phoebammon.de-figuris-fort-auctore-phoebammone-alio phoebammon_spengel_rg3_0538.2
ἀπὸ παραδειγμάτων εἰκότος . ἀλλὰ καὶ τοῖς μέρεσι τοῦ πολιτικοῦ λόγου συντελέσει , τῷ μὲν προοιμίῳ διὰ τοῦ ἐν τῷ ἐπαίνῳ τοῦ εἰρηκότος προοιμίου , τῇ δὲ διηγήσει διὰ τῆς παραφράσεως , τοῖς δὲ ἀγώσι , κἂν μὴ ἀντιτιθῶμεν , διὰ τοῦ κατασκευάζειν τὸ καλῶς εἰρήσθαι , τοῖς δὲ ἐπιλόγοις διὰ τῆς παραινέσεως , ἐν οἷς ἥλθον ταῦτα προτρέπομεν . ἡ δὲ χρεῖα τοῖς μὲν ὀκτὼ τούτοις τέμνεται κεφαλαίοις , οἷον ἐγκωμίῳ τοῦ εἰρηκότος βραχεῖ καὶ οὐχ εἰς μήκος ἐκτεινομένῳ · οὐ γὰρ καὶ διὰ πάντων πρόεστι τῶν ἐγκωμιαστικῶν κεφαλαίων , ἵνα μὴ μείζων ἢ τὸ προοίμιον τῆς ὑποθέσεως · ἔπειτα μετ’ αὐτὸ τῇ παραφράσει , εἶτα τῇ εἰκῷ καὶ τῇ ἀληθεῖ , ἣ ἐκ τῆς αἰτίας καὶ τοῦ ἐναντίου Ἀφθόνιος εἶπεν , εἶτα τῇ ἀπὸ παραδειγμάτων , ὁ πάλιν διττόν , ἐκ πράξεως καὶ προσώπου , ὧν τὸ μὲν παράδειγμα τὸ ἀπὸ προσώπου , ἡ δὲ παραβολὴ τὸ ἀπὸ πράξεως λέγεται · καὶ ἐπὶ πᾶσι τῇ ἀφ’ ἑτέρων κρίσει , μεθ’ ἣν , ἂν δέῃ , καὶ ἐπὶ βραχεῖαν τινα παράκλησιν ἐρχόμεθα . καὶ τούτοις μὲν τέμνεται τοῖς ὀκτὼ . ἴστεον δέ , ὅτι τινὲς μετὰ τὸ εἰκὸς τὸ ἀπὸ παραβολῆς τάττουσιν , ὅπερ ἐστὶ μέρος τοῦ εἰκότος , ἐμπίπτον ἐν αὐτοῖς ὡς ἐνθύμημα · τῶν γὰρ ἀποδείξεων ἀπασῶν τῶν μὲν οὐσῶν ἐνθυμηματικῶν , τῶν δὲ παραδειγματικῶν , ἐν μὲν τῷ εἰκῷ ταῖς ἐνθυμηματικαῖς χρησόμεθα , ἐν δὲ τῷ ἀπὸ παραδειγμάτων ταῖς παραδειγματικαῖς . ὡς μὲν οὖν ἐν βραχεῖ προγυμνάσματι , οὕτως · πῶς δὲ δεῖ κεχρῆσθαι ταῖς ἀποδείξεσι ἐν τελειοτέrais ὑποθέσεσι , μαθησόμεθα · προμηθῶς δ’ ἂν ἐξει , καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς ὑλῆς ἐπιδεῖξασθαι τὴν διαίρεσιν . ἴσμεν , ὅτι τὰ προοίμια δεῖ οἰκεία εἶναι τῶν ὑποκειμένων προσώπων καὶ ὑποθέσεων , ὥστε μὴ κοινὰ φαίνεσθαι , μηδὲ πολλοῖς τὰ αὐτὰ δύνασθαι ἀρμόζειν , καὶ μάλιστα ἐν ταῖς χρεῖαις , ὅτι δεῖ ἐν τῷ προοιμίῳ εἶναι τὸν ἐπαίνον τοῦ εἰπόντος ἢ πράξαν -
Lemmas: ἀπό παράδειγμα εἰκός . ἀλλά καί ὁ μέρος ὁ πολιτικός λόγος συντέλεσις , ὁ μέν προοίμιον διά ὁ ἐν ὁ ἔπαινος ὁ ἐρῶ προοίμιον , ὁ δέ διήγησις διά ὁ παράφρασις , ὁ δέ ἀγών , κἀν μή ἀντιτίθημι , διά ὁ κατασκευάζω ὁ καλῶς εἴρω , ὁ δέ ἐπίλογος διά ὁ παραίνεσις , ἐν ὅς ἔρχομαι οὗτος προτρέπω . ὁ δέ χρεῖος ὁ μέν ὀκτώ οὗτος τέμνω κεφάλαιος , οἷος ἐγκώμιον ὁ ἐρῶ βραχύς καί οὐ εἰς μήκος ἐκτείνω · οὖον γάρ καί διά πᾶς πρόειμι ὁ ἐγκωμιαστικός κεφάλαιος , ἵνα μή μείζων ἢ ὁ προοίμιον ὁ ὑπόθεσις · ἔπειτα μετά αὐτός ὁ παράφρασις , εἶτα ὁ εἰκών καί ὁ ἀληθής , ὅς ἐκ ὁ αἴτιος καί ὁ ἐναντίος Ἀφθόνιος εἶπον , εἶτα ὁ ἀπό παράδειγμα , ὁ πάλιν διττός , ἐκ πρᾶξις καί πρόσωπον , ὅς ὁ μέν παράδειγμα ὁ ἀπό πρόσωπον , ὁ δέ παραβολή ὁ ἀπό πρᾶξις λέγω · καί ἐπί πᾶς ὁ ἀπό ἕτερος κρίσις , μετά ὅς , εἄν δήω , καί ἐπί βραχύς τις παράκλησις ἔρχομαι . καί οὗτος μέν τέμνω ὁ ὀκτώ . ἰστέον δέ , ὅτι τις μετά ὁ εἰκός ὁ ἀπό παραβολή τάσσω , ὅσπερ εἰμί μέρος ὁ εἰκός , ἐμπίπτω ἐν αὐτός ὡς ἐνθύμημα · ὁ γάρ ἀπόδειξις ἀπασάω ὁ μέν εἰμί ἐνθυμηματικός , ὁ δέ παραδειγματικός , ἐν μέν ὁ εἰκών ὁ ἐνθυμηματικός χράω , ἐν δέ ὁ ἀπό παράδειγμα ὁ παραδειγματικός . ὡς μέν οὖν ἐν βραχύς προγύμνασμα , οὕτως · πῶς δέ δεῖ χράομαι ὁ ἀπόδειξις ἐν τελειοτέrais ὑπόθεσις , μανθάνω · προμηθής δέ εἄν ἔχω , καί ἐπί αὐτός ὁ ὕλη ἐπιδείκνυμι ὁ διαίρεσις . οἶδα , ὅτι ὁ προοίμιον δεῖ οἰκεῖος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι πρόσωπον καί ὑπόθεσις , ὥστε μή κοινός φαίνω , μηδέ πολύς ὁ αὐτός δύναμαι ἁρμόζω , καί μάλιστα ἐν ὁ χρεία , ὅτι δεῖ ἐν ὁ προοίμιον εἰμί ὁ ἔπαινος ὁ εἶπον ἢ πράσσω -