philostratus-major-soph.imagines 1.28
κθ . Ἀλλʼ οὐκ Ἐρυθρά γε αὕτη ἡ θάλασσα , οὐδʼ Ἰνδοὶ ταῦτα , Αἰθίοπες δὲ καὶ ἀνὴρ Ἕλλην ἐν Αἰθιοπίᾳ . καὶ ἆθλος τοῦ ἀνδρός , ὃν ἑκὼν ἔτλη κατὰ ἔρωτα , οἶμαί σε , ὦ παῖ , μὴ ἀνήκοον εἶναι τοῦ Περσέως , ὅν φασιν Ἀτλαντικὸν ἀποκτεῖναι κῆτος ἐν Αἰθιοπίᾳ πεζεῦον ἐπὶ τὰς ἀγέλας καὶ τοὺς ἐν τῇ γῇ ἀνθρώπους . ταῦτʼ οὖν ἐπαινῶν ὁ ζωγράφος καὶ οἰκτείρων τὴν Ἀνδρομέδαν , ὅτι κήτει ἐξεδόθη , τετέλεσται ἤδη ὁ ἆθλος , καὶ τὸ μὲν κῆτος ἔρριπται πρὸ τῆς ᾐόνος ἐμπλημμυροῦν πηγαῖς αἵματος , ὑφʼ ὧν ἐρυθρὰ ἡ θάλασσα , τὴν δὲ Ἀνδρομέδαν ἀπαλλάττει τῶν δεσμῶν ὁ Ἔρως · γέγραπται δὲ πτηνὸς μὲν τὸ εἰωθός , νεανίας δὲ παρʼ ὃ εἴωθε , καὶ ἀσθμαίνων γέγραπται καὶ οὐκ ἔξω τοῦ μεμοχθηκέναι . καὶ γὰρ εὐχὴν ἀνεβάλετο τῷ Ἔρωτι ὁ Περσεὺς πρὸ τοῦ ἔργου , παρεῖναι αὐτὸν καὶ κατὰ τοῦ θηρίου συμπέτεσθαι , ὁ δὲ ἀφίκετο καὶ ἤκουσε τοῦ Ἕλληνος . ἡ κόρη δὲ ἡδεῖα μέν , ὅτι λευκὴ ἐν Αἰθιοπίᾳ , ἡδίων δὲ αὐτὸ τὸ εἶδος · παρέλθοι ἂν καὶ Λυδὴν ἁβρὰν καὶ Ἀτθίδα ὑπόσεμνον καὶ Σπαρτιᾶτιν ἐρρωμένην . κεκαλλώπισται δὲ ἀπὸ τοῦ καιροῦ , καὶ γὰρ ἀπιστεῖν ἔοικε , καὶ χαίρει μετʼ ἐκπλήξεως καὶ τὸν Περσέα βλέπει μειδίαμά τι ἤδη ἐς αὐτὸν πέμπουσα . ὁ δὲ οὐ πόρρω τῆς κόρης ἐν ἡδείᾳ καὶ λιβανώδει πόᾳ κεῖται στάζων ἐς τὴν γῆν ἱδρῶτα καὶ τὸ δεῖμα τῆς Γοργοῦς ἔχων ἀπόθετον , μὴ ἐντυχόντες αὐτῷ λαοὶ λίθοι γένωνται . πολλοὶ δὲ οἱ βουκόλοι γάλα ὀρέγοντες καὶ οἴνου ἐπισπάσαι . ἡδεῖς οἱ Αἰθίοπες ἐν τῷ τοῦ χρώματος ἀτόπῳ καὶ βλοσυρὸν μειδιῶντες καὶ οὐκ ἄδηλοι χαίρειν καὶ οἱ πλεῖστοι ὅμοιοι . ὁ Περσεὺς δὲ ἀσπάζεται μὲν καὶ ταῦτα , στηρίζων δὲ ἑαυτὸν ἐπὶ τοῦ ἀριστεροῦ ἀγκῶνος ἀνέχει τὸν θώρακα ἔμπνους ὑπὸ ἄσθματος , ἐμβλέπων τῇ κόρῃ , καὶ τὴν χλαμύδα τῷ ἀνέμῳ ἐκδίδωσι φοινικῆν οὖσαν καὶ βεβλημένην αἵματος ῥανίσιν , ἃς προσέπνευσεν αὐτῷ τὸ θηρίον ἐν τῷ ἀγῶνι . ἐρρώσθων Πελοπίδαι παρὰ τὸν τοῦ Περσέως ὦμον , καλῷ γὰρ ὄντι αὐτῷ καὶ ὑφαίμῳ προσήνθηκέ τι τοῦ καμάτου καὶ ὑπῳδήκασιν αἱ φλέβες ἐπιλαμβάνον τοῦτο αὐτάς , ὅταν πλεονεκτήσῃ τὸ ἆσθμα . πολλὰ ʽδἒ καὶ παρὰ τῆς κόρης ἄρνυται .
Lemmas: κτάομαι . ἀλλά οὐ Ἐρυθρός γε οὗτος ὁ θάλασσα , οὐδέ Ἰνδός οὗτος , Αἰθίοψ δέ καί ἀνήρ Ἕλλην ἐν Αἰθιοπία . καί ἆθλος ὁ ἀνήρ , ὅς ἑκών τλάω κατά ἔρως , οἴομαι σύ , ὦ παῖς , μή ἀνήκοος εἰμί ὁ Περσεύς , ὅς φημί Ἀτλαντικός ἀποκτείνω κῆτος ἐν Αἰθιοπία πεζεύω ἐπί ὁ ἀγέλη καί ὁ ἐν ὁ γῆ ἄνθρωπος . οὗτος οὖν ἐπαινέω ὁ ζωγράφος καί οἰκτίρω ὁ Ἀνδρομέδη , ὅτι κῆτος ἐκδίδωμι , τελέω ἤδη ὁ ἆθλος , καί ὁ μέν κῆτος ῥίπτω πρό ὁ ἠιών ἐμπλημμυρέω πηγή αἷμα , ὑπό ὅς ἐρυθρός ὁ θάλασσα , ὁ δέ Ἀνδρομέδη ἀπαλλάσσω ὁ δεσμός ὁ Ἔρως · γράφω δέ πτηνός μέν ὁ εἴωθα , νεανίας δέ παρά ὅς εἴωθα , καί ἀσθμαίνω γράφω καί οὐ ἔξω ὁ μοχθέω . καί γάρ εὐχή ἀναβάλλω ὁ Ἔρως ὁ Περσεύς πρό ὁ ἔργον , πάρειμι αὐτός καί κατά ὁ θηρίον συμπέτομαι , ὁ δέ ἀφικνέομαι καί ἀκούω ὁ Ἕλλην . ὁ κόρη δέ ἡδύς μέν , ὅτι λευκός ἐν Αἰθιοπία , ἡδύς δέ αὐτός ὁ εἶδος · παρέρχομαι ἄν καί Λύδη ἁβρός καί Ἀτθίς ὑπόσεμνος καί Σπαρτιᾶτις ῥώννυμι . καλλωπίζω δέ ἀπό ὁ καιρός , καί γάρ ἀπιστέω ἔοικα , καί χαίρω μετά ἔκπληξις καί ὁ Περσεύς βλέπω μειδίαμα τις ἤδη εἰς αὐτός πέμπω . ὁ δέ οὐ πρόσω ὁ κόρη ἐν ἡδύς καί λιβανώδης πόα κεῖμαι στάζω εἰς ὁ γῆ ἱδρώς καί ὁ δεῖμα ὁ Γοργώ ἔχω ἀπόθετος , μή ἐντυγχάνω αὐτός λαός λίθος γίγνομαι . πολύς δέ ὁ βούκολος γάλα ὀρέγω καί οἶνος ἐπισπάω . ἡδύς ὁ Αἰθίοψ ἐν ὁ ὁ χρῶμα ἄτοπος καί βλοσυρός μειδιάω καί οὐ ἄδηλος χαίρω καί ὁ πολύς ὅμοιος . ὁ Περσεύς δέ ἀσπάζομαι μέν καί οὗτος , στηρίζω δέ ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἀριστερός ἀγκών ἀνέχω ὁ θώραξ ἔμπνους ὑπό ἄσθμα , ἐμβλέπω ὁ κόρη , καί ὁ χλαμύς ὁ ἄνεμος ἐκδίδωμι φοινίκεος εἰμί καί βάλλω αἷμα ῥανίς , ὅς προσπνέω αὐτός ὁ θηρίον ἐν ὁ ἀγών . ῥώννυμι Πελοπίδης παρά ὁ ὁ Περσεύς ὦμος , καλός γάρ εἰμί αὐτός καί ὕφαιμος προσανθέω τις ὁ κάματος καί ὑποιδέω ὁ φλέψ ἐπιλαμβάνω οὗτος αὐτός , ὅταν πλεονεκτέω ὁ ἆσθμα . πολύς ὁράω καί παρά ὁ κόρη ἄρνυμαι .