origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 18.6
» Πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος ἢ καὶ ἐπὶ βασιλείαν « . δόξει ἁπλῶς τὸ πέρας εἰρῆσθαι . εἴρηται δὲ τοιοῦτον . ἐν τῷ >λαλήσω ἐπ᾿ ἔθνος ἢ βασιλείαν< , τὸ πέρας τοιοῦτόν ἐστι · κατασκάψω λέγεται τῷ προτέρῳ ἔθνει τὸ πέρας , τῷ δευτέρῳ ἔθνει · ἀνοικοδομήσω ὑμᾶς . καὶ πάλιν ἐκριζώσω τοῖς προτέροις λέγεται , καὶ καταφυτεύσω τοῖς δευτέροις . ἆρ᾿ οὖν ἐπεὶ εἴρηται τὸ πέρας , δεῖ γενέσθαι τὸ πέρας ; ὁ θεὸς μὴ μετανοῶν μετανοεῖν λέγεται κατὰ τὴν γραφήν . καὶ πρόσχωμεν τῇ λέξει , ἵνα ἐὰν δυνηθῶμεν ἀπολογήσασθαι , πῶς ταῦτα λέγεται , [ εἰ ] παραδεξώμεθα τὸν λόγον . » πέρας λαλήσω « φησὶν » ἐπὶ ἔθνος ἢ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἐξᾶραι αὐτοὺς καὶ ἀπολλύειν , καὶ ἐὰν ἐπιστρέψῃ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἀπὸ τῶν κακῶν αὐτῶν ὧν ἐλάλησα ἐπ᾿ αὐτό , καὶ μετανοήσω περὶ τῶν κακῶν , ὧν ἐλογισάμην τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς . καὶ πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος ἢ ἐπὶ βασιλείαν τοῦ ἀνοικοδομεῖσθαι καὶ τοῦ καταφυτεύεσθαι , καὶ ποιήσουσι τὰ πονηρὰ ἐναντίον ἐμοῦ τοῦ μὴ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς μου , καὶ μετανοήσω περὶ τῶν ἀγαθῶν ὧν ἐλάλησα τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς « . περὶ τῆς μετανοίας τοῦ θεοῦ ἀπαιτούμεθα ἀπολογήσασθαι · δοκεῖ γὰρ ἐπίληπτον εἶναι καὶ ἀνάξιον , οὐ μόνον τοῦ θεοῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ σοφοῦ , τὸ μετανοεῖν . οὐκ ἐπινοῶ γὰρ σοφὸν μετανοοῦντα , ἀλλ᾿ ὁ μετανοῶν , ὅσον ἐπὶ τῇ συνηθείᾳ τῆς χρήσεως τῆς λέξεως , ἐπὶ τῷ μὴ καλῶς βεβουλεῦσθαι μετανοεῖ . ὁ θεὸς δέ , προγνώστης ὢν τῶν μελλόντων , οὐ δύναται μὴ καλῶς βεβουλεῦσθαι , καὶ παρὰ τοῦτο μετανοεῖν . πῶς οὖν ἡ γραφὴ αὐτὸν εἰσήγαγε λέγοντα » μετανοήσω « , οὔπω λέγω , καὶ ἐν ταῖς Βασιλείαις εἴρηται ἐν τῷ » μεταμεμέλημαι ὅτι ἔχρισα τὸν Σαοὺλ εἰς βασιλέα « , καὶ καθολικῶς περὶ αὐτοῦ λέλεκται · » καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις « . Ἀλλ᾿ ὅρα τί περὶ θεοῦ διδασκόμεθα καθολικῶς . ὅπου μὲν » οὐχ ὡς ἄνθρωπος ὁ θεὸς διαρτηθῆναι , οὐδὲ ὡς υἱὸς ἀνθρώπου ἀπειληθῆναι « , καὶ μανθάνομεν διὰ ταύτης τῆς λέξεως ὅτι ὁ θεὸς οὐχ ὡς ἄνθρωπος · διὰ δὲ ἄλλης ὅτι ὁ θεὸς ὡς ἄνθρωπος φασκούσης · » ὅτι ἐπαίδευσέ σε κύριος ὁ θεός σου , ὡς εἴ τις παιδεύσαι ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὐτοῦ « καὶ πάλιν >ἐτροποφόρησεν ὡς ἀνθρωπος τὸν υἱὸν αὐτοῦ< . οὐκοῦν ὅταν μὲν αἱ γραφαὶ θεολογῶσι τὸν θεὸν καθ᾿ αὑτὸν καὶ μὴ ἐπιπλέκωσιν αὐτοῦ τὴν οἰκονομίαν τοῖς ἀνθρωπίνοις πράγμασι , λέγουσιν αὐτὸν εἶναι οὐχ ὡς ἄνθρωπος . » τῆς « γὰρ » μεγαλωσύνης αὐτοῦ οὐκ ἔσται πέρας « , καὶ » φοβερός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς « , καὶ » αἰνεῖτε αὐτόν , πάντες ἄγγελοι θεοῦ · αἰνεῖτε αὐτόν , πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ · αἰνεῖτε αὐτόν , ἥλιος καὶ σελήνη · αἰνεῖτε αὐτόν , πάντα τὰ ἄστρα καὶ τὸ φῶς « . καὶ ἄλλα μυρία ἀναλεγόμενος ἀπὸ τῶν ἱερῶν γραμμάτων εὕροις ἄν , οἷς ἐφαρμόσεις τὸ » οὐχ ὡς ἄνθρωπος ὁ θεός « . ὅταν δὲ ἐπιπλέκηται ἀνθρωπίνοις πράγμασιν ἡ θεία οἰκονομία , φέρει τὸν ἀνθρώπινον νοῦν καὶ τρόπον καὶ λέξιν . καὶ ὥσπερ ἡμεῖς ἐὰν διετεῖ παιδίῳ διαλεγώμεθα , ψελλίζομεν διὰ τὸ παιδίον · οὐ γὰρ οἷόν τέ ἐστι τηροῦντας ἡμᾶς τὸ ἀξίωμα τῆς τελείου ἀνδρὸς ἡλικίας καὶ λαλοῦντας τοῖς παιδίοις μὴ συγκαταβαίνοντας αὐ - τῶν τῇ διαλέκτῳ νοῆσαι τὰ παιδία — τοιοῦτόν τί μοι νόει καὶ περὶ τὸν θεόν , ὅταν τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , καὶ μάλιστα τὸ τῶν ἔτι νηπίων οἰκονομῇ . ὅρα πῶς καὶ μεταποιοῦμεν τὰ ὀνόματα οἱ τέλειοι ἄνδρες πρὸς τὰ βρέφη , καὶ τὸν μὲν ἄρτον ἰδίως ὀνομάζομεν αὐτοῖς , τὸ δὲ πιεῖν ἄλλῃ λέξει ὀνομάζομεν , τελείων οὐ χρώμενοι διαλέκτῳ ᾗ χρώμεθα πρὸς τοὺς τελείους ὁμήλικας , ἀλλὰ ἄλλῃ λέξει τινὶ παιδικῇ καὶ βρεφώδει . καὶ τὰ ἐνδύματα ἐὰν ὀνομάζωμεν τοῖς παιδίοις , ἄλλα ὀνόματα ἐπιτίθεμεν αὐτοῖς , οἱονεὶ ὄνομα παιδικὸν πλάσσοντες . ἆρ᾿ οὖν τότε ἀτελεῖς ἐσμεν ; καὶ εἴ τις ἡμῶν ἀκούοι παιδίοις διαλεγομένων , ἐρεῖ ὅτι ἀνόητος γέγονεν ὁ γέρων οὗτος , ὁ ἀνὴρ οὗτος ἐπιλέλησται τοῦ γενείου αὐτοῦ , τῆς ἡλικίας τοῦ ἀνδρός ; ἢ δέδοται κατὰ συμπεριφορὰν παιδίῳ ὁμιλοῦντα μὴ λαλῆσαι διαλέκτῳ πρεσβυτικῇ μηδὲ ἐντελεῖ , ἀλλὰ παιδικῇ ; Καὶ ὁ θεὸς δὴ λαλεῖ παιδίοις · » ἰδού « φησὶ καὶ ὁ σωτὴρ » ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοι ἔδωκεν ὁ θεός « . λέγοιτο ἂν τῷ γέροντι τῷ λαλοῦντι πρὸς τὸ παιδίον παιδικῶς , ἢ ἵνα ἐμφατικώτερον εἴπω βρεφωδῶς , ὅτι ἐτροποφόρησας τὸν υἱόν σου καὶ τὸν τρόπον ἐφόρεσας τοῦ βρέφους καὶ τὴν κατάστασιν αὐτοῦ ἀνείληφας . οὕτως οὖν νόει μοι καὶ τὴν γραφὴν λέγουσαν · » ἐτροποφόρησέν σε κύριος ὁ θεός σου , ὡς εἴ τις τροποφορήσει ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὐτοῦ « . καὶ ἐοίκασιν οἱ ἀπὸ ἑβραϊσμοῦ ἑρμηνεύσαντες , μὴ εὑρόντες τὴν λέξιν κειμένην παρ᾿ Ἕλλησιν , ἀναπεπλακέναι ὡς ἐπ᾿ ἄλλων πολλῶν καὶ ταύτην καὶ πεποιηκέναι τὴν » ἐτροποφόρησέν σε κύριος ὁ θεός σου ( τουτέστι τοὺς τρόπους σου ἐφόρεσεν ) , ὡς εἴ τις τροποφορήσει ἄνθρωπος ( κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦτο ὃ εἴρηκα ) τὸν υἱὸν αὐτοῦ « . ἐπεὶ τοίνυν ἡμεῖς μετανοοῦμεν , ὅταν ἡμῖν διαλέγηται μετανοοῦσιν ὁ θεὸς λέγει · μετανοῶ , καὶ ἀπειλῶν ἡμῖν οὐ προσποιεῖται προγνώστης εἶναι , ἀλλ᾿ ὡς βρέφεσι λαλῶν ἀπειλεῖ . οὐ προσποιεῖται ὅτι προέγνω » τὰ πάντα πρὶν γενέσεως αὐτῶν « , ἀλλ᾿ ὡς , ἵν᾿ οὕτως ὀνομάσω , ὑποκρινόμενος τὸ βρέφος προσποιεῖται μηδὲ εἰδέναι τὰ μέλλοντα . καὶ ἀπειλεῖ γοῦν ἔθνει διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ λέγει · » ἐὰν μετανοήσῃ τὸ ἔθνος , κἀγὼ μετανοήσω « . ὦ θεέ · ἆρα ὅτε ἠπείλεις , οὐκ ᾔδεις πότερον μετανοήσει τὸ ἔθνος ἢ οὐ μετανοήσει ; τί δέ ; ὅτε ἐπηγγείλω , οὐκ ᾔδεις πότερον μενεῖ ἄξιος τῶν ἐπαγγελιῶν ὁ ἄνθρωπος , ἢ τὸ ἔθνος , πρὸς ὃν ὁ λόγος , ἢ οὐ μενεῖ ; ἀλλ᾿ οὐ προσποιεῖται . Καὶ τοιαῦτα πολλὰ εὕροις ἂν ἀνθρωπικὰ ἐν τῇ γραφῇ , ὡς καὶ τὸ » λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ · ἴσως ἀκούσονται καὶ μετανοήσουσι « . τοῦτο οὐχ ὡς διστάζωνὁ θεὸς εἴρηκε τὸ » ἴσως ἀκούσονται « · οὐ γὰρ διστάζει ὁ θεός , ἵνα λέγῃ τὸ » ἴσως ἀκούσονται καὶ μετανοήσουσιν « , ἀλλ᾿ ἵνα ἐπὶ πολὺ ἐμφήνῃ σου τὸ αὐτεξούσιον καὶ μὴ εἴπῃς · εἰ προέγνωμε ἀπολλύμενον ἀπολέσθαι με δεῖ , εἰ προέγνω με σωθησόμενον σωθήσεσθαι πάντων με χρή . οὐ προσποιεῖται οὖν τὸ περὶ τοῦ ἐπὶ σοὶ μέλλοντος εἰδέναι , ἵνα τηρήσῃ σου τὸ αὐτεξούσιον τῷ μὴ προειληφέναι μηδὲ προεγνωκέναι , πότερον μετανοήσεις ἢ μή . καὶ λέγει πρὸς τὸν προφήτην · » λάλησον , ἴσως μετανοήσουσι « . τοιαῦτα γὰρ ἄλλα μυρία εὑρήσεις λεγόμενα περὶ τοῦ θεοῦ τροποφοροῦντος τὸν ἄνθρωπον . ἐὰν ἀκούσῃς θυμὸν θεοῦ καὶ ὀργὴν αὐτοῦ , μὴ νόμιζε τὴν ὀργὴν καὶ τὸν θυμὸν πάθη εἶναι θεοῦ . οἰκονομίαι χρήσεως λέξεών εἰσι πρὸς τὸ τὸ βρέφος ἐπιστρέψαι καὶ βελτιωθῆναι · ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς τοῖς παιδίοις πρόσωπον ποιοῦμεν οὐκ ἀπὸ διαθέσεως ἀλλὰ κατ᾿ οἰκονομίαν φοβερόν . ἐὰν τηρήσωμεν τὸ ἵλεων τῆς ψυχῆς πρὸς τὸ βρέφος ἐν τῷ προσώπῳ ἡμῶν , καὶ τὴν φιλοστορλίαν ἣν ἔχομεν πρὸς αὐτὸ ἐμφή - νωμεν , μὴ διαστρέψαντες ἑαυτοὺς μηδὲ οἱονεὶ μεταβαλόντες πρὸς τὴν ἐκείνου ἐπιστροφήν , ἀπόλλυμεν αὐτὸ καὶ χεῖρον ποιοῦμεν . οὕτως οὖν ὁ θεὸς καὶ ὀργίζεσθαι λέγεται καὶ θυμοῦσθαί φησιν , ἵνα ἐπιστρέψῃς καὶ βελτιωθῇς . καὶ ἀληθῶς οὐκ ὀργίζεται μὲν οὐδὲ θυμοῦται · σὺ δὲ πείσῃ τὰ τῆς ὀργῆς καὶ τὰ τοῦ θυμοῦ , γενόμενος ἐν δυσυπομονήτοις διὰ τὴν κακίαν πόνοις , ἐπὰν παιδεύῃ τῇ λεγομένῃ ὀργῇ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: » Πέρευς λαλέω ἐπί ἔθνος ἢ καί ἐπί βασίλειος « . δοκέω ἁπλόος ὁ πέρας εἴρω . εἴρω δέ τοιοῦτος . ἐν ὁ λαλέω ἐπί ἔθνος ἢ βασιλεία , ὁ πέρας τοιοῦτος εἰμί · κατασκάπτω λέγω ὁ πρότερος ἔθνος ὁ πέρας , ὁ δύο ἔθνος · ἀνοικοδομέω σύ . καί πάλιν ἐκριζόω ὁ πρότερος λέγω , καί καταφυτεύω ὁ δύο . ἆρα οὖν ἐπεί εἴρω ὁ πέρας , δεῖ γίγνομαι ὁ πέρας ; ὁ θεός μή μετανοέω μετανοέω λέγω κατά ὁ γραφεύς . καί προέχω ὁ λέγω , ἵνα ἐάν δύναμαι ἀπολογέομαι , πῶς οὗτος λέγω , [ εἰμί ] παραδείκνυμι ὁ λόγος . » πέρας λαλέω « φημί » ἐπί ἔθνος ἢ ἐπί βασίλειος ὁ ἐξαίρω αὐτός καί ἀπόλλυμι , καί ἐάν ἐπιστρέφω ὁ ἔθνος ἐκεῖνος ἀπό ὁ κακός αὐτός ὅς λαλέω ἐπί αὐτός , καί μετανοέω περί ὁ κακός , ὅς λογίζομαι ὁ ποιέω αὐτός . καί πέρας λαλέω ἐπί ἔθνος ἢ ἐπί βασίλειος ὁ ἀνοικοδομέω καί ὁ καταφυτεύω , καί ποιέω ὁ πονηρός ἐναντίος ἐγώ ὁ μή ἀκούω ὁ φωνή ἐγώ , καί μετανοέω περί ὁ ἀγαθός ὅς λαλέω ὁ ποιέω αὐτός « . περί ὁ μετάνοια ὁ θεός ἀπαιτέω ἀπολογέομαι · δοκέω γάρ ἐπίληπτος εἰμί καί ἀνάξιος , οὖον μόνος ὁ θεός ἀλλά καί ὁ σοφός , ὁ μετανοέω . οὐ ἐπινοέω γάρ σοφός μετανοέω , ἀλλά ὁ μετανοέω , ὅσος ἐπί ὁ συνήθεια ὁ χρῆσις ὁ λέξις , ἐπί ὁ μή καλῶς βουλεύω μετανοέω . ὁ θεός δέ , προγνώστης εἰμί ὁ μέλλω , οὖον δύναμαι μή καλῶς βουλεύω , καί παρά οὗτος μετανοέω . πῶς οὖν ὁ γραφή αὐτός εἰσάγω λέγω » μετανοέω « , οὔπω λέγω , καί ἐν ὁ Βασίλεια εἴρω ἐν ὁ » μεταμέλομαι ὅτι χρίω ὁ Σαῦλος εἰς βασιλεύς « , καί καθολικός περί αὐτός λέγω · » καί μετανοέω ἐπί ὁ κακία « . ἀλλά ὁράω τίς περί θεός διδάσκω καθολικός . ὅπου μέν » οὐ ὡς ἄνθρωπος ὁ θεός διαρτάω , οὐδέ ὡς υἱός ἄνθρωπος ἀπειλέω « , καί μανθάνω διά οὗτος ὁ λέξις ὅτι ὁ θεός οὐ ὡς ἄνθρωπος · διά δέ ἄλλος ὅτι ὁ θεός ὡς ἄνθρωπος φάσκω · » ὅτι παιδεύω σύ κύριος ὁ θεός σύ , ὡς εἰμί τις παιδεύω ἄνθρωπος ὁ υἱός αὐτός « καί πάλιν τροποφορέω ὡς ἄνθρωπος ὁ υἱός αὐτός . οὐκοῦν ὅταν μέν ὁ γραφή θεολογέω ὁ θεός κατά ἑαυτοῦ καί μή ἐπιπλέκω αὐτός ὁ οἰκονομία ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα , λέγω αὐτός εἰμί οὐ ὡς ἄνθρωπος . » ὁ « γάρ » μεγαλωσύνη αὐτός οὐ εἰμί πέρας « , καί » φοβερός εἰμί ἐπί πᾶς ὁ θεός « , καί » αἰνέω αὐτός , πᾶς ἄγγελος θεός · αἰνέω αὐτός , πᾶς ὁ δύναμις αὐτός · αἰνέω αὐτός , ἥλιος καί σελήνη · αἰνέω αὐτός , πᾶς ὁ ἄστρον καί ὁ φάος « . καί ἄλλος μυρίος ἀναλέγω ἀπό ὁ ἱερός γράμμα εὑρίσκω ἄν , ὅς ἐφάρμοσις ὁ » οὐ ὡς ἄνθρωπος ὁ θεός « . ὅταν δέ ἐπιπλέκω ἀνθρώπινος πρᾶγμα ὁ θεῖος οἰκονομία , φέρω ὁ ἀνθρώπινος νόος καί τρόπος καί λέξις . καί ὥσπερ ἐγώ ἐάν διετής παιδίον διαλέγω , ψελλίζω διά ὁ παιδίον · οὖον γάρ οἷος τε εἰμί τηρέω ἐγώ ὁ ἀξίωμα ὁ τέλειος ἀνήρ ἡλικία καί λαλέω ὁ παιδίον μή συγκαταβαίνω αὖος - ὁ ὁ διάλεκτος νοέω ὁ παιδίον — τοιοῦτος τίς ἐγώ νοέω καί περί ὁ θεός , ὅταν ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , καί μάλιστα ὁ ὁ ἔτι νήπιος οἰκονομέω . ὁράω πῶς καί μεταποιέω ὁ ὄνομα ὁ τέλειος ἀνήρ πρός ὁ βρέφος , καί ὁ μέν ἄρτος ἰδίως ὀνομάζω αὐτός , ὁ δέ πίνω ἄλλος λέγω ὀνομάζω , τέλειος οὖον χράω διάλεκτος ὅς χράω πρός ὁ τέλειος ὁμῆλιξ , ἀλλά ἄλλος λέγω τις παιδικός καί βρεφώδης . καί ὁ ἔνδυμα ἐάν ὀνομάζω ὁ παιδίον , ἄλλος ὄνομα ἐπιτίθημι αὐτός , οἱονεί ὄνομα παιδικός πλάσσω . ἆρα οὖν τότε ἀτελής εἰμί ; καί εἰμί τις ἐγώ ἀκούω παιδίον διαλέγω , εἴρω ὅτι ἀνόητος γίγνομαι ὁ γέρων οὗτος , ὁ ἀνήρ οὗτος ἐπιλανθάνομαι ὁ γένειον αὐτός , ὁ ἡλικία ὁ ἀνήρ ; ἢ δίδωμι κατά συμπεριφορά παιδίον ὁμιλέω μή λαλέω διάλεκτος πρεσβυτικός μηδέ ἐντελής , ἀλλά παιδικός ; καί ὁ θεός δή λαλέω παιδίον · » ἰδού « φημί καί ὁ σωτήρ » ἐγώ καί ὁ παιδίον ὅς ἐγώ δίδωμι ὁ θεός « . λέγω εἄν ὁ γέρων ὁ λαλέω πρός ὁ παιδίον παιδικός , ἢ ἵνα ἐμφατικός εἶπον βρεφωδῶς , ὅτι τροποφορέω ὁ υἱός σύ καί ὁ τρόπος φορέω ὁ βρέφος καί ὁ κατάστασις αὐτός ἀναλαμβάνω . οὕτως οὖν νοέω ἐγώ καί ὁ γραφή λέγω · » τροποφορέω σύ κύριος ὁ θεός σύ , ὡς εἰμί τις τροποφορέω ἄνθρωπος ὁ υἱός αὐτός « . καί ἔοικα ὁ ἀπό ἑβραϊσμός ἑρμηνεύω , μή εὑρίσκω ὁ λέξις κεῖμαι παρά Ἕλλην , ἀναπλάσσω ὡς ἐπί ἄλλος πολύς καί οὗτος καί ποιέω ὁ » τροποφορέω σύ κύριος ὁ θεός σύ ( τουτέστι ὁ τρόπος σύ φορέω ) , ὡς εἰμί τις τροποφορέω ἄνθρωπος ( κατά ὁ παράδειγμα οὗτος ὅς εἴρω ) ὁ υἱός αὐτός « . ἐπεί τοίνυν ἐγώ μετανοέω , ὅταν ἐγώ διαλέγω μετανοέω ὁ θεός λέγω · μετανοέω , καί ἀπειλέω ἐγώ οὖον προσποιέω προγνώστης εἰμί , ἀλλά ὡς βρέφος λαλέω ἀπειλέω . οὖον προσποιέω ὅτι προγιγνώσκω » ὁ πᾶς πρίν γένεσις αὐτός « , ἀλλά ὡς , ἵνα οὕτως ὀνομάζω , ὑποκρίνομαι ὁ βρέφος προσποιέω μηδέ οἶδα ὁ μέλλω . καί ἀπειλέω γοῦν ἔθνος διά ὁ ἁμαρτία αὐτός καί λέγω · » ἐάν μετανοέω ὁ ἔθνος , ἐγώ μετανοέω « . εἰμί θεός · ἆρα ὅτε ἀπειλέω , οὐ οἶδα πότερος μετανοέω ὁ ἔθνος ἢ οὖον μετανοέω ; τίς δέ ; ὅτε ἐπαγγέλλω , οὐ οἶδα πότερος μένω ἄξιος ὁ ἐπαγγελία ὁ ἄνθρωπος , ἢ ὁ ἔθνος , πρός ὅς ὁ λόγος , ἢ οὖον μένω ; ἀλλά οὖον προσποιέω . καί τοιοῦτος πολύς εὑρίσκω εἄν ἀνθρωπικός ἐν ὁ γράφω , ὡς καί ὁ » λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ · ἴσως ἀκούω καί μετανοέω « . οὗτος οὐ ὡς διστάζωνὁ θεός εἴρω ὁ » ἴσως ἀκούω « · οὖον γάρ διστάζω ὁ θεός , ἵνα λέγω ὁ » ἴσως ἀκούω καί μετανοέω « , ἀλλά ἵνα ἐπί πολύς ἐμφαίνω σύ ὁ αὐτεξούσιος καί μή εἶπον · εἰμί προγιγνώσκω ἀπόλλυμι ἀπόλλυμι ἐγώ δεῖ , εἰμί προγιγνώσκω ἐγώ σῴζω σῴζω πᾶς ἐγώ χρή . οὖον προσποιέω οὖν ὁ περί ὁ ἐπί σύ μέλλω οἶδα , ἵνα τηρέω σύ ὁ αὐτεξούσιος ὁ μή προλαμβάνω μηδέ προγιγνώσκω , πότερος μετανοέω ἢ μή . καί λέγω πρός ὁ προφήτης · » λαλέω , ἴσως μετανοέω « . τοιοῦτος γάρ ἄλλος μυρίος εὑρίσκω λέγω περί ὁ θεός τροφοφορέω ὁ ἄνθρωπος . ἐάν ἀκούω θυμός θεός καί ὀργή αὐτός , μή νομίζω ὁ ὀργή καί ὁ θυμός πάθος εἰμί θεός . οἰκονομία χρῆσις λέξις εἰμί πρός ὁ ὁ βρέφος ἐπιστρέφω καί βελτιόω · ἐπεί καί ἐγώ ὁ παιδίον πρόσωπον ποιέω οὐ ἀπό διάθεσις ἀλλά κατά οἰκονομία φοβερός . ἐάν τηρέω ὁ ἵλαος ὁ Ψυχή πρός ὁ βρέφος ἐν ὁ πρόσωπον ἐγώ , καί ὁ φιλοστορλίαν ὅς ἔχω πρός αὐτός ἐμφή - νάω , μή διαστρέφω ἑαυτοῦ μηδέ οἱονεί μεταβάλλω πρός ὁ ἐκεῖνος ἐπιστροφή , ἀπόλλυμι αὐτός καί χείρων ποιέω . οὕτως οὖν ὁ θεός καί ὀργίζω λέγω καί θυμόω φημί , ἵνα ἐπιστρέφω καί βελτιόω . καί ἀληθής οὐ ὀργίζω μέν οὐδέ θυμόω · σύ δέ πείθω ὁ ὁ ὀργή καί ὁ ὁ θυμός , γίγνομαι ἐν δυσυπομόνητος διά ὁ κακία πόνος , ἐπάν παιδεύω ὁ λέγω ὀργή ὁ θεός .