ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
philostratus-junior-soph.imagines 2
καθῄρηται ὁ Φρύξ , βλέπει γοῦν ἀπολωλὸς ἤδη διὰ ξύνεσιν ὧν πείσεται , καὶ ὕστατα δὴ αὐλῆσαι πεπίστευκεν οὐκ ἐς καιρὸν ἐς τὸν τῆς Λητοῦς θρασυνάμενος , ἔρριπταί τε αὐτῷ ὁ αὐλὸς ἄτιμος μὴ αὐλεῖν ἔτι , ὡς καὶ νῦν ἀπᾴδων ἐλήλεγκται , καὶ παρέστηκε μὲν τῇ πίτυι , ἀφʼ ἧς κρεμασθήσεσθαι οἶδε ταύτην ἑαυτοῦ καταδικασάμενος δίκην ἀσκὸς δεδάρθαι . ὑποβλέπει δὲ ἐς τὸν βάρβαρον τοῦτον τὴν ἀκμὴν τῆς μαχαίρας παρακονώμενον ἐς αὐτόν , ὁρᾷς γάρ που , ὡς αἱ μὲν χεῖρες ἐς τὴν ἀκόνην αὐτῷ καὶ τὸν σίδηρον , ἀναβλέπει δὲ ἐς τὸν Μαρσύαν γλαυκιῶν τὼ ὀφθαλμὼ καὶ κόμην τινὰ διανιστὰς ἀγρίαν τε καὶ αὐχμῶσαν , τὸ δὲ ἐπὶ τῆς παρειᾶς ἔρευθος φονῶντος , οἶμαι , καὶ ἡ ὀφρὺς δὲ ὑπέρκειται τοῦ ὄμματος ἐς αὐγὴν ξυνηγμένη καὶ διδοῦσά τι τῷ θυμῷ ἦθος , ἀλλὰ καὶ σέσηρεν ἄγριόν τι ὑπὸ τῶν μελλόντων αὐτῷ δρᾶσθαι καὶ οὐκ οἶδʼ , εἴτε χαίρων εἴτε καὶ ἀνοιδούσης ἐς τὴν σφαγὴν τῆς γνώμης . ὁ δὲ Ἀπόλλων γέγραπται διαναπαύων ἑαυτὸν ἐπὶ πέτρας τινός , ἡ λύρα δὲ ἐν ἀριστερᾷ κειμένη ἔτι πλήττεται ὑπὸ τῆς χειρὸς τῆς λαιᾶς ἐμπιπτούσης ἠρεμαίως καὶ οἷον νὴ Δίʼ ἀταλλούσης . ὅρα δὲ καὶ ῥᾴθυμον τὸ τοῦ θεοῦ εἶδος καὶ μειδίαμα ἐπανθοῦν τῷ προσώπῳ , ἥ τε χεὶρ ἡ δεξιὰ ἐπίκειται τῷ κόλπῳ , πρᾴως ξυνέχουσα τὸ πλῆκτρον , καταρρᾳθυμουμένη ὑπὸ τοῦ ἐς τὴν νίκην χαίροντος . αὐτοῦ καὶ ὁ ποταμὸς τοῦ Μαρσύα τὴν ἐπωνυμίαν ἀμείψων . ὅρα μοι καὶ τὴν τῶν Σατύρων ἀγέλην , οἷα θρηνοῦντες τὸν Μαρσύαν γεγράφαται , ὡς ἐπιφαίνοντες τὸ ἀγέρωχον καὶ ἀνεσκιρτηκὸς ξὺν τῷ ἀνιᾶσθαι .
Lemmas: καθαιρέω ὁ Φρύξ , βλέπω γοῦν ἀπόλλυμι ἤδη διά σύνεσις ὅς πάσχω , καί ὕστερος δή αὐλέω πιστεύω οὐ εἰς καιρός εἰς ὁ ὁ Λητώ θρασύνω , ῥίπτω τε αὐτός ὁ αὐλός ἄτιμος μή αὐλέω ἔτι , ὡς καί νῦν ἀπᾴδω ἐλέγχω , καί παρίστημι μέν ὁ πίτυς , ἀπό ὅς κρεμάννυμι οἶδα οὗτος ἑαυτοῦ καταδικάζω δίκη ἀσκός δέρω . ὑποβλέπω δέ εἰς ὁ βάρβαρος οὗτος ὁ ἀκμή ὁ μάχαιρα παρακονάω εἰς αὐτός , ὁράω γάρ που , ὡς ὁ μέν χείρ εἰς ὁ ἀκόνη αὐτός καί ὁ σίδηρος , ἀναβλέπω δέ εἰς ὁ Μαρσύας γλαυκιάω ὁ ὀφθαλμός καί κόμη τις διανίσταμαι ἄγριος τε καί αὐχμέω , ὁ δέ ἐπί ὁ παρειά ἔρευθος φονάω , οἴομαι , καί ὁ ὀφρύς δέ ὑπέρκειμαι ὁ ὄμμα εἰς αὐγή σύνειμι καί δίδωμι τις ὁ θυμός ἦθος , ἀλλά καί σαίρω ἄγριος τις ὑπό ὁ μέλλω αὐτός δράω καί οὐ οἶδα , εἴτε χαίρω εἴτε καί ἀνοιδέω εἰς ὁ σφαγή ὁ γνώμη . ὁ δέ Ἀπόλλων γράφω διαναπαύω ἑαυτοῦ ἐπί πέτρα τις , ὁ λύρα δέ ἐν ἀριστερός κεῖμαι ἔτι πλήσσω ὑπό ὁ χείρ ὁ λαιός ἐμπίπτω ἠρεμαῖος καί οἷος νή Ζεύς ἀτάλλω . ὁράω δέ καί ῥᾴθυμος ὁ ὁ θεός εἶδος καί μειδίαμα ἐπανθέω ὁ πρόσωπον , ὁ τε χείρ ὁ δεξιός ἐπίκειμαι ὁ κόλπος , πρᾶος συνέχω ὁ πλῆκτρον , καταρρᾳθυμέω ὑπό ὁ εἰς ὁ νίκη χαίρω . αὐτοῦ καί ὁ ποταμός ὁ Μαρσύας ὁ ἐπωνυμία ἀμείβω . ὁράω ἐγώ καί ὁ ὁ Σάτυρος ἀγέλη , οἷος θρηνέω ὁ Μαρσύας γράφω , ὡς ἐπιφαίνω ὁ ἀγέρωχος καί ἀνασκιρτάω σύν ὁ ἀνιάω .
philostratus-junior-soph.imagines 5
ἀθύρεις , Ἡράκλεις , ἀθύρεις καὶ γελᾷς ἤδη τὸν ἆθλον ἐν σπαργάνοις ὢν καὶ ταῦτα , καὶ τοὺς ἐξ Ἥρας δράκοντας ἑκάτερον ἑκατέρᾳ χειρὶ ἀπολαβὼν οὐδὲν ἐπιστρέφῃ τῆς μητρὸς ἔκφρονος παρεστώσης καὶ περιδεοῦς , ἀλλʼ οἱ μὲν ἤδη παρεῖνται μηκύναντες ἐς γῆν τοὺς ὁλκοὺς καὶ τὰς κεφαλὰς ἐπικλίναντες ταῖς τοῦ νηπίου χερσὶν ὑποφαινούσας τι καὶ τῶν ὀδόντων · κάρχαροι δὲ οὗτοι καὶ ἰώδεις λοφιαί τε αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ θανάτου ἐς θάτερα ἐπικρεμεῖς καὶ τὰ ὄμματα οὐ δεδορκότα ἥ τε φολὶς οὐκ ἐξανθοῦσα χρυσῷ καὶ φοίνικι ἔτι , οὐδὲ πρὸς τὰς τῆς κινήσεως τροπὰς ὑπαυγάζουσα , ἀλλʼ ὕπωχρος καὶ ἐν τῷ δαφοινῷ πελιδνός . τὸ δὲ τῆς Ἀλκμήνης εἶδος ἀνασκοποῦντι ἀναφέρειν μὲν τῆς πρώτης ἐκπλήξεως δοκεῖ , ἀπιστεῖ δὲ νῦν οἷς ἤδη ὁρᾷ , ἡ δʼ ἔκπληξις αὐτὴν οὐδὲ λεχὼ κεῖσθαι ξυνεχώρησεν · ὁρᾷς γάρ που , ὡς ἄβλαυτος καὶ μονοχίτων ἀναπηδήσασα τῆς εὐνῆς ξὺν ἀτάκτῳ τῇ κόμῃ τὰς χεῖρας ἐκπετάσασα βοᾷ , θεράπαιναί τε , ὅσαι παρῆσαν τικτούσῃ , ἐκπλαγεῖσαι ἄλλη ἄλλο τι προσδιαλέγονται τῇ πλησίον . οἱ δὲ ἐν ὅπλοις οὗτοι καὶ ὁ γυμνῷ τῷ ξίφει ἕτοιμος οἱ μὲν Θηβαίων ἔκκριτοι βοηθοῦντες Ἀμφιτρύωνι , ὁ δʼ ὑπὸ τὴν πρώτην ἀγγελίαν σπασάμενος τὸ ξίφος ἐς ἄμυναν ὁμοῦ ἐπέστη τοῖς δρωμένοις , καὶ οὐκ οἶδʼ , εἴτε ἐκπέπληγεν , εἴτε χαίρει λοιπόν · ἡ μὲν γὰρ χεὶρ ἔτʼ ἐν τῷ ἑτοίμῳ , ἡ δὲ τῶν ὀφθαλμῶν ἔννοια χαλινὰ τῇ χειρὶ ἐφίστησιν , οὐδὲ ἔχοντος , ὅ τι καὶ ἀμύναιτο , καὶ χρησμοῦ προμηθείας δεόμενα τὰ παρόντα ὁρῶντος . ταῦτά τοι καὶ ὡδὶ πλησίον ὁ Τειρεσίας θεσπίζων , οἶμαι , ὁπόσος ὁ νῦν ἐν σπαργάνοις ἔσται , γέγραπται δὲ ἔνθεος καὶ μαντικὸν ἐπασθμαίνων . γέγραπται καὶ ἡ νὺξ ἐν εἴδει , ἐν ᾗ ταῦτα , λαμπαδίῳ καταλάμπουσα ἑαυτήν , ὡς μὴ ἀμάρτυρος τοῦ παιδὸς ὁ ἆθλος γένηται .
Lemmas: ἀθύρω , Ἡρακλῆς , ἀθύρω καί γελάω ἤδη ὁ ἆθλον ἐν σπάργανον εἰμί καί οὗτος , καί ὁ ἐκ Ἥρα δράκων ἑκάτερος ἑκάτερος χείρ ἀπολαμβάνω οὐδείς ἐπιστρέφω ὁ μήτηρ ἔκφρων παρίστημι καί περιδεής , ἀλλά ὁ μέν ἤδη παρίημι μηκύνω εἰς γῆ ὁ ὁλκός καί ὁ κεφαλή ἐπικλίνω ὁ ὁ νήπιος χείρ ὑποφαίνω τις καί ὁ ὀδούς · κάρχαρος δέ οὗτος καί ἰώδης λοφιά τε αὐτός ὑπό ὁ θάνατος εἰς ἕτερος ἐπικρεμάω καί ὁ ὄμμα οὐ δέρκομαι ὁ τε φολίς οὐ ἐξανθέω χρυσός καί φοῖνιξ ἔτι , οὐδέ πρός ὁ ὁ κίνησις τροπή ὑπαυγάζω , ἀλλά ὕπωχρος καί ἐν ὁ δαφοινός πελιδνός . ὁ δέ ὁ Ἀλκμήνη εἶδος ἀνασκοπέω ἀναφέρω μέν ὁ πρῶτος ἔκπληξις δοκέω , ἀπιστέω δέ νῦν ὅς ἤδη ὁράω , ὁ δέ ἔκπληξις αὐτός οὐδέ λεχώ κεῖμαι συγχωρέω · ὁράω γάρ που , ὡς ἄβλαυτος καί μονοχίτων ἀναπηδάω ὁ εὐνή σύν ἄτακτος ὁ κόμη ὁ χείρ ἐκπετάζω βοάω , θεράπαινα τε , ὅσος πάρειμι τίκτω , ἐκπλήσσω ἄλλος ἄλλος τις προσδιαλέγομαι ὁ πλησίον . ὁ δέ ἐν ὅπλον οὗτος καί ὁ γυμνός ὁ ξίφος ἑτοῖμος ὁ μέν Θηβαῖος ἔκκριτος βοηθέω Ἀμφιτρύων , ὁ δέ ὑπό ὁ πρῶτος ἀγγελία σπάω ὁ ξίφος εἰς ἄμυνα ὁμοῦ ἐφίστημι ὁ δράω , καί οὐ οἶδα , εἴτε ἐκπλήσσω , εἴτε χαίρω λοιπός · ὁ μέν γάρ χείρ ἔτι ἐν ὁ ἑτοῖμος , ὁ δέ ὁ ὀφθαλμός ἔννοια χαλινός ὁ χείρ ἐφίστημι , οὐδέ ἔχω , ὅς τις καί ἀμύνω , καί χρησμός προμήθεια δέω ὁ πάρειμι ὁράω . οὗτος τοι καί ὡδί πλησίον ὁ Τειρεσίας θεσπίζω , οἴομαι , ὁπόσος ὁ νῦν ἐν σπάργανον εἰμί , γράφω δέ ἔνθεος καί μαντικός ἐπασθμαίνω . γράφω καί ὁ νύξ ἐν εἶδος , ἐν ὅς οὗτος , λαμπάδιον καταλάμπω ἑαυτοῦ , ὡς μή ἀμάρτυρος ὁ παῖς ὁ ἆθλος γίγνομαι .
philostratus-junior-soph.imagines 7
τίς ἡ βλοσυρὸν μὲν ἐπισκύνιον ὑπὲρ ὀφθαλμῶν αἴρουσα , τὴν δὲ ὀφρὺν ἐννοίας μεστὴ καὶ ἱεροπρεπὴς τὴν κόμην τό τε ὄμμα οὐκ οἶδʼ εἴτε ἐρωτικόν ἤδη , εἴτε τι ἔνθεον ὑποφαίνουσα , αὐτήν τε ἄρρητον ἐκδεικνῦσα τοῦ προσώπου τὴν θέαν ; τουτὶ δὴ τὸ τῶν Ἡλιάδων γνώρισμα · Μήδειαν , οἶμαι , χρὴ νοεῖν τὴν Αἰήτου . ἐνορμισάμενος γὰρ τῷ Φάσιδι ὁ τοῦ Ἰάσονος στόλος , ὅτε τὸ χρυσοῦν μετῄει δέρας , καὶ ἐς τὴν τοῦ Αἰήτου παρελθὼν πόλιν ἐρᾷ ἡ κόρη τοῦ ξένου λογισμός τε ὕπεισιν αὐτὴν ἀήθης , καὶ ὅ τι μὲν πέπονθεν , οὐκ οἶδεν , ἀτακτεῖ δὲ τὰς ἐννοίας καὶ τῇ ψυχῇ ἀλύει . ἔσταλται δὲ οὐκ ἐνεργὸς νῦν , οὐδὲ ἐν ξυνουσίᾳ τῶν κρειττόνων , ἀλλʼ ὡς καὶ πολλοῖς ὁρᾶν . τὸ δὲ τοῦ Ἰάσονος εἶδος ἁβρὸν μέν , οὐ μὴν ἔξω τοῦ ἐρρῶσθαι ὄμμα τε αὐτῷ χαροπὸν μὲν ὑπόκειται τῷ τῆς ὀφρύος ἤθει φρονούσης τε καὶ παντὸς ὑπεραιρούσης τοῦ ἀντιξόου , ἰούλῳ τε ἤδη βρύει καθέρποντι καὶ ἡ κόμη ξανθὴ ἐπισαλεύει τῷ μετώπῳ , τὰ δέ γε τῆς στολῆς λευκὸν χιτῶνα ἔζωσται λεοντῆν ἐξηρτημένος καὶ κρηπῖδα ἐνῆπται , ἀκοντίῳ τε ἐπερείσας ἑαυτὸν ἕστηκε , τό τε ἦθος τοῦ προσώπου οἷον μήτε ὑπερφρονεῖν , αἰδεῖται γάρ , μήτε ὑποκεῖσθαι , θαρρεῖ γὰρ τὸν ἆθλον . Ἔρως δὲ ἑαυτοῦ ποιεῖται ταῦτα καὶ τῷ τόξῳ ἐπερείσας ἑαυτὸν ἐναλλὰξ τὼ πόδε ἵστησι τὸ λαμπάδιον ἐς τὴν γῆν τρέψας , ἐπειδὴ ἐν ἀναβολαῖς ἔτι τὰ τοῦ ἔρωτος .
Lemmas: τίς ὁ βλοσυρός μέν ἐπισκύνιον ὑπέρ ὀφθαλμός ἀείρω , ὁ δέ ὀφρύς ἔννοια μεστός καί ἱεροπρεπής ὁ κόμη ὁ τε ὄμμα οὐ οἶδα εἴτε ἐρωτικός ἤδη , εἴτε τις ἔνθεος ὑποφαίνω , αὐτός τε ἄρρητος ἐκδείκνυμι ὁ πρόσωπον ὁ θέα ; οὗτος δή ὁ ὁ Ἡλιάς γνώρισμα · Μήδεια , οἴομαι , χρή νοέω ὁ Αἰήτης . ἐνορμίζω γάρ ὁ Φάσις ὁ ὁ Ἰάσων στόλος , ὅτε ὁ χρύσεος μετέρχομαι δέρος , καί εἰς ὁ ὁ Αἰήτης παρέρχομαι πόλις ἐράω ὁ κόρη ὁ ξένος λογισμός τε ὑπέρχομαι αὐτός ἀήθης , καί ὅς τις μέν πάσχω , οὐ οἶδα , ἀτακτέω δέ ὁ ἔννοια καί ὁ ψυχή ἀλύω . στέλλω δέ οὐ ἐνεργός νῦν , οὐδέ ἐν συνουσία ὁ κρατύς , ἀλλά ὡς καί πολύς ὁράω . ὁ δέ ὁ Ἰάσων εἶδος ἁβρός μέν , οὐ μήν ἔξω ὁ ῥώννυμι ὄμμα τε αὐτός χαροπός μέν ὑπόκειμαι ὁ ὁ ὀφρῦς ἦθος φρονέω τε καί πᾶς ὑπεραίρω ὁ ἀντίξοος , ἴουλος τε ἤδη βρύω καθέρπω καί ὁ κόμη ξανθός ἐπισαλεύω ὁ μέτωπον , ὁ δέ γε ὁ στολή λευκός χιτών ζώννυμι λεοντέη ἐξαρτάω καί κρηπίς ἐνάπτω , ἀκόντιον τε ἐπερείδω ἑαυτοῦ ἵστημι , ὁ τε ἦθος ὁ πρόσωπον οἷος μήτε ὑπερφρονέω , αἰδέομαι γάρ , μήτε ὑπόκειμαι , θαρσέω γάρ ὁ ἆθλον . Ἔρως δέ ἑαυτοῦ ποιέω οὗτος καί ὁ τόξον ἐπερείδω ἑαυτοῦ ἐναλλάξ ὁ πούς ἵστημι ὁ λαμπάδιον εἰς ὁ γῆ τρέπω , ἐπειδή ἐν ἀναβολή ἔτι ὁ ὁ ἔρως .
philostratus-junior-soph.imagines 13
τί δὴ μέλλεις , ὦ θεῖε Σοφόκλεις , τὰ τῆς Μελπομένης δέχεσθαι δῶρα ; τί δʼ ἐς γῆν ὁρᾷς ; ὡς ἔγωγʼ οὐκ οἶδα , εἴτε ἀθροίζων ἐννοίας ἤδη , εἴθʼ ὑπὸ τῆς πρὸς τὴν θεὸν ἐκπλήξεως . ἀλλὰ θάρσει , ὦ ʼγαθέ , καὶ δέχου τὰ διδόμενα . ἀπόβλητα γὰρ οὐκ εἶναι τὰ θεῶν δῶρα οἶσθά που ἐξ ἑνὸς τῶν Καλλιόπης θιασωτῶν ἀκούσας . ὁρᾷς γὰρ καὶ τὰς μελίττας , ὡς ὑπερπέτονταί σου καὶ βομβοῦσιν ἡδύ τι καὶ θεῖον ἐπιλείβουσαι σταγόνας ἀπορρήτους τῆς οἰκείας δρόσου · τουτὶ γὰρ καὶ τῆς σῆς ποιήσεως διαφύσεται παντὸς μᾶλλον . ἦ πού τις καὶ ἀναφθέγξεται μικρὸν ὕστερον ἐπὶ σοὶ Μουσῶν εὐκόλων ἀνθρήνιον λέγων καὶ δεδοικέναι τῳ παρεγγυήσει , μή πη λάθῃ τις ἐκπτᾶσα τοῦ σοῦ στόματος μέλιττα καὶ τὸ κέντρον ἀφυλάκτως ἐγχρίσασα . ὁρᾷς δέ που καὶ τὴν θεὸν αὐτὴν τὸ μὲν ὑψήγορον καὶ ἐπηρμένον τῆς γνώμης ἀπόθετον ἔχουσαν ἐς σὲ νῦν καὶ μειδιάματι εὐμενεῖ τὸ δῶρον μετροῦσαν . Ἀσκηλπιὸς δέ , οἶμαι , οὗτος ἐγγὺς παιᾶνα που παρεγγυῶν γράφειν καὶ κλυτομήτης οὐκ ἀπαξιῶν παρὰ σοῦ ἀκοῦσαι βλέμμα τε αὐτοῦ πρὸς σὲ φαιδρότητι μεμιγμένον τὰς μικρὸν ὕστερον ἐπιξενώσεις αἰνίττεται .
Lemmas: τίς δή μέλλω , ὦ θεῖος Σοφοκλῆς , ὁ ὁ Μελπομένη δέχομαι δῶρον ; τίς δέ εἰς γῆ ὁράω ; ὡς ἐγώ οὐ οἶδα , εἴτε ἀθροίζω ἔννοια ἤδη , εἴτε ὑπό ὁ πρός ὁ θεός ἔκπληξις . ἀλλά θαρσέω , ὦ ἀγαθός , καί δέχομαι ὁ δίδωμι . ἀπόβλητος γάρ οὐ εἰμί ὁ θεός δῶρον οἶδα που ἐκ εἷς ὁ Καλλιόπη θιασώτης ἀκούω . ὁράω γάρ καί ὁ μέλισσα , ὡς ὑπερπέτομαι σύ καί βομβέω ἡδύς τις καί θεῖος ἐπιλείβω σταγών ἀπόρρητος ὁ οἰκεῖος δρόσος · οὗτος γάρ καί ὁ σός ποίησις διαφύσσω πᾶς μάλα . ἦ που τις καί ἀναφθέγγομαι μικρός ὕστερον ἐπί σύ Μοῦσα εὔκολος ἀνθρήνιον λέγω καί δείδω τις παρεγγυάω , μή πη λανθάνω τις ἐκπέτομαι ὁ σός στόμα μέλισσα καί ὁ κέντρον ἀφύλακτος ἐγχρίω . ὁράω δέ που καί ὁ θεός αὐτός ὁ μέν ὑψήγορος καί ἐπαίρω ὁ γνώμη ἀπόθετος ἔχω εἰς σύ νῦν καί μειδίαμα εὐμενής ὁ δῶρον μετρέω . Ἀσκηλπιὸς δέ , οἴομαι , οὗτος ἐγγύς παιάν που παρεγγυάω γράφω καί κλυτομήτης οὐ ἀπαξιόω παρά σύ ἀκούω βλέμμα τε αὐτός πρός σύ φαιδρότης μείγνυμι ὁ μικρός ὕστερον ἐπιξένωσις αἰνίσσομαι .
philostratus-junior-soph.imagines 16
μὴ δέδιθι , ὦ παῖ , τὸν Εὔηνον ποταμὸν πολλῷ κυμαίνοντα καὶ ὑπὲρ τὰς ὄχθας αἰρόμενον , γέγραπται γάρ , ἀλλὰ μᾶλλον τὰ ἐν αὐτῷ διασκεψώμεθα , ὅπη τε καὶ ὅπως ἔχει τὰ τῆς τέχνης · ἦ γὰρ οὐκ ἐπιστρέφει σε πρὸς ἑαυτὸν ὁ θεῖος Ἡρακλῆς οὕτως ἐμβεβηκὼς μέσῳ τῷ ποταμῷ καὶ πῦρ ἐκλάμπων ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν τὸν σκοπὸν μετρούντων τόξον τε ἔχων ἐν τῇ λαιᾷ προβεβλημένῃ , ἔτι καὶ τὴν δεξιὰν ἐν τῷ τῆς ἀφέσεως τοῦ βέλους ἔχων σχήματι ; ἐς μαζὸν γὰρ αὕτη . τί δʼ ἂν εἴποις περὶ τῆς νευρᾶς ; ἆρʼ οὐκ αἰσθάνεσθαι δοκεῖς ἐπηχούσης τῇ τοῦ οἰστοῦ ἀφέσει ; ποῦ δὲ οὗτος ; ὁρᾷς τὸν ὕστατον ἀνασκιρτῶντα κένταυρον ; Νέσσος δέ , οἶμαι , οὗτος διαφυγὼν ἐκ τῆς Φολόης τὴν Ἡρακλείαν μόνος χεῖρα , ὅτʼ ἐπιχειροῦντες ἀδίκως αὐτῷ διέφυγεν οὐδεὶς πλὴν οὗτος . οἴχεται δὲ καὶ οὗτος ἄδικος ἐς αὐτὸν φανείς · πορθμεύοντος γὰρ τοὺς δεομένους τούτου ἐπιστὰς ὁ Ἡρακλῆς ξὺν τῇ γυναικὶ Δηιανείρᾳ καὶ τῷ παιδὶ Ὕλλῳ , ἐπειδὴ ἄπορος ὁ ποταμὸς ἐφαίνετο , τὴν γυναῖκα πορθμεῦσαι παρεγγυᾷ , αὐτὸς δὲ ἐπὶ τοῦ δίφρου ξὺν τῷ παιδὶ ἐχώρει διὰ τοῦ ποταμοῦ , κἀνταῦθα ὁ μὲν κακῶς ἰδὼν τὴν γυναῖκα ἀτόποις ἐπετόλμα τῆς ὄχθης ἐπιβάς , ὁ δὲ βοῆς ἀκούσας ὁ Ἡρακλῆς τοξεύει κατὰ τοῦ Νέσσου . γεγράφαται δὲ ἡ μὲν Δηιάνειρα ἐν τῷ τοῦ κινδύνου σχήματι καὶ περιδεὴς ἐς τὸν Ἡρακλέα τὰς χεῖρας τείνουσα , ὁ δὲ Νέσσος ἄρτι τὸν οἰστὸν δεξάμενος καὶ περὶ ἑαυτῷ σφαδάζων οὔπω , δοκεῖν , τὸ ἑαυτοῦ λύθρον ἀπόθετον ἐς Ἡρακλέα τῇ Δηιανείρᾳ δεδωκώς . τὸ δὲ παιδίον ὁ Ὕλλος ἐφέστηκε μὲν τῷ πρώτῳ δίφρῳ κατὰ τῆς ἄντυγος δεθέντων , ὥστε ἀτρεμεῖν , τῶν ἵππων , κροτεῖ δὲ ὑφʼ ἡδονῆς τὰς χεῖρας γέλωτι δοὺς ἃ μήπω ἔρρωται .
Lemmas: μή δείδω , ὦ παῖς , ὁ Εὔηνος ποταμός πολύς κυμαίνω καί ὑπέρ ὁ ὄχθη ἀείρω , γράφω γάρ , ἀλλά μάλα ὁ ἐν αὐτός διασκοπέω , ὅπῃ τε καί ὅπως ἔχω ὁ ὁ τέχνη · ἦ γάρ οὐ ἐπιστρέφω σύ πρός ἑαυτοῦ ὁ θεῖος Ἡρακλῆς οὕτως ἐμβαίνω μέσος ὁ ποταμός καί πῦρ ἐκλάμπω ἀπό ὁ ὀφθαλμός ὁ σκοπός μετρέω τόξον τε ἔχω ἐν ὁ λαιός προβάλλω , ἔτι καί ὁ δεξιός ἐν ὁ ὁ ἄφεσις ὁ βέλος ἔχω σχῆμα ; εἰς μαστός γάρ οὗτος . τίς δέ ἄν λέγω περί ὁ νευρά ; ἆρα οὐ αἰσθάνομαι δοκέω ἐπηχέω ὁ ὁ ὀιστός ἄφεσις ; ποῦ δέ οὗτος ; ὁράω ὁ ὕστερος ἀνασκιρτάω κένταυρος ; Νέσσος δέ , οἴομαι , οὗτος διαφεύγω ἐκ ὁ Φολόη ὁ Ἡράκλειος μόνος χείρ , ὅτε ἐπιχειρέω ἄδικος αὐτός διαφεύγω οὐδείς πλήν οὗτος . οἴχομαι δέ καί οὗτος ἄδικος εἰς αὐτός φαίνω · πορθμεύω γάρ ὁ δέω οὗτος ἐφίστημι ὁ Ἡρακλῆς σύν ὁ γυνή Δηϊάνειρα καί ὁ παῖς Ὕλλος , ἐπειδή ἄπορος ὁ ποταμός φαίνω , ὁ γυνή πορθμεύω παρεγγυάω , αὐτός δέ ἐπί ὁ δίφρος σύν ὁ παῖς χωρέω διά ὁ ποταμός , ἐνταῦθα ὁ μέν κακός ὁράω ὁ γυνή ἄτοπος ἐπιτολμάω ὁ ὄχθη ἐπιβαίνω , ὁ δέ βοή ἀκούω ὁ Ἡρακλῆς τοξεύω κατά ὁ Νέσσος . γράφω δέ ὁ μέν Δηϊάνειρα ἐν ὁ ὁ κίνδυνος σχῆμα καί περιδεής εἰς ὁ Ἡρακλῆς ὁ χείρ τείνω , ὁ δέ Νέσσος ἄρτι ὁ ὀϊστός δέχομαι καί περί ἑαυτοῦ σφαδάζω οὔπω , δοκέω , ὁ ἑαυτοῦ λύθρον ἀπόθετος εἰς Ἡρακλῆς ὁ Δηϊάνειρα δίδωμι . ὁ δέ παιδίον ὁ Ὕλλος ἐφίστημι μέν ὁ πρῶτος δίφρος κατά ὁ ἄντυξ δέω , ὥστε ἀτρεμέω , ὁ ἵππος , κροτέω δέ ὑπό ἡδονή ὁ χείρ γέλως δίδωμι ὅς μήπω ῥώννυμι .
philostratus-junior-soph.imagines 17
ὁ μὲν ἐπὶ τῷ στρατηγεῖν ἔτι καὶ τοὺς ἐκ Μελιβοίας ἐπὶ Τροίαν ἀνάγων τιμωροὺς Μενελάῳ κατὰ τοῦ Φρυγὸς Φιλοκτήτης ὁ τοῦ Ποίαντος γενναῖός που κἀναφέρων ἐς τὴν ὑφʼ Ἡρακλεῖ τροφήν , θεράπων ʽγὰρʼ δὴ γενέσθαι τῷ Ἡρακλεῖ ὁ Φιλοκτήτης ἐκ νηπίου , ὅτε καὶ φορεὺς εἶναί οἱ τῶν τόξων , ἃ δὴ καὶ ὕστερον μισθὸν λαβεῖν παρʼ αὐτοῦ τῆς ἐς τὴν πυρὰν ὑπουργίας — ὁ δὲ νῦν ἐνταῦθα ξυμπεπτωκότι διὰ τὴν νόσον τῷ προσώπῳ ξυννεφῆ ὀφρὺν ἐπὶ τὼ ὀφθαλμὼ ἐφέλκων κάτω που καὶ ἐν βάθει ὄντας καὶ ἀμενηνὸν ὁρῶντας , κόμην τε καὶ αὐχμοῦ πλήρη δεικνὺς καὶ τὴν γενειάδα ὑπανεστηκὼς καὶ φρίττων καὶ ῥάκια αὐτός τε ἀμπισχόμενος καὶ τὸν ταρσὸν καλύπτων τοιόνδε , ὦ παῖ , δίδωσι λόγον · ἀναπλέοντες ἐς Τροίαν οἱ Ἀχαιοὶ καὶ προσχόντες ταῖς νήσοις ἐμαστεύοντο τὸν τῆς Χρύσης βωμόν , ὃν Ἰάσων ποτὲ ἱδρύσατο , ὅτε ἐς Κόλχους ἔπλει , Φιλοκτήτης τε ἐκ τῆς ʽτῶνʼ ξὺν Ἡρακλεῖ μνήμης τὸν βωμὸν τοῖς ζητοῦσι δεικνὺς ἐγχρίψαντος αὐτῷ τοῦ ὕδρου τὸν ἰὸν ἐς θάτερον τοῖν ποδοῖν οἱ μὲν ἐπὶ Τροίαν οἱ Ἀχαιοὶ στέλλονται , ὁ δὲ ἐν Λήμνῳ ταύτῃ κεῖται , διαβόρῳ φησὶ Σοφοκλῆς καταστάζων ἰῷ τὸν πόδα ...
Lemmas: ὁ μέν ἐπί ὁ στρατηγέω ἔτι καί ὁ ἐκ Μελίβοια ἐπί Τροία ἀνάγω τιμωρός Μενέλαος κατά ὁ Φρύξ Φιλοκτήτης ὁ ὁ Ποίας γενναῖος που ἀναφέρω εἰς ὁ ὑπό Ἡρακλῆς τροφή , θεράπων ʽγὰρʼ δή γίγνομαι ὁ Ἡρακλῆς ὁ Φιλοκτήτης ἐκ νήπιος , ὅτε καί φορεύς εἰμί ἕ ὁ τόξον , ὅς δή καί ὕστερον μισθός λαμβάνω παρά αὐτός ὁ εἰς ὁ πυρή ὑπουργία — ὁ δέ νῦν ἐνταῦθα συμπίπτω διά ὁ νόσος ὁ πρόσωπον συννεφής ὀφρύς ἐπί ὁ ὀφθαλμός ἐφέλκω κάτω που καί ἐν βάθος εἰμί καί ἀμενηνός ὁράω , κόμη τε καί αὐχμός πλήρης δείκνυμι καί ὁ γενειάς ὑπανίσταμαι καί φρίσσω καί ῥάκιον αὐτός τε ἀμφιίσχω καί ὁ ταρσός καλύπτω τοιόσδε , ὦ παῖς , δίδωμι λόγος · ἀναπλέω εἰς Τροία ὁ Ἀχαιός καί προέχω ὁ νῆσος μαστεύω ὁ ὁ Χρύση βωμός , ὅς Ἰάσων ποτέ ἱδρύω , ὅτε εἰς Κόλχος πλέω , Φιλοκτήτης τε ἐκ ὁ ὅς σύν Ἡρακλῆς μνήμη ὁ βωμός ὁ ζητέω δείκνυμι ἐγχρίπω αὐτός ὁ ὕδρος ὁ ἰός εἰς ἕτερος ὁ πούς ὁ μέν ἐπί Τροία ὁ Ἀχαιός στέλλω , ὁ δέ ἐν Λῆμνος οὗτος κεῖμαι , διαβόρος φημί Σοφοκλῆς καταστάζω ἰός ὁ πούς ...