origenes.selecta-in-psalmos-dub-fragmenta-e-catenis 2.13
Δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ ἐν φόβῳ , καὶ ἀγαλλιᾶσθε αὐτῷ ἐν τρόμῳ , κ . τ . ἑ . Δόξει μέν τισιν ( 79 ) ὁ δουλεύων πάντως δοῦλος εἶναι , καὶ μάλιστα ἐνθάδε ἐπεὶ πρόσκειται τὸ , « ἐν φόβῳ , » τοῦ εἰληφότος πνεῦμα δουλείας ὄντος « ἐν φόβῳ . » Καὶ οὐ ψευδῶς γε δόξει . Δύναται δὲ καὶ ὁ υἱὸς δουλεύειν . Καὶ οὐ μόνος ὁ φόβος αἴτιος τοῦ δουλεύειν τυγχάνει , ἀλλὰ καὶ ἀγάπη . Διὰ τῆς ἀγάπης γοῦν ὁ Ἀπόστολος διδάσκει δουλεύειν ἡμᾶς ἀλλήλοις . Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ καὶ Κύριος ἡμῶν γέγονεν ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ οὐχ ὡς ἀνακείμενος , ἀλλʼ ὡς ὁ διακονῶν , δουλεύων καὶ νίπτων τοὺς πόδας αὐτῶν . Καὶ οὐδέπου ταῦτα φόβῳ θεμιτὸν αὐτὸν πεποιηκέναι · σαφὲς γὰρ , ὅτι ἀγάπῃ τελεία ταῦτα αὐτῷ πέπρακται . Εἰ μὲν οὖν βασιλεῖς οἱ ἐν τοῖς πρὸ τούτων βασιλεῖς γῆς ὠνομασμένοι καὶ νῦν λέγονται , αὐτοῖς προστάττεσθαι δύναται τὸ δουλεῦσαι τῷ Κυρίῳ ἐν φόβῳ , ὡς δούλοις ἀρχῆθεν οὐ δυναμένοις χωρῆσαι τὸ πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας . Καὶ τηρητέον ἐπʼ αὐτῶν τὸ , « ἐν φόβῳ , » ὃν ὁ φοβούμενος κόλασιν οὐκ ἔχει , καὶ οὐ τετελείωται . Καὶ τὰ ἀκόλουθα δὲ περὶ τοῦ , « Ἀγαλλιᾶσθε αὐτῷ ἐν τρόμῳ , » νοητέον . Εἰ δὲ βασιλεῖς οἱ ἅγιοι καὶ κρίνοντες τὴν γῆν οἱ κατὰ τὴν διήγησιν ἑρμηνευθέντες , δυναμένων δουλεύειν καὶ τῶν υἱῶν τῷ Κυρίῳ , τὸν φόβον μεταληπτέον εἰς τὴν παρά τισιν εὐλάβειαν ὠνομασμένην , ἥτις οὐδαμῶς κόλασιν ἔχει . Ὅτι δὲ φόβος ὁ μὴ κόλασιν ἔχων ὠνόμασται ἐν τῇ Γραφῇ τελείου κατέρθωμα τυγχάνων , σαφὲς ἐκ τοῦ · « Οὐκ ἔστιν ὑστέρημα τοῖς φοβουμένοις αὐτόν . » Δόξομεν δὲ βιάζεσθαι , διὰ τὸ ἐπιφέρεσθαι τὸ « ἐν τρόμῳ . » Ἀλλὰ μήποτε οἱ μὲν τέλειοι βασιλεῖς τυγχάνουσιν , οἱ δὲ κἂν τῷ φόβῳ παιδαγωγούμενοι κριταὶ γῆς , ἐν οἷς προστάσσει ὁ Σωτὴρ ἀγαλλιᾷν μὴ ἀνειμένως , μηδὲ ἀπολελυμένως , ἵνα μὴ ἐκπέσωσιν εἰς χαύνωσιν καὶ οἴησιν , ἀλλʼ « ἐν τρόμῳ , » καὶ οἱονεὶ συνεσταλμένως , μετὰ τοῦ σκοπεῖν τὸ δύνασθαι πεσεῖν , εἰ καταλείποι ἡ ἐπισκοπὴ τὸν γενόμενον ἔν τινι ἀξίῳ τοῦ εὐλόγως ἐπαίρεσθαι . Τὸ δὲ « ἀγαλλιᾶσθαι » ἀπὸ τῆς συνηθείας ἐστὶ τὴς Γραφῆς · ὅπερ οἰόμεθα εἷναι χαρὰν ἐν τῇ ἐπινοίᾳ , ἔχουσαν τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος εἰς τὴν ψυχὴν κοινωνίαν συγχαίροντος τῷ ἁγίῳ .
Lemmas: δουλεύω ὁ κύριος ἐν φόβος , καί ἀγαλλιάω αὐτός ἐν τρόμος , Κ . τ . ὅς . δοκέω μέν τις ( 79 ) ὁ δουλεύω πάντως δοῦλος εἰμί , καί μάλιστα ἐνθάδε ἐπεί πρόσκειμαι ὁ , « ἐν φόβος , » ὁ λαμβάνω πνεῦμα δουλεία εἰμί « ἐν φόβος . » καί οὖον ψευδής γε δοκέω . δύναμαι δέ καί ὁ υἱός δουλεύω . καί οὖον μόνος ὁ φόβος αἴτιος ὁ δουλεύω τυγχάνω , ἀλλά καί ἀγάπη . Ζεύς ὁ ἀγάπη γοῦν ὁ ἀπόστολος διδάσκω δουλεύω ἐγώ ἀλλήλων . ἀλλά καί αὐτός ὁ Σωτήρ καί Κύριος ἐγώ γίγνομαι ἐν μέσος ὁ μαθητής αὐτός οὐ ὡς ἀνάκειμαι , ἀλλά ὡς ὁ διακονέω , δουλεύω καί νίζω ὁ πούς αὐτός . καί οὐδέπου οὗτος φόβος θεμιτός αὐτός ποιέω · σαφής γάρ , ὅτι ἀγάπη τέλειος οὗτος αὐτός πράσσω . εἰμί μέν οὖν βασιλεύς ὁ ἐν ὁ πρό οὗτος βασιλεύς γῆ ὀνομάζω καί νῦν λέγω , αὐτός προστάσσω δύναμαι ὁ δουλεύω ὁ κύριος ἐν φόβος , ὡς δοῦλος ἀρχῆθεν οὖον δύναμαι χωρέω ὁ πνεῦμα ὁ υἱοθεσία . καί τηρητέον ἐπί αὐτός ὁ , « ἐν φόβος , » ὅς ὁ φοβέω κόλασις οὐ ἔχω , καί οὖον τελειόω . καί ὁ ἀκόλουθος δέ περί ὁ , « ἀγαλλιάω αὐτός ἐν τρόμος , » νοητέον . εἰμί δέ βασιλεύς ὁ ἅγιος καί κρίνω ὁ γῆ ὁ κατά ὁ διήγησις ἑρμηνεύω , δύναμαι δουλεύω καί ὁ υἱός ὁ κύριος , ὁ φόβος μεταληπτέον εἰς ὁ παρά τις εὐλάβεια ὀνομάζω , ὅστις οὐδαμῶς κόλασις ἔχω . ὅτι2 δέ φόβος ὁ μή κόλασις ἔχω ὀνομάζω ἐν ὁ γραφή τέλειος κατέρθωμα τυγχάνω , σαφής ἐκ ὁ · « οὐ εἰμί ὑστέρημα ὁ φοβέω αὐτός . » δοκέω δέ βιάζομαι , διά ὁ ἐπιφέρω ὁ « ἐν τρόμος . » ἀλλά μήποτε ὁ μέν τέλειος βασιλεύς τυγχάνω , ὁ δέ κἀν ὁ φόβος παιδαγωγέω κριτής γῆ , ἐν ὅς προστάσσω ὁ Σωτήρ ἀγαλλιάω μή ἀνίημι , μηδέ ἀπολελυμένως , ἵνα μή ἐκπίπτω εἰς χαύνωσις καί οἴησις , ἀλλά « ἐν τρόμος , » καί οἱονεί συνεσταλμένως , μετά ὁ σκοπέω ὁ δύναμαι πίπτω , εἰμί καταλείπω ὁ ἐπισκοπή ὁ γίγνομαι ἐν τις ἄξιος ὁ εὔλογος ἐπαίρω . ὁ δέ « ἀγαλλιάω » ἀπό ὁ συνήθεια εἰμί σής γραφή · ὅσπερ οἴομαι ἵημι χαρά ἐν ὁ ἐπίνοια , ἔχω ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα εἰς ὁ ψυχή κοινωνία συγχαίρω ὁ ἅγιος .