origenes.selecta-in-psalmos-dub-fragmenta-e-catenis 1b.6
Καὶ ἔσται ὡς τὸ ξύλον τό πεφυτευμένον πορὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων , ὃ τὸν καρπὸν αὐτοῦ δώσει ἐν καιρῷ αὐτοῦ · καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀποῤῥυήσεται · καὶ πάντα ὅσα ἂν᾿ ποιῇ , κατευοδωθήσεται , κ . τ . ἐ . Μετὰ ταῦτα παραληψώμεθα ( 58 ) τὸ παρὰ τοῦ Ἀκύλα λεγόμενον , « μεταπεφυτευμένον . » Πόθεν γὰρ τὸ ξύλον , περὶ οὗ ὁ λόγος , μεταπεφύτευται ἐπὶ ταῖς τῶν ὑδάτων διαιρέσεσιν΄ Ἡ γὰρ ἐῤῥιζωκὸς ἐν τῷ Πατρὶ , ἐπʼ εὐεργεσίᾳ πολλῶν μεταπεφύτευται , εἰς τὸ καὶ ἄλλους μεταλαβεῖν αὐτοῦ τῆς εἰκόνος , τῆς κατὰ τὸ μεταπεφυτεῦσθαι λαμβανομένης · οὐχ ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ Πατρὶ ( ἔστι γὰρ ) , ἀλλʼ ὅτι καὶ παρʼ ἑτέροις γεγένηται · ἦ καθʼ ἑτέραν ἐπιβολὴν ἡ ψυχή ἐστι τοῦ Σωτῆρος , ἣν ἔλαβεν , ἐντεῦθεν μεταπεφυτευμένη ἐπὶ τὸν παράδεισον , ὅπου καὶ τὸ Εὐαγγέλιόν φησιν αὐτὸν μετὰ τὸ πάθος γεγονέναι , διηγούμενον αὐτὸν εἰρηκέναι τῷ μετανοήσαντι λῃστῇ · « Σήμερον μετʼ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ . » Μεταπεφύτευται δὲ ἐκεῖ , ἵνα οἱ ἄξιοι σὺν Χριστῷ εἷναι φωτίζωνται ὑπʼ αὐτοῦ τῷ τῆς γνώσεως φωτισμῷ , προκόπτοντες ἐν τῇ τῶν ὄντων θεωρίᾳ , κατὰ τὴν σοφίαν τοῦ Θεοῦ . Ταῦτα δὲ οὕτως ἐξειλήφαμεν , ἐπειδὴ κυρίως ἐπὶ δένδρων λέγεται τὸ « φέρειν καρπόν · » τὸ δὲ « διδόναι , » μᾶλλον ἐμψύχοις ἁρμόζει , καὶ ταῦτα λογικοῖς . Ζητητέον δὲ εἰ ἔστι καιρὸς τῷ ξύλῳ τῆς ζωῆς τοῦ καρποῦ · λέγειν γὰρ τὴν σοφίαν καρπόν ποτε μὴ ἔχειν , οὐχ ὅσιον · διὸ οὐκ εἴρηται , ὃ τὸν καρπὸν αὐτοῦ ἐνέγκει ἐν καιρῷ αὐτοῦ , ἀλλʼ « ὃ τὸν καρπὸν αὐτοῦ δώσει ἐν καιρῷ αὐτοῦ . » Καιρὸς δὲ αὐτοῦ τοῦ διδόναι ἡ τοῦ λαμβάνοντός ἐστιν ἐπιτηδειότης . Ὅσον γὰρ τὸ ἐπʼ αὐτῷ , ἕτοιμόν ἐστιν ἀεὶ διδόναι τὸν καρπὸν αὐτοῦ . Εἰ γὰρ τοὺς οἰκονόμους ὁ Λόγος θέλει πιστοὺς εἶναι καὶ φρονίμους , οὐχὶ ἀπλῶς διδόντας τὸ σιτομέτριον τοῖς συνδούλοις , ἀλλʼ ἐν καιρῷ διδόντας , πόσῳ μᾶλλον ἡ σοφία πιστῶς ἅμα καὶ φρονίμως τοὺς ἰδίους οἰκονομήσει καρπούς ; Ὁ αὐτὸς δὲ καιρός ἐστι τοῦ διδόναι , ὥσπερ καὶ τῷ λαμβάνοντι τοῦ λαβεῖν . Τί δὲ τὸ φύλλον τῆς ζωῆς , τουτέστι τῆς σοφίας , οὐκ ἀποῤῥεῦσον , κατιδεῖν ἄξιον · οὐκ ἄλλοθεν δὲ λαβεῖν αὐτὸ ἔστιν ἢ μετρίως τοῖς φυσικοῖς ἐπιδιατρίψαντας . Δῆλον δὲ , ὅτι διὰ τοὺς καρποὺς τὰ καρποφόρα δένδρα ὁ Δημιουργὸς ἐκέλευσε βλαστῆσαι , διʼ οὓς τὰ ἐκείνοις χρειώδη κατʼ ἐπακολούθησιν πεποίηκε . Χρεία δὲ σκέπης τοῖς καρποῖς τῆς ἀπὸ τῶν φύλλων φυλακῆς ἕνεκεν . Ταῦτα οὖν καὶ ἐπὶ τῆς περὶ τῶν ὅλων σοφίας ἔστιν ἰδεῖν , ἐν ᾗ τὰ πάντα ὁ τῶν ὅλων Δημιουργὸς πεποίηκεν . Ἃ μὲν γὰρ προηγουμένως γίνεται , ἃ δὲ κατʼ ἐπακολούθησιν διὰ τὰ προηγούμενα . Προηγουμένως μὲν γὰρ τὸ λογικὸν ζῶον , διὰ δὲ τὴν αὐτοῦ χρείαν κτήνη καὶ τὰ ἀπὸ τῆς γῆς φυόμενα . Μήποτε οὖν οἱ μὲν λόγοι τῶν προηγουμένως γεγονότων οἱ καρποί εἰσι τοῦ δένδρου τῆς ζωῆς · τῶν δὲ διὰ ταῦτα κτισθέντων τὰ φύλλα , ὧν οὐδὲν μάταιόν ἐστιν , οὐδὲ ἐξουθενεῖσθαι πάντη ἄξιον ὡς εὐτελὲς , ἵνα ἔλθῃ πίπτειν καὶ ἀποῤῥεῖν μὴ φρουρούμενον . Καὶ ἔτι μᾶλλον τὸ ἐξῆς · « Καὶ πάντα ὅσα ἂν ποιῇ κατευοδωθήσεται . » Ἔστι γὰρ εἰς τινα ἀναγκαῖα καταχρήσασθαι καὶ πᾶσι τοῖς ἐκ τοῦ ἀκολουθήματος γενομένοις . Καρπὸς δὲ τοῦ Χριστοῦ εἴη ἂν προηγουμένως ἡ διδασκαλία , ἡ τῶν τιμιωτέρων τροφὴ , φύλλον δὲ ἡ τῶν ἀλογωτέρων τροφή · ὥσπερ τοῖς καρποῖς χρῶνται οἱ ἄνθρωποι , φύλλοις δὲ τὰ βοσκήματα . Δυνατὸν δὲ καὶ τῆς Γραφῆς καρπούς τινας λέγειν , οὓς ἐκλαμβάνουσιν οἱ λογικώτεροι φύλλα δὲ οἷς τρέφονται οἱ ἁπλούστεροι . Τοῦ δὲ μακαριζομένου καὶ ὡμοιωμένου τῷ ξύλῳ τῆς ζωῆς καρπὸς μὲν λέγοιτο τὰ προηγούμενα ἔργα , οἷον εὐποιία , καὶ περὶ τὴν σοφίαν ἀσχολία · φύλλα δὲ τὰ βιωτικὰ αὐτοῦ κινήματα , οὐδὲ ταῦτα ἄξια καταφρονεῖσθαι , οὐδὲ ἀποῤῥεῖν τῷ μετὰ προσοχῆς καὶ εἰς δόξαν Θεοῦ πάντα ποιεῖν . Οῦτω γὰρ πᾶν ὁτιοῦν τῶν πραττομένων ὑπʼ αὐτοῦ κατευοδοῦται .
Lemmas: καί εἰμί ὡς ὁ ξύλον ὁ φυτεύω Πορά ὁ διέξοδος ὁ ὕδωρ , ὅς ὁ καρπός αὐτός δίδωμι ἐν καιρός αὐτός · καί ὁ φύλλον αὐτός οὐ ἀπολύω · καί πᾶς ὅσος ἄνω ποιέω , κατευοδόω , Κ . τ . εἰ . μετά οὗτος παραλαμβάνω ( 58 ) ὁ παρά ὁ Ἀκύλας λέγω , « μεταφυτεύω . » πόθεν γάρ ὁ ξύλον , περί ὅς ὁ λόγος , μεταφυτεύω ἐπί ὁ ὁ ὕδωρ διαιρέσεσιν΄ ὁ γάρ ῥιζόω ἐν ὁ πατήρ , ἐπί εὐεργεσία πολύς μεταφυτεύω , εἰς ὁ καί ἄλλος μεταλαμβάνω αὐτός ὁ εἰκών , ὁ κατά ὁ μεταφυτεύω λαμβάνω · οὐ ὅτι οὐ εἰμί ἐν ὁ πατήρ ( εἰμί γάρ ) , ἀλλά ὅτι καί παρά ἕτερος γίγνομαι · εἰμί κατά ἕτερος ἐπιβολή ὁ ψυχή εἰμί ὁ Σωτήρ , ὅς λαμβάνω , ἐντεῦθεν μεταφυτεύω ἐπί ὁ παράδεισος , ὅπου καί ὁ εὐαγγέλιον φημί αὐτός μετά ὁ πάθος γίγνομαι , διηγέομαι αὐτός εἴρω ὁ μετανοέω λῃστής · « σήμερον μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος ὁ Θεός . » Μεταφυτεύω δέ ἐκεῖ , ἵνα ὁ ἄξιος σύν Χριστός ἵημι φωτίζω ὑπό αὐτός ὁ ὁ γνῶσις φωτισμός , προκόπτω ἐν ὁ ὁ εἰμί θεωρία , κατά ὁ σοφία ὁ Θεός . οὗτος δέ οὕτως ἐκλαμβάνω , ἐπεί κύριος ἐπί δένδρον λέγω ὁ « φέρω καρπός · » ὁ δέ « δίδωμι , » μᾶλλον ἔμψυχος ἁρμόζω , καί οὗτος λογικός . ζητητέος δέ εἰμί εἰμί καιρός ὁ ξύλον ὁ ζωή ὁ καρπός · λέγω γάρ ὁ σοφία καρπός ποτός μή ἔχω , οὐ ὅσιος · διό οὐ εἴρω , ὅς ὁ καρπός αὐτός ἐνέγκω ἐν καιρός αὐτός , ἀλλά « ὅς ὁ καρπός αὐτός δίδωμι ἐν καιρός αὐτός . » Καιρός δέ αὐτός ὁ δίδωμι ὁ ὁ λαμβάνω εἰμί ἐπιτηδειότης . ὅσος γάρ ὁ ἐπί αὐτός , ἑτοῖμος εἰμί ἀεί δίδωμι ὁ καρπός αὐτός . εἰμί γάρ ὁ οἰκονόμος ὁ Λόγος ἐθέλω πιστός εἰμί καί φρόνιμος , οὐ ἀπλόος δίδωμι ὁ σιτομέτριον ὁ σύνδουλος , ἀλλά ἐν καιρός δίδωμι , πόσος μᾶλλον ὁ σοφία πιστῶς ἅμα καί φρονίμως ὁ ἴδιος οἰκονομέω καρπός ; ὁ αὐτός δέ καιρός εἰμί ὁ δίδωμι , ὥσπερ καί ὁ λαμβάνω ὁ λαμβάνω . τις δέ ὁ φύλλον ὁ ζωή , τουτέστι ὁ σοφία , οὐ ἀπορρέω , καθοράω ἄξιος · οὐ ἄλλοθεν δέ λαμβάνω αὐτός εἰμί ἢ μέτριος ὁ φυσικός ἐπιδιατρίβω . Δῆλος δέ , ὅτι διά ὁ καρπός1 ὁ Καρποφόρα δένδρον ὁ Δημιουργός κελεύω βλαστάνω , διά ὅς ὁ ἐκεῖνος χρειώδης κατά ἐπακολούθησις ποιέω . χρέος δέ σκέπη ὁ καρπός ὁ ἀπό ὁ φύλλον φυλακή ἕνεκα . οὗτος οὖν καί ἐπί ὁ περί ὁ ὅλος σοφία εἰμί ὁράω , ἐν ὅς ὁ πᾶς ὁ ὁ ὅλος Δημιουργός ποιέω . ἁ μέν γάρ προηγουμένως γίγνομαι , ὁ δέ κατά ἐπακολούθησις διά ὁ προηγούμενος . προηγουμένως μέν γάρ ὁ λογικός ζῷον , διά δέ ὁ αὐτός χρεία κτῆνος καί ὁ ἀπό ὁ γῆ φύω . μήποτε οὖν ὁ μέν λόγος ὁ προηγουμένως γίγνομαι ὁ καρπός εἰμί ὁ δένδρον ὁ ζωή · ὁ δέ διά οὗτος κτίζω ὁ φύλλον , ὅς οὐδείς μάταιος εἰμί , οὐδέ ἐξουθενέω πάντῃ ἄξιος ὡς εὐτελής , ἵνα ἔρχομαι πίπτω καί ἀπορρέω μή φρουρέω . καί ἔτι μᾶλλον ὁ ἑξῆς · « καί πᾶς ὅσος εἄν ποιέω κατευοδόω . » εἰμί γάρ εἰς τις ἀναγκαῖος καταχράομαι καί πᾶς ὁ ἐκ ὁ ακολούθημα γίγνομαι . καρπός δέ ὁ Χριστός εἰμί εἄν προηγουμένως ὁ διδασκαλία , ὁ ὁ τίμιος τροφή , φύλλον δέ ὁ ὁ ἄλογος τροφή · ὥσπερ ὁ καρπός χράω ὁ ἄνθρωπος , φύλλον δέ ὁ βόσκημα . δυνατός δέ καί ὁ γραφή καρπός τις λέγω , ὅς ἐκλαμβάνω ὁ λογικός φύλλον δέ ὅς τρέφω ὁ ἁπλόος . ὁ δέ μακαρίζω καί ὁμοιόω ὁ ξύλον ὁ ζωή καρπός1 μέν λέγω ὁ προηγούμενος ἔργον , οἷος εὐποιία , καί περί ὁ σοφία ἀσχολία · φύλλον δέ ὁ βιωτικός αὐτός κίνημα , οὐδέ οὗτος ἄξιος καταφρονέω , οὐδέ ἀπορρέω ὁ μετά προσοχή καί εἰς δόξα Θεός πᾶς ποιέω . οὗτος γάρ πᾶς ὁστισοῦν ὁ πράσσω ὑπό αὐτός κατευοδόω .