philostratus-major-soph.imagines 1.22
κγ . ἡ μὲν πηγὴ γράφει τὸν Νάρκισσον , ἡ δὲ γραφὴ τὴν πηγὴν καὶ τὰ τοῦ Ναρκίσσου πάντα . μειράκιον ἄρτι θήρας ἀπηλλαγμένον πηγῇ ἐφέστηκεν ἕλκον τινὰ ἐξ αὑτοῦ ἵμερον καὶ ἐρῶν τῆς ἑαυτοῦ ὥρας , ἀστράπτει δέ , ὡς ὁρᾷς , ἐς τὸ ὕδωρ . τὸ μὲν οὖν ἄντρον Ἀχελῴου καὶ Νυμφῶν , γέγραπται δὲ τὰ εἰκότα , φαύλου τε γὰρ τέχνης τὰ ἀγάλματα καὶ λίθου τοῦ ἐντεῦθεν , καὶ τὰ μὲν περιτέτριπται ὑπὸ τοῦ χρόνου , τὰ δὲ βουκόλων ἢ ποιμένων παῖδες περιέκοψαν ἔτι νήπιοι καὶ ἀναίσθητοι τοῦ θεοῦ , καὶ οὐδὲ ἀβάκχευτος ἡ πηγὴ τοῦ Διονύσου οἷον ἀναφήναντος αὐτὴν ταῖς Ληναῖς · ἀμπέλῳ γοῦν καὶ κιττῷ ἤρεπται καὶ ἕλιξε καλαῖς καὶ βοτρύων μετέσχηκε ʽκαἲ ὅθεν οἱ θύρσοι , κωμάζουσί τε ἐπʼ αὐτῇ σοφοὶ ὄρνιθες , ὡς ἑκάστου ἁρμονία , καὶ ἄνθη λευκὰ τῇ πηγῇ παραπέφυκεν οὔπω ὄντα , ἀλλʼ ἐπὶ τῷ μειρακίῳ φυόμενα . τιμῶσα δὲ ἡ γραφὴ τὴν ἀλήθειαν καὶ δρόσου τι λείβει ἀπὸ τῶν ἀνθέων , οἷς καὶ μέλιττα ἐφιζάνει τις , οὐκ οἶδα εἴτʼ ἐξαπατηθεῖσα ὑπὸ τῆς γραφῆς , εἴτε ἡμᾶς ἐξηπατῆσθαι χρὴ εἶναι αὐτήν . ἀλλʼ ἔστω . σὲ μέντοι , μειράκιον , οὐ γραφή τις ἐξηπάτησεν , οὐδὲ χρώμασιν ἢ κηρῷ προστέτηκας , ἀλλʼ ἐκτυπῶσάν σε τὸ ὕδωρ , οἷον εἶδες αὐτό , οὐκ οἶσθα , οὔτε τὸ τῆς πηγῆς ἐλέγχεις σόφισμα , νεῦσαι δέον καὶ παρατρέψαι τοῦ εἴδους καὶ τὴν χεῖρα ὑποκινῆσαι καὶ μὴ ἐπὶ ταὐτοῦ ἑστάναι , σὺ δʼ , ὥσπερ ἑταίρῳ ἐντυχὼν τἀκεῖθεν περιμένεις . εἶτά σοι ἡ πηγὴ μύθῳ χρήσεται ; οὗτος μὲν οὖν οὐδ’ ἐπαίει τι ἡμῶν , ἀλλʼ ἐμπέπτωκεν ἐπὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῖς ὠσὶ καὶ αὐτοῖς ὄμμασιν , αὐτοὶ δὲ ἡμεῖς , ὥσπερ γέγραπται , λέγωμεν . ὀρθὸν ἀναπαύεται ἐναλλάξαν τὼ πόδε τὸ μειράκιον καὶ ὑπέχον πεπηγότι τῷ ἀκοντίῳ ἐν ἀριστερᾷ , ἡ δεξιὰ δὲ περιῆκται ἐς τὸ ἰσχίον ἀνασχεῖν τε αὐτὸν καὶ σχῆμα πράττειν ἐκκειμένων τῶν γλουτῶν διὰ τὴν τῶν ἀριστερῶν ἔκκλισιν . δεικνύει δὲ ἡ χεὶρ ἀέρα μέν , καθʼ ὃ κυρτοῦται ὁ ἀγκών , ῥυτίδα δὲ καρʼ ὃ στρεβλοῦται ὁ καρπὸς καὶ σκιὰν παρέχεται συνιζάνουσα ἐς τὸ θέναρ , λοξαὶ δʼ αἱ ἀκτῖνες τῆς σκιᾶς διὰ τὴν ἔσω ἐπιστροφὴν τῶν δακτύλων . τὸ δὲ ἐν τῷ στέρνῳ ἆσθμα οὐκ οἶδα εἴτε κυνηγετικὸν ἔτι , εἴτε ἤδη ἐρωτικόν · τό γε μὴν ὄμμα ἱκανῶς ἐρῶντος , τὸ γὰρ χαροπὸν αὐτοῦ καὶ γοργὸν ἐκ φύσεως πραύνει τις ἐφιζάνων ἵμερος , δοκεῖ δʼ ἴσως καὶ ἀντερᾶσθαι , βλεπούσης αὐτὸν τῆς σκιᾶς , ὡς ὑπʼ αὐτοῦ ὁρᾶται , πολλὰ καὶ περὶ τῆς κόμης ἐλέχθη ἄν , εἰ θηρῶντι αὐτῷ ἐνετύχομεν , μυρίαι γὰρ αὐτῆς αἱ κινήσεις ἐν τῷ δρόμῳ , καὶ μᾶλλον , ἐπειδὰν ὑπὸ ἀνέμου τινὸς ἔμπνους γένηται , τύχοι δʼ ἂν καὶ νῦν λόγου · ἀμφιλαφοῦς γὰρ οὔσης αὐτῆς καὶ οἷον χρυσῆς τὸ μὲν οἱ τένοντες ἐφέλκονται , τὸ δʼ ὑπὸ τῶν ὤτων κρίνεται , τὸ δὲ τῷ μετώπῳ ἐπισαλεύει , τὸ δὲ τῇ ὑπήνῃ ἐπιρρεῖ . ἴσοι τε ἄμφω οἱ Νάρκισσοι τὸ εἶδος ἴσον ἐμφαίνοντες ἀλλήλων , πλὴν ὅσον ὁ μὲν ἔκκειται τοῦ ἀέρος , ὁ δὲ τὴν πηγὴν ὑποδέδυκεν . ἐφέστηκε γὰρ τὸ μειράκιον ὕδατι ἑστῶτι , μᾶλλον δὲ ἀτενίζοντι ἐς αὐτὸ καὶ οἷον διψῶντι τοῦ κάλλους .
Lemmas: κγ . ὁ μέν πηγή γράφω ὁ Νάρκισσος , ὁ δέ γραφή ὁ πηγή καί ὁ ὁ Νάρκισσος πᾶς . μειράκιον ἄρτι θήρα ἀπαλλάσσω πηγή ἐφίστημι ἕλκω τις ἐκ ἑαυτοῦ ἵμερος καί ἐράω ὁ ἑαυτοῦ ὥρα , ἀστράπτω δέ , ὡς ὁράω , εἰς ὁ ὕδωρ . ὁ μέν οὖν ἄντρον Ἀχελῷος καί Νύμφη , γράφω δέ ὁ ἔοικα , φαῦλος τε γάρ τέχνη ὁ ἄγαλμα καί λίθος ὁ ἐντεῦθεν , καί ὁ μέν περιτρίβω ὑπό ὁ χρόνος , ὁ δέ βούκολος ἤ ποιμήν παῖς περικόπτω ἔτι νήπιος καί ἀναίσθητος ὁ θεός , καί οὐδέ ἀβάκχευτος ὁ πηγή ὁ Διόνυσος οἷος ἀναφαίνω αὐτός ὁ Ληνή · ἄμπελος γοῦν καί κισσός ἐρέπτομαι καί ἑλίσσω καλός καί βότρυς μετέχω ἵημι ὅθεν ὁ θύρσος , κωμάζω τε ἐπί αὐτός σοφός ὄρνις , ὡς ἕκαστος ἁρμονία , καί ἄνθος λευκός ὁ πηγή παραφύζω οὔπω εἰμί , ἀλλά ἐπί ὁ μειράκιον φύω . τιμάω δέ ὁ γραφή ὁ ἀλήθεια καί δρόσος τις λείβω ἀπό ὁ ἄνθος , ὅς καί μέλισσα ἐφιζάνω τις , οὐ οἶδα εἴτε ἐξαπατάω ὑπό ὁ γραφή , εἴτε ἐγώ ἐξαπατάω χρή εἰμί αὐτός . ἀλλά εἰμί . σύ μέντοι , μειράκιον , οὐ γραφή τις ἐξαπατάω , οὐδέ χρῶμα ἤ κηρός προστήκομαι , ἀλλά ἐκτυπάζω σύ ὁ ὕδωρ , οἷος ὁράω αὐτός , οὐ οἶδα , οὔτε ὁ ὁ πηγή ἐλέγχω σόφισμα , νεύω δέω καί παρατρέπω ὁ εἶδος καί ὁ χείρ ὑποκινέω καί μή ἐπί αὐτός ἵστημι , σύ δέ , ὥσπερ ἑταῖρος ἐντυγχάνω ἐκεῖθεν περιμένω . εἶτα σύ ὁ πηγή μῦθος χράω ; οὗτος μέν οὖν οὐδέ ἐπαίω τις ἐγώ , ἀλλά ἐμπίπτω ἐπί ὁ ὕδωρ αὐτός οὖς καί αὐτός ὄμμα , αὐτός δέ ἐγώ , ὥσπερ γράφω , λέγω . ὀρθός ἀναπαύω ἐναλλάσσω ὁ πούς ὁ μειράκιον καί ὑπέχω πήγνυμι ὁ ἀκόντιον ἐν ἀριστερός , ὁ δεξιός δέ περιάγω εἰς ὁ ἰσχίον ἀνέχω τε αὐτός καί σχῆμα πράσσω ἔκκειμαι ὁ γλουτός διά ὁ ὁ ἀριστερός ἔκκλισις . δείκνυμι δέ ὁ χείρ ἀήρ μέν , κατά ὅς κυρτόω ὁ ἀγκών , ῥυτίς δέ κάρ ὅς στρεβλόω ὁ καρπός καί σκιά παρέχω συνιζάνω εἰς ὁ θέναρ , λοξός δέ ὁ ἀκτίς ὁ σκιά διά ὁ ἔσω ἐπιστροφή ὁ δάκτυλος . ὁ δέ ἐν ὁ στέρνον ἆσθμα οὐ οἶδα εἴτε κυνηγετικός ἔτι , εἴτε ἤδη ἐρωτικός · ὁ γε μήν ὄμμα ἱκανός ἐράω , ὁ γάρ χαροπός αὐτός καί γοργός ἐκ φύσις πραύνω τις ἐφιζάνω ἵμερος , δοκέω δέ ἴσως καί ἀντεράομαι , βλέπω αὐτός ὁ σκιά , ὡς ὑπό αὐτός ὁράω , πολύς καί περί ὁ κόμη λέγω ἄν , εἰ θηράω αὐτός ἐντυγχάνω , μυρίος γάρ αὐτός ὁ κίνησις ἐν ὁ δρόμος , καί μάλα , ἐπειδάν ὑπό ἄνεμος τις ἔμπνους γίγνομαι , τυγχάνω δέ ἄν καί νῦν λόγος · ἀμφιλαφής γάρ εἰμί αὐτός καί οἷος χρύσεος ὁ μέν ὁ τένων ἐφέλκω , ὁ δέ ὑπό ὁ οὖς κρίνω , ὁ δέ ὁ μέτωπον ἐπισαλεύω , ὁ δέ ὁ ὑπήνη ἐπιρρέω . ἴσος τε ἄμφω ὁ Νάρκισσος ὁ εἶδος ἴσος ἐμφαίνω ἀλλήλων , πλήν ὅσος ὁ μέν ἔκκειμαι ὁ ἀήρ , ὁ δέ ὁ πηγή ὑποδύω . ἐφίστημι γάρ ὁ μειράκιον ὕδωρ ἵστημι , μάλα δέ ἀτενίζω εἰς αὐτός καί οἷος διψάω ὁ κάλλος .