origenes.selecta-in-psalmos-dub-fragmenta-e-catenis 1b.10
Ὅτι γινώσκει ὁ Κόριος ὁδὸν δικαίων , κοὶ ὁδὸς ἀσεβῶν ἀπολεῖται . Οὐδὲν ὑπὸ Θεοῦ γινώσκεται ( 69 ) φαῦλον , ἀλλʼ ἡ τῶν δικαίων ὁδός . « Ἔγνω » γὰρ « Κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ . » Ὁδὸς δὲ δικαίων ὁ εἰπών · « Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς , » περὶ οὗ λέλεκται · « Ἴδετε δὲ ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθή . » Ὁδὸς δὲ ἀσεβῶν ἣν ὁδεύουσιν οἱ κακολογοῦντες τὸν Δημιουργόν . Ἀγνοεῖ δὲ καὶ οὐ γινώσκει τὰ κακὰ , οὐ τῷ δύνασθαι αὐτὸν περιδράξασθαι πάντων , καὶ περιλαβεῖν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ ( τοῦτο γὰρ ἀθέμιτον καὶ λογίζεσθαι περὶ Θεοῦ ) · ἀλλὰ τῷ ἀνάξια εἶναι τῆς γνώσεως αὐτοῦ . Τάχα διὰ τοῦτο ( τολμηρότερον δὲ αὐτὸ ἐρεῖ ὁ λόγος ) πυνθάνεται περὶ ὧν οὐκ οἶδεν · ὅταν γὰρ ἁμάρτῃ ὁ Ἀδὰμ , οὐκ οἶδεν αὐτὸν , οὐδὲ τὸν τόπον εἰς ὃν ἐκπέπτωκε φεύγων ἀπὸ Θεοῦ . Διό φησιν · « Ἀδὰμ , ποῦ εἷ ; » Ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ πυνθάνεται περὶ ὧν οὐκ ὄντων ἀξίων τῆς γνώσεως αὐτοῦ . Ἐπεὶ γὰρ οὐκ οἷδε τὸ δαιμόνιον , οὐδὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ , πυνθάνεται τί τὸ ὄνομα αὐτοῦ , ὅτε ἐκεῖνο ἀποκρίνεται , ὅτι , « Λεγεὼν ὄνομά μοι . » Καὶ πρὶν τὴν ἄφεσιν τὴν περὶ τῆς σωτηρίας λαβεῖν τὴν αἱμοῤῥοοῦσαν πυνθάνεται λέγων · « Τίς μου ἥψατο ; » Τὴν ὁδὸν οὖν τῶν ἀδίκων ὁ Θεὸς ἀγνοεῖ , τὴν δὲ τῶν δικαίων γινώσκει . Τίς δὲ ἡ ὁδὸς τῶν δικαίων ἢ ὁ εἰπών · « Ἐγώ εἰμι ἡ ὀδὸς , » ὃν γινώσκει ὁ Πατήρ ; « Οὐδεὶς γὰρ ἔγνω τὸν Υἱὸν εἰ μὴ ὁ Πατήρ . » Ἁρμοσει δὲ τοῖς περὶ γνώσεως καὶ ἀγνωσίας Θεοῦ τὰ συνεχῶς κείμενα ἐν ταῖς προφητείαις ὀνόματα , μνήμη καὶ λήθη Θεοῦ . Πολλάκις γὰρ ἐν εὐχαῖς εἴρηται τό · « Μνήσθητί μου · » καὶ , « Ἵνα τί ἐπιλανθάνῃ τῆς πτωχείας ἡμῶν ; » Ἀποῤῥίπτει γὰρ τῆς ἑαυτοῦ μνήμης τοὺς ἁμαρτάνοντας · ὥσπερ πάλιν προσίεται τοὺς μετανοοῦντας , καὶ ἀναλαμβάνει τούτων τὴν μνήμην .
Lemmas: ὅτι2 γιγνώσκω ὁ κόρις ὁδός Δίκαιος , κοί ὁδός ἀσεβής ἀπόλλυμι . οὐδείς ὑπό Θεός γιγνώσκω ( 69 ) φαῦλος , ἀλλά ὁ ὁ Δίκαιος ὁδός . « γιγνώσκω » γάρ « Κύριος ὁ εἰμί αὐτός . » ὁδός δέ Δίκαιος ὁ εἶπον · « ἐγώ εἰμί ὁ ὁδός , » περί ὅς λέγω · « εἶδον δέ ποῖος εἰμί ὁ ὁδός ὁ Ἀγαθή . » ὁδός δέ ἀσεβής ὅς ὁδεύω ὁ κακολογέω ὁ Δημιουργός . ἀγνοέω δέ καί οὖον γιγνώσκω ὁ κακός , οὖον ὁ δύναμαι αὐτός περιδράσσομαι πᾶς , καί περιλαμβάνω ὁ διάνοια αὐτός ( οὗτος γάρ ἀθέμιτος καί λογίζομαι περί Θεός ) · ἀλλά ὁ ἀνάξιος εἰμί ὁ γνῶσις αὐτός . Τάχα διά οὗτος ( τολμηρός δέ αὐτός εἴρω ὁ λόγος ) πυνθάνομαι περί ὅς οὐ οἶδα · ὅταν γάρ ἁμαρτάνω ὁ Ἀδάμ , οὐ οἶδα αὐτός , οὐδέ ὁ τόπος εἰς ὅς ἐκπίπτω φεύγω ἀπό Θεός . διό φημί · « Ἀδάμ , ποῦ ὅς ; » ὅμοιος δέ καί ἐν ὁ Εὐαγγέλιος πυνθάνομαι περί ὅς οὐ εἰμί ἄξιος ὁ γνῶσις αὐτός . ἐπεί γάρ οὐ οἶδα ὁ δαιμόνιον , οὐδέ ὁ ὄνομα αὐτός , πυνθάνομαι τίς ὁ ὄνομα αὐτός , ὅτε ἐκεῖνος ἀποκρίνω , ὅτι , « λεγεών ὄνομα ἐγώ . » καί πρίν ὁ ἄφεσις ὁ περί ὁ σωτηρία λαμβάνω ὁ αιμορροώ πυνθάνομαι λέγω · « Τῖς ἐγώ ἅπτω ; » ὁ ὁδός οὖν ὁ ἄδικος ὁ θεός ἀγνοέω , ὁ δέ ὁ Δίκαιος γιγνώσκω . Τῖς δέ ὁ ὁδός ὁ Δίκαιος ἢ ὁ εἶπον · « ἐγώ εἰμί ὁ οὐδός , » ὅς γιγνώσκω ὁ Πατήρ ; « οὐδείς γάρ γιγνώσκω ὁ υἱός εἰμί μή ὁ Πατήρ . » ἁρμόζω δέ ὁ περί γνῶσις καί ἀγνωσία Θεός ὁ συνεχῶς κεῖμαι ἐν ὁ προφητεία ὄνομα , μνήμη καί λήθη Θεός . πολλάκις γάρ ἐν εὐχή εἴρω ὁ · « μιμνῄσκω ἐγώ · » καί , « ἵνα τίς ἐπιλανθάνομαι ὁ πτωχεία ἐγώ ; » ἀπορρίπτω γάρ ὁ ἑαυτοῦ μνήμη ὁ ἁμαρτάνω · ὥσπερ πάλιν προσίημι ὁ μετανοέω , καί ἀναλαμβάνω οὗτος ὁ μνήμη .