parmenides.fragmenta 1
ὁ δὲ γνώριμος αὐτοῦ [ des Xenophanes ] Π . τοῦ μὲν δοξαστοῦ λόγου κατέγνω φημὶ δὲ τοῦ ἀσθενεῖς ἔχοντος ὑπολήψεις , τὸν δ’ ἑκιστημονικόν , τουτέστι τὸν ἀδιάπτωτον , ὑπέθετο κρτήριον , ἀποστὰς καὶ τῆς τῶν αἰσθήσεων πίστεως · ἐναρχόμενος γοῦν τοῦ Περὶ φύσεως γράφει τὸν τρόπον τοῦτον · ἵπποι ... λείπεται . Folgt . seine Paraphrase § 112—114 : ἐν τούτοις γὰρ ὁ Παρμενιδης ἵππους μὲν φησιν αὐτὸν φέρειν τὰς ἀλόγους τῆς ψυχῆς ὁρμάς τε καὶ ὀρέξεις ( 1 ) , κατὰ δὲ τὴν πολύφημον ὁδὸν τοῦ δαίμονος πορεύεσθαι τὴν κατὰ τὸν φιλόσοφον λόγον θεωρίαν , ὃς λόγος προπομποῦ δαίμονος τρόπον ἐπὶ τὴν ἁπάντων ὁδήγεῖ . γνῶσιν ( 2 . 3 ) , κούρας δ’ αὐτοῦ προάγειν τὰς αἰσθήρεις ( 5 ) , ὦν τὰς μὲν ἀκοὰς αἰνίττεται ἐν τῶι λέγεν δοιοῖς . . . κύκλοις ( 7 . 8 ) , τουτέστι τοῖς τῶν ὤτων , τὴν φωνὴν δι’ ὦν καταδέχονται , τὰς δὲ ὁράσαις Ἡλιάδας κούρας κέκληκε ( 9 ) , δώματα μὲν Νυκτὸς ἀπολιπσύσας ( 9 ) , ἐς φάος 〈 δὲ 〉 ὠσαμένας ( 10 ) διὰ τὸ μὴ χωρὶς φωτὸς γίνεσθαι τὴν χρῆσιν αὐτῶν . ἐπὶ δὲ τὴν πολύποινον ἐλθεῖν Δίκην καὶ ἕχουσαν κληῖδας ἁμοιβούς ( 14 ) , τὴν διάνοιαν ἀσφαλεῖς ἔχουσαν τὰς τῶν πραγμάτων καταλήψεις . ἥτις αὐτὸν ὑποδεξαμένη ( 22 ) ἑπαγγέλλεται δύο ταῦτα διδάξειν ἠμὲν ἀληθείης εὐπειθέος ἀτρεμὲς ἦτορ ( 29 ) , ὅπερ ἐστὶ τὸ τῆς ἐπιστήμης ἀμετακίνητον βῆμα , ἕτερον δὲ βροτῶν δόξας . . . ἀληθής ( 30 ) , τουτέστι τὸ ἐν δόξηι κεῖμενον πᾶν , ὅτι ἢν ἀβέβαιον . κὰ ἐπὶ τέλει προσδιασαφεῖ τὸ μὴ δεῖν αἰσθήσεσι προσέχειν ἀλλὰ τῶι λόγωι ( 33—36 ) . μὴ γάρ σε , φησίν , ἔθος . . . ῥηθέντα ( 34—37 ) . ἀλλ’ οὖτος μὲν καὶ αὐτός , ὡς ἐκ τῶν εἰρημένων συμφανές , τὸν ἐπιστημονικὸν λόγον κανόνα τῆς ἐν τοὶς οὖσιν ἀληθείας ἀναγορεύ – σας ἀπέστη τῆς τῶν αἰσθήσεων ἐπιστάσεως . οἱ δὲ ἄνδρες ἐκεῖνοι διττὴν ὑπόστασιν ὑπετίθεντο , τὴν μὲν τοῦ ὄντως ὄντος τοῦ νοητοῦ , τὴν δὲ τοῦ γινομένου τοῦ αἰσθητοῦ , ὅπερ οὐκ ἠξίσυν καλεῖν ὄν ἁπλῶς , ἀλλὰ δοκοῦν ὄν . διὸ περὶ τὸ ὂν ἀλήθειαν εἶναί φητι , περὶ δὲ τὸ γινόμενον δόξαν . λέγει γοῦν ὁ Π . χρεὼ . . . περῶντα . ἵπποι ταί με φέρουσιν , ὅσον τ’ ἐπὶ θυμὸς ἱκάνοι , πέμπον , ἐπεί μ’ ἐς ὁδὸν βῆσαν πολύφημον ἄγουσαι δαίμονος , ἣ κατὰ πάντ’ ἄστη φέρει εἰδότα φῶτα · τῆι φερόμην · τῆι γάρ με πολύφραστοι φέρον ἵπποι ἅρμα τιταίνουσαι , κοῦραι δ’ ὁδὸν ἡγεμόνευον . ἄξων δ’ ἐν χνοίηισιν ἵει σύριγγος ἀυτήν αἰθόμενος ( δοιοῖς γὰρ ἐπείγετο δινωτοῖσιν κύκλοις ἀμφοτέρωθεν ) , ὅτε σπερχοίατο πέμπειν Ἡλιάδες κοῦραι , προλιποῦσαι δώματα Νυκτός , εἰς φάος , ὠσάμεναι κράτων ἄπο χερσὶ καλύπτρας . ἔνθα πύλαι Νυκτός τε καὶ Ἤματός εἰσι κελεύθων , καί σφας ὑπέρθυρον ἀμφὶς ἔχει καὶ λάινος οὐδός · αὐταὶ δ’ αἰθέριαι πλῆνται μεγάλοισι θυρέτροις · τῶν δὲ Δίκη πολύποινος ἔχει κληῖδας ἀμοιβούς . τὴν δὴ παρφάμεναι κοῦραι μαλακοῖσι λόγοισιν πεῖσαν ἐπιφραδέως , ὥς σφιν βαλανωτὸν ὀχῆα ἀπτερέως ὥσειε πυλέων ἄπο · ταὶ δὲ θυρέτρων χάσμ’ ἀχανὲς ποίησαν ἀναπτάμεναι πολυχάλκους ἄξονας ἐν σύριγξιν ἀμοιβαδὸν εἱλίξασαι γόμφοις καὶ περόνηισιν ἀρηρότε · τῆι ῥα δι’ αὐτέων ἰθὺς ἔχον κοῦραι κατ’ ἀμαξιτὸν ἅρμα καὶ ἵππους . καί με θεὰ πρόφρων ὑπεδέξατο , χεῖρα δὲ χειρί δεξιτερὴν ἕλεν , ὥδε δ’ ἔπος φάτο καί με προσηύδα ὦ κοῦρ’ ἀθανάτοισι συνάορος ἡνιόχοισιν , ἵπποις ταί σε φέρουσιν ἱκάνων ἡμέτερον δῶ , χαῖρ’ , ἐπεὶ οὔτι σε μοῖρα κακὴ προὔπεμπε νέεσθαι τήνδ’ ὀδόν ( ἦ γὰρ ἀπ’ ἀνθρώπων ἐκτὸς πάτου ἐστίν ) , ἀλλὰ θέμις τε δίκη τε . χρεὼ δὲ σε πάντα πυθέσθαι ἠμὲν Ἀληθείης εὐκυκλέος ἀτρεμὲς ἦτορ ἠδὲ βροτῶν δόξας , ταῖς οὐκ ἔνι πίστις ἀληθής . 〈 ἀλλ’ ἔμπης καὶ ταῦτα μαθήσεαι , ὡς τὰ δοκοῦντα χρῆν δοκιμῶσ’ εἶναι διὰ παντὸς πάντα περῶντα 〉 . ἀλλὰ σὺ τῆσδ’ ἀφ’ ὁδοῦ διζήσιος εἷργε νόημα μηδὲ σ’ ἔθος πολύπειρον ὁδὸν κατὰ τήνδε βιάσθω , νωμᾶν ἄσκοπον ὄμμα καὶ ἠχήεσσαν ἀκουήν καὶ γλῶσσαν , κρῖναι δὲ λόγωι πολύδηριν ἔλεγχον ἐξ ἐμέθεν ῥηθέντα . μόνος δ’ ἔτι θυμὸς ὁδοῖο λείπεται . . .
Lemmas: ὁ δέ γνώριμος αὐτός [ des Xenophanes ] Π . ὁ μέν δοξαστός λόγος καταγιγνώσκω φημί δέ ὁ ἀσθενής ἔχω ὑπόληψις , ὁ δέ ἑκιστημονικόν , τουτέστι ὁ ἀδιάπτωτος , ὑποτίθημι κρτήριον , ἀφίστημι καί ὁ ὁ αἴσθησις πίστη · ἐνάρχομαι γοῦν ὁ περι φύσις γράφω ὁ τρόπος οὗτος · ἵππος ... λείπω . Folgt . seine Paraphrase § 112—114 : ἐν οὗτος γάρ ὁ Παρμενίδης ἵππος μέν φημί αὐτός φέρω ὁ ἄλογος ὁ ψυχή ὁρμή τε καί ὄρεξις ( 1 ) , κατά δέ ὁ πολύφημος ὁδός ὁ δαίμων πορεύω ὁ κατά ὁ φιλόσοφος λόγος θεωρία , ὅς λόγος προπομπός δαίμων τρόπος ἐπί ὁ ἅπας ὁδηγέω . γνῶσις ( 2 . 3 ) , κόρη δέ αὐτός προάγω ὁ αἰσθήρεις ( 5 ) , ὅς ὁ μέν ἀκοή αἰνίσσομαι ἐν ὁ λέγω δοιοί . . . κύκλος ( 7 . 8 ) , τουτέστι ὁ ὁ οὖς , ὁ φωνή διά ὅς καταδέχομαι , ὁ δέ ὁράω Ἡλιάδας κόρη καλέω ( 9 ) , δῶμα μέν Νύξ ἀπολείπω ( 9 ) , εἰς φάος 〈 δέ 〉 ὠθέω ( 10 ) διά ὁ μή Χωρὶς φάος γίγνομαι ὁ χρῆσις αὐτός . ἐπί δέ ὁ πολύποινος ἔρχομαι Δίκη καί ἔχω κλείς ἀμοιβός ( 14 ) , ὁ διάνοια ἀσφαλής ἔχω ὁ ὁ πρᾶγμα κατάληψις . ὅστις αὐτός ὑποδέχομαι ( 22 ) ἐπαγγέλλω δύο οὗτος διδάσκω ἠμὲν ἀλήθεια εὐπειθής ἀτρεμής ἦτορ ( 29 ) , ὅς εἰμί ὁ ὁ ἐπιστήμη ἀμετακίνητος βῆμα , ἕτερος δέ βροτός δόξα . . . ἀληθής ( 30 ) , τουτέστι ὁ ἐν δόξα κεῖμαι πᾶς , ὅτι εἄν ἀβέβαιος . ἄν ἐπί τέλος προσδιασαφέω ὁ μή δεῖ αἴσθησις προσέχω ἀλλά ὁ λόγος ( 33—36 ) . μή γάρ σύ , φημί , ἔθος . . . λέγω ( 34—37 ) . ἀλλά οὗτος μέν καί αὐτός , ὡς ἐκ ὁ λέγω συμφανής , ὁ ἐπιστημονικός λόγος κανών ὁ ἐν ὁ εἰμί ἀλήθεια ἀναγορεύω – σός ἀφίστημι ὁ ὁ αἴσθησις ἐπίστασις . ὁ δέ ἀνήρ ἐκεῖνος δισσός ὑπόστασις ὑποτίθημι , ὁ μέν ὁ εἰμί εἰμί ὁ νοητός , ὁ δέ ὁ γίγνομαι ὁ αἰσθητός , ὅς οὐ ἀξίζω καλέω εἰμί ἁπλῶς , ἀλλά δοκέω εἰμί . διό περί ὁ εἰμί ἀλήθεια εἰμί φημί , περί δέ ὁ γίγνομαι δόξα . λέγω γοῦν ὁ Π . χρεώ . . . περάω . ἵππος ὁ ἐγώ φέρω , ὅσον τε ἐπί θυμός ἱκάνω , πέμπω , ἐπεί εἷς εἰς ὁδός βαίνω πολύφημος ἄγω δαίμων , ὅς κατά πᾶς ἄστυ φέρω οἶδα φάος · ὁ φέρω · ὁ γάρ ἐγώ πολύφραστος φέρω ἵππος ἅρμα τιταίνω , κόρη δέ ὁδός ἡγεμονεύω . ἄξων δέ ἐν χνόη ἵημι σῦριγξ ἀυτή αἴθω ( δοιοί γάρ ἐπείγω δινωτός κύκλος ἀμφοτέρωθεν ) , ὅτε σπέρχω πέμπω Ἡλιάς κόρη , προλείπω δῶμα Νύξ , εἰς φάος , ὠθέω κάρα ἀπό χείρ καλύπτρα . ἔνθα πύλη Νύξ τε καί ἦμαρ εἰμί κέλευθος , καί σφεῖς ὑπέρθυρον ἀμφί ἔχω καί λάϊνος οὐδός · αὐτός δέ αἰθέριος πίμπλημι μέγας θύρετρα · ὁ δέ Δίκη πολύποινος ἔχω κλείς ἀμοιβός . ὁ δή παράφημι κόρη μαλακός λόγος πείθω ἐπιφραδέως , ὅς σφεῖς βαλανόω ὀχεύς ἀπτερέως ὠθέω πύλη ἀπό · ὁ δέ θύρετρα χάσμα ἀχανής ποιέω ἀναπέτομαι πολύχαλκος ἄξων ἐν σῦριγξ ἀμοιβηδόν ἑλίσσω γόμφος καί περόνη ἀραρίσκω · ὁ ἄρα διά αὐτός ἰθύς ἔχω κόρη κατά ἁμαξιτός ἅρμα καί ἵππος . καί ἐγώ θεά πρόφρων ὑποδέχομαι , χείρ δέ χείρ δεξιτερός αἱρέω , ὥδε δέ ἔπος φημί καί ἐγώ προσαυδάω ὦ κόρος ἀθάνατος συνάορος ἡνίοχος , ἵππος ὅς σύ φέρω ἱκάνω ἡμέτερος δῶμα , χαίρω , ἐπεί οὔτι σύ μοῖρα κακός προπέμπω νέομαι ὅδε ὀδούς ( εἰμί γάρ ἀπό ἄνθρωπος ἐκτός πάτος εἰμί ) , ἀλλά θέμις τε δίκη τε . χρεώ δέ σύ πᾶς πυνθάνομαι ἠμὲν Ἀλήθεια εὐκυκλής ἀτρεμής ἦτορ ἠδέ βροτός δόξα , ὁ οὐ ἔνειμι πίστις ἀληθής . 〈 ἀλλά ἔμπας καί οὗτος μανθάνω , ὡς ὁ δοκέω χρή δοκιμάω ἔρχομαι διά πᾶς πᾶς περάω 〉 . ἀλλά σύ ὅδε ἀπό ὁδός δίζησις ἔργω νόημα μηδέ σός ἔθος πολύπειρος ὁδός κατά ὅδε βιάζω , νωμάω ἄσκοπος ὄμμα καί ἠχήεις ἀκοή καί γλῶσσα , κρίνω δέ λόγος πολύδηρις ἔλεγχος ἐκ μου λέγω . μόνος δέ ἔτι θυμός ὁδός λείπω . . .