philostratus-major-soph.imagines 1.15
ις . ἡ Πασιφάη τοῦ ταύρου ἐρᾷ καὶ ἱκετεύει τὸν Δαίδαλον σοφίσασθαί τινα πειθὼ τοῦ θηρίου , ὁ δὲ ἐργάζεται βοῦν κοίλην παραπλησίαν ἀγελαίᾳ βοὶ τοῦ ταύρου ἐθάδι . καὶ ἥτις μὲν ἡ εὐνὴ σφῶν ἐγένετο , δηλοῖ τὸ τοῦ Μινωταύρου εἶδος , ἀτόπως συντελεσθὲν τῇ φύσει , γέγραπται δὲ οὐχ ἡ εὐνὴ νῦν , ἀλλʼ ἐργαστήριον μὲν τοῦτο πεποίηται τῷ Δαιδάλῳ , περιέστηκε δὲ αὐτὸν ἀγάλματα τὰ μὲν ἐν μορφαῖς , τὰ δὲ ἐν τῷ διορθοῦσθαι , διαβεβηκότα ἤδη καὶ ἐν ἐπαγγελίᾳ τοῦ βαδίζειν , τοῦτο δὲ ἄρα ἡ πρὸ Δαιδάλου ἀγαλματοποιία οὔπω ἐς νοῦν ἐβέβλητο . αὐτὸς δὲ ὁ Δαίδαλος ἀττικίζει μὲν καὶ τὸ εἶδος ὑπέρσοφόν τι καὶ ἔννουν βλέπων , ἀττικίζει δὲ καὶ αὐτὸ τὸ σχῆμα , φαιὸν γὰρ τρίβωνα τοῦτον ἀμπέχεται προσγεγραμμένης αὐτῷ καὶ ἀνυποδησίας , ᾗ μάλιστα δὴ οἱ Ἀττικοὶ κοσμοῦνται . κάθηται δὲ ἐφʼ ἁρμονίᾳ τῆς βοὸς καὶ τοὺς Ἔρωτας ξυνεργοὺς ποιεῖται τοῦ μηχανήματος , ὡς Ἀφροδίτης τι αὐτῷ ἐπιδέον . ἐναργεῖς μὲν τῶν Ἐρώτων καὶ οἱ τὸ τρύπανον , ὦ παῖ , στρέφοντες , καί , νὴ Δίʼ , οἱ τῷ σκεπάρνῳ λεαίνοντες τὰ μήπω ἠκριβωμένα τῆς βοὸς καὶ οἱ σταθμώμενοι τὴν ξυμμετρίαν , ἐφʼ ἧς ἡ δημιουργία βαίνει , οἱ δὲ ἐπὶ τοῦ πρίονος ἔννοιάν τε ὑπερβεβλήκασι πᾶσαν καὶ σοφίαν , ὁπόση χειρός τε καὶ χρωμάτων . σκόπει γάρ · πρίων ἐμβέβληται τῷ ξύλῳ καὶ διῆκται αὐτοῦ ἤδη , διάγουσι δὲ αὐτὸν οὗτοι οἱ Ἔρωτες ὁ · μὲν ἐκ τῆς γῆς , ὁ δʼ ἀπὸ μηχανῆς ὀρθουμένω τε καὶ προνεύοντε . τουτὶ δὲ ἐναλλὰξ ἡγώμεθα , ὁ μὲν γὰρ νένευκεν ὡς ἀναστησόμενος , ὁ δὲ ἀνέστηκεν ὡς νεύσων , καὶ ὁ μὲν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπὶ τὀ στέρνον ἀναπέμπει τὸ ἆσθμα , ὁ δʼ ἀπὸ τοῦ μετεώρου καὶ τὴν γαστέρα πίμπλαται κάτω συνερείδων τὼ χεῖρε . ἡ Πασιφάη δὲ ἔξω περὶ τὰ βουκόλια περιαθρεῖ τὸν ταῦρον , οἰομένη προσάξεσθαι αὐτὸν τῷ εἴδει καὶ τῇ στολῇ θεῖόν τι ἀπολαμπούσῃ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἶριν , βλέπει τε ἀμήχανον , καὶ γὰρ γιγνώσκει , ὁποίων ἐρᾷ , καὶ περιβάλλειν τὸ θηρίον ὥρμηκεν , ὁ δὲ τῆς μὲν οὐδὲν ξυνίησι , βλέπει δὲ τὴν ἑαυτοῦ βοῦν , γέγραπται δὲ ὁ μὲν ταῦρος ἀγέρωχός τε καὶ ἡγεμὼν τῆς ἀγέλης , εὔκερώς τε καὶ λευκὸς καὶ βεβηκὼς καὶ βαθὺς τὴν φάρυγγα καὶ πίων τὸν αὐχένα καὶ ἱλαρὸν βλέπων ἐς τὴν βοῦν , ἡ δὲ ἀγελαία τε καὶ ἄνετος καὶ λευκὴ πᾶσα ἐπὶ μελαίνῃ τῇ κεφαλῇ , ἀπαξιοῖ δὲ τὸν ταῦρον , σκίρτημα γὰρ ὑποφαίνει κόρης δή τινος ὑποφευγούσης ἐραστοῦ ὕβριν .
Lemmas: ἴς . ὁ Πασιφάη ὁ ταῦρος ἐράω καί ἱκετεύω ὁ Δαίδαλος σοφίζω τις πειθώ ὁ θηρίον , ὁ δέ ἐργάζομαι βοῦς κοῖλος παραπλήσιος ἀγελαῖος βοῦς ὁ ταῦρος ἐθάς . καί ὅστις μέν ὁ εὐνή σφεῖς γίγνομαι , δηλόω ὁ ὁ Μινώταυρος εἶδος , ἄτοπος συντελέω ὁ φύσις , γράφω δέ οὐ ὁ εὐνή νῦν , ἀλλά ἐργαστήριον μέν οὗτος ποιέω ὁ Δαίδαλος , περιίστημι δέ αὐτός ἄγαλμα ὁ μέν ἐν μορφή , ὁ δέ ἐν ὁ διορθόω , διαβαίνω ἤδη καί ἐν ἐπαγγελία ὁ βαδίζω , οὗτος δέ ἄρα ὁ πρό Δαίδαλος ἀγαλματοποιία οὔπω εἰς νόος βάλλω . αὐτός δέ ὁ Δαίδαλος Ἀττικίζω μέν καί ὁ εἶδος ὑπέρσοφος τις καί ἔννους βλέπω , Ἀττικίζω δέ καί αὐτός ὁ σχῆμα , φαιός γάρ τρίβων οὗτος ἀμπέχω προσγράφω αὐτός καί ἀνυποδησία , ὅς μάλα δή ὁ Ἀττικός κοσμέω . κάθημαι δέ ἐπί ἁρμονία ὁ βοῦς καί ὁ Ἔρως συνεργός ποιέω ὁ μηχάνημα , ὡς Ἀφροδίτη τις αὐτός ἐπιδέω . ἐναργής μέν ὁ Ἔρως καί ὁ ὁ τρύπανον , ὦ παῖς , στρέφω , καί , νή Ζεύς , ὁ ὁ σκέπαρνον λεαίνω ὁ μήπω ἀκριβόω ὁ βοῦς καί ὁ σταθμάομαι ὁ συμμετρία , ἐπί ὅς ὁ δημιουργία βαίνω , ὁ δέ ἐπί ὁ πρίων ἔννοια τε ὑπερβάλλω πᾶς καί σοφία , ὁπόσος χείρ τε καί χρῶμα . σκοπέω γάρ · πρίων ἐμβάλλω ὁ ξύλον καί διάγω αὐτοῦ ἤδη , διάγω δέ αὐτός οὗτος ὁ Ἔρως ὁ · μέν ἐκ ὁ γῆ , ὁ δέ ἀπό μηχανή ὀρθόω τε καί προνεύω . οὗτος δέ ἐναλλάξ ἡγέομαι , ὁ μέν γάρ νεύω ὡς ἀνίστημι , ὁ δέ ἀνίστημι ὡς νεύω , καί ὁ μέν ἀπό ὁ γῆ ἐπί ὁ στέρνον ἀναπέμπω ὁ ἆσθμα , ὁ δέ ἀπό ὁ μετέωρος καί ὁ γαστήρ πίμπλημι κάτω συνερείδω ὁ χείρ . ὁ Πασιφάη δέ ἔξω περί ὁ βουκόλιον περιαθρέω ὁ ταῦρος , οἴομαι προσάγω αὐτός ὁ εἶδος καί ὁ στολή θεῖος τις ἀπολάμπω καί ὑπέρ πᾶς ἶρις , βλέπω τε ἀμήχανος , καί γάρ γιγνώσκω , ὁποῖος ἐράω , καί περιβάλλω ὁ θηρίον ὁρμάω , ὁ δέ ὁ μέν οὐδείς συνίημι , βλέπω δέ ὁ ἑαυτοῦ βοῦς , γράφω δέ ὁ μέν ταῦρος ἀγέρωχος τε καί ἡγεμών ὁ ἀγέλη , εὐκέραος τε καί λευκός καί βαίνω καί βαθύς ὁ φάρυγξ καί πίων ὁ αὐχήν καί ἱλαρός βλέπω εἰς ὁ βοῦς , ὁ δέ ἀγελαῖος τε καί ἄνετος καί λευκός πᾶς ἐπί μέλας ὁ κεφαλή , ἀπαξιόω δέ ὁ ταῦρος , σκίρτημα γάρ ὑποφαίνω κόρη δή τις ὑποφεύγω ἐραστής ὕβρις .