origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 14.6
Πρῶτον λεκτέον περὶ τοῦ » οἴμοι « , εἰ διὰ τὸ δυσφημοειδὲς δύναται ὁ σωτὴρ λέγειν ὁ καὶ ταλανίζων ἑτέρους τὸ » οἴμοι « . παραστήσομεν δὲ ἀπὸ ὁμολογουμένων λέξεων , αἵτινες οὐκ ἁρμόζουσιν ἄλλῳ ἢ τῷ σωτῆρι , τίνα τρόπον καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ · κλαίοντος δὲ φωνή ἐστι τὸ » οἴμοι « . καὶ κεῖται ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ὅτι ἰδὼν τὴν Ἱερουσαλὴμ ἔκλαυσεν ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ εἶπεν · » Ἱερουσαλὴμ Ἱερουσαλήμ , ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένου πρὸς αὐτήν , ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου « και τὰ ἑξῆς . σαφῶς δὲ καὶ ταῦτα ὑπὸ τοῦ σωτῆρος λέλεκται ἐν τῷ » οἴμοι ὅτι ἐγενήθην ὡς συνάγων καλάμην ἐν ἀμητῷ καὶ ὡς ἐπιφυλλίδα ἐν τρυγῆτῷ , οὐκ ὄντος στάχυος τοῦ φαγεῖν τὰ πρωτόγονα . οἴμοι ψυχή , ὅτι ἀπόλωλεν εὐλαβὴς ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ ὁ κατορθῶν ἐν ἀνθρώποις οὐχ ὑπάρχει . πάντες εἰς αἵματα δικάζονται « . ἦλθε γὰρ [ ὡς συνάγων καλάμην ] εἰς ἀμητὸν ἵνα θερίσῃ , καὶ εὑρίσκει πολλοὺς ἁμαρτωλοὺς καὶ λέγει · » οἴμοι ὅτι ἐγενήθην ὡς συνάγων καλάμην ἐν ἀμητῷ « . ἦλθε τρυγῆσαι καρπὸν ζωῆς ἐν τοῖς ἀνθρώποις , εὑρίσκει πολλὰ ἁμαρτήματα ἐν ἡμῖν καὶ διὰ τοῦτο λέγει · » καὶ ὡς ἐπιφυλλίδα ἐν τρυγητῷ , οὐκ ὄντος στάχυος τοῦ φαγεῖν τὰ πρωτόγονα « . φησὶ καὶ ἀλλαχοῦ τὸ παραπλήσιον τούτοις πρὸς τὸν πατέρα λέγων · » τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου , ἐν τῷ καταβῆναί με εἰς διαφθοράν ; « τί ὠφέλησα τηλικοῦτο τοὺς ἀνθρώπους ; τί ἄξιον τοῦ αἵματος , οὗ ἐξέχεα ὑπὲρ αὐτῶν , πεποιήκασι ; » τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου , ἐν τῷ καταβῆναί με « ἐξ οὐρανῶν ; καταβέβηκα , ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν , ἐπέδωκα ἐμαυτὸν διαφθορᾷ , ἐφόρεσα σῶμα ἀνθρώπινον · τί αὐτῶν ἄξιον κατώρθωται τοῖς ἀνθρώποις ; » τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου , ἐν τῷ καταβῆναί με εἰς διαφθοράν ; μὴ ἐξομολογήσεταί σοι χοῦς , ἢ ἀναγγελεῖ τὴν ἀλήθειάν σου « ; τοιοῦτο οὖν ἐστι καὶ τὸ ἐνθάδε πρῶτον ὑπὸ τοῦ σωτῆρος λεγόμενον τὸ » οἴμοι ἐγώ , μῆτερ , ὡς τίνα με ἔτεκες ἄνδρα « ; οὐχὶ ᾗ θεὸς ὁ σωτὴρ λέγει τὸ » οἴμοι ἐγώ , μῆτερ « ἀλλ᾿ ᾗ ἄνθρωπος , ὡς ἐν τῷ προφήτῃ · » οἴμοι ψυχή , ὅτι ἀπόλωλεν εὐλαβὴς ἀπὸ τῆς γῆς « . ἡ δὲ ψυχὴ ἀνθρωπίνη ἦν , διὰ τοῦτο καὶ τετάρακται , διὰ τοῦτο καὶ περίλυπος ἦν . ὁ δὲ λόγος ὁ ἐν ἀρχῇ πρὸςτὸν θεὸν οὐ τετάρακται , ἐκεῖνος οὐκ ἂν λέγοι τὸ » οἴμοι « . οὐδὲ γὰρ ὁ λόγος ἐπιδέχεται θάνατον , ἀλλὰ τὸ ἀνθρώπινόν ἐστι τὸ τοῦτο ἐπιδεξάμενον , ὡς πολλάκις παρεστήσαμεν .
Lemmas: Πρῶτος λεκτέος περί ὁ » οἴμοι « , εἰμί διά ὁ δυφημοειδής δύναμαι ὁ σωτήρ λέγω ὁ καί ταλανίζω ἕτερος ὁ » οἴμοι « . παρίστημι δέ ἀπό ὁμολογέω λέξις , ὅστις οὐ ἁρμόζω ἄλλος ἢ ὁ σωτήρ , τίς τρόπος καί καλέω ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ · καλέω δέ φωνή εἰμί ὁ » οἴμοι « . καί κεῖμαι ἐν ὁ εὐαγγέλιον ὅτι εἶδον ὁ Ἱεροσόλυμα καλέω ἐπί αὐτός καί εἶπον · » Ἱεροσόλυμα Ἱερουσαλήμ , ὁ ἀποκτείνω ὁ προφήτης καί λιθοβολέω ὁ ἀποστέλλω πρός αὐτός , ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ « και ὁ ἑξῆς . σαφῶς δέ καί οὗτος ὑπό ὁ σωτήρ λέγω ἐν ὁ » οἴμοι ὅτι γίγνομαι ὡς συνάγω καλάμη ἐν ἄμητος καί ὡς ἐπιφυλλίς ἐν τρύγητος , οὐ εἰμί στάχυς ὁ ἐσθίω ὁ πρωτόγονος . οἴμοι ψυχή , ὅτι ἀπόλλυμι εὐλαβής ἀπό ὁ γῆ , καί ὁ κατορθόω ἐν ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω . πᾶς εἰς αἷμα δικάζω « . ἔρχομαι γάρ [ ὡς συνάγω καλάμη ] εἰς ἄμητος ἵνα θερίζω , καί εὑρίσκω πολύς ἁμαρτωλός καί λέγω · » οἴμοι ὅτι γίγνομαι ὡς συνάγω καλάμη ἐν ἄμητος « . ἔρχομαι τρυγάω καρπός ζωή ἐν ὁ ἄνθρωπος , εὑρίσκω πολύς ἁμάρτημα ἐν ἐγώ καί διά οὗτος λέγω · » καί ὡς ἐπιφυλλίς ἐν τρυγητός , οὐ εἰμί στάχυς ὁ ἐσθίω ὁ πρωτόγονος « . φημί καί ἀλλαχοῦ ὁ παραπλήσιος οὗτος πρός ὁ πατήρ λέγω · » τίς ὠφέλεια ἐν ὁ αἷμα ἐγώ , ἐν ὁ καταβαίνω ἐγώ εἰς διαφθορά ; « τίς ὠφελέω τηλικόσδε ὁ ἄνθρωπος ; τίς ἄξιος ὁ αἷμα , ὅς ἐκχέω ὑπέρ αὐτός , ποιέω ; » τίς ὠφέλεια ἐν ὁ αἷμα ἐγώ , ἐν ὁ καταβαίνω ἐγώ « ἐκ οὐρανός ; καταβαίνω , ἔρχομαι ἐπί ὁ γῆ , ἐπιδίδωμι ἐμαυτοῦ διαφθορά , φορέω σῶμα ἀνθρώπινος · τίς αὐτός ἄξιος κατορθόω ὁ ἄνθρωπος ; » τίς ὠφέλεια ἐν ὁ αἷμα ἐγώ , ἐν ὁ καταβαίνω ἐγώ εἰς διαφθορά ; μή ἐξομολογέω σύ χοῦς , ἢ ἀναγγέλλω ὁ ἀλήθεια σύ « ; τοιοῦτος οὖν εἰμί καί ὁ ἐνθάδε πρῶτος ὑπό ὁ σωτήρ λέγω ὁ » οἴμοι ἐγώ , μήτηρ , ὡς τίς ἐγώ τίκτω ἀνήρ « ; οὐ ὅς θεός ὁ σωτήρ λέγω ὁ » οἴμοι ἐγώ , μήτηρ « ἀλλά ὅς ἄνθρωπος , ὡς ἐν ὁ προφήτης · » οἴμοι ψυχή , ὅτι ἀπόλλυμι εὐλαβής ἀπό ὁ γῆ « . ὁ δέ ψυχή ἀνθρώπινος εἰμί , διά οὗτος καί ταράσσω , διά οὗτος καί περίλυπος εἰμί . ὁ δέ λόγος ὁ ἐν ἀρχή πρὸςτὸν θεός οὖον ταράσσω , ἐκεῖνος οὐ εἄν λέγω ὁ » οἴμοι « . οὐδέ γάρ ὁ λόγος ἐπιδέχομαι θάνατος , ἀλλά ὁ ἀνθρώπινος εἰμί ὁ οὗτος ἐπιδέχομαι , ὡς πολλάκις παρίστημι .