philostorgius.historia-ecclesiastica-fragmenta-ap-photium 7.10
10 . Ὅτι πολλοὶ μὲν τῶν εἰς τοὺς Χριστιανοὺς καὶ τὴν εὐσέβειαν ἐκμαωέντων δίκας ἔτισαν οὐ μεμπτάς , εἰς τὸ περιφανέστατον δὲ καὶ ἐπιφανεῖς Ἰουλιανός τε ὁ τῆς Ἑῴας θεῖος ὢν κατὰ τὸ μητρῷον γένος τοῦ ἀποστάτου Ἰουλιανοῦ , καὶ Φίληξ ὁ τοὺς θησαυροὺς καὶ Ἐλπίδιος τῆς βασιλικῆς οἰκίας προεστώς κόμητας πριουάτων ἐναρξαμένων , καὶ τὴν τῶν θεμελίων τάφρον ἐξορυττόντων ἄμαις καὶ σκάφαις καὶ τοὺς θεμελίους μελλόντων καταβάλλεσθαι , σφοδροτάτη καταιγὶς ἐπελθοῦσα τὸ κενωθὲν ἀντεχώννυ . ἀστραπῶν δὲ καὶ βροντῶν καθ’ ὅλην ἐκείνην τὴν νύκτα συνεχῶς καταπεμπομένων , σεισμὸς ἐγγιζούσης λοιπὸν τῆς ἡμέρας ἐγένετο , ὥστε πολλοὺς καὶ ὑπαίθρους μένοντας ἐναποψῦξαι · καὶ πῦρ ἐκ τῶν ὀρυττομένων θεμελίων ἐξενεχθὲν πάντας τοὺς εὑρεθέντας ἐκεῖσε κατέφλεξεν . δὲ καὶ πόλεις συνέβη , τὰς περὶ Νικόπολιν καὶ Νεάπολιν Ἐλευθερόπολίν τε καὶ Γάζαν καὶ ἑτέρας πλείους · στοά τε τῆς Αἰλίας ἤλγουν Ἱερουσαλήμ , ἡ παρὰ τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων , πολλοὺς τῶν εἰρημένων κατενεχθεῖσα ἀνεῖλεν , πῦρ τε ἐκραγὲν ἀδήλως πλείστους Ἰουδαίων κατέκαυσεν . ἐγένετο δὲ καὶ σκότος κ·ατὰ τοὺς τόπους ἐκείνους , καὶ σεισμοὶ συνεχεῖς πολλὰς φθορὰς ἐν πολλαῖς ἐργασάμενοι πόλεσιν . ἡ Ῥωμαίων γλῶττα καλεῖ ) · οὗτοι δ᾿ οἱ τρεῖς τῶν ἐξαρνησαμένων εὐσέβειαν εἰς τὸ βασιλεῖ κεχαρισμένον ἠσαν . Ὁ μὲν οὖν Φίληξ , ἐξ οὐδεμιᾶς ἐμφανοῦς αἰτίας τῶν ἐν φλεβῶν μιᾶς τῆς μεγίστης ἀναρραγείσης , αἵματός τε αὐλὸν ἐξέπεμψεν , ἐκ τοῦ στόματος καὶ θέαμα τοῖς ὁρῶσι γενόμενος φοβερὸν οὐδὲ δι ὅλης ἡμέρας ἤρκεσεν , ἀλλὰ περὶ δείλην ὀψίαν τοῦ αἵματος ἐπιλείποντος καὶ τὴν ψυχὴν συναπέβαλε . Ο δέ γε Ἰουλιανὸς ἀργαλέᾳ καὶ δυστεκμάρτῳ βληθεὶς νόσῳ ἐπὶ τεσσαράΚοντα τὰς ὅλας ἡμέρας ἀποτάδην ἔκειτο , μήτε φθεγγόμενος μήτε τινὰ συναίσθησιν ἔχων · μικρὸν δέ πως ὑπορραΐσας , πολλὰ μὲν κατεγίνωσκεν ἑαυτὸν τῆς ἀθεμίτου τόλμης καὶ τὴν δίκην ἐκεῖθεν αὐτῶ συναίσθησιν ἔλαβεν καταρραγῆναι · καὶ μέχρι τοῦ μάρτυρα αυτον ἑαυτοῦ τῆς ἀνοσιουργίας γενέσθαι ἀνενεγκών , παντοδαποῖς ἕλκεσι τὴν γαστέρα σπασθείς , συνδιερράγη καὶ τὴν ψυχήν . Καὶ ὁ Ἐλπίδιος δέ , εἰ καὶ τῶν ἄλλων βραδύτερον , ἀλλ᾿ οὐν τῇ τοῦ Προκοπίου τυραννίδι συμπράττων φωραθείς , ὃς ἐπανέστη τῷ Οὐάλεντι , τῶν τε χρημάτων γυμνωθεὶς καὶ εἱρκταῖς καταβιούς , ἀκλεῶς καταστρέφει τὸν βίον , ἐπάρατος πᾶσι γεγονὼς καὶ ὁ θύτης Ἐλπίδιος ἐπονομαζόμενος . Ἄλλος δέ τις συνεισελθὼν τοῖς εἰρημένοις ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ , ἣν ἐπόρθουν καὶ ἀπεσύλων τὰ ἀναθήματα καὶ τὰ κειμήλια λαφυραγωγοῦντες τὸν ἐν αὐτοῖς θεραπευόμενον ἐξύβριζον , οὗτος δή , προσανασυράμενος τὴν ἐσθῆτα , τῷ θυσιαστηρίῳ ἐνασελγαίνων ἐναπούρησε καὶ παραυτίκα ποινὴν χαλεπὴν καὶ ὀξεῖαν ἀπέτισεν . δι᾿ ὡν γὰρ ὕβρισεν μορίων , ταῦτα μέχρι τῶν ἐντέρων διασαπεὶς καὶ σκωλήκων ἀδιήγητον χρῆμα τεκνώσας , οἰκτρῶς ἄγαν καὶ οὐδ’ ἀφηγήσεως ἀξίως καταστρέφει τὸν βίον . καὶ μὲν δὴ καὶ ἕτεροι παραπλήσια τετολμηκότες ἐφαμίλλους τὰς τιμωρίας δεδώκασιν .
Lemmas: 10 . ὅτι2 πολύς μέν ὁ εἰς ὁ Χριστιανός καί ὁ εὐσέβεια ἐκμαίνω δίκη τίνω οὖον μεμπτός , εἰς ὁ περιφανής δέ καί ἐπιφανής Ἰουλιανός τε ὁ ὁ ἑῷος θεῖος εἰμί κατά ὁ Μητρῷον γένος ὁ ἀποστάτης Ἰουλιανός , καί Φίλαξ ὁ ὁ θησαυρός καί Ἐλπίδιος ὁ βασιλικός οἰκίον προΐστημι κόμης πριους ἐνάρχομαι , καί ὁ ὁ θεμέλιος τάφρος ἐξορύσσω ἄμη καί σκάφη καί ὁ θεμέλιος μέλλω καταβάλλω , σφοδρός καταιγίς ἐπέρχομαι ὁ κενόω ἀντιχώννυμι . ἀστραπή δέ καί βροντή κατά ὅλος ἐκεῖνος ὁ νύξ συνεχῶς καταπέμπω , σεισμός ἐγγίζω λοιπός ὁ ἡμέρα γίγνομαι , ὥστε πολύς καί ὕπαιθρος μένω ἐναποψύχω · καί πῦρ ἐκ ὁ ὀρύσσω θεμέλιος ἐκφέρω πᾶς ὁ εὑρίσκω ἐκεῖσε καταφλέγω . δέ καί πόλις συμβαίνω , ὁ περί Νικόπολις καί Νεάπολις ελευθεροπολις τε καί Γάζα καί ἕτερος πλείων · στοά τε ὁ Αἰλία ἀλγέω Ἱερουσαλήμ , ὁ παρά ὁ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος , πολύς ὁ εἴρω καταφέρω ἀναιρέω , πῦρ τε ἐκρήγνυμι ἀδήλως πλεῖστος Ἰουδαῖος κατακαίω . γίγνομαι δέ καί σκότος κ·ατὰ ὁ τόπος ἐκεῖνος , καί σεισμός συνεχής πολύς φθορά ἐν πολύς ἐργάζομαι πόλις . ὁ Ῥωμαῖος γλῶσσα καλέω ) · οὗτος δέ ὁ τρεῖς ὁ ἐξαρνέομαι εὐσέβεια εἰς ὁ βασιλεύς χαρίζομαι ἀείδω . ὁ μέν οὖν Φίλαξ , ἐκ οὐδείς ἐμφανής αἴτιος ὁ ἐν φλέψ εἷς ὁ μέγας ἀναρρήγνυμι , αἷμα τε αὐλός ἐκπέμπω , ἐκ ὁ στόμα καί θέαμα ὁ ὁράω γίγνομαι φοβερός οὐδέ Ζεύς ὅλος ἡμέρα ἀρκέω , ἀλλά περί δείλη ὄψιος ὁ αἷμα ἐπιλείπω καί ὁ ψυχή συναποβάλλω . ὁ δέ γε Ἰουλιανός ἀργαλέος καί δυστέκμαρτος βάλλω νόσος ἐπί τεσσαράκοντα ὁ ὅλος ἡμέρα ἀποτάδην κεῖμαι , μήτε φθέγγομαι μήτε τις συναίσθησις ἔχω · μικρός δέ πως υποραιω , πολύς μέν καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ ὁ ἀθέμιστος τόλμα καί ὁ δίκη ἐκεῖθεν αὐτός συναίσθησις λαμβάνω καταρρήγνυμι · καί μέχρι ὁ μάρτυς αὐτός ἑαυτοῦ ὁ ἀνοσιουργία γίγνομαι ἀναφέρω , παντοδαπός ἕλκος ὁ γαστήρ σπάω , συνδιρηγνυμι καί ὁ Ψυχή . καί ὁ Ἐλπίδιος δέ , εἰμί καί ὁ ἄλλος βραδύς , ἀλλά ὀν ὁ ὁ Προκόπιος τυραννίς συμπράσσω φωράω , ὅς ἐπανίστημι ὁ Οὐάλης , ὁ τε χρῆμα γυμνόω καί εἱρκτή καταβιόω , ἀκλεής καταστρέφω ὁ βίος , Ἐπάρατος πᾶς γίγνομαι καί ὁ θύτης Ἐλπίδιος ἐπονομάζω . ἄλλος δέ τις συνεισέρχομαι ὁ εἴρω ἐν ὁ ἐκκλησία , ὅς πορθέω καί ἀποσυλάω ὁ ἀνάθημα καί ὁ κειμήλιον λαφυραγωγέω ὁ ἐν αὐτός θεραπεύω ἐξυβρίζω , οὗτος δή , προσανασυράμενος ὁ ἐσθής , ὁ θυσιαστήριον ἐνασελγαίνω εναπουρησος καί παραυτίκα ποινή χαλεπός καί ὀξύς ἀποτίνω . διά ὡς γάρ ὑβρίζω μόριον , οὗτος μέχρι ὁ ἔντερον διασήπομαι καί σκώληξ ἀδιήγητος χρῆμα τεκνόω , οἰκτρός ἄγαν καί οὐδέ ἀφήγησις ἀξίως καταστρέφω ὁ βίος . καί μέν δή καί ἕτερος παραπλήσιος τολμάω ἐφάμιλλος ὁ τιμωρία δίδωμι .