origenes.philocalia-sive-ecloga-de-operibus-origenis-basilio-et 2.21.10
10 . Ὥσπερ δὲ εἰ καὶ ὁ ἥλιος ἔλεγε φωνὴν προϊέμενος ὅτι Ἐυὼ τήκω καὶ ξηραίνω , ἐναντίων ὄντων τοῦ τήκεσθαι καὶ τοῦ ξηραίνεσθαι , οὐκ ἂν ψεῦδος ἔλεγε , παρὰ τὸ ὑποκείμένον · ἀπὸ τῆς μιᾶς θερμότητος τηκομένου μὲν τοῦ κηροῦ ξηραινομένου δὲ τοῦ πηλοῦ · οὕτως ἡ μία ἐνέργεια ἡ διά Μωσέως γινομένη σκληρυμμὸν μὲν ἤλεγχε τὸυ τοῦ Φαραώ διὰ τὴν κακίαν αὐτοῦ , πειθὼ δὲ τὴν τῶν ἐπιμίκτων Αἰγυπτίων συνεξορμησάντων τοῖς Ἑβραίοις . καὶ τὸ κατὰ βραχὺ δὲ ἀναγεγράφθαι οἱονεὶ μαλάσσεσθαι τήν καρδίαν Φαραὼ , λέγοντος · Ἀλλʼ οὐ μακρὰν ἀποτενεῖτε · τριῶν γὰρ ἡμερών πορεύσεσθε , καὶ τὰς γυναῖκας ὑμῶν καταλείπετε · καὶ ὅσα ἄλλα κατὰ βραχὺ ἐνδιδοὺς πρός τά τεράστια ἔλεγε , δηλοῖ ὅτι ἐνήργει μέν τι καὶ εἰς αὐτὸν τὸ σημεῖα , οὐ μήν τὸ πᾶν κατειργάζετο . οὐκ ἂν δὲ οὐδὲ ταῦτα ἐγίνετο , εἰ τὸ νοούμενον ὑπὸ τῶν πολλῶν · Σκληρυνῶ τὴν καρδίαν Φαραώ · ὑπʼ αὐτοῦ ἐνηργεῖτο , τοῦ θεοῦ δηλονότι . οὐκ ἄτοπον δὲ καὶ ἀπὸ τῆς συνηθείας τὰ τοιαῦτα παραμυθήσασθαι · πολλάκις τῶν χρηστῶν δεσποτῶν φασκόντων τοῖς διὰ τὴν χρηστότητα καὶ μακροθυμίαν ἐπιτριβομένοις οἰκέταις τό · Ἐγώ σε πονηρὸν ἐποίησα , καὶ Ἐγώ σοι αἴτιος γέγονα τῶν τηλικούτων ἁμαρτημάτων . δεῖ γὰρ τοῦ ἤθους ἀκοῦσαι καὶ τῆς δυνάμεως τοῦ λεγομένου , καὶ μὴ συκοφαντεῖν μὴ κατακούοντας τοῦ βουλήματος τοῦ λόγου . ὁ γοῦν Παῦλος σαφῶς ταῦτα ἐξετάσας φησὶ πρὸς τὸν ἁμαρτάνοντα · τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς , ἀγνοῶν ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει ; κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργήν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως καὶ δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ . ἂ γὰρ λέγει πρὰς τὸν ἁμαρτάνοντα ὁ ἀπόστολος , λεγέσθω πρὸς τὸν Φαραὼ , καὶ πάνυ ἁρμοδίως νοηθείη ταύτα ἀπαγγελλόμενα αὐτῷ , κατὰ τὴν σκληρότητα καὶ ἀμετανόητον αὐτοῦ καρδίαν θησαυρίζοντος ἑαυτῷ ὀργήν · τῆς σκληρότητος οὐκ ἂν οὑτως ἐλεγχθείσης οὐδὲ φανερᾶς γεγενημένης , εἰ μὴ τὰ σημεῖα ἐγεγόνει , ἦ ἐγεγόνει μὲν , μὴ τὰ τοσαῦτα δὲ καὶ τηλικαῦτα .
Lemmas: 10 . ὥσπερ δέ εἰμί καί ὁ ἥλιος λέγω φωνή προΐημι ὅτι εὕω τήκω καί ξηραίνω , ἐναντίος εἰμί ὁ τήκω καί ὁ ξηραίνω , οὐ εἄν ψεῦδος λέγω , παρά ὁ ὑπόκειμαι · ἀπό ὁ εἷς θερμότης τήκω μέν ὁ κῆρ ξηραίνω δέ ὁ πηλός · οὕτως ὁ εἷς ἐνέργεια ὁ διά Μωσῆς γίγνομαι σκληρυμμός μέν ἐλέγχω τις ὁ Φαραώ διά ὁ κακία αὐτός , πειθώ δέ ὁ ὁ ἐπίμικτος Αἰγύπτιος συνεξορμέω ὁ Ἑβραῖος . καί ὁ κατά βραχύς δέ ἀναγράφω οἱονεί μαλάσσω ὁ Καρδία Φαραώ , λέγω · ἀλλά οὖον μακράν ἀποτείνω · τρεῖς γάρ ἡμέρα πορεύω , καί ὁ γυνή σύ καταλείπω · καί ὅσος ἄλλος κατά βραχύς ἐνδίδωμι πρός ὁ τεράστιος λέγω , δηλόω ὅτι ἐνεργέω μέν τίς καί εἰς αὐτός ὁ σημεῖον , οὖον μείς ὁ πᾶς κατεργάζομαι . οὐ εἄν δέ οὐδέ οὗτος γίγνομαι , εἰμί ὁ νοέω ὑπό ὁ πολύς · σκληρύνω ὁ Καρδία Φαραώ · ὑπό αὐτός ἐνεργέω , ὁ θεός δηλονότι . οὐ ἄτοπος δέ καί ἀπό ὁ συνήθεια ὁ τοιοῦτος παραμυθέομαι · πολλάκις ὁ χρηστός δεσπότης φάσκω ὁ διά ὁ χρηστότης καί μακροθυμία ἐπιτρίβω οἰκέτης ὁ · ἐγώ σύ πονηρός ποιέω , καί ἐγώ σύ αἴτιος γίγνομαι ὁ τηλικόσδε ἁμάρτημα . δεῖ γάρ ὁ ἦθος ἀκούω καί ὁ δύναμις ὁ λέγω , καί μή συκοφαντέω μή κατακούω ὁ βούλημα ὁ λόγος . ὁ γοῦν Παῦλος σαφῶς οὗτος ἐξετάζω φημί πρός ὁ ἁμαρτάνω · ὁ πλοῦτος ὁ χρηστότης αὐτός καί ὁ ἀνοχή καί ὁ μακροθυμία καταφρονέω , ἀγνοέω ὅτι ὁ χρηστός ὁ θεός εἰς μετάνοια σύ ἄγω ; κατά δέ ὁ σκληρότης σύ καί ἀμετανόητος Καρδία θησαυρίζω σεαυτοῦ ὀργή ἐν ἡμέρα ὀργή καί ἀποκάλυψις καί δικαιοκρισία ὁ θεός . ὅς γάρ λέγω Πρᾶς ὁ ἁμαρτάνω ὁ ἀπόστολος , λέγω πρός ὁ Φαραώ , καί πάνυ ἁρμοδίως νοέω οὗτος ἀπαγγέλλω αὐτός , κατά ὁ σκληρότης καί ἀμετανόητος αὐτός Καρδία θησαυρίζω ἑαυτοῦ ὀργή · ὁ σκληρότης οὐ εἄν οὕτως ἐλέγχω οὐδέ φανερός γίγνομαι , εἰμί μή ὁ σημεῖον γίγνομαι , εἰμί γίγνομαι μέν , μή ὁ τοσοῦτος δέ καί τηλικόσδε .