philostratus-major-soph.imagines 1.9
θ . Ὕπομβρος μὲν ἡ γῆ , φέρει δὲ κάλαμον καὶ φλοιόν , ἃ δὴ ἄσπαρτα καὶ ἀνήροτα δίδωσιν ἡ τῶν ἑλῶν εὐφυία , καὶ μυρίκη γέγραπται καὶ κύπειρον , καὶ γὰρ ταῦτά ἐστι τῶν ἑλῶν . ὄρη δὲ οὐρανομήκη περιβέβληται φύσεως οὐ μιᾶς , τὰ μὲν γὰρ τὴν πίτυν παρεχόμενα λεπτόγεων τιθεῖ , τὰ δὲ κυπαρίττῳ κομῶντα τῆς ἀργιλώδους λέγει , ἐλάται δὲ ἐκεῖναι τί ἄλλο γε ἢ δυσχείμερον καὶ τραχὺ τὸ ὄρος ; οὐ γὰρ ἀσπάζονται βῶλον , οὐδὲ ἀγαπῶσι θάλπεσθαι · ταῦτά τοι καὶ ἀποικοῦσι τῶν πεδίων , ὡς ἐν τοῖς ὄρεσι ῥᾷον αὐξόμεναι . πηγαὶ δὲ ἀποβλύζουσι τῶν ὀρῶν , αἳ δὴ ῥέουσαι κάτω καὶ κοινούμεναι τὸ ὕδωρ ἕλος ὑπʼ αὐτῶν τὸ πεδίον , οὐ μὴν ἄτακτόν γε , οὐδὲ οἷον πεφύρθαι , διῆκται δὲ αὐτοῦ τὸ νᾶμα ὑπὸ τῆς γραφῆς , ὡς ἂν καὶ ἡ φύσις αὐτὸ διήγαγεν ἡ σοφὴ πάντων , Μαιάνδρους δὲ πολλοὺς ἑλίττει σελίνου βρύοντας ἀγαθοὺς ναυτίλλεσθαι τοῖς ὄρνισι τοῖς ὑγροῖς . ὁρᾷς γάρ που τὰς νήττας , ὡς ἔφυδροι διολισθάνουσιν ἀναφυσῶσαί τινας οἷον αὐλοὺς τοῦ ὕδατος . τί δὴ τὸ τῶν χηνῶν ἔθνος ; καὶ γὰρ δὴ κἀκεῖνοι γεγράφαται κατὰ τὴν ἑαυτῶν φύσιν ἐπιπόλαιοί τε καὶ πλωτῆρες . τοὺς δὲ ἐπὶ μακροῖν τοῖν σκελοῖν , τοὺς περιττοὺς τὸ ῥάμφος ξένους οἶμαι αἰσθάνῃ καὶ ἁβροὺς ἄλλον ἄλλου πτεροῦ , καὶ τὰ σχήματα δὲ αὐτῶν ποικίλα . ὁ μὲν γὰρ ἐπὶ πέτρας ἀναπαύει τὼ πόδε κατὰ ἕνα , ὁ δὲ ψύχει τὸ πτερόν , ὁ δὲ ἐκκαθαίρει , ὁ δὲ ᾕρηκέ τι ἐκ τοῦ ὕδατος , ὁ δὲ ἐς τὴν γῆν ἀπονένευκεν ἐπισιτίσασθαί τι ἐκεῖθεν . ἡνιοχεῖσθαι δὲ τοὺς κύκνους ὑπὸ τῶν ἐρώτων θαῦμα οὐδέν , ἀγέρωχοι γὰρ οἱ θεοὶ καὶ δεινοὶ παίζειν ἐς τοὺς ὄρνιθας , ὅθεν μηδὲ τὴν ἡνιόχησιν ἀργῶς παρέλθωμεν , μηδὲ αὐτὸ τὸ ὕδωρ , ἐν ᾧ ταῦτα . τὸ μὲν γὰρ δὴ ὕδωρ τοῦτο κάλλιστον τοῦ ἕλους , τῆς γῆς αὐτὸ διδούσης αὐτόθεν , συνίσταται δὲ ἐς κολυμβήθραν παγκάλην . διὰ μέσου γὰρ τοῦ ὕδατος ἀμάραντα νεύει τὰ μὲν ἔνθεν , τὰ δὲ ἐκεῖθεν , ἡδεῖς ἀστάχυες καὶ βάλλοντες ἄνθει τὸ ὕδωρ . περὶ τούτους ἡνιοχοῦσιν ἕρωτες ἱεροὺς καὶ χρυσοχαλίνους ὄρνις ὁ μὲν πᾶσαν ἡνίαν ἐνδιδούς , ὁ δὲ ἀνακόπτων , ὁ δὲ ἐπιστρέφων , ὁ δὲ περὶ τὴν νύσσαν ἐλαύνων — καὶ παρακελευομένων τοῖς κύκνοις ἀκούειν δόκει καὶ ἀπειλούντων ἀλλήλοις καὶ τωθαζόντων , ταῦτα γὰρ τοῖς προσώποις ἔπεστιν — ὁ δὲ καταβάλλει τὸν πέλας , ὁ δὲ καταβέβληκεν , ὁ δὲ ἠγάπησεν ἐκπεσεῖν τοῦ ὄρνιθος , ὡς λούσαιτο ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ . κύκλῳ δὲ ταῖς ὄχθαις ἐφεστᾶσιν οἱ μουσικώτεροι τῶν κύκνων , ἐπᾴδοντες , οἶμαι , τὸν ὄρθιον , ὡς πρὸς τρόπου τοῖς ἁμιλλωμένοις . ὁρᾷς τὸ πτηνὸν μειράκιον ; ἄνεμος τοῦτο Ζέφυρος , τὴν ᾠδὴν τοῖς κύκνοις ἐνδιδούς . γέγραπται δὲ ἁπαλὸν καὶ χαρίεν ἐς αἴνιγμα τοῦ πνεύματος , καὶ αἱ πτέρυγες ἥπλωνται τοῖς κύκνοις πρὸς τὸ πλήττεσθαι ὑπὸ τοῦ ἀνέμου . ἰδοὺ καὶ ποταμὸς ὑπεξέρχεται τοῦ ἕλους εὐρὺς καὶ ὑποκυμαίνων , διαβαίνουσι δʼ αὐτὸν αἰπόλοι καὶ νομεῖς ἐπὶ ζεύγματος . εἰ δὲ τῶν αἰγῶν ἐπαινοίης τὸν ζωγράφον , ὅτι αὐτὰς ὑποσκιρτώσας καὶ ἀγερώχους γέγραφεν , ἢ τῶν προβάτων , ὅτι σχολαῖον αὐτοῖς τὸ βάδισμα καὶ οἷον ἄχθος οἱ μᾶλλοι , τάς τε σύριγγας εἰ διεξίοιμεν ἢ τοὺς χρωμένους αὐταῖς , ὡς ὑπεσταλμένῳ τῷ στόματι αὐλοῦσι , σμικρὸν ἐπαινεσόμεθα τῆς γραφῆς καὶ ὅσον ἐς μίμησιν ἥκει , σοφίαν δὲ οὐκ ἐπαινεσόμεθα , οὐδὲ καιρόν , ἃ δὴ κράτιστα δοκεῖ τῆς τέχνης . τίς οὖν ἡ σοφία ; ζεῦγμα φοινίκων ἐπιβέβληκε τῷ ποταμῷ καὶ μάλα ἡδὺν ἐπʼ αὐτῷ λόγον · εἰδὼς γὰρ τὸ περὶ τῶν φοινίκων λεγόμενον καὶ ὅτι αὐτῶν ὁ μὲν ἄρσην τις , ἡ δὲ θήλεια , καὶ περὶ τοῦ γάμου σφῶν διακηκοὼς καὶ ὅτι ἄγονται τὰς θηλείας περιβάλλοντες αὐτὰς τοῖς κλάδοις καὶ ἐπιτείνοντες αὑτοὺς ἐπʼ αὐτὰς ἀφʼ ἑκατέρου τοῦ γένους ἕνα κατὰ μίαν ὄχθην , γέγραφεν · εἶτα ὁ μὲν ἐρᾷ καὶ ἐπικλίνεται καὶ ὑπεράλλεται τοῦ ποταμοῦ , τῆς δὲ θηλείας ἔτι ἀφεστώσης οὐκ ἔχων ἐπιλαβέσθαι κεῖται καὶ δουλεύει ζεύξας τὸ ὕδωρ , καὶ ἔστι τοῖς διαβαίνουσιν ἀσφαλὴς ὑπὸ τὴς τοῦ φλοιοῦ τραχύτητος .
Lemmas: θ . ὕπομβρος μέν ὁ γῆ , φέρω δέ κάλαμος καί φλοιός , ὅς δή ἄσπαρτος καί ἀνήροτος δίδωμι ὁ ὁ ἕλη εὐφυία , καί μυρίκη γράφω καί κύπειρον , καί γάρ οὗτος εἰμί ὁ ἕλη . ὄρος δέ οὐρανομήκης περιβάλλω φύσις οὐ εἷς , ὁ μέν γάρ ὁ πίτυς παρέχω λεπτόγειος τίθημι , ὁ δέ κυπάρισσος κομάω ὁ ἀργιλλώδης λέγω , ἐλάτη δέ ἐκεῖνος τίς ἄλλος γε ἤ δυσχείμερος καί τραχύς ὁ ὄρος ; οὐ γάρ ἀσπάζομαι βῶλος , οὐδέ ἀγαπάω θάλπω · οὗτος τοι καί ἀποικέω ὁ πεδίον , ὡς ἐν ὁ ὄρος ῥᾴδιος αὐξάνω . πηγή δέ ἀποβλύζω ὁ ὄρος , ὅς δή ῥέω κάτω καί κοινόω ὁ ὕδωρ ἕλος ὑπό αὐτός ὁ πεδίον , οὐ μήν ἄτακτος γε , οὐδέ οἷος φύρω , διάγω δέ αὐτός ὁ νᾶμα ὑπό ὁ γραφή , ὡς ἄν καί ὁ φύσις αὐτός διάγω ὁ σοφός πᾶς , Μαίανδρος δέ πολύς ἑλίσσω σέλινον βρύω ἀγαθός ναυτίλλομαι ὁ ὄρνις ὁ ὑγρός . ὁράω γάρ που ὁ νῆττα , ὡς ἔφυδρος διολισθάνω ἀναφυσάω τις οἷος αὐλός ὁ ὕδωρ . τίς δή ὁ ὁ χήν ἔθνος ; καί γάρ δή ἐκεῖνος γράφω κατά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἐπιπόλαιος τε καί πλωτήρ . ὁ δέ ἐπί μακρός ὁ σκέλος , ὁ περισσός ὁ ῥάμφος ξένος οἴομαι αἰσθάνομαι καί ἁβρός ἄλλος ἄλλος πτερόν , καί ὁ σχῆμα δέ αὐτός ποικίλος . ὁ μέν γάρ ἐπί πέτρα ἀναπαύω ὁ πούς κατά εἷς , ὁ δέ ψύχω ὁ πτερόν , ὁ δέ ἐκκαθαίρω , ὁ δέ αἱρέω τις ἐκ ὁ ὕδωρ , ὁ δέ εἰς ὁ γῆ ἀπονεύω ἐπισιτίζομαι τις ἐκεῖθεν . ἡνιοχέω δέ ὁ κύκνος ὑπό ὁ ἔρως θαῦμα οὐδείς , ἀγέρωχος γάρ ὁ θεός καί δεινός παίζω εἰς ὁ ὄρνις , ὅθεν μηδέ ὁ ἡνιόχησις ἀργός παρέρχομαι , μηδέ αὐτός ὁ ὕδωρ , ἐν ὅς οὗτος . ὁ μέν γάρ δή ὕδωρ οὗτος καλός ὁ ἕλος , ὁ γῆ αὐτός δίδωμι αὐτόθεν , συνίστημι δέ εἰς κολυμβήθρα πάγκαλος . διά μέσος γάρ ὁ ὕδωρ ἀμάραντος νεύω ὁ μέν ἔνθεν , ὁ δέ ἐκεῖθεν , ἡδύς ἄσταχυς καί βάλλω ἄνθος ὁ ὕδωρ . περί οὗτος ἡνιοχέω Ἔρως ἱερός καί χρυσοχάλινος ὄρνις ὁ μέν πᾶς ἡνία ἐνδίδωμι , ὁ δέ ἀνακόπτω , ὁ δέ ἐπιστρέφω , ὁ δέ περί ὁ νύσσα ἐλαύνω — καί παρακελεύομαι ὁ κύκνος ἀκούω δοκέω καί ἀπειλέω ἀλλήλων καί τωθάζω , οὗτος γάρ ὁ πρόσωπον ἔπειμι — ὁ δέ καταβάλλω ὁ πέλας , ὁ δέ καταβάλλω , ὁ δέ ἀγαπάω ἐκπίπτω ὁ ὄρνις , ὡς λούω ἐν ὁ ἱππόδρομος . κύκλος δέ ὁ ὄχθη ἐφίστημι ὁ μουσικός ὁ κύκνος , ἐπαείδω , οἴομαι , ὁ ὄρθιος , ὡς πρός τρόπος ὁ ἁμιλλάομαι . ὁράω ὁ πτηνός μειράκιον ; ἄνεμος οὗτος Ζέφυρος , ὁ ἀοιδή ὁ κύκνος ἐνδίδωμι . γράφω δέ ἁπαλός καί χαρίεις εἰς αἴνιγμα ὁ πνεῦμα , καί ὁ πτέρυξ ἁπλόω ὁ κύκνος πρός ὁ πλήσσω ὑπό ὁ ἄνεμος . ἰδού καί ποταμός ὑπεξέρχομαι ὁ ἕλος εὐρύς καί ὑποκυμαίνω , διαβαίνω δέ αὐτός αἰπόλος καί νομεύς ἐπί ζεῦγμα . εἰ δέ ὁ αἴξ ἐπαινέω ὁ ζωγράφος , ὅτι αὐτός ὑποσκιρτάω καί ἀγέρωχος γράφω , ἤ ὁ πρόβατον , ὅτι σχολαῖος αὐτός ὁ βάδισμα καί οἷος ἄχθος ὁ μαλλός , ὁ τε σῦριγξ εἰ διεξέρχομαι ἤ ὁ χράω αὐτός , ὡς ὑποστέλλω ὁ στόμα αὐλέω , μικρός ἐπαινέω ὁ γραφή καί ὅσος εἰς μίμησις ἥκω , σοφία δέ οὐ ἐπαινέω , οὐδέ καιρός , ὅς δή κρατύς δοκέω ὁ τέχνη . τίς οὖν ὁ σοφία ; ζεῦγμα φοῖνιξ ἐπιβάλλω ὁ ποταμός καί μάλα ἡδύς ἐπί αὐτός λόγος · οἶδα γάρ ὁ περί ὁ φοῖνιξ λέγω καί ὅτι αὐτός ὁ μέν ἄρσην τις , ὁ δέ θῆλυς , καί περί ὁ γάμος σφεῖς διακούω καί ὅτι ἄγω ὁ θῆλυς περιβάλλω αὐτός ὁ κλάδος καί ἐπιτείνω ἑαυτοῦ ἐπί αὐτός ἀπό ἑκάτερος ὁ γένος εἷς κατά εἷς ὄχθη , γράφω · εἶτα ὁ μέν ἐράω καί ἐπικλίνω καί ὑπεράλλομαι ὁ ποταμός , ὁ δέ θῆλυς ἔτι ἀφίστημι οὐ ἔχω ἐπιλαμβάνω κεῖμαι καί δουλεύω ζεύγνυμι ὁ ὕδωρ , καί εἰμί ὁ διαβαίνω ἀσφαλής ὑπό ὁ ὁ φλοιός τραχύτης .