philostratus-major-soph.imagines 2.10
ι . οἱ κείμενοι κατʼ ἄλλος ἄλλο τοῦ ἀνδρῶνος καὶ τὸ ἀναμὶξ τῷ οἴνῳ αἷμα καὶ οἱ ἐκπνέοντες ἐπὶ τῶν τραπεζῶν κρατήρ τε οὑτοσὶ λελακτισμένος ὑπὸ ἀνδρός , ὃς πρὸς αὐτῷ σπαίρει , κόρη τε χρησμῳδὸς τὴν στολὴν ἐς πέλεκυν ἐμπεσούμενον ἑαυτῇ βλέπουσα τὸν Ἀγαμέμνονα ἥκοντα ἐκ Τροίας ἡ Κλυταιμνήστρα δέχεται τούτῳ τῷ τρόπῳ , καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἄλλοι κτείνουσιν οὕτω μεθύοντας , ὡς καὶ τὸν Αἴγισθον θαρσῆσαι τὸ ἔργον , ἡ Κλυταιμνήστρα δὲ πέπλου τέχνῃ τινὸς ἀπείρου τὸν Ἀγαμέμνονα περισχοῦσα πέλεκυν ἐς αὐτὸν ἧκεν ἀμφήκη τοῦτον , ὃς καὶ τὰ δένδρα αἱρεῖ τὰ μεγάλα , τὴν δὲ τοῦ Πριάμου κόρην καλλίστην νομισθεῖσαν τῷ Ἀγαμέμνονι χρησμούς τε ἀπιστουμένους ᾅδουσαν ἀποκτείνει θερμῷ τῷ πελέκει , καὶ εἰ μὲν ὡς δρᾶμα ἐξετάζομεν , ὦ παῖ , ταῦτα , τετραγῴδηται μεγάλα ἐν σμικρῷ , εἰ δʼ ὡς γραφήν , πλείω ἐν αὐτοῖς ὄψει . σκόπει γάρ · λαμπτῆρες οὗτοι χορηγοὶ φωτός , ἐν νυκτὶ γὰρ ταῦτά που , κρατῆρες δʼ ἐκεῖνοι χορηγοὶ ποτοῦ φανότεροι τοῦ πυρὸς οἱ χρυσοῖ , πλήρεις δὲ ὄψων τράπεζαι , βασιλεῖς ὧν ἐσιτοῦντο ἥρωες , ἐν κόσμῳ δὲ οὐδὲν τούτων , ἀποθνήσκοντες γὰρ οἱ δαιτυμόνες τὰ μὲν λελάκτισται , τὰ δὲ συντέτριπται , τὰ δὲ ἀπʼ αὐτῶν κεῖται , καὶ κύλικες δὲ χειρῶν ἐκπίπτουσι πλήρεις αἱ πολλαὶ λύθρου , καὶ ἀλκὴ τῶν ἀποθνησκόντων οὐδεμία , μεθύουσι γάρ . τὰ δὲ τῶν κειμένων σχήματα ὁ μὲν ἐκτέτμηται τὴν φάρυγγα σίτου τι ἢ ποτοῦ ἕλκουσαν , ὁ δʼ ἀποκέκοπται τὴν κεφαλὴν ἐς τὸν κρατῆρα κύπτων , ὁ δὲ ἀπήρακται τὴν χεῖρα φέρουσαν ἔκπωμα , ὁ δὲ ἐφέλκεται τὴν τράπεζαν ἐκπεσὼν τῆς κλίνης , ὁ δʼ ἐς ὤμους καὶ κεφαλὴν κεῖται , ποιητὴς ἂν φαίη κύμβαχος , ὁ δʼ ἀπιστεῖ τῷ θανάτῳ , ὁ δὲ οὐκ ἔρρωται φυγεῖν οἷον πέδης ἐμβεβλημένης αὐτῷ τῆς μέθης , ὠχρὸς δὲ οὐδεὶς τῶν κειμένων , ἐπειδὴ τοὺς ἐν οἴνῳ ἀποθνήσκοντας οὐκ εὐθὺς ἀπολείπει τὸ ἄνθος . τὸ δὲ κυριώτατον τῆς σκηνῆς ὁ Ἀγαμέμνων ἔχει , κείμενος οὐκ ἐν πεδίοις Τρωικοῖς , οὐδὲ ἐπὶ Σκαμάνδρου τινὸς ἠιόσιν , ἀλλʼ ἐν μειρακίοις καὶ γυναίοις , βοῦς ἐπὶ φάτνῃ , τουτὶ γὰρ τὸ μετὰ τοὺς πόνους τε καὶ τὸ ἐν δείπνῳ , κυριώτερα δὲ ἐν οἴκτῳ τὰ τῆς Κασάνδρας · ὡς ἐφέστηκε μὲν αὐτῇ μετὰ τοῦ πελέκεως ἡ Κλυταιμνήστρα μανικὸν βλέπουσα καὶ σεσοβημένη τὰς χαίτας καὶ τραχεῖα τὴν ὠλένην , αὐτὴ δὲ ὡς ἁβρῶς τε καὶ ἐνθέως ἔχουσα περιπεσεῖν ὥρμηκε τῷ Ἀγαμέμνονι ῥιπτοῦσα ἀφʼ αὑτῆς τὰ στέμματα καὶ οἷον περιβάλλουσα τῇ τέχνῃ αὐτόν , διηρμένου δὲ ἤδη τοῦ πελέκεως ἀναστρέφει τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκεῖ , βοᾷ δὲ οὕτω τι οἰκτρόν , ὡς καὶ τὸν Ἀγαμέμνονα τῷ λοιπῷ τῆς ψυχῆς ἐλεεῖν ταῦτα ἀκούοντα , μεμνήσεται γὰρ αὐτῶν καὶ ἐν Αἵδου πρὸς Ὀδυσσέα , ἐν τῇ ἀγορᾷ τῶν ψυχῶν .
Lemmas: ι . ὁ κεῖμαι κατά ἄλλος ἄλλος ὁ ἀνδρών καί ὁ ἀναμίξ ὁ οἶνος αἷμα καί ὁ ἐκπνέω ἐπί ὁ τράπεζα κρατήρ τε οὗτος λακτίζω ὑπό ἀνήρ , ὅς πρός αὐτός σπαίρω , κόρη τε χρησμῳδός ὁ στολή εἰς πέλεκυς ἐμπίπτω ἑαυτοῦ βλέπω ὁ Ἀγαμέμνων ἥκω ἐκ Τροία ὁ Κλυταιμνήστρη δέχομαι οὗτος ὁ τρόπος , καί ὁ μέν ἄλλος ἄλλος κτείνω οὕτως μεθύω , ὡς καί ὁ Αἴγισθος θαρσέω ὁ ἔργον , ὁ Κλυταιμνήστρη δέ πέπλος τέχνη τις ἄπειρος ὁ Ἀγαμέμνων περιέχω πέλεκυς εἰς αὐτός ἥκω ἀμφήκης οὗτος , ὅς καί ὁ δένδρον αἱρέω ὁ μέγας , ὁ δέ ὁ Πρίαμος κόρη καλός νομίζω ὁ Ἀγαμέμνων χρησμός τε ἀπιστέω ἀείδω ἀποκτείνω θερμός ὁ πελεκάω , καί εἰ μέν ὡς δρᾶμα ἐξετάζω , ὦ παῖς , οὗτος , τραγῳδέω μέγας ἐν μικρός , εἰ δέ ὡς γραφή , πολύς ἐν αὐτός ὁράω . σκοπέω γάρ · λαμπτήρ οὗτος χορηγός φώς , ἐν νύξ γάρ οὗτος που , κρατήρ δέ ἐκεῖνος χορηγός ποτόν φανός ὁ πῦρ ὁ χρύσεος , πλήρης δέ ὄψον τράπεζα , βασιλεύς ὅς σιτέω ἥρως , ἐν κόσμος δέ οὐδείς οὗτος , ἀποθνῄσκω γάρ ὁ δαιτυμών ὁ μέν λακτίζω , ὁ δέ συντρίβω , ὁ δέ ἀπό αὐτός κεῖμαι , καί κύλιξ δέ χείρ ἐκπίπτω πλήρης ὁ πολύς λύθρον , καί ἀλκή ὁ ἀποθνῄσκω οὐδείς , μεθύω γάρ . ὁ δέ ὁ κεῖμαι σχῆμα ὁ μέν ἐκτέμνω ὁ φάρυγξ σῖτος τις ἤ ποτόν ἕλκω , ὁ δέ ἀποκόπτω ὁ κεφαλή εἰς ὁ κρατήρ κύπτω , ὁ δέ ἀπαράσσω ὁ χείρ φέρω ἔκπωμα , ὁ δέ ἐφέλκω ὁ τράπεζα ἐκπίπτω ὁ κλίνη , ὁ δέ εἰς ὦμος καί κεφαλή κεῖμαι , ποιητής ἄν φημί κύμβαχος , ὁ δέ ἀπιστέω ὁ θάνατος , ὁ δέ οὐ ῥώννυμι φεύγω οἷος πέδη ἐμβάλλω αὐτός ὁ μέθη , ὠχρός δέ οὐδείς ὁ κεῖμαι , ἐπειδή ὁ ἐν οἶνος ἀποθνῄσκω οὐ εὐθύς ἀπολείπω ὁ ἄνθος . ὁ δέ κύριος ὁ σκηνή ὁ Ἀγαμέμνων ἔχω , κεῖμαι οὐ ἐν πεδίον Τρωϊκός , οὐδέ ἐπί Σκάμανδρος τις ἠιών , ἀλλά ἐν μειράκιον καί γύναιον , βοῦς ἐπί φάτνη , οὗτος γάρ ὁ μετά ὁ πόνος τε καί ὁ ἐν δεῖπνον , κύριος δέ ἐν οἶκτος ὁ ὁ Κασσάνδρη · ὡς ἐφίστημι μέν αὐτός μετά ὁ πέλεκυς ὁ Κλυταιμνήστρη μανικός βλέπω καί σοβέω ὁ χαίτη καί τραχύς ὁ ὠλένη , αὐτός δέ ὡς ἁβρός τε καί ἔνθεος ἔχω περιπίπτω ὁρμάω ὁ Ἀγαμέμνων ῥίπτω ἀπό ἑαυτοῦ ὁ στέμμα καί οἷος περιβάλλω ὁ τέχνη αὐτός , διαίρω δέ ἤδη ὁ πέλεκυς ἀναστρέφω ὁ ὀφθαλμός ἐκεῖ , βοάω δέ οὕτως τις οἰκτρός , ὡς καί ὁ Ἀγαμέμνων ὁ λοιπός ὁ ψυχή ἐλεέω οὗτος ἀκούω , μιμνῄσκω γάρ αὐτός καί ἐν Αἵδης πρός Ὀδυσσεύς , ἐν ὁ ἀγορά ὁ ψυχή .