origenes.selecta-in-psalmos-dub-fragmenta-e-catenis 1b.8
Διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς ἐν κρίσει , ἑ . Ἐντεῦθεν ( 60 ) οἱ ἁπλούστεροι τῶν πεπιστευκότων ὁρμώμενοι νομίζουσι τοὺς ἀσεβεῖς τῆς ἀναστάσεως μὴ τεύξεσθαι , τί νοοῦντες τὴν ἀνάστασιν , καὶ ποταπὴν τὴν κρίσιν φανταζόμενοι , οὐ πάνυ σαφηνίζοντες . Κἂν γὰρ δοκῶσι περὶ τούτων ἀποφαίνεσθαι , ἡ βάσανος αὐτοὺς διελέγξει τὰ ἐξῆς ἀκολούθως σώζειν μὴ δυναμένους . Ἐὰν οὗν πυνθανώμεθα τίνος αὐτῶν ἡ ἀνάστασις γίνεται , ἀποκρίνονται , ὅτι τῶν σωμάτων , ὦν νῦν περικείμεθα . Εἶτα προσεπερωτησάντων ἡμῶν πότερον τῆς οὐσίας αὐτῶν ὅλης , ἢ οὐχί ; πρὶν βασανίσαι λέγουσιν , ὅτι ὅλης . Ἐὰν δὲ προσαπορήσωμεν συμπεριφερόμενοι τῇ ἀκεραιότητι αὐτῶν , εἰ συναναστήσεται τὰ ἀποῤῥεύσαντα ἐν φλεβοτομίαις αἵματα , καὶ αἱ σάρκες , καὶ αἱ τρίχες αἱ πώποτε γενόμεναι , ἢ μόναι αἱ πρὸς τῇ ἐξόδῳ θλιβόμεναι , εἰς τὸ τῷ Θεῷ ποιεῖν ( 61 ) ἃ βούλεται προστρέχουσιν . Οἱ δὲ γενναιότεροι αὐτῶν , ἵνα μὴ ἀναγκάζωνται τὰ αὐτὰ αἴματα συναγαγεῖν τῷ λόγῳ ἃ πολλάκις ἀποκριθῆναι τῶν σωμάτων ἡμῶν συνέβη , φασὶ τὸ ἐπὶ τέλει ἡμῶν ἀναστήσεσθαι σῶμα . Προσηπορήσαμεν δὲ διὰ τὸ τρεπτὴν εἶναι τὴν σωματικὴν φύσιν , καὶ τοιαῦτα ὥσπερ εἰς τὸ ἡμέτερον σῶμα αἰ τροφαὶ κατατάττονται , καὶ μεταβάλλουσι τὰς ὁμοιότητας , οὕτως καὶ τὰ ἡμέτερα σώματα μεταβάλλονται , καὶ ἐν τοῖς σαρκοβόροις οἰωνοῖς καὶ θηρίοις γίγνονται μέρη τῶν ἐκείνων σωμάτων . Καὶ πάλιν ἐκεῖνα ὑπὸ ἀνθρώπων ἢ ἑτέρων ζώων ἐσθιόμενα ἀντιμεταβάλλει , καὶ γίνεται ἀνθρώπων ἢ ἐτέρων ζώων σώματα · καὶ τούτου ἐπὶ πολὺ γιγνομένου ἀνάγκη τὸ αὐτὸ σῶμα πλειόνων ἀνθρώπων πολλάκις γενέσθαι μέρος . Τίνος οὖν ἔσται σῶμα ἐν τῇ ἀναστάσει ; Καὶ οὕτως εἰς βυθὸν φλυαρίας ἡμᾶς ἀλόγους ( 62 ) συμβήσεται ἐμπίπτειν . Καὶ μετὰ ταύτας τὰς ἀπορίας , ἐπὶ τὸ πάντα δυνατὰ εἷναι τῷ Θεῷ καταφεύγουσι , καὶ λέξεις τῶν Γραφῶν δυναμένας κατὰ τὴν πρόχειρον ἐκδοχὴν ὑποβάλλειν τὸ νοούμενον αὐτοῖς προφέρονται · οἷον τὴν ἐν τῷ Ἰεζεχιήλ · « Καὶ ἐγένετο ἐπʼ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου · καὶ ἐξήγαγέ με ἐν πνεύματι . καὶ ἔθηκέ με ἐν μέσῳ τοῦ πεδίου , καὶ τοῦτο ἦν μεστὸν ὀστέων ἀνθρώπων . Καὶ περιήγαγέ με ἐπʼ αὐτὰ κυκλόθεν κύκλῳ · καὶ ἰδοὺ πολλὰ σφόδρα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου · καὶ ἰδοὺ , αὐτὰ ξηρὰ λίαν . Καὶ εἶπε πρὸς μέ · Υἱὲ ἀνθρώπου , εἰ ζήσεται τὰ ὀστέα ταῦτα ; Καὶ εἶπον · Κύριε ὁ Θεὸς , σὺ ἐπίστασαι ταῦτα . Καὶ εἶπε πρὸς μέ · Προφήτευσον . υἱὲ ἀνθρώπου . Καὶ εἶπον πρὸς αὐτά · Τὰ ὀστέα τὰ ξηρὰ ταῦτα , ἀκούσατε λόγον Κυρίου · τάδε λέγει Ἀδωναῒ Κύριος τοῖς ὀστέοις τούτοις · Ἰδοὺ ἐγὼ εἰσάγω εἰς ὑμᾶς πνοῦμα ζωῆς , καὶ δώσω εἰς ὑμᾶς νεῦρα , καὶ ἐπάξω ἐφʼ ὑμᾶς σάρκας , καὶ ἐκτενῶ ἐφʼ ὑμᾶς δέρμα , καὶ δώσω τὸ πνεῦμά μου ἐφʼ ὑμᾶς , καὶ ζήσεσθε · καὶ θήσομαι ὑμᾶς ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν , καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος . » Τούτῳ μὲν οὖν πιθανωτέρῳ χρῶνται τῷ ῥητῷ · καὶ ἄλλα δὲ λέγουσιν εὐαγγελικὰ , οἷον , ὡς τὸ , « Ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων · » καὶ τὸ , « Φοβήθητε τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ · » καὶ τὸ ἐν τῷ Παύλῳ · « Ζωοποιήσει τὰ θνητὰ ὑμῶν σώματα , διὰ τὸ ἐνοικοῦν αὐτοῦ Πνεῦμα ἐν ὑμῖν . » Χρὴ δὲ πάντα τὸν φιλαλήθη κατʼ αὐτὸν ( 63 ) τούτοις τὸν νοῦν ἐπιστήσαντα περὶ τῆς ἀναστάσεως ἀγωνίσασθαι , σῶσαί τε καὶ τὴν τῶν ἀρχαίων παράδοσιν , καὶ φυλάξασθαι ἐμπεσεῖν εἰς φλυαρίαν πτωχῶν νοημάτων , ἀδυνάτων τε ἅμα καὶ Θεοῦ ἀναξίων . Τοῦτο οὖν εἰς τὸν τόπον διαληπτέον , ὅτι πᾶν σῶμα ὑπὸ φύσεως συνεχόμενον τῆς καταταττούσης ἔξωθέν τινα δίκην τροφῆς εἰς αὐτὸ , καὶ ἀποκρινούσης ἀντὶ τῶν ἐπεισαγομένων ἕτερα , ὥσπερ τὰ τῶν φυτῶν καὶ τῶν ζώων , τὸ ὑλικὸν ὑποκείμενον οὐδέποτε ἔχει ταυτόν . Διόπερ οὐ κακῶς ποταμὸς ὠνόμασται τὸ σῶμα · διότι , ὡς πρὸς τὸ ἀκριβὲς τάχα , οὐδὲ δύο ἡμερῶν τὸ πρῶτον ὑποκείμενον ταυτόν ἐστιν ἐν τῷ σώματι ἡμῶν · καίτοιγε τοῦ οἷον ἢ Παύλου , ἢ Πέτρου , ἀεὶ τοῦ αὐτοῦ ὄντος , οὐ τοῦ κατὰ ψυχὴν μόνου , ἧς ἡ οὐσία οὔτε ῥεῖ καθʼ ἡμᾶς , οὔτʼ ἐπεισαγόμενόν τι ἔχει ποτὲ , κἂν ῥευστὴ ἦν ἡ φύσις τοῦ σώματος , τῷ τὸ εἶδος τὸ χαρακτηρίζον τὸ σῶμα ταυτὸν εἶναι · ὡς καὶ τοὺς τύπους μένειν τοὺς αὐτοὺς , εἰς τὴν ( 64 ) ποιότητα Πέτρου καὶ Παύλου τὴν σωματικὴν παριστάνοντας · καθʼ ἢν ποιότητα καὶ οὐλαὶ ἐκ παίδων παραμένουσι τοῖς σώμασι , καὶ ἄλλα τινὰ ἰδιώματα , φακοί . Καὶ ἐπὶ τούτοις εἴ τι ἐστὶν ὅμοιον τοῦτο τὸ εἶδος , καθʼ ὁ εἰδοποιεῖται ὁ Πέτρος καὶ ὁ Παῦλος , τὸ σωματικὸν , ὃ ἐν τῇ ἀναστάσει περιτίθεται πάλιν τῇ ψυχῇ , ἐπὶ τὸ κρεῖττον μεταβάλλον , οὐ πάντως τόδε ἔτι ἐντεταγμένον τὸ κατὰ τὴν πρώτην ὑποκείμενον . Ὤσπερ ( 65 ) δὲ τὸ εἶδός ἐστι μέχρι τοῦ πέρατος , κἂν οἱ χαρακτῆρες δοκῶσι πολλὴν ἔχειν παραλλαγήν · οὕτως νοητέον καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος , εἶδος ταυτὸν εἶναι τῷ μέλλοντι , πλείστης ὅσης ἐσομένης τῆς ἐπὶ κάλλιον μεταβολῆς . Ἀναγκαῖον γὰρ τὴν ψυχὴν , ἐν τόποις σωματικοῖς ὑπάρχουσαν , κεχρῆσθαε σώμασι καταλλήλοις τοῖς τόποις . Καὶ ὥσπερ ἐν Θαλάσσῃ ζῇν ἡμᾶς ἐνύδρους γενομένους εἰ ἐχρῆν πάντως ἂν ἔδει παραπλησίαν ἔχειν καὶ τὴν ἄλλην ἐχθύων κατάστασιν · οὕτως μέλλοντας κληρονομεἴν Βασιλείαν οὐρανῶν , καὶ ἐν τόποις διαφέρουσιν ἔσεσθαι , ἀναγκαῖον χρῆσθαι σώμασι πνευματικοῖς , οὐχὶ τοῦ εἴδους τοῦ προτέρου ἀφανιζομένου , κᾶν ἐπὶ τὸ ἐνδοξότερον γένηται αὐτοῦ ἡ τροπή · ὤσπερ ἦν τὸ Ἰησοῦ εἶδος , καὶ Μωϋσέως , καὶ Ἡλίου , οὐχ ἕτερον ἐν τῇ μεταμορφώσει , παρʼ ὃ ἦν . Μὴ πρόσκοπτε τοίνυν , εἰ τὸ πρῶτον ὑποκείμενον ἄν τις λέγοι μὴ ἔσεσθαι ταυτὸν τότε , ὅπου ὁ λόγος τοῖς ἐφιστάνειν δυναμένοις δείκνυσιν , ὅτι οὐδὲ νῦν δύναται δύο ἡμερῶν εἶναι τὸ πρῶτον ὑποκείμενον . Ἄξιον δὲ ἐπιστῆσαι καὶ τὸ , ἑτεροῖον μὲν σπείρεσθαι , ἑτεροῖον δὲ ἀνίστασθαι · « Σπείρεται γὰρ σῶμα ψυχικὸν , ἐγείπνευματικόν . » Καὶ ἐπιφέρει πᾶσιν ὁ ρεται σῶμα Ἀπόστολος , σχεδὸν τὴν γηΐνην ποιότητα ἡμᾶς διδάσκων ἀποτίθεσθαι μέλλειν ἡμᾶς , τοῦ εἴδους σωζομένου κατὰ τὴν ἀνάστασιν · « Τοῦτο δέ φημι , ἀδελφοὶ , ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύναται , οὐδὲ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν . » Ἴσως μὲν γὰρ ἔσται περὶ τοῦ τὸν ἅγιον ( 66 ) διακρατούμενον , ὑπὸ τοῦ ἰδιοποιοῦντός ποτε τὴν σάρκα · σὰρξ δὲ οὐκέτι , ἀλλʼ ὅπερ ποτὲ ἐχαρακτηρίζετο ἐν τῇ σαρκὶ , τοῦτο χαρακτηρισθήσεται ἐν τῷ πνευματικῷ σώματι . Καὶ πρὸς τὰ ῥήματα δὲ τῶν Γραφῶν , ἃ παρατίθενται οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν , ταῦτα ἔστιν εἰπεῖν , καὶ πρῶτον ἐν τῷ Ἰεζεχιήλ . Ἐπὶ τὸ ὅσον ( 67 ) ἐφ᾿ οἷς βούλονται οἱ ἁπλούστεροι κατὰ τὰς λέξεις ταύτας , οὐδὲ ἀνάστασις σαρκῶν ἔσται , ἀλλὰ ὀστέων μόνον , καὶ δερμάτων , καὶ νεύρων . Ἄμα δὲ καὶ ὑποδεικτέον αὐτοῖς , ὅτι συναρπάζονται , ὡς μὴ νενοηκότες τὸ γεγραμμένον . Οὐ γὰρ , εἰ ὀστᾶ ὀνομάζεται , πάντως τὰ ὀστᾶ ταῦτα νοητέον · ὥσπερ οὐδὲ ἐν τῷ , « Διεσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου . » Καὶ , « Ἴασαί με , ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μου , φανεροῦ ὄντος τοῦ μὴ λέγεσθαι τὰ ὀστᾶ κατὰ τὴν κοινὴν ἐκδοχήν . Ἐπιφέρεται γοῦν τῷ λόγῳ · Ἇρά γε λέγουσιν , « Ξηρὰ γέγονε τὰ ὀστέα ἡμῶν · » ὅτι « αὐτοὶ λέγουσιν , ὅτι Ξηρὰ γέγονε τὰ ὀστᾶ ἡμῶν , » θέλοντες ἀνίστασθαι συναχθέντα ; Ἀλλὰ τοῦτο ἀμήχανον . Λέγοιεν δʼ ἂν , ξηρὰ γέγονε τὰ ὀστέα ἡμῶν , ἐν αἰχμαλωσίαις γενόμενοι καὶ πᾶσαν ζωτικὴν νοτίδα ἀποβεβληκότες . Ἐπιφέρουσι γοῦν τὸ , « Ἀπόλωλεν ἡ ἐλπὶς ἡμῶν · διαπε φωνήκαμεν . » Οὐκοῦν ἡ ἐπαγγελία τῆς ἀναστάσεως τοῦ λαοῦ ἐστιν ἀπὸ τοῦ πτώματος , καὶ τῆς οἰονεὶ νεκρότητος ἣν νενέκρωνται , διὰ τὰ ἁμαρτήματα τοῖς ἐχθροῖς παραδοθέντες . Καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ δὲ ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος λέγονται εἷναι τάφοι γέμοντες ὀστέων καὶ πάσης ἀκαθαρσίας . Πρέπει δὲ τῷ Θεῷ ἀνοίγειν τὰ μνημεῖα ἑκάστου , καὶ ἐξάγειν ἐκ τῶν μνημείων ἡμᾶς ἐζωοποιημένους , ὥσπερ ὁ Σωτὴρ τὸν Λάζαρον εἵλκυσεν ἕξω . Τὸ δὲ , « Ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων , » πρὸς αὐτοὺς ἀπορητέον , ὅτι ὡς ἐν τούτῳ τῷ βίῳ πᾶν μέλος εἰς τινα χρείαν ὁ Δημιουργὸς κατεσκεύασεν , οὕτω καὶ τοὺς ὀδόντας εἰς τὸ διακόπτεσθαι τὴν στερεὰν τροφήν . Τίς οὖν χρεία τοῖς κολαζομένοις ὀδόντων ; οὐ γὰρ εἰς τὴν γέενναν ὄντες κατʼ αὐτοὺς φάγονται . Καὶ δεικτέον . ὅτι οὐ πάντα παραλαμβάνεσθαι δεῖ κατὰ τὸ κείμενον . « Ὀδόντας γοῦν ἁμαρτωλῶν συνέτριψας · » καὶ , « Τὰς μύλας τῶν λεόντων συνέθλασεν ὁ Κύριος . » Τίς δὲ οὕτως ἠλίθιος , ὡς ὑπολαμβάνειν , ὅτι , τηρῶν τὰ σώματα τῶν ἁμαρτωλῶν ὁ Θεὸς , τοὺς ὀδόντας αὐτῶν συντρίβει μόνον ; Ὥσπερ οὖν εἴ τις , θέλων ταῦτα οὕτως ἔχειν , θλιβόμενος εἴλκετο ἐπʼ ἀλληγορίαν , οὕτως ζητητέον τῶν κολαζομένων τὸν βρυγμὸν τῶν ὀδόντων , τῆς ψυχῆς δύναμιν μασητικὴν ἐχούσης , ἥτις ἐν καιρῷ τοῦ ἐλέγχου περὶ τῶν ἁμαρτημάτων , κατὰ τὸν συγκρουσμὸν τῶν ὀδόντων , ὡς ἐφρόνησε , βρύξει τοὺς ὀδόντας . Τὸ δὲ , « Φοβήθητε τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ , » τάχα μὲν διδάσκει , ὅτι ἀσώματος ἡ ψυχὴ , τάχα δὲ δηλοῖ καὶ ὅτι χωρὶς σώματος οὐ κολασθήσεται · περὶ οὗ φυσιολογοῦντες τὰ περὶ τοῦ εἴδους καὶ τοῦ πρώτου ὑποκειμένου εἰρήκαμεν . Καὶ τὸ παρὰ τῷ Ἀποστόλῳ δὲ , « Ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ ἡμῶν σώματα , » θνητοῦ ὄντος τοῦ σώματος , καὶ οὐ μετέχοντος τῆς ἀληθινῆς ζωῆς , δύναται παριστάνειν , ὅπου τὸ σωματικὸν εἶδος , περὶ οὗ εἰρήκαμεν τῇ φύσει θνητὸν ὃν , « ὅταν Χριστὸς φανερωθῇ ἡ ζωὴ ἡμῶν , » καὶ αὐτὸ μεταβάλλει ἀπὸ τοῦ εἶναι σῶμα θανάτου ζώοποιηθὲν , διὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ζωοποιοῦν ἐκ τοῦ πνεύματος γεγονέναι . Καὶ τὸ , « Ἐρεῖ δὲ , Πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροὶ , ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται ; » γυμνῶς παρίστησιν , ὅτι τὸ πρῶτον ὑποκείμενον οὐκ ἀναστήσεται . Εἰ γὰρ καλῶς ἐλάβομεν τὸ παράδειγμα , ῥητέον , ὅτι ὁ σπερματικὸς λόγος ἐν τῷ κόκκῳ τοῦ σίτου δραξάμενος τῆς παρακειμένης ὕλης , καὶ διʼ ὄλης αὐτῆς χωρήσας , περιδραξάμενος αὐτῆς τοῦ αὐτοῦ εἴδους , ὧν ἔχει δυνάμεων ἐπιτίθησι τῇ ποτε γῇ , καὶ ὕδατι , καὶ ἀέρι , καὶ πυρὶ , νικήσας τὰς ἐκείνων ποιότητας , μεταβάλλει ἐπὶ ταύτην ἧς ἐστιν αὐτὸς δημιουργός · καὶ οὕτως συμπληροῦται ὁ στάχυς εἰς ὑπερβολὴν διαφέρων τοῦ ἐξ ἀρχῆς κόκκου , μεγέθει καὶ σχήματι , καὶ ποικιλίᾳ .
Lemmas: Ζεύς οὗτος οὐ ἀνίστημι ἀσεβής ἐν κρίσις , ὅς . ἐντεῦθεν ( 60 ) ὁ ἁπλόος ὁ πιστεύω ὁρμάω νομίζω ὁ ἀσεβής ὁ ἀνάστασις μή τυγχάνω , τίς νοέω ὁ ἀνάστασις , καί ποταπός ὁ κρίσις φαντάζω , οὖον πάνυ σαφηνίζω . κἀν γάρ δοκέω περί οὗτος ἀποφαίνω , ὁ βάσανος αὐτός διελέγχω ὁ ἑξῆς ἀκόλουθος σῴζω μή δύναμαι . ἐάν ἐν πυνθάνομαι τίς αὐτός ὁ ἀνάστασις γίγνομαι , ἀποκρίνω , ὅτι ὁ σῶμα , οὖν νῦν περίκειμαι . εἶτα προσεπερωτάω ἐγώ πότερος ὁ οὐσία αὐτός ὅλος , ἢ οὐ ; πρίν βασανίζω λέγω , ὅτι ὅλος . ἐάν δέ προσαπορέω συμπεριφέρω ὁ ἀκεραιότης αὐτός , εἰμί συνανίστημι ὁ ἀπολέγω ἐν φλεβοτομία αἷμα , καί ὁ σάρξ , καί ὁ θρίξ ὁ πώποτε γίγνομαι , ἢ μόνος ὁ πρός ὁ ἔξοδος θλίβω , εἰς ὁ ὁ Θεός ποιέω ( 61 ) ὁ βούλομαι προστρέχω . ὁ δέ γενναῖος αὐτός , ἵνα μή ἀναγκάζω ὁ αὐτός αἷμα συνάγω ὁ λόγος ὁ πολλάκις ἀποκρίνω ὁ σῶμα ἐγώ συμβαίνω , φημί ὁ ἐπί τέλος ἐγώ ἀνίστημι σῶμα . προσαπορέω δέ διά ὁ τρεπτός εἰμί ὁ σωματικός φύσις , καί τοιοῦτος ὥσπερ εἰς ὁ ἡμέτερος σῶμα ὁ τροφή κατατάσσω , καί μεταβάλλω ὁ ὁμοιότης , οὕτως καί ὁ ἡμέτερος σῶμα μεταβάλλω , καί ἐν ὁ σαρκοβόρος οἰωνός καί θηρίον γίγνομαι μέρος ὁ ἐκεῖνος σῶμα . καί πάλιν ἐκεῖνος ὑπό ἄνθρωπος ἢ ἕτερος ζῷον εἰσθέω ἀντιμεταβάλλω , καί γίγνομαι ἄνθρωπος ἢ ἕτερος ζῷον σῶμα · καί οὗτος ἐπί πολύς γίγνομαι ἀνάγκη ὁ αὐτός σῶμα πλείων ἄνθρωπος πολλάκις γίγνομαι μέρος . τίς οὖν εἰμί σῶμα ἐν ὁ ἀνάστασις ; καί οὕτως εἰς βυθός φλυαρία ἐγώ ἄλογος ( 62 ) συμβαίνω ἐμπίπτω . καί μετά οὗτος ὁ ἀπορία , ἐπί ὁ πᾶς δυνατός ἵημι ὁ Θεός καταφεύγω , καί λέγω ὁ Γραφής δύναμαι κατά ὁ πρόχειρον ἐκδοχή ὑποβάλλω ὁ νοέω αὐτός προφέρω · οἷος ὁ ἐν ὁ Ἰεζεχιήλ · « καί γίγνομαι ἐπί ἐγώ χείρ κύριος · καί ἐξάγω ἐγώ ἐν πνεῦμα . καί τίθημι ἐγώ ἐν μέσος ὁ πεδίον , καί οὗτος εἰμί μεστός ὀστέον ἄνθρωπος . καί περιάγω ἐγώ ἐπί αὐτός κυκλόθεν κύκλος · καί ἰδού πολύς σφόδρα ἐπί πρόσωπον ὁ πεδίον · καί ἰδού , αὐτός ξηρός λίαν . καί εἶπον πρός ἐγώ · υἱός ἄνθρωπος , εἰμί ζῶ ὁ ὀστέον οὗτος ; καί εἶπον · κύριος ὁ θεός , σύ ἐπίσταμαι οὗτος . καί εἶπον πρός ἐγώ · προφητεύω . υἱός ἄνθρωπος . καί εἶπον πρός αὐτός · ὁ ὀστέον ὁ ξηρός οὗτος , ἀκούω λόγος κύριος · ὅδε λέγω ἀδωνᾶς Κύριος ὁ ὀστέον οὗτος · ἰδέ ἐγώ εἰσάγω εἰς σύ πνέω ζωή , καί δίδωμι εἰς σύ νεῦρον , καί ἐπάγω ἐπί σύ σάρξ , καί ἐκτείνω ἐπί σύ δέρμα , καί δίδωμι ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί σύ , καί ζῶ · καί τίθημι σύ ἐπί ὁ γῆ σύ , καί γιγνώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί Κύριος . » οὗτος μέν οὖν πίθανος χράω ὁ ῥητός · καί ἄλλος δέ λέγω εὐαγγελικός , οἷος , ὡς ὁ , « ἐκεῖ εἰμί ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς · » καί ὁ , « φοβέω ὁ δύναμαι καί ψυχή καί σῶμα ἀπόλλυμι ἐν γέεννα · » καί ὁ ἐν ὁ Παῦλος · « ζῳοποιέω ὁ θνητός σύ σῶμα , διά ὁ ἐνοικέω αὐτός πνεῦμα ἐν σύ . » χρή δέ πᾶς ὁ φιλαλήθης κατά αὐτός ( 63 ) οὗτος ὁ νόος ἐφίστημι περί ὁ ἀνάστασις ἀγωνίζομαι , σώζω τε καί ὁ ὁ ἀρχαῖος παράδοσις , καί φυλάσσω ἐμπίπτω εἰς φλυαρία πτωχός νόημα , ἀδύνατος τε ἅμα καί Θεός Ἀναξίων . οὗτος οὖν εἰς ὁ τόπος διαληπτέον , ὅτι πᾶς σῶμα ὑπό φύσις συνέχω ὁ κατατάσσω ἔξωθεν τις δίκη τροφή εἰς αὐτός , καί ἀποκρίνω ἀντί ὁ ἐπεισάγω ἕτερος , ὥσπερ ὁ ὁ φυτός καί ὁ ζῷον , ὁ ὑλικός ὑπόκειμαι οὐδέποτε ἔχω αὐτός . διόπερ οὖον κακῶς ποταμός ὀνομάζω ὁ σῶμα · διότι , ὡς πρός ὁ ἀκριβής τάχα , οὐδέ δύο ἡμέρα ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι αὐτός εἰμί ἐν ὁ σῶμα ἐγώ · καίτοι ὁ οἷος ἢ Παῦλος , ἢ Πέτρος , ἀεί ὁ αὐτός εἰμί , οὖον ὁ κατά ψυχή μόνος , ὅς ὁ οὐσία οὔτε ῥέω κατά ἐγώ , οὔτε ἐπεισάγω τίς ἔχω ποτέ , κἀν ρευστός εἰμί ὁ φύσις ὁ σῶμα , ὁ ὁ εἶδος ὁ χαρακτηρίζω ὁ σῶμα τατός εἰμί · ὡς καί ὁ τύπος μένω ὁ αὐτός , εἰς ὁ ( 64 ) ποιότης Πέτρος καί Παῦλος ὁ σωματικός παριστάνω · κατά εἄν ποιότης καί οὐλή ἐκ παῖς παραμένω ὁ σῶμα , καί ἄλλος τις ἰδίωμα , φακός . καί ἐπί οὗτος εἰμί τίς εἰμί ὅμοιος οὗτος ὁ εἶδος , κατά ὁ εἰδοποιέω ὁ Πέτρος καί ὁ Παῦλος , ὁ σωματικός , ὅς ἐν ὁ ἀνάστασις περιτίθημι πάλιν ὁ Ψυχή , ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβάλλω , οὖον πάντως ὅδε ἔτι ἐντάσσω ὁ κατά ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι . ὤσπερ ( 65 ) δέ ὁ εἶδος εἰμί μέχρι ὁ πέρας , κἀν ὁ χαρακτήρ δοκέω πολύς ἔχω παραλλαγή · οὕτως νοητέον καί ἐπί ὁ πάρειμι , εἶδος τατός εἰμί ὁ μέλλω , πλεῖστος ὅσος εἰμί ὁ ἐπί καλός μεταβολεύς . ἀναγκαῖος γάρ ὁ ψυχή , ἐν τόπος σωματικός ὑπάρχω , χράω σῶμα κατάλληλος ὁ τόπος . καί ὥσπερ ἐν Θάλασσα ζάω ἐγώ ἔνυδρος γίγνομαι εἰμί χρή πάντως εἄν ἐσθίω παραπλήσιος ἔχω καί ὁ ἄλλος ἐχθῦοι κατάστασις · οὕτως μέλλω κληρονομέω βασιλεία οὐρανός , καί ἐν τόπος διαφέρω εἰμί , ἀναγκαῖος χράω σῶμα πνευματικός , οὐ ὁ εἶδος ὁ πρότερος ἀφανίζω , κἄν ἐπί ὁ ἔνδοξος γίγνομαι αὐτός ὁ τροπή · ὤσπερ εἰμί ὁ Ἰησοῦς εἶδος , καί Μωϋσῆς , καί Ἡλίας , οὐ ἕτερος ἐν ὁ μεταμορφόω , παρά ὅς εἰμί . μή προσκόπτω τοίνυν , εἰμί ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι ἄν τις λέγω μή εἰμί τατός τότε , ὅπου ὁ λόγος ὁ ἐφιστάνω δύναμαι δείκνυμι , ὅτι οὐδέ νῦν δύναμαι δύο ἡμέρα εἰμί ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι . Ἄξιος δέ ἐφίστημι καί ὁ , ἑτεροῖος μέν σπείρω , ἑτεροῖος δέ ἀνίστημι · « σπείρω γάρ σῶμα ψυχικός , εγειπνευματικος . » καί ἐπιφέρω πᾶς ὁ ρεται σῶμα ἀπόστολος , σχεδόν ὁ γήινος ποιότης ἐγώ διδάσκω ἀποτίθημι μέλλω ἐγώ , ὁ εἶδος σῴζω κατά ὁ ἀνάστασις · « οὗτος δέ φημί , ἀδελφός , ὅτι σάρξ καί αἷμα βασίλειος Θεός κληρονομέω οὖον δύναμαι , οὐδέ ὁ φθορά ὁ ἀφθαρσία . » ἴσος μέν γάρ εἰμί περί ὁ ὁ ἅγιος ( 66 ) διακρατέω , ὑπό ὁ ἰδιοποιέω ποτός ὁ σάρξ · σάρξ δέ οὐκέτι , ἀλλά ὅσπερ ποτέ χαρακτηρίζω ἐν ὁ σάρξ , οὗτος χαρακτηρίζω ἐν ὁ πνευματικός σῶμα . καί πρός ὁ ῥῆμα δέ ὁ Γραφής , ὁ παρατίθημι ὁ ἀδελφός ἐγώ , οὗτος εἰμί εἶπον , καί πρῶτος ἐν ὁ Ἰεζεχιήλ . ἐπί ὁ ὅσος ( 67 ) ἐπί ὅς βούλομαι ὁ ἁπλόος κατά ὁ λέγω οὗτος , οὐδέ ἀνάστασις σάρξ εἰμί , ἀλλά ὀστέον μόνος , καί δέρμα , καί νεῦρον . ἄμη δέ καί ὑποδείκνυμι αὐτός , ὅτι συναρπάζω , ὡς μή νοέω ὁ γράφω . οὖον γάρ , εἰμί ὀστέον ὀνομάζω , πάντως ὁ ὀστέον οὗτος νοητέον · ὥσπερ οὐδέ ἐν ὁ , « διασκορπίζω πᾶς ὁ ὀστέον ἐγώ . » καί , « ἰάομαι ἐγώ , ὅτι ταράσσω ὁ ὀστέον ἐγώ , φανερός εἰμί ὁ μή λέγω ὁ ὀστέον κατά ὁ κοινός ἐκδοχή . ἐπιφέρω γοῦν ὁ λόγος · ἄρα γε λέγω , « ξηρός γίγνομαι ὁ ὀστέον ἐγώ · » ὅτι « αὐτός λέγω , ὅτι ξηρός γίγνομαι ὁ ὀστέον ἐγώ , » ἐθέλω ἀνίστημι συνάγω ; ἀλλά οὗτος ἀμήχανος . λέγω δέ εἄν , ξηρός γίγνομαι ὁ ὀστέον ἐγώ , ἐν αἰχμαλωσία γίγνομαι καί πᾶς ζωτικός νοτίς ἀποβάλλω . ἐπιφέρω γοῦν ὁ , « ἀπόλλυμι ὁ Ἐλπὶς ἐγώ · διαπίνω φωνέω . » οὐκοῦν ὁ ἐπαγγελία ὁ ἀνάστασις ὁ λαός εἰμί ἀπό ὁ πτῶμα , καί ὁ οἱονεί νεκρότης ὅς νεκρόω , διά ὁ ἁμάρτημα ὁ ἐχθρός παραδίδωμι . καί ὁ ἁμαρτωλός δέ ὑπό ὁ Σωτήρ λέγω ἵημι τάφος γέμω ὀστέον καί πᾶς ἀκαθαρσία . πρέπω δέ ὁ Θεός ἀνοίγω ὁ μνημεῖον ἕκαστος , καί ἐξάγω ἐκ ὁ μνημεῖον ἐγώ ζωοποιημένος , ὥσπερ ὁ Σωτήρ ὁ Λάζαρος ἕλκω ἔχω . ὁ δέ , « ἐκεῖ εἰμί ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς , » πρός αὐτός ἀπορητέον , ὅτι ὡς ἐν οὗτος ὁ βίος πᾶς μέλος εἰς τις χρεία ὁ Δημιουργός κατασκευάζω , οὗτος καί ὁ ὀδούς εἰς ὁ διακόπτω ὁ στερεός τροφή . Τῖς οὖν χρεία ὁ κολάζω ὀδούς ; οὖον γάρ εἰς ὁ γέεννα εἰμί κατά αὐτός ἐσθίω . καί δεικτέος . ὅτι οὖον πᾶς παραλαμβάνω δεῖ κατά ὁ κεῖμαι . « ὀδούς γοῦν ἁμαρτωλός συντρίβω · » καί , « ὁ μύλη ὁ λέων συνθλάω ὁ Κύριος . » Τῖς δέ οὕτως ἠλίθιος , ὡς ὑπολαμβάνω , ὅτι , τηρέω ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτωλός ὁ θεός , ὁ ὀδούς αὐτός συντρίβω μόνος ; ὥσπερ οὖν εἰμί τις , ἐθέλω οὗτος οὕτως ἔχω , θλίβω ἕλκω ἐπί ἀλληγορία , οὕτως ζητητέος ὁ κολάζω ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς , ὁ Ψυχή δύναμις μασητικός ἔχω , ὅστις ἐν καιρός ὁ ἐλέγχω περί ὁ ἁμάρτημα , κατά ὁ συγκρουσμός ὁ ὀδούς , ὡς φρονέω , βρύκω ὁ ὀδούς . ὁ δέ , « φοβέω ὁ δύναμαι καί ψυχή καί ὁ σῶμα ἀπόλλυμι ἐν γέεννα , » τάχα μέν διδάσκω , ὅτι ἀσώματος ὁ ψυχή , τάχα δέ δηλόω καί ὅτι Χωρὶς σῶμα οὖον κολάζω · περί ὅς φυσιολογέω ὁ περί ὁ εἶδος καί ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι εἴρω . καί ὁ παρά ὁ ἀπόστολος δέ , « ζῳοποιέω καί ὁ θνητός ἐγώ σῶμα , » θνητός εἰμί ὁ σῶμα , καί οὖον μετέχω ὁ ἀληθινός ζωή , δύναμαι παρίστημι , ὅπου ὁ σωματικός εἶδος , περί ὅς εἴρω ὁ φύσις θνητός ὅς , « ὅταν Χριστός φανερόω ὁ ζωή ἐγώ , » καί αὐτός μεταβάλλω ἀπό ὁ εἰμί σῶμα θάνατος ζῳοποιέω , διά ὁ πνεῦμα ὁ ζωοποιέω ἐκ ὁ πνεῦμα γίγνομαι . καί ὁ , « ἐράομαι δέ , Πῶς ἐγείρω ὁ νεκρός , ποῖος δέ σῶμα ἔρχομαι ; » γυμνός παρίστημι , ὅτι ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι οὐ ἀνίστημι . εἰμί γάρ καλῶς λαμβάνω ὁ παράδειγμα , ῥητέος , ὅτι ὁ σπερματικός λόγος ἐν ὁ κόκκος ὁ σῖτος δράσσομαι ὁ παράκειμαι ὕλη , καί διά ὅλος αὐτός χωρέω , περιδράσσομαι αὐτός ὁ αὐτός εἶδος , ὅς ἔχω δύναμις ἐπιτίθημι ὁ ποτός γῆ , καί ὕδωρ , καί ἀήρ , καί πῦρ , νικάω ὁ ἐκεῖνος ποιότης , μεταβάλλω ἐπί οὗτος ὅς εἰμί αὐτός δημιουργός · καί οὕτως συμπληρόω ὁ στάχυς εἰς ὑπερβολή διαφέρω ὁ ἐκ ἀρχή κόκκος , μέγεθος καί σχῆμα , καί ποικιλίας .