origenes.selecta-in-psalmos-dub-fragmenta-e-catenis 2.2
Τοῦ αὐτοῦ . Τέσσαρα νη τῶν ( 71 ) ἀνθρώπων φησὶν ὁ λόγος ἐπιβεβληκέναι Χριστῷ · ἔθνη φρυάξαντα κατʼ αὐτοῦ , καὶ λαοὺς μελετήσαντας κενὰ , καὶ βασιλεῖς τῆς γῆς παραστάντας μετʼ ἀρχόντων συναχθέντων ἐπὶ τὸ αὐτό . Καὶ ἡγούμεθα μὲν ἔθνη δηλοῦσθαι τοὺς ἀλλοτρίους τῆς πίστεως ἀνθρώπους , ὥσπερ τοὺς στρατιώτας τοὺς φρυάξαντας κατʼ αὐτοῦ · τοὺς δὲ λαοὺς τοὺς ἀπὸ τῶν φυλῶν τῆς κατατομῆς ( οὐ γὰρ κυρίως λεκτέον αὐτοὺς τὸν Σωτῆρα μὴ προσιεμένους ἐκ περιτομῆς ) , οἵτινες κενὰ μεμελετήκασι , τὸν ἐν τοῖς μελετωμένοις προφητικοῖς λόγοις καταγγελλόμενον Χριστὸν οὐ νενοηκότες . Βασιλεἴς δὲ τῆς γῆς καὶ ἄρχοντες Ἡρώδης τε καὶ Πόντιος Πιλᾶτος , καὶ οἱ τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ ἡγούμενοι . Τούτων γὰρ καὶ ὁ θεσπέσιος Πέτρος ὁ ἀπόστολος ἀπεμνημόνευσεν ἰδικῶς ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων τὴν προκειμένην χρῆσιν παραγαγών . Εἰ δὲ καὶ τὰς ἀοράτους φήσεις δυνάμεις , οὐκ ἂν ἁμάρτοις . Καὶ ὁ σοφώτατος γοῦν Ἀπόστολος οὐ τοσοῦτον ἀνθρώποις προσῆψε τὸ ἐσταυρωκέναι τὸν Χριστὸν , ὡς δυνάμεσιν ἀρχοντικαῖς , λέγων · « Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις · σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου , οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου , τῶν καταργουμένων · ἀλλὰ λαλοῦμεν Θεοῦ σοφίαν ἐν μυστηρίῳ , τὴν ἀποκεκρυμμένην , ἣν προώρισεν ὁ Θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν , ἣν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν · εἰ γὰρ ἔγνωσαν , οὐκ ἂν τὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν . » Ποῖοι γὰρ ἄρχοντες ἐσταύρωσαν τὸν Χριστὸν , τὸν τῆς δόξης Κύριον , οἱ μὴ γινώσκοντες τὴν σοφίαν τοῦ Θεοῦ , καὶ αὐτοὶ σοφίας τινὰς ἔχειν ὑπολαμβανόμενοι , ἢ οἱ λεγόμενοι ἐνταῖς προφητείαις ἄρχων βασιλείας Περσῶν , καὶ ἄρχων βασιλείας Ἐλλήνων , καὶ κατὰ τὸ ἀκόλουθον οἱ τῶν λοιπῶν ἐθνῶν ; « Τὰ ἕθνη » τοίνυν « ἐφρύαξαν · » ὅπερ ἐστὶν , ὡς ὁ Ἀκύλας σαφέστερον ἡρμήνευσεν , « ἐθορυβήθησαν . » Ἔστι δὲ ἡ λέξις ἡ , « ἐφρύαξαν , » ὀνοματοπε ποιημένη , καὶ ἐμφαίνουσα τὸν ἄσημον ἦχον τῶν θορυβούντων · τοιοῦτοι γὰρ οἱ σεσοβημένοι κατὰ τοὺς καιροὺς τοῦ ἐπιβουλεύειν ὑπάρχουσιν κατὰ τῶν ὑπʼ αὐτῶν πολεμουμένων . Καὶ εἰ μὴ οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταὶ εἰρήκασι τὸ , « ἐθορυβήθησαν , » καὶ , « κυκᾷ , » ὡς Σύμμαχος , ἦν ἐκλαβεῖν ἀπὸ τοῦ « ἐφρύαξαν , » τὸ , « ἐμεγαλαύχησαν · » ὡς ἐν ἐνὶ τῶν προφητῶν οἰόμεθα τοῦτο δηλοῦν τὴν λέξιν · « Κατὰ τὰ φρυάγματα τοῦ Ἰορδάνου . » Καὶ ἐπεὶ « ὁ ἀρνούμενος τὸν Υἱὸν , οὐδὲ τὸν Πατέρα ἔχει , καὶ ὁ δεχόμενος » τὸν Χριστὸν , « δέχεται τὸν ἀποστείλαντα αὐτὸν , » διὰ τοῦτο ὁ κατὰ Χριστοῦ στρατευόμενος εἰς τὸν Πατέρα ἀσεβεῖ . Οἱ γοῦν φρυάξαντες , καὶ κενὰ μελετήσαντες . καὶ παραστάντες ἐπὶ τὸ αὐτὸ , καὶ συναχθέντες ἄμα , ἐνηργήθησαν μὲν τῷ δοκεῖν κατὰ τοῦ Χριστοῦ μόνου , λελόγισται δὲ αὐτοῖς ὁ πεποιήκασι πρότερον , κατὰ τοῦ Πατρός . Διὸ λέγεται ταῦτα αὐτοὺς πεποιηκέναι « κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ . » Οὐκ ἀγνοητέον δὲ περὶ τοῦ ἐκφωνουμένου παρὰ μὲν Ἕλλησι τῇ « Κύριος » προσηγορίᾳ , παρὰ δὲ Ἑβραίοις τῇ « Ἀδωναῒ . » Δέκα γὰρ ὀνόμασι παρʼ Ἑβραίοις ὀνομάζεται ὁ Θεὸς , ὧν ἐστιν ἒν τὸ « Ἀδωναῒ , » καὶ ἑρμηνεύεται « Κύριος . » Καὶ ἔστιν ὅπου λέγεται τὸ « Ἀδωναῒ » παρʼ Ἑβραίοις καὶ παρʼ Ἕλλησι « Κύριος , τῆς λέξεως τῆς γεγραμμένης ἐν τῇ Γραφῇ τοῦτο ἀπαγγελλούσης . Ἔστι δὲ ὅτε τὸ Ἰαὴ κεῖται , ἐκφωναῖται δὲ τῇ « Κύριος » προσηγορίᾳ παρʼ Ἕλλησι , ἀλλ᾿ οὐ παρʼ Ἑβραίοις , ὡς ἐν τῷ · « Αἰνεῖτε τὸν Κύριον , ὅτι ἀγαθὸς ψαλμός . » Κύριον γὰρ ἐνθάδε ἀντὶ τοῦ Ἰαὴ εἴρηκεν . Καὶ ἔστιν ἡ ἀρχὴ τοῦ ψαλμοῦ παρʼ Ἑβραίοις « Ἆλληλούϊα · » ἔστι δέ τι τετραγράμματον ἀνεκφώνητον παρʼ αὐτοῖς , ὅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ πετάλου τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἀρχιερέως ἀναγέγραπται , καὶ λέγεται μὲν τῇ « Ἀδωναῒ , προσηγορίᾳ , οὐχὶ τούτου γεγραμμένου ἐν τῷ τετραγραμμάτῳ · παρὰ δὲ Ἕλλησι τῇ « Κύριος » ἐκφωνεῖται . Καὶ ἐν τοῖς ἀκριβεστέροις δὲ τῶν ἀντιγράφων Ἑβραίοις χαρακτῆρσι κεῖται τὸ ὄνομα , Ἑβραϊκοῖς δὲ οὐ τοῖς νῦν , ἀλλὰ τοῖς ἀρχαιοτάτοις . Φασὶ γὰρ τὸν Ἔσδραν ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ ἑτέρους αὐτοῖς χαρακτῆρας παρὰ τοὺς προτέρους παραδεδωκέναι . Τούτων δὲ ὑπεμνήσθημεν , ἐπεὶ τὸ τετραγράμματον ὡς « Κύριος » κεῖται ἐν τῷ · « Ἀλλʼ ἢ ἐν νόμῳ Κυρίου · » καὶ ἐν τῷ · « Ὅτι γινώσκει Κύριος ὁδὸν δικαίων · » καὶ νῦν · « Κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ . » Τοῦτο δὲ παρατηρητέον , ὅτι οἱ μὲν Ἑβδομήκοντα καὶ ὁ Θεοδοτίων πάντα εἰς τὸν παρεληλυθότα χρόνον , Ἀκύλας δὲ ἃ μὲν εἰς τὸν παρεληλυθότα , ἃ δὲ εἰς τὸν μέλλοντα , Σύμμαχος δὲ πάντα εἰς τὸν ἐνεστηκότα ἔταξαν . Ἕθος γὰρ τοῖς Ἑβδομήκοντα πολλάκις τὰς περὶ Χριστοῦ προφητείας ὡς ἤδη γενομένας ἀπαγγέλλειν · καθάπερ ἐν τῷ · « Ἔδωκαν εἰς τὸ βρῶμά μου χολὴν , καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος · διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς , καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον . » Καί · « Λαὸς ὅν οὐκ ἔγνων , ἐδούλευσέ μοι , εἰς ἀκοὴν ὠτίου ὑπήκουσέ μοι . » Οἰόμεθα δὲ αὐτοὺς , τῷ τὸν Θεὸν εἰδέναι τὰ πάντα πρὶν γενέσεως αὐτῶν , καὶ τὸν Χριστὸν αὐτοῦ , καὶ τὰ ἐν τῇ ἐνανθρωπήσει συμβησόμενα αὐτῷ , λέγειν , τῷ λελογίσθαι αὐτὰ ἤδη γεγονέναι τῷ τάδε καὶ τάδε πεπονθότι . Ὁμοίως δὲ καὶ εἰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τὰ περὶ αὐτοῦ διηγοῖτο , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἔχει . Οὐ τοῦτο δέ φαμεν ὡς οὐδέποτε εἰς μέλλοντα χρόνον ἐκκλινομένων τῶν προφητευομένων τῶν περὶ αὐτοῦ · « Ἰδοὺ » γαρ , φησὶ , « συνήσει ὁ παῖς μου , καὶ δοξασθήσεται , καὶ ὑψωθήσεται σφόδρα , » καὶ τὰ ἐξῆς .
Lemmas: ὁ αὐτός . τέσσαρες νη ὁ ( 71 ) ἄνθρωπος φημί ὁ λόγος ἐπιβάλλω Χριστός · ἔθνος φρυάζω κατά αὐτός , καί λαός μελετάω κενός , καί βασιλεύς ὁ γῆ παρίστημι μετά ἄρχω συνάγω ἐπί ὁ αὐτός . καί ἡγέομαι μέν ἔθνος δηλόω ὁ ἀλλότριος ὁ πίστις ἄνθρωπος , ὥσπερ ὁ στρατιώτης ὁ φρυάζω κατά αὐτός · ὁ δέ λαός ὁ ἀπό ὁ Φυλή ὁ κατατομή ( οὖον γάρ κύριος λεκτέος αὐτός ὁ Σωτήρ μή προσίημι ἐκ περιτομή ) , ὅστις κενός μελετάω , ὁ ἐν ὁ μελετάω προφητικός λόγος καταγγέλλω Χριστός οὖον νοέω . Βασιλεύς δέ ὁ γῆ καί ἄρχω Ἡρῴδης τε καί Πόντιος Πιλᾶτος , καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος λαός ἡγέομαι . οὗτος γάρ καί ὁ θεσπέσιος Πέτρος ὁ ἀπόστολος ἀπομνημονεύω ἰδικός ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος ὁ πρόκειμαι χρῆσις παράγω . εἰμί δέ καί ὁ ἀόρατος φημί δύναμις , οὐ εἄν ἁμαρτάνω . καί ὁ σοφός γοῦν ἀπόστολος οὖον τοσοῦτος ἄνθρωπος προσάπτω ὁ σταυρόω ὁ Χριστός , ὡς δύναμις ἀρχοντικός , λέγω · « Σοφία δέ λαλέω ἐν ὁ τέλειος · σοφία δέ οὖον ὁ αἰών οὗτος , οὐδέ ὁ ἄρχω ὁ αἰών οὗτος , ὁ καταργέω · ἀλλά λαλέω Θεός σοφία ἐν μυστήριον , ὁ ἀποκρύπτω , ὅς προορίζω ὁ θεός πρό ὁ αἰών εἰς δόξα ἐγώ , ὅς οὐδείς ὁ ἄρχω ὁ αἰών οὗτος γιγνώσκω · εἰμί γάρ γιγνώσκω , οὐ εἄν ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω . » ποῖος γάρ ἄρχω σταυρόω ὁ Χριστός , ὁ ὁ δόξα κύριος , ὁ μή γιγνώσκω ὁ σοφία ὁ Θεός , καί αὐτός σοφία τις ἔχω ὑπολαμβάνω , ἢ ὁ λέγω ἐντός προφητεία ἄρχω βασίλεια Πέρσης , καί ἄρχω βασίλεια Ἕλλην , καί κατά ὁ ἀκόλουθος ὁ ὁ λοιπός ἔθνος ; « ὁ ἔθνος » τοίνυν « φρυάσσω · » ὅσπερ εἰμί , ὡς ὁ Ἀκύλας σαφής ἑρμηνεύω , « θορυβέω . » εἰμί δέ ὁ λέξις ὁ , « φρυάσσω , » ὀνοματοπε ποιημένος , καί ἐμφαίνω ὁ ἄσημος ἦχος ὁ θορυβέω · τοιοῦτος γάρ ὁ σοβέω κατά ὁ καιρός ὁ ἐπιβουλεύω ὑπάρχω κατά ὁ ὑπό αὐτός πολεμέω . καί εἰμί μή ὁ λοιπός ἑρμηνευτής εἴρω ὁ , « θορυβέω , » καί , « κυκάω , » ὡς Σύμμαχος , εἰμί ἐκλαμβάνω ἀπό ὁ « φρυάσσω , » ὁ , « μεγαλαυχώ · » ὡς ἐν ἐν ὁ προφήτης οἴομαι οὗτος δηλόω ὁ λέξις · « κατά ὁ φρύαγμα ὁ Ἰορδάνης . » καί ἐπεί « ὁ ἀρνέομαι ὁ υἱός , οὐδέ ὁ πατήρ ἔχω , καί ὁ δέχομαι » ὁ Χριστός , « δέχομαι ὁ ἀποστέλλω αὐτός , » διά οὗτος ὁ κατά Χριστός στρατεύω εἰς ὁ πατήρ ἀσεβής . ὁ γοῦν φρυάζω , καί κενός μελετάω . καί παρίστημι ἐπί ὁ αὐτός , καί συνάγω ἄμη , ἐνεργέω μέν ὁ δοκέω κατά ὁ Χριστός μόνος , λογίζομαι δέ αὐτός ὁ ποιέω πρότερος , κατά ὁ πατήρ . Διὸ λέγω οὗτος αὐτός ποιέω « κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ Χριστός αὐτός . » οὐ ἀγνοητέον δέ περί ὁ ἐκφωνέω παρά μέν Ἕλλην ὁ « Κύριος » προσηγορία , παρά δέ Ἑβραῖος ὁ « ἀδωνᾶς . » δέκα γάρ ὄνομα παρά Ἑβραῖος ὀνομάζω ὁ θεός , ὅς εἰμί ἐν ὁ « ἀδωνᾶς , » καί ἑρμηνεύω « Κύριος . » καί εἰμί ὅπου λέγω ὁ « ἀδωνᾶς » παρά Ἑβραῖος καί παρά Ἕλλην « Κύριος , ὁ λέξις ὁ γράφω ἐν ὁ γραφή οὗτος ἀπαγγέλλω . εἰμί δέ ὅτε ὁ ἰάομαι κεῖμαι , ἐκφωνέω δέ ὁ « Κύριος » προσηγορία παρά Ἕλλην , ἀλλά οὖον παρά Ἑβραῖος , ὡς ἐν ὁ · « αἰνέω ὁ κύριος , ὅτι ἀγαθός ψαλμός . » κύριος γάρ ἐνθάδε ἀντί ὁ ἰάομαι εἴρω . καί εἰμί ὁ ἀρχή ὁ ψαλμός παρά Ἑβραῖος « ἀλληλούϊα · » εἰμί δέ τίς τετραγράμματον ἀνακόπτω παρά αὐτός , ὅσπερ καί ἐπί ὁ πέταλος ὁ χρυσός ὁ ἀρχιερεύς ἀναγράφω , καί λέγω μέν ὁ « ἀδωνᾶς , προσηγορία , οὐ οὗτος γράφω ἐν ὁ τετραγράμματος · παρά δέ Ἕλλην ὁ « Κύριος » ἐκφωνέω . καί ἐν ὁ ἀκριβής δέ ὁ ἀντίγραφος Ἑβραῖος χαρακτήρ κεῖμαι ὁ ὄνομα , ἑβραικός δέ οὖον ὁ νῦν , ἀλλά ὁ ἀρχαῖος . φημί γάρ ὁ Ἔσδρας ἐν ὁ αἰχμαλωσία ἕτερος αὐτός χαρακτήρ παρά ὁ πρότερος παραδίδωμι . οὗτος δέ ὑπομιμνῄσκω , ἐπεί ὁ τετραγράμματον ὡς « Κύριος » κεῖμαι ἐν ὁ · « ἀλλά ἢ ἐν νόμος κύριος · » καί ἐν ὁ · « ὅτι2 γιγνώσκω Κύριος ὁδός Δίκαιος · » καί νῦν · « κατά ὁ κύριος καί κατά ὁ Χριστός αὐτός . » οὗτος δέ παρατηρητέον , ὅτι ὁ μέν ἑβδομήκοντα καί ὁ Θεοδοτίων πᾶς εἰς ὁ παρέρχομαι χρόνος , Ἀκύλας δέ ὁ μέν εἰς ὁ παρέρχομαι , ὁ δέ εἰς ὁ μέλλω , Σύμμαχος δέ πᾶς εἰς ὁ ἐνίστημι τάσσω . ἔθος γάρ ὁ ἑβδομήκοντα πολλάκις ὁ περί Χριστός προφητεία ὡς ἤδη γίγνομαι ἀπαγγέλλω · καθάπερ ἐν ὁ · « δίδωμι εἰς ὁ βρῶμα ἐγώ χολή , καί εἰς ὁ δίψα ἐγώ ποτίζω ἐγώ ὄξος · διαμερίζω ὁ ἱμάτιον ἐγώ ἑαυτοῦ , καί ἐπί ὁ ἱματισμός ἐγώ βάλλω κλῆρος . » καί · « λαός ὅς οὐ γιγνώσκω , δουλεύω ἐγώ , εἰς ἀκοή οὖς ὑπακούω ἐγώ . » οἴομαι δέ αὐτός , ὁ ὁ θεός οἶδα ὁ πᾶς πρίν γένεσις αὐτός , καί ὁ Χριστός αὐτός , καί ὁ ἐν ὁ ἐνανθρωπέω συμβαίνω αὐτός , λέγω , ὁ λογίζομαι αὐτός ἤδη γίγνομαι ὁ ὅδε καί ὅδε πάσχω . ὅμοιος δέ καί εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ περί αὐτός διηγέομαι , ὥσπερ ἐπί ὁ πάρειμι ἔχω . οὖον οὗτος δέ φημί ὡς οὐδέποτε εἰς μέλλω χρόνος ἐκκλίνω ὁ προφητεύω ὁ περί αὐτός · « ἰδέ » γαρ , φημί , « συνίημι ὁ παῖς ἐγώ , καί δοξάζω , καί ὑψόω σφόδρα , » καί ὁ ἑξῆς .