phoebammon.de-figuris-fort-auctore-phoebammone-alio phoebammon_spengel_rg3_0466.1
νέους · ἐὰν γὰρ τῶν μὴ προσόντων αὐτῷ μνησθῇς , ἅπαντες ἴσασιν , ὅτι τούτων σύνεστιν οὐδὲν αὐτῷ , προσέτι καὶ ἀπίθανος εἶναι δόξεις , καὶ περὶ τῶν ἄλλων λόγων ὑποπτον καταστήσεις σεαυτὸν ἐκ τούτου καὶ προσάνη τὸν ἀκροατὴν τῷ λόγῳ . δεῖ γὰρ τοῖς ὁμολογημένοις πανταχοῦ συντρέχειν . ἐρεῖς δὲ καὶ ἐπὶ τῶν τοιούτων ὅτι καὶ ὅτε ἀμιλλαὶ λόγων ἐπὶ τῶν μουσείων ἦσαν , ἐπηγεῖτο παρὰ τῶν καθηγημόνων τῶν ἡλικιωτῶν μᾶλλον . καὶ ὥσπερ Ἔφορος ἐστεφανοῦτο καὶ Θεόπομπος , οἱ μαθηταὶ Ἰσοκράτους , ὡς διαφέροντες τῶν ἄλλων ( καὶ γὰρ Ἰσοκράτης ἀρετῆς προτίθει ἀγῶνα τοῖς ἀρίστοις τῶν ἀκροατῶν κατὰ μῆνα στέφανον · ) οὕτω καὶ οὗτος διαφέρων ἐφαίνετο καὶ ἐπαίνων ἡξιοῦτο οὐχ ἐλαττουμένων στεφάνων , ἐπειδὴ δὲ εἰς εὐδαιμονίαν συντελεῖ καὶ σώματος κάλλος , γράφον καὶ τὸν νεανίαν , οἷος μὲν ἰδεῖν , οἷος δ’ ὀφθῆναι . ἐν ᾧ διαγράψεις αὐτοῦ καὶ λουλοῦν καὶ ὀφθαλμοὺς καὶ κόμην καὶ τὰ λοιπά . ἵνα δὲ τὸν λόγον σεμνὸν ποιῇς τὸν περὶ τῆς γραφῆς καὶ τὴν διαβολὴν ἐκφύγῃς τὴν ἐκ τοῦ κάλλους , ἀπέργασαι τὸ ἦθος σεμνότερον , λέγων ὅτι κοσμεῖ δὲ τὸ εἶδος τῇ τῶν ἡθῶν ἐγκρατείᾳ , καὶ τῷ μὴ πολλοῖς ῥαδίως ἑαυτὸν ἐκδιδόναι , ἀλλὰ μόνον συνειναι τῶν ἀνδρῶν τοῖς ἀρίστοις καὶ λόγοις καὶ βιβλίοις . καιρὸν ἔχεις μετὰ ταῦτα καὶ τὴν πατρίδα ἐπαινέσαι τὴν ἐκείνου , ὅτι λαμπρὰ καὶ ἐνδοξος καὶ οὐ μείων τῶν πολυθρυλήτων , ἐν ᾗ λαμπρὸς ὀφθήσεται ἐν λαμπρᾷ καὶ εὐδαιμονίᾳ . εἶτα ἐπὶ τούτοις ἅπασιν ἀξιώσεις αὐτὸν μεμνῆσθαι τῆς πάλαι συνήθειας , τῆς εὐνοίας , τῆς φιλίας , καὶ παραμυθεῖσθαι τὴν ἀπόστασιν μνήμαις καὶ λόγοις , κἂν μὲν πεξεύειν μέλλῃ , διάγραφε τὴν ὁδὸν καὶ τὴν γῆν δι’ ἧς πορεύεται , οἷος μὲν ἔσται , ἐὰν οὕτω τύχῃ διὰ τῆς Θράκης διῶν , ἐπαινούμενος καὶ προκεμπόμενος ἐπὶ τοῖς λόγοις , θαν -
Lemmas: νέος · ἐάν γάρ ὁ μή πρόσειμι αὐτός μιμνήσκω , ἅπας οἶδα , ὅτι οὗτος σύνειμι οὐδείς αὐτός , προσέτι καί ἀπίθανος εἰμί δοκέω , καί περί ὁ ἄλλος λόγος ὕποπτος καθίστημι σαυτοῦ ἐκ οὗτος καί προσάνειμι ὁ ἀκροατής ὁ λόγος . δεῖ γάρ ὁ ὁμολογέω πανταχοῦ συντρέχω . εἴρω δέ καί ἐπί ὁ τοιοῦτος ὅτι καί ὅτε ἅμιλλα λόγος ἐπί ὁ μουσεῖον εἰμί , ἐπάγω παρά ὁ καθηγημοναω ὁ ἡλικιώτης μᾶλλον . καί ὥσπερ Ἔφορος στεφανόω καί Θεόπομπος , ὁ μαθητής Ἰσοκράτης , ὡς διαφέρω ὁ ἄλλος ( καί γάρ Ἰσοκράτης ἀρετή προτίθημι ἀγών ὁ ἀγαθός ὁ ἀκροατής κατά μείς στέφανος · ) οὗτος καί οὗτος διαφέρω φαίνω καί ἔπαινος ἀξιόω οὐ ἐλασσόω στέφανος , ἐπεί δέ εἰς εὐδαιμονία συντελής καί σῶμα κάλλος , γράφω καί ὁ νεανίας , οἷος μέν ὁράω , οἷος δέ ὁράω . ἐν ὅς διαγράφω αὐτός καί λούλος καί ὀφθαλμός καί κόμη καί ὁ λοιπός . ἵνα δέ ὁ λόγος σεμνός ποιέω ὁ περί ὁ γραφεύς καί ὁ διαβολή ἐκφεύγω ὁ ἐκ ὁ κάλλος , ἀπεργάζομαι ὁ ἦθος σεμνός , λέγω ὅτι κοσμέω δέ ὁ εἶδος ὁ ὁ ἠθέω ἐγκράτεια , καί ὁ μή πολύς ῥᾳδίως ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι , ἀλλά μόνος συνίημι ὁ ἀνήρ ὁ ἀγαθός καί λόγος καί βιβλίον . καιρός ἔχω μετά οὗτος καί ὁ πατρίς ἐπαινέω ὁ ἐκεῖνος , ὅτι λαμπρός καί ἔνδοξος καί οὖον μείων ὁ πολυθρύλητος , ἐν ὅς λαμπρός ὁράω ἐν λαμπρός καί εὐδαιμονία . εἶτα ἐπί οὗτος ἅπας ἀξιόω αὐτός μιμνήσκω ὁ πάλαι συνήθεια , ὁ εὔνοια , ὁ φίλιος , καί παραμυθέομαι ὁ ἀπόστασις μνήμη καί λόγος , κἀν μέν πέκω μέλλω , διαγράφω ὁ ὁδός καί ὁ γῆ διά ὅς πορεύω , οἷος μέν εἰμί , ἐάν οὗτος τυγχάνω διά ὁ Θρᾴκη δῖος , ἐπαινέω καί προκόπτω ἐπί ὁ λόγος , θάω -