ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
philostratus-major-soph.imagines 1.1
α . ἔγνως , ὦ παῖ , ταῦτα Ὁμήρου ὄντα ἢ οὐ πώποτε ἔγνωκας δηλαδὴ θαῦμα ἡγούμενος , ὅπως δήποτε ἔζη τὸ πῦρ ἐν τῷ ὕδατι ; συμβάλλωμεν οὖν , ὅ τι νοεῖ , σὺ δὲ ἀπόβλεψον αὐτῶν , ὅσον ἐκεῖνα ἰδεῖν , ἀφʼ ὧν ἡ γραφή . οἶσθά που τῆς Ἰλιάδος τὴν γνώμην , ἐν οἷς Ὅμηρος ἀνίστησι μὲν τὸν Ἀχιλλέα ἐπὶ τῷ Πατρόκλῳ , κινοῦνται δὲ οἱ θεοὶ πολεμεῖν ἀλλήλοις . τούτων οὖν τῶν περὶ τοὺς θεοὺς ἡ γραφὴ τὰ μὲν ἄλλα οὐκ οἶδε , τὸν δὲ Ἥφαιστον ἐμπεσεῖν φησι τῷ Σκαμάνδρῳ πολὺν καὶ ἄκρατον . ὅρα δὴ πάλιν · πάντα ἐκεῖθεν · ὑψηλὴ μὲν αὕτη ἡ πόλις καὶ ταυτὶ τὰ κρήδεμνα τοῦ Ἰλίου , πεδίον δὲ τουτὶ μέγα καὶ ἀποχρῶν τὴν Ἀσίαν πρὸς τὴν Εὐρώπην ἀντιτάξαι , πῦρ δὲ τοῦτο πολὺ μὲν πλημμυρεῖ κατὰ τοῦ πεδίου , πολὺ δὲ περὶ τὰς ὄχθας ἕρπει τοῦ ποταμοῦ , ὡς μηκέτι αὐτῷ δένδρα εἶναι . τὸ δὲ ἀμφὶ τὸν Ἥφαιστον πῦρ ἐπιρρεῖ τῷ ὕδατι , καὶ ὁ ποταμὸς ἀλγεῖ καὶ ἱκετεύει τὸν Ἥφαιστον αὐτός . ἀλλʼ οὔτε ὁ ποταμὸς γέγραπται κομῶν , ὑπὸ τοῦ περικεκαῦσθαι , οὔτε χωλεύων ὁ Ἥφαιστος , ὑπὸ τοῦ τρέχειν . καὶ τὸ ἄνθος τοῦ πυρὸς οὐ ξανθόν , οὐδὲ τῇ εἰθισμένῃ ὄψει , ἀλλὰ χρυσοειδὲς καὶ ἡλιοειδές . ταῦτα οὐκέτι Ὁμήρου .
Lemmas: α . γιγνώσκω , ὦ παῖς , οὗτος Ὅμηρος εἰμί ἤ οὐ πώποτε γιγνώσκω δηλαδή θαῦμα ἡγέομαι , ὅπως δήποτε ζάω ὁ πῦρ ἐν ὁ ὕδωρ ; συμβάλλω οὖν , ὅς τις νοέω , σύ δέ ἀποβλέπω αὐτός , ὅσος ἐκεῖνος ὁράω , ἀπό ὅς ὁ γραφή . οἶδα που ὁ Ἰλιάς ὁ γνώμη , ἐν ὅς Ὅμηρος ἀνίστημι μέν ὁ Ἀχιλλεύς ἐπί ὁ Πάτροκλος , κινέω δέ ὁ θεός πολεμέω ἀλλήλων . οὗτος οὖν ὁ περί ὁ θεός ὁ γραφή ὁ μέν ἄλλος οὐ οἶδα , ὁ δέ Ἥφαιστος ἐμπίπτω φημί ὁ Σκάμανδρος πολύς καί ἄκρατος . ὁράω δή πάλιν · πᾶς ἐκεῖθεν · ὑψηλός μέν οὗτος ὁ πόλις καί οὗτος ὁ κρήδεμνον ὁ Ἴλιον , πεδίον δέ οὗτος μέγας καί ἀποχράω ὁ Ἀσία πρός ὁ Εὐρώπη ἀντιτάσσω , πῦρ δέ οὗτος πολύς μέν πλημμυρέω κατά ὁ πεδίον , πολύς δέ περί ὁ ὄχθη ἕρπω ὁ ποταμός , ὡς μηκέτι αὐτός δένδρον εἰμί . ὁ δέ ἀμφί ὁ Ἥφαιστος πῦρ ἐπιρρέω ὁ ὕδωρ , καί ὁ ποταμός ἀλγέω καί ἱκετεύω ὁ Ἥφαιστος αὐτός . ἀλλά οὔτε ὁ ποταμός γράφω κομάω , ὑπό ὁ περικαίω , οὔτε χωλεύω ὁ Ἥφαιστος , ὑπό ὁ τρέχω . καί ὁ ἄνθος ὁ πῦρ οὐ ξανθός , οὐδέ ὁ ἐθίζω ὄψις , ἀλλά χρυσοειδής καί ἡλιοειδής . οὗτος οὐκέτι Ὅμηρος .
philostratus-major-soph.imagines 1.3
γ . φοιτῶσιν οἱ μῦθοι παρὰ τὸν Αἴσωπον ἀγαπῶντες αὐτόν , ὅτι αὐτῶν ἐπιμελεῖται . ἐμέλησε μὲν γὰρ καὶ Ὁμήρῳ μύθου καὶ Ἡσιόδῳ , ἔτι δὲ καὶ Ἀρχιλόχῳ πρὸς Λυκάμβην , ἀλλʼ Αἰσώπῳ πάντα τὰ τῶν ἀνθρώπων ἐκμεμύθωται , καὶ λόγου τοῖς θηρίοις μεταδέδωκε λόγου ἕνεκεν · πλεονεξίαν τε γὰρ ἐπικόπτει καὶ ὕβριν ἐλαύνει καὶ ἀπάτην καὶ ταῦτα λέων τις αὐτῷ ὑποκρίνεται καὶ ἀλώπηξ καὶ ἵππος , νὴ Δία , καὶ οὐδὲ ἡ χελώνη ἄφωνος , ὑφʼ ὧν τὰ παιδία μαθηταὶ γίγνονται τῶν τοῦ βίου πραγμάτων . εὐδοκιμοῦντες οὖν οἱ μῦθοι διὰ τὸν Αἴσωπον φοιτῶσιν ἐπὶ τὰς θύρας τοῦ σοφοῦ ταινίαις αὐτὸν ἀναδήσοντες καὶ στεφανώσοντες αὐτὸν θαλλοῦ στεφάνῳ . ὁ δέ , οἶμαί , τινα ὑφαίνει μῦθον . τὸ γὰρ μειδίαμα τοῦ προσώπου καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ κατὰ γῆς ἑστῶτες τοῦτο δηλοῦσιν · οἶδεν ὁ ζωγράφος , ὅτι αἱ τῶν μύθων φροντίδες ἀνειμένης τῆς ψυχῆς δέονται . φιλοσοφεῖ δὲ ἡ γραφὴ καὶ τὰ τῶν μύθων σώματα , θηρία γὰρ συμβάλλουσα ἀνθρώποις περιίστησι χορὸν τῷ Αἰσώπῳ ἀπὸ τῆς ἐκείνου σκηνῆς συμπλάσασα , κορυφαία δὲ τοῦ χοροῦ ἡ ἀλώπηξ γέγραπται , χρῆται γὰρ αὐτῇ ὁ Αἴσωπος διακόνῳ τῶν πλείστων ὑποθέσεων , ὥσπερ ἡ κωμῳδία τῷ Δάῳ .
Lemmas: γ . φοιτάω ὁ μῦθος παρά ὁ Αἴσωπος ἀγαπάζω αὐτός , ὅτι αὐτός ἐπιμελέομαι . μέλω μέν γάρ καί Ὅμηρος μῦθος καί Ἡσίοδος , ἔτι δέ καί Ἀρχίλοχος πρός Λυκάμβης , ἀλλά Αἴσωπος πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐκμυθόομαι , καί λόγος ὁ θηρίον μεταδίδωμι λόγος ἕνεκα · πλεονεξία τε γάρ ἐπικόπτω καί ὕβρις ἐλαύνω καί ἀπάτη καί οὗτος λέων τις αὐτός ὑποκρίνω καί ἀλώπηξ καί ἵππος , νή Ζεύς , καί οὐδέ ὁ χελώνη ἄφωνος , ὑπό ὅς ὁ παιδίον μαθητής γίγνομαι ὁ ὁ βίος πρᾶγμα . εὐδοκιμέω οὖν ὁ μῦθος διά ὁ Αἴσωπος φοιτάω ἐπί ὁ θύρα ὁ σοφός ταινία αὐτός ἀναδέω καί στεφανόω αὐτός θαλλός στέφανος . ὁ δέ , οἴομαι , τις ὑφαίνω μῦθος . ὁ γάρ μειδίαμα ὁ πρόσωπον καί ὁ ὀφθαλμός κατά γῆ ἵστημι οὗτος δηλόω · οἶδα ὁ ζωγράφος , ὅτι ὁ ὁ μῦθος φροντίς ἀνίημι ὁ ψυχή δέω . φιλοσοφέω δέ ὁ γραφή καί ὁ ὁ μῦθος σῶμα , θηρίον γάρ συμβάλλω ἄνθρωπος περιίστημι χορός ὁ Αἴσωπος ἀπό ὁ ἐκεῖνος σκηνή συμπλάσσω , κορυφαία δέ ὁ χορός ὁ ἀλώπηξ γράφω , χράω γάρ αὐτός ὁ Αἴσωπος διάκονος ὁ πολύς ὑπόθεσις , ὥσπερ ὁ κωμῳδία ὁ Δᾶος .
philostratus-major-soph.imagines 1.5
ε . περὶ τὸν Νεῖλον οἱ πήχεις ἀθύρουσι παιδία ξύμμετρα τῷ ὀνόματι , καὶ ὁ Νεῖλος αὐτοῖς ὑπεργάνυται τά τε ἄλλα καὶ ὅτι κηρύττουσιν αὐτόν , ὅσος Αἰγυπτίοις προεχύθη . προσάγεται οὖν καὶ οἷον ἔρχεται αὐτῷ ἐκ τοῦ ὕδατος βρέφη ἁπαλὰ καὶ μειδιῶντα , μετέχειν δὲ οἶμαί τι αὐτὰ καὶ τοῦ λάλου , καὶ οἱ μὲν τοῖς ὤμοις αὐτοῦ ἐφιζάνουσιν , οἱ δὲ τῶν πλοκάμων ἐκκρέμανται , οἱ δὲ τῇ ἀγκάλῃ ἐγκαθεύδουσιν , οἱ δὲ κωμάζουσιν ἐπὶ τοῦ στέρνου . ὁ δὲ ἀναδίδωσιν αὐτοῖς ἄνθη τὰ μὲν ἀπὸ τοῦ κόλπου , τὰ δὲ ἀπὸ τῆς ἀγκάλης , ὡς στεφάνους τε ἀπʼ αὐτῶν διαπλέκοιεν καὶ καθεύδοιεν ἐπὶ τῶν ἀνθέων ἱεροὶ καὶ εὐώδεις , καὶ ἐπαναβαίνουσιν ἄλλο ἄλλῳ τὰ παιδία σείστροις ἅμα , ταυτὶ γὰρ ἔναυλα ἐκείνῳ τῷ ὕδατι . κροκόδειλοι μὲν οὖν καὶ οἱ ποτάμιοι τῶν ἵππων , οὓς τῷ Νείλῳ τινὲς προσγράφουσιν , ἀπόκεινται νῦν ἐν βαθείᾳ τῇ δίνῃ , μὴ δέος τοῖς παιδίοις ἐμπέσοι , γεωργίας δὲ καὶ ναυτιλίας σύμβολα δηλοῖ τὸν Νεῖλον ἐκ τοιοῦδε , ὦ παῖ , λόγου · ὁ Νεῖλος Αἴγυπτον πλωτὴν ἐργασάμενος εὐκάρπῳ τῇ γῇ χρῆσθαι δίδωσιν ὑπὸ τῶν πεδίων ἐκποθείς , ἐν Αἰθιοπίᾳ δέ , ὅθεν ἄρχεται , ταμίας αὐτῷ δαίμων ἐφέστηκεν , ὑφʼ οὗ πέμπεται ταῖς ὥραις σύμμετρος . γέγραπται δὲ οὐρανομήκης ἐπινοῆσαι καὶ τὸν πόδα ἐπέχει ταῖς πηγαῖς , οἷον , ὦ Πόσειδον , προσνεύων . ἐς τοῦτον ὁ ποταμὸς βλέπει καὶ αἰτεῖ τὰ βρέφη αὐτῷ πολλὰ εἶναι .
Lemmas: ε . περί ὁ Νεῖλος ὁ πῆχυς ἀθύρω παιδίον σύμμετρος ὁ ὄνομα , καί ὁ Νεῖλος αὐτός ὑπεργάνυμαι ὁ τε ἄλλος καί ὅτι κηρύσσω αὐτός , ὅσος Αἰγύπτιος προχέω . προσάγω οὖν καί οἷος ἔρχομαι αὐτός ἐκ ὁ ὕδωρ βρέφος ἁπαλός καί μειδιάω , μετέχω δέ οἴομαι τις αὐτός καί ὁ λάλος , καί ὁ μέν ὁ ὦμος αὐτός ἐφιζάνω , ὁ δέ ὁ πλόκαμος ἐκκρεμάννυμι , ὁ δέ ὁ ἀγκάλη ἐγκαθεύδω , ὁ δέ κωμάζω ἐπί ὁ στέρνον . ὁ δέ ἀναδίδωμι αὐτός ἄνθος ὁ μέν ἀπό ὁ κόλπος , ὁ δέ ἀπό ὁ ἀγκάλη , ὡς στέφανος τε ἀπό αὐτός διαπλέκω καί καθεύδω ἐπί ὁ ἄνθος ἱερός καί εὐώδης , καί ἐπαναβαίνω ἄλλος ἄλλος ὁ παιδίον σεῖστρος ἅμα , οὗτος γάρ ἔναυλος ἐκεῖνος ὁ ὕδωρ . κροκόδειλος μέν οὖν καί ὁ ποτάμιος ὁ ἵππος , ὅς ὁ Νεῖλος τις προσγράφω , ἀπόκειμαι νῦν ἐν βαθύς ὁ δίνη , μή δέος ὁ παιδίον ἐμπίπτω , γεωργία δέ καί ναυτιλία σύμβολον δηλόω ὁ Νεῖλος ἐκ τοιόσδε , ὦ παῖς , λόγος · ὁ Νεῖλος Αἴγυπτος πλωτός ἐργάζομαι εὔκαρπος ὁ γῆ χράω δίδωμι ὑπό ὁ πεδίον ἐκπίνω , ἐν Αἰθιοπία δέ , ὅθεν ἄρχω , ταμίας αὐτός δαίμων ἐφίστημι , ὑπό ὅς πέμπω ὁ ὥρα σύμμετρος . γράφω δέ οὐρανομήκης ἐπινοέω καί ὁ πούς ἐπέχω ὁ πηγή , οἷος , ὦ Ποσειδῶν , προσνεύω . εἰς οὗτος ὁ ποταμός βλέπω καί αἰτέω ὁ βρέφος αὐτός πολύς εἰμί .
philostratus-major-soph.imagines 1.7
ζ . ἡ μὲν στρατιὰ Μέμνονος , τὰ ὅπλα δὲ αὐτοῖς ἀπόκειται καὶ προτίθενται τὸν μέγιστον αὐτῶν ἐπὶ θρήνῳ , βέβληται δὲ κατὰ τὸ στέρνον , ἐμοὶ δοκεῖν , ὑπὸ τῆς μελίας . εὑρὼν γὰρ πεδίον εὐρὺ καὶ σκηνὰς καὶ τεῖχος ἐν στρατοπέδῳ καὶ πόλιν συμπεφραγμένην τείχεσιν οὐκ οἶδʼ ὅπως οὐκ Αἰθίοπες οὗτοι καὶ Τροία ταῦτα , θρηνεῖται δὲ Μέμνων ὁ τῆς Ἠοῦς . τοῦτον ἀφικόμενον ἀμῦναι τῇ Τροίᾳ κτείνει , φασίν , ὁ τοῦ Πηλέως , μέγαν ἥκοντα καὶ οὐδὲν αὐτοῦ μείω . σκόπει γάρ , ὅσος μὲν κεῖται κατὰ τῆς γῆς , ὅσος δὲ ὁ τῶν βοστρύχων ἄσταχυς , οὕς , οἶμαι , Νείλῳ ἔτρεφε . Νείλου γὰρ Αἰγύπτιοι μὲν ἔχουσι τὰς ἐκβολάς , Αἰθίοπες δὲ τὰς πηγάς . ὅρα τὸ εἶδος , ὡς ἔρρωται καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ἀπολωλότων , ὅρα τὸν ἴουλον , ὡς καθʼ ἡλικίαν τῷ κτείναντι . οὐδʼ ἂν μέλανα φαίης τὸν Μέμνονα , τὸ γὰρ ἀκράτως ἐν αὐτῷ μέλαν ὑποφαίνει τι ἄνθους . αἱ δὲ μετέωροι δαίμονες Ἠὼς ἐπὶ τῷ παιδὶ πενθοῦσα κατηφῆ ποιεῖ τὸν Ἥλιον καὶ δεῖται τῆς Νυκτὸς ἀφικέσθαι πρὸ καιροῦ καὶ τὸ στρατόπεδον ἐπισχεῖν , ἵνα ἐγγένηταί οἱ κλέψαι τὸν υἱόν , Διός που ταῦτα νεύσαντος . καὶ ἰδού , ἐκκέκλεπται καὶ ἔστιν ἐπὶ τέρμασι τῆς γραφῆς . τάφος οὐδαμοῦ Μέμνονος , ὁ δὲ Μέμνων ἐν Αἰθιοπίᾳ , μεταβεβληκὼς ἐς λίθον μέλανα , καὶ τὸ σχῆμα μὲν καθημένου , τὸ δὲ εἶδος ἐκεῖνο , οἶμαι , καὶ προσβάλλει τῷ ἀγάλματι ἡ ἀκτὶς τοῦ Ἡλίου · δοκεῖ γὰρ ὁ Ἥλιος οἱονεὶ πλῆκτρον κατὰ στόμα ἐμπίπτων τῷ Μέμνονι ἐκκαλεῖσθαι φωνὴν ἐκεῖθεν καὶ λαλοῦντι σοφίσματι παραμυθεῖσθαι τὴν Ἡμέραν .
Lemmas: ζ . ὁ μέν στρατιά Μέμνων , ὁ ὅπλον δέ αὐτός ἀπόκειμαι καί προτίθημι ὁ μέγας αὐτός ἐπί θρῆνος , βάλλω δέ κατά ὁ στέρνον , ἐγώ δοκέω , ὑπό ὁ μελία . εὑρίσκω γάρ πεδίον εὐρύς καί σκηνή καί τεῖχος ἐν στρατόπεδον καί πόλις συμφράζομαι τεῖχος οὐ οἶδα ὅπως οὐ Αἰθίοψ οὗτος καί Τροία οὗτος , θρηνέω δέ Μέμνων ὁ ὁ Ἠώς . οὗτος ἀφικνέομαι ἀμύνω ὁ Τροία κτείνω , φημί , ὁ ὁ Πηλεύς , μέγας ἥκω καί οὐδείς αὐτός μείων . σκοπέω γάρ , ὅσος μέν κεῖμαι κατά ὁ γῆ , ὅσος δέ ὁ ὁ βόστρυχος ἄσταχυς , ὅς , οἴομαι , Νεῖλος τρέφω . Νεῖλος γάρ Αἰγύπτιος μέν ἔχω ὁ ἐκβολή , Αἰθίοψ δέ ὁ πηγή . ὁράω ὁ εἶδος , ὡς ῥώννυμι καί ὁ ὀφθαλμός ἀπόλλυμι , ὁράω ὁ ἴουλος , ὡς κατά ἡλικία ὁ κτείνω . οὐδέ ἄν μέλας φημί ὁ Μέμνων , ὁ γάρ ἀκράτως ἐν αὐτός μέλας ὑποφαίνω τις ἄνθος . ὁ δέ μετέωρος δαίμων Ἠώς ἐπί ὁ παῖς πενθέω κατηφής ποιέω ὁ Ἥλιος καί δέω ὁ Νύξ ἀφικνέομαι πρό καιρός καί ὁ στρατόπεδον ἐπέχω , ἵνα ἐγγίγνομαι ἕ κλέπτω ὁ υἱός , Ζεύς που οὗτος νεύω . καί ἰδού , ἐκκλέπτω καί εἰμί ἐπί τέρμα ὁ γραφή . τάφος οὐδαμοῦ Μέμνων , ὁ δέ Μέμνων ἐν Αἰθιοπία , μεταβάλλω εἰς λίθος μέλας , καί ὁ σχῆμα μέν κάθημαι , ὁ δέ εἶδος ἐκεῖνος , οἴομαι , καί προσβάλλω ὁ ἄγαλμα ὁ ἀκτίς ὁ Ἥλιος · δοκέω γάρ ὁ Ἥλιος οἱονεί πλῆκτρον κατά στόμα ἐμπίπτω ὁ Μέμνων ἐκκαλέω φωνή ἐκεῖθεν καί λαλέω σόφισμα παραμυθέομαι ὁ Ἡμέρα .
philostratus-major-soph.imagines 1.8
η . πεζεύοντι τὴν θάλατταν τῷ Ποσειδῶνι ἐντετύχηκας , οἶμαι , παρʼ Ὁμήρῳ , ὅτε κατὰ τοὺς Ἀχαιοὺς ἀπὸ Αἰγῶν στέλλεται , καὶ ἡ θάλαττα γαλήνην ἄγει παραπέμπουσα αὐτὸν αὐτοῖς ἵπποις καὶ αὐτοῖς κήτεσι , καὶ γὰρ ἐκεῖνα ἕπεται καὶ σαίνει τὸν Ποσειδῶνα ὡς ἐνταῦθα . ἐκεῖ μὲν οὖν ἠπειρωτῶν οἶμαι τῶν ἵππων αἰσθάνῃ , χαλκόποδάς τε γὰρ αὐτοὺς ἀξιοῖ εἶναι καὶ ὠκυπέτας καὶ μάστιγι πλήττεσθαι , ἐνταῦθα δὲ ἱππόκαμποι τὸ ἅρμα καὶ ἔφυδροι τὰς ὁπλὰς καὶ νευστικοὶ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑπόγλαυκοι καί , νὴ Δία , ὅσα δελφῖνες , κἀκεῖ μὲν δυσχεραίνειν ὁ Ποσειδῶν ἔοικε καὶ νεμεσᾶν τῷ Διὶ κλίνοντι τὸ Ἑλληνικὸν καὶ βραβεύοντι αὐτοῖς ἀπὸ τοῦ χείρονος , ἐνταῦθα δὲ φαιδρὸς γέγραπται καὶ ἱλαρὸν βλέπει καὶ σεσόβηται μάλα ἐρωτικῶς · Ἀμυμώνη γὰρ ἡ Δαναοῦ θαμίζουσα ἐπὶ τὸ τοῦ Ἰνάχου ὕδωρ κεκράτηκε τοῦ θεοῦ καὶ στέλλεται θηρεύσων αὐτὴν οὔπω ξυνιεῖσαν , ὅτι ἐρᾶται . τὸ γοῦν περίφοβον τῆς κόρης καὶ τὸ πάλλεσθαι καὶ ἡ κάλπις ἡ χρυσῆ διαφεύγουσα τὰς χεῖρας δηλοῖ τὴν Ἀμυμώνην ἐκπεπλῆχθαι καὶ ἀπορεῖν , τί βουλόμενος ὁ Ποσειδῶν ἐκλείπει πανσυδὶ τὴν θάλατταν , λευκήν τε ὑπὸ φύσεως οὖσαν ὁ χρυσὸς περιστίλβει κεράσας τὴν αὐγὴν τῷ ὕδατι . ὑπεκστῶμεν , ὦ παῖ , τῇ νύμφῃ , καὶ γὰρ κῦμα ἤδη κυρτοῦται ἐς τὸν γάμον , τὸ δὲ κῦμα γλαυκὸν ἔτι καὶ τοῦ χαροποῦ τρόπου , πορφυροῦν δὲ αὐτὸ ὁ Ποσειδῶν γράψει .
Lemmas: ὁ . πεζεύω ὁ θάλασσα ὁ Ποσειδῶν ἐντυγχάνω , οἴομαι , παρά Ὅμηρος , ὅτε κατά ὁ Ἀχαιός ἀπό Αἴξ στέλλω , καί ὁ θάλασσα γαλήνη ἄγω παραπέμπω αὐτός αὐτός ἵππος καί αὐτός κῆτος , καί γάρ ἐκεῖνος ἕπομαι καί σαίνω ὁ Ποσειδῶν ὡς ἐνταῦθα . ἐκεῖ μέν οὖν ἠπειρώτης οἴομαι ὁ ἵππος αἰσθάνομαι , χαλκόπους τε γάρ αὐτός ἀξιόω εἰμί καί ὠκυπέτης καί μάστιξ πλήσσω , ἐνταῦθα δέ ἱππόκαμπος ὁ ἅρμα καί ἔφυδρος ὁ ὁπλή καί νευστικός καί ὁ ὀφθαλμός ὑπόγλαυκος καί , νή Ζεύς , ὅσος δελφίς , ἐκεῖ μέν δυσχεραίνω ὁ Ποσειδῶν ἔοικα καί νεμεσάω ὁ Ζεύς κλίνω ὁ Ἑλληνικός καί βραβεύω αὐτός ἀπό ὁ κακός , ἐνταῦθα δέ φαιδρός γράφω καί ἱλαρός βλέπω καί σοβέω μάλα ἐρωτικός · Ἀμυμώνη γάρ ὁ Δαναός θαμίζω ἐπί ὁ ὁ Ἴναχος ὕδωρ κρατέω ὁ θεός καί στέλλω θηρεύω αὐτός οὔπω συνίημι , ὅτι ἐράω . ὁ γοῦν περίφοβος ὁ κόρη καί ὁ πάλλω καί ὁ κάλπις ὁ χρύσεος διαφεύγω ὁ χείρ δηλόω ὁ Ἀμυμώνη ἐκπλήσσω καί ἀπορέω , τίς βούλομαι ὁ Ποσειδῶν ἐκλείπω πανσυδί ὁ θάλασσα , λευκός τε ὑπό φύσις εἰμί ὁ χρυσός περιστίλβω κεράννυμι ὁ αὐγή ὁ ὕδωρ . ὑπεξίσταμαι , ὦ παῖς , ὁ νύμφη , καί γάρ κῦμα ἤδη κυρτόω εἰς ὁ γάμος , ὁ δέ κῦμα γλαυκός ἔτι καί ὁ χαροπός τρόπος , πορφύρεος δέ αὐτός ὁ Ποσειδῶν γράφω .
philostratus-major-soph.imagines 1.13
ιδ . βροντὴ ἐν εἴδει σκληρῷ καὶ Ἀστραπὴ σέλας ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν ἱεῖσα πῦρ τε ῥαγδαῖον ἐξ οὐρανοῦ τυραννικῆς οἰκίας ἐπειλημμένον λόγου τοιοῦδε , εἰ μὴ ἀγνοεῖς , ἅπτεται · πυρὸς νεφέλη περισχοῦσα τὰς Θήβας ἐς τὴν τοῦ Κάδμου στέγην ῥήγνυται κωμάσαντος ἐπὶ τὴν Σεμέλην τοῦ Διός , καὶ ἀπόλλυται μέν , ὡς δοκοῦμεν , ἡ Σεμέλη , τίκτεται δὲ Διόνυσος , οἶμαι , νὴ Δία , πρὸς τὸ πῦρ , καὶ τὸ μὲν τῆς Σεμέλης εἶδος ἀμυδρὸν διεκφαίνεται ἰούσης ἐς οὐρανόν , καὶ αἱ Μοῦσαι αὐτὴν ἐκεῖ ᾅσονται , ὁ δὲ Διόνυσος τῆς μὲν μητρὸς ἐκθρώσκει ῥαγείσης τὴν γαστέρα , τὸ δὲ πῦρ ἀχλυῶδες ἐργάζεται φαιδρὸν αὐτός , οἷον ἀστήρ τις , ἀστράπτων . διασχοῦσα δὲ ἡ φλὸξ ἄντρον τι τῷ Διονύσῳ σκιαγραφεῖ παντὸς ἥδιον Ἀσσυρίου τε καὶ Λυδίου , ἕλικές τε γὰρ περὶ αὐτὸ τεθήλασι καὶ κιττοῦ κόρυμβοι καὶ ἤδη καὶ ἄμπελοι καὶ θύρσου δένδρα οὕτω τι ἑκούσης ἀνασχόντα τῆς γῆς , ὡς κἀν τῷ πυρὶ εἶναι ἔνια . καὶ οὐ χρὴ θαυμάζειν , εἰ στεφανοῖτο πῦρ ἐπὶ τῷ Διονύσῳ ἡ γῆ , ἥ γε καὶ συμβακχεύσει αὐτῷ καὶ οἶνον ἀφύσσειν ἐκ πηγῶν δώσει γάλα τε οἷον ἀπὸ μαζῶν ἕλκειν τὸ μὲν ἐκ βώλου , τὸ δὲ ἐκ πέτρας . ἄκουε τοῦ Πανός , ὡς τὸν Διόνυσον ᾅδειν ἔοικεν ἐν κορυφαῖς τοῦ Κιθαιρῶνος , ὑποσκιρτῶν εὔιον . ὁ Κιθαιρὼν δὲ ὀλοφύρεται ἐν εἴδει ἀνθρώπου τὰ μικρὸν ὕστερον ἐν αὐτῷ ἄχη καὶ κιττοῦ φέρει στέφανον ἀποκλίνοντα τῆς κεφαλῆς , στεφανοῦται γὰρ δὴ αὐτῷ σφόδρα ἄκων , ἐλάτην τε αὐτῷ παραφυτεύει Μέγαιρα καὶ πηγὴν ἀναφαίνει ὕδατος ἐπὶ τῷ Ἀκταίωνος , οἶμαι , καὶ Πενθέως αἵματι .
Lemmas: ὁράω . βροντή ἐν εἶδος σκληρός καί Ἀστραπή σέλας ἐκ ὁ ὀφθαλμός ἵημι πῦρ τε ῥαγδαῖος ἐκ οὐρανός τυραννικός οἰκία ἐπιλαμβάνω λόγος τοιόσδε , εἰ μή ἀγνοέω , ἅπτω · πῦρ νεφέλη περιέχω ὁ Θῆβαι εἰς ὁ ὁ Κάδμος στέγη ῥήγνυμι κωμάζω ἐπί ὁ Σεμέλη ὁ Ζεύς , καί ἀπόλλυμι μέν , ὡς δοκέω , ὁ Σεμέλη , τίκτω δέ Διόνυσος , οἴομαι , νή Ζεύς , πρός ὁ πῦρ , καί ὁ μέν ὁ Σεμέλη εἶδος ἀμυδρός διεκφαίνω ἔρχομαι εἰς οὐρανός , καί ὁ Μοῦσα αὐτός ἐκεῖ ἀείδω , ὁ δέ Διόνυσος ὁ μέν μήτηρ ἐκθρῴσκω ἀράσσω ὁ γαστήρ , ὁ δέ πῦρ ἀχλυώδης ἐργάζομαι φαιδρός αὐτός , οἷος ἀστήρ τις , ἀστράπτω . διέχω δέ ὁ φλόξ ἄντρον τις ὁ Διόνυσος σκιαγραφέω πᾶς ἡδύς Ἀσσύριος τε καί Λύδιος , ἕλιξ τε γάρ περί αὐτός θάλλω καί κισσός κόρυμβος καί ἤδη καί ἄμπελος καί θύρσος δένδρον οὕτως τις ἑκών ἀνέχω ὁ γῆ , ὡς ἐν ὁ πῦρ εἰμί ἔνιοι . καί οὐ χρή θαυμάζω , εἰ στεφανόω πῦρ ἐπί ὁ Διόνυσος ὁ γῆ , ὅς γε καί συμβακχεύω αὐτός καί οἶνος ἀφύσσω ἐκ πηγή δίδωμι γάλα τε οἷος ἀπό μαστός ἕλκω ὁ μέν ἐκ βώλον , ὁ δέ ἐκ πέτρα . ἀκούω ὁ Πάν , ὡς ὁ Διόνυσος ἀείδω ἔοικα ἐν κορυφή ὁ Κιθαιρών , ὑποσκιρτάω εὔιος . ὁ Κιθαιρών δέ ὀλοφύρομαι ἐν εἶδος ἄνθρωπος ὁ μικρός ὕστερον ἐν αὐτός ἄχος καί κισσός φέρω στέφανος ἀποκλίνω ὁ κεφαλή , στεφανόω γάρ δή αὐτός σφόδρα ἄκων , ἐλάτη τε αὐτός παραφυτεύω Μεγαίρα καί πηγή ἀναφαίνω ὕδωρ ἐπί ὁ Ἀκταίων , οἴομαι , καί Πενθεύς αἷμα .
philostratus-major-soph.imagines 1.19
κ . κελαιναὶ μὲν τὸ χωρίον , ὅσον αἱ πηγαὶ καὶ τὸ ἄντρον , ἐκποδὼν δὲ Μαρσύας ἢ ποιμαίνων ἢ μετὰ τὴν ἔριν . μὴ ἐπαίνει τὸ ὕδωρ · καὶ γὰρ εἰ πότιμόν τε καὶ γαληνὸν γέγραπται , ποτιμωτέρῳ ἐντεύξῃ τῷ Ὀλύμπῳ . καθεύδει δὲ μετὰ τὴν αὔλησιν ἁβρὸς ἐν ἁβροῖς ἄνθεσι συγκεραννὺς τὸν ἱδρῶτα τῇ τοῦ λειμῶνος δρόσῳ , καὶ ὁ Ζέφυρος ἐκκαλεῖ αὐτὸν προς2πνέων τῇ κόμῃ , ὁ δὲ ἀντιπνεῖ τῷ ἀνέμῳ ἕλκων τὸ ἀπὸ τοῦ στέρνου ἆσθμα , κάλαμοί τε αὐλοῦντες ἤδη παράκεινται τῷ Ὀλύμπῳ καὶ σιδήρια ἔτι , οἷς ἐπιτρυπῶνται οἱ αὐλοί . ἐρῶντες δὲ αὐτοῦ Σατύρων τις ἀγέλη καταθεῶνται τὸ μειράκιον ἐρυθροὶ καὶ σεσηρότες , ὁ μὲν τοῦ στέρνου θιγεῖν δεόμενος , ὁ δὲ ἐμφῦναι τῇ δέρῃ , ὁ δὲ σπάσαι τι ἐπιθυμῶν φίλημα , ἄνθη τε ἐπιπάττουσι καὶ προσκυνοῦσιν ὡς ἄγαλμα , ὁ σοφώτατος δὲ αὐτῶν ἔτι θερμοῦ θατέρου τοῦ αὐλοῦ τὴν γλῶτταν ἀνασπάσας ἐσθίει καὶ τὸν Ὄλυμπον οὕτω φιλεῖν οἴεται , φησὶ δὲ καὶ ἀπογεύσασθαι τοῦ πνεύματος .
Lemmas: κ . κελαινός μέν ὁ χωρίον , ὅσος ὁ πηγή καί ὁ ἄντρον , ἐκποδών δέ Μαρσύας ἤ ποιμαίνω ἤ μετά ὁ ἔρις . μή ἐπαινέω ὁ ὕδωρ · καί γάρ εἰ πότιμος τε καί γαληνός γράφω , πότιμος ἐντυγχάνω ὁ Ὄλυμπος . καθεύδω δέ μετά ὁ αὔλησις ἁβρός ἐν ἁβρός ἄνθος συγκεράννυμι ὁ ἱδρώς ὁ ὁ λειμών δρόσος , καί ὁ Ζέφυρος ἐκκαλέω αὐτός προς2πνέων ὁ κόμη , ὁ δέ ἀντιπνέω ὁ ἄνεμος ἕλκω ὁ ἀπό ὁ στέρνον ἆσθμα , κάλαμος τε αὐλέω ἤδη παράκειμαι ὁ Ὄλυμπος καί σιδήριον ἔτι , ὅς ἐπιτρυπάω ὁ αὐλός . ἐράω δέ αὐτός Σάτυρος τις ἀγέλη καταθεάομαι ὁ μειράκιον ἐρυθρός καί σαίρω , ὁ μέν ὁ στέρνον θιγγάνω δέω , ὁ δέ ἐμφύω ὁ δειρή , ὁ δέ σπάω τις ἐπιθυμέω φίλημα , ἄνθος τε ἐπιπάσσω καί προσκυνέω ὡς ἄγαλμα , ὁ σοφός δέ αὐτός ἔτι θερμός ἕτερος ὁ αὐλός ὁ γλῶσσα ἀνασπάω ἐσθίω καί ὁ Ὄλυμπος οὕτως φιλέω οἴομαι , φημί δέ καί ἀπογεύω ὁ πνεῦμα .
philostratus-major-soph.imagines 1.20
κα . τίνι αὐλεῖς , Ὄλυμπε ; τί δὲ ἔργον μουσικῆς ἐν ἐρημίᾳ ; οὐ ποιμήν σοι πάρεστιν , οὐκ αἰπόλος , οὐδὲ Νύμφαις αὐλεῖς , αἳ καλῶς ἄν ὑπωρχήσαντο τῷ αὐλῷ , μαθὼν δὲ οὐκ οἶδʼ ὅ τι χαίρεις τῷ ἐπὶ τῇ πέτρᾳ ὕδατι καὶ βλέπεις ἐς αὐτό . τί μετέχων αὐτοῦ ; καὶ γὰρ οὔτε κελαρύζει σοι πρὸς τὸν αὐλὸν οὔτε διαμετροῦμέν σοι τὴν ἡμέραν , οἵ γε βουλοίμεθα ἂν καὶ ἐς νύκτα σε ἀποτεῖναι τὸ αὔλημα . εἰ δὲ τὸ κάλλος ἀνακρίνεις , τοῦ ὕδατος ἀμέλει , ἡμεῖς γὰρ ἱκανώτεροι λέξαι τὰ ἐν σοὶ ἅπαντα · τὸ μὲν ὄμμά σοι χαροπόν , πολλὰ δὲ αὐτοῦ πρὸς τὸν αὐλὸν τὰ κέντρα , ὀφρὺς δὲ αὐτῷ περιβέβληται διασημαίνουσα τὸν νοῦν τῶν αὐλημάτων , ἡ παρειὰ δὲ πάλλεσθαι δοκεῖ καὶ οἷον ὑπορχεῖσθαι τῷ μέλει , τὸ πνεῦμα δὲ οὐδὲν ἐπαίρει τοῦ προσώπου ὑπὸ τοῦ ἐν τῷ αὐλῷ εἶναι , ἡ κόμη τε οὐκ ἀργὴ οὔτε κεῖται καθάπερ ἐν ἀστικῷ μειρακίῳ λιπῶσα , ἀλλʼ ἐγήγερται μὲν ὑπὸ τοῦ αὐχμοῦ , παρέχεται δὲ αὐχμηρὸν οὐδὲν ἐν ὀξείᾳ καὶ χλωρᾷ τῇ πίτυι . καλὸς γὰρ ὁ στέφανος καὶ δεινὸς ἐπιπρέψαι τοῖς ἐν ὥρᾳ , τὰ δὲ ἄνθη παρθένοις ἀναφυέσθω καὶ γυναίοις ἔρευθος ἑαυτὰ ἐργαζέσθω . φημί σοι καὶ τὰ στέρνα οὐ πνεύματος ἔμπλεα εἶναι μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐννοίας μουσικῆς καὶ διασκέψεως τῶν αὐλημάτων . μέχρι τούτων σε τὸ ὕδωρ γράφει κατακύπτοντα ἐς αὐτὸ ἀπὸ τῆς πέτρας , εἰ δὲ ἑστηκότα ἔγραφεν , οὐκ ἂν εὐσχήμονα τὰ ὑπὸ τῷ στέρνῳ ἔδειξεν , ἐπιπόλαιοι γὰρ αἱ μιμήσεις τῶν ὑδάτων ὑπὸ τοῦ συνιζάνειν ἐν αὐτοῖς τὰ μήκη . τὸ δὲ καὶ κλύζεσθαί σοι τὴν σκιὰν ἔστω μὲν καὶ παρὰ τοῦ αὐλοῦ τὴν πηγὴν καταπνέοντος , ἔστω δὲ καὶ παρὰ τοῦ Ζεφύρου ταῦτα πάντα , διʼ ὃν καὶ σὺ ἐν τῷ αὐλεῖν καὶ ὁ αὐλὸς ἐν τῷ πνεῖν καὶ ἡ πηγὴ ἐν τῷ καταυλεῖσθαι .
Lemmas: ἄν . τίς αὐλέω , Ὄλυμπος ; τίς δέ ἔργον μουσικός ἐν ἐρημία ; οὐ ποιμήν σύ πάρειμι , οὐ αἰπόλος , οὐδέ Νύμφη αὐλέω , ὅς καλός ἄν ὑπορχέομαι ὁ αὐλός , μανθάνω δέ οὐ οἶδα ὅς τις χαίρω ὁ ἐπί ὁ πέτρα ὕδωρ καί βλέπω εἰς αὐτός . τίς μετέχω αὐτός ; καί γάρ οὔτε κελαρύζω σύ πρός ὁ αὐλός οὔτε διαμετρέω σύ ὁ ἡμέρα , ὅς γε βούλομαι ἄν καί εἰς νύξ σύ ἀποτείνω ὁ αὔλημα . εἰ δέ ὁ κάλλος ἀνακρίνω , ὁ ὕδωρ ἀμέλει , ἐγώ γάρ ἱκανός λέγω ὁ ἐν σύ ἅπας · ὁ μέν ὄμμα σύ χαροπός , πολύς δέ αὐτός πρός ὁ αὐλός ὁ κέντρον , ὀφρύς δέ αὐτός περιβάλλω διασημαίνω ὁ νόος ὁ αὔλημα , ὁ παρειά δέ πάλλω δοκέω καί οἷος ὑπορχέομαι ὁ μέλος , ὁ πνεῦμα δέ οὐδείς ἐπαίρω ὁ πρόσωπον ὑπό ὁ ἐν ὁ αὐλός εἰμί , ὁ κόμη τε οὐ ἀργός οὔτε κεῖμαι καθά ἐν ἀστικός μειράκιον λιπάω , ἀλλά ἐγείρω μέν ὑπό ὁ αὐχμός , παρέχω δέ αὐχμηρός οὐδείς ἐν ὀξύς καί χλωρός ὁ πίτυς . καλός γάρ ὁ στέφανος καί δεινός ἐπιπρέπω ὁ ἐν ὥρα , ὁ δέ ἄνθος παρθένος ἀναφύω καί γύναιον ἔρευθος ἑαυτοῦ ἐργάζομαι . φημί σύ καί ὁ στέρνον οὐ πνεῦμα ἔμπλεος εἰμί μόνος , ἀλλά καί ἔννοια μουσικός καί διάσκεψις ὁ αὔλημα . μέχρι οὗτος σύ ὁ ὕδωρ γράφω κατακύπτω εἰς αὐτός ἀπό ὁ πέτρα , εἰ δέ ἵστημι γράφω , οὐ ἄν εὐσχήμων ὁ ὑπό ὁ στέρνον δείκνυμι , ἐπιπόλαιος γάρ ὁ μίμησις ὁ ὕδωρ ὑπό ὁ συνιζάνω ἐν αὐτός ὁ μῆκος . ὁ δέ καί κλύζω σύ ὁ σκιά εἰμί μέν καί παρά ὁ αὐλός ὁ πηγή καταπονέω , εἰμί δέ καί παρά ὁ Ζέφυρος οὗτος πᾶς , διά ὅς καί σύ ἐν ὁ αὐλέω καί ὁ αὐλός ἐν ὁ πνέω καί ὁ πηγή ἐν ὁ καταυλέω .
philostratus-major-soph.imagines 1.21
κβ . καθεύδει ὁ Σάτυρος , καὶ ὑφειμένῃ τῇ φωνῇ περὶ αὐτοῦ λέγωμεν , μὴ ἐξεγείρηται καὶ διαλύσῃ τὰ ὁρώμενα . Μίδας αὐτὸν οἴνῳ τεθήρακεν ἐν Φρυγίᾳ περὶ αὐτά , ὡς ὁρᾷς , τὰ ὄρη , τὴν κρήνην οἰνοχοήσας , ἐν ᾗ κεῖται παραβλύζων τοῦ οἴνου ἐν τῷ ὕπνῳ . Σατύρων δὲ ἡδὺ μὲν τὸ σφοδρόν , ὅτε ὀρχοῦνται , ἡδὺ δὲ τὸ βωμολόχον , ὅτε μειδιῶσι , καὶ ἐρῶσιν οἱ γενναῖοι καὶ ὑποποιοῦνται τὰς Λυδὰς αἰκάλλοντες αὐτὰς τέχνῃ . κἀκεῖνο αὐτῶν ἔτι · σκληροὶ γράφονται καὶ ἄκρατοι τὸ αἷμα καὶ περιττοὶ τὰ ὦτα καὶ κοῖλοι τὸ ἰσχίον , ἀγέρωχοι πάντα καὶ τὸ ἐπὶ τὰ οὐραῖα ἵπποι . τὸ δὲ θήραμα τοῦ Μίδου τοῦτο γέγραπται μὲν ὅσα ἐκεῖνοι , καθεύδει δὲ ὑπὸ τοῦ οἴνου τὸ ἆσθμα ἕλκων ὡς ἐκ μέθης , καὶ ἡ μὲν κρήνη πέποται αὐτῷ ῥᾷον ὴ ἑτέρῳ κύλιξ , αἱ δὲ Νύμφαι χορεύουσι τωθάζουσαι τὸν Σάτυρον ἐπὶ τῷ καθεύδειν . ὡς ἁβρὸς ὁ Μίδας , ὡς δὲ ῥᾴθυμος ς3 μίτρας ἐπιμελεῖται καὶ βοστρύχου καὶ θύρσον φέρει καὶ στολὴν ἔγχρυσον . ἰδοὺ καὶ ὦτα μεγάλα , ὑφʼ ὧν ἡδεῖς οἱ ὀφθαλμοὶ δοκοῦντες ὑπνηλοὶ φαίνονται καὶ μεθέλκουσι τὴν ἡδονὴν ἐς τὸ νωθρὸν αἰνιττομένης σπουδῇ τῆς γραφῆς ἐκμεμηνῦσθαι ταῦτʼ ἤδη καὶ διαδεδόσθαι τοῖς ἀνθρώποις ἐν καλάμῳ , μὴ κατασχούσης τῆς γῆς ἃ ἤκουσεν .
Lemmas: κβ . καθεύδω ὁ Σάτυρος , καί ὑφίημι ὁ φωνή περί αὐτός λέγω , μή ἐξεγείρω καί διαλύω ὁ ὁράω . Μίδας αὐτός οἶνος θηράω ἐν Φρυγία περί αὐτός , ὡς ὁράω , ὁ ὄρος , ὁ κρήνη οἰνοχοέω , ἐν ὅς κεῖμαι παραβλύζω ὁ οἶνος ἐν ὁ ὕπνος . Σάτυρος δέ ἡδύς μέν ὁ σφοδρός , ὅτε ὀρχέομαι , ἡδύς δέ ὁ βωμολόχος , ὅτε μειδιάω , καί ἐράω ὁ γενναῖος καί ὑποποιέω ὁ Λυδός αἰκάλλω αὐτός τέχνη . ἐκεῖνος αὐτός ἔτι · σκληρός γράφω καί ἄκρατος ὁ αἷμα καί περισσός ὁ οὖς καί κοῖλος ὁ ἰσχίον , ἀγέρωχος πᾶς καί ὁ ἐπί ὁ οὐραῖος ἵππος . ὁ δέ θήραμα ὁ Μίδας οὗτος γράφω μέν ὅσος ἐκεῖνος , καθεύδω δέ ὑπό ὁ οἶνος ὁ ἆσθμα ἕλκω ὡς ἐκ μέθη , καί ὁ μέν κρήνη πίνω αὐτός ῥᾴδιος ἤ ἕτερος κύλιξ , ὁ δέ Νύμφη χορεύω τωθάζω ὁ Σάτυρος ἐπί ὁ καθεύδω . ὡς ἁβρός ὁ Μίδας , ὡς δέ ῥᾴθυμος ς3 μίτρα ἐπιμελέομαι καί βόστρυχος καί θύρσος φέρω καί στολή ἔγχρυσος . ἰδού καί οὖς μέγας , ὑπό ὅς ἡδύς ὁ ὀφθαλμός δοκέω ὑπνηλός φαίνω καί μεθέλκω ὁ ἡδονή εἰς ὁ νωθρός αἰνίσσομαι σπουδή ὁ γραφή ἐκμηνύω οὗτος ἤδη καί διαδίδωμι ὁ ἄνθρωπος ἐν κάλαμος , μή κατασχάω ὁ γῆ ὅς ἀκούω .
philostratus-major-soph.imagines 1.26
κζ . τὸ τοῖν δυοῖν ἅρμα ἵπποιν , το γὰρ ἐπὶ τεττάρων οὔπω τοῖς ἥρωσι διὰ χειρὸς ἦν , εἰ μὴ ἄρα Ἕκτορι τῷ θρασεῖ , φέρει τὸν Ἀμφιάρεων ἐκ Θηβῶν ἐπανιόντα , ὁπότε αὐτῷ ἡ γῆ λέγεται διασχεῖν , ὡς μαντεύοιτο ἐν τῇ Ἀττικῇ καὶ ἀληθεύοι σοφὸς ἐν πανσόφοις . ἑπτὰ οἱ Πολυνείκει τῷ Θηβαίῳ τὴν ἀρχὴν κατακτώμενοι οὐδεὶς ἐνόστησε πλὴν Ἀδράστου καὶ Ἀμφιάρεω , τοὺς δὲ λοιποὺς ἡ Καδμεία κατέσχεν . ἀπώλοντο δὲ οἱ μὲν ἄλλοι δόρασι καὶ λίθοις καὶ πελέκεσι , Καπανεὺς δὲ λέγεται κεραυνῷ βεβλῆσθαι , πρότερος , οἶμαι , κόμπῳ βαλὼν τὸν Δία . οὗτοι μὲν οὖν ἑτέρου λόγου , κελεύει δὲ ἡ γραφὴ βλέπειν ἐς μόνον τὸν Ἀμφιάρεων φεύγοντα κατὰ τῆς γῆς αὐτοῖς στέμμασι καὶ αὐτῇ δάφνῃ , καὶ οἱ ἵπποι λευκοὶ καὶ ἡ δίνη τῶν τροχῶν σπουδῆς ἔμπλεως καὶ τὸ ἆσθμα τῶν ἵππων ἀπὸ παντὸς τοῦ μυκτῆρος , ἀφρῷ δὲ ἡ γῆ διέρρανται καὶ ἡ χαίτη μετακλίνεται , διαβρόχοις τε ὑπὸ ἱδρῶτος οὖσι περίκειται λεπτὴ κόνις ἧττον μὲν καλοὺς ἀποφαίνουσα τοὺς ἵππους , ἀληθεστέρους δέ . ὁ δὲ Ἀμφιάρεως τὰ μὲν ἄλλα ὥπλισται , μόνου δὲ ἀμελεῖ κράνους ἀνιεὶς τὴν κεφαλὴν Ἀπόλλωνι , βλέπων ἱερὸν καὶ χρησμῶδες . γράφει δὲ καὶ τὸν Ὠρωπὸν νεανίαν ἐν γλαυκοῖς γυναίοις , τὸ δὴ ἐπὶ θαλάττῃ . γράφει καὶ τὸ φροντιστήριον τοῦ Ἀμφιάρεω ῥῆγμα ἱερὸν καὶ θειῶδες . αὐτοῦ καὶ Ἀλήθεια λευχειμονοῦσα , αὐτοῦ καὶ ὀνείρων πύλη , δεῖ γὰρ τοῖς ἐκεῖ μαντευομένοις ὕπνου , καὶ Ὄνειρος αὐτὸς ἐν ἀνειμένῳ τῶ εἴδει γέγραπται καὶ ἐσθῆτα ἔχει λευκὴν ἐπὶ μελαίνῃ , τό , οἶμαι , νύκτωρ αὐτοῦ καὶ μεθʼ ἡμέραν . ἔχει καὶ κέρας ἐν ταῖν χεροῖν , ὡς τὰ ἐνύπνια διὰ τῆς ἀληθοῦς ἀνάγων .
Lemmas: κζ . ὁ ὁ δύο ἅρμα ἵππος , ὁ γάρ ἐπί τέσσαρες οὔπω ὁ ἥρως διά χείρ εἰμί , εἰ μή ἄρα Ἕκτωρ ὁ θρασύς , φέρω ὁ Ἀμφιάραος ἐκ Θῆβαι ἐπανέρχομαι , ὁπότε αὐτός ὁ γῆ λέγω διασχάω , ὡς μαντεύομαι ἐν ὁ Ἀττική καί ἀληθεύω σοφός ἐν πάνσοφος . ἑπτά ὁ Πολυνείκης ὁ Θηβαῖος ὁ ἀρχή κατακτάομαι οὐδείς νοστέω πλήν Ἄδραστος καί Ἀμφιάραος , ὁ δέ λοιπός ὁ Καδμεῖος κατέχω . ἀπόλλυμι δέ ὁ μέν ἄλλος δόρυ καί λίθος καί πέλεκυς , Καπανεύς δέ λέγω κεραυνός βάλλω , πρότερος , οἴομαι , κόμπος βάλλω ὁ Ζεύς . οὗτος μέν οὖν ἕτερος λόγος , κελεύω δέ ὁ γραφή βλέπω εἰς μόνος ὁ Ἀμφιάραος φεύγω κατά ὁ γῆ αὐτός στέμμα καί αὐτός δάφνη , καί ὁ ἵππος λευκός καί ὁ δίνη ὁ τροχός σπουδή ἔμπλεος καί ὁ ἆσθμα ὁ ἵππος ἀπό πᾶς ὁ μυκτήρ , ἀφρός δέ ὁ γῆ διαρραίνομαι καί ὁ χαίτη μετακλίνομαι , διάβροχος τε ὑπό ἱδρώς εἰμί περίκειμαι λεπτός κόνις ἥσσων μέν καλός ἀποφαίνω ὁ ἵππος , ἀληθής δέ . ὁ δέ Ἀμφιάραος ὁ μέν ἄλλος ὁπλίζω , μόνος δέ ἀμελέω κράνος ἀνίημι ὁ κεφαλή Ἀπόλλων , βλέπω ἱερός καί χρησμώδης . γράφω δέ καί ὁ Ὠρωπός νεανίας ἐν γλαυκός γύναιον , ὁ δή ἐπί θάλασσα . γράφω καί ὁ φροντιστήριον ὁ Ἀμφιάραος ῥῆγμα ἱερός καί θειώδης . αὐτοῦ καί Ἀλήθεια λευχειμονέω , αὐτός καί ὄνειρος πύλη , δέω γάρ ὁ ἐκεῖ μαντεύομαι ὕπνος , καί Ὄνειρος αὐτός ἐν ἀνίημι ὁ εἶδος γράφω καί ἐσθής ἔχω λευκός ἐπί μέλας , ὁ , οἴομαι , νύκτωρ αὐτός καί μετά ἡμέρα . ἔχω καί κέρας ἐν ὁ χείρ , ὡς ὁ ἐνύπνιον διά ὁ ἀληθής ἀνάγω .
philostratus-major-soph.imagines 1.30
λα . καλὸν δὲ καὶ συκάσαι καὶ μηδὲ ταῦτα παρελθεῖν ἀφώνους . σῦκα μέλανα ὀπῷ λειβόμενα σεσώρευται μὲν ἐπὶ φύλλων ἀμπέλου , γέγραπται δὲ μετὰ τῶν τοῦ φλοιοῦ ῥηγμάτων , καὶ τὰ μὲν ὑποκέχηνε παραπτύοντα τοῦ μέλιτος , τὰ δʼ ὑπὸ τῆς ὥρας οἷον ἔσχισται . πλησίον δὲ αὐτῶν ὄζος ἔρριπται , μὰ Δίʼ , οὐκ ἀργὸς ἢ κενὸς τοῦ καρποῦ , σκιάζει δὲ σῦκα τὰ μὲν ὠμὰ καὶ ὀλύνθους ἔτι , τὰ δὲ ῥυσσὰ καὶ ἔξωρα , τὰ δὲ ὑποσέσηρε παρεμφαίνοντα τοῦ χυμοῦ τὸ ἄνθος , τὸ δὲ ἐπʼ ἄκρῳ τοῦ ὄζου στρουθὸς διορώρυχεν , ἃ δὴ καὶ ἥδιστα σύκων δοκεῖ . καρύοις δὲ ἅπαν ἔστρωται τοὔδαφος , ὧν τὰ μὲν παρατέτραπται τοῦ ἐλύτρου , τὰ δὲ ἔγκειται μεμυκότα , τὰ δὲ παρεμφαίνει τὴν διαφυήν . ἀλλὰ καὶ ὄγχνας ἐπʼ ὄγχναις ὅρα καὶ μῆλα ἐπὶ μήλοις σωρούς τε αὐτῶν καὶ δεκάδας , εὐώδη πάντα καὶ ὑπόχρυσα . τὸ δὲ ἐν αὐτοῖς ἔρευθος οὐδὲ ἐπιβεβλῆσθαι φήσεις , ἀλλὰ ἔνδον ὑπηνθηκέναι . κεράσου δὲ ταῦτα δῶρα ὀπώρα τις αὕτη βοτρυδὸν ἐν ταλάρῳ , ὁ τάλαρος δὲ οὐκ ἀλλοτρίων πέπλεκται λύγων , ἀλλʼ αὐτοῦ τοῦ φυτοῦ . πρὸς δὲ τὸν σύνδεσμον τῶν κλημάτων εἰ βλέποις καὶ τὰς ἐκκρεμαμένας αὐτῶν σταφυλὰς καὶ ὡς κατὰ μίαν αἱ ῥᾶγες , ᾅσῃ τὸν Διόνυσον , οἶδα , καὶ ὦ πότνια βοτρυόδωρε , περὶ τῆς ἀμπέλου ἐρεῖς . φαίης δʼ ἂν καὶ τοὺς βότρυς τῇ γραφῇ ἐδωδίμους εἶναι καὶ ὑποίνους . κἀκεῖνο ἥδιστον · ἐπὶ φύλλων κράδης μέλι χλωρὸν ἐνδεδυκὸς ἤδη τῷ κηρῷ καὶ ἀναπλημμυρεῖν ὡραῖον , εἴ τις ἀποθλίβοι , καὶ τροφαλὶς ἐφʼ ἑτέρου φύλλου νεοπαγὴς καὶ σαλεύουσα καὶ ψυκτῆρες γάλακτος οὐ λευκοῦ μόνον , ἀλλὰ καὶ στιλπνοῦ , καὶ γὰρ στίλβειν ἔοικεν ὑπὸ τῆς ἐπιπολαζούσης αὐτῷ πιμελῆς .
Lemmas: λα . καλός δέ καί συκάζω καί μηδέ οὗτος παρέρχομαι ἄφωνος . σῦκον μέλας ὀπός λείβω σωρεύω μέν ἐπί φύλλον ἄμπελος , γράφω δέ μετά ὁ ὁ φλοιός ῥῆγμα , καί ὁ μέν ὑποχάσκω παραπτύω ὁ μέλι , ὁ δέ ὑπό ὁ ὥρα οἷος σχίζω . πλησίον δέ αὐτός ὄζος ῥίπτω , μά Ζεύς , οὐ ἀργός ἤ κενός ὁ καρπός , σκιάζω δέ σῦκον ὁ μέν ὠμός καί ὄλονθος ἔτι , ὁ δέ ῥυσσός καί ἔξωρος , ὁ δέ ὑποσαίρω παρεμφαίνω ὁ χυμός ὁ ἄνθος , ὁ δέ ἐπί ἄκρον ὁ ὄζος στρουθός διορύσσω , ὅς δή καί ἡδύς σῦκον δοκέω . κάρυον δέ ἅπας στόρνυμι ἔδαφος , ὅς ὁ μέν παρατρέπω ὁ ἔλυτρον , ὁ δέ ἔγκειμαι μύω , ὁ δέ παρεμφαίνω ὁ διαφυή . ἀλλά καί ὄγχνη ἐπί ὄγχνη ὁράω καί μῆλον ἐπί μῆλον σωρός τε αὐτός καί δεκάς , εὐώδης πᾶς καί ὑπόχρυσος . ὁ δέ ἐν αὐτός ἔρευθος οὐδέ ἐπιβάλλω φημί , ἀλλά ἔνδον ὑπανθέω . κέρασος δέ οὗτος δῶρον ὀπώρα τις οὗτος βοτρυδόν ἐν τάλαρος , ὁ τάλαρος δέ οὐ ἀλλότριος πλέκω λύγος , ἀλλά αὐτός ὁ φυτόν . πρός δέ ὁ σύνδεσμος ὁ κλῆμα εἰ βλέπω καί ὁ ἐκκρεμάννυμι αὐτός σταφυλή καί ὡς κατά εἷς ὁ ῥάξ , ἀείδω ὁ Διόνυσος , οἶδα , καί ὦ πότνια βοτρυόδωρος , περί ὁ ἄμπελος λέγω . φημί δέ ἄν καί ὁ βότρυς ὁ γραφή ἐδώδιμος εἰμί καί ὕποινος . ἐκεῖνος ἡδύς · ἐπί φύλλον κράδη μέλι χλωρός ἐνδύω ἤδη ὁ κηρός καί ἀναπλημμυρέω ὡραῖος , εἰ τις ἀποθλίβω , καί τροφαλίς ἐπί ἕτερος φύλλον νεοπαγής καί σαλεύω καί ψυκτήρ γάλα οὐ λευκός μόνος , ἀλλά καί στιλπνός , καί γάρ στίλβω ἔοικα ὑπό ὁ ἐπιπολάζω αὐτός πιμελή .
philostratus-major-soph.imagines 2.3
γ . σὺ μὲν ᾤου τὴν τῶν κενταύρων ἀγέλην δρυῶν ἐκπεφυκέναι καὶ πετρῶν ἤ , νὴ Δία , ἵππων μόνον , αἷς τὸν τοῦ Ἰξίονος ἐπιθόρνυσθαί φασιν , ὑφʼ οὗ οἱ κένταυροι ἦλθον ἐς κρᾶσιν · τοῖς δὲ ἄρα καὶ μητέρες ὁμόφυλοι ἦσαν καὶ γυναῖκες ἤδη καὶ πῶλοι ἐν εἴδει βρεφῶν καὶ οἶκος ἥδιστος . οὐ γὰρ οἶμαί σε ἄχθεσθαι τῷ Πηλίῳ καὶ τῇ ἐν αὐτῷ διαίτῃ καὶ τῷ τῆς μελίας φυτῷ ἀνεμοτρεφεῖ ὄντι καὶ παρεχομένῳ τὸ ἰθὺ ὁμοῦ καὶ τὸ μὴ κλᾶσθαι ἐν τῇ αἰχμῇ , καὶ τὰ ἄντρα κάλλιστα καὶ αἱ πηγαί , καὶ αἱ παρʼ αὐτοῖς κενταυρίδες , εἰ μὲν ἐπιλαθοίμεθα τῶν ἵππων , οἷον Ναίδες , εἰ δὲ μετὰ τῶν ἵππων αὐτὰς λογιζοίμεθα , οἷον Ἀμαζόνες , ἡ γὰρ τοῦ γυναικείου εἴδους ἁβρότης ῥώννυται συνορωμένου αὐτῷ τοῦ ἵππου . κένταυροι δὲ ταυτὶ τὰ βρέφη τὰ μὲν σπαργάνοις ἔγκειται , τὰ δὲ τῶν σπαργάνων ὑπεκδύεται , τὰ δὲ κλᾴειν ἔοικε , τὰ δὲ εὖ πράττει καὶ εὐροοῦντος τοῦ μαζοῦ μειδιᾷ , τὰ δὲ ἀτάλλει ὑπὸ ταῖς μητράσι , τὰ δὲ περιβάλλει αὐτὰς ὀκλαζούσας , ὁ δὲ ἐς τὴν μητέρα λίθον ἀφίησιν ὑβρίζων ἤδη . καὶ τὸ μὲν τῶν νηπίων εἶδος οὔπω σαφὲς ἐμπλημμυροῦντος αὐτοῖς τοῦ γάλακτος , τὰ δὲ ἤδη σκιρτῶντα ἐκφαίνει τι καὶ τραχύτητος , ὑπάρχει δὲ αὐτοῖς χαίτη μέλλουσα καὶ ὁπλαὶ ἁπαλαὶ ἔτι . ὡς καλαὶ αἱ κενταυρίδες καὶ ἐν ταῖς ἵπποις · αἱ μὲν γὰρ λευκαῖς ἵπποις ἐμπεφύκασιν , αἱ δὲ ξανθαῖς συνάπτονται , τὰς δὲ ποικίλλει μέν , ἀποστίλβει δὲ αὐτῶν οἷόν τι τῶν ἐν κομιδῇ ἵππων . ἐκπέφυκε καὶ μελαίνης ἵππου λευκὴ κενταυρὶς καὶ τὰ ἐναντιώτατα τῶν χρωμάτων ἐς τὴν τοῦ κάλλους συνθήκην ὁμολογεῖ .
Lemmas: γ . σύ μέν οἴομαι ὁ ὁ κένταυρος ἀγέλη δρῦς ἐκφύω καί πέτρα ἤ , νή Ζεύς , ἵππος μόνος , ὅς ὁ ὁ Ἰξίων ἐπιθόρνυμαι φημί , ὑπό ὅς ὁ κένταυρος ἔρχομαι εἰς κρᾶσις · ὁ δέ ἄρα καί μήτηρ ὁμόφυλος εἰμί καί γυνή ἤδη καί πῶλος ἐν εἶδος βρέφος καί οἶκος ἡδύς . οὐ γάρ οἴομαι σύ ἄχθομαι ὁ Πήλιον καί ὁ ἐν αὐτός δίαιτα καί ὁ ὁ μελία φυτόν ἀνεμοτρεφής εἰμί καί παρέχω ὁ ἰθύς ὁμοῦ καί ὁ μή κλάω ἐν ὁ αἰχμή , καί ὁ ἄντρον καλός καί ὁ πηγή , καί ὁ παρά αὐτός κενταυρίς , εἰ μέν ἐπιλανθάνομαι ὁ ἵππος , οἷος Ναίς , εἰ δέ μετά ὁ ἵππος αὐτός λογίζομαι , οἷος Ἀμαζών , ὁ γάρ ὁ γυναικεῖος εἶδος ἁβρότης ῥώννυμι συνοράω αὐτός ὁ ἵππος . κένταυρος δέ οὗτος ὁ βρέφος ὁ μέν σπάργανον ἔγκειμαι , ὁ δέ ὁ σπάργανον ὑπεκδύομαι , ὁ δέ κλαίω ἔοικα , ὁ δέ εὖ πράσσω καί εὐροέω ὁ μαστός μειδιάω , ὁ δέ ἀτάλλω ὑπό ὁ μήτηρ , ὁ δέ περιβάλλω αὐτός ὀκλάζω , ὁ δέ εἰς ὁ μήτηρ λίθος ἀφίημι ὑβρίζω ἤδη . καί ὁ μέν ὁ νήπιος εἶδος οὔπω σαφής ἐμπλημμυρέω αὐτός ὁ γάλα , ὁ δέ ἤδη σκιρτάω ἐκφαίνω τις καί τραχύτης , ὑπάρχω δέ αὐτός χαίτη μέλλω καί ὁπλή ἁπαλός ἔτι . ὡς καλός ὁ κενταυρίς καί ἐν ὁ ἵππος · ὁ μέν γάρ λευκός ἵππος ἐμφύω , ὁ δέ ξανθός συνάπτω , ὁ δέ ποικίλλω μέν , ἀποστίλβω δέ αὐτός οἷος τις ὁ ἐν κομιδῇ ἵππος . ἐκφύω καί μέλας ἵππος λευκός κενταυρίς καί ὁ ἐναντίος ὁ χρῶμα εἰς ὁ ὁ κάλλος συνθήκη ὁμολογέω .
philostratus-major-soph.imagines 2.11
ια . τὸν Πᾶνα αἱ Νύμφαι πονηρῶς φασὶν ὀρχεῖσθαι καὶ ἐκπηδᾶν τοῦ προσήκοντος ἐξαίροντα καὶ ἀναθρώσκοντα κατὰ τοὺς ἀγερώχους τῶν τράγων , αὐταὶ δʼ ἂν μεταδιδάξαιεν αὐτὸν ἑτέραν ὄρχησιν ἡδίω τῷ ἤθει , προσέχοντι δʼ αὐταῖς οὐδέν , ἀλλὰ πειρῶντι αὐτὰς καὶ ἁπτομένῳ τῶν κόλπων ἐπιτίθενται κατὰ μεσημβρίαν , ὅτε δὴ λέγεται καθεύδειν ὁ Πὰν ἐκλελοιπὼς τὴν θήραν . ἐκάθευδε δʼ ἄρα πρότερον μὲν ἀνειμένος τε καὶ πρᾷος τὴν ῥῖνα καὶ τὸ ἐπίχολον αὐτῆς λεαίνων τῷ ὕπνῳ , τήμερον δὲ ὑπερχολᾷ , προσπεσοῦσαι γὰρ αὐτῷ αἱ Νύμφαι περιῆκται μὲν ἤδη τὼ χεῖρε ὁ Πάν , δέδιε δὲ ἐπὶ τοῖς σκέλεσιν , ἐπειδὴ βούλονται αἱρεῖν αὐτά . τὸ δὲ δὴ γένειον , οὗ πλεῖστος αὐτῷ λόγος , ἐξύρηται μαχαιρίδων ἐσβεβληκυιῶν ἐς αὐτό , φασὶ δὲ καὶ τὴν Ἠχὼ ἀναπείσειν ὑπερορᾶν τε αὐτοῦ καὶ μηδὲ φθέγγεσθαι πρὸς αὐτὸν ἔτι . ταῦτα αἱ Νύμφαι πανσυδί , σὺ δὲ κατὰ δήμους αὐτὰς ὅρα · τὰ μὲν γὰρ τῶν Ναίδων εἴδη ῥανίδας ἀπορραίνουσιν αὗται τῆς κόμης , ὁ δὲ περὶ ταῖς βουκόλοις αὐχμὸς οὐδὲν φαυλότερος τῆς δρόσου , αἱ δὲ ἀνθοῦσαι τὰς χαίτας ἐκπεφύκασιν ὑακινθίνοις ὁμοίως ἄνθεσιν .
Lemmas: ἰά . ὁ Πάν ὁ Νύμφη πονηρός φημί ὀρχέομαι καί ἐκπηδάω ὁ προσήκω ἐξαίρω καί ἀναθρῴσκω κατά ὁ ἀγέρωχος ὁ τράγος , αὐτός δέ ἄν μεταδιδάσκω αὐτός ἕτερος ὄρχησις ἡδύς ὁ ἦθος , προσέχω δέ αὐτός οὐδείς , ἀλλά πειράω αὐτός καί ἅπτω ὁ κόλπος ἐπιτίθημι κατά μεσημβρία , ὅτε δή λέγω καθεύδω ὁ Πάν ἐκλείπω ὁ θήρα . καθεύδω δέ ἄρα πρότερος μέν ἀνίημι τε καί πρᾶος ὁ ῥίς καί ὁ ἐπίχολος αὐτός λεαίνω ὁ ὕπνος , σήμερον δέ ὑπερχολάω , προσπίπτω γάρ αὐτός ὁ Νύμφη περιάγω μέν ἤδη ὁ χείρ ὁ Πάν , δείδω δέ ἐπί ὁ σκέλος , ἐπειδή βούλομαι αἱρέω αὐτός . ὁ δέ δή γένειον , ὅς πολύς αὐτός λόγος , ξυρέω μαχαιρίς εἰσβάλλω εἰς αὐτός , φημί δέ καί ὁ Ἠχώ ἀναπείθω ὑπεροράω τε αὐτός καί μηδέ φθέγγομαι πρός αὐτός ἔτι . οὗτος ὁ Νύμφη πανσυδί , σύ δέ κατά δῆμος αὐτός ὁράω · ὁ μέν γάρ ὁ Ναίς εἶδος ῥανίς ἀπορραίνω οὗτος ὁ κόμη , ὁ δέ περί ὁ βουκόλος αὐχμός οὐδείς φαῦλος ὁ δρόσος , ὁ δέ ἀναθέω ὁ χαίτη ἐκφύω ὑακίνθινος ὅμοιος ἄνθος .
philostratus-major-soph.imagines 2.12
ιβ . οἶμαι θαῦμά σοι εἶναι τὰς μελίττας οὕτω γλίσχρως γεγραμμένας , ὧν γε καὶ προνομαία δήλη καὶ πόδες καὶ πτερὰ καὶ τὸ χρῶμα τῆς στολῆς οὐκ ἀτακτοῦσιν ἴσα τῇ φύσει διαποικιλλούσης αὐτὰ τῆς γραφῆς . τί οὖν οὐκ ἐν σίμβλοις αἱ σοφαί ; τί δὲ ἐν ἄστει ; κωμάζουσιν ἐπὶ τὰς τοῦ Δαιφάντου θύρας — γέγονε δὲ ἤδη Πίνδαρος , ὡς ὁρᾷς — πλάττειν κἀκ νηπίου αὐτόν , ἵνʼ ἐμμελὴς ἤδη καὶ ἔμμουσος ᾖ , καὶ ποιοῦσι ταῦτα . τὸ μὲν γὰρ παιδίον ἐς δάφνην ἀπόκειται καὶ κλῶνας μυρρίνης ξυμβαλλομένου τοῦ πατρὸς ἱεροῦ τεύξεσθαι τοῦ παιδὸς ἀφʼ ὧν κύμβαλά τε κατήχει τῆς οἰκίας , ὅτε ἐτίκτετο , καὶ τύμπανα ἠκούετο ἐκ Ῥέας , ἐλέγοντο δὲ καὶ αἱ Νύμφαι χορεῦσαί οἱ καὶ ἀνασκιρτῆσαι τὸν Πᾶνα · φασὶ δὲ αὐτόν , ὅτε Πίνδαρος ἐς τὸ ποιεῖν ἀφίκετο , ἀμελήσαντα τοῦ σκιρτᾶν ᾅδειν τὰ τοῦ Πινδάρου . ἡ Ῥέα δὲ ἄγαλμα ἐκπεπόνηται καὶ καθίδρυται μὲν αὐτοῦ καὶ περὶ θύρας , οἶμαι δὲ καὶ λίθου τὸ ἄγαλμα φαίνεσθαι , κατεσκληκυίας ἐνταῦθα τῆς γραφῆς καὶ τί γὰρ ἄλλο ἢ ἐξεσμένης ; ἄγει καὶ τὰς Νύμφας ἐνδρόσους καὶ οἵας ἐκ πηγῶν , ὁ δὲ Πὰν ἐξορχεῖται μὲν ῥυθμὸν δή τινα , φαιδρὸν δὲ αὐτῷ τὸ εἶδος καὶ τῆς ῥινὸς οὐδὲν χολῶδες . αἱ δὲ ἔσω μέλιτται περιεργάζονται τὸ παιδίον ἐπιβάλλουσαι τὸ μέλι καὶ τὰ κέντρα ἀνέλκουσαι δέει τοῦ ἐγχρίψαι . ἐξ Ὑμηττοῦ τάχα ἥκουσι , καὶ ἀπὸ τῶν λιπαρῶν καὶ ἀοιδίμων , καὶ γὰρ τοῦτο οἶμαι αὐτὰς ἐνστάξαι Πινδάρῳ .
Lemmas: Ἶβ . οἴομαι θαῦμα σύ εἰμί ὁ μέλισσα οὕτως γλίσχρος γράφω , ὅς γε καί προνομαία δῆλος καί πούς καί πτερόν καί ὁ χρῶμα ὁ στολή οὐ ἀτακτέω ἴσος ὁ φύσις διαποικίλλω αὐτός ὁ γραφή . τίς οὖν οὐ ἐν σίμβλος ὁ σοφός ; τίς δέ ἐν ἄστυ ; κωμάζω ἐπί ὁ ὁ Δαΐφαντος θύρα — γίγνομαι δέ ἤδη Πίνδαρος , ὡς ὁράω — πλάσσω ἐκ νήπιος αὐτός , ἵνα ἐμμελής ἤδη καί ἔμμουσος εἰμί , καί ποιέω οὗτος . ὁ μέν γάρ παιδίον εἰς δάφνη ἀπόκειμαι καί κλών μυρσίνη συμβάλλω ὁ πατήρ ἱερός τυγχάνω ὁ παῖς ἀπό ὅς κύμβαλον τε κατηχέω ὁ οἰκία , ὅτε τίκτω , καί τύμπανον ἀκούω ἐκ Ῥέα , λέγω δέ καί ὁ Νύμφη χορεύω ἕ καί ἀνασκιρτάω ὁ Πάν · φημί δέ αὐτός , ὅτε Πίνδαρος εἰς ὁ ποιέω ἀφικνέομαι , ἀμελέω ὁ σκιρτάω ἀείδω ὁ ὁ Πίνδαρος . ὁ Ῥέα δέ ἄγαλμα ἐκπονέω καί καθιδρύω μέν αὐτός καί περί θύρα , οἴομαι δέ καί λίθος ὁ ἄγαλμα φαίνω , κατασκλῆναι ἐνταῦθα ὁ γραφή καί τίς γάρ ἄλλος ἤ ξέζω ; ἄγω καί ὁ Νύμφη ἔνδροσος καί οἷος ἐκ πηγή , ὁ δέ Πάν ἐξορχέομαι μέν ῥυθμός δή τις , φαιδρός δέ αὐτός ὁ εἶδος καί ὁ ῥίς οὐδείς χολώδης . ὁ δέ ἔσω μέλισσα περιεργάζομαι ὁ παιδίον ἐπιβάλλω ὁ μέλι καί ὁ κέντρον ἀνέλκω δέος ὁ ἐγχρίπω . ἐκ Ὑμηττός τάχα ἥκω , καί ἀπό ὁ λιπαρός καί ἀοίδιμος , καί γάρ οὗτος οἴομαι αὐτός ἐνστάζω Πίνδαρος .
philostratus-major-soph.imagines 2.13
ιγ . αἱ τοῦ πελάγους ἀνεστηκυῖαι πέτραι καὶ ἡ ζέουσα περὶ αὐτὰς θάλαττα ἥρως τε δεινὸν βλέπων ἐπὶ τῶν πετρῶν καί τι καὶ φρονήματος ἔχων ἐπὶ τὴν θάλατταν ὁ Λοκρὸς Αἴας βέβληται μὲν τὴν ἑαυτοῦ ναῦν , ἐμπύρου δὲ αὐτῆς ἀποπηδήσας ὁμόσε κεχώρηκε τοῖς κύμασι , τῶν μὲν διεκπαίων , τὰ δὲ ἐπισπώμενος , τὰ δὲ ἐπαντλῶν τῷ στέρνῳ , Γυραῖς δʼ ἐντυχών , αἱ δὲ Γυραὶ πέτραι εἰσὶν ὑπερφαίνουσαι τοῦ Αἰγαίου κόλπου , λόγους ὑπέρφρονας λέγει κατὰ τῶν θεῶν αὐχῶν , ἐφʼ οἷς ὁ Ποσειδῶν αὐτὸς ἐπὶ τὰς Γυρὰς στέλλεται φοβερός , ὦ παῖ , καὶ χειμῶνος πλέως καὶ τὰς χαίτας ἐξηρμένος . καίτοι ποτὲ καὶ συνεμάχει τῷ Λοκρῷ κατὰ τὸ Ἴλιον , σωφρονοῦντι δὲ καὶ φειδομένῳ τῶν θεῶν , καὶ ἐρρώννυ αὐτὸν τῷ σκήπτρῳ , νῦν δʼ , ἐπειδὴ ὑβρίζοντα ὁρᾷ , τὴν τρίαιναν ἐπʼ αὐτὸν φέρει καὶ πεπλήξεται ὁ αὐχὴν τῆς πέτρας ὁ ἀνέχων τὸν Αἴαντα , ὡς ἀποσείσαιτο αὐτὸν αὐτῇ ὕβρει . ὁ μὲν δὴ λόγος τῆς γραφῆς οὗτος , τὸ δὲ ἐναργές · λευκὴ μὲν ὑπὸ κυμάτων ἡ θάλαττα , σπιλάδες δʼ αἱ πέτραι διὰ τὸ ἀεὶ ῥαίνεσθαι , πῦρ δὲ ἐκ μέσης ᾅττει τῆς νεώς , ἐς ὃ ἐμπνέων ὁ ἄνεμος πλεῖ ἡ ναῦς ἔτι καθάπερ ἱστίῳ χρωμένη τῷ πυρί , ὁ δὲ Αἴας οἷον ἐκ μέθης ἀναφέρων περιαθρεῖ τὸ πέλαγος οὔτε ναῦν ὁρῶν οὔτε γῆν , καὶ οὐδὲ τὸν Ποσειδῶ προσιόντα δέδοικεν , ἀλλʼ ἔοικε διατεινομένῳ ἔτι , οὔπω γὰρ τοὺς βραχίονας ἡ ῥώμη ἀπολέλοιπεν , ὁ αὐχήν τε ἀνέστηκεν οἷον ἐπὶ Ἕκτορα καὶ Τρῶας . ὁ μὲν δὴ Ποσειδῶν ἐμβαλὼν τὴν τρίαιναν ἀπαράξει τὸ τρύφος αὐτῷ Αἴαντι τῆς πέτρας , αἱ δὲ Γυραὶ αἱ λοιπαὶ μενοῦσί τε , ἐς ὅσον θάλαττα , καὶ ἄσυλοι ἑστήξουσι τῷ Ποσειδῶνι .
Lemmas: πνίξ . ὁ ὁ πέλαγος ἀνίστημι πέτρα καί ὁ ζέω περί αὐτός θάλασσα ἥρως τε δεινός βλέπω ἐπί ὁ πέτρα καί τις καί φρόνημα ἔχω ἐπί ὁ θάλασσα ὁ Λοκρός Αἴας βάλλω μέν ὁ ἑαυτοῦ ναῦς , ἔμπυρος δέ αὐτός ἀποπηδάω ὁμόσε χωρέω ὁ κῦμα , ὁ μέν διεκπαίω , ὁ δέ ἐπισπάω , ὁ δέ ἐπαντλέω ὁ στέρνον , Γυραί δέ ἐντυγχάνω , ὁ δέ Γυραί πέτρα εἰμί ὑπερφαίνομαι ὁ Αἰγαῖος κόλπος , λόγος ὑπέρφρων λέγω κατά ὁ θεός αὐχέω , ἐπί ὅς ὁ Ποσειδῶν αὐτός ἐπί ὁ Γυραί στέλλω φοβερός , ὦ παῖς , καί χειμών πολύς καί ὁ χαίτη ἐξαίρω . καίτοι ποτέ καί συμμαχέω ὁ Λοκρός κατά ὁ Ἴλιος , σωφρονέω δέ καί φείδομαι ὁ θεός , καί ῥώννυμι αὐτός ὁ σκῆπτρον , νῦν δέ , ἐπειδή ὑβρίζω ὁράω , ὁ τρίαινα ἐπί αὐτός φέρω καί πλήσσω ὁ αὐχήν ὁ πέτρα ὁ ἀνέχω ὁ Αἴας , ὡς ἀποσείω αὐτός αὐτός ὕβρις . ὁ μέν δή λόγος ὁ γραφή οὗτος , ὁ δέ ἐναργής · λευκός μέν ὑπό κῦμα ὁ θάλασσα , σπιλάς δέ ὁ πέτρα διά ὁ ἀεί ῥαίνω , πῦρ δέ ἐκ μέσος ἀίσσω ὁ ναῦς , εἰς ὅς ἐμπνέω ὁ ἄνεμος πλέω ὁ ναῦς ἔτι καθά ἱστίον χράω ὁ πῦρ , ὁ δέ Αἴας οἷος ἐκ μέθη ἀναφέρω περιαθρέω ὁ πέλαγος οὔτε ναῦς ὁράω οὔτε γῆ , καί οὐδέ ὁ Ποσειδῶν προσέρχομαι δείδω , ἀλλά ἔοικα διατείνω ἔτι , οὔπω γάρ ὁ βραχίων ὁ ῥώμη ἀπολείπω , ὁ αὐχήν τε ἀνίστημι οἷος ἐπί Ἕκτωρ καί Τρώς . ὁ μέν δή Ποσειδῶν ἐμβάλλω ὁ τρίαινα ἀπαράσσω ὁ τρύφος αὐτός Αἴας ὁ πέτρα , ὁ δέ Γυραί ὁ λοιπός μένω τε , εἰς ὅσος θάλασσα , καί ἄσυλος ἵστημι ὁ Ποσειδῶν .
philostratus-major-soph.imagines 2.14
ιδ . Αἰγυπτιάζει μὲν ἡ προσβολὴ τῆς γραφῆς , ὁ λόγος δὲ αὐτῆς οὐκ Αἰγύπτιος , ἀλλʼ , οἶμαι , Θετταλῶν · Αἰγυπτίοις μὲν γὰρ παρὰ τοῦ Νείλου ἡ γῆ , Θετταλοῖς δὲ Πηνειὸς οὐ συνεχώρει πάλαι γῆν ἔχειν , περιβεβλημένων τοῖς πεδίοις ὀρῶν καὶ τοῦ ῥεύματος ἐπικλύζοντος αὐτὰ ὑπὸ τοῦ μήπω ἐκβαλεῖν . ῥήξει οὖν ὁ Ποσειδῶν τῇ τριαίνῃ τὰ ὄρη καὶ πύλας τῷ ποταμῷ ἐργάσεται . τούτῳ γὰρ νυνὶ τῷ ἔργῳ ἐφέστηκεν ἀθλῶν αὐτὸ καὶ ἀνακαλύπτων τὰ πεδία , καὶ διῆρται μὲν ἡ χεὶρ ἐς τὸ ἀναρρῆξαι , τὰ δὲ ὄρη , πρὶν πεπλῆχθαι , διίσταται τὸ ἀποχρῶν τῷ ποταμῷ μέτρον . ἀγωνιζομένης δὲ πρὸς τὸ ἐναργὲς τῆς τέχνης τὰ δεξιὰ τοῦ Ποσειδῶνος ὁμοῦ καὶ ὑπέσταλται καὶ προβέβηκε καὶ ἀπειλεῖ τὴν πληγὴν οὐκ ἀπὸ τῆς χειρός , ἀλλʼ ἀπὸ τοῦ σώματος . γέγραπται δὲ οὐ κυάνεος , οὐδὲ θαλάττιος , ἀλλʼ ἠπειρώτης . τῷ τοι καὶ ἀσπάζεται τὰ πεδία καὶ ὁμαλὰ ἰδὼν καὶ εὐρέα , καθάπερ θαλάττας . χαίρει καὶ ὁ ποταμὸς οἷον αὐχῶν , καὶ φυλάττων τὸ ἐς ἀγκῶνα , ποταμῷ γὰρ ὀρθοῦσθαι οὐ σύνηθες , ἀνατίθεται τὸν Τιταρήσιον ὡς κοῦφον καὶ ποτιμώτερον καὶ ὁμολογεῖ τῷ Ποσειδῶνι ἐκρυήσεσθαι τῶν πεδίων ὁδῷ χρώμενος . ἀνίσχει καὶ ἡ Θετταλία συνιζάνοντος ἤδη τοῦ ὕδατος ἐλαίᾳ κομῶσα καὶ ἀστάχυι καὶ πώλου ἐφαπτομένη συνανίσχοντος . ἔσται γὰρ καὶ ἵππος αὐτῇ παρὰ τοῦ Ποσειδῶνος , ὅταν τὴν ἀπορροὴν τοῦ θεοῦ καθεύδοντος ἡ γῆ ὑποδέξηται ἐς ἵππον .
Lemmas: ὁράω . Αἰγυπτιάζω μέν ὁ προσβολή ὁ γραφή , ὁ λόγος δέ αὐτός οὐ Αἰγύπτιος , ἀλλά , οἴομαι , Θεσσαλός · Αἰγύπτιος μέν γάρ παρά ὁ Νεῖλος ὁ γῆ , Θεσσαλός δέ Πηνειός οὐ συγχωρέω πάλαι γῆ ἔχω , περιβάλλω ὁ πεδίον ὄρος καί ὁ ῥεῦμα ἐπικλύζω αὐτός ὑπό ὁ μήπω ἐκβάλλω . ῥήγνυμι οὖν ὁ Ποσειδῶν ὁ τρίαινα ὁ ὄρος καί πύλη ὁ ποταμός ἐργάζομαι . οὗτος γάρ νυνί ὁ ἔργον ἐφίστημι ἀθλέω αὐτός καί ἀνακαλύπτω ὁ πεδίον , καί διαίρω μέν ὁ χείρ εἰς ὁ ἀναρρήγνυμι , ὁ δέ ὄρος , πρίν πλήσσω , διίστημι ὁ ἀποχράω ὁ ποταμός μέτρον . ἀγωνίζομαι δέ πρός ὁ ἐναργής ὁ τέχνη ὁ δεξιός ὁ Ποσειδῶν ὁμοῦ καί ὑποστέλλω καί προβαίνω καί ἀπειλέω ὁ πληγή οὐ ἀπό ὁ χείρ , ἀλλά ἀπό ὁ σῶμα . γράφω δέ οὐ κυάνεος , οὐδέ θαλάσσιος , ἀλλά ἠπειρώτης . τῷ τοι καί ἀσπάζομαι ὁ πεδίον καί ὁμαλός ὁράω καί εὐρύς , καθά θάλασσα . χαίρω καί ὁ ποταμός οἷος αὐχέω , καί φυλάσσω ὁ εἰς ἀγκών , ποταμός γάρ ὀρθόω οὐ συνήθης , ἀνατίθημι ὁ Τιταρήσιος ὡς κοῦφος καί πότιμος καί ὁμολογέω ὁ Ποσειδῶν ἐκρέω ὁ πεδίον ὁδός χράω . ἀνίσχω καί ὁ Θεσσαλία συνιζάνω ἤδη ὁ ὕδωρ ἐλαία κομάω καί ἄσταχυς καί πῶλος ἐφάπτω συνανίσχω . εἰμί γάρ καί ἵππος αὐτός παρά ὁ Ποσειδῶν , ὅταν ὁ ἀπορροή ὁ θεός καθεύδω ὁ γῆ ὑποδέχομαι εἰς ἵππος .
philostratus-major-soph.imagines 2.24
κδ . τραχὺς οὗτος καί , νὴ Δίʼ , ἐν τραχείᾳ τῇ γῇ , Ῥόδος γὰρ αὕτη ἡ νῆσος , ἧς τὸ τραχύτατον Λίνδιοι , γῆ σταφίδα μὲν καὶ σῦκα ἀγαθὴ δοῦναι , ἀρόσαι δὲ οὐκ εὐδαίμων καὶ ἁμαξεῦσαι ἄπορος . ὁ δὲ στρυφνὸς καὶ ἐν ὠμῷ τῷ γήρᾳ γεωργὸς νοείσθω , Θειοδάμαντα τὸν Λίνδιον εἴ που ἀκούσας ἔχεις . ἀλλὰ τοῦ θράσους · ὀργίζεται τῷ Ἡρακλεῖ ὁ Θειοδάμας , ὅτι ἀροῦντι αὐτῷ ἐπιστὰς ἀποσφάττει τὸν ἕτερον τῶν βοῶν καὶ σιτεῖται σφόδρα ἐθὰς ὢν τοῦ τοιούτου σιτίου . Ἡρακλεῖ γάρ που παρὰ Πινδάρῳ ἐνέτυχες , ὁπότε ἐς τὴν τοῦ Κορωνοῦ στέγην ἀφικόμενος σιτεῖται βοῦν ὅλον , ὡς μηδὲ τὰ ὀστέα περιττὰ ἡγεῖσθαι , Θειοδάμαντι δὲ περὶ βουλυτὸν ἐπιφοιτήσας καὶ πῦρ κομισάμενος — ἀγαθοὶ δὲ ἐμπυρεύσασθαι καὶ οἱ λίθοι — ἀπανθρακίζει τὸν βοῦν ἀποπειρώμενος τῶν σαρκῶν , εἰ μαλάττονται ἤδη , καὶ μονονουχὶ ἐγκαλῶν ὡς βραδεῖ τῷ πυρί . τὰ δὲ τῆς γραφῆς οἷα μηδὲ τὸ εἶδος παρεωρακέναι τῆς γῆς , ὅπου γάρ τι καὶ μικρὸν ἑαυτῆς ἀρόσαι παραδέδωκεν ἡ γῆ , ἔοικεν , εἰ συνίημι , οὐδὲ ἀπορεῖν . ὁ δὲ Ἡρακλῆς τὸ μὲν ἐρρωμένον τῆς διανοίας ἐπὶ τὸν βοῦν ἔχει , τὸ δὲ ῥᾴθυμον αὐτῆς ταῖς τοῦ Θειοδάμαντος ἀραῖς δέδωκεν , ὅσον τὴν παρειὰν ἀνεῖσθαι , ὁ γεωργὸς δὲ λίθοις ἐπὶ τὸν Ἡρακλέα . καὶ ὁ τρόπος τῆς στολῆς Δώριος , αὐχμός τε ʽπερἰ τῇ κόμῃ καὶ περὶ τῷ μετώπῳ πίνος , καὶ ἐπιγουνὶς καὶ βραχίων , οἵους ἡ φιλτάτη γῆ τοὺς ἑαυτῆς ἀθλητὰς ἀποτελεῖ . τοῦτο τοῦ Ἡρακλέους τὸ ἔργον καὶ ὁ Θειοδάμας οὗτος σεμνὸς παρὰ Λινδίοις , ὅθεν βοῦς μὲν ἀρότης Ἡρακλεῖ θύεται , κατάρχονται δὲ ἐπαρώμενοι , ὅσα , οἶμαι , ὁ γεωργὸς τότε , χαίρει δὲ ὁ Ἡρακλῆς καὶ Λινδίοις δίδωσι καταρωμένοις τἀγαθά .
Lemmas: ΚΔ . τραχύς οὗτος καί , νή Ζεύς , ἐν τραχύς ὁ γῆ , Ῥόδος γάρ οὗτος ὁ νῆσος , ὅς ὁ τραχύς Λίνδιος , γῆ σταφίς μέν καί σῦκον ἀγαθός δίδωμι , ἀρόω δέ οὐ εὐδαίμων καί ἁμαξεύω ἄπορος . ὁ δέ στρυφνός καί ἐν ὠμός ὁ γῆρας γεωργός νοέω , Θειοδάμας ὁ Λίνδιος εἰ που ἀκούω ἔχω . ἀλλά ὁ θράσος · ὀργίζω ὁ Ἡρακλῆς ὁ Θειοδάμας , ὅτι ἀρόω αὐτός ἐφίστημι ἀποσφάζω ὁ ἕτερος ὁ βοῦς καί σιτέω σφόδρα ἐθάς εἰμί ὁ τοιοῦτος σιτίον . Ἡρακλῆς γάρ που παρά Πίνδαρος ἐντυγχάνω , ὁπότε εἰς ὁ ὁ Κορωνός στέγη ἀφικνέομαι σιτέω βοῦς ὅλος , ὡς μηδέ ὁ ὀστέον περισσός ἡγέομαι , Θειοδάμας δέ περί βουλυτός ἐπιφοιτάω καί πῦρ κομίζω — ἀγαθός δέ ἐμπυρεύω καί ὁ λίθος — ἀπανθρακίζω ὁ βοῦς ἀποπειράομαι ὁ σάρξ , εἰ μαλάσσω ἤδη , καί μονονού ἐγκαλέω ὡς βραδύς ὁ πῦρ . ὁ δέ ὁ γραφή οἷος μηδέ ὁ εἶδος παροράω ὁ γῆ , ὅπου γάρ τις καί μικρός ἑαυτοῦ ἀρόω παραδίδωμι ὁ γῆ , ἔοικα , εἰ συνίημι , οὐδέ ἀπορέω . ὁ δέ Ἡρακλῆς ὁ μέν ῥώννυμι ὁ διάνοια ἐπί ὁ βοῦς ἔχω , ὁ δέ ῥᾴθυμος αὐτός ὁ ὁ Θειοδάμας ἀρή δίδωμι , ὅσος ὁ παρειά ἀνέω , ὁ γεωργός δέ λίθος ἐπί ὁ Ἡρακλῆς . καί ὁ τρόπος ὁ στολή Δώριος , αὐχμός τε ʽπερἰ ὁ κόμη καί περί ὁ μέτωπον πίνος , καί ἐπιγουνίς καί βραχίων , οἷος ὁ φίλος γῆ ὁ ἑαυτοῦ ἀθλητής ἀποτελέω . οὗτος ὁ Ἡρακλῆς ὁ ἔργον καί ὁ Θειοδάμας οὗτος σεμνός παρά Λίνδιος , ὅθεν βοῦς μέν ἀρότης Ἡρακλῆς θύω , κατάρχω δέ ἐπαράομαι , ὅσος , οἴομαι , ὁ γεωργός τότε , χαίρω δέ ὁ Ἡρακλῆς καί Λίνδιος δίδωμι καταράομαι ἀγαθός .
philostratus-major-soph.imagines 2.25
κε . μὴ τὰς ἵππους , ὦ παῖ , τὰς τοῦ Διομήδους ἆθλον ἡγώμεθα τοῦ Ἡρακλέους , ἅς γε καὶ ᾕρηκεν ἤδη καὶ συντέτριφε τῷ ῥοπάλῳ καὶ ἡ μὲν κεῖται αὐτῶν , ἡ δὲ ἀσπαίρει , τὴν δὲ ἀναπηδᾶν ἐρεῖς , ἡ δὲ πίπτει , βάρβαροι ταῖς χαίταις καὶ ἐς ὁπλὴν λάσιοι καὶ ἄλλως θηρία , φάτναι δὲ ὡς ἀνάπλεῳ μελῶν ἀνθρωπείων καὶ ὀστέων εἰσίν , οἷς ἐς τὴν ἱπποτροφίαν ταύτην ὁ Διομήδης ἐχρήσατο , αὐτός τε ὁ ἱπποτρόφος ὡς ἀγριώτερος ἰδεῖν ἢ αἱ ἵπποι , πρὸς αἷς πέπτωκεν , ἀλλὰ τουτονὶ τὸν ἆθλον χαλεπώτερον χρὴ δοκεῖν , Ἔρωτός τε πρὸς πολλοῖς ἐπιτάττοντος αὐτὸν τῷ Ἡρακλεῖ , μόχθου τε ἐπʼ αὐτῷ οὐ σμικροῦ ὄντος · τὸν γὰρ δὴ Ἄβδηρον ὁ Ἡρακλῆς ἡμίβρωτον φέρει ἀποσπάσας τῶν ἵππων , ἐδαίσαντο δὲ αὐτὸν ἁπαλὸν ἔτι καὶ πρὸ Ἰφίτου νέον , τουτὶ δέ ἐστι καὶ τοῖς λειψάνοις συμβαλέσθαι , καλὰ γὰρ δὴ ἔτι ἐν τῇ λεοντῇ κεῖται . τὰ μὲν δὴ δάκρυα τὰ ἐπʼ αὐτοῖς καὶ εἰ δή τι περιεπτύξατο αὐτῶν ἢ ὀλοφυρόμενος εἶπε , καὶ τὸ βαρὺ τοῦ προσώπου τὸ ἐπὶ πένθει δεδόσθω καὶ ἄλλῳ ἐραστῇ , ἐχέτω καὶ στήλη τι γέρας ἐφεστηκυῖα καλοῦ σήματι , ὁ δʼ οὐχ ὅπερ οἱ πολλοί , πόλιν δὲ τῷ Ἀβδήρῳ ἀνίστησιν , ἣν ἀπʼ αὐτοῦ καλοῦμεν καὶ ἀγὼν τῷ Ἀβδήρῳ κείσεται , ἀγωνιεῖται δʼ ἐπʼ αὐτῷ πυγμὴν καὶ παγκράτιον καὶ πάλην καὶ τὰ ἐναγώνια πάντα πλὴν ἵππων .
Lemmas: ἄν . μή ὁ ἵππος , ὦ παῖς , ὁ ὁ Διομήδης ἆθλον ἡγέομαι ὁ Ἡρακλῆς , ὅς γε καί αἱρέω ἤδη καί συντρίβω ὁ ῥόπαλον καί ὁ μέν κεῖμαι αὐτός , ὁ δέ ἀσπαίρω , ὁ δέ ἀναπηδάω λέγω , ὁ δέ πίπτω , βάρβαρος ὁ χαίτη καί εἰς ὁπλή λάσιος καί ἄλλος θηρίον , φάτνη δέ ὡς ἀνάπλεος μέλος ἀνθρώπειος καί ὀστέον εἰμί , ὅς εἰς ὁ ἱπποτροφία οὗτος ὁ Διομήδης χράω , αὐτός τε ὁ ἱπποτρόφος ὡς ἄγριος ὁράω ἤ ὁ ἵππος , πρός ὅς πίπτω , ἀλλά οὗτος ὁ ἆθλον χαλεπός χρή δοκέω , Ἔρως τε πρός πολύς ἐπιτάσσω αὐτός ὁ Ἡρακλῆς , μόχθος τε ἐπί αὐτός οὐ μικρός εἰμί · ὁ γάρ δή Ἄβδηρος ὁ Ἡρακλῆς ἡμίβρωτος φέρω ἀποσπάω ὁ ἵππος , δαίνυμι δέ αὐτός ἁπαλός ἔτι καί πρό Ἴφιτος νέος , οὗτος δέ εἰμί καί ὁ λείψανον συμβάλλω , καλός γάρ δή ἔτι ἐν ὁ λεοντέη κεῖμαι . ὁ μέν δή δάκρυον ὁ ἐπί αὐτός καί εἰ δή τις περιπτύσσω αὐτός ἤ ὀλοφύρομαι λέγω , καί ὁ βαρύς ὁ πρόσωπον ὁ ἐπί πένθος δίδωμι καί ἄλλος ἐραστής , ἔχω καί στήλη τις γέρας ἐφίστημι καλός σῆμα , ὁ δέ οὐ ὅς ὁ πολύς , πόλις δέ ὁ Ἄβδηρος ἀνίστημι , ὅς ἀπό αὐτός καλέω καί ἀγών ὁ Ἄβδηρος κεῖμαι , ἀγωνίζομαι δέ ἐπί αὐτός πυγμή καί παγκράτιον καί πάλη καί ὁ ἐναγώνιος πᾶς πλήν ἵππος .
philostratus-major-soph.imagines 2.26
κς . ὁ μὲν ἐν τῷ οἰκίσκῳ λαγωὸς δικτύου θήραμα , κάθηται δὲ ἐπὶ τῶν σκελῶν ὑποκινῶν τοὺς προσθίους καὶ ὑπεγείρων τὸ οὖς , ἀλλὰ καὶ βλέπει παντὶ τῷ βλέμματι , βούλεται δὲ καὶ κατόπιν ὁρᾶν δι’ ὑποψίαν καὶ τὸ ἀεὶ πτώσσειν , ὁ δʼ ἐκκρεμάμενος τῆς αὔου δρυὸς ἀνερρωγώς τε τὴν γαστέρα καὶ διὰ τοῖν ποδοῖν ἐκδεδυκὼς ὠκύτητα κατηγορεῖ τοῦ κυνός , ὃς ὑπὸ τῇ δρυὶ κάθηται διαναπαύων ἑαυτὸν καὶ δηλῶν μόνος ᾑρηκέναι . τὰς δὲ πλησίον τοῦ λαγὼ νήττας , ἀρίθμει δὲ αὐτὰς δέκα , καὶ τούς , ὅσαιπερ αἱ νῆτται , χῆνας , οὐ δεῖ βλιμάζειν , ἀποτέτιλται γὰρ αὐτῶν τὸ περὶ τὰ στέρνα πᾶν ἐκεῖ τοῖς πλωτοῖς ὄρνισι πλεονεκτούσης τῆς πιμελῆς . εἰ δὲ καὶ ζυμίτας ἄρτους ἀγαπᾷς ἢ ὀκταβλώμους , ἐκεῖνοι πλησίον ἐν βαθεῖ τῷ κανῷ , καὶ εἰ μὲν ὄψου τι χρῄζεις , αὐτοὺς ἔχεις , τοῦ τε γὰρ μαράθρου μετέχουσι καὶ τοῦ σελίνου καὶ ἔτι τῆς μήκωνος , ἥπερ ἐστὶν ἥδυσμα τοῦ ὕπνου , εἰ δὲ τραπέζης ἐρᾷς , τουτὶ μὲν ἐς ὀψοποιοὺς ἀναβαλοῦ , σὺ δὲ σιτοῦ τὰ ἄπυρα . τί οὖν οὐ τὰς δρυπεπεῖς ἁρπάζεις , ὧν ἐφʼ ἑκατέρου κανοῦ σωρὸς οὗτος ; οὐκ οἶσθʼ , ὅτι μικρὸν ὕστερον οὐκέθʼ ὁμοίαις ἐντεύξῃ ταύταις , ἀλλὰ γυμναῖς ἤδη τῆς δρόσου ; καὶ μηδὲ τῶν τραγημάτων ὑπερίδῃς , εἴ τι σοι μεσπίλου μέλει καὶ Διὸς βαλάνων , ἃς τρέφει λειότατον φυτὸν ἐν ὀξεῖ τῷ ἐλύτρῳ καὶ ἀτόπῳ ἰδεῖν . ἐρρέτω καὶ τὸ μέλι παρούσης παλάθης ταυτησὶ , καὶ ὅ τι ἂν εἴποις , οὕτως ἡδὺ πέμμα . περιαμπίσχει δὲ αὐτὴν φύλλα οἰκεῖα παρέχοντα τῇ παλάθῃ τὴν ὥραν . οἶμαι τὴν γραφὴν ἀποφέρειν τὰ ξένια ταυτὶ τῷ τοῦ ἀγροῦ δεσπότῃ , ὁ δὲ λούεται τάχα Πραμνείους ἢ Θασίους βλέπων ἐνὸν τῆς γλυκείας τρυγὸς ἐπὶ τῇ τραπέζῃ πιεῖν , ὡς ἐς ἄστυ κατιὼν ὄζοι στεμφύλου καὶ ἀπραγμοσύνης καὶ κατὰ τῶν ἀστυτρίβων ἐρεύγοιτο .
Lemmas: ΚΣ . ὁ μέν ἐν ὁ οἰκίσκος λαγώς δίκτυον θήραμα , κάθημαι δέ ἐπί ὁ σκέλος ὑποκινέω ὁ πρόσθιος καί ὑπεγείρω ὁ οὖς , ἀλλά καί βλέπω πᾶς ὁ βλέμμα , βούλομαι δέ καί κατόπιν ὁράω διά ὑποψία καί ὁ ἀεί πτώσσω , ὁ δέ ἐκκρεμάννυμι ὁ αὖος δρῦς ἀναρρήγνυμι τε ὁ γαστήρ καί διά ὁ πούς ἐκδύω ὠκύτης κατηγορέω ὁ κύων , ὅς ὑπό ὁ δρῦς κάθημαι διαναπαύω ἑαυτοῦ καί δηλόω μόνος αἱρέω . ὁ δέ πλησίον ὁ λαγώς νῆττα , ἀριθμέω δέ αὐτός δέκα , καί ὁ , ὅσος ὁ νῆττα , χήν , οὐ δέω βλιμάζω , ἀποτίλλω γάρ αὐτός ὁ περί ὁ στέρνον πᾶς ἐκεῖ ὁ πλωτός ὄρνις πλεονεκτέω ὁ πιμελή . εἰ δέ καί ζυμίτης ἄρτος ἀγαπάω ἤ ὀκτάβλωμος , ἐκεῖνος πλησίον ἐν βαθύς ὁ κάνεον , καί εἰ μέν ὄψον τις χρῄζω , αὐτός ἔχω , ὁ τε γάρ μάραθρον μετέχω καί ὁ σέλινον καί ἔτι ὁ μήκων , ὅς εἰμί ἥδυσμα ὁ ὕπνος , εἰ δέ τράπεζα ἐράω , οὗτος μέν εἰς ὀψοποιός ἀναβάλλω , σύ δέ σιτέω ὁ ἄπυρος . τίς οὖν οὐ ὁ δρυπεπής ἁρπάζω , ὅς ἐπί ἑκάτερος κάνεον σωρός οὗτος ; οὐ οἶδα , ὅτι μικρός ὕστερον οὐκέτι ὅμοιος ἐντυγχάνω οὗτος , ἀλλά γυμνός ἤδη ὁ δρόσος ; καί μηδέ ὁ τράγημα ὑπεροράω , εἰ τις σύ μέσπιλον μέλω καί Ζεύς βάλανος , ὅς τρέφω λεῖος φυτόν ἐν ὀξύς ὁ ἔλυτρον καί ἄτοπος ὁράω . ἔρρω καί ὁ μέλι πάρειμι παλάθη οὗτος , καί ὅς τις ἄν λέγω , οὕτως ἡδύς πέμμα . περιαμφιίσχω δέ αὐτός φύλλον οἰκεῖος παρέχω ὁ παλάθη ὁ ὥρα . οἴομαι ὁ γραφή ἀποφέρω ὁ ξένιος οὗτος ὁ ὁ ἀγρός δεσπότης , ὁ δέ λούω τάχα Πράμνειος ἤ Θάσιος βλέπω ἔνειμι ὁ γλυκύς τρύξ ἐπί ὁ τράπεζα πίνω , ὡς εἰς ἄστυ κατέρχομαι ὄζω στέμφυλον καί ἀπραγμοσύνη καί κατά ὁ ἀστυτρίβος ἐρεύγομαι .