ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
origenes.scholia-in-canticum-canticorum pr.1
( Ex Catena Vaticana cui titulus : Προκοπίου Χριστιανοῦ σοφιστοῦ εἰς τὰ ᾌσμστα τῶν ᾀσμάτων ἐξηγητικῶν ἐκλογῶν ἐπιτομὴ ἀπὸ φωνῆς Γρηγορίου Νύσσης καὶ Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας , Ὠριγένους τε καὶ Φίλωνος τοῦ Καρπαθίου , Ἀπολιναρίου , Εὐσεβίου Καισαρείας , καὶ ἑτέρων διαφόρων , ἤγουν Διδύμου , τοῦ ἀγίου Ἰσιδώρου , Θεοδωρήτου καὶ Θεοφίλου . — MAI , Class . Auct . , t . IX . )
Lemmas: ( Ex Catena Vaticana cui titulus : Προκόπιος Χριστιανός σοφιστής εἰς ὁ ᾌσμστα ὁ ᾆσμα ἐξηγητικός ἐκλογή ἐπιτομή ἀπό φωνή Γρηγόριος Νύσσα καί Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια , Ὠριγένης τε καί Φίλων ὁ Καρπάθιος , Ἀπολινάριος , Εὐσέβιος Καισάρεια , καί ἕτερος διάφορος , ἤγουν Δίδυμος , ὁ ἅγιος Ἰσίδωρος , Θεοδώρητος καί Θεόφιλος . — MAI , Class . Auct . , t . IX . )
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.1
Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτου . Μὴ διὰ προφητῶν με μνηστευσάτω , φησὶν , διʼ ἑαυτοῦ δὲ ὁμιλησάτω , κατʼ αἴσθησιν πνευματικήν · διʼ ἦς ὁ Ἰωάννης φησί · Καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν περὶ τοῦ Λόγου τῆς δωῆς · ταῦτα δέ φησιν ὡς τῶν προφητῶν εἰπόντων ἀκούσασα · Ἐπεθύμησεν δ βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου · καὶ ἀλλαχοῦ · Ὃν τρόπον εὐφρανθήσεται νυμφίος ἐπὶ νύμφην , οὔτως εὐφρανθήσεται Κόριος ἐπὶ σοί . Ὁσάκις δέ τι ζητοῦντες θεῖον δόγμα καταλαμβάνομεν , καταπεφιλῆσθαι ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ νυμφίου νομίσωμεν ἐν ὅσῳ δὲ ἀποροῦμεν , ὑπολάβωμεν ἐχόμενοι λέγειν τὸ , Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ .
Lemmas: φιλέω ἐγώ ἀπό φίλημα στόμα αὐτός . μή διά προφήτης ἐγώ μνηστεύω , φημί , διά ἑαυτοῦ δέ ὁμιλέω , κατά αἴσθησις πνευματικός · διά ὅς ὁ Ἰωάννης φημί · καί ὁ χείρ ἐγώ ψηλαφάω περί ὁ Λόγος ὁ δίδωμι · οὗτος δέ φημί ὡς ὁ προφήτης λέγω ἀκούω · ἐπιθυμέω δ βασιλεύς ὁ κάλλος σύ · καί ἀλλαχοῦ · ὅς τρόπος εὐφραίνω νυμφίος ἐπί νύμφη , οὕτως εὐφραίνω κόρις ἐπί σύ . ὁσάκις δέ τις ζητέω θεῖος δόγμα καταλαμβάνω , καταφιλέω ἀπό ὁ στόμα ὁ νυμφίος νομίζω ἐν ὅσος δέ ἀφοράω , ὑπολαμβάνω ἔχω λέγω ὁ , φιλέω ἐγώ ἀπό φίλημα στόμα αὐτός .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.2
Ὅτι ἀγαθοὶ οἱ μαστοί σου ὑπέρ οἶνον , καὶ ὀσμὴ μύρων σου ὑπέρ πάντα τὰ ἀρώματα .
Lemmas: ὅτι ἀγαθός ὁ μαστός σύ ὑπέρ οἶνος , καί ὀσμή μύρον σύ ὑπέρ πᾶς ὁ ἄρωμα .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.3
Ἥγουν αἱ ἀρεταί σου ὑπὲρ τὰς παῤ ἡμῖν ἀρετὰς κατὰ τὸ , Ἐκάλυψεν οὐρανοὺς ἡ ἀρετὴ αὐτοῦ · ἔστι γὰρ αὐτοσοφία καὶ δικαιοσύνη · ἡμεῖς δὲ κατὰ μέθεξιν σοφοί τε καὶ δίκαιοι , κατὰ προαίρεσίν τε καὶ δύναμιν , ἐν τῇ τούτων εὐωδίᾳ γινόμενοι Μῦρον ἐκκενωθέν ὄνομά σου . Διὰ τοῦτο νεάνιδες ἠγάπησάν σε .
Lemmas: ἤγουν ὁ ἀρετή σύ ὑπέρ ὁ παρά ἐγώ ἀρετή κατά ὁ , καλύπτω οὐρανός ὁ ἀρετή αὐτός · εἰμί γάρ αὐτοσοφία καί δικαιοσύνη · ἐγώ δέ κατά μέθεξις σοφός τε καί δίκαιος , κατά προαίρεσις τε καί δύναμις , ἐν ὁ οὗτος εὐωδία γίγνομαι Μῦρος ἐκκενόω ὄνομα σύ . διά οὗτος νεᾶνις ἀγαπάω σύ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.4
Τάχα προφητεύου ( 20 ) τοῦ ὁνόματος τοῦ Χριστοῦ τὴν τὸν κόσμον πληρώσασαν δύναμιν , κατὰ τὴν αὐτοῦ παρουσίαν · ὥστε γενέσθαι κατὰ τὸν Παῦλον οἷς μὲν ὀσμὴ ἐκ θανάτου εἰς θάνατον , οἷς δὲ δωῆς εἰς δωήν , εἶπεν ἂν ἡ νύμφη , Διὰ τσῦτο πάντες ἠγάπησάν σε · ἀλλʼ οὐ μόνον αἱ νεάνιδες ὁσημέραι ἀνανεούμεναι . καὶ μὴ ἔχουσαι ῥυτίδα ἢ σπῖλον · ἐξεκενώθη δὲ , ὡς μηκέτι σιωπᾶσθαι κατακεκλεισμένον ἐν ἀποῤῥήτοις .
Lemmas: τάχα προφητεύω ( 20 ) ὁ ὄνομα ὁ Χριστός ὁ ὁ κόσμος πληρόω δύναμις , κατά ὁ αὐτός παρουσία · ὥστε γίγνομαι κατά ὁ Παῦλος ὅς μέν ὀσμή ἐκ θάνατος εἰς θάνατος , ὅς δέ δίδωμι εἰς δάω , λέγω ἄν ὁ νύμφη , διά τσῦτο πᾶς ἀγαπάω σύ · ἀλλά οὐ μόνος ὁ νεᾶνις ὁσημέραι ἀνανεόομαι . καί μή ἔχω ῥυτίς ἤ σπῖλος · ἐκκενόω δέ , ὡς μηκέτι σιωπάω κατακλείω ἐν ἀπόρρητος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.5
Εἰσήγαγέ με ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ταμιεῖον αὐτοῦ . Ἥγουν ἀδύνατον ( 3 ) τὴν ἀξιέραστον λέγει ψυχὴν ἢ Ἐκκλησίαν ἢ τὸ ἡγεμονικὸν τοῦ Χριστοῦ · εἰς ὄ Παῦλος εἰσελθὼν ἕφη · Ἡμεῖς δέ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν , ἵνα ἵδωμεν τὰ ὑπὸ Θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν · τίνα δὲ ταῦτα ; Ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ οιδε καὶ ους οὐκ ήκουσε , καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη · ταῦτα γὰρ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν · ἐν γὰρ τῷ ταμιείῳ τοῦ νυμφίου πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι · αὕτη μὲν γὰρ ὡς προλαβοῦσα τὰς νεάνιδας εἰσήχθη , καὶ παρέστη ὡς βασίλισσα ἐκ δεξιῶν τοῦ βασιλέως , ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ , κατὰ τὸν Δαυΐδ · περὶ δὲ τῶν νεανίδων , ἀπενεχθήσονται τῷ βααιλεῖ παρθένοι ὀπίσω αὐτῆς , καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: εἰσάγω ἐγώ ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ταμιεῖον αὐτός . ἤγουν ἀδύνατος ( 3 ) ὁ ἀξιέραστος λέγω ψυχή ἤ Ἐκκλησία ἤ ὁ ἡγεμονικός ὁ Χριστός · εἰς ὅς Παῦλος εἰσέρχομαι φημί · ἐγώ δέ νόος Χριστός ἔχω , ἵνα ὁράω ὁ ὑπό θεός χαρίζω ἐγώ · τίς δέ οὗτος ; ὅς ὀφθαλμός οὐ οἶδα καί οὖς οὐ ἀκούω , καί ἐπί καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω · οὗτος γάρ ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός · ἐν γάρ ὁ ταμιεῖον ὁ νυμφίος πᾶς ὁ θησαυρός ὁ σοφία καί ὁ γνῶσις ἀπόκρυφος · οὗτος μέν γάρ ὡς προλαμβάνω ὁ νεᾶνις εἰσάγω , καί παρίστημι ὡς βασίλισσα ἐκ δεξιός ὁ βασιλεύς , ἐν ἱματισμός διάχρυσος , κατά ὁ Δαυΐδ · περί δέ ὁ νεᾶνις , ἀποφέρω ὁ βααιλεῖ παρθένος ὀπίσω αὐτός , καί ὁ ἑξῆς .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.6
Ἀγαπήσωμεν μαστούς σου ὑπὲρ οἷνον · εὐθύτης ἠγάπησέ σε .
Lemmas: ἀγαπάω μαστός σύ ὑπέρ οἶνος · εὐθύτης ἀγαπάω σύ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.7
Ἤγουν εἰ καὶ νῦν διʼ ἀσθένειαν ὑπερ τους σους μαστοὺς ἀγαπῶμεν , ὦ νυμφίε , τὸν οἶνον , ὅταν βελτιωθῶμεν , ὑπὲρ τοῦτον αὐτοὺς ἀγαπᾷν . — Οἷνος μὲν οὖν εὐφραίνων νεάνιδας , τὰ νομικά · ἡ δὲ τελειότης , τσῦ νυμφίου μαστοί · εἶτα εἰς ἀπολογίαν τοῦ μὴ εἴδη ἀγαπᾷν , φησίν · Εὐθύτης ἠγάπησέ σε · ἡμεῖς δὲ οὔπω τὰς ἑαυτῶν πορείας εὐθείας ἐποιησάμεθα .
Lemmas: ἤγουν εἰ καί νῦν διά ἀσθένεια ὑπέρ ὁ σός μαστός ἀγαπάω , ὦ νυμφίος , ὁ οἶνος , ὅταν βελτιόω , ὑπέρ οὗτος αὐτός ἀγαπάω . — οἶνος μέν οὖν εὐφραίνω νεᾶνις , ὁ νομικός · ὁ δέ τελειότης , τσῦ νυμφίος μαστός · εἶτα εἰς ἀπολογία ὁ μή εἶδος ἀγαπάω , φημί · εὐθύτης ἀγαπάω σύ · ἐγώ δέ οὔπω ὁ ἑαυτοῦ πορεία εὐθύς ποιέω .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.8
Μέλαινά εἰμι καὶ καλὴ , θυγατέρες Ἱερουσαλήμ · ὡς σκηνώματα Κηδὰρ , ὡς δέῤῥεις Σαλομών .
Lemmas: μέλας εἰμί καί καλός , θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα · ὡς σκήνωμα Κηδάρ , ὡς δέρρις Σαλομών .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.9
Λέγει δὲ ἡ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησία ταῦτα πρὸς τὰς ἐξ Ἱερουσαλὴμ ψυχὰς , ἤτοι τὴν Ἱερουσαλὴμ , ὁμολογοῦσαν τὸ μέλαν , διὰ τὸ μὴ ἐκ λαμπρῶν μηδὲ πεφωτισμένων πατέρων · διὸ καὶ σκοτασμῷ παραβάλλεσθαι · καλὴ δὲ διὰ τὸν λόγον ὂν παρεδέξατο · καὶ δέῤῥεσιν ἐοικέναι τοῦ Σαλομὼν ἂς εἶχεν , μεθʼ ὧν ἄλλων ἐκέκτητο ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ .
Lemmas: λέγω δέ ὁ ἐκ ἔθνος Ἐκκλησία οὗτος πρός ὁ ἐκ Ἱεροσόλυμα ψυχή , ἤτοι ὁ Ἱεροσόλυμα , ὁμολογέω ὁ μέλας , διά ὁ μή ἐκ λαμπρός μηδέ φωτίζω πατήρ · διό καί σκοτασμός παραβάλλω · καλός δέ διά ὁ λόγος ὅς παραδέχομαι · καί δέρρις ἔοικα ὁ Σαλομών ὅς ἔχω , μετά ὅς ἄλλος κτάομαι ἐν ὁ δόξα αὐτός .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.10
Μὴ βλέψητέ με ὅτι ἐγώ εἰμι μεμελανωμένη , ὅτι παρέβλεψέ με ὁ ἥλιος .
Lemmas: μή βλέπω ἐγώ ὅτι ἐγώ εἰμί μελανόομαι , ὅτι παραβλέπω ἐγώ ὁ ἥλιος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.11
Ἤ ὅτι σκοτισθεῖσάν με τῇ ἁμαρτίᾳ , Χριστὸς παρεῖδε διὰ τὴν ἀπιστίαν · ὂ ἥλιον δικαιοσύνης ἀναγορεύουσιν αἱ Γραφαί .
Lemmas: ἤ ὅτι σκοτίζω ἐγώ ὁ ἁμαρτία , Χριστός παροράω διά ὁ ἀπιστία · ὅς ἥλιος δικαιοσύνη ἀναγορεύω ὁ Γραφή .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.12
Υἱοὶ μητρός μου ἐμαχέσαντο ἐν ἐμοί · ἔθεντό με φυλάκισσαν ἐν ἀμπελῶσιν ἀμπελῶνα ἐμόν οὐκ ἐφύλαξα .
Lemmas: υἱός μήτηρ ἐγώ μάχομαι ἐν ἐγώ · τίθημι ἐγώ φυλάκισσα ἐν ἀμπελών ἀμπελών ἐμός οὐ φυλάσσω .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.13
Ἤγουν οἱ διδάσκοντες μαθηταὶ τοῦ Χριστοὺ , καθᾶραί με τῶν πρὸς τούτου βουλόμενοι πονηρῶν λογισμῶν , καὶ τῶν συνεργούντων ταῦτα δαιμόνων , ἐμαχέσαντο τούτοις ἐν ἐμοὶ , τῆς αὐτῆς μοι μητρὸς ὄντες υἱοὶ , τῆς ἐλευθερίας φημί · οἱ μὲν εἰς τὸ κατʼ ἐκλογὴν χάριτος λεἴμμα ἀναλαμβανόμενοι · ἐγὼ δὲ τὴν κατὰ τὴν ἄνω Ιερουσαλὴμ διαθήκην λαβοῦσα , καὶ ἐξ ἐπαγγελίας ἀναγεννωμένη . Οὐ πρότερον δὲ ταύτην ἔθεντο φυλάκισσαν , εἶτα ἐμαχέσαντο · μαχεσάμενοι δὲ πρῶτον ἐπιτηδείαν ἐποίησαν τοῦ τεθῆναι ἐν ἀμπελῶσιν εἰς φυλακήν ... Μωῦσῆς δὲ οὗτος , καὶ οἱ προφῆται , ὧν ἕκαστος ἀγρὸς ἦν πλήρης , ὂν εὐλόγησε Κύριος · .. καὶ ἀμπελὼν ἐν οἷς τις γενόμενος , καὶ τὴν προτέραν ἕξιν ἑαυτοῦ μὴ τηρῶν ὡς ἐκ Σοδόμων ὑπάρχουσαν ἀμπελῶνα , τῷ παρόντι κέχρηται λόγῳ .
Lemmas: ἤγουν ὁ διδάσκω μαθητής ὁ Χριστός , καθαίρω ἐγώ ὁ πρός οὗτος βούλομαι πονηρός λογισμός , καί ὁ συνεργέω οὗτος δαίμων , μάχομαι οὗτος ἐν ἐγώ , ὁ αὐτός ἐγώ μήτηρ εἰμί υἱός , ὁ ἐλευθερία φημί · ὁ μέν εἰς ὁ κατά ἐκλογή χάρις λεῖμμα ἀναλαμβάνω · ἐγώ δέ ὁ κατά ὁ ἄνω Ἱεροσόλυμα διαθήκη λαμβάνω , καί ἐκ ἐπαγγελία ἀναγεννάω . οὐ πρότερος δέ οὗτος τίθημι φυλάκισσα , εἶτα μάχομαι · μάχομαι δέ πρῶτος ἐπιτήδειος ποιέω ὁ τίθημι ἐν ἀμπελών εἰς φυλακή ... Μωϋσῆς δέ οὗτος , καί ὁ προφήτης , ὅς ἕκαστος ἀγρός εἰμί πλήρης , ὅς εὐλογέω κύριος · .. καί ἀμπελών ἐν ὅς τις γίγνομαι , καί ὁ πρότερος ἕξις ἑαυτοῦ μή τηρέω ὡς ἐκ Σόδομα ὑπάρχω ἀμπελών , ὁ πάρειμι χράω λόγος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.14
Ἐὰν μὴ γνῶς σεαυτὴν ἡ καλὴ ἐν γυναιξὶν , ἔξελθε σὺ ἐν πτέρναις τῶν ποιμνίων σου , καὶ ποίμαινε τὰς ἐρίφους σου ἐπὶ σκηνώμασι τῶν ποιμένων .
Lemmas: ἐάν μή γιγνώσκω σεαυτοῦ ὁ καλός ἐν γυνή , ἐξέρχομαι σύ ἐν πτέρνη ὁ ποίμνιον σύ , καί ποιμαίνω ὁ ἔριφος σύ ἐπί σκήνωμα ὁ ποιμήν .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.16
Τί ὡραιώθησαν σιαγόνες σου ὡς τρυγόνος ; Ἀλλὰ καὶ μέλη Χριστοῦ Ἐκκλησίαν νύμφης ὁ Παῦλός φησιν · ἧς οἱονεὶ πρόσωπον , οἱ τῷ κάλλει τῶν λοιπῶν διαφέροντες , αἰσχρὸν οὐδὲν ἐννοοῦντες · τὴν δὲ τῆς σωφροσύνης αὐτῇ καρποφοροῦντες αἰδῶ , οἱ πρότερον ἴσως οὐκ ὄντες καλοὶ , τοσοῦτον μετέβαλον ὡς εἰρῆσθαι τῇ νύμφῃ · Τί ὡραιώθησαν σιαγόνες σου . μὴ ἔγοντες σπῖλον ἢ ῥυτίδα ; τάχα δὲ καὶ τῷ τὸν ἕνα μόνον γινώσκειν Θεόν · καὶ ἡ τρυγὼν γὰρ ἐνὶ μόνῳ συνέρχεται .
Lemmas: τίς ὡραιόομαι σιαγών σύ ὡς τρυγών ; ἀλλά καί μέλος Χριστός Ἐκκλησία νύμφη ὁ Παῦλος φημί · ὅς οἱονεί πρόσωπον , ὁ ὁ κάλλος ὁ λοιπός διαφέρω , αἰσχρός οὐδείς ἐννοέω · ὁ δέ ὁ σωφροσύνη αὐτός καρποφορέω αἰδώς , ὁ πρότερος ἴσως οὐ εἰμί καλός , τοσοῦτος μεταβάλλω ὡς λέγω ὁ νύμφη · τίς ὡραιόομαι σιαγών σύ . μή γίγνομαι σπῖλος ἤ ῥυτίς ; τάχα δέ καί ὁ ὁ εἷς μόνος γιγνώσκω θεός · καί ὁ τρυγών γάρ εἷς μόνος συνέρχομαι .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.17
Ὃμοιώματα χρυσίου ποιήσωμέν σοι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργυρίου .
Lemmas: ὁμοίωμα χρυσίον ποιέω σύ μετά στίγμα ὁ ἀργύριον .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.18
Τοῦτο δὲ , Οὐ πολὺς ἦν σὐδὲ κεχυμένος ὁ ἄργυρος · — ὀλίγα δὲ ἐν ἀποῤῥήτῳ παρὰ τῶν προφητῶν λεγόμενα ( 4 ) καὶ τῶν πάλαι σοφῶν · — ἐπιδημήσαντος δὲ τὰ ἐν τοῖς ἀβάτοις τοῦ ναοῦ , τεθεώρηται τῷ βλέποντι τὸ καταπέτασμα τὸ ἀληθινὸν σχιζόμενον ἄνωθεν ἕως κάτω ἐπὶ τῷ θεωρηθῆναι τὰ ἔνδον , ἐπὰν ὁ ἀναπεσὼν κοιμηθεὶς ὡς λέων καὶ ὡς σκύμνος ἐγερθῇ . Καὶ μετὰ ταῦτα .
Lemmas: οὗτος δέ , οὐ πολύς εἰμί σῦς χέω ὁ ἄργυρος · — ὀλίγος δέ ἐν ἀπόρρητος παρά ὁ προφήτης λέγω ( 4 ) καί ὁ πάλαι σοφός · — ἐπιδημέω δέ ὁ ἐν ὁ ἄβατος ὁ ναός , θεωρέω ὁ βλέπω ὁ καταπέτασμα ὁ ἀληθινός σχίζω ἄνωθεν ἕως κάτω ἐπί ὁ θεωρέω ὁ ἔνδον , ἐπάν ὁ ἀναπίπτω κοιμάω ὡς λέων καί ὡς σκύμνος ἐγείρω . καί μετά οὗτος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.19
Τότε γὰρ οἱ σύμμορφοι γενόμενοι τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ , παραλήψονται αὐτοὶ ( 5 ) ἀνθομοιωμάτων χρυ σόν · πληθυνθήσονται γὰρ τῷ ἀργυρίῳ κοὶ τῷ χρυσίῳ .
Lemmas: τότε γάρ ὁ σύμμορφος γίγνομαι ὁ ἀνάστασις αὐτός , παραλαμβάνω αὐτός ( 5 ) ἀνθομοῖωμα ΧΡΥ σός · πληθύνω γάρ ὁ ἀργύριον κοί ὁ χρυσίον .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.20
Ἔως οὗ ὁ βασιλεὺς ἐν ἀνακλισει αὐτοῦ , νάρδος ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ .
Lemmas: ἕως ὅς ὁ βασιλεύς ἐν ἀνάκλισις αὐτός , νάρδος δίδωμι ὀσμή αὐτός .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.21
Τὴν γὰρ τοῦ νυμφίου φησὶν ὀσμὴν ἡ ἐμὴ νάρδος ἐν ᾗ αὐτὸν ἤλειψα , δέδωκε · τῇ γὰρ ἑαυτῆς νάρδῳ τοὺς πόδας ἀλείψασα τοῦ Ἰησοῦ , καὶ ταῖς θριξὶν ἀπομάξασα , μεταπεποιημένην ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ νυμφίου ταύτην ἀνέλαβεν · ἧς αἰσθανομένη φησὶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἐλθούσης Ἡ ἐμὴ νάρδος ἔδωκέ μοι τὴν τοῦ νυμφίου ὀσμήν · διόπερ ὡς ἀπὸ τῶν χρωτῶν Ἰησοῦ τὴν οἰκίαν ὅλην ἐπλήρωσε τῆς μαθητρίας τὸ μῦρον .
Lemmas: ὁ γάρ ὁ νυμφίος φημί ὀσμή ὁ ἐμός νάρδος ἐν ὅς αὐτός ἀλείφω , δίδωμι · ὁ γάρ ἑαυτοῦ νάρδος ὁ πούς ἀλείφω ὁ Ἰησοῦς , καί ὁ θρίξ ἀπομάσσω , μεταποιέω ἐκ ὁ ὀσμή ὁ νυμφίος οὗτος ἀναλαμβάνω · ὅς αἰσθάνομαι φημί ἐπί ὁ κεφαλή ἔρχομαι ὁ ἐμός νάρδος δίδωμι ἐγώ ὁ ὁ νυμφίος ὀσμή · διόπερ ὡς ἀπό ὁ χρώς Ἰησοῦς ὁ οἰκία ὅλος πληρόω ὁ μαθήτρια ὁ μῦρος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.22
Ἀπόδεσμος τῆς στακτῆς ἀδελφιδοῦς μου ἐμοὶ . ἀνὰ μέσον τῶν μαστῶν μου αὐλισθήσεται
Lemmas: ἀπόδεσμος ὁ στακτή ἀδελφιδέος ἐγώ ἐγώ . ἀνά μέσος ὁ μαστός ἐγώ αὐλίζομαι
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.23
Εἰποῦσα τὴν νάρδον τοῦ νυμφίου δεδωκέναι μοι τὴν ὀσμὴν , νῦν φημι τὸν ἀδελφιδοῦν μου πνέειν στακτῆς οὐ διαχεομένης , οὐδʼ ἔξω πνεούσης · ἀλλʼ ἀποδεδεμένης καὶ πυκνότερον τὴν εὐωδίαν διδούσης · ἀδελφὸν δὲ τὸν πρῶτον ἐσχηκυῖα λαὸν ἡ ἑξ ἐθνῶν Ἐκκλησία , ἐπείπερ ἐξ αὐτοῦ τὸ κατὰ σάρκα ἦν ὁ Χριστὸς , υἱὸν κέκληκεν ἀδελφοῦ καὶ νυμφίου · τοῦ δὲ Ἀκύλα ἐκδεδωκότος πατράδελφον , λεκτέον πατέρα εἶναι τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλη σίας τὸν πάλαι λαόν · ἐπεὶ ἐκ τοῦ παῤ ἐκείνοις νόμου καὶ τῶν προφητῶν ἡ ἐν Θεῷ γένεσις καὶ ἡ ἐξ ἡμῶν εἰς εὐσέβειαν ὑπῆρξε προαγωγή · τούτου τοίνυν οὕτως ἀποδεδομένου τῆς νύμφης πατρὸς , ἀδελφὸς ὁ Σωτὴρ ὁμοίως ἐκείνοις ὑπὸ νόμον γενόμενος .
Lemmas: λέγω ὁ νάρδον ὁ νυμφίος δίδωμι ἐγώ ὁ ὀσμή , νῦν φημί ὁ ἀδελφιδέος ἐγώ πνέω στακτή οὐ διηχέω , οὐδέ ἔξω πνέω · ἀλλά ἀποδέω καί πυκνός ὁ εὐωδία δίδωμι · ἀδελφός δέ ὁ πρῶτος ἔχω λαός ὁ ἐκ ἔθνος Ἐκκλησία , ἐπεί ἐκ αὐτός ὁ κατά σάρξ εἰμί ὁ Χριστός , υἱός καλέω ἀδελφός καί νυμφίος · ὁ δέ Ἀκύλας ἐκδίδωμι πατράδελφος , λεκτέος πατήρ εἰμί ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκαλέω σία ὁ πάλαι λαός · ἐπεί ἐκ ὁ παρά ἐκεῖνος νόμος καί ὁ προφήτης ὁ ἐν θεός γένεσις καί ὁ ἐκ ἐγώ εἰς εὐσέβεια ὑπάρχω προαγωγή · οὗτος τοίνυν οὕτως ἀποδίδωμι ὁ νύμφη πατήρ , ἀδελφός ὁ Σωτήρ ὅμοιος ἐκεῖνος ὑπό νόμος γίγνομαι .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.24
Ἰδοὺ εἶ καλὴ , ἡ πλησίον μου , ἰδοὺ εἶ κακή · ὀφθαλμοί σου περιστεραί .
Lemmas: ἰδού εἰμί καλός , ὁ πλησίον ἐγώ , ἰδού εἰμί κακός · ὀφθαλμός σύ περιστερά .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 1.25
Νῦν ἔοικε πρότερον ἐνεωρακέναι τρανώτερον τῷ τοῦ νυμφίου κάλλει ἡ νύμφη · καὶ διὰ τῶν περιστερῶν αὐτῆς ὀφθαλμῶν αἰσθέσθαι τῆς ἐν τῷ κάλλει τοῦ λόγου καὶ ὑπεροχῆς · τάχα δὲ καὶ κλίνην κοινὴν ἑαυτῆς καὶ τοῦ νυμφίου τὸ σῶμα αἰνίττεται , ἐν ᾧ ἔτι οὔσα ἡ ψυχὴ ἀξιοῦται τῆς τοῦ λόγου κοινωνίας · λέγει οὖν Παῦλος , Τὰ σώματα ἡμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστι · διὰ γὰρ τοῦ ἡμῶν τῆς νύμφης εἶναι λέγει τὸ σῶμα · διὰ δὲ τοῦ μέλη Χριστοῦ , τοῦ νυμφίου · σύσκιον δέ φησι τὸν νυμφίον διὰ τὴν πυκνότητα τῶν ἐν τῷ λόγῳ καὶ τῇ σοφίᾳ θεωρημάτων · ἐὰν δὲ ᾖ ἡ κοινὴ νύμφη ἀμφοῖν εὐθαλὴς , οὐδὲν θαυμαστὸν καὶ ἐπὶ τὸ σῶμα πᾶσαν τὴν διὰ τοῦ σώματος πρᾶξιν ἀγαθὴν δηλοῦσθαι .
Lemmas: νῦν ἔοικα πρότερος ἐνοράω τρανός ὁ ὁ νυμφίος κάλλος ὁ νύμφη · καί διά ὁ περιστερά αὐτός ὀφθαλμός αἰσθάνομαι ὁ ἐν ὁ κάλλος ὁ λόγος καί ὑπεροχή · τάχα δέ καί κλίνη κοινός ἑαυτοῦ καί ὁ νυμφίος ὁ σῶμα αἰνίσσομαι , ἐν ὅς ἔτι εἰμί ὁ ψυχή ἀξιόω ὁ ὁ λόγος κοινωνία · λέγω οὖν Παῦλος , ὁ σῶμα ἐγώ μέλος Χριστός εἰμί · διά γάρ ὁ ἐγώ ὁ νύμφη εἰμί λέγω ὁ σῶμα · διά δέ ὁ μέλος Χριστός , ὁ νυμφίος · σύσκιος δέ φημί ὁ νυμφίος διά ὁ πυκνότης ὁ ἐν ὁ λόγος καί ὁ σοφία θεώρημα · ἐάν δέ εἰμί ὁ κοινός νύμφη ἄμφω εὐθαλής , οὐδείς θαυμαστός καί ἐπί ὁ σῶμα πᾶς ὁ διά ὁ σῶμα πρᾶξις ἀγαθός δηλόω .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.1
Ἐγὼ ἄνθος τοῦ πεδίου , κρίνον τῶν κοιλάδων .
Lemmas: ἐγώ ἄνθος ὁ πεδίον , κρίνον ὁ κοιλάς .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.2
Ἄνθος λέγει τὸ ὁδεῦον ἐπὶ τὸ γενέσθαι καρπός · ἐν οὖν τῷ περιγείῳ τόπῳ πεδίῳ ῥηθέντι , ἄνθος ἐστὶν ὁ νυμφίος λόγος ὡς πρὸς τὰ μέλλοντα · ὅταν γὰρ ἔλθῃ τὸ τέλειον , μεταβαλεῖ τὸ ἄνθος εἰς τὸ γενέσθαι καρπός · καὶ ἐπεὶ μὴ πλέον χωροῦσι τοῦ ἄνθους , λέγει ἐπὶ γῆς · διὰ τοῦτο γέγονεν ὁ νυμφίος ὡς ἄνθος τοῦ πεδίου · ἑαυτὸν γὰρ ἐκένωσε , μορφὴν δούλου λαβὼν , πρὸς τὸ δυνηθῆναι τὴν δόξαν αὐτοῦ μετὰ ταῦτα ἡμᾶς θεάσασθαι · μήποτε δὲ τοῖς μὲν εὐγενεστέροις καὶ ὁμαλέσι πεδίοις ὀνομαζομένοις , ἄνθος ἐστὶ , τοῖς δὲ τούτων κατωτέροις καὶ κοιλωτέροις κρίνον · ταῦτα φήσας ὁ νυμφίος παραβάλλει τὴν πλησὶον αὐτοῦ ἄλλαις θυγατράσι ταἴς λοιπαῖς ψυχαῖς , αἴτινές εἰσιν ἄκανθαι ταύτῃ παραβαλλόμεναι . Τοιαῦται δὲ αἱ μὴ πλησίον τοῦ νυμφίου ψυχαί · ἡ δὲ πλησίον κρίνον ἐν μέσῳ διαλάμπον αὐτοῦ .
Lemmas: ἄνθος λέγω ὁ ὁδεύω ἐπί ὁ γίγνομαι καρπός · ἐν οὖν ὁ περίγειος τόπος πεδίον λέγω , ἄνθος εἰμί ὁ νυμφίος λόγος ὡς πρός ὁ μέλλω · ὅταν γάρ ἔρχομαι ὁ τέλειος , μεταβάλλω ὁ ἄνθος εἰς ὁ γίγνομαι καρπός · καί ἐπεί μή πολύς χωρέω ὁ ἄνθος , λέγω ἐπί γῆ · διά οὗτος γίγνομαι ὁ νυμφίος ὡς ἄνθος ὁ πεδίον · ἑαυτοῦ γάρ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω , πρός ὁ δύναμαι ὁ δόξα αὐτός μετά οὗτος ἐγώ θεάομαι · μήποτε δέ ὁ μέν εὐγενής καί ὁμαλής πεδίον ὀνομάζω , ἄνθος εἰμί , ὁ δέ οὗτος κατώτερος καί κοιλός κρίνον · οὗτος φημί ὁ νυμφίος παραβάλλω ὁ πλησίον αὐτός ἄλλος θυγάτηρ ὁ λοιπός ψυχή , ὅστις εἰμί ἄκανθα οὗτος παραβάλλω . τοιοῦτος δέ ὁ μή πλησίον ὁ νυμφίος ψυχή · ὁ δέ πλησίον κρίνον ἐν μέσος διαλάμπω αὐτός .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.3
Ὡς μῆλον ἐν τοῖς ξύλος τοῦ δρυμοῦ , οὕτως ἀδελφεβοῦς μου ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν · ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα , καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ ἐν τῷ λάρυγγί μου .
Lemmas: ὡς μῆλον ἐν ὁ Ξύλος ὁ δρυμός , οὕτως ἀδελφεβοῦς ἐγώ ἀνά μέσος ὁ υἱός · ὑπό ὁ σκιά αὐτός ἐπιθυμέω καί καθίζω , καί ὁ καρπός αὐτός ἐν ὁ λάρυγξ ἐγώ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.4
Ἔπρεπε τῇ νύμφῃ τοῦ κάλλους ὅλῃ τοῦ νυμφίου γεγενημένῃ , περὶ αὐτῆς μὲν λέγειν οὐδὲν , πρὸς οἷς δὲ ὁ νυμφίος ἔφη περὶ ἑαυτοῦ , μήλῳ παραβάλλειν αὐτόν · τοὺς παῤ αὐτῶν δὲ υἱοὺς , ξύλοις δρυμοῦ · ὑπερβολῇ δὲ τοῦ πόθου , τὸ καὶ σκιᾶς ἐπιθυμεῖν τῆς αὐτοῦ , καὶ παραπέμψαι τῷ βάθει τὴν τούτου ποιότητα · ἔοικε δὲ ταῦτα λέγειν πρὸς τὰς νεάνιδας , ὡς πρὸς τοὺς ἑταίρους ὁ νυμφίος τὰ πρῶτα · υἱοὺς δὲ , ἢ τοὺς ἑταίρους λέγει οὔς παραθέει τοῦ νυμφίου ξύλοις ἀκάρποις παρείκασεν , ἢ τοὺς ἀλλοτρίους αὐτοῦ . Ὑπὸ σκιὰν δὲ αὐτοῦ ἐπεθύμησέ τε καὶ κεκάθικεν · λέγει δὲ καὶ Ἱερεμίας ἐν Θρήνοις · Πνεῦμα πρὸ προσώπου ἡμῶν Χριστὸς Κύριος , συνελήφθη ἐν ταῖς διαφθοραῖς ἡμῶν · οὗ εἴπωμεν Ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ζησώμεθα ἐν τοῖς ἔθνεσι · πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλε ζωῆς ἡμῖν αἰτἰα ἡ σκιὰ αὐτοῦ γενέσθαι , γενομένοις ἐλευθέροις τῆς τοῦ νόμου σκιᾶς ; Σκιὰν γὰρ εἰχεν ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , μηκέτι οὖσιν ὑπὸ νόμον , ἀλλʼ ὑπὸ χάριν , εἰ καὶ νῦν ἐσμεν ὑπὸ σκιὰν πολλῷ διαφέρουσαν · μετὰ τὸν παρόντα γὰρ βίον , οὐκ ἔτι διʼ ἐσόπτρου καὶ αἰνίγμαει , ἀλλὰ πρόσωπον πρός πρόσωπον τὴν ἀλήθειαν θεωρήσωμεν · λέξει δὲ καὶ ἡ νύμφη , Ἔως οὗ διαυγάσῃ ἡμέρα , καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί · ἔστι γὰρ ὁ βίος ἡμῶν ὡς σκιὰ , καὶ ἐν σκιᾷ θανάτου ὁ ἐξ ἐθνῶν ἐκαθέζετο , καὶ οἱ ἀπιστοῦντες ἔτι καθέζονται .
Lemmas: πρέπω ὁ νύμφη ὁ κάλλος ὅλος ὁ νυμφίος γίγνομαι , περί αὐτός μέν λέγω οὐδείς , πρός ὅς δέ ὁ νυμφίος φημί περί ἑαυτοῦ , μῆλον παραβάλλω αὐτός · ὁ παρά αὐτός δέ υἱός , ξύλον δρυμός · ὑπερβολή δέ ὁ πόθος , ὁ καί σκιά ἐπιθυμέω ὁ αὐτός , καί παραπέμπω ὁ βάθος ὁ οὗτος ποιότης · ἔοικα δέ οὗτος λέγω πρός ὁ νεᾶνις , ὡς πρός ὁ ἑταῖρος ὁ νυμφίος ὁ πρῶτος · υἱός δέ , ἤ ὁ ἑταῖρος λέγω ὅς παραθέω ὁ νυμφίος ξύλον ἄκαρπος παρεικάζω , ἤ ὁ ἀλλότριος αὐτός . ὑπό σκιά δέ αὐτός ἐπιθυμέω τε καί καθίζω · λέγω δέ καί Ἱερεμίας ἐν Θρῆνος · πνεῦμα πρό πρόσωπον ἐγώ Χριστός κύριος , συλλαμβάνω ἐν ὁ διαφθορά ἐγώ · οὗ λέγω ἐν ὁ σκιά αὐτός ζάω ἐν ὁ ἔθνος · πῶς γάρ οὐ μέλλω ζωή ἐγώ αἴτιος ὁ σκιά αὐτός γίγνομαι , γίγνομαι ἐλεύθερος ὁ ὁ νόμος σκιά ; σκιά γάρ ἔχω ὁ νόμος ὁ μέλλω ἀγαθός , μηκέτι εἰμί ὑπό νόμος , ἀλλά ὑπό χάρις , εἰ καί νῦν εἰμί ὑπό σκιά πολύς διαφέρω · μετά ὁ πάρειμι γάρ βίος , οὐ ἔτι διά εἴσοπτρον καί αἰνίγμαει , ἀλλά πρόσωπον πρός πρόσωπον ὁ ἀλήθεια θεωρέω · λέγω δέ καί ὁ νύμφη , ἕως ὅς διαυγάζω ἡμέρα , καί κινέω ὁ σκιά · εἰμί γάρ ὁ βίος ἐγώ ὡς σκιά , καί ἐν σκιά θάνατος ὁ ἐκ ἔθνος καθέζομαι , καί ὁ ἀπιστέω ἔτι καθέζομαι .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.5
Εἰσαγάγετέ με εῖς οἶκον τοῦ οἴνου .
Lemmas: εἰσάγω ἐγώ εἰς οἶκος ὁ οἶνος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.6
Ταῦτα πρὸς τοὺς φίλους τοῦ νυμφίου φησὶ τοὺς ἁγίους ἀγγέλους ἢ ἀποστόλους τε καὶ προφήτας · μονονουχὶ λέγουσα , Συγκεράσατέ με τῷ σώματι τοῦ Χριστοῦ .
Lemmas: οὗτος πρός ὁ φίλος ὁ νυμφίος φημί ὁ ἅγιος ἄγγελος ἤ ἀπόστολος τε καί προφήτης · μονονού λέγω , συγκεράννυμι ἐγώ ὁ σῶμα ὁ Χριστός .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.7
Στηρίσατέ με ἐν μύροις , στοιβάσατέ με ἐν μήλοις , ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ .
Lemmas: στηρίζω ἐγώ ἐν μύρον , στοιβάζω ἐγώ ἐν μῆλον , ὅτι τιτρώσκω ἀγάπη ἐγώ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.8
Ὁ Σύμμαχος οὕτως ἐκδέδωκεν · Ἐπανακλίνατέ με οἰνὰνθη , τοὐτέστιν εὐώδεσι δένδροις , τοῖς καλὸν καρπὸν ποιοῦσιν , ἀνθοῦντα · τῶν φαύλων λεγομένων δένδρων ἀκάρπων ἢ κακοκάρπων ὄντων · τινὰ δὲ τῶν ἀντιγράφων ἔχει · Στηρίσατέ με ἐν ἀμύροις · ὂ νοητέον , ἢ πιστοὺς μὲν , οὐ μὴν ὡς χρηματίζειν μέλη τῆς μὴ ἐχούσης σπἴλον ἢ ῥυτίδα , ἢ ἀλλοτρίους τῆς πίστεως χρηστούς · τὸ δὲ , στοιβάσαυέ με ἐν μήλοις , σαφηνίζων ὁ Σύμμαχος , περικυλίσατέ με μῆλα , εἶπε · βούλεται γὰρ ἡ νύμφη ἐν πολλοῖς περικυλιομένοις αὐτὸν μήλοις ἀναπαύεσθαι · ἅτινα οἶμαι καρπός ἐστι τοῦ μήλου ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ νυμφίου , ἵνα τῆς αὐτῶν μεταλάβῃ ποιότητος · Τέτρωμαι γὰρ φίλτρῳ , φησὶ , κατὰ τὸν Σύμμαχον · ἀπὸ τοῦ ἐκλεκτοῦ βέλους , κατὰ τὸν Ἡσαΐαν .
Lemmas: ὁ Σύμμαχος οὕτως ἐκδίδωμι · ἐπανακλίνω ἐγώ οἰνάνθη , τουτέστι εὐώδης δένδρον , ὁ καλός καρπός ποιέω , ἀναθέω · ὁ φαῦλος λέγω δένδρον ἄκαρπος ἤ κακόκαρπος εἰμί · τις δέ ὁ ἀντίγραφος ἔχω · στηρίζω ἐγώ ἐν ἄμυρον · ὅς νοέω , ἤ πιστός μέν , οὐ μήν ὡς χρηματίζω μέλος ὁ μή ἔχω σπῖλος ἤ ῥυτίς , ἤ ἀλλότριος ὁ πίστις χρηστός · ὁ δέ , στοιβάζω ἐγώ ἐν μῆλον , σαφηνίζω ὁ Σύμμαχος , περικυλίνδω ἐγώ μῆλον , λέγω · βούλομαι γάρ ὁ νύμφη ἐν πολύς περικυλίω αὐτός μῆλον ἀναπαύω · ὅστις οἴομαι καρπός εἰμί ὁ μῆλον ἐν ὁ ξύλον ὁ δρυμός νυμφίος , ἵνα ὁ αὐτός μεταλαμβάνω ποιότης · τιτρώσκω γάρ φίλτρον , φημί , κατά ὁ Σύμμαχος · ἀπό ὁ ἐκλεκτός βέλος , κατά ὁ Ἡσαΐας .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.9
Φωνὴ τοῦ ἀδελφιδοῦ μου , ἰδοὺ οὗτος ἥκει πηδῶν ἐπὶ τὰ ὄρη , διαλλόμενος ἐπὶ τοὺς βουνούς .
Lemmas: φωνή ὁ ἀδελφιδέος ἐγώ , ἰδού οὗτος ἥκω πηδάω ἐπί ὁ ὄρος , διάλλομαι ἐπί ὁ βουνός .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.10
Τοῦτό τινες τοῖς προλαβοῦσιν ἀπέδωκαν , τὸ δὲ Ἐβραϊκὸν ἐξ ἰδίας τάττει περικοπῆς · καὶ δῆλόν ἐστιν ὡς ἡ νύμφη διαλεγομένη ταῖς θυγατράσιν Ἱερουσαλὴμ , αἰφνίδιον αἰσθάνεται τῆς τοῦ νυμφίου φωνῆς , διαλεγομένου τισὶν ὡς εἰκός · ἧς αἰσθανομένης ἐπὶ τῶν ὀρῶν καὶ τῶν βουνῶν τῶν παρακειμένων τῷ τόπῳ τῆς νύμφης διαλέγεσθαι , ὡς μηδὲν ἀπᾴδειν νεβρῷ · εἶτα σπουδῇ τῇ περὶ τὴν νύμφην , ἐγένετο πλησίον τοῦ οἴκου καὶ παρέφηνεν ὄπισθεν αὐτοῦ · εἶτα πηδήσας μέχρι τῶν τοῦ οἴκου φθάνει θυρίδων , ἐρωτικῶς ὤσπερ ἐθέλων εἰς αὐτὴν παρακῦψαι · ἐγγὺς δὲ τῆς οἰκίας ἔνθα ἡ νύμφη , δίκτυα πολλὰ ἐπενέδρα τῆς νύμφης καὶ τῶν περὶ αὐτὴν ἐκπεπέτασται , ἅπερ διακόψας ὁ νυμφίος ὡς ἰσχυρότερος , διέκυψε διʼ αὐτῶν · καὶ καλεῖ τὴν νύμφην πλησίον ἐλθεῖν · παραθαῤῥύνων ἔργῳ τῶν δικτύων καταφρονεῖν , ὡς ἤδη σχισθέντων , καὶ τοῦ χαλεποῦ δι᾿ αὐτῶν παραδρα μόντος καιροῦ , ὃν χειμῶνα καλεῖ , ἀνωφελῆ φέροντα καὶ σφοδρὸν ὑετόν · προτρέπεται δὲ καὶ διὰ τῶν καλῶν τοῦ παρόντος καιροῦ , ἄνθη λέγων ὡς ἐν ἔαρι καὶ θεραπείαν ἀμπέλων · τρυγόνος τε φωνὴν . καὶ συκῆς ὀλύνθους , καὶ κυπριζούσας ἀμπέλους διαγράφει · καὶ τὸν ἔνθα συναναπαύσεται τόπον · ἔνθα γενομένην ἐβούλετο αὐτὴν ὅλῳ προσώπῳ τῷ νυμφίῳ φανῆναι , καὶ τῆς ἡδείας αὐτῇ παρέχειν ἀκοῦσαι φωνῆς .
Lemmas: οὗτος τις ὁ προλαμβάνω ἀποδίδωμι , ὁ δέ Ἑβραικός ἐκ ἴδιος τάσσω περικοπή · καί δῆλος εἰμί ὡς ὁ νύμφη διαλέγω ὁ θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα , αἰφνίδιος αἰσθάνομαι ὁ ὁ νυμφίος φωνή , διαλέγω τις ὡς ἔοικα · ὅς αἰσθάνομαι ἐπί ὁ ὄρος καί ὁ βουνός ὁ παράκειμαι ὁ τόπος ὁ νύμφη διαλέγω , ὡς μηδείς ἀπᾴδω νεβρός · εἶτα σπουδή ὁ περί ὁ νύμφη , γίγνομαι πλησίον ὁ οἶκος καί παραφαίνω ὄπισθεν αὐτός · εἶτα πηδάω μέχρι ὁ ὁ οἶκος φθάνω θυρίς , ἐρωτικός ὥσπερ ἐθέλω εἰς αὐτός παρακύπτω · ἐγγύς δέ ὁ οἰκία ἔνθα ὁ νύμφη , δίκτυον πολύς ἐπενιδρόω ὁ νύμφη καί ὁ περί αὐτός ἐκπετάννυμι , ὅς διακόπτω ὁ νυμφίος ὡς ἰσχυρός , διακύπτω διά αὐτός · καί καλέω ὁ νύμφη πλησίον ἔρχομαι · παραθαρσύνω ἔργον ὁ δίκτυον καταφρονέω , ὡς ἤδη σχίζω , καί ὁ χαλεπός διά αὐτός παραδράω μόντος καιρός , ὅς χειμών καλέω , ἀνωφελής φέρω καί σφοδρός ὑετός · προτρέπω δέ καί διά ὁ καλός ὁ πάρειμι καιρός , ἄνθος λέγω ὡς ἐν ἔαρ καί θεραπεία ἄμπελος · τρυγών τε φωνή . καί συκῆ ὄλονθος , καί κυπρίζω ἄμπελος διαγράφω · καί ὁ ἔνθα συναναπαύομαι τόπος · ἔνθα γίγνομαι βούλομαι αὐτός ὅλος πρόσωπον ὁ νυμφίος φαίνω , καί ὁ ἡδύς αὐτός παρέχω ἀκούω φωνή .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.11
Ἀποκρίνεται ἀδελφιδοῦς μου καὶ λέγει μοι · Ἀνάστα , ἐλθὲ , ἡ πλησίον μου , καλή μου , περιστερά μου · ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν παρῆ λθεν , ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν καὶ ἐπορεύθη ἑαυτῷ · τὰ ἄνη ὤφθη ἐν τῇ γῇ · καρὸς τῆς τομῆς ἔφθακε · φωνὴ τῆς τρυγόνος ἠκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν · ἡ συκῇ ἐξήνεγκεν ὀλύνθους αὐτῆς · αἱ ἄμπελοι κυπρίζουσιν , ἔδωκαν ὀσμήν , κ . τ . ἑ .
Lemmas: ἀποκρίνω ἀδελφιδέος ἐγώ καί λέγω ἐγώ · ἀνίστημι , ἔρχομαι , ὁ πλησίον ἐγώ , καλός ἐγώ , περιστερά ἐγώ · ὅτι ἰδού ὁ χειμών παρέρχομαι λανθάνω , ὁ ὑετός ἀπέρχομαι καί πορεύω ἑαυτοῦ · ὁ Ἄνη ὁράω ἐν ὁ γῆ · κάρ ὁ τομή φθάνω · φωνή ὁ τρυγών ἀκούω ἐν ὁ γῆ ἐγώ · ὁ συκῆ ἐκφέρω ὄλονθος αὐτός · ὁ ἄμπελος κυπρίζω , δίδωμι ὀσμή , κ . τ . ἕ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.12
Ἀνάστα , φησὶν , ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν πρὸς τὰ νοητὰ , ἴνα συνῆμεν · Ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν · εἴπομεν ἂν ὑετὸν γεγονέναι , τὸν πρὸ τῆς Ἐπιδημίας καιρὸν , τοῦ Θεοῦ ἐντειλαμένου ταῖς νεφέλαις ὕειν τὸν νομικὸν καὶ προφητικὸν λόγον · πεπαῦσθαι δὲ τοῦτον , ἐπειδὴ ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται ἕως Ἰωάννου · ἔαρ δὲ καὶ θέρος μετὰ τὴν Ἐπιδημίαν · ὅτι μηκέτι ὑετῶν χρεία ὅτε τὰ διὰ Χριστὸν ἄνθη ὥφθη ἐν τῇ γῇ · καὶ ἀπὸ τῆς ἐπιδημίας αὐτοῦ , ἡ συκῆ οὐκ ἐκκόπτεται ἄκαρπος ἐν τῷ προτέρῳ γενομένη καιρῷ · νυνὶ γὰρ ὀλύνθους ἐξήνεγκε , καὶ κυπρίουσιν αἱ ἄμπελοι · διό φησιν , ἔν τῶν κλημάτων Χριστοῦ , εὐωδία , ἐσμέν τῷ Θεῷ . Ἀνάστα , ἐλθέ , ἡ πλησίον μου , καλή μου , περιστερά μου · καὶ ἐλθὲ σὺ , περιστερά μου , ἐν σκέπῃ τῆς πέτρας ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματος · δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου , καὶ ἀκούτισον με τὴν φωνήν σου , ὅτι ἡ φωνή σου ἡδεῖα , καὶ ἡ ὄψις σου ὡραία .
Lemmas: ἀνίστημι , φημί , ἀπό ὁ αἰσθητός πρός ὁ νοητός , ἵνα σύνειμι · ὁ ὑετός ἀπέρχομαι · λέγω ἄν ὑετός γίγνομαι , ὁ πρό ὁ Ἐπιδημία καιρός , ὁ θεός ἐντέλλω ὁ νεφέλη ὕω ὁ νομικός καί προφητικός λόγος · παύω δέ οὗτος , ἐπειδή ὁ νόμος καί ὁ προφήτης ἕως Ἰωάννης · ἔαρ δέ καί θέρος μετά ὁ Ἐπιδημία · ὅτι μηκέτι ὑετός χρεία ὅτε ὁ διά Χριστός ἄνθος ὁράω ἐν ὁ γῆ · καί ἀπό ὁ ἐπιδημία αὐτός , ὁ συκῆ οὐ ἐκκόπτω ἄκαρπος ἐν ὁ πρότερος γίγνομαι καιρός · νυνί γάρ ὄλονθος ἐκφέρω , καί κυπρίζω ὁ ἄμπελος · διό φημί , εἷς ὁ κλῆμα Χριστός , εὐωδία , εἰμί ὁ θεός . ἀνίστημι , ἔρχομαι , ὁ πλησίον ἐγώ , καλός ἐγώ , περιστερά ἐγώ · καί ἔρχομαι σύ , περιστερά ἐγώ , ἐν σκέπη ὁ πέτρα ἔχω ὁ προτείχισμα · δείκνυμι ἐγώ ὁ ὄψις σύ , καί ἀκουτίζω ἐγώ ὁ φωνή σύ , ὅτι ὁ φωνή σύ ἡδύς , καί ὁ ὄψις σύ ὡραῖος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.13
Βούλεται τὴν ψυχὴν ὑπερβῆναι τὰ αἰσθητά · ὡς ἐπὶ πόλεως δὲ τεῖχος καὶ προτείχισμα , τὸν αἰσθητὸν κόσμον καλεῖ · δεῖ οὖν τὴν τῷ λόγῳ κοινωνοῦσαν ψυχὴν ἐν σκέπῃ τῆς πέτρας , οὐ μόνον ἔξω τοῦ τείχους τῆς πόλεως , ἀλλὰ καὶ τοῦ προτειχίσματος γενέσθαι · ὡς πλησίον γενομένην ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου κατοπτρίζεσθαι · πειθομένην τῷ λέγοντι , Δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου · ἐπιθυμεῖ δὲ καὶ διαλεγομενης ἀκοῦσαι , τὴν φωνὴν ὡς ἡδεῖαν θαυμάζων προτείχισμα δέ ἐστιν , ὅπερ Ἡσαΐας περίτειχον ὀνομάζει , λέγων · θήσει τεῖχος , ἢ περίτειχος βούλεται τοίνυν τῶν σωματικῶν ἐξελθοῦσαν , οὐ μόνον ἐν τῷ τείχει γενέσθαι , ὅπερ εἶναι τὸν περὶ τοῦ κόσμου λόγον νομίζω , ἀλλὰ καὶ ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματος · ὂς λόγος μέν ἐστι τελευταῖος τῶν σωματικῶν , ἀρχὴ δὲ τῶν ἀσωμάτων .
Lemmas: βούλομαι ὁ ψυχή ὑπερβαίνω ὁ αἰσθητός · ὡς ἐπί πόλις δέ τεῖχος καί προτείχισμα , ὁ αἰσθητός κόσμος καλέω · δέω οὖν ὁ ὁ λόγος κοινωνέω ψυχή ἐν σκέπη ὁ πέτρα , οὐ μόνος ἔξω ὁ τεῖχος ὁ πόλις , ἀλλά καί ὁ προτείχισμα γίγνομαι · ὡς πλησίον γίγνομαι ἀνακαλύπτω πρόσωπον ὁ δόξα ὁ κύριος κατοπτρίζω · πείθω ὁ λέγω , δείκνυμι ἐγώ ὁ ὄψις σύ · ἐπιθυμέω δέ καί διαλέγω ἀκούω , ὁ φωνή ὡς ἡδύς θαυμάζω προτείχισμα δέ εἰμί , ὅς Ἡσαΐας περίτειχος ὀνομάζω , λέγω · τίθημι τεῖχος , ἤ περίτειχος βούλομαι τοίνυν ὁ σωματικός ἐξέρχομαι , οὐ μόνος ἐν ὁ τεῖχος γίγνομαι , ὅς εἰμί ὁ περί ὁ κόσμος λόγος νομίζω , ἀλλά καί ἔχω ὁ προτείχισμα · ὅς λόγος μέν εἰμί τελευταῖος ὁ σωματικός , ἀρχή δέ ὁ ἀσώματος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.14
Πιάσατε ἡμῖν ἀλώπεκας μικροὺς ἀφανίζοντας ἀμπελῶνας , καὶ αἱ ἄμπελοι ἡμῶν κυπρίζουσιν .
Lemmas: πιέζω ἐγώ ἀλώπηξ μικρός ἀφανίζω ἀμπελών , καί ὁ ἄμπελος ἐγώ κυπρίζω .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.15
Ταῦτα τοῖς φίλοις ὁ νυμφίος , ἤτοι ἀγγέλοις ἢ ἀνδράσιν ἀγίοις , ὅσοι τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι · ὑπὸρ σωτηρίας δὲ τῶν ἀμπελώνων ἡ προτροπή · ἵνα τῶν πανούργων συλλαμβανομένων δυνάμεων , αἵ διαφθείρουσαι τὴν ἀρχὴν τῆς ἐκφύσεως τοῦ καρποῦ , δυνηθῶσιν αἱ ἄμπελοι προκόψαι ἀπὸ τοῦ κυπρίζειν μέχρι τῆς τοῦ καρποῦ τελειώσεως , ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεωργούμεναι · διὰ δὲ τὸ αὐτεξούσιον δυνάμεναι ἐνέγκαι καρπόν τε καὶ μή · ἢ τάχα καὶ ἄνθρωποι , ἀλώπεκές τινες διʼ ἑτεροδόξου δριμύτητος ἐμποδίζοντες τοῖς ἀρξαμένοις τρέχεινκαλῶς · οὓς ἔτι μικροὺς ὄντας βούλεται συλληφθῆναι πρὶν ἐπιπλέον ἀσεβείας προκόψωσι · μέγας γὰρ ἀλώπηξ γενόμενος , ἐκείνοις μὲν ἀνάλωτος , ὑπὸ μόνου δὲ τοῦ νυμφίου θηρεύεται ἀρχόμενοι γὰρ ἐνεργεἴν τὰ χείρονα , καὶ τοῖς φίλοις εὐάλωτοι · λέγει δʼ ἂν καὶ μικροὺς τοὺς ἀμπελῶνας · οὐ δύναται γὰρ κατὰ τῶν μεγάλων ἀλώπηξ .
Lemmas: οὗτος ὁ φίλος ὁ νυμφίος , ἤτοι ἄγγελος ἤ ἀνήρ ἅγιος , ὅσος ὁ Ἐκκλησία διδάσκαλος · ὑπὸρ σωτηρία δέ ὁ ἀμπελών ὁ προτροπή · ἵνα ὁ πάνουργος συλλαμβάνω δύναμις , ὅς διαφθείρω ὁ ἀρχή ὁ ἔκφυσις ὁ καρπός , δύναμαι ὁ ἄμπελος προκόπτω ἀπό ὁ κυπρίζω μέχρι ὁ ὁ καρπός τελείωσις , ὑπό ὁ θεός γεωργέω · διά δέ ὁ αὐτεξούσιος δύναμαι φέρω καρπός τε καί μή · ἤ τάχα καί ἄνθρωπος , ἀλώπηξ τις διά ἑτερόδοξος δριμύτης ἐμποδίζω ὁ ἄρχω τρέχεινκαλῶς · ὅς ἔτι μικρός εἰμί βούλομαι συλλαμβάνω πρίν ἐπιπολύ ἀσέβεια προκόπτω · μέγας γάρ ἀλώπηξ γίγνομαι , ἐκεῖνος μέν ἀνάλωτος , ὑπό μόνος δέ ὁ νυμφίος θηρεύω ἄρχω γάρ ἐνεργέω ὁ κακός , καί ὁ φίλος εὐάλωτος · λέγω δέ ἄν καί μικρός ὁ ἀμπελών · οὐ δύναμαι γάρ κατά ὁ μέγας ἀλώπηξ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.16
Ἀδελφιδός μου ἐμοὶ , κἀγὼ αὐτῷ · ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖς κρίνοις , ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα , καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί .
Lemmas: ἀδελφιδός ἐγώ ἐγώ , ἐγώ αὐτός · ὁ ποιμαίνω ἐν ὁ κρίνον , ἕως ὅς διαπονέω ὁ ἡμέρα , καί κινέω ὁ σκιά .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.17
Ἤ νύμφη πρὸς τοὺς ἑταίρους τοῦ νυμφίου φησὶν ὡς οὐδεμίαν ἔχουσα πρὸς τοὺς ἀλώπεκας μετουσίαν · ἐκοινώνησαν γὰρ ἡμῖν , φησὶν , αἵματος καὶ σαρκὸς , καὶ ἡμεῖς αὐτῷ τῆς ἀφθαρσίας . Ἢ ὅτι ὁ Θεὸς ἐν ψυχῇ γίνεται , καὶ ἡ ψυχὴ εἰς Θεὸν μετοικίζεται · οὕτω καὶ ὁ Παῦλος · Τὸ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ , ἀλλὰ τῷ Κυρίῳ , καὶ ὁ Κύριος τῷ σώματι · σῶμα γὰρ ἡ νύμφη Ἐκκλησία Χριστοῦ , τὸ μηδαμῶς τῇ πορνείᾳ , ἀεὶ δὲ τῷ Κυρίῳ · καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Σωτήρ · Μείνατε ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν ὑμῖν ·· ἐν δὲ τοῖς ἐξῆς ἀνάπαλιν γέγραπται · Ἐγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου , καὶ ὁ ἀδελφιδός μου ἐμοί . Ἤ τάχα διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν τῆς εὐεργεσίας ἀπὸ τοῦ νυμφίου γενέσθαι · μὴ ἐμφανίσαντος γὰρ ἑαυτὸν αὐτῇ , οὐδʼ αὐτὴ τῷ νυμφίῳ ἀνέκειτο · τὸ γὰρ ἔνθεον αὐτοῦ κάλλος θεασαμένη , ἐπὶ σωτήριον ἀφίκετο φίλτρον , μεθὸ ἀνατεθεῖσα ἐκείνου τῷ κάλλει , λέγει , κἀγὼ αὐτῷ εἶτα τὴν τάξιν ἀντέλαβε πρὶν μὲν ἐλθεῖν τὸ τέλειον , λέγουσα , ἐγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου · ὅταν δὲ τελείως ἀποκαλυφθῇ . μηδὲν καταλίπῃ κεκρυμμένον , αἰσθανομένητοῦτο λέγει · καὶ ἀδελφιδός μου ἐμοί · εἴρηται δέ που ταῖς προφη τείαις , αὐτὸς Κύριος ποιμανεῖ ἡμᾶς εἰς τοὺς αἰῶνας , ἀλλʼ οὐχ ὡς νῦν ἐν κρίνοις ἡμᾶς ποιμαίνει τοῖς ἐν μέσῳ ἀκανθῶν · τοιγαροῦν εἰπών · Ἐγὼ ἄνθος τοῦ πεδίου , κρίνον τῶν κοιλάδων , ἐπάγει · ὡς κρίνον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν , οὕτως ἡ πλησίον μου ἀνὰ μέσον τῶν θυγατέρων καὶ τήρει ὡς ἐπὶ τῆς νύμφης οὐκ ἔλεξεν · διὸ καὶ παραγέγονεν , εἰς τὸ ἀκάνθαις μὴ ἐμπαγῆναι τὰ ποιμαινόμενα .
Lemmas: ἤ νύμφη πρός ὁ ἑταῖρος ὁ νυμφίος φημί ὡς οὐδείς ἔχω πρός ὁ ἀλώπηξ μετουσία · κοινωνέω γάρ ἐγώ , φημί , αἷμα καί σάρξ , καί ἐγώ αὐτός ὁ ἀφθαρσία . ἤ ὅτι ὁ θεός ἐν ψυχή γίγνομαι , καί ὁ ψυχή εἰς θεός μετοικίζω · οὕτως καί ὁ Παῦλος · ὁ σῶμα οὐ ὁ πορνεία , ἀλλά ὁ κύριος , καί ὁ κύριος ὁ σῶμα · σῶμα γάρ ὁ νύμφη Ἐκκλησία Χριστός , ὁ μηδαμῶς ὁ πορνεία , ἀεί δέ ὁ κύριος · καί αὐτός δέ ὁ Σωτήρ · μένω ἐν ἐγώ ἐγώ ἐν σύ ·· ἐν δέ ὁ ἑξῆς ἀνάπαλιν γράφω · ἐγώ ὁ ἀδελφιδέος ἐγώ , καί ὁ ἀδελφιδός ἐγώ ἐγώ . ἤ τάχα διά ὁ ὁ ἀρχή ὁ εὐεργεσία ἀπό ὁ νυμφίος γίγνομαι · μή ἐμφανίζω γάρ ἑαυτοῦ αὐτός , οὐδέ αὐτός ὁ νυμφίος ἀνάκειμαι · ὁ γάρ ἔνθεος αὐτός κάλλος θεάομαι , ἐπί σωτήριος ἀφικνέομαι φίλτρον , μεθό ἀνατίθημι ἐκεῖνος ὁ κάλλος , λέγω , ἐγώ αὐτός εἶτα ὁ τάξις ἀντιλαμβάνω πρίν μέν ἔρχομαι ὁ τέλειος , λέγω , ἐγώ ὁ ἀδελφιδέος ἐγώ · ὅταν δέ τέλειος ἀποκαλύπτω . μηδείς καταλείπω κρύπτω , αἰσθάνομαι λέγω · καί ἀδελφιδός ἐγώ ἐγώ · λέγω δέ που ὁ πρόφημι τίω , αὐτός κύριος ποιμαίνω ἐγώ εἰς ὁ αἰών , ἀλλά οὐ ὡς νῦν ἐν κρίνον ἐγώ ποιμαίνω ὁ ἐν μέσος ἄκανθα · τοιγαροῦν λέγω · ἐγώ ἄνθος ὁ πεδίον , κρίνον ὁ κοιλάς , ἐπάγω · ὡς κρίνον ἐν μέσος ἄκανθα , οὕτως ὁ πλησίον ἐγώ ἀνά μέσος ὁ θυγάτηρ καί τηρέω ὡς ἐπί ὁ νύμφη οὐ λέγω · διό καί παραγίγνομαι , εἰς ὁ ἄκανθα μή ἐμπάσσω ὁ ποιμαίνω .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.18
Ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα καὶ παρέλθωσιν αἱ σκιαί .
Lemmas: ἕως ὅς διαπονέω ὁ ἡμέρα καί παρέρχομαι ὁ σκιά .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.19
Διὸ καὶ αὐχεῖ μυστικῶς λέγειν ἐν Ἰακὼβ τό · ἐγενόμην τῆς ἡμέρας συγκαιόμενος τῷ καύματι · ἐν τῷ τοῦ παρόντος γὰρ βίου καύματι δεόμεθα τοῦ ποιμαίνοντος , διὰ τὰ μεσημβρινὰ δαιμόνια · λέγει γὰρ πρὸς τὸν εὐπειθῆ · οὐ φοβηθήσεται ἀπὸ δαιμονίου μεσημβμρννοῦ · ὁποῖον καὶ τὸ , Ὁ ἤλιος οὐ συγκαύσει σε · ἐπείπερ ὁ τὰς ἀσθενείας ἡμῶν φέρων καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνηθεὶς ἐγένετο ὑπὲρ ἡμῶν συγκαιόμενος τῷ καύματι · ἵνα ἐξαγοράσῃ ἡμᾶς ἀπʼ αὐτῶν · ὡς καὶ ἀπὸ τῆς κατάρας τοῦ νόμου , γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα · ποιμαίνει δὲ καὶ ἐν κρίνοις , καὶ μέχρι παρέλθωσιν αἱ σκιαὶ τοῦ βίου · κατὰ τὸ , ὡς σκιαὶ ἡμέραι ἡμῶν παράγουσιν · ἴσως δὲ καὶ πρὸ τῆς ἐπιδημίας αὐτοῦ , διὰ νόμου καὶ προφητῶν , ἐν κρίνοις ἐποίμανεν ἔτι καυσωνος ὄντος · μετὰ δὲ τὴν ἐπιδημίαν , ποιμαίνει μὲν , ἀλλʼ οὐκ ἐν κρίνοις · ὡς γὰρ τῆς ἡμέρας διαπνευσάσης εἴρηται τὸ , ἀγαπητοὶ , γινώσκετε ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν .
Lemmas: διό καί αὐχέω μυστικός λέγω ἐν Ἰακώβ ὁ · γίγνομαι ὁ ἡμέρα συγκαίω ὁ καῦμα · ἐν ὁ ὁ πάρειμι γάρ βίος καῦμα δέω ὁ ποιμαίνω , διά ὁ μεσημβρινός δαιμόνιον · λέγω γάρ πρός ὁ εὐπειθής · οὐ φοβέω ἀπό δαιμόνιον μεσημβμρννοῦ · ὁποῖος καί ὁ , ὁ ἥλιος οὐ συγκαίω σύ · ἐπεί ὁ ὁ ἀσθένεια ἐγώ φέρω καί περί ἐγώ ὀδυνάω γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ συγκαίω ὁ καῦμα · ἵνα ἐξαγοράζω ἐγώ ἀπό αὐτός · ὡς καί ἀπό ὁ κατάρα ὁ νόμος , γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα · ποιμαίνω δέ καί ἐν κρίνον , καί μέχρι παρέρχομαι ὁ σκιά ὁ βίος · κατά ὁ , ὡς σκιά ἡμέρα ἐγώ παράγω · ἴσως δέ καί πρό ὁ ἐπιδημία αὐτός , διά νόμος καί προφήτης , ἐν κρίνον ποιμαίνω ἔτι καύσων εἰμί · μετά δέ ὁ ἐπιδημία , ποιμαίνω μέν , ἀλλά οὐ ἐν κρίνον · ὡς γάρ ὁ ἡμέρα διαπονέω λέγω ὁ , ἀγαπητός , γιγνώσκω ὅτι ἔσχατος ὥρα εἰμί .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.20
Ἀπόστρεψον , ὁμοιώθητι σὺ , ἀδελφιδέ μου , τῷ δόρκωτιη νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ τὰ ὄρη τῶν κοιλωμάτων .
Lemmas: ἀποστρέφω , ὁμοιόω σύ , ἀδελφιδές ἐγώ , ὁ δόρκωτιη νεβρός ἔλαφος ἐπί ὁ ὄρος ὁ κοίλωμα .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 2.21
Τὰ πρότερα πρὸς τὰς νεανίδας εἶπεν ἡ νύμφη , τὰ δὲ νῦν πρὸς τὸν νυμφίον · ὥστε τῷ παρόντι καιρῷ ἁρμόττουσαν ἀναλαβεῖν ὁμοιότητα πρὸς μὲν τὸν δόρκωνα , διὰ τὸ διορατικόν · πρὸς δὲ νεβρὸν ἐλάφων , διʼ ἀφανισμῶν τοῦ τῶν ὄφεων γένους · ταῦτα δὲ ποιῶν ἐν τοῖς ὄρεσι τῶν κοιλωμάτων , ἀπόστρεψον λέγουσα , ἐκ τοῦ ἐν μορφῇ ὑπάρχειν Θεοῦ · καὶ ἀνάλαβε ταῦτα διὰ τὴν ἀγάπην τὴν πρὸς ἐμὲ τοῖς ἀνθρώποις ἐπιδημῶν · ὧν οἱ πλείους διὰ τὴν κακίαν ἐν κοιλώμασι διατρίβουσιν · ὄρη δὲ κοιλωμάτων , οἱ τῶν κακῶν ὑπερανέχονται δίκαιοι · ἀποστρέψας δὲ ὁ λόγος ὁμοιοῦται , ἐν μὲν τοῖς ἀνακειμένοις τῇ θεωρίᾳ , δόρκωνι ἐν τοῖς πρακτικωτέροις δὲ καὶ καθαιρετικοῖς τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων , ἐλάφων νεβρῷ · τὸ δὲ , ἢ νεβρῷ , παραδιαζευτικόν · ὁ δὲ Θεοδοτίων εἷπεν , ἐπὶ τὰ ὄρῆ θυμιαμάτων · οὐδὲν ἧττον τοὺς ἁγίους δηλῶν .
Lemmas: ὁ πρότερος πρός ὁ νεανίς λέγω ὁ νύμφη , ὁ δέ νῦν πρός ὁ νυμφίος · ὥστε ὁ πάρειμι καιρός ἁρμόζω ἀναλαμβάνω ὁμοιότης πρός μέν ὁ δόρκων , διά ὁ διορατικός · πρός δέ νεβρός ἔλαφος , διά ἀφανισμός ὁ ὁ ὄφις γένος · οὗτος δέ ποιέω ἐν ὁ ὄρος ὁ κοίλωμα , ἀποστρέφω λέγω , ἐκ ὁ ἐν μορφή ὑπάρχω θεός · καί ἀναλαμβάνω οὗτος διά ὁ ἀγάπη ὁ πρός ἐγώ ὁ ἄνθρωπος ἐπιδημέω · ὅς ὁ πολύς διά ὁ κακία ἐν κοίλωμα διατρίβω · ὄρος δέ κοίλωμα , ὁ ὁ κακός ὑπερανέχω δίκαιος · ἀποστρέφω δέ ὁ λόγος ὁμοιόω , ἐν μέν ὁ ἀνάκειμαι ὁ θεωρία , δόρκων ἐν ὁ πρακτικός δέ καί καθαιρετικός ὁ ἀντίκειμαι δύναμις , ἔλαφος νεβρός · ὁ δέ , ἤ νεβρός , παραδιαζευτικός · ὁ δέ Θεοδότιος λέγω , ἐπί ὁ ὄρος θυμίαμα · οὐδείς ἥσσων ὁ ἅγιος δηλόω .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 3.1
Ἐπὶ τὴν κοίτην μου ἐν νυξὶν ἐδήτησα ὃν ἠγάπησεν ὁ ψυχή μου · ἐδήτησα αὐτὸν , καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν · ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου · ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει , ἐν ταῖς ἀγοραῖς , καὶ ἐν ταῖς πλατείαις · καὶ ζητήσω ὂν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου · ἐζήτησα οὐ τὸν , καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν · ἐκάλεσα αὐτὸν , καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου · εὕροσάν με οἱ τηροῦντες , οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει · μὴ ὂν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου ἴδετε ; ὡς μικρὸν ὅτε παρῆλθον ἀπʼ οὐτῶν , ἕως οὗ εὗρον ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μοι · ἐκράτησα αὐτὸν , καὶ οὐκ ἀφῆκα αὐτόν · ἕως οὗ εἰσήγαγον αὐτὸν εἰς οἶκον μητρός μου καὶ εἰς τὸ ταμιεῖον τῆς συλλαβούσης με .
Lemmas: ἐπί ὁ κοίτη ἐγώ ἐν νύξ ἐσθίω ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ · ἐσθίω αὐτός , καί οὐ εὑρίσκω αὐτός · καλέω αὐτός καί οὐ ὑπακούω ἐγώ · ἀνίστημι δή καί κυκλόω ἐν ὁ πόλις , ἐν ὁ ἀγορά , καί ἐν ὁ πλατεῖα · καί ζητέω ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ · ζητέω οὐ ὁ , καί οὐ εὑρίσκω αὐτός · καλέω αὐτός , καί οὐ ὑπακούω ἐγώ · εὕρνυμι ἐγώ ὁ τηρέω , ὁ κυκλόω ἐν ὁ πόλις · μή ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ ὁράω ; ὡς μικρός ὅτε παρέρχομαι ἀπό οὐτάω , ἕως ὅς εὑρίσκω ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ · κρατέω αὐτός , καί οὐ ἀφίημι αὐτός · ἕως ὅς εἰσάγω αὐτός εἰς οἶκος μήτηρ ἐγώ καί εἰς ὁ ταμιεῖον ὁ συλλαμβάνω ἐγώ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 3.3
Τᾶς αὕτη ἡ ἀναβαίνουσα ἐκ τῆς ἐρήμου ὡς στελέχη καπνοῦ τεθυμιαμένη ; σμύρνα καὶ λίβανος ἀπὸ πάντων κονιορτῶν μυρεψοῦ ;
Lemmas: Τᾶς οὗτος ὁ ἀναβαίνω ἐκ ὁ ἐρῆμος ὡς στέλεχος καπνός θυμιάω ; σμύρνα καί λίβανος ἀπό πᾶς κονιορτός μυρεψός ;
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 3.4
Καλὴ λίαν ἡ ἀναβαίνουσα βίῳ καὶ λόγῳ ψυχὴ , φυγοῦσα τὰ παρὰ τοῖς πολλοῖς ἁμαρτήματα , ἅπερ ἐξ ἐρήμου λέγεται ἀναβαίνειν · τὸ δὲ τὸν δίκαιον εἶναι Χριστοῦ εὐωδίαν ἐν παντὶ τόπῳ τοῖς σωζομένοις , τεθυμιαμένη νοεῖται παραπλησίως στελέχεσι , καπνὸν ἡδὺν ἀναπέμπουσιν , εὐφραίνοντα τὰς τῶν μακαριζόντων ἀναπνοάς .
Lemmas: καλός λίαν ὁ ἀναβαίνω βίος καί λόγος ψυχή , φεύγω ὁ παρά ὁ πολύς ἁμάρτημα , ὅς ἐκ ἐρῆμος λέγω ἀναβαίνω · ὁ δέ ὁ δίκαιος εἰμί Χριστός εὐωδία ἐν πᾶς τόπος ὁ σῴζω , θυμιάω νοέω παραπλήσιος στέλεχος , καπνός ἡδύς ἀναπέμπω , εὐφραίνω ὁ ὁ μακαρίζω ἀναπνοή .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.1
Ὀδόντες σου ὡς ἀγέλαι τῶν κεκαρμένων αἵ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ λουτροῦ · αἱ πᾶσαι διδυμεύουσαι , καὶ ἀτεκνοῦσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς . Διδυμεύουσαι δὲ ἄλλως , διὰ τὸ διττὸν τῆς νοήσεως τῆς τερητῆς ( 6 ) καὶ πνευματικῆς . Ὡς σπαρτίον τὸ κόκκινον χείλη σου , καὶ ἡ λαλιά σου ὡραῖα .
Lemmas: ὀδούς σύ ὡς ἀγέλη ὁ κείρω ὅς ἀναβαίνω ἀπό ὁ λουτρόν · ὁ πᾶς διδυμεύω , καί ἀτεκνέω οὐ εἰμί ἐν αὐτός . διδυμεύω δέ ἄλλος , διά ὁ δισσός ὁ νόησις ὁ τερητός ( 6 ) καί πνευματικός . ὡς σπαρτίον ὁ κόκκινος χεῖλος σύ , καί ὁ λαλιά σύ ὡραῖος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.2
Ἤγουν ἔστω διάπυρος ἡ τοῦ λόγου παρασκευὴ ὡς κερδῆσαι τὸν ἀκροατὴν δυναμένη , ἢ καὶ τὸ ἔναιμον καὶ ζωτικὸν δηλοῖ τῶν διὰ τοῦ χείλους ἐξιόντων ῥημάτων , οἱωνεὶ βαπτομένων ἐν τῇ ἀληθινῇ πόσει τοῦ αἴματος τοῦ Χριστοῦ .
Lemmas: ἤγουν εἰμί διάπυρος ὁ ὁ λόγος παρασκευή ὡς κερδαίνω ὁ ἀκροατής δύναμαι , ἤ καί ὁ ἔναιμος καί ζωτικός δηλόω ὁ διά ὁ χεῖλος ἐξέρχομαι ῥῆμα , ὁωνείς βάπτω ἐν ὁ ἀληθινός πόσις ὁ αἷμα ὁ Χριστός .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.3
Ὡς λέπυρον τῆς ῥόας μῆλόν σου ἐκτὸς τῆς σιωπήσεως σου .
Lemmas: ὡς λέπυρον ὁ ῥόα μῆλον σύ ἐκτός ὁ σιώπησις σύ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.4
Προστίθησι τῷ τῆς σωφροσύνης ἐπαίνῳ , τὸν ἀπὸ τῆς σιωπῆς · ἐπισταμένης τῆς νύμφης καιροὺς λαλιᾶς ὡραίας καὶ ἐπαινουμένης σιγῆς · καὶ ἐπεὶ πιστὸς πνοῇ κρύπτει πράγματα καὶ ἡ νύμφη ἐν τῷ βάθει κρύπτει τὰ θεωρήματα τοὺς οἱονεὶ κόκκους τῆς ῥόας ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι σεσωματοποιημένον ἐν τῷ ἡγεμονικῷ · διὸ ἐπήγαγεν · Ἐκτὸς τῆς σιωπήσεώς σου · δηλῶν τὰ σιωπώμενα δόγματα ὡς κόκκους ῥόας ὑπὸ τὸ λέπυρον αὐτῆς .
Lemmas: προστίθημι ὁ ὁ σωφροσύνη ἔπαινος , ὁ ἀπό ὁ σιωπή · ἐπίσταμαι ὁ νύμφη καιρός λαλιά ὡραῖος καί ἐπαινέω σιγή · καί ἐπεί πιστός πνοή κρύπτω πρᾶγμα καί ὁ νύμφη ἐν ὁ βάθος κρύπτω ὁ θεώρημα ὁ οἱονεί κόκκος ὁ ῥόα ἕκαστος ἐν ὁ ἴδιος τάγμα σωματοποιέω ἐν ὁ ἡγεμονικός · διό ἐπάγω · ἐκτός ὁ σιώπησις σύ · δηλόω ὁ σιωπάω δόγμα ὡς κόκκος ῥόα ὑπό ὁ λέπυρον αὐτός .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.5
Ὡς πύργος Δαιῒδ τράχηλός σου , ὁ ᾠκοδομημένος ἐν Θαλπιώθ · χίλιοι θυρεοὶ κρέμανται ἔπʼ αὐτὸν , πᾶσαι βολίδες τῶν δυνατῶν .
Lemmas: ὡς πύργος Δαιῒδ τράχηλος σύ , ὁ οἰκοδομέω ἐν Θαλπιώθ · χίλιοι θυρεός κρεμάννυμι ἐπί αὐτός , πᾶς βολίς ὁ δυνατός .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.6
Ἀκύλας τὸ Θαλπιὼθ ἐπάλξεις ἐκδέδωκεν · ὁ δὲ Σύμμαχος , ὕψη · ᾧ ἀκολουθεῖ τὸν ὑπὲρ τὰς ἐπάλξεις πύργον εἶναι τὴν σοφίαν , ἧς ὁμοίως ἤρτηνται θυρεοὶ μὲν τὰ πεπιστευμένα δόγματα , ἅπερ εἶπεν ἑνικῶς ὁ Ἀπόστολος θυρεὸν πίστεως · βολίδες δὲ των δυνατῶν , οἱ δυνατῶς ἀνατρέποντες λόγοι τῶν ἐναντίων τῆς ἀληθείας τὴν πιθανότητα · ἀντὶ δὲ τοῦ ἐπάλξεις , ἐντολὰς ἐκδέδωκεν ἡ πέμπτη ἔκδοσις , τὸν νοῦν μᾶλλον ἢ τὴν λέξιν ἑρμηνεύουσα · μὴ προαποκειμένων γὰρ ἐντολῶν , οἰκοδομηθῆναι τὴν ἀψευδῆ γνῶσιν ἀδύνατον .
Lemmas: Ἀκύλας ὁ Θαλπιώθ ἔπαλξις ἐκδίδωμι · ὁ δέ Σύμμαχος , ὕψος · ὅς ἀκολουθέω ὁ ὑπέρ ὁ ἔπαλξις πύργος εἰμί ὁ σοφία , ὅς ὅμοιος ἀρτάω θυρεός μέν ὁ πιστεύω δόγμα , ὅς λέγω ἑνικός ὁ Ἀπόστολος θυρεός πίστις · βολίς δέ ὁ δυνατός , ὁ δυνατός ἀνατρέπω λόγος ὁ ἐναντίος ὁ ἀλήθεια ὁ πιθανότης · ἀντί δέ ὁ ἔπαλξις , ἐντολή ἐκδίδωμι ὁ πέμπτος ἔκδοσις , ὁ νόος μάλα ἤ ὁ λέξις ἑρμηνεύω · μή προαπόκειμαι γάρ ἐντολή , οἰκοδομέω ὁ ἀψευδής γνῶσις ἀδύνατος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.7
Δύο μαστοί σου , ὡς δύο νεβροὶ δίδυμοι δορκάδος οἱ νεμόμενοι ἐν τοῖς κρίνοις , ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί .
Lemmas: δύο μαστός σύ , ὡς δύο νεβρός δίδυμος δορκάς ὁ νέμω ἐν ὁ κρίνον , ἕως ὅς διαπονέω ὁ ἡμέρα καί κινέω ὁ σκιά .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.8
Τὸ ἡγεγομικὸν , ὡς ἐπὶ νύμφης μαστοί · ὅπερ ἐστὶν ὀξυδερκέστατον · διὸ παρείκασε δύο νεβροῖς δορκάδος νεμομένοις ἐν ὡραίοις τόποις καὶ εὐώδεσι · σημαίνων τά τε νοητὰ καὶ αἰσθητά · νεβροὺς δὲ , ἐπειδὴ νῦν ἐκ μέρους γινώσκομεν · ὅταν δὲ τὸ τέλειον ἔλθῃ , καταργοῦμεν τὴν νηπιότητα · ὅταν ὁ καύσων τοῦ παρόντος βίου παύσηται , καὶ καιρὸς τῆς ἀναψύξεως ἐπιστῇ , λυομένης καὶ τῆς σκιᾶς σκιὰ γάρ ἐστιν ὁ παρὼν βίος · τότε γὰρ ὡς τέλειοι , ἀλλʼ οὐχ ὡς νεβροὶ νεμηθησόμεθα .
Lemmas: ὁ ἡγεγομικὸν , ὡς ἐπί νύμφη μαστός · ὅς εἰμί ὀξυδερκής · διό παρεικάζω δύο νεβρός δορκάς νέμω ἐν ὡραῖος τόπος καί εὐώδης · σημαίνω ὁ τε νοητός καί αἰσθητός · νεβρός δέ , ἐπειδή νῦν ἐκ μέρος γιγνώσκω · ὅταν δέ ὁ τέλειος ἔρχομαι , καταργέω ὁ νηπιότης · ὅταν ὁ καίω ὁ πάρειμι βίος παύω , καί καιρός ὁ ἀνάψυξις ἐφίστημι , λύω καί ὁ σκιά σκιά γάρ εἰμί ὁ πάρειμι βίος · τότε γάρ ὡς τέλειος , ἀλλά οὐ ὡς νεβρός νέμω .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.9
Ἐκαρδίωσας ἡμᾶς , ἀδελφή μου νύμφη · ἐκαρδίωσας ἡμᾶς ἑνὶ ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου , ἐν μιᾷ ἐνθέματι τραχήλου σου .
Lemmas: καρδιόω ἐγώ , ἀδελφή ἐγώ νύμφη · καρδιόω ἐγώ εἷς ἀπό ὀφθαλμός σύ , ἐν εἷς ἔνθεμα τράχηλος σύ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.10
Τὸ ἔνθεμα εἴρηται παρὰ τὸ ἐντίθεσθαι καὶ ἐνορμᾶσθαι τῷ τραχήλῳ τῆς νύμφης · εἰ δὲ ὡς δύο νεβροὶ δορκάδος ἔμειναν οἱ μαστοὶ τῆς νύμφης , τὸ τί ἐκαλλιώθησαν ; οὐκ ἂν ἐῤῥέθη θαυμαστικῶς περὶ τοῦ , ὡς ἔφην , διανοητικοῦ , ἀλλὰ καὶ τὸ διπλοῦν τοῦ θαύματος , τὴν αὔξησιν τοῦ κάλλους ὑπέδειξεν · ὁποῖον τὸ ἐκαρδίωσας ἐκ δευτέρου ῥηθέν · ἱμάτια δὲ τῆς νύμφης , οἱ ἐνδεδυμένοι Χριστὸν Ἰησοῦν , σπλάγχνα οἰκτιρμῶν καὶ χρηστότητα καὶ ταπεινοφροσύνην χείλη δὲ οἱ διδάσκαλοι · καὶ κηρία μέλιτος λόγοι καλοί · εἰργάσαντο δὲ κηρίον καὶ μέλι προφῆται καὶ ἀπόστολοι .
Lemmas: ὁ ἔνθεμα λέγω παρά ὁ ἐντίθημι καί ἐνορμάω ὁ τράχηλος ὁ νύμφη · εἰ δέ ὡς δύο νεβρός δορκάς μένω ὁ μαστός ὁ νύμφη , ὁ τίς καλλιόω ; οὐ ἄν λέγω θαυμαστικός περί ὁ , ὡς φημί , διανοητικός , ἀλλά καί ὁ διπλόος ὁ θαῦμα , ὁ αὔξησις ὁ κάλλος ὑποδείκνυμι · ὁποῖος ὁ καρδιόω ἐκ δεύτερος λέγω · ἱμάτιον δέ ὁ νύμφη , ὁ ἐνδύω Χριστός Ἰησοῦς , σπλάγχνον οἰκτιρμός καί χρηστότης καί ταπεινοφροσύνη χεῖλος δέ ὁ διδάσκαλος · καί κηρίον μέλι λόγος καλός · ἐργάζομαι δέ κηρίον καί μέλι προφήτης καί ἀπόστολος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.11
Κῆπος κεκλεισ μένος , ἀδελφή μου νύμφη · κῆπος κεκλεισ μένος , πηγὴ ἐσφραγισμένη .
Lemmas: κῆπος κλέω μένος , ἀδελφή ἐγώ νύμφη · κῆπος κλέω μένος , πηγή σφραγίζω .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.12
Δεύτερον , τὸ κῆπος κεκλεισ μένος ἐῤῥέθη , τὸ μὲν ἐπὶ προκόπτοντος , τὸ δὲ ἐπὶ τελείου . ὅτε τὸ ἡγεμονικὸν αὐτοῦ καθοραθὲν , τῇ τῆς θεολογίας σφραγίδι τετύπωται · ἢ καὶ νῦν μὲν ἡ νύμφη κῆπός ἐστιν κεκλεισμένος μόνον , ἐν δὲ τῷ μέλλοντι αἰῶνι διὰ τὴν τελειότητα καὶ τὸ βέβαιον , καὶ πηγή ἐστιν ἐσφραγισμένη . Παντὶ γὰρ τῷ ἔχοντι δοθήσεται καὶ περισσευθήσεται νῦν μὲν οὖν ἡ Γραφὴ κῆπον εἶναι ἀπλῶς · ἀλλαχοῦ δὲ ὡς περὶ ἑτέρου , καὶ τὸ λαχανείας προστίθησιν .
Lemmas: δεύτερος , ὁ κῆπος κλέω μένος λέγω , ὁ μέν ἐπί προκόπτω , ὁ δέ ἐπί τέλειος . ὅτε ὁ ἡγεμονικός αὐτός καθοράω , ὁ ὁ θεολογία σφραγίς τυπόω · ἤ καί νῦν μέν ὁ νύμφη κῆπος εἰμί κλῄζω μόνος , ἐν δέ ὁ μέλλω αἰών διά ὁ τελειότης καί ὁ βέβαιος , καί πηγή εἰμί σφραγίζω . πᾶς γάρ ὁ ἔχω δίδωμι καί περισσεύω νῦν μέν οὖν ὁ Γραφή κῆπος εἰμί ἁπλῶς · ἀλλαχοῦ δέ ὡς περί ἕτερος , καί ὁ λαχανεία προστίθημι .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.13
Ἐξεγέρθητι , Βοῤῥᾶ , καὶ ἔρχου , Νότε , διάπνευσον κῆπόν μου , καὶ ῥευσάτωσαν ἀρώματά μου .
Lemmas: ἐξεγείρω , Βορέας , καί ἔρχομαι , Νότος , διαπνέω κῆπος ἐγώ , καί ῥέω ἄρωμα ἐγώ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 4.14
Ἔοικεν ἐπιτιμᾷν ἡ νύμφη τῷ Βοῤῥέᾳ , τὴν ἐξουσίαν λαβοῦσα παρὰ τοῦ ἐπιτιμήσαντος τῷ ἀνέμῳ νυμφίου · διὸ παρὰ τοῖς τρισὶν εὐαγγελισταῖς ἐπιτιμηθῆναι τῷ ὰνέμῳ εἴρηται · οἱ δὲ ἄνεμοι ἁπλῶς ὑπακούουσιν αὐτῷ · Χριστὸς οὖν ἐξωθουμένους τοῦ διαβόλου , εἰσοικίζεται ταῖς ψυχαῖς περὶ οὗ τὸ , ὁ Θεὸς ἀπὸ Θαμὰν ἡξει , τουτέστιν ἐκ Νότου .
Lemmas: ἔοικα ἐπιτιμάω ὁ νύμφη ὁ Βορέας , ὁ ἐξουσία λαμβάνω παρά ὁ ἐπιτιμάω ὁ ἄνεμος νυμφίος · διό παρά ὁ τρεῖς εὐαγγελιστής ἐπιτιμάω ὁ ἄνεμος λέγω · ὁ δέ ἄνεμος ἁπλῶς ὑπακούω αὐτός · Χριστός οὖν ἐξωθέω ὁ διάβολος , εἰσοικίζω ὁ ψυχή περί ὅς ὁ , ὁ θεός ἀπό Θαμάν ἥκω , τουτέστι ἐκ Νότος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 5.1
Ἄνοιξόν μοι , ἀδελφή μου , πλησίον μου , περιστερά μου , τελεία μου , ὅτι ὁ κεφαλή μου ἐπλήσθη δρόσου , καὶ οἱ βόστρυχοί μου ψεκάδων νυκτός .
Lemmas: ἀνοίγνυμι ἐγώ , ἀδελφή ἐγώ , πλησίον ἐγώ , περιστερά ἐγώ , τέλειος ἐγώ , ὅτι ὁ κεφαλή ἐγώ πίμπλημι δρόσος , καί ὁ βόστρυχος ἐγώ ψακάς νύξ .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 5.2
Ἀναγκαίως ἡ τοῦ μοί προσθήκη τοῦ ἄνοιξον · ἔστι γὰρ καὶ ἀντικειμέναις δυνάμεσιν ἀνοῖξαι · ὡς περὶ ὀχληρᾶς δὲ τῆς δρόσου λέγειν δοκεῖ , ὡς καὶ περὶ τῶν τῆς νυκτὸς ψεκάδων · ἀνάπαυλαν γὰρ ἔοικεν ἀπὸ τούτωνἐπιζητεῖν . Ἀκόλουθα ταῦτα τοῖς πρώτοις · μετὰ γὰρ τὴν ἀνάστασιν εἰσῆλθε τῶν θυρῶν κεκλεισμένων · καὶ καλεῖ τὸν Θωμᾶν , καὶ διʼ αὐτοῦ πᾶσαν ἄπιστον ψυχὰν , ἀνοῖξαι τὴν ἰδίαν καρδίαν καὶ τὴν τῆς ἀναστάσεως χωρῆσαι πληροφορίαν · καλεῖ δὲ αὐτὸν τελείαν εἰπόντα , ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου · ἡ δρόσος δὲ δηλοῖ τὴν κατὰ τὸν ὅρθρον ἀνάστασιν , ὅτε κάτεισι δρόσος .
Lemmas: ἀναγκαῖος ὁ ὁ ἐγώ προσθήκη ὁ ἀνοίγνυμι · εἰμί γάρ καί ἀντίκειμαι δύναμις ἀνοίγνυμι · ὡς περί ὀχληρός δέ ὁ δρόσος λέγω δοκέω , ὡς καί περί ὁ ὁ νύξ ψακάς · ἀνάπαυλα γάρ ἔοικα ἀπό τουτωνεπιζητεω . ἀκόλουθος οὗτος ὁ πρῶτος · μετά γάρ ὁ ἀνάστασις εἰσέρχομαι ὁ θύρα κλείω · καί καλέω ὁ Θωμᾶς , καί διά αὐτός πᾶς ἄπιστος ψυχή , ἀνοίγνυμι ὁ ἴδιος καρδία καί ὁ ὁ ἀνάστασις χωρέω πληροφορία · καλέω δέ αὐτός τέλειος λέγω , ὁ κύριος ἐγώ καί ὁ θεός ἐγώ · ὁ δρόσος δέ δηλόω ὁ κατά ὁ ὄρθρος ἀνάστασις , ὅτε κατέρχομαι δρόσος .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 5.3
Ἀδελφιδός μου παρῆλθε · ψυχή μου ἐξῆλθεν ἐν λόγῳ αὐτοῦ .
Lemmas: ἀδελφιδός ἐγώ παρέρχομαι · ψυχή ἐγώ ἐξέρχομαι ἐν λόγος αὐτός .
origenes.scholia-in-canticum-canticorum 5.4
Ἡνίκα ἔφθασεν ἡ νύμφη τὸ κλεῖθρον , ὥστε τὴν ψυχὴν ἀναπετάσαι τῷ λόγῳ , τότε μόνην . τὴν χεῖρα καί τινας ἑαυτοῦ δείξας πράξεις παρελήλυθεν , ὡς μηδέπω τὸ πλέον εἰς θέαν χωρούσης τῆς νύμφης · ἅμα δὲ καὶ οἰκονομεῖ πλέον αὐτῆς ἐπιτεῖναι τὸν ἔρωτα · ἐξέρχεται καὶ ἐκδημεῖ τοῦ σῶματος ἡ ψυχὴ διὰ τὸν τοῦ νυμφίου λόγον ἔχουσα ἐν οὐρανῷ τὸ πολίτευμα .
Lemmas: ἡνίκα φθάνω ὁ νύμφη ὁ κλεῖθρον , ὥστε ὁ ψυχή ἀναπετάννυμι ὁ λόγος , τότε μόνος . ὁ χείρ καί τις ἑαυτοῦ δείκνυμι πρᾶξις παρέρχομαι , ὡς μηδέπω ὁ πολύς εἰς θέα χωρέω ὁ νύμφη · ἅμα δέ καί οἰκονομέω πολύς αὐτός ἐπιτείνω ὁ ἔρως · ἐξέρχομαι καί ἐκδημέω ὁ σῶμα ὁ ψυχή διά ὁ ὁ νυμφίος λόγος ἔχω ἐν οὐρανός ὁ πολίτευμα .