orphica.fragmenta-2 15a
[ Ὀρφεὺς υἱὸς ἦν Οἰάγ]ρου καὶ Καλλιόπης τῆς [ Μούσης , ὁ δὲ Μουσ]ῶν βασιλεὺς Ἀπόλλων τού[τωι ἐπέπνευσεν , ὅθεν ] ἔνθεος γενόμενος [ ἐποίησεν τοὺς ὕμνους , ] οὓς ὀλίγα Μουσαῖος ἐπα[νορθώσας κατέγρ]αψεν · παρέδωκεν δὲ [ θεοὺς πλείστους ] σέβεσθαι Ἕλλησίν τε καὶ [ βαρβάροις , καὶ κ]α[θ’ ] ἕκαστον σέβημα ἦν ἐ[πιμελέστατος περὶ ] τελετὰς καὶ μυστήρια καὶ [ καθαρμοὺς καὶ ] μαντεῖα . τ[ὴ]ν Δ[ή]μητρα θε[ὰν ] . . . [ ἣν Ὀ]ρφεὺς [ μὲ]ν Διὸς ἀδελφὴν παραδέδωκεν , οἱ δὲ μητέρα · ὧν οὐδὲν τῶν εὐσεβούντων εἰς ἐπίμνησιν ποιητέον . ἔχει γὰρ ἐκ Διὸς καὶ Δήμητρος θυγατρὸς ἀρχήν , Φερσεφόνης 〈 νάρκισσον εὑ〉ρισκούσης συμπαρουσῶν τῶν Ὠκεανοῦ θυγατέρων , ὧν ὀνόματα ταῦτα ἐκ τῶν Ὀρφέως ἐπῶν . ( Folgen aus Homers Demeterhymn . 418 . 420-423 . ) col . 3 : Beim Pflücken des Nar . kissos wird Persephone von Aidoneus geraubt . Zeus hilft dem Bruder , indem er unter Donner und Blitz schwarze Schweine ( ? ) mit auflädt , mit denen Artemis und Athena in Verbindung gesetzt werden . Demeter eilt aus Sicilien herbei . col . 4 τὴν συμφοράζουσαν στενάχειν ὑπὲρ τῆς θυγατρός · Καλλιόπης δὲ καὶ Κλεισιδίκης καὶ Δημωνάσσης [ ? ] μετὰ τῆς βασιλίσσης ἐφ’ ὑδρείαν ἐλθουσῶν πυνθάνεσθαι τῆς Δήμητρος ὡς θνητῆς τινος , χρείας δ’ ἕνεκά τινος αὐτὴν παραγεγονέναι ὁ Μουσαῖος διὰ τῶν ἐπῶν αὐτοῦ λέγων ἐστίν . Sinn des Kultgebrauches von Krokos und Hyakinthos ( ? ) . Folgen die Verse des Demeterh . 8 ff . ( Narkissos ) . col . 5 : Flucht des Aidoneus = Demeterh . 17 . 32-36 . Hekate . col . 6 : Baubo ( Königin ) übergibt Demeter ihren Sohn Demophon . Er gedeiht wunderbar , gesalbt mit Ambrosia , nachts durch das Feuer geweiht . Baubo merkt den Zauber und schreit ( = D.-h . 249 . 250 ) . Darauf Demeter : ἄφρονες ἄνθρωποι δυστλήμονες [ οὔτε κακοῖο αἶσαν ἐπ]ερ[χομένου πρ]ογνώμονες οὔτ’ ἀγαθοῖο . Das Folgende weicht ab . Dann V . 263 . Der Knabe wird verbrannt . col . 7 : Die Göttin entdeckt sich : εἰμὶ δὲ Δημήτηρ ὡρηφόρος ἀγλαόδωρος . τίς θεὸς οὐράνιος ἠὲ θνητῶν ἀνθρώπων ἥρπασε Φερσεφόνην καὶ [ ἑὸν φίλον ἤπα]φε θυμόν ; Folgt Keleos’ Heimkehr und weiteres im Pap . Zerestörtes bis Triptolemos ( 7 , 19 ) . Schluf 7 , 20 : ὅθεν Κάθοδος λέγεται .
Lemmas: [ Ὀρφεύς γιός εἰμί Οἴαγρος καί Καλλιόπη ὁ [ Μοῦσαι , ὁ δέ Μούσα βασιλεύς Ἀπόλλων τοῦτος ἐπιπνέω , ὅθεν ] ἔνθεος γίγνομαι [ ποιέω ὁ ὕμνος , ] ὅς ὀλίγος Μουσαῖος ἐπανορθόω καταγράφω · παραδίδωμι δέ [ θεός πλεῖστος ] σέβω Ἕλλην τε καί [ βάρβαρος , καί καίω ] ἕκαστος σέβημα εἰμί ἐπιμελής περί ] τελετή καί μυστήριο καί [ καθαρμός καί ] μαντεῖον . τ[ὴ]ν Δ[ή]μητρα θεός ] . . . [ εἰμί Ὀρφεύς [ μέν Ζεύς ἀδελφή παραδίδωμι , ὁ δέ μήτηρ · ὅς οὐδείς ὁ εὐσεβέω εἰς ἐπίμνησις ποιέω . ἔχω γάρ ἐκ Ζεύς καί Δημήτηρ θυγάτηρ ἀρχή , Φερσέφασσα 〈 νάρκισσος εὑρίσκω συμπάρειμι ὁ Ὠκεανός θυγάτηρ , ὅς ὄνομα οὗτος ἐκ ὁ Ὀρφεύς ἔπος . ( Folgen aus Homers Demeterhymn . 418 . 420-423 . ) col . 3 : Beim Pflücken des Nar . kissos wird Persephone von Aidoneus geraubt . Zeus hilft dem Bruder , indem er unter Donner und Blitz schwarze Schweine ( ? ) mit auflädt , mit denen Artemis und Athena in Verbindung gesetzt werden . Demeter eilt aus Sicilien herbei . col . 4 ὁ συμφοράζω στενάχω ὑπέρ ὁ θυγάτηρ · Καλλιόπη δέ καί Κλεισιδίκη καί Δημώνασσα [ ? ] μετά ὁ βασίλισσα ἐπί ὑδρεία ἔρχομαι πυνθάνομαι ὁ Δημήτηρ ὡς θνητός τις , χρεία δέ ἕνεκα τις αὐτός παραγίγνομαι ὁ Μουσαῖος διά ὁ ἔπος αὐτός λέγω εἰμί . Sinn des Kultgebrauches von Krokos und Hyakinthos ( ? ) . Folgen die Verse des Demeterh . 8 ff . ( Narkissos ) . col . 5 : Flucht des Aidoneus = Demeterh . 17 . 32-36 . Hekate . col . 6 : Baubo ( Königin ) übergibt Demeter ihren Sohn Demophon . Er gedeiht wunderbar , gesalbt mit Ambrosia , nachts durch das Feuer geweiht . Baubo merkt den Zauber und schreit ( = D.-h . 249 . 250 ) . Darauf Demeter : ἄφρων ἄνθρωπος δυστλήμων [ οὔτε κακός αἶσα επ]ερ[χομενω προγιγνώσκω οὔτε ἀγαθός . Das Folgende weicht ab . Dann V . 263 . Der Knabe wird verbrannt . col . 7 : Die Göttin entdeckt sich : εἰμί δέ Δημήτηρ ὡρηφόρος ἀγλαόδωρος . τίς θεός οὐράνιος ἤ θνητός ἄνθρωπος ἁρπάζω Φερσέφασσα καί [ Ἀγαμεμνόνεος φίλος ἤπα]φε θυμός ; Folgt Keleos’ Heimkehr und weiteres im Pap . Zerestörtes bis Triptolemos ( 7 , 19 ) . Schluf 7 , 20 : ὅθεν Κάθοδος λέγω .