origenes.philocalia-sive-ecloga-de-operibus-origenis-basilio-et 2.23.16
16 . Ἵδωμεν καὶ δεύτερον ἐπιχείρημα , πῶς οὐ δύνανται οἱ ἀστέρες εἶναι ποιητικοὶ ἀλλʼ , εἰ ἄρα , σημαντικοί . ἀπὸ πλείστων γὰρ ὅσων γενέσεων ἔστι λαβεῖν τά περὶ ἑνός ἀνθρώπου · τοῦτο δὲ καθʼ ὑπόθεσιν λέγομεν , συγχωροῦντες τὸ ἐπιστήμην αὐτῶν ἀναλαμβάνεσθαι ὑπʼ ἀνθρώπων δύνασθαι . φέρε γὰρ εἰπεῖν , περὶ τοῦ τόνδε πείσεσθαι τόδε καὶ τεθνήξεσθαι περιπεσόντα λῃσταῖς καὶ ἀναιρεθέντα φασὶ δύνασθαι λαμβάνειν ἀπό τε τῆς ἰδίας αὐτοῦ γενέσεως , κἂν τύχῃ ἔχων ἀδελφοὺς πλείονας , καὶ ἀπὸ τῆς ἑκάστου αὐτῶν . περιέχειν γάρ οἶονται τὴν ἑκάστου γένεσιν ἀδελφόν ὑπὸ λῃστῶν τεθνηξόμενον , ὁμοίως καὶ τὴν τοῦ πατρός καὶ τὴν τῆς μητρός καὶ τὴν τῆς γαμετῆς καὶ τῶν υἱῶν αὐτοὺ καὶ τῶν οἰκετῶν καὶ τῶν φιλτάτων , τάχα δὲ καὶ αὐτῶν τῶν ἀναιρούντων . πῶς οὗν δυνατόυ τὸν τοσαύταις γενέσεσιν , ἵνα αὐτοῖς τοῦτο συγχωρηθῇ , ἐμπεριςχόμενον γίνεσθαι ὑπό τοῦ σχηματισμοῦ τῶν ἀστέρων τῆσδε μᾶλλον τῆς γενέσεως ἢ τῶνδε ; ἀπίθανον γὰρ καὶ τὸ φάσκειν τὸν σχηματισμὸν τὸυ ἐν τῇ ἰδία τοῦδέ τινος γενέσει ταῦτα πεποιηκέναι , τὸν δὲ ἐν τῇ τῶνδε γενέσει μὴ πεποιηκέναι ἀλλὰ σεσημαγκέναι μόνον · ήλίθιον γὰρ τὸ εἰπεῖν ὅτι ἡ πάντων γένεσις περιςῖχε καθ᾿ ἕκαστον ποιητικὸν τοῦ τόνδε ἀναιρεθῆναι , ὥστε ἐν γενέσεσιν , καθʼ ὑπόθεσιν λέγω , πεντήκοντα περιέχεσθαι τὸ τόνδε τινὰ ἀναιρεθῆναι . οὐκ οἶδʼ ὅπως δυνήσονται σῶσαι τὸ τῶν μὲν ἐν ουδαίᾳ σχεδὸν πάντων τοιόνδε εἶναι τὸν σχηματισμόν ἐπὶ τῆς γενέσεως , ώς ὀκταήμερον αὐτοὺς λαμβάνειν περιτομὴν , ἀκρωτηριαζομένους τὰ μόρια καὶ ἑλκουμένους καὶ φλεγμονῇ περιπεσουμένους καὶ τραύμασι , καὶ ἄμα τῇ εἰς τόν βίον εἰσόδῳ ἰατρῶν δεομένους · τῶν δὲ ἐν σμαηλίταις τοῖς κατὰ τήν Ἀραβίαν τοιόνδε , ὡς πάντας περιτέμνεσθαι τρισκαιδεκαετεῖς · τοῦτο γάρ ἱστόρηται περὶ αὐτῶν · καὶ πάλιν τῶνδέ τινων τῶν ἐν Αἰθίοφι τοῖσδε τάς κόγχας τῶν γονάτων περιαιρεῖσθαι , καὶ τῶν Ἀμαζόνων τοὺς ἑτέρους τῶν μαστῶν . πῶς γάρ ταῦτα ποιοῦσιν οἱ ἀστέρες τοῖσδε τοῖς ἔθυεσιν ; οἶμαι ὅτι εἰ ἐπιστήσαιμεν οὐδὲ μέχρι τοῦ στῆσαι δυνησόμεθά τι ἀληθὲς εἰπεῖν περὶ αὐτῶν . τοσούτων δὲ φερομένων ὀδών προγνωστικῶν , οὐκ οἵδ᾿ ὅπως ἐξώκειλαν οἱ ἄνθρωποι ἐπὶ τό τήν μὲν οἰωνιστικήν καὶ τήν θυτικήν μή λέγειν περιέχειν τό ποιοῦν σιτίον , ἀλλὰ σημαίνειν μόνον , καὶ τήν ἀστεροσκοπικήν , οὐκ ἔτι δὲ τήν γενεθλιαλογικήν . εἰ γὰρ ἐπεὶ γινώσκεται , ἴνα καὶ χαρισώμεθα τό γινώσκεσθαι , γίνεται ἐκεῖθεν ὅθεν τ γνῶσις λαμβάνεται , τί μᾶλλον ἀπὸ τῶν ἀστέρων ἢ ἀπὸ τῶν οἰωνῶν ἔσται τά γινόμενα , καὶ μᾶλλον ἀπὸ τῶν οἰωνῶν ἢ ἀπὸ τῶν σπλάγχνων τῶν θυομένων ἢ ἀπό τῶν διαταττόντων ἀστέρων ; ταῦτα μὲν οὖν ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀρκέσει εἰς ἀναίρεσιν τοῦ ποιητικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας τῶν ἀνθρωπίνων .
Lemmas: 16 . ὁράω καί δύο ἐπιχείρημα , πῶς οὖον δύναμαι ὁ ἀστήρ εἰμί ποιητικός ἀλλά , εἰμί ἄρα , σημαντικός . ἀπό πλεῖστος γάρ ὅσος γένεσις εἰμί λαμβάνω ὁ περί εἷς ἄνθρωπος · οὗτος δέ κατά ὑπόθεσις λέγω , συγχωρέω ὁ ἐπιστήμη αὐτός ἀναλαμβάνω ὑπό ἄνθρωπος δύναμαι . φέρω γάρ εἶπον , περί ὁ ὅδε πείθω ὅδε καί θνῄσκω περιπίπτω λῃστής καί ἀναιρέω φημί δύναμαι λαμβάνω ἀπό τε ὁ ἴδιος αὐτός γένεσις , κἀν τυγχάνω ἔχω ἀδελφός πλείων , καί ἀπό ὁ ἕκαστος αὐτός . περιέχω γάρ οἴομαι ὁ ἕκαστος γένεσις ἀδελφός ὑπό λῃστής θνῄσκω , ὁμοίως καί ὁ ὁ πατήρ καί ὁ ὁ μήτηρ καί ὁ ὁ γαμετή καί ὁ υἱός αὐτου καί ὁ οἰκέτης καί ὁ φίλος , τάχα δέ καί αὐτός ὁ ἀναιρέω . πῶς ἐν δυνατός ὁ τοσοῦτος γένεσις , ἵνα αὐτός οὗτος συγχωρέω , ἐμπεριέχω γίγνομαι ὑπό ὁ σχηματισμός ὁ ἀστήρ ὅδε μᾶλλον ὁ γένεσις ἢ ὅδε ; ἀπίθανος γάρ καί ὁ φάσκω ὁ σχηματισμός τις ἐν ὁ ἴδιος ὅδε τις γένεσις οὗτος ποιέω , ὁ δέ ἐν ὁ ὅδε γένεσις μή ποιέω ἀλλά σημαίνω μόνος · ἠλίθιος γάρ ὁ εἶπον ὅτι ὁ πᾶς γένεσις περιέχω κατά ἕκαστος ποιητικός ὁ ὅδε ἀναιρέω , ὥστε ἐν γένεσις , κατά ὑπόθεσις λέγω , πεντήκοντα περιέχω ὁ ὅδε τις ἀναιρέω . οὐ οἶδα ὅπως δύναμαι σῴζω ὁ ὁ μέν ἐν οὐδαῖος σχεδόν πᾶς τοιόσδε εἰμί ὁ σχηματισμός ἐπί ὁ γένεσις , οὖς ὀκταήμερος αὐτός λαμβάνω περιτομή , ἀκρωτηριάζω ὁ μόριον καί ἑλκόω καί φλεγμονή περιπίπτω καί τραῦμα , καί ἄμη ὁ εἰς ὁ βίος εἴσοδος ἰατρός δήω · ὁ δέ ἐν σμαηλιος ὁ κατά ὁ Ἀραβία τοιόσδε , ὡς πᾶς περιτέμνω τρισκαιδεκαετής · οὗτος γάρ ἱστορέω περί αὐτός · καί πάλιν ὅδε τίνω ὁ ἐν αιθιοφις ὅδε ὁ κόγχη ὁ γόνυ περιαιρέω , καί ὁ Ἀμαζών ὁ ἕτερος ὁ μαστός . πῶς γάρ οὗτος ποιέω ὁ ἀστήρ ὅδε ὁ θύος ; οἴομαι ὅτι εἰμί ἐφίστημι οὐδέ μέχρι ὁ ἵστημι δύναμαι τίς ἀληθής εἶπον περί αὐτός . τοσοῦτος δέ φέρω ὀδούς προγνωστικός , οὐ οἶδα ὅπως ἐξοκέλλω ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ ὁ μέν οἰωνιστικός καί ὁ θυτικός μή λέγω περιέχω ὁ ποιέω σιτίον , ἀλλά σημαίνω μόνος , καί ὁ ἀστεροσκοπικός , οὐ ἔτι δέ ὁ γενεθλιαλογικός . εἰμί γάρ ἐπεί γιγνώσκω , ἵνα καί χαρίζομαι ὁ γιγνώσκω , γίγνομαι ἐκεῖθεν ὅθεν τ γνῶσις λαμβάνω , τίς μᾶλλον ἀπό ὁ ἀστήρ ἢ ἀπό ὁ οἰωνός εἰμί ὁ γίγνομαι , καί μᾶλλον ἀπό ὁ οἰωνός ἢ ἀπό ὁ σπλάγχνον ὁ θύω ἢ ἀπό ὁ διατάσσω ἀστήρ ; οὗτος μέν οὖν ἐπί ὁ πάρειμι ἀρκέω εἰς ἀναίρεσις ὁ ποιητικός εἰμί ὁ ἀστήρ ὁ ἀνθρώπινος .