palaephatus.de-incredibilibus 30
‹ Περὶ Φρίξου › ἱστοροῦσιν ὡς ὁ κριὸς αὐτῷ προὔλεγεν ὅτι ὁ πατὴρ αὐτοὺς μέλλοι θύειν · καὶ λαβὼν τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ ἀναβάς τε ἐπ’ αὐτὸν σὺν αὐτῇ , διὰ τῆς θαλάσσης ἀφίκοντο εἰς τὸν Εὔξεινον πόντον , διὰ τριῶν ἢ τεσσάρων ἡμερῶν τὸ πᾶν διανύσαντες . ὅπερ ἐστὶ δύσπιστον , κριὸν θᾶττον νηὸς διανήχεσθαι , καὶ ταῦτα βαστάζοντα δύο ἀνθρώπους καί που σιτία καὶ ποτὰ καὶ ἑαυτῷ καὶ ἐκείνοις ( οὐ γὰρ δήπου ἄσιτοι τοσοῦτον χρόνον διέμενον ) . εἶτα Φρίξος τὸν τὴν σωτηρίαν αὐτῷ φράσαντα κριὸν καὶ διασώσαντα σφάξας καὶ τὸ δέρμα ἀποδείρας ἔδωκεν ἕδνον Αἰήτῃ τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ ( ὁ δὲ Αἰήτης τῶν τόπων ἐκείνων τότε ἐβασίλευεν ) . ὅρα δὲ πῶς καὶ τὰ δέρματα τότε σπάνια ἦν , ὥστε βασιλέα ἕδνον τῆς ἰδίας θυγατρὸς τὸ κώδιον λαβεῖν . ‹ ἢ › οὕτω τοῦ μηδενὸς ἀξίαν τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα ἐνόμιζεν ; ἤδη δέ τινες , ἵνα τὸν γέλωτα τοῦτον ἐκφύγωσι , χρυσοῦν φασιν ἦν τὸ δέρμα τοῦτο . καὶ εἰ χρυσοῦν τὸ δέρμα ἦν , οὐκ ἐχρῆν τὸν βασιλέα λαβεῖν παρ’ ἀνδρὸς ξένου . λέλεκται δὲ ὅτι καὶ Ἰάσων ἐπὶ τὸ κώδιον τοῦτο τὴν Ἀργὼ ἔστειλε καὶ τοὺς ἀρίστους τῶν Ἑλλήνων . ἀλλ’ οὐκ ἂν οὔθ’ ὁ Φρίξος οὕτως ἀχάριστος ἦν ὥστε τὸν εὐεργέτην ἀνελεῖν , οὔτ’ , εἰ ‹ καὶ › σμαράγδιον ἦν τὸ κώδιον , ἔπλευσεν ἂν ἡ Ἀργὼ ἐπ’ αὐτό . τὸ δὲ ἀληθὲς ἔχει ὧδε . Ἀθάμας ὁ Αἰόλου τοῦ Ἕλληνος ἐβασίλευσε τῆς Φθίας . ἦν δὲ αὐτῷ ἀνὴρ ἐπίτροπος τῶν χρημάτων καὶ τῆς ἀρχῆς , ὃν μάλιστα πιστὸν ἡγεῖτο καὶ πλείστου ἄξιον , ὄνομα δὲ ἦν αὐτῷ Κριός . ἐπεὶ δὲ ἀπέθανεν ἡ μήτηρ , Φρίξῳ , ὅτι πρεσβύτερος ἦν , τὴν ἀρχὴν ἔδωκεν ******* αἰσθόμενος δὲ ταῦτα ὁ Κριὸς πρὸς μὲν τὸν Ἀθάμαντα οὐδὲν λέγει , πρὸς δὲ τὸν Φρίξον φησί , κελεύων ἀπαλλάττεσθαι αὐτὸν ἐκ τῆς γῆς , καὶ αὐτὸς ναῦν στείλας καὶ ἐνθέμενος ὅ τι ἦν πολλοῦ ἄξιον Ἀθάμαντι καὶ γεμίσας τὴν ναῦν ἁπάντων ἀγαθῶν καὶ χρημάτων , ἐν οἷς καὶ εἰκὼν ἦν , ἣν ἡ μήτηρ Μέροπος , θυγάτηρ Ἡλίου ( ὄνομα δ’ ἦν αὐτῇ Κῶς ) , αὐτὴ ἐκ τῶν ἰδίων χρημάτων ἑαυτῆς [ εἰκόνα ] ἰσόμετρον χρυσῆν ἐποιήσατο ( ἦν δὲ ὁ χρυσὸς πολὺς καὶ λόγος περὶ αὐτοῦ μέγας ἐγίνετο ) . ἐνέθετο οὖν εἰς τὴν ναῦν ταῦτα καὶ Φρίξον καὶ Ἕλλην , καὶ ᾤχετο ἀπιών . ἡ μὲν οὖν Ἕλλη κατὰ τὸν πλοῦν ἀσθενήσασα ἀπέθανεν ( ἐξ ἧς καὶ Ἑλλήσποντος ἐκλήθη ) · αὐτοὶ δ’ ἀφικόμενοι εἰς τὸν Φᾶσιν κατοικοῦσιν ἐκεῖ , καὶ γαμεῖ Φρίξος τὴν τοῦ Κόλχων βασιλέως θυγατέρα Αἰήτου , δοὺς ἕδνον τὴν χρυσῆν εἰκόνα τῆς Κῶ . ὕστερον δὲ Ἀθάμαντος τελευτήσαντος Ἰάσων πλεῖ τῇ Ἀργοῖ ἐπὶ τοῦτον τὸν χρυσὸν τῆς Κῶ , ἀλλ’ οὐχὶ δέρμα κριοῦ . οὕτως ἔχει ἡ ἀλήθεια .
Lemmas: ‹ περί Φρίξος › ἱστορέω ὡς ὁ κριός αὐτός προλέγω ὅτι ὁ πατήρ αὐτός μέλλω θύω · καί λαμβάνω ὁ ἀδελφή αὐτός ἀναβαίνω τε ἐπί αὐτός σύν αὐτός , διά ὁ θάλασσα ἀφικνέομαι εἰς ὁ Εὔξεινος πόντος , διά τρεῖς ἤ τέσσαρες ἡμέρα ὁ πᾶς διανύω . ὅς εἰμί δύσπιστος , κριός ταχύς ναῦς διανήχομαι , καί οὗτος βαστάζω δύο ἄνθρωπος καί που σιτίον καί ποτός καί ἑαυτοῦ καί ἐκεῖνος ( οὐ γάρ δήπου ἄσιτος τοσοῦτος χρόνος διαμένω ) . εἶτα Φρίξος ὁ ὁ σωτηρία αὐτός φράζω κριός καί διασῴζω σφάζω καί ὁ δέρμα ἀποδέρω δίδωμι ἕδνον Αἰήτης ὁ θυγάτηρ αὐτός ( ὁ δέ Αἰήτης ὁ τόπος ἐκεῖνος τότε βασιλεύω ) . ὁράω δέ πῶς καί ὁ δέρμα τότε σπάνιος εἰμί , ὥστε βασιλεύς ἕδνον ὁ ἴδιος θυγάτηρ ὁ κώδιον λαμβάνω . ‹ ἤ › οὕτως ὁ μηδείς ἄξιος ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ νομίζω ; ἤδη δέ τις , ἵνα ὁ γέλως οὗτος ἐκφεύγω , χρύσεος φημί εἰμί ὁ δέρμα οὗτος . καί εἰ χρύσεος ὁ δέρμα εἰμί , οὐ χρή ὁ βασιλεύς λαμβάνω παρά ἀνήρ ξένος . λέγω δέ ὅτι καί Ἰάσων ἐπί ὁ κώδιον οὗτος ὁ Ἀργώ στέλλω καί ὁ ἀγαθός ὁ Ἕλλην . ἀλλά οὐ ἄν οὔτε ὁ Φρίξος οὕτως ἀχάριστος εἰμί ὥστε ὁ εὐεργέτης ἀναιρέω , οὔτε , εἰ ‹ καί › σμαράγδιον εἰμί ὁ κώδιον , πλέω ἄν ὁ Ἀργώ ἐπί αὐτός . ὁ δέ ἀληθής ἔχω ὧδε . Ἀθάμας ὁ Αἴολος ὁ Ἕλλην βασιλεύω ὁ Φθία . εἰμί δέ αὐτός ἀνήρ ἐπίτροπος ὁ χρῆμα καί ὁ ἀρχή , ὅς μάλα πιστός ἡγέομαι καί πολύς ἄξιος , ὄνομα δέ εἰμί αὐτός Κριός . ἐπεί δέ ἀποθνῄσκω ὁ μήτηρ , Φρίξος , ὅτι πρέσβυς εἰμί , ὁ ἀρχή δίδωμι ******* αἰσθάνομαι δέ οὗτος ὁ Κριός πρός μέν ὁ Ἀθάμας οὐδείς λέγω , πρός δέ ὁ Φρίξος φημί , κελεύω ἀπαλλάσσω αὐτός ἐκ ὁ γῆ , καί αὐτός ναῦς στέλλω καί ἐντίθημι ὅς τις εἰμί πολύς ἄξιος Ἀθάμας καί γεμίζω ὁ ναῦς ἅπας ἀγαθός καί χρῆμα , ἐν ὅς καί εἰκών εἰμί , ὅς ὁ μήτηρ Μέροψ , θυγάτηρ Ἥλιος ( ὄνομα δέ εἰμί αὐτός Κῶς ) , αὐτός ἐκ ὁ ἴδιος χρῆμα ἑαυτοῦ [ εἰκών ] ἰσόμετρος χρύσεος ποιέω ( εἰμί δέ ὁ χρυσός πολύς καί λόγος περί αὐτός μέγας γίγνομαι ) . ἐντίθημι οὖν εἰς ὁ ναῦς οὗτος καί Φρίξος καί Ἕλλην , καί οἴχομαι ἀπέρχομαι . ὁ μέν οὖν Ἕλλη κατά ὁ πλόος ἀσθενέω ἀποθνῄσκω ( ἐκ ὅς καί Ἑλλήσποντος καλέω ) · αὐτός δέ ἀφικνέομαι εἰς ὁ Φᾶσις κατοικέω ἐκεῖ , καί γαμέω Φρίξος ὁ ὁ Κόλχος βασιλεύς θυγάτηρ Αἰήτης , δίδωμι ἕδνον ὁ χρύσεος εἰκών ὁ Κῶς . ὕστερον δέ Ἀθάμας τελευτάω Ἰάσων πλέω ὁ Ἀργώ ἐπί οὗτος ὁ χρυσός ὁ Κῶς , ἀλλά οὐ δέρμα κριός . οὕτως ἔχω ὁ ἀλήθεια .