philostratus-junior-soph.imagines 11
ἡ διεκπαίουσα τοῦ ποταμοῦ ναῦς ὑπὸ πολλῷ τῷ ῥοθίῳ τῆς εἰρεσίας κόρη τέ τις αὕτη ἐπὶ τῆς πρύμνης ὁπλίτου πλησίον καὶ ὁ ἐμμελὲς προς2άδων τοῖς τῆς κιθάρας κρούμασι ξὺν ὀρθῇ τιάρᾳ ὅ τε ὑπὲρ τῆς ἱερᾶς ἐκείνης φηγοῦ δράκων πολλῷ σπειράματι κεχυμένος καὶ τὴν κεφαλὴν ἐς τὴν γῆν νεύων ὕπνῳ βρίθουσαν τὸν ποταμὸν μὲν Φᾶσιν γίγνωσκε , Μήδειαν δὲ ταύτην , ὁ δʼ ἐπὶ τῆς πρύμνης ὁπλίτης Ἰάσων ἂν εἴη , κιθάραν δὲ καὶ τιάραν ὁρῶντας καὶ τὸν δὴ ἀμφοῖν κοσμούμενον Ὀρφεὺς ὕπεισιν ἡμᾶς ὁ τῆς Καλλιόπης . μετὰ γὰρ τὸν ἐπὶ τοῖς ταύροις ἆθλον θέλξασα ἐς ὕπνον τὸν δράκοντα τοῦτον ἡ Μήδεια σεσύληται μὲν τὸ χρυσόμαλλον τοῦ κριοῦ νάκος , φυγῇ δὲ ἵενται λοιπὸν οἱ τῆς Ἀργοῦς πλωτῆρες , ἐπειδὴ ἀνάπυστα τοῖς Κόλχοις καὶ τῷ Αἰήτῃ τὰ τῆς κόρης . καὶ τὰ μὲν τῶν τῆς Ἀργοῦς ναυβατῶν τί ἄν σοι λέγοιμι ; ὁρᾷς γὰρ βραχίονας μὲν ἐξῳδηκότας αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ ἐς τὴν εἰρεσίαν ξυντόνου , τὰ δὲ πρόσωπα οἷα γένοιτʼ ἂν ἑαυτοὺς σπερχόντων , τὸ δὲ τοῦ ποταμοῦ κλυδώνιον ὑπερκαχλάζον τοῦ τῆς νεὼς ἐμβόλου καταφερομένης σὺν πολλῇ τῇ ῥύμῃ τάχους δεῖγμα . ἡ κόρη δὲ ἀμήχανόν τινα νοῦν . δείκνυσιν ἐκ τοῦ προσώπου , ὄμμα μὲν γὰρ αὐτῇ δεδακρυμένον ἐς γῆν ὁρᾷ , περίφοβος δέ ἐστιν ὑπʼ ἐννοίας ὧν δέδρακε , καὶ λογισμοῦ τῶν μελλόντων πλήρης , αὐτή τε πρὸς ἑαυτὴν ἀνακυκλεῖν δοκεῖ μοι τὰς ἐννοίας διορῶσα τῇ ψυχῇ ἕκαστα καὶ πεπηγυῖα τὰς τῶν ὀφθαλμῶν βολὰς ἐς τὰ τῆς ψυχῆς ἀπόρρητα . Ἰάσων δὲ αὐτῇ πλησίον ξὺν ὅπλοις ἕτοιμος ἐς ἄμυναν . ὁδὶ δὲ τὸ ἐνδόσιμον τοῖς ἐρέταις ᾅδει , ὕμνους , μοι δοκεῖν , ἀνακρουόμενος θεοῖς τοὺς μὲν χαριστηρίους , ἐφʼ οἷς κατωρθώκασι , τοὺς δὲ ἐς ἱκεσίαν τείνοντας , ἐφʼ οἷς δεδοίκασιν . ὁρᾷς δὲ καὶ τὸν Αἰήτην ἐπὶ τετρώρου μέγαν τε καὶ ὅπλα μὲν ἐνδεδυκότα ἀρήια γίγαντος , οἶμαί , τινος , τὸ γὰρ ὑπὲρ ἄνθρωπον τοῦθʼ ἡγεῖσθαι δίδωσι , θυμοῦ δὲ τὸ πρόσωπον πλήρη καὶ μόνον οὐ πῦρ ἐξιέντα τῶν ὀφθαλμῶν λαμπάδιόν τε τῇ δεξιᾷ αἰωροῦντα , ἐμπρήσειν γὰρ αὐτοῖς πλωτῆρσι τὴν Ἀργώ , τὸ δόρυ δὲ αὐτῷ ὑπὲρ τὴν ἄντυγα τοῦ δίφρου πρόχειρον ἵσταται . τί δὴ ποθεῖς τῶν γεγραμμένων ʽἔτἰ ; ἢ τὸ τῶν ἵππων ; μυκτῆρες μὲν ἀναπεπταμένοι τούτοις καὶ ἀνεστηκὼς αὐχὴν βολαί τε ὀφθαλμῶν ἕτοιμοι ἄλλως τε καὶ ἐνεργοὶ νῦν οὖσαι , δίδωσι γὰρ τουτὶ θεωρεῖν ἡ γραφή , τὸ δὲ ἆσθμα ἐξαιματτομένων ἐς τὸν δρόμον τῇ μάστιγι ὑπὸ τοῦ Ἀψύρτου , παραβατεῖν γὰρ τοῦτόν φασι τῷ Αἰήτῃ , ὑπὸ παντὸς ἑλκόμενον τοῦ στέρνου καὶ ἡ τῶν τροχῶν δίνη μόνον οὐ προσβαλοῦσα τῷ ἁρματείῳ σύρματι τὰς ἀκοὰς τὸ τάχος δίδωσι γιγνώσκειν . ἡ γὰρ διανισταμένη κόνις καὶ ἵδρωσις ἐπανθοῦσα τοῖς ἵπποις ἀμυδρὰν τῆς χρόας ποιεῖ τὴν διάσκεψιν .
Lemmas: ὁ διεκπαίω ὁ ποταμός ναῦς ὑπό πολύς ὁ ῥόθιος ὁ εἰρεσία κόρη τε τις οὗτος ἐπί ὁ πρύμνα ὁπλίτης πλησίον καί ὁ ἐμμελής προείδω ὁ ὁ κιθάρα κροῦμα σύν ὀρθός τιάρα ὁ τε ὑπέρ ὁ ἱερός ἐκεῖνος φηγός δράκων πολύς σπείραμα χέω καί ὁ κεφαλή εἰς ὁ γῆ νεύω ὕπνος βρίθω ὁ ποταμός μέν Φᾶσις γιγνώσκω , Μήδεια δέ οὗτος , ὁ δέ ἐπί ὁ πρύμνα ὁπλίτης Ἰάσων ἄν εἰμί , κιθάρα δέ καί τιάρα ὁράω καί ὁ δή ἄμφω κοσμέω Ὀρφεύς ὑπέρχομαι ἐγώ ὁ ὁ Καλλιόπη . μετά γάρ ὁ ἐπί ὁ ταῦρος ἆθλον θέλγω εἰς ὕπνος ὁ δράκων οὗτος ὁ Μήδεια συλάω μέν ὁ χρυσόμαλλος ὁ κριός νάκος , φυγή δέ ἵημι λοιπός ὁ ὁ Ἀργώ πλωτήρ , ἐπειδή ἀνάπυστος ὁ Κόλχος καί ὁ Αἰήτης ὁ ὁ κόρη . καί ὁ μέν ὁ ὁ Ἀργώ ναυβάτης τίς ἄν σύ λέγω ; ὁράω γάρ βραχίων μέν ἐξοιδέω αὐτός ὑπό ὁ εἰς ὁ εἰρεσία συντονόω , ὁ δέ πρόσωπον οἷος γίγνομαι ἄν ἑαυτοῦ σπέρχω , ὁ δέ ὁ ποταμός κλυδώνιον ὑπερκαχλάζω ὁ ὁ ναῦς ἔμβολον καταφέρω σύν πολύς ὁ ῥύμη τάχος δεῖγμα . ὁ κόρη δέ ἀμήχανος τις νόος . δείκνυμι ἐκ ὁ πρόσωπον , ὄμμα μέν γάρ αὐτός δακρύω εἰς γῆ ὁράω , περίφοβος δέ εἰμί ὑπό ἔννοια ὅς δράω , καί λογισμός ὁ μέλλω πλήρης , αὐτός τε πρός ἑαυτοῦ ἀνακυκλέω δοκέω ἐγώ ὁ ἔννοια διοράω ὁ ψυχή ἕκαστος καί πήγνυμι ὁ ὁ ὀφθαλμός βολή εἰς ὁ ὁ ψυχή ἀπόρρητος . Ἰάσων δέ αὐτός πλησίον σύν ὅπλον ἑτοῖμος εἰς ἄμυνα . ὅδε δέ ὁ ἐνδόσιμος ὁ ἐρέτης ἀείδω , ὕμνος , ἐγώ δοκέω , ἀνακρούω θεός ὁ μέν χαριστήριος , ἐπί ὅς κατορθόω , ὁ δέ εἰς ἱκεσία τείνω , ἐπί ὅς δείδω . ὁράω δέ καί ὁ Αἰήτης ἐπί τέτρωρον μέγας τε καί ὅπλον μέν ἐνδύω ἄρειος γίγας , οἴομαι , τις , ὁ γάρ ὑπέρ ἄνθρωπος οὗτος ἡγέομαι δίδωμι , θυμός δέ ὁ πρόσωπον πλήρης καί μόνος οὐ πῦρ ἐξίημι ὁ ὀφθαλμός λαμπάδιον τε ὁ δεξιός αἰωρέω , ἐμπίμπρημι γάρ αὐτός πλωτήρ ὁ Ἀργώ , ὁ δόρυ δέ αὐτός ὑπέρ ὁ ἄντυξ ὁ δίφρος πρόχειρος ἵστημι . τίς δή ποθέω ὁ γράφω εἰμί ; ἤ ὁ ὁ ἵππος ; μυκτήρ μέν ἀναπετάννυμι οὗτος καί ἀνίστημι αὐχήν βολή τε ὀφθαλμός ἑτοῖμος ἄλλος τε καί ἐνεργός νῦν εἰμί , δίδωμι γάρ οὗτος θεωρέω ὁ γραφή , ὁ δέ ἆσθμα ἐξαιμάσσω εἰς ὁ δρόμος ὁ μάστιξ ὑπό ὁ Ἄψυρτος , παραβατέω γάρ οὗτος φημί ὁ Αἰήτης , ὑπό πᾶς ἕλκω ὁ στέρνον καί ὁ ὁ τροχός δίνη μόνος οὐ προσβάλλω ὁ ἁρμάτειος σύρμα ὁ ἀκοή ὁ τάχος δίδωμι γιγνώσκω . ὁ γάρ διανίσταμαι κόνις καί ἵδρωσις ἐπανθέω ὁ ἵππος ἀμυδρός ὁ χροιά ποιέω ὁ διάσκεψις .