philostratus-major-soph.imagines 2.6
ς . ἐς αὐτὰ ἥκεις Ὀλύμπια καὶ τῶν ἐν Ὀλυμπίᾳ τὸ κάλλιστον , τουτὶ γὰρ δὴ ἀνδρῶν τὸ παγκράτιον , στεφανοῦται δὲ αὐτὸ Ἀρριχίων ἐπαποθανὼν τῇ νίκῃ καὶ στεφανοῖ αὐτὸν οὑτοσὶ Ἑλλανοδίκης — ἀτρεκὴς δὲ προσειρήσθω διά τε τὸ ἐπιμελεῖσθαι ἀληθείας διά τε τό , ὡς ἐκεῖνοι , γεγράφθαι — στάδιόν τε ἡ γῆ δίδωσιν ἐν ἁπαλῇ αὐλῶνι καὶ ἐσεχούσῃ τοσοῦτον , καὶ τὸ τοῦ Ἀλφειοῦ νᾶμα ἐξέρχεται κοῦφον — ταῦτά τοι καὶ μόνος ποταμῶν ἐπὶ τῆς θαλάττης ὀχεῖται — κότινοί τε αὐτῷ παρατεθήλασιν ἐν γλαυκῷ εἴδει καλοὶ καὶ κατὰ τὴν τῶν σελίνων οὐλότητα . ταυτὶ μὲν οὖν μετὰ τὸ στάδιον ἐπισκεψόμεθα καὶ πολλὰ ἕτερα , τὸ δὲ ἔργον τοῦ Ἀρριχίωνος , πρὶν ἢ παύσασθαι αὐτό , σκοπῶμεν , ἔοικε γὰρ μὴ τοῦ ἀντιπάλου μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ κεκρατηκέναι · βοῶσι γοῦν ἀναπηδήσαντες τῶν θάκων καὶ οἱ μὲν τὼ χεῖρε ἀνασείουσιν , οἱ δὲ τὴν ἐσθῆτα , οἱ δὲ αἴρονται ἀπὸ τῆς γῆς , οἱ δὲ τοῖς πλησίον ἱλαρὸν προσπαλαίουσι , τὰ γὰρ οὕτως ἐκπληκτικὰ οὐ συγχωρεῖ τοῖς θεαταῖς ἐν τῷ καθεκτῷ εἶναι . ἢ τίς οὕτως ἀναίσθητος , ὡς μὴ ἀνακραγεῖν ἐπὶ τῷ ἀθλητῇ ; μεγάλου γὰρ δὴ αὐτῷ ὑπάρχοντος τοῦ δὶς ἤδη νικῆσαι τὰ Ὀλύμπια μεῖζον τοῦτο νυνί , ὅτε καὶ τῆς ψυχῆς αὐτὰ κτησάμενος ἐς τὸν τῶν ὀλβίων πέμπεται χῶρον αὐτῇ κόνει . μὴ δὲ συντυχία νοείσθω τοῦτο , σοφώτατα γὰρ προυνοήθη καὶ τὸ πάλαισμα τῆς νίκης · οἱ παγκρατιάζοντες , ὦ παῖ , κεκινδυνευμένῃ προσχρῶνται τῇ πάλῃ , δεῖ γὰρ αὐτοῖς ὑπτιασμῶν τε , οἳ μή εἰσιν ἀσφαλεῖς τῷ παλαίοντι , καὶ συμπλοκῶν , ἐν αἷς περιγίγνεσθαι χρὴ οἷον πίπτοντα , δεῖ δὲ αὐτοῖς καὶ τέχνης ἐς τὸ ἄλλοτε ἄλλως ἄγχειν , οἱ δὲ αὐτοὶ καὶ σφυρῷ προσπαλαίουσι καὶ τὴν χεῖρα στρεβλοῦσι , προσόντος τοῦ παίειν καὶ ἐνάλλεσθαι · ταυτὶ γὰρ τοῦ παγκρατιάζειν ἔργα πλὴν τοῦ δάκνειν καὶ ὀρύττειν . Λακεδαιμόνιοι μὲν οὖν καὶ ταῦτα νομίζουσιν ἀπογυμνάζοντες , οἶμαι , ἑαυτοὺς ἐς τὰς μάχας , Ἠλεῖοι δὲ καὶ οἱ ἀγῶνες ταυτὶ μὲν ἀφαιροῦσι , τὸ δὲ ἄγχειν ἐπαινοῦσιν . ὅθεν τὸν Ἀρριχίωνα μέσον ἤδη ᾑρηκὼς ὁ ἀντίπαλος ἀποκτεῖναι ἔγνω καὶ τὸν μὲν πῆχυν τῇ δειρῇ ἐνέβαλεν ἀποφράττων αὐτῷ τὸ ἆσθμα , τὰ σκέλη δὲ τοῖς βουβῶσιν ἐναρμόσας καὶ περιδιείρας ἐς ἑκατέραν ἀγκύλην ἄκρω τὼ πόδε τῷ μὲν πνίγματι ἔφθη αὐτὸν ὑπνηλοῦ τοῦ ἐντεῦθεν θανάτου τοῖς αἰσθητηρίοις ἐντρέχοντος , τῇ δὲ ἐπιτάσει τῶν σκελῶν ἀνειμένῃ χρησάμενος οὐκ ἔφθη τὸν λογισμὸν τοῦ Ἀρριχίωνος · ἐκλακτίσας γὰρ τὸν ταρσὸν τοῦ ποδὸς Ἀρριχίων , ὑφʼ οὗ ἐκινδύνευεν αὐτῷ τὰ δεξιὰ κρεμαννυμένης ἤδη τῆς ἀγκύλης ἐκεῖνον μὲν συνέχει τῷ βουβῶνι ὡς οὐκέτʼ ἀντίπαλον , τοῖς δέ γε ἀριστεροῖς ἐνιζήσας καὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς ἐναποκλείσας τῇ ἀγκύλῃ οὐκ ἐᾷ μένειν τῷ σφυρῷ τὸν ἀστράγαλον ὑπὸ τῆς ἐς τὸ ἔξω βιαίου ἀποστροφῆς , ἡ γὰρ ψυχὴ ἀπιοῦσα τοῦ σώματος ἀδρανὲς μὲν αὐτὸ ἐργάζεται , δίδωσι δὲ αὐτῷ ἰσχύειν ἐς ὃ ἀπερείδεται . γέγραπται δὲ ὁ μὲν ἀποπνίξας νεκρῷ εἰκάσαι καὶ τὸ ἀπαγορεῦον ἐπισημαίνων τῇ χειρί , ὁ δὲ Ἀρριχίων ὅσα οἱ νικῶντες γέγραπται , καὶ γὰρ τὸ αἷμα ἐν τῷ ἄνθει καὶ ὁ ἱδρὼς ἀκραιφνὴς ἔτι , καὶ μειδιᾷ , καθάπερ οἱ ζῶντες , ἐπειδὰν νίκης αἰσθάνωνται .
Lemmas: ϛ . εἰς αὐτός ἥκω Ὀλυμπία καί ὁ ἐν Ὀλυμπία ὁ καλός , οὗτος γάρ δή ἀνήρ ὁ παγκράτιον , στεφανόω δέ αὐτός Ἀρριχίων ἐπαποθνῄσκω ὁ νίκη καί στεφανόω αὐτός οὗτος Ἑλλανοδικέω — ἀτρεκής δέ προσλέγω διά τε ὁ ἐπιμελέομαι ἀλήθεια διά τε ὁ , ὡς ἐκεῖνος , γράφω — στάδιον τε ὁ γῆ δίδωμι ἐν ἁπαλός αὐλών καί εἰσέχω τοσοῦτος , καί ὁ ὁ Ἀλφειός νᾶμα ἐξέρχομαι κοῦφος — οὗτος τοι καί μόνος ποταμός ἐπί ὁ θάλασσα ὀχάομαι — κότινος τε αὐτός παραθάλλω ἐν γλαυκός εἶδος καλός καί κατά ὁ ὁ σέλινον οὐλότης . οὗτος μέν οὖν μετά ὁ στάδιον ἐπισκοπέω καί πολύς ἕτερος , ὁ δέ ἔργον ὁ Ἀρριχίων , πρίν ἤ παύω αὐτός , σκοπέω , ἔοικα γάρ μή ὁ ἀντίπαλος μόνος , ἀλλά καί ὁ Ἑλληνικός κρατέω · βοάω γοῦν ἀναπηδάω ὁ θᾶκος καί ὁ μέν ὁ χείρ ἀνασείω , ὁ δέ ὁ ἐσθής , ὁ δέ ἀείρω ἀπό ὁ γῆ , ὁ δέ ὁ πλησίον ἱλαρός προσπαλαίω , ὁ γάρ οὕτως ἐκπληκτικός οὐ συγχωρέω ὁ θεατής ἐν ὁ καθεκτός εἰμί . ἤ τίς οὕτως ἀναίσθητος , ὡς μή ἀνακράζω ἐπί ὁ ἀθλητής ; μέγας γάρ δή αὐτός ὑπάρχω ὁ δίς ἤδη νικάω ὁ Ὀλυμπία μέγας οὗτος νυνί , ὅτε καί ὁ ψυχή αὐτός κτάομαι εἰς ὁ ὁ ὄλβιος πέμπω χῶρος αὐτός κόνις . μή δέ συντυχία νοέω οὗτος , σοφός γάρ προνοοῦμαι καί ὁ πάλαισμα ὁ νίκη · ὁ παγκρατιάζω , ὦ παῖς , κινδυνεύω προσχράομαι ὁ πάλη , δέω γάρ αὐτός ὑπτιασμός τε , ὅς μή εἰμί ἀσφαλής ὁ παλαίω , καί συμπλοκή , ἐν ὅς περιγίγνομαι χρή οἷος πίπτω , δέω δέ αὐτός καί τέχνη εἰς ὁ ἄλλοτε ἄλλος ἄγχω , ὁ δέ αὐτός καί σφυρόν προσπαλαίω καί ὁ χείρ στρεβλόω , πρόσειμι ὁ παίω καί ἐνάλλομαι · οὗτος γάρ ὁ παγκρατιάζω ἔργον πλήν ὁ δάκνω καί ὀρύσσω . Λακεδαιμόνιος μέν οὖν καί οὗτος νομίζω ἀπογυμνάζω , οἴομαι , ἑαυτοῦ εἰς ὁ μάχη , Ἠλεῖος δέ καί ὁ ἀγών οὗτος μέν ἀφαιρέω , ὁ δέ ἄγχω ἐπαινέω . ὅθεν ὁ Ἀρριχίων μέσος ἤδη αἱρέω ὁ ἀντίπαλος ἀποκτείνω γιγνώσκω καί ὁ μέν πῆχυς ὁ δειρή ἐμβάλλω ἀποφράσσω αὐτός ὁ ἆσθμα , ὁ σκέλος δέ ὁ βουβών ἐναρμόζω καί περιδιείρω εἰς ἑκάτερος ἀγκύλη ἄκρος ὁ πούς ὁ μέν πνῖγμα φθάνω αὐτός ὑπνηλός ὁ ἐντεῦθεν θάνατος ὁ αἰσθητήριον ἐντρέχω , ὁ δέ ἐπίτασις ὁ σκέλος ἀνίημι χράω οὐ φθάνω ὁ λογισμός ὁ Ἀρριχίων · ἐκλακτίζω γάρ ὁ ταρσός ὁ πούς Ἀρριχίων , ὑπό ὅς κινδυνεύω αὐτός ὁ δεξιός κρεμάννυμι ἤδη ὁ ἀγκύλη ἐκεῖνος μέν συνέχω ὁ βουβών ὡς οὐκέτι ἀντίπαλος , ὁ δέ γε ἀριστερός ἐνζάω καί ὁ ἄκρον ὁ πούς ἐναποκλείω ὁ ἀγκύλη οὐ ἐάω μένω ὁ σφυρόν ὁ ἀστράγαλος ὑπό ὁ εἰς ὁ ἔξω βίαιος ἀποστροφή , ὁ γάρ ψυχή ἀπέρχομαι ὁ σῶμα ἀδρανής μέν αὐτός ἐργάζομαι , δίδωμι δέ αὐτός ἰσχύω εἰς ὅς ἀπερείδω . γράφω δέ ὁ μέν ἀποπνίγω νεκρός εἰκάζω καί ὁ ἀπαγορεύω ἐπισημαίνω ὁ χείρ , ὁ δέ Ἀρριχίων ὅσος ὁ νικάω γράφω , καί γάρ ὁ αἷμα ἐν ὁ ἄνθος καί ὁ ἱδρώς ἀκραιφνής ἔτι , καί μειδιάω , καθά ὁ ζάω , ἐπειδάν νίκη αἰσθάνομαι .