origenes.philocalia-sive-ecloga-de-operibus-origenis-basilio-et 2.27.1
1 . Πολλάκις ἐν τῇ ξόδῳ κείμενον τό · Ἐσκλήρυνε κύριος τὴν καρδίαν Φαραώ · καί · Ἐγώ σκληρυνῶ τὴν καρδίαν Φαραώ · σχεδὸν πάντας τοὺς ἐντυγχάνοντας ταράσσει , τούς τε ἀπιστοῦντας αὐτῇ καὶ τοὺς πιστεύειν λέγοντας . τοῖς μὲν γὰρ ἀπιστοῦσι μετʼ ἄλλων πολλῶν καὶ τοῦτο σἴτιον ἀπιστίας εἶναι δοκεῖ , ὅτι λέγεται περὶ θεοῦ τὰ ἀνάξια θεοῦ · ἀνάξιον δὲ θεοῦ τὸ ἐνεργεῖν σκλήρυνσιν περὶ καρδίαν οὑτινοσοῦν , καὶ ἐνεργεῖν σκλήρυνσιν ἐπὶ τῷ ἀπειθῆσαι τῷ βουλήματι τοῦ σκληρύνοντος τὸν σκληρυνόμενον · καὶ πῶς , φασὶν , οὐκ ἄτοπον τὸν θεοῦ ἐνεργεῖν τινὰ ἐπὶ τῷ ἀπειθεῖν αὐτοῦ τῷ βουλήματι ; δῆλον γὰρ ὅτι μὴ βουλομένου πειθόμενον ἔχειν οἶς προστάσσει τόν Φαραώ . τοῖς δὲ πιστεύειν νομιζομένοις διαφωνία οὐχ ἡ τυχοῦσα γεγένηται διὰ τό · Ἐσκλήρυνε κύριος τὴν καρδίαν Φαραω . οἱ μὲν γὰρ πειθόμενοι μὰ ἄλλον εἶναι θεὸν παρά τὸν δημιουργόν φρονοῦσιν ὡς ἄρα κατὰ ἀποκλήρωσιν ὁ θεὸς ὅν θέλει ἐλεεῖ , ὅν δὲ θέλει σκληρύνει , αἰτίαν οὐκ ἑχοντος τοῦ τόνδε μὲν ἐλεεῖσθαι τόνδε δὲ σκληρύνεσθαι ὑπʼ αὐτοῦ . ἕτεροι δὲ βέλτιον παρὰ τούτους φερόμενοί φασι πολλὰ καὶ ἄλλα κεκρύφθαι τῆς γραφής αὐτοῖς νοήματα , καὶ οὐ παρά τοῦτο τῆς ὑγιοῦς πίστεως τρέπεσθαι · ἕν δὲ τῶν ἀποκεκρυμμένων εἶναι καὶ τὸν περὶ ταύτης τῆς γραφῆς ὑγιῆ λόγον . μὲν αὐτὸν εἶναι θέλουσι καὶ οὐκ ἀγαθόν , σφόδρα ἰδιωτικῶς ἄμα καὶ ἀσεβῶς ἐνεχθέντες ἐν τῷ χωρίζειν δικαιοσύνην ἀγαθότητος , καὶ οἶεσθαι ὅτι οἶόν τέ ἐστι δικαιοσύνην εἶναι ἔν τινι χωρὶς ἀγαθότητος καὶ ἀγαθότητα δίχα δικαιοσύνης · ὅμως δὲ καὶ τοῦτο λέγοντες ἐναντία τῇ ἰδία ὑπολήφει περὶ δικαίου προσίενται θεοῦ σκληρύνειν τήν καρδίαν Φαραὼ καὶ ἀπειθῆ αὐτήν κατασκευάζειν ἑαυτῷ . εἰ γάρ ὀ τὸ κατʼ ἀξίαν ἑκάστῳ ἀπονέμων δίκαιος καὶ ἀπό τῆς ἑαυτῶν αἰτίας κρείττοσιν ἢ χείροσι γεγενημένοις ἀποδιδοὺς ὦν ἐπιτήδειον ἕκαστον τυγχάνειν ἐπίσταται , πῶς δίκαιος ὀ ἁμαρτίας χείρονος αἶτιος γενόμενος τῷ Φαραώ ; καὶ οὐχ ἀπλῶς αἶτιος , ἀλλʼ ὅσον ἐφʼ οἶς ἐκεῖνοι ἐξεδέξαντο συνεργήσας εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸν ἀδικώτατον . ἐπʼ οὐδὲν γάρ ἀναφέροιτες ἄξιον προαιρέσεως δικαίου θεοῦ τὴν σκλήρυνσιν τῆς καρδίας Φαραώ , οὐκ οἶδʼ ὅπως δίκαιον θεὸν , κἄν καθʼ ἅ διηγεῖσθαι βούλωνται , παραστῆσαι δύνανται τὸν σκληρύνοντα τὴν καρδίαν Φαραώ . ὅθεν θλιπτέον αὐτοὺς ἐν τοῖς κατὰ τὸν προκείμενον τόπον , ὅπως ἤτοι παραστήσωσι πῶς δίκαιος σκληρύνει , ἢ τολμήσωσιν εἰπεῖν ὅτι ἐπεὶ σκληρύνει πονηρὸς ὁ δημιουργός · ἥ μήτε εὐποροῦντες ἀποδείξεων πρὸς τὸ τὸν δίκαιον σκληρυντικόν εἶναί τινος , μήτε τολμῶντες τὸ ἐπὶ τοσοῦτον ἀσεβὲς προέσθαι περὶ τοῦ κτίσαντος ὠς περὶ πονηροῦ , καταφύγωσιν ἐπὶ ἑτέραν ὀδὸν ἐξηγητικήν τοὺ · Ἐσκλήρυνε κύριος τὴν καρδίαν Φαραώ · ἀποστάντες τοῦ , ἐκ τοῦ νομίζειν τὰ κατὰ τὰς λέξεις νοεῖν , τὰς ἰδίας ἀναιρεῖν περὶ δικαίου θεοῦ νοήσεις . τὸ δὲ τελευταῖον κἄν ἀπορεῖν ὅ τί ποτε ὁ λόγος ὑποβάλλει ὁμολογήσουσιν .
Lemmas: 1 . πολλάκις ἐν ὁ ὄξος κεῖμαι ὁ · σκληρύνω κύριος ὁ Καρδία Φαραώ · καί · ἐγώ σκληρύνω ὁ Καρδία Φαραώ · σχεδόν πᾶς ὁ ἐντυγχάνω ταράσσω , ὁ τε ἀπιστέω αὐτός καί ὁ πιστεύω λέγω . ὁ μέν γάρ ἀπιστέω μετά ἄλλος πολύς καί οὗτος σιτίον ἀπιστία εἰμί δοκέω , ὅτι λέγω περί θεός ὁ ἀνάξιος θεός · ἀνάξιος δέ θεός ὁ ἐνεργέω σκλήρυνσις περί Καρδία ὅστις , καί ἐνεργέω σκλήρυνσις ἐπί ὁ ἀπειθέω ὁ βούλημα ὁ σκληρύνω ὁ σκληρύνω · καί πῶς , φημί , οὐ ἄτοπος ὁ θεός ἐνεργέω τις ἐπί ὁ ἀπειθέω αὐτός ὁ βούλημα ; δῆλος γάρ ὅτι μή βούλομαι πείθω ἔχω οἶς προστάσσω ὁ Φαραώ . ὁ δέ πιστεύω νομίζω διαφωνία οὐ ὁ τυγχάνω γίγνομαι διά ὁ · σκληρύνω κύριος ὁ Καρδία φαράω . ὁ μέν γάρ πείθω μά ἄλλος εἰμί θεός παρά ὁ δημιουργός φρονέω ὡς ἄρα κατά ἀποκλήρωσις ὁ θεός ὅς ἐθέλω ἐλεέω , ὅς δέ ἐθέλω σκληρύνω , αἴτιος οὐ ἔχω ὁ ὅδε μέν ἐλεέω ὅδε δέ σκληρύνω ὑπό αὐτός . ἕτερος δέ ἀγαθός παρά οὗτος φέρω φημί πολύς καί ἄλλος κρύπτω ὁ γράφω αὐτός νόημα , καί οὖον παρά οὗτος ὁ ὑγιής πίστις τρέπω · εἷς δέ ὁ ἀποκρύπτω εἰμί καί ὁ περί οὗτος ὁ γραφεύς ὑγιής λόγος . μέν αὐτός εἰμί ἐθέλω καί οὐ ἀγαθός , σφόδρα ἰδιωτικός ἄμη καί ἀσεβής φέρω ἐν ὁ χωρίζω δικαιοσύνη ἀγαθότης , καί οἴομαι ὅτι οἶος τε εἰμί δικαιοσύνη εἰμί ἐν τις Χωρὶς ἀγαθότης καί ἀγαθότης δίχα δικαιοσύνη · ὅμως δέ καί οὗτος λέγω ἐναντίος ὁ ἴδιος ὑπολαμβάνω περί Δίκαιος προσίημι θεός σκληρύνω ὁ Καρδία Φαραώ καί ἀπειθής αὐτός κατασκευάζω ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ ὁ ὁ κατά ἄξιος ἕκαστος ἀπονέμω δίκαιος καί ἀπό ὁ ἑαυτοῦ αἴτιος ἀγαθός ἢ χείρων γίγνομαι ἀποδίδωμι οὖν ἐπιτήδειος ἕκαστος τυγχάνω ἐπίσταμαι , πῶς δίκαιος ὁ ἁμαρτία χείρων αἴτιος γίγνομαι ὁ Φαραώ ; καί οὐ ἀπλόος αἴτιος , ἀλλά ὅσος ἐπί οἶς ἐκεῖνος ἐκδέχομαι συνεργέω εἰς ὁ γίγνομαι αὐτός ἄδικος . ἐπί οὐδείς γάρ ἀναφέρω ἄξιος προαίρεσις Δίκαιος θεός ὁ σκλήρυνσις ὁ Καρδία Φαραώ , οὐ οἶδα ὅπως Δίκαιος θεός , ἄν κατά ὅς διηγέομαι βούλομαι , παρίστημι δύναμαι ὁ σκληρύνω ὁ Καρδία Φαραώ . ὅθεν θλίβω αὐτός ἐν ὁ κατά ὁ πρόκειμαι τόπος , ὅπως ἤτοι παρίστημι πῶς δίκαιος σκληρύνω , ἢ τολμάω εἶπον ὅτι ἐπεί σκληρύνω πονηρός ὁ δημιουργός · ὅς μήτε εὐπορέω ἀπόδειξις πρός ὁ ὁ Δίκαιος σκληρυντικός εἰμί τις , μήτε τολμάω ὁ ἐπί τοσοῦτος ἀσεβής προΐημι περί ὁ κτίζω ὡς περί πονηρός , καταφεύγω ἐπί ἕτερος ὁδός ἐξηγητικός ὅς · σκληρύνω κύριος ὁ Καρδία Φαραώ · ἀφίστημι ὁ , ἐκ ὁ νομίζω ὁ κατά ὁ λέγω νοέω , ὁ ἴδιος ἀναιρέω περί Δίκαιος θεός νοέω . ὁ δέ τελευταῖος ἄν ἀπορέω ὅς τίς ποτός ὁ λόγος ὑποβάλλω ὁμολογέω .