philostratus-junior-soph.imagines 4
ζητεῖς ἴσως , τίς ἡ κοινωνία δράκοντός τε , ὃς ἐνταῦθα πολὺς ἀνέστηκεν ἐγείρας τὸν αὐχένα κατὰ νῶτα δαφοινὸς καὶ γένεια καθιεὶς ὑπʼ ὀρθῇ καὶ πριονωτῇ τῇ λοφιᾷ βλέπων τε δεινῶς δεδορκὸς καὶ ἱκανὸν ἐς ἔκπληξιν ἀγαγεῖν , ταύρου τε , ὃς ὑπὸ τοσαύτῃ κεραίᾳ γυρώσας τὸν αὐχένα καὶ διασκάπτων τὴν ἐν ποσὶ γῆν ὡς ἐς ἐμβολὴν ἵεται καὶ ἀνδρὸς τούτου ἡμίθηρος , βούπρῳρα μὲν γὰρ αὐτῷ πρόσωπα καὶ γενειὰς ἀμφιλαφὴς πηγαί τε ναμάτων ἐκπλημμυροῦσαι τοῦ γενείου , τό τε συνερρυηκὸς ὡς ἐς θέαν πλῆθος , καὶ ἡ ἐν μέσοις κόρη νύμφη τις , οἶμαι , τουτὶ γὰρ χρὴ νοεῖν τῷ ἀμφʼ αὐτὴν κόσμῳ , καὶ γέρων οὗτος ἐν ἀθύμῳ τῷ εἴδει νεανίας τε ἐκδυόμενος λεοντῆς καὶ ῥόπαλον ἐν ταῖν χεροῖν ἔχων ἡρωίνη τέ τις αὕτη στιφρὰ καὶ πρὸς λόγου τῷ μύθῳ τῆς Ἀρκάδων τροφῆς φηγῷ ἐστεμμένη Καλυδών , οἶμαι , ταῦτα . τίς δὲ ὁ τῆς γραφῆς λόγος ; Ἀχελῷος ὁ ποταμός , ὦ παῖ , Δηιανείρας τῆς Οἰνέως ἐρῶν τὸν γάμον σπεύδει καὶ Πειθὼ μὲν ἄπεστι τῶν δρωμένων , ἄλλος δὲ ἄλλοτε δοκῶν ὑπὸ τοῖς ὁρωμένοις εἴδεσιν ἐκπλήξειν ἡγεῖται τὸν Οἰνέα . τοῦτον γὰρ εἶναι γίγνωσκε τὸν ἐν τῇ γραφῇ , κατηφῆ ἐπὶ τῇ παιδὶ ἀθύμως τὸν μνηστῆρα ὁρώσῃ . γέγραπται γὰρ οὐκ αἰδοῖ τὴν παρειὰν ἐξανθοῦσα , ἀλλὰ περιδεὴς οἷα πείσεται τῷ παρὰ φύσιν τῆς συζυγίας . ἀλλʼ ὁ μὲν γενναῖος Ἡρακλῆς ὁ δοῦ πάρεργον φασὶν ἑκουσίως ὑφίσταται τὸν ἆθλον . καὶ τὰ μὲν ἐν ἀναβολαῖς ταῦτα , ἰδοὺ δὲ καὶ ὡς ξυνεστήκασιν ἤδη , καὶ ὅσα μὲν ἐν ἀρχαῖς τῆς διαμάχης , θεοῦ τε καὶ ἀτρέπτου ἥρωος ὑπονοείσθω , τὸ δʼ αὖ τέλος ὁ μὲν ἐς βούκερων ἀναμορφώσας ἑαυτὸν ὁ ποταμὸς ἐπὶ τὸν Ἡρακλέα ὥρμηκεν , ὁ δὲ τῇ λαιᾷ τοῦ δεξιοῦ λαβόμενος κέρως θάτερον τῷ ῥοπάλῳ τῶν κροτάφων ἐκπρεμνίζει , κἀντεῦθεν ὁ μὲν αἵματος ἤδη μᾶλλον ἢ νάματος ἀφίησι κρουνοὺς ἀπαγορεύων , ὁ δὲ Ἡρακλῆς γανύμενος τῷ ἔργῳ ἐς τὴν Δηιάνειραν ὁρᾷ καὶ τὸ μὲν ῥόπαλον αὐτῷ ἐς γῆν ἔρριπται , προτείνει δὲ αὐτῇ τὸ τοῦ Ἀχελῴου κέρας οἷον ἕδνον τοῦ γάμου .
Lemmas: ζητέω ἴσως , τίς ὁ κοινωνία δράκων τε , ὅς ἐνταῦθα πολύς ἀνίστημι ἐγείρω ὁ αὐχήν κατά νῶτον δαφοινός καί γένειον καθίημι ὑπό ὀρθός καί πριονωτός ὁ λοφιά βλέπω τε δεινός δέρκομαι καί ἱκανός εἰς ἔκπληξις ἄγω , ταῦρος τε , ὅς ὑπό τοσοῦτος κεραία γυρόω ὁ αὐχήν καί διασκάπτω ὁ ἐν πούς γῆ ὡς εἰς ἐμβολή ἵημι καί ἀνήρ οὗτος ἡμίθηρ , βούπρῳρος μέν γάρ αὐτός πρόσωπον καί γενειάς ἀμφιλαφής πηγή τε νᾶμα ἐκπλημμυρέω ὁ γένειον , ὁ τε συρρέω ὡς εἰς θέα πλῆθος , καί ὁ ἐν μέσος κόρη νύμφη τις , οἴομαι , οὗτος γάρ χρή νοέω ὁ ἀμφί αὐτός κόσμος , καί γέρων οὗτος ἐν ἄθυμος ὁ εἶδος νεανίας τε ἐκδύω λεοντέη καί ῥόπαλον ἐν ὁ χείρ ἔχω ἡρωΐνη τε τις οὗτος στιφρός καί πρός λόγος ὁ μῦθος ὁ Ἀρκάς τροφή φηγός στέφω Καλυδών , οἴομαι , οὗτος . τίς δέ ὁ ὁ γραφή λόγος ; Ἀχελῷος ὁ ποταμός , ὦ παῖς , Δηϊάνειρα ὁ Οἰνεύς ἐράω ὁ γάμος σπεύδω καί Πειθώ μέν ἄπειμι ὁ δράω , ἄλλος δέ ἄλλοτε δοκέω ὑπό ὁ ὁράω εἶδος ἐκπλήσσω ἡγέομαι ὁ Οἰνεύς . οὗτος γάρ εἰμί γιγνώσκω ὁ ἐν ὁ γραφή , κατηφής ἐπί ὁ παῖς ἄθυμος ὁ μνηστήρ ὁράω . γράφω γάρ οὐ αἰδώς ὁ παρειά ἐξανθέω , ἀλλά περιδεής οἷος πάσχω ὁ παρά φύσις ὁ συζυγία . ἀλλά ὁ μέν γενναῖος Ἡρακλῆς ὁ δέομαι πάρεργον φημί ἑκούσιος ὑφίστημι ὁ ἆθλον . καί ὁ μέν ἐν ἀναβολή οὗτος , ἰδού δέ καί ὡς συνίστημι ἤδη , καί ὅσος μέν ἐν ἀρχή ὁ διαμάχη , θεός τε καί ἄτρεπτος ἥρως ὑπονοέω , ὁ δέ αὖ τέλος ὁ μέν εἰς βούκερως ἀναμορφόω ἑαυτοῦ ὁ ποταμός ἐπί ὁ Ἡρακλῆς ὁρμάω , ὁ δέ ὁ λαιός ὁ δεξιός λαμβάνω κέρας ἕτερος ὁ ῥόπαλον ὁ κρόταφος ἐκπρεμνίζω , ἐντεῦθεν ὁ μέν αἷμα ἤδη μάλα ἤ νᾶμα ἀφίημι κρουνοί ἀπαγορεύω , ὁ δέ Ἡρακλῆς γάνυμαι ὁ ἔργον εἰς ὁ Δηϊάνειρα ὁράω καί ὁ μέν ῥόπαλον αὐτός εἰς γῆ ῥίπτω , προτείνω δέ αὐτός ὁ ὁ Ἀχελῷος κέρας οἷος ἕδνον ὁ γάμος .