philostratus-major-soph.imagines 1.23
κδ . ἀνάγνωθι τὴν ὑάκινθον , γέγραπται γάρ , καί φησιν ἀναφῦναι τῆς γῆς ἐπὶ μειρακίῳ καλῷ , καὶ θρηνεῖ αὐτὸ ἅμα τῷ ἦρι , γένεσιν , οἶμαι , παρʼ αὐτοῦ λαβοῦσα , ὅτε ἀπέθανε , καὶ μή σε λειμὼν ἀναβάλῃ τοῦτο , καὶ γὰρ ἐνταῦθα ἐκπέφυκεν , ὁποία τῆς γῆς ἀνέσχε . λέγει δὲ ἡ γραφὴ καὶ ὑακινθίνην εἶναι τῷ μειρακίῳ τὴν κόμην , καὶ τὸ αἷμα ἔμβιον τῇ γῇ πινόμενον ἐς οἰκεῖόν τι χρῶσαι τὸ ἄνθος . ῥεῖ δὲ ἀπʼ αὐτῆς τῆς κεφαλῆς , ἐμπεπτωκότος αὐτῇ τοῦ δίσκου . δεινὴ μὲν ἡ διαμαρτία καὶ οὐδὲ πιστὴ λέγεσθαι κατὰ τοῦ Ἀπόλλωνος · ἐπεὶ δὲ οὐ σοφισταὶ τῶν μύθων ἥκομεν , οὐδὲ ἀπιστεῖν ἕτοιμοι , θεαταὶ δὲ μόνον τῶν γεγραμμένων , ἐξετάσωμεν τὴν γραφήν , καὶ πρῶτόν τὴν βαλβῖδα τοῦ δίσκου . βαλβὶς διακέχωσται μικρὰ καὶ ἀποχρῶσα ἑνὶ ἑστῶτι , ἣ δὴ τὸ κατόπιν καὶ τὸ δεξιὸν σκέλος ἀνέχουσα πρανῆ τὰ ἔμπροσθεν ἐργάζεται καὶ κουφίζουσα θάτερον τοῖν σκελοῖν , ὃ χρὴ συναναπάλλεσθαι καὶ συμπορεύεσθαι τῇ δεξιᾷ . τὸ δὲ σχῆμα τοῦ δίσκον ἀνέχοντος ἐξαλλάξαντα τὴν κεφαλὴν ἐπὶ δεξιὰ χρὴ κυρτοῦσθαι τοσοῦτον , ὅσον ὑποβλέψαι τὰ πλευρὰ καὶ ῥιπτεῖν , οἷον ἀνιμῶντα καὶ προσεμβάλλοντα τοῖς δεξιοῖς πᾶσι . καὶ ὁ Ἀπόλλων οὕτω πως ἐδίσκευσεν , οὐ γὰρ ἂν ἄλλως ἀφῆκεν , ἐμπεσὼν δὲ ὁ δίσκος ἐς τὸ μειράκιον τὸ μὲν κεῖται ὑπʼ αὐτῷ γε τῷ δίσκῳ — Λακωνικὸν τὸ μειράκιον καὶ τὴν κνήμην ὀρθὸν καὶ δρόμων οὐκ ἀγύμναστον καὶ βραχίονα ὑπεγεῖρον ἤδη καὶ τὴν ὥραν τῶν ὀστῶν ὑπεκφαῖνον — ἀπέστραπται δὲ ὁ Ἀπόλλων ἔτι ἐφεστηκὼς τῇ βαλβῖδι καὶ κατὰ γῆς βλέπει . πεπηγέναι φήσεις αὐτόν , τοσοῦτον αὐτῷ τῆς ἐκπλήξεως ἐμπέπτωκεν . ἀμαθής γε ὁ Ζέφυρος νεμεσήσας αὐτῷ καὶ τὸν δίσκον ἐς τὸ μειράκιον ἐπαφείς , καὶ γέλως δοκεῖ τῷ ἀνέμῳ ταῦτα καὶ τωθάζει περιωπὴν ἔχων . ὁρᾷς δέ , οἶμαι , αὐτὸν ἐν πτηνῷ τῷ κροτάφῳ καὶ ἁβρῷ τῷ εἴδει , καὶ στέφανον φέρει πάντων ἀνθέων , μικρὸν δὲ ὕστερον καὶ τὴν ὑάκινθον αὐτοῖς ἐμπλέξει .
Lemmas: ΚΔ . ἀναγιγνώσκω ὁ ὑάκινθος , γράφω γάρ , καί φημί ἀναφύω ὁ γῆ ἐπί μειράκιον καλός , καί θρηνέω αὐτός ἅμα ὁ ἔαρ , γένεσις , οἴομαι , παρά αὐτός λαμβάνω , ὅτε ἀποθνῄσκω , καί μή σύ λειμών ἀναβάλλω οὗτος , καί γάρ ἐνταῦθα ἐκφύω , ὁποῖος ὁ γῆ ἀνέχω . λέγω δέ ὁ γραφή καί ὑακίνθινος εἰμί ὁ μειράκιον ὁ κόμη , καί ὁ αἷμα ἔμβιος ὁ γῆ πίνω εἰς οἰκεῖος τις χρώζω ὁ ἄνθος . ῥέω δέ ἀπό αὐτός ὁ κεφαλή , ἐμπίπτω αὐτός ὁ δίσκος . δεινός μέν ὁ διαμαρτία καί οὐδέ πιστός λέγω κατά ὁ Ἀπόλλων · ἐπεί δέ οὐ σοφιστής ὁ μῦθος ἥκω , οὐδέ ἀπιστέω ἑτοῖμος , θεατής δέ μόνος ὁ γράφω , ἐξετάζω ὁ γραφή , καί πρῶτος ὁ βαλβίς ὁ δίσκος . βαλβίς διαχώννυμι μικρός καί ἀποχράω εἷς ἵστημι , ὅς δή ὁ κατόπιν καί ὁ δεξιός σκέλος ἀνέχω πρανής ὁ ἔμπροσθεν ἐργάζομαι καί κουφίζω ἕτερος ὁ σκέλος , ὅς χρή συναναφάλλομαι καί συμπορεύομαι ὁ δεξιός . ὁ δέ σχῆμα ὁ δίσκος ἀνέχω ἐξαλλάσσω ὁ κεφαλή ἐπί δεξιός χρή κυρτόω τοσοῦτος , ὅσος ὑποβλέπω ὁ πλευρόν καί ῥίπτω , οἷος ἀνιμάω καί προσεμβάλλω ὁ δεξιός πᾶς . καί ὁ Ἀπόλλων οὕτως πως δισκεύω , οὐ γάρ ἄν ἄλλος ἀφίημι , ἐμπίπτω δέ ὁ δίσκος εἰς ὁ μειράκιον ὁ μέν κεῖμαι ὑπό αὐτός γε ὁ δίσκος — Λακωνικός ὁ μειράκιον καί ὁ κνήμη ὀρθός καί δρόμος οὐ ἀγύμναστος καί βραχίων ὑπεγείρω ἤδη καί ὁ ὥρα ὁ ὀστέον ὑπεκφαίνω — ἀποστρέφω δέ ὁ Ἀπόλλων ἔτι ἐφίστημι ὁ βαλβίς καί κατά γῆ βλέπω . πήγνυμι φημί αὐτός , τοσοῦτος αὐτός ὁ ἔκπληξις ἐμπίπτω . ἀμαθής γε ὁ Ζέφυρος νεμεσάω αὐτός καί ὁ δίσκος εἰς ὁ μειράκιον ἐφάπτω , καί γέλως δοκέω ὁ ἄνεμος οὗτος καί τωθάζω περιωπή ἔχω . ὁράω δέ , οἴομαι , αὐτός ἐν πτηνός ὁ κρόταφος καί ἁβρός ὁ εἶδος , καί στέφανος φέρω πᾶς ἄνθος , μικρός δέ ὕστερον καί ὁ ὑάκινθος αὐτός ἐμπλέκω .