origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 19.15
( 18 , ) Καὶ δὴ τετέλεσται ἡ μία περικοπή , ἤδη δὲ καὶ τῆς δευτέρας ἀρξώμεθα · καὶ γὰρ ἔχει πράγματα εὐθέως ἀπὸ τῆς πρώτης λέγεως οὐ τὰ τυχόντα . καὶ προσέχοντες τῇ λέξει πάλιν αἰτήσωμεν ἥκειν τὸν Ἰησοῦν , καὶ ἐπιφανέστερόν γε καὶ λαμπρότερον ἥκειν αὐτὸν παρακαλῶμεν , ἵνα ἐλθὼν διδάξῃ πάνταες ἡμᾶς , πότερον ἀληθεύων ἔλεγεν ὁ πρόφήτης , ὡς πρέπει νοεῖν περὶ προφήτου , τὰ ἑξῆς ἢ ψευδόμενος , ὃ οὐ θε\μιτὸν λέγειν περὶ προφήτου ἁγίου . λέγει δὲ πρὸς τὸν θεόν · » ἠπάτησάς με , κύριε , καὶ ἠπατήθην , ἐκράτησας καὶ ἠδυνάσθης · ἐγενόμην εἰς γέλωτα , πᾶσαν τὴν ἡμέραν διετέλεσα μυκτηριζόμενος · ὅτι πικρῷ λόγῳ μου γελάσομαι , ἀθεσίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπικαλέσομαι · ὅτι ἐγενήθη ὁ λόγος κυρίου εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοὶ καὶ χλευασμὸν πᾶσαν ἡμέραν . καὶ εἶπα · οὐ μὴ ὀνομάσω τὸ ὄνομα κυρίου , καὶ οὐ μὴ λαλήσω ἔτι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ . καὶ ἐγένετο ἐν τῇ καρδίᾳ μου ὡς πῦρ φλεγόμενον καῖον ἐν τοῖς ὀστέοις μου , καὶ παρεῖμαι πάντοθεν καὶ οὐ δύναμαι φέρειν , ὅτι ἤκουσα ψόγον πολλῶν συναθροιζομένων κυκλόθεν « , καὶ » λεγόντων « δηλονότι · » ἐπισύστητε , καὶ ἐπισυστῶμεν αὐτῷ ἄνδρες φίλοι αὐτοῦ · τηρήσατε τὴν ἐπίνοιαν αὐτοῦ εἰ ἀπατηθήσεται , καὶ δυνησόμεθα αὐτῷ καὶ ληψόμεθα τὴν ἐκδίκησιν ἡμῶν ἐξ αὐτοῦ « . ἀλλὰ ταῦτα ἐκείνων λεγόντων φησὶν ὁ προφήτης · » καὶ κύριος μετ᾿ ἐμοῦ καθὼς μαχητὴς ἰσχύων · διὰ τοῦτο ἐδίωξαν καὶ νοῆσαι οὐκ ἠδύναντο · ᾐσχύνθησαν σφόδρα , ὅτι οὐκ ἐνόησαν ἀτιμίας αὐτῶν , αἳ δι᾿ αἰῶνος οὐκ ἐπιλησθήσονται « . αὕτη ἡ περικοπὴ ἡ δευτέρα τοῦ ἀναγνώσματος . Πῶς οὖν λέγει ὁ προφήτης · » ἠπάτησάς με , κύριε , καὶ ἠπατήθην « ; θεὸς ἀπατᾷ ; πῶς οἰκονομήσω τὸν λόγον , ἀπορῶ . ἐὰν γὰρ διὰ τὸν θεὸν καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ βλέπω τι εἰς αὐόν , οἰκονομίας δεῖται γενναίας τὰ λεχθησόμενα . παυσάμενος τοῦ ἀπατᾶσθαι λέγει ὁ προφήτης · » ἠπάτησάς με κύριε , καὶ ἠπατήθην « , ὡς τῆς στοιχειώσεως καὶ εἰσαγωγῆς γεγενημένης αὐτῷ ἐν ἀπάτῃ καὶ μὴ δυναμένῳ αὐτῷ στοιχειωθῆναι καὶ εἰσαχθῆναι εἰς θεοσέβειαν , ἐὰν μὴ πρότερον ἀπατηθῇ , ἵνα ἥκῃ ὕστερον ἐπὶ τὸ συναισθηθῆναι τῆς ἀπάτης . ἀρκεῖ δὲ μόνον παράδειγμά τι εἰπεῖν χρήσιμον εἰς τὰ προκείμενα . παιδίοις λαλοῦμεν ἄγοντες τὰ παιδία , καὶ οὐχ ὡς τελείοις λαλοῦμεν , ἀλλ᾿ ὡς παιδίοις δεομένοις [ διὰ ] τῆς παιδεύσεως λαλοῦμεν αὐτοῖς , καὶ ἀπατῶμεν τὰ παιδία φοβοῦντες [ τὰ παιδία ] , ἵνα παύσηται τῆς ἐν παισὶν ἀπαιδευσίας , καὶ φοβοῦμεν τὰ παιδία ἀπάτης λόγους λέγοντες διὰ τὸ ὑποκείμενον τῇ νηπιότητι αὐτῶν , ἵνα διὰ τῆς ἀπάτης ποιήσωμεν αὐτὰ φοβηθῆναι καὶ διδασκάλοις φοιτῆσαι καὶ ἀπαγγεῖλαι καὶ ποιῆσαι τὰ ἐπιβάλλοντα προκοπῇ παιδίων . πάντες ἐσμὲν παιδία τῷ θεῷ καὶ δεόμεθα ἀγωγῆς παιδίων . διὰ τοῦτο ὁ θεὸς φειδόμενος ἡμῶν ἀπατᾷ ἡμᾶς ( καὶ εἰ μὴ αἰσθανόμεθα τῆς ἀπάτης πρὸ καιροῦ ) , ἵνα μὴ ὡς ὑπερβεβηκότες τὸ νήπιον , μηκέτι δι᾿ ἀπάτης παιδευώμεθα , ἀλλὰ διὰ τῶν πραγμάτων . ἄλλως τὸ παιδίον εἰς φόβον ἄγεται , ἄλλως τὸ προκόψαν τῇ ἡλικίᾳ καὶ διαβεβηκὸς τὴν παιδικὴν ἡλικίαν . εἰ γὰρ δύναμαι δι᾿ ἀπάτης αὐτὸ παιδαγωγῶν † , ἵνα εἴπῃ ὁ ἀπατῶν θεός · » παι δεύσω αὐτοὺς ἐν τῇ ἀκοῇ τῆς θλίψεως αὐτῶν « . Ἱστορίας παραθήσομαι , πῶς ὁ θεὸς ἐπὶ σωτηρίᾳ ἀπατᾷ καὶ λέγει τινά , ἵνα παύσηται ὁ ἁμαρτωλὸς τοῦ ποιεῖν , ἃ ἐποίησεν ἄν , εἰ μὴ ἠκηκόει τῶνδε τινῶν τῶν λόγων . ὁ λέγων · » ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ Νινευὴ καταστραφήσεται « ἀληθεύων ἔλεγεν , ἢ οὐκ ἀληθεύων καὶ ἀπατῶν ἀπάτην ἐπιστρέφουσαν ; ἥτις ἐπιστροφὴ εἰ μὴ γεγόνει , οὐκέτι ἀπάτη ἦν ἀλλ᾿ ἤδη ἀλήθεια τὸ λεγόμενον , καὶ ἦν ἂν ἀκολουθήσασα καταστροφὴ τῇ Νινευῇ . ἦν ἐπὶ τοῖς ἀκούουσιν , ἤτοι ἀπατηθεῖσι καὶ πιστεύσασι τοῖς λεγομένοις ὡς ἀληθέσιν εὐεργετηθῆναι καὶ μὴ καταστραφῆναι . ἢ μὴ γινομένου ἀληθοῦς τοῦ εἰρημένου καὶ μὴ ἀπατηθεῖσιν , ἀλλὰ καταλαβοῦσιν ὅτι τὰ εἰρημένα οὐκ ἔσται , καταφρονῆσαι τῶν εἰρημένων ὡς ἀπάτης καὶ παθεῖν οὐχὶ τὸ » ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ Νινευὴ καταστραφήσεται « , ἀλλὰ τολμῶ καὶ λέγω πολλῷ χαλεπώτερα τοῦ » ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ Νινευὴ κατστραφήσεται « . τῇ γὰρ ὑποθέσει ἡμαρτηκότες [ εἰ μὴ μετανοήκεισαν ] Νινευῖται εἰ μὴ μετα<νε<νοήκεισαν , τάχα μὲν » ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ Νινευὴ καταστραφήσεται « ἐγίνετο · ἀλλ᾿ ἔστω ὅτι οὐκ ἐγίνετο τόδε , τούτου χεῖρον ἐγίνετο , πυρὶ αἰωνίῳ παρεδίδοντο . Διὰ τοῦτο ἄλλη κόλασις κατὰ τὸν νόμον εἴρηται τοῖς ὡς παιδίοις παιδαγωγουμένοις · οἷς » δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου [ οὗ ] « , ἄλλαι κολάσεις ἀναγεγραμμέναι εἰσίν . σύγκρινε τὰς κατὰ τὸν νόμον κολά - σεις ἁμαρτωλῶν ταῖς κατὰ τὸ εὐαγγέλιον κολάσεσιν ἁμαρτωλῶν , καὶ ὄψει ὅτι ἐκεῖνοι μὲν ὡς νήπιοι ἤκουσαν κολάσεω ἐκε΄νοις νηπίοις ἁρμοζουσῶν , ἡμεῖς δὲ ὡς τέλειοι τὴν ἡλικίαν ἀκούομεν κολάσεων χαλεπωτέρων . μοιχὸς εἰ τότε γεγένηται ὴ μοιχαλίς , ἡ ἀπειλὴ οὐ γέεννα , οὐ πῦρ αἰώνιον , ἀλλά · λίθοις λιθοβοληθήσεται · » λιθοβολείτω τω αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγή « . ἐρεῖ ἀπελθὼν ὁ ἐν τούτοις εὑρεθεὶς μοιχός , ἡ ἐν τούτοις εὑρεθεῖσα μοιχαλίς · εἴθε καὶ ἐπ᾿ ἐμοῦ ὁ λόγος ἐρεῖ , ὁ λαὸς λίθοις με ἔβαλλε καὶ μὴ τετηρημένος ἤμην εἰς τὸ αἰώνιον πῦρ . » ἔνοχος « γὰρ » εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρὸς « οὐ μόνον ὁ μοιχός , ἀλλὰ καὶ ὁ εἰπὼν τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ » μωρέ « . εἰ δὲ ὁ εἰπὼν τῲ ἀδελφῷ αὐτοῦ » μωρέ « , » ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός « , ὁ μοιχὸς τίνι ἔνοχος ἔσται ; μεῖζόν τι ζητῶ κολαστήριον τῆς γεέννης τοῦ πυρός . καὶ τάχα εἴποιμι ἂν ὅτι ἡ γέεννα τῶν ἀπουσίων , τῶν δυναμένων καθαρθῆναί ἐστιν . ὤσπερ δὲ ἐπὶ τῶν ἀγαθῶν , τῶν δικαίων , » ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη , ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν « , οὕτως ἃ ἡτοίμασε τοῖς ἁμαρτωλοῖς τῷ πορνεύειν , τῷ μοιχεύειν , » ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη « . εἰ γὰρ ἀνάβη ἐπὶ τὴν καρδίαν ᾧ ἔνοχος γίνεται ὁ εἰπὼν τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ · » μωρέ « , δῆλον ὅτι μεῖζόν ἐστι τοῦ ἀναβαίνοντος ἐπὶ καρδίαν τὸ ἡτοιμασμένον τοῖς τὰ χείρονα ἡμαρτηκόσιν . οὐ σύναμαι δὲ νοῆσαι μεῖζόν τι γεέννης , ἀλλὰ μόνον πιστεύω ὅτι μεῖζόν τι ἔστι γεέννης , τὸ ἡτοιμασμένον τοῖς μοιχεύουσιν . Οὕτως ἔρχομαι καὶ ἐπὶ τὰς λοιπὰς τὰς κατὰ τὸν νόμον καλάσεις , καὶ λαμβάνω λέξιν ἀποστολικὴν συνᾴδουσαν τούτοις καὶ σιωπήσασάν μου τὴν κόλασιν ἐὰν ἁμάρτω , ἐπειδὴ οὐ θέλω τὸ » ἠπάτησάς με κύριε , καὶ ἠπατήθην « παραδεξάμενος ἀπατηθῆναι καλῶς . τί δὲ λέγει ὁ ἀπόστολος ; » ἀθετήσας τις νόμον Μωσέως χωρὶς οἰκτιρμῶν ἐπὶ δυσὶ καὶ τρισὶ μάρτυσιν ἀποθνῄσκει · πόσῳ σοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καταπατήσας « ; ὀνόμασον , ὦ Παῦλε , τὴν τιμωρίαν · εἶπον αὐτήν . ἀλλ᾿ οὐ λέγω αὐτήν , φησί · μεῖζόν ἐστι τῶν λεγομένων τὸ τῆς κολάσεως τῶν ἐν εὐαγγελίῳ ἁμαρτανόντων , μεῖζον τῶν ἀκουομένον , μεῖζον τῶν νοουμένων . διὰ τοῦτο εἰσήχθη ὡς παιδίον ὁ προφήτης , ἀκούσας καὶ φοβηθεὶς καὶ παιδευθεὶς καὶ μετἂ τοῦτο τελειωθεὶς λέγων · » ἠπάτησάς με κύριε , καὶ ἠπατήθην « . καὶ σὺ ὅσον εἶ παιδίον , φοβήθητι τὰς , ἵνα μὴ πάθῃς τὰ ὑπὲρ τὸς ἀπειλάς , τὰς κολάσεις τὰς αἰωνίους , τὸ ἄσβεστον πῦρ , ἢ τάχα τι τούτου μεῖζον τὸ ἀποκείμενον τοῖς παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ἐπὶ πλεῖον βεβιωκόσιν . ὧν πάντων μηδαμῶς πειραθείημεν , ἀλλὰ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τελειούμενοι δικαιωθείημεν ἀξίως τῶν ἑορτῶν τῶν ἐπουρανίων καὶ τοῦ πάσχα τοῦ ἐκεῖ ἐπὶ τὴν ἀναγωγὴν ἐν χριστῷ Ἰησοῦ , ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ( 18 , ) καί δή τελέω ὁ εἷς περικοπή , ἤδη δέ καί ὁ δύο ἄρχω · καί γάρ ἔχω πρᾶγμα εὐθύς ἀπό ὁ πρῶτος λέγος οὖον ὁ τυγχάνω . καί προσέχω ὁ λέγω πάλιν αἰτέω ἥκω ὁ Ἰησοῦς , καί ἐπιφανής γε καί λαμπρός ἥκω αὐτός παρακαλέω , ἵνα ἔρχομαι διδάσκω πάνταες ἐγώ , πότερος ἀληθεύω λέγω ὁ προφήτης , ὡς πρέπω νοέω περί προφήτης , ὁ ἑξῆς ἢ ψεύδω , ὅς οὖον θεμιτός λέγω περί προφήτης ἅγιος . λέγω δέ πρός ὁ θεός · » ἀπατάω ἐγώ , κύριος , καί ἀπατάω , κρατέω καί δύναμαι · γίγνομαι εἰς γέλως , πᾶς ὁ ἡμέρα διατελέω μυκτηρίζω · ὅτι πικρός λόγος ἐγώ γελάω , ἀθεσία καί ταλαιπωρία ἐπικαλέω · ὅτι γίγνομαι ὁ λόγος κύριος εἰς ὀνειδισμός ἐγώ καί χλευασμός πᾶς ἡμέρα . καί εἶπον · οὖον μή ὀνομάζω ὁ ὄνομα κύριος , καί οὖον μή λαλέω ἔτι ἐπί ὁ ὄνομα αὐτός . καί γίγνομαι ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ὡς πῦρ φλέγω καίω ἐν ὁ ὀστέον ἐγώ , καί παρεῖμαι πάντοθεν καί οὖον δύναμαι φέρω , ὅτι ἀκούω ψόγος πολύς συναθροίζω κυκλόθεν « , καί » λέγω « δηλονότι · » ἐπισυνίστημι , καί ἐπισυνίστημι αὐτός ἀνήρ φίλος αὐτός · τηρέω ὁ ἐπίνοια αὐτός εἰμί ἀπατάω , καί δύναμαι αὐτός καί λαμβάνω ὁ ἐκδίκησις ἐγώ ἐκ αὐτός « . ἀλλά οὗτος ἐκεῖνος λέγω φημί ὁ προφήτης · » καί κύριος μετά ἐγώ καθώς μαχητής ἰσχύω · διά οὗτος διώκω καί νοέω οὐ δύναμαι · αἰσχύνω σφόδρα , ὅτι οὐ νοέω ἀτιμία αὐτός , ὅς διά αἰών οὐ ἐπιλανθάνομαι « . οὗτος ὁ περικοπή ὁ δύο ὁ ἀνάγνωσμα . Πῶς οὖν λέγω ὁ προφήτης · » ἀπατάω ἐγώ , κύριος , καί ἀπατάω « ; θεός ἀπατάω ; πῶς οἰκονομέω ὁ λόγος , ἀπορέω . ἐάν γάρ διά ὁ θεός καί ὁ λόγος αὐτός βλέπω τίς εἰς ἰαύω , οἰκονομία δήω γενναῖος ὁ λέγω3 . παύω ὁ ἀπατάω λέγω ὁ προφήτης · » ἀπατάω ἐγώ κύριος , καί ἀπατάω « , ὡς ὁ στοιχείωσις καί εἰσαγωγή γίγνομαι αὐτός ἐν ἀπάτη καί μή δύναμαι αὐτός στοιχειόω καί εἰσάγω εἰς θεοσέβεια , ἐάν μή πρότερος ἀπατάω , ἵνα ἥκω ὕστερος ἐπί ὁ συμαισαθέω ὁ ἀπάτη . ἀρκέω δέ μόνος παράδειγμα τίς εἶπον χρήσιμος εἰς ὁ πρόκειμαι . παιδίον λαλέω ἄγω ὁ παιδίον , καί οὐ ὡς τέλειος λαλέω , ἀλλά ὡς παιδίον δήω [ διά ] ὁ παίδευσις λαλέω αὐτός , καί ἀπατάω ὁ παιδίον φοβέω [ ὁ παιδίον ] , ἵνα παύω ὁ ἐν παῖς ἀπαιδευσία , καί φοβέω ὁ παιδίον ἀπάτη λόγος λέγω διά ὁ ὑπόκειμαι ὁ νηπιότης αὐτός , ἵνα διά ὁ ἀπάτη ποιέω αὐτός φοβέω καί διδάσκαλος φοιτάω καί ἀπαγγέλλω καί ποιέω ὁ ἐπιβάλλω προκοπή παιδίον . πᾶς εἰμί παιδίον ὁ θεός καί δήω ἀγωγή παιδίον . διά οὗτος ὁ θεός φείδομαι ἐγώ ἀπατάω ἐγώ ( καί εἰμί μή αἰσθάνομαι ὁ ἀπάτη πρό καιρός ) , ἵνα μή ὡς ὑπερβαίνω ὁ νήπιος , μηκέτι διά ἀπάτη παιδεύω , ἀλλά διά ὁ πρᾶγμα . ἄλλως ὁ παιδίον εἰς φόβος ἄγω , ἄλλως ὁ προκόπτω ὁ ἡλικία καί διαβαίνω ὁ παιδικός ἡλικία . εἰμί γάρ δύναμαι διά ἀπάτη αὐτός παιδαγωγός † , ἵνα εἶπον ὁ ἀπάτη θεός · » παῖς δήω αὐτός ἐν ὁ ἀκοή ὁ θλῖψις αὐτός « . ἱστορίη παρατίθημι , πῶς ὁ θεός ἐπί σωτηρία ἀπατάω καί λέγω τις , ἵνα παύω ὁ ἁμαρτωλός ὁ ποιέω , ὁ ποιέω ἄν , εἰμί μή ἀκούω ὅδε τις ὁ λόγος . ὁ λέγω · » ἔτι τρεῖς ἡμέρα καί Νινευή καταστρέφω « ἀληθεύω λέγω , ἢ οὐ ἀληθεύω καί ἀπάτη ἀπάτη ἐπιστρέφω ; ὅστις ἐπιστροφή εἰμί μή γίγνομαι , οὐκέτι ἀπάτη εἰμί ἀλλά ἤδη ἀλήθεια ὁ λέγω , καί εἰμί εἄν ἀκολουθέω καταστροφή ὁ Νινευή . εἰμί ἐπί ὁ ἀκούω , ἤτοι ἀπατάω καί πιστεύω ὁ λέγω ὡς ἀληθής εὐεργετέω καί μή καταστρέφω . ἢ μή γίγνομαι ἀληθής ὁ εἴρω καί μή ἀπατάω , ἀλλά καταλαμβάνω ὅτι ὁ εἴρω οὐ εἰμί , καταφρονέω ὁ εἴρω ὡς ἀπάτη καί πάσχω οὐ ὁ » ἔτι τρεῖς ἡμέρα καί Νινευή καταστρέφω « , ἀλλά τολμάω καί λέγω πολύς χαλεπός ὁ » ἔτι τρεῖς ἡμέρα καί Νινευή καταστρέφω « . ὁ γάρ ὑπόθεσις ἁμαρτάνω [ εἰμί μή μετανοέω ] Νινευῖται εἰμί μή μετα<νε<νοηκεισαω , τάχα μέν » ἔτι τρεῖς ἡμέρα καί Νινευή καταστρέφω « γίγνομαι · ἀλλά ἵστημι ὅτι οὐ γίγνομαι ὅδε , οὗτος χείρων γίγνομαι , πῦρ αἰώνιος παραδίδωμι . Ζεύς οὗτος ἄλλος κόλασις κατά ὁ νόμος εἴρω ὁ ὡς παιδίον παιδαγωγέω · ὅς » δέ ἔρχομαι ὁ πλήρωμα ὁ χρόνος [ ὅς ] « , ἄλλος κολάζω ἀναγράφω εἰμί . συγκρίνω ὁ κατά ὁ νόμος Κολά - Σέις ἁμαρτωλός ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον κόλασις ἁμαρτωλός , καί ὁράω ὅτι ἐκεῖνος μέν ὡς νήπιος ἀκούω κολάσεως ἐκε΄νοις νήπιος ἁρμόζω , ἐγώ δέ ὡς τέλειος ὁ ἡλικία ἀκούω κόλασις χαλεπός . μοιχός εἰμί τότε γίγνομαι ἤ μοιχαλίς , ὁ ἀπειλή οὖον γέεννα , οὖον πῦρ αἰώνιος , ἀλλά · λίθος λιθοβολέω · » λιθοβολέω ὁ αὐτός πᾶς ὁ συναγωγή « . εἴρω ἀπέρχομαι ὁ ἐν οὗτος εὑρίσκω μοιχός , ὁ ἐν οὗτος εὑρίσκω μοιχαλίς · εἴθε καί ἐπί ἐγώ ὁ λόγος εἴρω , ὁ λαός λίθος ἐγώ βάλλω καί μή τηρέω εἰμί εἰς ὁ αἰώνιος πῦρ . » ἔνοχος « γάρ » εἰς ὁ γέεννα ὁ πυρός « οὖον μόνος ὁ μοιχός , ἀλλά καί ὁ εἶπον ὁ ἀδελφός αὐτός » μωρός « . εἰμί δέ ὁ εἶπον ὁ ἀδελφός αὐτός » μωρός « , » ἔνοχος εἰμί εἰς ὁ γέεννα ὁ πῦρ « , ὁ μοιχός τίς ἔνοχος εἰμί ; μέγας τίς ζητέω κολαστήριον ὁ γέεννα ὁ πῦρ . καί τάχα εἶπον εἄν ὅτι ὁ γέεννα ὁ ἀπουσία , ὁ δύναμαι καθαίρω εἰμί . ὤσπερ δέ ἐπί ὁ ἀγαθός , ὁ Δίκαιος , » ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω , ὁ ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός « , οὕτως ὁ ἑτοιμάζω ὁ ἁμαρτωλός ὁ πορνεύω , ὁ μοιχεύω , » ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω « . εἰμί γάρ Ανάβης ἐπί ὁ Καρδία ὅς ἔνοχος γίγνομαι ὁ εἶπον ὁ ἀδελφός αὐτός · » μωρός « , δῆλος ὅτι μέγας εἰμί ὁ ἀναβαίνω ἐπί Καρδία ὁ ἑτοιμάζω ὁ ὁ χείρων ἁμαρτάνω . οὖον συνάπτω δέ νοέω μέγας τίς γέεννα , ἀλλά μόνος πιστεύω ὅτι μέγας τίς εἰμί γέεννα , ὁ ἑτοιμάζω ὁ μοιχεύω . οὕτως ἔρχομαι καί ἐπί ὁ λοιπάς ὁ κατά ὁ νόμος χάλασις , καί λαμβάνω λέξις ἀποστολικός συνᾴδω οὗτος καί σιωπάω ἐγώ ὁ κόλασις ἐάν ἁμαρτάνω , ἐπεί οὖον ἐθέλω ὁ » ἀπατάω ἐγώ κύριος , καί ἀπατάω « παραδέχομαι ἀπατάω καλῶς . τίς δέ λέγω ὁ ἀπόστολος ; » ἀθετέω τις νόμος Μωσῆς Χωρὶς οἰκτιρμός ἐπί δύο καί τρεῖς μάρτυς ἀποθνῄσκω · πόσος σοκεω χείρων ἀξιόω τιμωρία ὁ ὁ υἱός ὁ θεός καταπατέω « ; ὀνομάζω , εἰμί Παῦλος , ὁ τιμωρία · εἶπον αὐτός . ἀλλά οὖον λέγω αὐτός , φημί · μέγας εἰμί ὁ λέγω ὁ ὁ κόλασις ὁ ἐν εὐαγγέλιον ἁμαρτάνω , μείζων ὁ ἀκούω , μείζων ὁ νοέω . διά οὗτος εἰσάγω ὡς παιδίον ὁ προφήτης , ἀκούω καί φοβέω καί παιδεύω καί Μετάι οὗτος τελειόω λέγω · » ἀπατάω ἐγώ κύριος , καί ἀπατάω « . καί σύ ὅσος εἰμί παιδίον , φοβέω ὁ , ἵνα μή πάσχω ὁ ὑπέρ τός ἀπειλή , ὁ κολάζω ὁ αἰώνιος , ὁ ἄσβεστος πῦρ , ἢ τάχα τίς οὗτος μείζων ὁ ἀπόκειμαι ὁ παρά ὁ ὀρθός λόγος ἐπί πλείων βιόω . ὅς πᾶς μηδαμῶς πειράω , ἀλλά ἐν Χριστός Ἰησοῦς τελειόω δικαιόω ἀξίως ὁ ἑορτή ὁ ἐπουράνιος καί ὁ πάσχα ὁ ἐκεῖ ἐπί ὁ ἀναγωγή ἐν χριστός Ἰησοῦς , ὅς εἰμί ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .