passio-perpetuae-et-felicitatis.passio-perpetuae-et-felicitatis 3
Ἔτι , φησίν , ἡμῶν παρατηρουμένων ἐπεχείρει ὁ πατήρ μοι λόγοις πείθειν με κατὰ τὴν ἑαυτοῦ εὐσπλαγχνίαν τῆς προκειμένης ὁμολογίας ἐκπεσεῖν · κἀγὼ πρὸς αὐτόν · Πάτερ , ἔφην , ὁρᾶς λόγου χάριν σκεῦος κείμενον ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων ; κἀκεῖνος ἀπεκρίθη · Ὁρῶ . κἀγώ · Ἄλλο ὀνομάζειν αὐτὸ μὴ θέμις ; οὐδὲ δύναμαι , εἰ μή ὃ εἰμί , τουτέστι χριστιανή . τότε ὁ πατήρ μου ταραχθεὶς τῷδε τῷ λόγῳ ἐπελθὼν ἠθέλησεν τοὺς ὀφθαλμούς μου ἐξορύξαι · ἔπειτα μόνον κράξας , ἐξῆλθεν νικηθεὶς μετὰ τῶν τοῦ διαβόλου μηχανῶρ . τότε ὀλίγας ἡμέρας ἀποδημήσαντος αὐτοῦ , ηὐχαρίστησα τῷ κυρίῳ καὶ ἥσθην ἀπόντος αὐτοῦ · καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς ἡμέραις ἐβατπτίσθημεν · καὶ ἐμὲ ὑπηγόρευσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον μηδὲν ἄλλο αἰτήσασθαι ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ βαπτίσματος εἰ μὴ σαρκὸς ὑπομονήν . μετὰ δὲ ὀλίγας ἡμέρας ἐβλήθημεν εἰς φυλακὴν , καὶ ἐξενίσθην · οὐ γὰρ πώποτε τοιοῦτον ἑωράκειν σκότος · ὡς δεινὴν ἡμέραν καῦμά τε σφοδρόν · καὶ γὰρ ἀνθρώπων πλῆθος ἦν ἐκεῖ ἄλλως τε καὶ στρατιωτῶν συκοφαντίαις πλείσταις · μεθ᾽ ἃ δὴ πάντα κατεπονούμην διὰ τὸ νήπιον τέκνον . τότε Τέρτιος καὶ Πομπόνιος , εὐλογημένοι διάκονοι οἳ διηκόνουν ἡμῖν , τιμὰς δόντες ἐποίησαν ἡμᾶς εἰς ἡμερώτερον τόπον τῆς φυλακῆς μεταχθῆναι τότε ἀναπνοῆς ἐτύχομεν , καὶ δὴ ἕκαστοι προσαχθέντες ἐσχόλαζον ἑαυτοῖς · καὶ τὸ βρέφος ἠνέχθη πρός με , καὶ ἐπεδίδουν αὐτῷ γάλα , ἤδη αὐχμῷ μαρανθέν · τῇ μητρὶ προσελάλουν , τὸν ἀδελφὸν προετρεπόμην , τὸ νήπιον παρετιθέμην · ἐτηκόμην δὲ ὅτι ἐθεώρουν αὐτοὺς δι᾽ ἐμὲ λυπουμένους · οὕτως περίλυπος πλείσταις ἡμέραις οὖσα , ᾔτησα καὶ τὸ βρέφος ἐν τῇ φυλακῇ μετ᾽ ἐμοῦ μένειν · κἀκεῖνο ἀνέλαβεν καὶ ἐγώ ἐκουφίσθην ἀπὸ ἀνίας καὶ πόνου , καὶ ἰδοὺ ἡ φυλακὴ ἐμοὶ γέγονεν πραιτώριον , ὡς μᾶλλόν με ἐκεῖ θέλειν εἶναι , καὶ οὐκ ἀλλαχοῦ .
Lemmas: ἔτι , φημί , ἐγώ παρατηρέω ἐπιχειρέω ὁ πατήρ ἐγώ λόγος πείθω ἐγώ κατά ὁ ἑαυτοῦ εὐσπλαγχνία ὁ πρόκειμαι ὁμολογία ἐκπίπτω · ἐγώ πρός αὐτός · πατήρ , φημί , ὁράω λόγος χάριν σκεῦος κεῖμαι ἤ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος ; ἐκεῖνος ἀποκρίνω · ὁράω . ἐγώ · ἄλλος ὀνομάζω αὐτός μή θέμις ; οὐδέ δύναμαι , εἰ μή ὅς εἰμί , τουτέστι Χριστιανή . τότε ὁ πατήρ ἐγώ ταράσσω ὅδε ὁ λόγος ἐπέρχομαι ἐθέλω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἐξορύσσω · ἔπειτα μόνος κράζω , ἐξέρχομαι νικάω μετά ὁ ὁ διάβολος μηχανῶρ . τότε ὀλίγος ἡμέρα ἀποδημέω αὐτός , εὐχαριστέω ὁ κύριος καί ἥδομαι ἄπειμι αὐτός · καί ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα βαπτίζω · καί ἐγώ ὑπαγορεύω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος μηδείς ἄλλος αἰτέω ἀπό ὁ ὕδωρ ὁ βάπτισμα εἰ μή σάρξ ὑπομονή . μετά δέ ὀλίγος ἡμέρα βάλλω εἰς φυλακή , καί ἐκνίζω · οὐ γάρ πώποτε τοιοῦτος ὁράω σκότος · ὡς δεινός ἡμέρα καῦμα τε σφοδρός · καί γάρ ἄνθρωπος πλῆθος εἰμί ἐκεῖ ἄλλος τε καί στρατιώτης συκοφαντία πολύς · μετά ὅς δή πᾶς καταπονέω διά ὁ νήπιος τέκνον . τότε Τέρτιος καί Πομπόνιος , εὐλογέω διάκονος ὅς διακονέω ἐγώ , τιμή δίδωμι ποιέω ἐγώ εἰς ἥμερος τόπος ὁ φυλακή μετάγω τότε ἀναπνοή τυγχάνω , καί δή ἕκαστος προσάσσω σχολάζω ἑαυτοῦ · καί ὁ βρέφος φέρω πρός ἐγώ , καί ἐπιδίδωμι αὐτός γάλα , ἤδη αὐχμός μαραίνω · ὁ μήτηρ προσλαλέω , ὁ ἀδελφός προτρέπω , ὁ νήπιος παρατίθημι · τήκω δέ ὅτι θεωρέω αὐτός διά ἐγώ λυπέω · οὕτως περίλυπος πολύς ἡμέρα εἰμί , αἰτέω καί ὁ βρέφος ἐν ὁ φυλακή μετά ἐγώ μένω · ἐκεῖνος ἀναλαμβάνω καί ἐγώ κουφίζω ἀπό ἀνία καί πόνος , καί ἰδού ὁ φυλακή ἐγώ γίγνομαι πραιτώριον , ὡς μάλα ἐγώ ἐκεῖ ἐθέλω εἰμί , καί οὐ ἀλλαχοῦ .