ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 147
καὶ προσέτι πᾶσι τοῖς λεχθεῖσιν ὡς οἰκειοτάτοις καὶ συγγενεστάτοις χωρίοις ἐνδιαιτᾶται τόπους ἀμείβων καὶ ἄλλοτε ἄλλοις ἐπιφοιτῶν , ὡς κυριώτατα φάναι τὸν ἄνθρωπον πάντα εἶναι , χερσαῖον ἔνυδρον πτηνὸν οὐράνιον · ᾗ μὲν γὰρ οἰκεῖ καὶ βέβηκεν ἐπὶ γῆς , χερσαῖον ζῷόν ἐστιν , ᾗ δὲ δύεται καὶ νήχεται καὶ πλεῖ πολλάκις , ἔνυδρον — ἔμποροι καὶ ναύκληροι καὶ πορφυρεῖς καὶ ὅσοι τὴν ἐπ’ ὀστρέοις καὶ ἰχθύσιν ἄγραν μετίασι τοῦ λεχθέντος εἰσὶ σαφεστάτη πίστις — , ᾗ δὲ μετέωρον ἀπὸ γῆς ἀνώφοιτον ἐξῆρται τὸ σῶμα , λέγοιτ’ ἂν ἐνδίκως ἀεροπόρον εἶναι , πρὸς δὲ καὶ οὐράνιον , διὰ τῆς ἡγεμονικωτάτης τῶν αἰσθήσεων ὄψεως ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ ἑκάστῳ τῶν ἄλλων ἀστέρων πλανήτων καὶ ἀπλανῶν συνεγγίζων .
Lemmas: καί προσέτι πᾶς ὁ λέγω ὡς οἰκεῖος καί συγγενής χωρίον ἐνδιαιτάομαι τόπος ἀμείβω καί ἄλλοτε ἄλλος ἐπιφοιτάω , ὡς κύριος φημί ὁ ἄνθρωπος πᾶς εἰμί , χερσαῖος ἔνυδρος πτηνός οὐράνιος · ᾗ μέν γάρ οἰκέω καί βαίνω ἐπί γῆ , χερσαῖος ζῷον εἰμί , ᾗ δέ δύω καί νήχω καί πλέω πολλάκις , ἔνυδρος — ἔμπορος καί ναύκληρος καί πορφυρεύς καί ὅσος ὁ ἐπί ὄστρεον καί ἰχθῦς ἄγρα μετέρχομαι ὁ λέγω εἰμί σαφής πίστις — , ᾗ δέ μετέωρος ἀπό γῆ ἀνώφοιτος ἐξαίρω ὁ σῶμα , λέγω ἄν ἔνδικος ἀεροπόρος εἰμί , πρός δέ καί οὐράνιος , διά ὁ ἡγεμονικός ὁ αἴσθησις ὄψις ἥλιος καί σελήνη καί ἕκαστος ὁ ἄλλος ἀστήρ πλάνης καί ἀπλανής συνεγγίζω .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 148
Παγκάλως δὲ καὶ τὴν θέσιν τῶν ὀνομάτων ἀνῆψε τῷ πρώτῳ ( Gen . 2,19 ) · σοφίας γὰρ καὶ βασιλείας τὸ ἔργον , σοφὸς δ’ ἐκεῖνος αὐτομαθὴς καὶ αὐτοδίδακτος , χερσὶ θείαις γενόμενος , καὶ προσέτι βασιλεύς · ἐμπρεπὲς δ’ ἡγεμόνι προσαγορεύειν ἕκαστον τῶν ὑπηκόων . ὑπερβάλλουσα δ’ ὡς εἰκὸς δύναμις ἀρχῆς ἦν περὶ τὸν πρῶτον ἐκεῖνον ἄνθρωπον , ὃν σπουδῇ διαπλάσας ὁ θεὸς ἠξίου δευτερείων , ὕπαρχον μὲν αὑτοῦ , τῶν δ’ ἄλλων ἁπάντων ἡγεμόνα τιθείς , ὁπότε καὶ οἱ τοσαύταις γενεαῖς ὕστερον φύντες , ἤδη τοῦ γένους διὰ μακρὰς χρόνων περιόδους ἐξιτήλου ὄντος , οὐδὲν ἧττον ἔτι δεσπόζουσι τῶν ἀλόγων καθάπερ λαμπάδιον ἀρχῆς καὶ δυναστείας ἀπὸ τοῦ πρώτου διαδοθὲν φυλάττοντες .
Lemmas: πάγκαλος δέ καί ὁ θέσις ὁ ὄνομα ἀνάπτω ὁ πρῶτος ( Gen . 2,19 ) · σοφία γάρ καί βασιλεία ὁ ἔργον , σοφός δέ ἐκεῖνος αὐτομαθής καί αὐτοδίδακτος , χείρ θεῖος γίγνομαι , καί προσέτι βασιλεύς · ἐμπρεπής δέ ἡγεμών προσαγορεύω ἕκαστος ὁ ὑπήκοος . ὑπερβάλλω δέ ὡς ἔοικα δύναμις ἀρχή εἰμί περί ὁ πρῶτος ἐκεῖνος ἄνθρωπος , ὅς σπουδή διαπλάσσω ὁ θεός ἀξιόω δευτερεῖος , ὕπαρχος μέν ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἄλλος ἅπας ἡγεμών τίθημι , ὁπότε καί ὁ τοσοῦτος γενεά ὕστερον φύω , ἤδη ὁ γένος διά μακρός χρόνος περίοδος ἐξίτηλος εἰμί , οὐδείς ἥσσων ἔτι δεσπόζω ὁ ἄλογος καθά λαμπάδιον ἀρχή καί δυναστεία ἀπό ὁ πρῶτος διαδίδωμι φυλάσσω .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 149
φησὶν οὖν ὅτι πάντα τὰ ζῷα ἤγαγεν ὁ θεὸς πρὸς τὸν Ἀδάμ , ἰδεῖν βουλόμενος τίνας θήσεται προσρήσεις ἑκάστοις , οὐχ ὅτι ἐνεδοίαζεν — ἄγνωστον γὰρ οὐδὲν θεῷ — , ἀλλ’ ὅτι ᾔδει τὴν λογικὴν ἐν θνητῷ φύσιν κατεσκευακὼς αὐτοκίνητον , ὅπως ἀμέτοχος αὐτὸς ᾖ κακίας . ἀπεπειρᾶτο δ’ ὡς ὑφηγητὴς γνωρίμου τὴν ἐνδιάθετον ἕξιν ἀνακινῶν καὶ πρὸς ἐπίδειξιν τῶν οἰκείων ἀνακαλῶν ἔργων , ἵν’ ἀπαυτοματίσῃ τὰς θέσεις μήτ’ ἀνοικείους μήτ’ ἀναρμόστους ἀλλ’ ἐμφαινούσας εὖ μάλα τὰς τῶν ὑποκειμένων ἰδιότητας .
Lemmas: φημί οὖν ὅτι πᾶς ὁ ζῷον ἄγω ὁ θεός πρός ὁ Ἀδάμ , ὁράω βούλομαι τίς τίθημι πρόσρησις ἕκαστος , οὐ ὅτι ἐνδοιάζω — ἄγνωστος γάρ οὐδείς θεός — , ἀλλά ὅτι οἶδα ὁ λογικός ἐν θνητός φύσις κατασκευάζω αὐτοκίνητος , ὅπως ἀμέτοχος αὐτός εἰμί κακία . ἀποπειράομαι δέ ὡς ὑφηγητής γνώριμος ὁ ἐνδιάθετος ἕξις ἀνακινέω καί πρός ἐπίδειξις ὁ οἰκεῖος ἀνακαλέω ἔργον , ἵνα ἀπαυτοματίζω ὁ θέσις μήτε ἀνοίκειος μήτε ἀνάρμοστος ἀλλά ἐμφαίνω εὖ μάλα ὁ ὁ ὑπόκειμαι ἰδιότης .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 150
ἀκράτου γὰρ ἔτι τῆς λογικῆς φύσεως ὑπαρχούσης ἐν ψυχῇ καὶ μηδενὸς ἀρρωστήματος ἢ νοσήματος ἢ πάθους παρεισεληλυθότος , τὰς φαντασίας τῶν σωμάτων καὶ πραγμάτων ἀκραιφνεστάτας λαμβάνων εὐθυβόλους ἐποιεῖτο τὰς κλήσεις , εὖ μάλα στοχαζόμενος τῶν δηλουμένων , ὡς ἅμα λεχθῆναί τε καὶ νοηθῆναι τὰς φύσεις αὐτῶν . οὕτως μὲν ἐν ἅπασι τοῖς καλοῖς διέφερεν ἐπ’ αὐτὸ τὸ πέρας φθάνων τῆς ἀνθρωπίνης εὐδαιμονίας .
Lemmas: ἄκρατος γάρ ἔτι ὁ λογικός φύσις ὑπάρχω ἐν ψυχή καί μηδείς ἀρρώστημα ἤ νόσημα ἤ πάθος παρεισέρχομαι , ὁ φαντασία ὁ σῶμα καί πρᾶγμα ἀκραιφνής λαμβάνω εὐθύβολος ποιέω ὁ κλῆσις , εὖ μάλα στοχάζομαι ὁ δηλέομαι , ὡς ἅμα λέγω τε καί νοέω ὁ φύσις αὐτός . οὕτως μέν ἐν ἅπας ὁ καλός διαφέρω ἐπί αὐτός ὁ πέρας φθάνω ὁ ἀνθρώπινος εὐδαιμονία .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 151
Ἐπεὶ δ’ οὐδὲν τῶν ἐν γενέσει βέβαιον , τροπὰς δὲ καὶ μεταβολὰς ἀναγκαίως τὰ θνητὰ δέχεται , ἐχρῆν καὶ τὸν πρῶτον ἄνθρωπον ἀπολαῦσαί τινος κακοπραγίας . ἀρχὴ δὲ τῆς ὑπαιτίου ζωῆς αὐτῷ γίνεται γυνή · μέχρι μὲν γὰρ εἷς ἦν , ὡμοιοῦτο κατὰ τὴν μόνωσιν κόσμῳ καὶ θεῷ καὶ τῆς ἑκατέρου φύσεως ἐναπεμάττετο τῇ ψυχῇ τοὺς χαρακτῆρας , οὐ πάντας ἀλλ’ ὅσους χωρῆσαι δυνατὸν θνητὴν σύστασιν · ἐπεὶ δ’ ἐπλάσθη καὶ γυνή , θεασάμενος ἀδελφὸν εἶδος καὶ συγγενῆ μορφὴν ἠσμένισε τῇ θέᾳ καὶ προσιὼν ἠσπάζετο .
Lemmas: ἐπεί δέ οὐδείς ὁ ἐν γένεσις βέβαιος , τροπή δέ καί μεταβολή ἀναγκαῖος ὁ θνητός δέχομαι , χρή καί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἀπολαύω τις κακοπραγία . ἀρχή δέ ὁ ὑπαίτιος ζωή αὐτός γίγνομαι γυνή · μέχρι μέν γάρ εἷς εἰμί , ὁμοιόω κατά ὁ μόνωσις κόσμος καί θεός καί ὁ ἑκάτερος φύσις ἐναπομάσσω ὁ ψυχή ὁ χαρακτήρ , οὐ πᾶς ἀλλά ὅσος χωρέω δυνατός θνητός σύστασις · ἐπεί δέ πλάσσω καί γυνή , θεάομαι ἀδελφός εἶδος καί συγγενής μορφή ἀσμενίζω ὁ θέα καί προσέρχομαι ἀσπάζομαι .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 152
ἡ δ’ οὐδὲν ἐκείνου προσβλέπουσα ζῷον ἐμφερέστερον ἑαυτῇ γάνυταί τε καὶ ἀντιπροσφθέγγεται μετ’ αἰδοῦς · ἔρως δ’ ἐπιγενόμενος καθάπερ ἑνὸς ζῴου διττὰ τμήματα διεστηκότα συναγαγὼν εἰς ταὐτὸν ἁρμόττεται , πόθον ἐνιδρυσάμενος ἑκατέρῳ τῆς πρὸς θάτερον κοινωνίας εἰς τὴν τοῦ ὁμοίου γένεσιν · ὁ δὲ πόθος οὗτος καὶ τὴν τῶν σωμάτων ἡδονὴν ἐγέννησεν , ἥτις ἐστὶν ἀδικημάτων καὶ παρανομημάτων ἀρχή , δι’ ἣν ὑπαλλάττονται τὸν θνητὸν καὶ κακοδαίμονα βίον ἀντ’ ἀθανάτου καὶ εὐδαίμονος .
Lemmas: ὁ δέ οὐδείς ἐκεῖνος προσβλέπω ζῷον ἐμφερής ἑαυτοῦ γάνυμαι τε καί ἀντιπροσφθέγγομαι μετά αἰδώς · ἔρως δέ ἐπιγίγνομαι καθά εἷς ζῷον δισσός τμῆμα διΐστημι συνάγω εἰς αὐτός ἁρμόζω , πόθος ἐνιδρύω ἑκάτερος ὁ πρός ἕτερος κοινωνία εἰς ὁ ὁ ὅμοιος γένεσις · ὁ δέ πόθος οὗτος καί ὁ ὁ σῶμα ἡδονή γεννάω , ὅστις εἰμί ἀδίκημα καί παρανόμημα ἀρχή , διά ὅς ὑπαλλάσσω ὁ θνητός καί κακοδαίμων βίος ἀντί ἀθάνατος καί εὐδαίμων .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 153
ἔτι δὲ τοῦ ἀνδρὸς μονήρη βίον ζῶντος , μήπω διαπλασθείσης τῆς γυναικός , φυτευθῆναι λόγος ἔχει παράδεισον ὑπὸ θεοῦ τοῖς παρ’ ἡμῖν οὐδὲν προσεοικότα ( Gen . 2 , 8 s . ) · τῶν μὲν γάρ ἐστιν ἄψυχος ἡ ὕλη , παντοίων δένδρων κατάπλεως , τῶν μὲν ἀειθαλῶν πρὸς τὴν ὄψεως ἀδιάστατον ἡδονήν , τῶν δὲ ταῖς ἐαριναῖς ὥραις ἡβώντων καὶ βλαστανόντων , καὶ τῶν μὲν ἥμερον καρπὸν ἀνθρώποις φερόντων , οὐ πρὸς ἀναγκαίαν μόνον χρῆσιν τροφῆς ἀλλὰ καὶ πρὸς περιττὴν ἀπόλαυσιν ἁβροδιαίτου βίου , τῶν δ’ οὐχ ὅμοιον , ὃς ἀναγκαίως θηρίοις ἀπενεμήθη · κατὰ δὲ τὸν θεῖον παράδεισον ἔμψυχα καὶ λογικὰ φυτὰ πάντ’ εἶναι συμβέβηκε , καρπὸν φέροντα τὰς ἀρετὰς καὶ προσέτι τὴν ἀδιάφθορον σύνεσιν καὶ ἀγχίνοιαν , ᾗ γνωρίζεται τὰ καλὰ καὶ τὰ αἰσχρά , ζωήν τ’ ἄνοσον καὶ ἀφθαρσίαν καὶ πᾶν εἴ τι τούτοις ὁμοιότροπον .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ ἀνήρ μονήρης βίος ζάω , μήπω διαπλάσσω ὁ γυνή , φυτεύω λόγος ἔχω παράδεισος ὑπό θεός ὁ παρά ἐγώ οὐδείς προσέοικα ( Gen . 2 , 8 s . ) · ὁ μέν γάρ εἰμί ἄψυχος ὁ ὕλη , παντοῖος δένδρον κατάπλεος , ὁ μέν ἀειθαλής πρός ὁ ὄψις ἀδιάστατος ἡδονή , ὁ δέ ὁ ἐαρινός ὥρα ἡβάω καί βλαστάνω , καί ὁ μέν ἥμερος καρπός ἄνθρωπος φέρω , οὐ πρός ἀναγκαῖος μόνος χρῆσις τροφή ἀλλά καί πρός περισσός ἀπόλαυσις ἁβροδίαιτος βίος , ὁ δέ οὐ ὅμοιος , ὅς ἀναγκαῖος θηρίον ἀπονέμω · κατά δέ ὁ θεῖος παράδεισος ἔμψυχος καί λογικός φυτόν πᾶς εἰμί συμβαίνω , καρπός φέρω ὁ ἀρετή καί προσέτι ὁ ἀδιάφθορος σύνεσις καί ἀγχίνοια , ὅς γνωρίζω ὁ καλός καί ὁ αἰσχρός , ζωή τε ἄνοσος καί ἀφθαρσία καί πᾶς εἰ τις οὗτος ὁμοιότροπος .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 154
ταῦτα δέ μοι δοκεῖ συμβολικῶς μᾶλλον ἢ κυρίως φιλοσοφεῖσθαι · δένδρα γὰρ ἐπὶ γῆς οὔτε πέφηνέ πω πρότερον οὔτ’ αὖθις εἰκὸς φανεῖσθαι ζωῆς ἢ συνέσεως · ἀλλ’ ὡς ἔοικεν αἰνίττεται διὰ μὲν τοῦ παραδείσου τὸ τῆς ψυχῆς ἡγεμονικόν , ὅπερ ἐστὶ κατάπλεων οἷα φυτῶν μυρίων ὅσων δοξῶν , διὰ δὲ τοῦ δένδρου τῆς ζωῆς τὴν μεγίστην τῶν ἀρετῶν θεοσέβειαν , δι’ ἧς ἀθανατίζεται ἡ ψυχή , διὰ δὲ τοῦ καλῶν καὶ πονηρῶν γνωριστικοῦ φρόνησιν τὴν μέσην , ᾗ διακρίνεται τἀναντία φύσει .
Lemmas: οὗτος δέ ἐγώ δοκέω συμβολικός μάλα ἤ κύριος φιλοσοφέω · δένδρον γάρ ἐπί γῆ οὔτε φαίνω πω πρότερος οὔτε αὖθις ἔοικα φαίνω ζωή ἤ σύνεσις · ἀλλά ὡς ἔοικα αἰνίσσομαι διά μέν ὁ παράδεισος ὁ ὁ ψυχή ἡγεμονικός , ὅς εἰμί κατάπλεος οἷος φυτόν μυρίος ὅσος δόξα , διά δέ ὁ δένδρον ὁ ζωή ὁ μέγας ὁ ἀρετή θεοσέβεια , διά ὅς ἀθανατίζω ὁ ψυχή , διά δέ ὁ καλός καί πονηρός γνωριστικός φρόνησις ὁ μέσος , ὅς διακρίνω ἐναντίος φύσις .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 155
θέμενος δὲ τούτους τοὺς ὅρους ἐν ψυχῇ καθάπερ δικαστὴς ἐσκόπει , πρὸς πότερον ἐπικλινῶς ἕξει . ὡς δὲ εἶδε ῥέπουσαν μὲν ἐπὶ πανουργίαν , εὐσεβείας δὲ καὶ ὁσιότητος ὀλιγωροῦσαν , ἐξ ὧν ἡ ἀθάνατος ζωὴ περιγίνεται , προὐβάλετο κατὰ τὸ εἰκὸς καὶ ἐφυγάδευσεν ἐκ τοῦ παραδείσου , μηδ’ ἐλπίδα τῆς εἰσαῦθις ἐπανόδου δυσίατα καὶ ἀθεράπευτα πλημμελούσῃ ψυχῇ παρασχών , ἐπεὶ καὶ ἡ τῆς ἀπάτης πρόφασις ἐπίληπτος ἦν οὐ μετρίως , ἣν οὐκ ἄξιον παρασιωπῆσαι .
Lemmas: τίθημι δέ οὗτος ὁ ὅρος ἐν ψυχή καθά δικαστής σκοπέω , πρός πότερος ἐπικλινής ἔχω . ὡς δέ ὁράω ῥέπω μέν ἐπί πανουργία , εὐσέβεια δέ καί ὁσιότης ὀλιγωρέω , ἐκ ὅς ὁ ἀθάνατος ζωή περιγίγνομαι , προβάλλω κατά ὁ ἔοικα καί φυγαδεύω ἐκ ὁ παράδεισος , μηδέ ἐλπίς ὁ εἰσαῦθις ἐπάνοδος δυσίατος καί ἀθεράπευτος πλημμελέω ψυχή παρέχω , ἐπεί καί ὁ ὁ ἀπάτη πρόφασις ἐπίληπτος εἰμί οὐ μέτριος , ὅς οὐ ἄξιος παρασιωπάω .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 156
λέγεται τὸ παλαιὸν τὸ ἰοβόλον καὶ γηγενὲς ἑρπετὸν [ ὄφις ] ἀνθρώπου φωνὴν προΐεσθαι καί ποτε προσελθὸν τῇ τοῦ πρώτου φύντος ἀνδρὸς γυναικὶ τῆς βραδυτῆτος καὶ τῆς ἄγαν εὐλαβείας ὀνειδίσαι , διότι μέλλει καὶ ὑπερτίθεται πάγκαλον ὀφθῆναι καὶ ἥδιστον ἀπολαυσθῆναι καρπὸν δρέπεσθαι , πρὸς δὲ καὶ ὠφελιμώτατον , ᾧ δυνήσεται γνωρίζειν ἀγαθά τε αὖ καὶ κακά · τὴν δὲ ἀνεξετάστως ἀπὸ γνώμης ἀβεβαίου καὶ ἀνιδρύτου συναινέσασαν ἐμφαγεῖν τοῦ καρποῦ καὶ τῷ ἀνδρὶ μεταδοῦναι — καὶ τοῦτ’ ἐξαπιναίως ἀμφοτέρους ἐξ ἀκακίας καὶ ἁπλότητος ἠθῶν εἰς πανουργίαν μετέβαλεν — · ἐφ’ ᾧ τὸν πατέρα χαλεπήναντα — ἡ γὰρ πρᾶξις ὀργῆς ἀξία , ἐπεὶ παρελθόντες τὸ ζωῆς ἀθανάτου φυτόν , τὴν ἀρετῆς παντέλειαν , ὑφ’ ἧς μακραίωνα καὶ εὐδαίμονα βίον ἐδύναντο καρποῦσθαι , τὸν ἐφήμερον καὶ θνητὸν οὐ βίον ἀλλὰ χρόνον κακοδαιμονίας μεστὸν εἵλοντο — κολάσεις ὁρίσαι κατ’ αὐτῶν τὰς προσηκούσας .
Lemmas: λέγω ὁ παλαιός ὁ ἰοβόλος καί γηγενής ἑρπετόν [ ὄφις ] ἄνθρωπος φωνή προίημι καί ποτέ προσέρχομαι ὁ ὁ πρῶτος φύω ἀνήρ γυνή ὁ βραδυτής καί ὁ ἄγαν εὐλάβεια ὀνειδίζω , διότι μέλλω καί ὑπερτίθημι πάγκαλος ὁράω καί ἡδύς ἀπολαύω καρπός δρέπω , πρός δέ καί ὠφέλιμος , ὅς δύναμαι γνωρίζω ἀγαθός τε αὖ καί κακός · ὁ δέ ἀνεξέταστος ἀπό γνώμη ἀβέβαιος καί ἀνίδρυτος συναινέω ἐνεσθίω ὁ καρπός καί ὁ ἀνήρ μεταδίδωμι — καί οὗτος ἐξαπίναιος ἀμφότερος ἐκ ἀκακία καί ἁπλότης ἦθος εἰς πανουργία μεταβάλλω — · ἐπί ὅς ὁ πατήρ χαλεπαίνω — ὁ γάρ πρᾶξις ὀργή ἄξιος , ἐπεί παρέρχομαι ὁ ζωή ἀθάνατος φυτόν , ὁ ἀρετή παντέλεια , ὑπό ὅς μακραίων καί εὐδαίμων βίος δύναμαι καρπόω , ὁ ἐφήμερος καί θνητός οὐ βίος ἀλλά χρόνος κακοδαιμονία μεστός αἱρέω — κόλασις ὁρίζω κατά αὐτός ὁ προσήκω .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 157
Ἔστι δὲ ταῦτα οὐ μύθου πλάσματα , οἷς τὸ ποιητικὸν καὶ σοφιστικὸν χαίρει γένος , ἀλλὰ δείγματα τύπων ἐπ’ ἀλληγορίαν παρακαλοῦντα κατὰ τὰς δι’ ὑπονοιῶν ἀποδόσεις . ἑπόμενος δέ τις εἰκότι στοχασμῷ φήσει προσηκόντως τὸν εἰρημένον ὄφιν ἡδονῆς εἶναι σύμβολον , ὅτι πρῶτον μὲν ζῷον ἄπουν ἐστὶ καὶ πρηνὲς πεπτωκὸς ἐπὶ γαστέρα , δεύτερον δ’ ὅτι γῆς βώλοις σιτίῳ χρῆται , τρίτον δ’ ὅτι τὸν ἰὸν ἐπιφέρεται τοῖς ὀδοῦσιν , ᾧ τοὺς δηχθέντας ἀναιρεῖν πέφυκεν .
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος οὐ μῦθος πλάσμα , ὅς ὁ ποιητικός καί σοφιστικός χαίρω γένος , ἀλλά δεῖγμα τύπος ἐπί ἀλληγορία παρακαλέω κατά ὁ διά ὑπόνοια ἀπόδοσις . ἕπομαι δέ τις ἔοικα στοχασμός φημί προσηκόντως ὁ λέγω ὄφις ἡδονή εἰμί σύμβολον , ὅτι πρῶτος μέν ζῷον ἄπους εἰμί καί πρηνής πίπτω ἐπί γαστήρ , δεύτερος δέ ὅτι γῆ βῶλος σιτίον χράω , τρίτος δέ ὅτι ὁ ἰός ἐπιφέρω ὁ ὀδούς , ὅς ὁ δάκνω ἀναιρέω φύω .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 158
οὐδενὸς δὲ τῶν λεχθέντων ὁ φιλήδονος ἀμοιρεῖ · μόλις τε γὰρ τὴν κεφαλὴν ἐπαίρει βαρυνόμενος καὶ καθελκόμενος , ἐκτραχηλιζούσης καὶ ὑποσκελιζούσης τῆς ἀκρασίας · σιτεῖταί τε οὐκ οὐράνιον τροφήν , ἣν ὀρέγει τοῖς φιλοθεάμοσι διὰ λόγων καὶ δογμάτων σοφία , τὴν δ’ ἀναδιδομένην ἐκ γῆς κατὰ τὰς ἐτησίους ὥρας , ἐξ ἧς οἰνοφλυγίαι καὶ ὀψοφαγίαι καὶ λαιμαργίαι , αἳ τὰς γαστρὸς ἐπιθυμίας προσαναρρηγνῦσαι καὶ ἀναρριπίζουσαι [ καὶ ἀνδραποδίζουσαι ] πρὸς γαστριμαργίαν συναύξουσι καὶ ἀναρρηγνύουσι καὶ τοὺς ὑπογαστρίους οἴστρους · σιτοπόνων τε γὰρ καὶ ὀψαρτυτῶν κάματον ἐπιλιχνεύει καὶ τῆς ἀπὸ τῶν ἡδυσμάτων κνίσσης ἐν κύκλῳ τὴν κεφαλὴν περιάγων μεταλαμβάνειν [ τῆς εἰδεχθείας ] ὀρέγεται , καὶ ὁπότε πολυτελῆ τράπεζαν θεάσαιτο , καταβαλὼν αὑτὸν ὅλον ἐπὶ τὰ εὐτρεπισθέντα ἐκχεῖται , πάντων ἀθρόων σπουδάζων ἐμφορεῖσθαι , τέλος οὐ κόρον ἀλλὰ τὸ μηδὲν ὑπολείπεσθαι τῶν εὐτρεπισθέντων ποιούμενος .
Lemmas: οὐδείς δέ ὁ λέγω ὁ φιλήδονος ἀμοιρέω · μόλις τε γάρ ὁ κεφαλή ἐπαίρω βαρύνω καί καθέλκω , ἐκτραχηλίζω καί ὑποσκελίζω ὁ ἀκρασία · σιτέω τε οὐ οὐράνιος τροφή , ὅς ὀρέγω ὁ φιλοθεάμων διά λόγος καί δόγμα σοφία , ὁ δέ ἀναδίδωμι ἐκ γῆ κατά ὁ ἐτήσιος ὥρα , ἐκ ὅς οἰνοφλυγία καί ὀψοφαγία καί λαιμαργία , ὅς ὁ γαστήρ ἐπιθυμία προσαναρρήγνυμι καί ἀναρριπίζω [ καί ἀνδραποδίζω ] πρός γαστριμαργία συναυξάνω καί ἀναρρήγνυμι καί ὁ ὑπογάστριος οἶστρος · σιτόπονος τε γάρ καί ὀψαρτυτής κάματος ἐπιλιχνεύω καί ὁ ἀπό ὁ ἥδυσμα κνῖσα ἐν κύκλος ὁ κεφαλή περιάγω μεταλαμβάνω [ ὁ εἰδέχθεια ] ὀρέγω , καί ὁπότε πολυτελής τράπεζα θεάομαι , καταβάλλω ἑαυτοῦ ὅλος ἐπί ὁ εὐτρεπίζω ἐκχέω , πᾶς ἀθρόος σπουδάζω ἐμφορέω , τέλος οὐ κόρος ἀλλά ὁ μηδείς ὑπολείπω ὁ εὐτρεπίζω ποιέω .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 159
ὅθεν οὐχ ἧττον ὄφεως ἐν τοῖς ὀδοῦσιν ἐπιφέρεται τὸν ἰόν · οὗτοι γάρ εἰσιν ἀπληστίας ὑπηρέται καὶ ὑπουργοί , πάνθ’ ὅσα πρὸς ἐδωδὴν τέμνοντές τε καὶ λεαίνοντες καὶ τὸ μὲν πρῶτον γλώττῃ παραδιδόντες τῇ χυλοὺς δικαζούσῃ πρὸς ἐπίκρισιν , ἔπειτα δὲ φάρυγγι · σιτίων δὲ ἀμετρία θανατῶδες φύσει καὶ ἰοβόλον , ἅτε πέψιν οὐκ ἐνδεχομένων διὰ τὴν τῶν ἐπεισιόντων φοράν , ἣ γίνεται πρὶν ἐξικμασθῆναι τὰ πρότερα .
Lemmas: ὅθεν οὐ ἥσσων ὄφις ἐν ὁ ὀδούς ἐπιφέρω ὁ ἰός · οὗτος γάρ εἰμί ἀπληστία ὑπηρέτης καί ὑπουργός , πᾶς ὅσος πρός ἐδωδή τέμνω τε καί λεαίνω καί ὁ μέν πρῶτος γλῶσσα παραδίδωμι ὁ χυλός δικάζω πρός ἐπίκρισις , ἔπειτα δέ φάρυγξ · σιτίον δέ ἀμετρία θανατώδης φύσις καί ἰοβόλος , ἅτε πέψις οὐ ἐνδέχομαι διά ὁ ὁ ἐπεισέρχομαι φορά , ὅς γίγνομαι πρίν ἐξικμάζω ὁ πρότερος .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 160
φωνὴν δ’ ἀνθρώπειον ὄφις λέγεται προΐεσθαι , διότι μυρίοις ὑπερμάχοις καὶ προαγωνισταῖς ἡδονὴ χρῆται τὴν ἐπιμέλειαν καὶ προστασίαν αὐτῆς ἀνειληφόσιν , οἳ τολμῶσιν ἀναδιδάσκειν ὅτι πάντων τὸ κράτος ἀνῆπται μικρῶν
Lemmas: φωνή δέ ἀνθρώπειος ὄφις λέγω προίημι , διότι μυρίος ὑπέρμαχος καί προαγωνιστής ἡδονή χράω ὁ ἐπιμέλεια καί προστασία αὐτός ἀναλαμβάνω , ὅς τολμάω ἀναδιδάσκω ὅτι πᾶς ὁ κράτος ἀνάπτω μικρός
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 161
τε καὶ μεγάλων οὐδενὸς ὑπεξῃρημένου τὸ παράπαν . ἀλλ’ αἵ τε πρῶται τοῦ ἄρρενος πρὸς τὸ θῆλυ σύνοδοι ξεναγὸν ἔχουσιν ἡδονήν , αἵ τε σποραὶ καὶ γενέσεις διὰ ταύτης συνίστανται , τά τε γεννώμενα οὐδενὶ πρῶτον οἰκειοῦσθαι πέφυκεν ἢ ταύτῃ , χαίροντα μὲν ἡδονῇ , τὴν δ’ ἐναντίαν ἀλγηδόνα δυσχεραίνοντα · παρὸ καὶ ἀνακλαίεται τὸ βρέφος ἀποκυηθέν , ἀλγῆσαν ὡς εἰκὸς τῇ περιψύξει · ἐκ γὰρ θερμοτάτου καὶ πυρωδεστάτου χωρίου τοῦ κατὰ τὴν μήτραν , ᾧ πολὺν χρόνον ἐνδιῃτήθη , προελθὸν ἐξαπιναίως εἰς ἀέρα , ψυχρὸν καὶ ἀσυνήθη τόπον , ἐπλήχθη καὶ τῆς ὀδύνης καὶ τοῦ δυσχεραίνειν ἀλγηδόνι τὰ κλαύματα δεῖγμα παρέσχεν ἐναργέστατον .
Lemmas: τε καί μέγας οὐδείς ὑπεξαιρέω ὁ παράπαν . ἀλλά ὁ τε πρῶτος ὁ ἄρσην πρός ὁ θῆλυς σύνοδος ξεναγός ἔχω ἡδονή , ὁ τε σπορά καί γένεσις διά οὗτος συνίστημι , ὁ τε γεννάω οὐδείς πρῶτος οἰκειόω φύω ἤ οὗτος , χαίρω μέν ἡδονή , ὁ δέ ἐναντίος ἀλγηδών δυσχεραίνω · παρό καί ἀνακλάω ὁ βρέφος ἀποκυέω , ἀλγέω ὡς ἔοικα ὁ περίψυξις · ἐκ γάρ θερμός καί πυρώδης χωρίον ὁ κατά ὁ μήτρα , ὅς πολύς χρόνος ἐνδιαιτέω , προέρχομαι ἐξαπίναιος εἰς ἀήρ , ψυχρός καί ἀσυνήθης τόπος , πλήσσω καί ὁ ὀδύνη καί ὁ δυσχεραίνω ἀλγηδών ὁ κλαῦμα δεῖγμα παρέχω ἐναργής .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 162
σπεύδει τε , φασί , πᾶν ζῷον ὡς ἐπ’ ἀναγκαιότατον καὶ συνεκτικώτατον τέλος ἡδονὴν καὶ μάλιστα ἄνθρωπος · τὰ μὲν γὰρ διὰ γεύσεως μόνον καὶ τῶν γεννητικῶν ἐφίεται ταύτης , ὁ δὲ ἄνθρωπος καὶ διὰ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων , ὅσα θεάματα ἢ ἀκούσματα τέρψιν δύναται παρασχεῖν ὠσὶ καὶ ὀφθαλμοῖς μεταδιώκων .
Lemmas: σπεύδω τε , φημί , πᾶς ζῷον ὡς ἐπί ἀναγκαῖος καί συνεκτικός τέλος ἡδονή καί μάλα ἄνθρωπος · ὁ μέν γάρ διά γεῦσις μόνος καί ὁ γεννητικός ἐφίημι οὗτος , ὁ δέ ἄνθρωπος καί διά ὁ ἄλλος αἴσθησις , ὅσος θέαμα ἤ ἄκουσμα τέρψις δύναμαι παρέχω οὖς καί ὀφθαλμός μεταδιώκω .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 163
λέγεται δὲ καὶ ἄλλα παμπληθῆ πρὸς ἔπαινον τοῦ πάθους καὶ ὡς ἔστιν οἰκειότατον καὶ συγγενέστατον ζῴοις · ἀπόχρη δὲ δείγματος ἕνεκα καὶ τὰ νῦν εἰρημένα , ὧν χάριν ἀνθρωπίνην φωνὴν ἔδοξεν ὁ ὄφις προΐεσθαι . διό μοι δοκεῖ κἀν τοῖς κατὰ μέρος νόμοις , οὗ περὶ ζῴων ἔγραψεν ἅ τε χρὴ προσφέρεσθαι καὶ τοὐναντίον , ἐπαινέσαι μάλιστα τὸν ὀφιομάχην ἐπικαλούμενον ( Lev . 11,22)—ἑρπετὸν δ’ ἐστὶν ἔχον ἀνωτέρω σκέλη τῶν ποδῶν , οἷς ἀπὸ γῆς πέφυκε πηδᾶν καὶ μετέωρον αἴρεσθαι καθάπερ τὸ τῶν ἀκρίδων γένος — ·
Lemmas: λέγω δέ καί ἄλλος παμπληθής πρός ἔπαινος ὁ πάθος καί ὡς εἰμί οἰκεῖος καί συγγενής ζῷον · ἀποχράω δέ δεῖγμα ἕνεκα καί ὁ νῦν λέγω , ὅς χάριν ἀνθρώπινος φωνή δοκέω ὁ ὄφις προίημι . διό ἐγώ δοκέω ἐν ὁ κατά μέρος νόμος , ὅς περί ζῷον γράφω ὅς τε χρή προσφέρω καί ἐναντίος , ἐπαινέω μάλα ὁ ὀφιομάχης ἐπικαλέω ( Lev . ἐπαίρω δέ εἰμί ἔχω ἀνώτερος σκέλος ὁ πούς , ὅς ἀπό γῆ φύω πηδάω καί μετέωρος ἀείρω καθά ὁ ὁ ἀκρίς γένος — ·
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 164
ὁ γὰρ ὀφιομάχης οὐδὲν ἄλλ’ ἢ συμβολικῶς ἐγκράτεια εἶναί μοι δοκεῖ , μάχην ἀκαθαίρετον καὶ πόλεμον ἄσπονδον ἐκφέρουσα πρὸς ἀκρασίαν καὶ ἡδονήν · ἡ μὲν γὰρ εὐτέλειαν καὶ ὀλιγοδεΐαν καὶ ὅσον ἀναγκαῖον φιλαυστήρῳ καὶ σεμνῷ βίῳ διαφερόντως ἀσπάζεται , ἡ δὲ περιεργίαν καὶ πολυτέλειαν , ἃ χλιδῆς καὶ θρύψεως αἴτια γίνεται ψυχῇ καὶ σώματι , δι’ ὧν τὴν ὑπαίτιον καὶ θανάτου χαλεπωτέραν ζωὴν παρὰ τοῖς εὖ φρονοῦσι συμβέβηκε γίνεσθαι .
Lemmas: ὁ γάρ ὀφιομάχος οὐδείς ἄλλος ἤ συμβολικός ἐγκράτεια εἰμί ἐγώ δοκέω , μάχη ἀκαθαίρετος καί πόλεμος ἄσπονδος ἐκφέρω πρός ἀκρασία καί ἡδονή · ὁ μέν γάρ εὐτέλεια καί ὀλιγοδεία καί ὅσος ἀναγκαῖος φιλαύστηρος καί σεμνός βίος διαφερόντως ἀσπάζομαι , ὁ δέ περιεργία καί πολυτέλεια , ὅς χλιδή καί θρύψις αἴτιος γίγνομαι ψυχή καί σῶμα , διά ὅς ὁ ὑπαίτιος καί θάνατος χαλεπός ζωή παρά ὁ εὖ φρονέω συμβαίνω γίγνομαι .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 165
Τὰς δὲ γοητείας καὶ ἀπάτας αὑτῆς ἡδονὴ τῷ μὲν ἀνδρὶ οὐ τολμᾷ προσφέρειν , τῇ δὲ γυναικὶ καὶ διὰ ταύτης ἐκείνῳ , πάνυ προσφυῶς καὶ εὐθυβόλως · ἐν ἡμῖν γὰρ ἀνδρὸς μὲν ἔχει λόγον ὁ νοῦς , γυναικὸς δ’ αἴσθησις · ἡδονὴ δὲ προτέραις ἐντυγχάνει καὶ ἐνομιλεῖ ταῖς αἰσθήσεσι , δι’ ὧν καὶ τὸν ἡγεμόνα νοῦν φενακίζει · ἐπειδὰν γὰρ ἑκάστη τῶν αἰσθήσεων τοῖς φίλτροις αὐτῆς ὑπαχθῇ , χαίρουσαι τοῖς προτεινομένοις , ἐπὶ χρωμάτων μὲν καὶ σχημάτων ποικιλίαις ὄψις , ἐπὶ δὲ φωνῶν ἐμμελείαις ἀκοή , ἐν δὲ χυλῶν ἡδύτησι γεῦσις , κἀν ταῖς τῶν ἀναθυμιωμένων ἀτμῶν εὐωδίαις ὄσφρησις , δεξάμεναι τὰ δῶρα θεραπαινίδων τρόπον προσφέρουσιν οἷα δεσπότῃ τῷ λογισμῷ , παράκλητον ἐπαγόμεναι πειθὼ περὶ τοῦ μηδὲν ἀπώσασθαι τὸ παράπαν · ὁ δ’ αὐτίκα δελεασθεὶς ὑπήκοος ἀνθ’ ἡγεμόνος καὶ δοῦλος ἀντὶ δεσπότου καὶ ἀντὶ πολίτου φυγὰς καὶ θνητὸς ἀντ’ ἀθανάτου γίνεται .
Lemmas: ὁ δέ γοητεία καί ἀπάτη ἑαυτοῦ ἡδονή ὁ μέν ἀνήρ οὐ τολμάω προσφέρω , ὁ δέ γυνή καί διά οὗτος ἐκεῖνος , πάνυ προσφυής καί εὐθύβολος · ἐν ἐγώ γάρ ἀνήρ μέν ἔχω λόγος ὁ νόος , γυνή δέ αἴσθησις · ἡδονή δέ πρότερος ἐντυγχάνω καί ἐνομιλέω ὁ αἴσθησις , διά ὅς καί ὁ ἡγεμών νόος φενακίζω · ἐπειδάν γάρ ἕκαστος ὁ αἴσθησις ὁ φίλτρον αὐτός ὑπάγω , χαίρω ὁ προτείνω , ἐπί χρῶμα μέν καί σχῆμα ποικιλία ὄψις , ἐπί δέ φωνή ἐμμέλεια ἀκοή , ἐν δέ χυλός ἡδύτης γεῦσις , ἐν ὁ ὁ ἀναθυμιάω ἀτμός εὐωδία ὄσφρησις , δέχομαι ὁ δῶρον θεραπαινίς τρόπος προσφέρω οἷος δεσπότης ὁ λογισμός , παράκλητος ἐπάγω πειθώ περί ὁ μηδείς ἀπωθέω ὁ παράπαν · ὁ δέ αὐτίκα δελεάζω ὑπήκοος ἀντί ἡγεμών καί δοῦλος ἀντί δεσπότης καί ἀντί πολίτης φυγάς καί θνητός ἀντί ἀθάνατος γίγνομαι .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 166
συνόλως γὰρ οὐκ ἀγνοητέον ὅτι οἷα ἑταιρὶς καὶ μαχλὰς οὖσα ἡδονὴ γλίχεται τυχεῖν ἐραστοῦ καὶ μαστροποὺς ἀναζητεῖ , δι’ ὧν τοῦτον ἀγκιστρεύσεται · μαστροπεύουσι δ’ αὐτῇ καὶ προξενοῦσι τὸν ἐρῶντα αἰσθήσεις , ἃς δελεάσασα ῥᾳδίως ὑπηγάγετο τὸν νοῦν , ᾧ τὰ φανέντα ἐκτὸς εἴσω κομίζουσαι διαγγέλλουσι καὶ ἐπιδείκνυνται , τοὺς τύπους ἑκάστων ἐνσφραγιζόμεναι καὶ τὸ ὅμοιον ἐνεργαζόμεναι πάθος · κηρῷ γὰρ ἐοικὼς δέχεται τὰς διὰ τῶν αἰσθήσεων φαντασίας , αἷς τὰ σώματα καταλαμβάνει δι’ αὑτοῦ μὴ δυνάμενος , καθάπερ εἶπον ἤδη .
Lemmas: σύνολος γάρ οὐ ἀγνοητέον ὅτι οἷος ἑταιρίς καί μαχλάς εἰμί ἡδονή γλίχομαι τυγχάνω ἐραστής καί μαστροπός ἀναζητέω , διά ὅς οὗτος ἀγκιστρεύω · μαστροπεύω δέ αὐτός καί προξενέω ὁ ἐράω αἴσθησις , ὅς δελεάζω ῥᾴδιος ὑπάγω ὁ νόος , ὅς ὁ φαίνω ἐκτός εἴσω κομίζω διαγγέλλω καί ἐπιδείκνυμι , ὁ τύπος ἕκαστος ἐνσφραγίζω καί ὁ ὅμοιος ἐνεργάζομαι πάθος · κηρός γάρ ἔοικα δέχομαι ὁ διά ὁ αἴσθησις φαντασία , ὅς ὁ σῶμα καταλαμβάνω διά ἑαυτοῦ μή δύναμαι , καθά λέγω ἤδη .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 167
Τὰ δ’ ἐπίχειρα τῆς ἡδονῆς εὐθὺς εὕραντο οἱ πρῶτοι γενόμενοι δοῦλοι χαλεποῦ καὶ δυσιάτου πάθους · ἡ μὲν γυνὴ σφοδρὰς ἀνίας ἐνδεξαμένη τὰς ἐν ὠδῖσι καὶ τὰς παρὰ τὸν ἄλλον βίον λύπας ἐπαλλήλους καὶ μάλιστα τὰς ἐπὶ τέκνοις γεννωμένοις καὶ τρεφομένοις καὶ νοσοῦσι καὶ ὑγιαίνουσι καὶ εὐτυχοῦσι καὶ ἀτυχοῦσιν , εἶτ’ ἀφαίρεσιν ἐλευθερίας καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ συνόντος ἀνδρὸς δεσποτείαν , οὗ τοῖς ἐπιτάγμασι πειθαρχεῖν ἀναγκαῖον · ὁ δ’ ἀνὴρ ἐν μέρει πόνους καὶ ταλαιπωρίας καὶ συνεχεῖς ἱδρῶτας ἕνεκα πορισμοῦ τῶν ἀναγκαίων καὶ στέρησιν μὲν τῶν αὐτομάτων ἀγαθῶν , ἅπερ ἐδιδάχθη φέρειν ἡ γῆ δίχα γεωργικῆς ἐπιστήμης , ἀτρύτων δὲ μετουσίαν καμάτων εἰς ζήτησιν βίου καὶ τροφῆς ὑπὲρ τοῦ μὴ λιμῷ παραπολέσθαι ·
Lemmas: ὁ δέ ἐπίχειρα ὁ ἡδονή εὐθύς εὑρίσκω ὁ πρῶτος γίγνομαι δοῦλος χαλεπός καί δυσίατος πάθος · ὁ μέν γυνή σφοδρός ἀνία ἐνδέχομαι ὁ ἐν ὠδίς καί ὁ παρά ὁ ἄλλος βίος λύπη ἐπάλληλος καί μάλα ὁ ἐπί τέκνον γεννάω καί τρέφω καί νοσέω καί ὑγιαίνω καί εὐτυχέω καί ἀτυχέω , εἶτα ἀφαίρεσις ἐλευθερία καί ὁ ἀπό ὁ σύνειμι ἀνήρ δεσποτεία , ὅς ὁ ἐπίταγμα πειθαρχέω ἀναγκαῖος · ὁ δέ ἀνήρ ἐν μέρος πόνος καί ταλαιπωρία καί συνεχής ἱδρώς ἕνεκα πορισμός ὁ ἀναγκαῖος καί στέρησις μέν ὁ αὐτόματος ἀγαθός , ὅς διδάσκω φέρω ὁ γῆ δίχα γεωργικός ἐπιστήμη , ἄτρυτος δέ μετουσία κάματος εἰς ζήτησις βίος καί τροφή ὑπέρ ὁ μή λιμός παραπόλλυμι ·
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 168
οἶμαι γὰρ ἂν ὥσπερ ἥλιον καὶ σελήνην ἀεὶ φωσφορεῖν ἅπαξ κελευσθέντας ἅμα τῇ πρώτῃ γενέσει τοῦ παντὸς καὶ τὸ θεῖον πρόσταγμα διατηρεῖν οὐδενὸς ἑτέρου χάριν ἢ ὅτι τῶν ὅρων οὐρανοῦ μακρὰν κακία πεφυγάδευται , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τῆς γῆς τὴν βαθεῖαν καὶ καρποφόρον ἄνευ τέχνης καὶ συμπράξεως γεωπόνων ἀνδρῶν φέρειν ἂν πολλὴν ἀφθονίαν κατὰ τὰς ἐτησίους ὥρας · νυνὶ δὲ αἱ ἀέναοι πηγαὶ τῶν τοῦ θεοῦ χαρίτων ἐπεσχέθησαν , ὅτε ἤρξατο κακία τὰς ἀρετὰς παρευημερεῖν , ἵνα μὴ ὡς ἀναξίοις χορηγῶσιν .
Lemmas: οἴομαι γάρ ἄν ὥσπερ ἥλιος καί σελήνη ἀεί φωσφορέω ἅπαξ κελεύω ἅμα ὁ πρῶτος γένεσις ὁ πᾶς καί ὁ θεῖος πρόσταγμα διατηρέω οὐδείς ἕτερος χάριν ἤ ὅτι ὁ ὅρος οὐρανός μακρός κακία φυγαδεύω , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ γῆ ὁ βαθύς καί καρποφόρος ἄνευ τέχνη καί σύμπραξις γεώπονος ἀνήρ φέρω ἄν πολύς ἀφθονία κατά ὁ ἐτήσιος ὥρα · νυνί δέ ὁ ἀέναος πηγή ὁ ὁ θεός χάρις ἐπέχω , ὅτε ἄρχω κακία ὁ ἀρετή παρευημερέω , ἵνα μή ὡς ἀνάξιος χορηγέω .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 169
ἔδει μὲν οὖν τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , εἰ τὴν ἁρμόττουσαν ἔμελλε δίκην ὑπομένειν , ἠφανίσθαι διὰ τὴν πρὸς τὸν εὐεργέτην καὶ σωτῆρα θεὸν ἀχαριστίαν · ὁ δ’ ἅτε τὴν φύσιν ἵλεως οἶκτον λαβὼν ἐμετρίασε τὴν τιμωρίαν , τὸ μὲν γένος ἐάσας διαμένειν , τὰς δὲ τροφὰς οὐκέθ’ ὁμοίως ἐξ ἑτοίμου παρασχών , ἵνα μὴ δυσὶ κακοῖς ἀργίᾳ καὶ κόρῳ χρώμενοι πλημμελῶσι καὶ ὑβρίζωσι .
Lemmas: δέω μέν οὖν ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , εἰ ὁ ἁρμόζω μέλλω δίκη ὑπομένω , ἀφανίζω διά ὁ πρός ὁ εὐεργέτης καί σωτήρ θεός ἀχαριστία · ὁ δέ ἅτε ὁ φύσις ἵλαος οἶκτος λαμβάνω μετριάζω ὁ τιμωρία , ὁ μέν γένος ἐάω διαμένω , ὁ δέ τροφή οὐκέτι ὅμοιος ἐκ ἑτοῖμος παρέχω , ἵνα μή δύο κακός ἀργία καί κόρος χράω πλημμελέω καί ὑβρίζω .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 170
Τοιοῦτος μὲν ὁ βίος τῶν ἐν ἀρχῇ μὲν ἀκακίᾳ καὶ ἁπλότητι χρωμένων , αὖθις δὲ κακίαν ἀντ’ ἀρετῆς προτιμώντων [ ὧν ἄξιον ἀπέχεσθαι ] . διὰ δὲ τῆς λεχθείσης κοσμοποιίας πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα ἡμᾶς ἀναδιδάσκει , πέντε δὲ τὰ κάλλιστα καὶ πάντων ἄριστα · πρῶτον μὲν ὅτι ἔστι τὸ θεῖον καὶ ὑπάρχει , διὰ τοὺς ἀθέους , ὧν οἱ μὲν ἐνεδοίασαν ἐπαμφοτερίσαντες περὶ τῆς ὑπάρξεως αὐτοῦ , οἱ δὲ τολμηρότεροι καὶ κατεθρασύναντο φάμενοι μηδ’ ὅλως εἶναι , λέγεσθαι δ’ αὐτὸ μόνον πρὸς ἀνθρώπων πλάσμασι μυθικοῖς ἐπισκιασάντων τὴν ἀλήθειαν ·
Lemmas: τοιοῦτος μέν ὁ βίος ὁ ἐν ἀρχή μέν ἀκακία καί ἁπλότης χράω , αὖθις δέ κακία ἀντί ἀρετή προτιμάω [ ὅς ἄξιος ἀπέχω ] . διά δέ ὁ λέγω κοσμοποιία πολύς μέν καί ἄλλος ἐγώ ἀναδιδάσκω , πέντε δέ ὁ καλός καί πᾶς ἀγαθός · πρῶτος μέν ὅτι εἰμί ὁ θεῖος καί ὑπάρχω , διά ὁ ἄθεος , ὅς ὁ μέν ἐνδοιάζω ἐπαμφοτερίζω περί ὁ ὕπαρξις αὐτός , ὁ δέ τολμηρός καί καταθρασύνω φημί μηδέ ὅλος εἰμί , λέγω δέ αὐτός μόνος πρός ἄνθρωπος πλάσμα μυθικός ἐπισκιάζω ὁ ἀλήθεια ·
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 171
δεύτερον δ’ ὅτι θεὸς εἷς ἐστι , διὰ τοὺς εἰσηγητὰς τῆς πολυθέου δόξης , οἳ οὐκ ἐρυθριῶσι τὴν φαυλοτάτην τῶν κακοπολιτειῶν ὀχλοκρατίαν ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν μετοικίζοντες · τρίτον δ’ ὡς ἤδη λέλεκται ὅτι γενητὸς ὁ κόσμος , διὰ τοὺς οἰομένους αὐτὸν ἀγένητον καὶ ἀίδιον εἶναι , οἳ πλέον οὐδὲν ἀπονέμουσι θεῷ · τέταρτον δ’ ὅτι καὶ εἷς ἐστιν ὁ κόσμος , ἐπειδὴ καὶ εἷς ὁ δημιουργὸς ὁ ἐξομοιώσας αὑτῷ κατὰ τὴν μόνωσιν τὸ ἔργον , ὃς ἁπάσῃ κατεχρήσατο τῇ ὕλῃ εἰς τὴν τοῦ ὅλου γένεσιν · ὅλον γὰρ οὐκ ἂν ἦν , εἰ μὴ ἐξ ὅλων ἐπάγη καὶ συνέστη τῶν μερῶν · εἰσὶ γὰρ οἱ πλείους ὑπολαμβάνοντες εἶναι κόσμους , οἱ δὲ καὶ ἀπείρους , ἄπειροι καὶ ἀνεπιστήμονες αὐτοὶ πρὸς ἀλήθειαν ὄντες ὧν καλὸν ἐπιστήμην ἔχειν · πέμπτον δ’ ὅτι καὶ προνοεῖ τοῦ κόσμου ὁ θεός · ἐπιμελεῖσθαι γὰρ ἀεὶ τὸ πεποιηκὸς τοῦ γενομένου φύσεως νόμοις καὶ θεσμοῖς ἀναγκαῖον , καθ’ οὓς καὶ γονεῖς τέκνων προμηθοῦνται .
Lemmas: δεύτερος δέ ὅτι θεός εἷς εἰμί , διά ὁ εἰσηγητής ὁ πολύθεος δόξα , ὅς οὐ ἐρυθριάω ὁ φαῦλος ὁ κακοπολιτεία ὀχλοκρατία ἀπό γῆ εἰς οὐρανός μετοικίζω · τρίτος δέ ὡς ἤδη λέγω ὅτι γενητός ὁ κόσμος , διά ὁ οἴομαι αὐτός ἀγένητος καί ἀίδιος εἰμί , ὅς πολύς οὐδείς ἀπονέμω θεός · τέταρτος δέ ὅτι καί εἷς εἰμί ὁ κόσμος , ἐπειδή καί εἷς ὁ δημιουργός ὁ ἐξομοιόω ἑαυτοῦ κατά ὁ μόνωσις ὁ ἔργον , ὅς ἅπας καταχράω ὁ ὕλη εἰς ὁ ὁ ὅλος γένεσις · ὅλος γάρ οὐ ἄν εἰμί , εἰ μή ἐκ ὅλος πήγνυμι καί συνίστημι ὁ μέρος · εἰμί γάρ ὁ πολύς ὑπολαμβάνω εἰμί κόσμος , ὁ δέ καί ἄπειρος , ἄπειρος καί ἀνεπιστήμων αὐτός πρός ἀλήθεια εἰμί ὅς καλός ἐπιστήμη ἔχω · πέμπτος δέ ὅτι καί προνοέω ὁ κόσμος ὁ θεός · ἐπιμελέομαι γάρ ἀεί ὁ ποιέω ὁ γίγνομαι φύσις νόμος καί θεσμός ἀναγκαῖος , κατά ὅς καί γονεύς τέκνον προμηθέομαι .
philo-judaeus-philosophy.de-opificio-mundi 172
ὁ δὴ ταῦτα μὴ ἀκοῇ μᾶλλον ἢ διανοίᾳ προμαθὼν καὶ ἐν τῇ αὑτοῦ ψυχῇ σφραγισάμενος θαυμάσια καὶ περιμάχητα εἴδη , καὶ ὅτι ἔστι καὶ ὑπάρχει θεὸς καὶ ὅτι εἷς ὁ ὢν ὄντως ἐστὶ καὶ ὅτι πεποίηκε τὸν κόσμον καὶ πεποίηκεν ἕνα , ὡς ἐλέχθη , κατὰ τὴν μόνωσιν ἐξομοιώσας ἑαυτῷ καὶ ὅτι ἀεὶ προνοεῖ τοῦ γεγονότος , μακαρίαν καὶ εὐδαίμονα ζωὴν βιώσεται δόγμασιν εὐσεβείας καὶ ὁσιότητος χαραχθείς .
Lemmas: ὁ δή οὗτος μή ἀκοή μάλα ἤ διάνοια προμανθάνω καί ἐν ὁ ἑαυτοῦ ψυχή σφραγίζω θαυμάσιος καί περιμάχητος εἶδος , καί ὅτι εἰμί καί ὑπάρχω θεός καί ὅτι εἷς ὁ εἰμί ὄντως εἰμί καί ὅτι ποιέω ὁ κόσμος καί ποιέω εἷς , ὡς λέγω , κατά ὁ μόνωσις ἐξομοιόω ἑαυτοῦ καί ὅτι ἀεί προνοέω ὁ γίγνομαι , μακάριος καί εὐδαίμων ζωή βιόω δόγμα εὐσέβεια καί ὁσιότης χαράσσω .