philostorgius.historia-ecclesiastica-fragmenta-ap-photium 10.9
9 . Ὅτι μετὰ τὴν κατὰ Μαξίμου νίκην καὶ τὴν ἐπὶ ῾Ρώμην ε ἐξελαύνειν αὐτῆς μέλλοντος τοῦ βασιλέως , ἀστῆρ κατὰ τὸν οὐρανὸν ὤφθη παράδοξος κοὶ ἀήθης · μεγάλων δ’ ἄρα κακῶν ἄγγελος τῇ οἰκουμένῃ γενήσεσθαι ἔμελλεν . ἐξέλαμψεν δὲ πρῶτον κατὰ μέσας νύκτας πλησίον τοῦ Ἑωσφόρου κατ’ αὐτὸν δὴ τὸν καλούμενον ζῳδιακὸν κύκλον , μέγας δὲ καὶ ἐκφεγγὴς ταῖς μαρμαρυγαῖς οὐ πολλῷ τοῦ Ἑωσφόρου λειπόμενος . Ἔπειτα συνδρομὴ πανταχόθεν ἀστέρων ἐπ’ αὐτὸν ἀθροιζομένων ἐγίνετο ( εἰκάσαις ε ἂν σμήνῃ μελιττῶν περὶ τὸν ἡγούμενον τὸ θέαμα ) . κἀντεῦθεν , οἱονεὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους συνθλίψεως βιασαμένης , τὸ τῶν ἁπάντων φῶς εἰς μίαν τινὰ συγκραθὲν ἀνέλαμπεν φλόγα · καὶ μαχαίρας ἄντικρυς ἀμφήκους μεγάλης καὶ φοβερᾶς ἀπετέλεσεν τέλεσεν εἶδος πληκτικῶς ἐξαυγαζομέης , τῶν μὲν ἄλλων ἁπάντων ἀστέρων εἰς τοῦτο μεταπεσόντων τῆς θέας , θέας , ἐνὸς καὶ μόνου τοῦ πρώτου θεωρηθέντος ἐν τάξει ῥίζης τινὸς ἢ λαβῆς τῷ παντὶ σχήματι ὑποφαινομένου καὶ οἶον τὸ πᾶν τοῦ δειχθέντος ἀστέρος ἀποτίκτοντος σέλας , ὡς ἂν ἐκ λύχνου τινὸς θρυαλλίδος τῆς φλογὸς πρὸς ὕψος ἐξαιρομένης . τὸ μὲν φανὲν οὕτω παράδοξον παρεῖχεν τὴν θέαν . Καὶ ἡ κίνησις δὲ πρὸς πάντα παρήλλαττεν ἀστέρος δρόμον · τὴν γὰρ ἀρχὴν ὅθεν εἴρηται φανῆναι καὶ τῆς κινήσεως ποιησάμενος , συναυίσχετι σχετο μὲν τὰ πρῶτα τῷ Ἑωσφόρῳ καὶ συγκατεδύτο · ἔπειτα δὲ κατ’ ὀλίγον διιστάμενος ἐπὶ τὰς ἄρκτους ἀνῄει ε σχολῇ τε καὶ κινούμενος , καὶ ἐγκαρσίως ὡς ἐπ’ ἀριστερᾶς πρὸς τοὺς θεωμένους εἰπεῖν τὴν πορείαν πορείαν ποιούμενος . τὴν μέντοι γε κοινὴν περίοδον τὴν αὐτὴν εἶχεν τοῖς ἄλλοις καθ’ οὓς ε ἂν γίνοιτο πορευόμενος . τεσσαράκοντα δὲ ἡμέρας τῆς ἰδίας αὐτοῦ πορείας ἐπιτελουμένης , εἰς μέσην τὴν μεγάλην ἄρκτον ἐνέβαλεν , κἀν τῷ μεσαιτάτῳ αὐτῆς τὰ τελευταῖα φανεὶς αὐτοῦ που ἀπέσβη . οὐ ταῦτα δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἄλλα πολλὰ παράδοξα περὶ τοῦ ξιφοειδοῦς τούτου δίεισιν ἀστέρος .
Lemmas: 9 . ὅτι2 μετά ὁ κατά Μάξιμος Νίκη καί ὁ ἐπί Ρώμη ε ἐξελαύνω αὐτός μέλλω ὁ βασιλεύς , ἀστήρ κατά ὁ οὐρανός ὁράω παράδοξος κοί ἀήθης · μέγας δέ ἄρα κακός ἄγγελος ὁ οἰκέω γίγνομαι μέλλω . ἐκλάμπω δέ πρῶτος κατά μέσος νύξ πλησίος ὁ Ἑωσφόρος κατά αὐτός δή ὁ καλέω ζῳδιακός κύκλος , μέγας δέ καί ἐκφεγγής ὁ μαρμαρυγή οὖον πολύς ὁ Ἑωσφόρος λείπω . ἔπειτα συνδρομή πανταχόθεν ἀστήρ ἐπί αὐτός ἀθροίζω γίγνομαι ( εἰκάζω ε εἄν σμῆνος μέλισσα περί ὁ ἡγέομαι ὁ θέαμα ) . ἐντεῦθεν , οἱονεί ὁ πρός ἀλλήλων σύνθλιψις βιάζομαι , ὁ ὁ ἅπας φάος εἰς εἷς τις συγκεράννυμι ἀναλάμπω φλόξ · καί μάχαιρα ἄντικρυς ἀμφήκης μέγας καί φοβερός ἀποτελέω τελέω εἶδος πληκτικός ἐξαυγάζω , ὁ μέν ἄλλος ἅπας ἀστήρ εἰς οὗτος μεταπίπτω ὁ θέα , θέα , εἷς καί μόνος ὁ πρῶτος θεωρέω ἐν τάξις ῥίζα τις ἢ λαβή ὁ πᾶς σχῆμα ὑποφαίνω καί οἶος ὁ πᾶς ὁ δείκνυμι ἀστήρ ἀποτίκτω σέλας , ὡς εἄν ἐκ λύχνος τις θρυαλλίς ὁ φλόξ πρός ὕψος ἐξαίρω . ὁ μέν φαίνω οὗτος παράδοξος παρέχω ὁ θέα . καί ὁ κίνησις δέ πρός πᾶς παραλλάσσω ἀστήρ δρόμος · ὁ γάρ ἀρχή ὅθεν εἴρω φαίνω καί ὁ κίνησις ποιέω , συναυίσχετι σχετός μέν ὁ πρῶτος ὁ Ἑωσφόρος καί συγκαταδύνω · ἔπειτα δέ κατά ὀλίγος διίστημι ἐπί ὁ ἄρκτος ἄνειμι ε σχολή τε καί κινέω , καί ἐγκάρσιος ὡς ἐπί ἀριστερός πρός ὁ θεάομαι εἶπον ὁ πορεία πορεία ποιέω . ὁ μέντοι γε κοινός περίοδος ὁ αὐτός ἔχω ὁ ἄλλος κατά ὅς ε εἄν γίγνομαι πορεύω . τεσσαράκοντα δέ ἡμέρα ὁ ἴδιος αὐτός πορεία ἐπιτελέω , εἰς μέσος ὁ μέγας ἄρκτος ἐμβάλλω , ἐν ὁ μέσος αὐτός ὁ τελευταῖος φαίνω αὐτός ποῦ ἀποσβέννυμι . οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ἄλλος πολύς παράδοξος περί ὁ ξιφοειδής οὗτος δίειμι ἀστήρ .