philostratus-junior-soph.imagines praef
μὴ ἀφαιρώμεθα τὰς τέχνας τὸ ἀεὶ σώζεσθαι δυσαντίβλεπτον ἡγούμενοι τὸ πρεσβύτερον , μηδʼ εἴ τῳ τῶν παλαιοτέρων προείληπταί τι , τοῦτο ζηλοῦν κατὰ δύναμιν φειδώμεθα σχήματι εὐπρεπεῖ τὸ ῥᾴθυμον ὑποκοριζόμενοι , ἀλλʼ ἐπιβάλωμεν τῷ φθάσαντι , τυχόντες γὰρ σκοποῦ ἀξίως λόγου πράξομεν , εἰ δέ πη καὶ σφαλῆναι ξυμβαίη , τὸ γοῦν ἐπαινοῦντας φαίνεσθαι ζηλοῦν τὰ εὖ ἔχοντα ἑαυτοῖς δώσομεν . τί δή μοι ταυτὶ προανακέκρουσται ; ἐσπούδασταί τις γραφικῆς ἔργων ἔκφρασις τὠμῷ ὁμωνύμῳ τε καὶ μητροπάτορι λίαν ἀττικῶς τῆς γλώττης ἔχουσα ξὺν ὥρᾳ τε προηγμένῃ καὶ τόνῳ . ταύτης κατʼ ἴχνη χωρῆσαι θελήσαντες ἀνάγκην ἔσχομεν πρὸ τῆς ὅλης ἐπιβολῆς καὶ περὶ ζωγραφίας τινὰ διελθεῖν , ὡς ἂν καὶ ὁ λόγος ἔχῃ τὴν οἰκείαν ὕλην ἐφαρμόττουσαν τοῖς ὑποκειμένοις . ζωγραφίας ἄριστον καὶ οὐκ ἐπὶ σμικροῖς τὸ ἐπιτήδευμα , χρὴ γὰρ τὸν ὀρθῶς προστατεύσοντα τῆς τέχνης φύσιν τε ἀνθρωπείαν εὖ διεσκέφθαι καὶ ἱκανὸν εἶναι γνωματεῦσαι ἠθῶν ξύμβολα καὶ σιωπώντων καὶ τί μὲν ἐν παρειῶν καταστάσει , τί δὲ ἐν ὀφθαλμῶν κράσει , τί δὲ ἐν ὀφρύων ἤθει κεῖται καὶ ξυνελόντι εἰπεῖν , ὁπόσα ἐς γνώμην τείνει . τούτων δὲ ἱκανῶς ἔχων ξυναιρήσει πάντα καὶ ἄριστα ὑποκρινεῖται ἡ χεὶρ τὸ οἰκεῖον ἑκάστου δρᾶμα , ʽκαἲ μεμηνότα εἰ τύχοι ἢ ὀργιζόμενον ἢ ἔννουν ἢ χαίροντα ἢ ὁρμητὴν ἢ ἐρῶντα καὶ καθάπαξ τὸ ἁρμόδιον ἐφʼ ἑκάστῳ γράψει . ἡδεῖα δὲ καὶ ἡ ἐν αὐτῷ ἀπάτη καὶ οὐδὲν ὄνειδος φέρουσα , τὸ γὰρ τοῖς οὐκ οὖσιν ὡς οὖσι προσεστάναι καὶ ἄγεσθαι ὑπʼ αὐτῶν , ὡς εἶναι νομίζειν , ἀφʼ οὗ βλάβος οὐδέν , πῶς οὐ ψυχαγωγῆσαι ἱκανὸν καὶ αἰτίας ἐκτός ; δοκοῦσι δέ μοι παλαιοί τε καὶ σοφοὶ ἄνδρες πολλὰ ὑπὲρ ξυμμετρίας τῆς ἐν γραφικῇ γράψαι , οἷον νόμους τιθέντες τῆς ἑκάστου τῶν μελῶν ἀναλογίας ὡς οὐκ ἐνὸν τῆς κατʼ ἔννοιαν κινήσεως ἐπιτυχεῖν ἄριστα μὴ ἔσω τοῦ ἐκ φύσεως μέτρου τῆς ἁρμονίας ἡκούσης , τὸ γὰρ ἔκφυλον καὶ ἔξω μέτρου οὐκ ἀποδέχεσθαι φύσεως ὀρθῶς ἐχούσης κίνησιν . σκοποῦντι δὲ καὶ ξυγγένειάν τινα πρὸς ποιητικὴν ἔχειν ἡ τέχνη εὑρίσκεται καὶ κοινή τις ἀμφοῖν εἶναι φαντασία . θεῶν γὰρ παρουσίαν οἱ ποιηταὶ ἐς τὴν ἑαυτῶν σκηνὴν ἐσάγονται καὶ πάντα , ὅσα ὄγκου καὶ σεμνότητος καὶ ψυχαγωγίας ἔχεται , γραφική τε ὁμοίως , ἃ λέγειν οἱ ποιηταὶ ἔχουσι , ταῦτʼ ἐν τῷ γράμματι σημαίνουσα . καὶ τί χρὴ λέγειν περὶ τῶν ἀριζήλως εἰρημένων πολλοῖς ἢ πλείονα λέγοντα δοκεῖν ἐς ἐγκώμια καθίστασθαι τοῦ πράγματος ; ἀρκεῖ γὰρ καὶ ταῦτα δεικνύναι τὸ σπουδαζόμενον ἡμῖν , ὡς οὐκ ἀποβεβλήσεταί που , ᾗ κομιδῇ σμικρά , γράμμασι γὰρ προστυχὼν χειρὸς ἀστείας , ἐν οἷς ἀρχαῖαι πράξεις οὐκ ἀμούσως ἔχουσαι ἦσαν , οὐκ ἠξίωσα σιωπῇ παρελθεῖν ταῦτα . ἀλλʼ ἵνʼ ἡμῖν μὴ ἐφʼ ἑνὸς τὸ γράμμα προίοι , ἔστω τις ὑποκείμενος , πρὸς ὃν χρὴ τὰ καθʼ ἕκαστα διαρθροῦν , ἵνʼ οὕτω καὶ ὁ λόγος τὸ ἁρμόττον ἔχοι .
Lemmas: μή ἀφαιρέω ὁ τέχνη ὁ ἀεί σῴζω δυσαντίβλεπτος ἡγέομαι ὁ πρέσβυς , μηδέ εἰ τις ὁ παλαιός προλαμβάνω τις , οὗτος ζηλόω κατά δύναμις φείδομαι σχῆμα εὐπρεπής ὁ ῥᾴθυμος ὑποκορίζομαι , ἀλλά ἐπιβάλλω ὁ φθάνω , τυγχάνω γάρ σκοπός ἄξιος λόγος πράσσω , εἰ δέ πη καί σφάλλω συμβαίνω , ὁ γοῦν ἐπαινέω φαίνω ζηλόω ὁ εὖ ἔχω ἑαυτοῦ δίδωμι . τίς δή ἐγώ οὗτος προανακρούω ; σπουδάζω τις γραφικός ἔργον ἔκφρασις ἐμός ὁμώνυμος τε καί μητροπάτωρ λίαν Ἀττικός ὁ γλῶσσα ἔχω σύν ὥρα τε προάγω καί τόνος . οὗτος κατά ἴχνος χωρέω ἐθέλω ἀνάγκη ἔχω πρό ὁ ὅλος ἐπιβολή καί περί ζωγραφία τις διέρχομαι , ὡς ἄν καί ὁ λόγος ἔχω ὁ οἰκεῖος ὕλη ἐφαρμόζω ὁ ὑπόκειμαι . ζωγραφία ἀγαθός καί οὐ ἐπί μικρός ὁ ἐπιτήδευμα , χρή γάρ ὁ ὀρθός προστατεύω ὁ τέχνη φύσις τε ἀνθρώπειος εὖ διασκοπέω καί ἱκανός εἰμί γνωματεύω ἦθος σύμβολον καί σιωπάω καί τίς μέν ἐν παρειά κατάστασις , τίς δέ ἐν ὀφθαλμός κρᾶσις , τίς δέ ἐν ὀφρύς ἦθος κεῖμαι καί συναιρέω λέγω , ὁπόσος εἰς γνώμη τείνω . οὗτος δέ ἱκανός ἔχω συναιρέω πᾶς καί ἀγαθός ὑποκρίνομαι ὁ χείρ ὁ οἰκεῖος ἕκαστος δρᾶμα , ἵημι μαίνομαι εἰ τυγχάνω ἤ ὀργίζω ἤ ἔννους ἤ χαίρω ἤ ὁρμητής ἤ ἐράω καί καθάπαξ ὁ ἁρμόδιος ἐπί ἕκαστος γράφω . ἡδύς δέ καί ὁ ἐν αὐτός ἀπάτη καί οὐδείς ὄνειδος φέρω , ὁ γάρ ὁ οὐ εἰμί ὡς εἰμί προσίστημι καί ἄγω ὑπό αὐτός , ὡς εἰμί νομίζω , ἀπό ὅς βλάβος οὐδείς , πῶς οὐ ψυχαγωγέω ἱκανός καί αἰτία ἐκτός ; δοκέω δέ ἐγώ παλαιός τε καί σοφός ἀνήρ πολύς ὑπέρ συμμετρία ὁ ἐν γραφικός γράφω , οἷος νόμος τίθημι ὁ ἕκαστος ὁ μέλος ἀναλογία ὡς οὐ ἔνειμι ὁ κατά ἔννοια κίνησις ἐπιτυγχάνω ἀγαθός μή ἔσω ὁ ἐκ φύσις μέτρον ὁ ἁρμονία ἥκω , ὁ γάρ ἔκφυλος καί ἔξω μέτρον οὐ ἀποδέχομαι φύσις ὀρθός ἔχω κίνησις . σκοπέω δέ καί συγγένεια τις πρός ποιητικός ἔχω ὁ τέχνη εὑρίσκω καί κοινός τις ἄμφω εἰμί φαντασία . θεός γάρ παρουσία ὁ ποιητής εἰς ὁ ἑαυτοῦ σκηνή εἰσάγω καί πᾶς , ὅσος ὄγκος καί σεμνότης καί ψυχαγωγία ἔχω , γραφικός τε ὅμοιος , ὅς λέγω ὁ ποιητής ἔχω , οὗτος ἐν ὁ γράμμα σημαίνω . καί τίς χρή λέγω περί ὁ ἀρίζηλος λέγω πολύς ἤ πολύς λέγω δοκέω εἰς ἐγκώμιον καθίστημι ὁ πρᾶγμα ; ἀρκέω γάρ καί οὗτος δείκνυμι ὁ σπουδάζω ἐγώ , ὡς οὐ ἀποβάλλω που , ᾗ κομιδῇ μικρός , γράμμα γάρ προστυγχάνω χείρ ἀστεῖος , ἐν ὅς ἀρχαῖος πρᾶξις οὐ ἄμουσος ἔχω εἰμί , οὐ ἀξιόω σιωπή παρέρχομαι οὗτος . ἀλλά ἵνα ἐγώ μή ἐπί εἷς ὁ γράμμα πρόειμι , εἰμί τις ὑπόκειμαι , πρός ὅς χρή ὁ κατά ἕκαστος διαρθρόω , ἵνα οὕτως καί ὁ λόγος ὁ ἁρμόζω ἔχω .