philostratus-major-soph.imagines 2.19
ιθ . ὁ μὲν ποταμός , ὦ παῖ , Κηφισὸς Βοιώτιός τε καὶ οὐ τῶν ἀμούσων , σκηνοῦσι δʼ ἐπʼ αὐτῷ Φλεγύαι βάρβαροι πόλις οὔπω ὄντες . οἱ δὲ πυκτεύοντες τόν τε Ἀπόλλω , οἶμαι , ὁρᾷς , ὁ δʼ αὖ Φόρβας ἐστίν , ὃν ἐστήσαντο οἱ Φλεγύαι βασιλέα , ἐπειδὴ μέγας παρὰ πάντας οὗτος καὶ ὠμότατος τοῦ ἔθνους . πυκτεύει δὲ Ἀπόλλων πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ τῶν παρόδων , τὴν γὰρ εὐθὺ Φωκέων τε καὶ Δελφῶν κατασχὼν ὁδὸν οὔτε θύει Πυθοῖ οὐδεὶς ἔτι οὔτε παιᾶνας ἀπάγει τῷ θεῷ χρησμοί τε καὶ λόγια καὶ ὀμφαὶ τρίποδος ἐκλέλειπται πάντα . λῃστεύει δὲ τῶν ἄλλων Φλεγυῶν ἀποτάξας ἑαυτόν , τὴν γὰρ δρῦν , ὦ παῖ , ταύτην οἶκον πεποίηται καὶ παρʼ αὐτὸν φοιτῶσιν οἱ Φλεγύαι δικασόμενοι δήπου ἐν τοῖς βασιλείοις τούτοις . τοὺς δὲ βαδίζοντας ἐς τὸ ἱερὸν λαμβάνων γέροντας μὲν καὶ παῖδας ἐς τὸ κοινὸν τῶν Φλεγυῶν πέμπει ληίζεσθαί τε καὶ ἀποινᾶν , τοῖς δὲ ἐρρωμενεστέροις ἀνταποδύεται καὶ τοὺς μὲν καταπαλαίει , τοὺς δὲ ὑπερτρέχει , τοὺς δὲ παγκρατίῳ αἱρεῖ καὶ ὑπερβολαῖς δίσκων κεφαλάς τε ἀποκόπτων ἀνάπτει τῆς δρυὸς καὶ ὑπὸ τούτῳ ζῇ τῷ λύθρῳ , αἱ δʼ ἀπήρτηνται τῶν πτόρθων μυδῶσαι καὶ τὰς μὲν αὔους ὁρᾷς , τὰς δὲ προσφάτους , αἱ δὲ ἐς κρανία περιήκουσι , σεσήρασι δὲ καὶ ὀλολύζειν ἐοίκασιν ἐσπνέοντος αὐτὰς τοῦ ἀνέμου . φρονοῦντι δὲ αὐτῷ ταῖς Ὀλυμπιάσι ταύταις ἥκει ὁ Ἀπόλλων εἰκάσας ἑαυτὸν μειρακίῳ πύκτῃ , καὶ τὸ μὲν τοῦ θεοῦ εἶδος , ἀκειρεκόμης , ὦ παῖ , γέγραπται καὶ τὰς χαίτας ἀνειληφώς , ἵνα εὐζώνῳ τῇ κεφαλῇ πυκτεύῃ , ἀκτῖνες δὲ ἀπανίστανται ἀπὸ τοῦ μετώπου καὶ μειδίαμα θυμῷ ξυγκεκραμένον ἡ παρειὰ πέμπει βολαί τε ὀφθαλμῶν εὔσκοποι καὶ ξυνεξαίρουσαι ταῖς χερσίν · αἱ δὲ ἐνήψαντο τοὺς ἱμάντας ἡδίους , εἰ στέφανοι περὶ αὐταῖς ἦσαν . πεπύκτευται δὲ αὐτὸν ἤδη , τὸ γὰρ ἐμβεβληκὸς τῆς δεξιᾶς ἐνεργὸν ἔτι δηλοῖ τὴν χεῖρα καὶ οὔπω καταλύουσαν τὸ σχῆμα , ᾧ ᾕρηκεν , ὁ Φλεγύας δὲ κεῖται καὶ ὁπόσον μὲν ἐπέχει τῆς γῆς , ποιητὴς ἐρεῖ , κεχώρηκε δὲ ἐς κρόταφον αὐτῷ τὸ τραῦμα καὶ τὸ αἷμα ὥσπερ ἐκ πηγῆς ἐκδίδοται . γέγραπται δὲ ὠμὸς καὶ συώδης τὸ εἶδος , οἷος σιτεῖσθαι μᾶλλον τοὺς ξένους ἢ κτείνειν . τὸ δὲ ἐξ οὐρανοῦ πῦρ σκηπτὸς ἐπὶ τὴν δρῦν φέρεται συμφλέξων τὸ δένδρον , οὐ μὴν ἐξαιρήσων γε τὴν ἐπʼ αὐτῷ μνήμην , τὸ γὰρ χωρίον , ἐν ᾧ ταῦτα , Δρυός , ὦ παῖ , κεφαλαὶ ἔτι .
Lemmas: ἔρχομαι . ὁ μέν ποταμός , ὦ παῖς , Κηφισσός Βοιώτιος τε καί οὐ ὁ ἄμουσος , σκηνόω δέ ἐπί αὐτός Φλεγύης βάρβαρος πόλις οὔπω εἰμί . ὁ δέ πυκτεύω ὁ τε Ἀπόλλων , οἴομαι , ὁράω , ὁ δέ αὖ Φόρβας εἰμί , ὅς ἵστημι ὁ Φλεγύης βασιλεύς , ἐπειδή μέγας παρά πᾶς οὗτος καί ὠμός ὁ ἔθνος . πυκτεύω δέ Ἀπόλλων πρός αὐτός ὑπέρ ὁ πάροδος , ὁ γάρ εὐθύς Φωκεύς τε καί Δελφοί κατέχω ὁδός οὔτε θύω Πυθώ οὐδείς ἔτι οὔτε παιάν ἀπάγω ὁ θεός χρησμός τε καί λόγιον καί ὀμφή τρίπους ἐκλείπω πᾶς . λῃστεύω δέ ὁ ἄλλος Φλεγύης ἀποτάσσω ἑαυτοῦ , ὁ γάρ δρῦς , ὦ παῖς , οὗτος οἶκος ποιέω καί παρά αὐτός φοιτάω ὁ Φλεγύης δικάζω δήπου ἐν ὁ βασίλειον οὗτος . ὁ δέ βαδίζω εἰς ὁ ἱερός λαμβάνω γέρων μέν καί παῖς εἰς ὁ κοινός ὁ Φλεγύης πέμπω ληΐζομαι τε καί ἀποινάω , ὁ δέ ἐρρωμένος ἀνταποδύω καί ὁ μέν καταπαλαίω , ὁ δέ ὑπερτρέχω , ὁ δέ παγκράτιον αἱρέω καί ὑπερβολή δίσκος κεφαλή τε ἀποκόπτω ἀνάπτω ὁ δρῦς καί ὑπό οὗτος ζάω ὁ λύθρον , ὁ δέ ἀπαρτάω ὁ πτόρθος μυδάω καί ὁ μέν αὖος ὁράω , ὁ δέ πρόσφατος , ὁ δέ εἰς κρανίον περιήκω , σαίρω δέ καί ὀλολύζω ἔοικα εἰσπνέω αὐτός ὁ ἄνεμος . φρονέω δέ αὐτός ὁ Ὀλυμπιάς οὗτος ἥκω ὁ Ἀπόλλων εἰκάζω ἑαυτοῦ μειράκιον πύκτης , καί ὁ μέν ὁ θεός εἶδος , ἀκειρεκόμης , ὦ παῖς , γράφω καί ὁ χαίτη ἀναλαμβάνω , ἵνα εὔζωνος ὁ κεφαλή πυκτεύω , ἀκτίς δέ ἀπανίστημι ἀπό ὁ μέτωπον καί μειδίαμα θυμός συγκεράννυμι ὁ παρειά πέμπω βολή τε ὀφθαλμός εὔσκοπος καί συνεξαίρω ὁ χείρ · ὁ δέ ἐνάπτω ὁ ἱμάς ἡδύς , εἰ στέφανος περί αὐτός εἰμί . πυκτεύω δέ αὐτός ἤδη , ὁ γάρ ἐμβάλλω ὁ δεξιός ἐνεργός ἔτι δηλόω ὁ χείρ καί οὔπω καταλύω ὁ σχῆμα , ὅς αἱρέω , ὁ Φλεγύης δέ κεῖμαι καί ὁπόσος μέν ἐπέχω ὁ γῆ , ποιητής λέγω , χωρέω δέ εἰς κρόταφος αὐτός ὁ τραῦμα καί ὁ αἷμα ὥσπερ ἐκ πηγή ἐκδίδωμι . γράφω δέ ὠμός καί συώδης ὁ εἶδος , οἷος σιτέω μάλα ὁ ξένος ἤ κτείνω . ὁ δέ ἐκ οὐρανός πῦρ σκηπτός ἐπί ὁ δρῦς φέρω συμφλέγω ὁ δένδρον , οὐ μήν ἐξαιρέω γε ὁ ἐπί αὐτός μνήμη , ὁ γάρ χωρίον , ἐν ὅς οὗτος , Δρύς , ὦ παῖς , κεφαλή ἔτι .