philostorgius.historia-ecclesiastica-fragmenta-ap-photium 3.26
26 . Ὁ μὲν οὖν Κωνστάντιος ἐγκρατὴς τοῦ τυράννου γίνεται , κἀνταῦθα τοῦ σημείου τοῦ σταυροῦ ἐπὶ μέγιστόν τε προφανέντος καὶ καταπληκτικωτάταις αἴγλαις ὑπεραστράψαντος τὸ τῆς ἡμέρας φῶς . ὤφθη δὲ ἐπὶ τῶν Ἱεροσολύμων περὶ τρίτην ὥραν μάλιστα τῆς ἡμέρας , ἑορτῆς τῆς λεγομένης Πεντηκοστῆς ἐνισταμένης . ὁ δὲ θεό - κλίναντος · ὅτε καὶ τὸ τοῦ σταυροῦ σημεῖον , μέγιστόν τε καὶ δεινῶς ἐκφανὲν ἅπαν ὡς ὑπεραστράπτειν τῷ καταπληκτικῷ τῆς αἴγλης τὸ τῆς ἡμέρας φῶς , ἐπὶ τῶν Ιεροσολύμων ὤφθη περὶ τρίτην ὥραν μάλιστα τῆς ἡμέρας , τῆς ἑορτῆς τῆς λεγομένης Πεντηκοστῆς ἐνεστηκυίας , διῆκον ἀπὸ τοῦ Κρανίου λεγομένου τόπου ἄχρι καὶ τοῦ Ἐλαιῶνος ὄρους , ὅθεν ὑπῆρχεν ὁ σωτὴρ τὴν ἀνάληψιν ποιησάμενος . Κρατεῖ τοίνυν τῆς βασιλείας ἁπάσης Κωνστάντιος , τῶν τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου υἱῶν μόνος ὑπολειφθείς . [ § 12 ] ἀτενίσας οὖν πρὸς τὸ τῆς ἀρχῆς μέγεθος καὶ εἰλιγγιάσας , ὡς ἅτε δὴ ἄνθρωπος ὢν καὶ μὴ ἔχων τὸν ἐκ τοῦ γένους αὐτῷ συνασπίςοντα ( οὔτε γὰρ αὐτῷ παῖς ἐγεγόνει , οὔτε τις τῶν ἀδελφῶν κατελέλειπτο ) , καὶ δείσας μή τις αὐτῷ πάλιν ἐπανασταίη τύραννος κατὰ τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἐζανιστάμενος , σκέπτεται τῶν συγγενῶν τινα λαβεῖν σύγκληρον καὶ τῆς βασιλείας ὑπασπιστήν . ὃ δὴ καὶ πεποίηκε Γάλλον τὸν Ἰουλιανοῦ ἀδελφὸν Καίσαρα προστησάμενος . ἀνεψιὸς δὲ πρὸς πατρὸς ὁ Γάλλος ἦν αὐτῷ · Κωνστάντιος γάρ , ὁ Γάλλου καὶ Ἰουλιανοῦ πατήρ , ἀδελφὸς ἦν Κωνσταντίνου τοῦ μεγάλου . τοῦτον οὖν ἐν τῷ Σιρμίῳ προχειρισάμενος , γυναῖκά τε αὐτῷ ζεύγνυσι τὴν ἑαυτοῦ ἀδελφὴν Κωνσταντίαν , πίστεως καὶ βεβαιότητος χάριν , καὶ ἄρχοντας αὐτῷ δίδωσιν γραφος τύπος ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ λεγομένου Κρανίου μέχρι καὶ τοῦ τῶν Ἐλαιῶν ὄρους διήκων ὡρᾶτο , ἴριδος μεγάλης στεφάνου τρόπον πανταχόθεν αὐτὸν περιελιττούσης . ἐδήλου δὲ ἄρα ἡ μὲν ἴρις τὴν τοῦ σταυρωθέντος καὶ ἀναληφθέντος εὐμένειαν , ὁ δὲ στέφανος τὴν τοῦ βασιλέως νίκην . τὸ δὲ σελασφόρον ἐκεῖνο καὶ σεβάσμιον θέαμα οὐδὲ τοῖς ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου ἀθέατον ἦν , ἀλλ’ ἐπιδήλως ὁρώμενον Μαγνέντιον μὲν καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ ἅτε τῇ τῶν δαιμόνων θεραπείᾳ προσανακειμένους εἰς ἀμήχανον δέος κατέστησεν , Κωνστάντιον δὲ καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν εἰς θάρσος ἄμαχον ἀνεκτήσατο . ἡττηθεὶς δὲ τὰ πρῶτα Μαγνέντιος , εἶτα κατὰ μικρὸν ἀναλαβὼν ἑαυτόν , καὶ συμπλακεὶς ἐκ δευτέρου τῷ πολέμῳ καὶ κατὰ τὸ κραταιότατον καταπολεμηθεὶς καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ μικροῦ πάντας ἀποβαλών , πρὸς τὴν Λουγδούνων ἀποδιδράσκει πόλιν . καὶ τὰ μὲν πρῶτα κατ’ εὔνοιαν δῆθεν τὸν οἰκεῖον ἀδελφὸν ἀποσφάττει , πολεμίας προαρπάζων ὕβρεως καὶ χειρός , ἔπειτα καὶ δἴ τις ἄλλος παρῆν τῶν οἰκειοτάτων · τελευταῖον δὲ τὸ ξίφος ὑποστήσας ἑαυτῷ , ἐπηράχθη τε καὶ διελαθεὶς κατὰ τὸ μετάφρενον ἐξέψυξεν , οὐδ’ ὅλα τέσσαρα τυραννήσας ἔτη .
Lemmas: 26 . ὁ μέν οὖν Κωνστάντιος ἐγκρατής ὁ τύραννος γίγνομαι , ἐνταῦθα ὁ σημεῖον ὁ σταυρός ἐπί μέγας τε προφαίνω καί καταπληκτικός αἴγλη ὑπεραστράπτω ὁ ὁ ἡμέρα φάος . ὁράω δέ ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ περί τρίτος ὥρα μάλιστα ὁ ἡμέρα , ἑορτή ὁ λέγω Πεντηκοστή ἐνίστημι . ὁ δέ θεός - κλίνω · ὅτε καί ὁ ὁ σταυρός σημεῖον , μέγας τε καί δεινῶς ἐκφαίνω ἅπας ὡς ὑπεραστράπτω ὁ καταπληκτικός ὁ αἴγλη ὁ ὁ ἡμέρα φάος , ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ ὁράω περί τρίτος ὥρα μάλιστα ὁ ἡμέρα , ὁ ἑορτή ὁ λέγω Πεντηκοστή ἐνίστημι , διήκω ἀπό ὁ κρανίον λέγω τόπος ἄχρι καί ὁ ἐλαιών ὄρος , ὅθεν ὑπάρχω ὁ σωτήρ ὁ ἀνάληψις ποιέω . κρατύς τοίνυν ὁ βασίλεια ἅπας Κωνστάντιος , ὁ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος υἱός μόνος ὑπολείπω . [ § 12 ] ἀτενίζω οὖν πρός ὁ ὁ ἀρχή μέγεθος καί ἰλιγγιάω , ὡς ἅτε δή ἄνθρωπος εἰμί καί μή ἔχω ὁ ἐκ ὁ γένος αὐτός συνασπίζω ( οὔτε γάρ αὐτός παῖς γίγνομαι , οὔτε τις ὁ ἀδελφός καταλιμπάνω ) , καί δείδω μή τις αὐτός πάλιν ἐπανίστημι τύραννος κατά ὁ αὐτός βασίλεια εζανιιστημι , σκέπτομαι ὁ συγγενής τις λαμβάνω σύγκληρος καί ὁ βασίλεια ὑπασπιστής . ὅς δή καί ποιέω Γάλλος ὁ Ἰουλιανός ἀδελφός Καῖσαρ προΐστημι . ἀνεψιός δέ πρός πατήρ ὁ Γάλλος εἰμί αὐτός · Κωνστάντιος γάρ , ὁ Γάλλος καί Ἰουλιανός πατήρ , ἀδελφός εἰμί Κωνσταντῖνος ὁ μέγας . οὗτος οὖν ἐν ὁ Σίρμιον προχειρίζω , γυνή τε αὐτός ζεύγνυμι ὁ ἑαυτοῦ ἀδελφή Κωνσταντιάν , πίστις καί βεβαιότης χάρις , καί ἄρχω αὐτός δίδωμι γράφος τύπος ἐκεῖνος ἀπό ὁ λέγω κρανίον μέχρι καί ὁ ὁ Ἐλαιῶν ὄρος διήκω ὁράω , Ἶρις μέγας στέφανος τρόπος πανταχόθεν αὐτός περιελίσσω . δηλόω δέ ἄρα ὁ μέν Ἴρις ὁ ὁ σταυρόω καί ἀναλαμβάνω εὐμένεια , ὁ δέ στέφανος ὁ ὁ βασιλεύς Νίκη . ὁ δέ σελασφόρος ἐκεῖνος καί σεβάσμιος θέαμα οὐδέ ὁ ἐπί ὁ στρατόπεδον ἀθέατος εἰμί , ἀλλά ἐπίδηλος ὁράω Μαγνέντιος μέν καί ὁ σύν αὐτός ἅτε ὁ ὁ δαίμων θεραπεία προσανακειμενος εἰς ἀμήχανος δέος καθίστημι , Κωνστάντιος δέ καί ὁ περί αὐτός εἰς θάρσος ἄμαχος ἀνακτάομαι . ἡσσάομαι δέ ὁ πρῶτος Μαγνέντιος , εἶτα κατά μικρός ἀναλαμβάνω ἑαυτοῦ , καί συμπλέκω ἐκ δύο ὁ πόλεμος καί κατά ὁ κραταιός καταπολεμέω καί ὁ σύν αὐτός μικρός πᾶς ἀποβάλλω , πρός ὁ λουγδομοσσυν ἀποδιδράσκω πόλις . καί ὁ μέν πρῶτος κατά εὔνοια δῆθεν ὁ οἰκέω ἀδελφός ἀποσφάζω , πολέμιος προαρπάζω ὕβρις καί χείρ , ἔπειτα καί διά τις ἄλλος πάρειμι ὁ οἰκεῖος · τελευταῖος δέ ὁ ξίφος ὑφίστημι ἑαυτοῦ , ἐπάρχω τε καί διελαύνω κατά ὁ μετάφρενον ἐκψύχω , οὐδέ ὅλος τέσσαρες τυραννέω ἔτος .