philostorgius.historia-ecclesiastica-fragmenta-ap-photium 11.6
6 . Ὅτι , φησίν , Ἀρκάδιος ὁ βασιλεὺς μετὰ θάνατον τοῦ πατρὸς θυγατέρα αύδδωνος ἄγεται γυναῖκα · ὁ δὲ βάρβαρος μὲν ἦν τὸ γένος , στρατηγίᾳ δὲ κατὰ τὴν Ἑσπερίαν διαπρέψας τὸ δὲ γύναιον οὐ κατὰ τὴν τοῦ ἀνδρὸς διέκειτο νωθείαν , ἀλλ’ ἐνῆν αὐτῇ τοῦ βαρβαπικοῦ θράσους οὐκ ὀλίγον . αὔτη δὲ θυγατέρας ἤδη τῷ Ἀρκαδίῳ δύο Πουλχερίαν καὶ Ἀρκαδιαν ἐγείνατο , ὕστερον δὲ καὶ Μαρῖναν καὶ υἱὸν ἐπέτεκε Θεοδόσιον . τότε δ’ οὖν τῶν δύο παίδων μήτηρ οὖσα , παρὰ Εὐτροπίου περιυβρισθεῖσα ὡς καὶ ἀπειλὴν αὐτῇ ἐπενεγκεῖν τῶν Βασιλείων θᾶττον ἀποπέμψασθαι , ὡς εἶχεν ἀγκαλισαμένη τὰ παιδία διὰ χειρὸς ἐκατέρας προσέρχεται τῷ ἀνδρί · καὶ κωκύουσά τε ἅμα καὶ τὰ βρέφη προτεινομένη , δακρύων ἠφίει λιβάδας . καὶ τἆλλα ἐποίει ἐποίει γυνὴ φλεγμαίνουσα γυναικείᾳ τέχνῃ πρὸς τὸ παθητικώτερον ἐφελ - κύσαιτο τὸν ἄνδρα . Τῷ δὲ Ἀρκαδίῳ οἶκτός τε τῶν παίδων εἰσῂει , ἐκ τῆς πρὸς τὴν μητέρα συμπαθείας βραυκανομένων , καὶ ὀργὴ ἀνήφθη . καὶ δὴ τότε τοῖς τε θμεοῖς καὶ τῇ δι’ αὐτῶν ἐμβριθείᾳ τῶν λόγων ὁ Ἀρκάδιος βασιλεὺς ἡν . ὄθεν αὐτίκα τὸν Εὐτρόπιον τιμῆς τε ἀπάσης περιδύει καὶ τὸν πλοῦτον ἀφαιρεῖται καὶ εἰς Κύπρον τὴν νῆσον φυγαδεύει . Μετ΄ οὐ πολὺ δέ τινων ἀπενεγκάντων κατ’ αὐτοῦ γραφήν , ὡς ὁπόταν ὕπατος ἐγεγόνει κοσμήμασιν ἀπεχρήσατο , οἶς οὐδενὶ τῶν ἄλλων ἐξῆν μὴ ὅτι γε βασιλεῖ , βασιλεῖ , μετάπεμπτος ἀπὸ Κύπρου γίνεται . καὶ συνεδρίου κατὰ τὸ καλούμενον Παντιχῖον καθεσθέντος ( Αὐριλιανος δ’ ὁ ὕπαρχος καὶ ἕτεροι τῶν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἐπιφανῶν ἀρχόντων διεσκόπουν τὰ κατηγορούμενα ) , αἰτίαις ὁ Εὐτρόπιος ἁλοὺς ἁλοὺς τὴν κεφαλὴν ἀφαιρεῖται . Ἀλλ’ ὁ μὲν φιλοστόργιος ταῦτα περὶ Εὐτροπίου λέγει · λέγει · ἔτεροι δὲ ἄλλας αἰτίας καὶ τοῦ παραλυθῆναι τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς ὑπερορίας καὶ δὴ καὶ τοῦ θανάτου ἀνιστορῦσιν .
Lemmas: 6 . ὅτι2 , φημί , Ἀρκάδιος ὁ βασιλεύς μετά θάνατος ὁ πατήρ θυγάτηρ αύδδωνος ἄγω γυνή · ὁ δέ βάρβαρος μέν εἰμί ὁ γένος , στρατηγία δέ κατά ὁ Ἑσπερία διαπρέπω ὁ δέ γύναιον οὖον κατά ὁ ὁ ἀνήρ διάκειμαι νώθεια , ἀλλά ἐν-εἰμί αὐτός ὁ βαρβαπιπου θράσος οὐ ὀλίγος . οὗτος δέ θυγάτηρ ἤδη ὁ Ἀρκάδιος δύο Πουλχερία καί Ἀρκαδία γείνομαι , ὕστερος δέ καί Μαρῖνα καί υἱός ἐπιτίκτω Θεοδόσιος . τότε δέ οὖν ὁ δύο παῖς μήτηρ εἰμί , παρά Εὐτρόπιος περιυβρίζω ὡς καί ἀπειλή αὐτός ἐπιφέρω ὁ Βασίλειος ταχύς ἀποπέμπω , ὡς ἔχω ἀγκαλίζομαι ὁ παιδίον διά χείρ ἑκάτερος προσέρχομαι ὁ ἀνήρ · καί κωκύω τε ἅμα καί ὁ βρέφος προτείνω , δάκρυ ἀφίημι λιβάς . καί ἄλλος ποιέω ποιέω γυνή φλεγμαίνω γυναικεῖος τέχνη πρός ὁ παθητικός ἐφελ - κύω ὁ ἀνήρ . ὁ δέ Ἀρκάδιος οἶκτος τε ὁ παῖς εἰσέρχομαι , ἐκ ὁ πρός ὁ μήτηρ συμπάθεια βραυκανομένων , καί ὀργή ἀνάπτω . καί δή τότε ὁ τε θμεοῖς καί ὁ διά αὐτός ἐμβρίθεια ὁ λόγος ὁ Ἀρκάδιος βασιλεύς ἐάν . ὅθεν αὐτίκα ὁ Εὐτρόπιον τιμή τε ἀπασάω περιδύω καί ὁ πλοῦτος ἀφαιρέω καί εἰς Κύπρος ὁ νῆσος φυγαδεύω . Μετς οὖον πολύς δέ τίνω ἀποφέρω κατά αὐτός γραφεύς , ὡς ὁπόταν ὕπατος γίγνομαι κόσμημα ἀποχράω , οἶς οὐδείς ὁ ἄλλος ἔξεστι μή ὅτι γε βασιλεύς , βασιλεύς , μετάπεμπτος ἀπό Κύπρος γίγνομαι . καί συνέδριον κατά ὁ καλέω παντιχιος καθέζομαι ( Αὐριλιανος δέ ὁ ὕπαρχος καί ἕτερος ὁ ἐν ὁ ἀρχή ἐπιφανής ἄρχω διασκοπέω ὁ κατηγορέω ) , αἴτιος ὁ Εὐτρόπιος ἁλίσκομαι ἁλίσκομαι ὁ κεφαλή ἀφαιρέω . ἀλλά ὁ μέν Φιλοστόργιος οὗτος περί Εὐτρόπιος λέγω · λέγω · ἔτερος δέ ἄλλος αἴτιος καί ὁ παραλύω ὁ ἀρχή καί ὁ ὑπερορία καί δή καί ὁ θάνατος ἀνιστορέω .