταστρέφω παρεισδύνω , καί ὅς αὐτός μαστίζω παραδίδωμι , ὁ λαφυραγωγέω κατά χείρ ὁ ἐπιχειρέω παραγίγνομαι , καί « εἰμί μή κύριος φυλάσσω πόλις , εἰς μάτην ἀγρυπνέω ὁ φυλάσσω ( Ps . 126 , 1 ) . » ( 10 ) Ἔθνος ἀφανής , ἔθνος ἀναρίθμητος , ἔθνος ἐν ἀνδράποδον τάσσω , ἄγνωστος μέν , ἀλλά ἀπό ὁ κατά ἐγώ στρατεία ὄνομα λαμβάνω , καί ἄσημος μέν , ἀλλά ἐπίσημος γίγνομαι , ταπεινός καί ἀπορέω , ἀλλά εἰς ὕψωμα λαμπρός καί πλοῦτος ἄπλετος ἀναβαίνω , ἔθνος πρόσω ποῦ ὁ ἐγώ ἀποικίζω , βαρβαρικός , νομαδικός , τε θράσος ἔχω εἰς ὅπλον , ἀφύλακτος , ἀνεξέλεγκτος , ἀστρατήγητος , οὕτως ἀθρόος , οὕτως ἐν ῥιπή ὀφθαλμός ὡς κῦμα θάλασσα ἐκχέω ὁ ὅριον ἐγώ , καί ὡς μονιός ἄγριος χόρτος ἢ καλάμη ἢ λήιον κατεμμήδομαι ἄγριος χόρτος ἢ καλάμη ἢ λήιον κατεμμήδομαι ὁ ἐνοικέω ἐν ὁ γῆ · ὦ ὁ συμπίπτω ἐγώ θεήλατος ποινή · μή φείδομαι ἀπό ἄνθρωπος ἠώς κτῆνος , οὐ θῆλυς ἀσθένεια εὐλαβέομαι , οὐ νήπιος ἁπαλότης δυσωπέω , οὐ πρέσβυς πολιός καταιδέω , ὑπό οὐδείς ὁ ὅσος δυσωπέω εἴωθα ἄνθρωπος κἀν εἰς θηρίον ἐκτρέχω φύσις μαλάσσω , ἀλλά διά πᾶς ἡλικία καί φύσις ὁ ξίφος ὠθέω θρασύνω . ( 11 ) Ἦς ὁράω παρά αὐτός νήπιος μαστός καί γάλα ἅμα καί ζωή αὐτηες͂ς ἀποσπάω , καί τάφος αὐτός αὐτοσχέδιος , οἶς ἐγώ , ὁ πέτρα ὅς προσαράσσω , μήτηρ οἰκτρός ὀλολύζω καί ἐπισφάζω ἔτι σπαράσσω καί ψυχορραγέω ὁ βρέφος , ἄκουσμα ἐλεεινός καί θέαμα ἐλεεινός καί πολύς ἀγαθός σιγάω ἢ λέγω , καί ὁ δράω μᾶλλον ἢ ὁ πάσχω ἄξιος . ( 12 ) οὐδέ γάρ οὐδέ μέχρι ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ ἀγριότης προβαίνω , ἀλλά διά πᾶς ἄλογος ζῷον , βοῦς καί ἵππος καί ὄρνις καί ὁ ἄλλος ὅς ἐμπίπτω , ὁ ὠμότης διελαύνω . κεῖμαι βοῦς καί παρά αὐτός ἄνθρωπος , καί παῖς καί ἵππος τάφος ἔχω ὁμόσκηνος , καί γυνή καί ὄρνις ὁ ἀλλήλων συμφύρω αἷμα . ( 13 ) Μέστα δέ νεκρός σῶμα τυγχάνω ἅπας . Ποταμός ὁ ῥεῖθρον εἰς αἷμα μετασκευάζω , κρήνη καί δέχομαι ὁ μέν οὐ εἰμί ἔτι διακρίνω ἐξομαλίζω ὁ κοίλωμα ὁ σῶμα , ὁ δέ παντελής ἀμυδρός ὁ πρότερος σχῆμα ἴχνος φαίνω ὁ παράκειμαι αὐτός ἀναπληρόω ὁ λείπω . Τά ἄρουρα νεκρός κατασήπω σῶμα , ὁ ὀδούς στενοχωρέω , ὁ ἄλσος οὗτος μᾶλλον ἢ ὁ θάμνος καί ὁ ἐρημία θηριόω καί ἐξαγριόω , ὁ σπήλαιον ἐπιπληρόω , ὄρος καί λόφος καί χαράδρα καί φάραγξ οὐδείς [ ὁ ] ἐν ὁ πόλις πολυάνδριος διαφέρω . ( 14 ) οὕτως ὁ πάθος ὁ θραῦσις ἐξαπλόω , καί ὁ ὁ πόλεμος λοιμός ὁ ὁ ἁμάρτημα πτερόν ἐποχέομαι πανταχοῦ περιπέτομαι ὁ προστυγχάνω λυμαίνομαι . οὐδείς εἄν δύναμαι ὁ ἐφίστημι ἐγώ τότε ὁ κακός Ἰλιάς ἐφικνέομαι ὁ λόγος . ( 15 ) καί τίς οὗτος συνοράω οὐ ὁ τρυγίας ὁ ποτήριον , ὅς ὁ θυμός κεράννυμι κύριος ὁ ἐγώ ὑπερζέω πλημμέλημα , οὐ ἐπί ἐγώ ἐκχέω ἄν ὁμολογέω ; τίς οὗτος μελέτη καί συλλογίζομαι , οὐ πενθέω καί σκυθρωπάζω διά ὅλος ὁ βίος καί πρός δυσμή αὐτός ἀφικνέομαι πορεύω , ὅπως ἅπας τότε συγχέω καί πῶς ὁ πόλις μικρός δέω φημί δοριάλωτος γίγνομαι ; ( 16 ) ἐν ὅς γάρ ῥᾴδιος μέν ὁ ἁλίσκομαι , ἄπορος δέ ὁ ἐνοικέω ὁ ὑπερασπίζω , ἐν ἐξουσία δηλονότι ὁ ἀντίπαλος ὁ πάσχω οὗτος ἢ μή πάσχω κεῖμαι , ἐν ὅς δέ ὁ ὁ πόλις σωτηρία ὁ ὁ πολέμιος ἀρτάω δάκτυλος , καί ὁ οὗτος εὐμένεια ὁ οὗτος διαμετρέω στάσις , παρά βραχύς φημί διαφέρω , μᾶλλον δέ πολύς χαλεπός ἔρχομαι ὁ μήπω πίπτω ὁ πόλις ὁ πάλαι πίπτω · ὁ μέν γάρ ἴσως ὁ τάχος ὁ πάθος ἄδηλος ἄν παρέχω ὁ μή παραυτίκα ἅλωσις ὁ αἰτία , ὁ δέ ὁ μῆκος ὁ χρόνος καί ὁ ὁ ἀντίπαλος ἐπαίρω φιλανθρωπία ὡς ὁ ἐκεῖνος οὔπω συγκαταφέρω εὐσπλαγχνία καί ὁ πάθος συνάπτω ὁ ἀπό ὁ συμπάθεια ἀδοξία ἀλγεινός ποιέω ὁ συναίσθησις ὁ αἰχμαλωσία . ( 17 ) ἆρα μιμνήσκω ὁ κλόνος καί ὁ δάκρυον καί ὁ ὀλολυγμός εἰς ὅς τότε ὁ πόλις πᾶς σύν ἀπόγνωσις τελευταῖος καταφέρω ; οἶδα ὁ νύξ ἐκεῖνος ὁ ζοφώδης καί φοβερός , ὅτε σύμπας ἐγώ ὁ ὁ βίος κύκλος ὁ ὁ ἥλιος κύκλος συγκαταδύνω , καί ὁ ὁ ζωή ἐγώ φέγγος εἰς ὁ βαθύς ὁ θάνατος σκότος βυθίζω ; ( 18 ) οἶδα ὁ ὥρα ἐκεῖνος ὁ ἀφόρητος καί πικρός , ὅτε καταπλέω σύ ὁ βαρβαρικός ναῦς ὠμός τίς καί ἄγριος καί φονικός ἀποπνέω ; ὅτε ὁ πόλις παραπορεύομαι ἀνατείνω ὁ ξίφος φέρω καί δείκνυμι ὁ ἐμπλέω καί θάνατος ὥσπερ ὁ διά ξίφος ἀπειλέω κατά ὁ πόλις ; ὅτε πᾶς μέν Ἐλπὶς ἀνθρώπινος ἐκ ἄνθρωπος ῥέω , ὁ δέ πρός ὁ θεῖος μόνος καταφυγή ὁ πόλις ἐπισαλεύω ; ὅτε σεισμός καί γνόφος κατέχω ὁ λογισμός , καί ὁ ἄτη πρός οὐδείς ἀνοίγνυμι ἕτερος ὁ ὡς ὁ βάρβαρος τεῖχος εἰσελαύνω ἐντός καί ὁ ἐχθρός ὁ πόλις χειρόω ; ( 19 ) ὁ γάρ ὁ συμφέρω ἀπροσδόκητος καί ὁ ἔφοδος ὁ ἀνέλπιστος τοιοῦτος φαντάζω καί ἀκούω ὥσπερ ἀναπείθω ἅπας , εἴωθα μάλιστα ὁ πάθημα οὗτος ὁ ἄνθρωπος καί ἄλλως ἐπιφοιτάω · ὁ μέν γάρ ἔκτοπος δείδω , ἄκριτος δόξα καί μή πάρειμι παρίστημι νομίζω , ὅς δέ ὑπόνοια οὐ προλαμβάνω αὐτεξούσιος γνώμη καί φθάνω πρόσω πέμπω . Ἦς ὄντως τότε πένθος καί θρῆνος καί οὐαί . ( 20 ) τότε ὁ ἴδιος ἁμάρτημα ἀδέκαστος κριτής καθίστημι ἕκαστος , οὐ συκοφάντημα κατήγορος εἰς φυγή ὁ κατηγορία λοιδορέω , οὐ ὁ ἔξωθεν ἔλεγχος δέομαι , οὐ μάρτυς κλῆσις προσποιέω εἰς ὁ κατά ὁ πονήρευμα θρίαμβος , ἀλλά ὁ ὀργή κύριος κατά ὀφθαλμός τίθημι ἕκαστος ὁ ἴδιος πταῖσμα ἐπιγιγνώσκω , καί ὑπέρ ὅς ὁ ἐντολή ἐκτός ἄφρων πολιτεύω , ἐντός γίγνομαι ὁ ἀπειλή λογίζομαι καί ὁ ὁ λυπέω πεῖρα ὁ ἡδονή ἀποσπάω εἰς σώφρων βίος μετακοσμέω καί μεταρρυθμίζω , καί ἀνθομολογέομαι κύριος ὁ στεναγμός , ἀνθομολογέομαι ὁ δάκρυον , ὁ προσευχή , ὁ δέησις . ( 21 ) οἶδα γάρ , οἶδα κοινός συμφορά καί προσδοκάω μετανάστασις ἐπιγνώμων ὁ ἐλάττωμα ποιέω καί ἑαυτοῦ γίγνομαι καί ἀγαθός ὁ πρᾶξις ἀπεργάζομαι . ἀλλά ὅτε οὗτος παρά ἐγώ καταβάλλω , ὅτε ὁ ἁμαρτάνω ἑαυτοῦ ὁ λογισμός ἱστάω διαιτητής ἀπαρέγκλιτος καί ὁ ἐλασσόω ὡς νικάω ἐπί ἑαυτοῦ ψηφοφορέω ὁ διώκω , ὅτε ὁ θεῖος λιτός καί ὕμνος ἐκκαλέω , ὅτε συντριμμός καρδία ὁ μετάνοια προσφέρω , Ότο χείρ πρός θεός διά ὅλος νύξ ἐξαπλόω ὁ αὐτόθεν φιλανθρωπία δέω , πᾶς ἐγώ ὁ ἐλπίς πρός αὐτός ἀναρτάω , τότε ὁ συμφορά λυτρόω , τότε ὁ περιστοιχέω ἐγώ κακός ἀπαλλαγή λαμβάνω , τότε ὁ ἀπειλή θραύω βλέπω , καί ὁ ὀργή κύριος ἀναρπάζω ἀπό ἐγώ καταφαίνω . ( 22 ) Τούς γάρ ἐχθρός ἐγώ ὑποχωρέω θεάομαι καί ὁ ἀπειλέω πόλις εἰς ἁρπαγή ἐλευθερόω ὁ προνομή τότε ποτέ , ἐπειδάν ἅπας βοήθεια ἀπογυμνόω καί ὁ ἐκ ἄνθρωπος συμμαχία ἐξαπορέω ἐπί ὁ παρά ὁ μήτηρ ὁ λόγος καί θεός ἐγώ ἐπέχω προσδοκία ψυχαγωγέω , αὐτός εἰς παράκλησις κινέω ὁ υἱός , αὐτός εἰς ἐξιλασμός ὁ ὀλίσθημα οὗτος ὁ παρρησία εἰς σωτηρία ἐπιβοάω , οὗτος ὁ σκέπη εἰς τεῖχος τηρέω ἀπολιόρκητος , αὐτός θραύω ὁ θράσος ὁ βάρβαρος καθικετεύω , αὐτός κατασπάω ὁ φρύαγμα , αὐτός ὁ ἀπελπίζω λαός προασπίζω , ὁ οἰκεῖος ποίμνιον ὑπερμαχέω , ὅς καί ὁ περιβολή εἰς ἀναστολή μέν ὁ πολιορκέω , φυλακή δέ ὁ πολιορκέω σύν ἐγώ πᾶς ὁ πόλις ἐπιφέρω ὁ ἱκεσία ἑκουσιάζω , ὁ λιτανεία ποιέω · ἐπί οἶς ἄφατος φιλανθρωπία μητρικός παρρησιάζομαι ἔντευξις καί ὁ θεῖος ἐπικλίνω καί ὁ θυμός ἀποστρέφω , καί ἐλεέω κύριος ὁ κληρονομία αὐτός . ( 23 ) ὄντως μήτηρ θεός περιβολή ὁ πάνσεπτος οὗτος στολή · ὅτης περιεκυπου ὁ τεῖχος καί ὁ ὁ πολέμιος ἄρρητος λόγος δείκνυμι νῶτον . ὁ πόλις οὗτος περιβάλλω καί ὁ χαράκωμα ὁ πολέμιος ὡς ἐκ σύνθημα διαλύω , οὗτος οὗτος στολίζω , καί ὁ ἐλπίς αὐτός , ἐπί ὅς ἐποχέομαι , γυμνόω ὁ πολέμιος · ἅμα γάρ ὁ τεῖχος ὁ παρθενικός στολή περιέρχομαι , καί ὁ πολιορκία ὁ βάρβαρος ἀπολέγω ἀνασκευάζω καί ὁ προσδοκάω ἅλωσις ἐλυτρόω καί ὁ ἀδόκητος σωτηρία ἀξιόω . ( 21 ) οὐ γάρ ἐπιβλέπω κύριος ἐπί ὁ ἁμαρτία ἐγώ , ἀλλά ἐπί ὁ μετάνοια , οὐδέ μιμνήσκω ὁ ἀνομία ἐγώ , ἀλλά ἐπί ὁ συντριμμός ἐφοράω ὁ καρδία ἐγώ καί κλίνω ὁ οὖς αὐτός ὁ ἐξομολόγησις ὁ χεῖλος ἐγώ . ( 25 ) ἀπροσδόκητος ἐφίστημι ὁ ἔφοδος ὁ ἐχθρός , ἀνέλπιστος δείκνυμι ὁ ἀναχώρησις αὐτός · ἐξαίσιος ὁ ἀγανάκτησις , ἀλλά ὑπέρ λόγος ὁ τέλος · ἄφατος εἰμί αὐτός ὁ φόβος , εὐκαταφρόνητος γίγνομαι ὁ φυγή · ὀργή ἔχω εἰς ὁ κατά ἐγώ ἐπιδρομή , συνελαύνω αὐτός φιλανθρωπία εὑρίσκω θεός οὗτος ἀναστέλλω ὁ ὁρμή . ( 26 ) μή οὖν ὁ φιλανθρωπία ἀφορμή ὀλιγωρία ποιέω , μηδέ ὁ εὐσπλαγχνία ἐπί ῥᾳθυμία παράκλησις ἡγέομαι , μηδέ ὁ ἀπώλεια πύλη ὁ ἀρχή ὁ σωτηρία ἑαυτοῦ ἀναπετάννυμι , μηδέ καταμαλακίζω ὁ ἔλεος αὐτός , ἵνα μή ὁ ἔσχατος ὁ πρῶτος χείρων γίγνομαι , καί ὁ κατά Ἰουδαῖος ἀρή ἑαυτοῦ ἐφέλκω . « οὐαί ἔθνος ἁμαρτωλός , λαός πλήρης ἁμαρτία ( Jes . 1 , 4 ) » . « Τι ἔτι πλήσσω προστίθημι ἀνομία ; » Ἠσαΐας ( 1 , 5 ) λέγω , καί « οὐ εἰμί μάλαγμα ἐπιτίθημι , οὔτε ἔλαιον οὔτε κατάδεσμος ( Ib . 1 , 6 ) » . ( 27 ) μή οὖν τηλικοῦτος κακός ὑπεύθυνος ἑαυτοῦ παρασκευάζω , ἀγαπητός , μηδέ ὁ συνθήκη ἐπιλήσμων γίγνομαι , ὅς θεός συντίθημι , ὅτε ὁ φοβερός ἐκεῖνος ἀπειλή κατά πρόσωπον ἐγώ στηρίζω βλέπω . οἶδα γάρ , οἶδα πάντως ὑπό ὁ οἰκεῖος ἕκαστος ἀναδιδάσκω συνείδησις , ὡς κατά ἐκεῖνος καιρός ὁ μέν ἄδικος τίς δράω μηκέτι πράσσω οὗτος θεός συντίθημι , ὁ δέ πορνεία ὁ σῶμα προδίδωμι μῖσος ὁ πάθος ὁ ὁ σωφροσύνη ὁμολογία ἑκουσιάζομαι ἐπιδείκνυμι , καί δή καί ὁ μέθη σχολάζω νήφω καί νήφω ὑπισχνέομαι ὁ ἐπίλοιπος . ( 28 ) ἄλλος σκληρός ἔχω ὁ καρδία καί ἀφιλάνθρωπος ὅλος ὁ ἐλεημοσύνη γίνομαι , ὁ παρά θεός ἔλεος εἰς ἀρραβών ὁ πρός ὁ πλησίος ἐλεημοσύνη ἐξαιτέω , καί ὁ φίλος μέν βάκας , διαπολιτεύομαι δέ ὄλεθρος , καί δοῦλος μέν δήμιος , ἐλεύθερος δέ τύραννος , θρῆνος καί κοπετός συνέχω ὁ ὁ ἦθος ἑξήμερος καί μετασκευάζω ὁ ἄγριος . Ταπεινός εἰμί ὁράω ὁ ὑψαύχην καί ὁ τρυφητής νηστευτής , καί ὅς γέλως διά βίος καί παίγνιον , δάκρυον ῥεῖθρον ὁ παρειά καταπλύνω · ὅς δέ ἐπί χρῆμα κτῆσις ἑαυτοῦ ἀφίημι διασπουδάζω , οὗτος κοινωνός ποιέω ὁ πένης , ὁ ὁ φιλαργυρία ἀρρώστημα διαπτύω , καί συγκεφαλαιόω λέγω , ὁ οἰκεῖος πολυπραγμονέω ἐλάττωμα σπουδή πολύς περιλέγω καί ἀποσκευάζω , καί ὁ ὀλιγωρία καί ῥᾳστώνη ἐμβιόω ἕκαστος χείρ καί πούς καί πᾶς δύναμις παραγγέλλω εἰς ἀρετή ἐπαγγέλλω , καί ὁ ἔπειτα χρόνος καθαρός καί ἀνεπίστροφος ὁ τρίβος τέμνω ὁ διομολογέω εὔχομαι τε καί συντίθημι . ( 29 ) μηδείς οὖν ἐγώ οὗτος ἀμνημονέω , μηδείς ὁ τοιοῦτος ὑπόσχεσις λήθη λυμαίνω . ὁ γάρ οὗτος λήθη ὀργή οἶδα ἀνάπτω θεός · καί γάρ καί ἐπί αὐτός ἐγώ ὁ ὁμολογία καί ὁ μήτηρ ὁ λόγος καί θεός ἐγώ πρός αὐτός ἐκγίγνομαι καί ὁ αὐτόθεν ἐγώ φιλανθρωπία ὁ αἰχμαλωσία ἀφαιρέω καταλαμβάνω . οὗτος ὅς καρδία ἐγώ περικαθαίρω καί ἀρόω ὁ ἐπί ὁ μετάνοια καρπός τρυγάω . ( 30 ) οὕτως ὁ γνώμη βελτιόω ὁ δυσχερής ἀπαλλάσσω · αὐτός κρηπίς ὁ ἔπειτα πολιτεία πήγνυμι , μή ξύλο μηδέ χόρτος , μή καλάμη ὕλη εὔφλεκτος ὁ ἁμαρτία καί συνδαπανάω ὁ φορτίζω ἐπισωρεύω , ἀλλά χρυσός καί ἄργυρος ὁ εἰλικρινής καί καθαρός ὁ πρᾶξις , ὅς ἰός τονηρις οὐ ἐνσπείρω , ἐποικοδομέω , ἵνα ἐγώ εἰμί τεῖχος ἄρρηκτος εἰς καταφυγή καί ἱερός ἄσυλος ἐν ὁ ὁ πειρασμός ἐπανάστασις · μηδέ ἐκκλίνω εἰς ὁ ὀπίσω , ἵνα μή κατακρίνω ὁ μή εὔθετος φαίνω ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , ἵνα ἐγώ ὁ παρέρχομαι δυσχερής ἐπακολουθέω καί συμπαραμένω δείκνυμι ὁ ἔργον ἐγώ . ( 31 ) ετιστρεφω ἕκαστος ἀπό ὁ ἔργον αὐτός ὁ πονηρός ἐκ ὅλος ὁ καρδία αὐτός , ἐπισταθμάομαι καί διφρεύω ἑαυτοῦ , τίς ὁ ἐργάζομαι οὐτάω λυπέω οὕτως οἶδα θεός ὡς τοσοῦτος ἐπισπάω ὁ ὀργή , τίς τοσοῦτος ἔχω ὁ μοχθηρία ὁ ὑπερβολή ὡς τηλικοῦτος κινέω ἀπειλή , ἐπί τίσις ὁ πρᾶξις ἀνάπτω ἐπί ἐγώ ὁ θυμός αὐτός , καί ποῖος ὁ φιλανθρωπία αὐτός ὁ νεφέλη ἐγώ ἐπισκιάζω συγκατεργάζομαι , πόθεν ἐπιφέρω ὁ ποινή καί πῶς ἀγεστάλη ὁ πληγή , πόθεν τρέμω καί τίσις μοτόω ἰατρεύω . ( 32 ) ἄν γάρ οὗτος ζητέω καί οὕτως πολυπραγμανῶμεν ἑαυτοῦ καί μέλω οὗτος ποιέω , οἶδα ὅτι ἐπί πλείων ὁ ἔλεος αὐτός ἐπιδαψιλεύω κύριος . « ἐγγύς γάρ πᾶς ὁ ἐπικαλέω αὐτός ἐν ἀλήθεια , καί θέλημα ὁ φοβέω αὐτός ποιέω καί ὁ δέησις αὐτός εἰσακούω καί σῴζω αὐτός ( Ps . 144 , 19 ) » , καί ὑπερασπιστής εἰμί πᾶς ὁ ἐλλείπω ἐπί αὐτός . ( 33 ) ἐάν δέ ὁ ἔμπροσθεν ἐγώ ἁμάρτημα , ὁ μή γίγνομαι , προΐστημι , μηδέ γάρ μηδέ εἰμί τις ἐν σύ οὕτως ἀνάλγητος καί ἀδιόρθωτος ὡς ἀλογέω τοσοῦτος καί τηλικοῦτος θεήλατος ἀγανάκτησις , εἄν οὖν οὗτος αὐτός ἐμμολύνω πάθος καί ὁ βόρβορος ὁ ἡδονή ἰλύω , καί μή ὁ επίμονος ὁ μετάνοια ὁ φθάνω ἐξιλάσκω , μηδέ φυλακή ὁ μέλλω βίος ὁ λυπηρός ὁ παροͅχέω ποιέω , φεῦ , εἰς οἷος πάλιν ἑαυτοῦ ἐπιρριπτέω ὄλεθρος , οἷος συμφορά ἀνορύσσω βόθυνος , ἧλιξ κακός χειμών κατά ἑαυτοῦ ἀγριαίνω ἐπεγείρω ; « ἐάν γάρ , φημί , μή ἐπιστρέφω , ὁ ῥομφαία αὐτός στίλβωσις , ὁ τόξον αὐτός ἐντείνω καί ἑτοιμάζω αὐτός , καί ἐν αὐτός ἑτοιμάζω σκεῦος θάνατος » ( Ps . 7 , 13 ) , καί « ἐπιβρέχω ἐπί ἁμαρτωλός παγίδα , πῦρ καί θεῖος καί πνεῦμα καταιγίς ὁ μερίς ὁ ποτήριον αὐτός » ( Ps . 10 , 6 ) , καί « πῦρ καί χάλαζα , λιμός καί θάνατος , ῥομφαία καί μάστιξ ἐπί ὁ ἁμαρτωλός κτίζω οὗτος πᾶς » ( Sirac . 40 , 9 ) . ( 34 ) οὐ ἀλλότριος ἐγώ ὑπόδειγμα χρεῖος εἰς ὁ οἰκεῖος σωφρονισμός · ἐγώ αὐτός εἰς ὁ σφεῖς αὐτός διόρθωσις καί νουθεσία δέω παραλαμβάνω ὁ προλαμβάνω . Ὅτε γάρ ἀνάγωγος καί ἡδυπαθής διατριβή ἐντρυφάω ἐκδιαιτάω , ἵνα μή ὁ ἄλλος λέγω , τότε ὁ ὀργή κύριος ἐπί ἐγώ ὡς χάλαζα πλῆθος ἐπί καρπός συγκομιδή καταφέρω βλέπω . ( 35 ) ἵστημι ὁ θραῦσις ὁ μετάνοια · μή κινέω αὐτός ὁ ἀμέλεια . Κατεπραύνθη ὁ θυμός αὐτός ὁ ὁ δάκρυον ἐγώ ὀχετός · μή ἀνάπτω πάλιν αὐτός βρασμός γέλως ἀκρατής καί θυμελικός ἄθυρμα ἐνδελεχισμός . ὁ κατά ἐγώ ἀκονάω συστέλλω ῥομφαία λιτός καί δέησις ὑποχωρέω · μή στιλβόω πάλιν αὐτός ὕπνος καί μέθη καί θεραπεία ὁ ἀκόλαστος σχολάζω γαστήρ . Τοῦ στεναγμός ὁ καρδία ἐγώ καί ὁ βοή ἐκεῖνος ἀκούω ὁ θεός καί οὐ ὑπεροράω · μή παύω οὗτος ποιέω , ἵνα διά πᾶς ἐγώ ὁ θεόθεν φιλανθρωπία ἐπικουρέω . ( 36 ) κώνειον μέθη , κακός ὁ πορνεία , κακός ὁ ἀδικέω , κακός ὁ μισαδελφία , ὁ κατά ὁ πλησίος ὀργή , ὁ ὑπεροψία , ὁ φόνος , ὁ φθόνος · κακός ὁ ῥᾳθυμία καί ὁ ἀμέλεια . φεύγω οὗτος πᾶς δύναμις , ἀγαπητός · κοινός ὁ πάθος ἄρχων , [ ἄρχω ] , πλούσιος , πένης , ἀνήρ , γυνή · κοινός γίγνομαι καί ὁ κατόρθωμα . Ταΰς ὁ ὀργή ἐκκαίω ὁ θεός , οὗτος ὁ ἀπειλή αὐξάνω , ὁ φιλανθρωπία ἀναστέλλω , καί ταπεινός μέν παρασκευάζω ὁ ἐχθρός , ὑπερυψόω δέ ὁ πολέμιος κατά ἐγώ . Ταΰς βδελύσσω καί ἀποστράπτω ἐκ ψυχή , ἵνα μή ὁ ἀπό θεός καταδικάζω ἀποστροφή . ( 37 ) καί γάρ ὁ παλαιός Ἰσραήλ , ὅτε ὁ πάθος ἁλίσκομαι ἐξελέγχω , τότε ῥομφαία παραδίδωμι στόμα , Ἰσραήλ ἐκεῖνος οὐ τυγχάνω ἔθνος , οὐδέ λαός παροράω , ἀλλά ὅς « σχοίνισμα κληρονομία » ( Ps . 104 , 11 ) δοξάζω , καί « λαός μακαρίζω περιούσιος » ( Exod . 19 , 15 ) , ἐκεῖνος οὗτος ἁμαρτάνω μέν ἐχθρός μαστίζω , κατορθόω δέ οὗτος κρατέω καί ὑπερισχύω , καί φυλακή μέν ὁ ἐντολή μελέτη ὅπλον καρπόω ὁ ἀλλότριος , ἕτερος πόνος αὐτός εὐφραίνω , ὁ νόμος δέ κατολιγωρέω αὐτός ἄγω δορυάλωτος ὁ οἰκεῖος ὁ ἐχθρός ὁράω διακληρόω καί ὁ Ἐνυάλιος παιωνίζω τε καί πυρριχίζω · καί λίαν γε οὗτος σοφός τε καί δίκαιος · δέω γάρ ὁ ἀγαπάω καί οἰκειόω ὁ θεός λαός οὐ ὁ ἰσχύς πείθω ὁ χείρ οὐδέ ὁ ῥώμη μεγαφρονέω ὁ βραχίων οὐδέ ὁ ὁ ὅπλον παρασκευή ἐπερείδω , πείθω δέ κατακυριεύω ὁ ἀνθίστημι καί κρατέω ὁ συμμαχία ὁ ἀγαθός , ἐκεῖνος δέ πρᾶξις σύνοιδα ὁ ἀγαθός ἐπακολουθέω καί κατόρθωμα πλῆθος ἐπιφοιτάω . ( 38 ) ἄν οὖν ἐξολισθάνω τις ὁ καλός καί ὁ ἀρετή συνολισθαίνω πάντως ἀνάγκη καί ὁ συμμαχία αὐτός ὁ θεός · εἄν δέ ὁ ἀγαθός ἔργον κομάω ὁ βίος καί θωρακίζω ὁ ἀρετή σύμμαχος φέρω ὁ ἄμαχος ἐπικουρία κατά ἐχθρός . ( 39 ) ἀλλά ὁ μέν ὁ θεός λαός ὁ ἐκ αὐτός συμμαχία καί κρατύνω καί ὁ κατά ὁ ἀντίπαλος νίκη τροπαιοφορέω · ὁ δέ λοιπός ὁ ἔθνος , ὅς ὁ περί ὁ θεῖος δόξα ἁμαρτάνω , οὐ ὁ σφεῖς αὐτός ἀγαθοεργία , ὁ ἡμέτερος δέ κακοπραγία αὐξάνω ὁ ἰσχύς καί αὐτός κραταιόω καί μεγαλύνω κατά ἐγώ . μάστιξ γάρ ὥσπερ ἐπαφίημι ἐγώ καί ὁ ἡμέτερος παράπτωμα ὁ μάστιξ ὕλη γίγνομαι , καί τοσοῦτος αὐτός ὁ κατά ἐγώ κράτος ἐγχειρίζω , ὅσον ἄν ἐγώ ἑαυτοῦ ὁ πάθος καταστρατηγέω καί ὁ πρός ὁ κακός νέος καί ὑποχώρησις ὁ τάξις , ἐπί ὅς ἐγώ ὁ σωτήριος καί θεῖος νόμος τάσσω , ἐγκαταλείπω . ( 40 ) ὅταν οὖν κατορθόω μέν οἰκειόω θεός καί ὁ κρατέω ἐγώ παραγίγνομαι ὁ ἐχθρός ὁ κρατέω ὁ πάθος , ἁμαρτάνω δέ ὁ θεόθεν εἰσπράσσω ἀποστροφή καί ὁ πίπτω ὑποχείριος ὁ ἐχθρός . Πῶς οὐ οὗτος μέν ἐκτρέπω καί βδελύσσομαι δέω , ὁ κατόρθωμα δέ μεταδιώκω καί οὗτος θάλλω καί συναυξάνω ὁ βίος διά πᾶς ; πῶς δέ ἄν τις καί κατισχύω θαρσέω ἐχθρός , ὅτε ὁ ἐν ἑαυτοῦ πολέμιος καί ὁ στάσις ἔνδον θάλπω πορθέω αὐτός , ὅτε θυμός ἄλογος ὁ αὐτοκράτωρ λογισμός κρατέω καί κατά ὁ πλησίος μηδείς ἴσως ἀδικέω ἀναπείθω φονάω ; πῶς σύ πολέμιος περίειμι ὁ νικάω ζητέω , ὅτε ὁ λίχνος ὁ ἐπιθυμία ὑποχείριος λαμβάνω ὁ αὐτοδέσποτος λογισμός ἕλκω τε καί μεθέλκω περιάγω καί δουλαγωγέω , ἔνθα ἄν ἐπιτάσσω ὁ πάθος ; Πῶς οὕτως πορθέω τε καί κατανδραποδίζω ὁ κατά ὁ πολέμιος ἔπαθλον ἕπω ; ( 41 ) οὐ εἰμί , ὅλος οὐ εἰμί ὑπό ὁ ἐμφύλιος ἐχθρός καταθέτω τε καί δουλόω καί ὁ πάθος πιπράσκω ἑαυτοῦ κυριεύω δύναμαι ὁ ὕπαιθρος ἐχθρός . Αν οὖν ἐκεῖνος καθαιρέω ἐθέλω , πολύς πρότερος ὁ ἐντός πολέμιος ὑποτάσσω σπουδάζω , ὁ οὗτος στάσις καί ὁ ἔρις καταλύω . εἰμί ὁ πάθος ὁ λογισμός αὐταρχέω , καί τότε ὁ ἐναντίος , ὅς ἔξωθεν βάλλω καί τιτρώσκω ἄδεια , ἐγκρατής γίγνομαι . ( 42 ) ἄν γάρ ὅς αὐτοκράτωρ λογισμός λαμβάνω ἐκ θεός , οὗτος ὁ ἡδονή προπίνω ὡς ἀνδράποδον ὑποτάσσω αὐτός αὐτός , πῶς πολέμιος ἔξωθεν ἐπιτίθημι γίγνομαι κύριος ἐπιθυμέω ; Πῶς δυσμενής σκυλεύω ἀποσκευή ὁ ὁ ἐγκόλπιον στάσις καί ὁ ἐπιβουλή κατά ἕκαστος σκυλεύω ὁ νόος ; ( 43 ) Ἐκφυλλοφορέω πρότερος ὁ ἐμφύλιος ὁ λογισμός , καί τότε λαφυραγωγέω ὁ ἀλλόφυλος εὐχερής ὁ ἰσχύς . οὐ ορώ καί ὁ Ἰσραήλ , ὡς ἐπειδάν μέν κρατέω πάθος , κρατέω καί ὁ ἐχθρός ; συστρατηγέω γάρ αὐτός ὁ θεός · ὅτε δέ ὁ ἁμαρτία δουλόω , τότε καί ὁ ἐχθρός ἐκδίδωμι · ἐγκαταλείπω γάρ αὐτός ὁ συστρατηγέω θεῖος ἰσχύς . ( 14 ) οὗτος εὐαρεστέω θεός διά Μωυσῆς ὁ ὁ Αἰγύπτιος φοβερός καί βαρύς χείρ ἐκφεύγω , καί οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀγριαίνω θάλασσα αὐτός μέν εἰς εὐθύς τρίβος ὑπέρ λόγος κατηυτρέπιστο , τάφος δέ αἰώνιος ὁ ὁ Αἰγύπτιος ἐπιδιώκω ἀνοίγω , αὐτός ἵππος , αὐτός ἅρμα , αὐτός Φαραός τερατουργέω ὁ ὄλεθρος · ἐν ὅς ὁ ἀγαπάω ὁ θεός λαός εὐφραίνω τε καί ἀγαλλιάω καί ὁ στρατηγός καί νικοποιέω θεός ᾠδή ἀνακρούω ἐν χαρά ὁ ἐξόδιος . ( 45 ) ἀλλά οὗτος πάλιν ἐπειδάν ὑποσύρω ἁλίσκομαι γογγυσμός καί δίχα πρόσταγμα θεός ἐπί πόλεμος παρασκευή ἐξαρτύω καί ὁ ἐν χείρ νόμος πεποίθησις ὁ θεῖος προτίθημι σύνθημα ἐκφέρω , κραταιός καταπολεμέω ἡσσάομαι , ὁ οἰκεῖος παράπτωμα ὁ ἀντίπαλος ὁ κράτος ὀγκόω καί ὁ κλέος ἀνυψόω . ( 46 ) πάλιν δέ νόμος θεός στρατηγέω καί ὁ Μωυσῆς λόγος πειθαρχέω πολύς μέν ὁ πολέμιος πόλις ἐκπορθέω , πολύς δέ σῶμα κρατέω , πολύς δέ λεία λαφυραγωγέω , καί πολύς θυμηδία καί χαρά ἐμπίμπλημι . καί παραμένω ἄν αὐτός ὁ ἐπί ὁ νίκη θυμηδία καί τέρψις , εἰμί μή ἀχαριστία ὁ ὄφις κατά ἑαυτοῦ ἐπιστρατεύω , ἐπεί μή πάρειμι ἔθνος ὁ ὁ ἐπί ὁ ἀχαριστία δίκαιος ἀγανάκτησις ὁ θεός διά ξίφος ἀναπληρόω καί ἀναδείκνυμι . ( 47 ) οὕτως μαστίζω λαός ἁμαρτάνω ἢ ξίφος πολέμιος θερίζω ἢ θηρίον ὀδούς κατεσθίω ἢ κλόνος γῆ καί βρασμός βίαιος παιδεύω ἢ σκηπτός οὐράνιος ἀπανθρακόω ἢ καρπός ἀφορία πιέζω ἢ αέρας φθόρος συμφθείρω . καί τρόπος κόλασις οὐ ἐξαπορέω κατάλληλος ὁ ὁ σφάλμα ἐπιτήδευμα , καί τούτος τις διαφεύγω ἐκεῖνος περιπείρω , ἐͅκεῖνο πάλιν ἄλλος ἴσως διαδιδράσκω ὑπό ὁ ἕτερος συμφέρω , καί ὁ παράνομος βιόω καί ὁ εὔθυνα ὀφλισκάνω , ὁ δίκη φεύγω οὐ δύναμαι . ( 48 ) τις γάρ ἐγώ δέω καταλέγω ὁ ἐπίλοιπος ὁ Ἰσραήλ , ὁ κατά ἐχθρός νίκη , ὅτε σωφρονέω , ὁ ἀπροσδόκητος ἧσσα , ὅτε πάλιν παραφρονέω , ὁ αἰχμαλωσία , ὁ ἐπάνοδος , ὁ ἐπανάστασις , πάλιν ὁ ἀποκατάστασις , αὐτός ὁ καταστροφή ὁ Ἱεροσόλυμα , ὁ ἀνοικοδομή πάλιν . ὅς ὁ μέν χρηστός χρηστός ἐπανθέω πρᾶξις , μοχθηρός δέ ἥδω εἴσπραξις ὁ δυσχερής . ( 49 ) ἔχω οὖν , ἀγαπητός , ὁ ἐπί ἐγώ αὐτός συμφέρω εἰς ἐγώ αὐτός ἐπανόρθωσις ὁ κατά ὁ Ἰσραήλ πάλαι προῦποδειχθέντα , μισέω ὁ ἁμαρτία καί ἀντέχω ὁ ἀρετή . φεύγω ὁ ἐγκύκλιος οὗτος καί ψυχοβλαβής πλημμέλημα , μέθη , πορνεία , φθόνος , καταλαλιά , πλεονεξία , ἀδικία , ἀλαζονεία , μισαδελφία , ὁ οὗτος ἔκγονος , ὡς ἄν καί ὁ ἐν πόλεμος τροπαιοφορία εὐτυχέω καί ὁ οὐράνιος κληροδοσία μή ἀστοχέω . ( 50 ) ἀλλά ἐπεί ὁ ἀπειλή ἐρύω καί ὁ μαχαιρᾶς διαφεύγω καί παρέρχομαι ἐγώ ὁ ὀλοθρευτής ὁ μήτηρ ὁ λόγος ὁ περιβολή σκεπάζω τε καί διασημαίνω , κοινός πᾶς σύν αὐτός ὁ ἐκ αὐτηες͂ς τίκτω Χριστός ὁ θεός ἐγώ εὐχαριστήριος ᾠδή ἀναπέμπω , πᾶς οἶκος , ὅς ὁ ξίφος διαφεύγω , ἡλικία πᾶς , γυνή , παῖς , νέος καί πρεσβύτης · ὅς γάρ κοινός ὁ ὄλεθρος ἐπικρεμάννυμι , οὗτος [ καί ] κοινός ὁ ὕμνος ἐξοσιόω καί προσάγω θεός καί ὁ οὗτος μήτηρ χρεωστέω . κοινός ἐλευθερία ἀπελαύνω , κοινός ὁ εὐχαριστία προσφέρω . ( 51 ) λέγω ὁ μήτηρ ὁ λόγος καί γνώμη εὐθύτης καί ψυχή καθαρότης · ἐγώ ὁ πρός σύ πίστις καί ὁ πόθος ἀδίστακτος φυλάσσω · αὐτός ὁ σός πόλις , ὡς οἶδα , ὡς βούλομαι , περισῴζω . ὅπλον σύ καί τεῖχος καί θυρεός καί στρατηγός αὐτός προβάλλω · αὐτός ὁ λαός σύ ὑπερμαχέω . Ἡμεῖς σύ ὁ καρδία καθαρός , ὅσος δύναμις , ῥύπος καί πάθος ἑαυτοῦ ἐξαρπάζω παρίστημι σπουδάζω · αὐτός ὁ βουλή ὁ κατά ἐγώ ἐξοφρυόω διασκεδάννυμι . ἄν γάρ τίς καί παασφαλῶμεν ὁ ἐπαγγέλλω ἐγώ , σός εἰμί ὁ διορθόω , σός εἰμί ὁ χείρ ὁ ἐπί γόνυ κλίνω παρέχω καί ἀνίστημι ὁ πτῶμα . » ( 52 ) λέγω οὗτος ὁ παρθένος καί μή ψεύδω , ἵνα μή ὁ καλός ἐγώ ἐλπίς διαψεύδω , ἵνα ὁ προσδοκία μή παρασφάλλω , ἵνα σάλος καί κῦμα καί ζάλη ὁ ἐν ὁ βίος κακός ὑπερανέχω ὁ σωτηρία ἐγώ ὁ λιμήν ἐγκαθορμίζω καί ὁ ἐπουράνιος δόξα καταξιόω χάρις καί φιλανθρωπία χριστός ὁ ἀληθινός θεός ἐγώ , ὅς πρέπω πᾶς δόξα , τιμή καί προσκύνησις ἅμα ὁ πατήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὁ ὁμοούσιος καί ζωαρχικός τριάς , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .