phoebammon.de-figuris-fort-auctore-phoebammone-alio phoebammon_spengel_rg3_0518.2
προγυμνάσματα , ἀλλὰ μέρεισι τῶν ὅλων χρησιμεύει . τρία δὲ τῆς ῥητορικῆς εἴδη , ἐπειδὴ καὶ οἱ ἀκροαταί , οἱ χαρακτηρίζουσι τὰ ὑποκείμενα πρόσωπα , ἢ δικαζόμενοι συνελήλυθασιν ἢ συμβουλεύσόμενοι ἢ πανηγυρίζοντες . 5 ἐστὶ δὲ τοῦ μὲν δικανικοῦ ἴδιον πᾶν τὸ ἐν κατηγορίᾳ καὶ ἀπολογίᾳ , τέλος δὲ τὸ δίκαιον · τοῦ δὲ συμβουλευτικοῦ προτροπὴ τε καὶ ἀποτροπή , τέλος δὲ τὸ συμφέρον · τοῦ δὲ πανηγυρικοῦ τὸ ἐγκωμιαστικὸν καὶ ψεκτικόν , τέλος δὲ τὸ καλόν . καὶ ταῦτα μὲν ἕπι τοσοῦτον . 10 πάλιν δὲ τοῦ πολιτικοῦ λόγου πέντε μερῶν ὄντων , οἷον προοιμίων , διηγήσεων , ἀντιθέσεων , λύσεων , ἐπιλόγων . καὶ τούτοις τὸ ἕκαστῶν τὰ προγυμνάσματα χρήσιμον χορηγεῖ · τὰ μὲν γὰρ τὴν τῶν προοιμίων διδάσκει χρείαν , τὰ δὲ τὴν τῶν διηγήσεων , ἕτερα τὴν τῶν ἀγώνων ἐν 15 ταῖς ἀντιθέσεσι καὶ λύσεσιν · ἐστὶ δὲ ἄ καὶ τοῖς ἐπιλόγοις . περὶ ὧν ὕστερον κατὰ μέρος μεταχειριζόμενοι ἐροῦμεν , πρὸς τὸ παρὸν τοσοῦτον μόνον ὑπειπόντες , ὅ καὶ πᾶσι συνοίσει , ὡς προοίμιον μὲν ἐστὶ λόγος παρασκευάζων τὸν ἀκροατὴν καὶ οἰκείως διατιθεὶς εἰς τὸν 20 ὑποκείμενον λόγον , ἔργον δὲ αὐτοῦ καὶ τέλος ( τὸ γὰρ αὐτὸ τινες φήθησαν ) τὸ προσοχὴν καὶ εὐμάθειαν καὶ εὐνοιαν ἀπεργάσασθαι · διήγησις δὲ τῶν ἐν τῇ ὑποθέσει πραγμάτων ἐκθεσις εἰς τὸ ὑπὲρ τοῦ λέγοντος μέρος φέπουσα , ἢ ἐκθεσις πράγματος γεγενημένου ἢ ὡς γε25γενημένου , ἔργον δὲ αὐτῆς καὶ τέλος τὸ παράδοσιν καὶ δήλωσιν ποιῆσαι τῷ ἀκροατῇ τοῦ πράγματος · ἀντίθεσις δὲ ἢ παρὰ τοῦ ἀντικειμένου προσώπου ἐνστάσις , τὸ ἐν ἡμῖν πιθανὸν διαλύουσα καὶ εἰς εὐλογωτέραν ἕνοιαν τὸν ἀκροατὴν μεταάγουσα · λύσις δὲ ἢ τὴν ἐκ τῆς ἐνστά30σεως βλάβρην ἀφαιρουμένη καὶ εἰς τὸ ἐξ ἀρχῆς τὸν ἀκροατὴν ἐπανάγουσα καὶ εἰς συγκατάθεσιν ἕναι πείθουσα τοῦ προκειμένου ζητήματος . ἐπίλογος δὲ ἐστι
Lemmas: προγύμνασμα , ἀλλά μέρος ὁ ὅλος χρησιμεύω . τρεῖς δέ ὁ ῥητορικός εἶδος , ἐπεί καί ὁ ἀκροατής , ὁ χαρακτηρίζω ὁ ὑπόκειμαι πρόσωπον , ἢ δικάζω συνέρχομαι ἢ συμβουλεύω ἢ πανηγυρίζω . 5 εἰμί δέ ὁ μέν δικανικός ἴδιος πᾶς ὁ ἐν κατηγορία καί ἀπολογία , τέλος δέ ὁ Δίκαιος · ὁ δέ συμβουλευτικός προτροπή τε καί ἀποτροπή , τέλος δέ ὁ συμφέρω · ὁ δέ πανηγυρικός ὁ ἐγκωμιαστικός καί ψεκτικός , τέλος δέ ὁ καλός . καί οὗτος μέν ἐπί τοσοῦτος . 10 πάλιν δέ ὁ πολιτικός λόγος πέντε μέρος εἰμί , οἷος προοίμιον , διήγησις , ἀντίθεσις , λύσις , ἐπίλογος . καί οὗτος ὁ ἕκαστος ὁ προγύμνασμα χρήσιμος χορηγέω · ὁ μέν γάρ ὁ ὁ προοίμιον διδάσκω χρεία , ὁ δέ ὁ ὁ διήγησις , ἕτερος ὁ ὁ ἀγών ἐν 15 ὁ ἀντίθεσις καί λύσις · εἰμί δέ ὅς καί ὁ ἐπίλογος . περί ὅς ὕστερος κατά μέρος μεταχειρίζομαι εἴρω , πρός ὁ πάρειμι τοσοῦτος μόνος ὑπεῖπον , ὅς καί πᾶς συμφέρω , ὡς προοίμιον μέν εἰμί λόγος παρασκευάζω ὁ ἀκροατής καί οἰκεῖος διατίθημι εἰς ὁ 20 ὑπόκειμαι λόγος , ἔργον δέ αὐτός καί τέλος ( ὁ γάρ αὐτός τις φημί ) ὁ προσοχή καί εὐμάθεια καί εὔνοια ἀπεργάζομαι · διήγησις δέ ὁ ἐν ὁ ὑπόθεσις πρᾶγμα ἔκθεσις εἰς ὁ ὑπέρ ὁ λέγω μέρος ἐφέπω , ἢ ἔκθεσις πρᾶγμα γίγνομαι ἢ ὡς γίγνομαι , ἔργον δέ αὐτός καί τέλος ὁ παράδοσις καί δήλωσις ποιέω ὁ ἀκροατής ὁ πρᾶγμα · ἀντίθεσις δέ ἢ παρά ὁ ἀντίκειμαι πρόσωπον ἔνστασις , ὁ ἐν ἐγώ πιθανός διαλύω καί εἰς εὔλογος νοια ὁ ἀκροατής μετάγω · λύσις δέ ἢ ὁ ἐκ ὁ ἐνστά30σεως βλάβρην ἀφαιρέω καί εἰς ὁ ἐκ ἀρχή ὁ ἀκροατής ἐπανάγω καί εἰς συγκατάθεσις ἕνος πείθω ὁ πρόκειμαι ζήτημα . ἐπίλογος δέ εἰμί