petrus-patricius.fragmenta 4.16
Ὅτι Μαγνέντιος καὶ Βετρανίων πέμπουσι πρέσβεις πρὸς Κωνστάντιον . Πέμπονται δὲ Ῥουφῖνος καὶ Μαρκελλῖνος , ὁ μὲν ὕπαρχος ὢν τῶν πραιτωρίων , ὁ δὲ ἕτερος στρατηλάτης , καὶ Νουνέχιος συγκλητικὸς ὕπαρχος , καὶ Μάξιμος πρὸς τούτοις , ὑπομνήσοντες τὸν Κωνστάντιον ὅπλων ἀποσχέσθαι καὶ πρώτην ἔχειν ἐν τῇ βασιλείᾳ τιμήν . Ὁ δὲ Μαγνέντιος δι’ αὐτῶν τὴν ἰδίαν θυγατέρα . Τῷ Κωνσταντίῳ ὑπισχνεῖτο διδόναι γαμετὴν ἐπὶ τῷ καὶ αὐτὸς τὴν Κωνσταντίαν λαβεῖν τὴν ἀδελφὴν τοῦ Κωνσταντίου . Ἐδέξατο οὖν ὁ βασιλεὺς τοὺς Βετρανίωνος καὶ Μαγνεντίου πρέσβεις , ἐν οἷς ὁ Νουνέχιος εὐθὺς ἔφη τῷ προοιμιίῳ εἰρήνην αἰτεῖν τὸν Μαγνέντιον , καὶ πολλάκις τῆς περὶ τῶν παρόντων πραγμάτων καταστάσεως τὸν Κωνστάντιον ὑπεμίμνησκε , φάσκων μὴ χρῆναι αὐτὸν ἀπροόπτως καὶ κεκμηκότα ἤδη τοῖς πολέμοις δύο κατ’ αὐτὸν ( αὐτοῦ Β . ) βασιλεῖς , στρατιωτικῆς τε ἐπιστήμης ἐμπείρους καὶ ὁμονοοῦντας ἀλλήλοις καὶ ἔτι ἀκεραίους ὄντας , εἰς πόλεμον προκαλεῖσθαι · οἵτινες , εἰ μὴ περὶ εἰρήνης συνδόξαιεν , ( ὡς ) ὁποῖοι καὶ πηλίκοι κατὰ τὸν ἐμφύλιον πόλεμον ἔσονται παραταττόμενοι , εἴτε εἷς μόνος , εἴτε ὁμοῦ ἄμφω παραγένοιντο , μὴ θέλειν αὐτὸν ἑτέρωθεν μαθεῖν ἢ ἐκ τῶν ἤδη πεπραγμένων αὐτοῖς , ὅτε ταῖς ἐκείνων παρατάξεσιν αὐτῷ τε καὶ τῷ γένει αὐτοῦ θρίαμβοι κατωρθοῦντο . Ταύτης τῆς πρεσβείας ἀκούσας ὁ βασιλεὺς ἐν φροντίσι πολλαῖς ἦν . Καὶ εἰς ὕπνον τραπεὶς εἶδεν ὄψιν , ὅτι ὁ πατὴρ αὐτοῦ ὥσπερ ἐξ ὕψους κατιὼν καὶ τῇ χερὶ κατέχων τὸν Κώνσταντα , ὃν ἀνεῖλε Μαγνέντιος , τοῦτον αὐτῷ προσφέρων ταῦτα πρὸς αὐτὸν ἐδόκει τὰ ῥήματα φθέγγεσθαι · « Κωνστάντιε , ἰδοὺ Κώνστανς ὁ πολλῶν βασιλέων ἀπόγονος , ὁ ἐμὸς υἱὸς καὶ σὸς ἀδελφὸς , τυραννικῶς ἀπολλύμενος ( ἀπολόμενος Β.).Μήτε οὖν τὴν βασιλείαν διακοπτομένην , μήτε τὴν πολιτείαν ἀνατρεπομένην περιίδῃς , μήτε εὐλαβηθῇς ἀπειλὰς , ἀλλὰ τὴν ἐντεῦθεν ἐσομένην σοι δόξαν πάσης ἐκβάσεως προτίμησον , καὶ μὴ ἴδῃς ἀνεκδίκητον ἀδελφόν . » Μετὰ ταύτην τὴν ὄψιν ἀφυπνισθεὶς ὁ Κωνστάντιος , τῶν πρέσβεων πλὴν Ῥουφίνου φυλακῇ παραδοθέντων ....
Lemmas: ὅτι Μαγνέντιος καί Βετρανίων πέμπω πρέσβυς πρός Κωνστάντιος . πέμπω δέ Ῥουφῖνος καί Μαρκελλῖνος , ὁ μέν ὕπαρχος εἰμί ὁ πραιτώριον , ὁ δέ ἕτερος στρατηλάτης , καί Νουνέχιος συγκλητικός ὕπαρχος , καί Μάξιμος πρός οὗτος , ὑπομιμνῄσκω ὁ Κωνστάντιος ὅπλον ἀπέχω καί πρῶτος ἔχω ἐν ὁ βασίλεια τιμή . ὁ δέ Μαγνέντιος διά αὐτός ὁ ἴδιος θυγάτηρ . ὁ Κωνστάντιος ὑπισχνέομαι δίδωμι γαμετή ἐπί ὁ καί αὐτός ὁ Κωνσταντιάν λαμβάνω ὁ ἀδελφή ὁ Κωνστάντιος . δέχομαι οὖν ὁ βασιλεύς ὁ βετρανιοινος καί Μαγνέντιος πρέσβυς , ἐν ὅς ὁ Νουνέχιος εὐθύς φημί ὁ προοίμιον εἰρήνη αἰτέω ὁ Μαγνέντιος , καί πολλάκις ὁ περί ὁ πάρειμι πρᾶγμα κατάστασις ὁ Κωνστάντιος ὑπομιμνῄσκω , φάσκω μή χρή αὐτός ἀπρόοπτος καί κάμνω ἤδη ὁ πόλεμος δύο κατά αὐτός ( αὐτός Β . ) βασιλεύς , στρατιωτικός τε ἐπιστήμη ἔμπειρος καί ὁμονοέω ἀλλήλων καί ἔτι ἀκέραιος είμαι , εἰς πόλεμος προκαλέω · ὅστις , εἰμί μή περί εἰρήνη συνδοξάζω , ( ὡς ) ὁποῖος καί πηλίκος κατά ὁ ἐμφύλιος πόλεμος εἰμί παρατάσσω , εἴτε εἷς μόνος , εἴτε ὁμοῦ ἄμφω παραγίγνομαι , μή ἐθέλω αὐτός ἑτέρωθεν μανθάνω ἢ ἐκ ὁ ἤδη πράσσω αὐτός , ὅτε ὁ ἐκεῖνος παράταξις αὐτός τε καί ὁ γένος αὐτός θρίαμβος κατορθόω . οὗτος ὁ πρεσβεία ἀκούω ὁ βασιλεύς ἐν φροντίς πολύς Ἦν . καί εἰς ὕπνος τρέπω ὁράω ὄψις , ὅτι ὁ πατήρ αὐτός ὥσπερ ἐκ ὕψος κατέρχομαι καί ὁ χείρ κατέχω ὁ Κώνστας , ὅς ἀναιρέω Μαγνέντιος , οὗτος αὐτός προσφέρω οὗτος πρός αὐτός δοκέω ὁ ῥῆμα φθέγγομαι · « Κωνστάντιος , ἰδού Κώνστανς ὁ πολύς βασιλεύς Ἀπόγονος , ὁ ἐμός γιός καί σός ἀδελφός , τυραννικός ἀπόλλυμι ( ἀπόλλυμι Μῆτε οὖν ὁ βασίλειος διακόπτω , μήτε ὁ πολιτεία ἀνατρέπω περιοράω , μήτε εὐλαβέομαι ἀπειλή , ἀλλά ὁ ἐντεῦθεν εἰμί σύ δόξα πᾶς ἔκβασις προτιμάω , καί μή ἰδέω ἀνεκδίκητος ἀδελφός . » μετά οὗτος ὁ ὄψις ἀφυπνίζω ὁ Κωνστάντιος , ὁ πρέσβυς πλήν Ῥουφῖνος φυλακή παραδίδωμι ....