parmenides.testimonia empedocles_diels_ppf_0078.2
1—52 SIMPL . phys . 144 , 25 [ post A 21 ] ἔχει δὲ οὕτωσι τὰ μετὰ τὴν τοῦ μὴ ὄντος ἀναίρεσιν ( 145 ) · ‘μοῦνος — ἀκούων’ 1—3 IDEM ibid . 78 , 5 ( post fr . 7 , 2 ) ἔπαγει ‘μοῦνος — πολλά μᾶλα’ ; 142 , 31 σὶν μὲν οὖν οὐ τῶν γνωμένων τε καὶ φθειρομένων ὁ Παρμενίδης τὸ ἔν ὂν τίθεται , δηλοὶ τὸ σμείον αὐτοῦ ἐν τῷ ἀγένῃτον καὶ ἀφθαρτον λέγον , ἐν οἷς φησι ‘μόνος — ἀνώλεθρόν ἐστιν’ 3—14 IDEM ib . 78 , 11 post l . c . καὶ παραδίδωσι λοιπὸν τὰ τοῦ χωρίως ὄντος σημεία · ὡς ἀγέννητον — πᾶσαν’ ταῦτα δὴ περὶ τοῦ χωρίως ὄντος λέγων ἐναργῶς ἀποδεικνύων , ὅτι ἀγέννητον τοῦτο τὸ ὂν · οὔτε γὰρ ἐξ ὄντος · οὐ γὰρ προϋπῆρχεν ἄλλο ὂν · οὔτε ἐκ τοῦ μὴ ὄντος · οὐδὲ γὰρ ἔστι τὸ μὴ ὂν . καὶ διὰ τί δὴ τότε , ἀλλὰ μὴ καὶ πρότερον ἢ ἔστερον ἐγένετο ; ἀλλ’ οὐδὲ ἐκ τοῦ πῇ μὲν ὄντος πῇ δὲ μὴ ὄντος ὡς τὸ γεννητὸν γίνεται ( Platonica , non Parmenidea opinio ) · οὐ γὰρ ἂν τοῦ ἀπλῶς ὄντος προϋπάρχοι τὸ πῇ μὲν ὂν πῇ δὲ μὴ ὂν , ἀλλὰ μετ’ αὐτὸ ὑφῆσθηκε . 3—4 CLEM . Strom . V 113 p . 716 P . Π . δὲ . . . ὡς περὶ τοῦ θεοῦ γράφει . ‘πολλὰ — ἀτρεμὲς ἢδ’ ἀγέννητον’ [ hinc Eus . P . E . XIII 13 , 39 . Theodor . IV 7 ] 3—5 SIMPL . phys . 29 , 26 οὕτως μὲν οὖν εἰς τὸ κατὰ χρόνον ἀναρχον καὶ ἀτελεύτητον καὶ ἀεὶ ὂν ὁ Μέλισσος ἀπιδὼν ἀπειρον ἀπεφήνατο · τὸ δὲ τοιούτον καὶ ὁ Παρμενίδης αὐτῷ μαρτυρεῖ λέγων δι’ αὐτῶν σχεδὸν τῶν ῥημάτων · ‘ὡς ἀγέννητον — πᾶν’ 4 PLUT . Colot . 1114 C τοῦ νοητοῦ δ’ ἕτερον εἶδος ‘ἔστι γὰρ οὐλομελὲς τε καὶ ἀτρεμὲς ἢδ’ ἀγέννητον’ , ὡς αὐτὸς ( Parm . ) εἴρηκε ; PSEUDOPLUT . Strom . 5 [ supra A . 22 ] εἶναι γὰρ αὐτὸ ( scil . τὸ πᾶν ) ‘μοῦνον μονογενὲς — ἀγέννητον’ ; SIMPL . cael . 557 , 17 ‘οὐλὸν — ἀγέννητον’ ; Id . phys . 120 , 23 item ; PHILOP . phys . 65 , 7 τί οὖν φησιν ἐν τοῖς ἔπεσιν αὐτὸς περὶ τοῦ ὄντος ; ‘οὐλὸν — ἀγέννητον’ ; PROCL . Parm . 1152 , 24 λέγει γοῦν ἐκεῖνος ποτὲ μὲν ‘οὐλομελὲς — ἀγέννητον’ ; SIMPL . phys . 87 , 21 ὅλον αὐτὸ φησιν ‘οὐλὸν μονογενὲς τε’ ; PROCL . Parm . 1077 , 24 καὶ γὰρ οὐλομελὲς φησιν αὐτὸ εἶναι καὶ ἀτρεμὲς , similiter 1084 , 29 4 respicit PLAT . Phaedr . 250 C ὁλόκληρα δὲ καὶ ἀπλὰ καὶ ἀτρεμὴ καὶ εὐδαίμονα φάσματα 5 AMMON . de interpr . 136 . 21 τὸ ἔστι καὶ τοῦτο οὐ τὸ συναριθμούμενον τοῖς τε ἦν καὶ τοῖς ἔσται καὶ ἀντιδιαιρουμένον αὐτοῖς , ἀλλὰ τὸ πρὸ πάσης χρονικῆς ἐμφάσεως ἐπινοούμενον καὶ τὸ ἀτρεπτον αὐτῶν καὶ ἀμετάβλητον σημαίνον , ὅπερ καὶ ὁ μέγας Παρμενίδης παντὶ τῷ νοητῷ ἐπάρχειν ἀποφαίνεται · ‘οὐ γὰρ ἦν οὐδ’ ἔσται , φησίν , ὁμοῦ πᾶν ἔστι δὲ οὖνον’ [ inde Cram . A . P . I 388 et Philop . phys . 65 , 9 ] ; SIMPL . phys . 143 , 13 ‘ἔπει — πᾶν’ , ibid . 147 , 13 ‘ὁμοῦ’ τὸ ‘πᾶν’ ; PROCL . Parm . 665 , 26 ‘ἔπει — ὁμοῦ’ 6—10 SIMPL . phys . 162 , 15 ὅλως γὰρ , φησίν ( Parm . ) , εἰ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος , τίς ἡ ἀποκλῆρωσις τοῦ τότε γενέσθαι ὅτε ἐγένετο , ἀλλὰ μὴ πρότερον ἢ ἔστερον ; γράφει δὲ οὕτως · ‘τίνα — φύν’ ; 6—9 SIMPL . cael . 137 , 1 ἐν τοῖς ἔπεσι περὶ τοῦ ἀγέννητον εἶναι τὸ ὂν τάδε γέγραφε ‘τίνα — ἔστι’ 21 SIMPL . cael . 559 , 14 ἀλλὰ καὶ γένεσιν ἀπὸ τοῦ ὄντως ὄντος ἀναιροῦσαν · ἐπ’ ἐκείνου γὰρ καὶ Π . εἶπε τὸ ‘γένεσις — ὀλεθρος’ 22 SIMPL . phys . 143 , 3 ‘οὐδὲ — ὁμοῖον’ ; ibid . 86 , 23 καὶ ἀδιαιρέτων ἐστιν , ἔπει πᾶν ἐστιν ὁμοῖον’ cf . Plut . Col . 1114 D 24 DAMASC . II 146 , 5 τὸ γὰρ ἔον ἐν πλεῖον ἔοντος φάναι καὶ τὸν ἐν ἔπεσι Παρμενίδην . . . καὶ λέγει ‘πᾶν’ καλῶς 25 SIMPL . phys . 86 , 22 ; 87 , 23 ; PLOTIN . Enn . VI 4 , 4 ὁμοῦ γὰρ πᾶν τὸ ὂν , κἂν πολὺ οὕτως
Lemmas: 1—52 SIMPL . phys . 144 , 25 [ post A 21 ] ἔχω δέ οὕτως ὁ μετά ὁ ὁ μή εἰμί ἀναίρεσις ( 145 ) · ‘μομοσσυν — ἀκούω 1—3 IDEM ibid . 78 , 5 ( post fr . 7 , 2 ) ἐπάγω ‘μομοσσυν — πολύς μάλη ; 142 , 31 ἵν μέν οὖν οὖον ὁ γιγνώσκω τε καί φθείρω ὁ Παρμενίδης ὁ ἐν εἰμί τίθημι , δηλόω ὁ σμείον αὐτός ἐν ὁ ἄγω καί ἄφθαρτος λέγω , ἐν ὅς φημί μόνος — ἀνώλεθρος ἐστιν’ 3—14 IDEM ib . 78 , 11 post l . c . καί παραδίδωμι λοιπός ὁ ὁ χωρίως εἰμί σημεῖον · ὡς ἀγέννητος — πάσσω οὗτος δή περί ὁ χωρίως εἰμί λέγω ἐναργής ἀποδείκνυμι , ὅτι ἀγέννητος οὗτος ὁ εἰμί · οὔτε γάρ ἐκ εἰμί · οὖον γάρ προϋπάρχω ἄλλος εἰμί · οὔτε ἐκ ὁ μή εἰμί · οὐδέ γάρ εἰμί ὁ μή εἰμί . καί διά τίς δή τότε , ἀλλά μή καί πρότερος ἢ στερέω γίγνομαι ; ἀλλά οὐδέ ἐκ ὁ πῇ μέν εἰμί πῇ δέ μή εἰμί ὡς ὁ γεννητός γίγνομαι ( Platonica , non Parmenidea opinio ) · οὖον γάρ εἄν ὁ ἀπλόος εἰμί προυπάρχω ὁ πῇ μέν εἰμί πῇ δέ μή εἰμί , ἀλλά μετά αὐτός ὑφίστημι . 3—4 CLEM . Strom . V 113 p . 716 P . Π . δέ . . . ὡς περί ὁ θεός γράφω . ‘πολλὰ — ἀτρεμής ἤδη ἀγέννητος [ hinc Eus . P . E . XIII 13 , 39 . Theodor . IV 7 ] 3—5 SIMPL . phys . 29 , 26 οὕτως μέν οὖν εἰς ὁ κατά χρόνος ἄναρχος καί ἀτελεύτητος καί ἀεί εἰμί ὁ Μέλισσος ἀφοράω ἤπειρος ἀποφαίνω · ὁ δέ τοιοῦτος καί ὁ Παρμενίδης αὐτός μαρτυρέω λέγω διά αὐτός σχεδόν ὁ ῥῆμα · ὡς ἀγέννητος — πάνυ 4 PLUT . Colot . 1114 C ὁ νοητός δέ ἕτερος εἶδος εἰμί γάρ οὐλομελής τε καί ἀτρεμής ἤδη ἀγέννητος , ὡς αὐτός ( Parm . ) εἴρω ; PSEUDOPLUT . Strom . 5 [ supra A . 22 ] εἰμί γάρ αὐτός ( scil . ὁ πᾶς ) ‘μοῦνον μονογενής — ἀγέννητος ; SIMPL . cael . 557 , 17 οὐλός — ἀγέννητος ; Id . phys . 120 , 23 item ; PHILOP . phys . 65 , 7 τίς οὖν φημί ἐν ὁ ἔπος αὐτός περί ὁ εἰμί ; οὐλός — ἀγέννητος ; PROCL . Parm . 1152 , 24 λέγω γοῦν ἐκεῖνος ποτέ μέν οὐλομελής — ἀγέννητος ; SIMPL . phys . 87 , 21 ὅλος αὐτός φημί οὐλός μονογενής τί ; PROCL . Parm . 1077 , 24 καί γάρ οὐλομελής φημί αὐτός εἰμί καί ἀτρεμής , similiter 1084 , 29 4 respicit PLAT . Phaedr . 250 C ὁλόκληρος δέ καί ἁπλόος καί ἀτρεμέω καί εὐδαίμων φάσμα 5 AMMON . de interpr . 136 . 21 ὁ εἰμί καί οὗτος οὖον ὁ συναριθμέω ὁ τε εἰμί καί ὁ εἰμί καί ἀντιδιαιρέω αὐτός , ἀλλά ὁ πρό πᾶς χρονικός ἔμφασις ἐπινοέω καί ὁ ἄτρεπτος αὐτός καί ἀμετάβλητος σημαίνω , ὅσπερ καί ὁ μέγας Παρμενίδης πᾶς ὁ νοητός ἐπάρχω ἀποφαίνω · οὐ γάρ εἰμί οὐδέ εἰμί , φημί , ὁμοῦ πᾶς εἰμί δέ ὄνος [ inde Cram . A . P . I 388 et Philop . phys . 65 , 9 ] ; SIMPL . phys . 143 , 13 ἔπειμι — πάνυ , ibid . 147 , 13 ὁμός ὁ ἐπανίημι ; PROCL . Parm . 665 , 26 ἔπειμι — ὀμοῦμαι 6—10 SIMPL . phys . 162 , 15 ὅλως γάρ , φημί ( Parm . ) , εἰμί ἐκ ὁ μή εἰμί , τίς ὁ ἀποκλήρωσις ὁ τότε γίγνομαι ὅτε γίγνομαι , ἀλλά μή πρότερος ἢ στερέω ; γράφω δέ οὕτως · τίνω — Φυνά ; 6—9 SIMPL . cael . 137 , 1 ἐν ὁ ἔπος περί ὁ ἀγέννητος εἰμί ὁ εἰμί ὅδε γράφω τίνω — ἑστία 21 SIMPL . cael . 559 , 14 ἀλλά καί γένεσις ἀπό ὁ εἰμί εἰμί ἀναιρέω · ἐπί ἐκεῖνος γάρ καί Π . εἶπον ὁ γένεσις — ὄλεθρος 22 SIMPL . phys . 143 , 3 οὐδός — ὁμοῖος ; ibid . 86 , 23 καί ἀδιαίρετος εἰμί , ἔπος πᾶς εἰμί ὁμοῖος cf . Plut . Col . 1114 D 24 DAMASC . II 146 , 5 ὁ γάρ εἰμί ἐν πλείων εἰμί φαίνω καί ὁ ἐν ἔπος Παρμενίδης . . . καί λέγω ἐπανίημι καλῶς 25 SIMPL . phys . 86 , 22 ; 87 , 23 ; PLOTIN . Enn . VI 4 , 4 ὁμοῦ γάρ πᾶς ὁ εἰμί , κἀν πολύς οὕτως