palaephatus.de-incredibilibus 2
Περὶ Πασιφάης μυθεύεται ὡς ἠράσθη ταύρου νεμομένου , Δαίδαλον δὲ ποιῆσαι βοῦν ξυλίνην καὶ ἐγκλεῖσαι τὴν Πασιφάην εἰς αὐτήν , οὕτω δὲ τὸν ταῦρον ἐπιβάντα μιγῆναι τῇ γυναικί , τὴν δὲ κυῆσαι καὶ τεκεῖν παῖδα σῶμα μὲν ἔχοντα ἀνδρός , κεφαλὴν δὲ βοός . ἐγὼ δὲ τοῦτο οὔ φημι γενέσθαι . πρῶτον μὲν γὰρ ἀδύνατον ἐρασθῆναι ζῷον ἕτερον ἑτέρου μὴ ὁμοίως ἔχον τὴν μήτραν τοῖς αἰδοίοις · οὐ γὰρ δυνατὸν κύνα καὶ πίθηκον καὶ λύκον τε καὶ ὕαιναν ἀλλήλοις μίγνυσθαι οὐδὲ βούβαλον ἐλάφῳ ( ἑτερογενῆ γὰρ ὑπάρχει ) , οὐδὲ ἀλλήλοις μιγνύμενα γεννᾶν . ταῦρος δὲ οὐ δοκεῖ μοι πρῶτον μὲν ἀναμιχθῆναι ξυλίνῃ βοΐ · πάντα γὰρ τὰ τετράποδα [ ζῷα ] ὀσφραίνεται τῶν αἰδοίων τοῦ ζῴου πρὸ τῆς μίξεως , καὶ οὕτως ἀναβαίνει ἐπ’ αὐτό · οὐδ’ ἂν ἠνέσχετο ταύρου ἐπιβαίνοντος ἡ γυνή , οὐδὲ φέρειν δύναται γυνὴ ἔμβρυον κέρατα ἔχον . τὸ δ’ ἀληθὲς ἔχει ὧδε . Μίνωά φασιν ἀλγοῦντα τὰ αἰδοῖα τεθεραπεῦσθαι ὑπὸ Πρόκριδος τῆς Πανδίονος ἐπὶ τῷ κυνιδίῳ καὶ τῷ ἀκοντίῳ *** Κέφαλον . κατὰ δὲ τὸν χρόνον τοῦτον Μίνῳ ἠκολούθει νεανίας κάλλει διαφέρων , ᾧ ὄνομα ἦν Ταῦρος . τούτου Πασιφάη ἔρωτι ἁλοῦσα καὶ πείσασα μίγνυται , καὶ ἐγέννησεν ἐξ αὐτοῦ παῖδα . Μίνως δ’ ἐπιλογισάμενος τὸν χρόνον τῆς ἀλγηδόνος τῶν αἰδοίων , καὶ ἐπιγνοὺς ὡς οὐκ ἔστιν ἐξ αὐτοῦ ὁ παῖς διὰ τὸ μὴ συγκοιμᾶσθαι , ἐξετάζων τὸ ἀκριβὲς ἐπέγνω ὅτι ἐκ τοῦ Ταύρου ἐστὶ τὸ γεννηθέν . ἀποκτεῖναι μὲν οὖν οὐκ ἔδοξεν αὐτῷ διὰ τὸ δοκεῖν ἀδελφὸν εἶναι τῶν παίδων · ἀποπέμπει δὲ αὐτὸν εἰς τὸ ὄρος ὅπως αὐξηθεὶς ὑπάρχῃ ἐν θεράποντος μοίρᾳ τοῖς ποιμέσιν . ἀνδρωθεὶς δὲ οὗτος οὐχ ὑπήκουε τῶν βουκόλων . πυθόμενος δὲ ὁ Μίνως καταντᾶν αὐτὸν ἐκέλευσεν εἰς τὴν πόλιν , κρατεῖν δὲ αὐτόν · καὶ εἰ μὲν ἑκὼν ἕποιτο , λελυμένον ἐλθεῖν , εἰ δὲ μή , δέσμιον . αἰσθόμενος δ’ ὁ νεανίας ἀφίσταται εἰς τὰ ὄρη , καὶ ἁρπάζων βοσκήματα οὕτω διέζη . πέμψαντος δὲ τοῦ Μίνωος πλείονα ὄχλον εἰς τὸ συλλαβεῖν αὐτόν , ὁ νεανίας ὄρυγμα βαθὺ ποιήσας καθεῖρξεν ἑαυτὸν εἰς ἐκεῖνο . ἔνθα ὄντι αὐτῷ τὸν μὲν ἄλλον χρόνον εἰσεβάλλοντο πρόβατα καὶ αἶγας , καὶ ἔζη σιτούμενος · ὁπότε δὲ Μίνως ἄνθρωπον ἠβούλετο τιμωρήσασθαι , τούτῳ καθειργμένῳ ἐν τῷ οἰκήματι εἰσέπεμπε , καὶ οὕτως ἀνῃρεῖτο . καὶ τὸν Θησέα ἄνδρα πολέμιον λαβὼν ὁ Μίνως ἤγαγε ἐπὶ τὸν τόπον ὡς ἀποθανούμενον · ἡ δὲ Ἀριάδνη προεισπέμπει ξίφος εἰς τὴν εἱρκτήν , ἐν ᾧ ὁ Θησεὺς ἀνεῖλε τὸν Μινώταυρον *** τοιούτου δὲ τοῦ συμβάματος γενομένου , ἐπὶ τὸ μυθῶδες οἱ ποιηταὶ τὸν λόγον ἐξέτρεψαν .
Lemmas: περί Πασιφάη μυθεύω ὡς ἔραμαι ταῦρος νέμω , Δαίδαλος δέ ποιέω βοῦς ξύλινος καί ἐγκλείω ὁ Πασιφάη εἰς αὐτός , οὕτως δέ ὁ ταῦρος ἐπιβαίνω μείγνυμι ὁ γυνή , ὁ δέ κυέω καί τίκτω παῖς σῶμα μέν ἔχω ἀνήρ , κεφαλή δέ βοῦς . ἐγώ δέ οὗτος οὐ φημί γίγνομαι . πρῶτος μέν γάρ ἀδύνατος ἔραμαι ζῷον ἕτερος ἕτερος μή ὅμοιος ἔχω ὁ μήτρα ὁ αἰδοῖον · οὐ γάρ δυνατός κύων καί πίθηκος καί λύκος τε καί ὕαινα ἀλλήλων μείγνυμι οὐδέ βούβαλος ἔλαφος ( ἑτερογενής γάρ ὑπάρχω ) , οὐδέ ἀλλήλων μείγνυμι γεννάω . ταῦρος δέ οὐ δοκέω ἐγώ πρῶτος μέν ἀναμείγνυμι ξύλινος βοῦς · πᾶς γάρ ὁ τετράπους [ ζῷον ] ὀσφραίνομαι ὁ αἰδοῖον ὁ ζῷον πρό ὁ μίξις , καί οὕτως ἀναβαίνω ἐπί αὐτός · οὐδέ ἄν ἀνέχω ταῦρος ἐπιβαίνω ὁ γυνή , οὐδέ φέρω δύναμαι γυνή ἔμβρυον κέρας ἔχω . ὁ δέ ἀληθής ἔχω ὧδε . Μίνως φημί ἀλγέω ὁ αἰδοῖον θεραπεύω ὑπό Πρόκρις ὁ Πανδίων ἐπί ὁ κυνίδιον καί ὁ ἀκόντιον *** Κέφαλος . κατά δέ ὁ χρόνος οὗτος Μίνως ἀκολουθέω νεανίας κάλλος διαφέρω , ὅς ὄνομα εἰμί Ταῦρος . οὗτος Πασιφάη ἔρως ἁλίσκομαι καί πείθω μείγνυμι , καί γεννάω ἐκ αὐτός παῖς . Μίνως δέ ἐπιλογίζομαι ὁ χρόνος ὁ ἀλγηδών ὁ αἰδοῖον , καί ἐπιγιγνώσκω ὡς οὐ εἰμί ἐκ αὐτός ὁ παῖς διά ὁ μή συγκοιμάομαι , ἐξετάζω ὁ ἀκριβής ἐπιγιγνώσκω ὅτι ἐκ ὁ Ταῦρος εἰμί ὁ γεννάω . ἀποκτείνω μέν οὖν οὐ δοκέω αὐτός διά ὁ δοκέω ἀδελφός εἰμί ὁ παῖς · ἀποπέμπω δέ αὐτός εἰς ὁ ὄρος ὅπως αὐξάνω ὑπάρχω ἐν θεράπων μοῖρα ὁ ποιμήν . ἀνδρόω δέ οὗτος οὐ ὑπακούω ὁ βούκολος . πυνθάνομαι δέ ὁ Μίνως καταντάω αὐτός κελεύω εἰς ὁ πόλις , κρατέω δέ αὐτός · καί εἰ μέν ἑκών ἕπομαι , λύω ἔρχομαι , εἰ δέ μή , δέσμιος . αἰσθάνομαι δέ ὁ νεανίας ἀφίστημι εἰς ὁ ὄρος , καί ἁρπάζω βόσκημα οὕτως διαζάω . πέμπω δέ ὁ Μίνως πολύς ὄχλος εἰς ὁ συλλαμβάνω αὐτός , ὁ νεανίας ὄρυγμα βαθύς ποιέω κατείργω ἑαυτοῦ εἰς ἐκεῖνος . ἔνθα εἰμί αὐτός ὁ μέν ἄλλος χρόνος εἰσβάλλω πρόβατον καί αἴξ , καί ζάω σιτέω · ὁπότε δέ Μίνως ἄνθρωπος βούλομαι τιμωρέω , οὗτος κατείργω ἐν ὁ οἴκημα εἰσπέμπω , καί οὕτως ἀναιρέω . καί ὁ Θησεύς ἀνήρ πολέμιος λαμβάνω ὁ Μίνως ἄγω ἐπί ὁ τόπος ὡς ἀποθνῄσκω · ὁ δέ Ἀριάδνη προεισπέμπω ξίφος εἰς ὁ εἱρκτή , ἐν ὅς ὁ Θησεύς ἀναιρέω ὁ Μινώταυρος *** τοιοῦτος δέ ὁ σύμβαμα γίγνομαι , ἐπί ὁ μυθώδης ὁ ποιητής ὁ λόγος ἐκτρέπω .