philostratus-junior-soph.imagines 10
τὰ Εὐρυπύλου καὶ Νεοπτολέμου ὁ ποιητῶν ὑμνεῖ χορὸς πατρῴζειν τε αὐτοὺς ἄμφω καὶ τὴν χεῖρα εὐδοκίμους κατʼ ἰσχὺν εἶναι , φησὶ δὲ καὶ ἡ γραφὴ ταῦτα · ἡ τύχη γὰρ τὴν ἐξ ἁπάσης γῆς ἀρετὴν ἐς μίαν πόλιν συνενεγκοῦσα οἱ μὲν οὐκ ἀκλεεῖς οἴχονται , ἀλλʼ οἷοι πρὸς πολλοὺς δυστήνων δέ τε παῖδες , εἰπεῖν οἳ ἐμῷ μένει ἀντιόωσιν , οἱ δὲ γενναῖοι γενναίων κρατοῦσι . τὰ μὲν δὴ περὶ τῶν ἐν τῷ νικᾶν ἕτερα , νυνὶ δὲ περὶ τοὺς ξυνεστῶτας ἡ θέα . πόλις μὲν αὕτη Ἴλιος ὀφρυόεσσα , καθʼ Ὅμηρον , περιθεῖ δὲ αὐτὴν τεῖχος οἷον καὶ θεοὺς μὴ ἀπαξιῶσαι τῆς ἑαυτῶν χειρός , ναύσταθμόν τε ἐπὶ θάτερα , καὶ στενὸς Ἑλλησπόντου διάρρους Ἀσίαν Εὐρώπης διείργων . τοὐν μέσῳ δὲ πεδίον ποταμῷ διαιρεῖται Ξάνθῳ , γέγραπται δὲ οὐ μορμύρων ἀφρῷ , οὐδʼ οἷος ἐπὶ τὸν τοῦ Πηλέως ἐπλήμμυρεν , ἀλλʼ εὐνὴ μὲν αὐτῷ λωτὸς καὶ θρύον καὶ ἁπαλοῦ δόνακος κόμαι , κατάκειται δὲ μᾶλλον ἢ ἀνέστηκε καὶ τὸν πόδα ἐπέχει ταῖς πηγαῖς ὑπὲρ ξυμμετρίας νῦν , διυγραίνων αὐτὸν νάματος . στρατιά τε ἑκατέρωθεν Μυσῶν τε ξὺν Τρωσὶ καὶ Ἑλλήνων ἐκ θατέρου οἱ μὲν κεκμηκότες ἤδη οἱ Τρῶες , οἱ δὲ ἀκμῆτες οἱ ξὺν Εὐρυπύλῳ . ὁρᾷς δὲ αὐτῶν , ὡς οἱ μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις κάθηνται τάχα που τοῦτο Εὐρυπύλου αἰτήσαντος , καὶ χαίρουσι τῇ ἀνακωχῇ , οἱ δὲ ἔκθυμοί τε καὶ ἐξορμῶντες οἱ Μυσοὶ ἵενται τό τε τῶν Ἑλλήνων ἐν ὁμοίᾳ καταστάσει τοῖς Τρωσὶν ὄντων πλὴν Μυρμιδόνων , ἐνεργοὶ γὰρ καὶ περὶ τὸν Πύρρον ἕτοιμοι . τὼ νεανία δὲ κάλλους μὲν ἕνεκεν ἐφερμηνεύοι ἂν οὐδέν , ἐπειδὴ ἐν ὅπλοις τανῦν , μεγάλοι γε μὴν καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἡλικία τε ἀμφοῖν ἴση τάς τε τῶν ὀφθαλμῶν βολὰς ἐνεργοὶ καὶ οὐ μέλλοντες . γοργὸν γὰρ τὸ ὄμμα ὑπὸ τῆς κόρυθος ἑκάστῳ καὶ συναπονεύοντες ταῖς τῶν λόφων κινήσεσι καὶ ὁ θυμὸς ἐπιπρέπει σφίσι σιγῇ τε μένεα πνείουσιν ἐοίκασι , καὶ τὰ ὅπλα δὲ ἀμφοῖν πατρῷα , ἀλλʼ ὁ μὲν Εὐρύπυλος ἀσήμοις ἔσταλται καὶ παραλ λάττουσι τὴν αὐγὴν ὅπη τε καὶ ὅπως κινοῖτο , ὡς ἡ ἶρις , τῷ Πύρρῳ δὲ τὰ ἐξ Ἡφαίστου πάρεστιν ἐκστάς ποτʼ αὐτῶν Ὀδυσσεὺς καὶ ἀπευξάμενος τὴν ἑαυτοῦ νίκην . θεωρῶν δέ τις τὰ ὅπλα λεῖπον εὑρήσει τῶν Ὁμήρου ἐκτυπωμάτων οὐδέν , ἀλλʼ ἀκριβῶς ἡ τέχνη δείκνυσι τἀκεῖθεν πάντα . τὸ μὲν γὰρ γῆς τε καὶ θαλάττης καὶ οὐρανοῦ σχῆμα οὐδὲ φράζοντος , οἶμαι , δεήσει τινός , ἡ μὲν γὰρ αὐτόθεν ἰδόντι δήλη τὴν ἑαυτῆς χρόαν ὑπὸ τοῦ δημιουργοῦ λαβοῦσα , τὴν δʼ αἱ πόλεις καὶ τὰ ἐν αὐτῇ γράφουσι καὶ μικρόν γε ὕστερον πεύσῃ περὶ ἑκάστων , οὐρανὸς δὲ ὅδε . ὁρᾷς που τόν τε τοῦ ἡλίου κύκλον , ὡς ἀκάμας ἐν αὐτῷ καὶ τὸ τῆς πανσελήνου φαιδρόν . ἀλλά μοι δοκεῖς περὶ τῶν καθʼ ἕκαστον ἄστρων ποθεῖν ἀκοῦσαι · τὸ γὰρ διαλλάττον αὐτῶν τὴν αἰτίαν σοι παρέχει τῆς πεύσεως · αἱδὶ μὲν σοι Πληιάδες σπόρου τε καὶ ἀμητοῦ ξύμβολα δυόμεναι ἢ αὖ πάλιν ἐκφανῶς ἔχουσαι , ὡς ἂν καὶ τὰ τῆς ὥρας αὐτὰς ἄγῃ , Ὑάδες δʼ ἐπὶ θάτερα . ὁρᾷς καὶ τὸν Ὠρίωνα , τὸν δὲ ἐπʼ αὐτῷ μῦθον καὶ τὴν ἐν ἄστροις δίαιταν ἐς ἕτερον ἀναβαλώμεθα , ὦ παῖ , καιρόν , ὡς ἂν μὴ ἀπάγοιμέν σε τῶν νῦν ἐν πόθῳ . οἱ δʼ ἐπʼ αὐτῷ ἀστέρες ἄρκτος ἢ εἰ ἅμαξαν καλεῖν βούλοιο . φασὶ δὲ αὐτὴν καὶ μόνην οὐ λούεσθαι ἐν Ὠκεανῷ , ἀλλʼ αὐτὴν περὶ αὑτὴν στρέφεσθαι οἷον φύλακα τοῦ Ὠρίωνος . ἴωμεν δὴ λοιπὸν διὰ γῆς ἀφέμενοι τῶν ἄνω , καὶ τῶν γε ἐν γῇ κάλλιστον θεώμεθα τὰς πόλεις . ὁρᾷς μὲν δή , ὡς διτταί τινες αὗται · ποτέραν οὖν προτέραν ἀφερμηνευθῆναι σοι βούλει ; ἢ τὸ τῶν λαμπάδων φῶς καὶ τὸ τοῦ ὑμεναίου μέλος καὶ ὁ τῶν αὐλῶν ἦχος καὶ ἡ τῆς κιθάρας κροῦσις καὶ ὁ τῶν ὀρχουμένων ῥυθμὸς ἐς αὑτά σε ἄγει ; ὁρᾷς δὲ καὶ τὰ γύναια τῶν προθύρων ὡς διαφαίνονται θαυμάζοντα καὶ μόνον οὐκ ἐκβοῶντα ὑπὸ χαρμονῆς . γάμοι ταῦτα , ὦ παῖ , καὶ πρώτη ξύνοδος νυμφίων καὶ ἄγονται τὰς νύμφας οἱ γαμβροί . τὸ δὲ τῆς αἰδοῦς καὶ τοῦ ἱμέρου , ὡς ἐπιπρέπει ἑκάστῳ , παρίημι λέγειν , σοφώτερον αὐτὰ τοῦ δημιουργοῦ αἰνιξαμένου . ἀλλʼ ἰδοὺ καὶ δικαστήριόν τι καὶ ξυνέδρα κοινὴ καὶ γέροντες σεμνοὶ σεμνῶς προκαθήμενοι τοῦ ὁμίλου . τὸ δὲ ἐν μέσῳ χρυσίον τάλαντα μὲν δύο ταῦτʼ οὐκ οἶδʼ ἐφʼ ὅτῳ · ἤ , νὴ Δίʼ , εἰκάσαι χρή , ὡς μισθὸς τῷ ὀρθῶς ἐκδικάσοντι , ὡς ἂν μὴ πρὸς δῶρά τις ʽπαρἂ τὴν εὐθεῖαν φέροι . τίς δʼ ἡ δίκη ; διττοὶ μὲν ἐν μέσῳ τινὲς οὗτοι , δοκεῖν ἐμοί , φονικὸν ἔγκλημα ὁ μὲν ἐπάγων θατέρῳ , τὸν δʼ ὁρᾷς , ὡς ἔξαρνός ἐστιν . οὐ γὰρ αἰτίαν ἔχειν ὧνπερ αὐτῷ προφέρει ὁ κατήγορος , καταθεὶς δὲ τὰ ὑποφόνια καθαρὸς ἥκειν . ὁρᾷς καὶ τοὺς ἐπιβοηθοῦντας ἑκατέρῳ διχῆ καὶ νέμοντας τὴν βοήν , ὅτῳ φίλον · ἀλλʼ ἥ γε τῶν κηρύκων παρουσία καθίστησιν αὐτοὺς καὶ ἐς τὸ ἡσυχαῖον ἄγει . ταυτὶ μὲν οὖν σοι μέση τις πολέμου καὶ εἰρήνης ἐν οὐ πολεμουμένῃ πόλει κατάστασις . ἑτέραν δὲ ὁρᾷς , ὡς τειχήρης , καὶ τό γε τεῖχος ὡς οἱ διʼ ἡλικίαν ἀπόμαχοι φρουροῦσι διαλαβόντες , γύναιά τε γάρ ἐστιν οὗ τῶν ἐπάλξεων καὶ γέροντες οὗτοι καὶ κομιδῇ παιδία . ποῖ δὴ τὸ μάχιμον αὐτοῖς ; ἐνταῦθα εὕροις ἂν τούτους , οἳ δὴ Ἄρει τε καὶ Ἀθηνᾷ ἕπονται . τουτὶ γάρ , μοι δοκεῖν , ἡ τέχνη φησὶ τοὺς μὲν χρυσῷ τε καὶ μεγέθει δηλώσασα θεοὺς εἶναι , τοῖς δὲ τὸ ὑποδεέστερον διʼ αὑτῆς δοῦσα . ἐξίασι δὲ τὴν τῶν ἐναντίων οὐ δεξάμενοι πρόκλησιν νέμεσθαι τὸν ἐν τῇ πόλει πλοῦτον ἢ μὴ νεμομένου ἐν τοῖς ὅπλοις εἶναι . λόχον δὴ διατάττουσιν ἐντεῦθεν . τουτὶ γάρ , μοι δοκεῖν , ἡ πρὸς ταῖς ὄχθαις αἰνίττεται λόχμη , οὗ δὴ καθωπλισμένους αὐτοὺς ὁρᾷς . ἀλλʼ οὐκ ἂν ἐγγένοιτʼ αὐτοῖς χρήσασθαι τῷ λόχῳ · ὁ γάρ τοι ἔπηλυς στρατὸς σκοπούς τινας καθίσας λείαν ἐλάσασθαι περινοεῖ , καὶ δὴ οἱ μὲν ἄγουσι νομεῖς τὰ θρέμματα ὑπὸ συρίγγων . ἢ οὐ προσβάλλει σε τὸ λιτὸν καὶ αὐτοφυὲς τῆς μούσης καὶ ἀτεχνῶς ὄρειον ; ὕστατα δὲ χρησάμενοι τῇ μουσικῇ διʼ ἄγνοιαν τοῦ ἐπʼ αὐτοῖς δόλου τεθνᾶσιν , ὡς ὁρᾷς , τῶν πολεμίων ἐπελθόντων καὶ ἀπελαύνεταί τις λεία πρὸς αὐτῶν . φήμη δὴ τῶν πραχθέντων ἐς τοὺς λοχῶντας ἐλθοῦσα ἀνίστανται οὗτοι καὶ ἐφʼ ἵππων ἐς τὸν πόλεμον χωροῦσι καὶ τὰς ὄχθας ἔστιν ἰδεῖν πλήρεις τῶν μαχομένων καὶ βαλλόντων ἐς αὐτούς . τοὺς δὲ ἐν αὐτοῖς ἀναστρεφομένους καὶ τὴν πεφοινιγμένην λύθρῳ δαίμονα αὐτήν τε καὶ τὴν ἐσθῆτα τί ἐροῦμεν ; ἔρις καὶ Κυδοιμὸς ταῦτα καὶ Κήρ , ὑφʼ ᾗ τὰ πολέμου πάντα . ὁρᾷς γάρ τοι , ὡς οὐ μίαν ὁδὸν χωρεῖ , ἀλλʼ ὃν μὲν ἄτρωτον ἐς τὰ ξίφη προβάλλει , ὃς δʼ ὑφέλκεται ὑπʼ αὐτῆς νεκρός , ὃν δὲ καὶ νεότρωτον ἐπισπέρχει . οἱ δʼ ἄνδρες φοβεροὶ τῆς ὁρμῆς καὶ τοῦ βλέμματος ὡς οὐδὲν διαλλάττειν ἐμοὶ ζώντων ἐν ταῖς ὁρμαῖς δοκοῦσιν . ἀλλʼ ἰδοὺ πάλιν εἰρήνης ἔργα · νειὸς γὰρ αὕτη διαφαίνεται τρίπολος , οἶμαί , τις , εἴ τι χρὴ τῷ τῶν ἀροτήρων ξυμβάλλεσθαι πλήθει — καὶ τά γε ζεύγη τῶν βοῶν θαμὰ ἀναστρέφει ἐν ταύτῃ κύλικός τινος ἐκδεχομένης τὸν ἀρότην ἐπὶ τῷ τῆς αὔλακος τέλει — μελαίνεσθαί τε ʽδοκεἶ τὸν χρυσὸν περισχίζουσα . ἑξῆς ὁρᾷς τέμενος βασιλέως , οἶμαι , τινὸς τεκμήρασθαι , ὃς τὸ γεγηθὸς ἐλέγχεται τῆς ψυχῆς τῇ ἐν ὄψει φαιδρότητι . καὶ τήν γε αἰτίαν τῆς χαρᾶς οὐδὲ ζητεῖν χρή , τὸ γάρ τοι λήιον πολλῷ τῷ μέτρῳ τὴν σπορὰν ὑπερβαλεῖσθαι διελέγχουσι οἵ τε διὰ σπουδῆς ἀμῶντες καὶ οἱ ταῖς ἀμάλαις τὰ κειρόμενα τῶν δραγμάτων δέοντες , οἷς ἕτεροι προς2άγουσι καὶ μάλα συντόνως . ἡ δὲ δρῦς οὐκ ἀκαίρως ἐνταῦθα , οὐδʼ ἔξω λόγου · σκιά τε γὰρ ἀμφιλαφὴς ὑπʼ αὐτῇ ψυχάσαι τοῖς ἐν τῷ ἔργῳ καμοῦσι , καὶ βοῦς οὑτοσὶ πίων καθιερωθεὶς ὑπὸ τῶν κηρύκων , οὓς ὁρᾷς , ὑπὸ τῇ δρυὶ δαὶς προτίθεται τοῖς περὶ τὴν συλλογὴν τοῦ πυροῦ κάμνουσι . τὰ δὲ γύναια τί φῄς ; ἆρʼ οὐκ ἐπτοῆσθαί σοι δοκεῖ καὶ διακελεύεσθαι ἀλλήλοις συχνὰ μάττειν τῶν ἀλφίτων δεῖπνον εἶναι τοῖς ἐρίθοις ; εἰ δὲ καὶ ὀπώρας δεήσῃ , πάρεστί σοι ἀλωὴ χρυσῆ μὲν τῶν ἀμπέλων , μέλαινα δὲ τοῦ καρποῦ . τὸ δὲ τῆς καπέτου κυανὸν ἐτεχνήθη , οἶμαι , τῷ δημιουργῷ πρὸς δήλωσιν τοῦ ἐν αὐτῇ βάθους · ἀρκεῖ γάρ σοι τὸ περὶ ταῖς ἡμερίσιν ἕρκος ἐν τῷ καττιτέρῳ νοεῖν . ὁ δʼ ἄργυρος ὁ ἐν τῷ ἀμπελῶνι , κάμακες ταῦτα , τοῦ μὴ χαμαὶ κλιθῆναι τὰ φυτὰ βρίσαντα τῷ καρπῷ . τί δʼ ἂν εἴποις περὶ τῶν τρυγώντων ; οἳ διὰ τῆς στενῆς ταύτης ἐσόδου ἐσφρήσαντες ἑαυτοὺς ταλάροις ἐναποτίθενται τὸν καρπὸν μάλα ἡδεῖς καὶ πρόσφοροι τὴν ἡλικίαν τῷ ἔργῳ . παρθένοι τε γὰρ καὶ ἠίθεοι εὔιον καὶ βακχικὸν ἐν ῥυθμῷ βαίνουσιν ἐνδιδόντος αὐτοῖς τὸν ῥυθμὸν ἑτέρου , ὅν , οἶμαι , ξυνίης ἀπό τε τῆς κιθάρας καὶ τοῦ λεπτὸν προσᾴδειν δοκεῖν τοῖς φθόγγοις . εἰ δὲ καὶ τὴν ἀγέλην ἐννοήσειας τῶν βοῶν , αἳ δὴ πρὸς τὴν νομὴν ἵενται ἑπομένων αὐταῖς τῶν νομέων , τῆς μὲν χρόας οὐκ ἂν θαυμάσειας , εἰ καὶ χρυσοῦ καὶ καττιτέρου πᾶσα , τὸ δὲ καὶ μυκωμένων ὥσπερ ἀκούειν ἐν τῇ γραφῇ καὶ τὸν ποταμὸν κελάδοντα εἶναι δοκεῖν , παρʼ ὃν αἱ βόες , πῶς οὐκ ἐναργείας πρόσω ; τοὺς δὲ λέοντας οὐδʼ ἂν ἀφερμηνεῦσαί μοί τις ἐπαξίως δοκεῖ καὶ τὸν ὑπʼ αὐτοῖς ταῦρον , ὁ μὲν γὰρ μεμυκέναι δοκῶν καὶ σπαίρειν σπαράττεται ἤδη πως ἐμπεφυκότων τοῖς ἐντοσθιδίοις τῶν λεόντων , οἱ δὲ κύνες , ἐννέα δʼ , οἶμαι , οὗτοι ἕπονται τῇ ἀγέλῃ καὶ παρὰ τῶν ἰθυνόντων αὐτοὺς νομέων ἐγγὺς μὲν ἵενται τῶν λεόντων ὑλακῇ πτοεῖν ἐθέλοντες αὐτούς , προσμιγνύναι δʼ οὐ τολμῶσιν ἐπισπερχόντων αὐτοὺς καὶ ταῦτα τῶν νομέων . ὁρᾷς δὲ καὶ διασκιρτῶντα τοῦ ὄρους θρέμματα καὶ τοὺς σταθμοὺς καὶ τὰς σκηνὰς καὶ τοὺς σηκούς · οἶκον ποιμνίων νόει ταῦτα . λοιπός , οἶμαι , χορός τις οὑτοσὶ προσόμοιος τῷ Δαιδάλου , φασὶ δʼ αὐτὸν Ἀριάδνῃ τῇ Μίνω πρὸς αὐτοῦ δοθῆναι . τίς δʼ ἡ τέχνη ; παρθένοις ηἴθεοι τὰς χεῖρας ἐπιπλέξαντες χορεύουσι . σὺ δʼ , ὡς ἔοικεν , οὐκ ἀρκεσθήσῃ τούτῳ , εἰ μή σοι καὶ τὰ τῆς ἐσθῆτος ἐξακριβώσομαι τῷ λόγῳ · οὐκοῦν αἱδὶ μὲν ὀθόναις ἤσθηνται στεφάνας ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς χρυσᾶς φέρουσαι , τοῖς δʼ εὐήτριοι μὲν καὶ λεπτοὶ περίκεινται χιτῶνες , μαχαίρας δὲ τῶν μηρῶν ἐξήρτηνται χρυσᾶς ἀργυρῶν τελαμώνων ξυνεχόντων αὐτάς . ἀλλʼ ἐν κύκλῳ μὲν ἰόντων , τοῦτʼ ἐκεῖνο , τροχοῦ περιδίνησιν ὁρᾷς , ὡσεὶ κεραμέως τινός , εἴ πη δυσκυλίστως τοῦ περιθεῖν ἔχοι , πειρῶντος . στοιχηδὸν δὲ ἰόντων αὖθις πολύ τι χρῆμα ἐπιρρεῖ , ὅπως ἔχουσι τέρψεως , ἐπιδηλούντων · καὶ γάρ τινες ἐν μέσοις οὗτοι κυβιστῶντες καὶ ἄλλοτε ἄλλην ὄρχησιν ἐπιδεικνύμενοι ἄγειν μοι σαφῶς αὐτοὺς ἐς τὸ θαῦμα δοκοῦσιν . ἡ δὲ δὴ ʽἐνʼ κύκλῳ τῆς ἄντυγος θαλάττης εἰκὼν οὐ θάλαττα , ὦ παῖ , Ὠκεανὸν δὲ νοεῖν χρὴ ὅρον εἶναι τεχνηθέντα τῆς ἐν τῷ σάκει γῆς . ἱκανῶς ἔχεις τῶν ἐκτυπωμάτων . ἄθρει δὴ καὶ τὰ περὶ τοὺς νεανίας , ξὺν ὁποτέρῳ αὐτῶν ἡ νίκη · ἰδοὺ γὰρ καὶ καθῄρηται ὁ Εὐρύπυλος κατὰ τῆς μασχάλης ὤσαντος αὐτῷ καιρίαν τοῦ Πύρρου καὶ κρουνηδὸν ἐκχεῖται τὸ αἷμα , κεῖταί τε ἀνοιμωκτὶ πολὺς κατὰ τῆς γῆς ἐκχυθείς , μόνον οὐ φθάσας τὴν πληγὴν τῷ πτώματι διὰ τὸ ἐς καιρὸν τοῦ τραύματος . ἔτʼ ἐν τῷ τῆς πληγῆς ὁ Πύρρος σχήματι ῥεόμενος τὴν χεῖρα τῷ λύθρῳ πολλῷ κατὰ τοῦ ξίφους ἐνεχθέντι , οἱ Μυσοί τε οὐκ ἀνασχετὰ ἡγούμενοι ταῦτα ἐπὶ τὸν νεανίαν χωροῦσιν . ὁ δʼ ἐς αὐτοὺς βλοσυρὸν ὁρῶν μειδιᾷ καὶ ὑφίσταται τὸ στῖφος καὶ τάχα που κρύψει τὸν Εὐρυπύλου νεκρὸν σωρηδὸν ἐπʼ αὐτῷ τοὺς νεκροὺς νήσας .
Lemmas: ὁ Εὐρύπυλος καί Νεοπτόλεμος ὁ ποιητής ὑμνέω χορός πατρῴζω τε αὐτός ἄμφω καί ὁ χείρ εὐδόκιμος κατά ἰσχύς εἰμί , φημί δέ καί ὁ γραφή οὗτος · ὁ τύχη γάρ ὁ ἐκ ἅπας γῆ ἀρετή εἰς εἷς πόλις συμφέρω ὁ μέν οὐ ἀκλεής οἴχομαι , ἀλλά οἷος πρός πολύς δύστηνος δέ τε παῖς , λέγω ὅς ἐμός μένος ἀντιάω , ὁ δέ γενναῖος γενναῖος κρατέω . ὁ μέν δή περί ὁ ἐν ὁ νικάω ἕτερος , νυνί δέ περί ὁ συνίστημι ὁ θέα . πόλις μέν οὗτος Ἴλιος ὀφρυόεις , κατά Ὅμηρος , περιθέω δέ αὐτός τεῖχος οἷος καί θεός μή ἀπαξιόω ὁ ἑαυτοῦ χείρ , ναύσταθμον τε ἐπί ἕτερος , καί στενός Ἑλλήσποντος διάρρους Ἀσία Εὐρώπη διείργω . ἐν μέσος δέ πεδίον ποταμός διαιρέω Ξάνθος , γράφω δέ οὐ μορμύρω ἀφρός , οὐδέ οἷος ἐπί ὁ ὁ Πηλεύς πλημμύρω , ἀλλά εὐνή μέν αὐτός λωτός καί θρύον καί ἁπαλός δόναξ κόμη , κατάκειμαι δέ μάλα ἤ ἀνίστημι καί ὁ πούς ἐπέχω ὁ πηγή ὑπέρ συμμετρία νῦν , διυγραίνω αὐτός νᾶμα . στρατιά τε ἑκατέρωθεν Μυσός τε σύν Τρώς καί Ἕλλην ἐκ ἕτερος ὁ μέν κάμνω ἤδη ὁ Τρώς , ὁ δέ ἀκμής ὁ σύν Εὐρύπυλος . ὁράω δέ αὐτός , ὡς ὁ μέν ἐν ὁ ὅπλον κάθημαι τάχα που οὗτος Εὐρύπυλος αἰτέω , καί χαίρω ὁ ἀνοκωχή , ὁ δέ ἔκθυμος τε καί ἐξορμάω ὁ Μυσός ἵημι ὁ τε ὁ Ἕλλην ἐν ὅμοιος κατάστασις ὁ Τρώς εἰμί πλήν Μυρμιδόνες , ἐνεργός γάρ καί περί ὁ Πύρρος ἑτοῖμος . ὁ νεανίας δέ κάλλος μέν ἕνεκα ἐφερμηνεύω ἄν οὐδείς , ἐπειδή ἐν ὅπλον τανῦν , μέγας γε μήν καί ὑπέρ ὁ ἄλλος ἡλικία τε ἄμφω ἴσος ὁ τε ὁ ὀφθαλμός βολή ἐνεργός καί οὐ μέλλω . γοργός γάρ ὁ ὄμμα ὑπό ὁ κόρυς ἕκαστος καί συναπονεύω ὁ ὁ λόφος κίνησις καί ὁ θυμός ἐπιπρέπω σφεῖς σιγή τε μένος πνέω ἔοικα , καί ὁ ὅπλον δέ ἄμφω πατρῷος , ἀλλά ὁ μέν Εὐρύπυλος ἄσημος στέλλω καί παραλ λάζω ὁ αὐγή ὅπῃ τε καί ὅπως κινέω , ὡς ὁ ἶρις , ὁ Πύρρος δέ ὁ ἐκ Ἥφαιστος πάρειμι ἐξίστημι ποτέ αὐτός Ὀδυσσεύς καί ἀπεύχομαι ὁ ἑαυτοῦ νίκη . θεωρέω δέ τις ὁ ὅπλον λείπω εὑρίσκω ὁ Ὅμηρος ἐκτύπωμα οὐδείς , ἀλλά ἀκριβής ὁ τέχνη δείκνυμι ἐκεῖθεν πᾶς . ὁ μέν γάρ γῆ τε καί θάλασσα καί οὐρανός σχῆμα οὐδέ φράζω , οἴομαι , δέω τις , ὁ μέν γάρ αὐτόθεν ὁράω δῆλος ὁ ἑαυτοῦ χροιά ὑπό ὁ δημιουργός λαμβάνω , ὁ δέ ὁ πόλις καί ὁ ἐν αὐτός γράφω καί μικρός γε ὕστερον πυνθάνομαι περί ἕκαστος , οὐρανός δέ ὅδε . ὁράω που ὁ τε ὁ ἥλιος κύκλος , ὡς ἀκάμας ἐν αὐτός καί ὁ ὁ πανσέληνος φαιδρός . ἀλλά ἐγώ δοκέω περί ὁ κατά ἕκαστος ἄστρον ποθέω ἀκούω · ὁ γάρ διαλλάσσω αὐτός ὁ αἰτία σύ παρέχω ὁ πεῦσις · ὁδί μέν σύ Πλειάδες σπόρος τε καί ἀμητής σύμβολον δύω ἤ αὖ πάλιν ἐκφανής ἔχω , ὡς ἄν καί ὁ ὁ ὥρα αὐτός ἄγω , Ὑάδες δέ ἐπί ἕτερος . ὁράω καί ὁ Ὠρίων , ὁ δέ ἐπί αὐτός μῦθος καί ὁ ἐν ἄστρον δίαιτα εἰς ἕτερος ἀναβάλλω , ὦ παῖς , καιρός , ὡς ἄν μή ἀπάγω σύ ὁ νῦν ἐν πόθος . ὁ δέ ἐπί αὐτός ἀστήρ ἄρκτος ἤ εἰ ἄμαξα καλέω βούλομαι . φημί δέ αὐτός καί μόνος οὐ λούω ἐν Ὠκεανός , ἀλλά αὐτός περί ἑαυτοῦ στρέφω οἷος φύλαξ ὁ Ὠρίων . ἔρχομαι δή λοιπός διά γῆ ἀφίημι ὁ ἄνω , καί ὁ γε ἐν γῆ καλός θεάομαι ὁ πόλις . ὁράω μέν δή , ὡς δισσός τις οὗτος · πότερος οὖν πρότερος ἀφερμηνεύω σύ βούλομαι ; ἤ ὁ ὁ λαμπάς φάος καί ὁ ὁ ὑμέναιος μέλος καί ὁ ὁ αὐλός ἦχος καί ὁ ὁ κιθάρα κροῦσις καί ὁ ὁ ὀρχέομαι ῥυθμός εἰς ἑαυτοῦ σύ ἄγω ; ὁράω δέ καί ὁ γύναιον ὁ πρόθυρον ὡς διαφαίνω θαυμάζω καί μόνος οὐ ἐκβοάω ὑπό χαρμονή . γάμος οὗτος , ὦ παῖς , καί πρῶτος σύνοδος νυμφίος καί ἄγω ὁ νύμφη ὁ γαμβρός . ὁ δέ ὁ αἰδώς καί ὁ ἵμερος , ὡς ἐπιπρέπω ἕκαστος , παρίημι λέγω , σοφός αὐτός ὁ δημιουργός αἰνίσσομαι . ἀλλά ἰδού καί δικαστήριον τις καί συνδράω κοινός καί γέρων σεμνός σεμνός προκάθημαι ὁ ὅμιλος . ὁ δέ ἐν μέσος χρυσίον τάλαντον μέν δύο οὗτος οὐ οἶδα ἐπί ὅστις · ἤ , νή Ζεύς , εἰκάζω χρή , ὡς μισθός ὁ ὀρθός ἐκδικάζω , ὡς ἄν μή πρός δῶρον τις Ὕπαρ ὁ εὐθύς φέρω . τίς δέ ὁ δίκη ; δισσός μέν ἐν μέσος τις οὗτος , δοκέω ἐγώ , φονικός ἔγκλημα ὁ μέν ἐπάγω ἕτερος , ὁ δέ ὁράω , ὡς ἔξαρνος εἰμί . οὐ γάρ αἰτία ἔχω ὅς αὐτός προφέρω ὁ κατήγορος , κατατίθημι δέ ὁ ὑποφόνια καθαρός ἥκω . ὁράω καί ὁ ἐπιβοηθέω ἑκάτερος διχῆ καί νέμω ὁ βοή , ὅστις φίλος · ἀλλά ὁ γε ὁ κῆρυξ παρουσία καθίστημι αὐτός καί εἰς ὁ ἡσυχαῖος ἄγω . οὗτος μέν οὖν σύ μέσος τις πόλεμος καί εἰρήνη ἐν οὐ πολεμέω πόλις κατάστασις . ἕτερος δέ ὁράω , ὡς τειχήρης , καί ὁ γε τεῖχος ὡς ὁ διά ἡλικία ἀπόμαχος φρουρέω διαλαμβάνω , γύναιον τε γάρ εἰμί οὗ ὁ ἔπαλξις καί γέρων οὗτος καί κομιδῇ παιδίον . ποῖ δή ὁ μάχιμος αὐτός ; ἐνταῦθα εὑρίσκω ἄν οὗτος , ὅς δή Ἄρης τε καί Ἀθήνη ἕπομαι . οὗτος γάρ , ἐγώ δοκέω , ὁ τέχνη φημί ὁ μέν χρυσός τε καί μέγεθος δηλόω θεός εἰμί , ὁ δέ ὁ ὑποδεής διά ἑαυτοῦ δίδωμι . ἐξέρχομαι δέ ὁ ὁ ἐναντίος οὐ δέχομαι πρόκλησις νέμω ὁ ἐν ὁ πόλις πλοῦτος ἤ μή νέμω ἐν ὁ ὅπλον εἰμί . λόχος δή διατάσσω ἐντεῦθεν . οὗτος γάρ , ἐγώ δοκέω , ὁ πρός ὁ ὄχθη αἰνίσσομαι λόχμη , οὗ δή καθοπλίζω αὐτός ὁράω . ἀλλά οὐ ἄν ἐγγίγνομαι αὐτός χράω ὁ λόχος · ὁ γάρ τοι ἔπηλυς στρατός σκοπός τις καθίζω λεία ἐλαύνω περινοέω , καί δή ὁ μέν ἄγω νομεύς ὁ θρέμμα ὑπό σῦριγξ . ἤ οὐ προσβάλλω σύ ὁ λιτός καί αὐτοφυής ὁ μοῦσαι καί ἄτεχνος ὄρειος ; ὕστερος δέ χράω ὁ μουσική διά ἄγνοια ὁ ἐπί αὐτός δόλος θνῄσκω , ὡς ὁράω , ὁ πολέμιος ἐπέρχομαι καί ἀπελαύνω τις λεία πρός αὐτός . φήμη δή ὁ πράσσω εἰς ὁ λοχάω ἔρχομαι ἀνίστημι οὗτος καί ἐπί ἵππος εἰς ὁ πόλεμος χωρέω καί ὁ ὄχθη εἰμί ὁράω πλήρης ὁ μάχομαι καί βάλλω εἰς αὐτός . ὁ δέ ἐν αὐτός ἀναστρέφω καί ὁ φοινίσσω λύθρον δαίμων αὐτός τε καί ὁ ἐσθής τίς λέγω ; ἔρις καί Κυδοιμός οὗτος καί Κήρ , ὑπό ὅς ὁ πόλεμος πᾶς . ὁράω γάρ τοι , ὡς οὐ εἷς ὁδός χωρέω , ἀλλά ὅς μέν ἄτρωτος εἰς ὁ ξίφος προβάλλω , ὅς δέ ὑφέλκω ὑπό αὐτός νεκρός , ὅς δέ καί νεότρωτος ἐπισπέρχω . ὁ δέ ἀνήρ φοβερός ὁ ὁρμή καί ὁ βλέμμα ὡς οὐδείς διαλλάσσω ἐγώ ζάω ἐν ὁ ὁρμή δοκέω . ἀλλά ἰδού πάλιν εἰρήνη ἔργον · νειός γάρ οὗτος διαφαίνω τρίπολος , οἴομαι , τις , εἰ τις χρή ὁ ὁ ἀροτήρ συμβάλλω πλῆθος — καί ὁ γε ζεῦγος ὁ βοῦς θαμά ἀναστρέφω ἐν οὗτος κύλιξ τις ἐκδέχομαι ὁ ἀρότης ἐπί ὁ ὁ αὖλαξ τέλος — μελαίνω τε ὁράω ὁ χρυσός περισχίζω . ἑξῆς ὁράω τέμενος βασιλεύς , οἴομαι , τις τεκμαίρομαι , ὅς ὁ γηθέω ἐλέγχω ὁ ψυχή ὁ ἐν ὄψις φαιδρότης . καί ὁ γε αἰτία ὁ χαρά οὐδέ ζητέω χρή , ὁ γάρ τοι λήϊον πολύς ὁ μέτρον ὁ σπορά ὑπερβάλλω διελέγχω ὁ τε διά σπουδή ἀμάω καί ὁ ὁ ἀμάλη ὁ κείρω ὁ δράγμα δέω , ὅς ἕτερος προΐημι καί μάλα σύντονος . ὁ δέ δρῦς οὐ ἄκαιρος ἐνταῦθα , οὐδέ ἔξω λόγος · σκιά τε γάρ ἀμφιλαφής ὑπό αὐτός ψυχάζω ὁ ἐν ὁ ἔργον κάμνω , καί βοῦς οὗτος πίων καθιερόω ὑπό ὁ κῆρυξ , ὅς ὁράω , ὑπό ὁ δρῦς δαίς προτίθημι ὁ περί ὁ συλλογή ὁ πυρός κάμνω . ὁ δέ γύναιον τίς φημί ; ἆρα οὐ πτοέω σύ δοκέω καί διακελεύομαι ἀλλήλων συχνός μάσσω ὁ ἄλφιτον δεῖπνον εἰμί ὁ ἔριθος ; εἰ δέ καί ὀπώρα δέω , πάρειμι σύ ἀλωή χρύσεος μέν ὁ ἄμπελος , μέλας δέ ὁ καρπός . ὁ δέ ὁ κάπετος κυανόν τεχνάομαι , οἴομαι , ὁ δημιουργός πρός δήλωσις ὁ ἐν αὐτός βάθος · ἀρκέω γάρ σύ ὁ περί ὁ ἡμερίς ἕρκος ἐν ὁ κασσίτερος νοέω . ὁ δέ ἄργυρος ὁ ἐν ὁ ἀμπελών , κάμαξ οὗτος , ὁ μή χαμαί κλίνω ὁ φυτόν βρίθω ὁ καρπός . τίς δέ ἄν λέγω περί ὁ τρυγάω ; ὁ διά ὁ στενός οὗτος εἴσοδος εἰσφρέω ἑαυτοῦ τάλαρος ἐναποτίθημι ὁ καρπός μάλα ἡδύς καί πρόσφορος ὁ ἡλικία ὁ ἔργον . παρθένος τε γάρ καί ἠίθεος εὔιος καί βακχικός ἐν ῥυθμός βαίνω ἐνδίδωμι αὐτός ὁ ῥυθμός ἕτερος , ὅς , οἴομαι , συνίημι ἀπό τε ὁ κιθάρα καί ὁ λεπτός προσᾴδω δοκέω ὁ φθόγγος . εἰ δέ καί ὁ ἀγέλη ἐννοέω ὁ βοῦς , ὅς δή πρός ὁ νομή ἵημι ἕπομαι αὐτός ὁ νομεύς , ὁ μέν χροιά οὐ ἄν θαυμάζω , εἰ καί χρυσός καί κασσίτερος πᾶς , ὁ δέ καί μυκόομαι ὥσπερ ἀκούω ἐν ὁ γραφή καί ὁ ποταμός κελάδω εἰμί δοκέω , παρά ὅς ὁ βοῦς , πῶς οὐ ἐνάργεια πρόσω ; ὁ δέ λέων οὐδέ ἄν ἀφερμηνεύω ἐγώ τις ἐπάξιος δοκέω καί ὁ ὑπό αὐτός ταῦρος , ὁ μέν γάρ μύω δοκέω καί σπαίρω σπαράσσω ἤδη πως ἐμφύω ὁ ἐντοσθίδια ὁ λέων , ὁ δέ κύων , ἐννέα δέ , οἴομαι , οὗτος ἕπομαι ὁ ἀγέλη καί παρά ὁ ἰθύνω αὐτός νομεύς ἐγγύς μέν ἵημι ὁ λέων ὑλακή πτοέω ἐθέλω αὐτός , προσμείγνυμι δέ οὐ τολμάω ἐπισπέρχω αὐτός καί οὗτος ὁ νομεύς . ὁράω δέ καί διασκιρτάω ὁ ὄρος θρέμμα καί ὁ σταθμός καί ὁ σκηνή καί ὁ σηκός · οἶκος ποίμνιον νοέω οὗτος . λοιπός , οἴομαι , χορός τις οὗτος προσόμοιος ὁ Δαίδαλος , φημί δέ αὐτός Ἀριάδνη ὁ Μίνως πρός αὐτός δίδωμι . τίς δέ ὁ τέχνη ; παρθένος ἠίθεος ὁ χείρ ἐπιπλέκω χορεύω . σύ δέ , ὡς ἔοικα , οὐ ἀρκέω οὗτος , εἰ μή σύ καί ὁ ὁ ἐσθής ἐξακριβόω ὁ λόγος · οὐκοῦν ὁδί μέν ὀθόνη ἐσθέω στεφάνη ἐπί ὁ κεφαλή χρύσεος φέρω , ὁ δέ εὐήτριος μέν καί λεπτός περίκειμαι χιτών , μάχαιρα δέ ὁ μηρός ἐξαρτάω χρύσεος ἀργύρεος τελαμών συνέχω αὐτός . ἀλλά ἐν κύκλος μέν ἔρχομαι , οὗτος ἐκεῖνος , τροχός περιδίνησις ὁράω , ὡσεί κεραμεύς τις , εἰ πη δυσκυλίστως ὁ περιθέω ἔχω , πειράω . στοιχηδόν δέ ἔρχομαι αὖθις πολύς τις χρῆμα ἐπιρρέω , ὅπως ἔχω τέρψις , ἐπιδηλόω · καί γάρ τις ἐν μέσος οὗτος κυβιστάω καί ἄλλοτε ἄλλος ὄρχησις ἐπιδείκνυμι ἄγω ἐγώ σαφής αὐτός εἰς ὁ θαῦμα δοκέω . ὁ δέ δή εἰμί κύκλος ὁ ἄντυξ θάλασσα εἰκών οὐ θάλασσα , ὦ παῖς , Ὠκεανός δέ νοέω χρή ὅρος εἰμί τεχνάομαι ὁ ἐν ὁ σάκος γῆ . ἱκανός ἔχω ὁ ἐκτύπωμα . ἀθρέω δή καί ὁ περί ὁ νεανίας , σύν ὁπότερος αὐτός ὁ νίκη · ἰδού γάρ καί καθαιρέω ὁ Εὐρύπυλος κατά ὁ μασχάλη ὠθέω αὐτός καίριος ὁ Πύρρος καί κρουνηδόν ἐκχέω ὁ αἷμα , κεῖμαι τε ἀνοιμωκτί πολύς κατά ὁ γῆ ἐκχέω , μόνος οὐ φθάνω ὁ πληγή ὁ πτῶμα διά ὁ εἰς καιρός ὁ τραῦμα . ἔτι ἐν ὁ ὁ πληγή ὁ Πύρρος σχῆμα ῥέω ὁ χείρ ὁ λύθρον πολύς κατά ὁ ξίφος φέρω , ὁ Μυσός τε οὐ ἀνασχετός ἡγέομαι οὗτος ἐπί ὁ νεανίας χωρέω . ὁ δέ εἰς αὐτός βλοσυρός ὁράω μειδιάω καί ὑφίστημι ὁ στῖφος καί τάχα που κρύπτω ὁ Εὐρύπυλος νεκρός σωρηδόν ἐπί αὐτός ὁ νεκρός νέω .