philostratus-major-soph.imagines 1.11
ια . χρυσᾶ τῶν Ἡλιάδων τὰ δάκρυα · Φαέθοντι λόγος αὐτὰ ῥεῖν , τοῦτον γὰρ παῖδα Ἡλίου γενόμενον ἐπιτολμῆσαι τῷ πατρῴῳ δίφρῳ κατὰ ἔρωτα ἡνιοχήσεως καὶ μὴ κατασχόντα τὴν ἡνίαν σφαλῆναι καὶ ἐν τῷ Ἠριδανῷ πεσεῖν . ταῦτα τοῖς μὲν σοφοῖς πλεονεξία τις εἶναι δοκεῖ τοῦ πυρώδους , ποιηταῖς δὲ καὶ ζωγράφοις ἵπποι καὶ ἅρμα , καὶ συγχεῖται τὰ οὐράνια . σκόπει γάρ · νὺξ μὲν ἐκ μεσημβρίας ἐλαύνει τὴν ἡμέραν , ὁ δὲ ἡλίου κύκλος ἐς γῆν ῥέων ἕλκει τοὺς ἀστέρας . αἱ δὲ Ὧραι τὰς πύλας ἐκλιποῦσαι φεύγουσιν ἐς τὴν ἀπαντῶσαν αὐταῖς ἀχλὺν καὶ οἱ ἵπποι τῆς ζεύγλης ἐκπεσόντες οἴστρῳ φέρονται , ἀπαγορεύει δὲ ἡ Γῆ καὶ τὰς χεῖρας αἴρει ἄνω , ῥαγδαίου τοῦ πυρὸς ἐς αὐτὴν ἰόντος . ἐκπίπτει δὲ τὸ μειράκιον καὶ καταφέρεται , τήν τε γὰρ κόμην ἐμπέπρησται καὶ τὰ στέρνα ὑποτύφεται ποταμῷ τε Ἠριδανῷ ἐμπεσεῖται καὶ παρέξει μῦθόν τινα τῷ ὕδατι · κύκνοι γὰρ δὴ ἀναφυσῶντες ἡδὺ τὸ ἐντεῦθεν καὶ ποιήσονται ᾠδὴν τὸ μειράκιον , ἀγέλαι τε αὐτῶν ἀρθεῖσαι Καύστρῳ ταῦτα καὶ Ἴστρῳ ᾅσονται καὶ οὐδὲν ἀνήκοον ἔσται τοῦ τοιούτου λόγου , Ζεφύρῳ τε χρήσονται πρὸς τὴν ᾠδὴν ἐλαφρῷ καὶ ἐνοδίῳ , λέγεται γὰρ ξυναυλίαν τοῦ θρήνου τοῖς κύκνοις ὁμολογῆσαι . ταῦτά τοι καὶ πάρεστι τοῖς ὄρνισιν , ὥστε ὥρα καὶ ψάλλειν αὐτοὺς οἷον ὄργανα . τὰ δὲ ἐπὶ τῇ ὄχθῃ γύναια , αἳ οὔπω δένδρα , φασὶ τὰς Ἡλιάδας ἐπὶ τῷ ἀδελφῷ μεταφῦναι καὶ ἐς δένδρα λῆξαι δάκρυά τε ἀφιέναι . καὶ ἡ γραφὴ ταῦτα οἶδε · ῥίζας γὰρ βαλλομένη τοῖς σφυροῖς τὰ μὲν ἐς ὀμφαλὸν δένδρα αὗται , τὰς δὲ χεῖρας ὄζοι φθάνουσι · φεῦ τῆς κόμης , ὡς αἰγείρου πάντα . φεῦ τῶν δακρύων , ὡς χρυσᾶ , καὶ τὸ μὲν πλημμῦρον ἐν τῇ τῶν ὀφθαλμῶν ἕδρᾳ χαροπαῖς ἐπαυγάζει ταῖς κόραις καὶ οἷον ἀκτῖνα ἕλκει , τὸ δὲ ταῖς παρειαῖς ἐντυγχάνον μαρμαίρει περὶ τὸ ἐκείνῃ ἔρευθος , τὰ δὲ στάζοντα κατὰ τοῦ στέρνου χρυσὸς ἤδη . θρηνεῖ καὶ ὁ ποταμὸς ἀνέχων τῆς δίνης καὶ τῷ μὲν Φαέθοντι κόλπον ὑπέχει , τὸ γὰρ χρῶμα δεξαμένου , τὰς δὲ Ἡλιάδας γεωργήσει αὐτίκα , αὔραις γὰρ καὶ κρυμοῖς , οὓς ἀναδίδωσι , λιθουργήσει καὶ πεσόντα ὑποδέξεται καὶ διὰ φαιδροῦ τοῦ ὕδατος ἀπάξει τοῖς ἐν Ὠκεανῷ βαρβάροις τὰ τῶν αἰγείρων ψήγματα .
Lemmas: ἰά . χρύσεος ὁ Ἡλιάς ὁ δάκρυον · Φαέθων λόγος αὐτός ῥέω , οὗτος γάρ παῖς Ἥλιος γίγνομαι ἐπιτολμάω ὁ πατρῷος δίφρος κατά ἔρως ἡνιόχησις καί μή κατέχω ὁ ἡνία σφάλλω καί ἐν ὁ Ἠριδανός πίπτω . οὗτος ὁ μέν σοφός πλεονεξία τις εἰμί δοκέω ὁ πυρώδης , ποιητής δέ καί ζώγραφος ἵππος καί ἅρμα , καί συγχέω ὁ οὐράνιος . σκοπέω γάρ · νύξ μέν ἐκ μεσημβρία ἐλαύνω ὁ ἡμέρα , ὁ δέ ἥλιος κύκλος εἰς γῆ ῥέω ἕλκω ὁ ἀστήρ . ὁ δέ Ὥρα ὁ πύλη ἐκλείπω φεύγω εἰς ὁ ἀπαντάω αὐτός ἀχλύς καί ὁ ἵππος ὁ ζεύγλη ἐκπίπτω οἶστρος φέρω , ἀπαγορεύω δέ ὁ Γῆ καί ὁ χείρ ἀείρω ἄνω , ῥαγδαῖος ὁ πῦρ εἰς αὐτός ἔρχομαι . ἐκπίπτω δέ ὁ μειράκιον καί καταφέρω , ὁ τε γάρ κόμη ἐμπίμπρημι καί ὁ στέρνον ὑποτύφομαι ποταμός τε Ἠριδανός ἐμπίπτω καί παρέχω μῦθος τις ὁ ὕδωρ · κύκνος γάρ δή ἀναφυσάω ἡδύς ὁ ἐντεῦθεν καί ποιέω ἀοιδή ὁ μειράκιον , ἀγέλη τε αὐτός ἀείρω Κάϋστρος οὗτος καί Ἴστρος ἀείδω καί οὐδείς ἀνήκοος εἰμί ὁ τοιοῦτος λόγος , Ζέφυρος τε χράω πρός ὁ ἀοιδή ἐλαφρός καί ἐνόδιος , λέγω γάρ συναυλία ὁ θρῆνος ὁ κύκνος ὁμολογέω . οὗτος τοι καί πάρειμι ὁ ὄρνις , ὥστε ὥρα καί ψάλλω αὐτός οἷος ὄργανον . ὁ δέ ἐπί ὁ ὄχθη γύναιον , ὅς οὔπω δένδρον , φημί ὁ Ἡλιάδης ἐπί ὁ ἀδελφός μεταφύω καί εἰς δένδρον λήγω δάκρυον τε ἀφίημι . καί ὁ γραφή οὗτος οἶδα · ῥίζα γάρ βάλλω ὁ σφυρόν ὁ μέν εἰς ὀμφαλός δένδρον οὗτος , ὁ δέ χείρ ὄζος φθάνω · φεῦ ὁ κόμη , ὡς αἴγειρος πᾶς . φεῦ ὁ δάκρυον , ὡς χρύσεος , καί ὁ μέν πλημμῦρον ἐν ὁ ὁ ὀφθαλμός ἕδρα χαροπός ἐπαυγάζω ὁ κόρη καί οἷος ἀκτίς ἕλκω , ὁ δέ ὁ παρειά ἐντυγχάνω μαρμαίρω περί ὁ ἐκεῖνος ἔρευθος , ὁ δέ στάζω κατά ὁ στέρνον χρυσός ἤδη . θρηνέω καί ὁ ποταμός ἀνέχω ὁ δίνη καί ὁ μέν Φαέθων κόλπος ὑπέχω , ὁ γάρ χρῶμα δέχομαι , ὁ δέ Ἡλιάδης γεωργέω αὐτίκα , αὔρα γάρ καί κρυμός , ὅς ἀναδίδωμι , λιθουργέω καί πίπτω ὑποδέχομαι καί διά φαιδρός ὁ ὕδωρ ἀπάγω ὁ ἐν Ὠκεανός βάρβαρος ὁ ὁ αἴγειρος ψῆγμα .