philostorgius.historia-ecclesiastica-fragmenta-ap-photium 9.17
17 . Ὅτι οἱ πέραν τοῦ Ἴστρου Σκυθαι , τῶν Οὔννων αὐτοῖς ἐπιστρατευσαντων , ἀνάστατοι γεγόνασι , καὶ πρὸς τὴν Ρωμαίων γῆν πρὸς φιλίαν ἐπεραιώθησαν . εἶεν δ’ ἂν οἱ Οὐννοι οὓς οἱ παλαιοὶ Νεβροὺς ἐπωνόμαζον , καὶ παρὰ τὰ Ῥιπαῖα κατῳκημένοι ὄρη , ἐξ ὡν ὁ Τάναϊς εἰς τὴν Μαιώτιδα λίμνην κατασυρόμενος τὸ ῥεῖθρον ἐκδίδωσιν . [ zu Ζ . 3–8 ] Vgl . Theophan . 62 , 2 : Γρατιανοῦ δέ , τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ , μὴ ἐκεῖσε , καὶ Οὐάλεντος ἐν Ἀντιοχείᾳ διάγοντος , τὸ εὑρεθὲν στρατόπεδον ἐν τῷ τόπῳ ἐν ᾧ ἐτελεύτησεν Οὐαλεντινιανὸς ὁ μέγας , Οὐαλεντινιανόν , τὸν υἱὸν αὐτοῦ , ὡς ἐτῶν δ᾿ ἀνηγόρευσαν Αὔγουστον , συμπαρούσης καὶ Ἰουστίνης , τῆς μητρὸς αὐτοῦ , ἐν τῇ Πανονίᾳ . τοῦτο μαθὼν Γρατιανὸς τὸν μὲν ἀδελφὸν αὐτοῦ εἶχε συμβασιλεύοντα μεθ’ ἑαυτοῦ , τοὺς δὲ ἀναγορεύσαντας διαφόροις τρόποις ἐτιμωρήσατο διὰ τὸ παρὰ γυώμην αὐτοῦ τοῦτο γενέσθαι . Zonar . XIII 17,2–6 : Ὄτε δὲ ὁ Οὐαλεντινιανὸς ἐτελεύτησεν , οὐ παρῆν οὑτος ὁ Γρατιανὸς ) ἐπὶ τῷ θανάτῳ τῷ τοῦ πατρός . ἡ γοῦν στρατιὰ τηνικαῦτα τὸν νέον Οὐαλεντινιανὸν βασιλέα ἀνεῖπε τετραετῆ τότε τυγχάνοντα . ἐπανελθὼν δ’ ἐκ τῆς ἀποδημίας Γρατιανὸς τοὺς μὲν στρατιώτας ἐκάκισε καὶ τινας αὐτῶν καὶ ἐκάκωσε , κολάσας τοὺς τῆς τοῦ ἀδελφοῦ πρωτουργοὺς ἀναρρήσεως , ὠς ἄτερ γνώμης αὐτοῦ βασιλέως ὄντος ἄλλον ἀναγορεύσαντας . τὸν δὲ ἀδελφὸν αὐτὸν συνάρχειν οὐ παρῃτήσατο , ἀλλὰ κοινωνὸν τῆς βασιλείας προσείλετο . Οἱ δέ γε Σκύθαι , μεταναστάντες , ἀπὸ τοῦ μέτριοι τὰ πρῶτα εἶναι τοῖς Ῥωμαίοις εἰς τὸ λῃστεύειν ἐτράποντο · εἶτα καὶ πόλεμον ἀκήρυκτον εἵλοντο . Οὐάλης δὲ ταῦτα πεπυσμένος ἐξ Ἀντιοχείας ἀπαίρει , καὶ κατὰ Κωνσταντινούπολιν γεγονὼς ἐπὶ Θρᾴκην ἐλαύνει . καὶ μάχῃ συμπλακεὶς τοῖς βαρβάροις καὶ πολλοὺς ἀποβαλὼν ἀνὰ κράτος φεύγει . καὶ πάσῃ συχεθεὶς ἀμηχανίᾳ καὶ ἀπορίᾳ , ἔν τινι τῶν κατὰ ἀγροὺς οἰκημάτων χόρτον φέροντι σὺν ὀλίγοις τοῖς ἑπομένοις κατακρύπτει ἑαυτόν . οἱ δὲ βάρβαροι καταδιώκοντες , ὥσπερ τὰ ἄλλα τῶν έν ποσίν , οὕτω καὶ τὸ οἴκημα πυρὸς δαπάνην ἐτίθεντο . οὐδεμίαν περὶ τοῦ βασιλέως λαβόντες ὑπόνοιαν . Ἀλλ᾿ ὁ μὲν οὕτως ἠφάνισται , τὸ πλεῖστόν τε καὶ κράτιστον τῆς Ῥωμαϊκῆς ἀρχῆς συναποκειράμενος · οἱ δὲ βάρβαροι πᾶσαν ἀδεῶς τὴν Θρᾴκην ἐληΐζοντο , Φριτιγέρνους αὐτοὺς ἄγοντος . ὁ δὲ Γρατιανὸς ἐκόψατο μὲν τὸν θεῖον , ἐθρήνησεν δὲ τὴν Ῥωμαίων συμφοράν · Θεοδόσιον δὲ βασιλέα χειροτονήσας εἰς τὴν τοῦ θείου βασιλείαν αναπεμπει . Ὁ δὲ Θεοδόσιος τὰς Ἰσπανίας μὲν εἶχεν πατρίδας , ἃς νῦν Ἰβηρίας καλοῦσι , τοῦ δι’ αὐτῶν ῥέοντος Ἴβηρος ποταμοῦ τὴν προτέραν ἐκνικήσαντος ὀνομασίαν .
Lemmas: 17 . ὅτι2 ὁ πέραν ὁ Ἴστρος Σκύθης , ὁ Οὖννοι αὐτός ἐπιστρατεύω , ἀνάστατος γίγνομαι , καί πρός ὁ Ῥωμαῖος γῆ πρός φίλιος περαιόω . ἄγω δέ εἄν ὁ Οὗννος ὅς ὁ παλαιός νεβρός ἐπονομάζω , καί παρά ὁ Ῥιπαῖος κατοικέω ὄρος , ἐκ ὡς ὁ Τάναϊς εἰς ὁ Μαιῶτις λίμνη κατασύρω ὁ ῥεῖθρον ἐκδίδωμι . [ zu Ζ . 3–8 ] Vgl . Theophan . 62 , 2 : Γρατιανός δέ , ὁ υἱός αὐτός , μή ἐκεῖσε , καί Οὐάλης ἐν Ἀντιόχεια διάγω , ὁ εὑρίσκω στρατόπεδον ἐν ὁ τόπος ἐν ὅς τελευτάω Οὐαλεντινιανός ὁ μέγας , Οὐαλεντινιανός , ὁ υἱός αὐτός , ὡς ἔτος δέ ἀναγορεύω Αὔγουστος , συμπάρειμι καί Ἰουστίνη , ὁ μήτηρ αὐτός , ἐν ὁ Πανόνιος . οὗτος μανθάνω Γρατιανός ὁ μέν ἀδελφός αὐτός ἔχω συμβασιλεύω μετά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἀναγορεύω διάφορος τρόπος τιμωρέω διά ὁ παρά γυωμος αὐτός οὗτος γίγνομαι . Zonar . XIII 17,2–6 : ὅτε δέ ὁ Οὐαλεντινιανός τελευτάω , οὖον πάρειμι οὗτος ὁ Γρατιανός ) ἐπί ὁ θάνατος ὁ ὁ πατήρ . ὁ γοῦν στρατία τηνικαῦτα ὁ νέος Οὐαλεντινιανός βασιλεύς ἀνειπεῖν τετραετής τότε τυγχάνω . ἐπανέρχομαι δέ ἐκ ὁ ἀποδημία Γρατιανός ὁ μέν στρατιώτης κακίζω καί τις αὐτός καί κακόω , κολάζω ὁ ὁ ὁ ἀδελφός πρωτουργός ἀνάρρησις , ὡς ἄτερ γνώμη αὐτός βασιλεύς εἰμί ἄλλος ἀναγορεύω . ὁ δέ ἀδελφός αὐτός συνάρχω οὖον παραιτέομαι , ἀλλά κοινωνός ὁ βασίλεια προσαιρέομαι . ὁ δέ γε Σκύθης , μετανίστημι , ἀπό ὁ μέτριος ὁ πρῶτος εἰμί ὁ Ῥωμαῖος εἰς ὁ λῃστεύω τρέπω · εἶτα καί πόλεμος ἀκήρυκτος αἱρέω . Οὐάλης δέ οὗτος πυνθάνομαι ἐκ Ἀντιόχεια ἀπαίρω , καί κατά Κωνσταντινούπολις γίγνομαι ἐπί Θρᾴκη ἐλαύνω . καί μάχομαι συμπλέκω ὁ βάρβαρος καί πολύς ἀποβάλλω ἀνά κράτος φεύγω . καί πᾶς συγχέω ἀμηχανία καί ἀπορία , ἐν τις ὁ κατά ἀγρός οἴκημα χόρτος φέρω σύν ὀλίγος ὁ ἕπομαι κατακρύπτω ἑαυτοῦ . ὁ δέ βάρβαρος καταδιώκω , ὥσπερ ὁ ἄλλος ὁ ἐν πούς , οὗτος καί ὁ οἴκημα πυρός δαπάνη τίθημι . οὐδείς περί ὁ βασιλεύς λαμβάνω ὑπόνοια . ἀλλά ὁ μέν οὕτως ἀφανίζω , ὁ πλεῖστος τε καί ἀγαθός ὁ Ῥωμαϊκός ἀρχή συναποκείρω · ὁ δέ βάρβαρος πᾶς ἀδεῶς ὁ Θρᾴκη ληΐζομαι , Φριτιγέρνους αὐτός ἄγω . ὁ δέ Γρατιανός κόπτω μέν ὁ θέω , θρηνέω δέ ὁ Ῥωμαῖος συμφορά · Θεοδόσιος δέ βασιλεύς χειροτονέω εἰς ὁ ὁ θεῖον βασίλειος ἀναπέμπω . ὁ δέ Θεοδόσιος ὁ Ἱσπανία μέν ἔχω πατρίς , ὅς νῦν Ἰβηρία καλέω , ὁ διά αὐτός ῥέω Ἴβηρ ποταμός ὁ πρότερος ἐκνικάω ὀνομασία .