origenes.in-jeremiam-homiliae-12-20 15.4
Ταῦτα ὡς ἐν παρεκβάσει μοι εἰρήσθω εἰς τὸ » οἴμοι ἐγὼ μῆτερ « . ὅτι οὐκ ἀλλότριόν ἐστι τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θειότητος , καθορῶντος τὰ ἁμαρτήματα τῶν ἀνθρώπων , νῦν τὸ λέγειν τὸ » οἴμοι « , τοῦ σωτῆρος οὐχὶ ᾗ θεὸς ἀλλ᾿ ᾗ ἄνθρωπος , οὐχ ᾗ σοφία ἀλλ᾿ ᾗ ψυχή , ἐκεῖνο παρεθέμην τὸ προφητικόν · » οἴμοι ψυχή , ὅτι ἀπόλωλεν εὐλαβὴς ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ ὁ κατορθῶν ἐν ἀνθρώποις οὐχ ὑπάρχει « . ἦλθεν ἐπὶ τὸν βίον τὸν ἀνθρώπινον ἡ ψυχὴ ἡ μακαρία , ἀνέλαβε σῶμα ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων . ἐὰν ἴδῃ τὰ ἁμαρτήματα , λέγει πρὸς τὸν πατέρα · » τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου , ἐν τῷ καταβῆναί με εἰς διαφθοράν ; μὴ ἐξομολογήσεταί σοι χοῦς ; « ἀλλὰ ἐφ᾿ ἡμῖν μὴ λεγέτω τὸ » οἴμοι « , ἐφ᾿ ἡμῖν μὴ λεγέτωσαν οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν . τοῦ σωτῆρος ἡμῶν λέγοντος τὸ » οἴμοι « καὶ αὐτοὶ ἐροῦσιν » οἴμοι « · οὐ γὰρ κρείττονές εἰσι τοῦ σωτῆρος ἡμῶν , καὶ αὐτοὶ ἡμῶν τὰ πταίσματα βλέπουσιν . ἀλλὰ μακάριοι ἐκεῖνοι ἐφ᾿ οἷς οἱ ἄγγελοι οὐκ ἐροῦσι τὸ » οἴμοι « , ἀλλὰ μακαρίζονται · » χαρὰ « γὰρ » ἐν οὐρανῷ γίνεται ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι ἢ ἐπὶ ἐνενήκοντα ἐννέα , οἳ οὐ χρείαν ἔχουσι μετανοίας « . ταῦτα ἐν παραμυθίᾳ . » Οἴμοι ἐγώ , μῆτερ , ὡς τίνα με ἔτεκες ; « τίνα λέγει μητέρα ; οὐκ ἐν γυναιξὶ δύναται καὶ τὴν ψυχὴν λέγειν καὶ τὴν Μαρίαν ; εἰ δέ τις παραδέχεται τὸ » ἄρτι ἔλαβέ με ἡ μήτηρ μου τὸ ἅγιον πνεῦμα , καὶ ἀνήνεγκέ με εἰς τὸ ὄρος τὸ μέγα τὸ Θαβὼρ « καὶ τὰ ἑξῆς , δύναται αὐτοῦ ἰδεῖν τὴν μητέρα . » οἴμοι ἐγώ , μῆτερ , ὡς τίνα με ἔτεκες ἄνδρα δικαζόμενον καὶ διακρινόμενον ἐν πάσῃ τῇ γῇ ; « δικάζεται πάσῃ τῇ γῇ καὶ διακρίνεται καὶ μέλλει πρὸς ἕκαστον λέγειν · ἐγὼ πεποίηκα τάδε καὶ τάδε , καὶ ἡ οἰκονομία μου ἔπραξε τάδε καὶ τάδε , καὶ τῇ σωτηρίᾳ σου ὑπέμεινα . ταῦτα λέγοντος τοῦ σωτῆρος τί ποιήσωμεν ; μέλλει γὰρ διακρίνεσθαι ἐν πάσῃ τῇ γῇ .
Lemmas: οὗτος ὡς ἐν παρέκβασις ἐγώ εἴρω εἰς ὁ » οἴμοι ἐγώ μήτηρ « . ὅτι οὐ ἀλλότριος εἰμί ὁ ὁ σωτήρ ἐγώ θειότης , καθοράω ὁ ἁμάρτημα ὁ ἄνθρωπος , νῦν ὁ λέγω ὁ » οἴμοι « , ὁ σωτήρ οὐ ὅς θεός ἀλλά ὅς ἄνθρωπος , οὐ ὅς σοφία ἀλλά ὅς ψυχή , ἐκεῖνος παρατίθημι ὁ προφητικός · » οἴμοι ψυχή , ὅτι ἀπόλλυμι εὐλαβής ἀπό ὁ γῆ , καί ὁ κατορθόω ἐν ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω « . ἔρχομαι ἐπί ὁ βίος ὁ ἀνθρώπινος ὁ ψυχή ὁ μακάριος , ἀναλαμβάνω σῶμα ὑπέρ ὁ ἄνθρωπος . ἐάν ὁράω ὁ ἁμάρτημα , λέγω πρός ὁ πατήρ · » τίς ὠφέλεια ἐν ὁ αἷμα ἐγώ , ἐν ὁ καταβαίνω ἐγώ εἰς διαφθορά ; μή ἐξομολογέω σύ χοῦς ; « ἀλλά ἐπί ἐγώ μή λέγω ὁ » οἴμοι « , ἐπί ἐγώ μή λέγω ὁ ἄγγελος ὁ οὐρανός . ὁ σωτήρ ἐγώ λέγω ὁ » οἴμοι « καί αὐτός εἴρω » οἴμοι « · οὖον γάρ κρείσσων εἰμί ὁ σωτήρ ἐγώ , καί αὐτός ἐγώ ὁ πταῖσμα βλέπω . ἀλλά μακάριος ἐκεῖνος ἐπί ὅς ὁ ἄγγελος οὐ εἴρω ὁ » οἴμοι « , ἀλλά μακαρίζω · » χαρά « γάρ » ἐν οὐρανός γίγνομαι ἐπί εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω ἢ ἐπί ἐνενήκοντα ἐννέα , ἕ οὖον χρεία ἔχω μετάνοια « . οὗτος ἐν παραμυθία . » οἴμοι ἐγώ , μήτηρ , ὡς τίς ἐγώ τίκτω ; « τίς λέγω μήτηρ ; οὐ ἐν γυνή δύναμαι καί ὁ ψυχή λέγω καί ὁ Μαρία ; εἰμί δέ τις παραδέχομαι ὁ » ἄρτι λαμβάνω ἐγώ ὁ μήτηρ ἐγώ ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί ἀναφέρω ἐγώ εἰς ὁ ὄρος ὁ μέγας ὁ Θαβώρ « καί ὁ ἑξῆς , δύναμαι αὐτός ὁράω ὁ μήτηρ . » οἴμοι ἐγώ , μήτηρ , ὡς τίς ἐγώ τίκτω ἀνήρ δικάζω καί διακρίνω ἐν πᾶς ὁ γῆ ; « δικάζω πᾶς ὁ γῆ καί διακρίνω καί μέλλω πρός ἕκαστος λέγω · ἐγώ ποιέω ὅδε καί ὅδε , καί ὁ οἰκονομία ἐγώ πράσσω ὅδε καί ὅδε , καί ὁ σωτηρία σύ ὑπομένω . οὗτος λέγω ὁ σωτήρ τίς ποιέω ; μέλλω γάρ διακρίνω ἐν πᾶς ὁ γῆ .