palaephatus.de-incredibilibus 1
Περὶ Κενταύρων φασὶν ὡς θηρία ἐγένοντο καὶ ἵππου μὲν εἶχον τὴν ὅλην ἰδέαν πλὴν τῆς κεφαλῆς , ταύτην δὲ ἀνδρός . εἴ τις οὖν πείθεται τοιοῦτον γενέσθαι θηρίον , ἀδύνατον · οὔτε γὰρ ἄλλως αἱ φύσεις σύμφωνοι ἵππου καὶ ἀνδρός , οὔτε ἡ τροφὴ ὁμοία , οὔτε διὰ στόματος καὶ φάρυγγος ἀνθρωπείου δυνατὸν ἵππου τροφὴν διελθεῖν . εἰ δὲ τοιαύτη ἰδέα τότε ἦν , καὶ νῦν ἂν ὑπῆρχε . τὸ δὲ ἀληθὲς ἔχει ὧδε . Ἰξίονος βασιλέως ὄντος Θεσσαλίας ἐν τῷ Πηλίῳ ὄρει ἀπηγριώθη ταύρων ἀγέλη , ἥτις καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ὀρῶν ἄβατα ἐποίει · εἰς γὰρ τὰ οἰκούμενα κατιόντες οἱ ταῦροι ἐσίνοντο τὰ δένδρα καὶ τὸν καρπόν , καὶ ὑποζύγια συνέφθειραν . ἐκήρυξεν οὖν ὁ Ἰξίων , εἴ τις ἀνέλοι τοὺς ταύρους , τούτῳ δώσειν χρήματα πολλά . νεανίσκοι δέ τινες ἐκ τῆς ὑπωρείας , ἐκ κώμης τινὸς καλουμένης Νεφέλης , ἐπινοοῦσιν ἵππους κέλητας διδάξαι ( πρότερον γὰρ οὐκ ἠπίσταντο ἐφ’ ἵππων ὀχεῖσθαι , ἀλλὰ μόνον ἅρμασιν ἐχρῶντο ) . οὕτω δὲ ἀναβάντες τοὺς κέλητας ἤλαυνον ἐφ’ οὗ οἱ ταῦροι ἦσαν , καὶ ἐπεισβαλόντες τῇ ἀγέλῃ , ἠκόντιζον · καὶ ὅτε μὲν διώκοιντο ὑπὸ τῶν ταύρων , ὑπέφευγον οἱ νεανίαι ( ποδωκέστεροι γὰρ ἦσαν οἱ ἵπποι ) , ὅτε δὲ σταίησαν οἱ ταῦροι , ὑποστρέφοντες ἠκόντιζον · καὶ τοῦτον τὸν τρόπον ἀνεῖλον αὐτούς . καὶ τὸ μὲν ὄνομα ἐντεῦθεν ἔλαβον οἱ Κένταυροι , ὅτι τοὺς ταύρους κατεκεντάννυσαν ( οὐ γὰρ ἀπὸ τῆς ἰδέας τῶν ταύρων , οὐδὲν γὰρ πρόσεστι ταύρου τοῖς Κενταύροις , ἀλλ’ ἵππου καὶ ἀνδρὸς ἰδέα ἐστίν · ἀπὸ τοῦ ἔργου οὖν τὸ ὄνομα ἔλαβον ) . λαβόντες οὖν οἱ Κένταυροι παρὰ τοῦ Ἰξίονος τὰ χρήματα καὶ γαυριῶντες ἐπὶ τῇ πράξει καὶ τῷ πλούτῳ , βρισταὶ ὑπῆρχον καὶ πολλὰ κακὰ εἰργάζοντο , καὶ δὴ καὶ κατ’ αὐτοῦ τοῦ Ἰξίονος , ὃς ᾤκει τὴν νῦν καλουμένην Λάρισσαν πόλιν ( τότε δὲ ἐκαλοῦντο οἱ τοῦτο τὸ χωρίον οἰκοῦντες Λαπίθαι ) . καλεσάντων οὖν αὐτοὺς ἐπὶ θοίνην μεθυσθέντες ἁρπάζουσιν αὐτῶν τὰς γυναῖκας , καὶ ἀναβιβάσαντες αὐτὰς ἐπὶ τοὺς ἵππους ᾤχοντο φεύγοντες εἰς τὴν οἰκείαν . ἐντεῦθεν ὁρμώμενοι ἐπολέμουν αὐτοῖς , καὶ καταβαίνοντες μὲν διὰ τῆς νυκτὸς εἰς τὰ πεδία ἐνέδρας ἐποιοῦντο , ἡμέρας δὲ γενομένης ἁρπάσαντες καὶ ἐμπρήσαντες ἀπέτρεχον ἐπὶ τὰ ὄρη . οὕτως ἀπιόντων αὐτῶν κατόπιν τὰ νῶτα τοῖς πόρρωθεν ὁρῶσι μόνον ἐφαίνοντο τοῦ ἵππου πλὴν τῆς κεφαλῆς , τῶν δὲ ἀνδρῶν τὰ λοιπὰ πλὴν τῶν σκελῶν . ξένην οὖν ὄψιν ὁρῶντες ἔλεγον οἱ Κένταυροι ἡμᾶς οἱ ἐκ Νεφέλης κατατρέχουσιν . ἀπὸ δὴ ταύτης τῆς ἰδέας καὶ τοῦ λόγου ὁ μῦθος ἀπίστως ἐπλάσθη , ὡς ἐκ τῆς νεφέλης ἵππος τε καὶ ἀνὴρ ἐν τῷ ὄρει ἐγεννήθη .
Lemmas: περί Κένταυρος φημί ὡς θηρίον γίγνομαι καί ἵππος μέν ἔχω ὁ ὅλος ἰδέα πλήν ὁ κεφαλή , οὗτος δέ ἀνήρ . εἰ τις οὖν πείθω τοιοῦτος γίγνομαι θηρίον , ἀδύνατος · οὔτε γάρ ἄλλος ὁ φύσις σύμφωνος ἵππος καί ἀνήρ , οὔτε ὁ τροφή ὅμοιος , οὔτε διά στόμα καί φάρυγξ ἀνθρώπειος δυνατός ἵππος τροφή διέρχομαι . εἰ δέ τοιοῦτος ἰδέα τότε εἰμί , καί νῦν ἄν ὑπάρχω . ὁ δέ ἀληθής ἔχω ὧδε . Ἰξίων βασιλεύς εἰμί Θεσσαλία ἐν ὁ Πήλιον ὄρος ἀπαγριόομαι ταῦρος ἀγέλη , ὅστις καί ὁ λοιπός ὁ ὄρος ἄβατος ποιέω · εἰς γάρ ὁ οἰκέω κατέρχομαι ὁ ταῦρος σίνομαι ὁ δένδρον καί ὁ καρπός , καί ὑποζύγιον συμφθείρω . κηρύσσω οὖν ὁ Ἰξίων , εἰ τις ἀναιρέω ὁ ταῦρος , οὗτος δίδωμι χρῆμα πολύς . νεανίσκος δέ τις ἐκ ὁ ὑπώρεια , ἐκ κώμη τις καλέω Νεφέλη , ἐπινοέω ἵππος κέλης διδάσκω ( πρότερος γάρ οὐ ἐπίσταμαι ἐπί ἵππος ὀχέω , ἀλλά μόνος ἅρμα χράω ) . οὕτως δέ ἀναβαίνω ὁ κέλης ἐλαύνω ἐπί ὅς ὁ ταῦρος εἰμί , καί ἐπεισβάλλω ὁ ἀγέλη , ἀκοντίζω · καί ὅτε μέν διώκω ὑπό ὁ ταῦρος , ὑποφεύγω ὁ νεανίας ( ποδώκης γάρ εἰμί ὁ ἵππος ) , ὅτε δέ ἵστημι ὁ ταῦρος , ὑποστρέφω ἀκοντίζω · καί οὗτος ὁ τρόπος ἀναιρέω αὐτός . καί ὁ μέν ὄνομα ἐντεῦθεν λαμβάνω ὁ Κένταυρος , ὅτι ὁ ταῦρος κατικενταννύω ( οὐ γάρ ἀπό ὁ ἰδέα ὁ ταῦρος , οὐδείς γάρ πρόσειμι ταῦρος ὁ Κένταυρος , ἀλλά ἵππος καί ἀνήρ ἰδέα εἰμί · ἀπό ὁ ἔργον οὖν ὁ ὄνομα λαμβάνω ) . λαμβάνω οὖν ὁ Κένταυρος παρά ὁ Ἰξίων ὁ χρῆμα καί γαυριάω ἐπί ὁ πρᾶξις καί ὁ πλοῦτος , βριειμι ὑπάρχω καί πολύς κακός ἐργάζομαι , καί δή καί κατά αὐτός ὁ Ἰξίων , ὅς οἰκέω ὁ νῦν καλέω Λάρισσα πόλις ( τότε δέ καλέω ὁ οὗτος ὁ χωρίον οἰκέω Λαπίθαι ) . καλέω οὖν αὐτός ἐπί θοίνη μεθύσκω ἁρπάζω αὐτός ὁ γυνή , καί ἀναβιβάζω αὐτός ἐπί ὁ ἵππος οἴχομαι φεύγω εἰς ὁ οἰκεῖος . ἐντεῦθεν ὁρμάω πολεμέω αὐτός , καί καταβαίνω μέν διά ὁ νύξ εἰς ὁ πεδίον ἐνέδρα ποιέω , ἡμέρα δέ γίγνομαι ἁρπάζω καί ἐμπίμπρημι ἀποτρέχω ἐπί ὁ ὄρος . οὕτως ἀπέρχομαι αὐτός κατόπιν ὁ νῶτον ὁ πρόσωθεν ὁράω μόνος φαίνω ὁ ἵππος πλήν ὁ κεφαλή , ὁ δέ ἀνήρ ὁ λοιπός πλήν ὁ σκέλος . ξένος οὖν ὄψις ὁράω λέγω ὁ Κένταυρος ἐγώ ὁ ἐκ Νεφέλη κατατρέχω . ἀπό δή οὗτος ὁ ἰδέα καί ὁ λόγος ὁ μῦθος ἄπιστος πλάσσω , ὡς ἐκ ὁ νεφέλη ἵππος τε καί ἀνήρ ἐν ὁ ὄρος γεννάω .