photius.bibliotheca photius_lexicon_naber_0065.1
ἀρμα τὸ τέλειον . Tertia est ἀδηφάγοι τριήρεις · αἱ μεγάλοι οὕτως ἐλέγοντο ἢ ἔχουσαι τὰ πληρώματα ἐντελῆ · καὶ ἀδηφάγα ἄρματα τὰ μεγάλα καὶ τέλεια · καὶ ἐξὶ πεποιημένον ἀπὸ τοῦ ἀδην ἐσθίειν ἤτοι δαψιλῶς . Quarta denique ἀδηφάγοι · ἄγωνισαι ἵπποι οὕτως ἐκαλοῦντο , ὡς ᾿Αριστοφάνης καὶ Φερεκράτης · ἔφη δὲ καὶ ἀδηγοῦσα · Σοφοκλῆς καὶ ἀδηφαγεῖν Ἔρμιππος · ἀλλὰ καὶ ἀδηφάγον εἶπε Λυσίας τὴν τέλειον μισθὸν λαμβάνουσαν τριήρη · ᾿Αλκαῖος δὲ ὁ κομικὸς καὶ τοὺς πότας λεγομένους λύχνους ἀδηφάγους ἔφη χαριεντισάμενος · καὶ δρομεῖς δέ τινες ἐν Νεμέᾳ ἀδηφάγοι ἐλέγοντο · καὶ οἱ γυμναστικοὶ παρ᾿ ᾿Αργείοις οὕτως · λέγουσι δέ τινες καὶ τὸν ἱερὸν λόχον ἀδηφάγον . Animadverte duas glossas longiores et duas brevissimas , descriptas ut existimo ex utriusque lexicī epitome . Similia invenit Eustathius p . 1594 . 54 in lexicis suis rhetoricis , sed neglexit accuratius indicare . Simile exemplum habemus in istis : Λεκανίς · ἐν τοῖς ἐπαυλοῖς οἱ πατέρες ταῖς νύμφαις δῶρα ἐπεμπον , ἐν μὲν ταῖς κοιτίσι χρυσία , ἐν δὲ ταῖς λεκανίσι παρθενικὰ παίγνια . Sequitur Λεκανίς · κεραμέα λοπὰς καὶ τὰ ἐκπέταλα τρύβλια . Tertia glossa est ᾿Λεκάνη · παρώνυμος τοῦ λέκους , οὐχὶ ἀπὸ τοῦ λάλακος · λάλακος δὲ πλατὺ καὶ ἐκπέταλον καὶ ἀναπεπταμένον ἄγγειον · ἀλλ᾿ οἱ παλαιοὶ ὁ ἡμεῖς λεκάνην ποδανιπτήρα ἐκάλουν , λεκάνιον δὲ καὶ λεκανίδα ἄγγεϊα ὥτα ἔχοντα πρὸς ὑποδοχὴν ὕδων καὶ τοιούτων τινῶν · οὕτως ᾿Αριστοφάνης . Dobraeus corrigit ἀπὸ τοῦ λάκκος · λέκος δὲ πλατύ , κτῆ . Usurpavit autem Aristophanes λεκάνιον in Acharn . 1110 . Quarta denique glossa est Λέκος καὶ λεκίσκιον καὶ λεκάνη καὶ λεκανίς · τὰ ἐκπέταλα τρύβλια · οὕτως ᾿Αριστοφάνης . Possunt quaedam addi de horum vocabulo - rum formis , sed malo lectores ad Stephani Thesaurum ablegare . Hoc unum addo glossam etiam quintuplicem fore , si addideris hanc : λεκάρια · λεκανίδια . Dolendum est nihil afferre Eustathium quo singulas glossas scriptoribus restituuntur . Alia exempla ad Harpocrationem dabo .
Lemmas: ἀρμα ὁ τέλειος . Tertia est ἀδηφάγος τριήρης · ὁ μέγας οὕτως λέγω ἢ ἔχω ὁ πλήρωμα ἐντελής · καί ἀδηφάγος ἅρμα ὁ μέγας καί τέλειος · καί ἐπίτεξ ποιέω ἀπό ὁ ἀδήν ἐσθίω ἤτοι δαψιλής . Quarta denique ἀδηφάγος · ἀγωνίζομαι ἵππος οὕτως καλέω , ὡς Αριστοφάνης καί Φερεκράτης · φημί δέ καί αδηγουω · Σοφοκλῆς καί ἀδηφαγέω Ἕρμιππος · ἀλλά καί ἀδηφάγος εἶπον Λυσίας ὁ τέλειος μισθός λαμβάνω τριήρης · Ἀλκαῖος δέ ὁ κομίζω καί ὁ πότης λέγω λύχνος ἀδηφάγος φημί χαριεντίζομαι · καί δρομεύς δέ τις ἐν Νεμέα ἀδηφάγος λέγω · καί ὁ γυμναστικός παρά Ἀργεῖος οὕτως · λέγω δέ τις καί ὁ ἱερόν λόχος ἀδηφάγος . Animadverte duas glossas longiores et duas brevissimas , descriptas ut existimo ex utriusque lexicī epitome . Similia invenit Eustathius p . 1594 . 54 in lexicis suis rhetoricis , sed neglexit accuratius indicare . Simile exemplum habemus in istis : λεκανίς · ἐν ὁ ἔπαυλος ὁ πατήρ ὁ νύμφη Δῶρα πέμπω , ἐν μέν ὁ κοιτίς χρυσίον , ἐν δέ ὁ λεκανίς παρθενικός παίγνιον . Sequitur λεκανίς · κεραμεύς λοπάς καί ὁ ἐκπέταλος τρύβλιον . Tertia glossa est Λεκάνης · παρώνυμος ὁ λέκος , οὐ ἀπό ὁ Λαλάκος · Λαλάκος δέ πλατύς καί ἐκπέταλος καί ἀναπετάννυμι ἀγγεῖον · ἀλλά ὁ παλαιός ὁ ἐγώ λεκάνη ποδανιπτήρ καλέω , λεκάνιον δέ καί λεκανίς ἀγγεῖον οὖς ἔχω πρός ὑποδοχή κάτ-ηλυς καί τοιοῦτος τις · οὕτως Αριστοφάνης . Dobraeus corrigit ἀπό ὁ λάκκος · λέκος δέ πλατύς , κτείνω . Usurpavit autem Aristophanes λεκάνιον in Acharn . 1110 . Quarta denique glossa est Λέκος καί λεκίσκιον καί λεκάνη καί λεκανίς · ὁ ἐκπέταλος τρύβλιον · οὕτως Αριστοφάνης . Possunt quaedam addi de horum vocabulo - rum formis , sed malo lectores ad Stephani Thesaurum ablegare . Hoc unum addo glossam etiam quintuplicem fore , si addideris hanc : λεκάριον · λεκανίδιον . Dolendum est nihil afferre Eustathium quo singulas glossas scriptoribus restituuntur . Alia exempla ad Harpocrationem dabo .