origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 19.12
( 18 , ) ....................................................... ............................................................... ............................................................... Εἶχον καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ τῶν Αἰγυπτίων ῥάβδους , τὰς βουλομένας τὴν Μωσέως διαβαλεῖν καὶ <τὴν< Ἀαρὼν ὡς οὐκ οὔσας ἀπὸ θεοῦ . ἀλλὰ ἀνατρέπουσι τὰς τῶν σοφιστῶν καὶ ἐπαοιδῶν αἱ ἀπὸ θεοῦ · >κατέπιεν αὐτὰς ἡ τοῦ Ἀαρών< · ἤρκει γὰρ πρὸς τοῦτο αὐτὴ καὶ χωρὶς τῆς Μωσέως ῥάβδου . » ἐπάταξε « τοίνυν » Ἱερεμίαν τὸν προφήτην « ὁ Πασχώρ , καὶ μετὰ ἤθους · » καὶ ἐπάταξεν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην « . πρόσκειται καὶ τὸ » τὸν προφήτην « . ἐνθάδε μὲν οὖν ὁ πατάξας τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην ἐπάταξεν . ἐναγέγραπται δὲ ἐν ταῖς Πράξεσιν ὅτι ἐπάταξέ τις τὸν Παῦλον ὑπὸ Ἀνανίου τοῦ ἀρχιερέως κελευσθείς . διὸ εἴρηκεν ὁ Παῦλος · » τύπτειν σε μέλλει ὁ θεός , τοῖχε κεκονιαμένε « . καὶ μέχρι νῦν ὑπὸ παρανόμου ἀρχιερέως λόγου προστασσόμενοι Ἐβιωναῖοι ναῖοι τύπτουσι τὸν ἀπόστολον Ἰησοῦ χριστοῦ λόγοις δυσφήμοις . καὶ Παῦλός φησι πρὸς τὸν τοιοῦτον λόγον ἀρχιερέα τὸ » τύπτειν σε μέλλει ὁ θεός « . καὶ ἔστιν ὁ τοιοῦτος ἀρχιερεὺς ἐξ ἐπιπολῆς ὡραῖος καὶ τοῖχος κεκονιαμένος , >τὸν νῶτόν μου δέδωκα εἰς μάστιγας , τὰς δὲ σιαγόνας χριστός φησι · τὸν νῶτόν μου δέδωκα εἰς μάστιγας , τὰς δὲ σιαγόνας μου εἰς ῥαπίσματα , τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων « . ταῦτα οἱ ἀκέραιοι ἴσασιν ἐπὶ τὸν τότε μόνον καιρόν , ὅτε ἐμαστίγωσεν αὐτὸν ὁ Πιλᾶτος , ὅτε ἐβουλεύσαντο κατ᾿ αὐτοῦ Ἰουδαῖοι . ἐγὼ δὲ βλέπω τὸν Ἰησοῦν καθ᾿ ἡμέραν >διδόντα τὸν νῶτον αὐτοῦ εἰς μάστιγας< . εἴσελθε εἰς τὰς τῶν Ἰουδαίων συναγωγάς , καὶ ἴδε τὸν Ἰησοῦν ὑπ᾿ αὐτῶν τῇ γλώσσῃ τῆς βλασφημίας μαστιγούμενον . ἴδε τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν συναγομένους , βουλευομένους κατὰ Χριστιανῶν , τίνα τρόπον λαμβάνουσι τὸν ἰησοῦν , κἀκεῖνος >τὸν ἑαυτοῦ νῶτον δίδωσιν εἰς μάστιγας< . κατανόει ὑβριζόμενον τὸν τοῦ θεοῦ λόγον , κακολογούμενον , μισούμενον ὑπὸ τῶν ἀπίστων . ὅρα ὅτι >τὰς σιαγόνας ἕδωκεν εἰς ῥαπίσματα< , καὶ διδάξας ὅτι ἐὰν τύπτῃ τίς » σε εἰς τὴν σιαγόνα στρέψον καὶ τὴν ἄλλην « , αὐτὸς αὐτὸ ποιεῖ . τοσοῦτοι αὐτὸν ῥαπίζουσιν καὶ μαστιγοῦσι , καὶ σιωπᾷ καὶ οὐ λαλεῖ . ἀναγέγραπται γὰρ μὴ λαλῶν ἐν τῷ μαστιγοῦσθαι . καὶ >τὸ πρόσωπον μέχρι τοῦ δεῦρο Ἰησοῦς οὐκ ἀπέστρεψεν ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων< . τίς τῶν ἐξευτελιζόντων ευτελιζόντων τὴν διδασκαλίαν οὐχὶ οἱονεὶ ἐμπτύει μέχρι τοῦ δεῦρο τῷ Ἰησοῦ ἀνεχομένῳ ;
Lemmas: ( 18 , ) ....................................................... ............................................................... ............................................................... ἔχω καί ὁ ἐπαοιδός ὁ Αἰγύπτιος ῥάβδος , ὁ βούλομαι ὁ Μωσῆς διαβάλλω καί <τὴν< Ἀαρών ὡς οὐ εἰμί ἀπό θεός . ἀλλά ἀνατρέπω ὁ ὁ σοφιστής καί ἐπαοιδός ὁ ἀπό θεός · καταπίνω αὐτός ὁ ὁ Ἀαρών · ἀρκέω γάρ πρός οὗτος αὐτός καί Χωρὶς ὁ Μωσῆς ῥάβδος . » πατάσσω « τοίνυν » Ἱερεμίας ὁ προφήτης « ὁ Πασχώρ , καί μετά ἦθος · » καί πατάσσω Ἱερεμίας ὁ προφήτης « . πρόσκειμαι καί ὁ » ὁ προφήτης « . ἐνθάδε μέν οὖν ὁ πατάσσω ὁ Ἱερεμίας ὁ προφήτης πατάσσω . ἐναγείρω δέ ἐν ὁ Πρᾶξις ὅτι πατάσσω τις ὁ Παῦλος ὑπό Ἀνανίας ὁ ἀρχιερεύς κελεύω . διό εἴρω ὁ Παῦλος · » τύπτω σύ μέλλω ὁ θεός , τοῖχος κονιάω « . καί μέχρι νῦν ὑπό παράνομος ἀρχιερεύς λόγος προστάσσω Ἐβιωναῖος νάω τύπτω ὁ ἀπόστολος Ἰησοῦς χριστός λόγος δύσφημος . καί Παῦλος φημί πρός ὁ τοιοῦτος λόγος ἀρχιερεύς ὁ » τύπτω σύ μέλλω ὁ θεός « . καί εἰμί ὁ τοιοῦτος ἀρχιερεύς ἐκ ἐπιπολή ὡραῖος καί τοῖχος κονιάω , ὅς νῶτον ἐγώ δίδωμι εἰς μάστιξ , ὁ δέ σιαγών χριστός φημί · ὁ νῶτον ἐγώ δίδωμι εἰς μάστιξ , ὁ δέ σιαγών ἐγώ εἰς ῥάπισμα , ὁ δέ πρόσωπον ἐγώ οὐ ἀποστρέφω ἀπό αἰσχύνη ἔμπτυσμα « . οὗτος ὁ ἀκέραιος οἶδα ἐπί ὁ τότε μόνος καιρός , ὅτε μαστιγόω αὐτός ὁ Πιλᾶτος , ὅτε βουλεύω κατά αὐτός Ἰουδαῖος . ἐγώ δέ βλέπω ὁ Ἰησοῦς κατά ἡμέρα δίδωμι ὁ νῶτον αὐτός εἰς μάστιγας< . εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , καί ὁράω ὁ Ἰησοῦς ὑπό αὐτός ὁ γλῶσσα ὁ βλασφημία μαστιγόω . ὁράω ὁ ἀπό ὁ ἔθνος συνάγω , βουλεύω κατά Χριστιανός , τίς τρόπος λαμβάνω ὁ Ἰησοῦς , ἐκεῖνος ὅς ἑαυτοῦ νῶτον δίδωμι εἰς μάστιγας< . κατανοέω ὑβρίζω ὁ ὁ θεός λόγος , κακολογέω , μισέω ὑπό ὁ ἄπιστος . ὁράω ὅτι ὅς σιαγών δίδωμι εἰς ῥάπισμα , καί διδάσκω ὅτι ἐάν τύπτω τίς » σύ εἰς ὁ σιαγών στρέφω καί ὁ ἄλλος « , αὐτός αὐτός ποιέω . τοσοῦτος αὐτός ῥαπίζω καί μαστιγόω , καί σιωπάω καί οὖον λαλέω . ἀναγράφω γάρ μή λαλέω ἐν ὁ μαστιγόω . καί ὅς πρόσωπον μέχρι ὁ δεῦρο Ἰησοῦς οὐ ἀποστρέφω ἀπό αἰσχύνη ἔμπτυσμα . τίς ὁ ἐξευτελίζω εὐτελίζω ὁ διδασκαλία οὐ οἱονεί ἐμπτύω μέχρι ὁ δεῦρο ὁ Ἰησοῦς ἀνέχω ;