philostratus-major-soph.imagines 1.16
ιζ . ἡ μὲν ἔκπληξις ἐπʼ Οἰνομάῳ τῷ Ἀρκάδι , οἱ δὲ ἐπʼ αὐτῷ βοῶντες , ἀκούεις γάρ που , ἥ τε Ἀρκαδία ἐστὶ καὶ ὁπόσον ἐκ τῆς Πελοποννήσου . πέπτωκε δὲ συντριβὲν τὸ ἅρμα τέχνῃ Μυρτίλου , τὸ δὲ ἵππων σύγκειται τεττάρων , τουτὶ γὰρ ἐς μὲν τὰ πολεμικὰ οὔπω ἐθαρσεῖτο , οἱ δὲ ἀγῶνες ἐγίγνωσκόν τε αὐτὸ καὶ ἐτίμων , καὶ οἱ Λυδοὶ δὲ φιλιππότατοι ὄντες ἐπὶ μὲν Πέλοπος τέθριπποί τε ἦσαν ἤδη καὶ ἁρματῖται , μετὰ ταῦτα δὲ τετραρρύμου τε ἥψαντο καὶ λέγονται πρῶτοι τοὺς ὀκτὼ σχεῖν . ὅρα , παῖ , τοὺς μὲν τοῦ Οἰνομάου , ὡς δεινοί τέ εἰσι καὶ σφοδροὶ ὁρμῆσαι λύττης τε καὶ ἀφροῦ μεστοί , τουτὶ δὲ περὶ τοὺς Ἀρκάδας εὕροις ἂν μάλιστα , καὶ ὡς μέλανες , ἐπειδὴ ἐπʼ ἀτόποις καὶ οὐκ εὐφήμοις ἐζεύγνυντο , τοὺς δὲ τοῦ Πέλοπος , ὡς λευκοί τέ εἰσι καὶ τῇ ἡνίᾳ πρόσφοροι πειθοῦς τε ἑταῖροι καὶ χρεμετίζοντες ἥμερόν τι καὶ εὐξύνετον τῆς νίκης , τόν τε Οἰνόμαον , ὡς ἴσα καὶ Διομήδης ὁ Θρᾷξ βάρβαρός τε κεῖται καὶ ὠμὸς τὸ εἶδος . οἶμαι δὲ οὐδὲ τῷ Πέλοπι ἀπιστήσεις , ὡς Ποσειδῶν ποτε αὐτὸν ἠγάσθη τῆς ὥρας οἰνοχοοῦντα ἐν Σιπύλῳ τοῖς θεοῖς καὶ ἀγασθεὶς ἀνέθηκεν ἐς τουτὶ τὸ ἅρμα μειράκιόν γε ἤδη ὄντα . τὸ δὲ ἅρμα ἴσα τῇ γῇ τὴν θάλατταν διαστείχει , καὶ οὐδὲ ῥανὶς ἀπʼ αὐτῆς πηδᾷ ἐς τὸν ἄξονα , βεβαία δὲ καὶ τῇ γῇ ἐοικυῖα ὑπόκειται τοῖς ἵπποις . τὸν μὲν οὖν δρόμον ὁ Πέλοψ τε καί ἡ Ἱπποδάμεια νικῶσιν ἐφεστηκότε ἄμφω τῷ ἅρματι κἀκεῖ συζυγέντε , ἀλλήλων δὲ οὕτως ἥττησθον , ὡς ἐν ὁρμῇ τοῦ περιβάλλειν εἶναι . ἔσταλται δὲ ὁ μὲν τὸν Λύδιόν τε καὶ τὸν ἁβρὸν τρόπον ἡλικίαν τε καὶ ὥραν ἄγων , ἣν καὶ μικρῷ πρόσθεν εἶδες , ὅτε τοὺς ἵππους τὸν Ποσειδῶνα ἐξῄτει , ἡ δʼ ἔσταλται τὸν γαμικὸν τρόπον ἄρτι τὴν παρειὰν ἀνακαλύπτουσα , ὅτε ἐς ἀνδρὸς ἥκειν νενίκηται . πηδᾷ καὶ Ἀλφειὸς ἐκ τῆς δίνης κοτίνου τινὰ ἐξαίρων στέφανον τῷ Πέλοπι προσελαύνοντι τῇ ὄχθῃ . τὰ δὲ ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ σήματα οἱ μνηστῆρες ἐκεῖ ἐθάπτοντο , οὓς ἀποκτείνων ὁ Οἰνόμαος ἀνεβάλλετο τὸν τῆς θυγατρὸς γάμον ἐπὶ τρις2καίδεκα ἤδη νέοις . ἀλλὰ ἡ γῆ νῦν ἄνθη φύει περὶ τοῖς σήμασιν , ὡς μετέχοιέν τι κἀκεῖνοι τοῦ στεφανοῦσθαι δοκεῖν ἐπὶ τῇ τοῦ Οἰνομάου δίκῃ .
Lemmas: ἵζω . ὁ μέν ἔκπληξις ἐπί Οἰνόμαος ὁ Ἀρκάς , ὁ δέ ἐπί αὐτός βοάω , ἀκούω γάρ που , ὁ τε Ἀρκαδία εἰμί καί ὁπόσος ἐκ ὁ Πελοπόννησος . πίπτω δέ συντρίβω ὁ ἅρμα τέχνη Μυρτίλος , ὁ δέ ἵππος σύγκειμαι τέσσαρες , οὗτος γάρ εἰς μέν ὁ πολεμικός οὔπω θαρσέω , ὁ δέ ἀγών γιγνώσκω τε αὐτός καί τιμάω , καί ὁ Λυδός δέ φίλιππος εἰμί ἐπί μέν Πέλοψ τέθριππος τε εἰμί ἤδη καί ἁρματίτης , μετά οὗτος δέ τετράρρυμος τε ἅπτω καί λέγω πρῶτος ὁ ὀκτώ ἔχω . ὁράω , παῖς , ὁ μέν ὁ Οἰνόμαος , ὡς δεινός τε εἰμί καί σφοδρός ὁρμάω λύσσα τε καί ἀφρός μεστός , οὗτος δέ περί ὁ Ἀρκάς εὑρίσκω ἄν μάλα , καί ὡς μέλας , ἐπειδή ἐπί ἄτοπος καί οὐ εὔφημος ζεύγνυμι , ὁ δέ ὁ Πέλοψ , ὡς λευκός τε εἰμί καί ὁ ἡνία πρόσφορος πειθώ τε ἑταῖρος καί χρεμετίζω ἥμερος τις καί εὐσύνετος ὁ νίκη , ὁ τε Οἰνόμαος , ὡς ἴσος καί Διομήδης ὁ Θρᾷξ βάρβαρος τε κεῖμαι καί ὠμός ὁ εἶδος . οἴομαι δέ οὐδέ ὁ Πέλοψ ἀπιστέω , ὡς Ποσειδῶν ποτέ αὐτός ἄγαμαι ὁ ὥρα οἰνοχοέω ἐν Σίπυλος ὁ θεός καί ἄγαμαι ἀνατίθημι εἰς οὗτος ὁ ἅρμα μειράκιον γε ἤδη εἰμί . ὁ δέ ἅρμα ἴσος ὁ γῆ ὁ θάλασσα διαστείχω , καί οὐδέ ῥανίς ἀπό αὐτός πηδάω εἰς ὁ ἄξων , βέβαιος δέ καί ὁ γῆ ἔοικα ὑπόκειμαι ὁ ἵππος . ὁ μέν οὖν δρόμος ὁ Πέλοψ τε καί ὁ Ἱπποδάμεια νικάω ἐφίστημι ἄμφω ὁ ἅρμα ἐκεῖ συζεύγνυμι , ἀλλήλων δέ οὕτως ἡσσάομαι , ὡς ἐν ὁρμή ὁ περιβάλλω εἰμί . στέλλω δέ ὁ μέν ὁ Λύδιος τε καί ὁ ἁβρός τρόπος ἡλικία τε καί ὥρα ἄγω , ὅς καί μικρός πρόσθεν ὁράω , ὅτε ὁ ἵππος ὁ Ποσειδῶν ἐξαιτέω , ὁ δέ στέλλω ὁ γαμικός τρόπος ἄρτι ὁ παρειά ἀνακαλύπτω , ὅτε εἰς ἀνήρ ἥκω νικάω . πηδάω καί Ἀλφειός ἐκ ὁ δίνη κότινον τις ἐξαίρω στέφανος ὁ Πέλοψ προσελαύνω ὁ ὄχθη . ὁ δέ ἐν ὁ ἱππόδρομος σῆμα ὁ μνηστήρ ἐκεῖ θάπτω , ὅς ἀποκτείνω ὁ Οἰνόμαος ἀναβάλλω ὁ ὁ θυγάτηρ γάμος ἐπί τρις2καίδεκα ἤδη νέος . ἀλλά ὁ γῆ νῦν ἄνθος φύω περί ὁ σῆμα , ὡς μετέχω τις ἐκεῖνος ὁ στεφανόω δοκέω ἐπί ὁ ὁ Οἰνόμαος δίκη .