philostratus-junior-soph.imagines 6
Ὀρφέα τὸν τῆς Μούσης θέλξαι τῇ μουσικῇ καὶ τὰ μὴ μετέχοντα λόγου λογοποιοί φασι πάντες , λέγει δὲ καὶ ὁ ζωγράφος · λέων τε οὖν καὶ σῦς αὐτῷ πλησίον ἀκροαταὶ τοῦ Ὀρφέως καὶ ἔλαφος καὶ λαγωὸς οὐκ ἀποπηδῶντες τῆς ὁρμῆς τοῦ λέοντος καὶ ὅσοις ἐν θήρᾳ δεινὸς ὁ θήρ , ξυναγελάζονται αὐτῷ ῥᾳθύμῳ νῦν ῥᾴθυμοι . σὺ δὲ μηδὲ τοὺς ὄρνιθας ἀργῶς ἴδῃς , μὴ τοὺς μουσικοὺς μόνον , οἷς ἐνευστομεῖν τοῖς ἄλσεσιν ἔθος , ἀλλʼ ὅρα μοι καὶ τὸν κραγέτην κολοιὸν καὶ τὴν λακέρυζαν αὐτὴν καὶ τὸν τοῦ Διὸς ἀετόν . ὁ μέν , ὁπόσος ἄμφω τὼ πτέρυγε ταλαντεύσας ἐξ ἑαυτοῦ ἀτενὲς ἐς τὸν Ὀρφέα βλέπει , οὐδʼ ἐπιστρεφόμενος τοῦ πτωκὸς πλησίον ὄντος , οἱ δὲ ξυγκλείσαντες τὰς γένυς ὅλοι εἰσὶ τοῦ θέλγοντος , λύκοι τε οὗτοι καὶ ἄρνες ἀναμίξ , ᾗ τεθηπότες . νεανιεύεται δέ τι καὶ μεῖζον ὁ ζωγράφος δένδρα γὰρ ἀνασπάσας τῶν ῥιζῶν ἀκροατὰς ἄγει ταῦτα τῷ Ὀρφεῖ καὶ περιίστησιν αὐτῷ . πεύκη τε οὖν καὶ κυπάριττος καὶ κλῆθρος καὶ αἴγειρος αὕτη καὶ ὅσα ἄλλα δένδρα ξυμβαλόντα τοὺς πτόρθους οἷον χεῖρας περὶ τὸν Ὀρφέα ἕστηκε καὶ τὸ θέατρον αὐτῷ ξυγκλείουσιν οὐ δεηθέντα τέχνης , ἵνʼ οἵ τε ὄρνιθες ἐπʼ αὐτῶν καθέζοιντο καὶ ἐκεῖνος ὑπὸ σκιᾷ μουσουργοίη . ὁ δὲ κάθηται ἀρτίχνουν μὲν ἐκβάλλων ἴουλον ἐπιρρέοντα τῇ παρειᾷ , τιάραν δὲ χρυσαυγῆ ἐπὶ κεφαλῆς αἰωρῶν τό τε ὄμμα αὐτῷ ξὺν ἁβρότητι ἐνεργὸν καὶ ἔνθεον ἀεὶ τῆς γνώμης ἐς θεολογίαν τεινούσης . τάχα δέ τι καὶ νῦν ᾅδει καὶ ʽἦρταἰ ἡ ὀφρὺς οἷον ἀποσημαίνουσα τὸν νοῦν τῶν ᾀσμάτων ἐσθής τε αὐτῷ μετανθοῦσα πρὸς τὰς τῶν κινήσεων τροπάς , καὶ τοῖν ποδοῖν ὁ μὲν λαιὸς ἀπερείδων ἐς τὴν γῆν ἀνέχει τὴν κιθάραν ὑπὲρ μηροῦ κειμένην , ὁ δεξιὸς δὲ ἀναβάλλεται τὸν ῥυθμὸν ἐπικροτῶν τοὔδαφος τῷ πεδίλῳ , αἱ χεῖρες δὲ ἡ μὲν δεξιὰ ξυνέχουσα ἀπρὶξ τὸ πλῆκτρον ἐπιτέταται τοῖς φθόγγοις ἐκκειμένῳ τῷ ἀγκῶνι καὶ καρπῷ ἔσω νεύοντι , ἡ λαιὰ δὲ ὀρθοῖς πλήττει τοῖς δακτύλοις τοὺς μίτους . ἀλλʼ ἔσται τις ἀλογία κατὰ σοῦ , ὦ Ὀρφεῦ , καὶ νῦν μὲν θηρία θέλγεις καὶ δένδρα , Θρᾴτταις δὲ γυναιξὶν ἐκμελὴς δόξεις καὶ διασπάσονται σῶμα , ᾧ καὶ θηρία φθεγγομένῳ εὐμενεῖς ἀκοὰς παρέσχεν .
Lemmas: Ὀρφεύς ὁ ὁ Μοῦσα θέλγω ὁ μουσική καί ὁ μή μετέχω λόγος λογοποιός φημί πᾶς , λέγω δέ καί ὁ ζωγράφος · λέων τε οὖν καί ὗς αὐτός πλησίον ἀκροατής ὁ Ὀρφεύς καί ἔλαφος καί λαγώς οὐ ἀποπηδάω ὁ ὁρμή ὁ λέων καί ὅσος ἐν θήρα δεινός ὁ θήρ , συναγελάζομαι αὐτός ῥᾴθυμος νῦν ῥᾴθυμος . σύ δέ μηδέ ὁ ὄρνις ἀργός ὁράω , μή ὁ μουσικός μόνος , ὅς ἐνευστομέω ὁ ἄλσος ἔθος , ἀλλά ὁράω ἐγώ καί ὁ κραγέτης κολοιός καί ὁ λακέρυζα αὐτός καί ὁ ὁ Ζεύς ἀετός . ὁ μέν , ὁπόσος ἄμφω ὁ πτέρυξ ταλαντεύω ἐκ ἑαυτοῦ ἀτενής εἰς ὁ Ὀρφεύς βλέπω , οὐδέ ἐπιστρέφω ὁ πτώξ πλησίον εἰμί , ὁ δέ συγκλείω ὁ γένυς ὅλος εἰμί ὁ θέλγω , λύκος τε οὗτος καί ἀρήν ἀναμίξ , ᾗ τέθηπα . νεανιεύομαι δέ τις καί μέγας ὁ ζωγράφος δένδρον γάρ ἀνασπάω ὁ ῥίζα ἀκροατής ἄγω οὗτος ὁ Ὀρφεύς καί περιίστημι αὐτός . πεύκη τε οὖν καί κυπάρισσος καί κλῆθρος καί αἴγειρος οὗτος καί ὅσος ἄλλος δένδρον συμβάλλω ὁ πτόρθος οἷος χείρ περί ὁ Ὀρφεύς ἵστημι καί ὁ θέατρον αὐτός συγκλείω οὐ δέω τέχνη , ἵνα ὁ τε ὄρνις ἐπί αὐτός καθέζομαι καί ἐκεῖνος ὑπό σκιά μουσουργέω . ὁ δέ κάθημαι ἀρτίχνους μέν ἐκβάλλω ἴουλος ἐπιρρέω ὁ παρειά , τιάρα δέ χρυσαυγής ἐπί κεφαλή αἰωρέω ὁ τε ὄμμα αὐτός σύν ἁβρότης ἐνεργός καί ἔνθεος ἀεί ὁ γνώμη εἰς θεολογία τείνω . τάχα δέ τις καί νῦν ἀείδω καί εἴρω ὁ ὀφρύς οἷος ἀποσημαίνω ὁ νόος ὁ ᾆσμα ἐσθής τε αὐτός μετανθέω πρός ὁ ὁ κίνησις τροπή , καί ὁ πούς ὁ μέν λαιός ἀπερείδω εἰς ὁ γῆ ἀνέχω ὁ κιθάρα ὑπέρ μηρός κεῖμαι , ὁ δεξιός δέ ἀναβάλλω ὁ ῥυθμός ἐπικροτέω ἔδαφος ὁ πέδιλον , ὁ χείρ δέ ὁ μέν δεξιός συνέχω ἀπρίξ ὁ πλῆκτρον ἐπιτείνω ὁ φθόγγος ἔκκειμαι ὁ ἀγκών καί καρπός ἔσω νεύω , ὁ λαιός δέ ὀρθός πλήσσω ὁ δάκτυλος ὁ μίτος . ἀλλά εἰμί τις ἀλογία κατά σύ , ὦ Ὀρφεύς , καί νῦν μέν θηρίον θέλγω καί δένδρον , Θρᾷσσα δέ γυνή ἐκμελής δοκέω καί διασπάω σῶμα , ὅς καί θηρίον φθέγγομαι εὐμενής ἀκοή παρέχω .