origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 18.1
Δύο εἰσὶν ἑξῆς ὁράσεις αἱ ἀνεγνωσμέναι Ἱερεμίου · ὧν ἡ μὲν προτέρα περιέχει τὰ περὶ τοῦ ἐν τῇ χειρὶ τοῦ κεραμέως πηλίνου σκεύους , ὅπερ ἐπιδέχεται μετὰ τὴν συντριβὴν ἐπανόρθωσιν ( ἀναπλάσασθαι γὰρ αὐτὸ δυνατόν ἐστιν ) , ἡ δὲ ἑτέρα ὅρασις περιέχει τὰ περὶ τοῦ ὀστρακίνου βίκου , οὗ καταχθέντος οὐκ ἔστι θεραπεία . ὅτε μὲν γὰρ πήλινον ἦν , εἰ κατεάχθη , κἂν ἤδη μεμορφωμένον ᾖ , ἐπεὶ πήλινον ἦν , ἐνεδέχετο πάλιν πάλιν εἶναι φύραμα δεύτερον καὶ κτισθῆναι δεύτερον · ὅτε δὲ μετὰ τὸ πήλινον γέγονεν ἤδη ὀστράκινον καὶ τοῦ πυρὸς ἐστόμωται , τότε οὐχ οἷόν τε ἦν μετὰ τὴν συντριβὴν τοῦ ὀστρακίνου θεραπείαν γενέσθαι αὐτῷ . τί οὖν βούλεται ταῦτα , πρότερον ἐν περινοίᾳ κατανοήσωμεν , εἶτα ἐὰν δοθῇ κατὰ λέξιν ἐξετάσωμεν . ὅσον ἐσμὲν ἐν τῷ βίῳ τούτῳ , μορφούμεθα , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω διὰ τὸ πήλινον ἡμῶν σκεῦος , κεραμευτικῶς καὶ μορφούμεθα ἤτοι κατὰ κακίαν ἢ κατὰ ἀρετήν . πλὴν οὕτως μορφούμεθα ὡς ἐπιδέχεσθαι καὶ τὴν κακίαν ἡμῶν συντριβῆναι , ἵνα γένηται καινὸν κτίσμα βέλτιον , καὶ τὴν προκοπὴν ἡμῶν ἀναλυθῆναι μετὰ τὴν μόρφωσιν βέλτιον , καὶ τὴν προκοπὴν ἡμῶν ἀναλυθῆναι μετὰ τὴν μόρφωσιν αὐτῆς εἰς σκεῦος πήλινον . ἐπὰν δὲ μετὰ τὸν ἐνεστῶτα αἰῶνα ἥκωμεν , πρὸς τῷ τέλει γενόμενοι τῆς ζωῆς , ἔπειτα πυρωθέντες ἤτοι ὑπὸ τοῦ πυρὸς τῶν πεπυρωμένων τοῦ πονηροῦ βελῶν γενώμεθα ὁτιποτοῦν γινόμεθα ἢ ὑπὸ τοῦ θείου πυρός ( ἐπεὶ καὶ » ὁ θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον « ἐστίν ) , ἐὰν γενώμεθά φημι ὑπὸ τοιοῦδε ἢ τοιοῦδε πυρὸς ὅτιποτ᾿ ἂν γενώμεθα , ἐὰν συντριβῶμεν , εἴτε ἀπὸ τοῦ καλὰ σκεύη γεγονέναι συνετρίβημεν καὶ ἀπολώλαμεν εἴτε ἀπὸ τοῦ μοχθηρὰ σκεύη γεγονέναι , οὐκ ἀνακτιζόμεθα οὐδὲ ἐπιδέχεται ἡμῆν ἡ κατασκευὴ βελτίωσιν . διὰ τοῦτο ὅσον ἐσμὲν ἐνθάδε οἱονεὶ ἐν χειρὶ τοῦ κεραμέως ὄντες , κἂν διαπέσῃ τὸ σκεῦος ἀπὸ τῶν χειρῶν αὐτοῦ , ἐπιδέχεται θεραπείαν καὶ τὸ ἀνακτισθῆναι . ταῦτα μὲν ὀλίγῳ προχειρότερον , πρὶν τὸ κατὰ τὸ λεῖπον ἐξετάσωμεν τῷ λόγῳ , εἰς τὰ δύο εἴδη τῶν ἀγγείων , τό τε πήλινον καὶ οὐδέπω ἀπωστρακισμένον καὶ τὸ δεύτερον τὸ ἤδη ὄστρακον γεγενημένον λελέχθω .
Lemmas: δύο εἰμί ἑξῆς ὅρασις ὁ ἀναγιγνώσκω Ἱερεμίας · ὅς ὁ μέν πρότερος περιέχω ὁ περί ὁ ἐν ὁ χείρ ὁ κεραμεύς πήλινος σκεῦος , ὅσπερ ἐπιδέχομαι μετά ὁ συντριβή ἐπανόρθωσις ( ἀναπλάσσω γάρ αὐτός δυνατός εἰμί ) , ὁ δέ ἕτερος ὅρασις περιέχω ὁ περί ὁ ὀστράκινος βῖκος , ὅς κατάγω οὐ εἰμί θεραπεία . ὅτε μέν γάρ πήλινος εἰμί , εἰμί κατάγνυμι , κἀν ἤδη μορφόω εἰμί , ἐπεί πήλινος εἰμί , ἐνδέχομαι πάλιν πάλιν εἰμί φύραμα δύο καί κτίζω δύο · ὅτε δέ μετά ὁ πήλινος γίγνομαι ἤδη ὀστράκινος καί ὁ πυρός στομόω , τότε οὐ οἷος τε εἰμί μετά ὁ συντριβή ὁ ὀστράκινος θεραπεία γίγνομαι αὐτός . τίς οὖν βούλομαι οὗτος , πρότερος ἐν περίνοια κατανοέω , εἶτα ἐάν δίδωμι κατά λέξις ἐξετάζω . ὅσος εἰμί ἐν ὁ βίος οὗτος , μορφόω , ἵνα οὕτως ὀνομάζω διά ὁ πήλινος ἐγώ σκεῦος , κεραμευτικός καί μορφόω ἤτοι κατά κακία ἢ κατά ἀρετή . πλήν οὕτως μορφόω ὡς ἐπιδέχομαι καί ὁ κακία ἐγώ συντρίβω , ἵνα γίγνομαι καινός κτίσμα ἀγαθός , καί ὁ προκοπή ἐγώ ἀναλύω μετά ὁ μόρφωσις ἀγαθός , καί ὁ προκοπή ἐγώ ἀναλύω μετά ὁ μόρφωσις αὐτός εἰς σκεῦος πήλινος . ἐπάν δέ μετά ὁ ἐνίστημι αἰών ἥκω , πρός ὁ τέλος γίγνομαι ὁ ζωή , ἔπειτα πυρόω ἤτοι ὑπό ὁ πυρός ὁ πυρόω ὁ πονηρός βέλος γίγνομαι ὁτιποτοῦν γίγνομαι ἢ ὑπό ὁ θεῖον πῦρ ( ἐπεί καί » ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλίσκω « εἰμί ) , ἐάν γίγνομαι φημί ὑπό τοιόσδε ἢ τοιόσδε πυρός ὅτιποτ᾿ εἄν γίγνομαι , ἐάν συντρίβω , εἴτε ἀπό ὁ καλός σκεῦος γίγνομαι συντρίβω καί ἀπόλλυμι εἴτε ἀπό ὁ μοχθηρός σκεῦος γίγνομαι , οὐ ἀνακτίζω οὐδέ ἐπιδέχομαι ἡμέτερος ὁ κατασκευή βελτίωσις . διά οὗτος ὅσος εἰμί ἐνθάδε οἱονεί ἐν χείρ ὁ κεραμεύς εἰμί , κἀν διαπίπτω ὁ σκεῦος ἀπό ὁ χείρ αὐτός , ἐπιδέχομαι θεραπεία καί ὁ ἀνακτίζω . οὗτος μέν ὀλίγος πρόχειρος , πρίν ὁ κατά ὁ λείπω ἐξετάζω ὁ λόγος , εἰς ὁ δύο εἶδος ὁ ἀγγεῖον , ὁ τε πήλινος καί οὐδέπω ἀποστρακίζω καί ὁ δύο ὁ ἤδη ὄστρακον γίγνομαι λέγω .