philostratus-major-soph.imagines 1.praef
ὅστις μὴ ἀσπάζεται τὴν ζωγραφίαν , ἀδικεῖ τὴν ἀλήθειαν , ἀδικεῖ δὲ καὶ σοφίαν , ὁπόση ἐς ποιητὰς ἥκει — φορὰ γὰρ ἴση ἀμφοῖν ἐς τὰ τῶν ἡρώων εἴδη καὶ ἔργα — ξυμμετρίαν τε οὐκ ἐπαινεῖ , διʼ ἣν καὶ λόγου ἡ τέχνη ἅπτεται . καὶ βουλομένῳ μὲν σοφίζεσθαι θεῶν τὸ εὕρημα διά τε τὰ ἐν γῇ εῖδη , ὁπόσα τοὺς λειμῶνας αἱ ὧραι γράφουσι , διά τε τὰ ἐν οὐρανῷ φαινόμενα , βασανίζοντι δὲ τὴν γένεσιν τῆς τέχνης μίμησις μὲν εὕρημα πρεσβύτατον καὶ ξυγγενέστατον τῇ φύσει , εὗρον δὲ αὐτὴν σοφοὶ ἄνδρες τὸ μὲν ζωγραφίαν , τὸ δὲ πλαστικὴν φήσαντες . καὶ πλαστικῆς μὲν πολλὰ εἴδη , καὶ γὰρ αὐτὸ τὸ πλάττειν καὶ ἡ ἐν τῷ χαλκῷ μίμησις καὶ οἱ ξέοντες τὴν λυγδίνην ἢ τὴν Παρίαν λίθον καὶ ὁ ἐλέφας , καί , νὴ Δία , ἡ γλυφικὴ πλαστική , ζωγραφία δὲ ξυμβέβληται μὲν ἐκ χρωμάτων , πράττει δὲ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ πλείω σοφίζεται ἀπὸ τούτου γε ἑνὸς ὅντος ἢ ἀπὸ τῶν πολλῶν ἡ ἑτέρα τέχνη , σκιάν τε γὰρ ἀποφαίνει καὶ βλέμμα γιγνώσκει ἄλλο μὲν τοῦ μεμηνότος , ἄλλο δὲ τοῦ ἀλγοῦντος ἢ τοῦ χαίροντος καὶ αὐγὰς ὀμμάτων , ὁποῖαί εἰσιν , ὃ πλαστικὸς μέν τις ἥκιστα ἐργάζεται , χαροπὸν δὲ ὄμμα καὶ γλαυκὸν καὶ μέλαν γραφικὴ οἶδε , καὶ ξανθὴν κόμην οἶδε καὶ πυρσὴν καὶ ἡλιῶσαν καὶ ἐσθῆτος χρῶμα καὶ ὅπλων , θαλάμους τε καὶ οἰκίας καὶ ἄλση καὶ ὄρη καὶ πηγὰς καὶ τὸν αἰθέρα , ἐν ᾧ ταῦτα . ὅσοι μὲν οὖν κράτος ἤραντο τῆς ἐπιστήμης καὶ ὅσαι πόλεις καὶ ὅσοι βασιλεῖς ἔρωτι ἐς αὐτὴν ἐχρήσαντο , ἄλλοις τε εἴρηται καὶ Ἀριστοδήμῳ τῷ ἐκ Καρίας , ὃν ἐγὼ ἐπὶ ζωγραφίᾳ ξένον ἐποιησάμην ἐτῶν τεττάρων , ἔγραφε δὲ κατὰ τὴν Εὐμήλου σοφίαν πολὺ τὸ ἐπίχαρι ἐς αὐτὴν φέρων · ὁ λόγος δὲ οὐ περὶ ζωγράφων , οὐδʼ ἱστορίας αὐτῶν νῦν , ἀλλʼ εἴδη ζωγραφίας ἀπαγγέλλομεν ὁμιλίας αὐτὰ τοῖς νέοις συντιθέντες , ἀφʼ ὧν ἑρμηνεύσουσί τε καὶ τοῦ δοκίμου ἐπιμελήσονται . ἀφορμαὶ δέ μοι τουτωνὶ τῶν λόγων αἵδε ἐγένοντο · ἦν μὲν ὁ παρὰ τοῖς Νεαπολίταις ἀγών , ἡ δὲ πόλις ἐν Ἰταλίᾳ ᾤκισται γένος Ἕλληνες καὶ ἀστυκοί , ὅθεν καὶ τὰς σπουδὰς τῶν λόγων Ἑλληνικοί εἰσι , βουλομένῳ δέ μοι τὰς μελέτας μὴ ἐν τῷ φανερῷ ποιεῖσθαι παρεῖχεν ὄχλον τὰ μειράκια φοιτῶντα ἐπὶ τὴν οἰκίαν τοῦ ξένου . κατέλυον δὲ ἔξω τοῦ τείχους ἐν προαστείῳ τετραμμένῳ πρὸς θάλατταν , ἐν ᾧ στοά τις ἐξῳκοδόμητο κατὰ ζέφυρον ἄνεμον ἐπὶ τεττάρων , οἶμαι , ἢ καὶ πέντε ὀροφῶν ἀφορῶσα ἐς τὸ Τυρρηνικὸν πέλαγος . ἤστραπτε μὲν οὖν καὶ λίθοις , ὁπόσους ἐπαινεῖ τρυφή , μάλιστα δὲ ἤνθει γραφαῖς ἐνηρμοσμένων αὐτῇ πινάκων , οὓς ἐμοὶ δοκεῖν οὐκ ἀμαθῶς τις συνελέξατο , σοφία γὰρ ἐν αὐτοῖς ἐδηλοῦτο πλειόνων ζωγράφων . ἐγὼ μὲν οὖν καὶ ἀπʼ ἐμαυτοῦ ᾤμην δεῖν ἐπαινεῖν τὰς γραφάς , ἦν δὲ ἄρα υἱὸς τῷ ξένῳ κομιδῇ νέος , ἐς ἔτος δέκατον , ἤδη φιλήκοος καὶ χαίρων τῷ μανθάνειν , ὃς ἐπεφύλαττέ με ἐπιόντα αὐτὰς καὶ ἐδεῖτό μου ἑρμηνεύειν . ἵνʼ οὖν μὴ σκαιόν με ἡγοῖτο , ἔσται ταῦτα , ἔφην καὶ ἐπίδειξιν αὐτὰ ποιησόμεθα , ἐπειδὰν ἥκῃ τὰ μειράκια . ἀφικομένων οὖν ὁ μὲν παῖς ἔφην προβεβλήσθω καὶ ἀνακείσθω τούτῳ ἡ σπουδὴ τοῦ λόγου , ὑμεῖς δὲ ἕπεσθε μὴ ξυντιθέμενοι μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐρωτῶντες , εἴ τι μὴ σαφῶς φράζοιμι .
Lemmas: ὅστις μή ἀσπάζομαι ὁ ζωγραφία , ἀδικέω ὁ ἀλήθεια , ἀδικέω δέ καί σοφία , ὁπόσος εἰς ποιητής ἥκω — φορά γάρ ἴσος ἄμφω εἰς ὁ ὁ ἥρως εἶδος καί ἔργον — συμμετρία τε οὐ ἐπαινέω , διά ὅς καί λόγος ὁ τέχνη ἅπτω . καί βούλομαι μέν σοφίζω θεός ὁ εὕρημα διά τε ὁ ἐν γῆ εἶδος , ὁπόσος ὁ λειμών ὁ ὥρα γράφω , διά τε ὁ ἐν οὐρανός φαίνω , βασανίζω δέ ὁ γένεσις ὁ τέχνη μίμησις μέν εὕρημα πρέσβυς καί συγγενής ὁ φύσις , εὑρίσκω δέ αὐτός σοφός ἀνήρ ὁ μέν ζωγραφία , ὁ δέ πλαστικός φημί . καί πλαστικός μέν πολύς εἶδος , καί γάρ αὐτός ὁ πλάσσω καί ὁ ἐν ὁ χαλκός μίμησις καί ὁ ξέω ὁ λύγδινος ἤ ὁ Πάριος λίθος καί ὁ ἐλέφας , καί , νή Ζεύς , ὁ γλυφικός πλαστικός , ζωγραφία δέ συμβάλλω μέν ἐκ χρῶμα , πράσσω δέ οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί πολύς σοφίζω ἀπό οὗτος γε εἷς εἰμί ἤ ἀπό ὁ πολύς ὁ ἕτερος τέχνη , σκιά τε γάρ ἀποφαίνω καί βλέμμα γιγνώσκω ἄλλος μέν ὁ μαίνομαι , ἄλλος δέ ὁ ἀλγέω ἤ ὁ χαίρω καί αὐγή ὄμμα , ὁποῖος εἰμί , ὅς πλαστικός μέν τις ἦκα ἐργάζομαι , χαροπός δέ ὄμμα καί γλαυκός καί μέλας γραφικός οἶδα , καί ξανθός κόμη οἶδα καί πυρρός καί ἡλιάω καί ἐσθής χρῶμα καί ὅπλον , θάλαμος τε καί οἰκία καί ἄλσος καί ὄρος καί πηγή καί ὁ αἰθήρ , ἐν ὅς οὗτος . ὅσος μέν οὖν κράτος ἀείρω ὁ ἐπιστήμη καί ὅσος πόλις καί ὅσος βασιλεύς ἔρως εἰς αὐτός χράω , ἄλλος τε λέγω καί Ἀριστόδημος ὁ ἐκ Καρία , ὅς ἐγώ ἐπί ζωγραφία ξένος ποιέω ἔτος τέσσαρες , γράφω δέ κατά ὁ Εὔμηλος σοφία πολύς ὁ ἐπίχαρις εἰς αὐτός φέρω · ὁ λόγος δέ οὐ περί ζωγράφος , οὐδέ ἱστορία αὐτός νῦν , ἀλλά εἶδος ζωγραφία ἀπαγγέλλω ὁμιλία αὐτός ὁ νέος συντίθημι , ἀπό ὅς ἑρμηνεύω τε καί ὁ δόκιμος ἐπιμελέομαι . ἀφορμή δέ ἐγώ οὗτος ὁ λόγος ὅδε γίγνομαι · εἰμί μέν ὁ παρά ὁ Νεαπολίτης ἀγών , ὁ δέ πόλις ἐν Ἰταλία οἰκίζω γένος Ἕλλην καί ἀστυκός , ὅθεν καί ὁ σπουδή ὁ λόγος Ἑλληνικός εἰμί , βούλομαι δέ ἐγώ ὁ μελέτη μή ἐν ὁ φανερός ποιέω παρέχω ὄχλος ὁ μειράκιον φοιτάω ἐπί ὁ οἰκία ὁ ξένος . καταλύω δέ ἔξω ὁ τεῖχος ἐν προάστειον τρέπω πρός θάλασσα , ἐν ὅς στοά τις ἐξοικοδομέω κατά ζέφυρος ἄνεμος ἐπί τέσσαρες , οἴομαι , ἤ καί πέντε ὀροφή ἀφοράω εἰς ὁ Τυρρηνικός πέλαγος . ἀστράπτω μέν οὖν καί λίθος , ὁπόσος ἐπαινέω τρυφή , μάλα δέ ἀνθέω γραφή ἐναρμόζω αὐτός πίναξ , ὅς ἐγώ δοκέω οὐ ἀμαθής τις συλλέγω , σοφία γάρ ἐν αὐτός δηλόω πολύς ζωγράφος . ἐγώ μέν οὖν καί ἀπό ἐμαυτοῦ οἴομαι δέω ἐπαινέω ὁ γραφή , εἰμί δέ ἄρα υἱός ὁ ξένος κομιδῇ νέος , εἰς ἔτος δέκατος , ἤδη φιλήκοος καί χαίρω ὁ μανθάνω , ὅς ἐπιφυλάσσω ἐγώ ἐπέρχομαι αὐτός καί δέω ἐγώ ἑρμηνεύω . ἵνα οὖν μή σκαιός ἐγώ ἡγέομαι , εἰμί οὗτος , φημί καί ἐπίδειξις αὐτός ποιέω , ἐπειδάν ἥκω ὁ μειράκιον . ἀφικνέομαι οὖν ὁ μέν παῖς φημί προβάλλω καί ἀνάκειμαι οὗτος ὁ σπουδή ὁ λόγος , σύ δέ ἕπομαι μή συντίθημι μόνος , ἀλλά καί ἐρωτάω , εἰ τις μή σαφής φράζω .