origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 20.7
( 19 , ) » Ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι « . θεὸν ἐπικαλεῖται ὁ δίκαιος , τὴν σοφίαν ἐπικαλεῖται καὶ ὁ ἄδικος · » ἔσται γὰρ « φησὶν » ὅταν ἐπικαλέσησθέ με , ἐγὼ δὲ οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν « . ἐκεῖ μὲν οἱ ἄδικοι · καὶ οἱ δίκαιοι δὲ δῆλον ὅτι ἐπικαλοῦνταί ποτε τὴν σοφίαν · » καὶ πᾶς ὃς ἐὰν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα κυρίου σωθήσεται « . ἐνθάδε δὲ ὁ προφήτης φησίν · » ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι « , ὡς τὸν θεὸν οὕτω τὴν ἀθεσίαν , ὡς τὸν κύριον οὕτω τὴν ταλαιπωρίαν . ἆρα καλὸν πρᾶγμα ἐπικαλῇ , Ἱερεμία , ὅτι ἐπαγγέλλῃ λέγων · » ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι « ; ἀλλὰ δεῖ κατανοῆσαι συνθήκας ἃν τιθέμεθα καὶ τὰς ἀθεσίας αὐτῶν , ὅτι ἔστι ποτὲ συνθήκας θέσθαι κακῶς · καὶ μετὰ τὸ θέσθαι συνθήκας κακῶς εἴθε ἐπικαλοῖμεν τὴν ἀθεσίαν . οὕτω δὲ και ἐὰν κατανοήσω >τὴν πλατεῖαν καὶ εὐρύχωρον , τὴν ἀπάγουσαν εἰς τὴν ἀπώλειαν< καὶ ὅτι ὁδεύων ἐν αὐτῇ οὐ ταλαιπωρῶ , μεταβαίων >ἀπὸ τῆς πλατείας καὶ εὐρυχώρου ὁδοῦ< καὶ ἔρχομαι >ἐπὶ τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην< καὶ ταλαιπωρῶν λέγω · » ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομα « . ἀθετεῖν μέλλω τὰς συνθήκας τὰς πρὸς τὸν κόσμον καὶ τὰ κοσμικὰ πράγματα , ἵνα ἀναλάβω οὐρανίους συνθήκας . » ἀθεσίαν ἐπικαλέσομαι « . οὕτω δὲ καταλλιπῶν τὸν > τῆς πλατείας καὶ εὐρυχώρου ὁδοῦ< καὶ ἐρχόμενος >ἐπῖ τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην< , ἵνα γένωμαι ταλαίπωρος ὡς ΙΙαῦλος , λέγω · » ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι . οὐ γὰρ πᾶς ἄνθρωπος ἐρεῖ τὸ » ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος · τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; « ἀλλ᾿ ὁ νοήσας τὸ σῶμα τοῦ θανάτου , ὁ ῥυσθῆναι βουλόμενος ἀπὸ τοῦ σώματος τοῦ θαν΄του τούτου ἐρεῖ τὸ » ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος « . ὁ δὲ φιλοσωματῶν , ὁ πολύς , ὁ ἀπιστῶν τῷ μέλλοντι αἰῶνι οὐ λέγει · » ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος « , ἀλλὰ μακαρίζει ἑαυτόν , ὅτι ἐστὶν ἄνθρωπος , καὶ ἐπὶ τῷ εἶναι ἐν τῷ τοῦ θανάτου σώματι . ἐὰν οὖν δυνηθῶ νοήσας πῶς Παῦλος εἶπε · » ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος « , μηδέπω ἐπικαλεσάμενος τὴν ταλαιπωρίαν , ἐπικαλέσομαι αὐτὴν ἐκ΄τοῦ ἀθετῆσαι τὰς πρὸς τὴν κακίαν συνθήκας καὶ λέγω ὡς ὁ Ἱερεμίας · » ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι « . οὐ γὰρ εἶπεν · ἀθεσίαν θεοῦ ἐπικαλέσομαι . Θέλω παράδειγμα δοῦναι ἀπὸ τῆς γραφῆς δικαίου τοῦ συνθήκας ἀθετοῦντος , ἵνα παραστήσω πῶς ἐκεῖνος τῷ ἔργῳ ἀθεσίανἐπεκαλέ - σατο . Ἰουδὴθ συνθήκας ἔθετο πρὸς τὸν Ὁλοφέρνην ὥστε τοσῶνδε ἡμερῶν ἐξερχομένη εὔχεσθαι τῷ θεῷ καὶ μετὰ τοσάσκε ἡμέρας ἑαυτὴν παρέξειν τῇ κοίτῃ τοῦ Ολοφέρου . ταύτας τὰ συνθήκας Ὁλοφέρνης προσεδέξατο . ἀπέλυσε τὴν Ἰουδὴθ ἐπὶ τὰς εὐχὰς ἔξω τῆς παρεμβολῆς . τί ἐχρῆν ποιῆσαι τὴν Ἰουδήθ ; τηρῆσαι τὰς συνθήκας ἢ ἀθετῆσαι αὐτάς ; ὡμολόγηται ὅτι ἀθετῆσαι · τὰς γὰρ πρὸς Ὁλοφέρνην ἀθετῆσαι μακάριον ἦν ἐπὶ θεοῦ . ἔμελλεν ἀθετεῖν τὰς πρὸς τὸν Ὁλοφέρνην συνθήκας ἡ Ἰουδήθ , ἔμελλεν εἰπεῖν · » ἀθεσίαν ἐπικαλέσομαι « · καὶ ἐπεκαλέσατό γε τὴν ἀθεσίαν . ὄφελον κἀγὼ τοιοῦτος γένωμαι ἵν᾿ εἴπω · » ἀθεσίαν ἐπικαλέσομαι « , καὶ ἐπικαλέσομαι τὴν ἀθεσίαν τὴν πρὸς τὸν ὄφιν , τὴν πρὸς τὸν διάβολον . συνθήκας ποτὲ ὁ ὄφις πρὸς τὴν Εὔαν ἐποιήσατο , καὶ ἦν αὐτῷ φίλη καὶ ὁ ὄφις τῇ γυναικί . ἀλλ᾿ ὁ θεὸς ἐπραγματεύσατο ὡς ἀγαθὸς τὰς συνθήκας ταύτας λυθῆναι καὶ τὴν φιλίαν ταύτην τὴν κακὴν διασκεδάσαι καὶ ὡς ἀγθὸς θεὸς λέγει · » ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικός , καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς « . εὐγνωμόνως οὖν ἀκούοιμεν , πῶς ὁ θεὸς ἔχθραν ποιεῖ τὴν πρὸς τόνδε , ἵνα φιλίαν ποιήσῃ τὴν πρὸς τὸν Χριστόν · ἀδύνατον γὰρ ἅμα εἶναι φίλον τῶν ἐναντίων . καὶ ὥσπερ » οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν « , οὕτως οὐδεὶς δύναται εἶναι φίλος καὶ >θεῷ καὶ μαμωνᾷ< , φ΄΄ιλος καὶ Χριστῷ καὶ ὄφει . ἀλλὰ ἀνάγκη καὶ τὴν φιλίαν τὴν πρὸς τὸν Χριστὸν ἔχθραν ποιῆσαι πρὸς τὸν ὄφιν , καὶ τὴν φιλίαν τὴν πρὸς τὸν ὄφιν ἔχθραν γεννῆσαι τὴν πρὸς τὸν Χριστόν . » Ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι « . ἵνα δὲ μᾶλλον νοήσῃς τὸ » ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι « , διαγράψω τι γινόμενον τοῖς ἀσκηταῖς . πολλάκις γὰρ παρακειμένου τοῦ γῆμαι καὶ μὴ ἔχειν πρᾶγμα ἐπανισταμένης τῆς σαρκὸς τῷ πνεύματι , αἱρεῖταί τις οὐ καταχρήσασθαι τῇ τοῦ γαμεῖν ἐξουσίᾳ , ἀλλὰ ταλαιπωρεῖν καὶ κάμνειν , >ὑπωπιάζειν τὸ σῶμα νηστείαις καὶ δουλαγγεῖν αὐτὸ< >ἀποχαῖς τοιῶνδε βρωμάτων< , καὶ παντὶ τρόπῳ >τῷ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦν< . ἆρ᾿ οὖν ὁ τοιοῦτος οὐ τὴν ταλαιπωρίαν ἐπεκαλέσατο , παρὸν ἐπιδοῦναι ἑαυτὸν τρυφῇ καὶ ἡδονῇ καὶ μὴ ἐπικαλεῖσθαι τὴν ταλαιπωρίαν ; εἴ τις οὖν δύναται μιμεῖσθαι τὸν προφήτην , καὶ ἀθεσίαν , ὡς διηγησάμεθα , ἐπικαλείσθω , καὶ ταλαιπωρίαν δὲ ἐν ταῖς ἀσκήσεσιν ἐπικαλείσθω . ἔτυχε δὲ ἡ ἱστορία εἶναι ἀληθὴς καὶ [ ἡ ] περὶ τοῦ Ἱερεμίου , ὅτι καὶ ἐν ἁγνείᾳ ἔζησεν · εἶπε γὰρ αὐτῷ ὁ κύριος · >οὐ μὴ λάβῃς γυναῖκα , οὐδ᾿ οὐ μῆ ποιήσῃς τέκνα< . καὶ ἐν ἁγνείᾳ ἔξησεν · ἀθεσίαν γὰρ καὶ ταλαιπωρίαν ἐπεκαλέσατο .
Lemmas: ( 19 , ) » ἀθεσία καί ταλαιπωρία ἐπικαλέω « . θεός ἐπικαλέω ὁ δίκαιος , ὁ σοφία ἐπικαλέω καί ὁ ἄδικος · » εἰμί γάρ « φημί » ὅταν ἐπικαλέω ἐγώ , ἐγώ δέ οὐ εἰσακούω σύ « . ἐκεῖ μέν ὁ ἄδικος · καί ὁ Δίκαιος δέ δῆλος ὅτι ἐπικαλέω ποτός ὁ σοφία · » καί πᾶς ὅς ἐάν ἐπικαλέω ὁ ὄνομα κύριος σῴζω « . ἐνθάδε δέ ὁ προφήτης φημί · » ἀθεσία καί ταλαιπωρία ἐπικαλέω « , ὡς ὁ θεός οὗτος ὁ ἀθεσία , ὡς ὁ κύριος οὗτος ὁ ταλαιπωρία . ἆρα καλός πρᾶγμα ἐπικαλέω , Ἱερεμίας , ὅτι ἐπαγγέλλω λέγω · » ἀθεσία καί ταλαιπωρία ἐπικαλέω « ; ἀλλά δεῖ κατανοέω συνθήκη ἄν τίθημι καί ὁ ἀθεσία αὐτός , ὅτι εἰμί ποτέ συνθήκη τίθημι κακῶς · καί μετά ὁ τίθημι συνθήκη κακῶς εἴθε ἐπικαλέω ὁ ἀθεσία . οὗτος δέ και ἐάν κατανοέω ὅς πλατύς καί εὐρύχωρος , ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ἀπώλεια καί ὅτι ὁδεύω ἐν αὐτός οὖον ταλαιπωρέω , μεταβαίων ἄπειμι ὁ πλατύς καί εὐρύχωρος ὁδός καί ἔρχομαι ἐπί ὁ στενός καί θλίβω καί ταλαιπωρέω λέγω · » ταλαιπωρία ἐπικαλέω « . ἀθετέω μέλλω ὁ συνθήκη ὁ πρός ὁ κόσμος καί ὁ κοσμικός πρᾶγμα , ἵνα ἀναλαμβάνω οὐράνιος συνθήκη . » ἀθεσία ἐπικαλέω « . οὗτος δέ καταλλιπαω ὁ > ὁ πλατύς καί εὐρύχωρος ὁδός καί ἐρχόμενος ἐπί ὁ στενός καί θλίβω , ἵνα γίγνομαι ταλαίπωρος ὡς ΙΙαῦλος , λέγω · » ταλαιπωρία ἐπικαλέω . οὖον γάρ πᾶς ἄνθρωπος εἴρω ὁ » ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος · τίς ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; « ἀλλά ὁ νοέω ὁ σῶμα ὁ θάνατος , ὁ ἐρύω βούλομαι ἀπό ὁ σῶμα ὁ θαν΄του οὗτος εἴρω ὁ » ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος « . ὁ δέ φιλοσωματέω , ὁ πολύς , ὁ ἀπιστέω ὁ μέλλω αἰών οὖον λέγω · » ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος « , ἀλλά μακαρίζω ἑαυτοῦ , ὅτι εἰμί ἄνθρωπος , καί ἐπί ὁ εἰμί ἐν ὁ ὁ θάνατος σῶμα . ἐάν οὖν δύναμαι νοέω πῶς Παῦλος εἶπον · » ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος « , μηδέπω ἐπικαλέω ὁ ταλαιπωρία , ἐπικαλέω αὐτός ἐκτός ἀθετέω ὁ πρός ὁ κακία συνθήκη καί λέγω ὡς ὁ Ἱερεμίας · » ἀθεσία καί ταλαιπωρία ἐπικαλέω « . οὖον γάρ εἶπον · ἀθεσία θεός ἐπικαλέω . ἐθέλω παράδειγμα δίδωμι ἀπό ὁ γραφεύς Δίκαιος ὁ συνθήκη ἀθετέω , ἵνα παρίστημι πῶς ἐκεῖνος ὁ ἔργον ἀθεσίανἐπεκαλέ - Σάτο . Ἰουδήθ συνθήκη τίθημι πρός ὁ Ὁλοφέρνης ὥστε τοσόσδε ἡμέρα ἐξέρχομαι εὔχομαι ὁ θεός καί μετά τοσάσκε ἡμέρα ἑαυτοῦ παρέχω ὁ κοίτη ὁ ολοφερω . οὗτος ὁ συνθήκη Ὁλοφέρνης προσδέχομαι . ἀπολύω ὁ Ἰουδήθ ἐπί ὁ εὐχή ἔξω ὁ παρεμβολή . τίς χρή ποιέω ὁ Ἰουδήθ ; τηρέω ὁ συνθήκη ἢ ἀθετέω αὐτός ; ὁμολογέω ὅτι ἀθετέω · ὁ γάρ πρός Ὁλοφέρνης ἀθετέω μακάριος εἰμί ἐπί θεός . μέλλω ἀθετέω ὁ πρός ὁ Ὁλοφέρνης συνθήκη ὁ Ἰουδήθ , μέλλω εἶπον · » ἀθεσία ἐπικαλέω « · καί ἐπικαλέω γε ὁ ἀθεσία . ὀφείλω ἐγώ τοιοῦτος γίγνομαι ἵνα εἶπον · » ἀθεσία ἐπικαλέω « , καί ἐπικαλέω ὁ ἀθεσία ὁ πρός ὁ ὄφις , ὁ πρός ὁ διάβολος . συνθήκη ποτέ ὁ ὄφις πρός ὁ Εὔα ποιέω , καί εἰμί αὐτός φίλος καί ὁ ὄφις ὁ γυνή . ἀλλά ὁ θεός πραγματεύομαι ὡς ἀγαθός ὁ συνθήκη οὗτος λύω καί ὁ φίλιος οὗτος ὁ κακός διασκεδάννυμι καί ὡς ἀγός θεός λέγω · » ἔχθρα τίθημι ἀνά μέσος σύ καί ἀνά μέσος ὁ γυνή , καί ἀνά μέσος ὁ σπέρμα σύ καί ἀνά μέσος ὁ σπέρμα αὐτός « . εὐγνωμόνως οὖν ἀκούω , πῶς ὁ θεός ἔχθρα ποιέω ὁ πρός ὅδε , ἵνα φίλιος ποιέω ὁ πρός ὁ Χριστός · ἀδύνατος γάρ ἅμα εἰμί φίλος ὁ ἐναντίος . καί ὥσπερ » οὐδείς δύναμαι δύο κύριος δουλεύω « , οὕτως οὐδείς δύναμαι εἰμί φίλος καί θεός καί μαμωνᾶς , φ΄΄ιλος καί Χριστός καί ὄφις . ἀλλά ἀνάγκη καί ὁ φίλιος ὁ πρός ὁ Χριστός ἔχθρα ποιέω πρός ὁ ὄφις , καί ὁ φίλιος ὁ πρός ὁ ὄφις ἔχθρα γεννάω ὁ πρός ὁ Χριστός . » ἀθεσία καί ταλαιπωρία ἐπικαλέω « . ἵνα δέ μᾶλλον νοέω ὁ » ταλαιπωρία ἐπικαλέω « , διαγράφω τίς γίγνομαι ὁ ἀσκητής . πολλάκις γάρ παράκειμαι ὁ γαμέω καί μή ἔχω πρᾶγμα ἐπανίστημι ὁ σάρξ ὁ πνεῦμα , αἱρέω τις οὖον καταχράομαι ὁ ὁ γαμέω ἐξουσία , ἀλλά ταλαιπωρέω καί κάμνω , ὑπωπιάζω ὁ σῶμα νηστεία καί δουλαγγεῖν αὐτός ἀποχή τοιόσδε βρωμάτων< , καί πᾶς τρόπος ὅς πνεῦμα ὁ πρᾶξις ὁ σῶμα θανατόω . ἆρα οὖν ὁ τοιοῦτος οὖον ὁ ταλαιπωρία ἐπικαλέω , πάρειμι ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ τρυφή καί ἡδονή καί μή ἐπικαλέω ὁ ταλαιπωρία ; εἰμί τις οὖν δύναμαι μιμέομαι ὁ προφήτης , καί ἀθεσία , ὡς διηγέομαι , ἐπικαλέω , καί ταλαιπωρία δέ ἐν ὁ ἄσκησις ἐπικαλέω . τυγχάνω δέ ὁ ἱστορία εἰμί ἀληθής καί [ ὁ ] περί ὁ Ἱερεμίας , ὅτι καί ἐν ἁγνεία ζῶ · εἶπον γάρ αὐτός ὁ κύριος · οὐ μή λαμβάνω γυνή , οὐδέ οὖον μής ποιέω τέκνη . καί ἐν ἁγνεία ξέω · ἀθεσία γάρ καί ταλαιπωρία ἐπικαλέω .