passio-perpetuae-et-felicitatis.passio-perpetuae-et-felicitatis 21
Καὶ ἐν ἑτέρᾳ πύλῃ ὁ Σάτυρος τῷ στρατιώτῃ Πούδεντι προσωμίλει , καθόλου λέγων ὅτι Κατὰ τὴν πρόλεξιν τὴν ἐμήν , ὡς καὶ προεῖπον , οὐδὲ ἓν θηρίων ἥψατό μου ἕως ἄρτι · ἰδοὺ δὲ νῦν , ἵνα ἐξ ὅλης καρδίας διαπιστεύσῃς , προσέρχομαι , καὶ ἐν ἑνὶ δήγματι παρδάλεως τελειοῦμαι · καὶ εὐθὺς ἐν τέλει τῆς θεωρίας πάρδαλις αὐτῷ ἐβλήθη , καὶ ἐν ἑνὶ δήγματι τοῦ αἵματος τοῦ ἁγίου ἐνεπλήσθη · τοσοῦτον αἷμα ἐρρύη , ὡς λογισθῆναι δευτέρου βαπτισμοῦ μαρτύριον · καθὼς καὶ ἐπεφώνει ὁ ὄχλος βοῶν καὶ λέγων · Καλῶς ἐλούσω , καλῶς ἐλούσω . καὶ μὴν ὑγιῆς ἦν ὁ τοιούτῳ τρόπῳ λελουμένος . τότε τῷ στρατιώτῃ Πούδεντι ἔφη · Ὑγίαινε καὶ μνημόνευε πίστεως καὶ ἐμοῦ · καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ στερεωσάτω σε μᾶλλον ἢ ταραξάτω . καὶ δακτύλιον αἰτήσας παρ᾽ αὐτοῦ καὶ ἐνθεὶς αὐτὸ τῷ ἰδίῳ αἵματι ἔδωκεν αὐτῷ μακαρίαν κληρονομίαν , ἀφεὶς μνήμην καὶ ἐνθήκην αἵματος τηλικούτου . μετὰ ταῦτα λοιπὸν ἐμπνέων ἔτι ἀπήχθη μετὰ καὶ τῶν ἄλλων τῷ συνήθει τόπῳ · εἰς σφαγὴν δὲ ὁ ὄχλος ᾔτησεν αὐτοὺς εἰς μέσον μεταχθῆναι , ὅπως διὰ τῶν ἁγίων σωμάταων ἐλαυνόμιενον τὸ ξίφος θεάσωνται · καὶ οἱ μακάριοι μάρτυρες ἑκόντες ἠγέρθησαν · ᾖσχύνοντο γὰρ ὀλίγους μάρτυρας ἔχειν ἐπὶ τῷ μακαρίῳ θανάτῳ αὐτῶν . καὶ δὴ ἐλθόντων αὐτῶν ὅπου ὁ ὄχλος ἐβούλετο , πρῶτον κατεφίλησαν ἀλλήλους ἵνα τὸ μυστήριον διὰ τῶν οἰκείων τῆς πίστεως τελειώσωσιν · καὶ μετέπειτα ἀσμένως ὑπέμειναν τὴν διὰ τοῦ ξίφους τιμωρίαν · πολλῷ δὲ μᾶλλον ὁ Σάτυρος , ὁ δὴ πρότερος τὴν κλίμακα ἐκείνην ἀναβάς , ὃς καὶ ἔπεισεν τὴν Περπετούαν ἀναβαίνειν . ἡ δὲ Περπετούα , ἵνα καὶ αὐτὴ γεύσηται τῶν πόνων , περὶ τὰ ὀστέα νυγεῖσα ἠλάλαξεν , καὶ πεπλανημένην τὴν δεξιὰν ἀπείρου μονομάχου κρατήσασα προσήγαγεν τῇ κατακλεῖδι ἑαυτῆς · ἴσως τὴν τοσαύτην γυναῖκα τοῦ ἀκαθάρτου πνεύματος φοβουμένου καὶ φονευθῆναι μὴ βουλομένοιυ Ὦ ἀνδριώτατοι καὶ μακαριώτατοι μάρτυρες καὶ στρατιῶται ἐκλεκτοί , εἰς δόξαν Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ κεκλημένοι . πῶς μεγαλύνωμεν ὑμᾶς ἢ μακαρίσωμεν , γενναιότατοι στρατιῶται ; οὐχ ἧσσον τῶν παλαιῶν γραφῶν , ἃ εἰς οἰκοδομὴν ἐκκλησίας ἀναγινώσκεσθαι ὀφείλει ἡ πανάρετος πολιτεία τῶν μακαρίων μαρτύρων * * * * * * δι᾽ ὧν δόξαν ἀναπέμπομεν τῷ πατρὶ τῶν αἰώνων , ἅμα τῷ μονογενῖ αὐτοῦ υίῷ τῷ κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ σὺν ἁγίῳ πνεύματι · ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώναων . ἀμήν .
Lemmas: καί ἐν ἕτερος πύλη ὁ Σάτυρος ὁ στρατιώτης Πούδες προσομιλέω , καθόλου λέγω ὅτι κατά ὁ πρόλεξις ὁ ἐμός , ὡς καί προλέγω , οὐδέ εἷς θηρίον ἅπτω ἐγώ ἕως ἄρτι · ἰδού δέ νῦν , ἵνα ἐκ ὅλος καρδία διαπιστεύω , προσέρχομαι , καί ἐν εἷς δῆγμα πάρδαλις τελειόω · καί εὐθύς ἐν τέλος ὁ θεωρία πάρδαλις αὐτός βάλλω , καί ἐν εἷς δῆγμα ὁ αἷμα ὁ ἅγιος ἐμπίμπλημι · τοσοῦτος αἷμα ῥέω , ὡς λογίζομαι δεύτερος βαπτισμός μαρτύριον · καθώς καί ἐπιφωνέω ὁ ὄχλος βοάω καί λέγω · καλός λούω , καλός λούω . καί μήν ὑγιής εἰμί ὁ τοιοῦτος τρόπος λούω . τότε ὁ στρατιώτης Πούδες φημί · ὑγιαίνω καί μνημονεύω πίστις καί ἐγώ · καί ὁ τοιοῦτος καί στερεόω σύ μάλα ἤ ταράσσω . καί δακτύλιος αἰτέω παρά αὐτός καί ἐντίθημι αὐτός ὁ ἴδιος αἷμα δίδωμι αὐτός μακάριος κληρονομία , ἀφίημι μνήμη καί ἐνθήκη αἷμα τηλικοῦτος . μετά οὗτος λοιπός ἐμπνέω ἔτι ἀπάγω μετά καί ὁ ἄλλος ὁ συνήθης τόπος · εἰς σφαγή δέ ὁ ὄχλος αἰτέω αὐτός εἰς μέσος μετάγω , ὅπως διά ὁ ἅγιος σωμάταων ἐλαύνω ὁ ξίφος θεάομαι · καί ὁ μακάριος μάρτυς ἑκών ἐγείρω · αἰσχύνω γάρ ὀλίγος μάρτυς ἔχω ἐπί ὁ μακάριος θάνατος αὐτός . καί δή ἔρχομαι αὐτός ὅπου ὁ ὄχλος βούλομαι , πρῶτος καταφιλέω ἀλλήλων ἵνα ὁ μυστήριον διά ὁ οἰκεῖος ὁ πίστις τελειόω · καί μετέπειτα ἄσμενος ὑπομένω ὁ διά ὁ ξίφος τιμωρία · πολύς δέ μάλα ὁ Σάτυρος , ὁ δή πρότερος ὁ κλῖμαξ ἐκεῖνος ἀναβαίνω , ὅς καί πείθω ὁ Περπετούα ἀναβαίνω . ὁ δέ Περπετούα , ἵνα καί αὐτός γεύω ὁ πόνος , περί ὁ ὀστέον νύσσω ἀλαλάζω , καί πλανάω ὁ δεξιά ἄπειρος μονομάχης κρατέω προσάγω ὁ κατακλείς ἑαυτοῦ · ἴσως ὁ τοσοῦτος γυνή ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα φοβέω καί φονεύω μή βούλομαι ὦ ἄνδριος καί μακάριος μάρτυς καί στρατιώτης ἐκλεκτός , εἰς δόξα κύριος Ἰησοῦς Χριστός καλέω . πῶς μεγαλύνω σύ ἤ μακαρίζω , γενναῖος στρατιώτης ; οὐ ἥσσων ὁ παλαιός γραφή , ὅς εἰς οἰκοδομή ἐκκλησία ἀναγιγνώσκω ὀφείλω ὁ πανάρετος πολιτεία ὁ μακάριος μάρτυς * * * * * * διά ὅς δόξα ἀναπέμπω ὁ πατήρ ὁ αἰών , ἅμα ὁ μονογενής αὐτός υἱός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός σύν ἅγιος πνεῦμα · ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰώναων . ἀμήν .