origenes.philocalia-sive-ecloga-de-operibus-origenis-basilio-et 2.18.22
22 . Εἰ δʼ ἐκεῖνοι οὐκ ἔγκλητοι τοῦτο πράττοντες , ἴδωμεν εἰ μὴ χριστιανοὶ μᾶλλον καὶ τούτων βέλτιον πλήθη ἐπὶ καλοκἀγαθίαν προκαλοῦνται . οἱ μὲν γὰρ δημοσίᾳ διαλεγόμενοι φιλόσοφοι οὐ φυλοκρινοῦσι τοὺς ἀκούοντας · ἀλλʼ ὁ βουλόμενος ἔστηκε καὶ ἀκούει . χριστιανοὶ δὲ κατὰ τὸ δυνατὸν αὐτοῖς προβασανίσαντες τῶν ἀκούειν σφῶν βουλομένων τὰς ψυχὰς , καὶ κατʼ ἰδίαν αὐτοῖς προεπᾳσαντες , ἐπὰν δοκῶσιν αὐτάρκως οἱ ἀκροαταὶ πρὶν εἰς τὸ κοινόν εἰσελθεῖν ἐπιδεδωκέναι πρὸς τὸ θέλειν καλῶς βιοῦν , τὸ τηνικάδε αὺτοὺς εἰσάγουσιν , ἰδίᾳ μὲν ποιήσαντες τάγμα τῶν ἄρτι ἀρχομένων καὶ εἰσαγομένων καὶ οὐδέπω τὸ σύμβολον τοῦ ἀποκεκαθάρθαι ἀνειληφότων · ἕτερον δὲ τὸ τῶν κατὰ τὸ δυνατὸν παραστησάντων ἑαυτῶν τὴν προαίρεσιν οὐκ ἄλλο τι βούλεσθαι ἢ τὰ χριστιανοῖς δοκοῦντα · παρʼ οἶς εἰσί τινες τεταγμένοι πρός τὸ φιλοπευστεῖν τοὺς βίους καὶ τὰς ἀγωγὰς τῶν προσιόντων , ἵνα τοὺς μὲν τὰ ἐπίρρητα πράττοντας ἀποκωλύσωσιν ἥκειν ἐπὶ τὸν κοινὸν αὐτῶν σύλλογον , τοὺς δὲ μὴ τοιούτους ὄλῃ ψυχῇ ἀποδεχόμενοι βελτίους ὁσημέραι κατασκευάζωσιν . ὁμοία δʼ ἔστιν οὐτοῖς ἁγωγὴ καὶ περὶ ἁμαρτανόντων , καὶ μάλιστα τῶν ἀκολασταινόντων , οὓς ἀπελαύνουσι τοῦ κοινοῦ οἱ κατὰ τὸυ Κέλσον παραπλήσιοι τοῖς ἐν ταῖς ἀγοραῖς τὰ ἐπιρρητότατα ἐπιδεικνυμένοις . καὶ τὸ μὲν τῶν Πυθαγορείων σεμνὸν διδασκαλεῖον κενοτάφια τῶν ἀποστάντων τῆς σφῶν φιλοσοφίας κατεσκεύαζε , λογιζόμενον νεκροὺς αὐτοὺς γεγονέναι . οὗτοι δὲ ὡς ἀπολωλότας καὶ τεθνηκότας τῷ θεῷ τοὺς ὑπʼ ἀσελγείας ἤ τινος ἀτόπου νενικημένους , ὡς νεκροὺς πενθοῦσι · καὶ ὡς ἐκ νεκρῶν ἀναστάντας , ἐὰν ἀξιόλογον ἐνδείξωνται μεταβολὴν , χρόνῳ πλείονι τῶν κατʼ ἀρχάς εἰσαγομένων ὕστερόν ποτε προσίενται · εἰς οὐδεμίαν ἀρχήν καὶ προστασίαν τῆς λεγομένης ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ καταλέγοντες τοὺς φθάσαντας μετ τὸ προσεληλυθέναι τῷ λόγῳ ἐπταικέναι .
Lemmas: 22 . εἰμί δέ ἐκεῖνος οὐ ἔγκλητος οὗτος πράσσω , ὁράω εἰμί μή χριστιανός μᾶλλον καί οὗτος ἀγαθός πλῆθος ἐπί καλοκἀγαθία προκαλέω . ὁ μέν γάρ δημόσιος διαλέγω φιλόσοφος οὖον φυλοκρινέω ὁ ἀκούω · ἀλλά ὁ βούλομαι ἵστημι καί ἀκούω . χριστιανός δέ κατά ὁ δυνατός αὐτός προβασανίζω ὁ ἀκούω σφεῖς βούλομαι ὁ ψυχή , καί κατά ἴδιος αὐτός προεπᾳσαντες , ἐπάν δοκέω αὐτάρκης ὁ ἀκροατής πρίν εἰς ὁ κοινός εἰσέρχομαι ἐπιδίδωμι πρός ὁ ἐθέλω καλῶς βιόω , ὁ τηνικάδε αὐτός εἰσάγω , ἴδιος μέν ποιέω τάγμα ὁ ἄρτι ἄρχω καί εἰσάγω καί οὐδέπω ὁ σύμβολον ὁ ἀποκακαθέρω ἀναλαμβάνω · ἕτερος δέ ὁ ὁ κατά ὁ δυνατός παρίστημι ἑαυτοῦ ὁ προαίρεσις οὐ ἄλλος τίς βούλομαι ἢ ὁ Χριστιανός δοκέω · παρά οἶς εἰμί τις τάσσω πρός ὁ φιλοπευστέω ὁ βίος καί ὁ ἀγωγή ὁ πρόσειμι , ἵνα ὁ μέν ὁ ἐπίρρητος πράσσω ἀποκωλύω ἥκω ἐπί ὁ κοινός αὐτός σύλλογος , ὁ δέ μή τοιοῦτος ὄλλυμι Ψυχή ἀποδέχομαι ἀγαθός ὁσημέραι κατασκευάζω . ὅμοιος δέ εἰμί οὐτάω ἀγωγή καί περί ἁμαρτάνω , καί μάλιστα ὁ ἀκολασταίνω , ὅς ἀπελαύνω ὁ κοινός ὁ κατά τις ξελσυς παραπλήσιος ὁ ἐν ὁ ἀγορά ὁ ἐπίρρητος ἐπιδείκνυμι . καί ὁ μέν ὁ Πυθαγόρειος σεμνός διδασκαλεῖον κενοτάφιον ὁ ἀφίστημι ὁ σφεῖς φιλοσοφία κατασκευάζω , λογίζομαι νεκρός αὐτός γίγνομαι . οὗτος δέ ὡς ἀπόλλυμι καί θνῄσκω ὁ θεός ὁ ὑπό ἀσέλγεια ἤ τις ἄτοπος νικάω , ὡς νεκρός πενθέω · καί ὡς ἐκ νεκρός ἀνίστημι , ἐάν ἀξιόλογος ἐνδείκνυμι μεταβολή , χρόνος πλείων ὁ κατά ἀρχή εἰσάγω ὕστερον ποτός προσίημι · εἰς οὐδείς ἀρχή καί προστασία ὁ λέγω ἐκκλησία ὁ θεός καταλέγω ὁ φθάζω μετά ὁ προσέρχομαι ὁ λόγος πταίω .