origenes.philocalia-sive-ecloga-de-operibus-origenis-basilio-et 2.24.7
7 . Πῶς τοίνυν αὐτόν τάς τῶν φαύλων ποιότητας ὡς εἶχον καταλελοιπέναι λέγεις ; πότερον δυνάμενον μὲν κἀκείνας ἀνελεῖν , οὐ βουληθέντα δὲ , ἦ τιὸ δύνασθαι μή ἔχοντα ; εἰ μὲν γάρ δυνάμενον λέξεις , οὐ βουληθέντα δὲ , αὐτόν σιτίον τούτων εἰπεῖν ἀνάγκη . ὅτι δυνάμενος ποιήσαι μή εἶναι κακὰ συνεχώρησεν αὐτά μένειν ὡς ἥν , καὶ μάλιστα ὅτε δημιουργεῖν τὴν ὕλην ἠρξατο . εἰ γὰρ μηδʼ ὅλως ἔμελεν αὐτῷ τῆς ὕλης , οὐκ ἂν αἴτιος ἦν ὧν συνεχώρει μένειν · ἐπεὶ δὲ μέρος μέν τι αὐτῆς δημιουργεῖ , μέρος δέ τι οὕτως ἐᾷ δυνάμενος κἀκεῖνο τρέπειν εἰς τὸ κρεῖττου , αἰτίαν ὀφλισκάνειν ἄξιος εἶναί μοι δοκεῖ , καταλιπὼν μέρος ὕλης εἶναι πονηρὸν ἐπʼ ὄλέθρῳ οὖ ἐδημιούργησε μέρους . ἀλλὰ μὴν καὶ τὰ μέγιστα κατὰ τοῦτο τὸ μέρος ἠδικῆσθαί μοι δοκεῖ · τοῦθʼ ὅπερ κατεσκεύασε τῆς ὕλης μέρος ἀντιλαμβανόμενον τανῦν τῶν κακῶν . εἰ γάρ τις ἐξετάζοι ἐπʼ ἀκριβὲς τὰ πράγματα , χαλεπώτερον νῦν εὑρήσει τὴν ὕλην πεπονθυῖαν τῆς προτέρας ἀκοσμίας . πρὶν γὰρ αὐτὴν διακριθῆναι , τό μηδὲ αἰσθέσθαι τῶν κακῶν παρῆν αὐτῇ · νυνὶ δὲ ἕκαστον τῶν μερῶν αὐτῆς αἴσθησιν λαμβάνει τῶν κακῶν . καί μοι ἐπʼ ἀνθρώπου τὸ παράδειγμα λάβε . πρὶν γάρ εἰκονισθῇ καὶ ζῶον γένηται τῇ τοῦ δημιουργοῦ τέχνῃ , τὸ μηδενὸς ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν κακῶν παρὰ τῆς φύσεως εἶχεν · ἀφʼ οὗ δὲ πρὸς τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος γίνεται , καὶ τὴυ αἴσθησιν τοῦ προσπελάζοντος κακοῦ προσλαμβάνει · καὶ τοῦθʼ ὅπιρ ἐπʼ εὐεργεσίᾳ τῆς ὕλης πρὸς τοῦ θεοῦ γεγονέναι λέγεις , εὑρίσκεται μᾶλλον ἐπὶ τῷ χείρονι προσγενόμενον αὐτῇ . εἰ δʼ ἐκ τοῦ μὴ δύνασθαι τὸν θεὸν ἀνελεῖν τὰ κακά τὸ μή πεπαῦσθαι λέγεις , ἀδύνατον τὸν θεὸν φήσεις ὑπάρχειν · τὸ δὲ ἀδύνατον ἤτοι τῷ φύσει ἀσθενῆ ὑπάρχειν αὐτὸν ἔσται , ἢ τῷ νικᾶσθαι τῷ φόβῳ δεδουλωμένον πρός τινος κρείττονος . εἰ μὲν οὖν τὸυ θεὸν φύσει ἀσθενῆ ὄντα τολμήσεις εἰπεῖν , περὶ τῆς σωτηρίας αὐτῆς κινδυνεύειν μοι δοκεῖς · εἰ δὲ τῷ νικᾶσθαι φόβῳ πρὸς τοῦ μείζονος , μείζονα λέξεις τοῦ θεοῦ τὰ κακὰ νικῶντα τῆς προαιρέσεως αὐτοῦ τήν ὁρμήν · ὅπερ ἄτοπον εἶναί μοι λέγειν περὶ θεοῦ δοκεῖ . διὰ τί γὰρ οὐχὶ μᾶλλον ταῦτα ἔσονται θεοὶ , νικᾷν κατὰ τὸν λόγον τὸν σὸν δυνάμενα τὸν θεόν , εἶπερ θεὸν ἐκεῖνό φαμεν ὅ τὴν ἀπάντων ἐξουσίαν ἔχει ;
Lemmas: 7 . Πῶς τοίνυν αὐτός ὁ ὁ φαῦλος ποιότης ὡς ἔχω καταλείπω λέγω ; πότερος δύναμαι μέν ἐκεῖνος ἀναιρέω , οὖον βούλομαι δέ , εἰμί τιὸ δύναμαι μή ἔχω ; εἰμί μέν γάρ δύναμαι λέγω , οὖον βούλομαι δέ , αὐτός σιτίον οὗτος εἶπον ἀνάγκη . ὅτι δύναμαι ποιέω μή εἰμί κακός συγχωρέω αὐτός μένω ὡς ὅς , καί μάλιστα ὅτε δημιουργέω ὁ ὕλη ἄρχω . εἰμί γάρ μηδέ ὅλως μέλω αὐτός ὁ ὕλη , οὐ εἄν αἴτιος εἰμί ὅς συγχωρέω μένω · ἐπεί δέ μέρος μέν τίς αὐτός δημιουργέω , μέρος δέ τίς οὕτως ἐάω δύναμαι ἐκεῖνος τρέπω εἰς ὁ κρατέω , αἴτιος ὀφλισκάνω ἄξιος εἰμί ἐγώ δοκέω , καταλείπω μέρος ὕλη εἰμί πονηρός ἐπί ὄλεθρος οὖον δημιουργέω μέρος . ἀλλά μήv καί ὁ μέγας κατά οὗτος ὁ μέρος ἀδικέω ἐγώ δοκέω · οὗτος ὅσπερ κατασκευάζω ὁ ὕλη μέρος ἀντιλαμβάνω τανῦν ὁ κακός . εἰμί γάρ τις ἐξετάζω ἐπί ἀκριβής ὁ πρᾶγμα , χαλεπός νῦν εὑρίσκω ὁ ὕλη πάσχω ὁ πρότερος ἀκοσμία . πρίν γάρ αὐτός διακρίνω , ὁ μηδέ αἰσθάνομαι ὁ κακός πάρειμι αὐτός · νυνί δέ ἕκαστος ὁ μέρος αὐτός αἴσθησις λαμβάνω ὁ κακός . καί ἐγώ ἐπί ἄνθρωπος ὁ παράδειγμα λαμβάνω . πρίν γάρ εἰκονίζω καί ζῷον γίγνομαι ὁ ὁ δημιουργός τέχνη , ὁ μηδείς ἀντιλαμβάνω ὁ κακός παρά ὁ φύσις ἔχω · ἀπό ὅς δέ πρός ὁ θεός ἄνθρωπος γίγνομαι , καί τὴυ αἴσθησις ὁ προσπελάζω κακός προσλαμβάνω · καί οὗτος ὅς ἐπί εὐεργεσία ὁ ὕλη πρός ὁ θεός γίγνομαι λέγω , εὑρίσκω μᾶλλον ἐπί ὁ χείρων προσγίγνομαι αὐτός . εἰμί δέ ἐκ ὁ μή δύναμαι ὁ θεός ἀναιρέω ὁ κακός ὁ μή παύω λέγω , ἀδύνατος ὁ θεός φημί ὑπάρχω · ὁ δέ ἀδύνατος ἤτοι ὁ φύσις ἀσθενής ὑπάρχω αὐτός εἰμί , ἢ ὁ νικάω ὁ φόβος δουλόω πρός τις ἀγαθός . εἰμί μέν οὖν τις θεός φύσις ἀσθενής εἰμί τολμάω εἶπον , περί ὁ σωτηρία αὐτός κινδυνεύω ἐγώ δοκέω · εἰμί δέ ὁ νικάω φόβος πρός ὁ μείζων , μείζων λέγω ὁ θεός ὁ κακός Νίκη ὁ προαίρεσις αὐτός ὁ ὁρμή · ὅσπερ ἄτοπος εἰμί ἐγώ λέγω περί θεός δοκέω . διά τίς γάρ οὐ μᾶλλον οὗτος εἰμί θεός , νικάω κατά ὁ λόγος ὁ σός δύναμαι ὁ θεός , εἰ θεός ἐκεῖνος φημί ὅς ὁ ἀπαντάω ἐξουσία ἔχω ;