persaeus.fragmenta persaeus_svf1_arnim_0154.3
451 Athenaeus XIII 607a . καὶτοι Περσαίου τοῦ Κιτιέως ἐν τοῖς Συμποτικοῖς ῾Υπομνήμασιν βούοντος καὶ λέγοντος περὶ ἀφροδισίων ἀμοστὸν εἶναι ἐν τῷ οἴνῳ μνείαν ποιεῖσθαι · καὶ γὰρ πρὸς ταῦτα ἡμᾶς ὅταν ὑποπίωμεν ἐπιφέρετς εἶναι . καὶ ,, ἐνταῦθα τοὺς μὲν ἡμέρως τε καὶ μετριῶς αὐτοῖς χρωμένους ἐπαίνειν δεῖ , τοὺς δὲ θηριωδῶς καὶ ἀπλήστως ψέγειν . “ καὶ ,, εἰ διαλεκτικοὶ συνελθόντες εἰς πότον περὶ συλλογισμῶν διαλέγουντο , ἀλλοτρίως ἂν αὐτοὺς ὑπολάβοι τις ποιεῖν τοῦ παρόντος καιροῦ “ καὶ ,, ὁ καλὸς κάγαθὸς ἄνηρ μεθυσθείη ἂν · οἱ δὲ βουλόμενοι σωφρονικοὶ εἶναι σφόδρα μέχρι τινὸς διατηροῦσιν ἐν τοῖς πότοις τὸ τοιοῦτον · εἴθ’ ὅταν παραφύῃ τὸ οἴνάριον , τὴν πᾶσαν ἀσχημοσύνην ἐπιδείκνυνται . ὁ καὶ πρῶην ἐγένετο ἐπὶ τῶν ἐξ Ἀχαδίας θεωρῶν πρὸς ᾿Αντίγονον παραγενομένων . ἐκεῖνοι [ τε ] γὰρ ἡρίστουν σφόδρα σκυθρωπῶς καὶ εὐσχημόνως , ὡς ᾠόντο , οὐχ ὅτι ἡμῶν τινὰ προσβλέποντες , ἀλλ’ οὐδὲ ἀλλήλους . ὡς δὲ ὁ πότος προέβαινεν καὶ εἰσῆλθεν ἄλλα τε ἄκροάματα καὶ αἱ Θετταλαὶ αὐταὶ ὀρχηστροίδες , καθάπερ αὐταῖς ἔθος ἐστίν , ἐν ταῖς διαζώστραις γυμναὶ ὠρχοῦντο , οὐκ ἔτι κατεῖχον αὐτοὺς οἱ ἄνδρες , ἀλλὰ ἐκ τῶν κλινῶν ἀνῴρμων καὶ ἔβδον ὡς θαυμαστὸν τι θέαμα θεώμενοι · καὶ μακάριον τὸν βασιλέα ἀπεκάλουν , ὅτι ἐξεστὶν αὐτῷ τούτων ἀπολαύειν , καὶ ἕτερα τούτοις παραπλήσια πᾶνν πολλὰ τῶν φορτικῶν ἐποίουν . τῶν φιλοσόφων δὲ τις συμπίνων ἡμῖν , εἰσελθούσης ἀυλητρίδος καὶ οὐσης εὐρυχωρίας παρ’ αὐτῷ , βουλομένης τῆς παιδίσκης παρακαθίσαι οὐκ ἐπέτρεψεν , ἀλλὰ σκληρὸν αὐτὸν εἰσήγεν . εἴθ’ ὕστερον πωλουμένης τῆς αὐλητρίδος , καθάπερ ἔθος ἐστὶν ἐν τοῖς πότοις γίγνεσθαι , ἐν τε τῷ ἀγοράζειν πᾶνν νεανικὸς ἦν καὶ τῷ πωλοῦντι , ἄλλῳ τινὶ θάττον προσθέντι , ἡμφισβῆτει καὶ οὐκ ἔφη αὐτὸν πεπραχέναι · καὶ τέλος εἰς πυγμὰς ἦλθεν ὁ σκληρὸς ἐκεῖνος φιλόσοφος καὶ ἐν ἀρχῇ οὐδ’ ἂν παρακαθίσαι ἐπιτρέπων τῇ αὐλητρίδι . “
Lemmas: 451 Athenaeus XIII 607a . καίτοι Περσαῖος ὁ Κιτιεύς ἐν ὁ συμποτικός ῾υπομνημα βοῦς καί λέγω περί ἀφροδίσιος ἀμοστὸν ἔρχομαι ἐν ὁ οἶνος μνεία ποιέω · καί γάρ πρός οὗτος ἐγώ ὅταν ὑποπίνω ἐπιφέρω ἔρχομαι . καί ,, ἐνταῦθα ὁ μέν ἥμερος τε καί μέτριος αὐτός χράω ἐπαινέω δέω , ὁ δέ θηριώδης καί ἄπληστος ψέγω . “ καί ,, εἰμί διαλεκτικός συνέρχομαι εἰς πότος περί συλλογισμός διαλέγω , ἀλλότριος ἄν αὐτός ὑπολαμβάνω τις ποιέω ὁ πάρειμι καιρός “ καί ,, ὁ καλός κάγαθὸς ἀνήρ μεθύσκω ἄν · ὁ δέ βούλομαι σωφρονικός ἔρχομαι σφόδρα μέχρι τις διατηρέω ἐν ὁ πότος ὁ τοιοῦτος · ἔτι ὅταν παραφύω ὁ οἰνάριον , ὁ πᾶς ἀσχημοσύνη ἐπιδείκνυμι . ὁ καί πρώην γίνομαι ἐπί ὁ ἐκ Ἀχαδίας θεωρέω πρός Ἀντίγονος παραγίγνομαι . ἐκεῖνος [ τε ] γάρ ἡρίστουν σφόδρα σκυθρωπός καί εὐσχήμων , ὡς οἴομαι , οὐ ὅτι ἐγώ τις προσβλέπω , ἀλλά οὐδέ ἀλλήλων . ὡς δέ ὁ πότος προβαίνω καί εἰσέρχομαι ἄλλος τε ἀκρόαμα καί ὁ Θεσσαλός αὐτός ορχηστροοραω , καθά αὐτός ἔθος εἰμί , ἐν ὁ διαζώστρα γυμνός ὀρχέομαι , οὐ ἔτι κατέχω αὐτός ὁ ἀνήρ , ἀλλά ἐκ ὁ κλίνη ἀνορμάω καί βδέω ὡς θαυμαστός τίς θέαμα θεάομαι · καί μακάριος ὁ βασιλεύς ἀποκαλέω , ὅτι ἔξεστι αὐτός οὗτος ἀπολαύω , καί ἕτερος οὗτος παραπλήσιος πᾶς πολύς ὁ φορτικός ποιέω . ὁ φιλόσοφος δέ τις συμπίνω ἐγώ , εἰσέρχομαι αὐλητρίς καί εἰμί εὐρυχωρία παρά αὐτός , βούλομαι ὁ παιδίσκη παρακαθίζω οὐ ἐπιτρέπω , ἀλλά σκληρός αὐτός εισάγω . ἔτι ὕστερον πωλέομαι ὁ αὐλητρίς , καθά ἔθος εἰμί ἐν ὁ πότος γίγνομαι , ἐν τε ὁ ἀγοράζω πᾶς νεανικός εἰμί καί ὁ πωλέω , ἄλλος τις ταχύς προστίθημι , ἀμφισβητέω καί οὐ φημί αὐτός πράσσω · καί τέλος εἰς πυγμή ἔρχομαι ὁ σκληρός ἐκεῖνος φιλόσοφος καί ἐν ἀρχή οὐδέ ἄν παρακαθίζω ἐπιτρέπω ὁ αὐλητρίς . “