passio-perpetuae-et-felicitatis.passio-perpetuae-et-felicitatis 1
Εἰ τὰ παλαιὰ τῆς πίστεως δόγματα , καὶ δόξαν θεοῦ φανεροῦντα καὶ οἰκοδομὴν ἀνθρώποις ἀποτελοῦντα , διὰ τοῦτό ἐστιν γεγρααμμένα , ἴνα τῇ ἀναγνώσει αὑτῶν ὡς παρουσίᾳ τῶν πραγμάτων χρώμεθα καὶ ὁ θεὸς δοξασθῇ , διατί μὴ καὶ τὰ καινὰ παραδείγματα , ἅτε δὴ ἑκάτερα ἐργαζόμενα ὠφέλειαν , ὡσαύτως γραφῇ παραδοθείη ; ἢ γὰρ τὰ νῦν πραχθέντα οὐ τὴν αὐτὴν παρρησίαν ἔχει , ἐπεὶ δοκεῖ πως εἶναι τὰ ἀρχαῖα σεμνότερα ; πλὴν καὶ ταῦτα ὕστερόν ποτε γενόμενα παλαιά , ὡσαύτως τοῖς μεθ’ ἡμᾶς γενήσεται καὶ ἀναγκαῖα καὶ τίμια . ἀλλʼ ὅψωνται οἵτινες μίαν δύναμιν ἑνὸς ἁγίου πνεύματος κατὰ τὰς ἡλικίας κρίνουσι τῶν χρόνων · ὅτε δὴ δυνατώτερα ἕδει νοεῖσθαι τὰ καινότερα , ώς ἔχοντα αὐξανομένης τῆς χάριτος τῆς εἰς τὰ τέλη τῶν καιρῶν ἐπηγγελμένης . Ἐν ἐσχάταις γὰρ ἡμέραις , λέγει ὁ κύριος , ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα , καὶ προφητεύσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν · καὶ οἱ νεανίσκοι ὑμῶν ὁράσες ὄψονται , καὶ οἱ πρεσβῦται ὑμῶν ἐνυπνίοις ἐνυπνιασθήσονται . ἡμεῖς δὲ οἵτινες προφητείας καὶ ὁράσεις καινὰς δεχόμεθα καὶ ἐπιγινώσκομεν καὶ τιμῶμεν πάσας τὰς δυνάμεις τοῦ ἁγίου πνεύματος , ὡς χορηγεῖ τῇ ἁγίᾳ ἐκκλησίᾳ πρὸς ἣν καὶ ἐπέμφθη πάντα τὰ χαρίσματα ἐν πᾶσιν διοικοῦν , ἑκάστῳ ὡς ἐμέρισεν ὁ θεός , ἀναγκαίως καὶ ἀναμιμνήσκομεν καὶ πρὸς οἰκοδομὴν εἰσάγομεν , μετά ἀγάπης ταῦτα ποιοῦντες εἰς δόξαν θεοῦ , καὶ ἵνα μή πως ᾖ ἀβέβαιός τις καὶ ὀλιγόπιστος , ἢ καὶ τοῖς παλαιοῖς μόνον τὴν χάριν καὶ τὴν δύναμιν δίδοσθαι νομίσῃ , εἴτε ἐν τοῖς τῶν μαρτύρων εἴτε ἐν τοῖς τῶν άποκαλύψeεων ἀξιώμασιν · πάντοτε ἐργαζομένου τοῦ θεοῦ ἃ ἐπηγγείλατο εἰς μαρτύριον μὲν τῶν ἀπίστων εἰς ἀντίληψιν δὲ τῶν πιστῶν . καὶ ἡμεῖς ἃ ἠκοῦσαμεν καὶ ἑωράκαμεν καὶ ἐψηλαφήσαμεν εὐαγγελιζόμεθα ὑμῖν , ἀδελφοὶ καὶ τέκνα · ἵνα καὶ οἱ συμτπαρόντες ἀναμνησθῶσιν δόξης θεοῦ , καὶ οἱ νῦν δι᾽ ἀκοῆς γινώσκοντες κοινωνίαν ἔχητε μετὰ τῶν ἁγίων μαρτύρων , καὶ δἰ αὐτῶν μετὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . ἀμήν .
Lemmas: εἰ ὁ παλαιός ὁ πίστις δόγμα , καί δόξα θεός φανερόω καί οἰκοδομή ἄνθρωπος ἀποτελέω , διά οὗτος εἰμί γράφω , ἵνα ὁ ἀνάγνωσις αὐτός ὡς παρουσία ὁ πρᾶγμα χράω καί ὁ θεός δοξάζω , διατί μή καί ὁ καινός παράδειγμα , ἅτε δή ἑκάτερος ἐργάζομαι ὠφέλεια , ὡσαύτως γραφή παραδίδωμι ; ἤ γάρ ὁ νῦν πράσσω οὐ ὁ αὐτός παρρησία ἔχω , ἐπεί δοκέω πως εἰμί ὁ ἀρχαῖος σεμνός ; πλήν καί οὗτος ὕστερον ποτέ γίγνομαι παλαιός , ὡσαύτως ὁ μετά ἐγώ γίγνομαι καί ἀναγκαῖος καί τίμιος . ἀλλά ὁράω ὅστις εἷς δύναμις εἷς ἅγιος πνεῦμα κατά ὁ ἡλικία κρίνω ὁ χρόνος · ὅτε δή δυνατός δέω νοέω ὁ καινός , ὡς ἔχω αὐξάνω ὁ χάρις ὁ εἰς ὁ τέλος ὁ καιρός ἐπαγγέλλω . ἐν ἔσχατος γάρ ἡμέρα , λέγω ὁ κύριος , ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρξ , καί προφητεύω ὁ υἱός σύ καί ὁ θυγάτηρ σύ · καί ὁ νεανίσκος σύ ὁράω ὁράω , καί ὁ πρεσβύτης σύ ἐνύπνιον ἐνυπνιάζομαι . ἐγώ δέ ὅστις προφητεία καί ὅρασις καινός δέχομαι καί ἐπιγιγνώσκω καί τιμάω πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὡς χορηγέω ὁ ἅγιος ἐκκλησία πρός ὅς καί πέμπω πᾶς ὁ χάρισμα ἐν πᾶς διοικέω , ἕκαστος ὡς μερίζω ὁ θεός , ἀναγκαῖος καί ἀναμιμνῄσκω καί πρός οἰκοδομή εἰσάγω , μετά ἀγάπη οὗτος ποιέω εἰς δόξα θεός , καί ἵνα μή πως εἰμί ἀβέβαιος τις καί ὀλιγόπιστος , ἤ καί ὁ παλαιός μόνος ὁ χάρις καί ὁ δύναμις δίδωμι νομίζω , εἴτε ἐν ὁ ὁ μάρτυς εἴτε ἐν ὁ ὁ αποκάλυψη ἀξίωμα · πάντοτε ἐργάζομαι ὁ θεός ὅς ἐπαγγέλλω εἰς μαρτύριον μέν ὁ ἄπιστος εἰς ἀντίληψις δέ ὁ πιστός . καί ἐγώ ὅς ἀκούω καί ὁράω καί ψηλαφάω εὐαγγελίζομαι σύ , ἀδελφός καί τέκνον · ἵνα καί ὁ συμτπαρόντες ἀναμιμνῄσκω δόξα θεός , καί ὁ νῦν διά ἀκοή γιγνώσκω κοινωνία ἔχω μετά ὁ ἅγιος μάρτυς , καί διά αὐτός μετά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .