philostorgius.historia-ecclesiastica-fragmenta-ap-photium 11.3
3 . Ὅτι Ἀρκαδίῳ μὲν ἐπ’ Ἀνατολῆς Ῥουφῖνος παρεδυνάστευεν , κατὰ δὲ τὴν Δύσιν τῷ Ὀνωρίῳ τὴν αὐτὴν ὁ Στελίχων τάξιν διέσωξεν . ἐκάτερος γὰρ αὐτῶν ἐκατέρῳ τῶν Θεοδοσίου παίδων τὸ τῆς βασιλείας σχῆμα καὶ τὸ νέμειν νέμειν οὐ παραιτούμενος , τὸ κράτος τῆς ἀρχῆς διὰ χειρὸς καὶ γλώσσης εἰχεν , έν ὑπάρχου προσηγορίᾳ βασιλεύων τοῦ βασιλεύοντος . οὐδέτερος δ’ αὐτῶν οἶς ὑπῆρχεν τῶν βασιλέων ἔστεργεν · ὁ μὲν γὰρ Ῥουφῖνος καὶ τὸ τῆς βασιλείας ἄνομα εἰς ἐαυτὸν μεθέλκειν ἐτέχναζεν , ὁ Στελίχων δὲ τῷ ἑαυτοῦ παιδὶ Εὐχερίῳ περιάπτειν περιάπτειν ἠγωνίζετο . ἀλλὰ τὸν μὲν Ῥουφῖνον ὁ ἀπὸ Ῥώμης ἀνακομισθεὶς στρατός , οἵ τῷ Θεοδοσίῳ κατὰ τοῦ τυράννου συνεστρατεύσαντο , ἐν τῷ λεγομένῳ τριβουναλίῳ πρὸς αὐτοῖς τοῖς τοῦ βασιλέως ποσὶ ταῖς μαχαίραις κατεκόψατο τοῦτο τοῦτο μὲν ἔχοντες ἐντολὰς παρὰ Στελίχωνος ἐξεργάσασθαι , τοῦτο δὲ καὶ διότι μυκτηρίζων αὐτοὺς ἐπεφώρατο . καὶ κατ’ ἐκείνην ἀπερράγη τὴν ἡμέραν τῆς ζωῆς καθ’ ἣν οἱ στρατολόγοι μονονουχὶ τὴν ἀλουργίδα αὐτῷ περιεβάλοντο . Εὐμήκης δέ , φησίν , ὁ Ῥουφῖνος ἦν καὶ ἀνδρώδης · καὶ τὴν σύνεσιν αἵ τε τῶν ὀφθαλμῶν κινήσεις ἐδήλουν καὶ τῶν λόγων ἡ ἑτοιμότης . ὁ δὲ Ἀρκάδιος βραχὺς τῷ μεγέθει καὶ λεπτὸς τὴν ἔξιν καὶ ἀδρανὴς τὴν ἰσχὺν καὶ τὸ χρῶμα μέλας · ε καὶ τὴν τῆς τῆς ψυχῆς νωθείαν τε λόγοι διήγγελλον καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ἡ φύσις , ὑπνηλῶς τε καὶ δυσαναφόρως αὐτοὺς δεικνῦσα καθελκομένους . ἅ καὶ τὸν Ῥουγῖνον ἠπάτα , ὡς ἐξ ε αὐτῆς μόνης τῆς ὄφεως ὁ στρατὸς αὐτὸν μὲν χαίρων βασιλέα , ἀποσκευάσεται δὲ τὸν Ἀρκάδιον . Τὴν μέντοι κεφαλὴν Ῥουφίνου τεμόντες τῷ στόματι λίθον ἐνέθεσαν , ἐπὶ καμάκου δ’ ἀναρτήσαντες πανταχοῦ περιέθεον . καὶ τὴν δεξιὰν ὡσαύτως τεμόντες ἐν τοῖς ἐργαστηρίοις τῆς πόλεως περιῆγον » δότε τῶ ἀπλήστῳ « λέγοντες . καὶ πολὺ χρυσίον ἡ αἴτησις ἠρανίσατο · οἶα γὰρ ἐπὶ λαταθυμίῳ θεάματι προθύμως τὸ χρυσίον οἱ ὁρῶντες ἀντεδίοσαν . Ἀλλ’ ὁ μὲν Ῥουφίνου τῆς βασιλείας ἔρως εἰς τοῦτο περιέκοψεν . καὶ τὸν Στελίχωνα δέ , ὡς οὑτος λέγει , ἐπιβουλὴν κατὰ τοῦ Ὀνωρίου συστησάμενον αὐτόν τε καὶ τοὺς συστασιώτας ὁ τὸ σύνθημα παρὰ τοῦ βασιλέως δεξάμενος στερατὸς ἀποσφάττουσιν .
Lemmas: 3 . ὅτι2 Ἀρκάδιος μέν ἐπί Ἀνατολή Ῥουφῖνος παραδυναστεύω , κατά δέ ὁ Δύσις ὁ Ὁνώριος ὁ αὐτός ὁ Στελίχων τάξις διασῴζω . ἐκάς γάρ αὐτός ἐκάς ὁ Θεοδόσιος παῖς ὁ ὁ βασίλεια σχῆμα καί ὁ νέμω νέμω οὖον παραιτέομαι , ὁ κράτος ὁ ἀρχή διά χείρ καί γλῶσσα ἔχω , ἐν ὑπάρχω προσηγορία βασιλεύω ὁ βασιλεύω . οὐδέτερος δέ αὐτός οἶς ὑπάρχω ὁ βασιλεύς στέργω · ὁ μέν γάρ Ῥουφῖνος καί ὁ ὁ βασίλεια ἄνομος εἰς ἑαυτοῦ μεθέλκω τεχνάζω , ὁ Στελίχων δέ ὁ ἑαυτοῦ παῖς ευχεριον περιάπτω περιάπτω ἀγωνίζομαι . ἀλλά ὁ μέν Ῥουφῖνος ὁ ἀπό Ῥώμη ἀνακομίζω στρατός , ὁ ὁ Θεοδόσιος κατά ὁ τύραννος συστρατεύω , ἐν ὁ λέγω τριβουνάλιον πρός αὐτός ὁ ὁ βασιλεύς πούς ὁ μάχαιρα κατακόπτω οὗτος οὗτος μέν ἔχω ἐντολή παρά Στελίχων ἐξεργάζομαι , οὗτος δέ καί διότι μυκτηρίζω αὐτός φωράω . καί κατά ἐκεῖνος ἀπορρήγνυμι ὁ ἡμέρα ὁ ζωή κατά ὅς ὁ στρατολόγος μονονού ὁ ἁλουργίς αὐτός περιβάλλω . εὐμήκης δέ , φημί , ὁ Ῥουφῖνος εἰμί καί ἀνδρώδης · καί ὁ σύνεσις ὁ τε ὁ ὀφθαλμός κινέω δηλόω καί ὁ λόγος ὁ ἑτοιμότης . ὁ δέ Ἀρκάδιος βραχύς ὁ μέγεθος καί λεπτός ὁ ἐξέρχομαι καί ἀδρανής ὁ ἰσχύς καί ὁ χρῶμα μέλας · ε καί ὁ ὁ ὁ Ψυχή νώθεια τε λόγος διαγγέλλω καί ὁ ὀφθαλμός ὁ φύσις , ὑπνηλός τε καί δυσανάφορος αὐτός δείκνυμι καθέλκω . ὅς καί ὁ Ῥουγῖνον ἀπατάω , ὡς ἐκ ε αὐτός μόνος ὁ ὄφις ὁ στρατός αὐτός μέν χαίρω βασιλεύς , ἀποσκευάζω δέ ὁ Ἀρκάδιος . ὁ μέντοι κεφαλή Ῥουφῖνος τέμνω ὁ στόμα λίθος ἐντίθημι , ἐπί κάμακος δέ ἀναρτάω πανταχοῦ περιθέω . καί ὁ δεξιά ὡσαύτως τέμνω ἐν ὁ ἐργαστήριον ὁ πόλις περιάγω » δίδωμι ὁ ἄπληστος « λέγω . καί πολύς χρυσίον ὁ αἴτησις ἐρανίζω · οἶος γάρ ἐπί λαταθυμίῳ θέαμα προθύμως ὁ χρυσίον ὁ ὁράω ἀντιδίδωμι . ἀλλά ὁ μέν Ῥουφῖνος ὁ βασίλεια Ἔρως εἰς οὗτος περικόπτω . καί ὁ Στελίχων δέ , ὡς οὗτος λέγω , ἐπιβουλή κατά ὁ Ὁνώριος συνίστημι αὐτός τε καί ὁ συστασιώτης ὁ ὁ σύνθημα παρά ὁ βασιλεύς δέχομαι στερατὸς ἀποσφάζω .