philodemus.de-musica-librorum-quae-exstant 1.1
. . . . εἶναι περὶ μο[υ - ϲικὴ]ν . εὐλαβείαϲ γὰρ . . . . . . ν δ[εῖ]ϲθαι μάλιϲτ[α παϲῶ]ν εἰκόνων . ἁμαρ[τ - όντα γ]ὰρ τὰ μέγιϲτα βλά[π - τεϲθ]αι τὰ ἤθη , ἔργον . . . . . . . . . αἰϲθέϲθαι , διὰ τὸ ποιη]τὰϲ φαυλοτέρουϲ [ εἰ - ναι τῶ]ν Μουϲῶν . [ καὶ ] αὐτὰ[ϲ οὐκ ] ἂν ποιῆϲαι τὰ μὲ[λη καὶ ῥυ]θμοὺϲ προϲα[ρμοϲά - ϲαϲ δούλων κ]αὶ ἀνελε[υθέ - ρων καὶ ] πάλιν οὐ[κ ἂν ϲυνθεῖν]αι καὶ ἀ[νθρώπ - ων καὶ ὀργά]νων πάντ[αϲ ψόφουϲ ] ? . . . . . . . . . . . . . . . . . . ποιητὰϲ δὲ ] ϲφόδρα τὰ τοιαῦ[τ᾿ ἐμπλέκον]ταϲ καὶ ϲυν[κ]υ[κ - ῶνταϲ ] ? . . . ϲ καταπρα . . . . . δι]α[ϲπ]ῶνταϲ ῥυ[θμὸ - ὸν μὲ]ν καὶ ϲχήματα λέ - ξεω]ϲ , λόγουϲ ψειλοὺϲ . . . . τι]θένταϲ , μέλοϲ [ δὲ πάλι]ν ἄνευ ῥημάτ[ων , κι - θαρ]ίϲει καὶ αὐλήϲ[ει χρω - μένο]υϲ , ἐν οἷϲ δὴ πα[γχάλε - πον ἄ]νε[υ ] λόγου [ γινόμε - νον ῥυθ]μόν τε κα[ὶ ἁρμονίαν γιγνώ]ϲκειν , ὅ [ τι τε βούλεται καὶ ὅτ]ῳ ἔοικεν τῶν [ ἀξιολ - όγων ] μιμημάτων , [ ἀλλ . . . . . . . ὅτ]ι τό γε τοιοῦ[τον πολλ - ῆϲ ἀγρ]οικίαϲ μ[εϲτὸν πάν ὁπόϲ]ον τάχο[υϲ . . . . . . . Plat . leg . II p . 669B ἐπειδὴ γὰρ ὑμνεὶται περὶ αὐτὴν διαφε - ρόντωϲ ἢ τὰϲ ἄλλαϲ εἰκόναϲ , εὐλαβείαϲ δὴ δεῖται πλείϲτηϲ παϲῶν εἰκόνων . ἁμαρτών τε γάρ τιϲ μέγιϲτ᾿ ἄν βλάπτοιτο , ἤθη κακὰ φιλοφρονούμενοϲ , χαλεπώτατόν τε αἰϲθέϲθαι διὰ . τὸ τοὺϲ ποιητὰϲ φαυλοτέρουϲ εῖναι αὐτῶν τῶν Μουϲῶν . οὐ γὰρ ἄν ἐκεῖναί γε ἐξαμάρτοιέν ποτε τοϲοῦτον , ὥϲτε ῥήματα ἀνδρῶν ποιήϲαϲαι τὸ ϲχῆμα γυναικῶν καὶ μέλοϲ ἀποδοῦναι , καὶ μέλοϲ ἐλευθέρων αὖ καὶ ϲχήματα ϲυνθεῖϲαι ῥυθμοὺϲ δού - λων καὶ ἀνελευθέρων προϲαρμόττειν , οὐδ᾿ αὖ ῥυθμοὺϲ καὶ ϲχῆμα ἐλευθέριον ὑποθεῖϲαι μέλοϲ ἢ λόγον ἐναντίον ἀποδοῦναι τοῖϲ ῥυθμοῖϲ , ἔτι δὲ θηρίων φωνὰϲ καὶ ἀνθρώπων καὶ ὀργά - νων καὶ πάνταϲ ψόφουϲ εἰϲ ταὐτὸ οὐκ ἄν ποτε ξυνθεῖεν , ὡϲ ἕν τι μιμοὺμεναι . ποιηταὶ δ᾿ ἀνθρώπινοι ϲφόδρα τὰ τοιαῦτα ἐμπλέκοντεϲ καὶ ϲυγκυκῶντεϲ ἀλόγωϲ γέλωτ᾿ ἂν παραϲκευά - ζοιεν τῶν ἀνθρώπων ὅϲουϲ φηϲὶν Ὀρφεὺϲ λαχεῖν ὥραν τῆϲ τέρψιοϲ . ταῦτά γε γὰρ ὁρῶϲι πάντα κυκώμενα , καὶ ἔτι δια - ϲπῶϲιν οί ποιηταὶ ῥυθμὸν μὲν καὶ ϲχήματα μέλουϲ χωρίϲ , λόγουϲ ψιλοὺϲ εἰϲ μέτρα τιθέντεϲ , μέλοϲ δ᾿ οῦ καὶ ῥυθμὸν ἄνευ ῥημάτων , ψιλῇ κιθαρίϲει τε καὶ αὐλήϲει προϲχρώμενοι , ἐν οἷϲ δὴ παγχάλεπον ἄνευ λόγου γιγνόμενον ῥυθμόν τε καὶ . ἁρμονίαν γιγνώϲκειν ὅ τί τε βούλεται καὶ ὅτῳ ἔοικε τῶν ἀξιολόγων μιμημάτων · ἀλλ᾿ ὑπολαβεῖν ἀναγκαῖον , ὅτι τὸ τοιοῦτόν γε πολλῆϲ ἀγροικίαϲ μεϲτὸν πὰν , ὁπόϲον τάχουϲ τε καὶ ἀπταιϲίαϲ καὶ φωνῆϲ θηριώδουϲ ϲφόδρα φίλον , ὥϲτ᾿ αὐλήϲει γε χρῆϲθαι καὶ κιθαρίϲει πλὴν ὅϲον ὑπὸ ὄρχηϲίν τε καὶ ψδήν , ψιλῷ δ᾿ ἑκατέρῳ πᾶϲά τιϲ ἀμουϲία καὶ θαυμα - τουργία γίγνοιτ᾿ ἂν τῆϲ χρήϲεωϲ .
Lemmas: . . . . εἰμί περί μου - σικὴ]ν . εὐλάβεια γάρ . . . . . . Ν ἀείδω μάλιστα παίω εἰκών . ἁμαρτής - εἰμί Γάρ ὁ μέγας βλά[π - τίνω ὁ ἦθος , ἔργον . . . . . . . . . αἰσθάνομαι , διά ὁ ποιητής φαῦλος [ εἰμί - ναι τείνω Μοῦσα . [ καί ] αὐτή οὐ ] εἄν ποιέω ὁ μέλλω καί ῥυθμός προσαρμόζω - σός δοῦλος καί ἀνέρχομαι - ῥόος καί ] πάλιν οὐ εἄν συντίθημι καί ἀνθρώπ - εἰμί καί ὀργάνος πάντης ψόφος ] ? . . . . . . . . . . . . . . . . . . ποιητής δέ ] σφόδρα ὁ τοιαῦ[τ᾿ ἐμπλέκω καί συν[κ]υ[κ - εἰμί ] ? . . . Σ καταπρα . . . . . διασπάω ῥυθμός - εἰμί μέν καί σχῆμα λεʹ - ἔοικα , λόγος ψιλός . . . . τίθημι , μέλος [ δέ πάλις ἄνευ ῥῆμα , κις - θαρ]ισεω καί αὐλέω χράω - μένος , ἐν ὅς δή πα[γχάλε - πως ἄνευ ] λόγος [ γινομος - νοῦς ῥυθμός τε καί ἁρμονία γιγνώσκω , ὅς [ τίς τε βούλομαι καί Ὦτος ἔοικα ὁ [ ἀξιολ - ἔμφλοξ ] μίμημα , [ ἀλλ' . . . . . . . ὅστις ὁ γε τοιοῦτος πολύς - αὐλή ἀγροικία μεστός πᾶς ὁπόσος τάχος . . . . . . . Plat . leg . II p . 669B ἐπεί γάρ ὑμνέω περί αὐτός διαφίημι - ρόντος ἢ ὁ ἄλλος εἰκών , εὐλάβεια δή δήω πλεῖστος πᾶς εἰκών . ἁμαρτάνω τε γάρ τις μέγας ἄν βλάπτω , ἦθος κακός φιλοφρονέομαι , χαλεπός τε αἰσθάνομαι διά . ὁ ὁ ποιητής φαῦλος εἰμί αὐτός ὁ Μοῦσα . οὖον γάρ ἄν ἐκεῖνος γε ἐξαμαρτέω ποτός τοσοῦτος , ὥστε ῥῆμα ἀνήρ ποιέω ὁ σχῆμα γυνή καί μέλος ἀποδίδωμι , καί μέλος ἐλεύθερος αὖος καί σχῆμα συντίθημι ῥυθμός δήω - λάω καί ἀνελεύθερος προσαρμόζω , οὐδέ αὖος ῥυθμός καί σχῆμα Ἐλευθέριον ὑποτίθημι μέλος ἢ λόγος ἐναντίος ἀποδίδωμι ὁ ῥυθμός , ἔτι δέ θηρίον φωνή καί ἄνθρωπος καί ὀργή - νάω καί πᾶς ψόφος εἰς αὐτός οὐ ἄν ποτός συντίθημι , ὡς εἷς τίς μιμέομαι . ποιητής δέ ἀνθρώπινος σφόδρα ὁ τοιοῦτος ἐμπλέκω καί συγκυκάω ἄλογος γέλως εἄν παρασκευή - ζέω ὁ ἄνθρωπος ὅσος φημί Ὀρφεύς λαγχάνω ὥρα ὁ τέρψις . οὗτος γε γάρ ὁράω πᾶς κυκάω , καί ἔτι διά - σπάω οἷ ποιητής ῥυθμός μέν καί σχῆμα μέλος χωρίς , λόγος ψιλός εἰς μέτρον τίθημι , μέλος δέ ἀρτύω καί ῥυθμός ἄνευ ῥῆμα , ψιλός κιθάρισις τε καί αὐλέω προσχράομαι , ἐν ὅς δή παγχάλεπος ἄνευ λόγος γίγνομαι ῥυθμός τε καί . ἁρμονία γιγνώσκω ὅς τίς τε βούλομαι καί ὅστις ἔοικα ὁ ἀξιόλογος μίμημα · ἀλλά ὑπολαμβάνω ἀναγκαῖος , ὅτι ὁ τοιοῦτος γε πολύς ἀγροικία μεστός πούς , ὁπόσος τάχος τε καί ἀπταισία καί φωνή θηριώδης σφόδρα φίλος , ὥστε αὐλέω γε χράω καί κιθάρισις πλήν ὅσος ὑπό ὄρχις τε καί ψδήν , ψιλός δέ ἑκάτερος πᾶς τις ἀμουσία καί θαῦμα - τουργία γίγνομαι εἄν ὁ χρῆσις .