parmenides.fragmenta 8
ἔχει δὲ οὑτωσὶ τὰ μετὰ τὴν τοῦ μὴ ὄντος ἀναίρεσιν · μοῦνος . . . ἀκούων ἐπάγει μοῦνος . . . πολλὰ μάλα καὶ παραδίδωσι λοιπὸν τὰ τοῦ κυρίως ὄντος σημεῖα · ὡς ἀγένητον . . . πέδηισιν . ταῦτα δὴ περὶ τοῦ κυρίως ὄντος λέγων ἐναργῶς ἀποδείκνυσιν , ὅτι ἀγένητον τοῦτο τὸ ὄν · οὔτε γὰρ ἐξ ὄντος · οὐ γὰρ προϋπῆρχεν ἄλλο ὄν · οὔτε ἐκ τοῦ μὴ ὄντος · οὐδὲ γὰρ ἔστι τὸ μὴ ὄν . καὶ διὰ τί δὴ τότε , ἀλλὰ μὴ καὶ πρότερον ἢ ὕστερσν ἐγένετο ; ἀλλ’ οὐδὲ ἐκ τοῦ πῆι μὲν ὄντος πῆι δὲ μὴ ὄντος , ὡς τὸ γενητὸν γίνεται ( neu–platonische Vorstellung ) · οὐ γὰρ ἂν τοῦ ἁπλῶς ὄντος προϋπάρχοι τὸ πῆι μὲν ὂν πῆι δὲ μὴ ὄν , ἀλλὰ μετ’ αὐτὸ ὑφέστηκε . Π . δὲ . . . ὧδὲ πως περὶ τοῦ θεοῦ γράφει · πολλὰ . . . ἀτρεμὲς ἠδ’ ἀγένητον . ἄλλοι αὖ τἀναντία τούτοις ἀπφήναντο οῖον . . . ὄνομ’ εἰναι καὶ ἄλλα ὅσα Μέλισσοί τε καὶ Παρμενίδαι ἐναντιούμενοι πᾶσι τούτοις διισχυρίζονται . 39 vgl . Melissos 20 B 8 εἰ γὰρ ἔστι γῆ καὶ ὕδωρ . . . καὶ τὰ ἄλλα ὅσα φασὶν οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀληθῆ . εἴπερ ἕν ἐστι ὁμοῦ τὸ πᾶν ( 5 ) καὶ εῖρας πύματον . εἰ τοἰνυν ὅλον ἐστὶν ὥσπερ καὶ Π . λέγει πάντοθεν . . . τῆι ἢ τῆι , τοιοῦτόν γε ὄν τὸ ὂν μέσον τε καὶ ἔσχατα ἔχει . ὥστε οὐδὲ τῶι οὐρανῶι ἐφαρμόττει τὰ παρ’ αὐτοῦ λεγόμενα ὥς τινας ὑπολαβεῖν ὁ Εὔδημός φησιν ἀκούσαντας τοῦ πάντοθεν . . . ὄγκωι · οὐ γὰρ ἀδιαίρετος ὁ οὐρανός , ἀλλ’ οὐδὲ ὅμοιος σφαίραι , ἀλλὰ σφᾳῖρά ἐστιν ἡ τῶν φυσικῶν ἀκριβεστάτη . βέλτιον οἰητέον Παρμενίδην Μελίσσου εἰρηκέναι · ὁ μὲν γὰρ τὸ ἄπειρον ὅλον φησίν , ὁ δὲ τὸ ὅλον πεπεράνθαι μεσσόθεν ἰσοπαλές’ . συμπληρώσας γὰρ τὸν περὶ τοῦ νοητοῦ λόγον ὁ Π . ἐπάγει ταυτί . . . . ἐν τῶι . . . παρελάσσηι . μετελθὼν δὲ ἀπὸ τῶν νοητῶν ἐπὶ τὰ αἰσθητὰ ὁ Π . ἤτοι ἁπὸ ἀληθείας , ὡς αὐτός φησιν , ἐπὶ δόξαν ἐν οἰς λέγει ἐν τῶι . . . ἀκούων , τῶν γενητῶν ἀρχὰς καὶ αὐτὸς στοιχειώδεις μὲν τὴν πρώτην ἀντίθεσιν ἔθετο , ἣν φῶς καλεῖ καὶ σκότος , 〈 ἢ 〉 πῦρ καὶ γῆν ἢ πυκνὸν καὶ ἀραιὸν ἢ ταὐτὸν καὶ ἕτερον , λέγων ἐφεξῆς τοῖς πρότερον παρακειμένοις ἔπεσιν μορφὰς . . . ἐμβριθές τε . ἀπατηλὸν καλεῖ τῶν ἐπῶν τὸν κόσμον τὸν περὶ τὰς βροτείους δόξας . καὶ γὰρ οὗτος ἐν τοῖς πρὸς δόξαν θερμὸν καὶ ψυχρὸν ἀρχὰς ποιεῖ · ταῦτα δὲ προσαγορεύει πῦρ καὶ γῆν καὶ φῶς καὶ νύκτα ἤτοι σκότος · λέγει γὰρ μετὰ τὰ περὶ ἀληθείας μορφὰς . . . ἐμβριθές τε . — Nach Simpl . ( Z . 3 ) anzuschließen an B 7 . μοῦνος δ’ ἔτι μῦθος ὁδοῖο λείπεται ὡς ἔστιν · ταύτηι δ’ ἐπὶ σήματ’ ἔασι πολλὰ μάλ’ , ὡς ἀγένητον ἐὸν καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν οὖλον μουνογενές τε καὶ ἀτρεμὲς ἠδ’ ἀτέλεστον · οὐδὲ ποτ’ ἦν οὐδ’ ἔσται , ἐπεὶ νῦν ἔστιν ὁμοῦ πᾶν , ἕν , συνεχές · τίνα γὰρ γένναν διζήσεαι αὐτοῦ ; πῆι πόθεν αὐξηθέν · * * * οὔτ’ ἐκ μὴ ἐόντος ἐάσω φάσθαι σ’ οὐδὲ νοεῖν · οὐ γὰρ φατὸν οὐδὲ νοητόν ἔστιν ὅπως οὐκ ἔστι . τί δ’ ἄν μιν καὶ χρέος ὦρσεν ὕστερον ἢ πρόσθεν , τοῦ μηδενὸς ἀρξάμενον , φῦν , · οὕτως ἢ πάμπαν πελέναι χρεών ἐστιν ἢ οὐχί . οὐδὲ ποτ’ ἐκ μὴ ἐόντος ἐφήσει πίστιος ἰσχύς γίγνεσθαί τι παρ’ αὐτό · τοῦ εἵνεκεν οὔτε γενέσθαι οὔτ’ ὄλλυσθαι ἀνῆκε δίκη χαλάσασα πέδηισιν , ἀλλ’ ἔχει · ἡ δὲ κρίσις περὶ τούτων ἐν τῶιδ’ ἔστιν · ἔστιν ἢ οὐκ ἔστιν · κέκριται δ’ οὖν , ὥσπερ ἀνάγκη , τὴν μὲν ἐᾶν ἀνόητον ἀνώνυμον ( οὐ γὰρ ἀληθής ἔστιν ὁδός ) , τὴν δ’ ὥστε πέλειν καὶ ἐτήτυμον εἶναι . πῶς δ’ ἂν ἔπειτα πέλοι τὸ ἐόν ; πῶς δ’ ἄν κε γένοιτο ; εἰ γὰρ ἔγεντ’ , οὐκ ἔστι ) , οὐδ’ εἴ ποτε μέλλει ἔσεσθαι . τὼς γένεσις μὲν ἀπέσβεσται καὶ ἄπυστος ὄλεθρος . οὐδὲ διαιρετόν ἐστιν , ἐπεὶ πᾶν ἐστιν ὁμοῖον · οὐδέ τι τῆι μᾶλλον , τό κεν εἴργοι μιν συνέχεσθαι , οὐδέ τι χειρότερον , πᾶν δ’ ἔμπλεόν ἐστιν ἐόντος . τῶι ξυνεχὲς πᾶν ἐστιν · ἐὸν γὰρ ἐόντι πελάζει . αὐτὰρ ἀκίνητον μεγάλων ἐν πείρασι δεσμῶν ἔστιν ἄναρχον ἄπαυστον , ἐπεὶ γένεσις καὶ ὄλεθρος τῆλε μάλ’ ἐπλάχθησαν , ἀπῶσε δὲ πίστις ἀληθής . ταὐτόν τ’ ἐν ταὐτῶι τε μένον καθ’ ἑαυτό τε κεῖται χοὔτως ἔμπεδον αὖθι μένει · κρατερὴ γὰρ Ἀνάγκη πείρατος ἐν δεσμοῖσιν ἔχει , τό μιν ἀμφὶς ἐέργει . οὕνεκεν οὐκ ἀτελεύτητον τὸ ἐὸν θέμις εἶναι · ἔσπι γὰρ οὐκ ἐπιδευές · [ μὴ ] * ἐὸν δ’ ἂν παντὸς ἐδεῖτο . ταὐτὸν δ’ ἔστὶ νοεῖν τε καὶ οὕνεκέν ἐστι νόημα . οὐ γὰρ ἄνευ τοῦ ἐόντος , ἐν ὧι πεφατισμένον ἐστίν , εὑρήσεις τὸ νοεῖν · οὐδὲν γὰρ 〈 ἢ 〉 ἔστιν ἢ ἔσται ἄλλο πάρέξ τοῦ ἐόντος , ἐπεὶ τό γε Μοῖρ’ ἐπέδησεν οὖλον ἀκίνητόν τ’ ἔμεναι · τῶι πάντ’ ὄνομῖα ) ἔσται , ὅσσα βροτοὶ κατέθεντο πεποιθότες εἶναι ἀληθῆ , γίγνεσθαί τε καὶ ὄλλυσθαι , εἶναί τε καὶ οὐχί καὶ τόπον ἀλλάσσειν διά τε χρόα φανὸν ἀμείβειν . αὐτὰρ ἐπεὶ πεῖρας πύματον , τετελεσμένον ἐστί πάντοθεν , εὐκύκλου σφαίρης ἐναλίγκιον ὄγκωι , μεσσόθεν ἰσοπαλὲς πάντηι · τὸ γὰρ οὔτε τι μεῖζον οὔτε τι βαιότερον πελέναι χρεόν ἐστι τῆι ἢ τῆι . οὔτε γὰρ οὔ τεον ἔστι , τό κεν παύοι μιν ἱκνεῖσθαι εἰς ὁμόν , οὔτ’ ἐὸν ἔστιν ὅπως εἴη κεν ἐόντος τῆι μᾶλλον τῆι δ’ ἦσσον , ἐπεὶ πᾶν ἐστιν ἄσυλον · οἷ γὰρ πάντοθεν ἶσον , ὁμῶς ἐν πείρασι κύρει . ἐν τῷι σοι παύω πιστὸν λόγον ἠδὲ νόημα ἀμφὶς ἀληθείης · δόξας δ’ ἀπὸ τοῦδε βροτείας μάνθανε κόσμον ἔμῶν ἐπέων ἀπατηλὸν ἀκούων . μορφὰς γὰρ κατέθεντο δύο γνώμας ὀνομάζειν , τῶν μίαν οὐ χρεών ἐστιν ( ὲν ὦι πεπλανημένοι εἰσίν ) · τἀντία δ’ ἐκρίναντο δέμας καὶ σήματ’ ἔθεντο χωρὶς ἀπ’ ἀλλήλων , τῆι μὲν φλογὸς αἰθέριον πῦρ , ἤπιον ὄν , μέγ’ [ ἀραιὸν ] ἐλαφρόν , ἑωυτῶι πάντοσε τωύτόν , τῶι δ’ ἑτέρωι μὴ τωὐτόν · ἀτὰρ κἀκεῖνο κατ’ αὐτό τἀντία νύκτ’ ἀδαῆ , πυκινὸν δέμας ἐμβριθές τε . τόν σοι ἐγὼ διάκοσμον ἐοικότα πάντα φατίζω , ὡς οὐ μή ποτέ τίς σε βροτῶν γνώμη παρελάσσηι .
Lemmas: ἔχω δέ οὕτως ὁ μετά ὁ ὁ μή εἰμί ἀναίρεσις · μόνος . . . ἀκούω ἐπάγω μόνος . . . πολύς μάλα καί παραδίδωμι λοιπός ὁ ὁ κυρίως εἰμί σημεῖον · ὡς ἀγένητος . . . πέδησις . οὗτος δή περί ὁ κυρίως εἰμί λέγω ἐναργής ἀποδείκνυμι , ὅτι ἀγένητος οὗτος ὁ εἰμί · οὔτε γάρ ἐκ εἰμί · οὐ γάρ προϋπάρχω ἄλλος εἰμί · οὔτε ἐκ ὁ μή εἰμί · οὐδέ γάρ εἰμί ὁ μή εἰμί . καί διά τίς δή τότε , ἀλλά μή καί πρότερος ἢ ὕστερσν γίνομαι ; ἀλλά οὐδέ ἐκ ὁ πη μέν εἰμί πη δέ μή εἰμί , ὡς ὁ γενητός γίγνομαι ( neu–platonische Vorstellung ) · οὐ γάρ ἄν ὁ ἁπλῶς εἰμί προυπάρχω ὁ πη μέν εἰμί πη δέ μή εἰμί , ἀλλά μετά αὐτός ὑφίστημι . Π . δέ . . . ὧδε πως περί ὁ θεός γράφω · πολύς . . . ἀτρεμής ἠδέ ἀγένητος . ἄλλος αὖ ἐναντίος οὗτος ἀποφαίνω οἷος . . . ὄνομα εἰναι καί ἄλλος ὅσος Μέλισσος τε καί Παρμενίδης ἐναντιόομαι πᾶς οὗτος διισχυρίζομαι . 39 vgl . Melissos 20 B 8 εἰμί γάρ εἰμί γῆ καί ὕδωρ . . . καί ὁ ἄλλος ὅσος φημί ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἀληθής . εἴπερ εἷς εἰμί ὁμοῦ ὁ πᾶς ( 5 ) καί εἴρη πύματος . εἰμί τοίνυν ὅλος εἰμί ὥσπερ καί Π . λέγω πάντοθεν . . . ὁ ἢ ὁ , τοιοῦτος γε εἰμί ὁ εἰμί μέσος τε καί ἔσχατος ἔχω . ὥστε οὐδέ ὁ οὐρανός ἐφαρμόζω ὁ παρά αὐτός λέγω ὅς τις ὑπολαμβάνω ὁ Εὔδημος φημί ἀκούω ὁ πάντοθεν . . . ὄγκος · οὐ γάρ ἀδιαίρετος ὁ οὐρανός , ἀλλά οὐδέ ὅμοιος σφαῖρα , ἀλλά σφαῖρα εἰμί ὁ ὁ φυσικός ἀκριβής . ἀγαθός οἴομαι Παρμενίδης Μέλισσος λέγω · ὁ μέν γάρ ὁ ἤπειρος ὅλος φημί , ὁ δέ ὁ ὅλος περαίνω μεσσόθεν ἰσοπαλής . συμπληρόω γάρ ὁ περί ὁ νοητός λόγος ὁ Π . ἐπάγω οὗτος . . . . ἐν ὁ . . . παραλανθάνω . μετέρχομαι δέ ἀπό ὁ νοητός ἐπί ὁ αἰσθητός ὁ Π . ἤτοι ἀπό ἀλήθεια , ὡς αὐτός φημί , ἐπί δόξα ἐν οἶς λέγω ἐν ὁ . . . ἀκούω , ὁ γενητός ἀρχή καί αὐτός στοιχειώδης μέν ὁ πρῶτος ἀντίθεσις τίθημι , ὅς φάος καλέω καί σκότος , 〈 ἢ 〉 πῦρ καί γῆ ἢ πυκνός καί ἀραιός ἢ αὐτός καί ἕτερος , λέγω ἐφεξῆς ὁ πρότερος παράκειμαι ἔπος μορφή . . . ἐμβριθής τε . ἀπατηλός καλέω ὁ ἔπος ὁ κόσμος ὁ περί ὁ βρότειος δόξα . καί γάρ οὗτος ἐν ὁ πρός δόξα θερμός καί ψυχρός ἀρχή ποιέω · οὗτος δέ προσαγορεύω πῦρ καί γῆ καί φάος καί νύξ ἤτοι σκότος · λέγω γάρ μετά ὁ περί ἀλήθεια μορφή . . . ἐμβριθής τε . — Nach Simpl . ( Z . 3 ) anzuschließen an B 7 . μόνος δέ ἔτι μῦθος ὁδός λείπω ὡς εἰμί · οὗτος δέ ἐπί σῆμα εἰμί πολύς μάλα , ὡς ἀγένητος εἰμί καί ἀνώλεθρος εἰμί οὖλος μονογενής τε καί ἀτρεμής ἠδέ ἀτέλεστος · οὐδέ πρός εἰμί οὐδέ εἰμί , ἐπεί νῦν εἰμί ὁμοῦ πᾶς , εἷς , συνεχής · τίς γάρ γέννα δίζημαι αὐτός ; πη πόθεν αὐξάνω · * * * οὔτε ἐκ μή εἰμί ἐάω φημί σός οὐδέ νοέω · οὐ γάρ φατός οὐδέ νοητός εἰμί ὅπως οὐ εἰμί . τίς δέ ἄν μιν καί χρέος ὄρνυμι ὕστερον ἢ πρόσθεν , ὁ μηδείς ἄρχω , φύω , · οὕτως ἢ πάμπαν πέλω χρεών εἰμί ἢ οὐ . οὐδέ πρός ἐκ μή εἰμί ἐφίημι πίστις ἰσχύς γίγνομαι τίς παρά αὐτός · ὁ ἕνεκα οὔτε γίγνομαι οὔτε ὄλλυμι ἀνήκω δίκη χαλάω πέδησις , ἀλλά ἔχω · ὁ δέ κρίσις περί οὗτος ἐν ᾶιδες εἰμί · εἰμί ἢ οὐ εἰμί · κρίνω δέ οὖν , ὥσπερ ἀνάγκη , ὁ μέν ἐάω ἀνόητος ἀνώνυμος ( οὐ γάρ ἀληθής εἰμί οὐδός ) , ὁ δέ ὥστε πέλω καί ἐτήτυμος ἔρχομαι . πῶς δέ ἄν ἔπειτα πέλω ὁ εἰμί ; πῶς δέ ἄν ἄν γίγνομαι ; εἰμί γάρ γίγνομαι , οὐ εἰμί ) , οὐδέ εἰμί ποτέ μέλλω εἰμί . τώς γένεσις μέν ἀποσβέννυμι καί ἄπυστος ὄλεθρος . οὐδέ διαιρετός εἰμί , ἐπεί πᾶς εἰμί ὅμοιος · οὐδέ τίς ὁ μᾶλλον , ὁ ἄν ἔργω μιν συνέχω , οὐδέ τίς χερείων , πᾶς δέ ἔμπλεος εἰμί εἰμί . ὁ συνεχής πᾶς εἰμί · εἰμί γάρ εἰμί πελάζω . αὐτάρ ἀκίνητος μέγας ἐν πεῖραρ δεσμός εἰμί ἄναρχος ἄπαυστος , ἐπεί γένεσις καί ὄλεθρος τῆλε μάλα πλάσσω , ἀπωθέω δέ πίστις ἀληθής . αὐτός τε ἐν ταυτός τε μένω κατά ἑαυτοῦ τε κεῖμαι οὕτως ἔμπεδος αὖθι μένω · κρατερός γάρ Ἀνάγκη πέρας ἐν δεσμός ἔχω , ὁ μιν ἀμφί ἔργω . οὕνεκα οὐ ἀτελεύτητος ὁ εἰμί θέμις ἔρχομαι · σπίζω γάρ οὐ ἐπιδευής · [ μή ] * εἰμί δέ ἄν πᾶς δέομαι . αὐτός δέ εἰμί νοέω τε καί ὀνίνημι εἰμί νόημα . οὐ γάρ ἄνευ ὁ εἰμί , ἐν ὅς φατίζω εἰμί , εὑρίσκω ὁ νοέω · οὐδείς γάρ 〈 ἢ 〉 εἰμί ἢ εἰμί ἄλλος παρέκ ὁ εἰμί , ἐπεί ὁ γε Μοῖρα ἐπιδέω οὖλος ἀκίνητος τε εἰμί · ὁ πᾶς ὄνομα ) εἰμί , ὅστις βροτός κατατίθημι πείθω ἔρχομαι ἀληθής , γίγνομαι τε καί ὄλλυμι , εἰμί τε καί οὐ καί τόπος ἀλλάσσω διά τε χρώς φανός ἀμείβω . αὐτάρ ἐπεί πείρω πύματος , τελέω εἰμί πάντοθεν , εὔκυκλος σφαῖρα ἐναλίγκιος ὄγκος , μεσσόθεν ἰσοπαλής πάντῃ · ὁ γάρ οὔτε τι μέγας οὔτε τίς βαιός πέλω χρεών εἰμί ὁ ἢ ὁ . οὔτε γάρ οὐ τις εἰμί , ὁ ἄν παύω μιν ἱκνέομαι εἰς ὁμός , οὔτε εἰμί εἰμί ὅπως εἰμί ἄν εἰμί ὁ μᾶλλον ὁ δέ κακός , ἐπεί πᾶς εἰμί ἄσυλος · ἕ γάρ πάντοθεν ἴσος , ὁμῶς ἐν πεῖραρ κυρέω . ἐν ὁ σύ παύω πιστός λόγος ἠδέ νόημα ἀμφί ἀλήθεια · δοκέω δέ ἀπό ὅδε βρότειος μανθάνω κόσμος ἐμέω ἔπος ἀπατηλός ἀκούω . μορφή γάρ κατατίθημι δύο γνώμη ὀνομάζω , ὁ εἷς οὐ χρεών εἰμί ( εἰμί ὅς πλανάω εἰμί ) · ἀντίος δέ κρίνω δέμας καί σῆμα τίθημι Χωρὶς ἀπό ἀλλήλων , ὁ μέν φλόξ αἰθέριος πῦρ , ἤπιος εἰμί , μέγας [ ἀραιός ] ἐλαφρός , ἑαυτοῦ πάντοσε τωυος , ὁ δέ ἕτερος μή τωὐτός · ἀτάρ ἐͅκεῖνο κατά αὐτός ἀντίος νύξ ἀδαής , πυκνός δέμας ἐμβριθής τε . ὁ σύ ἐγώ διάκοσμος ἔοικα πᾶς φατίζω , ὡς οὐ μή ποτέ τίς σύ βροτός γνώμη παραλανθάνω .