phoebammon.de-figuris-fort-auctore-phoebammone-alio phoebammon_spengel_rg3_0499.2
αὐτήν , ὁπόθεν ἂν ὁ καιρὸς αὐτῇ διδῷ τὰ ἐγκώμια , 5 οἷον ἀπὸ τῶν ἀρχαίων εἰ τι σερνὸν ἔχοις , ἀπὸ τῶν ἀέρων , ἀπὸ τοῦ εἴδους τοῦ κάλλους , οἷον ἀπὸ στοᾶν καὶ λιμένων καὶ ἀκροπόλεως καὶ ἱερῶν πολυτελῶν καὶ ἀγαλμάτων . ἐπαινέσεις δὲ μετὰ ταῦτα καὶ τὰς ἐν αὐτῇ πανηγύρεις καὶ ἱερομηνίας καὶ μουσικὰ θέατρα καὶ ἀγῶνων διαθέσεις , πανταχοῦ παραπλέκων , ἵνα μὴ ἀπλοῦν γένηται ἐγκώμιον , τὸ ὅτι ἀνίσταται μέλλων τούτων χωρίζεσθαι ἐφ’ ἑκάστῷ σχεδὸν εἰπεῖν τῶν νοημάτων , ἵνα συντακτικὸν εἴδους ὁ λόγος λάβῃ . ἐπαινέσεις 10 δὲ καὶ τοὺς ἄνδρας , οἷον ἱερέας , εἰ τύχοι , δαδούχους τε καὶ ἱεροφάντας καὶ τὰ ἦθη τῶν ἀνδρῶν , ὅτι ἡμεροὶ καὶ φιλόξενοι , καὶ ἑτέροις δὲ ὁμοίως συντάξεται , κάνταῦθα ἐνδεικνύμενος τὸ καὶ ἀλγεῖν καὶ δακρύειν 15 ἐπὶ τῷ χωρισμῷ . μετὰ δὲ τὸ πρῶτον μέρος ἥξεις πάλιν ἐφ’ ἕτερον μέρος , ἐν ᾧ μνησθήσεται καὶ τῶν τόπων , εἰς οὓς ἐπανελύσεται . καὶ εἰ μὲν εἰσὶν ἄγνωστοι οἱ ἄνδρες παρ’ οὓς καὶ σπεύδειν ἐκρίνεν , ἔρεις · πῶς ἄρα ἡμᾶς ὑποδέξονται , τίνες ἄρα πάλιν συνήθεις ; εἰ δὲ παρὰ τὴν αὐτοῦ πατρίδα σπεύδει , ἔρεις · τίς γὰρ οὐ 20 ποθήσει τὴν οἰκείαν ; ἴσως γὰρ ἀκούετε καὶ ὑμεῖς · ἐνδοξος γὰρ καὶ λαμπρὰ παρὰ πᾶσιν ἡμῶν ἡ πόλις . εἶτα συνεῦξή που τούτοις παρὰ τῶν ποιητῶν ἐξελών τὰ κάλλιστα , καὶ ὅτι πολλῶν ἂν χρημάτων προτιμήσειας πυθάνεσθαι δὴ περὶ αὐτῶν τὰ βέλτιστα , καὶ ὅτι ἐπι - 25 λήψῃ αὐτῶν οὐδέποτε , καὶ ὅτι διαδώσεις λόγον ἀπανταχοῦ θαυμάζων αὐτῶν τὰ ἐξαίρετα . συνεῦξή δὲ ἑαυτῷ καὶ πλοῦν ἀγαθὸν καὶ ἐπάνοδον χρηστήν , καὶ ὅ τι ἂν οὕτω τύχῃ , καὶ εἰ παίδας ποιήσεις , ἀποστελεῖς αὐτοὺς ὁφωμένους τὴν αὐτὴν πόλιν . 30 Ἐὰν δὲ τῇ πατρίδι συντάττεσθαι μέλλῃς , ἔστω μὲν σοι ὁμοίως τὰ πάτρια ἐρωτικά , καὶ ἔχετω μὲν ἐνδει -
Lemmas: αὐτός , ὁπόθεν εἄν ὁ καιρός αὐτός δίδωμι ὁ ἐγκώμιον , 5 οἷος ἀπό ὁ ἀρχαῖος εἰμί τίς σερός ἔχω , ἀπό ὁ ἀήρ , ἀπό ὁ εἶδος ὁ κάλλος , οἷος ἀπό στοά καί λιμήν καί ἀκρόπολις καί ἱερός πολυτελής καί ἄγαλμα . ἐπαινέω δέ μετά οὗτος καί ὁ ἐν αὐτός πανήγυρις καί ἱερομηνία καί μουσικός θέατρον καί ἀγών διάθεσις , πανταχοῦ παραπλέκω , ἵνα μή ἀπολόω γίγνομαι ἐγκώμιον , ὁ ὅτι ἀνίστημι μέλλω οὗτος χωρίζω ἐπί ἕκαστος σχεδόν εἶπον ὁ νόημα , ἵνα συντακτικός εἶδος ὁ λόγος λαμβάνω . ἐπαινέω 10 δέ καί ὁ ἀνήρ , οἷος ἱερεύς , εἰμί τυγχάνω , δαδούχος τε καί ἱεροφάντης καί ὁ ἦθος ὁ ἀνήρ , ὅτι ἡμερόω καί φιλόξενος , καί ἕτερος δέ ὁμοίως συντάσσω , κάνταῦθα ἐνδείκνυμι ὁ καί ἀλγέω καί δάκρυ 15 ἐπί ὁ χωρισμός . μετά δέ ὁ πρῶτος μέρος ἥκω πάλιν ἐπί ἕτερος μέρος , ἐν ὅς μιμνήσκω καί ὁ τόπος , εἰς ὅς ἐπαναλύω . καί εἰμί μέν εἰμί ἄγνωστος ὁ ἀνήρ παρά ὅς καί σπεύδω κρίνω , εἴρω · πῶς ἄρα ἐγώ ὑποδείκνυμι , τίς ἄρα πάλιν συνήθης ; εἰμί δέ παρά ὁ αὐτός πατρίς σπεύδω , εἴρω · τίς γάρ οὖον 20 πίνω ὁ οἰκεῖος ; ἴσως γάρ ἀκούω καί σύ · ἔνδοξος γάρ καί λαμπρός παρά πᾶς ἐγώ ὁ πόλις . εἶτα συνεύχομαι ποῦ οὗτος παρά ὁ ποιητής ἐξαιρέω ὁ καλῶς , καί ὅτι πολύς εἄν χρῆμα προτιμάω πυνθάνομαι δή περί αὐτός ὁ ἀγαθός , καί ὅτι ἐπι - 25 λαμβάνω αὐτός οὐδέποτε , καί ὅτι διαδίδωμι λόγος ἀπαντηχέω θαυμάζω αὐτός ὁ ἐξαίρετος . συνεύχομαι δέ ἑαυτοῦ καί πλόος ἀγαθός καί ἐπάνοδος χρηστός , καί ὅς τίς εἄν οὗτος τυγχάνω , καί εἰμί παῖς ποιέω , ἀποστέλλω αὐτός ὁράω ὁ αὐτός πόλις . 30 ἐάν δέ ὁ πατρίς συντάσσω μέλλω , ἵστημι μέν σύ ὁμοίως ὁ πάτριος ἐρωτικός , καί ἔχω μέν ἐνδέω -