philostratus-major-soph.imagines 1.27
κη . μὴ παραθεῖτε ἡμᾶς , ὦ θηρευταί , μηδὲ ἐπικελεύεσθε τοῖς ἵπποις , πρὶν ὑμῶν ἐξιχνεύσωμεν , ὅ τι βούλεσθε καὶ ὅ τι θηρᾶτε . ὑμεῖς μὲν γὰρ ἐπὶ χλούνην σῦν φατε ἵεσθαι , καὶ ὁρῶ τὰ ἔργα τοῦ θηρίου · τὰς ἐλαίας ἐξορώρυχε καὶ τὰς ἀμπέλους ἐκτέτμηκε καὶ οὐδὲ συκῆν καταλέλοιπεν ἢ μῆλον ἢ μηλάνθην , πάντα δὲ ἐξῄρηκεν ἐκ τῆς γῆς τὰ μὲν ἀνορύττων , τοῖς δὲ ἐμπίπτων , τοῖς δὲ παρακνώμενος , ὁρῶ δὲ καὶ αὐτὸν τὴν χαίτην φρίττοντα καὶ πῦρ ἐμβλέποντα καὶ οἱ ὀδόντες αὐτῷ παταγοῦσιν ἐφʼ ὑμᾶς , ὦ γενναῖοι , δεινὰ γὰρ τὰ τοιαυτὶ θηρία ὅτι ἐκ πλείστου κατακούειν τοῦ ὁμάδου · ἐγὼ μέντοι οἶμαι τὴν ὥραν ἐκείνου τοῦ μειρακίου διαθηρῶντας ὑμᾶς τεθηρᾶσθαι ὑπʼ αὐτοῦ καὶ προκινδυνεύειν ἐθέλειν . τί γὰρ οὕτω πλησίον ; τί δὲ παραψαύοντες ; τί δὲ παρʼ αὐτὸ ἐπέστραφθε;τί δὲ ὠστίζεσθε τοῖς ἵπποις ; οἷον ἔπαθον · ἐξήχθην ὑπὸ τῆς γραφῆς μὴ γεγράφθαι δοκεῖν αὐτούς , εἶναι δὲ καὶ κινεῖσθαι καὶ ἐρᾶν , διατωθάζω γοῦν ὡς ἀκούοντας καὶ δοκῶ τι ἀντακούσεσθαι , σὺ δʼ οὐδʼ ὅσα ἐπιστρέψαι παραπαίοντα ἐφθέγξω τι , παραπλησίως ἐμοὶ νενικημένος καὶ οὐκ ἔχων ἀνείργεσθαι τῆς ἀπάτης καὶ τοῦ ἐν αὐτῇ ὕπνου . σκοπῶμεν οὖν τὰ γεγραμμένα , γραφῇ γὰρ παρεστήκαμεν . περίκεινται μὲν δὴ τῷ μειρακίῳ νεανίαι καλοὶ καὶ καλὰ ἐπιτηδεύοντες καὶ οἷον εὐπατρίδαι , καὶ ὁ μὲν παλαίστρας τι ἐπιδηλοῖ τῷ προσώπῳ , ὁ δὲ χάριτος , ὁ δὲ ἀστεισμοῦ , τὸν δὲ ἀνακεκυφέναι φήσεις ἐκ βιβλίου , φέρουσι δὲ αὐτοὺς ἵπποι παραπλήσιοι οὐδεὶς ἄλλος ἄλλῳ λευκός τις καὶ ξανθὸς καὶ μέλας καὶ φοῖνιξ , ἀργυροχάλινοι καὶ στικτοὶ καὶ χρυσοῖ τὰ φάλαρα . ταῦτα φασὶ τὰ χρώματα τοὺς ἐν Ὠκεανῷ βαρβάρους ἐγχεῖν τῷ χαλκῷ διαπύρῳ , τὰ δὲ συνίστασθαι καὶ λιθοῦσθαι καὶ σώζειν , ἃ ἐγράφη . οὐδὲ τὴν ἐσθῆτα συμβαίνουσιν ἢ τὴν στολήν , ὁ μὲν γὰρ εὔζωνος ἱππάζεται καὶ κοῦφος , ἀκοντιστής , οἶμαι , ἀγαθὸς ὤν , ὁ δὲ πέφρακται τὸ στέρνον ἀπειλῶν πάλην τινὰ τῷ θηρίῳ , καὶ τὰ σκέλη , πέφρακται τὸ δὲ μειράκιον ὀχεῖται μὲν ἐφʼ ἵππου λευκοῦ , μέλαινα δέ , ὡς ὁρᾷς , ἡ κεφαλὴ τῷ ἵππῳ καὶ λευκὸν ἀποτετόρνευται κύκλον ἐπὶ τοῦ μετώπου κατʼ αὐτὸ τῆς σελήνης τὸ πλῆρες , καὶ φάλαρα ἔχει χρυσᾶ καὶ χαλινὸν κόκκου Μηδικοῦ , τουτὶ γὰρ τὸ χρῶμα προσαστράπτει τῷ χρυσῷ , καθάπερ οἱ πυρώδεις λίθοι . στολὴ τῷ μειρακίῳ χλαμὺς ἔχουσά τι ἀνέμου καὶ κόλπου . τὸ μὲν χρῶμα ἐκ φοινικῆς ἁλουργίας , ἣν ἐπαινοῦσι Φοίνικες , ἀγαπάσθω δὲ τῶν ἁλουργῶν μάλιστα , δοκοῦν γὰρ σκυθρωπάζειν ἕλκει τινὰ παρὰ τοῦ ἡλίου ὥραν καὶ τῷ τῆς σίδης ἄνθει ῥαίνεται . αἰδοῖ δὲ τοῦ γυμνοῦσθαι πρὸς τοὺς παρόντας ἔσταλται χειριδωτῷ φοινικῷ , συμμετρεῖται δὲ ὁ χιτὼν ἐς ἥμισυ τοῦ μηροῦ καὶ ἴσα τοῦ ἀγκῶνος , καὶ μειδιᾷ καὶ χαροπὸν βλέπει καὶ κομᾷ ὅσον μὴ ἐπισκοτεῖσθαι τοὺς ὀφθαλμούς , ὅτε ἀτακτήσει ἡ κόμη ὑπὸ τοῦ ἀνέμου . τάχα τις καὶ τὴν παρειὰν ἐπαινέσεται καὶ τὰ μέτρα τῆς ῥινὸς καὶ καθʼ ἓν οὑτωσὶ τὰ ἐν τῷ προσώπῳ , ἐγὼ δὲ ἄγαμαι αὐτὸ τοῦ φρονήματος · καὶ γὰρ ὡς θηρατὴς ἔρρωται καὶ ὑπὸ τοῦ ἵππου ἐπῆρται καὶ συνίησιν , ὅτι ἐρᾶται . σκευοφοροῦσι δὲ αὐτοῖς ὀρεῖς καὶ ὀρεωκόμοι ποδοστράβας καὶ ἄρκυς καὶ προβόλια καὶ ἀκόντια καὶ λόγχας , ἐφʼ ὧν οἱ κνώδοντες , καὶ κυναγωγοὶ συστρατεύουσι καὶ σκοπιωροί , καὶ τὰ ἔθνη τῶν κυνῶν , οὐχ αἱ τὴν ῥῖνα ἀγαθαὶ μόναι ἢ αἱ ταχεῖαι αὐτῶν , ἀλλὰ καὶ αἱ γενναῖαι , δεῖ γὰρ καὶ ἀλκῆς ἐπὶ τὸ θηρίον . γράφει δὴ Λοκρίδας Λακαίνας Ἰνδικὰς Κρητικάς , τὰς μὲν ἀγερώχους καὶ ὑλακτούσας , τὰς δὲ ἐννοούσας , αἳ δὴ μεθέπουσι καὶ σεσήρασι κατὰ τοῦ ἴχνους καὶ τὴν Ἀγροτέραν προιόντες ᾅσονται , νεὼς γάρ τις αὐτῆς ἐκεῖ καὶ ἄγαλμα λεῖον ὑπὸ τοῦ χρόνου καὶ συῶν κεφαλαὶ καὶ ἄρκτων , νέμεται δὲ αὐτῇ καὶ θηρία ἄνετα , νεβροὶ καὶ λύκοι καὶ λαγωοί , πάντα ἥμερα καὶ μὴ δεδιότα τοὺς ἀνθρώπους . ἔχονται μετὰ τὴν εὐχὴν τῆς θήρας . καὶ τὸ θηρίον οὐκ ἀνέχεται λανθάνειν , ἀλλʼ ἐκπηδᾷ τῆς λόχμης , εἶτα ἐμπίπτει τοῖς ἱππεῦσι καὶ ταράττει μὲν αὐτοὺς ἐκ προσβολῆς , νικᾶται δὲ ὑπὸ τῶν βαλλόντων καιρίᾳ μὲν οὐκ ἐντυχὼν διά τε τὸ φράττεσθαι πρὸς τὰς πληγὰς διά τε τὸ μὴ ὑπὸ θαρρούντων βάλλεσθαι , μαλαχθεὶς δὲ πληγῇ ἐπιπολαίῳ κατὰ τοῦ μηροῦ φεύγει διὰ τῆς ὕλης , ἐκδέχεται δὲ αὐτὸν ἕλος βαθὺ καὶ λίμνη πρὸς τῷ ἕλει . διώκουσιν οὖν βοῇ χρώμενοι οἱ μὲν ἄλλοι μέχρι τοῦ ἕλους , τὸ δὲ μειράκιον συνεμβάλλει τῷ θηρίῳ ἐς τὴν λίμνην καὶ τέτταρες οὗτοι κύνες , καὶ τὸ μὲν θηρίον ἵεται τρῶσαι τὸν ἵππον , ἀπονεῦσαν δὲ τοῦ ἵππου τὸ μειράκιον καὶ ἐς τὰ δεξιὰ μετακλῖναν ἀφίησι τῇ χειρὶ πάσῃ καὶ βάλλει τὸν σῦν κατʼ αὐτὸ μάλιστα τὸ συνάπτον τὴν πλάτην τῇ δέρῃ . τοὐντεῦθεν οἱ μὲν κύνες κατάγουσι τὸν σῦν ἐς τὴν γῆν , οἱ δὲ ἐρασταὶ βοῶσιν ἀπὸ τῆς ὄχθης οἷον φιλοτιμούμενοι πρὸς ἀλλήλους , ὅστις ὑπερκεκράξεται τὸν πέλας , καὶ πέπτωκέ τις ἀπὸ τοῦ ἵππου μὴ κατασχών , ἀλλʼ ἐκθορυβήσας τὸν ἵππον , ὁ δὲ καὶ στέφανον αὐτῷ πλέκει παρὰ τοῦ λειμῶνος τοῦ ἐν τῷ ἕλει . ἔτι ἐν τῇ λίμνῃ τὸ μειράκιον , ἔτι ἐπὶ τοῦ σχήματος , ᾧ τὸ παλτὸν ἀφῆκεν , οἱ δὲ ἐκπεπλήγασι καὶ θεωροῦσιν αὐτό , οἷον γραφέν .
Lemmas: καί . μή παραθέω ἐγώ , ὦ θηρευτής , μηδέ ἐπικελεύω ὁ ἵππος , πρίν σύ ἐξιχνεύω , ὅς τις βούλομαι καί ὅς τις θηράω . σύ μέν γάρ ἐπί χλούνης ὗς φημί ἵημι , καί ὁράω ὁ ἔργον ὁ θηρίον · ὁ ἐλαία ἐξορύσσω καί ὁ ἄμπελος ἐκτέμνω καί οὐδέ συκῆ καταλείπω ἤ μῆλον ἤ μηλάνθη , πᾶς δέ ἐξαιρέω ἐκ ὁ γῆ ὁ μέν ἀνορύσσω , ὁ δέ ἐμπίπτω , ὁ δέ παρακνάομαι , ὁράω δέ καί αὐτός ὁ χαίτη φρίσσω καί πῦρ ἐμβλέπω καί ὁ ὀδούς αὐτός παταγέω ἐπί σύ , ὦ γενναῖος , δεινός γάρ ὁ τοιοῦτος θηρίον ὅτι ἐκ πολύς κατακούω ὁ ὅμαδος · ἐγώ μέντοι οἴομαι ὁ ὥρα ἐκεῖνος ὁ μειράκιον διαθηράω σύ θηράω ὑπό αὐτός καί προκινδυνεύω ἐθέλω . τίς γάρ οὕτως πλησίον ; τίς δέ παραψαύω ; τίς δέ παρά αὐτός ἐπιστρέφω δέ ὠστίζομαι ὁ ἵππος ; οἷος πάσχω · ἐξάγω ὑπό ὁ γραφή μή γράφω δοκέω αὐτός , εἰμί δέ καί κινέω καί ἐράω , διατωθάζω γοῦν ὡς ἀκούω καί δοκέω τις ἀντακούω , σύ δέ οὐδέ ὅσος ἐπιστρέφω παραπαίω φθέγγομαι τις , παραπλήσιος ἐγώ νικάω καί οὐ ἔχω ἀνείργω ὁ ἀπάτη καί ὁ ἐν αὐτός ὕπνος . σκοπέω οὖν ὁ γράφω , γραφή γάρ παρίστημι . περίκειμαι μέν δή ὁ μειράκιον νεανίας καλός καί καλός ἐπιτηδεύω καί οἷος εὐπατρίδης , καί ὁ μέν παλαίστρα τις ἐπιδηλόω ὁ πρόσωπον , ὁ δέ χάρις , ὁ δέ ἀστεισμός , ὁ δέ ἀνακύπτω φημί ἐκ βιβλίον , φέρω δέ αὐτός ἵππος παραπλήσιος οὐδείς ἄλλος ἄλλος λευκός τις καί ξανθός καί μέλας καί φοῖνιξ , ἀργυροχάλινος καί στικτός καί χρύσεος ὁ φάλαρον . οὗτος φημί ὁ χρῶμα ὁ ἐν Ὠκεανός βάρβαρος ἐγχέω ὁ χαλκός διάπυρος , ὁ δέ συνίστημι καί λιθόω καί σῴζω , ὅς γράφω . οὐδέ ὁ ἐσθής συμβαίνω ἤ ὁ στολή , ὁ μέν γάρ εὔζωνος ἱππάζομαι καί κοῦφος , ἀκοντιστής , οἴομαι , ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ φράσσω ὁ στέρνον ἀπειλέω πάλη τις ὁ θηρίον , καί ὁ σκέλος , φράσσω ὁ δέ μειράκιον ὀχάομαι μέν ἐπί ἵππος λευκός , μέλας δέ , ὡς ὁράω , ὁ κεφαλή ὁ ἵππος καί λευκός ἀποτορνεύω κύκλος ἐπί ὁ μέτωπον κατά αὐτός ὁ σελήνη ὁ πλήρης , καί φάλαρον ἔχω χρύσεος καί χαλινός κόκκος Μηδικός , οὗτος γάρ ὁ χρῶμα προσαστράπτω ὁ χρυσός , καθά ὁ πυρώδης λίθος . στολή ὁ μειράκιον χλαμύς ἔχω τις ἄνεμος καί κόλπος . ὁ μέν χρῶμα ἐκ φοινίκεος ἁλουργία , ὅς ἐπαινέω Φοῖνιξ , ἀγαπάω δέ ὁ ἁλουργός μάλα , δοκέω γάρ σκυθρωπάζω ἕλκω τις παρά ὁ ἥλιος ὥρα καί ὁ ὁ σίδη ἄνθος ῥαίνω . αἰδώς δέ ὁ γυμνόω πρός ὁ πάρειμι στέλλω χειριδωτός φοινίκεος , συμμετρέω δέ ὁ χιτών εἰς ἥμισυς ὁ μηρός καί ἴσος ὁ ἀγκών , καί μειδιάω καί χαροπός βλέπω καί κομάω ὅσος μή ἐπισκοτέω ὁ ὀφθαλμός , ὅτε ἀτακτέω ὁ κόμη ὑπό ὁ ἄνεμος . τάχα τις καί ὁ παρειά ἐπαινέω καί ὁ μέτρον ὁ ῥίς καί κατά εἷς οὕτως ὁ ἐν ὁ πρόσωπον , ἐγώ δέ ἄγαμαι αὐτός ὁ φρόνημα · καί γάρ ὡς θηρατής ῥώννυμι καί ὑπό ὁ ἵππος ἐπαίρω καί συνίημι , ὅτι ἐράω . σκευοφορέω δέ αὐτός ὀρεύς καί ὀρεωκόμος ποδοστράβη καί ἄρκυς καί προβόλιον καί ἀκόντιον καί λόγχη , ἐπί ὅς ὁ κνώδων , καί κυναγωγός συστρατεύω καί σκοπιωρός , καί ὁ ἔθνος ὁ κύων , οὐ ὁ ὁ ῥίς ἀγαθός μόνος ἤ ὁ ταχύς αὐτός , ἀλλά καί ὁ γενναῖος , δέω γάρ καί ἀλκή ἐπί ὁ θηρίον . γράφω δή Λοκρίς Λάκαινα Ἰνδικός Κρητικός , ὁ μέν ἀγέρωχος καί ὑλακτέω , ὁ δέ ἐννοέω , ὅς δή μεθέπω καί σαίρω κατά ὁ ἴχνος καί ὁ Ἀγροτέρη προέρχομαι ἀείδω , ναῦς γάρ τις αὐτός ἐκεῖ καί ἄγαλμα λεῖος ὑπό ὁ χρόνος καί ὗς κεφαλή καί ἄρκτος , νέμω δέ αὐτός καί θηρίον ἄνετος , νεβρός καί λύκος καί λαγώς , πᾶς ἥμερος καί μή δείδω ὁ ἄνθρωπος . ἔχω μετά ὁ εὐχή ὁ θήρα . καί ὁ θηρίον οὐ ἀνέχω λανθάνω , ἀλλά ἐκπηδάω ὁ λόχμη , εἶτα ἐμπίπτω ὁ ἱππεύς καί ταράσσω μέν αὐτός ἐκ προσβολή , νικάω δέ ὑπό ὁ βάλλω καιρία μέν οὐ ἐντυγχάνω διά τε ὁ φράσσω πρός ὁ πληγή διά τε ὁ μή ὑπό θαρσέω βάλλω , μαλάσσω δέ πληγή ἐπιπόλαιος κατά ὁ μηρός φεύγω διά ὁ ὕλη , ἐκδέχομαι δέ αὐτός ἕλος βαθύς καί λίμνη πρός ὁ ἕλος . διώκω οὖν βοή χράω ὁ μέν ἄλλος μέχρι ὁ ἕλος , ὁ δέ μειράκιον συνεμβάλλω ὁ θηρίον εἰς ὁ λίμνη καί τέσσαρες οὗτος κύων , καί ὁ μέν θηρίον ἵημι τιτρώσκω ὁ ἵππος , ἀπονέω δέ ὁ ἵππος ὁ μειράκιον καί εἰς ὁ δεξιός μετακλίνομαι ἀφίημι ὁ χείρ πᾶς καί βάλλω ὁ ὗς κατά αὐτός μάλα ὁ συνάπτω ὁ πλάτη ὁ δειρή . ἐντεῦθεν ὁ μέν κύων κατάγω ὁ ὗς εἰς ὁ γῆ , ὁ δέ ἐραστής βοάω ἀπό ὁ ὄχθη οἷος φιλοτιμέομαι πρός ἀλλήλων , ὅστις ὑπερκράζω ὁ πέλας , καί πίπτω τις ἀπό ὁ ἵππος μή κατέχω , ἀλλά ἐκθορυβέω ὁ ἵππος , ὁ δέ καί στέφανος αὐτός πλέκω παρά ὁ λειμών ὁ ἐν ὁ ἕλος . ἔτι ἐν ὁ λίμνη ὁ μειράκιον , ἔτι ἐπί ὁ σχῆμα , ὅς ὁ παλτόν ἀφίημι , ὁ δέ ἐκπλήσσω καί θεωρέω αὐτός , οἷος γράφω .