origenes.selecta-in-psalmos-dub-fragmenta-e-catenis 1b.3
4 . Εἰ δὲ « τὰ λόγια Κυρίου λόγια ἁγνὰ , ἀργύριονπλασίως , πεπυρωμένον , δοκίμιον τῇ γῇ , κεκαθαρισμένον ἐπτα » καὶ μετὰ πάσης ἀκριβείας ἐξητασμένως τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὑποβέβληκεν αὐτὰ διὰ τῶν ὑπηρετῶν τοῦ λόγου , μήποτε καὶ ὑμᾶς διαφεύγῃ ἡ ἀναλογία , καθʼ ἢν ἐπὶ πᾶσαν ἔφθασε Γραφὴν ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ θεόπνευστον μέχρι τοῦ τυχόντος γράμματος · καὶ τάχα διὰ τοῦτο ὁ Σωτὴρ ἔφη · « Ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου , ἒως ἂν πάντα γένηται . » Ὃν τρόπον γὰρ ἐπὶ τῆς κοσμοποιίας ἡ θεία τέχνη οὐ μόνον ἐν οὐρανῷ καὶ ἡλίῳ καὶ σελήνῃ καὶ ἄστροις φαίνεται ( 48 ) , διʼ ὅλων τῶν σωμάτων ἐκείνων πεφοιτηκοῖα , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ γῆς ἐν ὕλῃ εὐτελεστέρᾳ τὸ αὐτὸ πεποίηκεν , ὡς μὴ ὑπερηφανῆσθαι ἀπὸ τοῦ τεχνίτου , μήτε τὰ σώματα τῶν ἐλαχίστων ζώων · πολλῷ δὲ πλέον καὶ τᾶς ἐνυπαρχούσας ψυχὰς ἐν αὐτοῖς , ἐκάστης ἰδίωμά τι ( 49 ) λαβούσης ἐν αὐτῇ , ὡς ἐν ἀλόγῳ σωτήριον · μήτε τὰ τῆς γῆς βλαστήματα , ἑκάστῳ ἐνυπάρχοντος τοῦ τεχνικοῦ περὶ τὰς ῥίζας καὶ τὰ φύλλα καὶ τοὺς ἐνδεχομένους καρποὺς , καὶ τὰς διαφορὰς τῶν ποιοτήτων · οὕτως ἡμεῖς ὑπολαμβάνομεν περὶ πάντων τῶν ἐξ ἐπιπνοίας τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἀναγεγραμμένων , ὡς τῆς ἐπιδιδούσης τὴν ὑπὲρ ἄνθρωπον σοφίαν ἱερᾶς Προνοίας διὰ τῶν γραμμάτων τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων , λόγια σωτήρια ἐνεσπαρκυίας , ὡς ἕστιν εἰπεῖν , ἑκάστῳ γράμματι κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον ἴχνη τῆς σοφίας . Χρὴ μέντοιγε τὸν ἅπαξ παραδεξάμενον τοῦ κτίσαντος τὸν κόσμον εἶναι ταύτας τὰς Γραφὰς , πεπεῖσθαι ὅτι ὅσα περὶ τῆς κτίσεως ἀπαντᾷ τοῖς ζητοῦσι τὸν περὶ αὐτῆς λόγον , ταῦτα καὶ περὶ τῶν Γραφῶν . Ἔστι δέ γε καὶ ἐν τῇ κτίσει τινὰ ἀνθρωπίνῃ φύσει δυσεύρετα ἢ καὶ ἀνεύρετα · καὶ οὐ διὰ τοῦτο κατηγορητέον τοῦ ποιητοῦ τῶν ὅλων . Φέρε εἰπεῖν , ἐπεὶ οὐχ εὑρίσχομεν αἰτίαν βασιλίσκων κτίσεως , καὶ τῶν ἄλλων ἰοβόλων θηρίων · ἐνθάδε γὰρ ὅσιον τὸν αἰσθανόμενον τῆς ἀσθενείας τοῦ γένους ἡμῶν , καὶ ὅτι τέχνης Θεοῦ λόγους μετὰ πάσης ἀκριβείας τεθεωρημένους ἐκλαβεῖν ἡμῖν ἀμήχανον , Θεῷ ἀνατιθέναι τὴν τούτων γνῶσιν , ὕστερον ἡμῖν , ἐὰν ἄξιοι κριθῶμεν , φανερώσοντι ταῦτα περὶ ὧν νῦν εὐσεβῶς ἐπεστήσαμεν . Οὕτω τοίνυν καὶ ἐν ταῖς θείαις Γραφαῖς χρὴ ὁρᾷν , ὅτι πολλὰ ἀπόκεινται ἐν αὐτοῖς δυσαπόδοτα ἡμῖν · οἱ γοῦν ἐπαγγελλόμενοι μετὰ τὸ ἀποστῆναι τοῦ κτίσαντος ( 50 ) τὸν κόσμον , λαὶ ᾧ ἀνέπλασαν ὡς Θεῷ προστρέχειν , λυέτωσαν τὰς προσαγομένας . ὑφ᾿ ἡμῶν αὐτοῖς ἀπορίας , ἢ τὸ ἑαυτῶν γε συνειδὸς πειθέτωσαν μετὰ τὸ τηλικοῦτον τόλμημα τῆς ἀσεβείας ἀναπεπαῦσθαι , συμφώνως ταῖς παρʼ αὐτοῖς ὑποθέσεσι περὶ τῶν ζητουμένων , καὶ περὶ τῶν προσαγομένων αὐτοῖς ἀπορημάτων · δὲ γὰρ κἀκεὶ οὐδὲν ἧττον τὰ ἀπορήματα μένει , ἀποστάντων τῆς θεότητος · πόσῳ ὁσιώτερον ἦν , μένοντας ἐπὶ τῆς ἐννοίας τῆς περὶ Θεοῦ , ἀπὸ τῶν κεισμάτων τοῦ γενεσιουργοῦ θεωρουμένου , μηδὲν ἅθεον καὶ ἀνόσιον περὶ τοῦ τηλικούτου ἀποφαίνεσθαι Θεοῦ ;
Lemmas: 4 . εἰμί δέ « ὁ λόγιος κύριος λόγιος ἁγνός , ἀργύριονπλασίως , πυρόω , δοκίμιον ὁ γῆ , καθαρίζω ἑπτά » καί μετά πᾶς ἀκρίβεια ἐξητασμένως ὁ ἅγιος πνεῦμα ὑποβάλλω αὐτός διά ὁ ὑπηρέτης ὁ λόγος , μήποτε καί σύ διαφεύγω ὁ ἀναλογία , κατά εἄν ἐπί πᾶς φθάνω γραφή ὁ σοφία ὁ Θεός θεόπνευστος μέχρι ὁ τυγχάνω γράμμα · καί τάχα διά οὗτος ὁ Σωτήρ φημί · « ἰῶτα εἷς ἢ εἷς κεραία οὖον μή παρέρχομαι ἀπό ὁ νόμος , ἔως εἄν πᾶς γίγνομαι . » ὅς τρόπος γάρ ἐπί ὁ κοσμοποιία ὁ θεῖος τέχνη οὖον μόνος ἐν οὐρανός καί ἥλιος καί σελήνη καί ἄστρον φαίνω ( 48 ) , διά ὅλος ὁ σῶμα ἐκεῖνος φοιτάω , ἀλλά καί ἐπί γῆ ἐν ὕλη ευτελέστερος ὁ αὐτός ποιέω , ὡς μή ὑπερηφανέω ἀπό ὁ τεχνίτης , μήτε ὁ σῶμα ὁ μικρός ζῷον · πολύς δέ πλέω καί ὁ ἐνυπάρχω ψυχή ἐν αὐτός , ἕκαστος ἰδίωμα τίς ( 49 ) λαμβάνω ἐν αὐτός , ὡς ἐν ἄλογος σωτήριος · μήτε ὁ ὁ γῆ βλάστημα , ἕκαστος ἐνυπάρχω ὁ τεχνικός περί ὁ ῥίζα καί ὁ φύλλον καί ὁ ἐνδέχομαι καρπός1 , καί ὁ διαφορά ὁ ποιότης · οὕτως ἐγώ ὑπολαμβάνω περί πᾶς ὁ ἐκ ἐπίπνοια ὁ ἅγιος πνεῦμα ἀναγράφω , ὡς ὁ ἐπιδίδωμι ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος σοφία ἱερός Πρόνοια διά ὁ γράμμα ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος , λόγιος σωτήριος ἐνσπείρω , ὡς ἕστiν εἶπον , ἕκαστος γράμμα κατά ὁ ἐνδέχομαι ἴχνος ὁ σοφία . χρή μέντοι ὁ ἅπαξ παραδέχομαι ὁ κτίζω ὁ κόσμος εἰμί οὗτος ὁ γραφή , πείθω ὅτι ὅσος περί ὁ κτίσις ἀπαντάω ὁ ζητέω ὁ περί αὐτός λόγος , οὗτος καί περί ὁ Γραφής . εἰμί δέ γε καί ἐν ὁ κτίζω τις ἀνθρώπινος φύσις δυσεύρετος ἢ καί ἀνεύρετος · καί οὖον διά οὗτος κατηγορητέον ὁ ποιητής ὁ ὅλος . φέρω εἶπον , ἐπεί οὐ εὑρίσκω αἴτιος βασιλίσκος κτίσις , καί ὁ ἄλλος ἰοβόλος θηρίον · ἐνθάδε γάρ ὅσιος ὁ αἰσθάνομαι ὁ ἀσθένεια ὁ γένος ἐγώ , καί ὅτι τέχνη Θεός λόγος μετά πᾶς ἀκρίβεια θεωρέω ἐκλαμβάνω ἐγώ ἀμήχανος , Θεός ἀνατίθημι ὁ οὗτος γνῶσις , ὕστερος ἐγώ , ἐάν ἄξιος κρίνω , φανερόω οὗτος περί ὅς νῦν εὐσεβής ἐφίστημι . οὕτως τοίνυν καί ἐν ὁ θεῖος γραφή χρή ὁράω , ὅτι πολύς ἀπόκειμαι ἐν αὐτός δυσαπόδοτος ἐγώ · ὁ γοῦν ἐπαγγέλλω μετά ὁ ἀφίστημι ὁ κτίζω ( 50 ) ὁ κόσμος , ληΐς ὅς ἀναπλάσσω ὡς Θεός προστρέχω , λύω ὁ προσάγω . ὑπό ἐγώ αὐτός ἀπορία , ἢ ὁ ἑαυτοῦ γε σύνοιδα πείθω μετά ὁ τηλικόσδε τόλμημα ὁ ἀσέβεια ἀναπαύω , σύμφωνος ὁ παρά αὐτός ὑπόθεσις περί ὁ ζητέω , καί περί ὁ προσάγω αὐτός ἀπόρημα · δέ γάρ κέω οὐδείς κακός ὁ ἀπόρημα μένω , ἀφίστημι ὁ θεότης · πόσος ὅσιος εἰμί , μένω ἐπί ὁ ἔννοια ὁ περί Θεός , ἀπό ὁ κεισμαω ὁ γενεσιουργός θεωρέω , μηδείς ἄθεος καί ἀνόσιος περί ὁ τηλικόσδε ἀποφαίνω Θεός ;