origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 16.5
ἵν᾿ οὖν μὴ ὑπολαμβάνωσιν οἱ ἁλιευθέντες καὶ μετὰ ταῦτα εἰς τὰ ὄρη ἐλθόντες , ὅτι ἐκ δικαιοσύνης αὐτοῖς ταῦτα γεγένηται , ὑπομιμνῄσκει οὐ μόνον ἐκείνους , ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς ὁ λόγος τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων . διὸ λέγεται μετὰ τὰς εὐεργεσίας · » καὶ οὐκ ἐκρύβη τὰ ἀδικήματα αὐτῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου « . Τὰ ἑξῆς ἀγῶνα μέλλει ἡμῖν ἐμποιεῖν . εἴτε γὰρ νοοῦμεν ὡς ἀκό - λουθα , φροντίσομεν ἐπιμελῶς περὶ τῆς ἀνταποδόσεως τῶν ἁμαρτημάτων · εἴτε δοκεῖ οὐκ ἀκόλουθα εἶναι τοῖς προαποδεδομένοις περὶ ἁλιευομένων καὶ θηρευομένων , καὶ οὕτως εἰς ἀγῶνα ἡμᾶς ἐμβάλλει οὐ τὸν τυχόντα . » καὶ ἀνταποδώσω « γὰρ φησι » πρῶτον διπλᾶς τὰς ἀδικίας αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν , ἐφ᾿ αἷς ἐβεβηλοῦσαν τὴν γῆν μου ἐν τοῖς θνησιμαίοις τῶν βδελυγμάτων καὶ ἐκ ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν , ἐν αἷς ἔπλησαν τὴν κληρονομίαν μου « . τὸ » πρῶτον « εἴτε μὴ νοήσαντες ἐξεῖλάν τινες τῶν γεγραμμένων εἴτε καὶ οἰκονομήσαντες ἐξελεῖν οἱ Ἑβδομήκοντα , θεὸς ἂν εἰδείη . ἡμεῖς μέντοιγε συγκρίναντες ταῖς λοιπαῖς ἐκδόσεσιν εὕρομεν καίμενον · » καὶ ἀνταποδώσω πρῶτον διπλᾶς τὰς ἀδικίας αὐτῶν « , ἵνα δηλωθῇ ὅτι εἰ καὶ ἄξιοι διὰ τὰ δεύτερα αὐτῶν ἔργα μακαριότητος εἶεν , ἐπεὶ ἄνθρωποί εἰσι καὶ ἐν ἁμαρτίαις γεγόνασι , πρῶτον δεῖ ἀπολαβεῖν αὐτοὺς τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν . καὶ ὅρα εἰ μὴ ὁ λόγος ἐστὶν ἀληθής . τίς οὐκ ἀπολήψεται τὰς ἁμαρτίας ἢ ὁ μετὰ τὸ πιστεῦσαι καὶ λαβεῖν ἄφεσιν ἁμαρτημάτων ( ὡς ἀκοῦσαι τοῦ Ἰησοῦ λέγοντος · » ἀγέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι « ) μηκέτι ἁμαρτάνων ; εἰ δὲ μετὰ τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτημάτων καὶ τὴν οἰκονομίαν τοῦ λουτροῦ τῆς παλιγγενεσίας ἁμαρτάνοιμεν , ὥσπερ ἡμεῖς οἱ πολλοὶ οἱ μὴ τελειωθέντες ὡς οἱ ἀπόστολοι , μετὰ τὸ ἁμαρτάνειν δὲ καὶ σὺν τῷ ἁμαρτάνειν τινὰ δεόντως πράττοιμεν , τί ἡμᾶς περιμένει , κατανοητέον . Ἆρα ἐὰν ἐξέλθωμεν τὸν βίον ἔχοντες ἁμαρτήματα , ἔχοντες δὲ καὶ ἀνδραγαμήματα , σωθησόμεθα μὲν διὰ τὰ ἀνδραγαθήματα , ἀπολυθησόμεθα δὲ περὶ τῶν ἐν γνώσει ἡμαρτημένων ; ἢ κολασθησόμεθα μὲν διὰ τὰ ἁμαρτήματα , οὐδαμοῦ δὲ μισθὸν ληψόμεθα τῶν ἀνδραγαθημάτων ; ἀλλ᾿ οὔτε τὸ ἕτερον , λέγω δὲ τὸ ἀπολαβεῖν τὰ χείρονα μὴ ἀπολαβεῖν δὲ τὰ κρείττονα , κατὰ δίκαιόν ἐστι τὸν θεόν , οὔτε τὸ ἕτερον , λέγω δὲ τὸ ἀπολαβεῖν τὰ κρείττονα μὴ ἀπολαβεῖν δὲ τὰ χείρονα , κατὰ δίκαιόν ἐστι τὸν θεόν , καθαίρειν βουλόμενον καὶ ἐκκόπτειν τὴν κακίαν . ἔστω γὰρ σε ᾠκοδομηκέναι , μετὰ τὸν θεμέλιον Χριστὸν Ἰησοῦν ὅν δεδίδαξαι , οὐ μόνον >χρυσὸν καὶ ἄργυρον καὶ λίθον τίμιον< — εἴγε ἔχεις χρυσὸν καὶ πολὺν χρυσὸν ἢ ὀλίγον · ἔστω σε ἔχειν ἄργυρον , λίθον τίμιον , οὐ μόνα δέ φημι ταῦτα , ἀλλ᾿ ἔστω σε ἔχειν καὶ >ξύλα καὶ χόρτον καὶ καλάμην< — τί βούλει σοι γενέσθαι μετὰ τὴν ἔξοδον ; πότερόν ποτε εἰσελθεῖν εἰς τὰ ἄγια μετὰ τοῦ ξύλου σου καὶ μετὰ τοῦ χόρτου σου καὶ τῆς καλάμης , ἵνα μιάνῃς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ; ἀλλὰ πάλιν ἀπομεῖναι θέλεις διὰ τὸν χόρτον , διὰ τὰ ξύλα , διὰ τὴν καλάμην ἐν τῷ πυρὶ καὶ μηδὲν ἀπολαβεῖν ὑπὲρ τοῦ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ λίθου τιμίου ; οὐδὲ τοῦτο εὔλογον .
Lemmas: ἵνα οὖν μή ὑπολαμβάνω ὁ ἁλιεύω καί μετά οὗτος εἰς ὁ ὄρος ἔρχομαι , ὅτι ἐκ δικαιοσύνη αὐτός οὗτος γίγνομαι , ὑπομιμνῄσκω οὖον μόνος ἐκεῖνος , ἀλλά καί ἐγώ ὁ λόγος ὁ πρότερος ἁμάρτημα . διό λέγω μετά ὁ εὐεργεσία · » καί οὐ κρύπτω ὁ ἀδίκημα αὐτός ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ « . ὁ ἑξῆς ἀγών μέλλω ἐγώ ἐμποιέω . εἴτε γάρ νοέω ὡς ΑΚΟ - λούω , φροντίζω ἐπιμελής περί ὁ ἀνταπόδοσις ὁ ἁμάρτημα · εἴτε δοκέω οὐ ἀκόλουθος εἰμί ὁ προαποδίδωμι περί ἁλιεύω καί θηρεύω , καί οὕτως εἰς ἀγών ἐγώ ἐμβάλλω οὖον ὁ τυγχάνω . » καί ἀνταποδίδωμι « γάρ φημί » πρῶτος διπλόος ὁ ἀδικία αὐτός καί ὁ ἁμαρτία αὐτός , ἐπί ὅς βεβηλόω ὁ γῆ ἐγώ ἐν ὁ θνησιμαῖος ὁ βδέλυγμα καί ἐκ ὁ ἀνομία αὐτός , ἐν ὅς πίμπλημι ὁ κληρονομία ἐγώ « . ὁ » πρῶτος « εἴτε μή νοέω ἐξαιρέω τις ὁ γράφω εἴτε καί οἰκονομέω ἐξαιρέω ὁ ἑβδομήκοντα , θεός εἄν οἶδα . ἐγώ μέντοι συγκρίνω ὁ λοιπός ἔκδοσις εὑρίσκω καίω · » καί ἀνταποδίδωμι πρῶτος διπλόος ὁ ἀδικία αὐτός « , ἵνα δηλόω ὅτι εἰμί καί ἄξιος διά ὁ δύο αὐτός ἔργον μακαριότης ἄγω , ἐπεί ἄνθρωπος εἰμί καί ἐν ἁμαρτία γίγνομαι , πρῶτος δεῖ ἀπολαμβάνω αὐτός ὁ ἁμαρτία αὐτός . καί ὁράω εἰμί μή ὁ λόγος εἰμί ἀληθής . τίς οὐ ἀπολαμβάνω ὁ ἁμαρτία ἢ ὁ μετά ὁ πιστεύω καί λαμβάνω ἄφεσις ἁμάρτημα ( ὡς ἀκούω ὁ Ἰησοῦς λέγω · » ἄγω σύ ὁ ἁμαρτία « ) μηκέτι ἁμαρτάνω ; εἰμί δέ μετά ὁ ἄφεσις ὁ ἁμάρτημα καί ὁ οἰκονομία ὁ λουτρόν ὁ παλιγγενεσία ἁμαρτάνω , ὥσπερ ἐγώ ὁ πολύς ὁ μή τελειόω ὡς ὁ ἀπόστολος , μετά ὁ ἁμαρτάνω δέ καί σύν ὁ ἁμαρτάνω τις δήω πράσσω , τίς ἐγώ περιμένω , κατανοητέον . ἆρα ἐάν ἐξέρχομαι ὁ βίος ἔχω ἁμάρτημα , ἔχω δέ καί ἀνδραγαμήματα , σῴζω μέν διά ὁ ἀνδραγάθημα , ἀπολύω δέ περί ὁ ἐν γνῶσις ἁμαρτάνω ; ἢ κολάζω μέν διά ὁ ἁμάρτημα , οὐδαμοῦ δέ μισθός λαμβάνω ὁ ἀνδραγάθημα ; ἀλλά οὔτε ὁ ἕτερος , λέγω δέ ὁ ἀπολαμβάνω ὁ χείρων μή ἀπολαμβάνω δέ ὁ ἀγαθός , κατά δίκαιος εἰμί ὁ θεός , οὔτε ὁ ἕτερος , λέγω δέ ὁ ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός μή ἀπολαμβάνω δέ ὁ χείρων , κατά δίκαιος εἰμί ὁ θεός , καθαίρω βούλομαι καί ἐκκόπτω ὁ κακία . ἵστημι γάρ σύ οἰκοδομέω , μετά ὁ θεμέλιος Χριστός Ἰησοῦς ὅς διδάσκω , οὖον μόνος >χρυσος καί ἄργυρος καί λίθος τίμιος — εἰ ἔχω χρυσός καί πολύς χρυσός ἢ ὀλίγος · ἵστημι σύ ἔχω ἄργυρος , λίθος τίμιος , οὖον μόνος δέ φημί οὗτος , ἀλλά ἵστημι σύ ἔχω καί >ξύλα καί χόρτος καί καλάμης — τίς βούλομαι σύ γίγνομαι μετά ὁ ἔξοδος ; πότερον ποτός εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος μετά ὁ ξύλον σύ καί μετά ὁ χόρτος σύ καί ὁ καλάμη , ἵνα μιαίνω ὁ βασίλειος ὁ θεός ; ἀλλά πάλιν ἀπομένω ἐθέλω διά ὁ χόρτος , διά ὁ ξύλον , διά ὁ καλάμη ἐν ὁ πῦρ καί μηδείς ἀπολαμβάνω ὑπέρ ὁ χρυσός καί ἄργυρος καί λίθος τίμιος ; οὐδέ οὗτος εὔλογος .