origenes.philocalia-sive-ecloga-de-operibus-origenis-basilio-et 2.21.16
16 . Ἐφάσκομεν καὶ περὶ τοῦ Φαραώ ἐξετάζοντες ὅτι ἐνίοτε τὸ τάχιον θεραπευθῆναι οὐ πρὸς καλοῦ γίνεται τοῖς θεραπευομένοις , εἰ παρʼ ἑαυτοὺς χαλεποῖς περιπεσόντες εὐχερῶς ἀπαλλαγεῖεν τούτων οἶς περιπεπτώκασι · καταφρονοῦντες γὰρ ὡς εὐιάτου τοῦ κακοῦ , δεύτερον οὐ φυλαττόμενοι τὸ περιπεσεῖν αὐτῷ ἐν αὑτῷ ἔσονται . διόπερ ἐπὶ τῶν τοιούτων ὁ θεὸς ὁ αἰώνιος , ὁ τῶν κρυπτῶν γνώστης , ὁ εἰδὼς τὰ πάντα πρὶν γενέσεως αὐτῶν , κατά τὴν χρηστότητα αὐτοῦ ὑπερτίθεται τὴν ταχυτέραν πρὸς αὐτοὺς βοήθειαν καὶ , ἵνʼ οὕτως εἴπω , βοηθῶν αὐτοῖς οὐ βοηθεῖ , τούτου αὐτοῖς λυσιτελοῦντος . εἰκὸς οὖν καὶ τοὺς ἔξω , περὶ ὧν ὁ λόγος , τῷ σωτῆρι κατὰ τὸ προκείμενον ἑωραμένους οὐ βεβαίους ἔσεσθαι ἐν τῇ ἐπιστροφῇ εἰ τρανότερον ἀκούσαιεν τῶν λεγομένων , ὑπὸ τοῦ κυρίου ᾠκονομήσθαι μὴ σαφέστερον ἀκοῦσαι τῶν βαθυτέρων · μήποτε τάχιον ἐπιστρέφοντες καὶ ἰαθέντες ἐν τῷ ἀφέσεως τυχεῖν , ὡς εὐχερῶν τῶν τῆς κακίας τραυμάτων καὶ εὐιάτων καταφρονήσαυτες , πάλιν καὶ τάχιον αὐτοῖς περιπέσωσι . τάχα δὲ καὶ τίνουτες δίκας τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων , ὥν εἰς τὴν ἀρετήν ἐπλημμέλησαν καταλιπόντες αὐτὴυ , οὐδέπω τὸν πρέποντα χρόνον ἐκπεπληρώκεσαν · τῷ καταλειπομένους αὐτοὺς ἀπὸ τῆς θείας ἐπισκοπῆς , ἐπὶ πλεῖον ἐμφορηθέντας τῶν ἰδίων ἃ ἔσπειραν κακῶν , ὓστερον εἰς βεβαιοτέραν μετάνοιαν καλεῖσθαι , οὐ ταχέως περιπεσουμένους οἷς πρότερον περιπεπτώκεσαν τὸ ἀξίωμα ἐνυβρίσαντες τῶν καλῶν καὶ τοῖς χείροσιν ἑαυτοὺς ἐπιδεδωκότες . οἱ μὲν οὖν ἔξω λεγόμενοι , δηλονότι συγκρίσει τῶν ἔσω , οὐ πάντη πόρρω τῶν ἔσω τυγχάνοντες τῶν ἔσω σαφῶς ἀκουόντων , ἀκούουσιν ἀσαφῶς διὰ τὸ ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λέγεσθαι · πλήν ἀκούουσιν . ἕτεροι δὲ τῶν ἔξω οἱ λεγόμενοι Τύριοι , καίτοιγε προεγνωσμένοι ὅτι πάλαι ἂυ ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καθήμενοι μετενόησαν , ἐγγὺς γενομένου τοῦ σωτῆρος τῶν ὁρίων αὐτῶν , οὐδὲ τὰ τῶν ἔξω ἀκούουσιν · ὡς εἰκὸς μᾶλλον πόρρω ὄντες τῆς ἀξίας τῶν ἔξω , ἴνʼ ἐν ἄλλῳ καιρῷ μετὰ τὸ ἀνεκτότερον αὐτοῖς γενέσθαι παρὰ τοὺς μὴ παραδεξαμένους τὸν λόγον , ἐφʼ ὧν ὲμνημόνευσε καὶ τῶν Τυρίων , εὐκαιρότερον ἀκούσαντες βεβαιότερον μετανοήσωσιν . ὅρα δὲ εἰ μὴ μᾶλλον ἡμεῖς πρὸς τῷ ἐξεταστιεῷ καὶ τὸ εὐσεβὲς πάντη ἀγωνιζόμεθ α τηρεῖν περὶ θεοῦ καὶ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ , ἐκ παντὸς ἀπολογεῖσθαι πειρώμενοι ὡς ἐν τηλικούτοις καὶ τοιούτοις περὶ τῆς ποικίλης προνοίας τοῦ θεοῦ ἀθανάτου ψυχῆς προνοουμένου . εἰ γοῦν τις περὶ τῶν ὀνειδιζομένων ζητοίη , ὅτι ὁρῶντες τεράστια καὶ ἀκούοντες θείων λόγων οὐκ ὠφελοὺνται , Τυρίων ἂν μετανοησάντων εἰ τοιαῦτα παρʼ αὐτοῖς ἐγεγόνει καὶ εἶρητο · ζητοίη δὲ φάσκων , τί δήποτε τοῖς τοιούτοις ἐκήρυξεν ὁ σωτὴρ ἐπὶ κακῷ αὐτῶν , ἵνα βαρύτερον αὐτοῖς τὸ ἁμάρτημα λογισθῇ · λεκτέον πρὸς αὐτὸν ὅτι ὁ πάντων τὰς διαθέσεις κατανοῶν τῶν αἰτιωμένων αὐτοῦ τὴν πρόνοιαν , ὡς παρʼ ἐκείνην οὐ πεπιστευκότων μὴ δωρησαμένην ἰδεῖν ἃ ἑτέροις θεάσασθαι ἐχαρίσατο , καὶ μὴ οἰκονομήσασαν ἀκοῦσαι τούτων ἃ ἂλλοι ἀκούσαντες ὠφέληνται , τὴν ἀπολογίαν οὐκ εὔλογον οὖσαν ἐλέγξαι βουλόμενος δίδωσι ταῦτα , ἃ οἱ μεμφόμενοι τὴν διοίκησιν αὐτοῦ ἤτησαν · ἵνα μετὰ τὸ λαβεῖν , οὐδὲν ἡττον ἐλεγχθέντες ὡς ἀσεβέστατοι τῷ μηδʼ οὕτως τῷ ὠφελεῖσθαι ἑαυτοὺς ἐπιδεδωκέναι , παύσωνται τοῦ τοιούτου θράσους , καὶ κατʼ αὐτὸ τοῦτο ἐλευθερωθέντες μάθωσιν ὅτι ποτὲ εὐεργετῶν τινὰς ὁ θεὸς μέλλει καὶ βραδύνει , μὴ χαριζόμενος ὁρᾷν καὶ ἀκούειν τοιαῦτα , ἐφʼ οἱς ὀραθεῖσι καὶ ἀκουσθεῖσι βαρυτέρα καὶ χαλεπωτέρα ἡ ἁμαρτία ἐλέγχεται τῶν μετὰ τηλικαῦτα καὶ τοιαῦτα μὴ πεπιστευκότων .
Lemmas: 16 . φάσκω καί περί ὁ Φαραώ ἐξετάζω ὅτι ἐνίοτε ὁ τάχα θεραπεύω οὖον πρός καλός γίγνομαι ὁ θεραπεύω , εἰμί παρά ἑαυτοῦ χαλεπός περιπίπτω εὐχερής ἀπαλλάσσω οὗτος οἶς περιπίπτω · καταφρονέω γάρ ὡς εὐίατος ὁ κακός , δύο οὖον φυλάσσω ὁ περιπίπτω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ εἰμί . διόπερ ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ θεός ὁ αἰώνιος , ὁ ὁ κρυπτός γνώστης , ὁ εἰδοί ὁ πᾶς πρίν γένεσις αὐτός , κατά ὁ χρηστότης αὐτός ὑπερτίθημι ὁ ταχύς πρός αὐτός βοήθεια καί , ἵνα οὕτως εἶπον , βοηθός αὐτός οὖον βοηθέω , οὗτος αὐτός λυσιτελέω . εἰκός οὖν καί ὁ ἔξω , περί ὅς ὁ λόγος , ὁ σωτήρ κατά ὁ πρόκειμαι ὁράω οὖον βέβαιος εἰμί ἐν ὁ ἐπιστροφή εἰμί τρανής ἀκούω ὁ λέγω , ὑπό ὁ κύριος οἰκονομέω μή σαφής ἀκούω ὁ βαθύς · μήποτε τάχα ἐπιστρέφω καί ἰάομαι ἐν ὁ ἄφεσις τυγχάνω , ὡς εὐχερής ὁ ὁ κακία τραῦμα καί εὐίατος καταφρονέω , πάλιν καί τάχα αὐτός περιπίπτω . τάχα δέ καί τίνω δίκη ὁ πρότερος ἁμάρτημα , ἀνά εἰς ὁ ἀρετή πλημμελέω καταλείπω αὐτή , οὐδέπω ὁ πρέπω χρόνος ἐκπληρόω · ὁ καταλιμπάνω αὐτός ἀπό ὁ θεῖος ἐπισκοπή , ἐπί πλείων ἐμφορέω ὁ ἴδιος ὁ σπείρω κακός , ὕστερος εἰς βέβαιος μετάνοια καλέω , οὖον ταχέως περιπίπτω ὅς πρότερος περιπίπτω ὁ ἀξίωμα ἐνυβρίζω ὁ καλός καί ὁ χείρων ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι . ὁ μέν οὖν ἔξω λέγω , δηλονότι σύγκρισις ὁ εἴδομαι , οὖον πάντῃ πόρρω ὁ εἴδομαι τυγχάνω ὁ εἴδομαι σαφῶς ἀκούω , ἀκούω ἀσαφής διά ὁ ἐν παραβολή αὐτός λέγω · πλήν ἀκούω . ἕτερος δέ ὁ ἔξω ὁ λέγω Τύριος , καίτοι προγιγνώσκω ὅτι πάλαι αὖ ἐν σάκκος καί σποδός κάθημαι μετανοέω , ἐγγύς γίγνομαι ὁ σωτήρ ὁ Ὁρίων αὐτός , οὐδέ ὁ ὁ ἔξω ἀκούω · ὡς εἰκός μᾶλλον πόρρω εἰμί ὁ ἄξιος ὁ ἔξω , ἵνα ἐν ἄλλος καιρός μετά ὁ ἀνεκτός αὐτός γίγνομαι παρά ὁ μή παραδέχομαι ὁ λόγος , ἐπί ὅς μνημονεύω καί ὁ Τυρίων , εὔκαιρος ἀκούω βέβαιος μετανοέω . ὁράω δέ εἰμί μή μᾶλλον ἐγώ πρός ὁ ἐξετάζω καί ὁ εὐσεβής πάντῃ ἀγωνίζομαι ὅς τηρέω περί θεός καί ὁ χριστός αὐτός , ἐκ πᾶς ἀπολογέομαι πειράω ὡς ἐν τηλικόσδε καί τοιοῦτος περί ὁ ποικίλος πρόνοια ὁ θεός ἀθάνατος Ψυχή προνοέω . εἰμί γοῦν τις περί ὁ ὀνειδίζω ζητέω , ὅτι ὁράω τεράστιος καί ἀκούω θεῖον λόγος οὐ ὠφελέω , Τυρίων εἄν μετανοέω εἰμί τοιοῦτος παρά αὐτός γίγνομαι καί λε͂γω · ζητέω δέ φάσκω , τίς δήποτε ὁ τοιοῦτος κηρύσσω ὁ σωτήρ ἐπί κακός αὐτός , ἵνα βαρύς αὐτός ὁ ἁμάρτημα λογίζομαι · λεκτέος πρός αὐτός ὅτι ὁ πᾶς ὁ διάθεσις κατανοέω ὁ αἰτιάομαι αὐτός ὁ πρόνοια , ὡς παρά ἐκεῖνος οὖον πιστεύω μή δωρέω ὁράω ὁ ἕτερος θεάομαι χαρίζομαι , καί μή οἰκονομέω ἀκούω οὗτος ὁ ἄλλος ἀκούω ὠφελέω , ὁ ἀπολογία οὐ εὔλογος εἰμί ἐλέγχω βούλομαι δίδωμι οὗτος , ὁ ὁ μέμφομαι ὁ διοίκησις αὐτός αἰτέω · ἵνα μετά ὁ λαμβάνω , οὐδείς κακός ἐλέγχω ὡς ἀσεβής ὁ μηδέ οὕτως ὁ ὠφελέω ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι , παύω ὁ τοιοῦτος θράσος , καί κατά αὐτός οὗτος ἐλευθερόω μανθάνω ὅτι ποτέ εὐεργέτης τις ὁ θεός μέλλω καί βραδύνω , μή χαρίζομαι ὁράω καί ἀκούω τοιοῦτος , ἐπί οἱςστις ὄρνυμι καί ἀκούω βαρύς καί χαλεπός ὁ ἁμαρτία ἐλέγχω ὁ μετά τηλικόσδε καί τοιοῦτος μή πιστεύω .