philostratus-major-soph.imagines 2.4
δ . τὸ μὲν θηρίον ἀρὰ Θησέως , ἐμπέπτωκε δὲ τοῖς Ἱππολύτου ἵπποις ἐν εἴδει ταύρου γλαυκοῦ κατὰ τοὺς δελφῖνας , ἥκει δὲ ἐκ θαλάττης κατὰ τοῦ μειρακίου οὐδεμιᾷ δίκῃ · μητρυιὰ γὰρ Φαίδρα ξυνθεῖσα λόγον ἐπʼ αὐτῷ οὐκ ὄντα , ὡς δὴ ἐρῷτο ὑπὸ τοῦ Ἱππολύτου — αὐτὴ δὲ ἄρα τοῦ μειρακίου ἤρα — ἀπατᾶται ὁ Θησεὺς τῷ λόγῳ καὶ καταρᾶται τοῦ παιδὸς τὰ ὁρώμενα · οἱ μὲν δὴ ἵπποι ὁρᾷς , ὡς ἀτιμάσαντες τὸν ζυγὸν ἐλευθέραν αἴρουσι τὴν χαίτην , οὐδὲ κροαίνουσιν , ὥσπερ οἱ λαμπροὶ καὶ ἔμφρονες , ἀλλʼ ἐξηρμένοι φόβῳ καὶ πτοίᾳ , ῥαίνοντες δὲ ἀφρῷ τὸ πεδίον ὁ μὲν ἐς τὸ θηρίον ἐπέστραπται φεύγων , ὁ δʼ ἀνεσκίρτησεν ἐς αὐτό , ὁ δὲ ὑποβλέπει , τῷ δὲ ἐς τὴν θάλατταν ἡ φορὰ καθάπερ ἑαυτοῦ τε καὶ τῆς γῆς ἐκλαθομένῳ , μυκτῆρσι δὲ ὀρθοῖς ὀξὺ χρεμετίζουσιν , εἰ μὴ παρακούεις τῆς γραφῆς . τροχοὶ δʼ ἅρματος ὁ μὲν ἐξήρμοσται τὰς κνήμας ὑπὸ τοῦ συγκλιθῆναι τὸ ἅρμα ἐς αὐτόν , ὁ δʼ ἐκλελοιπὼς τὸν ἄξονα φέρεται καθʼ ἑαυτὸν στροβούσης αὐτὸν ἔτι τῆς δίνης . διεπτόηνται καὶ οἱ τῶν ὀπαδῶν ἵπποι καὶ τοὺς μὲν ἀποσείονται , τοὺς δʼ ἄγχοντάς ἤδη φέρουσι . σὺ δέ , μειράκιον , σωφροσύνης ἐρῶν ἄδικα μὲν ὑπὸ τῆς μητρυιᾶς ἔπαθες , ἀδικώτερα δὲ ὑπὸ τοῦ πατρός , ὥστε ὠδύρατο καὶ ἡ γραφὴ θρῆνόν τινα ποιητικὸν ἐπὶ σοὶ ξυνθεῖσα · σκοπιαὶ μὲν γὰρ αὗται , διʼ ὧν ἐθήρας ξὺν Ἀρτέμιδι , δρύπτονται τὰς παρειὰς ἐν εἴδει γυναικῶν , λειμῶνες δʼ ἐν ὥρᾳ μειρακίων , οὓς ἀκηράτους ὠνόμαζες , μαραίνουσιν ἐπὶ σοὶ τὰ ἄνθη , Νύμφαι τε αἱ σαὶ τροφοὶ τουτωνὶ τῶν πηγῶν ἀνασχοῦσαι σπαράττουσι τὰς κόμας ἀποβλύζουσαι τῶν μαζῶν ὕδωρ . ἤμυνε δέ σοι οὐδʼ ἡ ἀνδρεία οὐδέν , οὐδὲ ὁ βραχίων , ἀλλά σοι τὰ μὲν ἐσπάρακται τῶν μελῶν , τὰ δὲ συντέτριπται , πέφυρται δʼ ἡ κόμη , καὶ τὸ μὲν στέρνον ἔμπνουν ἔτι καθάπερ μὴ μεθιέμενον τῆς ψυχῆς , τὸ δὲ ὄμμα περιαθρεῖ τὰ τετρωμένα . φεῦ τῆς ὥρας , ὡς ἄτρωτός τις ἐλελήθει οὖσα . οὐδὲ γὰρ νῦν ἀπολείπει τὸ μειράκιον , ἀλλʼ ἐπιπρέπει τι καὶ τοῖς τραύμασιν .
Lemmas: δεσποινίδα . ὁ μέν θηρίον ἀρά Θησεύς , ἐμπίπτω δέ ὁ Ἱππόλυτος ἵππος ἐν εἶδος ταῦρος γλαυκός κατά ὁ δελφίς , ἥκω δέ ἐκ θάλασσα κατά ὁ μειράκιον οὐδείς δίκη · μητρυιά γάρ Φαίδρη συντίθημι λόγος ἐπί αὐτός οὐ εἰμί , ὡς δή ἐράω ὑπό ὁ Ἱππόλυτος — αὐτός δέ ἄρα ὁ μειράκιον ἐράω — ἀπατάω ὁ Θησεύς ὁ λόγος καί καταράομαι ὁ παῖς ὁ ὁράω · ὁ μέν δή ἵππος ὁράω , ὡς ἀτιμάζω ὁ ζυγόν ἐλεύθερος ἀείρω ὁ χαίτη , οὐδέ κροαίνω , ὥσπερ ὁ λαμπρός καί ἔμφρων , ἀλλά ἐξαίρω φόβος καί πτόα , ῥαίνω δέ ἀφρός ὁ πεδίον ὁ μέν εἰς ὁ θηρίον ἐπιστρέφω φεύγω , ὁ δέ ἀνασκιρτάω εἰς αὐτός , ὁ δέ ὑποβλέπω , ὁ δέ εἰς ὁ θάλασσα ὁ φορά καθά ἑαυτοῦ τε καί ὁ γῆ ἐκλανθάνω , μυκτήρ δέ ὀρθός ὀξύς χρεμετίζω , εἰ μή παρακούω ὁ γραφή . τροχός δέ ἅρμα ὁ μέν ἐξαρμόζω ὁ κνήμη ὑπό ὁ συγκλίνω ὁ ἅρμα εἰς αὐτός , ὁ δέ ἐκλείπω ὁ ἄξων φέρω κατά ἑαυτοῦ στροβέω αὐτός ἔτι ὁ δίνη . διαπτοέω καί ὁ ὁ ὀπηδός ἵππος καί ὁ μέν ἀποσείω , ὁ δέ ἄγχω ἤδη φέρω . σύ δέ , μειράκιον , σωφροσύνη ἐράω ἄδικος μέν ὑπό ὁ μητρυιά πάσχω , ἄδικος δέ ὑπό ὁ πατήρ , ὥστε ὀδύρομαι καί ὁ γραφή θρῆνος τις ποιητικός ἐπί σύ συντίθημι · σκοπιά μέν γάρ οὗτος , διά ὅς θηράω σύν Ἄρτεμις , δρύπτω ὁ παρειά ἐν εἶδος γυνή , λειμών δέ ἐν ὥρα μειράκιον , ὅς ἀκήρατος ὀνομάζω , μαραίνω ἐπί σύ ὁ ἄνθος , Νύμφη τε ὁ σός τροφός οὗτος ὁ πηγή ἀνέχω σπαράσσω ὁ κόμη ἀποβλύζω ὁ μαστός ὕδωρ . ἀμύνω δέ σύ οὐδέ ὁ ἀνδρεία οὐδείς , οὐδέ ὁ βραχίων , ἀλλά σύ ὁ μέν σπαράσσω ὁ μέλος , ὁ δέ συντρίβω , φύρω δέ ὁ κόμη , καί ὁ μέν στέρνον ἔμπνους ἔτι καθά μή μεθίημι ὁ ψυχή , ὁ δέ ὄμμα περιαθρέω ὁ τιτρώσκω . φεῦ ὁ ὥρα , ὡς ἄτρωτος τις λανθάνω εἰμί . οὐδέ γάρ νῦν ἀπολείπω ὁ μειράκιον , ἀλλά ἐπιπρέπω τις καί ὁ τραῦμα .