origenes.scholia-in-lucam-fragmenta-e-cod-venet-28 2.14.20
Στίχ . κ΄ . Καὶ ἕτερος · εἶπε Γυναῖκ ἕγημα , καὶ διὰ τοῶτυ οὐ δύναμαι ἐλθεῖν . Ἀπλῶς δὲ τρισὶ τρόποις ἀποπίπτουσί τινες τῆς κλήσεως · φαντασίᾳ δογμάτων κρειττόνων , διώξει αἰσθητῶν , καὶ φιληδονίᾳ . Οἱ μὲν γὰρ ἀγρὸν ἀγοράσαντές εἰσιν οἱ καὶ παραιτοῦνται τὸ δεῖπνον , οἱ παραλαβόντες δόγματα ἕτερα τῆς θεότητος , πολλὴν ἔχοντα τὴν πιθανότητα , καὶ τὴν ποικιλίαν τοῦ λόγου · οἱ καὶ καταφρονοῦσι τοῦ ἀγροῦ , τοῦ ἔχοντος ἐν ἑαυτῷ ἀγρὸν καὶ δυνάμεις . Ὁ οὖν μὴ ἰδὼν μηδὲ δοκιμάσας ὅν ἐκτήσατο λόγον διὰ τὸ προειλῆφθαι , ἐξ ἀνάγκης καὶ οὐχ ἑκουσίως ἐξέρχεται ἐκ τοῦ διίπνου , καὶ τοῦ κεκληκότος , τάχα δὲ καὶ ἑαυτοῦ . Τὸ δὲ Ἐρωτῶ σέ φησιν , ὡς λόγῳ μόνῳ αἰδούμενος τὸν κεκληκότα . Ὁ δὲ ζεύγη βοῶν ἀγοράσας πέντε , οὗτός ἐστιν ὁ τῆς νοητῆς καταφρονῶν φύσεως , περὶ δὲ τὰ αἰσθητὰ φιλοχωρῶν · οὐδʼ οὗτος ἐδοκίμασεν ἐξ ἀρχῆς ἃ ἐώνηνται . Εἰ ὁ δύο ἀριθμὸς ἐπὶ ὕλας τάσσεται , οἴτος τὰ ὑλικὰ ἐτίμησε · διὸ καὶ οὗτος τὸ νοητὸν δεῖπνον παρήτηται . Ὁ δὲ ἕτερός ἐστιν ὁ εἰπών · Γυναύαα ἔγημα , ὁ δοκῶν εὑρηκέναι σοφίαν , καὶ ταύτης κοινωνήσει παραιτούμενος τὴν ἀληθῆ · ἢ ὁ τῇ κάραι ἑνούμενος , φιλήδονος μᾶλλον ἢ φιλόθεος . Τὸ μέν οὖν ὁλοσχερὲς τῆς παραβολῆς οὕτως · ἔκλαβε δὲ καὶ ἃλλως τὰ κατὰ τὸν τόπον , ὅσον ἄνθρωποί ἐσμεν , καὶ τὸν πλοῦτον τῆς τοῦ Θεοῦ χρηστότητος οὐ συμφέρει γινώσκειν ἡμῖν . Ἀναγκαίως ὁ Θεὸς ἀνθρώπῳ ὁμοιοῦται , ἵνʼ ὡς ἀνθρώποις λαλήσῃ , μὴ χωροῦσιν οἰκονομηθῆναι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πάντα , μένοντος τοῦ Θεοῦ . Καὶ τότε παύσεται ὁμοιούμενος ἀνθρώπῳ , ὅταν , παυσάμενοι ἓαιδος , ζήλου καὶ τῶν λοιπῶν κακῶν , καὶ τοῦ ατʼ ἄνθρωπον περιπατεῖν , ἀξιωθῶμεν ἀκοῦσαι ἀπὸ τοῦ Θεοὺ Ἐγὼ εἷπα · Θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες . Πέπαυται δὲ καὶ ἅλλα πολλὰ καλούμενος . ὦν ἁμαρτωλὸς χρήζει ἅνθρωπος , πάνθηρ καὶ λέων , καὶ ἄρκτος , ὡς ἐν τοῖς προφήταις γέγραπται . Οὕτως ἀκούω καὶ τοῦ · Ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσνον . Τῷ γὰρ οὐκ ὄντι ἀξίῳ καταναλίσκεσθαι φῶς ἐστι κατὰ τὸν Ἰωάννην λέγοντα · Ὁ Θεὸς ἡμῶν φῶς ἐστ . Καὶ αὗθις · Οὅπω , φησὶν , ἐφανερώθη τί ἐσρεθα · οἴδαμεν δὲ , ὅτι , ἐὰν φανερωθῇ , ὅμοιοι ἀὐτῷ ἐσόμεθα , ὅτι ὀφόμεθα αὐτὸν καθώς ἐστν . Εἰ γὰρ καὶ ἀξιωθῶμεν βλέψαι νῦν τὸν Θεὸν τῷ νῷ καὶ τῇ καρδίᾳ , οὐ βλέπομεν αὐτὸν καθώς ἐστιν , ἀλλὰ καθὼς διὰ τὴν ἡμετέραν οἰκονομίαν ἡμῶν γίνεται · ἐν δὲ τῇ ἀποκαταστάσει πάντων , ὦν ἐλάληcε διὰ στόματος τῶν ἀγίων αὐτοῦ , ὀψόμεθα οὐχ ὡς νῦν ὃ οὐκ ἔστιν , ἀλλʼ ὡς πρέπει τότε , ὅ ἐστι . Παρʼ ἡμῖν μὲν οὗν τοῖς ἀνθρώποις ἀνθρώπῳ ὡμοιώθη · παρὰ δὲ τοῖς ἑαυτοὺς ἀποθεώσασι Θεῷ · Ὁ Θεὸς γάρ ἐστι ( 9 ) , φησὶν , ἐν συναγωγῇ θεῶν .
Lemmas: Στίχ . Κ΄ . καί ἕτερος · λέγω γυνή γαμέω , καί διά τοῦτος οὐ δύναμαι ἔρχομαι . ἁπλῶς δέ τρεῖς τρόπος ἀποπίπτω τις ὁ κλῆσις · φαντασία δόγμα κρατύς , δίωξις αἰσθητός , καί φιληδονία . ὁ μέν γάρ ἀγρός ἀγοράζω εἰμί ὅς καί παραιτέομαι ὁ δεῖπνον , ὁ παραλαμβάνω δόγμα ἕτερος ὁ θεότης , πολύς ἔχω ὁ πιθανότης , καί ὁ ποικιλία ὁ λόγος · ὅς καί καταφρονέω ὁ ἀγρός , ὁ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἀγρός καί δύναμις . ὁ οὖν μή ὁράω μηδέ δοκιμάζω ὅς κτάομαι λόγος διά ὁ προλαμβάνω , ἐκ ἀνάγκη καί οὐ ἑκούσιος ἐξέρχομαι ἐκ ὁ διιπνος , καί ὁ καλέω , τάχα δέ καί ἑαυτοῦ . ὁ δέ ἐρωτάω σύ φημί , ὡς λόγος μόνος αἰδέομαι ὁ καλέω . ὁ δέ ζεῦγος βοῦς ἀγοράζω πέντε , οὗτος εἰμί ὁ ὁ νοητός καταφρονέω φύσις , περί δέ ὁ αἰσθητός φιλοχωρέω · οὐδέ οὗτος δοκιμάζω ἐκ ἀρχή ὅς ὠνέομαι . εἰ ὁ δύο ἀριθμός ἐπί ὕλη τάσσω , οἶτος ὁ ὑλικός τιμάω · διό καί οὗτος ὁ νοητός δεῖπνον παραιτέομαι . ὁ δέ ἕτερος εἰμί ὁ λέγω · Γυναύαα γαμέω , ὁ δοκέω εὑρίσκω σοφία , καί οὗτος κοινωνέω παραιτέομαι ὁ ἀληθής · ἤ ὁ ὁ κάρη ἑνόω , φιλήδονος μάλα ἤ φιλόθεος . ὁ μέν οὖν ὁλοσχερής ὁ παραβολή οὕτως · ἐκλαμβάνω δέ καί ἄλλος ὁ κατά ὁ τόπος , ὅσος ἄνθρωπος εἰμί , καί ὁ πλοῦτος ὁ ὁ θεός χρηστότης οὐ συμφέρω γιγνώσκω ἐγώ . ἀναγκαῖος ὁ θεός ἄνθρωπος ὁμοιόω , ἵνα ὡς ἄνθρωπος λαλέω , μή χωρέω οἰκονομέω ὑπό ὁ θεός πᾶς , μένω ὁ θεός . καί τότε παύω ὁμοιόω ἄνθρωπος , ὅταν , παύω αἰδώς , ζῆλος καί ὁ λοιπός κακός , καί ὁ ἅτε ἄνθρωπος περιπατέω , ἀξιόω ἀκούω ἀπό ὁ θεός ἐγώ λέγω · θεός εἰμί καί υἱός ὕψιστος πᾶς . παύω δέ καί ἄλλος πολύς καλέω . ὅς ἁμαρτωλός χρῄζω ἄνθρωπος , πάνθηρ καί λέων , καί ἄρκτος , ὡς ἐν ὁ προφήτης γράφω . οὕτως ἀκούω καί ὁ · ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλίσκω . ὁ γάρ οὐ εἰμί ἄξιος καταναλίσκω φάος εἰμί κατά ὁ Ἰωάννης λέγω · ὁ θεός ἐγώ φάος εἰμί . καί αὖθις · Οὔπως , φημί , φανερόω τίς σέρνω · οἶδα δέ , ὅτι , ἐάν φανερόω , ὅμοιος αὐτός εἰμί , ὅτι ὁράω αὐτός καθώς εἰμί . εἰ γάρ καί ἀξιόω βλέπω νῦν ὁ θεός ὁ νόος καί ὁ καρδία , οὐ βλέπω αὐτός καθώς εἰμί , ἀλλά καθώς διά ὁ ἡμέτερος οἰκονομία ἐγώ γίγνομαι · ἐν δέ ὁ ἀποκατάστασις πᾶς , ὅς ἐλαύνω διά στόμα ὁ ἅγιος αὐτός , ὁράω οὐ ὡς νῦν ὅς οὐ εἰμί , ἀλλά ὡς πρέπω τότε , ὅς εἰμί . παρά ἐγώ μέν οὖν ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὁμοιόω · παρά δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀποθεόω θεός · ὁ θεός γάρ εἰμί ( 9 ) , φημί , ἐν συναγωγή θεός .