origenes.selecta-in-psalmos-dub-fragmenta-e-catenis 3.4
Φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα · καὶ ἐπήκουσέ μου ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτοῦ , κ . τ . ἑ . Ἄξιον ζητῆσαι ( 85 ) τί δήποτε μὴ προτέτακται τὰ δύο ἡμιστίχια τῶν προειρημένων · σφόδρα γὰρ ἀκόλουθον τὸ τὴν εὐχὴν προτετάχθαι τῆς ἐπὶ ταῖς εὐεργεσίαις εὐχαριστίας . Λυτέον δὲ οὕτως ἀποῤῥηθέν · Οὐχὶ εὐχή ἐστι τὸ λεγόμενον ἐνθάδε , ἀλλʼ ἀπαγγελία περὶ τοῦ τὴν εὐχὴν γεγονέναι . Ἐπεὶ γὰρ εὐχὴ κατὰ τὸ σιωπώμενον γέγονε , καὶ ἅμα τῷ εὔξασθαι ἐπέτυχε , λαβὼν ὃ ἐβούλετο ὁ τὴν ἔντευξιν τῷ Θεῷ προσαγαγὼν , καλῶς προτάσσει ἐπιτυχὼν τὴν πρὸς Θεὸν εὐχαριστίαν τῆς πρὸς ἀνθρώπους διηγήσεως περὶ τοῦ τίνα ηὔξατο . Εἱ δὲ ἀνάπαλιν ἐγεγόνει , καὶ ἅμα τῷ τυχεῖν ὧν ᾔτησε , διηγησάμενος ἦν ὡς ηὔξατο , εἶτα μετὰ τοῦτο εὐχαριστήσας , ὑπεξέλυεν ἂν τὴν ὀφειλομένην ἐν τῇ εὐχαριστίᾳ μετὰ τάχους ἔντευξιν διὰ τοῦ πρότερον ἀπηγγελκέναι τοῖς ἐντευξομένοις ἡμῖν ὡς ηὔξατο . Βέλτιον δὲ σὕτω λῦσαι τὸ ἠπορημένον · Ἡ ἀρχὴ τοῦ ψαλμοῦ περιέχει εὐχήν . Εἶτα μετὰ τὴν εὐχὴν ἀπὸ τοῦ διαψάλματός ἐστιν εὐχαριστία , ἐπὶ τῷ τετευχέναι ὧν ᾔτησε . Τελεσθείσης δὲ τῆς εὐχαριστίας πρὸς ἡμᾶς ἀποστρέφει τὸ πρόσωπον ὁ Προφήτης , καὶ διηγεῖται τίνα τρόπον εὐξάμενος ἐπηκούσθη . Κατανοήσωμεν δὲ πρὸς λέξιν τὸ , « Φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα , καὶ τὸ ἐξῆς κατὰ τὴν συνήθειαν τῆς Γραφῆς , καὶ τί τὸ πολλάκις γεγονέναι τοῖς ἀγίοις πρὸς τὸν Θεὸν εὐχὴν μετὰ κραυγῆς . Ἐπιστησάτω δέ τις κατʼ αὐτὸ καὶ περὶ τοῦ ἑστῶτα κεκραγέναι τὸν Ἰησοῦν , καὶ λέγειν · « Ἐὰν τις διψᾷ , ἐρχέσθω πρὸς μὲ Δίδωσι τοίνυν ἡμῖν ὁ Ἀπόστολος καὶ πινέτω . » ἀφορμὰς , εἰπὼν τὸ πνεῦμα καθολικῶς ἐν ταῖς καρδίαις τῶν ἁγίὼν κράζειν , « Ἀββᾶ ὁ Πατὴρ , » ὡς ἔστι νοητὴ κραυγὴ ἐπιτεταμένη , ἥτις δή ἐστι φωνὴ ψυχῆς . ᾗ τάχα χρῆται ἀποθεμένη τὸ ὄργανον διʼ οὗ τοιαῦτα φωνεῖ . Καὶ οἰόμεθά γε τὴν λογικὴν διέξοδον τὴν ἐν τῷ ἡγεμονικῷ κατʼ αὐτὸ γινομένην τὴν τῆς ψυχῆς εἶναι φωνήν · ἣ ἐὰν δὲ ᾗ πραγματικωτέρα , καὶ περὶ μειζόνων τινῶν καὶ μὴ κάτω κειμένων καὶ ταπεινῶν διεξοδεύουσα , ἡ νοητὴ ἂν εἴη κραυγή . Ταύτην οὖν τὴν κραυγὴν οἱ κεκραγότες πρὸς Θεὸν ἐπακούονται , πλὴν εἰ μὴ κατʼ οἰκονομίαν καταλείποιντο ὑπὲρ τοῦ μείζονας στεφάνους ἐν μείζοσιν ἀγῶσιν ἀπενέγκασθαι , ὥσπερ ἐν τῷ Ἀμβακοὺμ εἴρηται · « Ἕως τίνος , Κύριε , κεκράξομαι , καὶ οὐ μὴ εἰσακούσῃ ; θοήσομαι πρὸς σὲ ἀδικούμενος , καὶ οὐ σώσεις με ; Ἵνα τί δέ μοι ἔδειξας κόπους καὶ πόνους , ἐπιβλέπειν ἐπὶ ταλαιπωρίαν καὶ ἀσέβειαν ; » Ταύτην δὲ τὴν κραυγὴν ἐν μεγάλοις δόγμασιν ἀεὶ διεξοδεύει καὶ ὁ Σωτήρ · οὕτω δὲ ἕστηκεν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἀεὶ κεκραγὼς , ὡς καὶ παρὰ τῷ Σολομῶντι ἡ σοφία , ἥτις ἡ αὐτὴ ὑπάρχει τῷ Λόγῳ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὴν ὑπόστασιν , καλοῦσα μετὰ ὑψηλοῦ κηρύγματος ἐπὶ κρατῆρα , λέγουσα · « Ὅς ἐστιν ὑμῶν ἄφρων , ἐκκλινάτω πρὸς μέ · ἐνδεέσι δὲ φρενῶν παρακελεύομαι λέγουσα · Ἔλθετε , φάγετε τῶν ἐμῶν ἄρτων , καὶ πίετε οἷνον ὃν κεκέρακα ὑμῖν . » Ἡ φωνὴ τοιγαροῦν τοῦ κατὰ τὸν ψαλμὸν λέγοντος ἐπιτεταμένη πρὸς Κύριον ἐπακούεται , οὐκ ἄλλοθέν ποθεν ἢ ἐκ τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου , τουτέστιν ἐξ οὐρανοῦ , ἐπεὶ καὶ ἐν ἄλλοις λέγεται · « Ἐπακούσεται αὐτοῦ ἐξ οὐρανοῦ ἁγίου αὐτοῦ . » Καὶ ἐξ ὕψους ἀκούει , ἐπεὶ γέγραπται · « Ἐπακούσεται αὐτοῦ ἐξ ὕψους καὶ ἐκ ναοῦ ἁγίου αὐτοῦ . »
Lemmas: φωνέω ἐγώ πρός κύριος κράζω · καί ἐπακούω ἐγώ ἐκ ὄρος ἅγιος αὐτός , Κ . τ . ὅς . Ἄξιος ζητέω ( 85 ) τίς δήποτε μή προτάσσω ὁ δύο ημιστίχιο ὁ προερέω · σφόδρα γάρ ἀκόλουθος ὁ ὁ εὐχή προτάσσω ὁ ἐπί ὁ εὐεργεσία εὐχαριστία . λυτέος δέ οὕτως ἀπεῖπον · οὐ εὐχή εἰμί ὁ λέγω ἐνθάδε , ἀλλά ἀπαγγελία περί ὁ ὁ εὐχή γίγνομαι . ἐπεί γάρ εὐχή κατά ὁ σιωπάω γίγνομαι , καί ἅμα ὁ εὔχομαι ἐπιτυγχάνω , λαμβάνω ὅς βούλομαι ὁ ὁ ἔντευξις ὁ Θεός προσάγω , καλῶς προτάσσω ἐπιτυγχάνω ὁ πρός θεός εὐχαριστία ὁ πρός ἄνθρωπος διήγησις περί ὁ τίς εὔχομαι . εἰ δέ ἀνάπαλιν γίγνομαι , καί ἅμα ὁ τυγχάνω ὅς αἰτέω , διηγέομαι εἰμί ὡς εὔχομαι , εἶτα μετά οὗτος εὐχαριστέω , ὑποκλύω εἄν ὁ ὀφείλω ἐν ὁ εὐχαριστία μετά τάχος ἔντευξις διά ὁ πρότερος ἀπαγγέλλω ὁ ἐντυγχάνω ἐγώ ὡς εὔχομαι . Ἀγαθός δέ ὕω λύω ὁ ἀπορέω · ὁ ἀρχή ὁ ψαλμός περιέχω εὐχή . εἶτα μετά ὁ εὐχή ἀπό ὁ διάψαλμα εἰμί εὐχαριστία , ἐπί ὁ τυγχάνω ὅς αἰτέω . τελέω δέ ὁ εὐχαριστία πρός ἐγώ ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον ὁ Προφήτης , καί διηγέομαι τίς τρόπος εὔχομαι ἐπακούω . κατανοέω δέ πρός λέξις ὁ , « φωνέω ἐγώ πρός κύριος κράζω , καί ὁ ἑξῆς κατά ὁ συνήθεια ὁ γραφή , καί τίς ὁ πολλάκις γίγνομαι ὁ ἀγάω πρός ὁ θεός εὐχή μετά κραυγή . ἐφίστημι δέ τις κατά αὐτός καί περί ὁ ἵστημι κράζω ὁ Ἰησοῦς , καί λέγω · « ἐάν τις διψάω , ἔρχομαι πρός ἐγώ δίδωμι τοίνυν ἐγώ ὁ ἀπόστολος καί πίνω . » ἀφορμή , εἶπον ὁ πνεῦμα καθολικός ἐν ὁ Καρδία ὁ ἅγιος κράζω , « Ἀββᾶ ὁ πατήρ , » ὡς εἰμί νοητός κραυγή ἐπιτείνω , ὅστις δή εἰμί φωνή Ψυχή . ὅς τάχα χράω ἀποτίθημι ὁ ὄργανον διά ὅς τοιοῦτος φωνέω . καί οἴομαι γε ὁ λογικός διέξοδος ὁ ἐν ὁ ἡγεμονικός κατά αὐτός γίγνομαι ὁ ὁ Ψυχή εἰμί φωνή · ὅς ἐάν δέ ὅς πραγματικός , καί περί μείζων τις καί μή κάτω κεῖμαι καί ταπεινός διεξοδεύω , ὁ νοητός εἄν εἰμί κραυγή . οὗτος οὖν ὁ κραυγή ὁ κράζω πρός θεός ἐπακούω , πλήν εἰμί μή κατά οἰκονομία καταλείπω ὑπέρ ὁ μείζων στέφανος ἐν μείζων ἀγών ἀποφέρω , ὥσπερ ἐν ὁ Ἀμβακούμ εἴρω · « Ἕως τίς , κύριος , κράζω , καί οὖον μή εἰσακούω ; θοιημι πρός σύ ἀδικέω , καί οὖον σῴζω ἐγώ ; ἵνα τίς δέ ἐγώ δείκνυμι κόπος καί πόνος , ἐπιβλέπω ἐπί ταλαιπωρία καί ἀσέβεια ; » οὗτος δέ ὁ κραυγή ἐν μέγας δόγμα ἀεί διεξοδεύω καί ὁ Σωτήρ · οὗτος δέ ἵστημι ὁ Λόγος ὁ Θεός ἀεί κράζω , ὡς καί παρά ὁ Σολομών ὁ σοφία , ὅστις ὁ αὐτός ὑπάρχω ὁ Λόγος ὁ Θεός κατά ὁ ὑπόστασις , καλέω μετά ὑψηλός κήρυγμα ἐπί κρατήρ , λέγω · « ὅς εἰμί σύ ἄφρων , ἐκκλίνω πρός ἐγώ · ἐνδεής δέ φρήν παρακελεύομαι λέγω · ἔρχομαι , ἐσθίω ὁ ἐμέω ἄρτος , καί πίνω οἶνος ὅς κεράζω σύ . » ὁ φωνή τοιγάρ ὁ κατά ὁ ψαλμός λέγω ἐπιτείνω πρός κύριος ἐπακούω , οὐ ἄλλοθεν πόθεν ἢ ἐκ ὁ ὄρος ὁ ἅγιος , τουτέστιν ἐκ οὐρανός , ἐπεί καί ἐν ἄλλος λέγω · « ἐπακούω αὐτός ἐκ οὐρανός ἅγιος αὐτός . » καί ἐκ ὕψος ἀκούω , ἐπεί γράφω · « ἐπακούω αὐτός ἐκ ὕψος καί ἐκ ναός ἅγιος αὐτός . »