origenes.selecta-in-psalmos-dub-fragmenta-e-catenis 3.2
Κύριε , τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με ; Πολλϲὶ ἐπανίστανται ἐπʼ ἐμέ , πολλοὶ λέγουσι τῇ ψυχῇ μου · Οὐκ ἔστι σωτηρία αὐτῷ ἐν τῷ Θεῷ αὐτοῦ , κ . τ . ἑ . Ὅσον ἐπὶ τῇ λέξει ( 83 ) ταῦτα λέγεται ὑπὸ τοῦ Δαυῒδ ἀποδιδράσκοντος τὸν Ἀβεσσαλὼμ ἐπαναστάντα αὐτῷ · ὅτε ἐπορεύθησαν μετὰ τοῦ Ἀβεσσαλὼμ διακόσιοι ἄνδρες ἐξ Ἰερουσαλὴμ κλητοὶ , πορευόμενοι τῇ ἁπλότητι αὐτῶν , οἳ οὐκ ἔγνωσαν πᾶν ῥῆμα , οἵ πάντες ἔθλιβον τὸν Δαυῒδ . Μᾶλλον δὲ ἐκ προσώπου τοῦ Δαυῒδ ἀπαγγέλλεσθαι αὐτὰ ἐξεδεξάμεθα , ὡς καὶ ἐν τοῖς εἰς τὴν ἐπιγραφὴν παρεστήσαμεν . Καὶ ὅσον μὲν ἐπὶ τῇ ἱστορίᾳ ἔθλιβον μὲν τὸν Δαυῒδ πληθυνόμενοι οἱ προστιθέμενοι πολλοὶ τῷ Ἀβεσσαλώμ οἱ δὲ ἐπιστάμενοι αὐτῷ Ἀχιτόφελ , καὶ Σεμεεὶ , καὶ Θεκὼν , καὶ εἴ τις ἕτερος τῶν μεγάλα δυναμένων . Οἱ δὲ λέγοντες μὴ εἶναι σωτηρίαν αὐτῷ ἐν τῷ Θεῷ , δύνανται ἕτεροι τῶν θλιβόντων καὶ ἐπανισταμένων εἶναι , καὶ μηδαμῶς ἀκολουθησάντων τῷ Ἀβεσσαλὼμ , ἀπεγνωκότες τὸν Δαυῒδ ὡς νενικημένον , ταῦτα εἰρηκέναι . Οἱ δὲ τὸν Σωτῆρα θλίβοντες σαρκίνως οἱ Ἰουδαῖοι οἱ κεκραγότες · « Αἶρε , αἶρε τὸν τοιοῦτον ἀπὸ τῆς γῆς . Ἐπανέστησαν δὲ αὖτῷ Ἰούδας ὁ προδότης καὶ Καῖάφας . Οἰ δὲ λέγοντςε τῇ ψυχῇ αὐτοῦ μὴ εἷναι σωτηρίαν , οἱ παραπορευόμενοι ἦσαν ἐν τῷ καιρῷ τοῦ πάθους , λέγοντες τὸ , « Καταβάτω ἀπὸ τοῦ σταυροῦ , καὶ πιστεύσωμεν αὐτῷ . » Ὑψηλότερον δὲ νοῆσαι ἔστιν ἀνθρώπων διαφορὰς , θλιβόντων καὶ ἐπανισταμένων , καὶ ἀπογινωσκόντων ἐν αὐτῷ εἶναι σωτηρίαν , οὕτως · πάντες μὲν οἱ προστάται καὶ διδάσκαλοι λόγων ἑτέρων παρὰ τὰ τοῦ Χριστοῦ δόγματα εἶεν ἂν οἱ ἐπανι στάμενοι αὐτῶ · οἱ δὲ συνευδοκοῦντες καὶ μαθητευόμενοι τῇ τούτων διδασκαλίᾳ οἱ θλίβοντες αὐτόν . Οἱ δὲ ἀπιστοῦντες , οὐχὶ μετὰ τοῦ διδάσκειν τὰ ἐναντία , οὐδὲ μετὰ τοῦ τοῖς ψεύδεσιν μαθητεύεσθαι , περὶ τοῦ εἶναι τὴν θεότητα ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τοῦ Χριστοῦ , λέγοιντʼ ἂν οὗτοι φάσκειν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ μὴ εἶναι σωτηρίαν αὐτῷ ἐν τῷ Θεῷ , ἤτοι αὐτῷ κατὰ τὴν ἱστορίαν τὴν τὰ τεράστια ἀπαγγέλλουσαν περὶ τῆς ἐπιδημίας αὐτοῦ , ἢ ἐν τῷ λόγῳ τῆς διδασκαλίας αὐτοῦ μὴ εἶναι καθὸ ἐπαγγέλλεται σωτηρίαν . Δύνανται μέντοιγε καὶ ἑτέρως θλίβοντες εἶναι πάντες οἱ ἀμαρτάνοντες . Καὶ ὥσπερ γε οὐ κατὰ πρόθεσιν τοῦ κακοποιεῖν τὸν πατέρα θλίβει μοχθηρὸς υἱὸς τὸν γεγεννηκότα , ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνου στοργὴν ἀκολουθεῖ τὸ πάντως θλίβεσθαι αὐτὸν ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασι τοῦ υἱοῦ · τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ἡ ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἁμαρτανόντων κακία θλίβει τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ . Ὅσῳ δέ τις ἐν πλείοσιν ἀγαθοῖς ἔργοις γίνεται καὶ ὑγιέσι δόγμασιν , ὡς μείζων ὑπὸ πλειόνων θλίβεται , πολλῶν ἐπανισταμένων αὐτῷ , ὥστʼ ἂν πολλοὺς πάλιν εἰπεῖν , « Οὐκ ἔστι σωτηρία αὐτῷ ἐν τῷ Θεῷ , » ἀπογνόντας τὰ κατ᾿ αὐτὸν , εἰ ὑπὸ μηδενὸς τῶν τοιούτων εἰς σωτηρίαν βλαβήσεται . Ἀφίησι δὲ ὁ Θεὸς πολλοὺς θλίβειν τὸν δίκαιον , διδοὺς αὐτῷ ἀφορμὴν βάρους δόξης ἀπὸ τῶν ὑπερβαλλουσῶν θλίψεων ὑφισταμένης . Καὶ εἴποτε ὁ δίκαιος ἐπαπορῶν λέγοι τῷ Θεῷ · « Τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με ; ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἐρεῖ · Ἰδοὺ πάρειμι , ἵνα βάρος δόξης ἐργάσηταί σοι τὸ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως καθʼ ὑπερβολήν · » διὸ καὶ « πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων . » Εἰ ἔστι σωτηρία μὲν , Θεῷ . »
Lemmas: κύριος , τίς πληθύνω ὁ θλίβω ἐγώ ; Πολλίς ἐπανίστημι ἐπί ἐγώ , πολύς λέγω ὁ Ψυχή ἐγώ · οὐ εἰμί σωτηρία αὐτός ἐν ὁ Θεός αὐτός , Κ . τ . ὅς . ὅσος ἐπί ὁ λέγω ( 83 ) οὗτος λέγω ὑπό ὁ Δαυΐδ ἀποδιδράσκω ὁ Ἀβεσσαλώμ ἐπανίστημι αὐτός · ὅτε πορεύω μετά ὁ Ἀβεσσαλώμ διακόσιοι ἀνήρ ἐκ Ἱεροσόλυμα κλητός , πορεύω ὁ ἁπλότης αὐτός , ἕ οὐ γιγνώσκω πᾶς ῥῆμα , ὁ πᾶς θλίβω ὁ Δαυΐδ . μᾶλλος δέ ἐκ πρόσωπον ὁ Δαυΐδ ἀπαγγέλλω αὐτός ἐκδέχομαι , ὡς καί ἐν ὁ εἰς ὁ ἐπιγραφή παρίστημι . καί ὅσος μέν ἐπί ὁ ἱστορία θλίβω μέν ὁ Δαυΐδ πληθύνω ὁ προστίθημι πολύς ὁ Ἀβεσσαλώμ ὁ δέ ἐφίστημι αὐτός Ἀχιτόφελ , καί Σεμεεί , καί Θεκὼν , καί εἰμί τις ἕτερος ὁ μέγας δύναμαι . ὁ δέ λέγω μή εἰμί σωτηρία αὐτός ἐν ὁ Θεός , δύναμαι ἕτερος ὁ θλίβω καί ἐπανίστημι εἰμί , καί μηδαμῶς ἀκολουθέω ὁ Ἀβεσσαλώμ , ἀπογιγνώσκω ὁ Δαυΐδ ὡς νικάω , οὗτος εἴρω . ὁ δέ ὁ Σωτήρ θλίβω σάρκινος ὁ Ἰουδαῖος ὁ κράζω · « αἴρω , ἀείρω ὁ τοιοῦτος ἀπό ὁ γῆ . ἐπανίστημι δέ αὐτός Ἰούδας ὁ προδότης καί Καϊάφας . ὁ δέ λέγω ὁ Ψυχή αὐτός μή ἵημι σωτηρία , ὁ παραπορεύομαι εἰμί ἐν ὁ καιρός ὁ πάθος , λέγω ὁ , « καταβαίνω ἀπό ὁ σταυρός , καί πιστεύω αὐτός . » ὑψηλός δέ νοέω εἰμί ἄνθρωπος διαφορά , θλίβω καί ἐπανίστημι , καί ἀπογιγνώσκω ἐν αὐτός εἰμί σωτηρία , οὕτως · πᾶς μέν ὁ προστάτης καί διδάσκαλος λόγος ἕτερος παρά ὁ ὁ Χριστός δόγμα ἄγω εἄν ὁ Πάν στένω αὐτός · ὁ δέ συνευδοκέω καί μαθητεύω ὁ οὗτος διδασκαλία ὁ θλίβω αὐτός . ὁ δέ ἀπιστέω , οὐ μετά ὁ διδάσκω ὁ ἐναντίος , οὐδέ μετά ὁ ὁ ψεῦδος μαθητεύω , περί ὁ εἰμί ὁ θεότης ἐν ὁ διδασκαλία ὁ Χριστός , λέγω εἄν οὗτος φάσκω ὁ Ψυχή αὐτός μή εἰμί σωτηρία αὐτός ἐν ὁ Θεός , ἤτοι αὐτός κατά ὁ ἱστορία ὁ ὁ τεράστιος ἀπαγγέλλω περί ὁ ἐπιδημία αὐτός , ἢ ἐν ὁ λόγος ὁ διδασκαλία αὐτός μή εἰμί καθό ἐπαγγέλλω σωτηρία . δύναμαι μέντοι καί ἑτέρως θλίβω εἰμί πᾶς ὁ ἁμαρτάνω . καί ὥσπερ γε οὖον κατά πρόθεσις ὁ κακοποιέω ὁ πατήρ θλίβω μοχθηρός υἱός ὁ γεννάω , ἀλλά διά ὁ ἐκεῖνος στοργή ἀκολουθέω ὁ πάντως θλίβω αὐτός ἐπί ὁ ἁμάρτημα ὁ υἱός · ὁ αὐτός δή τρόπος καί ὁ εἷς ἕκαστος ὁ ἁμαρτάνω κακία θλίβω ὁ υἱός ὁ Θεός . ὅσος δέ τις ἐν πλείων ἀγαθός ἔργον γίγνομαι καί ὑγιής δόγμα , ὡς μείζων ὑπό πλείων θλίβω , πολύς ἐπανίστημι αὐτός , ὥστε εἄν πολύς πάλιν εἶπον , « οὐ εἰμί σωτηρία αὐτός ἐν ὁ Θεός , » ἀπογιγνώσκω ὁ κατά αὐτός , εἰμί ὑπό μηδείς ὁ τοιοῦτος εἰς σωτηρία βλάπτω . ἀφίημι δέ ὁ θεός πολύς θλίβω ὁ Δίκαιος , δίδωμι αὐτός ἀφορμή βάρος δόξα ἀπό ὁ ὑπερβάλλω θλῖψις ὑφίστημι . καί εἴποτε ὁ δίκαιος ἐπαπορέω λέγω ὁ Θεός · « τις πληθύνω ὁ θλίβω ἐγώ ; ἔτι αὐτός λαλέω εἴρω · ἰδέ πάρειμι , ἵνα βάρος δόξα ἐργάζομαι σύ ὁ παραυτίκα ἐλαφρός ὁ θλῖψις κατά ὑπερβολή · » διό καί « πολύς ὁ θλῖψις ὁ Δίκαιος . » εἰμί εἰμί σωτηρία μέν , Θεός . »