origenes.scholia-in-lucam-fragmenta-e-cod-venet-28 2.8.39
Στίχ . λθ΄ . ‘Υπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου , καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός . Καὶ ἀπῆλθε , καθʼ ὅλην τὴν πόλιν ηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ δ Ἰησοῦς . Πέμπει αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον . Οὐ γὰρ τοσοῦτο μέτρον εἶχεν ὁ ἀνὴρ , ἵνα πρὸς τὸ καθῆσθαι παρὰ τοὺς πόδας Ἰησοῦ ἱματισμένος χωρήσῃ . Καὶ τῷ εἶναι σὺν αὐτῷ , τῶν ἀπὸ τῆς περιχώρου τὴν Ἰησοῦ παρουσίαν οὐ χωρούντων , οὐδὲν ἧττον προενοήσατο τῆς τῶν δυναμέτων ἐκεῖ σωτηρίας , τὸν αὐταρκῶς παρακαθίσαντα τοῖς ποσὶν αὐτοῦ ἀπολύσας , ἵνα διδάσκῃ ἃ ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Θεός . Εἶεν δʼ ἅν τινες τοῦ τοιούτου ἀκροασταὶ καὶ μαθηταὶ , πλείονα μὲν οὐ χωρήσαντος ( 86 ) ἐξ ὀλίγων ὧν εἴληφε κηρύσσοντος . Ἀναφέροις δʼ ἂν τὸν λόγον καὶ ἐπὶ τὴν τοῦ ἀνθρώπου φύσιν , τοῦ ἔξω Ἰσραὴλ , διʼ ὃν καταπλεῖ Ἰησοῦς ἐπὶ τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν , καὶ πρὸς ὅν ἔξεισιν ὁ Ἰησοῦς ἐπὶ τὴν γῆν . Τμάτιον δέ , φησὶν , οὐκ ἐνεοθόσκετο ὁ ἄνθρωπος . Οὐκ ἐνεδύσατο γὰρ τὸ καλύπτον αὐτοῦ τὴν ἀσχημοσύνην . Καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν . Οὐ γὰρ ἦν , ὡς Ἰακὼβ , ἄνθρωπος ἅπλαστος οἰκῶν οἰκίον . Διὸ καὶ αὐτὸν τοῦτον ἀπέλυσε , λέγων · ‘Υτόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου . Καὶ ἐν τοῖς μνήμασιν ἕμενεν , οὐ μετὰ ζώντων , μετὰ νεκρῶν δέ . Ἧν δέ , φησὶν , ἀγέλη χοίρων θκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρεα . Μήποτε δὲ χοῖροι οὐ βόσκονται ἐν τῷ ὄρει . μετὰ τοῦ κρημνοῦ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη ; Μήποτε οὖν οἰ φιλήδονοι , καὶ γαστρὸς καὶ τῶν ὑπὸ γαστέρα φίλοι , ὅπου τὰ μνημεῖα καὶ πλησίον τοῦ λεγεῶνος τῶν δαιμόνων βόσκονται · ἀγαθότητι δὲ Ἰησοῦς τὴν τῶν δαιμόνων ἀφανίζει σὺν τοῖς χοίροις ἐν τῷ ὕδατι ἀγέλην , καὶ τῶν φιληδόνων καὶ φιλοσωμάτων κακῶν ἐμποδζει τῇ ἀναπνοῇ διὰ δαιμόνων τάχα , καὶ σωφρονεῖ ὁ τοιοῦτος ; Εἴ τίς τε σωφρονεῖ , παρὰ τῷ Ἰησοῦ ἐστιν · ἀλλʼ ὁ ἀρχόμενος σωφρονεῖν παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ ἐστιν .
Lemmas: Στίχ . λθ΄ . ‘υποστρεφω εἰς ὁ οἶκος σύ , καί διηγέομαι ὅσος ποιέω σύ ὁ θεός . καί ἀπέρχομαι , κατά ὅλος ὁ πόλις ἐρύω ὅσος ποιέω αὐτός δ Ἰησοῦς . πέμπω αὐτός εἰς ὁ οἶκος . οὐ γάρ τοσοῦτος μέτρον ἔχω ὁ ἀνήρ , ἵνα πρός ὁ κάθημαι παρά ὁ πούς Ἰησοῦς ἱματίζω χωρέω . καί ὁ εἰμί σύν αὐτός , ὁ ἀπό ὁ περίχωρος ὁ Ἰησοῦς παρουσία οὐ χωρέω , οὐδείς ἥσσων προνοοῦμαι ὁ ὁ δύναμαι ἐκεῖ σωτηρία , ὁ αὔταρκος παρακαθίζω ὁ πούς αὐτός ἀπολύω , ἵνα διδάσκω ὅς ποιέω αὐτός ὁ θεός . εἰμί δέ ἄν τις ὁ τοιοῦτος ἀκροαστής καί μαθητής , πολύς μέν οὐ χωρέω ( 86 ) ἐκ ὀλίγος ὅς λαμβάνω κηρύσσω . ἀναφέρω δέ ἄν ὁ λόγος καί ἐπί ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις , ὁ ἔξω Ἰσραήλ , διά ὅς καταπλέω Ἰησοῦς ἐπί ὁ χώρα ὁ Γαδαρηνός , καί πρός ὅς ἔξεστι ὁ Ἰησοῦς ἐπί ὁ γῆ . Τμάτιον δέ , φημί , οὐ νοθόω ὁ ἄνθρωπος . οὐ ἐνδύω γάρ ὁ καλύπτω αὐτός ὁ ἀσχημοσύνη . καί ἐν οἰκία οὐ μένω . οὐ γάρ εἰμί , ὡς Ἰακώβ , ἄνθρωπος ἄπλαστος οἰκέω οἰκίον . διό καί αὐτός οὗτος ἀπολύω , λέγω · ‘υτοστρεφω εἰς ὁ οἶκος σύ . καί ἐν ὁ μνῆμα μένω , οὐ μετά ζάω , μετά νεκρός δέ . εἰμί δέ , φημί , ἀγέλη χοῖρος θνῄσκω βόσκω ἐν ὁ ὄρος . μήποτε δέ χοῖρος οὐ βόσκω ἐν ὁ ὄρος . μετά ὁ κρημνός ὁρμάω ὁ ἀγέλη ; μήποτε οὖν ὁ φιλήδονος , καί γαστήρ καί ὁ ὑπό γαστήρ φίλος , ὅπου ὁ μνημεῖον καί πλησίον ὁ λεγεών ὁ δαίμων βόσκω · ἀγαθότης δέ Ἰησοῦς ὁ ὁ δαίμων ἀφανίζω σύν ὁ χοῖρος ἐν ὁ ὕδωρ ἀγέλη , καί ὁ φιλήδονος καί φιλοσώματος κακός ἐμποδίζω ὁ ἀναπνοή διά δαίμων τάχα , καί σωφρονέω ὁ τοιοῦτος ; εἰ τις τε σωφρονέω , παρά ὁ Ἰησοῦς εἰμί · ἀλλά ὁ ἄρχω σωφρονέω παρά ὁ πούς αὐτός εἰμί .