philostratus-major-soph.imagines 2.16
ις . ὁ θύων ἐν Ἰσθμῷ δῆμος , εἴη δʼ ἂν ὁ ἐκ τῆς Κορίνθου , καὶ βασιλεὺς οὑτοσὶ τοῦ δήμου , — Σίσυφον αὐτὸν ἡγώμεθα — τέμενος δὲ τουτὶ Ποσειδῶνος ἠρέμα τι προσηχοῦν θαλάττῃ , αἱ γὰρ τῶν πιτύων κόμαι τοῦτο ᾅδουσι , τοιάδε , ὦ παῖ , σημαίνει · ἡ Ἰνὼ τῆς γῆς ἐκπεσοῦσα τὸ μὲν ἑαυτῆς Λευκοθέα τε καὶ τοῦ τῶν Νηρηίδων κύκλου , τὸ δὲ τοῦ παιδὸς ἡ γῆ Παλαίμονι τῷ βρέφει χρήσεται . καταίρει δὲ ἤδη ἐς αὐτὴν ἐπὶ δελφῖνος εὐηνίου , καὶ ὁ δελφὶς τὰ νῶτα ὑποστρωννὺς φέρει καθεύδοντα διολισθάνων ἀψοφητὶ τῆς γαλήνης , ὡς μὴ ἐκπέσοι τοῦ ὕπνου , προσιόντι δὲ αὐτῷ ῥήγνυταί τι κατὰ τὸν Ἰσθμὸν ἄδυτον διασχούσης τῆς γῆς ἐκ Ποσειδῶνος , ὅν μοι δοκεῖ καὶ Σισύφῳ τούτῳ προειπεῖν τὸν τοῦ παιδὸς ἔσπλουν καὶ ὅτι θύειν αὐτῷ δέοι . θύει δὲ ταῦρον τουτονὶ μέλανα ἀποσπάσας , οἶμαι , αὐτὸν ἐκ τῆς τοῦ Ποσειδῶνος ἀγέλης . ὁ μὲν οὖν τῆς θυσίας λόγος καὶ ἡ τῶν θυσάντων ἐσθὴς καὶ τὰ ἐναγίσματα , ὦ παῖ , καὶ τὸ σφάττειν ἐς τὰ τοῦ Παλαίμονος ἀποκείσθω ὄργια , σεμνὸς γὰρ ὁ λόγος καὶ κομιδῇ ἀπόθετος , ἅτʼ ἀποθειώσαντος αὐτὸν Σισύφου τοῦ σοφοῦ · σοφὸν γὰρ ἤδη που δηλοῖ αὐτὸν ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ εἴδους . τὸ δὲ τοῦ Ποσειδῶνος εἶδος , εἰ μὲν τὰς Γυρὰς πέτρας ἢ τὰ Θετταλικὰ ὄρη ῥήξειν ἔμελλε , δεινὸς ἄν που ἐγράφετο καὶ οἷον πλήττων , ξένον δὲ τὸν Μελικέρτην ποιούμενος , ὡς ἐν τῇ γῇ ἔχοι , μειδιᾷ καθορμιζομένου καὶ κελεύει τὸν Ἰσθμὸν ἀναπετάσαι τὰ στέρνα καὶ γενέσθαι τῷ Μελικέρτῃ οἶκον . ὁ δὲ Ἰσθμός , ὦ παῖ , γέγραπται μὲν ἐν εἴδει δαίμονος ἐνυπτιάζων ἑαυτὸν τῇ γῇ , τέτακται δὲ ὑπὸ τῆς φύσεως Αἰγαίου μέσος καὶ Ἀδρίου κεῖσθαι , καθάπερ ἐπεζευγμένος τοῖς πελάγεσιν . ἔστι δὲ αὐτῷ μειράκιον μὲν ἐν δεξιᾷ Λέχαιον , οἶμαι , αἱ κόραι δʼ ἐν ἀριστερᾷ Κεγχρεαί τάχα που . θάλατται δὲ αὗται καλαὶ καὶ ἱκανῶς εὔδιοι τῇ τὸν Ἰσθμὸν ἀποφαινούσῃ γῇ παρακάθηνται .
Lemmas: ἴς . ὁ θύω ἐν Ἰσθμός δῆμος , εἰμί δέ ἄν ὁ ἐκ ὁ Κόρινθος , καί βασιλεύς οὗτος ὁ δῆμος , — Σίσυφος αὐτός ἡγέομαι — τέμενος δέ οὗτος Ποσειδῶν ἠρέμα τις προσηχέω θάλασσα , ὁ γάρ ὁ πίτυς κόμη οὗτος ἀείδω , τοιόσδε , ὦ παῖς , σημαίνω · ὁ Ἰνώ ὁ γῆ ἐκπίπτω ὁ μέν ἑαυτοῦ Λευκοθέα τε καί ὁ ὁ Νηρηΐς κύκλος , ὁ δέ ὁ παῖς ὁ γῆ Παλαίμων ὁ βρέφος χράω . καταίρω δέ ἤδη εἰς αὐτός ἐπί δελφίς εὐήνιος , καί ὁ δελφίς ὁ νῶτον ὑποστόρεννυμι φέρω καθεύδω διολισθάνω ἀψοφητί ὁ γαλήνη , ὡς μή ἐκπίπτω ὁ ὕπνος , προσέρχομαι δέ αὐτός ῥήγνυμι τις κατά ὁ Ἰσθμός ἄδυτος διέχω ὁ γῆ ἐκ Ποσειδῶν , ὅς ἐγώ δοκέω καί Σίσυφος οὗτος προλέγω ὁ ὁ παῖς εἴσπλοος καί ὅτι θύω αὐτός δέω . θύω δέ ταῦρος οὗτος μέλας ἀποσπάω , οἴομαι , αὐτός ἐκ ὁ ὁ Ποσειδῶν ἀγέλη . ὁ μέν οὖν ὁ θυσία λόγος καί ὁ ὁ θύω ἐσθής καί ὁ ἐνάγισμα , ὦ παῖς , καί ὁ σφάζω εἰς ὁ ὁ Παλαίμων ἀπόκειμαι ὄργια , σεμνός γάρ ὁ λόγος καί κομιδῇ ἀπόθετος , ὅστε ἀποθειόω αὐτός Σίσυφος ὁ σοφός · σοφός γάρ ἤδη που δηλόω αὐτός ὁ ἐπιστροφή ὁ εἶδος . ὁ δέ ὁ Ποσειδῶν εἶδος , εἰ μέν ὁ Γυραί πέτρα ἤ ὁ Θεσσαλικός ὄρος ῥήγνυμι μέλλω , δεινός ἄν που γράφω καί οἷος πλήσσω , ξένος δέ ὁ Μελικέρτης ποιέω , ὡς ἐν ὁ γῆ ἔχω , μειδιάω καθορμίζω καί κελεύω ὁ Ἰσθμός ἀναπετάννυμι ὁ στέρνον καί γίγνομαι ὁ Μελικέρτης οἶκος . ὁ δέ Ἰσθμός , ὦ παῖς , γράφω μέν ἐν εἶδος δαίμων ἐνυπτιάζω ἑαυτοῦ ὁ γῆ , τάσσω δέ ὑπό ὁ φύσις Αἰγαῖος μέσος καί Ἀδρίας κεῖμαι , καθά ἐπιζεύγνυμι ὁ πέλαγος . εἰμί δέ αὐτός μειράκιον μέν ἐν δεξιός Λέχαιον , οἴομαι , ὁ κόρη δέ ἐν ἀριστερός Κεγχρεαί τάχα που . θάλασσα δέ οὗτος καλός καί ἱκανός εὔδιος ὁ ὁ Ἰσθμός ἀποφαίνω γῆ παρακάθημαι .