origenes.selecta-in-psalmos-dub-fragmenta-e-catenis 57.2
Καὶ γὰρ ἐν καρδίᾳ ἀνομίας , κ . τ . ἑ . Ἵνα δηλώσῃ ( 70 ) ὁ λόγος πηγὴν μὲν καὶ ἀρχὴν πάσης ἁμαρτίας τὸ τοῦ φαύλου ἡγεμονικὸν , ἀνομιῶν πεπληρωμένον , ὥς τι ῥεῦμα ἀπὸ τῆς γῆς · τὴν δὲ πρᾶξιν , ἧς σύμβολον αἱ χεῖρες , τὴν ἀπὸ τοῦ ἡγεμονικοῦ προαχθεῖσαν μελέτην · πρότερον μὲν τὸ κατὰ τὴν καρδίαν ὠνόμασε , δεύτερον δὲ τὸ κατὰ τὰς χεῖρας . Καὶ ἡ μὲν τῆς ἁμαρτίας ἀρχή ἐστιν ἀπὸ καρδίας . καὶ τὸ τέλος ἐν ταῖς πράξεσιν · ἐπὶ δὲ τῶν ἐπιστρεφόντων πρὸς Θεὸν ἡ ἀρχὴ μὲν ἀπὸ τῆς ἀποχῆς τῶν κακῶν πράξεων · τέλος δὲ ἡ καθαρότης τῆς καρδίας . Διόπερ ἐνταῦθα μὲν ὅτε ἐλέγχονται οἱ ψεκτοὶ , τὰ τῆς καρδίας ἀνομήματα πρότερον , καὶ τότε τὰ συμπλεκόμενα ἀδικήματα ταῖς χερσὶν ὠνόμασται . Ἀντὶ δὲ τοῦ « συμπλέκουσι » Θεοδοτίων καὶ ἡ πέμπτη ἔκδοσις , « διασταθμίζουσιν · » Ἀκύλας δὲ διασταθμίζεται » περιέχει . Οὐχ ὡς ἔτυχε , φησὶ , συμπλέκουσι τὴν ἀδικίαν , ἀλλὰ διὰ ταύτας τὰς κακίας , ἐπελθόντος αὐτῇ στρατοπέδου , ἔφθασεν ἡ ἀνομία καὶ ἡ ἀντιλογία , καὶ ἐπὶ τὰ τείχη αὐτῆς τοὺς φρουροῦντας αὐτὴν ἱεροὺς ἀγγέλους · καὶ γὰρ οὗτοι ἐγκατέλιπον αὐτὴν ἀνομοῦσαν καὶ ἀντιλέγουσαν ἑωρακότες . Διότι « ἀνομία κοὶ πόνος , » ἐναντίος τῇ ἐπαινετῇ ἡδονῇ , « ἐν μέσῳ αὐτῆς σὺν ἀδικίᾳ γεγένηται , ὡς « μὴ ἐκλείπειν ἐκ τῶν πλατειῶν αὐτῆς τόκον καὶ δόλον , » δολιευομένων τῶν οἰκούντων αὐτὴν διʼ ὧν φρονοῦσι πονηρῶς · κοπιώντων δὲ τῷ αἴρειν ἐφʼ ἑαυτοῖς τὸ τῆς κακίας ἄχθος , μολίβδῳ παραβαλλομένης . Καὶ πλατείας αὐτῆς ἡγητέον εἶναι τὰς διὰ τὸ φιλήδονον πλατυνούσας ἑαυτὰς , τῷ τὴν πλατεῖαν καὶ εὐρύχωρον ὁδεύειν ὁδὸν , τουτέστι , τὸν ἡδονικὸν καὶ παθητικὸν βίον · ἐν αὐταῖς γὰρ ἀεὶ μένων ὁ περὶ τὰ κακὰ κόπος , καὶ ὁ περὶ τὰς ἀπάτας δόλος , πληροῦσθαι ποιεῖ τὸ , « Οὐκ ἐξέλιπεν ἐκ τῶν πλατειῶν αὐτῆς τόκος καὶ δόλος . » Καὶ γὰρ διασταθμίζοντες ἕκαστα τῶν ἀδικημάτων εἰς τὴν συμπλοκὴν τῆς κακίας οἱ πρὸς τὴν ἀδικίαν εὐχερεῖς , ἀδιαστάτως ἐνεργοῦσι τὰ αἱρετὰ εἰς ἀνεξάλειπτον στήλην παραλαμβανομένων τῶν πράξεων τῆς ἀδικίας αὐτῶν .
Lemmas: καί γάρ ἐν Καρδία ἀνομία , Κ . τ . ὅς . ἵνα δηλόω ( 70 ) ὁ λόγος πηγή μέν καί ἀρχή πᾶς ἁμαρτία ὁ ὁ φαῦλος ἡγεμονικός , ἀνομία πληρόω , ὅς τίς ῥεῦμα ἀπό ὁ γῆ · ὁ δέ πρᾶξις , ὅς σύμβολον ὁ χείρ , ὁ ἀπό ὁ ἡγεμονικός προάγω μέλω · πρότερος μέν ὁ κατά ὁ Καρδία ὀνομάζω , δύο δέ ὁ κατά ὁ χείρ . καί ὁ μέν ὁ ἁμαρτία ἀρχή εἰμί ἀπό Καρδία . καί ὁ τέλος ἐν ὁ πρᾶξις · ἐπί δέ ὁ ἐπιστρέφω πρός θεός ὁ ἀρχή μέν ἀπό ὁ ἀποχή ὁ κακός πρᾶξις · τέλος δέ ὁ καθαρότης ὁ Καρδία . διόπερ ἐνταῦθα μέν ὅτε ἐλέγχω ὁ ψεκτός , ὁ ὁ Καρδία ἀνόμημα πρότερος , καί τότε ὁ συμπλέκω ἀδίκημα ὁ χείρ ὀνομάζω . ἀντί δέ ὁ « συμπλέκω » Θεοδοτίων καί ὁ πέμπτος ἔκδοσις , « διασταθμίζω · » Ἀκύλας δέ διασταθμίζω » περιέχω . οὐχ ὡς τυγχάνω , φημί , συμπλέκω ὁ ἀδικία , ἀλλά διά οὗτος ὁ κακία , ἐπέρχομαι αὐτός στρατόπεδον , φθάνω ὁ ἀνομία καί ὁ ἀντιλογία , καί ἐπί ὁ τεῖχος αὐτός ὁ φρουρά αὐτός ἱερός ἄγγελος · καί γάρ οὗτος ἐγκαταλείπω αὐτός ἀνομέω καί ἀντιλέγω ὁράω . διότι « ἀνομία κοί πόνος , » ἐναντίος ὁ ἐπαινετός ἡδονή , « ἐν μέσος αὐτός σύν ἀδικία γίγνομαι , ὡς « μή ἐκλείπω ἐκ ὁ πλατύς αὐτός τόκος καί δόλος , » δολιεύω ὁ οἰκέω αὐτός διά ὅς φρονέω πονηρός · κοπιάω δέ ὁ ἀείρω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ὁ κακία ἄχθος , μόλυβδος παραβάλλω . καί πλατύς αὐτός ἡγητέον εἰμί ὁ διά ὁ φιλήδονος πλατύνω ἑαυτοῦ , ὁ ὁ πλατύς καί εὐρύχωρος ὁδεύω ὁδός , τουτέστι , ὁ ἡδονικός καί παθητικός βίος · ἐν αὐτός γάρ ἀεί Μένων ὁ περί ὁ κακός κόπος , καί ὁ περί ὁ ἀπάτη δόλος , πληρόω ποιέω ὁ , « οὐ ἐκλείπω ἐκ ὁ πλατύς αὐτός τόκος καί δόλος . » καί γάρ διασταθμίζω ἕκαστος ὁ ἀδίκημα εἰς ὁ συμπλοκή ὁ κακία ὁ πρός ὁ ἀδικία εὐχερής , ἀδιάστατος ἐνεργέω ὁ αἱρετός εἰς ἀνεξάλειπτος στήλη παραλαμβάνω ὁ πρᾶξις ὁ ἀδικία αὐτός .