philostratus-junior-soph.imagines 15
θαυμάζεις ὁρῶν ἐς τοσοῦτον ἀγῶνα κόρην ὁρμῶσαν ἀγρίου τε οὕτω συὸς καὶ τοσούτου ὁρμὴν ὑφισταμένην ; ὁρᾷς γάρ , ὡς ὕφαιμον μὲν αὐτῷ τὸ ὄμμα λοφιά τε φρίττουσα καὶ πολὺς ὁ κατὰ τῶν ὀδόντων ἀφρὸς ἐς πολὺ ἀνεστηκότων καὶ τὴν αἰχμὴν ἀτρίπτων τό τε εὖρος , ὡς πρὸς λόγου τῇ βάσει , ἣν δὴ καὶ τὰ ἴχνη ταυτὶ δείκνυσι ταύρων ἀποδέοντα οὐδέν · οὐδὲ γὰρ τούτων παρέλιπέ τι ὁ ζωγράφος ἐντυπώσας αὐτὰ τῇ γραφῇ . τὰ δὲ δρώμενα καὶ δεινὰ ἤδη · ἐμπεπτωκὼς γὰρ ὁ σῦς Ἀγκαίῳ τούτῳ κατὰ τὸν μηρὸν κεῖται ὁ νεανίας ἀθρόον ἐκρέων τὸ αἷμα καὶ ἐς πολὺ ἀνερρωγὼς τοῦ μηροῦ , ὅθεν ἐν χερσὶν ἤδη τοῦ ἄθλου ὄντος ἡ μὲν Ἀταλάντη , ταύτην γὰρ εἶναι τὴν κόρην νοεῖν χρή , πρόχειρον ἐπιθεῖσα τῇ νευρᾷ τὸ βέλος ἀφήσειν μέλλει . ἔσταλται δὲ ἐσθῆτι μὲν ὑπὲρ γόνυ , κρηπῖδα δὲ τοῖν ποδοῖν ἐνῆπται καὶ αἱ χεῖρες ἐς ὦμον γυμναὶ διὰ τὸ ἐνεργοὺς εἶναι τῆς ἐσθῆτος ἐκεῖ ἐς περόνας ξυνεχομένης , τὸ δὲ κάλλος ἀρρενωπὸν ἐκ φύσεως ὂν ἀνίστησιν ὁ καιρὸς ἐπὶ μᾶλλον οὐκ ἐφίμερον βλεπούσης , ἀλλὰ τὰς τῶν ὀφθαλμῶν βολὰς ἐς τὴν τῶν δρωμένων ἔννοιαν τεινούσης . οἱ νεανίαι δὲ οὗτοι Μελέαγρος καὶ Πηλεύς , τούτους γὰρ δὴ τοὺς καθελόντας τὸν σῦν φησὶν ʽεἶναἰ ἡ γραφή , ὁ μὲν ἐπερείσας ἐν προβολῇ τῷ λαιῷ ποδὶ ἑαυτὸν ὁ Μελέαγρος καὶ τὴν βάσιν τηρήσας ἀσφαλῶς ἐκδέχεται τὴν ὁρμὴν τοῦ συὸς λόγχην ὑποστήσας . φέρε δὴ καὶ τὰ περὶ αὐτὸν εἴπωμεν · στιφρὸς μὲν ὁ νεανίας καὶ πάντῃ σφριγῶν , κνῆμαι δʼ αὐτῷ εὐπαγεῖς καὶ ὀρθαὶ φέρειν τε ἔν τοῖς δρόμοις ἱκαναὶ καὶ ὑφισταμένῳ τὸν ἐκ χειρὸς ἀγῶνα φύλακες ἀγαθαὶ μηρός τε ξὺν ἐπιγουνίδι ὁμολογῶν τοῖς κάτω καὶ ἰσχίον οἷον διδόναι θαρσεῖν ὡς οὐκ ἀνατραπησομένου ὑπὸ τῆς τοῦ συὸς ἐμβολῆς τοῦ νεανίου πλευρά τε βαθεῖα καὶ γαστὴρ ἀπέριττος καὶ στέρνα τὸ μέτριον προεκκείμενα καὶ βραχίων διηρθρωμένος καὶ ὦμοι πρὸς αὐχένα ἐρρωμένον ξυνάπτοντες καὶ βάσιν αὐτῷ διδόντες κόμη τε ἡλιῶσα καὶ ἀνεστηκυῖα νῦν ὑπὸ τοῦ τῆς ὁρμῆς ἐνεργοῦ καὶ χαροπὸν ἱκανῶς δεδορκὸς τὸ ὄμμα ἥ τε ὀφρὺς οὐκ ἀνειμένη , ἀλλʼ ἐν τῷ θυμῷ πᾶσα καὶ ἡ τοῦ προσώπου κατάστασις οὐδὲ ξυγχωροῦσα περὶ κάλλους τι λέγειν διὰ τὸ ἐπιτετάσθαι , ἐσθὴς δὲ λευκὴ ὑπὲρ γόνυ καὶ κρηπὶς ὑπὲρ σφυρὸν ἔρεισμα ἀσφαλὲς τῇ βάσει , χλαμύδα τε κοκκοβαφῆ ὑπὲρ αὐχένος κολπώσας τὸ θηρίον ὑφίσταται . ταυτὶ μέν σοι τὰ τοῦ Οἰνέως , Πηλεὺς δὲ οὗτος προβέβληται φοινικοῦν φᾶρος , μάχαιρα δὲ αὐτῷ ἡ παρʼ Ἡφαίστου ἐν χερσὶν ἐκδεξομένῳ τὴν τοῦ συὸς ὁρμήν , τὸ δὲ ὄμμα ἄτρεπτος καὶ ὀξὺ ὁρῶν καὶ οἷος μηδὲ ὑπερόριον ἆθλον τὸν ἐς Κόλχους σὺν Ἰάσονι δεῖσαι .
Lemmas: θαυμάζω ὁράω εἰς τοσοῦτος ἀγών κόρη ὁρμάω ἄγριος τε οὕτως ὗς καί τοσοῦτος ὁρμή ὑφίστημι ; ὁράω γάρ , ὡς ὕφαιμος μέν αὐτός ὁ ὄμμα λοφιά τε φρίσσω καί πολύς ὁ κατά ὁ ὀδούς ἀφρός εἰς πολύς ἀνίστημι καί ὁ αἰχμή ἄτριπτος ὁ τε εὖρος , ὡς πρός λόγος ὁ βάσις , ὅς δή καί ὁ ἴχνος οὗτος δείκνυμι ταῦρος ἀποδέω οὐδείς · οὐδέ γάρ οὗτος παραλείπω τις ὁ ζωγράφος ἐντυπόω αὐτός ὁ γραφή . ὁ δέ δράω καί δεινός ἤδη · ἐμπίπτω γάρ ὁ ὗς Ἀγκαῖος οὗτος κατά ὁ μηρός κεῖμαι ὁ νεανίας ἀθρόος ἐκρέω ὁ αἷμα καί εἰς πολύς ἀναρρήγνυμι ὁ μηρός , ὅθεν ἐν χείρ ἤδη ὁ ἆθλος εἰμί ὁ μέν Ἀταλάντη , οὗτος γάρ εἰμί ὁ κόρη νοέω χρή , πρόχειρος ἐπιτίθημι ὁ νευρά ὁ βέλος ἀφίημι μέλλω . στέλλω δέ ἐσθής μέν ὑπέρ γόνυ , κρηπίς δέ ὁ πούς ἐνάπτω καί ὁ χείρ εἰς ὦμος γυμνός διά ὁ ἐνεργός εἰμί ὁ ἐσθής ἐκεῖ εἰς περόνη συνέχω , ὁ δέ κάλλος ἀρρενωπός ἐκ φύσις εἰμί ἀνίστημι ὁ καιρός ἐπί μάλα οὐ ἐφίμερος βλέπω , ἀλλά ὁ ὁ ὀφθαλμός βολή εἰς ὁ ὁ δράω ἔννοια τείνω . ὁ νεανίας δέ οὗτος Μελέαγρος καί Πηλεύς , οὗτος γάρ δή ὁ καθαιρέω ὁ ὗς φημί εἰμί ὁ γραφή , ὁ μέν ἐπερείδω ἐν προβολή ὁ λαιός πούς ἑαυτοῦ ὁ Μελέαγρος καί ὁ βάσις τηρέω ἀσφαλής ἐκδέχομαι ὁ ὁρμή ὁ ὗς λόγχη ὑφίστημι . φέρω δή καί ὁ περί αὐτός λέγω · στιφρός μέν ὁ νεανίας καί πάντῃ σφριγάω , κνήμη δέ αὐτός εὐπαγής καί ὀρθός φέρω τε ἐν ὁ δρόμος ἱκανός καί ὑφίστημι ὁ ἐκ χείρ ἀγών φύλαξ ἀγαθός μηρός τε σύν ἐπιγουνίς ὁμολογέω ὁ κάτω καί ἰσχίον οἷος δίδωμι θαρσέω ὡς οὐ ἀνατρέπω ὑπό ὁ ὁ ὗς ἐμβολή ὁ νεανίας πλευρόν τε βαθύς καί γαστήρ ἀπέριττος καί στέρνον ὁ μέτριος προέκκειμαι καί βραχίων διαρθρόω καί ὦμος πρός αὐχήν ῥώννυμι συνάπτω καί βάσις αὐτός δίδωμι κόμη τε ἡλιάω καί ἀνίστημι νῦν ὑπό ὁ ὁ ὁρμή ἐνεργός καί χαροπός ἱκανός δέρκομαι ὁ ὄμμα ὅς τε ὀφρύς οὐ ἀνίημι , ἀλλά ἐν ὁ θυμός πᾶς καί ὁ ὁ πρόσωπον κατάστασις οὐδέ συγχωρέω περί κάλλος τις λέγω διά ὁ ἐπιτείνω , ἐσθής δέ λευκός ὑπέρ γόνυ καί κρηπίς ὑπέρ σφυρόν ἔρεισμα ἀσφαλής ὁ βάσις , χλαμύς τε κοκκοβαφής ὑπέρ αὐχήν κολπόω ὁ θηρίον ὑφίστημι . οὗτος μέν σύ ὁ ὁ Οἰνεύς , Πηλεύς δέ οὗτος προβάλλω φοινίκεος φᾶρος , μάχαιρα δέ αὐτός ὁ παρά Ἥφαιστος ἐν χείρ ἐκδείκνυμι ὁ ὁ ὗς ὁρμή , ὁ δέ ὄμμα ἄτρεπτος καί ὀξύς ὁράω καί οἷος μηδέ ὑπερόριος ἆθλον ὁ εἰς Κόλχος σύν Ἰάσων δείδω .