origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 17.5
Εἶτα πάλιν εὐχή ἐστιν οὕτως ἔχουσα · » ἴασαί με , κύριε , καὶ ἰαθήσομαι · σῶσόν με , καὶ σωθήσομαι,ὅτι καύχημά μου σὺ εἶ . ἰδοὺ αὐτοὶ λέγουσι πρός με · ποῦ ἐστιν ὁ λόγος κυρίου ; ἐλθέτω . ἐγὼ δὲ οὐκ ἐκοπίασα κατακολουθῶν ὀπίσω σου , καὶ ἡμέραν ἀνθρώπου οὐκ ἐπεθύμησα , σὺ ἐπίστασαι « . μόνῳ τῷ ἐληλυθότι διὰ τοὺς κακῶς ἀλλ᾿ οἱ ἰατρῷ καὶ λέγοντι·»οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ ἀλλ᾿ οἱ κακῶς ἔχοντες « ἔστιν εἰπεῖν τεθαρρηκότως πάντα τὸν βουόμενον θεραπευθῆναι ἀπὸ τοῦ νοσεῖν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ·»ἴασαί με , κύριε , καὶ ἰαθήσομαι « . εἰ δέ τις ἄλλος παρὰ τοῦτον ἐπαγγέλλεται τὴν τῶν ψυχῶν ἐατρικήν , οὐκ ἂν λέγοις ἐκείνῳ ἀληθεύων · » ἴασαί με , κύριε , καὶ ἰαθήσομαι « . καὶ γὰρ ἐκείνη ἡ » αἱμορροοῦσα « ἐδαπάνησε » τὰ παρ᾿ αὐτῆς πάντα « εἰς τοὺς ἰατρούς , καὶ » οὐκ ἴσχυσεν ὑπ᾿ οὐδενὸς αὐτῶν θεραπευθῆναι « · πρὸς οὐδένα γὰρ ἐκείνων εὔλογον ἦν εἰπεῖν · » ἴασαί με , κύριε , καὶ ἰαθήσομαι « , ἢ πρὸς μόνον , οὗ ἀρκεῖ ἅψασθαι » τοῦ κρασέδου τοῦ ἱματίου « . λέγω οὖν πρὸς τοῦτον · » ἴασαί με , κύριε , καὶ ἰαθήσομαι « · ἐὰν γὰρ ἰάσῃ , τὸ τέλος ἐπακολουθήσει τῇἀπὸ σοῦ ἰάσει , ἡ θεραπεία , ὥστ᾿ἄν με σωθῆναι . ὅσοι δὲ ἄλλοισώσουσιν , οὐ σωθήομαι · μόνη δὲ καὶ ἀληθῶς σωτηρία , ἐὰν σώσῃ χριστός , ἐπεὶ τότε σωθήσομαι . » ψευδὴς ἵππος εἰς σωτητίαν « , ψευδῆ καὶ τὰ ἄλλα πάντα παρὰ τὸν θεὸν εἰς σωτηρίαν . διὰ τοῦτο αὐτῷ εἴποιμι ἄν · » σῶσόν με , κύρις , καὶ σωθήσομαι « . καὶ λέγω τοῦτο , ἐὰν καὶ τὸ ἑξῆς δυνηθῶ λέγειν τῷ ἀποτετάχθαι παντὶ καυχήματι , ἵνα εἴπω · » ὅτι καύχημά μου εἶ σύ « , ἣ ὅτε πληρῶ τὴν λέγουσαν ἐντολήν · » μὴ καυχάσθω ὁ σοφὸς| ἐντῇ σοφίᾳ αὐτοῦ , μηδὲ ὁ ἰσχυρὸς ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ , μηδὲ ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ , ἀλλ᾿ἂ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος , τοῦ συνιεῖν καὶ γινώσκειν ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος « . μακάριος οὖν ὁ ἀποταξάμενος πάσῃ τῇ κάτω καυχήσει , οἷον ἐπὶ καλουμένῃ εὐγενείᾳ καὶ ἐπὶ κάλλει καὶ τοῖς σωματικοῖς πράγμασιν , ἐπὶ πλούτῳ , ἐπὶ δόξῃ , καὶ ἀρκο΄μενος μιᾷ καυχήσει ἵνα εἴπῃ · » ὅτι καύχημά μου εἶ σύ « .
Lemmas: εἶτα πάλιν εὐχή εἰμί οὕτως ἔχω · » ἰάομαι ἐγώ , κύριος , καί ἰάομαι · σῴζω ἐγώ , καί σῴζω καύχημα ἐγώ σύ εἰμί . ἰδού αὐτός λέγω πρός ἐγώ · ποῦ εἰμί ὁ λόγος κύριος ; ἔρχομαι . ἐγώ δέ οὐ κοπιάω κατακολουθέω ὀπίσω σύ , καί ἡμέρα ἄνθρωπος οὐ ἐπιθυμέω , σύ ἐπίσταμαι « . μόνος ὁ ἔρχομαι διά ὁ κακῶς ἀλλά ὁ ἰατρός καί λέγω χρεία ἔχω ὁ ἰσχύω ἰατρός ἀλλά ὁ κακῶς ἔχω « εἰμί εἶπον τεθαρρηκότως πᾶς ὁ βουω θεραπεύω ἀπό ὁ νοσέω ὁ ψυχή αυτου·»ιαειδω ἐγώ , κύριος , καί ἰάομαι « . εἰμί δέ τις ἄλλος παρά οὗτος ἐπαγγέλλω ὁ ὁ Ψυχή ἐατρικήν , οὐ εἄν λέγω ἐκεῖνος ἀληθεύω · » ἰάομαι ἐγώ , κύριος , καί ἰάομαι « . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ » αἱμορροέω « δαπανάω » ὁ παρά αὐτός πᾶς « εἰς ὁ ἰατρός , καί » οὐ ἰσχύω ὑπό οὐδείς αὐτός θεραπεύω « · πρός οὐδείς γάρ ἐκεῖνος εὔλογος εἰμί εἶπον · » ἰάομαι ἐγώ , κύριος , καί ἰάομαι « , ἢ πρός μόνος , ὅς ἀρκέω ἅπτω » ὁ κρασέδου ὁ ἱμάτιον « . λέγω οὖν πρός οὗτος · » ἰάομαι ἐγώ , κύριος , καί ἰάομαι « · ἐάν γάρ ἰάομαι , ὁ τέλος ἐπακολούθησις ἄπειμι σύ ἴασις , ὁ θεραπεία , ὅς ἐγώ σῴζω . ὅσος δέ ἀλλοιόω , οὖον σῴζω · μόνος δέ καί ἀληθής σωτηρία , ἐάν σῴζω χριστός , ἐπεί τότε σῴζω . » ψευδής ἵππος εἰς σωτητίαν « , ψευδής καί ὁ ἄλλος πᾶς παρά ὁ θεός εἰς σωτηρία . διά οὗτος αὐτός εἶπον ἄν · » σῴζω ἐγώ , κύριος , καί σῴζω « . καί λέγω οὗτος , ἐάν καί ὁ ἑξῆς δύναμαι λέγω ὁ ἀποτάσσω πᾶς καύχημα , ἵνα εἶπον · » ὅτι καύχημα ἐγώ εἰμί σῦς « , ὅς ὅτε πληρόω ὁ λέγω ἐντολή · » μή καυχάομαι ὁ σοφός ἐντή σοφία αὐτός , μηδέ ὁ ἰσχυρός ἐν ὁ ἰσχύς αὐτός , μηδέ ὁ πλούσιος ἐν ὁ πλοῦτος αὐτός , ἀλ ἐν οὗτος καυχάομαι ὁ καυχάομαι , ὁ συνιέω καί γιγνώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος « . μακάριος οὖν ὁ ἀποτάσσω πᾶς ὁ κάτω καυχάομαι , οἷος ἐπί καλέω εὐγένεια καί ἐπί κάλλος καί ὁ σωματικός πρᾶγμα , ἐπί πλοῦτος , ἐπί δόξα , καί ἀρκέω εἷς καυχάομαι ἵνα εἶπον · » ὅτι καύχημα ἐγώ εἰμί σῦς « .