origenes.selecta-in-psalmos-dub-fragmenta-e-catenis 4.10
Πολλῆς παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ζητήσεως τυγχανούσης περὶ τοῦ , τίνα τὰ ἀγαθὰ , καὶ τίνα τὰ κακὰ , καὶ τινῶν μὲν ἀπροαίρετα εἶναι λεγόντων τὰ ἀγαθὰ , καὶ τὰ κακά · ὡσπερεὶ τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν ἀποφαινομένων , κακὸν δὲ τὸ πονηρόν · ἑτέρων δὲ ἐν μόνοις προαιρετικοῖς κατακλειόντων τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ κακά · καὶ τὰς μὲν ἀρετὰς , καὶ τὰς κατʼ αὐτὰς πράξεις μόνας ἀγαθὰ λεγόντων · τὰς δὲ κακίας καὶ τὰς κατὰ κακίαν ἐνεργείας κακά · τρίτων δὲ ὄντων τῶν μιγνύντων , καὶ ἅμα ἐν προαιρετικοῖς ἢ ἀπροαιρέτοις λεγόντων ε ναι τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ κακά · εἰκότως ὑπὲρ ( 99 ) τῶν πιθανοτήτων περιελκόμενοι οἱ πολλοὶ τῶν πιστευόντων φιλομαθοῦντες ( 1 ) , εἰς τὸν περὶ ἀγαθῶν τόπαν λέγοιεν ἂν τό · « Τίς δείξει ἡμῖν τὰ ἀγαθά ; » Ὅτι μὲν οὗν ἐν προαιρετικοῖς ἐστιν ἡ τῶν ἀγαθῶν φύσις , πᾶς ὁστισοῦν , ἀποδεχόμενος τὸν περὶ κρίσεως λόγον ( 2 ) , ἀδιδάκτως ὁμολογήσαι ἄν · ἀγαθὸν γάρ φησιν εἷναι , ἐφʼ ᾧ ἀκούσεταί τις τό · « Εὖγε , ἀγαθὲ δοῦλε καὶ πιστὲ , ἐπὶ ὀλίγα ἧς πιστὸς , ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω · εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου . » Ἀγαθὸν δὲ τὸ ἀπὸ τοῦ ἀγαθοῦ ἀνθρώπου ἐκ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφερόμενον , ὡς ὁ Σωτήρ φησιν · « Ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὰ ἀγαθά · » καὶ ἀπαξαπλῶς πᾶς καρπὸς δένδρου ἀγαθοῦ , προαιρετικὸς ὢν , ἀγαθόν ( 3 ) ἐστιν · ὡς ἀγάπη , καὶ εἰρήνη , καὶ χαρὰ , καὶ μακροθυμία , χρηστότης τε καὶ ἀγαθωσύνη , πίστις , καὶ πραότης , καὶ ἐγκράτεια · τὰ δὲ ἐναντία τούτοις , κακά . Εἰ δὲ καὶ μετά τὴν τοῦ Χριστοῦ διδασκαλίαν ἐστί τι ἀγαθὸν , καὶ κακὸν , καὶ ἐν ἀπροαιρέτοις , ζητητέον · κἂν ἦ δέ τι κακὸν ἢ ἀγαθὸν ἐν ἀπροαιρέτοις . ὡς ὕστερον ἐξετάσαντες τάχα δείξομεν · ἀλλʼ οὔτι γε τὰ ἀπὸ τῶν μιγνύντων τοῖς προαιρετικοῖς τὰ ἀπροαίρετα λεγόμενα ἀγαθὰ ἂν εἴη καὶ κακά · ἐκεῖνοι γὰρ οἴονται τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν εἶναι περὶ ψυχὴν , τὰ δὲ περὶ σῶμα , τὰ δὲ ἐκτός · ὁμοίως δὲ καὶ τῶν κακῶν · καὶ περὶ ψυχὴν μὲν ἀρετὴν καὶ τὰς κατʼ ἀρετὴν πράξεις , ἢ κακίαν καὶ τὰς κατὰ κακίαν πράξεις · περὶ σῶμα δὲ ὑγείαν , καὶ εὐεξίαν , καὶ κάλλος · ἢ νόσον , καὶ καχεξίαν , καὶ αἶσχος · περὶ τὰ ἐκτὸς δὲ , πλοῦτον καὶ πενίαν , δόξαν καὶ ἀδοξίαν , εὐγένειαν καὶ δυσγένειαν . Οἰήσονται δέ τινες καὶ κατὰ τὰς Γραφὰς ὁμοίως τρία γένη εἶναι τῶν ἀγαθῶν , καὶ τρία τῶν κακῶν · τὰς γὰρ ἀρετὰς καὶ τὰς κακίας προσιέμενοι εἶναι ἀγαθὰ καὶ κακὰ μετὰ τὰ ὁμολογούμενα καὶ ὑφʼ ἡμῶν ἐν ἀρετῇ καὶ κακίᾳ , καὶ ταῖς κατʼ αὐτὰς πράξεσι , χρήσονται ῥητοῖς , καὶ τὰ σωματικὰ , καὶ τὰ ἐκτὸς δῆθεν ἀποφαινομένοις ἀγαθὰ ἢ κακὰ τυγχάνειν · καὶ περὶ μὲν ἀρετῶν καὶ κακῶν τί δεῖ λέγειν , τῶν ἠθικῶν πραγμάτων ( 4 ) διδασκόντων δεῖν ἡμᾶς μὲν αἱρεῖσθαι δικαιοσύνην , καὶ φρόνησιν , καὶ σωφροσύνην , καὶ ἀνδρίαν , καὶ τὰς κατʼ αὐτὰς πράξεις · ἐκκλίνειν δὲ τὰ τούτοις ἐναντία ; διόπερ οὐ χρεία παραδειγμάτων εἰς τὰ παρὰ τῶν προαιρετικῶν ἀγαθά . Σωματικὰ δὲ καὶ ἐκτὸς ἀγαθὰ ἐκ τῆς κατὰ τὸ ῥητὸν ἐκδοχῆς πολλαχόθεν δείξουσι · πλὴν ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀρκεῖ παραθέσθαι τινὰ ἐκ τῶν ἐν Ἐξόδῳ , καὶ Λευϊτικῷ , καὶ Δευτερονομίῳ κειμένων · ὡς ἐν ἐπαγγελίᾳ πρὸς τοὺς τηροῦντας τὰς ἐντολάς · καὶ ὡς ἐν ἀπειλῇ καὶ κατάραις πρὸς τοὺς παραβαίνοντας αὐτάς · οἷον ὅτι ἡ ὑγεία ἀγαθόν ἐστι , καὶ ἡ νόσος καἀπὸ τῆς Ἐξόδου δείξει ταῦτα προλέγεσθαι · « Ἐὰν τηρήσῃς τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου , πᾶσαν νόσον ἣν ἐπήγαγον τοῖς Αἰγυπτίοις , οὐκ ἐπάξω ἐπὶ σέ · ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ ἰώμενός σε . » Καὶ τὸ ἀπὸ τοῦ Δευτερονομίου δὲ πρὸς τοὺς ἀμαρτάνοντας λεγόμενον ὑπονοηθείη ἂν κακὸν μὲν παριστάνειν τὰς σωματικὰς πληγὰς καὶ τὰς νόσους , ἀγαθὸν δὲ δηλονότι καὶ τὴν ὑγίειαν καὶ τὴν τοῦ σώματος ῥῶσιν . Ἔχει δὲ οὕτως ἡ λέξις · « Ἐὰν μὴ ἀκούσητε ποιεῖν πάντα τὰ ῥήματα τοῦ νόμου τούτου τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ , φοβεῖσθαι τὸ ὄνομα τὸ ἔντιμον , καὶ τὸ θαυμαστὸν τοῦτο , Κύριον τὸν Θεὸν , καὶ παραδοξάσει Κύριος τὰς πληγάς σου , καὶ τὰς πληγὰς τοῦ σπέρματός σου , πληγὰς μεγάλας καὶ θαυμαστὰς , καὶ νόσους πονηρὰς κα . πλείστας ( 5 ) · καὶ ἐπιστρέψει ἐπὶ σὲ πᾶσαν τὴν πληγὴν Αἰγύπτου τὴν πονηρὰν , ἣν διηυλαβοῦ ἀπὸ προσώπων αὐτῶν · καὶ κολληθήσεταί σοι , καὶ πᾶσαν μαπᾶσαν πληγὴν τὴν μὴ γεγραμμένην λακίαν , καὶ ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου ἐπάξει Κύριος ἐπὶ σὲ , ἕως ἂν ἐξολοθρεύσῃ σε · » καὶ πάλιν τοῖς παραβαίνουσι τὰς ἐντολὰς λέγεται τό · « Ἐπιπέμψω ὑμῖν πυρετὸν , καὶ ἴκτερον , καὶ σφακελίζοντας τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν , καὶ τὴν ψυχὴν ὑμῶν ἐκτήκουσαν · » πρὸς τούτοις καὶ ἐν τῷ Δευτερονομίῳ τοῖς ἀφισταμένοις τῆς θεοσεβείας ἀπειλεῖ ὁ λόγος ὀπισθότονον ἀνίατον . Τὰ δὲ ἐκτὸς ἀγαθὰ οἱ βουλόμενοι κατὰ τὸν θεῖον ἐπαγγέλλεσθαι λόγον τοῖς μὲν ἀπὸ τοῦ Αευϊτικοῦ τούτοις χρήσονται · « Ἐὰν ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύησθε , καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάσσησθε , καὶ ποιῆτε αὐτὰς , δώσω τὸν ὑετὸν ὑμῖν ἐν καιρῷ αὐτοῦ , καὶ ἡ γῆ δώσει τὰ γεννήματα αὐτῆς , καὶ τὰ ξύλα τῶν πεδίων δώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν . Καὶ καταλήψεται ὑμῖν ὁ ἀλοητὸς τὸν τρυγητὸν , καὶ ὁ τρυγητὸς καταλήψεται τὸν σπόρον · καὶ φάγεσθε τὸν ἄρτον ὑμῶν εἰς πλησμονήν · καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείας ἐπὶ τῆς γῆς ὑμῶν , » καὶ τὰ ἐξῆς · ἐκ δὲ τοῦ Δευτερονομίου τούτοις χρήσονται · « Καὶ ἔσται ὡς ἃν διαβῆτε τὸν Ἰορδάνην εἰς τὴν γῆν ἣν Κύριος ὁ Θεὸς δίδωσιν ὑμῖν , καὶ φυλάσσεσθε ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ , ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον · καὶ δώσει σε Κύριος ὁ Θεός σου ὑπεράνω πάντων , καὶ ἥξουσιν ἐπὶ σὲ πᾶσαι αἱ εὐλογίαι αὗται , καὶ εὑρήσουσί σε , ἐὰν ἀκούσῃς τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου . Εὐλογημένος σὺ ἐν πόλει , καὶ εὐλογημένος σὺ ἐν ἀγρῷ , εὐλογημένα τὰ ἕγγονα ( 6 ) τῆς κοιλίας σου , καὶ τὰ γεννήματα τῆς γῆς σου , καὶ τὰ βουκόλια τῶν βοῶν σου , καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου · εὐλογημέναι αἱ ἀποθῆκαί σου , καὶ τὰ ἐγκαταλείμματά σου , » καὶ τὰ ἐξῆς . Ὡς πάλιν ἐκ τῶν ἐναντίων τοῖς ἀσεβοῦσι λέγεται τό · « Ἐπικατάρατος σὺ ἐν πόλει , καὶ ἐπικατάρατος σὺ ἐν ἀγρῷ · ἐπικατάρατοι αἱ ἀποθῆκαί σου , καὶ τὰ ἐγκαταλείμμστά σου · ἐπικατάρατα τὰ τέκνα τῆς κοιλίας σου , καὶ τὰ γεννήματα τῆς γῆς σου · ἐπικατάρατα τὰ βουκόλια τῶν βοῶν σου , καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου · » καὶ ἄλλα δὲ δυσεξαρίθμητα οἴσουσιν ( 7 ) οἱ βουλόμενοι ἐν σωματικοῖς καὶ τοῖς ἐκτὸς εἶναι ἀγαθὰ καὶ κακά · ἐφάψονταί τε καὶ τῶν Εὐαγγελίων λέγοντες τὸν Σωτῆρα ἐληλυθότα , καὶ ὡς κακὰ ἀφῃρηκέναι ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τὴν τυφλότητα τὴν σωματικὴν , καὶ τὴν κωφότητα , καὶ τὴν πάρεσιν τῶν μελῶν , καὶ πᾶσαν νόσον , καὶ πᾶσαν μαλακίαν τεθεραπευκέναι , ἀγαθὰ ἀντὶ τῶν προειληφότων ( 8 ) δωρούμενον , τό τε διορατικὸν σωματικὸν καὶ τὸ ἀκουστικὸν , καὶ τὴν ἅλλην ὑγείαν καὶ ῥῶσιν · καὶ δυσωπήσουσί σε φάσκοντες , εἰ μὴ καὶ ἡμεῖς ὁμολογήσομεν κακὸν εἶναι τὸ δαιμονιᾷν καὶ τὸ σεληνιάζεσθαι · ὡς πάλιν ἐκ τοῦ ἐναντίου ἀγαθὸν τὸ τούτων ἀπηλλάχθαι . Ἀλλὰ καὶ οἱ ἀπόστολοι , χαρίσματα ἰαμάτων καὶ ἐνεργήματα δυνάμεων ἐπιτελοῦντες , κατʼ αὐτὸ τὸ ἐνεργεῖν ἀγαθὰ ἐποίουν τοῖς ἀνθρώποις , παὶ κακῶν αὐτοὺς ἀπήλλαττον · διαβήσονται δὲ οἱ ταῦτα λέγοντες καὶ ἐπὶ τὸν μέλλοντα αἰῶνα , φάσκοντες τὸ , κακὸν εἶναι τὸν πόνον , ἤτοι τὸ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐν πυρὶ ( 9 ) αἰωνίῳ παραδίδοσθαι . Εἰ δὲ κακὸν ὁ πόνος , ἀνάγκη τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι . Σαφῆ μὲν οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων τὰ δυνάμενα ἐπὶ πλεῖον δυσωπῆσαι τοὺς οὐχ οδους τε λῦσαι τὰ προσαγόμενα , περὶ τοῦ τρία γένη τῶν ἀγαθῶν εἶναι , καὶ τρία τῶν κακῶν κατὰ τὸν λόγον τῶν Γραφῶν . Ταύτην τοίνυν τὴν ἀπάτην οὐ μόνον οἱ ὁμολογουμένως ἀκέραιοι τῶν πεπιστευκότων ἠπάτηνται , ἀλλὰ καί τινες τῶν ἐπαγγελλομένων σοφίαν τὴν κατὰ Χριστὸν , οἰόμενοι τοῦ Δημιουργοῦ τοιάσδε τινὰς εἶναι ἐπαγγελίας , καὶ πέρα τῶν ἀπὸ τῆς λέξεως δηλουμένων μηδὲν σημαίνεσθαι κατὰ τὰς ἀπειλάς . Πρὸς πάντας τοίνυν τοὺς τά τοιαῦτα ἐκ τῶν Γραφῶν ὑπολαμβάνοντας ἐπαπορητέον εἰ τετηρήκασι τὸν νόμον οἱ προφῆται , ὧν ἁμαρτήματα οὐ κατηγορεῖται · οἷον Ἠλίας ὁ ἀκτημονέστατος ὡς μηδὲ ἄρτον ἔχειν παρʼ ἑαυτῷ φαγεῖν , καὶ διὰ τοῦτο πέμπεσθαι πρὸς γυναῖκα ἐν Σαρεφθᾷ τῆς Σιδωνίας · καὶ Ἐλισσαῖος , ὃς παρὰ τῇ Σουναμίτιδι βραχυτάτην ἔλαβε κατάλυσιν , καὶ σκιμπόδιον ( 10 ) , καὶ λυχνίαν εὐτελῆ . ὃς καὶ ἀῤῥωστήσας ἐτελεύτησε · καὶ Ἡσαΐας , ὁ πορευθεὶς γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος τρισὶν ἔτεσι · καὶ Ἱερεμίας , ὁ ἐμβληθεὶς εἰς λάκκον βορβόρου , καὶ ἀεὶ μυκτηρισθεὶς , ὥστε καὶ ἐρημίαν οἰκῆσαι εὔξασθαι · καὶ ὁ Ἰωάννης , ὁ ἐν ταῖς ἐρημίαις ( 11 ) διατρίβων , καὶ πλὴν ἀκρίδων καὶ μέλιτος ἀγρίου μηδενὸς μεταλαμβάνων , δέρματι περιεζωσμένος τὴν ὀσφὺν , καὶ ἀπὸ τριχῶν καμήλου ἠμὉμολογήσουσι γὰρ αὐτοὺς τετηρηκέναι φιεσμένος . τὸν νόμον . Καὶ ἀπαιτήσομεν εἰ ἃ νοοῦσιν ἀγαθὰ τοῖς τετηρηκόσι τούτοις ὑπῆρκται · οὐκ ἔχοντες δὲ δεῖξαι , περικλεισθήσονται εἰς τὸ , ἤτοι ψευδεῖς εἶναι τὰς ἐπαγγελίας τὰς λεγομένας δίδοσθαι τοῖς θεοσεβέσιν , ἢ ἀληθεῖς τυγχανούσας ἀναγωγῆς δεῖσθαι · εἰ δ᾿ ἐπʼ ἀλληγορίαν ἀναγκασθέντες ἔλθωσιν , ἀθετηθήσεται αὐτῶν ἡ ὑπόληψις ὑπὲρ τοῦ τὸν νόμον ἀπειλεῖν νόσον σωματικὴν , καὶ τὰ ἐκτὸς νομιζόμενα κακὰ τοῖς ἠσεβηκόσιν , ἢ ἐπαγγέλλεσθαι ὑγιαίνοντα εἶναι τὰ σώματα , καὶ περιουσίαν ἔσεσθαι τοῖς τῷ Θεῷ κατηκολουθηκόσι . Πῶς δὲ οὐκ ἠλίθιον ἐπὶ τοῖς κακοῖς μέγα φρονεῖν καὶ αὐχεῖν τοὺς ὄντας ἐν αὐτοῖς ; Εἰ γὰρ κακαὶ αἱ θλίψεις , φησὶ δὲ ὁ Ἀπόστολος καυχᾶσθαι ἐν κακοῖς · τοῦτο δὲ ἠλίθιον , καὶ ὁ Ἀπόστολος οὐκ ἠλίθιος · οὐκ ἄρα κακὰ τὰ τοιάδε γυμνάσματα τοῦ ἁγίου · ὅστις , ἐν παντὶ θλιβόμενος , οὐ στενοχωρεῖται · ἀπορούμενος , οὐκ ἐγκαταλείπεται · πειραζόμενος , οὐ θανατοῦται · νομιζόμενος εἶναι πτωχὸς , πολλοὺς πλουτίζει · καὶ ὑπολαμβανόμενος μηκεκτῆσθαι , παντὰ κατέχει · τοῦ γὰρ πιστοῦ δὲν ὁ κόσμος τῶν χρημάτων · τοῦ δὲ ἀπίστου οὐδὲ ὀβολός . Ἔτι δὲ ἕπεται τοῖς ὑπολαμβάνουσι κατὰ τὴν Γραφὴν τρία γένη τῶν ἀγαθῶν εἶναι , δῆλον δὲ ὅτι καὶ τῶν κακῶν , τοὺς δικαίους ἀεὶ ἐν πολλοῖς κακοῖς εἶναι · ἀληθευούσης τῆς λεγούσης προφητείας · « Πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων . » Οὐκ ἄρα δὲ ( 12 ) καὶ τῶν τῷ Ἰὼβ συμβεβηκότων ὑπομνήσαι τοὺς οἰομένους τάδε τινὰ κακὰ εἶναι · ὡς ὁ χρηματισμὸς μετὰ τὸ ἐνεγκεῖν γενναιότατα τοὺς περιστάντας ἀγῶνας , φησίν · « Οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι , ἢ ἵνα ἀναφανῇς δίκαιος ; » Εἰ γὰρ οὐκ ἄλλως ἀναφαίνεται ὁ Ἰὼβ δίκαιος ἢ ἐκτοῦ τάδε τινὰ , καὶ τοῦ τάδε αὐτῷ κακὰ λέγοιμεν ὑπάρχειν ( 13 ) , τὰ αἴτια τοῦ ἀναφῆναι αὐτοῦ τὴν δικαιοσύνην ; Ἑπόμενα δʼ ἂν τούτοις εἴη μηδὲ τὸν διάβολον τῷ ἁγίῳ κακὸν τυγχάνειν · τῷ δʼ οὖν Ἰὼβ ὁ διάβολος κακὸν οὐκ ἦν · « Ἐπεὶ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθὸν ὁ Θεὸς , τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν . » Ἔτι δὲ πρὸς τούτοις παρὰ τὸ ἐναργὲς εἶναί φαμεν τὸ τὸν δίκαιον ἐν ταῖς κατὰ τὸ ῥητὸν εὐλογίαις ἔσεσθαι τῶν ἐν ταῖς Γραφαῖς ἐγκειμένων νομιζομένων ἀγαθῶν · πολλὴ γὰρ ἱστορία ἡ περὶ τοῦ ἁγίου ἐξεταζομένη ἐναντιοῦται ταῖς τοιαύταις ἐκδοχαῖς · καὶ ἀνόητόν ἐστι τὸ ὑπολαμβάνειν δανειστὴν τὸν ἅγιον ἔσεσθαι πολλῶν ἐθνῶν τραπέζας κατὰ πόλιν ἀνοίγοντα , καὶ περισπώμενον περὶ τὰς δόσεις καὶ λήψεις , καὶ ποιοῦντα πράγματα ἀπηγορευμένα · « Τὸ ἀργύριον γὰρ αὐτοῦ οὐκ ἔδωκεν ἐπὶ τόκῳ , καὶ δῶρα ἐπ᾿ ἀθώοις οὐκ ἔλαβε · καὶ ὁ ποιῶν ταῦτα οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα . » Καὶ κατὰ τὸν Ἰεζεκιήλ · « Ὁ ἅγιος ἐπὶ τόκῳ καὶ πλεονασμῷ οὐκ ἔδωκε τὸ ἀργύριον . » Τὸ δὲ καὶ πυρετὸν νομίζειν διὰ τὰς ἁμαρτίας γίνεσθαι ἀπαιδεύτων εἰς ὑπερβολήν ἐστι δόγμα , πολλάκις τῶν αἰτίων τῆς τοιᾶσδε νόσου προδήλων ὄντων · ἢ γὰρ διὰ τὸ περιέχον , ἢ διὰ τοιάδε ὕδατα , ἢ διὰ τοιάσδε τροφάς · καὶ εἰ ἆθλα τοῖς δικαίοις ὑγεία καὶ πλοῦτος , ἐχρῆν μηδένα τῶν ἀσεβῶν ὑγιαίνειν , μηδὲ πλουτεῖν . Ὑγείαν δὲ τὴν τοιάνδε κατάστασιν τῆς ψυχῆς ζητητέον , καὶ πλοῦτον τὸν κατὰ τὸν Σολομῶντα λύτρον τυγχάνοντα τῆς ψυχῆς , λέγοντα · « Λύτρον ἀνδρὸς ψυχῆς ὁ ἴδιος πλοῦτος . » Φευκτέον δὲ πενίαν , καθʼ ἣν ἀναγέγραπται · « Πτωχὸς δὲ οὐχ ὑφίσταται ἀπειλήν . » Ἔτι δὲ τραύματα , καὶ μώλωπᾶς , καὶ νόσους ἐκληπτέον τὰ γινόμενα διὰ τὴν κακίαν ταῖς ἀπροσεκτούσαις ψυχαῖς · περὶ ὧν καὶ ὁ προφήτης μέμφεται τοὺς ἐν τοῖς τοιούτοις τυγχάνοντας , λέγων · « Ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς οὕτε τραῦμα , οὕτε μώλωψ , οὕτε πληγὴ φλεγμαίνουσα · οὐκ ἔστι μάλαγμα ἐπιθεῖναι , οὔτε ἔλαιον , οὔτε καταόὲσμους . ᾿ Ταῦτα μὲν οὖν αὐτάρκη τοῖς μὴ πάνυ ἀμελέσι πρὸς τὸ , ἀπὸ τούτων ἑαυτοἴς ἀναλεξαμένοις τὰ περισπῶντα ῥητὰ τῶν Γραφῶν , ἐπιβάλλειν τῇ ἀξίᾳ νοήσει τῆς ἐνεργείας τοῦ ἁγίου Πνεύματος · ἔτι δὲ ὑπὲρ τοῦ σιωπῆσαι τοὺς οἰομένους τάδε εἶναι τὰ ἀγαθὰ τὰ τοἴς ἀγίοις δοθησόμενα , καὶ τάδε τὰ κακὰ τοῖς ἁμαρτωλοῖς , καὶ ταῦτα προσθετέον · ὅτι πᾶν τὸ διά τι , ἕλαττόν ἐστι τοῦ διʼ ὅ ἐστιν · οἶον τομαὶ , καὶ καυστῆρες , καὶ ἔμπλαστροι , διʼ ὑγείαν παραλαμβανόμενα , ἐλάττονα τυγχάνει τῆς ὑγείας · κὰν ὡς ἐν ἰατρικοῖς δὲ βοηθήμασι ταῦτα λέγοιτο ἀγαθὰ , χρὴ ἐκλαμβάνειν , ὅτι οὐκ ἔστι τελικὰ ἰατρικῆς ἀγαθὰ , ἀλλὰ ποιητικά · τελικὸν δὲ κατὰ τὴν ἰατρικὴν ἀγαθὸν ἡ τοῦ σώματος ὑγεία . Οὕτω τοίνυν καὶ εἰ τάσδε τὰς ἐντολὰς τηρητέον ὑπὲρ τοῦ τῶνδε τῶν ἀγαθῶν τυχεῖν · τὰ δὲ ἆθλα τὰ σωματικά ἐστι , καὶ τὰ ἐκτὸς , αἱ ἀγαθαὶ πράξεις ἔσονται οὐκ ἀγαθαὶ ὡς τελικαὶ , ἀλλʼ ἢ ἄρα ὡς ποιητικαὶ ἀγαθῶν · καὶ ἔσται διαφέρων ὁ πλοῦτος , ὃν οἴονται ἐπαγγέλλεσθαι τὴν Γραφὴν , καὶ ἡ τοῦ σώματος ὑγεία , τῆς δικαιοσύνης . καὶ αὐτῆς δὲ τῆς ὁσιότητος , καὶ τῆς εὐσεβείας , καὶ τῆς θεοσεβείας τῶν τηλικούτων ἀνδραγαθημάτων · ἅπερ παραδέξασθαι ἀνθρώπων ἐστὶ τὸ ἀξίωμα τῆς ἀρετῆς μὴ γινωσκόντων , ἀλλὰ τὰ ὑλικὰ αὐτῆς προτιμώντων · πάντων γάρ ἐστιν ἀτοπώτατον τῶν ἀνδρα γαθημάτων λέγειν διαφέρειν τὸ πλουτεῖν , καὶ τὸ ὑγιαίνειν σωματικῶς · διὰ τὰ μοχθηρὰ δὴ ταῦτα δόγματα ἀκολούθως τινὲς προσήκαντο καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐν ταῖς πρώταις ἐπαγγελίαις ἐσθίειν ἡμᾶς μέλλειν τὰ τοιάδε βρώματα , καὶ πίνειν τινὲς δὲ καὶ τεκνοποιεῖν . Ταῦτα δὲ φθάσαντα καὶ εἰς τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν , μεγάλης εὐηθείας δόξαν ἀπενέγκασθαι ποιήσει τὸν Χριστιανισμὸν , πολλῷ βελτίονα δόγματα ἐχόντων τινῶν ἀλλοτρίων τῆς πίστεως · ἡμεῖς δὲ ἤδη τὸ φαινόμενον ἡμῖν ἀπὸ τῆς ἐξετάσεως τῶν ἱερῶν λογίων παραστησόμεθα . Ἐφάσκομεν γὰρ ἀρέσκεσθαι μὲν τῷ λέγειν ἐν προαιρετικοῖς καὶ ἐν ἀπροαιρέτοις εἶναι τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ κακά · οὐ μὴν ἠριθμοῦμεν εἰς τὰ ἀπροαίρετα τῶν ἀγαθῶν τὴν ὑγείαν , καὶ τὸ κάλλος , καὶ τὴν εὐγένειαν , καὶ τὴν εὐδοξίαν , καὶ τὸν πλοῦτον · καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπειράσθημεν τὰ περισπῶντα ὡς ἐν ἐπιτομῇ διαλύσασθαι . Τίνα τοίνυν ἐστὶ τὰ ἀπροαίρετα ἀγαθὰ ἤδη λεκτέον · ἐπεὶ ἀληθὲς τό · « Ἐὰν μὴ Κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον , εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες αὐτόν · » καί · « Ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν , εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων . » Οἰκοδομεῖ δὲ οἶκον πᾶς ὁ προκόπτων , καὶ φυλάσσει πόλιν πᾶς ὁ τέλειος · μάταιον δὲ τὸ ἔργον τοῦ οἰκοδομοῦντος , καὶ ματαία ἡ φυλακὴ τοῦ τηροῦντος , ἐὰτ μὴ Κύριος οἰκοδομήσῃ , καὶ Κύριος φυλάξῃ · ἐκτὸς ἃν εἴη τῆς προαιρέσεως ἡμῶν ἀγαθὸν , ἡ ἀντιλαμβανομένη τοῦ Κυρίου δύναμις τῆς οἰκοδομῆς τοῦ οἰκοδομοῦντος , καὶ συνοικοδομοῦσα τῷ μὴ δυναμένῳ καθʼ αὐτὸν ἀπαρτίσαι τὸ οἰκοδομούμενον · τὰ δὲ αὐτὰ καὶ ἐπὶ τῆς φυλασσομἑνης πόλεως νοητέον . Καὶ ὥσπερ ἐὰν εἴποιμι τὸ γεωργικὸν ἀγαθὸν , τὸ ποιητικὸν τοῦ καρποῦ , μικτὸν εἶναι ἐκ προαιρετικοῦ τοῦ κατὰ τὴν τέχνην τοῦ γεωργοῦ , καὶ ἀπροαιρέτου τοῦ παρὰ τῆς Προνοίας κατὰ τὴν τῶν ἀέρων εὐκρασίαν , καὶ φορὰν αὐτάρκους ὑετοῦ · οὕτω τὸ τοῦ λογικοῦ ἀγαθὸν μικτόν ἐστιν ἔκ τε τῆς προαιρέσεως αὐτοῦ καὶ τῆς συμπνεούσης θείας δυνάμεως τῷ τὰ κάλλιστα προελομένῳ . Οὐ μόνον τοίνυν εἰς τὸ καλὸν καὶ ἀγαθὸν γενέσθαι χρεία καὶ τῆς προαιρέσεως τῆς ἡμετέρας καὶ τῆς θείας συμπνοίας , ἥτις ἐστὶν ὡς πρὸς ἡμᾶς ἀπροαίρετος · ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ γενόμενον καλὸν καὶ ἀγαθὸν διαμεῖναι ἐν τῇ ἀρετῇ · μεταπεσουμένου καὶ τοῦ τελειωθέντος , εἰ ὑπερεπαρθείη ἐπὶ τῷ καλῷ , καὶ ἑαυτὸν ἐπιγράφοι τούτου αἴτιον , οὐχὶ δὲ τὴν δέουσαν δόξαν ἀναφέρων τῷ τὸ πολλῷ πλεῖον δωρησαμένῳ εἰς τὴν κτῆσιν καὶ τὴν συνοχὴν τῆς ἀρετῆς . Τοιοῦτον δέ τι αἴτιον καὶ τοῦ κατὰ τὸν Ἰεζεκιὴλ εἰρημένου ἀμώμου περιπεπατηκέναι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ , ἕως εὑ ρεθῇ ἀνομία ἐν αὐτῷ , ἡγούμεθα τυγχάνειν τοῦ αὐτὸν κατὰ τὸν Ἠσαΐαν ἐκπεπτωκέναι τοῦ οὐρανοῦ , ἑωσφόρον ποτὲ γενόμενον , πρωΐ ἀνατέλλοντα , ὕστερον συντετριμμένον ἐπὶ τὴν γῆν · οὐ μόνον γὰρ ἐπὶ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων , ἐάν τις τέλειος ἦ , τῆς ἀπὸ Θεοῦ σοφίας ἀπούσης , ἀληθές τὸ εἰς οὐδὲν αὐτὸν λογισθῆναι · ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς ἀγγελικῆς τάξεως , καὶ ἀρχικῆς , καὶ πάσης τῆς , ὅσον Θεὸς πάρεστιν αὐτῇ , θείας τυγχανούσης . Τάχα γοῦν ὁρῶν ὁ ἱερὸς Ἀπόστολος πολὺ ἔλαττον τὸ ἡμέτερον προαιρετικὸν τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως πρὸς τὴν κτῆσινμ τῶν ἀγαθῶν , φησὶ τὸ τέλος , « οὐ τοῦ θέλοντος εἶναι , οὐδὲ τοῦ τρέχοντος , ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ · » οὐχ ὡς χωρὶς τοῦ θέλειν , καὶ τοῦ τρέχειν ἐλεοῦντος Θεοῦ , ἀλλʼ ὡς οὐδενὸς ὄντος τοῦ θέλειν , καὶ τοῦ τρέχειν , συγκρίσει τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ , καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ καλοῦ δέοντος μᾶλλον ἀνατιθέναι τῷ ἐλέῳ τοῦ Θεοῦ ἤπερ τῷ ἀνθρωπίνῳ θέλειν καὶ τρέχειν . Ταῦτα δὲ , ἐπὶ πολὺ παρεκβεβηκέναι δοκοῦντες , ἐξητάσαμεν , πειθόμενοι ἀναγκαῖα αὐτὰ εἷναι πρὸς τό · « Πολλοὶ λέγουσι · Τίς δείξει ἡμῖν τὰ ἀγαθά ; » κατὰ τὸ δυνατὸν γὰρ ὁ λόγος τοῖς λέγουσι πολλοῖς · « Τίς δείξει ἡμῖν τὰ ἀγαθά ; » παρέστησε καὶ ἔδειξε τίνα τὰ ἀγαθά · δῆλον δὲ , ὅτι καὶ τίνα τὰ κακά ἵνα διά τε ἀσκήσεων καὶ εὐχῶν κτησώμεθα τὰ ἀγαθὰ , καὶ ἀνατρέψωμεν τὰ κακὰ ἀπὸ τῶν ψυχῶν ἡμῶν . Ἀλλʼ ἐπείπερ ἐστὶν ἐν τῷ φράζειν ὁτὲ μὲν κυριολεκτεῖν , ὁτὲ δέ που καὶ καταχρῆσθαι , οὐ θαυμαστὸν εἴποτε εὑρήσομεν τὴν τῶν ἀγαθῶν καὶ κακῶν προσηγορίαν κειμένην ἐπὶ τῶν σωματικῶν καὶ τῶν ἐκτὸς λεγομένων παρὰ τοῖς οὐχ ὑγιῆ δόγματα ἔχουσιν · οἷον ἐν τῷ Ἰώβ · « Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου , τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν ; » καὶ ἐν τῷ Ἱερεμίᾳ · « Κατέβη κακὰ παρὰ Κυρίου ἐπὶ πύλας Ἰερουσαλήμ . γὰρ τοῦ εἰπεῖν , Εἰ τἂ τοιάδε χρηστά τινα , καὶ ἡδέα τυγχάνοντα ἐδεξάμεθα παρά τῆς Προνοἱς ἡμᾶς ἐφθακότα , πικὰ οὐχ ὁποίσομεν΄«Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειπὸς Κυρίου , τὰ κακὰ οὐχ ὁποἰσομεν΄ » Καὶ ἀντὶ τοῦ φάναι , Κατὰ Πρόνοιαν τάδε τινὰ τῇ Ἰερουσαλὴμ ὑπὲρ γὰρ τοῦ εἰπεῖν , Εἰ τὰ τοιάδε χρηστό τινα , καὶ ἡδέα τυγχάνοντα ἐδεξάμεθα παρὰ τῆς Προνοίας εἰς ἡμᾶς ἐφθακότα , πικρὰ καὶ ἐπίπονα οὐχὶ προθύμως ἐνεγκοῦμεν ; λέγεται τό · « Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χει - ρὸς Κυρίου , τὰ κακὰ οὐχ ὁποίσομεν ; τοῦ παιδευθῆναι τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν αὐτῇ γεγένηται , γέγραπται τό · Κατέβη κακὰ παρὰ Κυρίου ἐπὶ πύλας Ἰερουσαλήμ . » Δεήσει τοίνυν τὰ πράγματα συνιέντας , μὴ γλίσχρους εἶναι περὶ τὰ ὀνόματα , ἀλλὰ καταλαμβάνειν πότε κυρίως τῶν πραγμάτων ταῦτα τέτακται , καὶ πότε διὰ τὴν στενοχωρίαν τῶν ὀνομάτων ἐν καταχρήσει . Εἰ δὲ ὁ Σωτὴρ τάδε τινὰ ἰάσατο , καὶ ἐδωρήσατο ὑγείαν , καὶ ὄψεις , καὶ ἀκοὰς ἀνθρώποις , προηγουμένως μὲν τὴν ἀναγωγὴν αὐτῶν ζητητέον , τοῦ Λόγου τὰ τῆς ψυχῆς πάθη θεραπεύειν διὰ τούτων τῶν ἱστορικῶν δηλουμένου . Οὐκ ἄτοπον δὲ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις καί κατὰ τὴν ἱστορίαν ἀπαγγελλόμενα νοεῖν γεγονέναι ὑπὲρ καταπλήξεως τῶν τότε ἀνθρώπων , ἵνα οἱ μὴ πειθόμενοι λόγοις ἀποδεικτικοῖς καὶ διδασκαλικοῖς , δυσωπηθέντες τὰς τεραστίας δυνάμεις , συγκαταθῶνται τῷ διδάσκοντι .
Lemmas: Πολλῆς παρά ὁ ἄνθρωπος ζήτησις τυγχάνω περί ὁ , τίς ὁ ἀγαθός , καί τίς ὁ κακός , καί τις μέν ἀπροαίρετος εἰμί λέγω ὁ ἀγαθός , καί ὁ κακός · ὡσπερεί ὁ ἡδονά ἀγαθός ἀποφαίνω , κακός δέ ὁ πονηρός · ἕτερος δέ ἐν μόνος προαιρετικός κατακλείω ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός · καί ὁ μέν ἀρετή , καί ὁ κατά αὐτός πρᾶξις μόνος ἀγαθός λέγω · ὁ δέ κακία καί ὁ κατά κακία ἐνέργεια κακός · τρίτος δέ εἰμί ὁ μίγνυμι , καί ἅμα ἐν προαιρετικός ἢ ἀπροαίρετος λέγω ε ναι ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός · εἰκότως ὑπέρ ( 99 ) ὁ πιθανότης περιέλκω ὁ πολύς ὁ πιστεύω φιλομαθέω ( 1 ) , εἰς ὁ περί ἀγαθός τόπας λέγω εἄν ὁ · « Τῖς δείκνυμι ἐγώ ὁ ἀγαθός ; » ὅτι2 μέν ἐν ἐν προαιρετικός εἰμί ὁ ὁ ἀγαθός φύσις , πᾶς ὅστις , ἀποδέχομαι ὁ περί κρίσις λόγος ( 2 ) , ἀδιδάκτως ὁμολογέω ἄν · ἀγαθός γάρ φημί ἵημι , ἐπί ὅς ἀκούω τις ὁ · « εὖγε , ἀγαθός δοῦλος καί πιστός , ἐπί ὀλίγος ὅς πιστός , ἐπί πολύς σύ καθίστημι · εἰσέρχομαι εἰς ὁ χαρά ὁ κύριος σύ . » ἀγαθός δέ ὁ ἀπό ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἐκ ὁ Καρδία αὐτός προφέρω , ὡς ὁ Σωτήρ φημί · « ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἐκ ὁ ἀγαθός θησαυρός ὁ Καρδία αὐτός προφέρω ὁ ἀγαθός · » καί ἀπαξαπλῶς πᾶς καρπός1 δένδρον ἀγαθός , προαιρετικός εἰμί , ἀγαθός ( 3 ) εἰμί · ὡς ἀγάπη , καί εἰρήνη , καί χαρά , καί μακροθυμία , χρηστότης τε καί ἀγαθωσύνη , πίστις , καί πραότης , καί ἐγκράτεια · ὁ δέ ἐναντίος οὗτος , κακός . εἰμί δέ καί μετά ὁ ὁ Χριστός διδασκαλία εἰμί τίς ἀγαθός , καί κακός , καί ἐν ἀπροαίρετος , ζητητέος · κἀν εἰμί δέ τίς κακός ἢ ἀγαθός ἐν ἀπροαίρετος . ὡς ὕστερος ἐξετάζω τάχα δείκνυμι · ἀλλά οὔτις γε ὁ ἀπό ὁ μίγνυμι ὁ προαιρετικός ὁ ἀπροαίρετος λέγω ἀγαθός εἄν εἰμί καί κακός · ἐκεῖνος γάρ οἴομαι ὁ ἀγαθός ὁ μέν εἰμί περί ψυχή , ὁ δέ περί σῶμα , ὁ δέ ἐκτός · ὁμοίως δέ καί ὁ κακός · καί περί ψυχή μέν ἀρετή καί ὁ κατά ἀρετή πρᾶξις , ἢ κακία καί ὁ κατά κακία πρᾶξις · περί σῶμα δέ ὑγεία , καί εὐεξία , καί κάλλος · ἢ νόσος , καί καχεξία , καί αἶσχος · περί ὁ ἐκτός δέ , πλοῦτος καί πενία , δόξα καί ἀδοξία , εὐγένεια καί δυσγένεια . οἴομαι δέ τις καί κατά ὁ γραφή ὁμοίως τρεῖς γένος εἰμί ὁ ἀγαθός , καί τρεῖς ὁ κακός · ὁ γάρ ἀρετή καί ὁ κακία προσίημι εἰμί ἀγαθός καί κακός μετά ὁ ὁμολογέω καί ὑπό ἐγώ ἐν ἀρετή καί κακία , καί ὁ κατά αὐτός πρᾶξις , χράω ῥητός , καί ὁ σωματικός , καί ὁ ἐκτός δῆθεν ἀποφαίνω ἀγαθός ἢ κακός τυγχάνω · καί περί μέν ἀρετή καί κακός τίς δεῖ λέγω , ὁ ἠθικός πρᾶγμα ( 4 ) διδάσκω δήω ἐγώ μέν αἱρέω δικαιοσύνη , καί φρόνησις , καί σωφροσύνη , καί ἀνδρεία , καί ὁ κατά αὐτός πρᾶξις · ἐκκλίνω δέ ὁ οὗτος ἐναντίος ; διόπερ οὖον χρεία παράδειγμα εἰς ὁ παρά ὁ προαιρετικός ἀγαθός . σωματικός δέ καί ἐκτός ἀγαθός ἐκ ὁ κατά ὁ ῥητός ἐκδοχή πολλαχόθεν δείκνυμι · πλήν ἐπί ὁ πάρειμι ἀρκέω παρατίθημι τις ἐκ ὁ ἐν Ἔξοδος , καί Λευϊτικός , καί Δευτερονόμιον κεῖμαι · ὡς ἐν ἐπαγγελία πρός ὁ τηρέω ὁ ἐντολή · καί ὡς ἐν ἀπειλέω καί καταίρω πρός ὁ παραβαίνω αὐτός · οἷος ὅτι ὁ ὑγεία ἀγαθός εἰμί , καί ὁ νόσος καἀπὸ ὁ Ἔξοδος δείκνυμι οὗτος προλέγω · « ἐάν τηρέω ὁ ἐντολή ἐγώ καί ὁ πρόσταγμα ἐγώ , πᾶς νόσος ὅς ἐπάγω ὁ Αἰγύπτιος , οὐ ἐπάγω ἐπί σός · ἐγώ γάρ εἰμί Κύριος ὁ ἰάομαι σύ . » καί ὁ ἀπό ὁ Δευτερονόμιον δέ πρός ὁ ἁμαρτάνω λέγω ὑπονοέω εἄν κακός μέν παρίστημι ὁ σωματικός πληγάς καί ὁ νόσος , ἀγαθός δέ δηλονότι καί ὁ ὑγίεια καί ὁ ὁ σῶμα ῥῶσις . ἔχις δέ οὕτως ὁ λέξις · « ἐάν μή ἀκούω ποιέω πᾶς ὁ ῥῆμα ὁ νόμος οὗτος ὁ γράφω ἐν ὁ βιβλίον οὗτος , φοβέω ὁ ὄνομα ὁ ἔντιμος , καί ὁ θαυμαστός οὗτος , κύριος ὁ θεός , καί παραδοξάζω Κύριος ὁ πληγάς σύ , καί ὁ πληγάς ὁ σπέρμα σύ , πληγάς μέγας καί θαυμαστός , καί νόσος πονηρός ἄν . πλεῖστος ( 5 ) · καί ἐπιστρέφω ἐπί σύ πᾶς ὁ πληγή Αἴγυπτος ὁ πονηρός , ὅς διευλαβέομαι ἀπό πρόσωπον αὐτός · καί κολλάω σύ , καί πᾶς μάπας πληγή ὁ μή γράφω λάκιος , καί ἐν ὁ βιβλίον ὁ νόμος οὗτος ἐπάγω Κύριος ἐπί σύ , ἠώς εἄν ἐξολοθρεύω σύ · » καί πάλιν ὁ παραβαίνω ὁ ἐντολή λέγω ὁ · « ἐπιπέμπω σύ πυρετός , καί ἴκτερος , καί σφακελίζω ὁ ὀφθαλμός σύ , καί ὁ ψυχή σύ ἐκτήκω · » πρός οὗτος καί ἐν ὁ Δευτερονόμιον ὁ ἀφίστημι ὁ θεοσέβεια ἀπειλέω ὁ λόγος ὀπισθότονος ἀνίατος . ὁ δέ ἐκτός ἀγαθός ὁ βούλομαι κατά ὁ θέω ἐπαγγέλλω λόγος ὁ μέν ἀπό ὁ αευιτιπου οὗτος χράω · « ἐάν ἐν ὁ πρόσταγμα ἐγώ πορεύω , καί ὁ ἐντολή ἐγώ φυλάσσω , καί ποιέω αὐτός , δίδωμι ὁ ὑετός σύ ἐν καιρός αὐτός , καί ὁ γῆ δίδωμι ὁ γέννημα αὐτός , καί ὁ ξύλον ὁ πεδίον δίδωμι ὁ καρπός αὐτός . καί καταλαμβάνω σύ ὁ ἀλοητός ὁ τρύγητος , καί ὁ τρύγητος καταλαμβάνω ὁ σπόρος · καί ἐσθίω ὁ ἄρτος σύ εἰς πλησμονή · καί κατοικέω μετά ἀσφάλεια ἐπί ὁ γῆ σύ , » καί ὁ ἑξῆς · ἐκ δέ ὁ Δευτερονόμιον οὗτος χράω · « καί εἰμί ὡς ἄν διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης εἰς ὁ γῆ ὅς Κύριος ὁ θεός δίδωμι σύ , καί φυλάσσω ποιέω πᾶς ὁ ἐντολή αὐτός , ὅς ἐγώ ἐντέλλω σύ σήμερον · καί δίδωμι σύ Κύριος ὁ Θεός σύ ὑπεράνω πᾶς , καί ἥκω ἐπί σύ πᾶς ὁ εὐλογία οὗτος , καί εὑρίσκω σύ , ἐάν ἀκούω ὁ φωνή κύριος ὁ Θεός σύ . εὐλογέω σύ ἐν πόλις , καί εὐλογέω σύ ἐν ἀγρός , εὐλογέω ὁ ἐγγόνη ( 6 ) ὁ κοιλία σύ , καί ὁ γέννημα ὁ γῆ σύ , καί ὁ βουκόλιον ὁ βοῦς σύ , καί ὁ ποίμνιον ὁ πρόβατον σύ · εὐλογέω ὁ ἀποθήκη σύ , καί ὁ ἐγκατάλειμμα σύ , » καί ὁ ἑξῆς . ὡς πάλιν ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ ἀσεβέω λέγω ὁ · « ἐπικατάρατος σύ ἐν πόλις , καί ἐπικατάρατος σύ ἐν ἀγρός · ἐπικατάρατος ὁ ἀποθήκη σύ , καί ὁ ἐγκατάλειμμα σύ · ἐπικατάρατος ὁ τέκνον ὁ κοιλία σύ , καί ὁ γέννημα ὁ γῆ σύ · ἐπικατάρατος ὁ βουκόλιον ὁ βοῦς σύ , καί ὁ ποίμνιον ὁ πρόβατον σύ · » καί ἄλλος δέ δυσεξαρίθμητος φέρω ( 7 ) ὁ βούλομαι ἐν σωματικός καί ὁ ἐκτός εἰμί ἀγαθός καί κακός · ἐφάπτω τε καί ὁ Εὐαγγελίων λέγω ὁ Σωτήρ ἔρχομαι , καί ὡς κακός ἀφαιρέω ἀπό ὁ ἄνθρωπος ὁ τυφλότης ὁ σωματικός , καί ὁ κωφότητα , καί ὁ πάρεσις ὁ μέλος , καί πᾶς νόσος , καί πᾶς μαλακία θεραπεύω , ἀγαθός ἀντί ὁ προλαμβάνω ( 8 ) δωρέω , ὁ τε διορατικός σωματικός καί ὁ ἀκουστικός , καί ὁ ἄλλος ὑγεία καί ῥῶσις · καί δυσωπέω σύ φάσκω , εἰμί μή καί ἐγώ ὁμολογέω κακός εἰμί ὁ δαιμονιάω καί ὁ σεληνιάζομαι · ὡς πάλιν ἐκ ὁ ἐναντίος ἀγαθός ὁ οὗτος ἀπαλλάσσω . ἀλλά καί ὁ ἀπόστολος , χάρισμα ἴαμα καί ἐνέργημα δύναμις ἐπιτελέω , κατά αὐτός ὁ ἐνεργέω ἀγαθός ποιέω ὁ ἄνθρωπος , πη κακός αὐτός ἀπαλλαξείω · διαβαίνω δέ ὁ οὗτος λέγω καί ἐπί ὁ μέλλω αἰών , φάσκω ὁ , κακός εἰμί ὁ πόνος , ἤτοι ὁ ὁ ἁμαρτωλός ἐν πῦρ ( 9 ) αἰώνιος παραδίδωμι . εἰμί δέ κακός ὁ πόνος , ἀνάγκη ὁ ἡδονά ἀγαθός εἰμί . Σαφής μέν οὖν ἐκ ὁ εἴρω ὁ δύναμαι ἐπί πλείων δυσωπέω ὁ οὐ ὀδούς τε λύω ὁ προσάγω , περί ὁ τρεῖς γένος ὁ ἀγαθός εἰμί , καί τρεῖς ὁ κακός κατά ὁ λόγος ὁ Γραφής . οὗτος τοίνυν ὁ ἀπάτη οὖον μόνος ὁ ὁμολογουμένως ἀκέραιος ὁ πιστεύω ἀπατάω , ἀλλά καί τις ὁ ἐπαγγέλλω σοφία ὁ κατά Χριστός , οἴομαι ὁ Δημιουργός τοιόσδε τις εἰμί ἐπαγγελία , καί πέρα ὁ ἀπό ὁ λέξις δηλέομαι μηδείς σημαίνω κατά ὁ ἀπειλή . πρός πᾶς τοίνυν ὁ ὁ τοιοῦτος ἐκ ὁ Γραφής ὑπολαμβάνω ἐπαπορητέον εἰμί τηρέω ὁ νόμος ὁ προφήτης , ὅς ἁμάρτημα οὖον κατηγορέω · οἷος Ἠλίας ὁ ἀκτήμων ὡς μηδέ ἄρτος ἔχω παρά ἑαυτοῦ ἐσθίω , καί διά οὗτος πέμπω πρός γυνή ἐν Σαρεφθᾷ ὁ Σιδωνία · καί Ἐλισσαῖος , ὅς παρά ὁ Σουναμίτις βραχύς λαμβάνω κατάλυσις , καί σκιμπόδιον ( 10 ) , καί λυχνία εὐτελής . ὅς καί ἀῤῥωστήσας τελευτάω · καί Ἠσαΐας , ὁ πορεύω γυμνός καί ἀνυπόδετος τρεῖς ἔτος · καί Ἱερεμίας , ὁ ἐμβάλλω εἰς λάκκος βόρβορος , καί ἀεί μυκτηρίζω , ὥστε καί ἐρημία οἰκέω εὔχομαι · καί ὁ Ἰωάννης , ὁ ἐν ὁ ἐρημία ( 11 ) διατρίβω , καί πλήν ἀκρίς καί μέλι ἄγριος μηδείς μεταλαμβάνω , δέρμα περιζώννυμαι ὁ ὀσφῦς , καί ἀπό θρίξ κάμηλος ημομολογησους γάρ αὐτός τηρέω φιεννυμι . ὁ νόμος . καί ἀπαιτέω εἰμί ὁ νοέω ἀγαθός ὁ τηρέω οὗτος ὑπάρχω · οὐ ἔχω δέ δείκνυμι , περικλείω εἰς ὁ , ἤτοι ψευδής εἰμί ὁ ἐπαγγελία ὁ λέγω δίδωμι ὁ θεοσεβής , ἢ ἀληθής τυγχάνω ἀναγωγή δήω · εἰμί δέ ἐπί ἀλληγορία ἀναγκάζω ἔρχομαι , ἀθετέω αὐτός ὁ ὑπόληψις ὑπέρ ὁ ὁ νόμος ἀπειλέω νόσος σωματικός , καί ὁ ἐκτός νομίζω κακός ὁ ἀσεβέω , ἢ ἐπαγγέλλω ὑγιαίνω εἰμί ὁ σῶμα , καί περιουσία εἰμί ὁ ὁ Θεός κατακολουθέω . Πῶς δέ οὐ ἠλίθιος ἐπί ὁ κακός μέγας φρονέω καί αὐχέω ὁ εἰμί ἐν αὐτός ; εἰμί γάρ κακός ὁ θλῖψις , φημί δέ ὁ ἀπόστολος καυχάομαι ἐν κακός · οὗτος δέ ἠλίθιος , καί ὁ ἀπόστολος οὐ ἠλίθιος · οὐ ἄρα κακός ὁ τοιόσδε γύμνασμα ὁ ἅγιος · ὅστις , ἐν πᾶς θλίβω , οὖον στενοχωρέω · ἀπορέω , οὐ ἐγκαταλείπω · πειράζω , οὖον θανατόω · νομίζω εἰμί πτωχός , πολύς πλουτίζω · καί ὑπολαμβάνω μηκεκτῆσθαι , πατά κατέχω · ὁ γάρ πιστός δέν ὁ κόσμος ὁ χρῆμα · ὁ δέ ἄπιστος οὐδέ ὀβολός . ἔτι δέ ἕπω ὁ ὑπολαμβάνω κατά ὁ γραφή τρεῖς γένος ὁ ἀγαθός εἰμί , δῆλος δέ ὅτι καί ὁ κακός , ὁ Δίκαιος ἀεί ἐν πολύς κακός εἰμί · ἀληθεύω ὁ λέγω προφητεία · « πολλή ὁ θλῖψις ὁ Δίκαιος . » οὐ ἄρα δέ ( 12 ) καί ὁ ὁ Ἰώβ συμβεβηκός ὑπομιμνῄσκω ὁ οἴομαι ὅδε τις κακός εἰμί · ὡς ὁ χρηματισμός μετά ὁ φέρω γενναῖος ὁ περιίστημι ἀγών , φημί · « οἴομαι δέ ἐγώ ἄλλως σύ χρηματίζω , ἢ ἵνα ἀναφαίνω δίκαιος ; » εἰμί γάρ οὐ ἄλλως ἀναφαίνω ὁ Ἰώβ δίκαιος ἢ κτάομαι ὅδε τις , καί ὁ ὅδε αὐτός κακός λέγω ὑπάρχω ( 13 ) , ὁ αἴτιος ὁ ἀναφαίνω αὐτός ὁ δικαιοσύνη ; ἕπομαι δέ εἄν οὗτος εἰμί μηδέ ὁ διάβολος ὁ ἅγιος κακός τυγχάνω · ὁ δέ οὖν Ἰώβ ὁ διάβολος κακός οὐ εἰμί · « ἐπεί ὁ ἀγαπάω ὁ θεός πᾶς συνεργέω εἰς ἀγαθός ὁ θεός , ὁ κατά πρόθεσις κλητός εἰμί . » ἔτι δέ πρός οὗτος παρά ὁ ἐναργής εἰμί φημί ὁ ὁ Δίκαιος ἐν ὁ κατά ὁ ῥητός εὐλογία εἰμί ὁ ἐν ὁ γραφή ἔγκειμαι νομίζω ἀγαθός · πολύς γάρ ἱστορία ὁ περί ὁ ἅγιος ἐξετάζω ἐναντιόομαι ὁ τοιοῦτος ἐκδοχή · καί ἀνόητος εἰμί ὁ ὑπολαμβάνω δανειστής ὁ ἅγιος εἰμί πολύς ἔθνος τράπεζα κατά πόλις ἀνοίγνυμι , καί περισπάω περί ὁ δόσις καί λαμβάνω , καί ποιέω πρᾶγμα ἀπαγορεύω · « ὁ ἀργύριον γάρ αὐτός οὐ δίδωμι ἐπί τόκος , καί Δῶρα ἐπί ἄθωος οὐ λαμβάνω · καί ὁ ποιέω οὗτος οὖον σαλεύω εἰς ὁ αἰών . » καί κατά ὁ Ἰεζεκιήλ · « ὁ ἅγιος ἐπί τόκος καί πλεονασμός οὐ δίδωμι ὁ ἀργύριον . » ὁ δέ καί πυρετός νομίζω διά ὁ ἁμαρτία γίγνομαι ἀπαίδευτος εἰς ὑπερβολή εἰμί δόγμα , πολλάκις ὁ αἴτιος ὁ τοιόσδε νόσος πρόδηλος εἰμί · ἢ γάρ διά ὁ περιέχω , ἢ διά τοιόσδε ὕδωρ , ἢ διά τοιόσδε τροφή · καί εἰμί ἆθλος ὁ Δίκαιος ὑγεία καί πλοῦτος , χρή μηδείς ὁ ἀσεβής ὑγιαίνω , μηδέ πλουτέω . Ὑγεία δέ ὁ τοιόσδε κατάστασις ὁ Ψυχή ζητητέος , καί πλοῦτος ὁ κατά ὁ Σολομών λύτρον τυγχάνω ὁ Ψυχή , λέγω · « λύτρον ἀνήρ Ψυχή ὁ ἴδιος πλοῦτος . » φευκτέος δέ πενία , κατά ὅς ἀναγράφω · « Πτωχός δέ οὐ ὑφίστημι ἀπειλή . » ἔτι δέ τραῦμα , καί μώλωψ , καί νόσος ἐκληπτέον ὁ γίγνομαι διά ὁ κακία ὁ ἀπροσεκτέω Ψυχή · περί ὅς καί ὁ προφήτης μέμφομαι ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος τυγχάνω , λέγω · « ἀπό πούς ἠώς κεφαλή ἵημι τραῦμα , ἵημι μώλωψ , ἵημι πληγή φλεγμαίνω · οὐ εἰμί μάλαγμα ἐπιτίθημι , οὔτε ἔλαιον , οὔτε καταοεσμος . ᾿ οὗτος μέν οὖν αὐτάρκης ὁ μή πάνυ ἀμελής πρός ὁ , ἀπό οὗτος ἑαυτοῦ ἀναλέγω ὁ περισπάω ῥητός ὁ Γραφής , ἐπιβάλλω ὁ ἄξιος νοέω ὁ ἐνέργεια ὁ ἅγιος πνεῦμα · ἔτι δέ ὑπέρ ὁ σιωπάω ὁ οἴομαι ὅδε εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ ὅς ἀγάω δίδωμι , καί ὅδε ὁ κακός ὁ ἁμαρτωλός , καί οὗτος προσθετέον · ὅτι πᾶς ὁ διά τίς , μικρός εἰμί ὁ διά ὅς εἰμί · οἶος τομή , καί θερμοκαυτήρας , καί ἔμπλαστρος , διά ὑγεία παραλαμβάνω , μικρός τυγχάνω ὁ ὑγεία · κάν ὡς ἐν ἰατρικός δέ βοήθημα οὗτος λέγω ἀγαθός , χρή ἐκλαμβάνω , ὅτι οὐ εἰμί τελικός ἰατρικός ἀγαθός , ἀλλά ποιητικός · τελικός δέ κατά ὁ ἰατρικός ἀγαθός ὁ ὁ σῶμα ὑγεία . οὕτως τοίνυν καί εἰμί ὅδε ὁ ἐντολή τηρητέον ὑπέρ ὁ ὅδε ὁ ἀγαθός τυγχάνω · ὁ δέ ἆθλος ὁ σωματικός εἰμί , καί ὁ ἐκτός , ὁ ἀγαθός πρᾶξις εἰμί οὐ ἀγαθός ὡς τελικός , ἀλλά ἢ ἄρα ὡς ποιητικός ἀγαθός · καί εἰμί διαφέρω ὁ πλοῦτος , ὅς οἴομαι ἐπαγγέλλω ὁ γραφή , καί ὁ ὁ σῶμα ὑγεία , ὁ δικαιοσύνη . καί αὐτός δέ ὁ ὁσιότης , καί ὁ εὐσέβεια , καί ὁ θεοσέβεια ὁ τηλικόσδε ἀνδραγάθημα · ὅσπερ παραδέχομαι ἄνθρωπος εἰμί ὁ ἀξίωμα ὁ ἀρετή μή γιγνώσκω , ἀλλά ὁ ὑλικός αὐτός προτιμάω · πᾶς γάρ εἰμί ἄτοπος ὁ ἀνήρ γαθημάτων λέγω διαφέρω ὁ πλουτέω , καί ὁ ὑγιαίνω σωματικός · διά ὁ μοχθηρός δή οὗτος δόγμα ἀκόλουθος τις προσίημι καί μετά ὁ ἀνάστασις ἐν ὁ πρῶτος ἐπαγγελία ἐσθίω ἐγώ μέλλω ὁ τοιόσδε βρῶμα , καί πίνω τις δέ καί τεκνοποιέω . οὗτος δέ φθάνω καί εἰς ὁ ἀπό ὁ ἔθνος , μέγας εὐήθεια δόξα ἀποφέρω ποιέω ὁ χριστιανισμός , πολύς ἀγαθός δόγμα ἔχω τις ἀλλότριος ὁ πίστις · ἐγώ δέ ἤδη ὁ φαίνω ἐγώ ἀπό ὁ ἐξέτασις ὁ ἱερός λόγιος παρίστημι . φάσκω γάρ ἀρέσκω μέν ὁ λέγω ἐν προαιρετικός καί ἐν ἀπροαίρετος εἰμί ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός · οὖον μήv ἀριθμέω εἰς ὁ ἀπροαίρετος ὁ ἀγαθός ὁ ὑγεία , καί ὁ κάλλος , καί ὁ εὐγένεια , καί ὁ εὐδοξία , καί ὁ πλοῦτος · καί κατά ὁ δυνατός πειράζω ὁ περισπάω ὡς ἐν ἐπιτομή διαλύω . τίς τοίνυν εἰμί ὁ ἀπροαίρετος ἀγαθός ἤδη λεκτέος · ἐπεί ἀληθής ὁ · « ἐάν μή Κύριος οἰκοδομέω οἶκος , εἰς μάτην κοπιάω ὁ οἰκοδομέω αὐτός · » καί · « ἐάν μή Κύριος φυλάσσω πόλις , εἰς μάτην ἀγρυπνέω ὁ φυλάσσω . » οἰκοδομεύς δέ οἶκος πᾶς ὁ προκόπτω , καί φυλάσσω πόλις πᾶς ὁ τέλειος · μάταιος δέ ὁ ἔργον ὁ οἰκοδομέω , καί μάταιος ὁ φυλακή ὁ τηρέω , ΕΑΤ μή Κύριος οἰκοδομέω , καί Κύριος φυλάσσω · ἐκτός ἄν εἰμί ὁ προαίρεσις ἐγώ ἀγαθός , ὁ ἀντιλαμβάνω ὁ κύριος δύναμις ὁ οἰκοδομεύς ὁ οἰκοδομέω , καί συνοικοδομέω ὁ μή δύναμαι κατά αὐτός ἀπαρτίζω ὁ οἰκοδομέω · ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ φυλάω πόλις νοητέον . καί ὥσπερ ἐάν εἶπον ὁ γεωργικός ἀγαθός , ὁ ποιητικός ὁ καρπός , μικτός εἰμί ἐκ προαιρετικός ὁ κατά ὁ τέχνη ὁ γεωργός , καί ἀπροαίρετος ὁ παρά ὁ Πρόνοια κατά ὁ ὁ ἀήρ εὐκρασία , καί φορά αὐτάρκης ὑετός · οὗτος ὁ ὁ λογικός ἀγαθός μικτός εἰμί ἐκ τε ὁ προαίρεσις αὐτός καί ὁ συμπνέω θεῖος δύναμις ὁ ὁ καλῶς προαιρέω . οὖον μόνος τοίνυν εἰς ὁ καλός καί ἀγαθός γίγνομαι χρεία καί ὁ προαίρεσις ὁ ἡμέτερος καί ὁ θεῖος σύμπνοια , ὅστις εἰμί ὡς πρός ἐγώ ἀπροαίρετος · ἀλλά καί εἰς ὁ γίγνομαι καλός καί ἀγαθός διαμένω ἐν ὁ ἀρετή · μεταπίπτω καί ὁ τελειόω , εἰμί ὑπερεπαίρω ἐπί ὁ καλός , καί ἑαυτοῦ ἐπιγράφω οὗτος αἴτιος , οὐ δέ ὁ δήω δόξα ἀναφέρω ὁ ὁ πολύς πλείων δωρέω εἰς ὁ κτῆσις καί ὁ συνοχή ὁ ἀρετή . τοιοῦτος δέ τίς αἴτιος καί ὁ κατά ὁ Ἰεζεκιήλ εἴρω ἄμωμον περιπατέω ἐν πᾶς ὁ ὁδός αὐτός , ἠώς ὅς εἴρω ἀνομία ἐν αὐτός , ἡγέομαι τυγχάνω ὁ αὐτός κατά ὁ Ἠσαΐας ἐκπίπτω ὁ οὐρανός , Ἑωσφόρος ποτέ γίγνομαι , πρωΐ ἀνατέλλω , ὕστερος συντρίβω ἐπί ὁ γῆ · οὖον μόνος γάρ ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ἐάν τις τέλειος εἰμί , ὁ ἀπό Θεός σοφία ἄπειμι , ἀληθής ὁ εἰς οὐδείς αὐτός λογίζομαι · ἀλλά καί ἐπί ὁ ἀγγελικός τάξις , καί ἀρχικός , καί πᾶς ὁ , ὅσος θεός πάρειμι αὐτός , θεῖος τυγχάνω . Τάχα γοῦν ὁράω ὁ ἱερός ἀπόστολος πολύς μικρός ὁ ἡμέτερος προαιρετικός ὁ ὁ Θεός δύναμις πρός ὁ κτῆσις ὁ ἀγαθός , φημί ὁ τέλος , « οὖον ὁ ἐθέλω εἰμί , οὐδέ ὁ τρέχω , ἀλλά ὁ ἐλεέω Θεός · » οὐ ὡς Χωρὶς ὁ ἐθέλω , καί ὁ τρέχω ἐλεέω Θεός , ἀλλά ὡς οὐδείς εἰμί ὁ ἐθέλω , καί ὁ τρέχω , σύγκρισις ὁ ἔλεος ὁ Θεός , καί διά οὗτος ὁ ἐπιγραφή ὁ καλός δήω μᾶλλον ἀνατίθημι ὁ ἔλεος ὁ Θεός ἤ2 ὁ ἀνθρώπινος ἐθέλω καί τρέχω . οὗτος δέ , ἐπί πολύς παρεκβαίνω δοκέω , ἐξετάζω , πείθω ἀναγκαῖος αὐτός ἵημι πρός ὁ · « πολλός λέγω · Τῖς δείκνυμι ἐγώ ὁ ἀγαθός ; » κατά ὁ δυνατός γάρ ὁ λόγος ὁ λέγω πολύς · « Τῖς δείκνυμι ἐγώ ὁ ἀγαθός ; » παρίστημι καί δείκνυμι τίς ὁ ἀγαθός · δῆλος δέ , ὅτι καί τίς ὁ κακός ἵνα διά τε ἄσκησις καί εὖχος κτάομαι ὁ ἀγαθός , καί ἀνατρέπω ὁ κακός ἀπό ὁ Ψυχή ἐγώ . ἀλλά ἐπεί εἰμί ἐν ὁ φράζω ὁτὲ μέν κυριολεκτέω , ὁτὲ δέ ποῦ καί καταχράομαι , οὖον θαυμαστός εἴποτε εὑρίσκω ὁ ὁ ἀγαθός καί κακός προσηγορία κεῖμαι ἐπί ὁ σωματικός καί ὁ ἐκτός λέγω παρά ὁ οὐ ὑγιής δόγμα ἔχω · οἷος ἐν ὁ Ἰώβ · « εἰμί ὁ ἀγαθός δέχομαι ἐκ χείρ κύριος , ὁ κακός οὐ ὑποφέρω ; » καί ἐν ὁ Ἱερεμίας · « καταβαίνω κακός παρά κύριος ἐπί πύλη Ἱερουσαλήμ . γάρ ὁ εἶπον , εἰμί ὁ τοιόσδε χρηστός τις , καί ἡδύς τυγχάνω δέχομαι παρά ὁ προνέω ἐγώ φθάνω , πίκα οὐ ὁποίσομεν΄«Εἰ ὁ ἀγαθός δέχομαι ἐκ χειπους κύριος , ὁ κακός οὐ ὁράω » καί ἀντί ὁ φαίνω , κατά Πρόνοια ὅδε τις ὁ Ἱεροσόλυμα ὑπέρ γάρ ὁ εἶπον , εἰμί ὁ τοιόσδε χρηστός τις , καί ἡδύς τυγχάνω δέχομαι παρά ὁ Πρόνοια εἰς ἐγώ φθάνω , πικρός καί ἐπίπονος οὐ προθύμως ἐνεγκέω ; λέγω ὁ · « εἰμί ὁ ἀγαθός δέχομαι ἐκ χέω - ἄρος κύριος , ὁ κακός οὐ ὁράω ; ὁ παιδεύω ὁ ἐνοικέω ἐν αὐτός γίγνομαι , γράφω ὁ · καταβαίνω κακός παρά κύριος ἐπί πύλη Ἱερουσαλήμ . » δήω τοίνυν ὁ πρᾶγμα συνίημι , μή γλίσχρος εἰμί περί ὁ ὄνομα , ἀλλά καταλαμβάνω πότε κύριος ὁ πρᾶγμα οὗτος τάσσω , καί πότε διά ὁ στενοχωρία ὁ ὄνομα ἐν κατάχρησις . εἰμί δέ ὁ Σωτήρ ὅδε τις ἰάομαι , καί δωρέω ὑγεία , καί ὄψις , καί ἀκοή ἄνθρωπος , προηγουμένως μέν ὁ ἀναγωγή αὐτός ζητητέος , ὁ Λόγος ὁ ὁ Ψυχή πάθος θεραπεύω διά οὗτος ὁ ἱστορικός δηλόω . οὐ ἄτοπος δέ ἐπί ὁ τοιοῦτος καί κατά ὁ ἱστορία ἀπαγγέλλω νοέω γίγνομαι ὑπέρ κατάπληξις ὁ τότε ἄνθρωπος , ἵνα ὁ μή πείθω λόγος ἀποδεικτικός καί διδασκαλικός , δυσωπέω ὁ τεράστιος δύναμις , συγκατατίθημι ὁ διδάσκω .