philostratus-major-soph.imagines 1.2
β . ὁ δαίμων ὁ Κῶμος , παρʼ οὗ τὸ κωμάζειν τοῖς ἀνθρώποις , ἐφέστηκεν ἐν θαλάμου θύραις χρυσαῖς , οἶμαι , βραδεῖα δὲ ἡ κατάληψις αὐτῶν ὑπὸ τοῦ ὡς ἐν νυκτὶ εἶναι . γέγραπται δὲ ἡ νὺξ οὐκ ἀπὸ τοῦ σώματος , ἀλλʼ ἀπὸ τοῦ καιροῦ , δηλοῖ δὲ τὰ προπύλαια νυμφίους μάλα ὀλβίους ἐν εὐνῇ κεῖσθαι . καὶ ὁ Κῶμος ἥκει νέος παρὰ νέους ἁπαλὸς καὶ οὔπω ἔφηβος , ἐρυθρὸς ὑπὸ οἴνου καὶ καθεύδων ὀρθὸς ὑπὸ τοῦ μεθύειν . καθεύδει δὲ τὸ μὲν πρόσωπον ἐπὶ στέρνα ῥίψας καὶ τῆς δειρῆς ἐκφαίνων οὐδέν , τὴν δὲ ἀριστερὰν προβολίῳ ἐπέχων , εἰλῆφθαι δὲ ἡ χεὶρ δοκοῦσα λύεται καὶ ἀμελεῖ , τὸ εἰωθὸς ἐν ἀρχῇ τοῦ καθεύδειν , ὅταν σαίνοντος ἡμᾶς τοῦ ὕπνου μετέρχηται ὁ λογισμὸς ἐς λήθην ὧν συνέχει , ὅθεν καὶ τὸ ἐν τῇ δεξιᾷ λαμπάδιον ἔοικε διαφεύγειν τὴν χεῖρα , καταρρᾳθυμοῦντος αὐτὴν τοῦ ὕπνου . δεδιὼς δὲ ὁ Κῶμος προσβάλλον τὸ πῦρ τῷ σκέλει περιφέρει τὴν μὲν κνήμην τὴν ἀριστερὰν ἐπὶ τὰ δεξιά , τὸ δὲ λαμπάδιον ἐπὶ τὰ ἀριστερά , ἵνʼ ἐκκλίνοι τὸν ἀτμὸν τοῦ πυρὸς ἐκκειμένῳ τῷ γόνατι ἀφιστὰς τὴν χεῖρα . πρόσωπα δὲ ὀφείλεται μὲν παρὰ τῶν ζωγράφων τοῖς ἐν ὥρᾳ καὶ τυφλώττουσί γε ἄνευ τούτων αἱ γραφαί , τῷ δὲ Κώμῳ σμικρὰ δεῖ τοῦ προσώπου νενευκότι καὶ ἕλκοντι τὴν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς σκιάν . κελεύει δέ , οἶμαι , μὴ ἀπαρακαλύπτως κωμάζειν τοὺς ἐν ἡλικίᾳ τούτου . τὰ δὲ λοιπὰ τοῦ σώματος διηκρίβωται πάντα , περιλάμποντος αὐτὰ τοῦ λαμπαδίου καὶ ἐς φῶς ἄγοντος . ὁ στέφανος δὲ τῶν ῥόδων ἐπαινείσθω μέν , ἀλλὰ μὴ ἀπὸ τοῦ εἴδους — ξανθοῖς γὰρ καὶ κυανοῖς , εἰ τύχοι , χρώμασιν ἀπομιμεῖσθαι τὰς τῶν ἀνθέων εἰκόνας οὐ μέγας ὁ ἆθλος — ἀλλὰ ἐπαινεῖν χρὴ τὸ χαῦνον τοῦ στεφάνου καὶ ἁπαλόν . ἐπαινῶ καὶ τὸ ἔνδροσον τῶν ῥόδων καὶ φημὶ γεγράφθαι αὐτὰ μετὰ τῆς ὀσμῆς . τί λοιπὸν τοῦ Κώμου ; τί δʼ ἄλλο γε ἢ οἱ κωμάζοντες ; ἢ οὐ προσβάλλει σε κρόταλα καὶ θροῦς ἔναυλος καὶ ᾠδὴ ἄτακτος ; λαμπάδιά τε ὑπεκφαίνεται , παρʼ ὧν ἐστι τοῖς κωμάζουσι καὶ τὰ ἐν ποσὶν ὁρᾶν καὶ ἡμῖν μὴ ὁρᾶσθαι . συνεξαίρεται δὲ καὶ πολὺς γέλως καὶ γύναια μετʼ ἀνδρῶν ἵεται καὶ ὑποδεῖται καὶ ζώννυται παρὰ τὸ οἰκεῖον · συγχωρεῖ δὲ ὁ κῶμος καὶ γυναικὶ ἀνδρίζεσθαι καὶ ἀνδρὶ θῆλυν ἐνδῦναι στολὴν καὶ θῆλυ βαίνειν . καὶ οἱ στέφανοι οὐκ ἀνθηροὶ ἔτι , ἀλλʼ ἀφῄρηται αὐτοῖς τὸ ἱλαρὸν ὑπὸ τοῦ ταῖς κεφαλαῖς ἐφαρμόττεσθαι , διὰ τὸ ἀτακτεῖν ἐν τῷ δρόμῳ . ἡ γὰρ τῶν ἀνθέων ἐλευθερία παραιτεῖται τὴν χεῖρα ὡς μαραίνουσαν αὐτὰ πρὸ τοῦ χρόνου . μιμεῖταί τινα ἡ γραφὴ καὶ κρότον , οὗ μάλιστα δεῖται ὁ κῶμος , καὶ ἡ δεξιὰ τοῖς δακτύλοις ὑπεσταλμένοις ὑποκειμένην τὴν ἀριστερὰν πλήττει ἐς τὸ κοῖλον , ἵνʼ ὦσιν αἱ χεῖρες ξύμφωνοι πληττόμεναι τρόπῳ κυμβάλων .
Lemmas: Β . ὁ δαίμων ὁ Κῶμος , παρά ὅς ὁ κωμάζω ὁ ἄνθρωπος , ἐφίστημι ἐν θάλαμος θύρα χρύσεος , οἴομαι , βραδύς δέ ὁ κατάληψις αὐτός ὑπό ὁ ὡς ἐν νύξ εἰμί . γράφω δέ ὁ νύξ οὐ ἀπό ὁ σῶμα , ἀλλά ἀπό ὁ καιρός , δηλόω δέ ὁ προπύλαιος νυμφίος μάλα ὄλβιος ἐν εὐνή κεῖμαι . καί ὁ Κῶμος ἥκω νέος παρά νέος ἁπαλός καί οὔπω ἔφηβος , ἐρυθρός ὑπό οἶνος καί καθεύδω ὀρθός ὑπό ὁ μεθύω . καθεύδω δέ ὁ μέν πρόσωπον ἐπί στέρνον ῥίπτω καί ὁ δειρή ἐκφαίνω οὐδείς , ὁ δέ ἀριστερός προβόλιον ἐπέχω , λαμβάνω δέ ὁ χείρ δοκέω λύω καί ἀμελέω , ὁ εἴωθα ἐν ἀρχή ὁ καθεύδω , ὅταν σαίνω ἐγώ ὁ ὕπνος μετέρχομαι ὁ λογισμός εἰς λήθη ὅς συνέχω , ὅθεν καί ὁ ἐν ὁ δεξιός λαμπάδιον ἔοικα διαφεύγω ὁ χείρ , καταρρᾳθυμέω αὐτός ὁ ὕπνος . δείδω δέ ὁ Κῶμος προσβάλλω ὁ πῦρ ὁ σκέλος περιφέρω ὁ μέν κνήμη ὁ ἀριστερός ἐπί ὁ δεξιός , ὁ δέ λαμπάδιον ἐπί ὁ ἀριστερός , ἵνα ἐκκλίνω ὁ ἀτμός ὁ πῦρ ἔκκειμαι ὁ γόνυ ἀφίστημι ὁ χείρ . πρόσωπον δέ ὀφείλω μέν παρά ὁ ζωγράφος ὁ ἐν ὥρα καί τυφλώττω γε ἄνευ οὗτος ὁ γραφή , ὁ δέ Κῶμος μικρός δέω ὁ πρόσωπον νεύω καί ἕλκω ὁ ἀπό ὁ κεφαλή σκιά . κελεύω δέ , οἴομαι , μή ἀπαρακάλυπτος κωμάζω ὁ ἐν ἡλικία οὗτος . ὁ δέ λοιπός ὁ σῶμα διακριβόω πᾶς , περιλάμπω αὐτός ὁ λαμπάδιον καί εἰς φάος ἄγω . ὁ στέφανος δέ ὁ ῥόδον ἐπαινέω μέν , ἀλλά μή ἀπό ὁ εἶδος — ξανθός γάρ καί κυάνεος , εἰ τυγχάνω , χρῶμα ἀπομιμέομαι ὁ ὁ ἄνθος εἰκών οὐ μέγας ὁ ἆθλος — ἀλλά ἐπαινέω χρή ὁ χαῦνος ὁ στέφανος καί ἁπαλός . ἐπαινέω καί ὁ ἔνδροσος ὁ ῥόδον καί φημί γράφω αὐτός μετά ὁ ὀσμή . τίς λοιπός ὁ Κῶμος ; τίς δέ ἄλλος γε ἤ ὁ κωμάζω ; ἤ οὐ προσβάλλω σύ κρόταλον καί θρόος ἔναυλος καί ἀοιδή ἄτακτος ; λαμπάδιον τε ὑπεκφαίνω , παρά ὅς εἰμί ὁ κωμάζω καί ὁ ἐν πούς ὁράω καί ἐγώ μή ὁράω . συνεξαίρω δέ καί πολύς γέλως καί γύναιον μετά ἀνήρ ἵημι καί ὑποδέω καί ζώννυμι παρά ὁ οἰκεῖος · συγχωρέω δέ ὁ κῶμος καί γυνή ἀνδρίζω καί ἀνήρ θῆλυς ἐνδύω στολή καί θῆλυς βαίνω . καί ὁ στέφανος οὐ ἀνθηρός ἔτι , ἀλλά ἀφαιρέω αὐτός ὁ ἱλαρός ὑπό ὁ ὁ κεφαλή ἐφαρμόζω , διά ὁ ἀτακτέω ἐν ὁ δρόμος . ὁ γάρ ὁ ἄνθος ἐλευθερία παραιτέομαι ὁ χείρ ὡς μαραίνω αὐτός πρό ὁ χρόνος . μιμέομαι τις ὁ γραφή καί κρότος , ὅς μάλα δέω ὁ κῶμος , καί ὁ δεξιός ὁ δάκτυλος ὑποστέλλω ὑπόκειμαι ὁ ἀριστερός πλήσσω εἰς ὁ κοῖλος , ἵνα εἰμί ὁ χείρ σύμφωνος πλήσσω τρόπος κύμβαλον .