philostorgius.historia-ecclesiastica-fragmenta-ap-photium 7.8a
8a . Artemii Passio 49 Ende : Αὐτὸς δὲ ( näml . ὁ τὴν Δάφνην ὥρμησε , τὸ τῆς Ἀντιοχείας κάλλιστον ἐνδιαίτημα . Ebd . 51 : Ὁ δὲ Ἰουλιανὸς ἐπὶ τὴν Δάφνην ὥρμησε τὸ προάστειον , ὡς προέφημεν , θυσίας ἑτοιμαζόμενος τῷ Ἀπόλλωνι καὶ χρησμοὺς παρ’ αὐτοῦ δέξασθαι προσδοκῶν . ἡ δὲ Δάφνη προάστειόν μαρτυρικὸν ἐκεῖνο σῶμα παρῴνησεν , ὅσα τε εἰπεῖν ἐξεβιάσθη τὰ δαιμόνια , καὶ ὅπως κεραυνῷ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος αὐτῷ καθιδρύματι ἀπετεφρώθη τέμενος , καὶ ὅσα ἄλλα κατὰ ἀνθρώπους τε καὶ ὑπὲρ ἐστι τῆς Ἀντιοχείας , ἐπὶ τῶν ὑψηλοτέρων αὐτῆς χωρίων , ἄλσεσι παντοίοις συνηρεφές · πολυπρεμνότατον γὰρ καὶ πολυκαρπότατόν ἐστι τὸ χωρίον , ἔνθα τῶν τε ἄλλων παντοίων δένδρων καὶ δὴ καὶ κυπαρίττων ἐξαίσιον πεφύτευται χρῆμα πρός τε κάλλος καὶ ὕψος καὶ μέγεθος οὐ συμβλητόν , νάματά τε πανταχῆ διαθέει ποτίμων ὑδάτων , μεγίστων αὐτόθι πηγῶν ἀναδιδομένων , ἀφ᾿ ὡν καὶ ἡ πόλις ὀλίγαις δὴ πόλεων εὐυδροτάτη τυγχάνειν δοκεῖ . καὶ μὴν καὶ οἰκοδομαῖς λαμπραῖς καταλύσεων καὶ λουτρῶν καὶ τῶν ἄλλων κατασκευῶν εἴς τε χρείαν καὶ κόσμον εὖ μάλα πολυτελῶς ἐξήσκηται τὸ χωρίον . ἐνταῦθα καὶ ἄλλων μὲν δαιμόνων ναοί τε καὶ ἀγάλματα ἠν , διαφερόντως γε μὴν τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἐξ ἀρχαίων τῶν χρόνων ἐνυπῆρχε θεραπευόμενον . αὐτόθι γὰρ καὶ τὸ περὶ τὴν Δάφνην τὴν παρθένον συμβῆναι πάθος ὁ Ἑλληνικός ἔπλασε μῦθος ἦς δὴ καὶ μάλιστα φέρειν ἔτι δοκεῖ τὴν ἐπωνυμίαν ὁ τόπος . § 52 ] Τὸ δὲ ἄγαλμα τοῦ Ἀπόλλωνος τοιόνδε τὴν ἦν · ἐξ ἀμπέλου μὲν αὐτῷ συνεπεπήγει τὸ σῶμα πανθαυμάστῃ δὴ τέχνῃ πρὸς μιᾶς συμφυίας ἰδέαν συναρμοσθέν , χρυσῷ δὲ πᾶς ὁ περικείμενος πέπλος ἀμφιεννύμενος τοῖς παραγεγυμνωμένοις καὶ ἀχρύσοις τοῦ σώματος εἰς ἄφραστόν τι συνεφθέγγετο κάλλος · ἑστῶτί τε μετὰ χεῖρας ἦν ἡ κιθάρα μουσηγετοῦντά τινα ἐκμιμουμένῳ , αἱ τε κόμαι κοὶ τῆς δάφνης ὁ στέφανος τὸν χρυσὸν ἀναμὶξ ἐπήνθουν , ὡς ἤμελλε χάρις ἐξαστράψειν πολλὴ τοῖς θεησομένοις · ὑάκινθοί τε αὐτῷ δύο ἀνθρώπους παρεδοξοποιήθη οὐκ ἐπὶ μέγα παραλλάττοντα τοῖς ἄλλοις οὖτος ἱστορεῖ . λέγει δὲ μαρτυρῆσαι τὸν ἱερὸν Βαβύλαν σὺν τρισὶ λίθοι μεγάλοι τὸν τῶν ὀφθαλμῶν ἐξεπλήρουν τύπον κατὰ μνήμην τοῦ Ἀμυκλαίου παιδὸς Ὑακίνθου . καὶ ἀεὶ τὸ τῶν λίθων κάλλος καὶ μέγεθος τὸν μέγιστον προσετέλει τῷ ἀγάλματι κόσμον , ἐνταγέντων περιττῶς πρὸς ἀξιοπρέπειαν αὐτοῦ τῶν ἐργασαμένων , έν ὅτι πλείστοις ἀπατᾶσθαι περὶ αὐτοῦ συμβαίνῃ , τῷ περικαλλεῖ τῆς προφαινομένης μορφῆς εἰς τὸ προσκυνεῖν αὐτῶ̣ δελεαζομένοις . ὅπερ οὐν καὶ αύτὸς ὁ Ἰουλιανὸς πεπονθὼς ἠν · πλείονα γοῦν ἢ σύμπασι τοῖς ἄλλοις ἀγάλ - μασι προσῆγε τὴν θεραπείαν , χιλιόμβας ὅλας ἐξ ἑκάστου γένους αὐτῷ θυόμενος . [ § 53 ] ἐπεὶ δὲ αὐτῷ πάντα ποιοῦντι καὶ πραγματευομένῳ ὅπως χρῴη τὸ ἄγαλμα πλέον ἠν οὐδέν , ἀλλὰ τοῦτό τε καὶ τὰ λοιπὰ αὐτόθι σύμπαντα ἀγάλματα βαθεῖα σιωπὴ κατεῖχεν , ἐνταῦθα νομίσας τὰ ἀπο τῆς γοητείας ἐνδεῖν ἣν ἱερουργίαν καλοῦσιν Ἕλληνες , Εὐσέβιόν τινα μέγιστον ἐπὶ τῷ ταῦτα δύνασθαι κεκτημένον ἐν ἕλλησι κλέος μεταπεμψάμενος , τούτῳ προσέταττεν ἐπίπνουν ὅτι μάλιστα τὸ ἄγαλμα καὶ ἐνεργὸν ἀποφαίνειν , μηδενὸς ὡν εἰς τοῦτο προσδεῖν αὐτῷ νομίζοι φεισάμενον . τῷ δὲ ἐπειδὴ πάσας ἑαυτοῦ κεκινηκότι τὰς μηχανὰς καὶ μηδὲν ὅ τι πλέον ἂν ἐπινοήσειεν ὑπολειπομένῳ τὸν ὅμοιον ἐσεσιωπήκει καὶ κατὰ φύσιν τρόπον , οὐδέν τι μᾶλλον ἢ καὶ πρόσθεν φθεγγόμενον , ἐνταῦθα ἤδη πρὸς τοῦ Ἰουλιανοῦ ἐρωτώμενος [ καὶ ] καθότι καθότι μάλιστα σιωπῴη , καὶ ταῦτα πάντων τελεσθέντων ἐπ' αὐτῷ τῶν νομιζομένων παρ' αὐτοῖς , τὸν Βαβύλαν ἔφη τῆς σιωπῆς τούτου τε καὶ τῶν λοιπῶν παισὶ κομιδῇ μὲν νέοις , τὸ γένος δ᾿ ἀδελφοῖς · τὸ δὲ μαρτύριον ἀπ᾿ ἀρχῆς τοιαύτης προβῆναι . ἐπίσκοπος ἠν τῆς Ἀντιοχείας ὁ Βαβύλας . Νουμεριανῷ δὲ τῷ Ῥωμαίων βασιλεῖ ἤ , ὡς ἔνιοι , Δεκίῳ φασὶ κατὰ δή τινα δαίμονα γνώμην ἐμπεσεῖν πληθυούσης τῆς ἐκκλησίας ἐν αὐτῇ . τὸν δέ γε τοῦ θεοῦ ἀρχιερέα κατὰ τὰ προπύλαια στάντα ἀγαλμάτων αἰτιώτατον εἶναι αὐτοῦ ἐν τῇ Δάφνῃ κείμενον . ὡς τῶν θεῶν τὸν νεκρὸν αὐτοῦ βδελυττομένων καὶ διὰ τοῦτο τοῖς ἕδεσι σφῶν ἐπιφοιτᾶν οὐκ ἀνεχομένων · οὐ γὰρ ἠβούλετο τὴν ἀληθεστάτην αἰτίαν εἰπεῖν , οὐ παντάπασί γε αὐτῆς ἀνεπαίσθητος γεγονώς , ὅτι κρείττων δύναμις σαφῶς ἦν ἡ τὰς τῶν δαιμόνων ἐνεργείας πεδησαμένη , ἄλλως τε καὶ τοῦ δαίμονος αὐτῷ τοῦ τὸν Ἀπόλλωνα ὑποκρινομένου σαφῶς καὶ διαρρήδην , ὡς λέγεται , εἰρηκότος μὴ δύνασθαι άποκρίνασθαι διὰ Βαβύλαν . [ Artemii Passio Folge § 54 ] Ὁ | δὴ Βαβύλας οὗτος λέγεται ἐπίσκο - μὲν γενέσθαι τῆς Ἀντιοχείας · Νουμεριανῷ δὲ τῷ βασιλεῖ εἰσελθεῖν βουλομένῳ ἐν τῇ τῶν Χριστιανῶν ἐκκλησίᾳ κατὰ δή τινα ἑορτὴν στὰς πρὸ τῶν θυρῶν διεκώλυσεν εἰσελθεῖν Suidas s . v . Βαβύλας · ἐπίγὰρ σκοπος Ἀντιοχείας . οὖτος , φαπος σί , Νουμεριανῷ , οἱ δὲ Δεκίῳ , κατὰ δή τινα δαίμονα εἰσελθεῖν εἰς πληθύουσαν τὴν ἐκκλησίαν προθυμονμένῳ στὰς πρὸ τῶν θυρῶν ἀντισεῖν τοῦ νεώ , τὴν εἴσοδον ἀποτειχίζειν , φάσκοντα , ὅσα γε δυνατὸς εἴη , μὴ περιόψεσθαι λύκον τῷ ποιμνίῳ παρεισδυόμενον . καὶ τὸν μὲν αὐτίκα τῆς ὁρμῆς ἀνακρουσθῆναι , εἴτε στάσιν ὑπειδόμενον , εἴτε ἄλλως μεταβουλευσάμενον · τὸν ἐπίσκοπον πρῶτα μὲν τῆς τόλμης αἰτιᾶσθαι , ἔπειτα δὲ κελεύειν τὸν ὅσιον τοῖς δαίμοσι θύειν , μόνην γὰρ εἰναι τὴν ἐξοσίωσιν ταύτην λύσιν τε τοῦ ἐγκλήματος καὶ τῆς μετὰ ταῦτα τιμῆς τε καὶ δόξης πρόξενον . τὸν δέ , γενναίως πρὸς [ von hier an Artemii Passio = Suidas ] φάσκων εἰς δύναμιν μὴ περιόψεσθαι λύκον τῷ ποιμνίῳ ἐπεισερχόμενον . τὸν δὲ παραυτίκα μὲν ἀνακρουσθὴναι τῆς εἰσόδου , εἴτε στάσιν τοῦ ὄχλου ὑπειδόμενον , εἴτε καὶ ἄλλως αὐτῷ μεταβουλευθέν · ἐν χαλεπῷ μέντοι τὴν ἀντίστασιν τοῦ ἐπισκόπου ποιησάμενον , ἐπειδὴ ὡς ἑαυτὸν ἐπὶ τὰ βασιλεια ἀπηλλάγη , παραστήσασθαί τε αὐτὸν καὶ πρῶτα μὲν τὴν τόλμαν τῆς κωλύσεως ἐγκαλεῖν , ἔπειτα μέντοι κελεύειν αὐτὸν τοῖς δαίμοσι θύειν , εἰ βούλοιτό γε τὴν ἐπὶ τῷ ἐγκλήματι δίκην διαφυγεῖν . τὸν δὲ πρὸς τὴν ἔγκλησιν καὶ τὴν πρόκλησιν διακρούσασθαι · τὴν μέν , φήσαντα ποιμένι ὄντι ἕκαστον τῶν προτεινομένων ἀντιταξάμενον , τὸν μαρτυρικὸν ἀναδήσασθαι στέφανον . ἑαυτῷ πάντα προσήδειν ὑπὲρ τοῦ ποιμνίου προθυμεῖσθαι , τὴν δέ , μὴ ἂν ἑλέσθαι τοῦ ὄντως ὄντος ἀποστάντα θεοῦ ψευδωνύμοις ὀλετῆρσι δαίμοσι θύειν . εἶθ᾿ ὁ μὲν ὡς ἐώρα μὴ πειθόμενον αὐτὸν ἁλύσεσι καὶ πέδαις ἐνδησαμένους τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἄγειν κεφαλῆς ἀφαιρήσοντας · ὁ δέ , ἐπειδὴ ἢγετο τεθνγξόμενος , ταúτας ἀναλαβὼν ᾖδε τὰς τοῦ ψαλμοῦ ῥήσεις · » ἐπίστρεψον ψυχή μου εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου , ὅτι κύριος εὐηργέτησέ σε « . [ Art P . § 55 = Suidas Folge ] Φασὶ δὲ καὶ τρεῖς παῖδας γένος κομιδῇ νέους , ὑπ᾿ αὐτῷ ἀνατρεφομένους , ἁρπαγῆναί τε ὑπὸ τοῦ βασιλέως καὶ ὡς οὐδ᾿ αu̓τοὶ δύειν ἤθελον , καίτοι ἀνάγκης αὐτοῖς προσαγομένης , καὶ αὐτοὺς κελεῦσαι τὸν βασιλέα τῶν κεφαλῶν ἀφαιρεῖν · οὕς , ἐπειδὴ ἧκον εἰς τὸ προκείμενον ὁ Βαβύλας ἑαυτοῦ προστησάμενος προτέρους προσῆγε τῷ τοῦ μή τινα τρέσαντα αὐτῶν ἀναδῦνται τὸν θάνατον . καὶ ἀποτεμνο ταύτην ἀνειπὼν τὴν φωνήν · » ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοι εδωκεν ο θεος « , επειτα καὶ αυτος προυτεινε τον αυχενα τῳ ζιφει , ἐντειλάμενος τοῖς τὸ σῶμα αὐτοῦ ἀναλεγομένοις τὰς ἁλύσεις καὶ τὰς πέδας αὐτῷ συνθάψαι , » ἵν' ᾖ μοι ταῦτα « , φησί , » κειμένῳ κόμος . « καὶ νῦν μετ’ αὐτοῦ , ὥς φασι , ταῦτα τυγχάνει κείμενα . [ von hier an Artemii Passio allein ] Τοῦτον τὸν Βαβύλαν ὸ Ἰουλιανός , ἐπειδὴ πρὸς τοῦ Εὐσεβίου ἤκουσε κώλυμα τοῖς ἀγάλμασιν εἶναι τοῦ μὴ χρᾶν , αὐτίκα προσέταξεν αὐτῇ θήκῃ ( λίθου δ' ἐστὶ μεγάλου πεποιημένη ) μετάγειν ἐκ τῆς Δάφνης οἶς τι τοῦτο διαφέρει πόρρω που αὐτῶν ἀλλαχόσε ἵνα καὶ ᾑ βούλονται μεταστησαμένους . εὐθὺς οὖν ὁ τῆς πόλεως ὄχλος προχυθἐντες ὡς ἐπὶ μεγάλῃ αἰτίᾳ καὶ περιβαλλόμενοι εἷλκον τὴν θήκην · ἡ δέ , ὡς οὐχ ὑπ’ ἀνθρώπων ἑλκομένη μᾶλλον ἢ κρείττονος αὐτὴν κινούσης δυνάμεως , ἔφθανε τὴν τῶν ἀγόντων προθυμίαν ἐφεπομένη . αὐθήμερόν γέ τοι αὐτὴν σταδίους πλέον ἢ πεντήκοντα κομισάμενοι , ἐν τῷ καλουμένῳ κοιμητηρίῳ κατέθεσαν . ἔστι δὲ πρὸ τῆς πόλεις οἶκος σώματα Παλαιῶν ἀνδρῶν καὶ ἐνίων γε ἐπ' εὐσεβείᾳ μαρτυρουμένων πολλὰ δεδεγμένος · τότε μὲν οὐν ἐνταῦθα τὴν θήκην εἰσεκόμισαν . § 56 ] Ὁ δὲ Ἰουλιανὸς παρεσκευάζετο πλῆθος ἱερείων τε καὶ ἀναθημάτων , ὡς τῇ ὑστεραίᾳ σὺν αὐτοῖς εἰς τὴν Δάφνην ἀναβησόμενος , νῦν γε δὴ πάντως ἐλπίζων , εἰ μὴ τῶν ἄλλων , ἀλλὰ τοῦ Ἀπόλλωνος τεύξεσθαι ἀποκριθησομένου · ἐπὶ τοῦτον γὰρ αὐτῷ πᾶσα τῆς προθυμίας ἡ ἐλπὶς ἠν καὶ ὁ τόνος ὡς αὐτῶ̣ τι μᾶλλον ἢ τὸ τοιοῦτον διαφέρον κατά τε τὴν μαντικὴν τέχνην καὶ ὅτιπερ αὐτῷ τὸ χωρίον ἀνεῖτο ἡ Δάφνη , νομίζοντι αὐτὸν ἔν γε τῷ οἰκείῳ εἰκότως <πλέον> ἢ τῶν ἄλλων ἄν τινα δαιμόνων ἰσχύειν . Εὐσέβιος καὶ οἱ λεγόμενοι ἱερεῖς καὶ τῶν νεωκόρων τὸ πλῆθος προσδεχόμενοι τὸν βασιλέα ἐν ἀγῶνι μεγάλῳ ἦσαν , καὶ διηγρύπνουν περὶ τὸ ἄγαλμα πάντα πραγματευόμενοι ὅπως ἐπειδὰν ἀφίκηται τύχοι αὐτοῦ φθεγξομένου , ὡς ἄλλης γε αὐτῷ ἔτι προφάσεως εἰς ἀναβολὴν μὴ ὑπολειπομένης . ἐπειδὴ δὲ πόρρω τῶν νυκτῶν ἠν , τοῦ οὐρανοῦ πῦρ ἀθρόως κατενεχθὲν ἐνέσκηψε τῷ νεῷ , καὶ ἅμα πανταχόθεν αὐτοῦ δραξάμενον ἐμπιπρᾷ αὐτῷ ἀγάλματι καὶ αὐτοῖς ἀναθήμασιν . πάντων δὲ ὁμοῦ καταφλεγομένων καὶ τοῦ πυρὸς ἐπὶ μέγα ἐξαιρομένου , βοὴ μὲν αὐτίκα μεγάλη περὶ τὸν νεὼν ἦν καὶ θόρυβος οὐδενὶ ἐοικώς · καὶ δὴ πολλῶν ἐπαμῦναι προθυμουμένων οὐδεὶς ἠν ὁ πρὸς τὸ πῦρ ἀντισχεῖν δυνησόμενος · ἀλλ’ οἱ μὲν ἐπὶ τὴν πόλιν ἔθεον τῷ ἄρχοντι τῆς Ἑῴας Ἰουλιανῷ μηνύσοντες , ὁ δὲ λοιπὸς ὄχλος ἔστασαν ὑπ᾿ ἐκπλήξεως , θεαταὶ τοῦ παραδόξου τῆς καταλαβούσης αὐτοὺς συμξορᾶς γινόμενοι . τὸ δὲ πῦρ οὐδενὸς ἠν τῶν ἄλλων ἁπτόμενον , τοσαύτης γε καὶ οὕτως ἀμφιλαφοῦς ὕλης ἐκεῖ πεφυκυίας , ὅ τι μὴ μονώτατον ἐμπεσὸν κατέφλεγε σὺν τοῖς ἐνοῦσι τὸν νεών , ὡς τὸ μὲν ἄγαλμα καὶ πᾶν ὅ τι ἐν ἀναθήμασιν ἠν καθάπαξ ἀφανισθῆναι , βραχέα δὲ λειφθῆναι τῶν οἰκοδομημάτων ἐβάφη μνημεῖα τοῦ πάθους ἃ καὶ νῦν ἔτι δείκνυται σαφέστερον τὸ δεῖγμα τοῦ θεηλάτου πυρός . [ § 57 ] Ὁ δὲ Ἰουλιανὸς τὰ συμβάντα ἀκούσας ὀργῆς καὶ δεινὸν ποιησάμενος εἰ οἱ Χριστιανοὶ τοῖς συμβεβηκόσιν ἐπιτωθάσειν μέλλοιεν , αὐτίκα προστάττει τῆς μεγάλης αὐτοὺς ἐξωθεῖν ἐκκλησίας καὶ ταύτην μὲν ἄβατον αὐτοῖς παντελῶς ἀποξαίνειν , ὡς ὅτι ἀσφαλέστατα αὐτὴν ἀποκλεισαμένους , τὰ δὲ κειμήλια πάντα δημοσιοῦν . Δέδωκε δὲ καὶ τοῖς Ἕλλησιν ἄδειαν ὥστε εἰσέρχεσθαι αὐτοὺς τὰς τῶν Χριστιανῶν ἐκκλησίας καὶ ποιεῖν ὅσα καὶ βούλονται . τούτων οὖν παρὰ τοῦ τυράννου καὶ ἀσεβοῦς Ἰουλιανοῦ κελευσθέντων , τί τῶν μεγίστων κακῶν οὐκ ἐτελέσθη ; τί δὲ τῶν ἀπηχεστάτων οὐκ ἐλέχθη , τῶν ἀφέτῳ γλώττῃ λαλούντων τὰ ἄρρητα κατὰ τῆς τῶν Χριστιανῶν πίστεως καὶ βλασφημούντων εἰς τὸν κύριον καὶ θεὸν ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ; ἐν μὲν γὰρ usw . [ = ob . 4a S . 80 , 30 ff ]
Lemmas: 8a . Artemii Passio 49 Ende : αὐτός δέ ( näml . ὁ ὁ Δάφνη ὁρμάω , ὁ ὁ Ἀντιόχεια καλῶς ἐνδιαίτημα . Ebd . 51 : ὁ δέ Ἰουλιανός ἐπί ὁ Δάφνη ὁρμάω ὁ προάστειον , ὡς πρόφημι , θυσία ἑτοιμάζω ὁ Ἀπόλλων καί χρησμός παρά αὐτός δέχομαι προσδοκάω . ὁ δέ Δάφνη προάστειον μαρτυρικόν ἐκεῖνος σῶμα παροινέω , ὅσος τε εἶπον ἐκβιάζω ὁ δαιμόνιος , καί ὅπως κεραυνός ὁ ὁ Ἀπόλλων αὐτός καθίδρυμα ἀποτρέπω τέμενος , καί ὅσος ἄλλος κατά ἄνθρωπος τε καί ὑπέρ εἰμί ὁ Ἀντιόχεια , ἐπί ὁ ὑψηλός αὐτός χωρίον , ἄλσος παντοῖος συνηρεφής · πολύπρεμνος γάρ καί πολυκαρπότατόν εἰμί ὁ χωρίον , ἔνθα ὁ τε ἄλλος παντοῖος δένδρον καί δή καί κυπάρισσος ἐξαίσιος φυτεύω χρῆμα πρός τε κάλλος καί ὕψος καί μέγεθος οὖον συμβλητός , νᾶμα τε πανταχῇ διαθέω πότιμος ὕδωρ , μέγας αὐτόθι πηγή ἀναδίδωμι , ἀπό ὡς καί ὁ πόλις ὀλίγος δή πόλις εὔυδρος τυγχάνω δοκέω . καί μήv καί οἰκοδομή λαμπρός κατάλυσις καί λουτρόν καί ὁ ἄλλος κατασκευή εἰς τε χρεία καί κόσμος εὕω μάλα πολυτελής ἐξασκέω ὁ χωρίον . ἐνταῦθα καί ἄλλος μέν δαίμων ναός τε καί ἄγαλμα ἐάν , διαφερόντως γε μήv ὁ ὁ Ἀπόλλων ἐκ ἀρχαῖος ὁ χρόνος ἐνυπάρχω θεραπεύω . αὐτόθι γάρ καί ὁ περί ὁ Δάφνη ὁ παρθένος συμβαίνω πάθος ὁ Ἑλληνικός πλάσσω μῦθος εἰμί δή καί μάλιστα φέρω ἔτι δοκέω ὁ ἐπωνυμία ὁ τόπος . § 52 ] ὁ δέ ἄγαλμα ὁ Ἀπόλλων τοιόσδε ὁ εἰμί · ἐκ ἄμπελος μέν αὐτός συμπήγνυμι ὁ σῶμα πανθαυμάστῃ δή τέχνη πρός εἷς συμφυία ἰδέα συναρμόζω , χρυσός δέ πᾶς ὁ περίκειμαι πέπλος ἀμφιέννυμι ὁ παραγυμνόω καί ἄχρυσος ὁ σῶμα εἰς ἄφραστος τίς συμφθέγγομαι κάλλος · ἵστημι τε μετά χείρ εἰμί ὁ κιθάρα μουσηγετέω τις ἐκμιμέομαι , ὁ τε κόμη κοί ὁ δάφνη ὁ στέφανος ὁ χρυσός ἀναμίξ ἐπαναθέω , ὡς μέλλω χάρις ἐξαστράπτω πολύς ὁ θεάομαι · ὑάκινθος τε αὐτός δύο ἄνθρωπος παραδοξοποιέω οὐ ἐπί μέγας παραλλάσσω ὁ ἄλλος οὗτος ἱστορέω . λέγω δέ μαρτυρέω ὁ ἱερόν Βαβύλας σύν τρεῖς λίθος μέγας ὁ ὁ ὀφθαλμός ἐκπληρόω τύπος κατά μνήμη ὁ Ἀμυκλαῖος παῖς Ὑάκινθος . καί ἀεί ὁ ὁ λίθος κάλλος καί μέγεθος ὁ μέγας προστελέω ὁ ἄγαλμα κόσμος , ἐντάσσω περισσός πρός ἀξιοπρέπεια αὐτός ὁ ἐργάζομαι , ἐν ὅτι πλεῖστος ἀπατάω περί αὐτός συμβαίνω , ὁ περικαλλής ὁ προφαίνω μορφή εἰς ὁ προσκυνέω αὐτός δελεάζω . ὅσπερ ὀν καί αὐτός ὁ Ἰουλιανός πάσχω ἐάν · πλείων γοῦν ἢ σύμπας ὁ ἄλλος ἀγάλ - πῆμα προσάγω ὁ θεραπεία , χιλιόμβη ὅλος ἐκ ἕκαστος γένος αὐτός θύω . [ § 53 ] ἐπεί δέ αὐτός πᾶς ποιέω καί πραγματεύομαι ὅπως χράω ὁ ἄγαλμα πλέω ἐάν οὐδείς , ἀλλά οὗτος τε καί ὁ λοιπάς αὐτόθι σύμπας ἄγαλμα βαθύς σιωπή κατέχω , ἐνταῦθα νομίζω ὁ ἀπος ὁ γοητεία ἐνδέω ὅς ἱερουργία καλέω Ἕλλην , Εὐσέβιος τις μέγας ἐπί ὁ οὗτος δύναμαι κτάομαι ἐν Ἕλλην κλέος μεταπέμπω , οὗτος προστάσσω ἐπίπνους ὅτι μάλιστα ὁ ἄγαλμα καί ἐνεργός ἀποφαίνω , μηδείς ὡς εἰς οὗτος προσδέω αὐτός νομίζω φείδομαι . ὁ δέ ἐπεί πᾶς ἑαυτοῦ κινέω ὁ μηχανή καί μηδείς ὅς τίς πλέω εἄν ἐπινοέω ὑπολείπω ὁ ὅμοιος σιωπάω καί κατά φύσις τρόπος , οὐδείς τίς μᾶλλον ἢ καί πρόσθεν φθέγγομαι , ἐνταῦθα ἤδη πρός ὁ Ἰουλιανός ἐρωτάω [ καί ] καθότι καθότι μάλιστα σιωπάω , καί οὗτος πᾶς τελέω ἐπί αὐτός ὁ νομίζω παρά αὐτός , ὁ Βαβύλας φημί ὁ σιωπή οὗτος τε καί ὁ λοιπός παῖς κομιδή μέν νέος , ὁ γένος δέ ἀδελφός · ὁ δέ μαρτύριον ἀπό ἀρχή τοιοῦτος προβαίνω . ἐπίσκοπος ἐάν ὁ Ἀντιόχεια ὁ Βαβύλας . Νουμεριανός δέ ὁ Ῥωμαῖος βασιλεύς ἤ , ὡς ἔνιοι , Δέκιος φημί κατά δή τις δαίμων γνώμη ἐμπίπτω πληθύω ὁ ἐκκλησία ἐν αὐτός . ὁ δέ γε ὁ θεός ἀρχιερεύς κατά ὁ προπύλαια ἵστημι ἄγαλμα αἴτιος εἰμί αὐτός ἐν ὁ Δάφνη κεῖμαι . ὡς ὁ θεός ὁ νεκρός αὐτός βδελύσσομαι καί διά οὗτος ὁ ἕδος σφεῖς ἐπιφοιτάω οὐ ἀνέχω · οὖον γάρ βούλομαι ὁ ἀληθής αἴτιος εἶπον , οὖον παντάπασι γε αὐτός ἀνεπαίσθητος γίγνομαι , ὅτι ἀγαθός δύναμις σαφῶς εἰμί ὁ ὁ ὁ δαίμων ἐνέργεια πεδάω , ἄλλως τε καί ὁ δαίμων αὐτός ὁ ὁ Ἀπόλλων ὑποκρίνομαι σαφῶς καί διαρρήδην , ὡς λέγω , ἐρῶ μή δύναμαι ἀποκρίνω διά Βαβύλας . [ Artemii Passio Folge § 54 ] ὁ | δή Βαβύλας οὗτος λέγω ἐπίσκο - μέν γίγνομαι ὁ Ἀντιόχεια · Νουμεριανός δέ ὁ βασιλεύς εἰσέρχομαι βούλομαι ἐν ὁ ὁ Χριστιανός ἐκκλησία κατά δή τις ἑορτή ἵστημι πρό ὁ θύρα διακωλύω εἰσέρχομαι Suidas s . v . Βαβύλας · ἐπίγὰρ σκοπός Ἀντιόχεια . οὗτος , φάψ βρόχος , Νουμεριανός , ὁ δέ Δέκιος , κατά δή τις δαίμων εἰσέρχομαι εἰς πληθύω ὁ ἐκκλησία προθυμέομαι ἵστημι πρό ὁ θύρα ἀνθίζω ὁ ναῦς , ὁ εἴσοδος ἀποτειχίζω , φάσκω , ὅσος γε δυνατός εἰμί , μή περιοράω λύκος ὁ ποίμνιον παρεισδύνω . καί ὁ μέν αὐτίκα ὁ ὁρμή ἀνακρούω , εἴτε στάσις ὑφοράω , εἴτε ἄλλως μεταβουλεύω · ὁ ἐπίσκοπος πρῶτος μέν ὁ τόλμα αἰτιάομαι , ἔπειτα δέ κελεύω ὁ ὅσιος ὁ δαίμων θύω , μόνος γάρ εἰναι ὁ ἐξοσίωσις οὗτος λύσις τε ὁ ἔγκλημα καί ὁ μετά οὗτος τιμή τε καί δόξα Πρόξενος . ὁ δέ , γενναῖος πρός [ von hier an Artemii Passio = Suidas ] φάσκω εἰς δύναμις μή περιοράω λύκος ὁ ποίμνιον ἐπεισέρχομαι . ὁ δέ παραυτίκα μέν ἀνακρούω ὁ εἴσοδος , εἴτε στάσις ὁ ὄχλος ὑφοράω , εἴτε καί ἄλλως αὐτός μεταβουλεύω · ἐν χαλεπός μέντοι ὁ ἀντίστασις ὁ ἐπίσκοπος ποιέω , ἐπεί ὡς ἑαυτοῦ ἐπί ὁ βασίλεια ἀπαλλάσσω , παρίστημι τε αὐτός καί πρῶτος μέν ὁ τόλμα ὁ κώλυσις ἐγκαλέω , ἔπειτα μέντοι κελεύω αὐτός ὁ δαίμων θύω , εἰμί βούλομαι γε ὁ ἐπί ὁ ἔγκλημα δίκη διαφεύγω . ὁ δέ πρός ὁ ἔγκλησις καί ὁ πρόκλησις διακρούω · ὁ μέν , φημί ποιμήν εἰμί ἕκαστος ὁ προτείνω ἀντιτάσσω , ὁ μαρτυρικόν ἀναδέω στέφανος . ἑαυτοῦ πᾶς προσδέω ὑπέρ ὁ ποίμνιον προθυμέομαι , ὁ δέ , μή εἄν αἱρέω ὁ εἰμί εἰμί ἀφίστημι θεός ψευδώνυμος ὀλετήρ δαίμων θύω . εἶτα ὁ μέν ὡς αἰώρα μή πείθω αὐτός ἅλυσις καί πέδη ἐνδέω ὁ ἐπί θάνατος ἄγω κεφαλή ἀφαιρέω · ὁ δέ , ἐπεί ἄγω θνῄσκω , τατός ἀναλαμβάνω ἀείδω ὁ ὁ ψαλμός ῥῆσις · » ἐπιστρέφω ψυχή ἐγώ εἰς ὁ ἀνάπαυσις σύ , ὅτι κύριος εὐεργετέω σύ « . [ Art P . § 55 = Suidas Folge ] φημί δέ καί τρεῖς παῖς γένος κομιδή νέος , ὑπό αὐτός ἀνατρέφω , ἁρπάζω τε ὑπό ὁ βασιλεύς καί ὡς οὐδέ αu̓τοὶ δύο ἐθέλω , καίτοι ἀνάγκη αὐτός προσάγω , καί αὐτός κελεύω ὁ βασιλεύς ὁ κεφαλή ἀφαιρέω · ὅς , ἐπεί ἥκω εἰς ὁ πρόκειμαι ὁ Βαβύλας ἑαυτοῦ προΐστημι πρότερος προσάγω ὁ ὁ μή τις τρέω αὐτός ἀναδέω ὁ θάνατος . καί ἀποτέμνω οὗτος ἀναλέγω ὁ φωνή · » ἰδού ἐγώ καί ὁ παιδίον ὅς ἐγώ δίδωμι ὁ θεός « , ἔπειτα καί αὐτός προτείνω ὁ αὐχήν ὁ ζιφει , ἐντέλλω ὁ ὁ σῶμα αὐτός ἀναλέγω ὁ ἅλυσις καί ὁ πέδη αὐτός συνθάπτω , » ἵνα εἰμί ἐγώ οὗτος « , φημί , » κεῖμαι Κόμος . « καί νῦν μετά αὐτός , ὅς φημί , οὗτος τυγχάνω κεῖμαι . [ von hier an Artemii Passio allein ] οὗτος ὁ Βαβύλας ο Ἰουλιανός , ἐπεί πρός ὁ Εὐσέβιος ἀκούω κώλυμα ὁ ἄγαλμα εἰμί ὁ μή χράω , αὐτίκα προστάσσω αὐτός θήκη ( λίθος δέ εἰμί μέγας ποιέω ) μετάγω ἐκ ὁ Δάφνη οἶς τίς οὗτος διαφέρω πόρρω ποῦ αὐτός ἀλλαχόσε ἵνα καί ὁ βούλομαι μεθίστημι . εὐθύς οὖν ὁ ὁ πόλις ὄχλος προχέω ὡς ἐπί μέγας αἴτιος καί περιβάλλω ἕλκω ὁ θήκη · ὁ δέ , ὡς οὐ ὑπό ἄνθρωπος ἕλκω μᾶλλον ἢ ἀγαθός αὐτός κινέω δύναμις , φθάνω ὁ ὁ ἄγω προθυμία ἐφέπω . αὐθήμερος γε ὅς αὐτός στάδιον πλέω ἢ πεντήκοντα κομίζω , ἐν ὁ καλέω κοιμητήριον κατατίθημι . εἰμί δέ πρό ὁ πόλις οἶκος σῶμα παλαία ἀνήρ καί ἔνιοι γε ἐπί εὐσέβεια μαρτυρέω πολύς δέχομαι · τότε μέν ὀν ἐνταῦθα ὁ θήκη εισκομίζω . § 56 ] ὁ δέ Ἰουλιανός παρασκευάζω πλῆθος ἱερεῖον τε καί ἀνάθημα , ὡς ὁ ὑστεραῖος σύν αὐτός εἰς ὁ Δάφνη ἀναβαίνω , νῦν γε δή πάντως ἐλπίζω , εἰμί μή ὁ ἄλλος , ἀλλά ὁ Ἀπόλλων τυγχάνω ἀποκρίνω · ἐπί οὗτος γάρ αὐτός πᾶς ὁ προθυμία ὁ Ἐλπὶς ἐάν καί ὁ τόνος ὡς αὐτός τίς μᾶλλον ἢ ὁ τοιοῦτος διαφέρω κατά τε ὁ μαντικός τέχνη καί ὅτιπερ αὐτός ὁ χωρίον ἀνίημι ὁ Δάφνη , νομίζω αὐτός ἐν γε ὁ οἰκεῖος εἰκότως <πλέον> ἢ ὁ ἄλλος ἄν τις δαίμων ἰσχύω . Εὐσέβιος καί ὁ λέγω ἱερεύς καί ὁ νεώκορος ὁ πλῆθος προσδέχομαι ὁ βασιλεύς ἐν ἀγών μέγας εἰμί , καί διαγρυπνέω περί ὁ ἄγαλμα πᾶς πραγματεύομαι ὅπως ἐπειδάν ἀφικνέομαι τυγχάνω αὐτός φθέγγομαι , ὡς ἄλλος γε αὐτός ἔτι πρόφασις εἰς ἀναβολή μή ὑπολείπω . ἐπεί δέ πόρρω ὁ νύξ ἐάν , ὁ οὐρανός πῦρ ἀθρόος καταφέρω ἐνσκήπτω ὁ ναῦς , καί ἅμα πανταχόθεν αὐτός δράσσομαι ἐμπιπράω αὐτός ἄγαλμα καί αὐτός ἀνάθημα . πᾶς δέ ὁμοῦ καταφλέγω καί ὁ πυρός ἐπί μέγας ἐξαίρω , βοή μέν αὐτίκα μέγας περί ὁ ναός εἰμί καί θόρυβος οὐδείς ἔοικα · καί δή πολύς ἐπαμύνω προθυμέομαι οὐδείς ἐάν ὁ πρός ὁ πῦρ ἀντέχω δύναμαι · ἀλλά ὁ μέν ἐπί ὁ πόλις θέω ὁ ἄρχω ὁ ἑῷος Ἰουλιανός μηνύω , ὁ δέ λοιπός ὄχλος ἵστημι ὑπό ἔκπληξις , θεατός ὁ παράδοξος ὁ καταλαμβάνω αὐτός συμξοηρα γίγνομαι . ὁ δέ πῦρ οὐδείς ἐάν ὁ ἄλλος ἅπτω , τοσοῦτος γε καί οὕτως ἀμφιλαφής ὕλη ἐκεῖ φύω , ὅς τίς μή μόνος ἐμπίπτω καταφλέγω σύν ὁ ἔνειμι ὁ νέος , ὡς ὁ μέν ἄγαλμα καί πᾶς ὅς τίς ἐν ἀνάθημα ἐάν καθάπαξ ἀφανίζω , βραχύς δέ λείπω ὁ οἰκοδόμημα βάπτω μνημεῖον ὁ πάθος ὁ καί νῦν ἔτι δείκνυμι σαφής ὁ δεῖγμα ὁ θεήλατος πῦρ . [ § 57 ] ὁ δέ Ἰουλιανός ὁ συμβαίνω ἀκούω ὀργή καί δεινός ποιέω εἰμί ὁ Χριστιανός ὁ συμβεβηκός ἐπιτίθημι μέλλω , αὐτίκα προστάσσω ὁ μέγας αὐτός ἐξωθέω ἐκκλησία καί οὗτος μέν ἄβατος αὐτός παντελῶς ἀποξαίνω , ὡς ὅτι ἀσφαλής αὐτός ἀποκλείω , ὁ δέ κειμήλιον πᾶς δημοσιόω . δίδωμι δέ καί ὁ Ἕλλην ἄδεια ὥστε εἰσέρχομαι αὐτός ὁ ὁ Χριστιανός ἐκκλησία καί ποιέω ὅσος καί βούλομαι . οὗτος οὖν παρά ὁ τύραννος καί ἀσεβής Ἰουλιανός κελεύω , τίς ὁ μέγας κακός οὐ τελέω ; τίς δέ ὁ ἀπηχής οὐ λέγω , ὁ ἄφετος γλῶσσα λαλέω ὁ ἄρρητα κατά ὁ ὁ Χριστιανός πίστις καί βλασφημέω εἰς ὁ κύριος καί θεός ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἐν πᾶς ὁ πόλις ; ἐν μέν γάρ usw . [ = ob . 4a S . 80 , 30 ff ]