origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 16.6
τί οὖν;πρῶτον ἀκολουθεῖ ἀπολαβεῖν διὰ τὰ ξύλα τὸ πῦρ τὸ ἀναλίσκον [ τὸ πῦρ ] τὰ ξύλα καὶ τὸν χόρτον καὶ τὴν καλάμην · ὁ θεὸς γὰρ ἡμῶν τῇ οὐσίᾳ λέγεται τοῖς συνιέναι δυναμένοις πῦρ εἶναι καταναλίσκον . καὶ ἐσιώπησε μὲν τὸ τί καταναλίσκον ὁ προφήτης λέγων · » ὁ θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον « , ἡμῖν δὲ καταλέλοιπε λέλοιπε νοεῖν . ὅτι εἶπεν · » ὁ θεὸς πῦρ ἐστι καταναλίσκον « , ἔστι τι τὸ καταναλισκόμενον . τί οὖν ἐστι τὸ καταναλισκόμενον ; οὐ γὰρ τὸ κατ᾿ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν ἀναλίσκει , οὐ τὸ ἴδιον κτίσμα καταναλίσκει , ἀλλὰ τὸν ἐποικοδομηθέντα χόρτον , τὰ ἐποικοδομηθέντα ξύλα , τὴν ἐποικοδομηθεῖσαν καλάμην . Ὁ τόπος ἦν δυσδιήγητος σφόδρα . ἐπαγγελίαι ἦσαν , καὶ μετὰ τὰς ἐπαγγελίας λέγει · » καὶ ἀνταποδώσω πρῶτον διπλᾶς τὰς ἀδικίας αὐτῶν « . ἀναγκαίως πρόσκειται τὸ » πρῶτον « · πρῶτον γὰρ τὰ τῆς ἀδικίας , εἶτα τὰ τῆς δικαιοσύνης ἀποδίδοται , οὐ γὰρ ἀνάπαλιν ὀ θεὸς ἀνταποδίδωσιν . εἰ πρῶτον ἀπεδίδου τὰ ἀγαθά , ἵνα ἀπολάβωμεν τὰ ἀγαθά , νῦν δὲ ἀποδίδωσι τὰ κακά , ἔδει λῆξαι τὰ ἀγαθά , ἵνα ἀπολάβωμεν τὰ κακά . ἀλλὰ πρῶτον ἀποληψόμεθα τὰ κακά , καὶ μετὰ ταῦτα τὰ ἀγαθά , ἵνα τέλος λάβῃ διὰ τοῦ ἀφανισμοῦ τῶν κακῶν τὰ τῆς κολάσεως τῶν παθόντων , ἵνα μετὰ ταῦτα ἀποδῷ τὰ ἀγαθά . διὸ εὑρήσεις ἐν ταῖς ἱεραῖς γραφαίς τὸν θεὸν λέγοντα πρῶτον τὰ δοκοῦντα εἶναι σκυθρωπότερα καὶ μετὰ ταῦτα τὰ κρείττονα . » ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω · πατάξω , κἀγὼ ἰάσομαι « . » αὐτὸς ἀλγεῖν ποιεῖ καὶ πάλιν ἀποκαθίστησιν · ἔπαισε , καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἰάσαντο « . ἐπὶ τούτοις ἔστι τὸν νοοῦντα καὶ εὐσεβῶς διακείμενον πρὸς τὰ λεγόμενα ἰπεῖν · » κύριε , τίς παροικήσει ἐν τῷ σκηνώματί σου ; ἢ τίς κατασκηνώσει ἐν ὄρει ἁγίῳ σου ; πορευόμενος ἄμωμος καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην , λαλῶν ἀλήθειαν ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ · ὃς οὐκ ἐδόλωσεν ἐν γλώσσῃ αὐτοῦ , καὶ οὐκ ἐποίησε τῷ πλησίον αὐτοῦ κακόν , καὶ ὀνειδισμὸν οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ τοὺς ἔγγιστα αὐτοῦ « . ( ἡμεῖς δὲ ὀνειδίζομεν καὶ τοὺς μετανοοῦντας καὶ ἐπιστρέφοντας , λεγούσης τῆς γραφῆς · » μὴ ὀνείδιζε ἄνθρωπον ἀποστρέφοντα ἀπὸ ἁμαρ - τίας « . ) » ὀνειδισμὸν οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ τοὺς ἔγγιστα αὐτοῦ · ἐξουδένωται ἐνώπιον αὐτοῦ πονηρευόμενος , τοὺς δὲ φοβουμένους ἀποληψόμεθα τὰ ἁμαρτήματα ἡμῶν .
Lemmas: τίς οὖν;πρῶτον ἀκολουθέω ἀπολαμβάνω διά ὁ ξύλον ὁ πῦρ ὁ ἀναλίσκω [ ὁ πῦρ ] ὁ ξύλον καί ὁ χόρτος καί ὁ καλάμη · ὁ θεός γάρ ἐγώ ὁ οὐσία λέγω ὁ συνίημι δύναμαι πῦρ εἰμί καταναλίσκω . καί σιωπάω μέν ὁ τίς καταναλίσκω ὁ προφήτης λέγω · » ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλίσκω « , ἐγώ δέ καταλείπω λείπω νοέω . ὅτι εἶπον · » ὁ θεός πῦρ εἰμί καταναλίσκω « , εἰμί τίς ὁ καταναλίσκω . τίς οὖν εἰμί ὁ καταναλίσκω ; οὖον γάρ ὁ κατά εἰκών καί ὁμοίωσις ἀναλίσκω , οὖον ὁ ἴδιος κτίσμα καταναλίσκω , ἀλλά ὁ ἐποικοδομέω χόρτος , ὁ ἐποικοδομέω ξύλον , ὁ ἐποικοδομέω καλάμη . ὁ τόπος εἰμί δυσδιήγητος σφόδρα . ἐπαγγελία εἰμί , καί μετά ὁ ἐπαγγελία λέγω · » καί ἀνταποδίδωμι πρῶτος διπλόος ὁ ἀδικία αὐτός « . ἀναγκαῖος πρόσκειμαι ὁ » πρῶτος « · πρῶτος γάρ ὁ ὁ ἀδικία , εἶτα ὁ ὁ δικαιοσύνη ἀποδίδωμι , οὖον γάρ ἀνάπαλιν ὁ θεός ἀνταποδίδωμι . εἰμί πρῶτος ἀποδίδωμι ὁ ἀγαθός , ἵνα ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός , νῦν δέ ἀποδίδωμι ὁ κακός , ἐσθίω λήγω ὁ ἀγαθός , ἵνα ἀπολαμβάνω ὁ κακός . ἀλλά πρῶτος ἀπολαμβάνω ὁ κακός , καί μετά οὗτος ὁ ἀγαθός , ἵνα τέλος λαμβάνω διά ὁ ἀφανισμός ὁ κακός ὁ ὁ κόλασις ὁ πάσχω , ἵνα μετά οὗτος πωλέω ὁ ἀγαθός . διό εὑρίσκω ἐν ὁ ἱερός γραφεύς ὁ θεός λέγω πρῶτος ὁ δοκέω εἰμί σκυθρωπός καί μετά οὗτος ὁ ἀγαθός . » ἐγώ ἀποκτείνω καί ζῶ ποιέω · πατάσσω , ἐγώ ἰάομαι « . » αὐτός ἀλγέω ποιέω καί πάλιν ἀποκαθίστημι · παίω , καί ὁ χείρ αὐτός ἰάομαι « . ἐπί οὗτος εἰμί ὁ νοόω καί εὐσεβής διάκειμαι πρός ὁ λέγω ἰπεῖν · » κύριος , τίς παροικέω ἐν ὁ σκήνωμα σύ ; ἢ τίς κατασκήνωσις ἐν ὄρος ἅγιος σύ ; πορεύω ἄμωμος καί ἐργάζομαι δικαιοσύνη , λαλέω ἀλήθεια ἐν Καρδία αὐτός · ὅς οὐ δολόω ἐν γλῶσσα αὐτός , καί οὐ ποιέω ὁ πλησίος αὐτός κακός , καί ὀνειδισμός οὐ λαμβάνω ἐπί ὁ ἔγγιστος αὐτός « . ( ἐγώ δέ ὀνειδίζω καί ὁ μετανοέω καί ἐπιστρέφω , λέγω ὁ γραφεύς · » μή ὀνειδίζω ἄνθρωπος ἀποστρέφω ἀπό ἦμαρ - Τίας « . ) » ὀνειδισμός οὐ λαμβάνω ἐπί ὁ ἔγγιστος αὐτός · ἐξουδενόω ἐνώπιος αὐτός πονηρεύομαι , ὁ δέ φοβέω ἀπολαμβάνω ὁ ἁμάρτημα ἐγώ .