philostratus-major-soph.imagines 1.4
δ . Θηβῶν μὲν ἡ πολιορκία , τὸ γὰρ τεῖχος ἑπτάπυλον , ἡ στρατιὰ δὲ Πολυνείκης ὁ τοῦ Οἰδίποδος , οἱ γὰρ λόχοι ἑπτά . πελάζει αὐτοῖς Ἀμφιάρεως ἀθύμῳ εἴδει καὶ ξυνιέντι ἃ πείσονται , καὶ οἱ μὲν ἄλλοι λοχαγοὶ δεδίασι — ταῦτα καὶ τὰς χεῖρας ἐς τὸν οὐρανὸν αἴρουσι — Καπανεὺς δὲ τὰ τείχη βλέπει περιφρονῶν τὰς ἐπάλξεις ὡς κλίμακι ἁλωτάς . οὐ μὴν βάλλεταί πω ἀπὸ τῶν ἐπάλξεων ὀκνοῦντές που οἱ Θηβαῖοι ἄρξαι μάχης . ἡδὺ τὸ σόφισμα τοῦ ζωγράφου · περιβάλλων τοῖς τείχεσιν ἄνδρας ὡπλισμένους τοὺς μὲν ἀρτίους παρέχει ὁρᾶν , τοὺς δὲ ἀσαφεῖς τὰ σκέλη , τοὺς δὲ ἡμίσεας καὶ στέρνα ἐνίων καὶ κεφαλὰς μόνας καὶ κόρυθας μόνας , εἶτα αἰχμάς . ἀναλογία ταῦτα , ὦ παῖ . δεῖ γὰρ κλέπτεσθαι τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῖς ἐπιτηδείοις κύκλοις συναπιόντας . οὐδὲ αἱ Θῆβαι ἀμάντευτοι , λόγιον γάρ τι ὁ Τειρεσίας λέγει τεῖνον ἐς Μενοικέα τὸν τοῦ Κρέοντος , ὡς ἀποθανών , ἔνθα ἡ χειὰ τοῦ δράκοντος , ἐλευθέρα ἡ πόλις ἐκ τούτου εἴη . ὁ δὲ ἀποθνήσκει λαθὼν τὸν πατέρα ἐλεεινὸς μὲν τῆς ἡλικίας , εὐδαίμων δὲ τοῦ θάρσους . ὅρα γὰρ τὰ τοῦ ζωγράφου · γράφει μειράκιον οὐ λευκόν , οὐδʼ ἐκ τρυφῆς , ἀλλʼ εὔψυχον καὶ παλαίστρας πνέον , οἷον τὸ τῶν μελιχρόων ἄνθος , οὓς ἐπαινεῖ ὁ τοῦ Ἀρίστωνος , διαφράττει δὲ αὐτὸ στέρνοις εὐβαφέσι καὶ πλευραῖς καὶ γλουτῷ συμμέτρῳ καὶ μηρῷ . ἔρρωται καὶ ὤμων ἐπαγγελίᾳ καὶ οὐκ ἀτρέπτῳ τένοντι , μετέχει δὲ καὶ κόμης , ὅσον μὴ κομᾶν . ἐφέστηκε δὲ τῇ χειᾷ τοῦ δράκοντος ἕλκον τὸ ξίφος ἐνδεδυκὸς ἤδη τῇ πλευρᾷ , καὶ δεξώμεθα , ὦ παῖ , τὸ αἷμα κόλπον αὐτῷ ὑποσχόντες , ἐκχεῖται γάρ , καὶ ἡ ψυχὴ ἤδη ἄπεισι , μικρὸν δὲ ὕστερον καὶ τετριγυίας αὐτῆς ἀκούσῃ . ἔρωτα γὰρ τῶν καλῶν σωμάτων καὶ αἱ ψυχαὶ ἴσχουσιν , ὅθεν ἄκουσαι αὐτῶν ἀπαλλάττονται . ὑπεξιόντος δὲ αὐτῷ τοῦ αἵματος ὀκλάζει καὶ ἀσπάζεται τὸν θάνατον καλῷ καὶ ἡδεῖ τῷ ὄμματι καὶ οἷον ὕπνον ἕλκοντι .
Lemmas: δεσποινίδα . Θῆβαι μέν ὁ πολιορκία , ὁ γάρ τεῖχος ἑπτάπυλος , ὁ στρατιά δέ Πολυνείκης ὁ ὁ Οἰδίπους , ὁ γάρ λόχος ἑπτά . πελάζω αὐτός Ἀμφιάραος ἄθυμος εἶδος καί συνίημι ὅς πάσχω , καί ὁ μέν ἄλλος λοχαγός δείδω — οὗτος καί ὁ χείρ εἰς ὁ οὐρανός ἀείρω — Καπανεύς δέ ὁ τεῖχος βλέπω περιφρονέω ὁ ἔπαλξις ὡς κλῖμαξ ἁλωτός . οὐ μήν βάλλω πω ἀπό ὁ ἔπαλξις ὀκνέω που ὁ Θηβαῖος ἄρχω μάχη . ἡδύς ὁ σόφισμα ὁ ζωγράφος · περιβάλλω ὁ τεῖχος ἀνήρ ὁπλίζω ὁ μέν ἄρτιος παρέχω ὁράω , ὁ δέ ἀσαφής ὁ σκέλος , ὁ δέ ἥμισυς καί στέρνον ἔνιοι καί κεφαλή μόνος καί κόρυς μόνος , εἶτα αἰχμή . ἀναλογία οὗτος , ὦ παῖς . δέω γάρ κλέπτω ὁ ὀφθαλμός ὁ ἐπιτήδειος κύκλος συνάπειμι . οὐδέ ὁ Θῆβαι ἀμάντευτος , λόγιον γάρ τις ὁ Τειρεσίας λέγω τείνω εἰς Μενοικεύς ὁ ὁ Κρέων , ὡς ἀποθνῄσκω , ἔνθα ὁ χειά ὁ δράκων , ἐλεύθερος ὁ πόλις ἐκ οὗτος εἰμί . ὁ δέ ἀποθνῄσκω λανθάνω ὁ πατήρ ἐλεεινός μέν ὁ ἡλικία , εὐδαίμων δέ ὁ θάρσος . ὁράω γάρ ὁ ὁ ζωγράφος · γράφω μειράκιον οὐ λευκός , οὐδέ ἐκ τρυφή , ἀλλά εὔψυχος καί παλαίστρα πνέω , οἷος ὁ ὁ μελίχροος ἄνθος , ὅς ἐπαινέω ὁ ὁ Ἀρίστων , διαφράσσω δέ αὐτός στέρνον εὐβαφής καί πλευρά καί γλουτός σύμμετρος καί μηρός . ῥώννυμι καί ὦμος ἐπαγγελία καί οὐ ἄτρεπτος τένων , μετέχω δέ καί κόμη , ὅσος μή κομάω . ἐφίστημι δέ ὁ χειά ὁ δράκων ἕλκω ὁ ξίφος ἐνδύω ἤδη ὁ πλευρά , καί δείκνυμι , ὦ παῖς , ὁ αἷμα κόλπος αὐτός ὑπέχω , ἐκχέω γάρ , καί ὁ ψυχή ἤδη ἀπέρχομαι , μικρός δέ ὕστερον καί τρίζω αὐτός ἀκούω . ἔρως γάρ ὁ καλός σῶμα καί ὁ ψυχή ἴσχω , ὅθεν ἀέκων αὐτός ἀπαλλάσσω . ὑπεξέρχομαι δέ αὐτός ὁ αἷμα ὀκλάζω καί ἀσπάζομαι ὁ θάνατος καλός καί ἡδύς ὁ ὄμμα καί οἷος ὕπνος ἕλκω .