phoebammon.de-figuris-fort-auctore-phoebammone-alio phoebammon_spengel_rg3_0059.2
τὸ πλαττόμενον οὖν τοῦτον τὸν τρόπον ἐξαιρέτως σχῆμα καλεῖται , καὶ ἡμεῖς περὶ τούτου ποιοῦμεθα τὸν λόγον , ἀλλ’ οὐ περὶ παντὸς τοῦ ὁπωσοῦν ἐσχηματισμένου λόγου . οὐ μὴν ἀλλ’ ὅτι ἴδια μὲν ἐστὶ τὰ κατὰ φύσιν σχήματα τοῦ λόγου , ἴδια δὲ τὰ κατὰ τὴν τέχνην , ἐκεῖνο σημεῖον ἂν εἴη , ὅτι πᾶν σχῆμα , τοῦτο δὴ περὶ οὗ καὶ λέγομεν , μεταγεῖν ἐστὶν εἰς τὸ κατὰ φύσιν , τοῦτο δὲ ἐπ’ ἐνίων μὲν ἐναργέστατα φαίνεται , ὡς ἐπὶ τῆς εἰρωνείας 431 καὶ ἀλληγορίας καὶ ὑπερβολῆς , ἐπ’ ἐνίων δὲ δυσόριστόν ἐστιν , ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως καὶ ἐπὶ πύσματος καὶ διαπορήματος . ταῦτὰ λέγειν ἐστὶ καὶ πρὸς τοὺς τὰ τῆς λέξεως σχήματα ἀναιροῦντας , ὡς πάσης συνθέσεως λέξεως ἰδίου τι σχῆμα ἔχουσης καὶ οὐδὲν κατὰ τὴν πλάσιν οὐδ’ ἐξαιρέτον · καὶ γὰρ ὅτι διαφέρει πλάσις ῥητορικὴ τῆς τῶν ἰδιωτῶν ἐστὶ λέγειν , καὶ ὅτι ῥήτορες ῥητόρων ἄμεινον φράζουσι , καὶ ὅτι ἴδια σχήματα κατὰ φύσιν συνθέσεως λέξεώς ἐστι , καὶ τὰ ἀπὸ τούτων κατὰ μίμησιν γινόμενα κατὰ τέχνην τῶν ῥητόρων , καὶ ὅτι ἐστὶ τὰ σχήματα τῆς λέξεως εἰς τὸ κατὰ φύσιν μεταγεῖν τὰ μὲν εὐχερῶς καὶ ῥᾷον , τὰ δὲ δυσκολώτερον . ἐωραμένων δὲ τούτων καὶ ἐπὶ περὶ τῆς χρείας , ἣν παρέχεται τὰ σχήματα , εἰπόντες περὶ αὐτῶν λοιπὸν ποιησόμεθα τὸν λόγον . ἐστὶ τοίνυν χρεία τῶν σχημάτων κατὰ τρόπους πλείονας · ἐπίτασιν γὰρ δύναται τῶν πραγμάτων ἐμφαίνειν , ὡς ἔχει τὰ τοιαῦτα , σὺ δ’ ὁ σεμνὸς ἄνηρ καὶ διαπτύων τοὺς ἄλλους , καὶ πάλιν , ἐμολ’ ὅσον , εἴτε τις βούλεται νομίσαι μανίαν εἴτε καὶ φιλοτιμίαν · διὰ γὰρ τῆς εἰρωνείας μᾶλλον , ἢ εἰ ἐξ εὐθείας ἐλέγετο , ἠξήται ὁ λόγος . καὶ καταβολὴν δὲ καὶ ἐκλυσὶν ἐκ τῶν ἐναντίων , οὐ μέμνησθε αὐτοῦ τὰ ἀπίθανα ῥήματα καὶ μιαρά , καὶ πάλιν , σὺ Θετταλοὺς ἀποστήσας · σὺ γὰρ ἂν κώμη .
Lemmas: ὁ πλάσσω οὖν οὗτος ὁ τρόπος ἐξαίρετος σχῆμα καλέω , καί ἐγώ περί οὗτος ποιέω ὁ λόγος , ἀλλά οὖον περί πᾶς ὁ ὁπωσοῦν σχηματίζω λόγος . οὖον μήv ἀλλά ὅτι ἴδιος μέν εἰμί ὁ κατά φύσις σχῆμα ὁ λόγος , ἴδιος δέ ὁ κατά ὁ τέχνη , ἐκεῖνος σημεῖον εἄν εἰμί , ὅτι πᾶς σχῆμα , οὗτος δή περί ὅς καί λέγω , μετάγω εἰμί εἰς ὁ κατά φύσις , οὗτος δέ ἐπί ἔνιοι μέν ἐναργής φαίνω , ὡς ἐπί ὁ εἰρωνεία 431 καί ἀλληγορία καί ὑπερβολή , ἐπί ἔνιοι δέ δυσόριστος εἰμί , ὥσπερ ἐπί ὁ ἐρώτησις καί ἐπί πύσμα καί διαπόρημα . οὗτος λέγω εἰμί καί πρός ὁ ὁ ὁ λέξις σχῆμα ἀναιρέω , ὡς πᾶς σύνθεσις λέξις ἴδιος τίς σχῆμα ἔχω καί οὐδείς κατά ὁ πλάσις οὐδέ ἐξαίρω · καί γάρ ὅτι διαφέρω πλάσις ῥητορικός ὁ ὁ ἰδιώτης εἰμί λέγω , καί ὅτι ῥήτωρ ῥήτωρ ἀγαθός φράζω , καί ὅτι ἴδιος σχῆμα κατά φύσις σύνθεσις λέξις εἰμί , καί ὁ ἀπό οὗτος κατά μίμησις γίγνομαι κατά τέχνη ὁ ῥήτωρ , καί ὅτι εἰμί ὁ σχῆμα ὁ λέξις εἰς ὁ κατά φύσις μετάγω ὁ μέν εὐχερής καί ῥᾳδίως , ὁ δέ δύσκολος . ὁράω δέ οὗτος καί ἐπί περί ὁ χρεία , ὅς παρέχω ὁ σχῆμα , εἶπον περί αὐτός λοιπός ποιέω ὁ λόγος . εἰμί τοίνυν χρεία ὁ σχῆμα κατά τρόπος πλείων · ἐπίτασις γάρ δύναμαι ὁ πρᾶγμα ἐμφαίνω , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , σύ δέ ὁ σεμνός ἀνήρ καί διαπτύω ὁ ἄλλος , καί πάλιν , βλώσκω ὅσος , εἴτε τις βούλομαι νομίζω μανία εἴτε καί φιλοτιμία · διά γάρ ὁ εἰρωνεία μᾶλλον , ἢ εἰμί ἐκ εὐθύς λέγω , ἥκω ὁ λόγος . καί καταβολή δέ καί ἔκλυσις ἐκ ὁ ἐναντίος , οὖον μιμνήσκω αὐτός ὁ ἀπίθανος ῥῆμα καί μιαρός , καί πάλιν , σύ Θεσσαλός ἀφίστημι · σύ γάρ εἄν κώμη .