philostratus-major-soph.imagines 2.1
Ἀφροδίτην ἐλεφαντίνην ἐν ἁπαλοῖς μυρρινῶσιν ᾅδουσιν ἁπαλαὶ κόραι . διδάσκαλος αὐτὰς ἄγει σοφὴ καὶ οὐδὲ ἔξωρος , ἐφιζάνει γάρ τις ὥρα καὶ ῥυτίδι πρώτῃ ʽπαρὰ τοὖ γήρως μὲν τὸ ὑπόσεμνον ἕλκουσα , τούτῳ δʼ αὖ κεραννῦσα τὸ σωζόμενον τῆς ἀκμῆς . καὶ τὸ μὲν σχῆμα τοῦ τῆς Ἀφροδίτης ἕδους γυμνὴ καὶ εὐσχήμων , ἡ δὲ ὕλη συνθήκη μεμυκότος ἐλέφαντος . ἀλλὰ οὐ βούλεται γεγράφθαι δοκεῖν ἡ θεός , ἔκκειται δὲ οἵα λαβέσθαι . βούλει λόγου τι ἐπιλείβωμεν τῷ βωμῷ ; λιβανωτοῦ γὰρ ἱκανῶς ἔχει καὶ κασίας καὶ σμύρνης , δοκεῖ δέ μοι καὶ Σαπφοῦς τι ἀναπνεῖν . ἐπαινετέα τοίνυν ἡ σοφία τῆς γραφῆς · πρῶτα μὲν ὅτι τὰς ἀγαπωμένας λίθους περιβαλοῦσα οὐκ ἐκ τῶν χρωμάτων αὐτὰς ἐμιμήσατο , ἀλλʼ ἐκ τοῦ φωτός , οἷον ὀφθαλμῷ κέντρον τὴν διαύγειαν αὐταῖς ἐνθεῖσα , εἶτα ὅτι καὶ τοῦ ὕμνου παρέχει ἀκούειν · ᾅδουσι γὰρ αἱ παῖδες , ᾅδουσι , καὶ ἡ διδάσκαλος ὑποβλέπει τὴν ἀπᾴδουσαν κροτοῦσα τὰς χεῖρας καὶ ἐς τὸ μέλος ἱκανῶς ἐμβιβάζουσα . τὸ μὲν γὰρ τῆς στολῆς ἀπέριττον καὶ μὴ διʼ ὄχλου αὐταῖς , εἰ ἀθύροιεν , ἢ τὸ ἐν χρῷ τῆς ζώνης ἢ τὸ ἐς βραχίονα τοῦ χιτῶνος ἢ ὡς ἀνυποδησίᾳ χαίρουσιν ἐφεστῶσαι ἀπαλῇ πόᾳ καὶ ἀναψυχὴν ἕλκουσαι παρὰ τῆς δρόσου λειμών τε ὁ περὶ τὰς ἐσθῆτας καὶ τὰ ἐν αὐταῖς χρώματα καὶ ὡς ἄλλο ἄλλῳ ἐπιπρέπει , δαιμονίως ἐκμεμίμηται . τὰ γὰρ συμβαίνοντα οἱ μὴ γράφοντες οὐκ ἀληθεύουσιν ἐν ταῖς γραφαῖς . τὰ δὲ εἴδη τῶν παρθένων εἰ τῷ Πάριδι ἢ ἄλλῳ τῳ κριτῇ ἐπιτρέποιμεν , ἀπορῆσαι ἄν μοι δοκεῖ ψηφίσασθαι , τοσοῦτον ἁμιλλῶνται ῥοδοπήχεις καὶ ἑλικώπιδες καὶ καλλιπάρῃοι καὶ μελίφωνοι , Σαπφοῦς τοῦτο δὴ τὸ ἡδὺ πρόσφθεγμα . παραψάλλει δὲ αὐταῖς Ἔρως ἀνακλίνας τοῦ τόξου τὸν πῆχυν , καὶ ἡ νευρὰ παναρμόνιον ᾅδει καί φησι πάντα ἔχειν , ὅσα ἡ λύρα , ταχεῖς τε οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ θεοῦ ῥυθμόν τινα , οἶμαι , διανοοῦντες . τί δῆτα ᾅδουσι ; γέγραπται γάρ τι καὶ ᾠδῆς · τὴν Ἀφροδίτην ἐκδοῦναι τῆς θαλάττης λέγουσιν ἀπορροῇ τοῦ Οὐρανοῦ , καὶ ὅπου μὲν τῶν νήσων προσέσχεν , οὔπω λέγουσιν , ἐροῦσι δέ , οἶμαι , Πάφον , τὴν γένεσιν δὲ ἱκανῶς ᾅδουσιν · ἀναβλέπουσαι μὲν γὰρ ἐμφαίνουσιν , ὅτι ἀπʼ οὐρανοῦ , τὰς δὲ χεῖρας ὑπτίας ὑποκινοῦσαι δηλοῦσιν , ὅτι ἐκ θαλάττης , τὸ μειδίαμα δὲ αὐτῶν γαλήνης ἐστὶν αἴνιγμα .
Lemmas: Ἀφροδίτη ἐλεφάντινος ἐν ἁπαλός μυρρινάω ἀείδω ἁπαλός κόρη . διδάσκαλος αὐτός ἄγω σοφός καί οὐδέ ἔξωρος , ἐφιζάνω γάρ τις ὥρα καί ῥυτίς πρῶτος παρά ὁ γῆρας μέν ὁ ὑπόσεμνος ἕλκω , οὗτος δέ αὖ κεράννυμι ὁ σῴζω ὁ ἀκμή . καί ὁ μέν σχῆμα ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἕδος γυμνός καί εὐσχήμων , ὁ δέ ὕλη συνθήκη μύζω ἐλέφας . ἀλλά οὐ βούλομαι γράφω δοκέω ὁ θεός , ἔκκειμαι δέ οἷος λαμβάνω . βούλομαι λόγος τις ἐπιλείβω ὁ βωμός ; λιβανωτός γάρ ἱκανός ἔχω καί κασία καί σμύρνα , δοκέω δέ ἐγώ καί Σαπφώ τις ἀναπνέω . ἐπαινετέον τοίνυν ὁ σοφία ὁ γραφή · πρῶτος μέν ὅτι ὁ ἀγαπάω λίθος περιβάλλω οὐ ἐκ ὁ χρῶμα αὐτός μιμέομαι , ἀλλά ἐκ ὁ φώς , οἷος ὀφθαλμός κέντρον ὁ διαύγεια αὐτός ἐντίθημι , εἶτα ὅτι καί ὁ ὕμνος παρέχω ἀκούω · ἀείδω γάρ ὁ παῖς , ἀείδω , καί ὁ διδάσκαλος ὑποβλέπω ὁ ἀπᾴδω κροτέω ὁ χείρ καί εἰς ὁ μέλος ἱκανός ἐμβιβάζω . ὁ μέν γάρ ὁ στολή ἀπέριττος καί μή διά ὄχλος αὐτός , εἰ ἀθύρω , ἤ ὁ ἐν χρώς ὁ ζώνη ἤ ὁ εἰς βραχίων ὁ χιτών ἤ ὡς ἀνυποδησία χαίρω ἐφίστημι ἀπαλέω πόα καί ἀναψυχή ἕλκω παρά ὁ δρόσος λειμών τε ὁ περί ὁ ἐσθής καί ὁ ἐν αὐτός χρῶμα καί ὡς ἄλλος ἄλλος ἐπιπρέπω , δαιμόνιος ἐκμιμέομαι . ὁ γάρ συμβαίνω ὁ μή γράφω οὐ ἀληθεύω ἐν ὁ γραφή . ὁ δέ εἶδος ὁ παρθένος εἰ ὁ Πάρις ἤ ἄλλος τις κριτής ἐπιτρέπω , ἀπορέω ἄν ἐγώ δοκέω ψηφίζω , τοσοῦτος ἁμιλλάομαι ῥοδόπηχυς καί ἑλίκωψ καί καλλιπάρηος καί μελίφωνος , Σαπφώ οὗτος δή ὁ ἡδύς πρόσφθεγμα . παραψάλλω δέ αὐτός Ἔρως ἀνακλίνω ὁ τόξον ὁ πῆχυς , καί ὁ νευρά παναρμόνιος ἀείδω καί φημί πᾶς ἔχω , ὅσος ὁ λύρα , ταχύς τε ὁ ὀφθαλμός ὁ θεός ῥυθμός τις , οἴομαι , διανοέω . τίς δῆτα ἀείδω ; γράφω γάρ τις καί ἀοιδή · ὁ Ἀφροδίτη ἐκδίδωμι ὁ θάλασσα λέγω ἀπορροή ὁ Οὐρανός , καί ὅπου μέν ὁ νῆσος προσέχω , οὔπω λέγω , λέγω δέ , οἴομαι , Πάφος , ὁ γένεσις δέ ἱκανός ἀείδω · ἀναβλέπω μέν γάρ ἐμφαίνω , ὅτι ἀπό οὐρανός , ὁ δέ χείρ ὕπτιος ὑποκινέω δηλόω , ὅτι ἐκ θάλασσα , ὁ μειδίαμα δέ αὐτός γαλήνη εἰμί αἴνιγμα .