origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 14.15
» Καὶ ἔσται ὁ λόγος σου ἐμοὶ εἰς εὐφροσύνην « . οὐκ ἔστι νῦν , ἀλλ᾿ » ἔσται « · ἐπεὶ γὰρ ἐπὶ τοῦ παρόντος ὁ λόγος σου ἐμοὶ εἰς φυλακάς , εἰς δίκας , εἰς πράγματα , εἰς δυσφημμίας , εἰς πόνους , ἀλλὰ τὸ τέλος τούτων εὐφροσύνη ἔσται . » καὶ ἔσται ὁ λόγος σου ἐμοὶ εἰς εὐφροσύνην καὶ χαρὰν καρδίας μου , ὅτι ἐπικέκληται τὸ ὄνομά σου ἐπ᾿ ἐμέ , κύριε παντοκράτορ « . κἂν Χριστὸς λέγῃ , τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς ἐπικέκληται ἐπ᾿ αὐτόν . » οὐκ ἐκάθισα ἐν συνεδρίῳ αὐτῶν παιζόντων « . εἴ ποτε ἑώρακε τὸ συνέδριον ὁ προφήτης οὐ σπουδαζόντων ἀλλ]απαιζόντων , ἔφευγε μᾶλλον τὸ συνάγεσθαι ἤπερ ἔσπευδεν ἐπὶ συναγωγὴν παιζόντων . νοῆσαί σε οὖν δεῖ διαφορὰν συνεδρίου παιζόντων καὶ [ μὴ ] σπουδαζόντων . τὸ συνέδριον τοῦτο σπουδαῖόν ἐστι καὶ πάντα ποιεῖ μετὰ σπουδῆς καὶ σπουδῆς ἄξια καὶ κατὰ τὸ λεγόμενον · σπουδὴ ὁ λόγος , σπουδὴ ὁ βίος , καὶ πάντῃ ἐστὶ τὸ συνέδριον οὐ παιζόντων , ἀλλ]ασπουδαζόντων . ὅταν δὲ τὸ συνέδριον καταλιπὸν τὴν σπουδὴν τὴν περὶ τὰ ἀναγκαῖα σχολάζῃ τοῖς παιγνίοις τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ παιγνίοις τοῖς ἀπὸ τῆς κακίας , γίνεται συνέδριον παιζόντων . φησὶν οὖν οὗτος · » οὐκ ἐκάθισα ἐν συνεδρίῳ αὐτῶν παιζόντων , ἀλλ᾿ εὐλαβούμην ἀπὸ προσώπου χειρός σου « . δύο προκειμένων , καθέζεσθαι ἐν συνεδρίῳ παιζόντων καὶ σοὶ τῷ θεῷ προσκόπτειν καὶ σοὶ μὴ ἀρέσκειν , ἢ ἐγείρεσθαι ἀπὸ συνεδρίιου παιζόντων καὶ ποιεῖν ταῦτα ἃ σοὶ φίλον ἦν , εἱλόμην μᾶλλον ἀνίστασθαι ἀπὸ τοῦ συνεδρίου τῶν παιζόντων καὶ σοὶ φίλος εἶναι , ἤπερ τὸ ἐναντίον ποιῶν ἐχθρὸς γενέσθαι τῇ μακαριότητί σου . » οὐκ ἐκάθισα ἐν συνεδρίῳ αὐτῶν παιζόντων , ἀλλ᾿ εὐλαβούμην ἀπὸ προσώπου χειρός σου « . καὶ ὁ σωτὴρ ἡμῶν οὐκ ἐκάθισεν » ἐν συνεδρίῳ αὐτῶν παιζόντων « , ἀλλ᾿ ἀπανέστη ἀπ᾿ αὐτῶν . καὶ σημεῖόν ἐστι τοῦ ἐγηγέρθαι τὸν σωτῆρα ἀπὸ συνεδρίου παιζόντων , τὸ εἰρηκέναι αὐτόν · » ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος « . καταλέλοιπε γὰρ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ τὸ Ἰουδαίων συνέδριον καὶ ἄλλο συνέδριον καὶ ἐκκλησίαν ἑαυτῷ πεποίηκε τὴν ἀπὸ τῶν ἐθνῶν .
Lemmas: » καί εἰμί ὁ λόγος σύ ἐγώ εἰς Εὐφρόσυνος « . οὐ εἰμί νῦν , ἀλλά » εἰμί « · ἐπεί γάρ ἐπί ὁ πάρειμι ὁ λόγος σύ ἐγώ εἰς φυλακή , εἰς δίκη , εἰς πρᾶγμα , εἰς δυσφημία , εἰς πόνος , ἀλλά ὁ τέλος οὗτος Εὐφρόσυνος εἰμί . » καί εἰμί ὁ λόγος σύ ἐγώ εἰς Εὐφρόσυνος καί χαρά Καρδία ἐγώ , ὅτι ἐπικαλέω ὁ ὄνομα σύ ἐπί ἐγώ , κύριος παντοκράτωρ « . κἀν Χριστός λέγω , ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ἐπικαλέω ἐπί αὐτός . » οὐ καθίζω ἐν συνέδριον αὐτός παίζω « . εἰμί ποτός ὁράω ὁ συνέδριον ὁ προφήτης οὖον σπουδάζω ἀλλ]απαιζόντων , φεύγω μᾶλλον ὁ συνάγω ἤ2 σπεύδω ἐπί συναγωγή παίζω . νοέω σύ οὖν δεῖ διαφορά συνέδριον παίζω καί [ μή ] σπουδάζω . ὁ συνέδριον οὗτος σπουδαῖος εἰμί καί πᾶς ποιέω μετά σπουδή καί σπουδή ἄξιος καί κατά ὁ λέγω · σπουδή ὁ λόγος , σπουδή ὁ βίος , καί πάντῃ εἰμί ὁ συνέδριον οὖον παίζω , ἀλλ]ασπουδαζόντων . ὅταν δέ ὁ συνέδριον καταλιμπάνω ὁ σπουδή ὁ περί ὁ ἀναγκαῖος σχολάζω ὁ παίγνιον ὁ αἰών οὗτος καί παίγνιον ὁ ἀπό ὁ κακία , γίγνομαι συνέδριον παίζω . φημί οὖν οὗτος · » οὐ καθίζω ἐν συνέδριον αὐτός παίζω , ἀλλά εὐλαβέομαι ἀπό πρόσωπον χείρ σύ « . δύο πρόκειμαι , καθέζομαι ἐν συνέδριον παίζω καί σύ ὁ θεός προσκόπτω καί σύ μή ἀρέσκω , ἢ ἐγείρω ἀπό συνεδριιος παίζω καί ποιέω οὗτος ὁ σύ φίλος εἰμί , αἱρέω μᾶλλον ἀνίστημι ἀπό ὁ συνέδριον ὁ παίζω καί σύ φίλος εἰμί , ἤ2 ὁ ἐναντίος ποιέω ἐχθρός γίγνομαι ὁ μακαριότης σύ . » οὐ καθίζω ἐν συνέδριον αὐτός παίζω , ἀλλά εὐλαβέομαι ἀπό πρόσωπον χείρ σύ « . καί ὁ σωτήρ ἐγώ οὐ καθίζω » ἐν συνέδριον αὐτός παίζω « , ἀλλά ἀπανίστημι ἀπό αὐτός . καί σημεῖον εἰμί ὁ ἐγείρω ὁ σωτήρ ἀπό συνέδριον παίζω , ὁ εἴρω αὐτός · » ἀφίημι σύ ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος « . καταλείπω γάρ ὁ λόγος ὁ θεός ὁ Ἰουδαῖος συνέδριον καί ἄλλος συνέδριον καί ἐκκλησία ἑαυτοῦ ποιέω ὁ ἀπό ὁ ἔθνος .